Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-501/14-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-12-09
Teza: Określenie źródła przychodów, w ramach którego należy opodatkować dochody uzyskane ze sprzedaży rzeźb z kamienia.
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna; działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność wykonywana osobiście; przychód-źródła przychodu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2014 r. (data wpływu 9 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów, w ramach którego należy opodatkować dochody uzyskane ze sprzedaży rzeźb z kamienia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2014 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów, w ramach którego należy opodatkować dochody uzyskane ze sprzedaży rzeźb z kamienia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie:

Wnioskodawca wykonuje wyroby z kamienia. Są to wyroby dekoracyjne do ogrodów i ogródków, np. misy, figurki ludzi, zwierząt i ptaków. Do tworzenia wykorzystuje kamienie polne, które zbiera u siebie na polu lub u sąsiada przy drodze.

Są to wyroby rękodzielnicze. Obróbki Wnioskodawca dokonuje w sposób ręczny, przy użyciu dłut i wiertarki. Rzeźby są Jego własnego pomysłu, każda z nich jest niepowtarzalna, uzależniona od rodzaju kamienia, jego struktury, twardości, kształtu i koloru. Jest to praca trudna ze względu na strukturę materiału. Nie jest w stanie zrobić więcej niż kilka pojedynczych sztuk w miesiącu.

Wnioskodawca jest samoukiem i nie posiada żadnego dokumentu potwierdzającego Jego umiejętności. Dotychczas wykonywał te prace hobbystycznie, dla ozdoby własnego domu oraz okazjonalnie obdarowywał nimi osoby zaprzyjaźnione. W chwili składania wniosku ORD-IN Wnioskodawca poszukuje pracy. W międzyczasie wykonał kilka rzeźb. Chciałby podjąć próbę ich sprzedaży w miejscach, gdzie sprzedawane są wyroby rękodzielnicze. Jego prace przeznaczone są dla bardzo wąskiej grupy odbiorców kochających kamień.

Wnioskodawca przewiduje, że przychody ze sprzedaży będą niskie. W trudnych sytuacjach pomagają Mu przyjaciele i znajomi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w wyżej przedstawionej sytuacji, działalność Wnioskodawcy będzie zakwalifikowana do pozarolniczej działalności gospodarczej, co wiąże się z zarejestrowaniem w Urzędzie Skarbowym, czy do działalności wykonywanej osobiście, a przychody z niej uzyskane zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) i tym samym nie ma wymogu rejestrowania jej w Urzędzie Skarbowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność polegająca na ręcznej obróbce kamienia przy użyciu narzędzi ręcznych i okazjonalna sprzedaż tych wyrobów, kilka, kilkanaście razy w roku, na targach, wystawach, itp. imprezach winna być zaliczona do działalności wykonywanej osobiście (art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym), a przychód z niej uzyskany zaliczony do przychodów, o których mowa w art. 13 tej ustawy i tym samym nie podlega rejestracji w Urzędzie Skarbowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 wyżej powołanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

*   wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

*   polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

*   polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W świetle powyższego, aby można było uznać daną działalność za pozarolniczą działalność gospodarczą, musi ona spełniać łącznie następujące przesłanki: musi być działalnością zarobkową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzoną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, a przychody z niej uzyskane nie mogą być zaliczane do przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym m.in. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Dla uznania określonego pola aktywności gospodarczej za pozarolniczą działalność gospodarczą koniecznym jest zatem łączne zaistnienie trzech jej cech funkcjonalnych: zarobkowości, zorganizowania i ciągłości. Brak którejkolwiek z nich oznacza, że dana działalność nie może być zakwalifikowana do kategorii działalności gospodarczej.

O zarobkowości działalności decyduje cel jej wykonywania. Jeżeli zakłada się osiągnięcie w związku z działalnością i w jej efekcie nadwyżki przychodów nad poniesionymi kosztami, a więc osiągnięcie dochodu, to znaczy, że został określony cel zarobkowy tej działalności. Zorganizowanie natomiast sprowadza się do wyboru formy prawnej przedsiębiorczości: indywidualnej działalności gospodarczej, handlowej spółki osobowej, spółki kapitałowej, spółdzielni, przedsiębiorstwa państwowego. Twierdzi się także, że działalność gospodarcza jest zorganizowana wówczas, gdy podmiot tej działalności dopełnia wszelkich obowiązków rejestracyjnych i ewidencyjnych (w zakresie wpisu do rejestru przedsiębiorców KRS lub EDG, odpowiedniego rejestru działalności regulowanej, rejestru statystycznego Regon, ewidencji podatników i płatników), obowiązków związanych z uzyskaniem koncesji lub zezwolenia, a także zawarciem umowy rachunku bankowego. Natomiast ciągłość działalności gospodarczej to - biorąc pod uwagę znaczenie językowe tej cechy - powtarzające się, regularnie występujące i trwające czynności.

W sytuacji, gdy określony przychód może być zaliczony do innego niż działalność gospodarcza źródła przychodów, wówczas przychód ten nie stanowi przychodu ze źródła jakim jest działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Należy tu mieć na uwadze, że działalność wykonywana osobiście nie musi spełniać kryteriów ciągłości (powtarzalności i stałości) i określonego stopnia zaawansowania.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca hobbystycznie wykonuje z kamieni polnych wyroby dekoracyjne do ogrodów i ogródków, np. misy, figurki: ludzi, zwierząt i ptaków. Są to rzeźby wyłącznie Jego pomysłu, autorstwa i wykonawstwa. Z uwagi na strukturę ww. materiału w miesiącu może wykonać tylko kilka pojedynczych sztuk.

Dotychczas wykonywał te rzeczy dla ozdoby własnego domu, czasem okazjonalnie obdarowywał nimi osoby zaprzyjaźnione. W chwili składania wniosku ORD-IN Wnioskodawca poszukuje pracy. W międzyczasie wykonał kilka rzeźb i chciałby podjąć próbę ich sprzedaży, w miejscach, gdzie wystawiane są wyroby rękodzielnicze. Ponieważ Jego wyroby mogą znaleźć uznanie u wąskiej grupy nabywców przewiduje, że przychody ze sprzedaży będą niewielkie.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że sprzedaż w miejscach sprzedaży rękodzielniczej rzeźb dekoracyjnych do ogrodów i ogródków, wykonanych przez Wnioskodawcę, Jego autorstwa, nie będzie nosiła znamion pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca wykonywał będzie prace we własnym imieniu i na własny rachunek, w sposób ciągły (powtarzalny), niemniej jednak nie zostanie spełnione w tym przypadku kryterium zorganizowania tej działalności w ramach podmiotu określonego administracyjnoprawnie, uczestniczącego w obrocie gospodarczym. W związku z powyższym sprzedaż prac twórczych przez Wnioskodawcę należy traktować jako osobiste wykonywanie działalności artystycznej, a tym samym przychody uzyskane z tego tytułu, stosownie do art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczyć należy do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, tj. ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Działalność wykonywana osobiście nie wymaga zarejestrowania we właściwym urzędzie skarbowym. Jednakże przychody osiągnięte w ramach działalności wykonywanej osobiście podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według zasad ogólnych.

Zauważyć należy, że jeżeli Wnioskodawca, dokonując sprzedaży własnych prac twórczych podejmie działania zmierzające do zorganizowania wykonywanych czynności (rejestracja, założenie konta bankowego dla celów realizacji transakcji) lub rozmiar i częstotliwość dokonanej sprzedaży wskazywać będą na to, że spełnione zostaną wszystkie przesłanki działalności gospodarczej, o których mowa w art. 5a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wówczas dochody z tej sprzedaży podlegać będą opodatkowaniu jako dochody ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy (pozarolnicza działalność gospodarcza).

Ponadto należy tu mieć na uwadze, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różnić się od stanu faktycznego, który wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., ul. …, …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.