Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.253.2020.1.ŚS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-03
Teza: w zakresie ustalenia, czy wydatki wcześniej poniesione przez Spółkę, odpowiadające wydatkom, które mogą być uznane za kwalifikowane koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, mogą być wyodrębnione w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: koszt; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 3 kwietnia 2020 r. (data wpływu 17 kwietnia 2020 r.), uzupełnionym 29 czerwca 2020 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wydatki wcześniej poniesione przez Spółkę, odpowiadające wydatkom, które mogą być uznane za kwalifikowane koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, mogą być wyodrębnione w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2020 r. do Organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wydatki wcześniej poniesione przez Spółkę, odpowiadające wydatkom, które mogą być uznane za kwalifikowane koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, mogą być wyodrębnione w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 10 czerwca 2020 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.157.2020.1.ŚS wezwano do ich uzupełnienia, co też nastąpiło 29 czerwca 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”). Przedmiotowa działalność Spółki dotyczy w przeważającym zakresie produkcji metalowych elementów do bram.

Spółka ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387, dalej zwana: „ustawą o PIT”).

Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1402).

Spółka zajmuje się produkcją modeli systemów do bram ogrodzeniowych. Produkcja jest w dużej części zindywidualizowana i wyprodukowane modele w cyklu miesięcznym, a nawet częstszym, różnią się od poprzednich produktów. Oferowane modele są nieustannie ulepszane - w toku prac mających na celu ulepszenie produktów Spółki wdrażane są nowe rozwiązania, które następnie są kontrolowane i testowane w praktyce.

Spółka zatrudnia jednego pracownika na cały etat, ale nie wyklucza, że wkrótce zatrudni dodatkowo jednego lub dwóch niepełnoetatowych pracowników.

Z pracownikiem podpisany został aneks, który m.in. w swoich zapisach wprost potwierdzi, że wykonywane przez niego prace mają charakter rozwojowy, a także zobowiązał go do prowadzenia ewidencji czasu pracy poświęconego w ramach swoich obowiązków na prace rozwojowe. Jednocześnie tego samego dnia w Spółce uchwalona została przez Zarząd Spółki Polityka Prac Rozwojowych. Jeżeli w toku rozwoju działalności Spółka zatrudni kolejnego pracownika o analogicznym zakresie prac, jego umowa będzie zawierać analogiczny zapis. Praca zatrudnionego pracownika wykonywana jest w sposób systematyczny i twórczy w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Rozwiązania wdrażane przy produkcji kolejnych modeli systemów do bram ogrodzeniowych mają charakter innowacyjny w ramach działalności przedsiębiorstwa.

Spółka zamawia komponenty stalowe z innych przedsiębiorstw. Również podmioty zewnętrzne zajmują się ich obróbką mechaniczną, cynkowaniem, a także innymi niezbędnymi pracami, które w danym modelu są elementami konstrukcyjnymi. Z tak wykonanych komponentów Spółka następnie kompletuje systemy, dopasowując i skręcając poszczególne elementy.

Praca każdorazowo składa się z fazy planowania, opracowania systemu, zamawiania komponentów, montowania systemu, zapakowania i wysyłki, a także kontroli systemu w praktyce. Kontrola polega na obsłudze klienta i składa się z rozmowy weryfikującej stan techniczny pod kątem sprawdzania ewentualnej konieczności wdrożenia zmian konstrukcyjnych. Niekiedy rozmowa musi odbyć się na miejscu, w celu weryfikacji konkretnych rozwiązań w terenie. Każdy ze wskazanych etapów ma na celu testowanie w praktyce i wdrażanie nowych elementów oraz rozwiązań w danym modelu, a także kontrolę jakości wdrożonych rozwiązań.

Na podstawie zauważonych ewentualnych defektów oferowanych systemów wykonywane są kolejne rysunki i wprowadzane zmiany - tak aby później produkowane systemy lub te, które Spółka już wyprodukowała i posiada na stanie, zostały zamówione już jako zmienione poprzez dostosowanie do zaprojektowanych modyfikacji.

Oprócz wdrażanych zmian technicznych opracowywany jest równocześnie zupełnie nowy model i trwa budowa kolejnego prototypu. Zarówno w poprzednich jak i w tym projekcie na bieżąco tworzona jest niezbędna dokumentacja. Ostatecznym rezultatem będzie uzyskanie patentu na nowy, kolejny prototyp, który również będzie następnie udoskonalany w praktyce. Podobny model działania będzie miał miejsce w przyszłości, tj. obok wdrażania i ulepszania, poprawiania i kontroli poprzednich modeli.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka ponosi następujące koszty:

1.  materiałów potrzebnych do tworzenia prototypów i ich ulepszania;
2.  wynagrodzenie pracownika, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika jak i pracodawcy, w przypadku pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę;
3.  wdrożenia i rejestracji patentu, wykorzystywanego i wytwarzanego w ramach prac Spółki;
4.  transportu oraz dojazdu do klienta, umożliwiającego kontrolę wdrożonych zastosowań w praktyce, a także montaż i korektę poszczególnych modeli;
5.  zakupu sprzętu technicznego niezbędnego do produkcji modeli.

Spółka bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Przedmiotowa działalność polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Spółkę nie miały miejsca.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 24 czerwca 2020 r. Wnioskodawca wskazał, że prowadzi ewidencję pomocniczą, w której wyodrębnia na bieżąco koszty związane z przeprowadzonymi pracami mającymi na celu rozwój jego działalności, jednocześnie przyporządkowując je do konkretnych inwestycji oraz projektów. Jednakże, dopiero po uzyskaniu odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 5, Wnioskodawca wyodrębni w ewidencji pomocniczej koszty, które zostały poniesione wcześniej.

Wnioskodawca, prowadząc działalność w formie Spółki, będzie dokonywał wpłat na Pracownicze Plany Kapitałowe.

Wydatki nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie, w tym również poprzez dotację. Działalność Wnioskodawcy nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Wnioskodawca nie będzie korzystał ze wskazanych zwolnień, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca zakupił laser, drukarkę 3D oraz obrabiarkę CNC. Są to środki trwałe, które Wnioskodawca wykorzystuje w prowadzonej przez siebie działalności.

Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy, wskazane wydatki mogą być uznane za koszty kwalifikowane według ww. przepisu.

Jak zostało wskazane we Wniosku, prototypem jest oryginalny model skonstruowany w sposób pozwalający na uwzględnienie w nim wszystkich danych technicznych i osiągów nowego produktu. Według Podręcznika Frascati, projektowanie takich prototypów, a także ich konstruowanie i testowanie stanowi prace o charakterze badawczo-rozwojowym, niezależnie od tego, czy konstruowany jest jeden, czy więcej prototypów i czy są one tworzone równocześnie, czy też w odstępach czasu.

Wobec tego, Wnioskodawca uważa, że wytworzony i wdrożony model prototypu dotyczy większej ilości produktów, gdyż nie tylko pierwszy prototyp, ale również wszystkie kolejne jego wersje, dopóki ulegają zmianom i procesowi ulepszania, są pracą badawczo-rozwojową.

W związku z wdrożeniem prototypu Wnioskodawca ponosi koszty związane z zakupem elementów stalowych, które podlegają laserowej obróbce. Ponadto do wdrażania poszczególnych prototypów Wnioskodawca wykorzystuje zakupioną drukarkę 3D.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wydatki wcześniej poniesione przez Spółkę, odpowiadające wydatkom, które mogą być uznane za kwalifikowane koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, mogą być wyodrębnione w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 5)

Zdaniem Wnioskodawcy, w art. 9 ust. 1b ustawy CIT ustawodawca postawił przed podatnikami, którzy chcą skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, wymóg wyodrębnienia kosztów działalności badawczo-rozwojowej w prowadzonej ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy CIT.

Spółka prowadzi działalność, w ramach której przez większość czasu ponosi podobne koszty, co związane jest ze specyfiką podejmowanych działań, o których mowa we wniosku. Ze względu na prowadzenie księgowości w sposób uporządkowany, w przypadku uznania, że Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową oraz że poniesione wydatki mogą zostać zakwalifikowane jako koszty poniesione na taką działalność, dokonanie wydzielenia odpowiednich kosztów nie będzie dla niej problematyczne. Jednakże, w związku z tym pojawia się wątpliwość, czy tożsame koszty poniesione w latach poprzednich, od czasu wprowadzenia do polskiego systemu podatkowego wskazanej wcześniej ulgi, również mogą zostać uwzględnione we wskazanej ewidencji.

Zgodnie z art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Korekty dokonać należy do momentu zakończenia okresu przedawnienia, zatem z reguły podatnik ma 5 lat licząc od końca roku, w którym składana jest deklaracja. W związku z tym, w przypadku uznania przez Organ, że wskazane w pytaniu nr 2 wydatki poniesione przez Spółkę, mogą zostać uznane za kwalifikowane koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, Spółka będzie mogła dokonać korekty złożonej deklaracji podatkowej w celu ubiegania się o ulgę na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ustawy CIT.

Zdaniem Spółki, uprawnia ją to do uwzględnienia analogicznych wydatków poniesionych w latach ubiegłych w związku z działalnością, jej zdaniem spełniającą kryteria działalności badawczo-rozwojowej. Ze wskazanych przepisów nie wynika w jaki sposób ma wyglądać wyodrębnienie kosztów kwalifikowanych przez podatników, natomiast wskazują one jedynie, że musi ono nastąpić w ramach prowadzonej ewidencji. Dodatkowo, ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych wskazał, że jednym z wymogów dla uznania wydatków za koszty kwalifikowane, poniesione w związku stanowiły one koszt podatkowy dla podatnika. Tak niewątpliwie jest w przypadku wydatków poniesionych w latach ubiegłych przez Spółkę. Zważywszy więc na podane informacje, prawidłowym wydaje się uznanie, że wcześniejsze koszty, odpowiadające kosztom kwalifikowanym, można uwzględnić wraz z kosztami ponoszonymi przez Spółkę obecnie w prowadzonej ewidencji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania (wyznaczającego zakres wniosku), przedmiotem niniejszej interpretacji była wyłącznie kwestia ustalenia, czy wydatki wcześniej poniesione przez Spółkę, odpowiadające wydatkom, które mogą być uznane za kwalifikowane koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, mogą być wyodrębnione w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie była ocena stanowiska Wnioskodawcy dotycząca momentu ujęcia kosztów w prowadzonej ewidencji.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, kwalifikowanymi kosztami działalności badawczo-rozwojowej są:

1\. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

2\. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;

3\. ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1,2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;

4\. odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;

4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;

5\. koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:

1.  przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
2.  prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów,w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
3.  odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
4.  opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy (…).

Zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 18d ust. 5 ustawy o CIT).

Natomiast, zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 ustawy o CIT, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Stosownie do treści art. 18d ust. 7 ustawy o CIT, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2.  w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3.  w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Natomiast, w myśl art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku, gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Zgodnie z art. 18e ustawy o CIT, podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d koszty kwalifikowane, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da przysługująca kwota odliczenia, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
2.  koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT,
3.  koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
4.  ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
5.  jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,
6.  w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
7.  podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
8.  kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawy o CIT,
9.  koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przywołane wyżej regulacje nakładają na podatnika, chcącego skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej, obowiązek wyodrębnienia kosztów ponoszonych w związku z działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ustawa nie precyzuje jednak, w jaki sposób to wyodrębnienie powinno zostać wykonane. Wyodrębnienie kosztów na działalność badawczo-rozwojowej w ewidencji rachunkowej ma być podstawą do kalkulacji ulgi badawczo-rozwojowej. Zatem, podatnik ma obowiązek dokonać wyodrębnienia w taki sposób, aby możliwe było zidentyfikowanie kosztów kwalifikowanych, dających prawo do skorzystania z ulgi w kwocie odpowiedniej dla danej kategorii.

W związku z powyższym, dla określenia możliwości skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, istotne będzie prowadzenie działalności, która spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ww. ustawy, oraz posiadanie wyodrębnionej ewidencji kosztów kwalifikowanych.

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika również, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej prowadzi ewidencję pomocniczą, w której wyodrębnia na bieżąco koszty związane z przeprowadzonymi pracami mającymi na celu rozwój jego działalności, jednocześnie przyporządkowując je do konkretnych inwestycji oraz projektów. Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową ponosi następujące koszty:

*   materiałów potrzebnych do tworzenia prototypów i ich ulepszania;
*   wynagrodzenie pracownika, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika jak i pracodawcy, w przypadku pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę;
*   wdrożenia i rejestracji patentu, wykorzystywanego i wytwarzanego w ramach prac Spółki;
*   transportu oraz dojazdu do klienta, umożliwiającego kontrolę wdrożonych zastosowań w praktyce, a także montaż i korektę poszczególnych modeli;
*   zakupu sprzętu technicznego niezbędnego do produkcji modeli.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy ustalenia, czy wydatki wcześniej poniesione przez Spółkę, odpowiadające wydatkom, które mogą być uznane za kwalifikowane koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, dla możliwości skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej dokonując korekty złożonego uprzednio zeznania podatkowego (zeznań podatkowych), mogą być wyodrębnione w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że Spółce przysługuje prawo do uwzględnienia ulgi na działalność badawczo-rozwojową w korekcie deklaracji CIT-8 za lata wcześniejsze, złożonej wraz ze stosownymi załącznikami, wyłącznie do tych kosztów, które zostały uznane za koszy kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w wydanej dla Wnioskodawcy interpretacji indywidualnej z dnia 3 lipca 2020 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.157.2020.2.ŚS, czyli dot. wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na:

*   materiały potrzebne do tworzenia prototypów i ich ulepszania,
*   wynagrodzenie zasadnicze pracownika wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika i pracodawcy, w przypadku pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę,
*   zakup sprzętu technicznego niezbędnego do produkcji modeli.

Natomiast w zakresie uznania za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 5 ww. ustawy, wydatków poniesionych na wdrożenie i rejestrację wskazanych we wniosku patentu, zostanie wydana interpretacja indywidualna po dokonaniu przez Wnioskodawcę uzupełnienia wniosku w zakresie zawartym w wysłanym do niego wezwaniu.

Jednocześnie powyższe wydatki Wnioskodawca powinien ująć w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy wydatki wcześniej poniesione przez Spółkę, odpowiadające wydatkom, które mogą być uznane za kwalifikowane koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, dla możliwości skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej dokonując korekty złożonego uprzednio zeznania podatkowego (zeznań podatkowych), mogą być wyodrębnione w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest prawidłowe.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie wydane zostaną (zostały) odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.