Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-225/15/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-08-10
Teza: Czy do kosztów uzyskania przychodów Spółka jest uprawniona do zaliczenia wydatków związanych z organizacją imprez integracyjnych (m.in. pikniku pracowniczego) dla swoich pracowników oraz ich członków rodzin?
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2015 r. (data wpływu 25 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją imprez integracyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją imprez integracyjnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka organizuje dla wszystkich swoich pracowników oraz ich członków rodzin imprezy integracyjne m.in. w formie pikników pracowniczych, które są finansowane ze środków obrotowych Spółki.

Uczestnictwo pracowników w spotkaniu nie jest obowiązkowe i pracownicy Spółki nie ponoszą żadnych kosztów związanych z organizacją imprezy. Pracownicy zgłaszają chęć uczestnictwa w imprezie dokonując wstępnego zapisu na listę i deklarując ilu członków rodziny będzie uczestniczyło w imprezie integracyjnej. Ostateczna liczba pracowników oraz ich członków rodzin, którzy uczestniczyli w spotkaniu integracyjnym nie jest z przyczyn technicznych weryfikowana. Celem organizacji imprez integracyjnych jest zwiększenie efektywności pracy pracowników oraz motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników ze Spółką, poprawę atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami. Spółka w celu organizacji spotkania integracyjnego korzysta z usług firm zewnętrznych specjalizujących się w tego typu imprezach. Podczas takich spotkań pracownicy oraz ich członkowie rodzin mogą korzystać z każdej zaoferowanej w ramach spotkania atrakcji, m.in. zawody sportowe, konkursy artystyczne, zabawy zespołowe, poczęstunek, itp. W trakcie imprezy dokonywane jest podsumowanie działalności Spółki i pracy zespołu, omówienie jej wyników oraz przedstawienie planów rozwoju Spółki.

Świadczenia realizowane w ramach imprez integracyjnych nie stanowią wydatków Spółki na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy do kosztów uzyskania przychodów Spółka jest uprawniona do zaliczenia wydatków związanych z organizacją imprez integracyjnych (m.in. pikniku pracowniczego) dla swoich pracowników oraz ich członków rodzin?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na organizację imprez integracyjnych (m.in. pikniku pracowniczego) dla pracowników oraz członków ich rodzin stanowią koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować siew grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty poniesione przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Do kosztów podatkowych zaliczamy m.in. tzw. koszty pracownicze. Do takich kosztów zaliczamy m.in. wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju premie, nagrody oraz inne wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników (np. koszty szkoleń). Mogą również obejmować wydatki poniesione na rzecz pracowników w celu ich integracji m.in. w postaci organizacji dla nich spotkań integracyjnych. Są to bowiem koszty związane z prowadzoną przez podatnika działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy i komunikacji wewnętrznej zespołu, zintegrowanie pracowników z pracodawcą oraz między sobą, wzrost motywacji w zakresie wykonywania obowiązków pracowniczych, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności i jakości ich pracy co w bezpośredni sposób powoduje wyższe przychody podatnika. Kosztami pracowniczymi mogą być także wydatki na organizację imprezy integracyjnej, w której razem z pracownikami uczestniczyć będą ich członkowie rodzin. Świadczenie to jest związane bezpośrednio związane jest ze stosunkiem pracy łączącym pracodawcę z pracownikiem (gdyby nie ten stosunek członkowie rodzin nie uczestniczyliby w tym spotkaniu). Uczestnictwo rodzin w takim spotkaniu jest dodatkowym aspektem integracyjnym pracowników z pracodawcą. Pracownicy, którzy uczestniczą z rodzinami w imprezie są bardziej zaangażowani i zmotywowani do wykonywania obowiązków pracowniczych bowiem wspólnie spędzony czas motywuje i podnosi efektywność, wydajność i jakość pracy co przekłada się bezpośrednio na przychody podatnika. Udział członków rodzin jest dowodem na chęć poszerzenia więzi z pracodawcą, poznania miejsca pracy oraz poszerzenia znajomych z pracy. Pracownik w ten sposób jest bardziej zintegrowany z pracodawcą i wzrasta jego chęć do wykonywania obowiązków pracowniczych oraz lepszej i efektywnej pracy.

Biorąc powyższe pod uwagę – zdaniem Spółki – wydatki poniesione na organizację imprez integracyjnych (m.in. piknik pracowniczy) dla pracowników oraz członków ich rodzin, które mają na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników ze spółką, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienia ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy a przez to zwiększenie przychodów Spółki, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka podkreśla, że świadczenia realizowane w ramach imprez integracyjnych nie stanowią wydatków Spółki na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w licznych stanowiskach organów podatkowych m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w dniu 25 listopada 2013 r. (sygn. ITPB3/423-406/13/PST) oraz w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 31 marca 2015 r. (sygn. IBPBI/2/423-1570/14/AP).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie nadmienić należy, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze materialnoprawnym uznając, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa podatkowego podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych. Warunkiem niezbędnym ich kwalifikacji jest oczywiście wykazanie, że między tymi wydatkami a zamierzonym przychodem istnieje związek przyczynowy w tym znaczeniu, że są one uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, a w rezultacie ich poniesienia Spółka oczekiwała zwiększenia swoich przychodów, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Skutkiem tego konieczne jest udokumentowanie, także w razie nie uzyskania przychodu w następstwie poniesienia tych wydatków, że były one – obiektywnie rzecz ujmując – racjonalne co do zasady i co do wysokości.

Tym samym, pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków Wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy – Ordynacja podatkowa.

Dodatkowo – odnosząc się do przywołanych przez Spółkę w treści wniosku interpretacji indywidualnych – zauważyć należy, że stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Co więcej nie są one rozbieżne z rozstrzygnięciem dokonanym w niniejszej sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.