Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.530.2019.2.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-21
Teza: Prawo do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, rezygnacja z ww. zwolnienia.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 sierpnia 2019 r. (data wpływu 16 sierpnia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 24 października 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania/rezygnacji ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 24 października 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie prawa do korzystania/rezygnacji ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

S. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) prowadzi w Polsce sprzedaż okularów, głównie na rzecz osób fizycznych niebędących przedsiębiorcami (dalej: „Klienci”, zaś w liczbie pojedynczej: „Klient”). Sprzedaż ta oparta jest o nowoczesny model biznesowy (dalej: „Model Biznesowy”), który ma zapewnić Klientom wygodę zakupów przez Internet, przy zachowaniu atrakcyjnego poziomu cen oraz wysokiego standardu obsługi. Model Biznesowy obejmuje następujące etapy:

1.  Klient odwiedza stronę internetową Spółki (dalej: „Platforma Sprzedażowa”), na której zakłada konto. Wiąże się to z podaniem danych osobowych Klienta oraz zaakceptowaniem przez niego regulaminu (dalej: „Regulaminu”). Klient, za pomocą Platformy Sprzedażowej, może wybrać interesujące go okulary, składające się z oprawek oraz – przeważnie – szkieł korekcyjnych (dalej: „Okulary Korekcyjne”). Spółka oferować będzie także okulary składające się ze szkieł pozbawionych właściwości korekcyjnych, np. szkła wyłącznie przeciwsłoneczne, czy też tzw. „zerówki” (dalej: „Okulary Niekorekcyjne”). Ponadto, Spółka oferować będzie także okulary składające się z przyciemnianych szkieł korekcyjnych (dalej: „Okulary Korekcyjne Przyciemniane’). Okulary Korekcyjne, Okulary Niekorekcyjne i Okulary Korekcyjne Przyciemniane zwane będą dalej łącznie „Okularami”.
2.  Po dokonaniu wstępnego wyboru Okularów, Klient – również za pośrednictwem Platformy Sprzedażowej – umawia wizytę w wybranym przez siebie salonie optycznym, dostępnym spośród puli podmiotów współpracujących ze Spółką (dalej: „Optycy”, zaś w liczbie pojedynczej: „Optyk”);
3.  Podczas wizyty u Optyka, Klient uzyskuje możliwość bezpośredniego zapoznania się z Okularami wstępnie wybranymi na Platformie Sprzedażowej. Oprócz tego, podczas takiej wizyty Optyk może zbadać także wzrok Klienta i pomóc dobrać optymalną moc szkieł korekcyjnych dla każdego oka (w praktyce, wady poszczególnych oczu mogą się różnić). Pożądany efekt wizyty polegać ma na tym, aby Klient upewnił się, że dokonuje wyboru właściwych Okularów (względy korekcyjne lub estetyczne). Po upewnieniu się w wyborze, Klient finalizuje zamówienie na Okulary – za pośrednictwem Platformy Sprzedażowej, do której Optycy posiadają specjalny dostęp. Pod koniec tej pierwszej wizyty, Klient otrzymuje od Spółki fakturę zaliczkową na 100% wartości zamówienia (dalej: „Faktura”). Faktura wystawiana jest w systemie księgowym Spółki, przy czym jej wydruku dokonuje Optyk, za pomocą ww. zdalnego dostępu do Platformy Sprzedażowej.
4.  Po zakończonej wizycie u Optyka, Klient zabiera wręczoną mu Fakturę i dokonuje zapłaty na wskazany w tym dokumencie rachunek bankowy Spółki. Płatność realizowana jest tylko i wyłącznie elektronicznie, za pośrednictwem tradycyjnego przelewu bankowego. W przypadku każdego przelewu możliwe będzie jego przyporządkowanie do danego zamówienia, jako że Klient będzie zobowiązany podać w tytule przelewu unikatowy numer zamówienia, widoczny na Fakturze.
5.  Aby przyspieszyć realizację zamówienia, Spółka nie zwleka z wytworzeniem wybranych Okularów do momentu zaksięgowania wpłaty za Fakturę, lecz zleca produkcję już w momencie potwierdzenia zamówienia przez Optyka, któremu to momentowi towarzyszy wydruk Faktury. Potwierdzenie zamówienia przez Optyka jest w praktyce równoznaczne z pobraniem przez niego od Klienta zwrotnej kaucji (dalej: „Kaucja”).
6.  Po pewnym czasie, Klient zostaje poinformowany o możliwości odbioru Okularów u tego samego Optyka, u którego był z pierwszą wizytą. Sam odbiór możliwy jest jednak jedynie wówczas, gdy Optyk (za pośrednictwem zdalnego dostępu do Platformy Sprzedażowej) stwierdzi, że Spółka odnotowała/rozliczyła wpłatę Klienta tytułem wystawionej na niego Faktury. Okulary są przez Spółkę przesyłane do danego Optyka za pośrednictwem poczty bądź firm kurierskich. Podczas tej drugiej wizyty u Optyka, Klient zasadniczo dokonuje jedynie odbioru Okularów (oraz Kaucji, przekazanej podczas pierwszej wizyty). W razie wystąpienia drobniejszych wad towaru (np. gdyby Okulary miały krzywo układać się na twarzy Klienta), Optyk postara się zaradzić im jeszcze podczas tej drugiej wizyty.

Dodatkowo, Spółka pragnie wyjaśnić następujące okoliczności istotne dla sprawy:

1.  akceptując Regulamin, Klient wyrazi zgodę m.in. na to, by gotowe Okulary zostały przesłane nie do jego miejsca zamieszkania, lecz by mógł odebrać je u danego Optyka,
2.  W ramach Modelu Biznesowego, Optycy zasadniczo nie będą świadczyli usług w odniesieniu do Klienta, lecz będą rozliczali się ze Spółką. Oznacza to, że kontrahentem Optyków będzie Spółka, która potraktuje koszt takich usług jako element kalkulacyjny ceny Okularów sprzedawanych Klientom.
3.  podczas pierwszej wizyty u Optyka, w ramach finalizowania zamówienia, Klient zobowiązany będzie przekazać Optykowi określoną kwotę tytułem Kaucji (np. 250 zł), której zwrot planowo otrzyma w ramach drugiej wizyty. Z punktu widzenia Spółki, uiszczenie Kaucji ma jedynie minimalizować ryzyko przypadków, w których Klient nie opłaciłby otrzymanej Faktury. Sytuacje takie byłyby dla Spółki o tyle niekorzystne, gdyż Spółka poniosłaby określone koszty tytułem zleconej już produkcji zamówionych Okularów. Kaucja pobierana jest przez Spółkę (za pośrednictwem Optyka) jedynie tytułem zabezpieczenia prawidłowego wykonania umowy przez Klienta (tu: opłacenia Faktury), dlatego też zasadniczo będzie podlegała zwrotowi. Wyjątkiem będą jedynie te przypadki, gdy Klient wyraźnie (oświadczenie woli) bądź w sposób dorozumiany (nieopłacenie faktury w ustalonym terminie) odstąpi od umowy ze Spółką już po złożeniu zamówienia. W takiej sytuacji, większa część Kaucji (np. 200 z 250 zł) przekształci się w swoiste zryczałtowane odszkodowanie od Klienta na rzecz Spółki, zaś pozostałą część (tu: 50 zł) Optyk zatrzyma dla siebie. Z punktu widzenia Spółki, uiszczone Kaucje nie będą stanowiły zaliczek na poczet przyszłych dostaw Okularów. Takie stuprocentowe zaliczki Spółka rozliczy dopiero w momencie zaksięgowania na jej koncie zapłaty za Fakturę.
4.  W cenę Okularów wkalkulowana będzie pewna zryczałtowana kwota, w zamian za którą Spółka zobowiąże się okresowo rozszerzyć gwarancję na dostarczone Okulary (dalej: „Rozszerzona Gwarancja”). Rozszerzona Gwarancja będzie obejmowała m.in. przypadki, gdzie, w wyniku późniejszych, niezależnych od Spółki zdarzeń, Klient nie będzie już w stanie właściwie korzystać z zakupionych Okularów (np. zmieni się wada jego wzroku bądź Okulary ulegną zniszczeniu/uszkodzeniu). W przypadku Rozszerzonej Gwarancji, nie chodzi więc o przypadki wadliwości wynikającej z jakości dostarczonego towaru (Okularów). Klient nie będzie miał możliwości wyboru/rezygnacji z Rozszerzonej Gwarancji, gdyż będzie ona każdorazowo uwzględniana na Fakturze, w cenie Okularów. W celu budowania pozytywnego wizerunku Spółki, informacja o Rozszerzonej Gwarancji będzie umieszczona na stronie internetowej Spółki oraz w Regulaminie. Kwota pobierana od Klienta tytułem Rozszerzonej Gwarancji będzie opodatkowana taką samą stawką podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”), jak dany rodzaj Okularów.
5.  Na Fakturze wyszczególnione i wycenione będą pojedyncze elementy Okularów, np. pierwsza pozycja: oprawka typ X (wartość 100 zł); druga pozycja: szkło prawe typ Y (wartość 100 zł); trzecia pozycja: szkło lewe typ Z (wartość 100 zł). Powyżej wyliczonych pozycji znajdować się będzie każdorazowo informacja o treści „Okulary składają się z: \[\`(...)\`\]”. Powyższe wyliczenie ma więc na celu doprecyzowanie parametrów samych Okularów, rozumianych jako całość. Ponadto, wszelkie rabaty/bony rabatowe udzielane będą przez Spółkę na wartość Okularów, nie zaś na poszczególne elementy składające się Okulary. Okoliczność tę rozpoznać będzie można po przyjętym przez Spółkę sposobie fakturowania, np. pierwsza pozycja Faktury: oprawka typ X (wartość 100 zł); druga pozycja Faktury: szkło prawe typ Y (wartość 100 zł); trzecia pozycja Faktury: szkło lewe typ Z (wartość 100 zł). Po tym wyliczeniu, podana jest/będzie cena pośrednia, wynosząca w ww. przypadku 300 zł. Na tę cenę pośrednią, przyznany może być rabat (zatytułowany np. „bon rabatowy na oprawkę”), wynoszący np. 100 zł. W takim przypadku, jako cena końcowa widniałaby kwota 200 zł.
6.  Spółka nie będzie prowadziła sprzedaży towarów, których sprzedaż ex lege podlegałaby ewidencjonowaniu za pomocą kasy rejestrującej (vide § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 28.12.2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących),
7.  Oferowane przez Spółkę Okulary Korekcyjne i Okulary Korekcyjne Przyciemniane stanowią wyroby medyczne i oznakowane są znakiem „CE”. Są to więc produkty dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania.

1.  Czy, w opisanym Modelu Biznesowym, Spółka spełnia wszelkie przesłanki do zwolnienia z ewidencjonowania sprzedaży Okularów za pomocą kas rejestrujących?
2.  W razie uzyskania pozytywnej odpowiedzi w zakresie pierwszego pytania – czy skorzystanie z ww. zwolnienia ma dla Spółki charakter fakultatywny, tj. czy mimo spełnienia przesłanek zwolnienia, Spółka będzie mogła z niego zrezygnować i wybrać ewidencjonowanie sprzedaży Okularów przy pomocy kas rejestrujących?
3.  W razie uzyskania pozytywnych odpowiedzi w zakresie pierwszych dwóch pytań – czy w razie zdecydowania się przez Spółkę na (fakultatywne) ewidencjonowanie sprzedaży Okularów za pomocą kas rejestrujących, Spółka będzie uprawniona w dowolnym momencie zrezygnować z tej formy ewidencji i korzystać ze zwolnienia dot. stosowania kas rejestrujących?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1)

Zdaniem Spółki, w opisanym Modelu Biznesowym spełnia ona wszelkie przesłanki do zwolnienia z ewidencjonowania sprzedaży Okularów za pomocą kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jak wynika z art. 111 ust. 8 ustawy o VAT, Minister Finansów może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia.

W dniu 28 grudnia 2018 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2519) Minister Finansów wydał Rozporządzenie w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (dalej: „Rozporządzenie”). Jak wynika z § 2 ust. 1 Rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do Rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 ust. 2 Rozporządzenia, w odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do Rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku. Pośród zwolnień wymienionych w załączniku do Rozporządzenia, pod poz. 36 wyszczególniony został przypadek zwolnienia przedmiotowego. Regulacja ta przewiduje zwolnienie ze stosowania kasy rejestrującej w przypadku dostawy towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Jak wynika z powyższego, dla potrzeb ww. zwolnienia konieczne jest (łączne) spełnienie następujących przesłanek:

1.  dostawa musi nastąpić w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi);
2.  dostawca towarów musi otrzymać całą zapłatę za pośrednictwem np. banku (tu: na swój rachunek bankowy);
3.  z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę musi jednoznacznie wynikać, czego zapłata dotyczyła i kto jej dokonał (znane muszą być dane nabywcy, w tym jego adres).

W ocenie Spółki, wszystkie ww. przesłanki będą spełnione.

Po pierwsze: każdy Klient będzie zobowiązany uiścić całą kwotę zamówienia za Okulary za pośrednictwem przelewu bankowego, w wyniku czego Spółka otrzyma całą zapłatę za pośrednictwem banku (na rachunek bankowy Spółki).

Po drugie: dokonując zapłaty, dany Klient zobowiązany będzie podać unikatowy identyfikator zamówienia, dzięki któremu Spółka będzie niewątpliwie w stanie przyporządkować wpłatę do konkretnego zamówienia. Jednocześnie, z danych przelewu wynikać będzie tożsamość Klienta oraz jego adres.

Po trzecie: Spółka nie będzie prowadziła stacjonarnej sprzedaży Okularów, co niejako implikuje korzystanie z systemu wysyłkowego. W ocenie Spółki, danego salonu optycznego nie sposób uznać za taki punkt sprzedaży, zwłaszcza że Optycy nie będą stronami umowy zawartej między Spółką a Klientem. W ramach Modelu Biznesowego, salon optyczny będzie pełnił rolę analogiczną do tzw. „paczkomatu”, czyli miejsca niebędącego miejscem zamieszkania nabywcy, lecz mimo to pełniącego funkcję miejsca spełnienia ciążącego na sprzedawcy świadczenia. Co istotne, funkcję danego salonu optycznego (jako miejsca, do którego mają zostać przesłane Klientowi zamówione przez niego Okulary) potwierdzi sam Klient, poprzez akceptację Regulaminu. Zdaniem Spółki, z logiki obowiązujących przepisów VAT wynika, że obowiązkiem ewidencjowania za pomocą kasy rejestrującej objęta jest przede wszystkim sprzedaż detaliczna w żadnej inny sposób nieudokumentowana. Natomiast w przypadku płatności Online (takich jak opisana w niniejszym wniosku), sprzedaż pozostawia po sobie ślad w postaci wpływu na konto sprzedawcy. Specyfika przelewu bankowego gwarantuje zaś, że płatność za pośrednictwem banku może być z łatwością przypisana do danej transakcji oraz danego kontrahenta. Słuszność powyższego stanowiska tut. Organ potwierdził m in. w interpretacji indywidualnej z 6 czerwca 2017 r. (sygn. 2461-KDIB3-2.4012.19.2017.1.MN). W związku z powyższym, Spółka wnosi o potwierdzenie, że w opisanym Modelu Biznesowym spełnia ona wszelkie przesłanki do zwolnienia z ewidencjonowania sprzedaży Okularów za pomocą kas rejestrujących.

Ad. 2)

Zdaniem Spółki, skorzystanie z ww. zwolnienia ma dla niej charakter fakultatywny, tj. mimo spełnienia przesłanek zwolnienia. Spółka będzie mogła z niego zrezygnować i wybrać ewidencjonowanie sprzedaży Okularów przy pomocy kas rejestrujących. W ocenie Spółki, zwolnienia w zakresie stosowania kas fiskalnych („fiskalizacji) nie mają charakteru przepisów bezwzględnie obowiązujących (imperatywnych). Stanowią one raczej pewnego rodzaju wyjątek (przywilej) od zasady ogólnej, zgodnie z którą sprzedaż na rzecz konsumentów powinna być „fiskalizowana”. Zwolnienia wynikające z Rozporządzenia mają więc niejako na celu „ulżenie” tym podatnikom, przy których efekt fiskalny może być osiągnięty w inny sposób, np. poprzez analizę wpływów na rachunek bankowy podatnika (vide poz. 36 załącznika do Rozporządzenia). Jeśli jednak mówimy o swoistym „przywileju” danym podatnikowi, to nic nie powinno stać na przeszkodzie temu, by podatnik z owego prawa zrezygnował i stosował ogólne zasady obowiązujące w obrocie konsumenckim, czyli „fiskalizował” swoją sprzedaż. Wprawdzie brzmienie niektórych przepisów Rozporządzenia może sugerować, że ma ono charakter bezwzględny (np. § 2 ust. 1 – „zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania \[\`(...)\`\]”), jednak z innych jego przepisów można wywnioskować co innego Przykładowo: w § 3 ust. 2 Rozporządzenia stwierdza się, że „zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania \[\`(...)\`\] nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania \[\`(...)\`\]”). Użycie sformułowania „którzy byli obowiązani do ewidencjowania”, zamiast np. prostszego „którzy ewidencjonowali”, wskazuje na istnienie różnicy między podmiotami „obowiązanymi do ewidencjowania” a takimi, którzy „ewidencjonują” swoją sprzedaż na kasie fiskalnej pomimo braku takiego obowiązku. O słuszności takiego podejścia świadczy również brzmienie poszczególnych ustępów do § 5 Rozporządzenia, gdzie każdorazowo mowa jest o „podatnikach korzystających ze zwolnienia”, nie zaś np. o „podatnikach podlegających zwolnieniu”. Spostrzeżenie to jest o tyle istotne, gdyż § 5 ust. 1-7 odnosi się do § 3 ust. 1 Rozporządzenia, na którego wstępie również (jak w § 2 ust. 1) używa się sformułowania „zwalnia się z obowiązku ewidencjowania \[\`(...)\`\]”). Jeśli więc imperatywny wydźwięk § 3 ust. 1 łagodzony jest brzmieniem § 5 ust. 1-7 Rozporządzenia, to analogicznie powinien być interpretowany sens § 2 ust. 1 Rozporządzenia. W tej optyce, stosowanie zwolnienia z „fiskalizacji” sprzedaży jawi się nie jako obowiązek podatnika, lecz jako uprawnienie, z którego może on jednak zrezygnować. W związku z powyższym, Spółka wnosi o potwierdzenie, że skorzystanie ze zwolnienia w zakresie „fiskalizacji” sprzedaży ma dla Spółki charakter fakultatywny, tj. mimo spełnienia przesłanek zwolnienia, Spółka będzie mogła z niego zrezygnować i wybrać ewidencjonowanie sprzedaży Okularów przy pomocy kas rejestrujących.

Ad. 3)

Zdaniem Spółki, w razie zdecydowania się przez nią na (fakultatywne) ewidencjonowanie sprzedaży Okularów za pomocą kas rejestrujących, Spółka będzie uprawniona w dowolnym momencie zrezygnować z tej formy ewidencji („fiskalizacji”) i korzystać ze zwolnienia dot. stosowania kas rejestrujących. Zgodnie z § 8 ust. 3 Rozporządzenia, w przypadku podatników, którzy przed 1 stycznia 2019 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 39 lub 40 załącznika do Rozporządzenia, nie stosuje się zwolnienia z obowiązku „fiskalizacji”, w zakresie tych czynności. Powyższa regulacja odnosi się jednak wyłącznie do poz. 39 i 40 (czyli sprzedaży za pomocą maszyn/urządzeń). Z tej regulacji wynika więc, że wcześniejsze rozpoczęcie „fiskalizacji” tylko określonych kategorii czynności powoduje wygaśnięcie możliwości korzystania ze zwolnienia z „fiskalizacji”. W pozostałych przypadkach, Rozporządzenie nie wprowadza więc ograniczenia, aby zaprzestać „fiskalizacji” w zakresie czynności, które mogą korzystać z innych zwolnień, w tym np. tych wynikających z poz. 36 załącznika do Rozporządzenia. Ponieważ sprzedaż realizowana przez Spółkę będzie objęta poz. 36 załącznika do Rozporządzenia, to ww. nakaz dalszej „fiskalizacji” nie będzie jej dotyczył. Spółka może więc zaprzestać „fiskalizacji” sprzedaży wysyłkowej Okularów i w każdym momencie zdecydować się na korzystanie ze zwolnienia wynikającego z Rozporządzenia (§ 2 ust. 1 Rozporządzenia w zw. z poz. 36 załącznika). Zaprezentowane stanowisko zostało potwierdzone m. in. w interpretacji indywidualnej z 7 maja 2018 r. (sygn. 0115-KDIT1-1.4012.160.2018.1.AJ). Zdaniem Spółki, podatnik może zrezygnować z „fiskalizacji” sprzedaży pod warunkiem, że spełniał i w dalszym ciągu spełnia wszystkie kryteria niezbędne do zwolnienia z tego obowiązku. Jeśli więc wobec takiego podatnika nie powstanie obowiązek stosowania kasy fiskalnej, to brak jest jakichkolwiek przeciwwskazań do zaprzestania „fiskalizacji”. Rezygnacji z „fiskalizacji” można przy tym dokonać w dowolnym czasie, jako że ani ustawa o VAT, ani Rozporządzanie nie przewidują ograniczeń w tym zakresie. Innymi słowy: podatnik ma prawo do zwolnienia z „fiskalizacji” aż do momentu, w którym zacząłby podlegać (bezwzględnemu) obowiązkowi stosowania kasy fiskalnej (vide § 4 ust. 1 Rozporządzenia). W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie, że w razie zdecydowania się przez nią na (fakultatywne) ewidencjonowanie sprzedaży Okularów za pomocą kas rejestrujących, będzie ona uprawniona w dowolnym momencie zrezygnować z tej formy ewidencji i korzystać ze zwolnienia dot. stosowania kas rejestrujących.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym od 1 maja 2019 r.), podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Na podstawie art. 111 ust. 3a ww. ustawy, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

1.  dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy;
2.  dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. obowiązuje w tym zakresie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r., poz. 2519).

Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (§ 2 ust. 2).

W poz. 36 tego załącznika wymieniono dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Natomiast stosownie do zapisu § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w określonych w tym przepisie przypadkach.

Wskazać w tym miejscu należy, że aby podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 36 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

*   dostawa towarów nastąpi w systemie wysyłkowym za pośrednictwem poczty lub przesyłkami kurierskimi;
*   zapłata za towar musi być dokonana w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem);
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę musi jednoznacznie wynikać, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła oraz
*   przedmiotem świadczenia nie są czynności wymienione w § 4 rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem sprzedaży nie są towary wymienione w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r., wobec czego regulacja tego przepisu nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie.

Odnosząc się do kwestii prawa do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przedstawionym modelu sprzedaży trzeba zauważyć, że co do zasady – w znaczeniu potocznym – sprzedaż wysyłkowa stanowi formę sprzedaży detalicznej, gdzie kupujący dokonuje transakcji poprzez złożenie zamówienia – np. drogą pocztową, telefonicznie lub poprzez Internet, po czym wybrany towar dostarczany jest za pośrednictwem poczty lub firmy kurierskiej do nabywcy.

Na gruncie niniejszej sprawy należy wskazać, że uregulowania prawne odnoszące się m.in. sprzedaży w systemie wysyłkowym zawiera ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j. z 2019 r. poz. 134 z późn. zm.), która reguluje zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy umowa zawarta na odległość oznacza umowę zawartą z konsumentem w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie.

Cechami charakterystycznymi umowy zawieranej na odległość jest zatem:

*   brak jednoczesnej fizycznej obecności stron, tj. przedsiębiorcy i konsumenta,
*   zawarcie umowy z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość (np. poprzez Internet).

Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że w przypadku dostawy towarów w systemie wysyłkowym korzystającej ze zwolnienia w obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej istotnym jest, by:

*   zostało złożone zamówienie i zawarta umowa sprzedaży z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość (np. telefonicznie lub poprzez Internet) bez fizycznej obecności stron transakcji, oraz
*   towar został przemieszczony od dostawcy do klienta lub do wskazanego przez niego miejsca pocztą lub przesyłką kurierską, co oznacza, że nie może on zostać wydany klientowi w sklepie stacjonarnym z chwilą zawarcia umowy kupna-sprzedaży.

Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że samo złożenie zamówienia i zawarcie umowy z Wnioskodawcą następuje poprzez Internet bez fizycznej obecności obu stron transakcji, tj. sprzedawcy i nabywcy. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, klient dokonuje wstępnego wyboru okularów za pomocą Platformy Sprzedażowej, na której zakłada konto, co wiąże się z podaniem danych osobowych i zaakceptowaniem regulaminu sprzedawcy. Następnie umawia się na wizytę w wybranym salonie optycznym, gdzie uzyskuje możliwość bezpośredniego zapoznania się z okularami wstępnie wybranymi na Platformie Sprzedażowej. Po upewnieniu się w wyborze klient finalizuje zamówienie na okulary – za pośrednictwem Platformy Sprzedażowej, do której optycy posiadają specjalny dostęp. Zamówienie, za pośrednictwem Platformy Sprzedażowej dostępnej u optyka, trafia do Wnioskodawcy, który w tym przypadku jest podmiotem zlecającym produkcję i dokonującym dostawy towaru dla klienta. Następnie, towar jest przesyłany za pośrednictwem poczty bądź firmy kurierskiej na adres salonu optycznego jako punktu odbioru, który został potwierdzony przez klienta poprzez akceptację regulaminu sprzedawcy w związku z wykonaniem umowy zawartej za pośrednictwem Internetu. Należy podkreślić, że z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby optyk działał jako pośrednik przy sprzedaży okularów, który w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy przyjmuje zamówienia i zawiera umowy kupna-sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika ponadto, że podczas wizyty klienta w salonie, optyk może pomóc w doborze szkieł, przeprowadzić badanie wzroku, wykonać korektę drobniejszych wad towaru, a ponadto zapewnia klientowi możliwość bezpośredniego zapoznania się z okularami wstępnie wybranymi na Platformie Sprzedażowej oraz umożliwia mu odbiór okularów, po tym jak stwierdzi, że klient dokonał zapłaty za okulary, przy czym z opisu sprawy nie wynika, że optyk jest podmiotem „produkującym” okulary dla sprzedawcy. Niemniej jednak – jak wskazano – wszelkie wykonane usługi optyk rozlicza z Wnioskodawcą, który jest nabywcą usług optyka i traktuje koszt tych usług jako element kalkulacyjny ceny okularów.

Przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prowadzą do wniosku, że sprzedaż okularów w ramach opisanego modelu biznesowego spełnia przesłanki, pozwalające na uznanie jej za dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi).

W świetle powyższego, mając na uwadze opisane okoliczności oraz powołane przepisy prawa, odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy należy stwierdzić, że skoro – jak wskazano – zapłata za towar w całości jest dokonywana na wskazany rachunek bankowy a Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować otrzymaną wpłatę do konkretnego zamówienia i nabywcy, to stosownie do zapisu § 2 ust. 1 i 2 w powiązaniu z poz. 36 załącznika do powołanego rozporządzenia Ministra finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. Wnioskodawca spełnia przesłanki uprawniające do zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Niemniej jednak, zarówno przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jak również przepisów wykonawczych nie zabraniają podatnikowi zrezygnować ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W tym miejscu należy jednak zauważyć, że podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani przestrzegać obowiązki, o których mowa ustawie o podatku od towarów i usług oraz przepisów wykonawczych do niej.

Obowiązki podatników prowadzących ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynikają m.in. z zapisu art. 111 ust. 3a ustawy. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

1.  dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy;
2.  dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
3.  udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
4.  poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
5.  (uchylony);
6.  przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2018 r. poz. 395, 398, 650 i 1629);
7.  stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;
8.  dokonywać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kasy rejestrującej;
9.  prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;
10.  (uchylony);
11.  poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
12.  zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
13.  zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z kasy rejestrującej.

Ponadto, obowiązki podatników w zakresie sposobu prowadzenia ewidencji oraz warunków i sposobu używania kas zostały określone w przepisach Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2019 r., poz. 816).

Tym samym, pomimo spełnienia warunków, uprawniających do korzystania ze zwolnienia z obowiązku, o którym mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca może prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, przy czym musi w tym przypadku wypełniać wszelkie obowiązki nałożone przepisami prawa na podatników, obowiązanych do prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Odnośnie kwestii będącej przedmiotem zapytania oznaczonego we wniosku nr 3 należy wskazać, że zarówno przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jak również aktów wykonawczych do ustawy nie zabraniają podatnikowi korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 2 w powiązaniu z poz. 36 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w przypadku wcześniejszego, fakultatywnego rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Zatem w przypadku, gdy podatnik spełniający warunki do korzystania ze zwolnienia , o którym wyżej mowa, dobrowolnie rozpocznie prowadzenie tej ewidencji, przestrzegając wszelkich zasad i obowiązków określonych w tym zakresie w obowiązujących przepisach prawa, to o ile nie przestanie spełniać warunków do korzystania z tego zwolnienia, będzie mógł zrezygnować z prowadzenia tej formy ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, korzystając z przysługującego mu prawa do zwolnienia z obowiązku w tym zakresie.

Wobec powyższego, jeżeli Wnioskodawca fakultatywnie rozpocznie prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, to – przy założeniu, że nadal będzie spełniał warunki, uprawniające do korzystania ze zwolnienia na podstawie § 2 w powiązaniu z poz. 36 załącznika do ww. rozporządzenia – będzie mógł powrócić do korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do kwestii będących przedmiotem zadanych pytań uznano za prawidłowe.

Końcowo nadmienia się, że w pozostałym zakresie objętym pytaniami oznaczonymi we wniosku nr 4 i 5 tutejszy organ wydał odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43–300 Bielsko–Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.