Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.335.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem oraz wypłaty
przez bank środków pieniężnych.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-spłata kredytu
nadpłata
ugody
umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

31 maja 2006 roku pomiędzy AA, BB, CA i DA a Bankiem została zawarta umowa kredytu
    mieszkaniowego na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
    na potrzeby własne oraz remont niniejszego mieszkania.
    Bank przyznał AA, BB, CA i DA kwotę w wysokości (...) CHF na zakup spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz jego wykończenie z przeznaczeniem
    na potrzeby własne. W lokalu Państwo AA i BB zamieszkują do dziś.
    Kredyt wypłacono w całości w 2 transzach w kwocie (...) PLN 1 czerwca 2006 roku.
    Mieszkanie zostało nabyte przez Pana AA oraz BB na podstawie umowy sprzedaży w dniu
    1 czerwca 2006 roku, w tym samym dniu co data uruchomienia środków przez Bank.
    Zaciągnięty kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką na tej nieruchomości
    znajdującej się w K. W związku z tym, że umowa kredytu zawierała klauzule abuzywne, 11
    grudnia 2023 r. Państwo AA, BB, CA i DA wystąpili z pozwem przeciwko bankowi o
    ustalenie nieważności umowy kredytu mieszkaniowego z dnia 31 maja 2006 roku wraz z
    wnioskiem o zabezpieczenie niniejszego roszczenia poprzez uregulowanie praw i
    obowiązków Stron postępowania na czas jego trwania tj. wstrzymanie obowiązku
    dokonywania spłaty kredytu przez powodów w okresie od dnia powództwa do czasu
    prawomocnego zakończenia postępowania. W dniu 11 grudnia 2023 roku AA, BB, CA i DA
    wystosowali także wezwanie do zapłaty do banku na kwotę (...) PLN wobec zawarcia i
    wykonywania nieważnej umowy oraz oświadczenia kredytobiorców w przedmiocie
    odmowy potwierdzenia klauzul abuzywnych. Kwota ta stanowiła równowartość wpłaconej
    sumy do banku przez kredytobiorców do dnia 2 października 2023 roku.
    Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 1 lutego 2024 roku udzielił powodom
    przedmiotowego zabezpieczenia.
    W odpowiedzi na pozew z dnia 18 kwietnia 2024 roku pozwany Bank zaproponował
    stronie powodowej w ramach propozycji ugodowej rozliczenie kredytu udzielonego w
    walucie CHF, jakby został on udzielony w PLN i oprocentowany stopą WIBOR powiększoną
    o marże PLN z kapitalizacją ewentualnych niedopłat i nadpłat. Bank przygotował
    wyliczenie w tym przedmiocie i przesłał do pełnomocnika procesowego powodów w tej
    sprawie. Wyliczenie to przewiduje przyjęcie przez strony przeliczenia kredytu tak, jakby od
    początku był kredytem PLN + WIBOR powiększonym o marżę WIBOR oraz wypłatę w
    wyniku tego działania kwoty powstałej nadpłaty w ok. 70% jej wysokości tj. (...) PLN oraz
    wypłaty kosztów zastępstwa procesowego, zaznaczając przy tym, że kwotę odpowiadająca
    wysokości nadpłaty potraktuje jako przychód, a bank wystawi PIT-11.
    Kwota spłacona na rzecz banku wynosi (...) PLN. Rzeczywista nadpłata wynosi (...) PLN.
    Kredytobiorcy potwierdzają, że wypłata wskazanego świadczenia to de facto wypłata
    środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego
    walutowego (umowa kredytu mieszkaniowego udzielonego w CHF) przekazali oni na rzecz
    banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania.

    Państwo AA, BB, CA i DA nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej niż wymieniona we wniosku.
    Bank w propozycji ugody nie przywołał przepisów, na podstawie których możliwe jest
    zawarcie ugody. Powodem propozycji ugody zaproponowanej przez bank jest obecna linia
    orzecznicza w sądach, które w znacznej większości przyznają rację kredytobiorcom
    frankowym, uznając całe umowy lub jej zapisy za niedozwolone i unieważniając umowy
    kredytowe, co jest dla banku bardzo niekorzystne finansowo.

## Pytanie

Czy wypłata kwoty z tytułu nadpłaty w ramach zaproponowanej ugody dot. kredytu
    frankowego na własne potrzeby stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w interpretacjach podatkowych wydanych na wnioski innych podatników
    w podobnych sprawach prezentowane jest stanowisko, iż kwoty wynikające z rozliczeń
    związanych z ugodami, jak i w wyniku procesów sądowych stanowiące m.in. zwrot
    nadpłaty lub zwrot nienależnie uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych nie są
    traktowane jako dochód i nie są opodatkowane podatkiem dochodowym.
    Stwierdzono tak między innymi w interpretacjach 0114-KDIP3-2.4011.852.2024.2.MN oraz
    0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz dochodów, od których na podstawie
    przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Dochód stanowi nadwyżkę
    przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Uzyskanie przychodu w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych ma miejsce wówczas gdy podatnik
    wobec otrzymania określonych wartości majątkowych w postaci m.in. środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń bądź
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W analizowanej sprawie po stronie Państwa AA, BB, CA i DA w związku z otrzymaniem od
    banku wypłaty nadpłaty nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. Na mocy
    ugody będzie mieć miejsce zwrot środków pieniężnych, które wcześniej zostały
    przekazane na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego. Środki te
    będą ekwiwalentem wcześniej poniesionych wydatków. Otrzymana kwota na podstawie
    ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w majątku, a zatem wypłata
    tej kwoty jest traktowana jako neutralna podatkowo.
    Niniejszej kwoty nie można zakwalifikować jako rozumianego w świetle ustawy „innego
    źródła” zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten odnosi się do art. 20 ust. 1 ww. ustawy; z
    uwagi na sformułowanie „w szczególności” wprowadza on katalog otwarty tych źródeł
    opodatkowania. O przychodzie możemy mówić w przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    Państwo AA i BB stoją na stanowisku, że wypłacona nadpłata w wysokości (...) PLN nie
    będzie stanowić dla nich przychodu zdefiniowanego w podatku dochodowym od osób
    fizycznych, lecz jest zwrotem niesłusznie nadpłaconych rat, które były płacone z
    opodatkowanych dochodów.
    Należy ponadto wskazać, iż proponowana przez bank kwota w ramach wypłaty nadpłaty
    ((...) PLN) jest niższa, niż rzeczywista nadpłata uiszczona przez Kredytobiorców tj. (...) PLN.

    W ocenie Państwa AA i BB podatek w wyżej opisanej sytuacji nie należy się. Zwrot nadpłaty
    nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Czynność ta nie spowodowała uzyskania przysporzenia majątkowego
    ani wzrostu majątku. Kwota jest zwrotem uprzednio dokonanych wpłat, które
    kredytobiorca nienależnie wpłacił uprzednio w Banku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych wypłaty przez bank kwoty przysługującego
    Panu roszczenia, na podstawie zawartej ugody dotyczącej kredytu hipotecznego
    zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam, że
    zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Jednakże jak wyżej wyjaśniłem definicja przychodu podatkowego zawarta w art.
    11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    Z opisu sprawy wynika, że 31 maja 2006 r. Bank wypłacił Panu oraz pozostałym
    Kredytobiorcom ramach kredytu mieszkaniowego kwotę (...) zł na zakup spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz jego wykończenie. W związku z tym,
    że umowa kredytowa zawierała klauzule abuzywne 11 grudnia 2023 r. wystąpił Pan wraz z
    pozostałymi Kredytobiorcami z pozwem przeciwko Bankowi o ustalenie nieważności ww.
    umowy kredytowej. W odpowiedzi na pozew z dnia 18 kwietnia 2024 roku pozwany Bank
    zaproponował stronie powodowej w ramach propozycji ugodowej rozliczenie kredytu
    udzielonego w walucie CHF, jakby został on udzielony w PLN i oprocentowany stopą
    WIBOR powiększoną o marże PLN z kapitalizacją ewentualnych niedopłat i nadpłat. Bank
    przygotował wyliczenie, które przewiduje przyjęcie przez strony przeliczenia kredytu tak,
    jakby od początku był kredytem PLN + WIBOR powiększonym o marżę WIBOR oraz
    wypłatę w wyniku tego działania kwoty powstałej nadpłaty w około 70% jej wysokości tj.
    (...) PLN oraz wypłaty kosztów zastępstwa procesowego, zaznaczając przy tym, że kwotę
    odpowiadająca wysokości nadpłaty potraktuje jako przychód, a bank wystawi PIT-11.
    Kwota spłacona na rzecz banku wynosi (...) PLN. Rzeczywista nadpłata wynosi (...) PLN.
    Ponadto wskazał Pan, że wypłata wskazanego świadczenia to wypłata środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego
    Kredytobiorcy przekazali na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od
    otrzymanego finansowania.
    Wypłaconą kwotą (...) PLN objęte zostaną środki pieniężne wpłacone wcześniej do Banku
    w celu wypełnienia wiążącej Pana z Bankiem umowy kredytowej. Wypłata ww. kwoty
    stanowiącej element rozliczeń pomiędzy Panem a Bankiem, mający na celu zwrot na Pana
    rzecz uprzednio wpłaconych przez Pana do Banku kwot, stanowi pozostałe przysługujące
    Panu od Banku roszczenie powstałe w wyniku dokonanych przez Pana na rzecz Banku
    wpłat.
    Zatem, otrzymanie ww. kwoty w ramach przysługującego Panu od Banku roszczenia w
    związku z zawarciem przez Pana Ugody z Bankiem, nie spowoduje po Pana stronie
    dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pana neutralna
    podatkowo.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank ww. kwoty nie spowoduje u
    Pana powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Nie będzie więc miał Pan obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej
    przez Bank ww. kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja
    dotyczy tylko Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych
    współkredytobiorców, którzy w celu otrzymania interpretacji powinni złożyć odrębne
    wnioski o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą bowiem strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc zawartych w
    nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy.
    Każdą sprawę tut. organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.