Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-3.4010.200.2018.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-14
Teza: odszkodowanie od dewelopera jako przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi
Słowa kluczowe: mieszkanie; odszkodowania; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 czerwca 2018 r. (data wpływu 3 lipca 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 31 sierpnia 2018 r. (data wpływu 4 września 2018 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr 0114-KDIP2-3.4010.200.2018.2.MC, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego dochodu z tytułu otrzymanego od dewelopera wynagrodzenia-odszkodowania za przyszłe poniesione niedogodności w związku z prowadzoną budową – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania dochodu powstałego w związku wynagrodzeniem-odszkodowaniem otrzymanym od dewelopera. Na formularzu ORD-IN Wnioskodawca zaznaczył jako cel złożenia wniosku uzupełnienie wniosku. W związku z tym Dyrektor KIS wezwał Wnioskodawcę pismem z dnia 23 sierpnia 2018r.. do wyjaśnienia czy wniosek z dnia 7 czerwca 2018 r. (data wpływu 3 lipca 2018 r.) jest uzupełnieniem wniosku czy wnioskiem pierwotnym. W międzyczasie (w dniu 27 sierpnia 2018 r.) Wnioskodawca przesłał pierwotny wniosek podpisany w dniu 20 kwietnia 2018 r. W dniu 31 sierpnia 2018 r. (data wpływu 4 września 2018 r.) Wnioskodawca przesłał pismo w odpowiedzi na wezwanie z dnia 23 sierpnia 2018 r., w którym poinformował, że przesłał na adres Krajowej Informacji Skarbowej pierwotny wniosek, podpisany w dniu 20 kwietnia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wspólnota Mieszkaniowa funkcjonuje w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U.2018.716 tj. z dnia 2018.04.11), natomiast w zakresie zobowiązań podatkowych stosuje przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.).

Wspólnota Mieszkaniowa, wnosi o potwierdzenie stanowiska w sprawie zaliczenia otrzymanego odszkodowania−rekompensaty przekazanej Wspólnocie do dochodów zwolnionych z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 pkt 44. Otrzymane odszkodowanie w całości zostanie przeznaczone na utrzymanie własnych zasobów mieszkaniowych Wspólnoty.

Wspólnota Mieszkaniowa nie prowadzi żadnej innej działalności gospodarczej. Wszystkie dochody uzyskane z działalności wspólnoty są to zaliczki o członków wspólnoty oraz wpłaty na fundusz remontowy wnoszone przez członków Wspólnoty związane z prowadzeniem gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Wspólnota Mieszkaniowa prowadzi działalność związaną wyłącznie z utrzymaniem własnej nieruchomości w niepogorszonym stanie technicznym oraz bieżącą eksploatację. Z uzyskanych wpływów pokrywane są następujące miesięczne koszty: utrzymanie czystości, wynagrodzenie administratora, bieżące konserwacje, usługi kominiarskie, ubezpieczenie części wspólnych Wspólnoty, prowizje bankowe, remonty części wspólnych itp.

Wnioskodawca „Wspólnota Mieszkaniowa” zawarła przed notariuszem w dniu 16 października 2017 porozumienie z deweloperem budującym na sąsiedniej działce budynek mieszkalny wraz z drogą dojazdową.

Inwestor zamierza zrealizować na nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością Wspólnoty Wnioskodawcy, inwestycję polegającą na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych, z usługami oraz z garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną.

Dodatkowo Inwestor zamierza zrealizować inwestycję drogową.

Z uwagi na to, iż taka budowa niesie za sobą negatywne skutki dla budynku mieszkalnego zarządzającego przez Wspólnotę jak i dla mieszkańców tego budynku w postaci zabrudzeń, hałasu, kurzu i innych emisji na rzecz wspólnoty zostało wypłacone odszkodowanie.

Dodatkowo w zawartym porozumieniu Wspólnota zobowiązała się do niewstrzymywania w żaden prawny sposób rozpoczęcia projektu deweloperskiego. Wspólnota zobowiązała się powstrzymywać od podejmowania w stosunku do inwestycji jakichkolwiek czynności prawnych, które mogłyby stanowić przeszkodę dla realizacji tych inwestycji, z wyjątkiem czynności chroniących interes prawny Wspólnoty, zmierzających do zachowania przysługujących Wspólnocie praw w przypadku, gdyby w związku z oddziaływaniem na Nieruchomość Wspólnoty projekt Inwestycji, bądź stopień naruszał jakiekolwiek inne wymogi wynikające z innych przepisów prawa właściwych w związku z realizacją Inwestycji.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca poinformował, że w dniu 18 maja 2018 r. został zawarty aneks do porozumienia gdzie określenie odszkodowanie zostało zamienione na wynagrodzenie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymane wynagrodzenie - odszkodowanie korzysta ze zwolnienia podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy otrzymane wynagrodzenie-odszkodowanie będzie korzystało ze zwolnienia podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych.

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych zostały ściśle określone w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018 r. poz. 716, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 6 ww. ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu.

Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z póżn. zm.), są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. W myśl art. 12 ust. 1 powyższej ustawy, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne (pkt 1), jak również inne, nie wymienione szczegółowo w ustawie zdarzenia, których skutkiem jest przyrost majątku podatnika. Bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane, jako pożytki zrealizowane przez wspólnotę z nieruchomości wspólnej czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą sposób.

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Wspólnoty Mieszkaniowej, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią w rozumieniu ustawy podatkowej przychód.

Natomiast wszelkie koszty ponoszone przez Wspólnotę, mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Według treści art. 7 ust. 2 ww. ustawy dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Dochodem Wspólnoty, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest zatem nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, która − w myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy − stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi − w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Stosownie do wyżej cytowanego przepisu zwolnione od podatku są wyłącznie te dochody, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i które zostały przeznaczone na utrzymanie tych zasobów.

Jak wynika z treści art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

*   dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,

*   dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Powyższe oznacza, że nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

Kwalifikując otrzymane przez Wspólnotę wynagrodzenie - odszkodowanie należy oprzeć się na wskazanej wyżej definicji „zasobów mieszkaniowych”. W kwestii tej stanowisko zajęło Ministerstwo Finansów (interpretacja Ministra Finansów DD6/8213/11/KVWV/07/MB7/82). Zdaniem Ministra Finansów przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., należy rozumieć:

*   znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np. - dźwigi osobowe i towarowe,
*   aparaty do wymiany ciepła,
*   kotłownie i hydrofornie wbudowane,
*   klatki schodowe,
*   strychy, piwnice, komórki,
*   balkony, loggie,
*   garaże,
*   pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.
*   budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, np.: spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych,
*   kotłownie i hydrofornie wolnostojące,
*   osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
*   urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione jak np.
*   zbiorniki-doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków,
*   rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, - sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne,
*   budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe,
*   budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki,
*   inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np.: latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Związane z wyżej wymienionymi budynkami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. odszkodowania, opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od nieterminowych ich wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi."

Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. I , z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Ze zwolnienia nie korzystają natomiast dochody otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet, jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, nie spełniony, bowiem będzie jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

Zgodnie z definicją Słownika Języka Polskiego słowo „Odszkodowanie” to - wynagrodzenie za poniesione przez kogoś straty − słownik Języka Polskiego PWN a „Wynagrodzenie” to: 1. «zapłata za pracę» lub 2. «odszkodowanie za utratę czegoś» Słowa odszkodowanie i wynagrodzenie są tutaj zamienne. (źródło https://sjp.pwn.pl/szukaj/wynagrodzenie.html)

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż to wynagrodzenie - odszkodowanie wypłacone Wspólnocie mające związek z obszarem zasobów mieszkaniowych wspólnoty mieszkaniowej korzysta ze zwolnienia przewidzianego art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. jako dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi − pod warunkiem wydatkowania go na cele związane z utrzymaniem tych zasobów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018 r. poz. 716 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 6 tej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu.

Stosownie do art. 13 cytowanej ustawy, właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra.

Art. 14 tej ustawy stanowi, że na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1.  wydatki na remonty i bieżącą konserwację;
2.  opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę;
3.  ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali;
4.  wydatki na utrzymanie porządku i czystości;
5.  wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm.), są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 powyższej ustawy, przychodami (…) są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne (pkt 1), jak również inne, nie wymienione szczegółowo w ustawie zdarzenia, których skutkiem jest przyrost majątku podatnika.

Bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane jako pożytki zrealizowane przez Wspólnotę z nieruchomości wspólnej, czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą sposób.

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Wspólnoty Mieszkaniowej, bez względu na źródło ich pochodzenia, co do zasady stanowią przychód w rozumieniu ustawy podatkowej.

Natomiast wszelkie koszty ponoszone przez Wspólnotę, mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Dochodem Wspólnoty, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest natomiast nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, która – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

W celu prawidłowego zastosowania powyższych przepisów w odniesieniu do Wspólnoty Mieszkaniowej i jej działalności w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi, należy przywołać art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl tego przepisu, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Jak wynika z jego treści, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

1.  dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi;
2.  dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Powyższe oznacza, iż nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

W celu dokonania prawidłowej wykładni powyższego przepisu, należy odwołać się do definicji gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zasobów mieszkaniowych. Wskazać w tym miejscu należy, iż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje tych pojęć, a zatem zasadne jest skorzystanie w tym zakresie z reguł wykładni językowej.

Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, składają się m.in. wpływy z opłat (zaliczek) pobieranych od właścicieli oraz pokrywane z nich koszty.

W języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl ). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych” określa rzeczy związane z mieszkaniem. W konsekwencji, z interpretacji językowej pojęcia „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” wynika, że gospodarka ta obejmuje dysponowanie i zarządzanie zgromadzonymi rzeczami związanymi z zamieszkiwaniem.

Jednocześnie wskazać należy, iż uwzględniając charakter opłat (zaliczek) oraz pokrywanych z nich kosztów uzasadnione jest objęcie pojęciem „zasoby mieszkaniowe” nie tylko lokali mieszkalnych, ale również pozostałych pomieszczeń i urządzeń wchodzących w skład budynku mieszkalnego lub znajdujących się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiających im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniających jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Przez „zasoby mieszkaniowe” należy zatem rozumieć:

1.  budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże,
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno – remontowe,
3.  urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki – doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.),
4.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne.

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody podmiotów, o których mowa w tym przepisie otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów.

Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody, osiągnięte z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, gdyż nie będzie spełniony jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zwrócić należy również uwagę na treść art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawych, zgodnie z którym zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i – bez względu na termin – wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.

Zatem warunkiem wstępnym skorzystania ze zwolnienia na podstawie omawianej regulacji jest uzyskanie dochodu z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, rozumianego jako środki finansowe możliwe do wydatkowania na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Istotne jest więc najpierw zadeklarowanie tego dochodu, jako wolnego od podatku dochodowego, a następnie jego wydatkowanie – bez względu na termin tego wydatkowania – na wskazane cele. Innymi słowy, jest to zwolnienie z warunkiem rozwiązującym w dacie wydatkowania dochodu na inne cele.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wspólnota zawarła Porozumienie, wskutek którego uzyska odszkodowanie-wynagrodzenie za przyszłe poniesione niedogodności w związku z budową budynku. Porozumienie zostało zawarte z deweloperem budującym na sąsiedniej działce budynek mieszkalny wraz z drogą dojazdową. W zamian Wspólnota zobowiązała się powstrzymywać od podejmowania w stosunku do inwestycji jakichkolwiek czynności prawnych, które mogłyby stanowić przeszkodę dla realizacji tych inwestycji, z wyjątkiem czynności chroniących interes prawny Wspólnoty, zmierzających do zachowania przysługujących Wspólnocie praw w przypadku, gdyby w związku z oddziaływaniem na Nieruchomość Wspólnoty projekt Inwestycji, bądź stopień naruszał jakiekolwiek inne wymogi wynikające z innych przepisów prawa właściwych w związku z realizacją Inwestycji.

Zdaniem Wnioskodawcy opisany przychód będzie korzystał ze zwolnienia przedmiotowego ponieważ pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i na jej cele zostanie przeznaczony.

W ocenie organu kwota odszkodowania-wynagrodzenia wynikająca z zawartego porozumienia z deweloperem nie jest objęta zwolnieniem przedmiotowym określonym w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem nie można uznać, iż została osiągnięta z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Przychód ten nie może być uznany za przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, bo jego źródłem nie są zasoby mieszkaniowe ale wpłata od dewelopera prowadzącego inwestycję budowlaną na działce bezpośrednio sąsiadującej z budynkiem Wspólnoty, tytułem rekompensaty za przyszłe poniesione niedogodności w związku z budową budynku przez dewelopera. Należy zauważyć, że inwestor nie buduje budynku Wspólnoty (stanowiącej jej zasób mieszkaniowy) i nie wypłaca odszkodowania będącego rekompensatą usterek powstałych w trakcie budowy. W sytuacji opisanej we wniosku deweloper prowadzi inwestycję znajdującą się na działce obok budynku Wspólnoty, która do niej nie należy i nie można jej zaliczyć do gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Zatem stosownie do postanowień art. 7 ust.1 dochód z tego tytułu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, niezależnie od faktu, że zostanie przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Końcowo organ zauważa, że bez znaczenia dla sprawy jest zmiana w nazwie tytułu z jakiego deweloper wypłacił na rzecz Wspólnoty pieniądze, dokonana na skutek aneksu z dnia 18 maja 2018 r. Opisane we wniosku przysporzenie wynika z dobrowolnego porozumienia pomiędzy stronami i nie ma charakteru wynagrodzenia, także w rozumieniu przywołanym przez Wnioskodawcę we wniosku na podstawie definicji słownikowej. Nie ulega wątpliwości, że Wspólnota nie wykonuje na rzecz dewelopera żadnego świadczenia (pracy), za które należy jej się wynagrodzenie – za takie świadczenie nie można z pewnością uznać „powstrzymania się” od podejmowania w stosunku do inwestycji jakichkolwiek czynności prawnych, które mogłyby stanowić przeszkodę dla realizacji tych inwestycji. Otrzymane pieniądze nie stanowią także „odszkodowania za utratę czegoś” – ze złożonego wniosku nie wynika, że w wyniku działania dewelopera Wspólnota „coś” utraciła.

W związku z powyższym otrzymane wynagrodzenie-odszkodowanie nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego jako dochód, który pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

*   z zastosowaniem art. 119a;
*   w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.