Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.14.2018.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-06
Teza: Jaki jest moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, związanego z przemieszczeniem towarów należących do Wnioskodawcy z terytorium innego Państwa Członkowskiego na terytorium Polski?
Słowa kluczowe: nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; terytorium-terytorium państwa; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2017 r. (data wpływu 3 stycznia 2018 r.) uzupełnionym w dniu 12 lutego 2018 r. (data wpływu 20 lutego 2018 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 6 lutego 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 6 lutego 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentowanego poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów – **jest prawidłowe,**

*   momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentowanego poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentowanego poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 12 lutego 2018 r., złożonym w dniu 12 lutego 2018 r. (data wpływu 20 lutego 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 6 lutego 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z siedzibą w Liechtensteinie, zarejestrowaną w Polsce jako czynny podatnik VAT. Spółka jest częścią grupy kapitałowej H., zajmującej się działalnością w branży technicznej, m.in. w zakresie dystrybucji narzędzi i akcesoriów do wiercenia, wyburzania, cięcia, szlifowania oraz laserowych systemów pomiarowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza dokonywać czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce takich jak dostawy towarów krajowe oraz zagraniczne (dostawy wewnątrzwspólnotowe i eksport) oraz nabyć towarów, w tym w szczególności wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

W ramach działalności w Polsce, Wnioskodawca będzie dokonywał zarówno wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, jak i zrównanych z nim wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o VAT (przemieszczenie towarów własnych należących do podatnika). Towary będą przemieszczane do Polski z terytorium innych państw członkowskich UE (dalej: „Państwa Członkowskie”), w tym w szczególności z terytorium Austrii, na cele prowadzenia działalności gospodarczej Spółki w Polsce.

Transakcje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, każdorazowo będą dokumentowane przez Wnioskodawcę poprzez wystawienie dokumentu o nazwie „Faktura Proforma” (dalej „Faktura Proforma”), przy czym w zależności od sposobu dokumentacji oraz państwa wysyłki towarów dokument taki może:

1.  zawierać wszystkie elementy wymagane w stosunku do faktury VAT - zgodnie z przepisami danego Państwa Członkowskiego wysyłki towarów, lub
2.  nie zawierać wszystkich elementów wymaganych od faktury VAT - zgodnie z przepisami danego Państwa Członkowskiego wysyłki towarów (inny dokument księgowy).

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał, że przedmiotem wniosku jest wyłącznie zdarzenie przyszłe.

Odpowiadając na wezwanie tut. Organu o jednoznaczne i precyzyjne wskazanie czy dokument o nazwie „Faktura Proforma” wskazany w lit. a opisu stanu faktycznego stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów Wnioskodawca wskazał „Spółka wskazuje, iż dokument o nazwie „Faktura Proforma” wskazany w lit. a opisu stanu faktycznego (przy czym, jak Spółka wskazała powyżej, pytanie dotyczy wyłącznie zdarzenia przyszłego) stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów.

W szczególności „Faktura Proforma” będzie zawierać wszystkie elementy wymagane w stosunku do faktury VAT - zgodnie z przepisami danego Państwa Członkowskiego wysyłki towarów.”.

W odpowiedzi na wezwanie tut. Organu o jednoznaczne i precyzyjne wskazanie czy dokument o nazwie „Faktura Proforma” wskazany w lit. b opisu stanu faktycznego stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów Wnioskodawca wskazał „Spółka wskazuje, iż dokument o nazwie „Faktura Proforma” wskazany w lit. b opisu stanu faktycznego (przy czym, jak Spółka wskazała powyżej, pytanie dotyczy wyłącznie zdarzenia przyszłego) nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów.

W szczególności „Faktura Proforma” nie będzie zawierać wszystkich elementów wymaganych w stosunku do faktury VAT - zgodnie z przepisami danego Państwa Członkowskiego wysyłki towarów, i tym samym stanowić będzie inny niż faktura dokument księgowy.”.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu o jednoznaczne i precyzyjne wskazanie czy dokument o nazwie „Faktura Proforma” wskazany w lit. a oraz lit. b opisu stanu faktycznego jest wystawiany/zostanie wystawiony przez Wnioskodawcę przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonane jest przemieszczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów Wnioskodawca wskazał „Spółka wskazuje, iż dokument o nazwie „Faktura Proforma” wskazany w lit. a oraz lit. b opisu stanu faktycznego (przy czym, jak Spółka wskazała powyżej, pytanie dotyczy wyłącznie zdarzenia przyszłego) zostanie wystawiony przez Wnioskodawcę przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonane jest przemieszczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W szczególności „Faktura Proforma” może być wystawiona w dacie dostawy towarów”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Jaki jest moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, związanego z przemieszczeniem towarów należących do Wnioskodawcy z terytorium innego Państwa Członkowskiego na terytorium Polski?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Obowiązek podatkowy z tytułu przemieszczenia towarów należących do Wnioskodawcy z terytorium innego Państwa Członkowskiego na terytorium Polski powstanie w momencie wystawienia przez Spółkę Faktury Proformy dokumentującej takie przesunięcie.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Jednocześnie, stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, iż w świetle ustawy o VAT za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uważa się taką transakcję, w ramach której spełnione są łącznie dwa warunki:

*   następuje fizyczne przemieszczenie towarów na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki,

*   powyższe przemieszczenie odbywa się w ramach transakcji, w wyniku której następuje nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel lub też towary stanowiące własność podatnika przemieszczane są przez niego lub na jego rzecz na terytorium innego kraju, pod warunkiem, że towary te służyć będą działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia (z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b, niemających zastosowania w niniejszej sprawie).

Tak więc, w myśl przywołanego powyżej przepisu, obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstaje, co do zasady, w momencie wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej. Jedynie wyjątkowo, w razie gdy faktura taka nie zostaje wystawiona w stosownym terminie, obowiązek podatkowy powstanie 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Należy zwrócić uwagę, że ustawa o VAT nie przewiduje szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego dla transakcji zrównanej z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towaru na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, co oznacza, że zastosowanie znajduje w tej sytuacji zasada ogólna. Obowiązek podatkowy powstanie zatem w momencie wystawienia faktury, o ile zostanie ona wystawiona przez podatnika podatku od wartości dodanej w stosownym terminie (tj. przed 15 dniem miesiąca następującego po miesiącu dostawy).

W omawianym przypadku Spółka, działająca jako podatnik VAT w danym Państwie Członkowskim (np. Austrii) powinna wystawić fakturę skutkującą powstaniem obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów w Polsce. W odniesieniu do omawianej faktury zastosowanie znajdą odpowiednie zapisy przepisów VAT danego Państwa Członkowskiego.

Zgodnie z art. 219a pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE (dyrektywa Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, Dz. U. L. 347 z dnia 11 grudnia 2006 r., dalej „Dyrektywa VAT”) fakturowanie podlega przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim uznawanym za państwo dostawy towarów lub wykonania usług, zgodnie z przepisami tytułu V”. Stosownie zaś do art. 32 Dyrektywy VAT, w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub nabywcę lub też osobę trzecią, za miejsce dostawy uznaje się miejsce, w którym znajdują się towary w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego Spółka w celu udokumentowania dokonywanych przez siebie przemieszczeń towarów własnych z terytorium innych Państw Członkowskich wystawia każdorazowo Faktury Proformy, przy czym faktury te - w zależności od sposobu dokumentacji oraz państwa wysyłki towarów - mogą zawierać, lub nie, wszystkie elementy wymagane w stosunku do faktury VAT zgodnie z ustawodawstwem danego Państwa Członkowskiego wysyłki towarów (w przypadku braku wszystkich elementów faktury, wymaganych przepisami danego Państwa Członkowskiego wysyłki towarów, będzie to inny niż faktura dokument księgowy). Tym samym w ocenie Wnioskodawcy wystawianą przez Spółkę Fakturę Proformę należy uznać za fakturę, o której mowa w art. 20 ust 5 ustawy o VAT.

To z kolei oznacza, że obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów związanego z przemieszczeniem towarów własnych podatnika na terytorium Polski powinien zostać przez Spółkę rozpoznany, co do zasady, w dacie wystawienia przedmiotowej Faktury Proformy (o ile faktura zostanie wystawiona w stosownym terminie, tj. do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy).

Spółka pragnie wskazać, iż prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 20 marca 2017 r., sygn. 1462-IPPP3.4512.72.2017.1.ISZ, w stanie faktycznym zbliżonym jak ten będący przedmiotem niniejszego wniosku. W przywołanej interpretacji organ stwierdził, iż: „(…) Wnioskodawca wyraźnie wskazał, że Spółka rozpoznaje przesunięcie towarów własnych do miejsc wskazanych w Polsce przez kontrahentów jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie, jak podkreśla Wnioskodawca, transakcja ta dokumentowana jest fakturą proforma (Facture Proforma/ Invoice/ Rechnung), wystawioną na podstawie francuskich przepisów VAT (transakcja stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na terytorium Francji) i uznawaną przez te przepisy za fakturę VAT. Faktura wystawiana jest w dniu wysyłki towarów. Wobec tego należy stwierdzić, że w przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie stanu faktycznego, obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej przez Wnioskodawcę transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów związanego z przemieszczeniem towarów należących do Wnioskodawcy z Francji do Polski (o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o VA T), powstaje, zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, z chwila wystawienia faktury dokumentującej dostawę towarów przemieszczanych z innego państwa członkowskiego (Francji) na terytorium kraju”.

Prawidłowość stanowiska Spółki znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 sierpnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP1 -2.4012.206.2017.2.MC: „(\`(...)\`) w przypadku, o którym mowa w pytaniu nr 8 obowiązek podatkowy z tytułu przemieszczeń własnych towarów, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy (WNT), jeżeli przesunięcia te będą dokumentowane za pomocą dokumentu księgowego o nazwie Invoice, Proforma invoice lub inaczej nazwanego dokumentu księgowego, jeżeli dokument ten nie będzie zawierał wszystkich elementów wymaganych od faktury zgodnie z przepisami Państwa Członkowskiego wysyłki towarów, ale zgodnie z praktyką organów tego Państwa Członkowskiego, braki te nie będą skutkować pozbawieniem dokumentu przymiotu faktury powstanie z chwilą wystawienia tych dokumentów”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentowanego poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów **jest prawidłowe,**

*   momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentowanego poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Stosownie do art. 20 ust. 5 ustawy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką z siedzibą w Liechtensteinie, zarejestrowaną w Polsce jako czynny podatnik VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza dokonywać czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce takich jak dostawy towarów krajowe oraz zagraniczne (dostawy wewnątrzwspólnotowe i eksport) oraz nabyć towarów, w tym w szczególności wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów. W ramach działalności w Polsce, Wnioskodawca będzie dokonywał wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy (przemieszczenie towarów własnych należących do podatnika). Towary będą przemieszczane do Polski z terytorium innych państw członkowskich UE (Państwa Członkowskie), w tym w szczególności z terytorium Austrii, na cele prowadzenia działalności gospodarczej Spółki w Polsce. Transakcje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, każdorazowo będą dokumentowane przez Wnioskodawcę poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, przy czym w zależności od sposobu dokumentacji oraz państwa wysyłki towarów dokument taki może:

1.  zawierać wszystkie elementy wymagane w stosunku do faktury VAT - zgodnie z przepisami danego Państwa Członkowskiego wysyłki towarów lub
2.  nie zawierać wszystkich elementów wymaganych od faktury VAT - zgodnie z przepisami danego Państwa Członkowskiego wysyłki towarów (inny dokument księgowy).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że dokument o nazwie Faktura Proforma wskazany w lit. a opisu stanu faktycznego stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów, natomiast dokument o nazwie Faktura Proforma wskazany w lit. b opisu stanu faktycznego nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów i tym samym stanowić będzie inny niż faktura dokument księgowy. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że dokument o nazwie Faktura Proforma wskazany w lit. a oraz lit. b opisu stanu faktycznego zostanie wystawiony przez Wnioskodawcę przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonane jest przemieszczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W szczególności Faktura Proforma może być wystawiona w dacie dostawy towarów.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy związanego z przemieszczeniem towarów należących do Wnioskodawcy z terytorium innego państwa członkowskiego na terytorium Polski.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w przypadku, w którym Wnioskodawca będzie dokumentować wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowego przemieszczenia powstanie w momencie wystawienia tego dokumentu. Skoro bowiem, jak wskazał Wnioskodawca, dokument o nazwie Faktura Proforma tj. dokument, który będzie zawierać wszystkie elementy wymagane w stosunku do faktury VAT (zgodnie z przepisami danego państwa członkowskiego wysyłki towarów) stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów oraz jednocześnie dokument ten zostanie wystawiony przez Wnioskodawcę przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonane jest przemieszczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, to obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy powstanie, zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, z chwilą wystawienia dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentowanego poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów należało uznać za prawidłowe.

Natomiast w przypadku, w którym Wnioskodawca będzie dokumentować wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowego przemieszczenia towarów powstanie 15. dnia następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Jak wskazał Wnioskodawca dokument o nazwie Faktura Proforma, który nie będzie zawierać wszystkich elementów wymaganych w stosunku do faktury VAT zgodnie z przepisami państwa członkowskiego wysyłki towarów (dokument stanowiący inny niż faktura dokument księgowy) nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów. Zatem dokument ten nie może zostać uznany za dokument, o którym mowa w art. 20 ust. 5 ustawy. Z niniejszego przepisu wynika, że w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia. Zatem skoro dokument o nazwie Faktura Proforma nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowego przemieszczenia powstanie 15. dnia następującego po miesiącu, w którym dokonano przedmiotowego przemieszczenia towarów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentowanego poprzez wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu własnego stanowiska interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 20 marca 2017 r., sygn. 1462-IPPP3.4512.72.2017.1.ISZ oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 sierpnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.206.2017.2.MC należy zwrócić uwagę na fakt, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Interpretacja indywidualna sygn. 1462-IPPP3.4512.72.2017.1.ISZ dotyczy sytuacji, w której zainteresowany dokonuje przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentowanego fakturą proforma, która uznawana jest przez francuskie przepisy VAT za fakturę VAT, zaś interpretacja indywidualna 0114-KDIP1-2.4012.206.2017.2.MC odnosi się do przypadku, w którym zainteresowany przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy dokumentuje za pomocą dokumentu księgowego o nazwie Invoice, Proforma invoice lub inaczej nazwanego dokumentu księgowego, który nie będzie zawierał wszystkich elementów wymaganych od faktury zgodnie z przepisami Państwa Członkowskiego wysyłki towarów, ale zgodnie z praktyką organów tego Państwa Członkowskiego, braki te nie będą skutkować pozbawieniem dokumentu przymiotu faktury. Zatem rozstrzygnięcie podjęte w przedmiotowej sprawie jest tożsame z rozstrzygnięciami zawartymi w powołanych przez Wnioskodawcę interpretacjach indywidualnych. W analizowanej sprawie, analogicznie jak we wskazanych powyżej rozstrzygnięciach uznano, że obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów dokumentowanego za pomocą dokumentu, który stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów powstaje z chwilą wystawienia tego dokumentu. Natomiast w przypadku dokumentowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów za pomocą dokumentu, który nie zawiera wszystkich elementów wymaganych w stosunku do faktury VAT zgodnie z przepisami państwa członkowskiego wysyłki towarów i nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów tego państwa uznano, że obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia następującego po miesiącu, w którym dokonano przemieszczenia towarów. Zatem rozstrzygniecie podjęte w rozpatrywanej sprawie jest zgodne ze stanowiskiem zawartym w interpretacji indywidualnej sygn. 1462-IPPP3.4512.72.2017.1.ISZ oraz interpretacji indywidualnej sygn. 0114-KDIP1-2.4012.206.2017.2.MC.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.