Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.499.2020.12.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Możliwość wystawienia korekty faktury dokumentującej
wydanie przedmiotu leasingu oraz dokonanie obniżenia
podstawy opodatkowania w przypadku wygaśnięcia bądź
przedterminowego rozwiązania umowy leasingu finansowego.
Słowa kluczowe: faktura-korekta faktury
leasing
leasing-leasing finansowy
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 lipca 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie możliwości
    wystawienia korekty faktury dokumentującej wydanie przedmiotu leasingu oraz
    dokonania obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku wygaśnięcia bądź
    przedterminowego rozwiązania umowy leasingu finansowego. Uzupełniono go – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 października 2020 r. (wpływ 22 października 2020
    r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką akcyjną, polskim rezydentem podatkowym, który w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi m.in. w zakresie leasingu oraz
    udzielania pożyczek. Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności leasing
    finansowy (PKD 64.91.Z). Spółka, jako leasingodawca (finansujący), zawiera z klientami
    jako leasingobiorcami (dalej: „Korzystający”) umowy leasingu, w rozumieniu art. 17a pkt 1
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z
    2019 r. poz. 865 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), na podstawie których oddaje im, na
    uzgodniony czas, do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków środki
    trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, będące własnością
    Spółki. Umowy tzw. leasingu finansowego są zawierane na czas oznaczony i spełniają
    warunki określone w art. 17f ustawy o CIT, co oznacza, że odpisów amortyzacyjnych od
    wartości początkowej przedmiotu leasingu w podstawowym okresie trwania umowy
    leasingu dokonuje Korzystający, zaś z pierwszym dniem po zakończeniu umowy leasingu
    finansowego w przypadku wypełnienia przez Korzystającego wszystkich zobowiązań
    wynikających z tej umowy, Spółka odpłatnie przenosi na Korzystającego własność
    przedmiotu leasingu.
    Z punktu widzenia podatku VAT, Spółka wydając przedmiot leasingu Korzystającemu
    dokonuje, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 ustawy o VAT, dostawy towarów, która
    potwierdzona jest wystawieniem przez Spółkę faktury na pełną wartość przedmiotu
    leasingu wraz z podatkiem należnym VAT według właściwej stawki podatku VAT.

    Zważywszy na przepisy art. 17f ustawy o CIT opłaty okresowe (raty leasingowe)
    dokumentowane są notą księgową.
    Niekiedy jednak, umowy leasingu finansowego wygasają lub zostają rozwiązane – z winy
    Korzystającego – przed upływem terminu, na jaki zostały zawarte. Do takich okoliczności
    należy między innymi stwierdzenie szkody całkowitej, utrata przedmiotu leasingu (np. w
    wyniku kradzieży), bądź windykacja i sprzedaż przedmiotu leasingu osobie trzeciej na
    skutek zaprzestania płatności rat leasingowych przez Korzystających.
    Zgodnie z umową leasingu, w przypadku wygaśnięcia umowy na skutek wystąpienia
    szkody całkowitej, po otrzymaniu odszkodowania ubezpieczeniowego od ubezpieczyciela
    Spółka dokonuje ostatecznego rozliczenia należności wynikających z umowy leasingu.
    Jeżeli otrzymana przez Spółkę od ubezpieczyciela kwota odszkodowania
    ubezpieczeniowego, powiększona o cenę sprzedaży netto pozostałości powypadkowych (o
    ile występują i zostaną sprzedane do czasu dokonania rozliczenia) i pomniejszona o kwotę
    netto poniesionych przez Spółkę dodatkowych kosztów związanych z likwidacją szkody,
    jest niższa niż tzw. kwota zdyskontowana, wówczas Korzystający jest zobowiązany do
    zapłaty na rzecz Spółki różnicy pomiędzy wartością odszkodowania ubezpieczeniowego a
    kwotą zdyskontowaną.
    W przypadku, gdy ubezpieczyciel odmawia przyznania odszkodowania
    ubezpieczeniowego lub nie wypłaca tego odszkodowania w terminie 30 dni od dnia
    wysłania Korzystającemu przez Spółkę pisemnego potwierdzenia wygaśnięcia umowy
    leasingu, to niezależnie od przyczyn takiego stanowiska ubezpieczyciela, Wnioskodawca
    jest uprawniony do żądania od Korzystającego kwoty zdyskontowanej powiększonej o
    poniesione przez Spółkę koszty związane z przedmiotem leasingu, w tym koszty związane
    z likwidacją szkody. Kwota zdyskontowana, zgodnie z umową leasingu, oznacza
    powstającą w przypadku wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy leasingu należność
    finansującego, stanowiącą sumę zdyskontowanych okresowych opłat leasingowych netto,
    których termin płatności nie nastąpił do dnia wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy
    leasingu.
    Ponadto, zgodnie z umową leasingu, Spółka może wypowiedzieć ze skutkiem
    natychmiastowym umowę leasingu z winy Korzystającego, jeżeli:
      · Korzystający pozostaje w zwłoce w zapłacie wstępnej opłaty leasingowej lub co
        najmniej jednej okresowej opłaty leasingowej lub innych należności na łączną kwotę
        co najmniej jednej okresowej opłaty leasingowej i pomimo wyznaczenia
        dodatkowego terminu zapłaty tych należności wraz z odsetkami nie uiścił ich;
      · Korzystający naruszy postanowienia umowy leasingu dotyczące przedmiotu leasingu,
                          11  12w zakresie określonym w art. 709 lub art. 709 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
        Kodeks Cywilny (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1145., dalej: „Kodeks Cywilny”) i pomimo
        wyznaczenia dodatkowego terminu do zaniechania tych naruszeń lub usunięcia
        zmian nie uczynił tego.
    W przypadku wypowiedzenia umowy leasingu z uwagi m.in. na zaleganie przez
    Korzystającego z opłatami leasingowymi, Korzystający jest zobowiązany niezwłocznie, nie
    później niż w terminie wyznaczonym przez Spółkę, zwrócić kompletny przedmiot leasingu
    na swój koszt i ryzyko w miejsce wskazane przez Spółkę na terenie Polski wraz ze
    wszystkimi dokumentami związanymi z przedmiotem leasingu, wolny od wad fizycznych
    oraz oznaczeń Korzystającego. Niezależnie od tego Spółka jest także uprawniona do
    odbioru przedmiotu leasingu na koszt Korzystającego z miejsca znajdowania się
    przedmiotu leasingu bez potrzeby uzyskiwania odrębnej zgody Korzystającego.
    W przypadku, gdy po wypowiedzeniu umowy leasingu uzyskana przez Spółkę cena
    sprzedaży netto przedmiotu leasingu albo wartość netto przedmiotu leasingu ustalona
    przy oddaniu przedmiotu leasingu osobie trzeciej do używania lub wartość rynkowa netto
    przyjęta w przypadku przejęcia na potrzeby własne, po potrąceniu kwoty netto kosztów

    poniesionych przez Spółkę w związku z odebraniem przedmiotu leasingu, jego wyceną,
    transportem, naprawą, usunięciem oznaczeń Korzystającego, ubezpieczeniem, w tym w
    okresie po wypowiedzeniu umowy leasingu, przechowaniem, konserwacją, sprzedażą lub
    przygotowaniem przedmiotu leasingu do niej, jest niższa od kwoty zdyskontowanej,
    wówczas Korzystający jest zobowiązany zapłacić Spółce różnicę, niezależnie od wszelkich
    innych wymagalnych wierzytelności głównych i ubocznych Spółki wobec Korzystającego.
    Prawo do żądania przez Spółkę określonych kwot z tytułu przedterminowego
    wypowiedzenia umowy z winy Korzystającego bądź jej wygaśnięcia, ma na celu
    zabezpieczenie interesów Spółki i zrekompensowanie jej straty z tytułu wcześniejszego
    zakończenia umowy leasingu, pełni zatem – na gruncie prawa cywilnego – funkcję
    odszkodowania za szkodę wyrządzoną finansującemu wskutek naruszenia przez
    korzystającego umowy leasingu z przyczyn, za które on odpowiada (np. wyrok Sąd
    Najwyższy z 15 lutego 2008 r., sygn. akt I CSK 354/07, potwierdza, że tego rodzaju opłata
    stanowi „odszkodowanie o wysokości umownie określonej przez wskazanie kryteriów do
    jego obliczenia”).
    W piśmie z dnia 22 października 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku,
    Wnioskodawca wskazał, że w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością
    gospodarczą, zdarza się, że umowy leasingu finansowego wygasają lub zostają rozwiązane
    – z winy Korzystającego – przed upływem terminu, na jaki zostały zawarte. Przyczyną takiej
    sytuacji może być między innymi utrata przedmiotu leasingu (np. w wyniku kradzieży). W
    momencie zaistnienia takiej sytuacji, umowa leasingu wygasa z ostatnim dniem miesiąca
    kalendarzowego, w którym Spółka otrzymała od Korzystającego pisemne powiadomienie
    (pod rygorem nieważności) o zaginięciu bądź utracie przedmiotu leasingu (w każdym z
    tych przypadków potwierdzone zgłoszeniem tego faktu ubezpieczycielowi i Policji) lub
    Wnioskodawca dowiedział się w inny sposób, w szczególności od organów ścigania o
    zaginięciu bądź utracie przedmiotu leasingu. Po wygaśnięciu umowy, Spółka wysyła
    Korzystającemu pisemne potwierdzenie jej wygaśnięcia.
    Rozliczenie umowy leasingu w powyższym przypadku odbywa się analogicznie jak w
    przypadku wygaśnięcia umowy na skutek wystąpienia szkody całkowitej, tj. po otrzymaniu
    odszkodowania ubezpieczeniowego od ubezpieczyciela Spółka dokonuje ostatecznego
    rozliczenia należności wynikających z umowy leasingu. Jeżeli otrzymana przez Spółkę od
    ubezpieczyciela kwota odszkodowania ubezpieczeniowego jest niższa niż tzw. kwota
    zdyskontowana, wówczas Korzystający jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Spółki różnicy
    pomiędzy kwotą zdyskontowaną a wartością odszkodowania ubezpieczeniowego
    otrzymanego przez Spółkę od ubezpieczyciela.
    W przypadku, gdy ubezpieczyciel odmawia przyznania odszkodowania
    ubezpieczeniowego lub nie wypłaca tego odszkodowania w terminie 30 dni od dnia
    wysłania Korzystającemu przez Spółkę pisemnego potwierdzenia wygaśnięcia umowy
    leasingu, to niezależnie od przyczyny takiego stanowiska ubezpieczyciela, Wnioskodawca
    jest uprawniony do żądania od Korzystającego kwoty zdyskontowanej.
    Kwota zdyskontowana, zgodnie z umową leasingu, oznacza powstającą w przypadku
    wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy leasingu należność finansującego, stanowiącą
    sumę zdyskontowanych okresowych opłat leasingowych netto, których termin płatności
    nie nastąpił do dnia wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy leasingu.
    Ponadto Wnioskodawca wskazał:
      1. W odpowiedzi na pytanie: „Jakie konkretnie elementy składały się na cenę określoną
        w fakturze pierwotnej (np. raty, odsetki, inne - jakie?)?” – Na cenę określoną na
        fakturze pierwotnej składają się następujące elementy:
        · wstępna opłata leasingowa (w całości rata kapitałowa) - pierwsza część
          wynagrodzenia Wnioskodawcy za używanie przedmiotu leasingu przez
          Korzystającego, ustalana przez strony przy zawarciu umowy leasingu.

        · suma okresowych opłat leasingowych (część kapitałowa) - suma płatnych w
          okresach rozrachunkowych części wynagrodzenia Wnioskodawcy za oddanie
          przedmiotu leasingu do używania i pobierania pożytków (kwota
          odpowiadająca różnicy pomiędzy wartością początkową przedmiotu leasingu
          a wstępną opłatą leasingową);
        · suma okresowych opłat leasingowych (część odsetkowa) - suma płatnych w
          okresach rozrachunkowych części wynagrodzenia Wnioskodawcy za oddanie
          przedmiotu leasingu do używania i pobierania pożytków (wartość odsetek
          należnych za cały okres umowy leasingu).
      2. W odpowiedzi na pytanie: „W jaki sposób w przypadku wygaśnięcia lub rozwiązania
        umowy leasingu rozliczne są ww. kwoty składające się na cenę wynikające z
        pierwotnej faktury?” – Co do zasady, w przypadku wygaśnięcia lub rozwiązania
        umowy leasingu w każdym z 3 wariantów (stwierdzenie szkody całkowitej, utrata
        przedmiotu leasingu, windykacja i sprzedaż przedmiotu leasingu na skutek
        zaprzestania płatności rat leasingowych przez Korzystającego), Wnioskodawca jest
        uprawniony do żądania od Korzystającego kwoty zdyskontowanej.
        Kwota zdyskontowana, zgodnie z umową leasingu, oznacza powstającą w
        przypadku wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy leasingu należność
        finansującego, stanowiąca sumę zdyskontowanych okresowych opłat leasingowych
        netto, których termin płatności nie nastąpił do dnia wygaśnięcia lub wypowiedzenia
        umowy leasingu.
        Należy zauważyć, że wartość części odsetkowej opłat leasingowych wykazanych na
        fakturze pierwotnej jest kalkulowana przy założeniu finansowania przedmiotu
        leasingu przez pierwotnie założony okres trwania umowy leasingu. W momencie
        wcześniejszego wygaśnięcia/rozwiązania umowy leasingu z winy Korzystającego,
        okres trwania umowy leasingu, a tym samym okres finansowania, ulega skróceniu
        względem pierwotnie zakładanego, zatem kwota odsetek powinna zostać ustalona
        (zdyskontowana), stosownie do faktycznego okresu trwania umowy leasingu.
        Rezultatem dyskontowania jest odpowiednie pomniejszenie części odsetkowej,
        natomiast część kapitałowa opłat leasingowych pozostaje niezmieniona.
        Mając na uwadze powyższe oraz zapisy umowy leasingu, podstawą do kalkulacji
        zdyskontowanych opłat leasingowych jest nominalna wartość okresowych opłat
        leasingowych skalkulowana przy zastosowaniu właściwej stopy dyskonta oraz marży.
      3. W odpowiedzi na pytanie „Zapłaty jakich konkretnie części kwoty z faktury
        pierwotnej Wnioskodawca nadal żąda mimo rozwiązania/wygaśnięcia umowy?” –
        Jak wskazano w odpowiedzi na pyt. 2, Wnioskodawca, w każdym z 3 wariantów,
        mimo wypowiedzenia/wygaśnięcia umowy nadal żąda od Korzystającego kwoty
        zdyskontowanej, stanowiącej sumę zdyskontowanych okresowych opłat
        leasingowych netto, których termin płatności nie nastąpił do dnia wygaśnięcia lub
        wypowiedzenia umowy leasingu. Dyskontowaniu podlega zatem suma okresowych
        opłat leasingowych, które zostały wskazane na fakturze pierwotnej, ale których
        termin płatności nie nastąpił do dnia wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy
        leasingu.
        Należy natomiast zauważyć, że w zależności od okoliczności towarzyszących
        wypowiedzeniu/wygaśnięciu umowy leasingu (np. wypłata odszkodowania
        ubezpieczeniowego, odebranie przedmiotu leasingu przez Spółkę), ostateczna
        kwota, której Spółka może żądać od Korzystającego może być inna niż opisana
        wyżej kwota zdyskontowana. Możliwe warianty rozliczenia z Korzystającym zostały
        przedstawione w odpowiedzi na kolejne pytania.
      4. W odpowiedzi na pytanie „W jaki sposób rozliczone zostaną poszczególne
        zafakturowane raty, odsetki i inne kwoty składające się na pierwotnie określoną

        cenę towaru?” – W przypadku rozwiązania umowy leasingu, suma okresowych opłat
        leasingowych, których termin płatności upłynął przed momentem wypowiedzenia
        lub wygaśnięcia umowy zostaną rozliczone na zasadach ogólnych wynikających z
        umowy leasingu tj. Spółka będzie w dalszym ciągu uprawniona do żądania tych
        kwot od Korzystającego.
        Natomiast w przypadku rozwiązania umowy leasingu (w każdym z 3 wskazanych
        przypadków) suma okresowych opłat leasingowych (w części kapitałowej i
        odsetkowej) których termin płatności nie nastąpił do dnia wygaśnięcia lub
        wypowiedzenia umowy leasingu staje się, co do zasady, natychmiast wymagalna.
        Biorąc natomiast pod uwagę fakt, że raty te stają się natychmiast wymagalne,
        Spółka jest zobowiązana uwzględnić fakt, że dochodzi do zaprzestania finansowania
        Korzystającego. W związku z powyższym, Spółka nie żąda od Korzystającego sumy
        pełnych okresowych opłat leasingowych, których termin płatności przypada na
        okres po dniu wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy leasingu, lecz w pierwszej
        kolejności wartość tych opłat ulega odpowiedniemu zdyskontowaniu o wartość
        pieniądza w czasie, tak aby uwzględnić fakt skrócenia okresu finansowania.
        Dodatkowo, jak wskazano wyżej, w zależności od okoliczności towarzyszących
        wypowiedzeniu/wygaśnięciu umowy leasingu (np. wypłata odszkodowania
        ubezpieczeniowego, odebranie przedmiotu leasingu przez Spółkę), ostateczna
        kwota, której Spółka może żądać od Korzystającego może być inna niż opisana
        wyżej kwota zdyskontowana. Możliwe warianty rozliczenia z Korzystającym zostały
        przedstawione w odpowiedzi na kolejne pytania.
      5. W odpowiedzi na pytanie „Które z ww. należności stają się na moment wygaśnięcia
        lub rozwiązania umowy wymagalne, np. czy raty, których terminy płatności
        /wymagalności przypadły po rozwiązaniu/wygaśnięciu umowy, stają się natychmiast
        wymagalne i stanowią dla Wnioskodawcy w dalszym ciągu kwotę należną, gdyż
        oczekuje on ich zapłaty, a które przestają być wymagalne (np. odsetki)?” – W
        momencie wygaśnięcia lub rozwiązania umowy leasingu wszystkie raty (w części
        kapitałowej i odsetkowej) wynikające z umowy leasingu, których termin płatności
        nie nastąpił do dnia wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy leasingu stają się, co
        do zasady, natychmiast wymagalne i stanowią dla Wnioskodawcy w dalszym ciągu
        kwotę należną, gdyż oczekuje on ich zapłaty. Jednakże należy zaznaczyć, że Spółka
        nie może żądać ich pełnej wartości, a jedynie tzw. kwoty zdyskontowanej, o której
        mowa w odpowiedzi na pyt. 2.
        Dodatkowo, w zależności od tego czy uda się odzyskać przedmiot leasingu lub
        uzyskać odszkodowanie od ubezpieczyciela, kwota jakiej Spółka żąda od
        Korzystającego może ulec odpowiedniemu obniżeniu (np. o kwotę, którą udało się
        uzyskać z tytułu sprzedaży przedmiotu leasingu czy o kwotę otrzymanego
        odszkodowania).
      6. W odpowiedzi na pytanie „Czy Wnioskodawca żąda od leasingobiorcy ewentualnych
        innych kwot, niż te wynikające z pierwotnej faktury (np. tych związanych z
        poniesionymi przez Wnioskodawcę kosztami np. wymienionymi we wniosku szkody,
        transportu, naprawy)? Jeżeli tak, to proszę wskazać konkretnie jakich kwot żąda
        Wnioskodawca.” – W przypadku wygaśnięcia lub rozwiązania umowy leasingu
        Wnioskodawca może obciążyć leasingobiorcę następującymi kosztami
        dodatkowymi:
        • w przypadku wygaśnięcia umowy na skutek stwierdzenia szkody całkowitej -
          Spółka jest uprawniona do żądania od Korzystającego kosztów związanych z
          likwidacją szkody oraz kosztów związanych z przedmiotem leasingu lub jego
          pozostałościami w tym powstałych po wygaśnięciu umowy leasingu a
          dotyczących m.in. ubezpieczenia, przechowywania, złomowania czy utylizacji
          przedmiotu leasingu lub jego pozostałości;

        • w przypadku wypowiedzenia umowy na skutek zaprzestania płatności rat
          leasingowych - Spółka może żądać od Korzystającego kosztów poniesionych
          przez Spółkę w związku z odebraniem przedmiotu leasingu, jego wyceną,
          transportem, naprawą, usunięciem oznaczeń Korzystającego,
          ubezpieczeniem w tym w okresie po wypowiedzeniu umowy leasingu,
          przechowaniem i konserwacją. Powyższa możliwość wynika z faktu, że to
          Korzystający zobowiązany jest po wypowiedzeniu umowy m.in. zwrócić
          kompletny przedmiot leasingu w miejsce wskazane przez Spółkę. Gdy tego
          nie robi Spółka może odebrać przedmiot leasingu na koszt Korzystającego.
        Natomiast w przypadku wygaśnięcia umowy na skutek utraty przedmiotu leasingu,
        Wnioskodawca nie obciąża Korzystającego kosztami dodatkowymi.
      7. W odpowiedzi na pytanie „Czy w każdym z 3 przypadków opisanych we wniosku tj.
        stwierdzenia szkody całkowitej, utraty przedmiotu leasingu, windykacji i sprzedaży
        przedmiotu leasingu na skutek zaprzestania płatności rat leasingowych przez
        Korzystającego rozliczenie w związku z rozwiązaniem/wygaśnięciem umowy
        wygląda tak samo? Czy też np. w sytuacji gdy następuje zwrot samochodu, to
        Wnioskodawca już nie żąda spłaty pozostałych rat, których termin płatności
        przypadałby po rozwiązaniu/wygaśnięciu umowy?” – Rozliczenie umowy leasingu w
        przypadku wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy wygląda następująco:
        · w przypadku stwierdzenia szkody całkowitej – po otrzymaniu odszkodowania
          ubezpieczeniowego od ubezpieczyciela, Spółka jest zobowiązana do
          dokonania stosownego ostatecznego rozliczenia należności wynikających z
          umowy leasingu. Jeżeli otrzymana przez Wnioskodawcę od ubezpieczyciela
          kwota odszkodowania ubezpieczeniowego, powiększona o cenę sprzedaży
          netto pozostałości powypadkowych (o ile występują i zostaną sprzedane do
          czasu dokonania rozliczenia) i pomniejszona o kwotę netto poniesionych
          przez Spółkę dodatkowych kosztów związanych z likwidacją szkody oraz o
          kwotę innych kosztów związanych z przedmiotem leasingu (lub jego
          pozostałościami w tym powstałych po wygaśnięciu umowy leasingu, a
          dotyczących m.in. ubezpieczenia, przechowywania, złomowania czy utylizacji
          przedmiotu leasingu lub jego pozostałości) jest wyższa niż kwota
          zdyskontowana, wówczas Spółka jest zobowiązana zapłacić Korzystającemu
          nadwyżkę, z tym zastrzeżeniem, że w pierwszej kolejności Spółka może
          potrącić kwotę tej nadwyżki z wszelkimi wymagalnymi wierzytelnościami
          głównymi i ubocznymi, jakie posiada wobec Korzystającego z jakiegokolwiek
          tytułu prawnego. W przeciwnym przypadku Korzystający jest zobowiązany do
          zapłaty różnicy na rzecz Spółki, niezależnie od wszelkich wymagalnych
          wierzytelności Spółki wobec Korzystającego.
          Gdy ubezpieczyciel odmawia przyznania odszkodowania ubezpieczeniowego
          lub nie wypłaca tego odszkodowania w terminie 30 dni od dnia wysłania
          Korzystającemu przez Spółkę pisemnego potwierdzenia wygaśnięcia umowy
          leasingu, to niezależnie od przyczyn takiego stanowiska ubezpieczyciela,
          Spółka jest uprawniona do żądania od Korzystającego kwoty zdyskontowanej,
          kwoty netto poniesionych przez Wnioskodawcę dodatkowych kosztów
          związanych z likwidacją szkody oraz innych kosztów związanych z
          przedmiotem leasingu lub jego pozostałościami;
        · w przypadku utraty przedmiotu leasingu – rozliczenie wygląda analogicznie jak
          w przypadku otrzymania odszkodowania od ubezpieczyciela przy
          stwierdzeniu szkody całkowitej. Natomiast w niniejszym przypadku nie
          dochodzi do rozliczenia pozostałości powypadkowych oraz nie występują
          koszty dodatkowe jak może to mieć miejsce w przypadku szkody całkowitej;

        · w przypadku wypowiedzenia umowy leasingu na skutek zaprzestania płatności
          rat leasingowych przez Korzystającego – gdy po wypowiedzeniu umowy
          leasingu uzyskana przez Spółkę cena sprzedaży netto przedmiotu leasingu
          albo wartość netto przedmiotu leasingu ustalona przy oddaniu przedmiotu
          leasingu osobie trzeciej do używania lub wartość rynkowa netto przyjęta w
          przypadku przejęcia przedmiotu leasingu na potrzeby własne jest niższa od
          kwoty zdyskontowanej, wówczas Korzystający jest zobowiązany zapłacić
          Spółce tę różnicę.
      8. W odpowiedzi na pytanie „W odniesieniu do wypowiedzenia umowy np. w związku z
        zaleganiem przez leasingobiorcę z płatnościami Wnioskodawca wskazał, że
        korzystający jest zobowiązany zapłacić Spółce różnicę, niezależnie o wszelkich
        innych wymagalnych wierzytelności głównych i ubocznych Spółki wobec
        Korzystającego. Zatem należy dokładnie wyjaśnić co dokładnie Wnioskodawca
        rozumie przez wszelkie inne wymagalne wierzytelności główne i uboczne?” –
        Korzystającego ze Spółką wiązać mogą różne stosunki prawne, w szczególności
        między Spółką a Korzystającym może być zawartych kilka umów leasingu. Mając na
        uwadze powyższe, przez wszelkie inne wymagalne wierzytelności główne i uboczne,
        Spółka rozumie należności wynikające bądź to z wypowiedzianej umowy leasingu
        (np. opłaty leasingowe, które stały się należne przed wypowiedzeniem umowy
        leasingu, a nie zostały zapłacone nadal mogą być dochodzone przez Spółkę,
        niezależnie od kwoty rozliczenia), ale też należności mogące wynikać z innych
        tytułów prawnych, w tym z innych umów leasingu.
      9. W odpowiedzi na pytanie „Co to są zdyskontowane okresowe opłaty leasingowe
        netto? Co składa się na te kwoty, a co się nie składa?” – Podstawą do kalkulacji
        zdyskontowanych opłat leasingowych jest nominalna wartość okresowych opłat
        leasingowych (tj. suma opłat leasingowych w części kapitałowej i odsetkowej,
        wykazana w fakturze pierwotnej), w części która nie stała się wymagalna do dnia
        rozwiązania umowy leasingu. Kalkulacja dyskonta dokonywana jest przy
        zastosowaniu właściwej stopy dyskonta oraz marży. Dyskontowaniu podlegają
        zatem wszystkie okresowe opłaty leasingowe (część kapitałowa i część odsetkowa),
        które zostały wskazane na fakturze pierwotnej, ale których termin płatności nie
        nastąpił do dnia wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy leasingu.
        Celem zobrazowania sytuacji, opisanych we wniosku, poniżej Spółka przedstawia
        przykładowe, proste wyliczenia kwotowe do każdego z 3 przypadków, objętych
        zakresem pytania, aby wynikało z tego jakich kwot Wnioskodawca żąda do zapłaty w
        związku z rozwiązaniem/wygaśnięciem umowy.
        Na podstawę opodatkowania w leasingu finansowym składają się wstępna opłata
        leasingowa oraz suma okresowych opłat leasingowych. Zakładając, że:
        • wstępna opłata leasingowa (w całości rata kapitałowa, „WOL”) wynosi 20j.,
        • suma okresowych opłat leasingowych (część kapitałowa) wynosi 100j.,
        • suma okresowych opłat leasingowych (część odsetkowa) wynosi 10j.
        podstawa opodatkowania w momencie wydania przedmiotu leasingu wynosi
        zatem 130j.
        Dla celów poglądowych, w każdym z 3 przypadków Wnioskodawca zakłada, że
        umowa leasingu została zawarta na okres 10 miesięcy (tj. przewiduje zapłatę 10
        miesięcznych rat po 11j.). Zostaje natomiast wypowiedziana/wygasa po upływie 6
        miesięcy od czasu jej rozpoczęcia (zapłaconych zostało 6 rat po 11j.).
        Jak wskazano w odpowiedzi na pyt. 3, Wnioskodawca mimo wypowiedzenia
        /wygaśnięcia umowy nadal żąda od Korzystającego kwoty zdyskontowanej („KWZD”).

        Po upływie 6 miesięcy trwania umowy, dyskontowaniu (dla wszystkich 3 wariantów)
        podlega nominalna wartość okresowych opłat leasingowych (część kapitałowa i
        część odsetkowa), które zostały wskazane na fakturze pierwotnej, ale których
        termin płatności nie nastąpił do dnia wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy
        leasingu. Wartość kwoty zdyskontowanej kalkuluje się przy zastosowaniu właściwej
        stopy dyskonta oraz marży.
        Zakładając, że wartość każdej z pozostałych 4 rat, których termin płatności nie
        nastąpił do dnia wygaśnięcia lub rozwiązania umowy leasingu wynosi 11j.,
        Korzystającemu pozostało w sumie do spłaty 44j. W związku z wygaśnięciem lub
        wypowiedzeniem umowy leasingu należnością Spółki staje się natomiast kwota
        zdyskontowana a zatem suma zdyskontowanych okresowych opłat leasingowych.
        Wartość okresowych opłat leasingowych podlega dyskontowaniu przy zastosowaniu
        właściwej stopy dyskonta oraz marży. Zakładając, że zdyskontowana wartość
        okresowych opłat leasingowych wyniesie 10,5j. (zamiast 11j.), wartość kwoty
        zdyskontowanej wyniesie 42j.
        W zależności natomiast od okoliczności towarzyszących wypowiedzeniu
        /wygaśnięciu umowy leasingu (np. wypłata odszkodowania ubezpieczeniowego,
        odebranie przedmiotu leasingu przez Spółkę), ostateczna kwota, której Spółka
        może żądać od Korzystającego może być inna niż opisana wyżej kwota
        zdyskontowana.
        Celem zobrazowania rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a Korzystającym zakłada
        się, że kwota zdyskontowana dla poniższych schematów wynosi 42j.
        Poniżej Wnioskodawca przedstawia rozliczenie ostatecznej kwoty, której Spółka
        może żądać od Korzystającego w przypadku wygaśnięcia lub rozwiązania umowy:
        • na skutek stwierdzenia szkody całkowitej:
        W niniejszej sytuacji, Spółka w związku ze stwierdzeniem szkody całkowitej może
        otrzymać odszkodowanie ubezpieczeniowe od ubezpieczyciela „ODSZ” (30j.).
        Rozliczenie ostatecznej kwoty, której Wnioskodawca może żądać od Korzystającego,
        kalkulowane jest zgodnie z poniższym schematem:
        42 (KWZD) - 30 (ODSZ) = 12
        Kwota, której Wnioskodawca może żądać od Korzystającego: 12j.
        · na skutek utraty przedmiotu leasingu:
        W niniejszej sytuacji Wnioskodawca zakłada, że Korzystający utracił przedmiot
        leasingu (np. na skutek kradzieży). Spółka nie otrzyma z tego tytułu żadnych
        dodatkowych kwot jak np. ubezpieczenie czy kwota wynikająca ze sprzedaży
        odzyskanego przedmiotu leasingu. Mając to na uwadze, Spółka będzie uprawniona
        do żądania całej kwoty zdyskontowanej od Korzystającego.
        KWZD = 42
        Kwota, której Wnioskodawca może żądać od Korzystającego: 42j.
        · na skutek windykacji i sprzedaży przedmiotu leasingu w przypadku
          zaprzestania płatności rat leasingowych przez Korzystającego:
        W niniejszej sytuacji Wnioskodawca zakłada, że Spółka w związku z odzyskaniem i
        sprzedażą przedmiotu leasingu otrzyma wynagrodzenie z tytułu takiej transakcji -
        „SPRZ” (20). Dodatkowo, Spółka poniosła koszty związane z windykacją w kwocie 5j.
        Mając to na uwadze, rozliczenie ostatecznej kwoty, której Wnioskodawca może
        żądać od Korzystającego, kalkulowane jest zgodnie z poniższym schematem:
        42 (KWZD) - 20 (SPRZ) + 5 = 27

        Kwota, której Wnioskodawca może żądać od Korzystającego: 27j.
    Pytanie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w przypadku wygaśnięcia, bądź przedterminowego rozwiązania umowy leasingu
    finansowego, spełniającej warunki określone w art. 17f ustawy o CIT, która stanowi
    dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, na skutek wystąpienia
    szkody całkowitej, utraty przedmiotu leasingu lub gdy umowa wygasa bądź jest
    rozwiązana z winy Korzystającego, Spółka powinna wystawić korektę faktury
    dokumentującej wydanie przedmiotu leasingu i dokonać obniżenia podstawy
    opodatkowania takiej dostawy do wysokości kwot rzeczywiście należnych Spółce po
    uwzględnieniu następstw ww. okoliczności, czyli podstawa opodatkowania powinna
    obejmować sumę opłat leasingowych należnych do dnia poprzedzającego rozwiązanie
    umowy leasingu, powiększoną o kwotę zdyskontowaną oraz pomniejszoną o kwotę
    otrzymanego odszkodowania (w przypadku szkody całkowitej lub kradzieży) lub o wartość
    zwróconego przedmiotu leasingu (w przypadku sprzedaży lub ponownego leasingu
    odebranego korzystającemu przedmiotu leasingu lub pozostałości po przedmiocie
    leasingu)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W przypadku wygaśnięcia, bądź przedterminowego rozwiązania umowy leasingu
    finansowego, w szczególności na skutek wystąpienia szkody całkowitej, utraty przedmiotu
    leasingu lub gdy umowa wygasa bądź jest rozwiązana z winy Korzystającego, powstanie
    konieczność wystawienia korekty faktury dokumentującej wydanie przedmiotu leasingu i
    obniżenia podstawy opodatkowania takiej dostawy do wysokości kwot rzeczywiście
    należnych Spółce po uwzględnieniu następstw ww. okoliczności, czyli podstawa
    opodatkowania powinna obejmować wartość należnych do dnia rozwiązania umowy rat
    leasingowych wynikających z umowy leasingu (wymaganych na podstawie dokumentów
    wystawionych przez Spółkę do dnia przedterminowego rozwiązania lub wypowiedzenia
    umowy leasingu).
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT wydanie towarów na podstawie umowy leasingu,
    zgodnie z którą odpisów amortyzacyjnych dokonuje Korzystający, stanowi dostawę
    towarów. W związku z tym przy zawarciu umowy leasingu finansowego, z chwilą wydania
    przedmiotu leasingu Korzystającemu, Spółka wystawia fakturę dokumentującą
    przedmiotową dostawę, opiewającą na całą wartość przedmiotu leasingu, a w
    konsekwencji cały podatek VAT zostaje rozliczony przy zawarciu umowy i wydaniu
    przedmiotu leasingu na mocy art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT przewiduje, iż podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika. W sytuacji zatem, gdy po wydaniu przedmiotu leasingu korzystającemu,
    czyli po powstaniu obowiązku podatkowego i określeniu na ten moment podstawy
    opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, zaistnieją okoliczności, w
    następstwie których – zgodnie z umową leasingu – dana umowa wygasa, bądź ulega
    rozwiązaniu z winy Korzystającego i w konsekwencji przedmiot leasingu podlega zwrotowi,
    obniżona zostanie podstawa opodatkowania, gdyż kwota należna z tytułu sprzedaży
    zostanie pomniejszona o wartość rat leasingowych, które byłyby spłacane po rozwiązaniu
    umowy (rat obejmujących część odsetkową i część kapitałową obejmującą spłatę wartości
    początkowej przedmiotu leasingu).

    Zgodnie bowiem z art. 29a ust. 10 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża
    się m.in. o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen oraz o
    wartość zwróconych towarów i opakowań. W związku z powyższym, mając na uwadze
    treść przepisu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, określona na moment dostawy
    przedmiotu leasingu podstawa opodatkowania powinna zostać obniżona m.in. o wartość
    odsetek od rat, które stały się natychmiast wymagalne z chwilą rozwiązania umowy
    leasingu wskutek jej wypowiedzenia. W takiej sytuacji, przedmiotowa obniżka powinna
    zostać udokumentowana fakturą korygującą, o której mowa w art. 106j ust. 1 pkt 2 ustawy
    o VAT.
    Dodatkowo, w myśl art. 29a ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania
    zmniejsza się, co do zasady, o wartość zwróconych towarów i opakowań. Przepis art. 29a
    ust. 10 ustawy o VAT implementuje art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE, który wskazuje
    okoliczności powodujące obniżenie podstawy opodatkowania, jakie nastąpiły po
    dokonaniu dostawy (transakcji), wyrażając zasadę, że podstawa opodatkowania nie może
    przewyższać kwoty należnego podatnikowi wynagrodzenia, co gwarantuje także realizację
    zasady neutralności podatku od towarów i usług dla podatników. Zmiana stosunków
    umownych, w następstwie której dochodzi do obniżenia wynagrodzenia podatnika w
    stosunku do pierwotnie ustalonego lub do zwrotu sprzedanych towarów (opakowań),
    musi skutkować obniżeniem podstawy opodatkowania ustalonej w momencie
    zrealizowania transakcji. Jeżeli więc na skutek rozwiązania umowy leasingu z winy
    korzystającego, zgodnie z zawartą umową i przepisami Kodeksu Cywilnego, leasingodawcy
    ostatecznie będzie się należała zapłata w kwocie mniejszej niż pierwotnie umówiona,
    okoliczność ta winna znaleźć odzwierciedlenie w ustalonej dla tej transakcji podstawie
    opodatkowania. W związku z tym, przedwczesne rozwiązanie umowy leasingu
    finansowego i zwrot przedmiotu leasingu skutkować będzie, w ocenie Spółki,
    koniecznością korekty faktury VAT dokumentującej transakcję dostawy towaru na
    podstawie umowy leasingu finansowego, gdyż kwota należna z tytułu sprzedaży zostanie
    obniżona. Zmianie ulegnie podstawa opodatkowania VAT i Spółka będzie zobligowana do
    wystawienia korekty faktury.
    Mając na uwadze powyższe, w takiej sytuacji podstawę opodatkowania należy obniżyć nie
    tylko o stosowną wartość odsetek od rat, które stały się natychmiast wymagalne z chwilą
    rozwiązania umowy leasingu wskutek jej wypowiedzenia na podstawie art. 29a ust. 10 pkt
    1 w zw. z art. 106j ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, lecz także wartość zwróconego Spółce
    przedmiotu leasingu (wartość odpowiadająca niespłaconej wartości początkowej
    przedmiotu leasingu na moment wygaśnięcia lub wypowiedzenia umowy leasingu z
    przyczyn wskazanych we wniosku) zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 106j ust. 1
    pkt 3 ustawy o VAT.
    W kwestii możliwości skorygowania podstawy opodatkowania w przypadku leasingu
    finansowego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia
    2 lipca 2015 r. w sprawie C-209/14 NLB Leasing d.o.o. przeciwko Republika Slovenija.
    Trybunał stwierdził mianowicie, że art. 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, który
    dotyczy przypadków anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub
    częściowego niewywiązania się z płatności lub obniżenia ceny po dokonaniu transakcji,
    zobowiązuje państwa członkowskie do obniżenia podstawy opodatkowania i w związku z
    tym również kwoty podatku VAT należnego od podatnika za każdym razem, gdy po
    dokonaniu transakcji podatnik nie otrzymał części lub całości wynagrodzenia.
    Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 28 września 2017 r. (sygn. akt I FSK 2053
    /15) wskazując, że „w razie rozwiązania umowy leasingu finansowego na skutek
    okoliczności, za które korzystający ponosi odpowiedzialność, w konsekwencji czego
    korzystający jest zobowiązany do natychmiastowego zapłacenia finansującemu wszystkich
    przewidzianych w umowie, a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie
    finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i rozwiązania

    umowy leasingu, finansującemu – na podstawie art. 106j ust. 1 pkt 2 oraz art. 106j ust. 1
    pkt 3 u.p.t.u. – przysługuje prawo do korekty faktury dokumentującej tę umowę, jeżeli
    prowadzi to do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu obniżenia ceny lub z tytułu
    zwrotu towaru (...) Ponadto obniżona w takim przypadku podstawa opodatkowania, w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t.u., obejmuje świadczenie rzeczywiście należne
    finansującemu, po uwzględnieniu następstw ww. okoliczności, czyli zasadniczo (bez
    uwzględnienia świadczeń z tytułu ubezpieczenia, zaliczanych do podstawy
    opodatkowania) sumę rat leasingowych należnych na dzień rozwiązania umowy oraz rat
    leasingowych wymagalnych na ten dzień, których termin płatności przypada po tymże
    dniu, pomniejszonych o stosowną część odsetkową oraz wartość ewentualnie zwróconego
    finansującemu przedmiotu leasingu”.
    Analogicznie w wyroku z dnia 30 stycznia 2018 r. (sygn. akt I FSK 1330/15) NSA stwierdził,
    że w sytuacji, gdy po wydaniu przedmiotu leasingu korzystającemu, czyli po powstaniu
    obowiązku podatkowego i określeniu na ten moment podstawy opodatkowania zgodnie z
    art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, zaistnieją okoliczności, w następstwie których – zgodnie z
    umową leasingu – zapłata otrzymana przez leasingodawcę od leasingobiorcy ulegnie
    obniżeniu, należy skorygować pierwotnie określoną podstawę opodatkowania tej
    dostawy. Brak jest podstaw, aby na gruncie przepisów ustawy o VAT ograniczyć możliwość
    skorygowania podstawy opodatkowania do sytuacji, gdy korzystający zwraca
    leasingodawcy przedmiot leasingu. Ponadto przepis art. 29a ust. 10 pkt 1 w związku z art.
    106j ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT umożliwia skorygowanie podstawy opodatkowania o kwoty
    udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen. Sytuację, gdy na skutek
    przedterminowego rozwiązania umowy leasingu leasingodawca może otrzymać mniejszą
    kwotę wynagrodzenia niż wynikająca z pierwotnie wystawionej faktury, należy traktować
    jako obniżenie ceny.
    Ze względu na powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wygaśnięcie umowy
    leasingu finansowego w czasie jej trwania, bądź przedterminowe jej rozwiązanie z winy
    Korzystającego, spowoduje konieczność wystawienia korekty faktury dokumentującej
    transakcję dostawy w ramach leasingu finansowego.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował, że w opinii Spółki, w
    przypadku wygaśnięcia, bądź przedterminowego rozwiązania umowy leasingu
    finansowego, na skutek wystąpienia szkody całkowitej, utraty przedmiotu leasingu lub gdy
    umowa wygasa bądź jest rozwiązana z winy Korzystającego, powstanie konieczność
    wystawienia korekty faktury dokumentującej wydanie przedmiotu leasingu i obniżenia
    podstawy opodatkowania takiej dostawy do wysokości kwot rzeczywiście należnych
    Spółce po uwzględnieniu następstw ww. okoliczności, czyli podstawa opodatkowania
    powinna obejmować sumę opłat leasingowych należnych do dnia poprzedzającego
    rozwiązanie umowy leasingu, powiększoną o kwotę zdyskontowaną oraz pomniejszoną o
    kwotę otrzymanego odszkodowania (w przypadku szkody całkowitej lub kradzieży) lub o
    wartość zwróconego przedmiotu leasingu (w przypadku sprzedaży lub ponownego
    leasingu odebranego korzystającemu przedmiotu leasingu lub pozostałości po
    przedmiocie leasingu).
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 19 stycznia 2021 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak 0113-KDIPT1-2.4012.499.2020.3.JSZ, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwa Pełnomocnikowi 20 stycznia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    19 lutego 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Łodzi. Skarga wpłynęła do mnie 19 lutego 2021 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz
    zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, według norm prawem przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną interpretację – wyrokiem z 19
    maja 2021 r. sygn. akt I SA/Łd 265/21.
    25 czerwca 2021 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 5 marca 2025 r. (wpływ 31 marca 2025 r.),
    sygn. akt I FSK 1708/21 oddalił skargę kasacyjną.
    11 kwietnia 2025 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął prawomocny wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi i Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
      ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nie
      prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we
    wniosku stanie faktycznym oraz w przypadku zdarzenia przyszłego w dacie pierwotnej
    interpretacji, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej
    sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 maja
    2021 r. sygn. akt I SA/Łd 265/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2025
    r. sygn. akt I FSK 1708/21 (data wpływu wyroku 31 marca 2025 r.).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności
        towarów w zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
        członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
        lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
        własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na
    przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do
    faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.
    Zgodnie z art. 7 ust. 9 ustawy:
      Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z
      przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje
      korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których
      przedmiotami są grunty.
    Stosownie do powołanego przepisu, umowa leasingu finansowego jest dla potrzeb
    podatku od towarów i usług traktowana jako odpłatna dostawa towarów.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. Stosownie do tego przepisu:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;

      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z art. 29a ust. 10 ustawy wynika, że:
      Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Z treści art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
      2) udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub
        w jakiejkolwiek innej pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Jak wynika z art. 106j ust. 2 ustawy:
      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) przyczynę korekty;
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
        należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
        korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
        stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych
        pozycji.
    Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia
    mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera
    błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą
    wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź
    w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
    Zatem korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez
    wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w
    celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur
    korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty
    przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu
    udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 19 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Łd 265
    /21 wskazał, że:
      (...) w wyroku z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie C-209/14 NLB Leasing d.o.o. (Republika
      Slovenija) wypowiedział się TSUE, stwierdzając, że uwzględniając art. 90 ust. 1
      dyrektywy 2006/112/WE, VAT powinien być pobierany od świadczenia wzajemnego
      rzeczywiście otrzymanego przez podatnika, co oznacza, iż poza przypadkami
      anulowania lub rozwiązania umów, w których strony powracają do sytuacji sprzed
      zawarcia umowy i podatnikowi przestaje przysługiwać wierzytelność, art. 90 ust. 1
      dyrektywy 2006/112/WE dotyczy jedynie tych sytuacji, w których druga strona
      umowy nie dokona spłaty długu, pomimo że jest do tego zobowiązana na mocy tejże
      umowy, bądź dokona tej spłaty tylko częściowo.
      Oznacza to, że w sytuacji gdy po wydaniu przedmiotu leasingu korzystającemu
      (powstaniu obowiązku podatkowego) i określeniu na ten moment podstawy
      opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, zaistnieją okoliczności, w
      następstwie których - zgodnie z zawartą umową - zapłata, którą dokonujący dostawy
      towarów (leasingodawca) otrzyma z tytułu tej dostawy od leasingobiorcy lub osoby
      trzeciej, ulegnie obniżeniu, należy dokonać korekty pierwotnie określonej podstawy
      opodatkowania tej dostawy. Nie należy bowiem pomijać, że jeżeli np. w wyniku
      rozwiązania umowy z winy korzystającego, zgodnie z zawartą umową i przepisami
                      15kodeksu cywilnego (art. 7O9 k.c.), leasingodawcy będzie należna ostatecznie
      zapłata mniejsza, niż umówiona pierwotnie, powinno to znaleźć odzwierciedlenie w
      ustalonej dla tej transakcji podstawie opodatkowania, gdyż - jak trafnie stwierdził
      TSUE - podatek powinien być pobierany od świadczenia wzajemnego rzeczywiście
      otrzymanego przez podatnika.
      W zakresie tym znajdą zastosowanie - w zależności od okoliczności - przepisy art.
      29a ust. 10 pkt 1 w zw. z art. 106j ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (obniżenie podstawy
      opodatkowania z tytułu obniżenia ceny) i art. 29a ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 106j ust. 1
      pkt 3 ustawy o VAT (obniżenie podstawy opodatkowania z tytułu zwrotu towaru).
      Przepis art. 29a ust. 10 ustawy o VAT, stanowiący implementację art. 90 dyrektywy
      2006/112/WE, normuje przypadki powodujące obniżenie podstawy opodatkowania,
      które nastąpiły po dokonaniu dostawy (transakcji), będąc wyrazem zasady, zgodnie z
      którą podstawa opodatkowania nie może przewyższać kwoty wynagrodzenia
      należnego, co gwarantuje także realizację zasady neutralności VAT dla podatników.
      Zmiana stosunków umownych, w następstwie których dochodzi do obniżenia
      wynagrodzenia podatnika w odniesieniu do pierwotnie ustalonego lub do zwrotu
      sprzedanych towarów, musi skutkować obniżeniem ustalonej w momencie
      transakcji podstawy opodatkowania. Oznacza to, że trafny jest zarzut naruszenia art.
      29a ust. 10 pkt 1 u.p.t.u., poprzez nieuwzględnienie w okolicznościach rozpatrywanej
      sprawy, że na skutek przedterminowego rozwiązania umowy leasingu, finansujący
      jest uprawniony do otrzymania mniejszej wartości (zapłaty) od wykazanej w

      pierwotnie wystawionej fakturze VAT, gdyż jest to wartość zdyskontowana, tzn.
      pomniejszona o korzyści, jakie finansujący odnosi na skutek otrzymania należności
      przed umówionym terminem. Jak bowiem podniesiono przy omawianiu dyspozycji
          15art. 709 k.c., finansujący - zgodnie z normą tego przepisu - w razie wypowiedzenia
      przez finansującego umowy leasingu na skutek okoliczności, za które korzystający
      ponosi odpowiedzialność, może żądać od korzystającego natychmiastowego
      zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie, a niezapłaconych rat,
      pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed
      umówionym terminem i rozwiązania umowy leasingu.
      Trafnie wskazano zatem w uzasadnieniu skargi, że finansujący w takiej sytuacji jest
      uprawniony do żądania od korzystającego wszystkich przewidzianych w umowie a
      niezapłaconych rat leasingowych (wartości zdyskontowanej), pomniejszonych o
      uprzednio naliczoną część odsetkową, tzn. pomniejszonych o korzyści finansującego,
      które wynikają z tego, że należne raty otrzyma przed czasem. Skoro zatem
      pierwotnie określona podstawa opodatkowania uwzględniała wartość rat
      leasingowych, wraz z odsetkami naliczonymi za cały okres trwania umowy leasingu,
      po rozwiązaniu umowy leasingu na skutek okoliczności, za które korzystający ponosi
                                              15odpowiedzialność i żądaniu finansującego, o którym mowa w art. 709 k.c., ulega
      zmianie kwota należna, jakiej finansujący może domagać się od korzystającego,
      poprzez jej obniżenie. Jak już natomiast wskazano powyżej, obniżenie podstawy
      opodatkowania z tytułu obniżenia ceny reguluje art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT,
      czego konsekwencją jest wystawienie przez podatnika faktury korygującej, stosownie
      do art. 106j ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
      Należy także podnieść, że dodatkową korzyścią finansującego, którą - stosownie do
          15art. 709 k.c. - należy uwzględnić w takich okolicznościach sprawy, stanowi
      ewentualnie wartość zwróconego finansującemu przedmiotu leasingu (jeżeli do
      takiego zwrotu dochodzi), która powinna być określana na zasadach, na jakich
      określa się wartość dóbr przy ustalaniu odpowiedzialności odszkodowawczej. W
      takiej sytuacji podstawę opodatkowania należy obniżyć nie tylko o stosowną wartość
      odsetek od rat, które stały się natychmiast wymagalne z chwilą rozwiązania umowy
      leasingu wskutek jej wypowiedzenia (art. 29a ust. 10 pkt 1 w zw. z art. 106j ust. 1 pkt
      2 ustawy o VAT), lecz także wartość zwróconego finansującemu przedmiotu leasingu
      (art. 29a ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 106j ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT).
      Wadliwość wykładni w tym zakresie art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT skutkuje
      także naruszeniem art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, poprzez wadliwe określenie
      podstawy opodatkowania rozwiązanej z winy korzystającego umowy leasingu, nie
      można bowiem się zgodzić z organem, że odszkodowanie uzyskane od
      leasingobiorcy z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy leasingu z przyczyn
      leżących po stronie leasingobiorcy nie będzie elementem zapłaty w rozumieniu tego
      artykułu. Mimo bowiem odszkodowawczego - w sensie cywilistycznym - charakteru
      zapłaty rat, których terminy wymagalności przypadły po rozwiązaniu umowy, na
      gruncie VAT stanowią one zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
      (leasingodawca) otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od leasingobiorcy lub
      osoby trzeciej (art. 29a ust. 1 ustawy o VAT). Rozwiązanie umowy leasingu nie
      zwalnia bowiem leasingobiorcy od zapłaty rat wymagalnych na dzień jej rozwiązania
      (pomniejszonych o część odsetkową), a konieczność ich uiszczenia wynika przede
      wszystkim z wykonania umowy dostawy w jej aspekcie ekonomicznym. Konieczność
      uiszczenia tych rat na żądanie finansującego wiąże się ściśle z dostawą przedmiotu
      leasingu korzystającemu, mieszcząc się tym samym w pojęciu wszystkiego, co
      stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów (leasingodawca) otrzymał lub
      ma otrzymać z tytułu sprzedaży od leasingobiorcy lub osoby trzeciej (art. 29a ust. 1
      ustawy o VAT). Jednak tak określona podstawa opodatkowania będzie różniła się od
      kwoty pierwotnie przyjętej, ze względu na wystąpienie zdarzenia powodującego
      wcześniejsze zakończenie umowy leasingu, skutkującego zmianą sumy opłat
      leasingowych. Niewątpliwie jednak suma rat leasingowych zapłaconych do dnia
      rozwiązania umowy leasingu, jak również rat niezapłaconych, lecz wymagalnych na

      dzień jej rozwiązania, składa się na zapłatę należną finansującemu z tytułu dostawy
      przedmiotu leasingu korzystającemu, po pomniejszeniu oczywiście o korzyści, jakie
      finansujący uzyskał wskutek rozwiązania umowy leasingu w następstwie jej
      wypowiedzenia.
      Reasumując, w razie rozwiązania umowy leasingu finansowego na skutek
      okoliczności, za które korzystający ponosi odpowiedzialność, w konsekwencji czego
      korzystający jest zobowiązany do natychmiastowego zapłacenia finansującemu
      wszystkich przewidzianych w umowie, a niezapłaconych rat, pomniejszonych o
      korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i
      rozwiązania umowy leasingu, finansującemu - na podstawie art. 106j ust. 1 pkt 2
      oraz art. 106j ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT - przysługuje prawo do korekty faktury
      dokumentującej tę umowę, jeżeli prowadzi to do obniżenia podstawy
      opodatkowania z tytułu obniżenia ceny lub z tytułu zwrotu towaru (por. art. 29a ust.
      10 pkt 1 i art. 29a ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT). Obniżona w takim przypadku
      podstawa opodatkowania, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, obejmuje
      świadczenie rzeczywiście należne finansującemu, po uwzględnieniu następstw ww.
      okoliczności, czyli zasadniczo (bez uwzględnienia świadczeń z tytułu ubezpieczenia,
      zaliczanych do podstawy opodatkowania) sumę rat leasingowych należnych na dzień
      rozwiązania umowy oraz rat leasingowych wymagalnych na ten dzień, których
      termin płatności przypada po tymże dniu, pomniejszonych o stosowną część
      odsetkową oraz wartość ewentualnie zwróconego finansującemu przedmiotu
      leasingu.
    NSA oddalił skargę kasacyjną Organu w wyroku z 5 marca 2025 r. sygn. akt I FSK 1708/21.
    NSA w ww. wyroku wskazał, że:
                            15(...) mając na uwadze brzmienie art. 709 Kodeksu cywilnego, dodatkową korzyścią
      finansującego, którą należy uwzględnić w takich okolicznościach sprawy, stanowi
      ewentualnie wartość zwróconego finansującemu przedmiotu leasingu (jeżeli do
      takiego zwrotu dochodzi), która powinna być określana na zasadach, na jakich
      określa się wartość dóbr przy ustalaniu odpowiedzialności odszkodowawczej i że w
      takiej sytuacji podstawę opodatkowania należy obniżyć nie tylko o stosowną wartość
      odsetek od rat, które stały się natychmiast wymagalne z chwilą rozwiązania umowy
      leasingu wskutek jej wypowiedzenia, lecz także wartość zwróconego finansującemu
      przedmiotu leasingu.
      Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 28 września 2017
      r., sygn. akt I FSK 2053/15 oraz z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 1330/15
      (dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: orzeczenia.nsa.
      gov.pl - dalej CBOSA) stwierdzając, że „podlegającą odliczeniu korzyścią uzyskaną
      przez finansującego wskutek rozwiązania umowy leasingu jest również wartość
      ewentualnie odzyskanego (zwróconego) przedmiotu umowy”. (...)
                                              15(...) korzyścią uzyskaną przez finansującego, o której mowa w art. 709 k.c., nie jest
      wartość przedmiotu leasingu z chwili jego zwrotu, lecz co do zasady wartość, którą
      finansujący uzyskał w chwili sprzedaży przedmiotu leasingu. Jeżeli leasingodawca,
      pomimo zachowania należytej staranności, w okresie od rozwiązania umowy
      leasingu do upływu okresu, na jaki została ona zawarta, nie sprzedał rzeczy, ani nie
      zagospodarował jej w sposób przynoszący mu ekonomiczną korzyść, nie ma
      podstaw do uwzględnienia jej wartości przy rozliczeniu stron umowy leasingu w
                15oparciu o art. 709 k.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z 25 listopada 2022 r., sygn.
      akt II CSKP 169/22 opubl. OSNC z 2023 r., nr 11 poz. 109 oraz postanowienie z 25
      listopada 2022 r., sygn. akt I CSK 703/17, LEX nr 2486859). (...)
      (...) kwoty uzyskane od leasingobiorcy z tytułu przedterminowego rozwiązania
      umowy leasingu z przyczyn leżących po stronie leasingobiorcy, mimo
      odszkodowawczego - w sensie cywilistycznym - charakteru zapłaty rat, których
      terminy wymagalności przypadły po rozwiązaniu umowy, na gruncie VAT stanowią
      zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów (leasingodawca) otrzymał lub ma

      otrzymać z tytułu sprzedaży od leasingobiorcy lub osoby trzeciej i wchodzą do
      podstawy opodatkowania na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
      Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że rozwiązanie umowy leasingu nie zwalnia
      leasingobiorcy od zapłaty rat wymagalnych na dzień jej rozwiązania (pomniejszonych
      o część odsetkową), a konieczność ich uiszczenia wynika przede wszystkim z
      wykonania umowy dostawy w jej aspekcie ekonomicznym. Konieczność uiszczenia
      tych rat na żądanie finansującego wiąże się ściśle z dostawą przedmiotu leasingu
      korzystającemu, mieszcząc się tym samym w pojęciu wszystkiego, co stanowi
      zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów (leasingodawca) otrzymał lub ma
      otrzymać z tytułu sprzedaży od leasingobiorcy lub osoby trzeciej. (...)
      (...) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 2 lipca 2015 r. w sprawie
      C-209/14 (ECLI:EU:C:2015:440) wyjaśnił, że art. 90 ust. 1 dyrektywy VAT należy
      interpretować w ten sposób, że przepis ten nie pozwala podatnikowi na obniżenie
      podstawy opodatkowania, jeżeli podatnik ten otrzymał w rzeczywistości wszystkie
      płatności w zamian za spełnione przez niego świadczenie lub jeśli - bez rozwiązania
      czy anulowania umowy - druga strona umowy przestaje być zobowiązana do zapłaty
      podatnikowi uzgodnionej ceny. (...)
      (...) Otrzymanie przez skarżącą spółkę odszkodowania - czy to w postaci kwoty
      zdyskontowanej, czy w postaci odszkodowania od ubezpieczyciela oznacza, że
      otrzymała w rzeczywistości wszystkie płatności w zamian za spełnione świadczenie,
      gdyż mieści to w pojęciu wszystkiego, co w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT
      stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów (leasingodawca) otrzymał lub
      ma otrzymać z tytułu sprzedaży od leasingobiorcy lub osoby trzeciej. (...)
      W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały okoliczności faktyczne wymienione w tych
      przepisach, które uzasadniałaby obniżenie podstawy opodatkowania o
      odszkodowanie otrzymane przez skarżącą spółkę i wystawienie z tego powodu
      faktury korygującej. W szczególności do takich okoliczności nie można zaliczyć
      obniżenia należnej skarżącej spółce w ramach rozliczenia umowy leasingu kwoty
      zdyskontowanej o otrzymane odszkodowanie od ubezpieczyciela.
    Zatem w świetle powołanych wyżej przepisów, przedstawionych okoliczności sprawy oraz
    mając na uwadze orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi oraz
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, stwierdzić należy, że w przypadku wygaśnięcia, bądź
    przedterminowego rozwiązania umowy leasingu finansowego, na skutek wystąpienia
    szkody całkowitej, utraty przedmiotu leasingu lub gdy umowa wygasa bądź jest
    rozwiązana z winy Korzystającego, Spółka powinna wystawić korektę faktury
    dokumentującej wydanie przedmiotu leasingu i dokonać obniżenia podstawy
    opodatkowania takiej dostawy do wysokości kwot rzeczywiście należnych Spółce po
    uwzględnieniu następstw ww. okoliczności. Przy czym podstawa opodatkowania powinna
    obejmować sumę opłat leasingowych należnych do dnia poprzedzającego rozwiązanie
    umowy leasingu, powiększoną o kwotę zdyskontowaną oraz pomniejszoną o kwotę
    otrzymanego odszkodowania od ubezpieczyciela lub o wartość zwróconego przedmiotu
    leasingu.
    Jednakże w przedmiotowej sprawie na obniżenie podstawy opodatkowania nie mogą
    wpłynąć kwoty uzyskane z tytułu sprzedaży lub ponownego leasingu odebranego
    korzystającemu przedmiotu leasingu lub pozostałości po przedmiocie leasingu. Są to
    bowiem okoliczności niezwiązane z zawartą umową leasingu i powstałe po wygaśnięciu
    bądź przedterminowym rozwiązaniu konkretnej umowy leasingu finansowego. Tym
    samym kwoty te nie stanowią kwoty należnej z tytułu dokonania dostaw pomiędzy
    Państwem a korzystającym.
    Jednocześnie w opisie sprawy wskazali Państwo, że w przypadku wygaśnięcia lub
    rozwiązania umowy leasingu mogą Państwo obciążyć leasingobiorcę następującymi
    kosztami dodatkowymi:

      · w przypadku wygaśnięcia umowy na skutek stwierdzenia szkody całkowitej – są
        Państwo uprawnieni do żądania od Korzystającego kosztów związanych z likwidacją
        szkody oraz kosztów związanych z przedmiotem leasingu lub jego pozostałościami
        w tym powstałych po wygaśnięciu umowy leasingu a dotyczących m.in.
        ubezpieczenia, przechowywania, złomowania czy utylizacji przedmiotu leasingu lub
        jego pozostałości;
      · w przypadku wypowiedzenia umowy na skutek zaprzestania płatności rat
        leasingowych – mogą Państwo żądać od Korzystającego kosztów poniesionych
        przez Państwa w związku z odebraniem przedmiotu leasingu, jego wyceną,
        transportem, naprawą, usunięciem oznaczeń Korzystającego, ubezpieczeniem w
        tym w okresie po wypowiedzeniu umowy leasingu, przechowaniem i konserwacją.
        Powyższa możliwość wynika z faktu, że to Korzystający zobowiązany jest po
        wypowiedzeniu umowy m.in. zwrócić kompletny przedmiot leasingu w miejsce
        wskazane przez Państwa. Gdy tego nie robi, mogą Państwo odebrać przedmiot
        leasingu na koszt Korzystającego.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że ww. koszty dodatkowe, jako powstałe po
    wygaśnięciu lub wypowiedzeniu umowy, nie powinny być uwzględnione do ostatecznego
    wyliczenia podstawy opodatkowania z tytułu zawartej umowy leasingu, bowiem nie
    stanowią odpłatności z tytułu dokonanej dostawy.
    Ponadto w przypadku wygaśnięcia lub rozwiązania umowy leasingu finansowego na
    skutek windykacji ponoszą Państwo koszty związane z windykacją.
    Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że opłaty związane z windykacją mają
    wyłącznie charakter rekompensaty za niewykonanie lub nienależyte zobowiązania. Mają
    one charakter sankcyjny (karny) i wynikają z niewywiązania się przez leasingobiorcę z
    umowy. Tym samym ww. opłaty nie powinny być uwzględniane w podstawie
    opodatkowania z tytułu zawartej umowy leasingu finansowego.
    Tym samym oceniając Państwa stanowisko należało uznać je za nieprawidłowe, bowiem
    we własnym stanowisku nie uwzględnili Państwo okoliczności, że na obniżenie podstawy
    opodatkowania nie mogą wpłynąć kwoty uzyskane z tytułu sprzedaży lub ponownego
    leasingu odebranego korzystającemu przedmiotu leasingu lub pozostałości po
    przedmiocie leasingu, jak również ww. koszty dodatkowe i koszty związane z windykacją.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji
    z 19 stycznia 2021 r. znak 0113-KDIPT1-2.4012.499.2020.3.JSZ.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z jego ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko

    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy.
    Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co
    do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.