Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1197/12/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-10
Teza: dot. możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu spółki komandytowej wydatków związanych z jej przekształceniem w spółkę komandytowo-akcyjną.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-przekształcenie spółki; spółki-spółka osobowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 11 lipca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 16 lipca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu spółki komandytowej wydatków związanych z jej przekształceniem w spółkę komandytowo-akcyjną – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu spółki komandytowej wydatków związanych z jej przekształceniem w spółkę komandytowo-akcyjną.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest komandytariuszem w spółce komandytowej i ma prawo do odpowiedniego udziału w zysku tej spółki. Spółka komandytowa ma zostać przekształcona w spółkę komandytowo-akcyjną (dalej „SKA”). Przekształcenie zostanie dokonana na podstawie art. 551 i nast. Kodeksu spółek handlowych. Oznacza to, że spółka przekształcana (spółka komandytowa) stanie się spółką przekształconą (SKA) z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (zwianego dalej „Dniem Przekształcenia”). Z chwilą przekształcenia wspólnicy spółki komandytowej, w tym Wnioskodawca, staną się wspólnikami SKA. Na mocy umowy SKA, Wnioskodawca uzyska status akcjonariusza. Wnioskodawca będzie jednym z akcjonariuszy w SKA. Akcjonariuszem w SKA – poza nim – będzie też spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Komplementariuszem w SKA będzie natomiast inna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która obecnie jest komplementariuszem w spółce komandytowej.

W wyniku dokonanego przekształcenia nastąpi kontynuacja bytu prawnego spółki komandytowej i zgodnie z zasadą tożsamości podmiotów biorących udział w przekształceniu dojdzie do przeniesienia majątku spółki działającej w formie spółki komandytowej na inny podmiot, który dalszą działalność będzie prowadzić, jako osobowa spółka handlowa innego typu, tj. jako spółka komandytowo-akcyjna.

Zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, Wnioskodawca jako akcjonariusz nie będzie odpowiadać za zobowiązania SKA i – co do zasady – nie będzie jej reprezentować (Wnioskodawca może reprezentować SKA jedynie jako pełnomocnik, przy czym jeszcze nie wie, czy takie pełnomocnictwo zostanie mu udzielone).

SKA będzie zajmować się prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży samochodów (będzie dealerem samochodowym). Jako akcjonariusz SKA Wnioskodawca będzie miał prawo udziału w zyskach uzyskiwanych przez SKA.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów część kosztów (ustaloną zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku spółki komandytowej), związanych z przekształceniem spółki komandytowej w SKA (np. wydatki na usługi konsultingowe i doradcze, opłaty notarialne, sądowe itp.), jeśli koszty te zostaną poniesione przez spółkę komandytową przed dniem przekształcenia?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów część kosztów (ustaloną zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy PIT, tj. proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku spółki komandytowej), związanych z przekształceniem spółki komandytowej w SKA (np. wydatki na usługi konsultingowe i doradcze, opłaty notarialne, sądowe, itp.), jeśli koszty te zostaną poniesione przez spółkę komandytową przed dniem przekształcenia.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 361 ze zm. – w dalszej części określanej skrótem „Ustawa PIT”), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Powyższe zasady, zgodnie z art. 8 ust. 2 Ustawy PIT, stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat,
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy PIT, kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcie przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy. Kosztami uzyskania przychodów są więc koszty:

*   poniesione ostatecznie,
*   poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub,
*   poniesione w celu zachowania albo zabezpieczeni źródła przychodów,
*   nie wymienione w art. 23 ust. 1 Ustawy PIT.

W opinii Wnioskodawcy, kryterium celowości zawarte w przytoczonym powyżej przepisie interpretować należy z uwzględnieniem subiektywizacji do najlepszego, racjonalnego rozumowania i wiedzy podatnika, które jednak da się zweryfikować za pomocą obiektywnego związku przyczynowo-skutkowego. Co więcej, w orzecznictwie i piśmiennictwie słusznie wskazuje się, iż o zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów nie rozstrzyga faktyczne zrealizowanie zamierzonego celu. W sytuacji braku następstwa działania podatnika, poniesiony koszt może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli został on „poniesiony w sposób racjonalny, albowiem mógł - z uwagi na obiektywne uwarunkowania - przyczynić się do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów” (S. Babiarz, L. Błystak, B. Dauter i inni, Podatek dochodowy od osób prawnych, Komentarz, Wrocław 2009, s. 411.).

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Niego koszty (w części przypadającej na Niego, obliczonej proporcjonalnie do udziału w zysku spółki komandytowej), przyczynią się co najmniej do zachowania źródła przychodów. Wnioskodawca będzie bowiem uzyskiwać przychody z tytułu uczestnictwa w SKA. Wydatki na usługi konsultingowe i doradcze, opłaty notarialne, sądowe, itp. umożliwią prowadzenie podmiotu gospodarczego w nowej formie prawnej, a w perspektywie, na co Wnioskodawca ma nadzieję, doprowadzą do zwiększenia poziomu przychodów. Prowadzenie działalności gospodarczej za pośrednictwem SKA otwiera bowiem nowe możliwości funkcjonowania na rynku. Co więcej, w związku z tym, iż wydatki te będą miały miejsce przed dniem przekształcenia, poniesione one zostaną przez spółkę komandytową, a nie SKA. Zatem działanie Wnioskodawcy polegające na zaliczeniu tych wydatków do kosztów podatkowych nie naruszy zasad opodatkowania akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, ukształtowanych interpretacją ogólną Ministra Finansów z dnia 11 maja 2012 r. Znak DD5/033/1/12/KSM/DD-125.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Wnioskodawca powołał:

1.  interpretację indywidualną wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2008 r. Znak ILPB1/415-717/08-2/AG,
2.  postanowienia w sprawie interpretacji prawa podatkowego wydane przez:

*   Naczelnika Urzędu Skarbowego w Legnicy z dnia 8 stycznia 2008 r. Znak USPDI/415/1/32/07,
*   Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni z dnia 2 czerwca 2006 r., Znak I-2/423-0003/06,
*   Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2006 r. Znak 1472/ROP1/423-214/262/06/DP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.