Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.488.2025.1.KW/IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Możliwość wprowadzenia przedmiotu umowy najmu do
ewidencji środków trwałych i rozpoczęcia dokonywania
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej.
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja środków trwałych
leasing
najem
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16h-ust. 1-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, w

    zakresie ustalenia momentu rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych przez
    leasingodawcę w związku z umową leasingu operacyjnego.
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z o. o. [dalej: Spółka lub Wnioskodawca] jest osobą prawną, polskim rezydentem
    podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób prawnych [dalej: CIT] i czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług [dalej: VAT].
    Działalność gospodarcza Spółki obejmuje przede wszystkim świadczenie usług leasingu.
    Może to być zarówno leasing operacyjny, o którym mowa w art. 17b ustawy o CIT, leasing
    finansowy, o którym mowa w art. 17f ustawy o CIT, jak i będący de facto odrębnym
    rodzajem leasingu - leasing gruntów, o którym mowa w art. 17i ustawy o CIT. Zawierane
    przez Spółkę umowy spełniają warunki przewidziane w ww. przepisach. Działalność
    gospodarcza Spółki obejmuje także świadczenie usług najmu oraz dzierżawy.
    Przedmiotem zawieranych przez Spółkę umów leasingu są m.in. nowe i używane pojazdy
    mechaniczne podlegające rejestracji. Pojazdy te zwykle są nabywane przez Spółkę od
    dilerów samochodowych i komisów, którzy są zarejestrowanymi podatnikami VAT.
    Przedmiotem działalności Spółki jest oddawanie środków trwałych do używania na
    podstawie umów leasingu, najmu i dzierżawy [dalej łącznie: umowy leasingu], zaś
    przedmiotowe samochody nabywane są przez Spółkę wyłącznie w celu oddania ich do
    odpłatnego używania korzystającym na podstawie umów leasingu i niniejszy wniosek
    dotyczy wyłącznie pojazdów przeznaczonych do tych celów.
    W przypadku nabywania tych towarów Spółka rozważa, aby sekwencja zdarzeń była
    następująca, zarówno w odniesieniu do samochodów nowych, jak i używanych:
    1. Po dokonaniu wyboru pojazdu przez klienta (korzystającego), klient zawrze umowę
      leasingu ze Spółką. Następnie klient wpłaci Spółce opłatę wstępną. Spółka zamówi u
      dostawcy (dilera samochodowego lub w komisie) pojazd - przedmiot leasingu.
    2. Dostawca tego pojazdu (diler samochodowy lub komis) wystawi na Spółkę fakturę
      sprzedaży i przekaże ją Spółce wraz z dokumentami niezbędnymi do zarejestrowania
      pojazdu.
    3. Pojazd rejestrowany będzie na Spółkę jako nowego właściciela w wydziale komunikacji
      właściwego starosty. Stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 1) oraz 3) ustawy z 20 czerwca
      1997 r. Prawo o ruchu drogowym [dalej: uPRD], rejestracji dokonuje się na podstawie
      dowodu własności pojazdu, przy czym rolę tę pełni faktura wystawiona przez dilera
      lub komis, oraz – w przypadku samochodów nowych - świadectwa zgodności WE wraz
      z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji
      i ewidencji pojazdu. W przypadku samochodów używanych, podstawą do rejestracji
      jest przedstawienie faktury sprzedaży, dowodu rejestracyjnego oraz tablic
      rejestracyjnych. Zwykle rejestracja dokonywana jest przez pracowników Spółki lub
      zewnętrzny podmiot, przy czym działają oni w imieniu Spółki, na podstawie
      udzielonego przez Spółkę pełnomocnictwa. O ile w przypadku samochodów nowych,
      które nie były dotychczas zarejestrowane, jest to pierwsza rejestracja, o tyle w
      przypadku samochodów używanych - następuje przerejestrowanie samochodu na
      Spółkę.
    4. Po dokonaniu rejestracji pojazdu zostanie on postawiony do dyspozycji (do odbioru)
      korzystającego. Korzystający odbierze go od dilera / komisu. Korzystający
      upoważniony jest do odbioru przedmiotu umowy w imieniu Spółki.
    5. Z chwilą (z datą) rejestracji pojazdu, którą Spółka uznaje jako równoznaczną z chwilą
      postawienia przedmiotu leasingu do dyspozycji korzystającego, tj. do odbioru, Spółka
      planuje dokonanie aktywacji umowy leasingu. Aktywacja oznacza uruchomienie praw i
      obowiązków wynikających z umowy, w szczególności przyznanie korzystającemu

      uprawnienia do korzystania z przedmiotu leasingu, a ze strony Spółki - rozpoczęcie
      naliczania rat leasingowych. Z tym samym momentem (z datą rejestracji samochodu),
      w przypadku leasingu operacyjnego, o którym mowa w art. 17b ustawy o CIT, a także
      w przypadku umów najmu czy dzierżawy, Spółka wprowadzi również pojazd do
      ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz - od kolejnego
      miesiąca po wprowadzeniu do ewidencji - Spółka planuje rozpocząć dokonywanie
      odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej pojazdu.
    Faktura wystawiona przez dilera / komis dla udokumentowania sprzedaży pojazdu odnosi
    się każdorazowo do konkretnego pojazdu, oznaczonego co do tożsamości za pomocą
    numeru VIN. Z chwilą zarejestrowania pojazdu i wystawienia faktury przez dilera
    samochodowego (bądź komis) samochód ten jest gotowy do wydania i Spółka (bądź
    korzystający w jej imieniu) może dokonać jego odbioru w każdym momencie. Diler / komis
    nie może dokonać sprzedaży samochodu, którego dotyczy wystawiona faktura, innemu
    podmiotowi, ani zarejestrować go na inny podmiot niż Spółka, ani też dokonać wydania
    pojazdu na rzecz innego podmiotu niż korzystający (który odbiera pojazd działając w
    imieniu Spółki).
    Spółka dotychczas przeprowadzała ten proces w ten sposób, że zazwyczaj odbiór był
    potwierdzamy protokołem odbioru. Protokół odbioru zarówno samochodu nowego, jak i
    używanego od dilera (komisu) podpisywany jest tylko przez korzystającego, na wzorze
    dostarczonym przez Spółkę. Po potwierdzeniu odbioru pojazdu w drodze protokołu
    korzystający przesyła jego skan do Spółki w formie załącznika do wiadomości e-mail. Po
    dokonaniu odbioru, w oparciu o protokół potwierdzający ten odbiór, Spółka dokonuje
    obecnie aktywacji umowy leasingu. Aktywacja oznacza uruchomienie praw i obowiązków
    wynikających z umowy, w szczególności przyznanie korzystającemu uprawnienia do
    korzystania z przedmiotu leasingu, a ze strony Spółki - rozpoczęcie naliczania rat
    leasingowych (bądź czynszów najmu / dzierżawy). W oparciu o protokół odbioru, w
    przypadku leasingu operacyjnego, o którym mowa w art. 17b ustawy o CIT, a także umów
    najmu i/lub dzierżawy, obecnie Spółka wprowadza również pojazd do ewidencji środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i rozpoczyna dokonywanie odpisów
    amortyzacyjnych od wartości początkowej pojazdu.
    Spółka rozważa możliwość odstąpienia od wymogu sporządzania protokołu odbioru
    samochodów (zarówno nowych, jak i używanych). Według planowanego rozwiązania,
    którego celem jest ograniczenie wymogów administracyjnych, Spółka zamiast na
    podstawie skanu protokołu odbioru samochodu nowego bądź używanego, rozważa
    przyjęcie za moment, od którego następowałaby aktywacja umowy leasingu, daty
    dokonania rejestracji pojazdu. Z tą chwilą Spółka utożsamia moment postawienia
    przedmiotu leasingu do dyspozycji korzystającego, tj. umożliwienia korzystającemu
    odbioru tego samochodu., ponieważ korzystający właśnie od momentu zarejestrowania
    pojazdu może go w każdej chwili odebrać i korzystać z niego.
    W momencie planowanej aktywacji umowy leasingu, tj. z chwilą (z datą) dokonania
    rejestracji samochodu, Spółce przysługiwać będzie już prawo własności pojazdu (pojazd
    będzie już zarejestrowany na Spółkę, będzie posiadał dowód rejestracyjny tzw. miękki, tj.
    pozwolenie czasowe). Spółka wprowadzi go więc do ewidencji środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych oraz - od kolejnego miesiąca po wprowadzeniu do ewidencji -
    rozpocznie dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umowy leasingu dla
    celów CIT. Z tą chwilą Spółka rozpocznie również obciążanie korzystającego należnymi
    ratami leasingowymi.
    W związku z planowaną zmianą po stronie Spółki pojawiły się wątpliwości w zakresie
    skutków planowanych działań na gruncie CIT.

## Pytanie

Czy w przypadku zawarcia umowy leasingu operacyjnego, o której mowa w art. 17b
    ustawy o CIT, umowy najmu bądź dzierżawy, z datą dokonania rejestracji pojazdu, z którą

    to chwilą Spółka utożsamia moment postawienia przedmiotu umowy do dyspozycji
    korzystającego i aktywacji umowy leasingu, Spółka będzie uprawniona, by wprowadzić
    nabyty samochód do ewidencji środków trwałych i rozpocząć dokonywanie odpisów
    amortyzacyjnych od wartości początkowej przedmiotu leasingu od następnego miesiąca?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, z datą dokonania rejestracji przedmiotu leasingu, z którą to chwilą
    przedmiot leasingu, najmu bądź dzierżawy zostaje postawiony do dyspozycji
    korzystającego, tj. korzystający może dokonać odbioru samochodu (nowego bądź
    używanego), Spółka będzie uprawniona by wprowadzić przedmiot umowy do ewidencji
    środków trwałych i rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od jego wartości
    początkowej od kolejnego miesiąca po takim wprowadzeniu.
    Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), odpisów
    amortyzacyjnych dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym środek trwały wprowadzono do ewidencji środków trwałych. Jak
    natomiast wynika z art. 16d ust. 2 ustawy o CIT, składniki majątku, o których mowa w art.
    16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.
    Późniejszy termin oprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości
    niematerialnej i prawnej, o których mowa wart. 16h ust. 1 pkt 4.
    Z przywoływanego art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT wynika, że od ujawnionych środków
    trwałych nieobjętych dotychczas ewidencją, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się
    począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym te środki zostały
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, niezależnie czy mowa jest o wprowadzeniu danego
    środka trwałego do ewidencji w terminie (tj. w miesiącu oddania go do używania), czy też
    o ujawnieniu środka trwałego (a więc o wprowadzeniu go do ewidencji w terminie
    późniejszym), każdorazowo podatnikowi przysługuje prawo do dokonywania podatkowych
    odpisów amortyzacyjnych od miesiąca następującego po wprowadzeniu środka trwałego
    do ewidencji środków trwałych.
    Zgodnie natomiast z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, „Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem
    art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte łub wytworzone we
    własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
    1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3) inne przedmioty
    - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane pryz podatnika
    na potrzeby związane Z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
    do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt
    1, zwane środkami trwałymi.”
    Jak wynika z zaprezentowanych powyżej regulacji, przesłanki dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych są następujące:
    1) posiadanie prawa własności środka trwałego [dalej: ŚT],
    2) kompletność ŚT i jego zdatność do użytku,
    3) przewidywany okres użytku ŚT dłuższy niż rok,
    4) wykorzystanie ŚT na potrzeby działalności gospodarczej lub oddanie ŚT do używania
      na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu operacyjnego,
    5) wpisanie ŚT do ewidencji środków trwałych.

    Przesłanki o numerach 1-3 i 5 nie wymagają szerszego komentarza. Jak wskazano w opisie
    zdarzenia przyszłego, Spółce będzie przysługiwać prawo własności pojazdu nowego bądź
    używanego, które to prawo nabędzie nie później niż z chwilą otrzymania faktury
    wystawionej przez dilera bądź komis. Nabywane pojazdy będą kompletne, a o ich
    zdatności do użytku będzie decydować przeprowadzona rejestracja i ubezpieczenie
    pojazdów, ponieważ są to przesłanki wymagane dla poruszania się pojazdów po drogach
    publicznych. Ponadto, w przypadku oddania przedmiotu leasingu do używania na
    podstawie umowy leasingu operacyjnego, o której mowa w art. 17b ustawy o CIT, ale
    także w przypadku zawieranych przez Spółkę umów najmu bądź dzierżawy, okres użytku
    pojazdu przez Spółkę zawsze będzie przekraczał rok.
    Konieczne jest natomiast szersze odniesienie się do kluczowej z perspektyw niniejszego
    wniosku przesłanki „oddania ŚT do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
    leasingu operacyjnego”.
    W ocenie Spółki, w przypadku umów, które polegają na oddawaniu ŚT do używania
    klientowi (najem, dzierżawa, leasing etc.) datą „oddania do używania” jest data, od której
    wynajmujący/wydzierżawiający/finansujący jest uprawniony by rozpocząć naliczanie
    czynszu bądź rat leasingowych. W tych wypadkach jest to bowiem jedyna uchwytna data,
    w przypadku której można mówić o „używaniu” ŚT. W przypadku umowy leasingu data ta
    jest tożsama z datą aktywacji umowy. W szczególności, zdaniem Spółki, rozpoczęcie
    faktycznego użytkowania ŚT przez leasingobiorcę nie jest miarodajne dla potrzeb
    analizowanych przepisów. Data ta nigdy nie jest znana finansującemu. Finansujący ani nie
    jest zobowiązany, ani uprawniony do ustalania momentu, w którym leasingobiorca
    faktycznie, tj. po raz pierwszy, użył maszyny albo dokonał pierwszego przejazdu danym
    pojazdem. Okoliczności te pozostają całkowicie poza kontrolą finansującego i jako takie
    nie mogą wywoływać skutków podatkowych. Literalna wykładnia pojęcia „oddania do
    używania” wskazuje jednoznacznie, że dla celów wprowadzenia ŚT do ewidencji środków
    trwałych i rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych konieczne jest jedynie
    przekazanie ŚT korzystającemu do potencjalnego, nie zaś faktycznie stwierdzonego
    użytku. Jeśli bowiem korzystający uzyskuje zgodnie z prawem i umową potencjalną
    możliwość dysponowania ŚT, to nawet jeśli przedmiot ten nigdy nie zostanie przez niego
    użyty, pomimo istnienia odpowiedniego uprawnienia, niewątpliwie nic zmieni to faktu, że
    ŚT ten został oddany uprzednio korzystającemu do używania, tj. został mu do takiego
    użytku udostępniony.
    Co więcej, również analiza przepisów ustawy o CIT wskazuje, że w przypadku, gdy celem
    ustawodawcy byłoby, by o prawie do dokonywania odpisów amortyzacyjnych po stronie
    finansującego decydował faktyczny użytek przedmiotu leasingu przez korzystającego, nie
    zastosowałby pojęcia „oddania do używania”, ale posłużyłby się pojęciem „używania ŚT”.
    Cel ustawodawcy „jest wyraźnie widoczny” w konstrukcji przepisu art. 16a ust. 1 ustawy o
    CIT, który w sposób niepozostawiający wątpliwości odróżnia przesłankę dokonywania
    odpisów amortyzacyjnych w razie korzystania ze ŚT na własne potrzeby (wykorzystywanie
    dla potrzeb działalności gospodarczej) od przesłanki dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych od wartości ŚT w przypadku oddania go do używania korzystającemu
    (dzierżawcy, najemcy).
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki, w przypadku stosunków prawnych opartych na
    posiadaniu zależnym takich jak najem, dzierżawa czy leasing operacyjny, kluczowe jest nie
    tyle fizyczne, ale „prawne” posiadanie rzeczy, tj. postawienie jej do dyspozycji posiadacza
    zależnego, które realizuje się w postaci udzielenia korzystającemu uprawnienia do
    korzystania z rzeczy. Rzecz należy zatem uznać za postawioną do dyspozycji
    korzystającego od momentu, w którym uzyskuje uprawnienie do korzystania z niej,
    niezależnie czy faktycznie z rzeczy korzysta, czy też nic. W przypadku umowy leasingu
    momentem tym jest aktywacja umowy, tj. umówiony przez strony umowy moment, od
    którego w związku z postawieniem samochodu do dyspozycji korzystającego ma on prawo
    używać rzeczy, a finansujący ma prawo naliczać z tego tytułu odpowiednie opłaty. Z tej

    perspektywy nie do zaakceptowania byłaby sytuacja, w której ŚT byłby postawiony do
    dyspozycji korzystającego i z tego tytułu finansujący obciążałby korzystającego
    umówionymi ratami leasingowymi, a jednocześnie ŚT nie mógłby być przedmiotem
    amortyzacji po stronie Spółki z przyczyn leżących po stronie korzystającego, które to
    przyczyny nie są i nie mogą być znane finansującemu.
    Wszystkie powyższe argumenty Spółki zostały zaakceptowane w interpretacji
    indywidualnej wydanej na wniosek Spółki 9 sierpnia 2017 r. (nr 0114-KDIP2-
    2.4010.93.2017.1.SO), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził
    prawidłowość stanowiska Spółki, zgodnie z którym „w związku z aktywacją umowy, tj. z
    chwilą, w której Spółka jest właścicielem opłaconego i zarejestrowanego samochodu,
    gotowego do odbiory/ przez korzystającego, Spółka jest uprawniona by wprowadzić ŚT do
    ewidencji środków trwałych i rozpocząć, od następnego miesiąca, dokonywanie odpisów
    amortyzacyjnych od wartości początkowej pojazdu, nawet jeśli aktywacja umowy nie
    wiąże się jeszcze z fizycznym odbiorem pojazdu przez korzystającego. Aktywacji tej
    towarzyszyć będzie również rozpoczęcie obciążania korzystającego ratami leasingowymi
    wynikającymi z umowy leasingu.”
    Organ potwierdził więc, że dla potrzeb dokonywania odpisów amortyzacyjnych o nabyciu i
    oddaniu przedmiotu leasingu do używania należy mówić już od chwili postawienia
    zarejestrowanego samochodu, będącego własnością Spółki, do dyspozycji korzystającego.
    W efekcie, bez znaczenia dla uprawnienia Spółki do dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych jest to, czy korzystający odebrał postawiony mu do dyspozycji pojazd, czy
    też nie, a tym bardziej - czy ten odbiór potwierdził. Chwilą, z którą wiązać się będzie
    oddanie pojazdu korzystającemu do używania będzie moment, w którym będący
    własnością Spółki pojazd będzie przez Spółkę zarejestrowany i gotowy do odbioru przez
    korzystającego, który- będzie mógł tego odbioru dokonać w dogodnym dla siebie
    momencie.
    Przekładając powyższy wywód na analizowane, zmodyfikowane zdarzenie przyszłe, Spółka
    wskazuje, że nabywając pojazdy będące następnie przedmiotem leasingu (lub najmu,
    dzierżaw)), co do zasady nie zawiera pisemnej umowy sprzedaży. W większości
    przypadków potwierdzeniem zawarcia umowy sprzedaży samochodu o określonej treści
    jest wystawiona przez sprzedającego (dilera / komis) faktura. Określa ona przedmiot
    sprzedaży (jest on szczegółowo opisany oraz jest na niej wskazany numer VIN pojazdu,
    jednoznacznie go identyfikujący), cenę, datę sprzedaży oraz ewentualne dodatkowe
    warunki (np. wyłączenie rękojmi za wady lub zastrzeżenie prawa własności). Spółka
    przyjmując fakturę potwierdza zawarcie umowy na warunkach wyszczególnionych w jej
    treści. Sporadycznie umowy sprzedaży zawierane są w formie odrębnych dokumentów,
    poprzedzających wystawienie przez dostawcę faktury - umowy takie zawierają wszystkie
    wskazane powyżej elementy.
    Czasami na fakturze jest zastrzeżenie przejścia prawa własności do czasu zapłaty,
    wówczas momentem przejścia własności pojazdu na rzecz Spółki jest data zapłaty. Jeżeli
    jednak na fakturze takiego zastrzeżenia nie ma i Spółka otrzyma dokumenty pozwalające
    na dokonanie rejestracji pojazdu, bądź pojazd zostanie już zarejestrowany, oznacza to, że
    doszło do jego wydania Spółce. Zgodnie z art. 348 kodeksu cywilnego: „Przeniesienie
    posiadania następuje przez wydanie rzeczy. Wydanie dokumentów, które umożliwiają
    rozporządzanie rzeczą, juk również wydanie środków, które dają faktyczną władzę nad
    rzeczą, jest jednoznaczne z wydaniem samej rzeczy”. Zatem wydanie dokumentów, które
    umożliwiają rozporządzanie przedmiotem jest równoznaczne z wydaniem samego
    przedmiotu. W takiej sytuacji (tj. gdy została wydana przez dilera / komis faktura bez
    zastrzeżenia prawa własności oraz dokumenty do rejestracji / pojazd został
    zarejestrowany) można uznać, że do przeniesienia własności doszło w dacie sprzedaży
    wskazanej na fakturze.
    Spółka będzie wprowadzać nabywane pojazdy (nowe i używane) do ewidencji środków
    trwałych dopiero z chwilą (z datą) rejestracji przedmiotu umowy leasingu, który to

    moment jest równoznaczny w ocenie Spółki z postawieniem przedmiotu umowy do
    dyspozycji korzystającego, tj. po dokonaniu rejestracji pojazdu korzystający w każdym
    momencie może dokonać odbioru samochodu (nowego bądź używanego). Skoro w
    wydanej na rzecz Spółki (i przywołanej powyżej) interpretacji organ uznał, iż momentem
    oddania samochodu do uznania jest już moment jego postawienia korzystającemu do
    dyspozycji, bez względu na moment faktycznego odbioru, to należałoby uznać, iż w
    przypadku wprowadzenia przez Spółkę nabytego samochodu do ewidencji środków
    trwałych np. w miesiącu kolejnym (bądź miesiącach kolejnych) po jego postawieniu
    korzystającemu do dyspozycji, będziemy mówić o ujawnieniu środka trwałego przez
    Spółkę w rozumieniu art. 16d ust. 2 ustawy o CIT. Jak natomiast wynika z art. 16h ust. 1
    pkt 4 ustawy o CIT, w takim przypadku dokonywanie odpisów amortyzacyjnych również
    rozpoczyna się od miesiąca kolejnego po wprowadzeniu środka trwałego do ewidencji.
    Mając powyższe na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, że z datą dokonania rejestracji
    przedmiotu umowy leasingu, który to moment w ocenie Spółki jest równoznaczny z
    postawieniem przedmiotu umowy do dyspozycji korzystającego, tj. z umożliwieniem
    korzystającemu odbioru samochodu i aktywacji umowy leasingu, a więc po uzyskaniu
    faktury sprzedaży oraz rejestracji pojazdu, będzie ona uprawniona by wprowadzić
    przedmiot umowy do ewidencji środków trwałych i rozpocząć dokonywanie odpisów
    amortyzacyjnych od jego wartości początkowej od kolejnego miesiąca po takim
    wprowadzeniu.
    W świetle powyższego Spółka wnosi o uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Końcowo odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, wskazać
    należy, że dotyczy ona konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika. Została wydana w
    określonym stanie faktycznym. Nie może ona zatem przesądzać o niniejszym
    rozstrzygnięciu. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.