Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-22/12-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-04
Teza: Ewidencja wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych a pośredniczący podmiot węglowy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; sprzedaż; wyroby; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2012 r. (data wpływu 13 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązków podmiotu pośredniczącego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązków podmiotu pośredniczącego

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Jego firma zajmuje się sprzedażą węgla. Fizycznie węgiel znajduje się w określonej miejscowości. Urzędem celnym właściwym dla Zainteresowanego jest urząd w L. Wnioskodawca spełnił nałożone na niego, przez ustawodawcę, obowiązki i uzyskał status pośredniczącego podmiotu węglowego. Status ten, zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, upoważnia do zakupu jak i sprzedaży dla podmiotów zwolnionych bez akcyzy. Wszystkie transakcje Zainteresowany musi potwierdzać na dokumencie dostawy wyrobów węglowych według wzoru z rozporządzenia Ministra Finansów.

Urząd celny wymaga jednak dodatkowo prowadzenia „Ewidencji Wyrobów Węglowych” i ewidencjonowania w niej wszystkich transakcji i stanów faktycznych węgla i koksu, w składzie opału.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy jako pośredniczący podmiot węglowy Wnioskodawca musi prowadzić „Ewidencję Wyrobów Węglowych”?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako pośredniczący podmiot węglowy nie musi prowadzić „Ewidencji Wyrobów Węglowych” i zapisywać w niej wszystkich transakcji sprzedaży węgla.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, pośredniczący podmiot węglowy - podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca uzyskał status pośredniczącego podmiotu węglowego. Jego wątpliwości związane są z prowadzeniem „Ewidencji Wyrobów Węglowych”.

Wyjaśnić należy, iż w myśl art. 31a ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2.

W świetle powyższego, zwolniona od akcyzy jest sprzedaż wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy określonym podmiotom korzystającym ze zwolnienia.

Przepis art. 31a ust. 1 pkt 3 ustawy wskazuje, iż warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Z kolei, sprzedane podmiotom zużywającym - zdefiniowanym w art. 2 ust. 1 pkt 22 ustawy - wyroby węglowe będą korzystały ze zwolnienia jeśli spełniony zostanie (oprócz określonego przeznaczenia) warunek wskazany w art. 31a ust. 4 ustawy, tj. prowadzenie ewidencji. Zastrzec należy, iż nie dotyczy on podmiotów wymienionych w pkt 3 tego przepisu (tj. m.in. gospodarstw domowych, przedszkoli, czy określonych podmiotów leczniczych).

Zgodnie bowiem z art. 31a ust. 4 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3.

Powyższe uregulowanie jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zwolnienia wyrobów węglowych zużywanych w określonych celach - wskazanych uprzednio w dokumencie dostawy - jest prowadzenie ewidencji.

Zatem to podmioty korzystające ze zwolnienia ze względu na przeznaczenia (art. 31a ust. 2 ustawy z wyłączeniem podmiotów z art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy) muszą prowadzić - jak stanowi przepis - ewidencję wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych.

Z kolei, z przepisów § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075) wynika, iż rozporządzenie określa szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów zwolnionych i sposób jej prowadzenia.

Ostatecznie z przepisu § 4 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia wynika, iż wpisanie do ewidencji danych, o których mowa w § 3, powinno nastąpić, odpowiednio:

1.  przed wyprowadzeniem wyrobów zwolnionych ze składu podatkowego;
2.  niezwłocznie po otrzymaniu wyrobów zwolnionych, nie później jednak niż następnego dnia po ich odebraniu;
3.  niezwłocznie po zużyciu wyrobów zwolnionych na cele uprawniające do zwolnienia, nie później jednak niż następnego dnia po ich zużyciu;
4.  niezwłocznie po wystawieniu dokumentu dostawy albo dokumentu, o którym mowa w art. 32 ust. 10 ustawy, nie później jednak niż następnego dnia po ich wystawieniu.

Analizowane przepisy nie nakładają więc na pośredniczący podmiot węglowy obowiązku prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Zatem, Wnioskodawca jako pośredniczący podmiot węglowy nie musi prowadzić „Ewidencji Wyrobów Węglowych”.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.