Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-942/09-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-13
Teza: Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów handlowych w stosunku do pozostałych zakupów Zainteresowany jest obowiązany do zrobienia korekty, zgodnie z art. 91 ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; faktura; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2009 r. (data wpływu 20 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku VAT z faktur otrzymanych przed rejestracją – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku VAT z faktur otrzymanych przed rejestracją.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca z dniem 1 kwietnia 2009 r. rozpoczął działalność gospodarczą, w ramach której zajmuje się zakupem i sprzedażą wysyłkową używanych gier komputerowych oraz akcesoriów komputerowych. Na potrzeby prowadzonej działalności, od początku kwietnia br. dokonywał zakupów, zarówno towarów handlowych jak i środków trwałych a także materiałów biurowych. Zainteresowany posiada faktury zakupu.

Od dnia 1 kwietnia 2009 r. korzystał ze zwolnienia od podatku VAT, a od dnia 10 czerwca 2009 r., z uwagi na przekroczenie przysługującego limitu zwolnienia, jest podatnikiem czynnym. W dniu 9 czerwca 2009 r. Wnioskodawca dokonał rejestracji w podatku VAT. Pierwsza deklaracja VAT 7 zostanie złożona za miesiąc czerwiec 2009 r.

Zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 88 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego nie stosuje się do nabywanych towarów, których nabycie zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 113 ust. 5 i 7.

Jednocześnie w art. 86 ust. 11 zawarty jest zapis, iż „jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych”.

W tym przypadku, podatek naliczony z miesiąca kwietnia może być rozliczony w deklaracji za kwiecień, maj, czerwiec; podatek naliczony z miesiąca maja – w rozliczeniu za maj, czerwiec lub lipiec; a podatek naliczony z czerwca – w czerwcu, lipcu lub sierpniu 2009 r.

Pierwsza deklaracja jest złożona za czerwiec 2009 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, w deklaracji VAT-7 składanej za czerwiec 2009 r. można odliczyć od podatku należnego podatek naliczony od zakupów, dokonanych w kwietniu, maju i w okresie 1-9 czerwca 2009 r., na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, po szczegółowym przeanalizowaniu zapisu art. 86 ust. 11, może on dokonać powyższego odliczenia.

Jakkolwiek w momencie dokonywania zakupów, w przedmiotowym okresie, nie był podatnikiem czynnym, to jednak w dniu składania deklaracji jest już podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby VAT. Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego powstało już w momencie podjęcia działalności z tym, że nie mógł tego prawa zrealizować, ponieważ nie składał deklaracji podatkowej VAT-7. Z chwilą zarejestrowania się dla celów VAT ma obowiązek składania deklaracji, ale też prawo do odliczenia podatku naliczonego. Terminy skorzystania z tego uprawnienia określa art. 86 ust. 10 ale także ust. 11 ustawy o VAT.

Dodatkowo Zainteresowany wskazał na interpretacje:

*   Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 maja 2008 r. (nr IPPP1-443-349/08-2/AK) oraz
*   Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 czerwca 2008 r. (nr IBPP1/443-619/08/MS).

Także utrwalone już orzecznictwo sądowe wskazuje na możliwość odliczania podatku VAT w identycznych sytuacjach (np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 2244/04, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 5 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Ol 445/05, wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 149/08).

Wnioskodawca nadmienił, że zakupy, które dokonał w miesiącach poprzedzających rejestrację dotyczyły wyłącznie bieżącej i przyszłej działalności gospodarczej (np.: maszyna do regeneracji płyt CD, komputer PC, drukarka+skaner, materiały biurowe itp.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 3-7.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku zakupami wykorzystanymi wyłącznie do sprzedaży zwolnionej od podatku.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych – art. 86 ust. 11 ustawy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych (zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych) oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych (określonych w art. 88 ustawy).

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, których nabycie zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 albo przed dniem rezygnacji z tego zwolnienia, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 113 ust. 5 i 7 ustawy.

Art. 86 ust. 10 pkt 4 ustawy stanowi, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie później niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 – art. 113 ust. 9 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1.  sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz
2.  przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.

Kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 5, stanowi iloczyn ilości towarów objętych spisem z natury i kwoty podatku naliczonego przypadającej na jednostkę towaru, z podziałem na poszczególne stawki podatkowe – art. 113 ust. 6 ustawy.

Przepis ust. 5 stosuje się również do podatników, którzy rezygnują ze zwolnienia, o którym mowa w:

1.  ust. 1 lub
2.  ust. 9 - w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy wykonali pierwszą czynność

\- pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji ze zwolnienia przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia – art. 113 ust. 7 ustawy.

Natomiast w myśl przepisu art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Należy stwierdzić, iż zarówno w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, jak i utraty prawa do zwolnienia, podatnikom przysługuje uprawnienie do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokumentów celnych, o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia lub rezygnacji ze zwolnienia.

Warunki, jakie muszą być spełnione dla możliwości realizacji tego uprawnienia zostały szczegółowo określone w art. 113 ust. 5 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 1 kwietnia 2009 r. i skorzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. Z uwagi na przekroczenie w dniu 10 czerwca 2009 r. przysługującego limitu zwolnienia, jest podatnikiem podatku VAT. W dniu 9 czerwca 2009 r. Zainteresowany zarejestrował się jako podatnik VAT czynny. Pierwszą deklarację złożył za miesiąc czerwiec 2009 r.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, iż zwolnienie podmiotowe ma ograniczony i fakultatywny charakter. Przejawem pierwszej cechy jest możliwość utraty prawa do zwolnienia. Z kolei fakultatywny charakter zwolnienia wynika z możliwości rezygnacji z niego.

Zarówno w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, jak i utraty prawa do niego, podatnikom przysługuje uprawnienie do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy oraz dokumentów celnych dokumentujących import, które to czynności (nabycie, zakupy, import) zostały dokonane przed dniem utraty lub rezygnacji ze zwolnienia. Warunki, jakie muszą być spełnione dla możliwości realizacji tego uprawnienia, określone zostały w art. 113 ust. 5 ustawy (w stosunku do tracących prawa do zwolnienia podatników, o których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy), którego odpowiednie stosowanie przewidują art. 113 ust. 7 ustawy (w stosunku do podatników rezygnujących ze zwolnienia) oraz art. 113 ust. 10 ustawy (w stosunku do tracących prawo do zwolnienia podatników, o których mowa w art. 113 ust. 9 ustawy). Z dniem 1 stycznia 2009 r. prawo do odliczenia podatku naliczonego zostało nadane także podatnikom, którzy rozpoczęli wykonywanie działalności w danym roku podatkowym i którzy skutecznie zrezygnowali ze zwolnienia podmiotowego przed wykonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu.

We wszystkich przypadkach, do skorzystania z powyższej możliwości konieczne jest uzyskanie zgody naczelnika urzędu skarbowego, która to zgoda udzielana jest pod warunkiem:

*   sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz
*   przedłożenia w urzędzie skarbowym sporządzonego spisu w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.

Spełnienie powyższych warunków - dotyczących dokonania remanentu i jego przedłożenia jest warunkiem koniecznym dla uzyskania zgody naczelnika urzędu skarbowego na odliczenie podatku naliczonego. Należy uznać, że brak takiej zgody może mieć miejsce tylko, jeśli podatnik nie dopełnił powyższych warunków, ewentualnie sporządzony przez niego spis z natury był nierzetelny.

Uzyskanie takiej zgody upoważnia podatnika do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, od importu towarów, a także o kwoty podatku naliczonego, wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty lub rezygnacji ze zwolnienia, przy czym kwotę podatku naliczonego (także kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów) stanowi iloczyn ilości towarów objętych spisem z natury i kwoty podatku naliczonego przypadającej na jednostkę towaru, z podziałem na poszczególne stawki podatkowe (w konsekwencji nie jest możliwe odliczenie podatku naliczonego przy nabyciu przezeń towaru, nieujętego w spisie z natury zapasów posiadanych na dzień, w którym utracił on zwolnienie od podatku VAT i w którym powstał jego obowiązek podatkowy). Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 4 ustawy, prawo do obniżenia tego podatku powstaje nie później niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu.

Z wniosku nie wynika, czy Zainteresowany złożył we właściwym Urzędzie Skarbowym przedmiotowy spis z natury oraz czy uzyskał zgodę Naczelnika Urzędu Skarbowego do dokonania odliczenia podatku VAT z faktur otrzymanych przed rejestracją – inaczej mówiąc czy zostały dochowane warunki wynikające z art. 113 ust. 5 ustawy.

Reasumując, stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie jest uprawniony do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów handlowych otrzymanych w miesiącach: kwietniu oraz maju i w okresie od 1 do 9 czerwca 2009 r., bowiem w tym okresie korzystał on ze zwolnienia od podatku od towarów i usług a zatem należy uznać, iż w tym czasie zakupy służyły działalności zwolnionej od podatku. Jednocześnie, w odniesieniu do powyższych zakupów nie ma możliwości skorzystania z art. 113 ust. 5 i 7 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki zawarte w tych przepisach.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy – art. 91 ust. 3 ustawy.

Natomiast przepis art. 91 ust. 7 ustawy stanowi, że przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Art. 91 ust. 7a ustawy stanowi doprecyzowanie ww. przepisów i tak w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Zgodnie z art. 91 ust. 7b ustawy, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy – art. 91 ust. 7c ustawy.

W świetle powołanych przepisów, wykorzystywanie do dnia 10 czerwca 2009 r. przez Wnioskodawcę nabytych wcześniej pozostałych zakupów (nie będących towarami handlowymi) do czynności korzystających ze zwolnienia od podatku VAT, a następnie wykorzystanie ich do wykonywania czynności opodatkowanych powoduje konieczność dokonania korekty na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy, w związku z ust. 7a, 7b oraz 7c. Mamy bowiem do czynienia z sytuacją wskazaną w tym przepisie, kiedy to Zainteresowany nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i nie dokonał takie obniżenia, a następnie zmieniło się to prawo.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy stwierdzić, iż powołane przez Zainteresowanego interpretacje indywidualne oraz wyroki sądów są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.