Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.798.2025.3.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Uznanie, że sprzedaż nieruchomości będzie czynnością
podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
oraz zastosowanie zwolnienia od podatku VAT dla sprzedaży
nieruchomości.
Słowa kluczowe: hotel-obiekt hotelarski
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - użytkowanie
wieczyste gruntu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że sprzedaż nieruchomości będzie czynnością
    niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla sprzedaży
    nieruchomości.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 października 2025 r., które
    wpłynęło do Organu 29 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pierwszy stan faktyczny:
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na terenie
    Rzeczpospolitej Polskiej, ma siedzibę na terenie Rzeczpospolitej Polskiej i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Podatnik jest czynnym podatnikiem VAT,
    opodatkowany podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych, według skali podatkowej.
    W ramach prowadzonej działalności pod firmą (...) Wnioskodawca prowadzi działalność
    usługową - hotelarską (kod PKD 2007: 55.10.Z, 56.30.Z, 56.21.Z, 56.10.A) i posiada środek
    ujęty w ewidencji środków trwałych - nieruchomość, oddaną do użytkowania po
    wybudowaniu w 1998 r., położoną w (...), w której prowadzona jest przedmiotowa
    działalność.
    Podatnik zatrudnia pracowników na umowę o pracę.
    Przychody podatnika nie przekraczają kwoty (...) rocznie.
    Podatnik planuje zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej w 2026 r. i sprzedaż
    nieruchomości.
    W związku z powyższym, podatnik w styczniu 2026 r. złoży oświadczenie o zmianie formy
    opodatkowania z zasad ogólnych według skali podatkowej na ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Nieruchomość zostanie sprzedana jako składnik majątku przedsiębiorstwa podatnika, a
    nabywca będzie mógł kontynuować tę samą działalność, którą prowadził podatnik, gdyż
    nabyta nieruchomość umożliwia prowadzenie tej działalności.
    Sprzedaż planowana jest bez przenoszenia na nabywcę pozostałych niematerialnych
    składników przedsiębiorstwa, takich jak: nazwa przedsiębiorstwa, własność ruchomości
    niestanowiących wyposażenia sprzedawanej nieruchomości, zobowiązania i wierzytelności
    przedsiębiorstwa, koncesja na sprzedaż alkoholu.
    Na dzień sprzedaży nieruchomości podatnik nie będzie zatrudniał żadnych pracowników.
    W stosunku do podatnika nie zachodzą negatywne przesłanki zastosowania
    opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów ewidencjonowanych określone w art. 8
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    Po sprzedaży nabywca będzie prowadził w nabytej nieruchomości działalność hotelarską.
    Drugi stan faktyczny:
    Jw. z tym, że po sprzedaży nabywca nie będzie prowadził w nabytej nieruchomości
    działalności hotelarskiej.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na wezwanie udzielił Pan następujących informacji:
    1) czy w oparciu o nabytą nieruchomość nabywca będzie miał w momencie transakcji
      faktyczną możliwość kontynuowania działalności, bez angażowania dodatkowych

      składników majątkowych lub podejmowania dodatkowych działań faktycznych i
      prawnych (np. zawarcia nowych umów, zatrudnienie pracowników, zapewnienie
      innych składników majątku poza nabytymi)? Jeśli nabywca będzie musiał takie
      działania podjąć, to należy je wskazać i opisać?
      Odp. W oparciu o nabytą nieruchomość nabywca nie będzie miał w momencie
      transakcji faktycznej możliwości kontynuowania działalności, z uwagi na fakt, że na
      nabywcę nie przejdą umowy o pracę zawarte z obecnymi pracownikami. Z czynności
      prawnych nabywca będzie musiał zatrudnić pracowników oraz ewentualnie
      samodzielnie uzyskać koncesję na sprzedaż alkoholu (nie jest to jednak wymóg
      konieczny do prowadzenia hotelu). Z czynności faktycznych będzie musiał uczestniczyć
      w przepisaniu umów na media: prąd, gaz, woda i ścieki ze sprzedawcy na nabywcę.
      Dodatkowo nabywca będzie mógł wstąpić w miejsce zbywcy jako dzierżawcy działki nr
      3, znajdującej się przy hotelu, a wykorzystywanej jako parking dla gości lub zawrzeć
      taką umowę bezpośrednio z gminą (...) - właścicielem działki, po rozwiązaniu tej
      umowy przez zbywcę.
    2) czy na moment sprzedaży nieruchomości związanej z prowadzoną przez Pana
      działalnością usługowo-hotelarską będą istnieć zobowiązania związane z tą
      nieruchomością, jeśli tak, proszę wskazać dlaczego nie będą przedmiotem
      przeniesienia na rzecz nabywcy?
      Odp. W momencie sprzedaży nieruchomości nie będą istnieć żadne zobowiązania
      związane z nieruchomością.
    3) w jaki sposób będzie przejawiało się wyodrębnienie nieruchomości na płaszczyźnie:
      a) organizacyjnej - czy nieruchomość będzie miała swoje miejsce w strukturze
      organizacyjnej Pana przedsiębiorstwa, czy będzie wyodrębniona w Pana działalności
      na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu (proszę wskazać w jaki sposób
      odrębność organizacyjna nieruchomości jest udokumentowana)?
      Odp. Nieruchomość jest całkowicie wyodrębniona w strukturze organizacyjnej
      przedsiębiorstwa, jest jedynym miejscem prowadzenia działalności (jedyną
      nieruchomością) i w całości służy do tego celu. W związku z tym nie ma konieczności
      dodatkowego wyodrębnienia jej w sensie organizacyjnym poprzez statut, regulamin
      lub inny akt. Pozostałe składniki przedsiębiorstwa, które nie podlegają sprzedaży
      stanowią składniki niematerialne, co powoduje, że nie łączą się one organizacyjnie z
      nieruchomością.
      b) finansowej - czy na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej możliwe jest/będzie
      przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
      nieruchomości?
      Odp. Na podstawie prowadzonej dokumentacji księgowej możliwej jest i będzie
      przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
      nieruchomości.
      c) funkcjonalnej – czy zbywana nieruchomość będzie miała potencjalną zdolność do
      funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania
      gospodarcze (w czym to wyodrębnienie będzie się przejawiać)?
      Odp. Zbywana nieruchomość będzie miała potencjalną zdolność do funkcjonowania
      jako samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania gospodarcze;
      nieruchomość - budynek jest obiektem samodzielnym, posiadającym wszystkie
      elementy niezbędne do świadczenia usług hotelowych: m.in. kuchnie z wyposażeniem,
      restaurację z wyposażeniem, pokoje wraz z wyposażeniem i łazienkami, recepcję,
      zaplecze socjalne dla pracowników.
    4) kiedy i w jaki sposób nabył Pan nieruchomość?

    Odp. Małżonkowie nabyli prawo użytkowania wieczystego działki nr 1 w drodze
    darowizny w 1996 r., a następnie w 1998 r. została na niej ukończona budowa budynku.
    Prawo użytkowania wieczystego zostało następnie w 2001 r. przekształcone w drodze
    decyzji w prawo własności i obecnie budynek ten stanowi własność wchodzącą w skład
    ustawowej wspólności małżeńskiej A.A. i B.B., jednocześnie pozostając środkiem trwałym
    w ramach działalności prowadzonej przez B.B. Dodatkowo w 1999 r. małżonkowie
    dokupili działkę nr 2 i rozbudowali na niej hotel. Działka ta również stanowi własność
    wchodzącą w skład ustawowej wspólności małżeńskiej A.A. i B.B., jednocześnie
    pozostając środkiem trwałym w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej
    prowadzonej przez B.B.
    5) z ilu działek gruntu składa się sprzedawana nieruchomość (proszę podać numery
      ewidencyjne działek)?
    Odp. Sprzedawana nieruchomość składa się z dwóch działek położonych w (...) nr: 1, nr w
    Ewidencji gruntów i budynków: (...) oraz 2, nr w Ewidencji gruntów i budynków: (...).
    6) jakie konkretnie budynki i budowle lub ich części w rozumieniu przepisów ustawy
      Prawo budowlane znajdują się na przedmiotowej nieruchomości?
    Odp. Sprzedawana nieruchomość zabudowana jest na obu działkach jednym,
    samodzielnym budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego, przystosowanym i
    pełniącym funkcję hotelu, posiadającym odrębny i własny numer budynku – 1.
    7) jeśli nieruchomość składa się z kilku działek, należy przyporządkować ww. budynki,
      budowle do każdej z działek, w taki sposób, aby było wiadomo, jakie konkretnie
      budynki/budowle znajdują się na każdej z działek?
    Odp. Na przyległych działkach nr 1 i 2 posadowiony jest jeden budynek (nr 1).
    8) względem każdego z budynków, budowli lub ich części należy odrębnie wskazać:
    Odp. Względem budynku położonego na działce nr 1 i 2, przy ul. (...):
        · czy były na działce w momencie nabycia przez Pana, czy wybudował je Pan sam
        (kiedy?)?
      Odp. Nie, na działce 1 w momencie jej nabycia nie było żadnego budynku, obecny
      budynek został wybudowany w 1998 r., a następnie rozbudowany po nabyciu działki 2
      w 1999 r., która to działka w momencie nabycia również była pusta.
        · jeśli wybudował sam, to czy przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami na wybudowanie
        budynku lub budowli?
      Odp. Tak, przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w związku z wydatkami na wybudowanie i rozbudowanie
      budynku.
        · czy od momentu rozpoczęcia użytkowania (wykorzystywania) budynku lub budowli
        do momentu sprzedaży minie okres 2 lat?
      Odp. Tak, od momentu rozpoczęcia użytkowania budynku do momentu jego
      sprzedaży minie okres 2 lat.
        · czy w ostatnich 2 latach przed sprzedażą ponosił Pan wydatki na ulepszenie
        budynku lub budowli, stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej, jeśli
        tak, to należy wskazać:
        - kiedy miały miejsce te ulepszenia (należy wskazać datę),
        - czy przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
          podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie
          budynku lub budowli?

        - czy po poniesionych nakładach na ulepszenie, które stanowiły co najmniej 30%
          wartości początkowej, budynek lub budowla została oddana do użytkowania,
          należy wskazać kiedy i do jakich czynności/do jakiej działalności
          (opodatkowanej podatkiem VAT, bądź wyłącznie zwolnionej od podatku VAT)?
      Odp. Nie, w ostatnich 2 latach przed sprzedażą nie były ponoszone wydatki na
      ulepszenie budynku, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    Pierwszy stan faktyczny:
    Czy w związku z treścią art. 6 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o
    podatku od towarów i usług sprzedaż przedmiotowej nieruchomości podlega tej ustawie?
    Drugi stan faktyczny:
    Czy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od
    towarów i usług sprzedaż przedmiotowej nieruchomości zwolniona będzie z podatku od
    towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pierwszy stan faktyczny:
    1) W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie czynnością
      niepodlegającą ustawie z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług.
    Nieruchomość ta stanowi składnik majątku, którego zbycie powinno zostać
    zakwalifikowane jako zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jest to składnik
    majątkowy przedsiębiorstwa wyodrębniony na płaszczyźnie:
    a. organizacyjnej, gdyż stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych
      przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem może
      stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania;
    b. finansowej, gdyż możliwe jest określenie wszystkich jego kosztów i przychodów;
    c. funkcjonalnej, gdyż jest w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku, realizując
      określone działania gospodarcze.
    Nabywca - osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą lub spółka prawa
    handlowego, będzie kontynuował działalność hotelarską w zakupionej nieruchomości,
    gdyż nieruchomość ta daje mu taką możliwość.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części
    aktywów” należy interpretować w taki sposób, iż obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą.
    W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes (C-497/01) Trybunał stwierdził, że:
      „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu
      wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż
      obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa,
      włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego
      przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo
      lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności
      gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak
      sprzedaż zapasów produktów”.
    Drugi stan faktyczny:

    2) W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie czynnością
      zwolnioną od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z
      dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług dostawa
    budynków i budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od VAT, jeżeli pomiędzy
    pierwszym ich zasiedleniem a dostawą upłynął co najmniej okres dwóch lat.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług przez pierwsze
    zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających
    opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich
    części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zasiedlenie przedmiotowej nieruchomości - oddanie do użytkowania po wybudowaniu
    nastąpiło w 1998 r., a więc ponad dwa lata przed planowaną dostawą (sprzedażą)
    nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w uznania, że:
    - sprzedaż nieruchomości będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług (pierwszy stan faktyczny) – jest nieprawidłowe,
    - sprzedaż nieruchomości będzie czynnością zwolnioną od podatku VAT na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 10 ustawy (drugi stan faktyczny) – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt, budynki i budowle spełniają definicję
    towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej „Kodeks
    cywilny”.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:

      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Kwestie dotyczące stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje natomiast
    ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą
    do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej
    trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest więc ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach

    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik podatku
    VAT.
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem
    „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i
    usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w
    ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których
    następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.
    sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie
    wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy
    o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie
    wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt
    27e ustawy.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale

    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół
    składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub

    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497
    /01 Zita-Modes, TSUE stwierdził, że:
      „Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
      przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
      przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
      zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
      wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji
      VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
      stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do
      każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa,
      włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
      działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego
      prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej
      likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel Dyrektywy,
      pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny
      (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując
      wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
      wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
      podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
      podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
      Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112
      /WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
      funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację
      określonego zadania gospodarczego.”
    Ponadto TSUE zauważył, że przejmującego należy traktować jako następcę zbywającego,
    przy czym, aby przejmujący mógł zostać uznany za następcę zbywającego, musi on
    kontynuować działalność prowadzoną przez zbywcę.
    Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10
    Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że:
      „(...) regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje
      przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
      materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną
      działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż
      zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie
      przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112,
      wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie
      samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować
      określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu
      widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.”

    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
    - prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan czynnym podatnikiem
      podatku VAT;
    - w ramach prowadzonej działalności pod firmą (...) prowadzi Pan działalność usługową -
      hotelarską i posiada środek ujęty w ewidencji środków trwałych - nieruchomość, w
      której prowadzona jest przedmiotowa działalność;
    - nieruchomość - budynek posadowiony na działkach nr 1 i 2 jest obiektem
      samodzielnym, posiadającym wszystkie elementy niezbędne do świadczenia usług
      hotelowych: m.in. kuchnie z wyposażeniem, restaurację z wyposażeniem, pokoje wraz
      z wyposażeniem i łazienkami, recepcję, zaplecze socjalne dla pracowników;
    - zatrudnia Pan pracowników na umowę o pracę, lecz na dzień sprzedaży nieruchomości
      nie będzie Pan zatrudniał żadnych pracowników;
    - planuje Pan zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej w 2026 r. i sprzedaż
      nieruchomości;
    - nieruchomość zostanie sprzedana jako składnik majątku Pana przedsiębiorstwa, a
      nabywca będzie mógł kontynuować tę samą działalność, którą Pan prowadził, gdyż
      nabyta nieruchomość umożliwia prowadzenie tej działalności;
    - po sprzedaży nabywca będzie prowadził w nabytej nieruchomości działalność
      hotelarską.
    Pana wątpliwości (pierwszy stan faktyczny) dotyczą kwestii, czy sprzedaż nieruchomości
    stanowić będzie zbycie zorganizowanej część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt
    27e ustawy, a w konsekwencji czy ww. transakcja będzie czynnością niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników
    materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę,
    itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że
    możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa
    samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie
    jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy
    zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako
    samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie
    działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że przedmiot
    sprzedaży nie będzie stanowić zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu
    na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość
    zabudowana budynkiem, przystosowanym i pełniącym funkcję hotelu, jako składnik
    majątku Pana przedsiębiorstwa. W momencie sprzedaży nieruchomości nie będą istnieć
    żadne zobowiązania związane z nieruchomością. Pozostałe składniki przedsiębiorstwa,
    które nie podlegają sprzedaży stanowią składniki niematerialne, co powoduje, że nie łączą
    się one organizacyjnie z nieruchomością. Sprzedaż planowana jest bez przenoszenia na
    nabywcę pozostałych niematerialnych składników przedsiębiorstwa, takich jak: nazwa

    przedsiębiorstwa, własność ruchomości niestanowiących wyposażenia sprzedawanej
    nieruchomości, zobowiązania i wierzytelności przedsiębiorstwa, koncesja na sprzedaż
    alkoholu.
    Należy zauważyć, że przedmiot sprzedaży będzie ograniczał się do elementów typowych
    dla transakcji „nieruchomościowych”. Składnik majątku Pana przedsiębiorstwa
    (nieruchomość) przeniesiony do nabywcy, nie będzie wystarczający na dzień sprzedaży do
    samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Niezależnie od faktu, że nabywca
    ma zamiar kontynuowania działalności hotelarskiej w zakupionej nieruchomości, gdyż
    nabyta nieruchomość umożliwia prowadzenie tej działalności, do prowadzenia
    działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług hotelarskich nie wystarczy
    samo posiadanie nieruchomości. Konieczne jest bowiem chociażby posiadanie czynnika
    ludzkiego, czyli kadry pracowniczej. Samodzielne prowadzenie działań gospodarczych
    możliwe będzie dopiero po zapewnieniu personelu przez nabywcę.
    Należy uznać, że przedmiot sprzedaży (nieruchomość) nie będzie umożliwiał nabywcy
    kontynuacji działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana, bez podjęcia
    dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności
    gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Zgodnie z Pana wskazaniem, w oparciu o
    nabytą nieruchomość nabywca nie będzie miał w momencie transakcji faktycznej
    możliwości kontynuowania działalności, z uwagi na fakt, że na nabywcę nie przejdą
    umowy o pracę zawarte z obecnymi pracownikami. Z czynności prawnych nabywca będzie
    musiał zatrudnić pracowników oraz ewentualnie samodzielnie uzyskać koncesję na
    sprzedaż alkoholu. Z czynności faktycznych nabywca będzie musiał uczestniczyć w
    przepisaniu umów na media: prąd, gaz, woda i ścieki ze sprzedawcy na nabywcę,
    dodatkowo nabywca będzie mógł wstąpić w miejsce zbywcy jako dzierżawcy działki nr 3,
    znajdującej się przy hotelu, a wykorzystywanej jako parking dla gości lub zawrzeć taką
    umowę bezpośrednio z właścicielem działki, po rozwiązaniu tej umowy przez zbywcę.
    Należy podkreślić, że przedmiot transakcji na moment sprzedaży powinien stanowić już w
    Pana działalności zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania
    gospodarcze. Należy wskazać, że nie chodzi o zespół składników majątkowych, które po
    włączeniu do majątku nabywcy i podjęciu określonych działań (np. zatrudnieniu lub
    wydzieleniu grupy pracowników do obsługi tej działalności) będą mogły funkcjonować jako
    niezależny zakład (dział, wydział itp.), a o przekazanie takiego zespołu składników
    majątkowych, który już jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania w takim charakterze.
    W powyższej kwestii wypowiedział się NSA w wyroku z 24 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK
    1316/15. Sąd orzekł m.in., że:
      „same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości
      zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez
      sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu
      tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów
      budowlanych i ich części. W sytuacji, gdy dany podmiot prowadzi tego rodzaju
      działalność poprzez wyodrębniony w strukturze organizacyjnej zakład (dział,
      wydział), obejmujący przypisane do tejże działalności w zakresie najmu
      nieruchomościami, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy, itp., sprzedaż
      takiego zakładu - jako całości - może spełniać warunek stosownego wyodrębnienia i
      zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności”.
    Tym samym stwierdzić należy, że opisana we wniosku nieruchomość nie będzie stanowić
    na dzień sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e
    ustawy, i w konsekwencji do tej transakcji nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy, a
    więc wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT.
    W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako

    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, niewyłączoną z opodatkowania
    VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Pana stanowisko w zakresie uznania, że sprzedaż nieruchomości będzie czynnością
    niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pierwszy stan faktyczny)
    uznaję za nieprawidłowe.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec tego, przy sprzedaży budynków, budowli bądź ich części, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy
    dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa
    budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia
    takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

    Pana wątpliwości (drugi stan faktyczny) dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od
    opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla sprzedaży
    nieruchomości.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - w ramach prowadzonej działalności posiada Pań środek ujęty w ewidencji środków
      trwałych - nieruchomość, oddaną do użytkowania po wybudowaniu w 1998 r., w której
      prowadzona jest przedmiotowa działalność;
    - nabył Pan z żoną prawo użytkowania wieczystego działki nr 1 w drodze darowizny w
      1996 r., (na działce nr 1 w momencie jej nabycia nie było żadnego budynku), a
      następnie w 1998 r. została na niej ukończona budowa budynku;
    - dodatkowo w 1999 r. dokupił Pan z żoną działkę nr 2 (działka w momencie nabycia była
      pusta) i rozbudował na niej hotel;
    - prawo użytkowania wieczystego zostało w 2001 r. przekształcone w drodze decyzji w
      prawo własności;
    - przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w związku z wydatkami na wybudowanie i rozbudowanie budynku;
    - planuje Pan zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej w 2026 r. i sprzedaż
      nieruchomości;
    - po sprzedaży nabywca nie będzie prowadził w nabytej nieruchomości działalności
      hotelarskiej.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy zabudowanej nieruchomości
    zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budynku
    posadowionego na działkach nr 1 i nr 2 miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że sprzedaż budynku posadowionego
    na działkach nr 1 i nr 2 nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
    nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynku upłynie okres
    dłuższy niż 2 lata. Jak bowiem wskazał Pan we wniosku, działki nr 1 i 2 zabudowane są
    jednym budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego, przystosowanym i pełniącym
    funkcję hotelu, posiadającym odrębny i własny numer budynku – 1. Budynek został
    wybudowany w 1998 r., a następnie rozbudowany po nabyciu działki nr 2 w 1999 r.
    Nieruchomość ujęta jest w ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej. W nieruchomości prowadzi Pan działalność hotelarską i od
    momentu rozpoczęcia użytkowania budynku do momentu jego sprzedaży minie okres 2
    lat. Zgodnie z Pana wskazaniem, w ostatnich 2 latach przed sprzedażą nie były ponoszone
    wydatki na ulepszenie budynku, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.
    Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że w odniesieniu do budynku posadowionego na działkach nr 1 i nr 2 zostaną spełnione
    przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy a
    dostawą ww. budynku, upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W konsekwencji
    – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również zbycie gruntu (działek nr 1 i 2), na którym
    posadowiony jest budynek, będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla sprzedaży nieruchomości (drugi stan faktyczny)
    uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia
    przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.