Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.235.2018.2.LG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-09
Teza: Obowiązek sporządzania dokumentacji podatkowej cen transferowych dla transakcji realizowanych z gminą oraz spółką z ograniczoną odpowiedzialnością
Słowa kluczowe: dokumentacja; gmina; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; limit; podmiot-podmioty powiązane; transakcja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 lipca 2018 r. (data wpływu 9 sierpnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z 24 września 2018 r. (data wpływu 28 września 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej:

*   w części dotyczącej transakcji z Y sp. z o.o. – **jest nieprawidłowe**,
*   w części dotyczącej transakcji z Gminą X – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych dla transakcji realizowanych z Gminą X i z Y sp. z o.o.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 24 września 2018 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 12 września 2018 r. znak: 0111-KDIB2-3.4010.235.2018.1.LG.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

A sp. z o.o. w … jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Do 1 stycznia 2017 r. Wnioskodawca sporządzał dokumentację cen transferowych co do następujących podmiotów powiązanych:

1.  Gminy X o statusie miejskim,
2.  Y sp. z o.o.

Obowiązek sporządzania dokumentacji cen transferowych wynikał z okoliczności, iż:

1.  Jedynym udziałowcem Spółki jest Gmina X o statusie miejskim (100% udziałów), zaś podstawowym zakresem działalności jest działalność komunalna użyteczności publicznej na rzecz Gminy (w tym zaopatrzenie w wodę i odbiór ścieków, pielęgnacja zieleni miejskiej, administrowanie Cmentarzem Komunalnym).
2.  Prezes Zarządu Wnioskodawcy wchodzi jednocześnie w skład Rady Nadzorczej Y sp. z o.o.

W uzupełnieniu wniosku zawartym w piśmie z 24 września 2018 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Jednym z udziałowców Y Sp. z o.o. w … jest Gmina X o statusie miejskim, która posiada 10,5% udziałów.
2.  Przychody i koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w 2016 i w 2017 roku równowartość 2 000 000 euro oraz przekroczą w następnych latach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca jest zobowiązany do sporządzenia dokumentacji cen transferowych za 2017 r. (i kolejne lata) dla transakcji:

1.  realizowanych z Gminą X o statusie miejskim,
2.  realizowanych z Y sp. z o.o.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie jest zobowiązana do sporządzenia dokumentacji podatkowej za 2017 (jak i w kolejnych latach - pod warunkiem obowiązywania art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dalej: „ustawa o CIT” w brzmieniu wprowadzonym z dniem 1 stycznia 2018 r.) dla transakcji realizowanych z Gminą oraz z Y sp. z o.o.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatnicy, których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 2.000.000 euro:

1.  dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty), lub
2.  ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mające istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty)

\-są obowiązani do sporządzania dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

Definicja podmiotów powiązanych zawarta jest w art. 11 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 11 ust. l ustawy o CIT, jeżeli:

1.  osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2.  osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
3.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów

\-i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o CIT (w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji ustawą z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - Dz.U. z 2017 r. poz. 2175; dalej; „ustawa nowelizująca”), przepisy ust. l-3a stosuje się odpowiednio, gdy:

1.  podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo
2.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów.

Wobec powyższego dokumentacja podatkowa jest wymagana dla transakcji realizowanych z podmiotem powiązanym.

Natomiast od 1 stycznia 2018 r., zgodnie z nowym brzmieniem przepisu art. 11 ust. 4 ustawy o CIT (wprowadzonym ustawą nowelizującą), przepisy art. 11 ust. l-3a stosuje się odpowiednio, gdy:

1.  podmiot krajowy, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo
2.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów.

Zgodnie więc z nowym brzmieniem art. 11 ust. 4 ustawy o CIT, za podmioty powiązane nie będą uznane podmioty, których udziałowcem jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego.

Natomiast zgodnie z przepisami przejściowymi (art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy nowelizującej), powyżej wskazana zmiana ma mieć zastosowanie do dochodów uzyskanych po 1 stycznia 2017 r., czyli regulacje te zaczną obowiązywać z mocą wsteczną obejmując swym zakresem również dochody osiągane w roku 2017. Dlatego też, w ocenie Spółki, jeśli dokumentacja podatkowa jest wymagana dla transakcji realizowanych z podmiotami powiązanymi, a od 2017 r. za podmioty powiązane nie są uznane podmioty, których udziałowcem jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego, to zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie jest zobowiązana do sporządzenia dokumentacji podatkowej dla transakcji realizowanych z Gminą oraz z Y sp. z o.o.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   nieprawidłowe w części dotyczącej obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej w zakresie transakcji z Y Sp. z o.o.,
*   prawidłowe w części dotyczącej obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej w zakresie transakcji z Gminą X.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036, ze zm., zwana dalej ustawą), podatnicy:

1.  których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 2 000 000 euro:
    
    1.  dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty), lub
    2.  ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mające istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty)
    
    *   lub
2.  dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, wynikających z transakcji lub innego zdarzenia ujętego w księgach rachunkowych, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość 20 000 euro, lub
3.  zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową:
    
    1.  umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych przez wspólników wkładów przekracza równowartość 20 000 euro lub
    2.  umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w których wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia w umowie tej wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość 20 000 euro
    
    *   są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej również za rok podatkowy następujący po roku podatkowym, za który byli obowiązani sporządzić dokumentację podatkową, bez względu na wysokość osiągniętych, w roku podatkowym, za który byli obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej, przychodów lub poniesionych kosztów, w rozumieniu przepisów o rachunkowości – art. 9a ust. 1a ustawy.

Na podstawie art. 9a ust. 1d ustawy, za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu (straty) podatnika, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których łączna wartość przekracza w roku podatkowym równowartość 50 000 euro, z tym że w przypadku podatników, których przychody w rozumieniu przepisów o rachunkowości, w roku poprzedzającym rok podatkowy przekroczyły równowartość:

1.  2 000 000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 20 000 000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 50 000 euro powiększoną o 5000 euro za każdy 1 000 000 euro przychodu powyżej 2 000 000 euro;
2.  20 000 000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 100 000 000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 140 000 euro powiększoną o 45 000 euro za każde 10 000 000 euro przychodu powyżej 20 000 000 euro;
3.  100 000 000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość w roku podatkowym przekracza kwotę stanowiącą równowartość kwoty 500 000 euro.

Stosowanie do art. 9a ust. 1e ustawy, za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu (straty) podatnika, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się również zawartą w roku podatkowym:

1.  umowę spółki niebędącej osobą prawną, w której łączna wartość wniesionych przez wspólników wkładów przekracza równowartość 50 000 euro lub
2.  umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w której wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia w umowie tej wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość 50 000 euro.

Stosownie do art. 11 ustawy organy podatkowe badają zgodność ustalonych lub narzuconych przez podmioty powiązane warunków z warunkami, jakie ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, w tym w szczególności zasadność danej transakcji przez podmioty powiązane (w porównaniu z zachowaniem podmiotów niezależnych).

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy, jeżeli:

1.  osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej "podmiotem krajowym", bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2.  osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej "podmiotem zagranicznym", bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
3.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów

\-i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

W myśl art. 11 ust. 4 ustawy - w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2017 r., przepisy ust. 1-3a stosuje się odpowiednio, gdy:

1.  podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo
2.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów.

Ustawą z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z dnia 27 listopada 2017 r. poz. 2175 - dalej „ustawa zmieniająca”), która weszła w życie 1 stycznia 2018 r. - art. 11 ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uzyskał nowe brzmienie:

Przepisy ust. 1–3a stosuje się odpowiednio, gdy:

1.  podmiot krajowy, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo
2.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów - art. 2 pkt 12 ustawy zmieniającej.

Analiza przepisu art. 11 ust. 4 ustawy wskazuje, że konieczną przesłanką dla uznania dwóch podmiotów krajowych za powiązane jest:

*   bezpośrednie lub pośrednie zarządzanie podmiotem, lub
*   bezpośrednia lub pośrednia jego kontrola, lub
*   posiadanie udziału w kapitale podmiotu.

Co istotne, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 – ustawy zmieniającej przepisy ustaw zmienianych w art. 1–3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2018 r., z tym że przepisy art. 11 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – stosuje się do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2017 r.

Stosownie natomiast do art. 11 ust. 5a ustawy, posiadanie udziału w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 i 4, oznacza sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada w kapitale innego podmiotu udział nie mniejszy niż 25%.

Przepis art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest przepisem szczególnym i dotyczy podmiotów powiązanych osobowo lub kapitałowo. Pozostawanie w związku kapitałowym lub osobowym nie jest w jakikolwiek sposób sankcjonowane. Znaczenie podatkowe ma natomiast wykorzystywanie powiązań i związków do zmiany poziomu opodatkowania wbrew obowiązkowi ustawowemu. W celu zapobieżenia przerzucaniu dochodów w obrocie międzynarodowym i krajowym ustawodawca wprowadził przepisy art. 11 powołanej ustawy. Przepisy te mają na celu stworzenie bariery przeciwdziałającej wykorzystywaniu umów cywilnoprawnych do omijania przepisów podatkowych w celu pomniejszania należnego podatku. W razie dokonywania transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 powołanej ustawy podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 9a ust. 1 ww. ustawy, są obowiązani do sporządzania stosownej dokumentacji. Celem wprowadzenia tego obowiązku przez ustawodawcę było umożliwienie badania czy działalność podmiotów powiązanych nie prowadzi do zaniżania dochodów.

W świetle powyższego należy zauważyć, że obowiązujące do końca 2017 r. przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pozwalały na stosowanie przepisów o szacowaniu cen (a więc przepisów o cenach stosowanych w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi – tzw. cenach transferowych) do każdej sytuacji, w której ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio brała udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiadała udział w kapitale tych podmiotów. Przepisy o szacowaniu cen mogły być stosowane do każdej sytuacji, w której w wyniku takich powiązań zostały ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazywał dochodów albo wykazywał dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały (patrz art. 11 ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy).

Na tej podstawie także podmioty publiczne, czyli spółki z udziałem Skarbu Państwa lub utworzone przez jednostki samorządu terytorialnego były zobowiązane m.in. do przygotowania dokumentacji podatkowej.

Wprowadzona zmiana oznacza, że podatnicy nie będą musieli sporządzać dokumentacji w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi, jeżeli obowiązek dokumentacyjny wynikał z faktu posiadania przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządową udziału w spółkach dokonujących transakcji.

Nowelizacja wyłącza z przepisów o cenach stosowanych w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi spółki Skarbu Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego w przypadku, gdy jedynym czynnikiem kwalifikującym do uznania je za „podmioty powiązane” jest fakt, że udziały (akcje) w tych podmiotach posiada Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego.

Ustawodawca nie traktuje jako powiązane podmiotów, których wspólnym udziałowcem bezpośrednio lub pośrednio jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wyłączenie z obowiązku sporządzania dokumentacji dotyczy wyłącznie transakcji pomiędzy:

*   Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego a podmiotem krajowym, w przypadku istnienia pomiędzy nimi bezpośrednich lub pośrednich powiązań (art. 11 ust. 4 pkt 1 ustawy),
*   Podmiotami krajowymi, które są powiązane w sposób pośredni lub bezpośredni przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego.

Przedmiotem wniosku jest stwierdzenie czy Wnioskodawca ma obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej w zakresie transakcji dokonywanych z Gminą X i Ysp. z o.o. Gmina X jest 100% udziałowcem Wnioskodawcy oraz jest jednym z udziałowców w Y sp. z o.o. (10,5%). Istotną okolicznością w sprawie jest to, że Prezes Zarządu Wnioskodawcy wchodzi jednocześnie w skład Rady Nadzorczej Y sp. z o.o., w którym jednym z udziałowców jest Gmina X. Przychody i koszty, w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w 2016 r. i w 2017 r. równowartość 2 000 000 euro oraz przekroczą tę kwotę w następnych latach.

Do sporządzania dokumentacji podatkowej nie są zobowiązane wyłącznie te podmioty, w przypadku których jedynym czynnikiem kwalifikującym do uznania je za „podmioty powiązane” jest fakt, że udziały (akcje) w tych podmiotach bezpośrednio lub pośrednio posiada Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego. Innymi słowy nowelizacja art. 11 ust. 4 ustawy z 2018 r. miała na celu wykluczenie spod art. 11 ustawy i art. 9a ustawy takich podmiotów, u których powiązanie z danym podmiotem wynikało wyłącznie z powiązania poprzez Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub ich związki. Natomiast nowelizacja ta nie wykluczyła możliwości uznania podmiotów za powiązane jeżeli między nimi występują jeszcze inne powiązania niż powiązania wyłącznie poprzez ww. podmioty.

Odnosząc się do obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej przez Wnioskodawcę w zakresie transakcji dokonywanych z Gminą X należy zaznaczyć, że podmioty te (Wnioskodawca i Gmina X) są powiązane ze sobą wyłącznie poprzez fakt posiadania przez Gminę X udziałów w Spółce Wnioskodawcy. W związku z powyższym na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek sporządzania dokumentacji podatkowej w zakresie transakcji dokonywanych z Gminą X.

Zatem w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Nie można natomiast podzielić poglądu Wnioskodawcy, że nie będzie na nim ciążył obowiązek sporządzania dokumentacji podatkowej odnośnie transakcji z Y sp. z o.o. Bowiem poza faktem posiadania przez Gminę X udziałów w Spółce Wnioskodawcy i Y sp. z o.o., występuje również inne powiązanie między Wnioskodawcą a Y sp. z o.o., tj. powiązanie osobowe poprzez osobę Prezesa Zarządu Wnioskodawcy. W tym zakresie znajdzie zastosowanie art. 11 ust. 4 ustawy, wskazujący na powiązanie podmiotów w sytuacji gdy ta sama osoba bierze udział w zarządzaniu innym podmiotem lub jego kontroli.

Sformułowany w art. 11 ust. 4 ustawy zapis „bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub jego kontroli” wskazuje bowiem na to, że uregulowania prawne nie odnoszą się jedynie do funkcji formalnych (członków organu zarządzającego lub kontrolnego), ale także do wywierania faktycznego wpływu na kształtowanie decyzji gospodarczych powiązanego podmiotu a rada nadzorcza spełnia taką rolę m.in. poprzez podejmowanie uchwał mających bezpośredni wpływ na takie decyzje.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca jest zobowiązany do sporządzania dokumentacji podatkowej w odniesieniu do transakcji zawieranych z Y sp. z o. o. z uwagi na powiązanie osobowe podmiotów poprzez osobę Prezesa Zarządu Wnioskodawcy, który wchodzi jednocześnie w skład Rady Nadzorczej Y sp. z o.o.

Końcowo należy dodać, że dla uznania podmiotów za powiązane w sytuacji posiadania udziałów w kapitale innego podmiotu, ustawodawca w art. 11 ust. 5a ustawy ustalił minimalny poziom posiadania udziałów nie mniejszy niż 25%. Udział Gminy X jest w kapitale Y sp. z o.o. wynosi 10,5%, tym samym jest mniejszy niż określone 25% w regulacji zawartej w przepisie art. 11 ust. 5a ustawy. Powyższe pozostaje jednak bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, z uwagi na występujące powiązanie osobowe pomiędzy podmiotami.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej braku obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej dla transakcji realizowanych z Y sp. z o.o. jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.