Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.542.2025.1.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT dotyczącego wydatków
poniesionych przez Gminę na realizację Inwestycji.
Słowa kluczowe: drogi-drogi gminne
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
przebudowa
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do
    odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji pn.: „(...)”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    „VAT”).
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Stosownie do art. 7
    ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należą sprawy
    gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Gmina zamierza zrealizować inwestycję pn.: „(...), której celem jest (...).
    Zakres Inwestycji obejmować będzie: (...).
    Inwestycja zostanie dofinansowana ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz
    Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
    2014-2020.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji będą dokumentowane wystawionymi na Gminę
    przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
    Infrastruktura będąca przedmiotem Inwestycji będzie miała niekomercyjny i
    ogólnodostępny charakter. Drogi będą udostępniane wszystkim zainteresowanym

    podmiotom nieodpłatnie, zatem Gmina nie będzie pobierać jakichkolwiek opłat za
    korzystanie z ww. infrastruktury i nie będzie uzyskiwać z tego tytułu dochodów.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT w
    odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Inwestycji, nie będzie
    jej przysługiwało prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.
    Uzasadnienie stanowiska
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego (z zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowej
    sytuacji).
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    · zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    · pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
      opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Z treści powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są uznawane za
    podatników podatku VAT w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego. Tym samym, czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te
    podmioty z kategorii podatników VAT.
    W odniesieniu do powyższego, zdaniem Gminy, mając na uwadze, że realizacja Inwestycji
    należy do zadań własnych Gminy z zakresu spraw gminnych dróg, ulic, mostów, placów
    oraz organizacji ruchu drogowego (zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie
    gminnym), w przedmiotowym zakresie Gmina nie będzie działać w roli podatnika VAT.
    Jednocześnie ze względu na fakt, że infrastruktura powstała w ramach Inwestycji będzie
    miała charakter niekomercyjny i ogólnodostępny (z tytułu korzystania z przedmiotowych
    dróg nie będą pobierane żadne opłaty), w związku z jej funkcjonowaniem Gmina nie
    będzie wykonywała jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT.

    Tym samym, w ocenie Gminy, ww. przesłanki warunkujące prawo do odliczenia VAT
    naliczonego nie zostaną spełnione.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach przepisów prawa
    podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
      interpretacja indywidualna z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL3.
      4012.410.2025.1.KFK, w której Organ stwierdził, że: „Przywołane powyżej regulacje
      prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa, przebudowa, remont,
      utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy
      terenu, na którym jest zlokalizowana droga. Działania zarządców dróg mieszczą się w
      zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez
      te jednostki władztwa publicznoprawnego. (...) Zgodnie z przytoczonymi przepisami,
      rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy,
      uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
      czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej do
      wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. W omawianej sprawie
      warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego nie będą spełnione.
      Realizując przedmiotowe zadanie, nie działają Państwo w charakterze podatnika
      podatku od towarowi usług, o którym mowa wart. 15 ust. 1 ustawy, lecz jako organ
      władzy publicznej, w zakresie zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami
      prawa (art. 15 ust. 6 ustawy), w ramach czynności publicznoprawnych. (...)
      Podsumowując stwierdzam, że w związku z realizacją zadania pn.: Gmina (...) nie ma
      prawa do odzyskania podatku VAT dotyczącego poniesionych wydatków w ramach
      realizowanego projektu”;
      interpretacja indywidualna z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      2.4012.197.2024.1.JSZ, w której Organ stwierdził, iż: „W przypadku udostępniania
      dróg publicznych ogółowi użytkowników, Gmina nie użytkuje ich do działalności
      gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym w powyższym zakresie
      Gmina nie działa jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W
      konsekwencji, powyższa czynność jest wyłączona z systemu podatku VAT i z tego
      względu stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W
      omawianych okolicznościach sprawy nie występuje więc związek przyczynowo-
      skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z Państwa
      wydatkami. Ponoszą Państwo bowiem wydatki związane z przebudową drogi, które
      służą realizacji zadań publicznych. (...) W omawianej sprawie warunek uprawniający
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie
      spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efektów realizacji
      przedmiotowej inwestycji tj. wybudowanej drogi nie będą wykorzystywali Państwo
      do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. (...)
      Reasumując, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku VAT w związku z
      realizacją inwestycji tj. budową drogi..., ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy
      – efektów realizacji przedmiotowej inwestycji tj. wybudowanej drogi nie będą

      wykorzystywali Państwo do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
      towarów i usług”;
      interpretacja indywidualna z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-
      3.4012.516.2023.1.KK, w której Organ stwierdził, że: „Przebudowa drogi gminnej
      odbywa się w ramach władztwa publicznego i Gmina, wykonując to zadanie, działa
      jako organ administracji publicznej i może korzystać ze środków prawnych o
      charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie może być uznana za
      podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne, służące zaspokajaniu
      zbiorowych potrzeb społeczności gminnej. W związku z powyższym, ze względu na
      niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki, warunkującej prawo do odliczenia
      podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, Gmina nie ma – na podstawie art.
      86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
      ponoszonych na zadania pn.: (...). Gmina nie ma też prawa do zwrotu podatku –
      zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy. (...) Podsumowując, Gminie «A», w odniesieniu do
      planowanego zadania pn.: (...) nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego WAT o kwotę podatku naliczonego WAT ani prawo do jego
      zwrotu”.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, nie będzie przysługiwać jej prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
    W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust.
      17 i 19 oraz art. 124.
    W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy

    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców,
      w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność
      osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
      szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że według art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,

      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W oparciu o art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Według art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 889):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:

        1) drogi krajowe;
        2) drogi wojewódzkie;
        3) drogi powiatowe;
        4) drogi gminne.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Jak wynika z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich – zarząd województwa;
      3) powiatowych – zarząd powiatu;
      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    Na podstawie art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    W myśl art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych, robót
      utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga. Działania zarządców dróg
    mieszczą się w zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym i wynikają z
    wykonywania przez te jednostki władztwa publicznoprawnego.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT i zamierza zrealizować Inwestycję pn.: „(...)”, której celem jest (...).
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy Gminie będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją
    opisanej we wniosku Inwestycji.

    Zgodnie z przytoczonymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane przez czynnego podatnika podatku VAT, w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego nie
    będą spełnione. Realizując przedmiotowe zadanie, nie będą Państwo działali w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, lecz jako organ władzy publicznej, w zakresie zadań własnych, nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa (art. 15 ust. 6 ustawy), w ramach czynności
    publicznoprawnych. Ponadto, jak wskazali Państwo we wniosku, infrastruktura będąca
    przedmiotem Inwestycji będzie miała niekomercyjny i ogólnodostępny charakter. Drogi
    będą udostępniane wszystkim zainteresowanym podmiotom nieodpłatnie, Gmina nie
    będzie pobierać jakichkolwiek opłat za korzystanie z ww. infrastruktury i nie będzie
    uzyskiwać z tego tytułu dochodów. Tym samym, w odniesieniu do realizacji Inwestycji – na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie będą mieli Państwo możliwości odliczenia
    naliczonego podatku VAT.
    Podsumowując stwierdzam, że Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku VAT od wydatków związanych z realizacją Inwestycji pn.: „(...)”.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    celnoskarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.