Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.48.2025.3.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Usługi w zakresie tworzenia utworów i udzielania licencji do
utworów oraz tworzenia materiałów promocyjnych, produkcji
teledysków oraz tworzenia materiałów promocyjnych oraz
usługi występów koncertowych spełniają przesłanki do objęcia
ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33
lit. b ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna
twórcy
usługi-usługi kulturalne
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług kulturalnych.
    Uzupełnił go Pan pismem z 3 marca 2025 r. (wpływ 3 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 17 listopada 2022 r.
    pod firmą (...) w zakresie:
        działalności w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych (PKD 59.20.Z);
        działalności związanej z wystawianiem przedstawień artystycznych (PKD 90.01.Z).
    Wnioskodawca jest artystą, producentem muzycznym, występującym pod pseudonimem
    artystycznym (...), który tworzy i wykonuje utwory muzyczne (podkłady) oraz utwory
    słowno-muzyczne.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca:
      1. Tworzy i nagrywa utwory muzyczne i słowno-muzyczne (single oraz albumy);
      2. Przenosi prawa autorskie lub pokrewne albo udziela licencji na korzystanie z tych
        utworów;
      3. Występuje na koncertach jako artysta wykonawca.
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę o wyłączną dystrybucję cyfrową i fizyczną z
    wytwórnią muzyczną. Na mocy tej umowy Wnioskodawca:
    1. Udzieli wytwórni wyłącznej licencji na korzystanie i rozporządzanie:
      a. artystycznymi wykonaniami oraz prawami producenta fonogramu do nagrań i
        albumów;
      b. autorskimi prawami majątkowymi oraz prawami pokrewnymi do teledysków i
        materiałów promocyjnych;
      c. prawami autorskimi do materiałów graficznych na następujących polach eksploatacji:
          w zakresie publicznego udostępniania w taki sposób, aby każdy mógł mieć
          dostęp do utworów i przedmiotów praw pokrewnych w miejscu i w czasie
          przez siebie wybranym (m.in. udostępnianie w Internecie, np. w ramach
          dowolnych stron internetowych oraz jakichkolwiek serwisów odpłatnych lub
          nieodpłatnych, w tym z towarzyszeniem reklam, w szczególności video on
          demand, catch-up, pay-per-view, dostępnych, m.in. w technice downloading,
          streaming, IPTV, ADSL, DSL, DTH, Network PVR/Cloud PVR, connected TV, DVR,
          Instant Restart, Backward EPG, cyfrowe telewizje kablowe, platformy cyfrowe
          oraz jakiejkolwiek innej), z wykorzystaniem technologii NFT, a także w ramach
          dowolnych usług telekomunikacyjnych z zastosowaniem jakichkolwiek
          systemów i urządzeń (m.in. telefonów stacjonarnych i/lub komórkowych,
          komputerów stacjonarnych i/lub przenośnych, monitorów, odbiorników
          telewizyjnych, a także przekazów z wykorzystaniem wszelkich dostępnych

          technologii, np. GSM, UMTS, True Tones, Real Tones, itp. za pomocą
          telekomunikacyjnych sieci przesyłu danych), również jako ilustracji
          audiowizualnej, w tym tzw. powitania, pozdrowienia lub tzw. udostępnienia
          „na życzenie” oraz poprzez umieszczanie na fixed playlistach i udostępnianie
          jako UGC;
          korzystania z Nagrań, Albumu, Teledysku, Kontentu Graficznego oraz
          Materiałów Promocyjnych, w dowolnym formacie do sieci multimedialnej
          (Internet), sieci telefonii komórkowej i obrotu nimi w serwisach, w sieciach
          internetowych oraz sieciach GSM, Internetowych, węzłach
          telekomunikacyjnych, w szczególności w Nowych Technologii i/lub
          Streamingu.
    2. Udziela licencji zarówno do dystrybucji cyfrowej utworów, jak i fizycznej (w postaci płyt
      CD) – natomiast osobiście nie będzie odpowiadał za produkcję lub dostarczenie
      fizycznych płyt do kontrahenta. To wytwórnia na podstawie licencji sama organizuje
      kwestie techniczne tłoczenia i sprzedaży płyt.
    3. Upoważnia także wytwórnię do wykonywania w imieniu Wykonawcy oraz podmiotów
      uprawnionych autorsko i wykonawczo do Nagrań, Albumów, Teledysku, Kontentu
      Graficznego oraz Materiałów Promocyjnych ich odpowiednio osobistych praw
      wykonawczych lub osobistych praw autorskich (z prawem do udzielania dalszych
      upoważnień).
    4. Udziela wytwórni zgody na korzystanie z imienia, nazwiska, pseudonimu, wizerunku,
      biografii Wykonawców dla celów związanych z promocją, komercjalizacją, sprzedażą i
      eksploatacją Nagrań, Albumów lub Teledysków.
    5. Udziela na rzecz wytwórni niewyłącznej licencji do znaków towarowych, grafik i
      oznaczeń udostępnionych wytwórni w ramach wykonania Umowy.
    6. Z tytułu udzielenia licencji (na wszystkich wymienionych w umowie polach eksploatacji)
      i zgód w zakresie i na zasadach opisanych umowa na rzecz wytwórni, otrzyma
      wynagrodzenia stanowiące:
      a. określony procent sprzedaży netto w ramach dystrybucji cyfrowej;
      b. określony procent sprzedaży netto w ramach dystrybucji fizycznej (standardowej);
      c. określony procent sprzedaży netto z tytułu dystrybucji fizycznej wersji specjalnych i
        preorder;
      d. d. określony procent zysku z merchandisingu.
    Na poczet wynagrodzenia, Wnioskodawca otrzyma zaliczkę płatną w trzech transzach.
    Wynagrodzenie będzie wypłacane w formie honorarium, po potrąceniu zaliczek.
    Utwory oraz Nagrania tworzone przez Wnioskodawcę są przedmiotem prawa autorskiego
    i praw pokrewnych w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca jest twórcą, artystą wykonawcą oraz producentem fonogramu w
    rozumieniu tej ustawy - tworzone utwory są wynikiem jego indywidualnej działalności
    twórczej w postaci audio. Wnioskodawca samodzielnie organizuje swoją pracę, ponosi
    ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością i działa we własnym imieniu. To
    co ważne, to to że Wnioskodawca odpowiada przede wszystkim za wymyślenie koncepcji
    artystycznej, stworzenie utworu muzycznego (podkładu muzycznego, tzw. beatu) i
    stworzenie utworu słowno-muzycznego jako całość.

    W większości przypadków, na tych utworach będą udzielać się inni artyści wykonawcy (np.
    raperzy), przekazując Wnioskodawcy swoje majątkowe prawa autorskie i pokrewne do ich
    wykonań. Zatem Wnioskodawca, posiadać będzie pełnię praw oraz zgód i zezwoleń do
    powstałych Utworów i Nagrań, ale na poszczególnych utworach będą udzielali się różni
    artyści.
    Pomiędzy Wnioskodawcą a wytwórnią może pojawić się także podmiot pośredniczący –
    agencja muzyczna. W takim przypadku to Agencja podpisze bezpośrednio z wytwórnią
    umowę na stworzenie albumu, a analogiczną umowę podpisze z Wnioskodawcą, aby
    posiadać licencje na wszelkie nagrania i albumy.
    Działalność Wnioskodawcy ma charakter:
      1. Usługowy - w zakresie:
        a. udzielania licencji na wykorzystanie utworów lub nagrań,
        b. występów koncertowych
      2. Wytwórczy - w zakresie:
        a. tworzenia i produkcji utworów muzycznych lub nagrań,
        b. produkcji teledysków i materiałów promocyjnych.
    Na podstawie prowadzonej dokumentacji księgowej Wnioskodawca może wyodrębnić
    przychody z poszczególnych rodzajów działalności. Przy czym głównym i najistotniejszym
    przedmiotem umowy jest udzielenie licencji do stworzonych utworów słowno-muzycznych
    i nagrań. Pozostałe działania są działaniami pobocznymi, uzupełniającymi główną usługę.
    W roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy będący przedmiotem pytania
    Wnioskodawca nie przekroczył limitu przychodów 2.000.000 euro uprawniającego do
    opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Wnioskodawca
    złożył oświadczenie o wyborze opodatkowania w tej formie w ustawowym terminie.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Pytanie nr 1 lit. b wniosku, dotyczy produkcji teledysków i materiałów promocyjnych
    świadczonej na podstawie przedstawionych w opisie sprawy zapisów umownych.
    Opisana produkcja teledysków ma charakter kreacyjny, tj. wiąże się z pracą twórczą i
    wymagającą kreatywności, cechuje się niepowtarzalnością, będzie wykonywana według
    Pana autorskiego pomysłu oraz będzie skutkować powstaniem czegoś nowego, tzn.
    utworu w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych.
    W zakresie produkcji teledysków przekaże lub udzieli Pan licencji do praw autorskich lub
    praw do artystycznego wykonania.
    Z tytułu produkcji teledysków będzie przysługiwało Panu wynagrodzenie w formie
    honorarium.
    Według umowy (gdzie Wydawca to Pan), Materiały promocyjne to wszelkie materiały
    promocyjne dotyczące Nagrań, Albumu, Teledysków przekazane przez Wydawcę do
    Wytwórni, do których całość autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych przysługuje
    Wydawcy, jak również gdzie Wydawca jest upoważniony do korzystania z wizerunków
    osób utrwalonych w tych materiałach i/lub znaków towarowych w nich zawartych. Może to
    być na przykład nagranie krótkich video, w których będzie Pan zapraszał do odsłuchania
    Pana nowej płyty. Mogą to też być materiały graficzne promujące płytę.
    Jest to usługa powiązana przede wszystkim z produkcją utworów muzycznych i albumów,
    do których powstaną właśnie teledyski oraz materiały promocyjne, które będą używane
    przez wytwórnię do promowania Pana twórczości. Teoretycznie nie jest to usługa
    niezbędna do prowadzenia działalności, ale zapisy umowne z wytwórnią najczęściej

    zawierają takie zobowiązanie, ponieważ obu stronom zależy na jak największych
    wyświetleniach i odtworzeniach albumu.
    Produkowane materiały promocyjne będą dotyczyć wyłącznie tworzonych przez Pana
    utworów/teledysków. Nie zajmuje się Pan zawodowo tworzeniem materiałów
    promocyjnych. Po prostu musi Pan jakieś dostarczyć do wytwórni, aby mieli czym
    promować Pana utwory i albumy muzyczne.
    Celem usługi w zakresie produkcji materiałów promocyjnych będzie przekazanie ich do
    wytwórni, aby wytwórnia mogła umieścić je w swoich social mediach, na (...), (...) i w innych
    dostępnych miejscach. Głównym celem jest oczywiście zwiększenie rozpoznawalności i
    liczby odtworzeń.
    Z tytułu teledysków i materiałów promocyjnych nie ma wyszczególnionego
    wynagrodzenia, ponieważ te rzeczy tworzone są tylko po to, aby docelowo liczba
    odtworzeń i wyświetleń nagrań oraz albumów muzycznych wzrosła. Wynagrodzenie w
    umowie jest uzależnione od przychodu, jaki osiągnie Wytwórnia z tytułu dystrybucji
    cyfrowej, fizycznej oraz udzielania dalszej licencji. Przychody te są uzależnione przede
    wszystkim od liczby odtworzeń utworów. Na liczbę odtworzeń wpływa przede wszystkim
    jakość i atrakcyjność utworu muzycznego, a w mniejszym stopniu towarzyszące jej
    materiały promocyjne i teledyski.
    Często z teledysków wycina się jakiś fragment (na przykład kilkunastosekundowy) i używa
    się go jako materiał promocyjny do danego utworu. Ale nie są to usługi nierozerwalnie
    związane. Można tworzyć osobno materiały promocyjne i teledyski, mimo że często się
    przeplatają i uzupełniają.
    W zakresie usługi występów koncertowych wskazał Pan, że jako producent muzyczny
    najczęściej na koncercie stoi Pan lekko oddalony od brzegu sceny, za konsoletą DJ’ską (lub
    komputerem). Na żywo odtwarza Pan utwory, podkłady muzyczne, miksuje je, zwraca się
    do publiczności (na przykład „głośniej, nie słyszę was!” albo „jesteście gotowi?”). Bliżej
    publiczności występują artyści wokalni (raperzy).
    Tworząc podkłady muzyczne, które później gra Pan na koncertach razem z artystami
    wokalnymi, przyczynia się Pan do poszerzania dorobku kulturowego – przede wszystkim w
    kulturze hip hopu, rapu i popu. Przejawia się to na przykład w zachowaniu i ubiorze osób
    przychodzących na koncerty.
    Honorarium to wynagrodzenie za wykonaną pracę artystyczną lub twórczą, zatem za
    świadczenie występów koncertowych będzie Panu przysługiwać wynagrodzenie w formie
    honorarium.
    Koncerty nie są objęte umową przedstawioną w opisie sprawy.
    Na pytanie: czy świadcząc usługi opisane we wniosku będzie Pan wykonywał usługi, o
    których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
    Odpowiedział Pan: Prosi Pan o pomoc z interpretacją Organ. Jak Pan wspomniał, Pana
    główną usługą jest tworzenie i udzielanie licencji do utworów muzycznych. Tworzy je Pan
    głównie na komputerze – w momencie tworzenia znajdują się na nośniku fizycznym
    (dysku) lub w tzw. Chmurze. Chmura oznacza, że pliki wysyłane są od razu do Internetu –
    natomiast technicznie nadal przebywają one na jakimś nośniku (dysku), tylko należącym
    do wielkich, międzynarodowych korporacji jak (...), (...) czy (...). Utwory muzyczne to
    również nagrania, natomiast nie wie Pan czy ustawodawca pisząc „nagrania” w pkt 1 oraz
    4 artykułu 43 ust. 19 miał to na myśli.
    Tworzone teledyski to 3-5 minutowe filmy, w których występuje Pan lub artysta wokalny.
    Na początku surowe nagrania znajdują się na karcie pamięci operatora kamery, następnie
    zgrywane są na dysk twardy, a docelowo również przesyłane są na serwery (...), (...), (...) itp.
    Nie wszystkie utwory muzyczne posiadają teledyski. Niektóre utwory to tylko muzyka.

    Zatem nie jest Pan pewny, jak powinien klasyfikować Pan usługi w zakresie pkt 1 i 4.
    Pozostałych usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT na pewno nie będzie Pan
    świadczyć.

## Pytanie

Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie:
    a. tworzenia i udzielania licencji do utworów na podstawie przedstawionych zapisów
      umownych,
    b. produkcji teledysków i materiałów promocyjnych,
    c. występów koncertowych
    jako artysta wykonawca, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług jako usługi
    kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi w zakresie tworzenia i udzielania
    licencji do utworów muzycznych lub słowno-muzycznych, artystycznych wykonań
    utrwalonych w formie nagrań (fonogramu), produkcji teledysków i materiałów
    promocyjnych oraz występów koncertowych podlegają zwolnieniu od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od
    podatku usługi kulturalne świadczone przez:
      a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
        przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji
        kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym
        instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu
        działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
      b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie
        autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za
        przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego
        wykonania utworów.
    Analizując możliwość zastosowania powyższego zwolnienia należy w pierwszej kolejności
    odnieść się do definicji ustawowych zawartych w ustawie o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Zgodnie z art. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności
    przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi oraz utwory muzyczne i słowno-muzyczne.
    Zgodnie z art. 85 ust. 2, artystycznymi wykonaniami są w szczególności: działania aktorów,
    recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych
    osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Z kolei art. 94 ust. 3 stanowi, że domniemywa się, iż producentem fonogramu jest osoba,
    pod której nazwiskiem lub firmą (nazwą) fonogram został po raz pierwszy sporządzony.
    Wnioskodawca spełnia definicję twórcy określoną w art. 8 ust. 2 ustawy o prawie
    autorskim, zgodnie z którym domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w
    tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do
    publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem

    utworu, artysty wykonawcy zgodnie z art. 85 ust. 2 oraz producenta fonogramu z art. 94
    ust. 3. Wnioskodawca tworzy utwory muzyczne, artystyczne wykonania i nagrania pod
    pseudonimem artystycznym (...), który jest publicznie znany i kojarzony z jego twórczością.
    Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy z wytwórnią
    spełnia definicję honorarium. Ustawa o VAT nie definiuje tego pojęcia, należy więc
    odwołać się do jego potocznego rozumienia jako wynagrodzenia za pracę w wolnych
    zawodach, w szczególności twórców i artystów. Struktura wynagrodzenia określona w
    umowie (procent od sprzedaży netto, rozliczany w okresach kwartalnych) jest typowa dla
    honorariów w branży muzycznej.
    Odnośnie charakteru kulturalnego świadczonych usług, należy wskazać, że ustawa o VAT
    nie definiuje pojęcia „usług kulturalnych”. Zgodnie z wykładnią językową, pod pojęciem
    tym kryją się usługi odnoszące się do kultury. Kultura rozumiana jest jako całokształt
    materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm
    współżycia przyjętych przez dane zbiorowości.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności
    kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie
    kultury. Tworzenie utworów muzycznych oraz ich wykonywanie podczas koncertów
    niewątpliwie stanowi działalność w zakresie tworzenia i upowszechniania kultury. To samo
    dotyczy utworów tworzonych we współpracy z innymi artystami, co również w przypadku
    Wnioskodawcy będzie miało miejsce.
    Powyższe potwierdza Interpretacja z 6 grudnia 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.632.2021.2.AA. Fakt, że w ramach zawartej umowy
    Wnioskodawca będzie zobowiązany również do promowania własnego albumu jest usługą
    dodatkową do głównej, kompleksowej usługi udzielania licencji do nagrań i albumu, zatem
    zgodnie z obecnym orzecznictwem należy zastosować zasady rozliczania tak jak przy
    działalności głównej (w tym przypadku zwolnienie z VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    przewiduje dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Jako odstępstwo od
    zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie zwolnienia od podatku
    możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww.
    ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
      a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
        przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru
        instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem
        tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i
        prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami
        związaną,
      b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie
        autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za
        przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego
        wykonania utworów.
    Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
      1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
      2) wstępu:
      a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
        wykonawstwa artystycznego i literackiego,
      b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
      c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
      3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
        biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
      4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
      5) działalności agencji informacyjnych;
      6) usług wydawniczych;
      7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
      8) usług ochrony praw.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest
    zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do
    usługodawcy.
    W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i
    artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego
    porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych
      usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty
      prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo
      członkowskie.

    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć
    „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego
    znaczenia tych pojęć.
    Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku
    potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do
    kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych
    przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest
    wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa
    się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki,
    moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także
    uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman
    Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja
    Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle
    „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości
    gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na
    pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje
    społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory,
    kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające
    obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe
    Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności.
    W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest
    sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do
    ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze
    kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87):
      Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług należy wskazać, że art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33
    lit. b ustawy stanowi, że:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W myśl art. 1 ust. 2 pkt 7, pkt 8 i pkt 9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
      7) muzyczne i słowno-muzyczne,
      8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
      9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Według art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
    Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

      Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny
    cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.
    Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać
    następujące cechy:
        mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
        stanowić przejaw działalności twórczej,
        posiadać indywidualny charakter.
    Jak stanowi art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną
      niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Na mocy art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania
      aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów
      oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy,
      wyłączne prawo do:
      1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
      a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest
        zwyczajowo przyjęte,
      b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania anonimowości
        albo posłużenia się pseudonimem,
      c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom
        wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
      2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na
        następujących polach eksploatacji:
      a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką
        egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką
        cyfrową,
      b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono -
        wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
      c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż
        określony w lit. b - nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one
        dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także
        publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby
        każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
    Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda
    osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest
    powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy
    rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
    W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

      Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego
      wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie
      albo przyznane w przepisach ustawy.
    W opisie sprawy podał Pan informacje, z których wynika, że:
        jest Pan artystą, producentem muzycznym, który tworzy i wykonuje utwory
        muzyczne (podkłady) oraz utwory słowno-muzyczne;
        w ramach prowadzonej działalności gospodarczej tworzy i nagrywa Pan utwory
        muzyczne i słowno-muzyczne (single oraz albumy), przenosi Pan prawa autorskie
        lub pokrewne albo udziela licencji na korzystanie z tych utworów, występuje na
        koncertach jako artysta wykonawca;
        zamierza Pan zawrzeć umowę o wyłączną dystrybucję cyfrową i fizyczną z
        wytwórnią muzyczną;
        na mocy tej umowy udzieli Pan wytwórni wyłącznej licencji na korzystanie i
        rozporządzanie artystycznymi wykonaniami oraz prawami producenta fonogramu
        do nagrań i albumów, autorskimi prawami majątkowymi oraz prawami
        pokrewnymi do teledysków i materiałów promocyjnych, prawami autorskimi do
        materiałów graficznych;
        osobiście nie będzie Pan odpowiadał za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt
        do kontrahenta;
        wynagrodzenie będzie wypłacane w formie honorarium, po potrąceniu zaliczek;
        utwory oraz nagrania tworzone przez Pana są przedmiotem prawa autorskiego i
        praw pokrewnych w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
        prawach pokrewnych;
        jest Pan twórcą, artystą wykonawcą oraz producentem fonogramu - tworzone
        utwory są wynikiem Pana indywidualnej działalności twórczej w postaci audio.
        Odpowiada Pan przede wszystkim za wymyślenie koncepcji artystycznej,
        stworzenie utworu muzycznego (podkładu muzycznego, tzw. beatu) i stworzenie
        utworu słowno-muzycznego jako całości;
        samodzielnie organizuje Pan swoją pracę, ponosi ryzyko gospodarcze związane z
        prowadzoną działalnością i działa we własnym imieniu;
        produkcja teledysków ma charakter kreacyjny, tj. wiąże się z pracą twórczą i
        wymagającą kreatywności, cechuje się niepowtarzalnością, będzie wykonywana
        według Pana autorskiego pomysłu oraz będzie skutkować powstaniem czegoś
        nowego, tzn. utworu w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach
        pokrewnych;
        w zakresie produkcji teledysków przekaże lub udzieli Pan licencji do praw
        autorskich lub praw do artystycznego wykonania.
        z tytułu produkcji teledysków będzie przysługiwało Panu wynagrodzenie w formie
        honorarium.
        według umowy, materiały promocyjne to wszelkie materiały promocyjne dotyczące
        nagrań, albumu, teledysków przekazane przez Pana do Wytwórni, do których całość
        autorskich praw majątkowych i prawa pokrewnych przysługuje Panu, jak również

        gdzie jest Pan upoważniony do korzystania z wizerunków osób utrwalonych w tych
        materiałach i/lub znaków towarowych w nich zawartych. Może to być na przykład
        nagranie krótkich video, w których będzie Pan zapraszał do odsłuchania Pana
        nowej płyty. Mogą to też być materiały graficzne promujące płytę;
        produkcja materiałów promocyjnych jest powiązana przede wszystkim z produkcją
        utworów muzycznych i albumów, do których powstaną właśnie teledyski oraz
        materiały promocyjne, które będą używane przez wytwórnię do promowania Pana
        twórczości. Teoretycznie nie jest to usługa niezbędna do prowadzenia działalności,
        ale zapisy umowne z wytwórnią najczęściej zawierają takie zobowiązanie, ponieważ
        obu stronom zależy na jak największych wyświetleniach i odtworzeniach albumu;
        produkowane materiały promocyjne będą dotyczyć wyłącznie tworzonych przez
        Pana utworów/teledysków;
        celem usługi w zakresie produkcji materiałów promocyjnych będzie przekazanie ich
        do wytwórni, aby wytwórnia mogła umieścić je w swoich social mediach, na (...) i w
        innych dostępnych miejscach. Głównym celem jest oczywiście zwiększenie
        rozpoznawalności i liczby odtworzeń;
        można tworzyć osobno materiały promocyjne i teledyski, mimo że często się
        przeplatają i uzupełniają;
        w zakresie występów koncertowych wskazał Pan, że jako producent muzyczny
        najczęściej na koncercie stoi Pan za konsoletą DJ’ską (lub komputerem) i odtwarza
        Pan utwory, podkłady muzyczne, miksuje je oraz zwraca się do publiczności;
        tworząc podkłady muzyczne, które później gra Pan na koncertach razem z
        artystami wokalnymi, przyczynia się Pan do poszerzania dorobku kulturowego;
        za świadczenie występów koncertowych będzie Panu przysługiwać wynagrodzenie
        w formie honorarium;
        koncerty nie są objęte umową przedstawioną w opisie sprawy.
    Opisane usługi, tj. tworzenie i udzielanie licencji do utworów, produkcji teledysków i
    materiałów promocyjnych oraz świadczenie występów koncertowych, świadczy Pan jako
    indywidualny twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Ponadto, za zrealizowane usługi otrzyma Pan
    wynagrodzenie w formie honorarium. Spełniona jest zatem przesłanka podmiotowa
    wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
    Analizując, czy w opisanej sprawie spełniona jest przesłanka przedmiotowa, należy mieć
    na uwadze, że:
        w zakresie tworzenia i udzielania licencji do utworów wskazał Pan, że tworzone
        utwory są wynikiem Pana indywidualnej działalności twórczej w postaci audio.
        Odpowiada Pan przede wszystkim za wymyślenie koncepcji artystycznej,
        stworzenie utworu muzycznego (podkładu muzycznego, tzw. beatu) i stworzenie
        utworu słowno-muzycznego jako całości. Tworzone przez Pana utwory oraz
        nagrania są przedmiotem prawa autorskiego i praw pokrewnych w rozumieniu
        ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

        w zakresie produkcji teledysków wskazał Pan, że usługa ta ma charakter kreacyjny,
        tj. wiąże się z pracą twórczą i wymagającą kreatywności, cechuje się
        niepowtarzalnością, będzie wykonywana według Pana autorskiego pomysłu oraz
        będzie skutkować powstaniem czegoś nowego, tzn. utworu w rozumieniu ustawy o
        prawach autorskich i prawach pokrewnych;
        w zakresie koncertów wskazał Pan, że jako producent muzyczny na koncercie stoi
        Pan za konsoletą DJ’ską (lub komputerem) i odtwarza Pan utwory, podkłady
        muzyczne, miksuje je oraz zwraca się do publiczności. Tworząc podkłady muzyczne,
        które później gra Pan na koncertach razem z artystami wokalnymi, przyczynia się
        Pan do poszerzania dorobku kulturowego;
        z tytułu świadczenia usług tworzenia i udzielania licencji do utworów, produkcji
        teledysków oraz świadczenia występów koncertowych przysługuje Panu
        honorarium.
    W konsekwencji należy uznać, że usługi tworzenia i udzielania licencji do utworów,
    produkcji teledysków oraz świadczenie występów koncertowych stanowią usługi
    kulturalne.
    Odnosząc się natomiast do opisanej przez Pana usługi produkcji materiałów
    promocyjnych należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i
    niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu
    widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów
    podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone
    dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową,
    obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności
    wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej,
    zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla
    traktowania ich jako elementu czynności złożonej.
    Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną powinna się ona
    składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na
    usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jako
    element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest
    zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    czynności głównej bez czynności pomocniczej usługi.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), nie regulują
    kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania
    podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można
    stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia
    jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone.
    Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach. W szczególności w wyroku w
    sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., TSUE uznał, że każde świadczenie usług
    powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli
    jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz

    konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym
    jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla
    celów podatku od wartości dodanej, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania.
    Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma
    miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych przez podatnika
    na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze
    - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są
    niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak
    świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu
    widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa
    niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę
    podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by
    każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu,
    by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane
    odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r., I FSK 2105/13).
    W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać
    na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z
    elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc
    wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią
    całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy
    potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie
    pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w
    zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki
    podatku od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował
    Trybunał Sprawiedliwości UE, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie
    obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej
    Dyrektywy VAT. W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd,
    Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w
    aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to
    wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku
    od wartości dodanej. Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w wyroku w sprawie C-2
    /95 Sparekassernes Datacenter (SDC), czy też w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i
    OV Bank NV.
    Zatem w przypadku usług o charakterze złożonym, o ich opodatkowaniu decydować
    będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową,
    czy też z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się
    więc na podstawie tego, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak
    ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie
    miałoby sztuczny charakter.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że produkcja materiałów promocyjnych dotyczy nagrań,
    albumu, teledysków, które przekazuje Pan do wytwórni, do których całość autorskich
    praw majątkowych i praw pokrewnych przysługuje Panu, jak również gdzie jest Pan
    upoważniony do korzystania z wizerunków osób utrwalonych w tych materiałach i/lub
    znaków towarowych w nich zawartych. Może to być na przykład nagranie krótkich video, w
    których będzie Pan zapraszał do odsłuchania Pana nowej płyty. Mogą to też być materiały
    graficzne promujące płytę. Produkcja materiałów promocyjnych jest powiązana przede
    wszystkim z produkcją utworów muzycznych i albumów, do których powstaną właśnie
    teledyski oraz materiały promocyjne, które będą używane przez wytwórnię do
    promowania Pana twórczości. Teoretycznie nie jest to usługa niezbędna do prowadzenia
    działalności, ale zapisy umowne z wytwórnią najczęściej zawierają takie zobowiązanie,

    ponieważ obu stronom zależy na jak największych wyświetleniach i odtworzeniach
    albumu. Produkowane materiały promocyjne będą dotyczyć wyłącznie tworzonych przez
    Pana utworów/teledysków. Celem produkcji materiałów promocyjnych jest przekazanie
    ich do wytwórni, aby wytwórnia mogła umieścić je w swoich social mediach, na (...) i w
    innych dostępnych miejscach. Głównym celem jest zwiększenie rozpoznawalności i liczby
    odtworzeń.
    Zatem powyższe działania stanowią czynności uzupełniające dla usług tworzenia utworów
    i udzielania licencji oraz usług produkcji teledysków. Służą one celom promocyjnym
    tworzonych przez Pana utworów i teledysków. Produkowane materiały promocyjne będą
    dotyczyć wyłącznie tworzonych przez Pana utworów/teledysków, zatem zawsze będą mieć
    związek z usługami świadczonymi przez Pana jako twórcę - artystę.
    Związek o charakterze przyczynowo-skutkowym usług promocyjnych z usługami tworzenia
    utworów i udzielania licencji oraz usługami produkcji teledysków powoduje, że tworzenie
    materiałów promocyjnych wykazuje ścisłe powiązanie ze świadczeniem przez Pana usług
    kulturalnych w taki sposób, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, których
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Należy zatem uznać, że tworzenie materiałów
    promocyjnych jest zdeterminowane przez usługę główną oraz ma na nią istotny wpływ.
    Tworzenie przez Pana materiałów promocyjnych stanowi świadczenie wtórne do usługi
    głównej, którą w tym przypadku stanowią usługa kulturalna, a więc jest w stosunku do niej
    usługą pomocniczą.
    Mając zatem na uwadze powołane regulacje prawne oraz opis sprawy należy stwierdzić,
    że świadczone przez Pana usługi będą stanowiły usługi kulturalne, o których mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 33 ustawy.
    Jednak jeżeli usługi kulturalne stanowią jednocześnie usługi wymienione w art. 43 ust. 19
    ustawy, wówczas nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku do towarów i usług.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że nie jest Pan pewien jak powinien klasyfikować swoje
    usługi w zakresie art. 43 ust. 19 ustawy pkt 1 i 4. Jednocześnie zaznaczył Pan, że nie będzie
    Pan świadczyć pozostałych usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.
    Należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 43 ust. 19
    pkt 1 i 4 ustawy, dotyczący usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich
    nośnikach oraz usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach,
    gdyż usługi wymienione w tym artykule dotyczą usług, których przedmiotem są gotowe
    (nagrane) nośniki, takie jak płyty CD czy DVD. Z kolei, z opisu sprawy wynika, że osobiście
    nie będzie Pan odpowiadał za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta.
    Zatem, w opisanej sprawie nie będzie Pan świadczył usług wymienionych w art. 43 ust. 19
    ustawy.
    Mając na uwadze powyższe, świadczone przez Pana usługi w zakresie:
        tworzenia utworów i udzielania licencji do utworów oraz tworzenia materiałów
        promocyjnych,
        produkcji teledysków oraz tworzenia materiałów promocyjnych,
        występów koncertowych,
    spełniają przesłanki do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    33 lit. b ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.