Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.409.2019.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-19
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – gospodarka wodno-ściekowa.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2019 r. (data wpływu 25 lipca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Regulacja gospodarki wodno-ściekowej” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Regulacja gospodarki wodno-ściekowej”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 22 czerwca 2017 roku Gmina podpisała z samorządem województwa umowę przyznania pomocy na realizację operacji pn.: „Regulacja gospodarki wodno-ściekowej”, która jest operacją typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Łącznie długość budowy kanalizacji objętej dofinansowaniem wynosi 7639 mb., zaś wodociągów 671 mb. W roku 2017 i 2018 zostały przeprowadzone postepowania o udzielenie zamówienia publicznego na wykonanie inwestycji. Wykonawcą została firma 1 (kanalizacja) oraz 2 (wodociąg). Od momentu oddania do użytkowania inwestycje te są własnością Gminy (majątek stanowi własność Gminy), a administrowanie nimi zostało przekazane lub będzie przekazane dla Gminnego Zakładu Usług Komunalnych. Gminny Zakład Usług Komunalnych został utworzony w drodze Uchwały Rady Gminy. Podstawowym dokumentem do działania dla GZUK jest statut. Celem Zakładu jest realizacja zadań Gminy o charakterze publicznym, w zakresie obsługi wodociągów wiejskich, kanalizacji, oczyszczalni ścieków, kotłowni gminnej oraz innych obiektów i urządzeń określonych szczegółowo w statucie zakładu. Przedmiotem działalności zakładu komunalnego jest zaspokojenie codziennych potrzeb mieszkańców gminy w zakresie usług a w szczególności:

*   dostarczanie mieszkańcom (odbiorcom) wody,
*   obsługa kotłowni olejowej i produkcja ciepła wraz z dystrybucją do budynków,
*   odprowadzanie i oczyszczanie ścieków,
*   wykonywanie usług dla ludności w zakresie budowy sieci wodociągowych i kanalizacyjnych.

Wartość inwestycji dla Gminy wynosi 3 288 701,81 zł (faktury inwestycyjne wystawiane były na Gminę). VAT w ramach projektu dla Gminy stanowił wydatek niekwalifikowalny – zgodnie z oświadczeniami Gminy.

Celem wniosku o interpretację jest potwierdzenie stanowiska Gminy, iż może odzyskać uiszczony w związku z realizacją projektu, podatku od towarów i usług podatku VAT z wymienionej inwestycji, który jest niezbędnym załącznikiem do wniosku o płatność w ramach rozliczenia inwestycji. Głównym celem realizacji projektu było: poprawa warunków życia na obszarach wiejskich Gminy poprzez budowę kanalizacji sanitarnej w miejscowości A i B oraz budowę wodociągu w miejscowości C i D. Inwestycja zrealizowana w ramach tego projektu jest zadaniem własnym Gminy wynika z ustawy o samorządzie gminnym – art. 7.1. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: 3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczna i cieplna oraz gaz.

Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. Ponadto w strukturze Gminy funkcjonuje Gminny Zakład Usług Komunalnych (GZUK). W obecnym stanie prawnym jest to zakład budżetowy jednostki samorządu terytorialnego, który zarządza mieniem Gminy Mniów w zakresie gospodarki wodno-ściekowej (zarządca mienia gminnego w zakresie gospodarki wodno-ściekowej). Sprzedawcą usług w zakresie gospodarki wodno-ściekowej jest Gmina. Odbiorcami usług świadczonych przez Gminę są mieszkańcy, przedsiębiorcy, jednostki budżetowe Gminy. Infrastruktura powstała w ramach operacji pn.: „Regulacja gospodarki wodno-ściekowej” będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (dla celów prowadzenia działalności gospodarczej). Jednostki organizacyjne Gminy, tj. zakład budżetowy, jednostki budżetowe jak szkoły czy ośrodek pomocy społecznej nie korzystają z wybudowanej sieci kanalizacyjnej i wodociągowej. Na trasie przebiegu wybudowanej w ramach realizowanego projektu sieci wodociągowej i kanalizacyjnej nie ma budynków stanowiących mienie Gminy. Wnioskodawca nie ma możliwości przyporządkowania wydatków w ramach operacji do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza. W świetle art. 15 ust. 2 Ustawy o podatku od towarów i usług, wytworzona infrastruktura będzie w całości wykorzystywana do celów czynności polegających na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z wybudowanej sieci będą korzystali tylko mieszkańcy gminy. Do sieci będącej przedmiotem interpretacji nie będą podłączone żadne jednostki organizacyjne Gminy. Jednostki organizacyjne Gminy nie korzystają z ww. sieci. W związku z tym wybudowana infrastruktura wodociągowo-kanalizacyjna jest wykorzystywana wyłącznie do świadczenia usług za odpłatnością, czyli opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Z wybudowanej sieci korzystać będzie Gminny Zakład Usług Komunalnych, jako jednostka administrująca wybudowaną siecią i w imieniu Gminy dostarczająca wodę i odbierająca ścieki od mieszkańców. Będą to zatem czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług z wykorzystaniem wybudowanej infrastruktury (działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług). Powstała infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna jest wykorzystywana wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wytworzona w ramach operacji infrastruktura wodno-ściekowa zostanie przekazana w zarząd Gminnemu Zakładowi Usług Komunalnych w celu dostarczania wody do gospodarstw domowych w zakresie wodociągu i odprowadzania ścieków z gospodarstw domowych w zakresie sieci kanalizacyjnej. Gminny Zakład Usług Komunalnych jest samorządowym zakładem budżetowym. Celem zakładu jest realizacja zadań gminy o charakterze publicznym, to jest obsługa wodociągów wiejskich, kanalizacji, oczyszczalni ścieków, kotłowni gminnej oraz innych obiektów i urządzeń określonych szczegółowo w statucie zakładu komunalnego. Gminny Zakład Usług Komunalnych zarządza mieniem Gminy w zakresie gospodarki wodno-ściekowej. Gmina w celu realizacji zadań w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków wybudowała wodociąg, oczyszczalnię ścieków oraz sieć kanalizacyjną i przekazała mienie do Gminnego Zakładu Usług Komunalnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina może lub nie może odzyskać uiszczonego, w związku z realizacją operacji, podatku od towarów i usług w całości lub w części kwoty podatku VAT naliczonego (w drodze odliczenia lub zwrotu tego podatku), zarówno w trakcie realizowania inwestycji, jak i po jej zakończeniu od wydatków poniesionych w związku z realizacją Projektu pt.: „Regulacja gospodarki wodno-ściekowej”?

**Zdaniem Wnioskodawcy**, posiada on możliwości odzyskania podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację ww. Projektu. W związku z tym, że Gmina wykonywać będzie czynności opodatkowane, nabędzie tym samym prawo do obniżenia podatku VAT należnego o naliczony. Zgodnie bowiem z przepisami art. 86 pkt 1 ustawy o podatku VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Gmina posiada więc prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, który stanowić będą kwoty wskazane w art. 86 pkt 2 ustawy o podatku VAT.

W celu wykonywania zadań – na podstawie art. 9 ust. 1 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – Gmina może tworzyć jednostki organizacyjne.

Zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej – uregulowano w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r., Nr 45, poz. 236, z późn. zm.).

Art. 2 tej ustawy, stanowi, że gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności w formach m.in. samorządowego zakładu budżetowego. Zakres opodatkowania podatkiem VAT zawarty jest w art. 5 ustawy o podatku VAT, który stanowi m.in., że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i opłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT, przez świadczenie usług rozumie się natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku VAT. Mając na względzie przedstawiony stan prawny należy uznać, że świadczenie wykonywane w imieniu Gminy przez GZUK będzie więc odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu ustawy o podatku VAT.

Gmina posiada status czynnego zarejestrowanego podatnika VAT od dnia 1 lipca 2014 r., i zdaniem Gminy, realizując wymieniony Projekt, działa w charakterze podatnika podatku VAT. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Efekty zrealizowanego projektu będą generowały dla Wnioskodawcy obrót. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Podatnikiem podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ustawy VAT są natomiast osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przez działalność gospodarczą rozumie się zaś wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmioty pozyskujące zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Organ, będzie więc uznany za podatnika podatku od towarów i usług, gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań tj. w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane. Jeżeli zaś chodzi o zakłady budżetowe to zgodnie z oceną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 1/13 (\`(...)\`) odrębny reżim finansowy dotyczący tych jednostek, wynikający z ustawy o finansach publicznych, w szczególności z art. 14 i art. 15 tej ustawy, a także wyraźne ich wskazanie, jako podmiotów realizujących zadania gmin w ramach gospodarki komunalnej, pozwala uznać je za podatników podatku od towarów i usług.

Gmina i jej GZUK funkcjonują w ramach jednej osoby prawnej. Wykorzystywanie infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej do używania i pobierania pożytków traktowane jest jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 pkt 1 ustawy o podatku VAT, to usługi takie w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, zdaniem Gminy, posiada ona możliwości odzyskania podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację ww. Projektu.

Gmina będzie miała możliwość odzyskania naliczonego podatku VAT, wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, ponieważ na wybudowanej infrastrukturze będzie prowadzona wyłącznie działalność odpłatna polegająca na czynnościach opodatkowanych – sprzedaży wody i odbioru ścieków. Zgodnie bowiem z przepisami art. 86 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Natomiast art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak, na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stwierdzić należy, że każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższych unormowań wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zatem, organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Natomiast organy te, będą podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie: czynności innych niż te które mieszczą się w ramach ich zadań oraz czynności mieszczących się w ramach ich zadań, ale wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn.zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 22 czerwca 2017 roku Gmina podpisała z samorządem województwa świętokrzyskiego umowę przyznania pomocy na realizację operacji pn.: „Regulacja gospodarki wodno-ściekowej”, która jest operacją typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Wartość inwestycji dla Gminy wynosi 3 288 701,81 zł (faktury inwestycyjne wystawiane były na Gminę).

Głównym celem realizacji projektu było: poprawa warunków życia na obszarach wiejskich Gminy poprzez budowę kanalizacji sanitarnej w miejscowości A i B oraz budowę wodociągu w miejscowości C i D. Inwestycja zrealizowana w ramach tego projektu jest zadaniem własnym Gminy.

Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. Ponadto w strukturze Gminy funkcjonuje Gminny Zakład Usług Komunalnych (GZUK). W obecnym stanie prawnym jest to zakład budżetowy jednostki samorządu terytorialnego, który zarządza mieniem Gminy w zakresie gospodarki wodno-ściekowej (zarządca mienia gminnego w zakresie gospodarki wodno-ściekowej). Sprzedawcą usług w zakresie gospodarki wodno-ściekowej jest Gmina. Infrastruktura powstała w ramach projektu będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (dla celów prowadzenia działalności gospodarczej). Jednostki organizacyjne Gminy, tj. zakład budżetowy, jednostki budżetowe jak szkoły czy ośrodek pomocy społecznej nie korzystają z wybudowanej sieci kanalizacyjnej i wodociągowej. Na trasie przebiegu wybudowanej w ramach realizowanego projektu sieci wodociągowej i kanalizacyjnej nie ma budynków stanowiących mienie Gminy. W świetle art. 15 ust. 2 Ustawy o podatku od towarów i usług, wytworzona infrastruktura będzie w całości wykorzystywana do celów czynności polegających na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z wybudowanej sieci będą korzystali tylko mieszkańcy gminy. Jednostki organizacyjne gminy nie korzystają z ww. sieci. W związku z tym wybudowana infrastruktura wodociągowo-kanalizacyjna jest wykorzystywana wyłącznie do świadczenia usług za odpłatnością, czyli opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wytworzona w ramach operacji infrastruktura wodno-ściekowa zostanie przekazana w zarząd Gminnemu Zakładowi Usług Komunalnych w celu dostarczania wody do gospodarstw domowych w zakresie wodociągu i odprowadzania ścieków z gospodarstw domowych w zakresie sieci kanalizacyjnej. Będą to zatem czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług z wykorzystaniem wybudowanej infrastruktury (działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy).

W rozpatrywanej sprawie, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy będzie miał on prawo do odzyskania podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „Regulacja gospodarki wodno-ściekowej”.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W świetle okoliczności opisanych we wniosku należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, zostaną spełnione, ponieważ Gmina za pomocą zakładu budżetowego będzie wykorzystywała wybudowaną infrastrukturę w zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków, a zatem będzie prowadzić działalność gospodarczą oraz będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Jak wskazał Wnioskodawca, wytworzona w ramach projektu infrastruktura będzie w całości wykorzystywana do celów czynności polegających na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z wybudowanej sieci będą korzystali tylko mieszkańcy Gminy. Do sieci będącej przedmiotem interpretacji nie będą podłączone żadne jednostki organizacyjne Gminy. Jednostki organizacyjne gminy nie korzystają z ww. sieci. W związku z tym wybudowana infrastruktura wodociągowo-kanalizacyjna jest wykorzystywana wyłącznie do świadczenia usług za odpłatnością, czyli opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wytworzona w ramach operacji infrastruktura wodno-ściekowa zostanie przekazana w zarząd Gminnemu Zakładowi Usług Komunalnych w celu dostarczania wody do gospodarstw domowych w zakresie wodociągu i odprowadzania ścieków z gospodarstw domowych w zakresie sieci kanalizacyjnej. Będą to zatem czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług z wykorzystaniem wybudowanej infrastruktury (działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy).

W konsekwencji, Wnioskodawca na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca będzie działać jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją inwestycji będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Wskazać należy, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, będzie w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, Gmina będzie miała prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że Zainteresowany będzie mógł zrealizować prawo do odliczenia VAT naliczonego pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Podsumowując, Wnioskodawca ma możliwość odzyskania podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu pn.: „Regulacja gospodarki wodno-ściekowej”.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.