Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-86/08/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-07
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży gruntów zabudowanych budynkami i budowlami wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntów
Słowa kluczowe: budowle; budynek; grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERORETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2008 r. (data wpływu 8 lutego 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 maja 2008 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanych wykorzystywanych do działalności gospodarczej wraz z prawem wieczystego użytkowania - **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIEBR>

W dniu 8 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 7 maja 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanych wykorzystywanych do działalności gospodarczej wraz z prawem wieczystego użytkowania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego przed notariuszem w dniu 31 marca 2000 r. Wnioskodawca nabył od Kopalni Węgla Kamiennego, za cenę 321.480 zł, prawo wieczystego użytkowania wieczystego działek gruntu o numerach: 1825/20, 1825/21, 1825/22 i 1825/23 o powierzchni 11.419 metrów kwadratowych oraz prawo własności budynków, stanowiących odrębną nieruchomość, a mianowicie:

1.  budynku magazynu głównego, jednokondygnacyjnego, niepodpiwniczonego, z rampami o powierzchni zabudowy 566 m2, o powierzchni użytkowej 540 m2 i kubaturze 6.480 m3, wybudowanego w 1956 r. oraz placu utwardzonego (dotyczy to działki nr 1825/20),
2.  budynku magazynu głównego, jednokondygnacyjnego, halowego, niepodpiwniczonego, o powierzchni zabudowy 1.037 m2, o powierzchni użytkowej 770 m2 i kubaturze 12.320 m3 wybudowanego w 1956 r. oraz placu utwardzonego (dotyczy to działki nr 1825/21),
3.  budynku magazynu głównego o dwóch kondygnacjach, podpiwniczonego o powierzchni zabudowy 1.333 m2, o powierzchni użytkowej 2.854 m2 i kubaturze 28.540 m3, wybudowanego w 1956 r. oraz placu utwardzonego (dotyczy działki nr 1825/22), oraz
4.  budynku parowozowni, jednokondygnacyjnego, niepodpiwniczonego z dwoma przybudówkami o powierzchni zabudowy 240 m2, powierzchni użytkowej 215 m2 i kubaturze 12.000 m3, wybudowanego w 1964 r. oraz odcinkami torów kolejowych (dotyczy działki 1825/23).

Zbycie prawa wieczystego użytkowania ww. działek gruntu oraz prawa własności ww. budynków nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług (dalej - podatek VAT) w myśl obowiązującej w 2000 r. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zmianami). Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu tych praw, ponieważ podatek VAT w tej transakcji nie występował. W latach 2000 - 2001 Wnioskodawca prowadził prace adaptacyjne i modernizacyjne (nakłady), których celem było przystosowanie nabytych gruntów i budynków na potrzeby działalności polegającej na produkcji wyrobów dziewiarskich. Wartość tych nakładów wyniosła około 2.200.000 zł.

Z tytułu tych nakładów Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego (zawartego w fakturach VAT potwierdzających dokonywanie zakupów wchodzących w zakres tych nakładów). We wrześniu 2001 r. Wnioskodawca uzyskał pozwolenie na użytkowanie budynków jako zakładu dziewiarskiego. Od września 2001 r. do 29 kwietnia 2002 r. Wnioskodawca prowadził na przedmiotowych gruntach i w budynkach działalność polegającą na produkcji wyrobów dziewiarskich, które następnie były przez niego sprzedawane, w przeważającej części na eksport (głównie do Niemiec). Czynności te były zatem opodatkowane podatkiem VAT, z tym że w przeważającej części, z uwagi na realizowaną przez Wnioskodawcę sprzedaż eksportową, zastosowanie miała 0% stawka podatku VAT. Od 30 kwietnia 2002 r. Wnioskodawca, na podstawie stosownych umów najmu, oddał budynki oraz urządzenia i maszyny dziewiarskie do korzystania innemu podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w tym samym segmencie rynkowym co Wnioskodawca. Z tytułu wspomnianych umów najmu Wnioskodawca uzyskiwał obrót (z tytułu należności czynszowych), który podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT.

Natomiast Spółka K od listopada 2002 r. realizowała w przedmiocie najmu produkcję wyrobów dziewiarskich, którą następnie we własnym zakresie sprzedawała kontrahentom zewnętrznym. Z dniem 31 października 2006 r. umowy najmu zawarte z K Spółka z o.o. zostały rozwiązane za porozumieniem stron. Od listopada 2006 r. Wnioskodawca zawarł z Firmą C umowę najmu dotyczącą części pomieszczeń w ww. budynkach o powierzchni 500 m2. Z tytułu zawartej umowy Wnioskodawca osiągał obrót z tytułu czynszu najmu (podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT), natomiast Firma C wykorzystywała wynajmowane pomieszczenia na potrzeby produkcji wyrobów dziewiarskich, które następnie były sprzedawane klientom zewnętrznym. Taki stan istnieje do chwili obecnej. Spółka w 2008 r. zamierza sprzedać prawo wieczystego użytkowania ww. działek gruntu wraz z prawem własności ww. budynków.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dokonanie przez Wnioskodawcę w 2008 r. sprzedaży prawa wieczystego użytkowania ww. działek gruntu wraz z prawem własności ww. budynków będzie podlegało zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przez "towary używane", o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku VAT, rozumie się budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku VAT). Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 43 ust. 6 ustawy o podatku VAT, zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto należy dodać, iż zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia w sprawie podatku VAT, zwalnia się od zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%. Uwzględniając zatem przytoczone powyżej przepisy ustawy o podatku VAT oraz rozporządzenia w sprawie podatku VAT, zdaniem Wnioskodawcy, dokonanie przez niego w 2008 r. sprzedaży prawa wieczystego użytkowania ww. działek gruntu wraz z prawem własności ww. budynków będzie podlegało zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT. Wprawdzie wysokość poniesionych przez Wnioskodawcę nakładów na budynki i grunty nabyte w 2000 r. przewyższała kwotę 30% ich wartości początkowej, ale Wnioskodawca użytkował przedmiotowe budynki w celu wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez okres dłuższy niż 5 lat. Sprzedaż budynków będzie zatem korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 43 ust. 6 ustawy o podatku VAT, ponieważ dla wyłączenia tegoż zwolnienia konieczne jest zaistnienie łącznie obu przesłanek określonych w art. 43 ust. 6 ustawy o podatku VAT.

Natomiast w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 43 ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku VAT, albowiem Wnioskodawca użytkował budynki w celu wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez okres dłuższy niż 5 lat. Tym samym istnieje również podstawa do zwolnienia sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa wieczystego użytkowania ww. działek gruntu w oparciu o § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia w sprawie podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Definicję towaru zawiera art. 2 pkt 6 ustawy, z którego wynika, że towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowli lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Aby dostawa nieruchomości podlegała opodatkowaniu, musi być w świetle obowiązujących przepisów, dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą.

Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych wprowadzona do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (D.z. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) definiuje pojęcie obiektu budowlanego – jest to konstrukcja połączona z gruntem w sposób trwały, wykonana z materiałów budowlanych i elementów składowych, będąca wynikiem prac budowlanych. W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: budynki i obiekty inżynierii lądowej i wodnej. Budynki w rozumieniu PKOB to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Natomiast obiekty inżynierii lądowej i wodnej według objaśnień PKOB to wszystkie obiekty budowlane nieklasyfikowane jako budynki czyli: autostrady, drogi ekspresowe, ulice i drogi pozostałe w skład, których wchodzą m.in. tory kolejowe.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) budowla to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

W oparciu o powyższe przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia zarówno z budynkami trwale z gruntem związanymi (budynki magazynowe oraz budynek parowozowni) jak i budowlami (plac utwardzony i tory kolejowe). W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli do końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Jednak w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Użycie w tym przepisie sformułowania „użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych” wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też o okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację.

Zatem aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 ww. ustawy wyłączający zwolnienie z podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 zwalnia się od podatku dostawę terenów zabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Kwestię opodatkowania gruntu zabudowanego, na którym posadowione są budynki lub budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 cyt. ustawy. Zgodnie z tym artykułem w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Natomiast na podstawie przepisu § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotowe budynki oraz budowle znajdujące się na działkach o numerach 1825/20, 1825/21, 1825/22, 1825/23 spełniają definicję towaru używanego, gdyż od końca roku, w którym zakończono budowę minęło co najmniej 5 lat a Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie przedmiotowej nieruchomości. W przedmiotowej sprawie nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6, ponieważ nie zostały łącznie spełnione zawarte w tym przepisie przesłanki. Wnioskodawca dokonał co prawda ulepszenia gruntów i budynków przekraczającego 30% ich wartości początkowej i korzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków udokumentowanych fakturami, jednakże Wnioskodawca użytkował ww. nieruchomość w celu wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług dłużej niż 5 lat, tj. od 2001 roku.

Zatem w świetle powyższego dostawa przedmiotowych działek zabudowanych budynkami i budowlami przeznaczonych na działalność gospodarczą będzie zwolniona z podatku od towarów i usług. Ponadto przedmiotem dostawy jest również prawo wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego budynkami i budowlami, które są trwale związane z gruntem. Wobec powyższego dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz ze sprzedażą położonych na tym gruncie budynków i budowli, które spełniają warunki towaru używanego zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, podlega również zwolnieniu z opodatkowania tym podatkiem na podstawie § 8 ust. 1 pkt 12 ww. rozporządzenia.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za **prawidłowe.**

**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

****