Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-323/16/NL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-06-24
Teza: skutki podatkowe otrzymania niepieniężnych składników majątkowych (udziałów w spółkach z o.o.) w wyniku rozwiązania spółki komandytowej
Słowa kluczowe: majątek-składniki majątku; rozwiązanie; spółki-spółka komandytowa; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 maja 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 17 maja 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych otrzymania niepieniężnych składników majątkowych (udziałów w spółkach z o.o.) w wyniku rozwiązania spółki komandytowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2016 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych otrzymania niepieniężnych składników majątkowych (udziałów w spółkach z o.o.) w wyniku rozwiązania spółki komandytowej.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wspólnikiem (komandytariuszem) spółki komandytowej (dalej: „Spółka Komandytowa”). Drugim komandytariuszem Spółki Komandytowej jest również osoba fizyczna. Komplementariuszem w Spółce Komandytowej jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z umową Spółki Komandytowej, Wnioskodawcy przysługuje udział w zysku w wysokości 82,5%, drugiemu komandytariuszowi - 12,5%, zaś komplementariuszowi - 5%. Jedyny majątek Spółki Komandytowej stanowią środki pieniężne oraz po 60 udziałów w dwóch spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka A” i „Spółka B”).

Zarówno Wnioskodawca, jak i drugi komandytariusz oraz komplementariusz, a także Spółka A i Spółka B są polskimi rezydentami podatkowymi.

Aktualnie planowane jest rozwiązanie Spółki Komandytowej bez przeprowadzania likwidacji. Procedurę taką przewiduje art. 84 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm., dalej: „K.s.h.”), który zgodnie z art. 103 § 1 K.s.h. stosuje się odpowiednio również do spółek komandytowych.

Zasady podziału majątku Spółki Komandytowej w razie jej rozwiązania określa umowa spółki. Zgodnie z umową, „w przypadku zaistnienia przyczyny rozwiązania Spółki rozwiązanie Spółki nastąpi bez przeprowadzania likwidacji Spółki.

Jeżeli rozwiązanie Spółki następuje bez przeprowadzania likwidacji Spółki, mienie Spółki (własność i inne prawa majątkowe, bez zobowiązań), zostanie przeniesione na wszystkich komandytariuszy:

*   składniki mienia Spółki o charakterze podzielnym, w odpowiednich częściach - co do rzeczy - na współwłasność w częściach ułamkowych/proporcjonalnie do udziału komandytariuszy w zyskach Spółki;
*   składniki mienia Spółki o charakterze niepodzielnym, na wszystkich komandytariuszy jak/jako/wierzytelności niepodzielne (art. 381 k.c.),

za rozliczeniem komplementariusza polegającym na zwrocie wkładu wniesionego do Spółki”.

W związku z rozwiązaniem Spółki Komandytowej, Wnioskodawca otrzyma 52 udziały w Spółce A oraz 52 udziały w Spółce B. Drugi komandytariusz otrzyma 8 udziałów w Spółce A oraz 8 udziałów w Spółce B. Komplementariusz, zgodnie z postanowieniami umowy Spółki Komandytowej otrzyma zwrot wkładu wniesionego do Spółki (500 zł.).

Składniki majątkowe, które zostaną wydane Wnioskodawcy, drugiemu komandytariuszowi oraz komplementariuszowi w wyniku rozwiązania Spółki Komandytowej będą miały swoje źródło w dochodach, które (pod warunkiem, że istniał taki obowiązek) były opodatkowane podatkiem dochodowym.

Otrzymane w wyniku rozwiązania Spółki Komandytowej udziały w Spółce A zostaną w dalszej kolejności wniesione przez Wnioskodawcę oraz drugiego komandytariusza do innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymane w związku z rozwiązaniem Spółki Komandytowej, bez przeprowadzania likwidacji, majątku w postaci udziałów w Spółce A oraz w Spółce B będzie po stronie Wnioskodawcy neutralne z punktu widzenia podatku dochodowego tj. nie spowoduje u niego powstania przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez niego - w związku z rozwiązaniem Spółki Komandytowej bez przeprowadzania likwidacji - majątku w postaci udziałów w Spółce A oraz w Spółce B, będzie dla niego neutralne z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych tj. nie spowoduje powstania u niego przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 5 pkt 26 i 28 (winno być: art. 5a pkt 26 i 28 ) Ustawy PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o:

*   spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego;
*   spółce - oznacza to będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych:
    1.  spółkę kapitałową, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
    2.  spółkę kapitałową w organizacji,
    3.  spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    4.  spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) Ustawy PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) Ustawy PIT, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.

Z przepisów powyższych można zatem wywnioskować, że nabycie przez wspólnika spółki niebędącej osoba prawną (a więc również Spółki Komandytowej) składników majątku tejże spółki (w tym również udziałów w spółkach z o.o.) jest neutralne. Ewentualny obowiązek podatkowy powstaje dopiero w momencie odpłatnego zbycia tych składników majątkowych, o ile do zbycia takiego dojdzie przed upływem sześciu lat licząc od dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja. Przy czym, takim odpłatnym zbyciem może być zarówno sprzedaż, jak i wniesienie składników majątku pozostałego po likwidacji jako wkład niepieniężny do spółki z o.o.

Jakkolwiek przepisy Ustawy PIT nie regulują wprost zagadnienia konsekwencji podatkowych rozwiązania spółki niebędącej osobą prawną bez przeprowadzania jej likwidacji, rozwiązanie takiej spółki bez przeprowadzania likwidacji powoduje takie same skutki cywilnoprawne jak jej likwidacja, ponieważ dochodzi do zakończenia bytu prawnego spółki i podziału jej majątku między wspólników.

Za możliwością odpowiedniego stosowania ww. przepisów 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) i art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) Ustawy PIT dotyczących likwidacji spółki niebędącej osobą prawną w przypadku rozwiązania takiej spółki bez przeprowadzania likwidacji wielokrotnie opowiadały się organy podatkowe, przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 12 grudnia 2013 r., Znak: IPPB1/415-982/13-6/EC, potwierdzając prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy, że w sytuacji rozwiązania spółki osobowej - zarówno w przypadku przeprowadzenia procesu likwidacji i bez przeprowadzenia tej procedury skutki podatkowe w PIT tych zdarzeń będą identyczne. Tym samym rozwiązanie SpJ bez przeprowadzenia procedury likwidacji będą tożsame ze wskazanymi powyżej skutkami likwidacji SpJ - w tym przypadku pozostaną one neutralne dla Wnioskodawcy na etapie tego rozwiązania,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 5 czerwca 2012 r., Znak: IPTPB1/415-233/12-4/MD, potwierdzając prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy, że otrzymanie przez Niego środków pieniężnych z tytułu rozwiązania Spółki osobowej bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego będzie neutralne w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i wartość uzyskanych środków pieniężnych nie będzie stanowić przychodu podatkowego,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, w interpretacji indywidualnej z 5 czerwca 2012 r., Znak: IPTPB1/415-233/12-5/MD, potwierdzając prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy, że otrzymanie składników majątkowych z rozwiązania N Spółki osobowej bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego nie stanowiło przychodu.

Ponadto, organy podatkowe wskazują, że pojęcie „likwidacji” w kontekście omawianych przepisów należy rozumieć szeroko, jednocześnie zauważyć należy, że cyt. przepisy nie odnoszą się wyłącznie do sytuacji, w której dochodzi do zakończenia bytu prawnego spółki niebędącej osobą prawną na skutek przeprowadzenia formalnego postępowania likwidacyjnego. Pod pojęciem „likwidacji” użytym w tych przepisach należy rozumieć każdy, dopuszczalny i zgodny z przepisami prawa sposób ustania bytu prawnego takiej spółki, w wyniku którego dochodzi m.in. do podziału pomiędzy wspólników majątku spółki. Jeżeli zatem przepisy regulujące ustrój (tworzenie, funkcjonowanie i rozwiązywanie) danego typu spółki przewidują możliwość jej rozwiązania bez przeprowadzania formalnego procesu likwidacji, np. na skutek jednomyślnej decyzji wszystkich wspólników, to skutki podatkowe takiego rozwiązania spółki należy oceniać także w oparciu o treść cyt. wyżej art. 14 ust. 3 pkt 10, art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) oraz art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 21 kwietnia 2016 r. Znak: IBPB-1-1/4510-184/16/SG).

W powołanej wyżej interpretacji organ podatkowy potwierdził, że otrzymanie przez wspólnika udziałów w spółce z o.o. w wyniku rozwiązania spółki osobowej nie spowoduje u tego wspólnika powstania przychodu na gruncie Ustawy PIT.

Należy również podkreślić, że przepisy podatkowe nie ingerują w zasady podziału majątku między wspólników ani w przypadku likwidacji spółki niebędącej osobą prawną przeprowadzanej zgodnie z przepisami K.s.h., czy też w inny uzgodniony między wspólnikami sposób (bez przeprowadzania procesu likwidacji). W ocenie Wnioskodawcy fakt, że komplementariusz otrzyma w związku z rozwiązaniem Spółki Komandytowej jedynie zwrot wniesionego wkładu pieniężnego (a zatem nie otrzyma żadnych udziałów w Spółce A i B, gdyż przypadną one wyłącznie komandytariuszom) nie będzie miał wpływu na powstanie jakiegokolwiek przychodu po stronie Wnioskodawcy. „Korzyść” po stronie Wnioskodawcy i drugiego komandytariusza (wynikająca z otrzymania wszystkich udziałów w Spółce A i Spółce B, posiadanych przez Spółkę Komandytową) zostanie „skonsumowana” w momencie odpłatnego zbycia ww. składników majątkowych przez komandytariuszy, którzy zobowiązani będą do zapłaty podatku, jeżeli czynność taka spowoduje powstanie po ich stronie dochodu.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, na dzień rozwiązania Spółki Komandytowej nabycie przez niego udziałów w Spółce A i Spółce B nie spowoduje powstania po jego stronie przychodu/dochodu podatkowego.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 25 kwietnia 2016r., Znak: IBPB-1-1/4511-177/16/ZK, z 21 kwietnia 2016 r., Znak: IBPB-1-1/4510-184/16/SG,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 15 kwietnia 2016 r., Znak: 1061-IPTPB3.4511.115.2016.1.KJ,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 21 marca 2016 r., Znak: IPPB1/4511-99/16-2/SO.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Spółka komandytowa nie posiada osobowości prawnej, nie jest zatem podatnikiem podatków dochodowych, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych jej wspólników. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki komandytowej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Stosownie do art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Przy czym, w myśl art. 5a pkt 26 ww. ustawy, przez spółkę niebędącą osobą prawną, należy rozumieć spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Co do zasady do przychodów z działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

Stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) cyt. ustawy, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.

Powyższe przepisy art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) i art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulujące kwestie związane z zakończeniem uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną zostały wprowadzone do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dniem 1 stycznia 2011 r. Ich celem było rozwianie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących skutków podatkowych zakończenia uczestnictwa podatnika w spółce osobowej (w tym także w wyniku likwidacji takiej spółki). Orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące interpretacji przepisów obowiązujących do końca 2010 r. było niejednolite; wskazywało jednak, że w przypadku wykazania przez podatnika przychodu z tytułu likwidacji spółki osobowej może dochodzić do podwójnego opodatkowania tych samych przysporzeń majątkowych w sytuacji, gdy otrzymywane przez niego składniki majątku sfinansowane były z opodatkowanych przez niego (na bieżąco w ciągu poszczególnych lat podatkowych, jako dochód z działalności gospodarczej), lecz pozostawionych w spółce zysków. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku likwidacji spółki niebędącej osobą prawną gdy wspólnik otrzyma z tego tytułu niepieniężne składniki majątku odroczony zostanie moment opodatkowania do chwili, gdy podatnik odpłatnie zbędzie te składniki majątku, a zatem z tytułu tego zbycia uzyska dodatkowe, nieopodatkowane wcześniej środki.

Jednocześnie zauważyć należy, że cyt. przepisy nie odnoszą się wyłącznie do sytuacji, w której dochodzi do zakończenia bytu prawnego spółki niebędącej osobą prawną na skutek przeprowadzenia formalnego postępowania likwidacyjnego. Pod pojęciem „likwidacji” użytym w tych przepisach należy rozumieć każdy, dopuszczalny i zgodny z przepisami prawa sposób ustania bytu prawnego takiej spółki, w wyniku którego dochodzi m.in. do podziału pomiędzy wspólników majątku spółki. Jeżeli zatem przepisy regulujące ustrój (tworzenie, funkcjonowanie i rozwiązywanie) danego typu spółki przewidują możliwość jej rozwiązania bez przeprowadzania formalnego procesu likwidacji, np. na skutek jednomyślnej decyzji wszystkich wspólników, to skutki podatkowe takiego rozwiązania spółki należy oceniać także w oparciu o treść cyt. wyżej art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) oraz art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem (komandytariuszem) spółki komandytowej. Drugim komandytariuszem Spółki Komandytowej jest również osoba fizyczna. Komplementariuszem w Spółce Komandytowej jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z umową Spółki Komandytowej, Wnioskodawcy przysługuje udział w zysku w wysokości 82,5%, drugiemu komandytariuszowi - 12,5%, zaś komplementariuszowi - 5%. Jedyny majątek Spółki Komandytowej stanowią środki pieniężne oraz po 60 udziałów w dwóch spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. Zarówno Wnioskodawca, jak i drugi komandytariusz oraz komplementariusz, a także Spółka A i Spółka B są polskimi rezydentami podatkowymi. Aktualnie planowane jest rozwiązanie Spółki Komandytowej bez przeprowadzania likwidacji. W związku z rozwiązaniem Spółki Komandytowej, Wnioskodawca otrzyma 52 udziały w Spółce A oraz 52 udziały w Spółce B. Składniki majątkowe, które zostaną wydane Wnioskodawcy, w wyniku rozwiązania Spółki Komandytowej będą miały swoje źródło w dochodach, które (pod warunkiem, że istniał taki obowiązek) były opodatkowane podatkiem dochodowym. Otrzymane w wyniku rozwiązania Spółki Komandytowej udziały w Spółce A zostaną w dalszej kolejności wniesione przez Wnioskodawcę oraz drugiego komandytariusza do innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że (co do zasady) otrzymanie przez Wnioskodawcę w wyniku rozwiązania spółki komandytowej udziałów w Spółce A oraz Spółce B (tj. spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością), które stanowić będą niepieniężne składniki majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b oraz ust. 3 pkt 12 lit. b. ww. ustawy, nie spowoduje u niego powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile źródłem pochodzenia tych składników nie będą dochody, które pomimo istnienia takiego obowiązku nie zostały(ną) uprzednio opodatkowane podatkiem dochodowym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wskazać przy tym należy, że stosownie do przedstawionego stanu faktycznego oraz zadanego pytania (wyznaczającego zakres wniosku) przedmiotem niniejszej interpretacji była wyłącznie kwestia określenia skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę wskazanych we wniosku składników majątku na dzień rozwiązania spółki komandytowej. Nie była przedmiotem interpretacji ta część przedstawionego stanowiska, która odnosiła się do skutków podatkowych ewentualnego późniejszego zbycia otrzymanych niepieniężnych składników majątku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.