Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.280.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Dotyczy ustalenia, czy Wnioskodawca może do używanego w
ramach wymienionej działalności pojazdu stosować
podwyższoną stawkę amortyzacji – przy zastosowaniu
współczynnika nie wyższego niż 1,4 – zgodnie z art. 16i ust. 2
pkt 2 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: ambulans
podwyższenie
stawka-stawka amortyzacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W
    ramach prowadzonej działalności świadczy on usługi w zakresie transportu sanitarnego
    zarówno lokalnego, jak i międzynarodowego (...). Wnioskodawca realizuje swoje usługi w
    oparciu o umowy zawierane z Podmiotami Leczniczymi. Na chwilę składania wniosku
    Wnioskodawca posiada w swojej flocie następujące pojazdy:
    1. ambulans do przejazdów międzynarodowych pokonujący rocznie około 120.000 (stu
      dwudziestu tysięcy) kilometrów.
    Pojazd stanowi własność Wnioskodawcy i kupowany był jako używany - z rynku wtórnego.
    Przy pomocy ww. pojazdu Wnioskodawca (...).
    Pojazd funkcjonuje jako ambulans (...). Pojazd posiada również specjalistyczne, wymagane
    przez przepisy wyposażenie. Jak zostało wskazane w treści opisu stanu faktycznego,
    pojazd przejeżdża rocznie ponad 100.000 (sto tysięcy) kilometrów. Jednocześnie pojazd
    wykorzystywany jest w trybie uprzywilejowanym co powoduje jego szybsze niszczenie i
    wzmożoną eksploatację. Pojazd jeździ całodobowo.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca może do używanego w ramach wymienionej działalności pojazdu
    stosować podwyższoną stawkę amortyzacji - przy zastosowaniu współczynnika nie
    wyższego niż 1,4 - zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 - dalej jako: „uCIT”)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, może on stosować do pojazdu używanego w ramach
    wymienionej działalności polegającej na ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego, podwyższoną
    stawkę amortyzacji - przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4 - zgodnie z
    art. 16i ust. 2 pkt 2 uCIT.
    Zgodnie z art. 16i ust. 1 uCIT odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z
    zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych
    określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1
    pkt 1.
    Art. 16i ust. 2 uCIT określa z kolei sytuacje i przesłanki, w których dla wskazanych środków
    trwałych, podatnicy mogą stawki wskazane w Wykazie podwyższać. Pkt 2 wskazanego
    przepisu wskazuje, że „dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego
    taboru pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków
    przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w
    tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4”. Art. 16i ust. 7 uCIT wskazuje, że
    „Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej
    sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń
    poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w
    objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych”.
    We wskazanych objaśnieniach (a dokładnie w punkcie 3 Wyjaśnień) ustawodawca określił,
    iż „Przez maszyny, urządzenia i środki transportu wymagające szczególnej sprawności
    technicznej, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 2, rozumie się te obiekty, które używane

    są w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym, używane w
    warunkach terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią lub innych wskazujących na
    bardziej intensywne zużycie”.
    W ocenie Wnioskodawcy, z powodów wymienionych w opisie stanu faktycznego, pojazd za
    pomocą, którego (...), spełnia wymienione w uCIT przesłanki do zastosowania
    podwyższonej stawki amortyzacji (o współczynnik maks. 1,4). Świadczą o tym:
    1) bardzo intensywna eksploatacja - wynika ona wprost z ilości przejechanych rocznie
      przez pojazd kilometrów, która w ciągu roku wynosi około 120.000 (stu dwudziestu
      tysięcy);
    2) sposób eksploatacji - poza znaczącą, ponadnormatywną ilością przejeżdżanych
      rocznie kilometrów pojazd Wnioskodawcy jest też pojazdem uprzywilejowanym co
      powoduje możliwość (a niekiedy konieczność) znacznie gwałtowniejszej jazdy i
      większego zużycia;
    3) przeznaczenie pojazdu - pojazd Wnioskodawcy jest pojazdem przeznaczonym w celu
      świadczenia usług polegających na ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego, a co za tym
      idzie wymagana jest od niego szczególna sprawność techniczna (chociażby przez
      odpowiednie normy i przepisy).
    Kwestia możliwości podwyższenia stawki amortyzacyjnej pojazdów na podstawie art. 16i
    ust. 2 pkt 2 była przedmiotem licznych interpretacji, i tak:
    1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lutego
      2020 r. (Znak: 0111-KDIB1-1.4010.546.2019.1.MF) potwierdził stanowisko
      wnioskodawcy w zakresie możliwości stosowania podwyższonej o współczynnik 1,4
      stawki amortyzacyjnej w stosunku do pojazdów wykorzystywanych do świadczenia
      usług transportu medycznego:
      „Odnosząc powyższe do przedstawionych przepisów prawa, należy zgodzić się z
      Wnioskodawcą, że jednym z kryteriów oceny, czy pojazdy używane są bardziej
      intensywnie w warunkach wskazujących na bardziej intensywne zużycie, może być
      przebieg konkretnego środka transportu. Jak wskazał sam Wnioskodawca, przebieg
      samochodów osobowych wynosi średnio 100 000 do 150 000 kilometrów. Ponadto, z
      uwagi na charakter świadczonych usług - transport w celu ratowania życia i zdrowia
      ludzkiego, pojazdy wymagają szczególnej sprawności technicznej. W praktyce po około
      4-5 latach ich użytkowania karetki nie nadają się do dalszej eksploatacji właśnie z
      uwagi na ich ponadprzeciętne zużycie.
      Wobec powyższego, stwierdzić należy, że Wnioskodawca ma prawo podane w Wykazie
      stawek amortyzacyjnych stawki podwyższyć w stosunku do zakupionych przez siebie
      pojazdów wykorzystywanych do świadczenia usług transportu medycznego, ze
      względu na okoliczność, że pojazdy te eksploatowane są bardzo intensywnie w
      systemie trzy zmianowym i wymagają szczególnej sprawności technicznej, przy
      zastosowaniu w tym zakresie współczynników nie wyższych niż 1,4”;
    2. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 30 marca
      2009 r. (Znak: ILPB1/415-52/09-2/AA) wskazał, że stawka amortyzacyjna dla
      samochodów osobowych może być podwyższona o współczynnik 1,4, gdy są one
      wynajmowane dla szkoły nauki jazdy, a zatem użytkowane w warunkach
      wymagających szczególnej sprawności technicznej lub bardziej intensywnie w
      stosunku do warunków przeciętnych (przy pojazdach, których roczny przebieg wynosił
      około 60 000 - 70 000 km);

    3. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia
      2021 roku (Znak: 0111-KDIB1-3.4010.440.2021.1.IM) wskazał, iż wnioskodawca mógł
      zastosować podwyższoną o współczynnik 1,4 stawkę amortyzacyjną w stosunku do
      samochodu rajdowego, wskazując że:
      „Samochód będzie wykorzystywany tylko i wyłącznie w rajdach samochodowych, a są
      to zawody sportowe organizowane na różnych nawierzchniach, często w bardzo
      trudnych warunkach terenowych. Pojazdy są tam silnie eksploatowane, zniszczeniu
      ulega m.in. karoseria czy zawieszenie. W rezultacie, po jednym sezonie rajdowym
      wartość rynkowa samochodu bardzo spada.
      Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stanu
      faktycznego, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że samochód rajdowy jest środkiem
      transportu: - wymagającym szczególnej sprawności technicznej, - używanym bardziej
      intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych, - oraz używanym w warunkach
      terenowych.
      Zatem zostały spełnione warunki stosownie do art. 16i ust. 2 pkt 2 i art. 16i ust. 7
      ustawy o CIT oraz objaśnieniami do Wykazu stawek amortyzacyjnych i Spółka może
      stosować podwyższoną stawkę amortyzacji przy zastosowaniu współczynnika nie
      wyższego niż 1.4.”;
    4. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 17 stycznia
      2012 r. (Znak: IPPB3/423-992/11-2/JD) potwierdził stanowisko wnioskodawcy w
      zakresie tego, że w przypadku, gdy roczny przebieg pojazdu przekracza 50 tys.
      kilometrów, można przyjąć, że jest on używany bardziej intensywnie w stosunku do
      warunków przeciętnych, a co za tym idzie stosować podwyższoną stawkę
      amortyzacyjną (przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4);
    5. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 17 kwietnia
      2014 r. (Znak: IPPB5/423-89/14-2/MK) potwierdził stanowisko wnioskodawcy w
      zakresie tego, iż w przypadku, gdy roczny przebieg pojazdu wynosi 50 tys. kilometrów
      i więcej, można przyjąć, że jest on używany bardziej intensywnie w stosunku do
      warunków przeciętnych, a co za tym idzie stosować podwyższoną stawkę
      amortyzacyjną (przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4).
    Mając powyższe na uwadze, nie sposób zauważyć (winno być: nie zauważyć), że stan
    faktyczny przedstawiony w niniejszym wniosku odpowiada wyżej przywołanym
    interpretacjom zarówno co do większości (ponadnormatywny przebieg, specjalna
    sprawność techniczna, charakter świadczonych usług) stanu faktycznego (interpretacja nr
    1), co do przesłanek związanych ze specjalną sprawnością techniczną pojazdów i
    intensywnością używania (interpretacje nr 2 i 3) oraz co do ilości przejeżdżanych rocznie
    kilometrów wynoszącej 50 000 (pięćdziesiąt tysięcy) i więcej (interpretacje nr 4 i 5), a co za
    tym idzie również Wnioskodawcy przysługuje prawo do stosowania do pojazdu
    używanego do działalności polegającej na ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego,
    podwyższonej stawki amortyzacji - przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4
    - zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 2 uCIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Jak stanowi art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
    Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność
    podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku
    w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Treść powyższego przepisu oznacza, że amortyzacja podatkowa stanowi formę
    rozłożonego w czasie, obciążania kosztów podatkowych wartością używanych w
    prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie
    dłuższym niż 1 rok. Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu
    użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości
    stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie. Stosownie do art. 16h ust. 2 ustawy o
    CIT, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
    określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich
    amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka
    trwałego.
    W myśl art. 16i ust. 1 ustawy o CIT:
      Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł,
      dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie
      stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
    Zgodnie z art. 16i ust. 2 ustawy o CIT:
    Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać:
      1) dla budynków i budowli używanych w warunkach:
          a) pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,
          b) złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4;
      2) dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru
        pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków
        przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy
        zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4;

      3) dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji, poddanych
        szybkiemu postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie
        wyższych niż 2,0.
    Jak stanowi art. 16i ust. 3 ustawy o CIT:
      W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające
      te zmiany.
    Z art. 16i ust. 7 ustawy o CIT wynika, że:
      Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia
      szczególnej sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz
      maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa
      w ust. 2, zawarte są w objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.
    Jak wynika z objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy o CIT, przez maszyny, urządzenia i
    środki transportu wymagające szczególnej sprawności technicznej, o których mowa w art.
    16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, rozumie się te obiekty, które używane są w pracy na trzy
    zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym, używane w warunkach
    terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią lub innych wskazujących na bardziej
    intensywne zużycie.
    Ponadto, ustawa o CIT nie definiuje, ani nie określa przesłanek, jakie powinny być
    spełnione aby uznać, że np. środki transportu są „używane bardziej intensywnie w
    warunkach wskazujących na bardziej intensywne zużycie”.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy Wnioskodawca może do używanego w
    ramach wymienionej działalności pojazdu stosować podwyższoną stawkę amortyzacji -
    przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4 - zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT.
    Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że prowadzą Państwo
    działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W ramach prowadzonej
    działalności świadczą Państwo usługi w zakresie transportu sanitarnego zarówno
    lokalnego, jak i międzynarodowego. Realizują Państwo swoje usługi w oparciu o umowy
    zawierane z Podmiotami Leczniczymi. Na chwilę składania wniosku posiadają Państwo w
    swojej flocie ambulans do przejazdów międzynarodowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, że jednym z kryteriów oceny, czy pojazdy
    używane są bardziej intensywnie/w warunkach wskazujących na bardziej intensywne
    zużycie, może być przebieg konkretnego środka transportu. Jak wskazują Państwo we
    wniosku, w swojej flocie posiadają Państwo ambulans do przejazdów międzynarodowych
    pokonuje rocznie około 120.000 (stu dwudziestu tysięcy) kilometrów.
    Ponadto, pojazd stanowi Państwa własność i kupowany był jako używany - z rynku
    wtórnego. Przy pomocy ww. pojazdu (...). Pojazd funkcjonuje jako ambulans (...). Pojazd
    posiada również specjalistyczne, wymagane przez przepisy wyposażenie.
    Wobec powyższego, stwierdzić należy, że mają Państwo prawo do podwyższenia stawek
    amortyzacyjnych w odniesieniu do ambulansu, o którym mowa we wniosku ze względu na
    okoliczność, że pojazd ten - jak wynika z wniosku - wykorzystywany jest w trybie
    uprzywilejowanym co powoduje jego szybsze niszczenie i wzmożoną eksploatację.
    Ponadto, pojazd jeździ całodobowo.
    Zatem, należy podzielić Państwa stanowisko, że mogą Państwo stosować do pojazdu
    używanego w ramach wymienionej działalności polegającej na ratowaniu zdrowia i życia
    ludzkiego, podwyższoną stawkę amortyzacji - przy zastosowaniu współczynnika nie
    wyższego niż 1,4 - zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.

    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wyst
    ąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.