Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.70.2025.3.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-31
Teza: W zakresie nieuznania zbywanych składników majątku za
przedsiębiorstwo i zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
opodatkowania dostawy Przedmiotu Transakcji oraz prawa do
odliczenia podatku VAT.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt zabudowany
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów
    prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i
    usług w zakresie nieuznania zbywanych składników majątku za przedsiębiorstwo i
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, opodatkowania dostawy Przedmiotu Transakcji
    oraz prawa do odliczenia podatku VAT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    - Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    - Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    Opis stanu faktycznego
    Wstęp oraz charakterystyka stron Transakcji (zdefiniowanej poniżej)
    B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej: „Sprzedający”) jest
    podmiotem, którego działalność gospodarcza koncentruje się na (...) - wg wpisu w
    Krajowym Rejestrze Sądowym, są to m.in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
    pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. Sprzedający jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) oraz był nim na dzień Transakcji
    (zdefiniowanej poniżej).

    A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej: „Kupujący”) jest
    podmiotem, którego działalność gospodarcza koncentruje się na (...) - wg wpisu w
    Krajowym Rejestrze Sądowym, są to m.in. (...). Kupujący jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT oraz był nim na dzień Transakcji (zdefiniowanej poniżej).
    Opis przedmiotu Transakcji
    Do dnia Transakcji, Sprzedający był użytkownikiem wieczystym zabudowanej
    nieruchomości gruntowej, składającej się z dwóch działek:
    1) działki ewidencyjnej 1 (nr księgi wieczystej:...), położonej (...) (dalej: „Działka 1”) oraz
    2) działki ewidencyjnej nr 2 (nr księgi wieczystej:...), położonej (...) (dalej: „Działka 2”).
    Działka 1 oraz Działka 2 zwane będą łącznie „Gruntem”.
    Działka 1 zabudowana jest budynkiem biurowym (dalej: „Budynek 1”), budynkiem
    służącym jako trafostacja (dalej: „Budynek 2”) oraz budynkiem portierni (dalej: „Budynek
    3”). Budynek 1, Budynek 2 oraz Budynek 3 łącznie zwane będą „Budynkami”.
    Na Działce 1 znajduje się parking, droga dojazdowa, chodniki, pylon reklamowy, zbiornik
    na wodę, stacja pomp, stacja pomp/przepompownia, stacja redukcji gazu, oświetlenie
    parkingu oraz przyłącza mediów (dalej: „Budowle 1”) oraz urządzenia budowlane (np.
    ogrodzenie, szlaban).
    Działka 1, Budynek 1, Budynek 2, Budynek 3, Budowle 1 oraz urządzenia budowlane
    posadowione na Działce 1 będą w dalszej części wniosku łącznie zwane „Nieruchomością
    1”.
    Zarówno Budynek 1, Budynek 2 jak i Budynek 3 stanowi:
    1) budynek w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.
        Dz. U.2024 r. poz. 725, ze zm.);
    2) odrębny od Gruntu przedmiot własności i stanowiący do dnia Transakcji własność
        Sprzedającego.
    Dla celów umów warunkowych i przenoszących (o których mowa poniżej) Strony nie
    zdefiniowały trafostacji jako budynku, jednakowoż ostrożnościowo na potrzeby
    niniejszego wniosku, Zainteresowani zdefiniowali trafostację jako Budynek 2 (jako
    budynek w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz.
    U.2024 r. poz. 725, ze zm.).
    Działka 2 nie jest zabudowana żadnym budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U.2024 r. poz. 725, ze zm.). Na Działce 2 znajduje
    się parking, oświetlenie parkingu, droga dojazdowa, chodniki oraz przyłącza mediów
    (dalej: „Budowle 2”), a także urządzenia budowlane (np. ogrodzenie). Działka 2, Budowle 2
    oraz urządzenia budowlane posadowione na Działce 2 będą w dalszej części wniosku
    łącznie zwane „Nieruchomością 2”.
    Budowle 1, Budowle 2 (łącznie zwane „Budowlami”) oraz wszelkie urządzenia budowlane
    posadowione na Gruncie, będące przedmiotem Transakcji, znajdowały się na Gruncie już
    w momencie nabycia Gruntu przez Sprzedającego.
    Budowle i urządzenia budowlane stanowią odrębny od Gruntu przedmiot własności i do
    dnia Transakcji stanowiły one własność Sprzedającego.
    Każdy z obiektów wymienionych jako Budowle stanowi budowlę w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U.2024 r. poz. 725, ze zm.).
    Sprzedający nabył Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 na podstawie umowy sprzedaży
    prawa użytkowania wieczystego nieruchomości z dnia 11 grudnia 2013 r. od C S.K.A.
    Sprzedający nabył Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 w celu prowadzenia działalności
    opodatkowanej VAT, w związku z czym Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego (i z prawa tego
    skorzystał).

    Od momentu nabycia Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2, w odniesieniu do każdej z
    nich Sprzedający dokonywał jedynie drobne prace remontowe czy modernizacyjne, ale ani
    w odniesieniu do Budynków (lub jakiejkolwiek ich części) ani w odniesieniu do Budowli
    (lub jakiejkolwiek ich części) Sprzedający nie poniósł wydatków na ich ulepszenie, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% ich
    wartości początkowej.
    Od momentu oddania Budynku 1 do użytkowania, całość jego powierzchni była oddana w
    najem opodatkowany VAT, co nastąpiło ponad 2 lata przed Transakcją (nastąpiło to
    jeszcze przed nabyciem prawa do Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 przez
    Sprzedającego). Powyższe oznacza, że nie ma takiej powierzchni Budynku 1, która nigdy
    nie podlegałaby wynajęciu od momentu oddania Budynku 1 do użytkowania (poza
    częściami z definicji nie oferowanymi do najmu, tj. np. powierzchniami wspólnymi, które
    są jednak wykorzystywane przez najemców zgodnie z ich przeznaczeniem). Jednocześnie
    Budynek 2, Budynek 3 oraz Budowle jako obsługująca Budynek 1 infrastruktura nie były i
    nie są od momentu ich wybudowania przedmiotem odrębnego najmu (wyjątkiem są
    parkingi, które były wynajmowane i w pewnej części do dnia Transakcji były dalej
    wynajmowane, a których pierwsze wynajęcie nastąpiło ponad 2 lata przed Transakcją). Na
    moment Transakcji, większość z dotychczasowych umów najmu wygasła, natomiast
    obowiązujące na dzień Transakcji umowy najmu dotyczyły wyłącznie powierzchni pod
    maszty antenowe, powierzchni magazynowej oraz parkingu.
    Dostawa Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 na rzecz Sprzedającego w ramach
    umowy z dnia 11 grudnia 2013 r. została opodatkowana została podatkiem VAT, na skutek
    złożenia przez strony tej transakcji oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.
    Nieruchomość 1, Nieruchomość 2, Ruchomości oraz Pozostałe Składniki (zdefiniowane
    poniżej) do dnia Transakcji nie były wykorzystywane przez Sprzedającego do wykonywania
    czynności zwolnionych od podatku VAT.
    Opis Transakcji
    Kupujący oraz Sprzedający (dalej: „Strony”):
    1) w stosunku do Działki 1 - zawarli umowę warunkową bez skutku rozporządzającego,
      zgodnie z którą, po uprzednim spełnieniu się warunku w tej umowie określonym,
      Strony zawarły w dniu 19 grudnia 2024 r. umowę przenoszącą, na podstawie której
      Sprzedający sprzedał Kupującemu
      (i) prawo do Nieruchomości 1,
      (ii) prawo własności ruchomości znajdujących się w Budynkach (dalej: „Ruchomości”)
        oraz
      (iii) przenaszalne prawa autorskie, prawo własności nośników dokumentacji
        projektowej, budowlanej i konserwacyjnej dotyczącej Nieruchomości 1
      (dalej: „Pozostałe Składniki”);
    2) w stosunku do Działki 2 - zawarły umowę warunkową bez skutku rozporządzającego,
      zgodnie z którą, po uprzednim nieskorzystaniu przez właściwy organ z prawa
      pierwokupu, Strony zawarły w dniu 19 grudnia 2024 r. umowę przenoszącą, na
      podstawie której Sprzedający sprzedał Kupującemu prawo do Nieruchomości 2.
      - które to umowy przenoszące na potrzeby niniejszego wniosku będą łącznie zwane
        dalej „Transakcją”), a Nieruchomość 1, Nieruchomość 2, Ruchomości oraz Pozostałe
        Składniki będą łącznie zwane dalej „Przedmiotem Transakcji”.
    Sprzedającemu w odniesieniu do nabycia Pozostałych Składników oraz Ruchomości (w
    zakresie w jakim wystąpił VAT naliczony) przysługiwało prawo do obniżenia podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego i z prawa tego skorzystał.
    Żaden z poniższych elementów nie podlegał zbyciu w ramach Transakcji:

    - prawa i obowiązki z umów o zarządzenia aktywami, zarządzanie nieruchomościami
        lub zarządzanie obiektami;
    - zobowiązania związane z Nieruchomością, obejmujące:
        (i) finansowanie, w tym kredyty;
        (ii) zobowiązania podatkowe;
        (iii) związane z postępowaniami spornymi z osobami trzecimi, w tym organami i
          sądami;
    - należności pieniężne;
    - know-how związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego lub jego częścią;
    - dokumenty podatkowe i księgowe związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego;
    - prawa i obowiązki z umów rachunków bankowych Sprzedającego;
    - środki pieniężne na wyżej wymienionych rachunkach bankowych Sprzedającego;
    - prawa i obowiązki wynikające z ubezpieczenia Nieruchomości oraz obowiązki
        wynikające z umów o świadczenie usług prawnych i marketingowych;
    - prawa i zobowiązania z umowy o obsługę księgową Sprzedającego;
    - należności Sprzedającego od osób trzecich, w tym należności podatkowe
        Sprzedającego, takie jak zwrot podatku VAT;
    - indywidualne oznaczenia Sprzedającego (tzn. jego firmy) oraz
    W ramach Transakcji nie doszło do przeniesienia w drodze cesji na Kupującego umowy o
    zarządzanie Budynkiem 1 - Sprzedający wypowiedział umowę o zarządzanie tą
    nieruchomością do dnia Transakcji, ze skutkiem na dzień Transakcji. Intencją Kupującego
    było zawarcie nowej umowy o zarządzanie Budynkiem 1 po Transakcji.
    W drodze cesji nie doszło do przeniesienia na Kupującego praw i obowiązków
    wynikających z umów serwisowych związanych z funkcjonowaniem i obsługą
    Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 (umowy dotyczące dostawy mediów, zapewnienia
    czystości i bezpieczeństwa, świadczenia innych usług). Sprzedający rozwiązał umowy
    serwisowe ze skutkiem na dzień Transakcji albo złożył w dniu Transakcji oświadczenia o
    wypowiedzeniu stosownych umów serwisowych.
    Przedmiot Transakcji będzie wykorzystywany przez Kupującego wyłącznie do działalności
    opodatkowanej VAT – po przeprowadzeniu odpowiednich prac na Przedmiocie Transakcji,
    Kupujący wykorzysta Przedmiot Transakcji do świadczenia usług najmu (wynajem
    powierzchni na rzecz podmiotów z grupy kapitałowej, do której należy Kupujący, a także
    na rzecz podmiotów trzecich), a więc wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT.
    Zamiarem Sprzedającego oraz Kupującego było opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości
    1 oraz Nieruchomości 2 (w tym dostawy Budynków, Budowli i ich części) podatkiem VAT
    wg stawki 23%.
    Z uwagi na powyższe, w zakresie w jakim Budynek 1, Budynek 2, Budynek 3, Budowle lub
    ich części wchodzące w skład Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 podlegały na datę
    Transakcji zwolnieniu od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT, Sprzedający i Kupujący zrezygnowali z tego zwolnienia od podatku VAT i dokonali
    wyboru opodatkowania podatkiem VAT dostawy Budynku 1, Budynku 2, Budynku 3,
    Budowli i ich części wchodzących w skład Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2, przez
    złożenie w dniu Transakcji (w akcie notarialnym) zgodnego oświadczenia Sprzedającego i
    Kupującego na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT w zw. z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT,
    że wybierają opodatkowanie dostawy Budynku 1, Budynku 2, Budynku 3, Budowli i ich
    części wchodzących w skład Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 (dalej: „Rezygnacja
    przez Sprzedającego i Kupującego ze Zwolnienia z VAT i Wybór Opodatkowania VAT”).
    Do dnia Transakcji, w dotychczasowym przedsiębiorstwie Sprzedającego nie została
    utworzona odrębna, formalna komórka organizacyjna (dział, wydział, oddział)
    odpowiedzialna za prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o Nieruchomość 1
    oraz Nieruchomość 2, w szczególności na podstawie uchwały wspólników bądź innego
    dokumentu (np. wewnętrznego regulaminu organizacyjnego lub struktury organizacyjnej
    Sprzedającego). Do dnia Transakcji, nie istniały odrębne zapisy statutu, zarządzenia lub

    innego aktu o podobnym charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do
    Nieruchomości 1 lub do Nieruchomości 2. Do dnia Transakcji, Sprzedający nie prowadził
    również ani w stosunku do Nieruchomości 1 ani do Nieruchomości 2 odrębnych ksiąg
    rachunkowych. Księgi rachunkowe Sprzedającego pozwalają na możliwie szeroki wgląd w
    zyskowność oraz sytuację finansową (a w konsekwencji na bieżącą ocenę rentowności),
    ponadto, generalnie przychody i koszty Sprzedającego można podzielić na takie, które
    dało się przypisać do Nieruchomości 1 lub do Nieruchomości 2 oraz do innych składników
    majątku Sprzedającego. Teoretycznie możliwe byłoby przyporządkowanie odpowiednich
    kosztów czy przychodów w celu przygotowania uproszczonego rachunku zysków i strat,
    jak również bilansu (a więc także do ogólnego przyporządkowania należności i
    zobowiązań) tylko dla Nieruchomości 1 lub do Nieruchomości 2. Niemniej, od strony
    praktycznej nie były prowadzone odrębne księgi rachunkowe, czy też nie sporządzało się
    odrębnych sprawozdań finansowych dla Nieruchomości 1 ani Nieruchomości 2.
    Sprzedający i Kupujący na dzień Transakcji nie byli podmiotami powiązanymi w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT, jak i przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm.).
    Pytania
    1. Czy przedmiotem Transakcji nie było przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1
      ustawy o VAT, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e
      ustawy o VAT, a w rezultacie czy Transakcja stanowiła czynność podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisów ustawy o VAT, niewyłączoną z
      opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
    2. Czy w okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego, zbycie
      Przedmiotu Transakcji podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie było zwolnione z
      VAT?
    3. Czy w okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego, tj. w
      szczególności mając na uwadze Rezygnację przez Sprzedającego i Kupującego ze
      Zwolnienia z VAT i Wybór Opodatkowania VAT, w zakresie w jakim Budynek 1,
      Budynek 2, Budynek 3, Budowle lub ich części wchodzące w skład Nieruchomości 1
      oraz Nieruchomości 2 podlegały w dacie Transakcji zwolnieniu od podatku VAT, o
      którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, po dokonaniu Transakcji oraz
      otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne dokonanie,
      Kupujący jest uprawniony do:
        - obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego,
          wykazanego na fakturze dokumentującej Transakcję oraz
        - zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym (zgodnie
          z art. 87 ustawy o VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Zainteresowanych:
    1. Przedmiotem Transakcji nie było przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1
      ustawy o VAT, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e
      ustawy o VAT, a w rezultacie Transakcja stanowiła czynność podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisów ustawy o VAT, niewyłączoną z
      opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    2. W okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego, zbycie
      Przedmiotu Transakcji podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie było zwolnione z
      VAT.

    3. W okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego, tj. w
      szczególności mając na uwadze Rezygnację przez Sprzedającego i Kupującego ze
      Zwolnienia z VAT i Wybór Opodatkowania VAT, w zakresie w jakim Budynek 1,
      Budynek 2, Budynek 3, Budowle lub ich części wchodzące w skład Nieruchomości 1
      oraz Nieruchomości 2 podlegały na dzień Transakcji zwolnieniu od podatku VAT, o
      którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, po dokonaniu Transakcji oraz
      otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne dokonanie,
      Kupujący jest uprawniony do:
        - obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego,
          wykazanego na fakturze dokumentującej Transakcję oraz
        - zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym
          (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT).
    W ocenie Zainteresowanych:
    1. Przedmiotem Transakcji nie było przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1
      ustawy o VAT, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e
      ustawy o VAT, a w rezultacie Transakcja stanowiła czynność podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisów ustawy o VAT, niewyłączoną z
      opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    2. W okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego, zbycie
      Przedmiotu Transakcji podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie było zwolnione z
      VAT.
    3. W okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego, tj. w
      szczególności mając na uwadze Rezygnację przez Sprzedającego i Kupującego ze
      Zwolnienia z VAT i Wybór Opodatkowania VAT, w zakresie w jakim Budynek 1,
      Budynek 2, Budynek 3, Budowle lub ich części wchodzące w skład Nieruchomości 1
      oraz Nieruchomości 2 podlegały na dzień Transakcji zwolnieniu od podatku VAT, o
      którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, po dokonaniu Transakcji oraz
      otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne dokonanie,
      Kupujący jest uprawniony do:
        - obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego,
          wykazanego na fakturze dokumentującej Transakcję oraz
        - zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym
          (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT).
    UZASADNIENIE
    Z uwagi na to, że Kupujący i Sprzedający uczestniczyli w tym samym zaistniałym stanie
    faktycznym, zgodnie z art. 14b § 1 w związku z art. 14r § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. 2019, poz. 900 ze zm.) występują o wydanie
    interpretacji we wniosku wspólnym. Określenie, czy Transakcja podlegała opodatkowaniu
    VAT z punktu widzenia Sprzedającego wypływa na jego obowiązki w zakresie rozpoznania
    obowiązku podatkowego na gruncie VAT, wystawienia faktury VAT na rzecz Kupującego
    oraz rozliczenia podatku VAT należnego do właściwego urzędu skarbowego. Z punktu
    widzenia Kupującego, określenie, czy Transakcja podlegała opodatkowaniu VAT
    bezpośrednio wpływa na wysokość ceny należnej za przedmiot Transakcji (tj. czy będzie
    ona powiększona o należny podatek VAT), na prawo do odliczenia podatku VAT
    zapłaconego jako część ceny oraz na obowiązek zapłaty podatku od czynności
    cywilnoprawnych. Każda ze stron Transakcji ma zatem istotny interes prawny w tym, aby
    wystąpić z wnioskiem wspólnym o wydanie indywidualnej interpretacji prawa
    podatkowego dotyczącej tego samego zaistniałego stanu faktycznego.
    Ad pytanie nr 1
    W celu rozstrzygnięcia, czy Transakcja była opodatkowana VAT, konieczne jest w pierwszej
    kolejności ustalenie, czy mieści się ona w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT, zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy żadne z wyłączeń z

    opodatkowania VAT, wskazanych w art. 6 ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania. W
    szczególności niezbędne jest ustalenie czy przedmiotem Transakcji nie było
    przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT ani zorganizowana część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, zgodnie
    z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, jak
    również wszelkie postacie energii. W świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy o
    VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie
    się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i
    prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej.
    Jak wynika z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji
    zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyłączenie z zakresu
    opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
    (dalej również „ZCP”) oznacza, że sprzedawca dokonujący takiego zbycia nie nalicza
    podatku należnego ani nie dokumentuje transakcji fakturą.
    Wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – przedsiębiorstwo oraz jego
    zorganizowana część – ma kluczowe znaczenie dla oceny ich sytuacji podatkowej, gdyż
    rozstrzyga o tym, że Transakcja nie była wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na
    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W związku z tym, organ wydający interpretację
    powinien dokonać wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i „zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa”, użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i, tym samym, dokonać oceny, czy
    przedstawiona w opisie zaistniałego stanu faktycznego Transakcja nie była wyłączona z
    opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    1) Brak podstaw do klasyfikacji przedmiotu Transakcji jako przedsiębiorstwa
    Ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej przedsiębiorstwa. W doktrynie prawa
    podatkowego, w orzecznictwie organów podatkowych (por. np. interpretację indywidualną
    Dyrektora Izby Skarbowej (dalej „DIS”) w Warszawie z dnia 21 grudnia 2015 r., sygn. IPPP1
    /4512-1114/15-2/KR, interpretację indywidualną DIS w Poznaniu z dnia 5 kwietnia 2016 r.,
    sygn. ILPP5/4512-1-4/16-4/WB), interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej (dalej „Dyrektor KIS”) z dnia 30 listopada 2018 r., sygn. 0114-KDIP4.
    4012.646.2018.1.KM czy z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. 0114-KDIP1- 1.4012.18.2019.2.AM)
    oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyroki Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. I FSK 267/06 oraz z dnia 19 stycznia
    2012 r., sygn. II FSK 1662/10, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
    z dnia 29 września 2017 r., sygn. III SA/Wa 2260/16, wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. I SA/Gd 1225/17 oraz
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 marca 2019 r., sygn. I
    SA/Ke 482/18) prezentowany jest pogląd, że pojęcie „przedsiębiorstwa” powinno być
    rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w art. 55(1) Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie ze wskazanym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
        przedsiębiorstwa),
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,

    3) prawa wynikające z umów najmu nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do
        korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
        prawnych,
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    5) koncesje, licencje i zezwolenia,
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    8) tajemnice przedsiębiorstwa,
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Stosownie do dyspozycji art. 55(2) KC, czynność prawna mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co
    innego wynika z treści czynności albo z przepisów szczególnych. W konsekwencji,
    przeniesienie przedsiębiorstwa ma miejsce co do zasady wtedy, gdy wszystkie elementy
    wymienione w art. 55(1) KC (o ile występują w danym stanie faktycznym) zostaną
    przekazane nabywcy. W przeciwnym razie, jeżeli jakiekolwiek istotne składniki tworzące
    przedsiębiorstwo nie zostaną przeniesione na nabywcę, czynności takiej nie należy
    postrzegać jako przeniesienia przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie jak wynika z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z dnia 11 grudnia
    2018 r. dotyczących opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia
    nieruchomości komercyjnych (dalej „Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów”), pojęcie
    „przedsiębiorstwa” określonego w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT można interpretować w
    świetle art. 55(1) KC wyłącznie pomocniczo z uwagi na autonomię prawa podatkowego.
    We wspomnianych objaśnieniach zauważono również, iż jak podkreśla się w orzecznictwie
    sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 1113/16)
    „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oznacza każdy zespół
    składników służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, jeżeli jest
    wystarczający do prowadzenia przez nabywcę w oparciu o przekazane składniki
    majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej.
    Jak zostało wskazane w opisie zaistniałego stanu faktycznego, Transakcji nie będzie
    towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, składających się na definicję
    przedsiębiorstwa zawartą w art. 55(1) KC i przesądzających o funkcjonowaniu
    przedsiębiorstwa Sprzedającego (także w rozumieniu funkcjonalnym).
    Żaden z poniższych elementów nie podlegał zbyciu w ramach Transakcji:
    1) prawa i obowiązki z umów o zarządzenia aktywami, zarządzanie nieruchomościami
        lub zarządzanie obiektami;
    2) zobowiązania związane z Nieruchomością, obejmujące:
        (i) finansowanie, w tym kredyty;
        (ii) zobowiązania podatkowe;
        (iii) związane z postępowaniami spornymi z osobami trzecimi, w tym organami i
        sądami;
    3) należności pieniężne;
    4) know-how związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego lub jego częścią;
    5) dokumenty podatkowe i księgowe związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego;
    6) prawa i obowiązki z umów rachunków bankowych Sprzedającego;
    7) środki pieniężne na wyżej wymienionych rachunkach bankowych Sprzedającego;
    8) prawa i obowiązki wynikające z ubezpieczenia Nieruchomości oraz obowiązki
        wynikające z umów o świadczenie usług prawnych i marketingowych;
    9) prawa i zobowiązania z umowy o obsługę księgową Sprzedającego;
    10) należności Sprzedającego od osób trzecich, w tym należności podatkowe
        Sprzedającego, takie jak zwrot podatku VAT;
    11) indywidualne oznaczenia Sprzedającego (tzn. jego firmy) oraz
    W ramach Transakcji nie doszło do przeniesienia w drodze cesji na Kupującego umowy o
    zarządzanie Budynkiem 1 - Sprzedający wypowiedział umowę o zarządzanie tą

    nieruchomością do dnia Transakcji, ze skutkiem na dzień Transakcji. Intencją Kupującego
    było zawarcie nowej umowy o zarządzanie Budynkiem 1 po Transakcji.
    W drodze cesji nie doszło do przeniesienia na Kupującego praw i obowiązków
    wynikających z umów serwisowych związanych z funkcjonowaniem i obsługą
    Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 (umowy dotyczące dostawy mediów, zapewnienia
    czystości i bezpieczeństwa, świadczenia innych usług). Sprzedający rozwiązał umowy
    serwisowe ze skutkiem na dzień Transakcji albo złożył w dniu Transakcji oświadczenia o
    wypowiedzeniu stosownych umów serwisowych.
    Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego, po przeprowadzeniu odpowiednich
    prac na Przedmiocie Transakcji, Kupujący wykorzysta Przedmiot Transakcji do świadczenia
    usług najmu (wynajem powierzchni na rzecz podmiotów z grupy kapitałowej, do której
    należy Kupujący, a także na rzecz podmiotów trzecich), a więc wyłącznie do działalności
    opodatkowanej VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie brak jest transferu szeregu
    kluczowych składników składających się na przytoczoną powyżej definicję
    przedsiębiorstwa i przesądzających o funkcjonowaniu przedsiębiorstwa Sprzedającego, co
    należy uznać za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszone na
    Kupującego składniki umożliwią mu kontynuację działalności prowadzonej przez
    Kupującego bez uzupełnienia o dodatkowe elementy (po nabyciu i włączeniu do
    przedsiębiorstwa Kupującego).
    Potwierdzają to przywołane Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów, gdzie
    stwierdzono: „Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności
    gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są
    przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości
    stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP.” [...] „Dodatkowo za okoliczność wykluczającą możliwość
    stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację
    działalności prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest
    podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
    niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.
    Sytuacja taka ma miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy
    o zarządzanie nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami,
    które świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem
    nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej
    zbywcy.”
    Powyższa teza, że przedmiotu Transakcji nie można uznać za przedsiębiorstwo
    Sprzedającego znajduje potwierdzenie również w stanowisku prezentowanym przez
    organy interpretacyjne w analogicznych transakcjach – dla przykładu wskazać można na
    interpretację indywidualną DIS w Poznaniu z dnia 9 października 2015 r., sygn. ILPP1/4512-
    1-544/15-3/HW, interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 10 listopada 2017 r., sygn.
    0111-KDIB3-2.4012.472.2017.2.MN, z dnia 16 października 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.506.2018.3.WH, z dnia 27 września 2018 r., sygn. 0114-KDIP1- 2.4012.440.2018.3.
    WH.
    2) Brak podstaw do klasyfikacji przedmiotu Transakcji jako zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa
    W ocenie Zainteresowanych, składniki majątku przenoszone w wyniku Transakcji, nie
    stanowią również ZCP. Pojęcie „ZCP” – w odróżnieniu od terminu „przedsiębiorstwo” –
    zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, ściślej w jej art. 2 pkt 27e. Zgodnie ze wskazanym
    przepisem, przez ZCP rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą organów podatkowych (por. m.in. interpretacje
    indywidualne DIS w Katowicach z dnia 5 stycznia 2012 r., sygn. IBPP3/443-1122/11/AM,
    interpretację indywidualną DIS w Łodzi z dnia 6 marca 2012 r., sygn. IPTPP2/443-850/11-2
    /PR, interpretację indywidualną Dyrektora KIS z dnia 17 lipca 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-
    2.4012.232.2017.1.SR, z dnia 29 marca 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.75.2018.1.KM
    oraz z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. 0112-KDIL4.4012.668.2018.3.JK), z powyższej definicji
    wynika, że aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym
    również zobowiązania) mógł zostać uznany za ZCP muszą zostać spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1) istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie,
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    4) zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące te zadania gospodarcze.
    Jak interpretować powyższe przesłanki wskazują organy interpretacyjne. Przykładowo, DIS
    w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., sygn. IPPP1/4512-
    1114/15- 2/KR, stwierdził: „Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana
    część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w
    tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym
    przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej,
    finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe,
    obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne
    oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze
    organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się
    uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu,
    regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe
    najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako
    przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część
    przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy
    niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w
    strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana
    za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe
    materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego
    przedsiębiorstwa. Podsumowując, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą
    składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o
    zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest
    własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych
    powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa
    za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że
    zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy
    pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem
    tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe
    odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. Podobne uwagi przedstawił również m.in. DIS w
    Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2016 r., sygn. IPPP3/4512-60/16-2
    /PC.

    W świetle powyższych wskazań, zdaniem Zainteresowanych, Przedmiot Transakcji nie
    stanowi ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT ze względu na niespełnienie
    ustawowych przesłanek.
    Doktryna prawa podatkowego wskazuje, że składniki materialne i niematerialne tworzą
    ZCP wówczas, gdy pozostają one we wzajemnych relacjach pozwalających na
    stwierdzenie, że mamy do czynienia z czymś więcej niż tylko z przypadkowym zbiorem
    elementów. Ponadto, jak podkreślane jest w orzecznictwie organów interpretacyjnych,
    składniki majątku muszą tworzyć zespół, a nie zbiór niepowiązanych ze sobą elementów.
    Oznacza to, że ZCP nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie
    można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, który
    stanowi pewną całość. Powyższe stanowisko znalazło odzwierciedlenie m.in. w
    interpretacjach indywidualnych DIS w Warszawie z dnia 31 marca 2016 r., sygn. IPPP3
    /4512-60/16- 2/PC, oraz z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. IPPP1/4512-1162/15-3/Igo.
    Do dnia Transakcji, w dotychczasowym przedsiębiorstwie Sprzedającego nie została
    utworzona odrębna, formalna komórka organizacyjna (dział, wydział, oddział)
    odpowiedzialna za prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o Nieruchomość 1
    oraz Nieruchomość 2, w szczególności na podstawie uchwały wspólników bądź innego
    dokumentu (np. wewnętrznego regulaminu organizacyjnego lub struktury organizacyjnej
    Sprzedającego). Do dnia Transakcji, nie istniały odrębne zapisy statutu, zarządzenia lub
    innego aktu o podobnym charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do
    Nieruchomości 1 lub do Nieruchomości 2. Do dnia Transakcji, Sprzedający nie prowadził
    również ani w stosunku do Nieruchomości 1 ani do Nieruchomości 2 odrębnych ksiąg
    rachunkowych. Księgi rachunkowe Sprzedającego pozwalają na możliwie szeroki wgląd w
    zyskowność oraz sytuację finansową (a w konsekwencji na bieżącą ocenę rentowności),
    ponadto, generalnie przychody i koszty Sprzedającego można podzielić na takie, które
    dało się przypisać do Nieruchomości 1 lub do Nieruchomości 2 oraz do innych składników
    majątku Sprzedającego. Teoretycznie możliwe byłoby przyporządkowanie odpowiednich
    kosztów czy przychodów w celu przygotowania uproszczonego rachunku zysków i strat,
    jak również bilansu (a więc także do ogólnego przyporządkowania należności i
    zobowiązań) tylko dla Nieruchomości 1 lub do Nieruchomości 2. Niemniej, od strony
    praktycznej nie były prowadzone odrębne księgi rachunkowe, czy też nie sporządzało się
    odrębnych sprawozdań finansowych dla Nieruchomości 1 ani Nieruchomości 2.
    Najistotniejszym elementem konstytutywnym definicji ZCP, który w ocenie
    Zainteresowanych nie został spełniony – co przemawia za brakiem możliwości uznania za
    ZCP transferowanej Nieruchomości wraz z pozostałym składnikami majątkowymi
    będącymi przedmiotem Transakcji – jest wyodrębnienie funkcjonalne przedmiotu
    Transakcji. Jako kryterium zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo
    w praktyce wskazuje się możliwość samodzielnego działania na rynku jako odrębny
    podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane w obecnym przedsiębiorstwie.
    Takie podejście znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych - np. w
    interpretacji indywidualnej DIS w Łodzi z dnia 20 maja 2015 r., sygn. IPTPP2/4512-178/15-2
    /JS, interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 16 sierpnia 2017 r., sygn. 0115-KDIT1-
    2.4012.400.2017.1.KK, z dnia 14 września 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.442.2017.1.
    KOM, oraz z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.13.2019.2.JO.
    Opisaną okoliczność akcentuje się również w orzecznictwie sądów administracyjnych –
    tytułem przykładu warto wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20
    marca 2012 r., sygn. I FSK 815/11, w którym stwierdzono: „interpretowany przepis prawa
    krajowego dotyczy przedsiębiorstwa lub samodzielnej jego części, a więc składników
    rzeczowych i innych stanowiących łącznie przedsiębiorstwo lub jego część. Biorąc zaś pod
    uwagę, że opodatkowaniem VAT podlega działalność gospodarcza to przenoszony
    majątek winien służyć właśnie tej działalności. Wobec tego uznać należy, że decydujące
    znaczenie przy określaniu zakresu przedmiotowego omawianego przepisu ma element
    funkcjonalny tj. podniesiona wcześniej możliwość realizowania określonych zadań

    gospodarczych. Ta natomiast konstatacja prowadzi do wniosku, że wyłączenie spod
    działania ustawy o VAT dotyczy także takiej części majątku, której przydatność do
    prowadzenia działalności gospodarczej wynika nie tyle z rodzaju składających się na nią
    elementów, ile z wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, charakterystycznego dla
    zakładu oddziału”.
    Innymi słowy, aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność
    do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe,
    materialne i niematerialne, wchodzące w skład ZCP muszą zatem umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    W ocenie Zainteresowanych, w przypadku przedstawionego opisu zaistniałego stanu
    faktycznego, powyższy warunek nie jest spełniony. Trudno uznać Przedmiot Transakcji za
    samodzielny.
    W świetle powyższych wskazań, Przedmiot Transakcji nie stanowi ZCP w rozumieniu art. 2
    pkt 27e ustawy o VAT ze względu na niespełnienie ustawowych przesłanek.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Zainteresowanych, przedmiot Transakcji nie
    stanowił ani przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT ani ZCP w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W konsekwencji, Transakcja nie była objęta
    wyłączeniem przewidzianym w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT jako zbycie przedsiębiorstwa lub
    ZCP Sprzedającego, a tym samym podlegała opodatkowaniu VAT.
    Ad pytanie nr 2
    W celu odpowiedzi na pytanie, czy w okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego
    stanu faktycznego, zbycie Przedmiotu Transakcji, tj. Nieruchomości 1, Nieruchomości 2,
    Ruchomości oraz Pozostałych Składników podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie
    było zwolnione z VAT, należy przeanalizować skutki w VAT zbycia na rzecz Kupującego:
    a) tytułu do Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2,
    b) Ruchomości, oraz
    c) Pozostałych Składników
        - wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w
    tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu. W rezultacie, dostawy:
    a) Działki 1, wchodzącej w skład Nieruchomości 1,
    b) Działki 2, wchodzącej w skład Nieruchomości 2
        - będą dzieliły traktowanie VAT właściwe dla dostawy odpowiednio:
          a) Budynków i Budowli 1, znajdujących się na Działce 1.
          b) Budowli 2, znajdujących się Działce 2.
    Dostawa Działki 1, Budynków i Budowli 1 znajdujących się na Działce 1 oraz Działki 2 oraz
    Budowli 2 znajdujących się Działce 2 w ramach Transakcji była opodatkowana VAT jako
    dostawa towarów, chyba, że zastosowanie znalazło jedno ze zwolnień przewidzianych w
    ustawie o VAT.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT
    W ocenie Zainteresowanych, przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwolnienie
    dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane nie powinno znaleźć w
    analizowanym przypadku zastosowania z uwagi na okoliczność, iż na Działce 1
    posadowione są Budynki i Budowle 1, a na Działce 2 posadowione są Budowle 2.

    W przedmiotowym przypadku, sprzedaż Budynków oraz Budowli w ramach Transakcji
    potencjalnie mogłaby podlegać zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a
    ustawy o VAT lub zwolnieniu określonemu w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Dodatkowo, w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się dostawę budynków, budowli
    lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
      miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
      jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
      obiektów.
    Zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT ma charakter obligatoryjny
    w odróżnieniu od zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z którego
    stosownie do dyspozycji art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować i
    wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia którego
      dochodzi w związku z dostawą tych obiektów, zgodne oświadczenie, że wybierają
      opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
    Jak wskazuje ponadto art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, ww. oświadczenie musi również
    zawierać:
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
    3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, ilekroć w przepisach ustawy o VAT jest mowa o
    pierwszym zasiedleniu, rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z definicji „pierwszego zasiedlenia” wynika, że do pierwszego zasiedlenia może dochodzić
    wielokrotnie. O ile bowiem dany budynek czy budowla może zostać tylko raz
    wybudowana, o tyle wielokrotnie może być ona ulepszana w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
    ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W związku z powyższym rozważyć należy czy w analizowanym przypadku zastosowanie
    znajdzie jedno ze wskazanych zwolnień.

    Z opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, że pomiędzy ostatnim możliwym
    pierwszym zasiedleniem Budynków i Budowli 1 znajdujących się na Działce 1 oraz Budowli
    2 znajdujących się na Działce 2, a datą Transakcji upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
    Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego, Sprzedający nabył Nieruchomość 1
    oraz Nieruchomość 2 na podstawie umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości z dnia 11 grudnia 2013 r. od C S.K.A. Sprzedający nabył Nieruchomość 1
    oraz Nieruchomość 2 w celu prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, w związku z
    czym Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
    kwotę podatku VAT naliczonego (i z prawa tego skorzystał). Dostawa Nieruchomości 1
    oraz Nieruchomości 2 na rzecz Sprzedającego w ramach umowy z dnia 11 grudnia 2013 r.
    została opodatkowana podatkiem VAT, na skutek złożenia przez strony tej transakcji
    oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 10 ustawy o VAT.
    Od momentu nabycia Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2, w odniesieniu do każdej z
    nich Sprzedający dokonywał jedynie drobne prace remontowe czy modernizacyjne, ale ani
    w odniesieniu do Budynków (lub jakiejkolwiek ich części) ani w odniesieniu do Budowli
    (lub jakiejkolwiek ich części) Sprzedający nie poniósł wydatków na ich ulepszenie, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% ich
    wartości początkowej.
    Od momentu oddania Budynku 1 do użytkowania, całość jego powierzchni była oddana w
    najem opodatkowany VAT, co nastąpiło ponad 2 lata przed Transakcją (nastąpiło to
    jeszcze przed nabyciem prawa do Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 przez
    Sprzedającego). Powyższe oznacza, że nie ma takiej powierzchni Budynku 1, która nigdy
    nie podlegałaby wynajęciu od momentu oddania Budynku 1 do użytkowania (poza
    częściami z definicji nie oferowanymi do najmu, tj. np. powierzchniami wspólnymi, które
    są jednak wykorzystywane przez najemców zgodnie z ich przeznaczeniem). Jednocześnie
    Budynek 2, Budynek 3 oraz Budowle jako obsługująca Budynek 1 infrastruktura nie były i
    nie są od momentu ich wybudowania przedmiotem odrębnego najmu (wyjątkiem są
    parkingi, które były wynajmowane i w pewnej części do dnia Transakcji były dalej
    wynajmowane, a których pierwsze wynajęcie nastąpiło ponad 2 lata przed Transakcją). Na
    moment Transakcji, większość z dotychczasowych umów najmu wygasła, natomiast
    obowiązujące na dzień Transakcji umowy najmu dotyczyły wyłącznie powierzchni pod
    maszty antenowe, powierzchni magazynowej oraz parkingu.
    Nieruchomość do dnia Transakcji nie była wykorzystywana przez Sprzedającego do
    wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe, pomiędzy ostatnim możliwym pierwszym zasiedleniem
    Budynków i Budowli 1 znajdujących się na Działce 1 oraz Budowli 2 znajdujących się
    Działce 2, a datą Transakcji upłynął okres dłuższy niż 2 lata (ostatnie możliwe pierwsze
    zasiedlenie miało miejsce dnia 11 grudnia 2013, tj. w dacie nabycia przez Sprzedającego
    praw do Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2, a od tego momentu ani w odniesieniu do
    Budynków (lub jakiejkolwiek ich części) ani w odniesieniu do Budowli (lub jakiejkolwiek ich
    części) Sprzedający nie poniósł wydatków na ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej),
    wobec czego dostawa Budynków i Budowli 1 znajdujących się na Działce 1 oraz Budowli 2
    znajdujących się Działce 2 podlegały w dniu Transakcji fakultatywnemu zwolnieniu od
    podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jako, że zamiarem Zainteresowanych było opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości 1
    oraz Nieruchomości 2 podatkiem VAT wg stawki 23%, jak zostało wskazane w opisie
    zaistniałego stanu faktycznego, w zakresie w jakim Budynek 1, Budynek 2, Budynek 3,
    Budowle lub ich części wchodzące w skład Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2
    podlegały na datę Transakcji zwolnieniu od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT, Sprzedający i Kupujący zrezygnowali z tego zwolnienia od podatku
    VAT i dokonali wyboru opodatkowania podatkiem VAT dostawy Budynku 1, Budynku 2,

    Budynku 3, Budowli i ich części wchodzących w skład Nieruchomości 1 oraz
    Nieruchomości 2, przez złożenie w dniu Transakcji (w akcie notarialnym) zgodnego
    oświadczenia Sprzedającego i Kupującego na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT w zw.
    z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, że wybierają opodatkowanie dostawy Budynku 1, Budynku
    2, Budynku 3, Budowli i ich części wchodzących w skład Nieruchomości 1 oraz
    Nieruchomości 2 (tj. nastąpiła Rezygnacja przez Sprzedającego i Kupującego ze Zwolnienia
    z VAT i Wybór Opodatkowania VAT).
    Odnośnie do opodatkowania VAT Gruntu - zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w
    przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W rezultacie, dostawy Działki 1
    wchodzącej w skład Nieruchomości 1 oraz Działki 2 wchodzącej w skład Nieruchomości 2
    podzieliły traktowanie VAT właściwe dla odpowiednio dostawy Budynków i Budowli 1
    znajdujących się na Działce 1 oraz Budowli 2 znajdujących się na Działce 2.
    W rezultacie, w okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego,
    dostawy:
    a) Działki 1, Budynków i Budowli 1 znajdujących się na Działce 1,
    b) Działki 2 oraz Budowli 2 znajdujących się Działce 2,
        - podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy zauważyć, że do dostawy Działki 1, Budynków i Budowli 1 znajdujących się na
    Działce 1 oraz Działki 2 oraz Budowli 2 znajdujących się Działce 2 nie powinno mieć
    również zastosowania obligatoryjne zwolnienie od podatku VAT określone w art. 43 ust. 1
    pkt 10a ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem zwolniona od podatku VAT może być tylko
    dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Tym samym, zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o
    VAT z założenia nie znajdzie zastosowania w przypadku dostawy Działki 1, Budynków i
    Budowli 1 znajdujących się na Działce 1 oraz Działki 2 oraz Budowli 2 znajdujących się
    Działce 2 wchodzących w skład Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 objętych zakresem
    zwolnienia (z opcją opodatkowania) przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT
    Dodatkowo, w ocenie Zainteresowanych, w odniesieniu do Przedmiotu Transakcji nie
    miało również zastosowania zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku
    dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W świetle powyższego, wskazane zwolnienie należy przeanalizować w zakresie zbycia na
    rzecz Kupującego:
    a) tytułu do Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2,
    b) Ruchomości, oraz
    c) Pozostałych Składników
        - wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego.
    Mając na uwadze, iż, jak zostało wskazane w opisie zaistniałego stanu faktycznego, ani
    Nieruchomość 1 ani Nieruchomość 2 do dnia Transakcji nie były wykorzystywane przez
    Sprzedającego do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT, należy uznać, że
    w odniesieniu do nich w ramach Transakcji nie zostały spełnione przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT.
    Zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie miało
    również zastosowania do Ruchomości oraz Pozostałych Składników (w zakresie tych

    składników, które podlegały dostawie na rzecz Kupującego, niebędących świadczeniem
    usługi dla Kupującego). Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego, Ruchomości
    oraz Pozostałe Składniki nie były do dnia Transakcji wykorzystywane przez Sprzedającego
    do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT, a Sprzedającemu w odniesieniu
    do nabycia Ruchomości oraz Pozostałych Składników (w zakresie w jakim wystąpił VAT
    naliczony) przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Mając na uwadze, w odniesieniu do Przedmiotu Transakcji nie zostaną również spełnione
    przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy o VAT.
    (III) Ad pytanie nr 3
    Dla oceny, czy Kupującemu przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego,
    wykazanego na fakturze dokumentującej Transakcję, należy przeanalizować spełnienie
    przesłanek, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy
    o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (z zastrzeżeniami niemającymi
    zastosowania w sprawie Sprzedającego i Kupującego). Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust.
    2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku
    wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego, Przedmiot Transakcji będzie
    wykorzystywany przez Kupującego do działalności opodatkowanej VAT.
    Należy ponadto uznać, że nie będzie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca prawo do
    odliczenia VAT na podstawie art. 88 ustawy o VAT. W konsekwencji, Kupującemu
    przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z otrzymanej od Sprzedającego faktury dokumentującej Transakcję.
    Stosownie do art. 86 ust. 10 w związku z ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstanie u Kupującego w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytego przedmiotu Transakcji
    powstanie obowiązek podatkowy, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w
    którym Kupujący otrzyma fakturę. Ponadto, jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w
    przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie
    rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o
    tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na
    rachunek bankowy.
    Reasumując, w okolicznościach wskazanych w opisie zaistniałego stanu faktycznego, tj. w
    szczególności mając na uwadze mając na uwadze Rezygnację przez Sprzedającego i
    Kupującego ze Zwolnienia z VAT i Wybór Opodatkowania VAT, w zakresie w jakim Budynek
    1, Budynek 2, Budynek 3, Budowle lub ich części wchodzące w skład Nieruchomości 1 oraz
    Nieruchomości 2 podlegały na dzień Transakcji zwolnieniu od podatku VAT, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, po dokonaniu Transakcji oraz otrzymaniu
    prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne dokonanie, Kupujący jest
    uprawniony do:
    1) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego
        wykazanego na fakturze dokumentującej Transakcję,
    2) zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym (zgodnie z
        art. 87 ustawy o VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 ustawy,
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      - oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      - zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Należy zauważyć, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej,
    ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób
    zbliżony do właściciela.
    Jak wynika z powyższego, zarówno sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, jak również
    oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ponadto należy zauważyć, że na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przepisy art. 6 wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów
    ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy czynności
    podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy
    też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te
    nie podlegają opodatkowaniu.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcje zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Jak już wskazano, ustawodawca na mocy art. 6 pkt 1 ustawy wyłączył od opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.

    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeks cywilny”.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Natomiast definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e
    ustawy, pod którym to pojęciem rozumie się:
      Organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest
    wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na
    trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia
    w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń
    gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze
    przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce.

    Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie
    jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można
    bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego
    podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa winna mieć również zdolność zaistnienia jako
                                1niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 k.c.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
      oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Oceny tej należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespól składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Zatem należy wskazać, że fakt wyłączenia niektórych składników materialnych i
    niematerialnych może pozostawać bez wpływu na kwalifikację zbywanych składników jako
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01 Zita Modes Sarl,
    stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem
    majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym

    przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
    zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
    wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to
    zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do
    okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 10 listopada 2011 r. w
    sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować
    w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej
    części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających
    się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną
    działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów
    administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21
    listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316/15).
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    W sytuacji przedstawionej we wniosku nie doszło do spełnienia wszystkich
    przedstawionych powyżej przesłanek. W konsekwencji przedmiot Transakcji nie spełniał
                                          1przesłanek do uznania go za „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 55 kodeksu cywilnego
    czy też zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że do dnia Transakcji, Sprzedający był
    użytkownikiem wieczystym zabudowanej nieruchomości gruntowej, składającej się z
    dwóch działek: nr 1 (Działka 1) i nr 2 (Działka 2).
    Działka 1 zabudowana jest budynkiem biurowym (Budynek 1), budynkiem służącym jako
    trafostacja (Budynek 2) oraz budynkiem portierni (Budynek 3). Na Działce 1 znajduje się
    parking, droga dojazdowa, chodniki, pylon reklamowy, zbiornik na wodę, stacja pomp,
    stacja pomp/przepompownia, stacja redukcji gazu, oświetlenie parkingu oraz przyłącza
    mediów (Budowle 1) oraz urządzenia budowlane (np. ogrodzenie, szlaban).
    Na Działce 2 znajduje się parking, oświetlenie parkingu, droga dojazdowa, chodniki oraz
    przyłącza mediów (Budowle 2), a także urządzenia budowlane (np. ogrodzenie).
    Żaden z poniższych elementów nie podlegał zbyciu w ramach Transakcji:
    - prawa i obowiązki z umów o zarządzenia aktywami, zarządzanie nieruchomościami
        lub zarządzanie obiektami;
    - zobowiązania związane z Nieruchomością, obejmujące:
        (iv) finansowanie, w tym kredyty;
        (v) zobowiązania podatkowe;

        (vi) związane z postępowaniami spornymi z osobami trzecimi, w tym organami i
          sądami;
    - należności pieniężne;
    - know-how związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego lub jego częścią;
    - dokumenty podatkowe i księgowe związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego;
    - prawa i obowiązki z umów rachunków bankowych Sprzedającego;
    - środki pieniężne na wyżej wymienionych rachunkach bankowych Sprzedającego;
    - prawa i obowiązki wynikające z ubezpieczenia Nieruchomości oraz obowiązki
        wynikające z umów o świadczenie usług prawnych i marketingowych;
    - prawa i zobowiązania z umowy o obsługę księgową Sprzedającego;
    - należności Sprzedającego od osób trzecich, w tym należności podatkowe
        Sprzedającego, takie jak zwrot podatku VAT;
    - indywidualne oznaczenia Sprzedającego (tzn. jego firmy) oraz
    w ramach Transakcji nie doszło do przeniesienia w drodze cesji na Państwa umowy o
    zarządzanie Budynkiem 1 - Sprzedający wypowiedział umowę o zarządzanie tą
    nieruchomością do dnia Transakcji, ze skutkiem na dzień Transakcji. Intencją Państwa
    było zawarcie nowej umowy o zarządzanie Budynkiem 1 po Transakcji.
    W drodze cesji nie doszło do przeniesienia na Kupującego praw i obowiązków
    wynikających z umów serwisowych związanych z funkcjonowaniem i obsługą
    Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 (umowy dotyczące dostawy mediów, zapewnienia
    czystości i bezpieczeństwa, świadczenia innych usług). Sprzedający rozwiązał umowy
    serwisowe ze skutkiem na dzień Transakcji albo złożył w dniu Transakcji oświadczenia o
    wypowiedzeniu stosownych umów serwisowych.
    Do dnia Transakcji, w dotychczasowym przedsiębiorstwie Sprzedającego nie została
    utworzona odrębna, formalna komórka organizacyjna (dział, wydział, oddział)
    odpowiedzialna za prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o Nieruchomość 1
    oraz Nieruchomość 2, w szczególności na podstawie uchwały wspólników bądź innego
    dokumentu (np. wewnętrznego regulaminu organizacyjnego lub struktury organizacyjnej
    Sprzedającego). Do dnia Transakcji, nie istniały odrębne zapisy statutu, zarządzenia lub
    innego aktu o podobnym charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do
    Nieruchomości 1 lub do Nieruchomości 2. Do dnia Transakcji, Sprzedający nie prowadził
    również ani w stosunku do Nieruchomości 1 ani do Nieruchomości 2 odrębnych ksiąg
    rachunkowych.
    Biorąc pod uwagę podany przez Państwa opis sprawy oraz powołane przepisy należy
    stwierdzić, że wskazany we wniosku przedmiot Transakcji, nie będzie stanowił
                                1przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu
    nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład
    normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Zbywcy. Jak wskazali Państwo przedmiotem Transakcji nie były: prawa i
    obowiązki z umów o zarządzenia aktywami, zarządzanie nieruchomościami lub
    zarządzanie obiektami; zobowiązania związane z Nieruchomością, obejmujące
    (finansowanie, w tym kredyty; zobowiązania podatkowe; związane z postępowaniami
    spornymi z osobami trzecimi, w tym organami i sądami); należności pieniężne; know-how
    związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego lub jego częścią; dokumenty podatkowe i
    księgowe związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego; prawa i obowiązki z umów
    rachunków bankowych Sprzedającego; środki pieniężne na wyżej wymienionych
    rachunkach bankowych Sprzedającego;
    prawa i obowiązki wynikające z ubezpieczenia Nieruchomości oraz obowiązki wynikające z
    umów o świadczenie usług prawnych i marketingowych; prawa i zobowiązania z umowy o
    obsługę księgową Sprzedającego; należności Sprzedającego od osób trzecich, w tym
    należności podatkowe Sprzedającego, takie jak zwrot podatku VAT; indywidualne
    oznaczenia Sprzedającego (tzn. jego firmy) oraz w ramach Transakcji nie doszło do
    przeniesienia w drodze cesji na Państwa umowy o zarządzanie Budynkiem 1. W drodze
    cesji nie doszło do przeniesienia na Państwa praw i obowiązków wynikających z umów

    serwisowych związanych z funkcjonowaniem i obsługą Nieruchomości 1 oraz
    Nieruchomości 2.
    Przedmiot Transakcji sprzedaży opisany przez Państwa nie stanowi również zbycia
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa Zbywcy, ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. W opisie sprawy wskazali Państwo bowiem, że do dnia
    Transakcji, w dotychczasowym przedsiębiorstwie Sprzedającego nie została utworzona
    odrębna, formalna komórka organizacyjna (dział, wydział, oddział) odpowiedzialna za
    prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość
    2, nie istniały odrębne zapisy statutu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym
    charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do Nieruchomości 1 lub do Nieruchomości
    2, Sprzedający nie prowadził również ani w stosunku do Nieruchomości 1 ani do
    Nieruchomości 2 odrębnych ksiąg rachunkowych.
    W związku z powyższym, przedmiot Transakcji sprzedaży nie może być traktowany jako
    zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przedmiotem transakcji były tylko i wyłącznie określone składniki majątkowe tj.
    Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, które na dzień dokonania transakcji nie tworzyły
    organizacyjnej, funkcjonalnej całości, za pomocą której można by prowadzić działalność
    gospodarczą, czy też realizować (kontynuować) określone funkcje w ramach takiej
    działalności.
                                                      1Podsumowując, przedmiot Transakcji nie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55
    ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2
    pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż składników
    majątkowych nie stanowiła transakcji wyłączonej z opodatkowania podatkiem od towarów
    i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 jest zatem prawidłowe.
    W tym miejscu wskazać należy, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana podatkiem VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Do
    dostawy terenów zabudowanych stosuje się przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2
    ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:

    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia budynek, budowla. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.),
    zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Stosownie do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
      kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane
      w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już
      istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego
      części ani urządzenia budowlanego.
    Art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane stanowi, że:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także
      przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo
    budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże
    urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i
    opodatkować łącznie z tym budynkiem/budowlą, z którym/którą są powiązane, a tym
    samym należy zwolnić od podatku lub przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego
    obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem
    sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką
    opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji,
    gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również
    sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
            - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
            budowli lub ich części.
    Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, Sprzedający nabył Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 na
    podstawie umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości z dnia 11
    grudnia 2013 r. Sprzedający nabył Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 w celu
    prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, w związku z czym Sprzedającemu

    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego (i z prawa tego skorzystał).
    Od momentu nabycia Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2, w odniesieniu do każdej z
    nich Sprzedający dokonywał jedynie drobne prace remontowe czy modernizacyjne, ale ani
    w odniesieniu do Budynków (lub jakiejkolwiek ich części) ani w odniesieniu do Budowli
    (lub jakiejkolwiek ich części) Sprzedający nie poniósł wydatków na ich ulepszenie, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% ich
    wartości początkowej.
    Od momentu oddania Budynku 1 do użytkowania, całość jego powierzchni była oddana w
    najem opodatkowany VAT, co nastąpiło ponad 2 lata przed Transakcją (nastąpiło to
    jeszcze przed nabyciem prawa do Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 przez
    Sprzedającego). Powyższe oznacza, że nie ma takiej powierzchni Budynku 1, która nigdy
    nie podlegałaby wynajęciu od momentu oddania Budynku 1 do użytkowania (poza
    częściami z definicji nie oferowanymi do najmu, tj. np. powierzchniami wspólnymi, które
    są jednak wykorzystywane przez najemców zgodnie z ich przeznaczeniem). Jednocześnie
    Budynek 2, Budynek 3 oraz Budowle jako obsługująca Budynek 1 infrastruktura nie były i
    nie są od momentu ich wybudowania przedmiotem odrębnego najmu (wyjątkiem są
    parkingi, które były wynajmowane i w pewnej części do dnia Transakcji były dalej
    wynajmowane, a których pierwsze wynajęcie nastąpiło ponad 2 lata przed Transakcją).
    Dostawa Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 na rzecz Sprzedającego w ramach
    umowy z dnia 11 grudnia 2013 r. została opodatkowana została podatkiem VAT, na skutek
    złożenia przez strony tej transakcji oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.
    Nieruchomość 1, Nieruchomość 2, Ruchomości oraz Pozostałe Składniki (zdefiniowane
    poniżej) do dnia Transakcji nie były wykorzystywane przez Sprzedającego do wykonywania
    czynności zwolnionych od podatku VAT.
    W związku z powyższym, w przypadku dostawy ww. Budynków i Budowli, Sprzedający miał
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    gdyż pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą Budynków i Budowli upłynął okres
    dłuższy niż 2 lata.
    Pomiędzy pierwszym zasiedleniem Budynków i Budowli 1 znajdujących się na Działce 1
    oraz Budowli 2 znajdujących się Działce 2, a datą Transakcji upłynął okres dłuższy niż 2
    lata. Ostatnie możliwe pierwsze zasiedlenie miało miejsce dnia 11 grudnia 2013, tj. w
    dacie nabycia przez Sprzedającego praw do Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2. Od
    tego momentu w odniesieniu do Budynków (lub jakiejkolwiek ich części) i w odniesieniu
    do Budowli (lub jakiejkolwiek ich części) Sprzedający nie poniósł wydatków na ich
    ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co
    najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Z uwagi na fakt, że ww. sprzedaż ww. Budynków i Budowli korzystała ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to - po skutecznym
    spełnieniu warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust. 10 i art. 43
    ust. 11 ustawy - mogli Państwo wraz ze Sprzedającym skorzystać z opcji opodatkowania
    dostawy ww. Budynku i Budowli według właściwej dla tej czynności stawki VAT.
    Zatem Dostawy Działki 1 wchodzącej w skład Nieruchomości 1 oraz Działki 2 wchodzącej
    w skład Nieruchomości 2 powinny zostać tak samo opodatkowane jak dostawa Budynków
    i Budowli 1 znajdujących się na Działce 1 oraz Budowli 2 znajdujących się na Działce 2.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że Sprzedającemu w odniesieniu do nabycia
    Pozostałych Składników oraz Ruchomości (w zakresie w jakim wystąpił VAT naliczony)
    przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i z
    prawa tego skorzystał. Ruchomości oraz Pozostałe Składniki do dnia Transakcji nie były
    wykorzystywane przez Sprzedającego do wykonywania czynności zwolnionych od podatku
    VAT.

    W związku z powyższym do sprzedaży Pozostałych Składników oraz Ruchomości nie
    zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku przewidzianego w
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zatem dostawa Pozostałych Składników oraz Ruchomości
    powinna podlegać opodatkowaniu przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT.
    Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe
    Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
    nabyciem Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 w ramach planowanej Transakcji, wskazać
    należy, że:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały
    określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że przedmiot Transakcji będzie wykorzystywany przez
    Państwa wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT – po przeprowadzeniu
    odpowiednich prac na Przedmiocie Transakcji, Państwo wykorzystają Przedmiot
    Transakcji do świadczenia usług najmu (wynajem powierzchni na rzecz podmiotów z
    grupy kapitałowej, do której należą Państwo, a także na rzecz podmiotów trzecich), a więc
    wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT.
    W analizowanej sprawie nie występują przesłanki wymienione w art. 88 ustawy o VAT, w
    tym w szczególności odliczenie VAT naliczonego dotyczy, jak wyjaśniono wyżej, wyłącznie
    będących przedmiotem Transakcji składników majątkowych, które nie są wyłączone z
    opodatkowania VAT, a w przypadku skutecznej rezygnacji ze zwolnienia z VAT i
    skutecznego wyboru opodatkowania dostawy Budynków i Budowli posadowionych na
    Działce 1 i Działce 2 przez Sprzedającego i Państwa, nie podlegały zwolnieniu od VAT.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, są Państwo uprawnieni do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury
    wystawionej przez Sprzedającego w związku ze sprzedażą Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2. W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym
    była wyższa niż kwota podatku należnego, byli Państwo uprawnieni do obniżenia o tę
    różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek
    bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
    Stanowisko w zakresie pytań nr 3 jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ocena stanowiska Państwa w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie
    zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji
    indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.