Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.433.2017.3.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-28
Teza: Czy Gmina powinna uznać poniesione koszty za przychody u poszczególnych uczestników projektu, i wystawić jego uczestnikom PIT-8C?
Słowa kluczowe: przychód-przychody z innych źródeł; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2017 r. (data wpływu 20 grudnia 2017 r.), uzupełnionym w dniach 22 stycznia 2018 r. oraz 20 i 21 lutego 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sfinansowania świadczeń na rzecz uczestników projektu - **jest nieprawidłowe** w zakresie braku powstania przychodu po stronie uczestników projektu, oraz **jest prawidłowe** w zakresie braku obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniach 22 stycznia 2018 r. oraz 20 i 21 lutego 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sfinansowania świadczeń na rzecz uczestników projektu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zawarła umowę finansową z Fundacją R. na realizację projektu pn. „R”. Środki finansowe pochodzą z dotacji przyznanej Fundacji przez Ministerstwo Edukacji Narodowej na podstawie umowy między Rządem Rzeczpospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy. Projektem zostało objętych 32 dzieci, polskich i ukraińskich uczniów szkoły podstawowej i gimnazjum. Celem projektu jest kształtowanie aktywnej postawy w przygotowaniu do wejścia na rynek pracy oraz złagodzenie trudności w starcie zawodowym młodych ludzi. W trakcie projektu młodzież doświadczała „bycia na rynku pracy”. Młodzi ludzie uczestniczyli w zakładach pracy m.in. w rozmowach kwalifikacyjnych, brali udział w obserwacji i poznawaniu wielu różnych stanowisk pracy. W czasie „gry miejskiej” w dużym mieście mieli za zadanie „przetrwać w metropolii”, wykazać się kreatywnością i podejmowaniem samodzielnych decyzji i ryzyka. Wspólne przebywanie i nauka miała na celu nie tylko integrację z młodzieżą ukraińską, ale również zdobycie wiedzy i umiejętności przydatnych w aktywności zawodowej (autoprezentacja, pisanie CV, pisanie listów motywacyjnych) i innych umiejętności służących wyborowi zawodu i kształceniu. Na zakończenie projektu młodzież wspólnie zrealizowała film i opracowała broszurę, aby z jej doświadczeń mogli skorzystać inni młodzi z obu krajów.

Gmina poniosła koszty utrzymania młodych ludzi, koszty przejazdu, wyżywienia, zakwaterowania, materiałów do realizacji projektu w wysokości 62.627 złotych.

Ponadto w przesłanych uzupełnieniach doprecyzowano, że sfinansowanie świadczeń uczestnikom projektu „R” nastąpiło w ramach realizacji programu rządowego. Program ten został ustanowiony na podstawie umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a gabinetem Ministrów Ukrainy o Polsko-Ukraińskiej Radzie Wymiany Młodzieży z dnia 9 września 2015 r.

Beneficjentem dotacji przyznanej przez Fundację R. jest Gmina. Fundacja ta przekazała na rachunek Gminy środki finansowe. Dotacja otrzymana z Fundacji R. została wprowadzona do budżetu Gminy i została wydatkowana – jako środki finansowe Gminy – zgodnie z umową zawartą z ww. Fundacją na zapłatę świadczeń w postaci kosztów przejazdu, wyżywienia i zakwaterowania w odpowiednim dziale i rozdziale klasyfikacji budżetowej.

Wskazani we wniosku ukraińscy uczniowie nie posiadali miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy w świetle przedstawionych faktów Gmina powinna uznać poniesione koszty za przychody u poszczególnych uczestników projektu, i w związku z tym wystawić jego uczestnikom PIT-8C?

Czy w świetle art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Gmina ma prawo zwolnić uczestników projektu od opodatkowania i tym samym nie wystawiać PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione wydatki za uczestników projektu nie będą powodowały powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na to, że jest to program rządowy realizowany na podstawie umowy pomiędzy Rządem Rzeczpospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy. W konsekwencji na Gminie nie będzie ciążył obowiązek sporządzenia informacji o przychodach z innych źródeł PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe w zakresie braku powstania przychodu po stronie uczestników projektu, oraz jest prawidłowe w zakresie braku obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie natomiast do art. 3 ust. 2b ustawy, za za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5.  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
6.  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków lub tytułów uczestnictwa - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów takiej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, funduszu inwestycyjnego, instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
7.  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że katalog dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w powoływanym przepisie art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc, ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z ogólną zasadą sformułowaną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są wskazane w pkt 9 tego przepisu inne źródła.

Jak stanowi art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy i jednocześnie niekwalifikowane do żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy.

Stosownie do art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Gmina zawarła umowę finansową z Fundacją R. na realizację projektu pn. „R”. Środki finansowe pochodzą z dotacji przyznanej Fundacji przez Ministerstwo Edukacji Narodowej na podstawie umowy między Rządem Rzeczpospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy. Projektem zostało objętych 32 dzieci, polskich i ukraińskich uczniów szkoły podstawowej i gimnazjum. Celem projektu jest kształtowanie aktywnej postawy w przygotowaniu do wejścia na rynek pracy oraz złagodzenie trudności w starcie zawodowym młodych ludzi. W trakcie projektu młodzież doświadczała „bycia na rynku pracy”. Młodzi ludzie uczestniczyli w zakładach pracy m.in. w rozmowach kwalifikacyjnych, brali udział w obserwacji i poznawaniu wielu różnych stanowisk pracy. W czasie „gry miejskiej” w dużym mieście mieli za zadanie „przetrwać w metropolii”, wykazać się kreatywnością i podejmowaniem samodzielnych decyzji i ryzyka. Wspólne przebywanie i nauka miała na celu nie tylko integrację z młodzieżą ukraińską, ale również zdobycie wiedzy i umiejętności przydatnych w aktywności zawodowej (autoprezentacja, pisanie CV, pisanie listów motywacyjnych) i innych umiejętności służących wyborowi zawodu i kształceniu. Na zakończenie projektu młodzież wspólnie zrealizowała film i opracowała broszurę, aby z jej doświadczeń mogli skorzystać inni młodzi z obu krajów.

Gmina poniosła koszty utrzymania młodych ludzi, koszty przejazdu, wyżywienia, zakwaterowania, materiałów do realizacji projektu w wysokości 62.627 złotych.

Ponadto w przesłanych uzupełnieniach doprecyzowano, że sfinansowanie świadczeń uczestnikom projektu „R” nastąpiło w ramach realizacji programu rządowego. Program ten został ustanowiony na podstawie umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a gabinetem Ministrów Ukrainy o Polsko-Ukraińskiej Radzie Wymiany Młodzieży z dnia 9 września 2015 r.

Beneficjentem dotacji przyznanej przez Fundację R. jest Gmina. Fundacja ta przekazała na rachunek Gminy środki finansowe. Dotacja otrzymana z Fundacji R. została wprowadzona do budżetu Gminy i została wydatkowana – jako środki finansowe Gminy – zgodnie z umową zawartą z ww. Fundacją na zapłatę świadczeń w postaci kosztów przejazdu, wyżywienia i zakwaterowania w odpowiednim dziale i rozdziale klasyfikacji budżetowej.

Wskazani we wniosku ukraińscy uczniowie nie posiadali miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

W sytuacji zatem, gdy Wnioskodawca poniósł koszty utrzymania, koszty przejazdu, wyżywienia i zakwaterowania uczestników projektu, to osoby te uzyskały przychód z innych źródeł, określony w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednakże zauważyć, że w odniesieniu do uczniów z Ukrainy zastosowanie znajdzie art. 21 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Kijowie w dniu 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r., Nr 63, poz. 269, z późn. zm.), zgodnie z którym części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a które nie zostały wymienione w poprzednich artykułach niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Wobec powyższego w przypadku uczniów mających miejsce zamieszkania na Ukrainie, dochody z tytułu nieodpłatnych świadczeń podlegają opodatkowaniu wyłącznie w miejscu zamieszkania tych osób, tj. na Ukrainie.

Natomiast mając na uwadze, że nieodpłatne świadczenia uzyskane przez uczniów mających miejsce zamieszkania w Polsce były finansowane ze środków budżetu Gminy w ramach programu rządowego, uznać należy, że korzystają one ze zwolnienia przedmiotowego uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z tym przepisem wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń rzeczowych (w naturze) finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.

Oznacza to, że w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przedstawionej we wniosku sytuacji na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT-8C wynikający z art. 42a ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe w zakresie braku powstania przychodu po stronie uczestników projektu, oraz za prawidłowe w zakresie braku obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.