Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-332/13-2/JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-08-07
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka postąpiła prawidłowo stosując zwolnienie od podatku dla danej transakcji na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; samochód; sprzedaż; towar-towar używany; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2013 r. (data wpływu 20 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży samochodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży samochodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka Jawna w dniu 07-01-2010 zakupiła używany samochód osobowy marki, transakcja miała miejsce na terenie Niemiec, zakup od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Dowodem zakupu jest umowa kupna sprzedaży zawarta pomiędzy obywatelem Niemiec, a Spółką. W dniu 21-01-2010 Spółka złożyła do Urzędu Skarbowego deklarację VAT-24 potwierdzającą brak obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu. Urząd Skarbowy w dniu 29-01-2010 wydał zaświadczenie VAT-25 potwierdzające, iż na Spółce nie ciąży obowiązek zapłaty VAT z tytułu nabycia ww. samochodu. Również w m-cu styczniu Spółka wprowadziła dany środek transportu na ewidencję środków trwałych i używała go w prowadzonej działalności gospodarczej. Uwzględniając, że nabycie przedmiotowego samochodu nastąpiło na umowę kupna Spółka nie dokonała odliczenia podatku VAT w związku z brakiem tego podatku. W dniu 06-01-2011 nastąpiła sprzedaż środka trwałego na podstawie faktury VAT z zastosowaniem stawki zwolnionej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Spółka informuje również, że jest czynnym podatnikiem VAT oraz VAT UE.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka postąpiła prawidłowo stosując zwolnienie od podatku dla danej transakcji na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sytuacji należy ustalić czy nabycie owego samochodu stanowiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Wg Spółki zastosowanie znajdzie tu art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. a, który stanowi, że nie nastąpiło nabycie wewnątrzwspólnotowe co potwierdza wydane zaświadczenie VAT-25. W związku z powyższym Spółka uważa, że zastosowanie zwolnienia przy sprzedaży danego środka trwałego jest prawidłowe, gdyż spełnione zostały łącznie dwa warunki określone przez ustawodawcę. Pierwszy to spełnienie definicji towaru używanego Art. 43 ust. 2 (środek trwały używany powyżej pół roku). Drugi to brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – podatek należny nie został obniżony w związku z nie wystąpieniem podatku VAT naliczonego. Podobne sytuacje były już przedmiotem interpretacji wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej sygnatura IBPP1/443-1034/09/EA oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy interpretacja indywidualna sygnatura ITPP1/443-831a/10/AJ.

W związku z powyższym Spółka uważa, że postąpiła prawidłowo w danej sytuacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie niniejszej interpretacji należy zauważyć, że interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, tj. w dniu 6 stycznia 2011 r. (data sprzedaży przedmiotowego samochodu).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 43 ust. 2 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu 07-01-2010 zakupił używany samochód osobowy. Transakcja miała miejsce na terenie Niemiec, zakup od osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej. Dowodem zakupu jest umowa kupna sprzedaży zawarta pomiędzy obywatelem Niemiec, a Wnioskodawcą. Urząd Skarbowy w dniu 29-01-2010 r. wydał zaświadczenie VAT-25 potwierdzające, iż na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zapłaty VAT z tytułu nabycia ww. samochodu. Również w m-cu styczniu Wnioskodawca wprowadził dany środek transportu na ewidencję środków trwałych i używał go w prowadzonej działalności gospodarczej. Nabycie przedmiotowego samochodu nastąpiło na umowę kupna. Wnioskodawca nie dokonał odliczenia podatku VAT w związku z brakiem tego podatku. W dniu 06-01-2011 nastąpiła sprzedaż środka trwałego na podstawie faktury VAT z zastosowaniem stawki zwolnionej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że samochód osobowy będący przedmiotem wniosku spełnia definicję towaru używanego, bowiem Wnioskodawca używał go w okresie dłuższym niż pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nim jak właściciel.

Podkreślić należy, iż półroczny okres użytkowania przedmiotowego środka trwałego odnosi się do faktycznego czasu wykorzystywania go dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, potwierdzonego zapisami w ewidencjach księgowych.

W związku z powyższym, sprzedaż przez Wnioskodawcę samochodu osobowego będącego towarem używanym w myśl art. 43 ust. 2 ustawy, przy nabyciu którego nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zaznacza się, iż fakt, że przy nabyciu ww. samochodu nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przyjęto jako element stanu faktycznego i nie dokonywano jego oceny.

Ponadto podkreślić należy, że tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.