Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-814/14-3/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-18
Teza: W zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej oraz towarami zaliczanymi do środków trwałych przekazywanych nieodpłatnie członkom Grupy w celu prowadzenia produkcji i obowiązku naliczenia podatku VAT należnego z tytułu tych przekazań.
Słowa kluczowe: grupa-grupa producentów rolnych; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; związki; środek-środki produkcji
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 sierpnia 2014 r. (data wpływu 28 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej oraz towarami zaliczanymi do środków trwałych przekazywanych nieodpłatnie członkom Grupy w celu prowadzenia produkcji i obowiązku naliczenia podatku VAT należnego z tytułu tych przekazań - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2014 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej oraz towarami zaliczanymi do środków trwałych przekazywanych nieodpłatnie członkom Grupy w celu prowadzenia produkcji i obowiązku naliczenia podatku VAT należnego z tytułu tych przekazań.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

1.  Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT na terytorium Polski („Wnioskodawca”).
2.  Wnioskodawca jest wpisany do rejestru grup producentów rolnych, zgodnie z ustawą o grupach producentów rolnych i ich związkach. Ustawa z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 88, poz. 983, ze zm.), („Ustawa o grupach producentów rolnych”) określa zasady organizowania się producentów rolnych w grupy producentów i ich związki oraz zasady i warunki udzielania ze środków publicznych pomocy finansowej związanej z ich organizowaniem i funkcjonowaniem.
3.  Wnioskodawca jest wpisany do Rejestru Grup Producentów Rolnych na mocy decyzji z dnia 29 sierpnia 2013 r. wydanej przez Marszałka Województwa. Wnioskodawca został wpisany do Rejestru Grup Producentów Rolnych w grupie produktów „drób żywy”(bez względu na wiek), mięso lub jadalne produkty drobiowe: świeże, chłodzone, mrożone - kurczaki” pod nr ewidencyjnym GP.
4.  Wnioskodawca nie posiada środków trwałych, inwentarza oraz nie prowadzi własnej hodowli.
5.  nioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na skupowaniu towarów (drobiu rzeźnego) od producentów rolnych będących członkami grupy producentów rolnych („Członkowie Grupy”) - będącymi jednocześnie wspólnikami Wnioskodawcy - i sprzedaży tych towarów do zewnętrznych odbiorców.
6.  Wnioskodawca nabywa towary (towary zużywane w procesie produkcji - środki produkcji rolnej oraz towary zaliczane do środków trwałych) potrzebne do produkcji drobiu rzeźnego, a następnie przekazuje te towary nieodpłatnie Członkom Grupy w celu wykorzystania tych towarów do produkcji drobiu rzeźnego, które później Wnioskodawca odkupuje od Członków Grupy, a następnie sprzedaje na rzecz podmiotów zewnętrznych.
7.  Sprzedaż kupionych towarów przez Wnioskodawcę od Członków Grupy na rzecz klientów zewnętrznych jest opodatkowana podatkiem VAT.
8.  Wnioskodawca odlicza podatek VAT od towarów przekazanych nieodpłatnie Członkom Grupy w celu wykorzystania tych towarów do produkcji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT ani nie świadczy usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT przekazując towary będące środkami produkcji rolnej oraz towarami zaliczanymi do środków trwałych nieodpłatnie Członkom Grupy w celu prowadzenia przez nich hodowli drobiu rzeźnego, które później Wnioskodawca odkupuje od Członków Grupy, a następnie sprzedaje na rzecz podmiotów zewnętrznych (sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT), a więc Wnioskodawca: (1) ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem tych towarów, oraz (2) nie ma obowiązku naliczania podatku VAT należnego od tych przekazań ?

Stanowisko Wnioskodawcy,

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT ani nie świadczy usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT przekazując towary będące środkami produkcji rolnej oraz towarami zaliczanymi do środków trwałych nieodpłatnie Członkom Grupy w celu prowadzenia przez nich hodowli drobiu rzeźnego, które później Wnioskodawca odkupuje od Członków Grupy, a następnie sprzedaje na rzecz podmiotów zewnętrznych (sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT), a więc Wnioskodawca: (1) ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem tych towarów, oraz (2) nie ma obowiązku naliczania podatku VAT należnego od tych przekazań.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o grupach producentów rolnych - grupa producentów rolnych („Grupa Producentów”) prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną, pod warunkiem że: (i) została utworzona przez producentów jednego produktu rolnego, lub grupy produktów, (ii) działa na podstawie statutu lub umowy, (iii) składa się z członków, udziałowców lub akcjonariuszy, z których żaden nie może mieć więcej niż 20% głosów na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników, (iv) przychody ze sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy stanowią więcej niż połowę przychodów grupy ze sprzedaży produktów lub grup produktów, dla których grupa została utworzona, oraz (v) określi obowiązujące członków grupy zasady produkcji, w tym dotyczące jakości i ilości produktów lub grup produktów oraz sposoby przygotowania produktów do sprzedaży.

Wnioskodawca spełnia wszystkie ww. warunki, czego potwierdzeniem jest wpisanie Wnioskodawcy przez Marszałka Województwa do Rejestru Grup Producentów Rolnych. Wnioskodawca przekazując więc środki produkcji rolnej na rzecz Członków Grupy, a następnie odkupując od Członków Grupy efekty tej produkcji w celu ich sprzedaży na rynku, działa zgodnie z Ustawą o grupach producentów rolnych, tj. prowadzi wspólne przedsiębiorstwo produkujące jeden rodzaj produktu rolnego (art. 3 ust. 1 Ustawy o grupach producentów rolnych).

Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z pewnymi zastrzeżeniem niemającymi zastosowania w tej sprawie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z kolei art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: (i) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, (ii) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z ww. przepisów ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega również (tak jak „odpłatna dostawa towarów”) co do zasady - każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

W ocenie Wnioskodawcy, w stanie faktycznym opisanym we Wniosku, przekazanie towarów przez Wnioskodawcę na rzecz Członków Grupy nie posiada jednak (i) cechy nieodpłatności, oraz (ii) cechy przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jakkolwiek bowiem towary są faktycznie wydawane przez Wnioskodawcę na rzecz Członków Grupy bez odrębnej odpłatności, to jednak wydanie tych towarów nie jest przecież dokonywane w oderwaniu od umowy sprzedaży towarów przez Członków Grupy na rzecz Wnioskodawcy; ustalone warunki uwzględniają bowiem m.in. nabycie towarów koniecznych do produkcji rolnej przez Wnioskodawcę i ich wydanie na rzecz Członków Grupy. Dodatkowo, wydanie towarów nie ma cechy przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, gdyż wydane towary do produkcji rolnej mają być wykorzystane wyłącznie w celu produkcji przez Członków Grupy, której efekty mają być sprzedane w całości na rzecz Wnioskodawcy.

Potwierdza ww. wykładnię również treść art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT a contrario, zgodnie z którym jeżeli nieodpłatne przekazanie towarów jest związane z celem prowadzonej działalności gospodarczej - a nie z celem osobistym - wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie zostanie spełniona.

Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT a contrario, nie można mówić w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o spełnieniu przesłanki dokonania darowizny, albowiem środki produkcji są przekazywane na rzecz Członków Grupy w celu wyprodukowania na rzecz Wnioskodawcy hodowli drobiu rzeźnego, a nie są oddawane do dysponowania Członkom Grupy w formie darowizny (nie są oddawane do dysponowania Członkom Grupy „jak właściciel”).

Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: (i) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej: (ii) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; oraz (iii) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: (i) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; oraz (ii) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zgodnie zatem z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie jest związane z celem prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, wówczas przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT nie zostanie spełniona.

Jak Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, Wnioskodawca dokonuje zakupu środków koniecznych do prowadzenia produkcji rolnej, które następnie są nieodpłatnie przekazywane Członkom Grupy do użytkowania w celu prowadzenia tej produkcji, przy jednoczesnym zachowaniu prawa własności towarów i środków produkcji przez Wnioskodawcę.

Zdaniem Wnioskodawcy należy stwierdzić zatem, iż skoro Członkowie Grupy nie otrzymują tytułu własności, ani innego tytułu uprawniającego ich do dysponowania środkami do produkcji rolnej jak właściciele, to nieodpłatnie przekazanie - na rzecz Członków Grupy do użytkowania zakupionych przez Wnioskodawcę towarów do hodowli drobiu rzeźnego oraz środków trwałych służących tej produkcji, w sytuacji, gdy stanowić one będą własność Wnioskodawcy - nie jest dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, ani nie jest odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. W związku z powyższym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do naliczania podatku VAT naliczonego w przypadku nieodpłatnego przekazania towarów (towarów będących środkami produkcji rolnej i towarów zaliczanych do środków trwałych) na rzecz Członków Grupy.

Analogiczne stanowisko do stanowiska Wnioskodawcy przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lipca 2013 r. (nr ITPP1/443-372/13/KM) stwierdzając, iż „czynność nieodpłatnego przekazania członkom grupy producenckiej na podstawie zawartych umów zakupionych przez Spółkę środków do produkcji rolnej, które pozostają jej własnością i przy nabyciu których Spółka miała prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zarówno na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, jak i na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) zgodnie z którym w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. W każdym przypadku należy więc dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 tej ustawy, który to przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT na terytorium Polski. Wnioskodawca jest wpisany do Rejestru Grup Producentów Rolnych na mocy decyzji z dnia 29 sierpnia 2013 r. wydanej przez Marszałka Województwa w grupie produktów „drób żywy”(bez względu na wiek), mięso lub jadalne produkty drobiowe: świeże, chłodzone, mrożone – kurczaki”. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na skupowaniu towarów (drobiu rzeźnego) od producentów rolnych będących członkami grupy producentów rolnych („Członkowie Grupy”) - będącymi jednocześnie wspólnikami Wnioskodawcy - i sprzedaży tych towarów do zewnętrznych odbiorców. Nie posiada on środków trwałych, inwentarza oraz nie prowadzi własnej hodowli. Wnioskodawca nabywa towary (towary zużywane w procesie produkcji - środki produkcji rolnej oraz towary zaliczane do środków trwałych) potrzebne do produkcji drobiu rzeźnego, a następnie przekazuje te towary nieodpłatnie Członkom Grupy w celu wykorzystania tych towarów do produkcji drobiu rzeźnego, które później Wnioskodawca odkupuje od Członków Grupy, a następnie sprzedaje na rzecz podmiotów zewnętrznych. Sprzedaż kupionych towarów przez Wnioskodawcę od Członków Grupy na rzecz klientów zewnętrznych jest opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca odlicza podatek VAT od towarów przekazanych nieodpłatnie Członkom Grupy w celu wykorzystania tych towarów do produkcji.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą m.in. prawidłowości dokonywanego odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów zużywanych w procesie produkcji tj. środków produkcji rolnej oraz towarów zaliczanych do środków trwałych, przekazywanych nieodpłatnie Członkom Grupy w celu wykorzystania tych towarów do produkcji drobiu rzeźnego, które później Wnioskodawca odkupuje od Członków Grupy, a następnie sprzedaje na rzecz podmiotów zewnętrznych.

Z analizy przywołanych wyżej przepisów wynika, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy o VAT wyklucza odliczenie podatku w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W niniejszych okolicznościach Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na skupowaniu towarów (drobiu rzeźnego) od producentów rolnych będących członkami grupy producentów rolnych i sprzedaży tych towarów do zewnętrznych odbiorców. Działalność ta jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa towary - środki produkcji rolnej oraz towary zaliczane do środków trwałych - potrzebne do produkcji drobiu rzeźnego, a następnie przekazuje te towary nieodpłatnie Członkom Grupy w celu wykorzystania ich do produkcji. Wydanie tych towarów dokonywane jest w związku z zawartą umową sprzedaży drobiu rzeźnego przez Członków Grupy na rzecz Wnioskodawcy, stanowiących efekty produkcji w całości sprzedawane na rzecz Wnioskodawcy. Ustalone warunki uwzględniają m.in. nabycie towarów koniecznych do produkcji rolnej przez Wnioskodawcę i ich wydanie na rzecz Członków Grupy.

W konsekwencji, skoro Wnioskodawca skupuje całość efektów z produkcji rolnej Członków Grupy to niewątpliwie zakup środków koniecznych do produkcji drobiu rzeźnego, które później Wnioskodawca odkupuje od Członków Grupy będzie miał związek z jego czynnościami opodatkowanymi, tj. sprzedażą drobiu rzeźnego na rzecz podmiotów zewnętrznych. Tym samym, w analizowanym przypadku przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego zostały spełnione. Zatem Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia przekazywanych środków zużywanych w procesie produkcji rolnej, o których mowa we wniosku.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej oraz towarami zaliczanymi do środków trwałych przekazywanych nieodpłatnie członkom Grupy w celu prowadzenia produkcji należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do obowiązku naliczania podatku VAT należnego od przedmiotowych przekazań należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…). Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ww. ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Odpłatność czynności (dostawy towarów, czy świadczenia usług) oznacza wykonanie czynności za wynagrodzeniem. Aby uznać daną czynność za odpłatną konieczny jest bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia za dokonanie tych czynności. Wynagrodzenie musi być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu.

Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług. W art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT prawodawca wskazał, które czynności wykonywane nieodpłatnie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.

I tak, zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika (art. 7 ust. 3 ww. ustawy). Co należy rozumieć przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, ustawodawca sprecyzował w art. 7 ust. 4 ww. ustawy, natomiast definicję próbki zawarł w art. 7 ust. 7 ww. ustawy.

Z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że dostawą towarów mieszczącą się w przedmiocie opodatkowania określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, tj. w pojęciu „odpłatnej dostawy towarów”, mieszczą się także niektóre nieodpłatne przekazania towarów. W przepisie tym ustawodawca zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie z zastrzeżeniem wypływającym z ust. 3 tego artykułu (wyłączenie zrównania z uwagi na przedmiot objęty czynnością nieodpłatną). Co szczególnie istotne, nieodpłatne przekazanie towarów stanowi dostawę tylko wtedy, gdy powoduje przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Ustawa o podatku od towarów i usług na swoje własne potrzeby definiuje termin „dostawa towarów”. Nie można w związku z tym utożsamiać dostawy towarów na gruncie VAT z cywilnoprawną umową dostawy, na mocy której dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny (art. 605 Kodeksu cywilnego). Definicja dostawy została zawarta w przepisie art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z nią, istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu). Tak więc mowa jest o tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nią jak właściciel. Przy czym, należy uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym, gdyż istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności.

W orzecznictwie i praktyce TSUE pojawił się w tym kontekście termin „własność ekonomiczna” - tak w orzeczeniu C-320/88 (Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris van Financiën). Intuicyjnie należałoby rozumieć, że własność ekonomiczna to sytuacja, w której z punktu widzenia aspektów ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym należałoby uznać kogoś za właściciela rzeczy. W każdym razie w przypadku przejścia własności ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. W przywoływanym już orzeczeniu C 320/88 TUES wyraźnie stwierdził, że „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Należy natomiast zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z treści przywołanego art. 8 ust. 2 ww. ustawy wynika, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu, jako odpłatne świadczenie usług podlega użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza, jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony Wnioskodawca nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług. Ponadto opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatnie świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to czy podatnikowi przysługiwało, czy też nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

W rezultacie należy uznać, że jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

W analizowanym przypadku mamy do czynienia z nieodpłatnym przekazaniem przez Wnioskodawcę Członkom Grupy towarów zużywanych w procesie produkcji w postaci środków produkcji rolnej oraz towarów zaliczanych do środków trwałych. Wydane towary do produkcji rolnej mają być wykorzystane wyłącznie w celu produkcji przez Członków Grupy, której efekty mają być sprzedane w całości na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca dokonuje więc nieodpłatnego przekazania środków koniecznych do prowadzenia produkcji rolnej, przy jednoczesnym zachowaniu prawa własności towarów i środków produkcji.

W świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro Członkowie Grupy nie otrzymują tytułu uprawniającego ich do dysponowania przekazanymi przez Wnioskodawcę środkami do produkcji rolnej jak właściciele to nieodpłatne przekazanie Członkom Grupy towarów zużywanych wyłącznie w produkcji rolnej (jak środki produkcji rolnej i towary zaliczane do środków trwałych), której efekty mają być w całości sprzedane na rzecz Wnioskodawcy, nie będzie dostawą towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. W analizowanym przypadku, wobec jednoczesnego zachowania prawa własności towarów i środków produkcji przez Wnioskodawcę, przekazanie towarów do produkcji rolnej nie będzie wiązało się z przeniesieniem prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Jak wskazał Wnioskodawca Członkowie Grupy wydane towary mogą jedynie wykorzystać w celu produkcji, której efekty mają być w całości sprzedane na rzecz Wnioskodawcy.

W odniesieniu do uznania przedmiotowego przekazania towarów za usługę opodatkowaną podatkiem od towarów i usług należy zauważyć, że jak wynika z wniosku świadczenia wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Członków Grupy mają charakter wzajemnej współpracy przynoszącej obustronne korzyści. Spółka udostępnia nieodpłatnie Członkom środki do wykorzystania ich przy produkcji rolnej, natomiast Członkowie są zobowiązani do sprzedaży efektów z tej produkcji (drobiu rzeźnego) na rzecz Spółki (jako grupy producenckiej), która następnie dokonuje sprzedaży tych towarów na zewnątrz. Zatem należy uznać, że Spółka świadczy usługi (udostępniania towarów w postaci środków produkcji i towarów zaliczanych do środków trwałych), których bezpośrednimi beneficjentami są Członkowie Grupy, wykorzystujący te towary w trakcie produkcji. Udostępnienie to ma charakter nieodpłatny, gdyż Członkowie Grupy – jak wynika z wniosku - nie wnoszą opłat za przedmiotowe świadczenia. Świadczeniem ekwiwalentnym ze strony Członków za możliwość użytkowania przedmiotowych środków produkcji rolnej jest konieczność dokonywania sprzedaży efektów tej produkcji na rzecz Spółki. Wobec tego, że przekazywane towary, o których mowa we wniosku wykorzystywane będą wyłącznie przez Członków Grupy do produkcji rolnej, której efekty w całości sprzedawane są na rzecz Wnioskodawcy ich przekazanie do użytkowania Członkom Grupy należy potraktować jako związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. W konsekwencji, udostępnianie Członkom Grupy nabywanych przez Wnioskodawcę towarów w postaci środków produkcji rolnej oraz towarów zaliczanych do środków trwałych należy uznać za nieodpłatne świadczenie usług, które jako związane z działalnością gospodarczą Spółki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tak więc czynność nieodpłatnego przekazania Członkom Grupy producenckiej na podstawie zawartych umów nabywanych przez Wnioskodawcę towarów w postaci środków produkcji rolnej i towarów zaliczanych do środków trwałych, które pozostają własnością Wnioskodawcy i przy nabyciu których Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zarówno na podstawie art. 7 ust. 2, jak i na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.