Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-629/14-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-15
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1.
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; obrót; usługi-usługi doradcze; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 30 maja 2014 r. (data wpływu 5 czerwca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 września 2014 r. (data wpływu 11 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o., która jest zwolniona z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT prowadzi księgi rachunkowe i podatkowe dla firm na podstawie umów o świadczeniu usług rachunkowych. Jednocześnie spółka dla klientów prowadzących działalność gospodarczą sporządza deklaracje podatkowe.

Spółka ma zamiar pomagać (bez podpisu deklaracji przez spółkę) osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, wypełniać deklaracje podatkowe PIT oraz wypełniać wnioski o zwrot VAT za materiały budowlane.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że usługi będące przedmiotem zapytania (tj. pomoc w wypełnianiu deklaracji podatkowych i wniosków o zwrot różnicy VAT za materiały budowlane dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej) ma zamiar świadczyć odpłatnie. Pomoc w wypełnianiu wniosków o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym polegałyby na wpisaniu faktur do wykazu i wartości poniesionych wydatków oraz wypełnieniu wniosku o zwrot (druk VZM-1). Klient po zapoznaniu się z wnioskiem składałby podpis w części I. Podpis osoby ubiegającej się o zwrot wydatków. Podatnik nie dawałby wypełniającemu żadnych pełnomocnictw i to on odpowiadałby za wniosek. Wniosek i wykaz byłby sporządzany poprzez program komputerowy, który jest do tego przeznaczony. W związku ze świadczeniem usług będących przedmiotem zapytania Wnioskodawca nie udzielałby porad, zaleceń, opinii podatkowych (ani ustnych ani pisemnych). Tak jak opisano wyżej byłyby to czynności czysto techniczne. Zdaniem Zainteresowanego działania nie mają charakteru doradztwa podatkowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy spółka z o.o. może korzystać ze zwolnienia VAT w sytuacji pomagania (spółka nie podpisuje deklaracji) w wypełnianiu deklaracji podatkowych wniosków o zwrot różnicy VAT za materiały budowlane dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, spółka z o.o. może korzystać ze zwolnienia VAT w sytuacji pomagania (bez podpisu spółki ) w wypełnianiu deklaracji podatkowych i wniosków o zwrot różnicy VAT za materiały budowlane dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej.

Pomaganie przez spółkę w wypełnianiu deklaracji dla osób fizycznych nieprowadzących działalności nie jest czynnością doradztwa podatkowego, ponieważ deklaracja jest podpisywana przez podatnika. Natomiast wnioski o zwrot różnicy VAT dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej nie są deklaracjami podatkowymi a ponadto są także podpisywane przez Wnioskodawcę, a nie przez spółkę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy – do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy dotyczącymi zastosowania zwolnienia podmiotowego należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, doradztwo finansowe, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Czynności doradztwa podatkowego, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.) – obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei ust. 2 tego artykułu stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 3 tej ustawy, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci.

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych, musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatników wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca który jest zwolniony z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT. Prowadzi księgi rachunkowe i podatkowe dla firm na podstawie umów o świadczeniu usług rachunkowych. Jednocześnie spółka dla klientów prowadzących działalność gospodarczą sporządza deklaracje podatkowe. Spółka ma zamiar pomagać (bez podpisu deklaracji przez spółkę) osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, wypełniać deklaracje podatkowe PIT oraz wypełniać wnioski o zwrot VAT za materiały budowlane. Wnioskodawca również wskazał, że pomaganie w wypełnianiu deklaracji dla osób fizycznych nieprowadzących działalności nie jest czynnością doradztwa podatkowego, ponieważ deklaracja jest podpisywana przez podatnika. Natomiast wnioski o zwrot różnicy VAT dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej nie są deklaracjami podatkowymi a ponadto są także podpisywane przez Wnioskodawcę, a nie przez spółkę. Zainteresowany wskazał, że usługi będące przedmiotem zapytania (tj. pomoc w wypełnianiu deklaracji podatkowych i wniosków o zwrot różnicy VAT za materiały budowlane dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej) ma zamiar świadczyć odpłatnie. Pomoc w wypełnianiu wniosków o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym polegałyby na wpisaniu faktur do wykazu i wartości poniesionych wydatków oraz wypełnieniu wniosku o zwrot (druk VZM-1). Klient po zapoznaniu się z wnioskiem składałby podpis w części I. Podpis osoby ubiegającej się o zwrot wydatków. Podatnik nie dawałby wypełniającemu żadnych pełnomocnictw i to on odpowiadałby za wniosek. Wniosek i wykaz byłby sporządzany poprzez program komputerowy, który jest do tego przeznaczony. W związku ze świadczeniem usług będących przedmiotem zapytania Wnioskodawca nie udzielałby porad, zaleceń, opinii podatkowych (ani ustnych ani pisemnych). Tak jak opisano wyżej byłyby to czynności czysto techniczne. Zdaniem Zainteresowanego działania nie mają charakteru doradztwa podatkowego.

Mając na uwadze opis świadczonych usług oraz analizę pojęcia usług doradczych należy wskazać, że opisane przez Wnioskodawcę usługi, które zamierza świadczyć prowadząc działalność gospodarczą – nie będą stanowiły usług w zakresie doradztwa, które nie są objęte zwolnieniem o którym mowa w art. 113 ust. 1.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Zainteresowany nie będzie świadczył usług o charakterze doradczym – zastosowania nie znajdzie art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym należy stwierdzić, że Wnioskodawca świadcząc usługi polegające na pomaganiu w wypełnianiu deklaracji dla osób fizycznych nieprowadzących działalności i wypełnianiu wniosków o zwrot różnicy VAT dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej nie jest czynnością doradztwa podatkowego nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 – to może nadal korzystać z prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, do czasu przekroczenia kwoty limitu wartości sprzedaży opodatkowanej, o którym mowa w tym przepisie – w wysokości 150.000 zł.

Należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.