Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-149/09/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-21
Teza: Prawo do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu wydatków poniesionych na budowę budynku gospodarczego.
Słowa kluczowe: budynek; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 lutego 2009 r. (data wpływu do tut. organu 27 lutego 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu wydatków poniesionych na budowę budynku gospodarczego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2009 r. wpłynął wniosek, przesłany zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., uzupełnionym pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu wydatków poniesionych na budowę budynku gospodarczego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych. Dla potrzeb tej działalności, na własnej działce budowlanej, wybudował Pan budynek gospodarczy służący do magazynowania sprzętu, urządzeń oraz niektórych materiałów budowlanych. Z kolei w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, iż jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podnosi Pan także, iż wszystkie poniesione na budowę budynku gospodarczego wydatki, są udokumentowane fakturami VAT. W projekcie budynku gospodarczego widnieje następujący zapis: „Budynek gospodarczy ma służyć do przechowywania sprzętu budowlanego oraz niektórych materiałów budowlanych potrzebnych do prowadzenia działalności gospodarczej”. Posiada Pan także zezwolenie na budowę budynku gospodarczego, który jest już wybudowany, lecz jeszcze nie przekazany do użytkowania. Do wykonania zostały jeszcze posadzki i obróbki blacharskie. Budynek ten ma służyć do konserwacji i napraw własnego sprzętu budowlanego oraz do wstępnego przygotowania niektórych procesów budowlanych, np. cięcie do wymiaru stali, przygotowanie strzemion i wykonanie wieńców, konserwacja i malowanie sztachet, elementów metalowych, przęseł ogrodzeń przed montażem. Wskazuje Pan, że budynek ułatwi prowadzenie działalności oraz umożliwi wykonywanie niektórych procesów nawet w deszczowe dni, w które zazwyczaj miał Pan przestoje.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy może Pan wystąpić o zwrot podatku od towarów i usług poniesionego na budowę budynku gospodarczego, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia tego podatku i na jakich zasadach?

Pana zdaniem w opisanym przypadku przysługuje zwrot podatku od towarów i usług. Wskazuje Pan, że wszystkie wydatki poniesione na budowę budynku gospodarczego są udokumentowane a także, iż prowadzi działalność gospodarczą od 25 lat, tj. od 1983 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1a ww. ustawy, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Powyższe regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego, to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług, całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług lub czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością.

W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy (art. 86 ust. 11 w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r.). Natomiast zgodnie z brzmieniem tego przepisu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r. może tego dokonać w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Z uregulowań zawartych w treści art. 86 ust. 13 ustawy wynika, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wybudował budynek gospodarczy, który zamierza wykorzystywać na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Wydatki poniesione na budowę są udokumentowane fakturami VAT.

Mając powyższe na uwadze, jak również przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, że przysługuje Panu, na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących powyższe wydatki, w zakresie w jakim związane są one ze sprzedażą opodatkowaną, o ile nie występują przesłanki ograniczające to prawo, wynikające z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje Panu w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał faktury dokumentujące poniesione wydatki związane z budową wykorzystywanego w prowadzonej działalności budynku gospodarczego, bądź w rozliczeniu za następny (w stosunku do faktur otrzymanych do dnia 30 listopada 2008 r.) lub jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (w stosunku do faktur otrzymanych po dniu 1 grudnia 2008 r.). W przypadku natomiast, gdy nie dokonał Pan obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ww. terminach i nie zrealizował tego uprawnienia w złożonej deklaracji podatkowej, ma Pan prawo, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji przy spełnieniu warunków, wynikających z treści przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zasady zwrotu podatku od towarów i usług regulują natomiast przepisy art. 87 powołanej ustawy. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Uregulowania art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazują, iż w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 tej ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub zwrotu różnicy na rachunek bankowy, przy czym – stosownie do postanowień art. 86 ust. 19 cyt. ustawy - jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Jak stanowi art. 87 ust. 2 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r. zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Natomiast ww. przepis w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r. stanowi, iż zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Reasumując wskazać należy, iż w sytuacji wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, przysługuje Panu prawo do jej rozliczenia na zasadach określonych w powołanych powyżej przepisach ustawy o podatku od towarów i usług i obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy rozliczeniowe, bądź otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy.

Zaznacza się jednakże, iż zasadność zwrotu nadwyżki podatku należnego nad naliczonym nie była przedmiotem oceny tutejszego organu, bowiem taka ocena może być przeprowadzona jedynie w toku prowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy miejscowo organ podatkowy I instancji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.