Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.595.2018.1.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-27
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2018 r. (data wpływu 10 września 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu polegającego na modernizacji szlaków rowerowych na terenie Gminy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu polegającego na modernizacji szlaków rowerowych na terenie Gminy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina zrealizowała projekt w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrożenie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich w latach 2014-2020. Inwestycja polega na modernizacji istniejących na terenie Gminy szlaków, obejmującej połączenie istniejących szlaków w jeden oraz wykorzystaniu nowoczesnej technologii (aplikacji mobilnej), co ułatwi użytkownikom korzystanie ze szlaków rowerowych, pieszych oraz wzbogaci istniejącą ofertę turystyczną na terenie Gminy. W celu poprawy dostępności oraz ułatwienia korzystania ze szlaku rowerowego na terenie Gminy została stworzona multimedialna aplikacja mobilna dla szlaków rowerowych Gminy, posiadająca funkcję wczytywania trasy do wybranych miejsc za pomocą geolokalizacji, zarządzana poprzez CMS. Wykorzystanie aplikacji na urządzenia mobilne dla szlaków rowerowych stanowi innowację na terenie Gminy, do tej pory nie było takich narzędzi, co stanowiło duże ograniczenie przy promocji szlaków rowerowych Gminy. Wykorzystanie nowoczesnych technologii ułatwi użytkownikom korzystanie ze szlaków rowerowych oraz wzbogaci istniejącą ofertę turystyczną na terenie Gminy – rowerzyści (zarówno mieszkańcy jak i turyści) będą mieli możliwość zapoznania się z dziedzictwem historycznym Gminy (informacje zawarte w aplikacji przybliżą historię oraz skierują wprost do zabytkowych pałaców Ziemi \`(...)\`). Aplikacja na urządzenia mobilne zawiera informacje o Gminie, istniejących lub nowo powstałych szlakach rowerowych. Zawiera również mapy, opisy zabytków, szlaków turystycznych, aktualnych wydarzeń, atrakcji, bazę noclegową i gastronomiczną. Dodatkową funkcjonalnością jest wyposażenie aplikacji w czytnik QR kodów, co ułatwi jej instalowanie w urządzeniach mobilnych oraz dotarcie do informacji zawartych w bazie aplikacji. Kody QR (około 50 szt.) zostaną naklejone na tablicach informacyjnych oraz innych miejscach wyznaczonych przez Gminę. Koszty kwalifikowalne projektu obejmują koszty oznaczenia szlaku, aplikację multimedialną, dokumentację techniczną, promocję. Dofinansowanie z EFRROW wynosi 63,63%, wkład własny 36,37%. Gmina, w ramach realizacji projektu wypełniła swoje ustawowe zadania wynikające z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1875), który stanowi, że gminy wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z treścią ww. ustawy, do zadań własnych gmin należą w szczególności sprawy zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, obejmujące kulturę fizyczną i turystykę, w tym tereny rekreacyjne i urządzenia sportowe (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy). Szlaki rowerowe stanowią element infrastruktury rekreacyjno-wypoczynkowej Gminy.

Powstała infrastruktura służy mieszkańcom oraz turystom, stwarza dobre warunki do uprawiania rekreacji ruchowej oraz propagowania zdrowego i aktywnego trybu życia, promuje walory rekreacyjne, historyczne, kulturowe i przyrodnicze. Jest ona ogólnodostępna i nieodpłatna. Gmina nie będzie pobierała wynagrodzenia za udostępnienie powstałej infrastruktury. W związku z tym efekty zrealizowanego projektu nie będą wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Będą służyć do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, do których należą zadania własne (statutowe) gminy.

Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Jako jednostka samorządu terytorialnego prowadzi działalność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz działalność gospodarczą opodatkowaną i zwolnioną. W strukturze Gminy funkcjonują następujące jednostki: Urząd Gminy, Szkoły Podstawowe w …, w \`(...)\`, w …, w \`(...)\`, w …, Przedszkole Samorządowe, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej (GOPS) oraz Żłobek Samorządowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy realizując zadania w ramach opisanego projektu Gminie przysługuje pełne lub częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupowych związanych z opisanym projektem?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako zarejestrowanemu podatnikowi VAT czynnemu nie będzie przysługiwało pełne, ani częściowe, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją opisanego projektu. Infrastruktura, która została wytworzona/nabyta w ramach opisanego projektu nie będzie związana z wykonywaniem czynności opodatkowanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W ramach tego projektu nie będzie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 6 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Co za tym idzie, ponoszenie wydatków, które nie są związane z działalnością opodatkowaną powoduje, że podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od takich wydatków. Zaplanowane zadania Gmina realizuje w ramach zadań publicznych, własnych i nieodpłatnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z cytowanego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w takim przypadku, gdy zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach, daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie regulacji zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Analiza opisu stanu faktycznego przedstawionego w treści wniosku w świetle treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że skoro opisana inwestycja dotycząca modernizacji szlaków rowerowych położonych na terenie Gminy służy/będzie służyła do zaspokojenia potrzeb zbiorowych wspólnoty i nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z tą inwestycją, ze względu na niespełnienie przesłanki określonej w art. 86 ust. 1 ustawy. Ponadto nie przysługuje prawo do zwrotu podatku naliczonego, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie będzie stanowiło środków wskazanych w przywołanym rozporządzeniu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w wniosku jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. Marii Skłodowskiej-Curie 40, 20-029 Lublin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.