Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.55.2022.2.DD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-04-13
Teza: w zakresie ustalenia skutków podatkowych wynikających ze zrzeczenia się przez osobę fizyczną wynagrodzenia z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej.
Słowa kluczowe: rada-rada nadzorcza; wynagrodzenia-wynagrodzenie członka rady nadzorczej; zrzeczenie się
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia skutków podatkowych wynikających ze zrzeczenia się przez osobę fizyczną wynagrodzenia z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

1 lutego 2022 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia skutków podatkowych wynikających ze zrzeczenia się przez osobę fizyczną wynagrodzenia z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej.

Z uwagi na braki formalne wniosku, wezwaliśmy Państwa, pismem z 4 marca 2022 r., o ich uzupełnienie. Wezwanie zostało odebrane 9 marca 2022 r., uzupełnienie do ww. wniosku wpłynęło 17 marca 2022 r.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zaistniałego stanu faktycznego

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zgodnie z KRS głównym przedmiotem działalności jest przetwarzanie i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych.

Wnioskodawca wchodzi w skład grupy kapitałowej, gdzie spółka akcyjna (Spółka matka) jest udziałowcem większościowym u Wnioskodawcy. Rada Nadzorcza Wnioskodawcy składa się z 5 członków; w tym 3 członków ze Spółki matki.

Wnioskodawca zgodnie z Uchwałą Założycielskiego Zgromadzenia Wspólników wypłaca członkom rady nadzorczej wynagrodzenie miesięczne w zryczałtowanej wysokości.

Spółka matka na podstawie aktu desygnacji oddelegowała trzech swoich pracowników do pełnienia funkcji członków rady nadzorczej Wnioskodawcy. Jeden z trzech oddelegowanych pracowników do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej (Przewodniczący) po objęciu stanowiska Prezesa Zarządu w Spółce matce zrzekł się wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka rady nadzorczej u Wnioskodawcy, powołując się na Politykę wynagrodzeń członków zarządu i rady nadzorczej jaka obowiązuje w Spółce matce; zgodnie z którą „jeżeli członek zarządu jest członkiem rady nadzorczej Spółki zależnej, nie przysługuje mu wynagrodzenie z tytułu pełnienia tej funkcji”.

Członek rady nadzorczej (Przewodniczący) do momentu objęcia stanowiska członka zarządu w Spółce matce, pobierał wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji członka rady nadzorczej (Przewodniczącego) u Wnioskodawcy.

Z uzupełnienia wniosku, które wpłynęło 17 marca 2022 r. wynika, że do zrzeczenia się wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka rady nadzorczej (Przewodniczącego), z uwagi na objęcie stanowiska członka zarządu w Spółce matce, doszło zanim wynagrodzenia stało się należne.

### Pytanie

1\. Czy na podstawie złożonej rezygnacji przez członka rady nadzorczej będącego członkiem zarządu w Spółce matce Wnioskodawca uzyskuje przychód z tytułu nieodpłatnego

świadczenia podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT?

2\. Czy w sytuacji gdy Wnioskodawca wypłacał wynagrodzenie na podstawie Uchwały Założycielskiego Zgromadzenia Wspólników, a członek rady nadzorczej powołując się

na Politykę wynagrodzeń członków zarządu i rady nadzorczej jaka obowiązuje w Spółce matce, zgodnie z którą „jeżeli członek zarządu jest członkiem rady nadzorczej Spółki

zależnej, nie przysługuje mu wynagrodzenie z tytułu pełnienia tej funkcji” zrzeka się wynagrodzenia za pełnioną funkcję członka rady nadzorczej, Wnioskodawca powinien

potraktować rezygnację jako umorzenie zobowiązania i rozpoznać z tego tytułu przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych

zgodnie z art. 12 ust 1 pkt 3 ustawy o CIT?

### Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca w zakresie pytania 1 nie rozpoznaje przychodu z tytułu wartości zrzeczonego wynagrodzenia na podstawie złożonej rezygnacji przez członka rady nadzorczej będącego członkiem zarządu w Spółce matce.

W ocenie Wnioskodawcy przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie to wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku podmiotowi mające konkretny wymiar finansowy. Przy czym nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, w którym korzyść majątkową ma otrzymać tylko jedna strona, a wykonanie takiego świadczenia następuje kosztem majątku podmiotu świadczącego.

Wnioskodawca w zakresie pytania 2 nie rozpoznaje przychodu z tytułu wartości zrzeczonego wynagrodzenia na podstawie złożonej rezygnacji przez członka rady nadzorczej będącego członkiem zarządu w Spółce matce.

Zdaniem Wnioskodawcy nie powstało zobowiązanie, gdyż stosowne wynagrodzenie nie zostało naliczone od dnia złożenia oświadczenia o rezygnacji.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

### Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych

(t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1526, ze zm., dalej: „KSH”),

zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę.

Stosownie do treści art. 201 § 2 KSH

zarząd składa się z jednego albo większej liczby członków.

W myśl art. 201 § 3 KSH

do zarządu mogą być powołane osoby spośród wspólników lub spoza ich grona.

Natomiast § 4 tego przepisu stanowi, że

członek zarządu jest powoływany i odwoływany uchwałą wspólników, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.

Przez użyte w § 4 ww. przepisu sformułowanie „powołanie” należy rozumieć ustanowienie zarządu. Powołanie jest więc ogólnym terminem obejmującym każdą formę prowadzącą do nawiązania stosunku organizacyjnego do pełnienia funkcji. Od woli spółki zależy, czy powołanie będzie wyłączną podstawą wykonywania obowiązków, czy też nawiązana będzie umowa o pracę, czy umowa o zarządzanie. Przepisy Kodeksu spółek handlowych nie łączą wykonywania funkcji członka zarządu z wynagrodzeniem. Zatem należy przyjąć, że możliwa jest i przez prawo dopuszczalna sytuacja pełnienia funkcji członka zarządu bez wynagrodzenia. Z powyższego wynika, że wykonywanie czynności wynikających z prawa handlowego, a właściwych dla wypełnienia obowiązków zarządu spółki, może być nieodpłatne.

Natomiast, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1800, ze zm., dalej: „updop”),

przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosownie do art. 7 ust. 2 updop

dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ustawodawca w art. 12 updop, regulującym kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Przez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12 ww. ustawy, ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów. Ponadto wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 updop

przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 updop

przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych:

a) zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy,

b) środków na rachunkach bankowych – w bankach.

Mając powyższe na uwadze, źródło przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowią wszelkie zdarzenia prawne i faktyczne skutkujące uzyskaniem przychodu. Źródło przychodów można określić szeroko, w sposób ogólny (np. rodzaj działalności prowadzonej przez podatnika), jak i wąsko (np. stosunek prawny, którego stroną jest podatnik; składnik majątku podatnika).

Przepisy podatkowe, w tym również przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie określają, co należałoby rozumieć pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe i sądy administracyjne, wskazujące sposób rozumienia przepisów prawa podatkowego, za nieodpłatne świadczenie uznaje się wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze, w konsekwencji których powstaje nieodpłatne, niezwiązane z poniesieniem wydatku lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątkowe o konkretnym wymiarze finansowym. Ustawodawca ograniczył się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 6 i 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 6 updop,

wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu – w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z

uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (taką definicję przedstawiono m.in. w uchwałach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06). Nieodpłatnym świadczeniem, jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. Natomiast pojęcie „świadczenia” rozpatrywane jest z punktu widzenia zobowiązaniowego, tj. w świetle postanowień art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm.), zgodnie z którym

zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.

Natomiast w myśl art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego

świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wchodzi w skład grupy kapitałowej, gdzie spółka akcyjna (Spółka matka) jest jego udziałowcem większościowym. Rada Nadzorcza Wnioskodawcy składa się z 5 członków; w tym 3 członków ze Spółki matki. Spółka matka na podstawie aktu desygnacji oddelegowała trzech swoich pracowników do pełnienia funkcji członków rady nadzorczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca zgodnie z Uchwałą Założycielskiego Zgromadzenia Wspólników wypłaca członkom rady nadzorczej wynagrodzenie miesięczne w zryczałtowanej wysokości. Jeden z trzech oddelegowanych pracowników do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej (Przewodniczący) po objęciu stanowiska Prezesa Zarządu w Spółce matce zrzekł się wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka rady nadzorczej u Wnioskodawcy.

Do zrzeczenia się wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka rady nadzorczej (Przewodniczącego) doszło zanim wynagrodzenia stało się należne.

Należy wskazać, że w świetle powołanego powyżej art. 12 ust. 1 pkt 2 updop, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych, stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe. Dla celów podatkowych, za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. W ramach stosunków łączących spółkę kapitałową ze wspólnikami takiej spółki szczególną rolę odgrywają świadczenia wynikające z umowy spółki. Do takich świadczeń zaliczyć można m.in. obowiązek wniesienia wkładu na kapitał zakładowy spółki, obowiązek wnoszenia dopłat uchwalonych przez zgromadzenie wspólników, pełnienie funkcji w organach spółki, itp.

W przypadku tego rodzaju świadczeń wspólnika na rzecz spółki nie można uznać, że spółka uzyskała nieodpłatne świadczenie, nawet jeżeli nie zostało określone z tego tytułu dodatkowe wynagrodzenie wspólnika.

Ponadto, gdy funkcję członka rady nadzorczej pełni bez wynagrodzenia osoba będąca wspólnikiem spółki lub np. pracownik wspólnika, to po stronie tej spółki nie powstaje przychód z nieodpłatnych świadczeń. Jest to spowodowane tym, że wspólnik lub jego pracownik (członek zarządu) może uzyskać w przyszłości określone świadczenia od spółki (np. dywidendę). Jest on zatem zainteresowany osiąganiem zysku przez spółkę i zwiększaniem wartości jej majątku, które mogą mu przynieść obecnie i w przyszłości określone korzyści majątkowe. Nie ma znaczenia, że w przypadku wspólnika będącego osobą prawną funkcje członka rady nadzorczej pełnione są przez powołanego do tego celu np. pracownika/współpracownika. Wspólnik – osoba prawna – nie może wszak sam zasiąść w zarządzie i tym samym oddelegowuje do pełnienia tej funkcji, np. swojego pracownika, który wykonywał będzie te wszystkie czynności, jakie wykonywałby wspólnik będąc osobą fizyczną i mając uprawnienie do zasiadania w zarządzie. Osoba fizyczna wyznaczona przez wspólnika, pełniąc funkcje członka rady nadzorczej, realizuje wyłącznie cele gospodarcze wspólnika co do spółki zależnej. Nie stanowi ona niezależnej osoby realizującej własne cele gospodarcze, a jako osoba specjalnie wyznaczona przez wspólnika, świadczy usługi w jego imieniu.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że nieodpłatne pełnienie funkcji członka rady nadzorczej Wnioskodawcy zatrudnionego przez Spółkę matkę, nie skutkuje powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia po stronie Wnioskodawcy.

Ponadto stwierdzić należy, że jak wynika z uzupełnienia wniosku, do zrzeczenia się wynagrodzenia przez członka rady nadzorczej doszło zanim wynagrodzenie to stało się należne, tym samym rezygnacja z wypłaty wynagrodzenia nie stanowi umorzenia zobowiązania. Wobec Wnioskodawcy nie będą miały zatem zastosowania przepisy wynikające z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.).