Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.862.2024.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT środków wypłaconych w ramach ugody pozasądowej z tytułu naruszenia praw autorskich.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; odszkodowania-odszkodowanie umowne; prawa-prawa autorskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT środków wypłaconych z tytułu
    nieuprawnionego korzystania z fotografii. Uzupełniła go Pani pismem z 29 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, rozlicza podatek
    dochodowy na zasadach ogólnych (KPiR), jednocześnie jest płatnikiem podatku od
    towarów i usług. Działalność Wnioskodawczyni polega m.in. na działalności portali
    internetowych (PKD 63.12.Z).
    Wnioskodawczyni prowadzi osobisty blog internetowy pod adresem (...) o tematyce (...), na
    którym zamieszcza relacje z osobistych wycieczek wraz z fotografiami wykonywanymi
    przez siebie. Kilka razy w roku Wnioskodawczyni publikuje na blogu artykuły
    sponsorowane, a sprzedaż tych usług dokumentuje wystawiając faktury VAT. Hosting i
    domenę internetową wlicza w koszty prowadzania działalności gospodarczej. Natomiast
    koszty związane z podróżowaniem Wnioskodawczyni uznaje za prywatne koszty i nie są
    one w jakikolwiek sposób księgowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi sprzedaży swoich fotografii, są one wykonywane i
    zamieszczane na blogu jedynie w celu prezentacji miejsc, które odwiedza.
    W listopadzie 2024 r. Wnioskodawczyni odkryła, że kilka jej fotografii zostało
    wykorzystanych bez jej wiedzy i zgody przez jedno z biur podróży. Wnioskodawczyni przez
    swojego prawnika wystosowała wezwanie do natychmiastowego zaprzestania korzystania
    z fotografii, w szczególności poprzez usunięcie ich z serwisu, fanpage'a oraz z katalogów
    ofertowych dostępnych w formie elektronicznej i papierowej i przesłanie potwierdzenia
    dokonania powyższych czynności, a także do zapłaty odszkodowania za okres
    wykorzystania fotografii wyliczonego zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b PrAut w łącznej
    wysokości (...) zł tytułem dotychczasowych naruszeń praw autorskich do fotografii.
    Biuro podróży zobowiązało się do zapłaty odszkodowania w wysokości (...) zł i do trwałego
    usunięcia wykorzystanych fotografii. Zgodnie z zadeklarowanym zobowiązaniem
    zapłacono odszkodowanie i usunięto wykorzystane fotografie.
    Naruszenia praw autorskich dotyczyło kilku fotografii. Zostały one przeze
    Wnioskodawczynię wycenione na (...) zł, a następnie zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b
    PrAut została obliczona suma pieniężna do zapłaty w wysokości odpowiadającej
    dwukrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby
    należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu. Suma ta
    wyniosła (...) zł.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Odszkodowanie, o którym jest mowa we wniosku zostało wypłacone w ramach ugody
    pozasądowej.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług (VAT)? Jeśli
    nie dotyczy jej zwolnienie podmiotowe, to od jakiej kwoty jest zobowiązana do zapłaty
    odpowiedniego podatku. Czy od pełnej otrzymanej zapłaty, czy od jej połowy?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni uważa, że jest zwolniona z zapłaty podatku VAT za całość otrzymanego
    odszkodowania, gdyż otrzymane odszkodowanie nie jest związane ze świadczeniem usług
    lub sprzedażą towarów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i
    jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, iż nie każde
    działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji, może
    zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać
    spełnione łącznie następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona jest bezpośrednio beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy
    istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą
    polegającą m.in. na działalności portali internetowych (PKD 63.12.Z), jest Pani płatnikiem
    podatku od towarów i usług. Prowadzi Pani osobisty blog internetowy o tematyce
    turystycznej, na którym zamieszcza relacje z osobistych wycieczek wraz z fotografiami
    wykonywanymi przeze siebie. Nie prowadzi Pani sprzedaży swoich fotografii, są one

    wykonywane i zamieszczane na blogu jedynie w celu prezentacji miejsc, które Pani
    odwiedza.
    W listopadzie 2024 r. odkryła Pani, że kilka Pani fotografii zostało wykorzystanych bez Pani
    wiedzy i zgody przez jedno z biur podróży. Przez swojego prawnika wystosowała Pani
    wezwanie do natychmiastowego zaprzestania korzystania z fotografii, w szczególności
    poprzez usunięcie ich z serwisu, fanpage'a oraz z katalogów ofertowych dostępnych w
    formie elektronicznej i papierowej i przesłanie potwierdzenia dokonania powyższych
    czynności, a także do zapłaty odszkodowania za okres wykorzystania fotografii
    wyliczonego zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych tytułem dotychczasowych naruszeń praw autorskich do fotografii. Biuro
    podróży zobowiązało się do zapłaty odszkodowania i do trwałego usunięcia
    wykorzystanych fotografii. Zgodnie z zadeklarowanym zobowiązaniem zapłacono
    odszkodowanie i usunięto wykorzystane fotografie. Naruszenia praw autorskich dotyczyło
    kilku fotografii. Zostały one przeze Panią wycenione, a następnie zgodnie z art. 79 ust. 1
    pkt 3 lit. b ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych została obliczona suma
    pieniężna do zapłaty w wysokości odpowiadającej dwukrotności stosownego
    wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez
    uprawnionego zgody na korzystanie z utworu. Odszkodowanie, o którym jest mowa we
    wniosku zostało wypłacone w ramach ugody pozasądowej.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku od
    towarów i usług, jeśli tak to od jakiej kwoty, czy od pełnej otrzymanej zapłaty, czy od jej
    połowy.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24), zwanej dalej ustawą o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W świetle art. 2 pkt 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory fotograficzne.
    Na podstawie art. 17 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania
      z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do
      wynagrodzenia za korzystanie z utworu.
    W świetle art. 41 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:
        1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia
        lub na podstawie umowy;
      2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że
      umowa stanowi inaczej.
    Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola
      eksploatacji wyraźnie w nich wymienione.
    W myśl art. 43 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Jeżeli z umowy nie wynika, że przeniesienie autorskich praw majątkowych lub
      udzielenie licencji nastąpiło nieodpłatnie, twórcy przysługuje prawo do
      wynagrodzenia.
    Na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

      Uprawniony, którego autorskie prawa majątkowe zostały naruszone, może żądać od
      osoby, która naruszyła te prawa:
        1) zaniechania naruszania;
        2) usunięcia skutków naruszenia;
        3) naprawienia wyrządzonej szkody:
        a) na zasadach ogólnych albo
        b)poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej dwukrotności, a w
        przypadku gdy naruszenie jest zawinione - trzykrotności stosownego
        wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem
        udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu;
      4) wydania uzyskanych korzyści.
    W przypadku naruszenia autorskich praw majątkowych uprawniony, na podstawie art. 79
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, może żądać od sprawcy zaniechania dalszego
    naruszania tych praw, tj. zaprzestania korzystania z dzieła w ogóle lub w określonej,
    godzącej w te prawa formie, usunięcia skutków naruszenia poprzez, przykładowo,
    zniszczenie bezprawnie wytworzonych egzemplarzy dzieła, naprawienia wyrządzonej
    szkody i wydania korzyści uzyskanych przez sprawcę w wyniku dokonanego naruszenia.
    Naprawienia szkody można żądać np. poprzez zapłatę sumy pieniężnej.
    Podkreślenia wymaga również, że przepisy podatkowe nie zawierają definicji
    odszkodowania, zatem w tym zakresie należy posiłkować się przepisami prawa cywilnego.
    Na gruncie prawa cywilnego, odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto, między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą, musi istnieć związek przyczynowy.
    Zgodnie z treścią art. 471 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych,
    szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez
    dłużnika, istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub
    zaniechaniem, a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze
    szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.
    Istotą odszkodowań nie jest płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W
    takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie jest też związana ze
    zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania
    się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.
    W myśl art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Jak już wyżej wskazano, z analizy treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że pojęcie
    świadczenia usług jest bardzo szerokie, obejmuje różnego rodzaju świadczenia nie będące

    dostawą towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Zatem czynność
    podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy
    zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego
    beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a
    świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle
    wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Odnosząc się do powyższego na podstawie analizy powołanych przepisów Kodeksu
    cywilnego i ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że przy rozstrzyganiu
    wątpliwości, czy korzystanie z autorskich praw majątkowych bez zgody ich twórcy podlega
    opodatkowaniu w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, decydują
    w każdym przypadku konkretne okoliczności.
    W świetle przedstawionych okoliczności i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że w
    sytuacji opisanej we wniosku w zakresie należności otrzymanej od biura podróży
    wynikającej z zawartej ugody z tytułu wykorzystywania Pani fotografii bez Pani zgody nie
    mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w zamian za wynagrodzenie.
    Jak stwierdzono wyżej, świadczeniem jest każde zachowanie polegające na działaniu,
    zaniechaniu działania lub znoszeniu (tolerowaniu) określonej sytuacji lub stanu rzeczy.
    W związku z naruszeniem Pani autorskich praw majątkowych jako wyłączny właściciel i
    dysponent autorskich praw majątkowych do ww. fotografii podejmowała Pani działania
    ukierunkowane na odzyskanie używanej przez biuro podróży bez Pani zgody fotografii
    oraz nie tolerowała Pani istniejącej sytuacji. Z wniosku wynika, że wystosowała Pani
    wezwanie do natychmiastowego zaprzestania korzystania z fotografii, w szczególności
    poprzez usunięcie ich z serwisu, fanpage'a oraz z katalogów ofertowych dostępnych w
    formie elektronicznej i papierowej i przesłanie potwierdzenia dokonania powyższych
    czynności. Biuro podróży zobowiązało się do zapłaty odszkodowania i do trwałego
    usunięcia wykorzystanych fotografii. Zgodnie z zadeklarowanym zobowiązaniem
    zapłacono odszkodowanie i usunięto wykorzystane fotografie. Zatem biuro podróży
    używało Pani fotografii bez Pani zgody i ten stan rzeczy nie był przez Panią akceptowany.
    Zatem należy uznać, że Biuro podróży wykorzystywało fotografie wbrew Pani woli.
    Tym samym pomiędzy Panią jako właścicielem fotografii a biurem podróży korzystającym
    bez Pani zgody z autorskich praw majątkowych nie istniał ani jawny, ani dorozumiany
    stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełnione zostały świadczenia wzajemne.
    W konsekwencji, wykorzystanie Pani zdjęć – bez wyraźnej Pani zgody oraz bez zgody
    dorozumianej, nie stanowi usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a zapłata z tego
    tytułu stanowi odszkodowanie jako naprawienie wyrządzonej szkody. W przedmiotowej
    sprawie nie mamy do czynienia ze świadczeniem usług, za które ustalona jest odpłatność.
    Nie istnieje świadczący usługę oraz beneficjent tej usługi, który odnosiłby korzyść o
    charakterze majątkowym. Zatem w sprawie nie występują elementy, które stanowią o
    tym, że mamy do czynienia z wykonaniem usługi za wynagrodzeniem.
    Zatem w tej sprawie otrzymane odszkodowanie, nie stanowi należności za wykonanie
    czynności wymienionych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie
    podlega opodatkowaniu tym podatkiem. W konsekwencji nie jest Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku od towarów i usług od otrzymanego odszkodowania ani od całej ani od
    połowy kwoty.
    W efekcie Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygniecie.

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawiła Pani i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.