Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-3.4011.294.2018.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-13
Teza: Czy zgodnie z art. 21 ust. 25-30 pkt 2 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczony na spłatę pożyczki gotówkowej uznawany jest za wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt-spłata kredytu; nieruchomości-zbycie nieruchomości; pożyczka; pożyczka-spłata pożyczki; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2018 r. (data wpływu – 4 września 2018 r.) – uzupełnionym pismami z dnia 1 października 2018 r. (data wpływu 2 października 2018 r.) oraz z dnia 15 października 2018 r. (data wpływu 18 października 2018 r.) – o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. Ww. wniosek został uzupełniony pismami z dnia 1 października 2018 r. (data wpływu – 2 października 2018 r.) i 15 października 2018 r. (data wpływu – 18 października 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 5 kwietnia 2018 r. Wnioskodawca wraz z małżonką zbył mieszkanie przy ul. S. w G. przed upływem pięciu lat podatkowych.

Mieszkanie z garażem zostało zakupione za kwotę 231 000 zł w grudniu 2013 r., zbyte natomiast – 290 000 zł. Otrzymane pieniądze Wnioskodawca wraz z małżonką przeznaczył na zakup domu w S za kwotę 370 000 zł oraz spłatę kredytu gotówkowego zaciągniętego na zakup mieszkania.

U notariusza – zbywając mieszkanie – Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymali pisemną informację, że za własne cele mieszkaniowe uznaje się wydatki na spłatę kredytu wraz z odsetkami zaciągniętego na sfinansowanie własnych potrzeb mieszkaniowych.

Pożyczkę na zakup zaciągnięto w dniu 20 maja 2013 r. w kwocie 73 500 zł. Dnia 8 grudnia 2015 r. została dokonana konsolidacja kredytu na kwotę 93 308 zł 71 gr. W dniu 29 grudnia 2017 r. ponownie podwyższono pożyczkę. Spłaty Wnioskodawca wraz z małżonką dokonali 6 kwietnia 2018 r. w kwocie 76 906 zł 48 gr.

Pierwszą ratę za mieszkanie Wnioskodawca wraz z małżonką wpłacili w dniu 2 sierpnia 2013 r. w kwocie 60 792 zł 66 gr. Kwota pierwszego zaciągniętego kredytu, która otrzymani na konto to 70 000 zł. Niestety Wnioskodawca i jego żona nie byli w stanie dokonać zakupu bez podwyższenia kredytu.

Wnioskodawca i jego małżonka posiadają udokumentowany wkład finansowy poniesiony na remont mieszkania przy ul. S. w G. oraz nakłady na remont domu przy ul. C. w S.

W uzupełnieniu z dnia 1 października 2018 r. (data wpływu – 2 października 2018 r.) Wnioskodawca wskazał ponadto, że jego intencją jest otrzymanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. otrzymanie odpowiedzi na pytanie: Czy pożyczka gotówkowa wzięta 10 maja 2018 r. uznana jest za własne cele mieszkaniowe, zgodnie z otrzymaną u notariusza informacją w sprawie podatku z odpłatnego zbycia nieruchomości?

Wyjaśnił dodatkowo, że:

*   Tytuł prawny garażu to: umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu niemieszkalnego – garażu i sprzedaży – akt notarialny z dnia 10 grudnia 2013 r. – kwota 29 280 zł;
*   Mieszkanie z garażem zostało nabyte w dniu 10 grudnia 2013 r. za kwotę 227 940 zł 12 gr (kwota za mieszkanie – 198 660 zł 12 gr) we wspólności ustawowej;
*   Pożyczka gotówkowa w dniu 10 maja 2013 r. w kwocie 73 500 zł została zaciągnięta przez Wnioskodawcę;
*   Pojęcia „kredyt gotówkowy” i „pożyczka” Wnioskodawca stosuje zamiennie;
*   Środki ze zbycia mieszkania z garażem Wnioskodawca przeznaczył na spłatę pożyczki gotówkowej zaciągniętej na zakup mieszkania z garażem dnia 10 maja 2013 r. oraz na zakup domu, na który 25 maja 2018 r. został zaciągnięty kredyt hipoteczny w kwocie 154 759 zł 50 gr;
*   Pożyczka gotówkowa została spłacona 6 kwietnia 2018 r. w kwocie 76 210 zł 32 gr;
*   Z pożyczki gotówkowej zaciągniętej 10 maja 2013 r. został zakupiony również garaż;
*   Cena garażu 29 280 zł. Pożyczka była przeznaczona na zakup mieszkania i garażu. Reszta kwoty pochodziła ze sprzedaży mieszkania przy ul. S. w kwocie 15 000 zł;
*   Dom w S. Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli zaciągając kredyt hipoteczny w dniu 25 maja 2018 r. w kwocie 154 758 ł 50 gr. Pozostała kwota pochodziła z pozostałej po spłacie pożyczki gotówkowej kwoty ze sprzedaży mieszkania z garażem. Z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży mieszkania z garażem Wnioskodawca wraz z małżonką spłacił pozostałą kwotę zaległości podatkowej powstałej ze sprzedaży mieszkania w 2012 r. w kwocie 15 000 zł przed upływem 5 lat podatkowych (164 480 zł 82 gr);
*   Kwota pożyczki gotówkowej zaciągniętej na zakup mieszkania z garażem przy ul. S. w G. wynosiła 73 500 zł; Całkowita kwota do zapłaty przy terminowych spłatach z odsetkami wynosiła 96 756 zł 08 gr. Według umowy kredytowej tytuł umowy: „Pożyczka gotówkowa”. Cel nie jest podany w treści umowy;
*   Kredyt został udzielony przez Bank dnia 10 maja 2013 r.;
*   Dnia 8 grudnia 2015 r. Wnioskodawca wraz z małżonką dokonali wg tytułu „pożyczka-Podwyższenie” do kwoty 93 308 zł 71 gr. na spłatę raty kupna samochodu i urządzenie pokoju dziecka. W dniu 29 grudnia 2017 r. Wnioskodawca wraz z małżonką dokonali w celu zmniejszenia raty pożyczki oraz wydłużenia okresu spłaty tytuł umowy „Pożyczka podwyższenie” w kwocie 76 606 zł 48 gr. Całkowity koszt do spłaty wynosił 108 868 zł 63 gr;
*   Zwrot „dokonaliśmy konsolidacji kredytu” oznacza, że „Pożyczka gotówkowa” z dnia 10 maja 2013 r. została dnia 8 grudnia 2015 r. podwyższona – tytuł umowy: „Pożyczka gotówkowa – Podwyższenie”, która to 29 grudnia 2017 r. została podwyższona – tytuł umowy: „Pożyczka gotówkowa – Podwyższenie”. W podpisanych umowach cel pożyczki nie jest zapisany. Pieniądze zostały przeznaczone na wymienione przez Wnioskodawcę we wcześniejszym punkcie cele;
*   Remont mieszkania w G. został przeprowadzony z zebranych środków własnych (nagrody, trzynastki, gratyfikacje urlopowe, pożyczki z kasy zapomogowo-pożyczkowej od pracodawcy);
*   Remont domu w S. dokonany był ze środków własnych (trzynastki, nagrody, gratyfikacje urlopowe, pożyczki z kasy zapomogowo-pożyczkowej od pracodawcy);
*   Tytuł własności domu – „Umowa sprzedaży i oświadczenie o ustanowieniu hipoteki”;
*   W domu w S. Wnioskodawca obecnie mieszka z żoną i córką;
*   Nakłady na remont mieszkania przy ul. S. w G. zostały poniesione w kwocie 53 833 zł 04 gr są udokumentowane fakturami za dokonanie zakupu;
*   Nakłady na remont domu zostały poniesione w kwocie 5 761 zł 01 gr i są udokumentowane fakturami za dokonanie zakupu;
*   Kupując mieszkanie z garażem Wnioskodawca wraz z małżonką dokonali wpłaty u notariusza w wysokości 2 452 zł 30 gr;
*   Całkowitej spłaty pożyczki Wnioskodawca wraz z małżonką dokonali dnia 6 kwietnia 2018 r. w kwocie 76 606 zł 48 gr.

W uzupełnieniu z dnia 15 października 2018 r. (data wpływu – 18 października 2018 r.) Wnioskodawca wyjaśnił, że wnioskuje o wydanie interpretacji indywidualnej w kwestii możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w sytuacji przeznaczenia środków pieniężnych na spłatę opisanej we wniosku pożyczki gotówkowej. Ponadto dodał, że nie prowadzi działalności gospodarczej zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zbycie nieruchomości nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie \[ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 15 października 2018 r. (data wpływu – 18 października 2018 r.)\].

Czy zgodnie z art. 21 ust. 25-30 pkt 2 lit. a)-c) dochód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczony na spłatę pożyczki gotówkowej uznawany jest za wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe?

Zdaniem Wnioskodawcy – ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu z dnia 15 października 2018 r. (data wpływu – 18 października 2018 r.) – zgodnie z art. 21 ust. 25-30 pkt 2 lit. a)-c) spłata pożyczki gotówkowej zaciągniętej w 2013 r. na zakup zbytej nieruchomości podlega uldze mieszkaniowej. Jest wydatkowaniem na własne cele mieszkaniowe w okresie 2 lat od odpłatnego zbycia nieruchomości (Pożyczka gotówkowa bez określonego celu wydatkowania).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz.1509, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z zacytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest wydatkowanie (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na „własne cele mieszkaniowe” podatnika, katalog których został określony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30;
3.  wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany znajdującego się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej:
    1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, lub
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, lub udziału w tych prawach, lub
    3.  gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, lub
    4.  gruntu, udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z budynkiem lub lokalem wymienionym w lit. a.

Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, które pozwalają na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy wynika więc, że wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy może być:

1.  spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cel określony w art. 21 ust. 25 pkt 1,
2.  spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na spłatę kredytu (pożyczki) zaciągniętej na cel określony w art. 21 ust. 25 pkt 1;
3.  spłata każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b.

Środki przeznaczone na ww. cel mieszkaniowy, czyli na spłatę ww. kredytów oraz odsetek od tych kredytów, muszą pochodzić ze sprzedaży nieruchomości. Istotne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży, aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży, a także aby zaciągnięty został on na cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc powyższe do stanowiska Wnioskodawcy w kwestii możliwości uznania za wydatki na cele mieszkaniowe przychodu ze sprzedaży nieruchomości przeznaczonego na spłatę pożyczki udzielonej przez bank na dowolny cel – bo jak kilkakrotnie podnosi Wnioskodawca „cel nie jest podany w treści umowy”, „w podpisanych umowach cel pożyczki nie jest zapisany” – należy stwierdzić, że z literalnego brzmienia art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że tylko spłata kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele mieszkaniowe spełnia przesłanki zwolnienia dochodu ze sprzedaży nieruchomości od podatku dochodowego. Tym samym przepis ten nie łączy prawa do zwolnienia jedynie z „przeznaczeniem pożyczki”, lecz również z faktem „jej zaciągnięcia” na cel mieszkaniowy. Zwolnienie w sposób literalny dotyczy więc spłaty pożyczek, z których wynika, że zostały zaciągnięte na cel mieszkaniowy. Ustawodawca dopuścił więc możliwość uznania za wydatki na cele mieszkaniowe przychodu ze sprzedaży nieruchomości przeznaczonego na spłatę pożyczki udzielonej przez bank, jednakże pod warunkiem, że z umowy tej będzie wynikać, że celem na jaki została udzielona jest cel mieszkaniowy. Należy podkreślić, że pożyczka gotówkowa już ze swej istoty udzielana jest na dowolny cel. Co więcej, w analizowanej sprawie cel ten nie został określony. Ponadto – co jest istotne na tle analizowanej sprawy – środki finansowe z omawianej pożyczki przeznaczone były nie tylko na nabycie lokalu mieszkalnego, ale także na nabycie garażu, który stanowi lokal niemieszkalny (odrębną własność). Środki z „podwyższenia pożyczki” przeznaczone zostały również na spłatę raty kupna samochodu i urządzenie pokoju dziecka. Wydatki te z pewnością nie wypełniają dyspozycji art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w analizowanej sprawie, pożyczka gotówkowa została zaciągnięta na dowolny cel co oznacza, że nie spełnia warunków zwolnienia podatkowego.

Sam fakt wydatkowania przez Wnioskodawcę środków pieniężnych ze zbycia lokalu mieszkalnego na spłatę pożyczki gotówkowej (kredytu gotówkowego) nie daje podstaw prawnych do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Aby uznać spłatę kredytu (pożyczki) za „własne cele mieszkaniowe” z umowy kredytowej (pożyczki) musi wprost wynikać, że środki pieniężne zostaną wydatkowane na cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponadto kredyt (pożyczka) musi być zaciągnięty w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej. Nie można więc uznać za wydatek na cel mieszkaniowy wydatku poniesionego przez Wnioskodawcę na spłatę pożyczki gotówkowej w banku, która nie zawiera w swojej treści postanowienia ani żadnego zapisu informującego o przeznaczeniu pieniędzy na własny cel mieszkaniowy.

Innymi słowy, przeznaczenie pożyczki (kredytu) na cele mieszkaniowe powinno wynikać wprost z zawartej umowy pożyczki (umowy kredytowej). Dlatego też przy zaciąganiu pożyczki (kredytu bankowego), w interesie podatnika leży przeanalizowanie możliwości skorzystania z wybranej preferencji podatkowej przed wyborem konkretnego produktu bankowego, bowiem w świetle obowiązującej w prawie cywilnym swobody zawierania umów jest możliwe takie wynegocjowanie ostatecznego kształtu umowy kredytu lub pożyczki, który uwzględniłby obowiązujące przepisy podatkowe (w szczególności w zakresie zwolnień podatkowych).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43300 BielskoBiała.