Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.23.2018.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-09
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przekazaniem pracownikom zegarków z okazji obchodu jubileuszu 25-lecia istnienia zakładu.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 stycznia 2018 r. (data wpływu 9 stycznia 2018 r.), uzupełnionym w dniu 20 lutego 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przekazaniem pracownikom zegarków z okazji obchodu jubileuszu 25-lecia istnienia zakładu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przekazaniem pracownikom zegarków z okazji obchodu jubileuszu 25-lecia istnienia zakładu.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 15 lutego 2018 r. znak 0112-KDIL3-1.4011.23.2018.1.AA 0111-KDIB4.4015.28.2018.2BB na podstawie art. 169 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa wezwano Wnioskodawcę do wyjaśnienia, czy w związku ze złożonym wnioskiem Wnioskodawca oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w zakresie przepisów podatku od spadków i darowizn, czy też elementy stanowiska odnoszące się do przepisów podatku od spadków i darowizn są jedynie uzasadnieniem do zagadnienia w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i nie mają podlegać ocenie poprzez wydanie interpretacji indywidualnej - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 15 lutego 2018 r., natomiast w dniu 15 lutego 2018 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 15 lutego 2018 r.).

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Wnioskodawca nie oczekuje wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (zwany dalej: „Spółką”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów z aluminium, stopów aluminium oraz innych metali. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce od całości dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Wykonywane przez Spółę czynności podlegają opodatkowaniu VAT.

W związku z rodzajem i rozmiarem prowadzonej działalności Spółka zatrudnia pracowników o różnych profesjach (produkcja, kierownictwo, administracja, księgowość itp.). W związku z wypłatą wynagrodzeń za pracę na rzecz tych osób, Spółka występuje w roli płatnika PIT.

Spółka prowadzi zakład produkcyjny w Polsce (zwany dalej: „Zakładem”). W roku 2019 Spółka będzie obchodzić jubileusz 25-lecia istnienia Zakładu. Ze względu na niepowtarzalną rocznicę, Spółka ma zamiar odpowiednio uczcić to wydarzenie. Zarząd Spółki planuje m.in. nabyć z tej okazji upominki w postaci zegarków z wygrawerowanym logiem Spółki i wręczyć je nieodpłatnie swoim pracownikom. Zegarki otrzymają wszyscy pracownicy Spółki, jeżeli tylko będą legitymować się odpowiednim stażem pracy (wszyscy zatrudnieni na dzień 30 listopada 2017 r). Zegarki zostaną nabyte ze środków obrotowych Spółki.

Zegarki nie będą stanowiły dla pracowników dodatkowej formy gratyfikacji za wykonaną pracę. Otrzymywanie tego rodzaju upominków przez pracowników nie wynika z zawartych ze Spółką umów o pracę, regulaminu pracy lub innych aktów wewnętrznych Spółki. Pracownicy nie oczekują zatem od Spółki tego rodzaju świadczeń. Intencją Spółki jest obdarować w zasadzie wszystkich pracowników, bez względu na zajmowane przez nich stanowisko i otrzymywane wynagrodzenie. Kryterium uprawniającym do otrzymania zegarka będzie jednak wskazany wcześniej minimalny staż pracy. Głównym motywem wręczenia zegarków jest uczczenie jubileuszu istnienia Zakładu. Podstawą przyznania zegarków będzie natomiast jednostronna decyzja zarządu Spółki podjęta w związku z planowanym przedsięwzięciem jubileuszowym.

Spółka ocenia, iż uczczenie jubileuszu istnienia Zakładu w opisanej wyżej formie będzie też mieć dodatkowy pozytywny wpływ na ogólną działalność Spółki. Tego rodzaju gest wzmocni bowiem więź Spółki z pracownikami, podkreśli iż należą oni do liczącej się, stabilnej finansowo organizacji, co może być dla nich bodźcem do dalszej efektywnej pracy. Spółka podejmując decyzję o obdarowaniu pracowników zegarkami chce przede wszystkim uczcić w wyjątkowy sposób rocznicę istnienia Zakładu. Niemniej jednak Spółka spodziewa się, że wystąpi także dodatkowy wspomniany wyżej efekt w postaci wzmocnienia więzi z pracownikami.

Ponadto w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wniosek uzupełniono poprzez wskazanie, że wręczanie zegarków pracownikom Wnioskodawcy będzie następować tytułem darowizny, a więc na warunkach określonych w art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy wartość wręczanych pracownikom Spółki zegarków z okazji obchodu jubileuszu 25-lecia istnienia Zakładu, będzie stanowić dla nich nieodpłatne świadczenie ze stosunku pracy i czy w związku z tym na Spółce jako płatniku będzie ciążył obowiązek obliczenia i pobrania z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość wręczanych pracownikom zegarków z okazji obchodu jubileuszu 25-lecia istnienia Zakładu, nie będzie stanowić dla nich nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy. W związku z powyższym na Spółce jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek obliczenia i pobrania z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W celu ustalenia dochodu, konieczne jest zdefiniowanie przychodu podatkowego. Zgodnie z definicją zawartą w art. 11 ust. 1 Ustawy PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1. pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ustawa PIT określa źródła przychodów. Kwalifikacja przychodu do danego źródła będzie miała wpływ na prawidłowe ustalenie dochodu i wynikającego z tego podatku. Jednym ze źródeł przychodów jest stosunek pracy (art. 10 ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT). Jak natomiast wynika z art. 12 ust. 1 Ustawy PIT za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Jeżeli dany przychód stanowi przychód ze stosunku pracy to na podstawie art. 31 Ustawy PIT na zakładach pracy ciąży obowiązek obliczania i pobierania w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku pracy.

W kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń uzyskiwanych w ramach stosunku pracy wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13. W orzeczeniu tym Trybunał Konstytucyjny stwierdził m.in. że „jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać, lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które - nawet nieujęte w umowie o pracę - w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768, ze zm.).”

Z powyższego wynika, iż nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu Ustawy PIT (przychód ze stosunku pracy). Świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawcy mogą bowiem stanowić darowiznę, podlegającą innym zasadom opodatkowania.

Zdaniem Spółki wręczane pracownikom zegarki z okazji obchodów jubileuszu 25-lecia istnienia Zakładu, będą w istocie stanowiły darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z tym przepisem, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. W opinii Spółki wystąpią wszelkie istotne warunki do zakwalifikowania omawianej czynności jako darowizny tj. zobowiązanie darczyńcy do świadczenia kosztem swojego majątku na rzecz obdarowanego oraz brak ekwiwalentu ze strony obdarowanego. Darowizna zegarków zostanie wprawdzie dokonana na rzecz osób posiadających status pracownika, jednak nie będzie ona wynikała z wiążącego strony stosunku pracy. Przedmiot darowizny nie będzie stanowił dodatkowego wynagrodzenia dla pracownika za wykonaną pracę ani bonusu za pozostawanie w stosunku pracy. Pracownicy nie oczekują też tego rodzaju świadczeń od Spółki w związku z ich zatrudnieniem. Planowana darowizna będzie przede wszystkim formą uczczenia jubileuszu 25-lecia istnienia Zakładu podejmowaną wyłącznie z inicjatywy Spółki. Ewentualny dodatkowy efekt motywacyjny który może wystąpić w związku z darowizną, choć pożądany, nie jest głównym celem Spółki.

Zdaniem Spółki przysporzenie majątkowe po stronie pracownika wynikające z otrzymanej darowizny będzie spełniać wszystkie przesłanki podlegania opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na mocy przepisów Ustawy PSD. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 Ustawy PSD podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m. in. tytułem darowizny. Jak natomiast wynika z art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieganie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie.

Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli Spółka z okazji jubileuszu 25-lecia istnienia Zakładu przekaże swoim pracownikom darowiznę w postaci zegarków, podlegającą przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, to w konsekwencji na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT przysporzenie to będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przysporzenie po stronie podatnika nie będzie stanowiło dla niego przychodu ze stosunku pracy a na Spółce jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek obliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 31 Ustawy PIT.

Spółka zwraca dodatkowo uwagę, iż zaprezentowane przez nią stanowisko jest zgodne z aktualną linią orzeczniczą organów podatkowych (przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2017 r. o sygn. 0111-KDIB2-2.4011.51.2017.2.JW oraz interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2017 r. o sygn. 1462-IPPB4.4511.180.2017.1.JM).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Zacytowany przepis dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało miejsce.

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2017 r., poz. 833, z późn. zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Umowa darowizny zdefiniowana została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka w 2019 roku będzie obchodzić jubileusz 25-lecia istnienia Zakładu. Ze względu na niepowtarzalną rocznicę, Spółka ma zamiar odpowiednio uczcić to wydarzenie. Zarząd Spółki planuje m.in. nabyć z tej okazji upominki w postaci zegarków z wygrawerowanym logiem Spółki i wręczyć je nieodpłatnie swoim pracownikom. Intencją Spółki jest obdarować w zasadzie wszystkich pracowników, bez względu na zajmowane przez nich stanowisko i otrzymywane wynagrodzenie. Spółka ocenia, iż uczczenie jubileuszu istnienia Zakładu w opisanej formie będzie mieć dodatkowy pozytywny wpływ na ogólną działalność Spółki. W opinii Wnioskodawcy tego rodzaju gest wzmocni więź Spółki z pracownikami.

Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy. „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.

Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W rezultacie stwierdzić należy, że planowana przez Wnioskodawcę darowizna zegarków, która nie będzie dodatkową, niepieniężną forma gratyfikacji za wykonaną pracę, co do zasady będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wręczenie pracownikom przez Wnioskodawcę zegarków z okazji obchodów jubileuszu 25-lecia istnienia Zakładu, nie stanowi dla nich przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, z ww. tytułu na Wnioskodawcy jako płatniku nie ciąży obowiązek pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2, 3 i 4 zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.