Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.511.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
odsetek od obligacji kapitałowych oraz braku powstania
przychodów w związku z otrzymaniem środków pieniężnych z
tytułu emisji obligacji kapitałowych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
obligacje
przychód-przychód podlegający opodatkowaniu
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Pozostałe
koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów odsetek od obligacji kapitałowych oraz braku powstania przychodów w
    związku z otrzymaniem środków pieniężnych z tytułu emisji obligacji kapitałowych.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również jako „Bank”) jest bankiem krajowym w rozumieniu art. 4 ust.
    1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (dalej: „Prawo bankowe”)
    posiadającym siedzibę dla celów podatkowych w Polsce. Podstawowym przedmiotem
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest wykonywanie czynności bankowych, o
    których mowa w art. 5-6 Prawa bankowego.
    W celu wzmocnienia swoich kapitałów (kapitału Tier I) Bank rozważa emisję obligacji
    kapitałowych (dalej również jako: „obligacje AT1”), która pozwoli spełnić wymogi
    regulacyjne organów nadzoru finansowego, zwiększy tym samym stabilność finansową
    oraz zapewni Bankowi dodatkowe środki pieniężne m.in. na dalszy rozwój akcji
    kredytowej (udzielanie kredytów i pożyczek).
    Obligacje kapitałowe zostały wprowadzone do polskiego porządku prawnego ustawą z
    dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, ustawy o obligacjach, ustawy o Bankowym
    Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej
    restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw. Istotą obligacji AT1 jest to, że podlegają one
    zaliczeniu do kapitałów dodatkowych Tier I, zgodnie z Prawem bankowym oraz przepisami
    art. 52 i nst. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26
    czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz
    zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (dalej: „Rozporządzenie CRR”). Z tego
    względu określane są jako „instrumenty kapitałowe”, ponieważ ich celem jest właśnie
    wzmacnianie bazy kapitałowej banków i innych instytucji finansowych zapewniając tym
    samym zwiększoną odporność na kryzysy finansowe i różne inne turbulencje rynkowe.
    Zgodnie z art. 127 Prawa bankowego kwalifikacja obligacji AT1 jako instrumentów
    dodatkowych w Tier I następuje po uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego (dalej:
    „KNF”). KNF udziela tej zgody, jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 52
    Rozporządzenia CRR (definicje kapitałów podstawowych Tier I i Tier II zawarte są również
    w Rozporządzeniu CRR).
    Na gruncie przepisów krajowych obligacje kapitałowe zostały szczegółowo uregulowane w
    przepisach art. 27a i nst. ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (dalej: „Ustawa o
    obligacjach”). Jako jeden z rodzajów obligacji stanowią one również papiery wartościowe.
    Obligacje kapitałowe wyemitowane przez Bank w PLN albo EUR byłyby papierami
    wartościowymi (obligacjami) bez określonego terminu wykupu, uprawniającymi
    obligatariuszy (inwestorów) do otrzymywania odsetek przez czas nieoznaczony, z
    zastrzeżeniem, że Bank będzie mógł dokonać wcześniejszego wykupu obligacji na
    zasadach, które będą wskazane w warunkach emisji. Emisja miałaby charakter publiczny
    (kierowana do „inwestorów kwalifikowanych” z rynku kapitałowego krajowego lub
    zagranicznego w rozumieniu art. 2 lit. e rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
    (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu) a objęte przez inwestorów
    (obligatariuszy) obligacje zostałyby wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu
    prowadzonego przez Y S.A. i/lub innej giełdy papierów wartościowych z obszaru Unii
    Europejskiej.
    Kupony odsetkowe wypłacane byłyby okresowo (np. półrocznie lub rocznie) i
    skalkulowane byłyby w oparciu o właściwą stopę referencyjną dla PLN lub EUR (w

    zależności od finalnej waluty emisji, np. 5Y Interest Rate Swap dla PLN lub EUR) oraz
    marżę ustaloną w ramach procesu budowy księgi popytu. Zgodnie z przepisami Ustawy o
    obligacjach, odsetki od obligacji kapitałowych zaliczanych do funduszy własnych jako
    instrumenty dodatkowe Tier I, w określonych w warunkach emisji szczególnych
    przypadkach mogą zostać umorzone w drodze uchwały zarządu emitenta (Wnioskodawca
    nie planuje jednak wyboru takiej opcji w przyszłości). Z uwagi na fakt, że wartość emisji
    obligacji AT1, po uzyskaniu zgody KNF, zaliczona zostałaby do kapitałów Tier I Banku,
    wypłacane odsetki pod względem rachunkowym (księgowym) ujmowane byłyby w ciężar
    rozliczenia wyniku finansowego, pomniejszając kapitały Banku. Podkreślenia w tym
    miejscu wymaga fakt, że w wyniku objęcia emisji obligacji kapitałowych inwestorzy nie
    staną się akcjonariuszami Banku i oprócz praw do kuponów odsetkowych nie nabędą
    praw do dywidend wypłacanych z zysków Banku.
    Płatności z tytułu kwoty głównej oraz odsetek na rzecz obligatariuszy od obligacji
    dokonywane będą za pośrednictwem X i/lub innej izby rozliczeniowej zgodnie z
    odpowiednimi przepisami, tj. na analogicznych zasadach jak przy emisjach publicznych
    innych obligacji.
    Należności z tytułu obligacji, w tym kwota główna i odsetki oraz koszty egzekucji, zostaną
    zaliczone do kategorii IX zobowiązań Banku jako emitenta zgodnie z art. 440 ust. 2 Prawa
    Upadłościowego.
    Obligacje kapitałowe, których dotyczy niniejszy wniosek nie będą stanowić „pożyczki
    partycypacyjnej” w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l) oraz art. 16 ust. 1 pkt 13d Ustawy o
    CIT.
    Pytania
    1. Czy odsetki od kapitału wyemitowanych obligacji kapitałowych, które będzie wypłacał
      Bank, będą mogły być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich wypłaty
      obligatariuszom na podstawie art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 11 Ustawy o
      CIT?
    2. Czy otrzymane przez Bank środki pieniężne z tytułu wyemitowanych obligacji
      kapitałowych, nie będą stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu w
      rozumieniu przepisów Ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Banku, odsetki z obligacji kapitałowych, które będzie wypłacał na rzecz
    obligatariuszy (inwestorów) stanowić będą jego koszty uzyskania przychodów (dalej:
    "KUP") w podatku CIT w dacie ich wypłaty.
    Na gruncie obowiązujących przepisów prawa podatkowego, w tym ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 287 ze zm.,
    dalej „ustawa o CIT”), nie ma szczególnych regulacji odnoszących się do zasad
    opodatkowania obligacji kapitałowych. W związku z tym, że „obligacje kapitałowe”
    stanowią zgodnie z Ustawą o obligacjach jeden z rodzajów obligacji (czyli papieru
    wartościowego) zastosowanie powinny znaleźć takie same zasady jak w przypadku
    pozostałych rodzajów obligacji.
    Jedynym przepisem ustawy o CIT, który wprost odnosi się do odsetek w ramach
    negatywnego katalogu wydatków nie stanowiących KUP jest art. 16 ust. 1 pkt 11. Zgodnie
    z nim nie uważa się za KUP naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od
    zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Oznacza to, że, odsetki nie mogą
    stanowić KUP tak długo jak są jedynie naliczone, ale to ograniczenie przestaje
    obowiązywać w momencie ich faktycznego uregulowania (zasada kasowa). W dacie
    wypłaty odsetek powinny one stanowić KUP.

    Z punktu widzenia art. 15 ust. 1 ustawy o CIT odsetki płacone przez Bank od obligacji AT1
    niewątpliwie stanowią KUP. Będą one ponoszone przez Bank zarówno w celu osiągnięcia
    przychodów, jak i w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Jak zostało przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego emisja obligacji kapitałowych ma
    na celu:
        wzmocnienie kapitałów (kapitał Tier I), a tym samym spełnienie wymogów
        regulacyjnych odnośnie wskaźników kapitałowych (zwiększeniu stabilności
        finansowej);
        zapewnienie dodatkowych środków pieniężnych m.in. na dalszy rozwój akcji
        kredytowej (udzielanie kredytów i pożyczek generujących przychody odsetkowe i
        prowizyjne).
    Wzmocnienie bazy kapitałowej jest fundamentalną kwestią w działalności bankowej.
    Zapewniana przez to większa stabilność finansowa umożliwia zachowanie i
    zabezpieczenie źródeł przychodów banku, czyli kapitałów i środków pieniężnych
    podlegających reinwestowaniu czy to poprzez udzielanie kredytów (pożyczek) czy
    nabywanie instrumentów finansowych (np. obligacji skarbowych) zapewniających bankom
    przychody (osiąganie zysków). Pozyskane z emisji obligacji kapitałowych środki pieniężne
    przyczyniają się zatem również do osiągnięcia przychodów (odsetkowych, prowizyjnych, ze
    sprzedaży nabytych instrumentów finansowych czy innych aktywów). Oczywiście
    wypłacone odsetki od obligacji kapitałowych:
        mają charakter definitywny (rzeczywisty), tj. nie zostaną Bankowi w jakikolwiek
        sposób zwrócone przez obligatariuszy czy inne podmioty;
        pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, tj.
        ich emisja jest konsekwencją wymogów regulacyjnych zaadresowanych właśnie do
        banków rekomendacjami KNF i przepisami unijnymi;
        będą właściwe udokumentowane (dokumentacją emisyjną, zapisami księgowymi i
        operacjami na kontach);
        nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1
        ustawy o CIT czy jakichkolwiek innych przepisów prawa podatkowego.
    W przedmiotowej sprawie nie ma również znaczenia kwalifikacja rachunkowa odsetek, tj.
    fakt, że ich wypłaty zmniejszać będą kapitały Banku. Abstrahując od fundamentalnego
    argumentu, tj. autonomii prawa podatkowego względem przepisów o rachunkowości, czy
    rozporządzenia CRR, należy zauważyć, że kwalifikacja rachunkowa jest pochodną faktu, ze
    emisje obligacji kapitałowych po uzyskaniu zgody KNF rozpoznawane są w
    sprawozdaniach finansowych jako kapitały Tier 1 banków a wypłacone odsetki stanowią
    ich zmniejszenie (kapitałów). Przy czym, pod względem prawnym, a zatem i podatkowym,
    charakter tych płatności nie pozostawia wątpliwości, iż są one „odsetkami”.
    „Odsetki” nie mają co prawda definicji legalnej, ale powszechnie definiowane są jako
    wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału (tu: obligatariuszy nabywających
    obligacje AT1 w zamian za przekazanie Bankowi ceny emisyjnej). Jednocześnie, jak
    wskazuje art. 359 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny odsetki od sumy
    pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy to wynika z czynności prawnej albo z ustawy, z
    orzeczenia sądu lub z decyzji innego właściwego organu. W powyższym zakresie płatności
    jakie będzie ponosić Wnioskodawca z tytułu emisji obligacji kapitałowych stanowią
    płatności o charakterze odsetkowym. Podstawowym argumentem za takim stanowiskiem

    jest treść art. 27e Ustawy o obligacjach który wprost wskazuje, że obligacje kapitałowe
    mogą uprawniać obligatariusza do otrzymywania przez czas nieoznaczony odsetek.
    Dokumentacja emisyjna (w szczególności "Warunki emisji obligacji") będzie wprost
    wskazywać, że obligatariuszom należne są odsetki ustalone w konkretny sposób (stopa
    referencyjna + marża wyrażona procentowo) i wypłacane okresowo. Płatności jakie
    dokonywać będzie Wnioskodawca z tytułu wyemitowanych obligacji kapitałowych będą
    bez wątpliwości odsetkami, gdyż będą one stanowić wynagrodzenie za korzystanie z
    kapitału uzyskanego przez Bank w wyniku emisji obligacji kapitałowych. Obligatariusze nie
    będą ani akcjonariuszami ani ich odpowiednikami (właścicielami) uprawnionymi do
    udziału z zysku Banku, więc otrzymywane odsetki będą zapłatą za udostępniony Bankowi
    kapitał z tytułu objętych obligacji kapitałowych.
    Jak zostało wspomniane na wstępie ustawodawca wprowadzając do polskiego porządku
    prawnego obligacje kapitałowe nie wprowadził odrębnego reżimu ich opodatkowania (w
    tym nie wyłączył wypłacanych od nich odsetek z katalogu kosztów uzyskania przychodów),
    stąd też zgodnie z art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 11 Ustawy o CIT stanowisko
    Banku, że odsetki stanowią jego koszt uzyskania przychodu w dacie zapłaty wydaje się w
    pełni uzasadnione.
    Ad 2
    Zdaniem Banku, na moment otrzymania przez niego kapitału z tytułu emitowanych
    obligacji kapitałowych nie powstanie po jego stronie przychód podlegający
    opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT. Generalną zasadą
    obowiązującą w podatku CIT, w odniesieniu do udzielonych i odpowiednio otrzymanych
    pożyczek i kredytów jest, że kwota główna (kapitał) jest podatkowo obojętna. Udzielenie
    pożyczki jest zatem zdarzeniem podatkowo neutralnym w tym sensie, że z jednej strony,
    otrzymana przez pożyczkobiorcę kwota pożyczki oraz odpowiednio zwrócona
    pożyczkodawcy kwota pożyczki nie stanowią przychodu podatkowego żadnej ze stron. Z
    drugiej strony wydatki na spłatę kapitału pożyczki poniesione przez pożyczkobiorcę jak
    również wypłacona przez pożyczkodawcę kwota kapitału pożyczki nie stanowią dla żadnej
    ze stron kosztów uzyskania przychodów. Z uwagi na tożsamość ekonomiczną, dotyczy to
    również kapitału wyemitowanej obligacji, w tym obligacji kapitałowej.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat
    lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną
    wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub
    zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem
    skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Ustawodawca wprost wskazuje,
    że otrzymanych pożyczek (odpowiednio kwot z emisji obligacji) nie zalicza się do
    przychodów podatkowych.
    Natomiast o ewentualnym przychodzie podatkowym po stronie podmiotu uzyskującego
    środki z wyemitowanych obligacji, można byłoby mówić tylko wówczas, gdyby doszło po
    jego stronie do powstania przysporzenia o charakterze definitywnym, w rozumieniu art.
    12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT.
    W przypadku, którego dotyczy niniejszy wniosek nie mamy jednak do czynienia z taką
    sytuacją, albowiem zgodnie z art. 74a ust. 1 Ustawy o obligacjach obligacje kapitałowe
    podlegają wykupowi w przypadku, gdy ich emitent zastrzegł prawo wykupu obligacji
    kapitałowych w warunkach emisji oraz uzyskał zezwolenie KNF na wykup obligacji
    kapitałowych. Natomiast, jak wskazano w art. 74c Ustawy o obligacjach, obligacje
    kapitałowe stają się wymagalne w przypadku ogłoszenia upadłości albo otwarcia likwidacji
    emitenta obligacji kapitałowych.
    W odniesieniu do powyższego, Wnioskodawca wskazuje, iż skoro planowane przez Bank
    warunki emisji przewidywać będą wykupu obligacji kapitałowych, to nie ma uzasadnienia
    dla uznania, iż na moment otrzymania tego kapitału po stronie Banku będzie powstawał
    po jego stronie przychód podlegający opodatkowaniu. Nie dojdzie zatem do powstania

    definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie Banku, a tym samym przychodu w
    CIT. Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, na moment otrzymania przez Bank kapitału z
    tytułu emitowanych obligacji kapitałowych, nie powstanie po jego stronie przychód
    podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT.
    Końcowo pragnę zwrócić uwagę, że stanowisko Banku pozostaje zgodne z interpretacją
    indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19.04.2024 r. sygn.: 0114-
    KDIP2-2.4010.94.2024.1.SP wydaną dla innego banku w zakresie podobnego zdarzeniu
    przyszłego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołana we wniosku interpretacja indywidualna została wydana w
    indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.