Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-256/14-4/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-08-25
Teza: Opodatkowanie dostawy aglomeratu i regranulatu i zastosowanie zasad odwrotnego obciążenia wynikających z art. 17 ust. 1 pkt 7 do ustawy od towarów i usług
Słowa kluczowe: obciążenia; opodatkowanie; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2014 r. (data wpływu 21 maja 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 25 lipca 2014 r. (data wpływu 1 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy aglomeratu i regranulatu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy aglomeratu i regranulatu. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 lipca 2014 r. (data wpływu 1 sierpnia 2014 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zainteresowany jest opodatkowany wg skali podatkowej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Sprzedaży nie ewidencjonuje na kasie fiskalnej, gdyż nie został przekroczony dotychczas obrót na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, zobowiązujący go do zakupu kasy fiskalnej. Zainteresowany wystawia klientom faktury VAT. Prowadzi on indywidualną działalność gospodarczą z zakresu: zbierania odpadów innych niż niebezpieczne (PKD 38.11.Z); obróbki i usuwania odpadów innych niż niebezpieczne (PKD 38.21.Z) oraz sprzedaży hurtowej odpadów złomu (PKD 46.77.Z). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa odpady z folii z tworzyw sztucznych, przetwarza je, a w efekcie tego procesu powstają nowe wyroby, które następnie sprzedaje. Jest on wytwórcą aglomeratu i regranulatu. Proces technologiczny dla aglomeratu, któremu są poddawane odpady z folii z tworzyw sztucznych, wygląda następująco: posegregowane i wstępnie oczyszczone folie wrzucane są do urządzenia nazywanego zagęszczarką, w której pod wpływem tarcia, folia nagrzewa się, rozdziera, tworzy jednorodną masę, do folii dodaje się niewielkie ilości wody, aby folia przybrała formę nieregularnych grudek. Wyrób ten zaklasyfikowany został przez Główny Urząd Statystyczny – Departament Metodologii Standardów i Rejestrów do grupowania PKWiU 38.32.33.0 „surowce wtórne z tworzyw sztucznych”. Wyrób taki służy mu do dalszej odsprzedaży albo go dalej przerabia i pozyskuje regranulat, który dalej sprzedaje. Pozyskiwanie regranulatu odbywa się na dwa sposoby. Pierwszy sposób wygląda następująco: pozyskany aglomerat wrzucany jest do wytłaczarki, gdzie jest podgrzewany i przetłoczony. W procesie wytłaczania może być dodawany środek pomocniczy w postaci barwnika. Ilość wspomnianego barwnika zależy od przeznaczenia regranulatu. Drugi sposób procesu technologicznego odbywającego się przy pozyskiwaniu regranulatu wygląda następująco: segregacja odpadu, pokruszenie i mielenie odpadu w młynkach, następnie podgrzewanie odpadu na wytłaczarce i przetłoczenie. W procesie wytłaczania mogą być dodawane do odpadu środki pomocnicze – koncentrat barwiący. Dozowanie środków pomocniczych jest uzależnione od przeznaczenia regranulatu. Wyrób ten zaklasyfikowany został bez interpretacji urzędu statystycznego do grupowania PKWiU 38.32.33.0 „surowce wtórne z tworzyw sztucznych”.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że:

1.  nabywcy aglomeratu i regranulatu są podatnikami, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług,
2.  dostawy będących przedmiotem sprawy towarów nie są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, do dostaw towarów zastosowane są zasady „odwrotnego obciążenia” wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy od towarów i usług; do dostaw towarów zastosowana jest również stawka podstawowa 23%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle obowiązujących przepisów Wnioskodawca ma prawo opodatkować dostawy aglomeratu i regranulatu stawką 23% i nie stosować się do zasad odwrotnego obciążenia wynikających z art. 17 ust. 1 pkt 7 do ustawy od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy do dostaw aglomeratu i regranulatu powinien on stosować stawkę podstawową 23% VAT. Dotychczas do dostawy ww. komponentów produkcyjnych nalicza podatek VAT i odprowadza do urzędu skarbowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Zainteresowany nabywa odpady z folii z tworzyw sztucznych, przetwarza je, a w efekcie tego procesu powstaje nowy wyrób, będący materiałem produkcyjnym, którego jest on wytwórcą. Dostawy ww. surowców wtórnych zaklasyfikowanych do ugrupowania PKWiU 38.32.33.0 „surowce wtórne z tworzyw sztucznych” nie zostały wymienione w załączniku nr 11 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem do dostawy tych towarów nie może być stosowany mechanizm odwrotnego obciążenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Według art. 2 pkt 22 ustawy sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zatem dla prawidłowego określenia stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary lub usługi, ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), którą dla celów podatku od towarów i usług stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

Stawka podatku na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże  stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy stanowi, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy − w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy. Zasada tzw. „odwrotnego obciążenia” polega na tym, że to nabywca a nie dostawca rozlicza VAT od transakcji związanych z ww. towarami.

Od dnia 1 października 2013 r. na podstawie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1027) rozszerzył się katalog towarów wobec których ma zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia VAT. W nowym brzmieniu załącznik nr 11 zawiera 41 grup towarów (sklasyfikowanych przy pomocy odpowiednich pozycji PKWiU), wśród których znalazło się więcej towarów z kategorii złomu, jak również surowców wtórnych oraz niektóre wyroby ze stali i miedzi.

W obecnie obowiązującym załączniku nr 11 stanowiącym „Wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy”, zostały wymienione następujące towary:

*   poz. 1 – symbol PKWiU 24.10.12.0  Żelazostopy,
*   poz. 2 – symbol PKWiU 24.10.14.0 Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali,
*   poz. 3 – symbol PKWiU 24.10.31.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości > = 600 mm, ze stali niestopowej,
*   poz. 4 – symbol PKWiU 24.10.32.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości  = 600 mm, z pozostałej stali stopowej, z wyłączeniem wyrobów ze stali krzemowej elektrotechnicznej,
*   poz. 6 – symbol PKWiU 24.10.36.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości  = 600 mm, ze stali niestopowej,
*   poz. 8 – symbol PKWiU 24.10.43.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, o szerokości > = 600 mm, z pozostałej stali stopowej, z wyłączeniem wyrobów ze stali krzemowej elektrotechnicznej,
*   poz. 9 – symbol PKWiU 24.10.51.0 Wyroby płaskie walcowane, o szerokości > = 600 mm, ze stali niestopowej, platerowane, powlekane lub pokrywane,
*   poz. 10 – symbol PKWiU 24.10.52.0 Wyroby płaskie walcowane, o szerokości > = 600 mm, z pozostałej stali stopowej, platerowane, powlekane lub pokrywane,
*   poz. 11 –symbol PKWiU 24.10.61.0 Pręty walcowane na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, ze stali niestopowej,
*   poz. 12 – symbol PKWiU 24.10.62.0 Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane, ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone,
*   poz. 13 – symbol PKWiU 24.10.65.0 Pręty walcowane na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, z pozostałej stali stopowej,
*   poz. 14 – symbol PKWiU 24.10.66.0 Pozostałe pręty z pozostałej stali stopowej, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane, ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone,
*   poz. 15 – symbol PKWiU 24.10.71.0 Kształtowniki otwarte, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej,
*   poz. 16 – symbol PKWiU 24.10.73.0 Kształtowniki otwarte, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane, z pozostałej stali stopowej,
*   poz. 17 – symbol PKWiU 24.31.10.0 Pręty ciągnione na zimno oraz kątowniki, kształtowniki i profile, ze stali niestopowej,
*   poz. 18 – symbol PKWiU 24.31.20.0 Pręty ciągnione na zimno oraz kątowniki, kształtowniki i profile, z pozostałej stali stopowej,
*   poz. 19 – symbol PKWiU 24.32.10.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, ze stali, o szerokości < 600 mm, niepokrywane,
*   poz. 20 – symbol PKWiU 24.32.20.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, ze stali, o szerokości < 600 mm, platerowane, powlekane lub pokrywane,
*   poz. 21 – symbol PKWiU 24.33.11.0 Kształtowniki otwarte, formowane lub profilowane na zimno, ze stali niestopowej,
*   poz. 22 – symbol PKWiU 24.34.11.0 Drut ciągniony na zimno, ze stali niestopowej,
*   poz. 23 – symbol PKWiU 24.44.12.0 Miedź nierafinowana; anody miedziane do rafinacji elektrolitycznej,
*   poz. 24 – symbol PKWiU 24.44.13.0 Miedź rafinowana i stopy miedzi, nieobrobione plastycznie; stopy wstępne miedzi,
*   poz. 25 – symbol PKWiU 24.44.21.0 Proszki i płatki z miedzi i jej stopów,
*   poz. 26 – symbol PKWiU 24.44.22.0 Płaskowniki, pręty, kształtowniki i walcówka, z miedzi i jej stopów,
*   poz. 27 – symbol PKWiU 24.44.23.0 Druty z miedzi i jej stopów,
*   poz. 28 – symbol PKWiU ex 24.45.30.0 Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
*   poz. 29 – symbol PKWiU 38.11.49.0 Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające,
*   poz. 30 – symbol PKWiU 38.11.51.0 Odpady szklane,
*   poz. 31 – symbol PKWiU 38.11.52.0 Odpady z papieru i tektury,
*   poz. 32 – symbol PKWiU 38.11.54.0 Pozostałe odpady gumowe,
*   poz. 33 – symbol PKWiU 38.11.55.0 Odpady z tworzyw sztucznych,
*   poz. 34 – symbol PKWiU 38.11.58.0 Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
*   poz. 35 – symbol PKWiU 38.12.26.0 Niebezpieczne odpady zawierające metal,
*   poz. 36 – symbol PKWiU 38.12.27 Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
*   poz. 37 – symbol PKWiU 38.32.2 Surowce wtórne metalowe,
*   poz. 38 – symbol PKWiU 38.32.31.0 Surowce wtórne ze szkła,
*   poz. 39 – symbol PKWiU 38.32.32.0 Surowce wtórne z papieru i tektury,
*   poz. 40 – symbol PKWiU 38.32.33.0 Surowce wtórne z tworzyw sztucznych,
*   poz. 41 – symbol PKWiU 38.32.34.0 Surowce wtórne z gumy.

Mechanizm odwrotnego obciążenia, ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są warunki:

*   dotyczy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy;
*   dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9;
*   nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15;
*   dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

W przypadku, gdy któryś z ww. warunków nie jest spełniony, obowiązek rozliczenia podatku w związku z dostawą ww. towarów spoczywa na ich dostawcy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Sprzedaży nie ewidencjonuje na kasie fiskalnej, gdyż nie został przekroczony dotychczas obrót na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, zobowiązujący go do zakupu kasy fiskalnej. Zainteresowany wystawia klientom faktury VAT. Prowadzi on indywidualną działalność gospodarczą z zakresu: zbierania odpadów innych niż niebezpieczne (PKD 38.11.Z); obróbki i usuwania odpadów innych niż niebezpieczne (PKD 38.21.Z) oraz sprzedaży hurtowej odpadów złomu (PKD 46.77.Z). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa odpady z folii z tworzyw sztucznych, przetwarza je, a w efekcie tego procesu powstają nowe wyroby, które następnie sprzedaje. Jest on wytwórcą aglomeratu i regranulatu. Proces technologiczny dla aglomeratu, któremu są poddawane odpady z folii z tworzyw sztucznych, wygląda następująco: posegregowane i wstępnie oczyszczone folie wrzucane są do urządzenia nazywanego zagęszczarką, w której pod wpływem tarcia, folia nagrzewa się, rozdziera, tworzy jednorodną masę, do folii dodaje się niewielkie ilości wody, aby folia przybrała formę nieregularnych grudek. Wyrób ten zaklasyfikowany został przez Główny Urząd Statystyczny – Departament Metodologii Standardów i Rejestrów w Warszawie do grupowania PKWiU 38.32.33.0 „surowce wtórne z tworzyw sztucznych”. Wyrób taki służy mu do dalszej odsprzedaży albo go dalej przerabia i pozyskuje regranulat, który dalej sprzedaje. Pozyskiwanie regranulatu odbywa się na dwa sposoby. Pierwszy sposób wygląda następująco: pozyskany aglomerat wrzucany jest do wytłaczarki, gdzie jest podgrzewany i przetłoczony. W procesie wytłaczania może być dodawany środek pomocniczy w postaci barwnika. Ilość wspomnianego barwnika zależy od przeznaczenia regranulatu. Drugi sposób procesu technologicznego odbywającego się przy pozyskiwaniu regranulatu wygląda następująco: segregacja odpadu, pokruszenie i mielenie odpadu w młynkach, następnie podgrzewanie odpadu na wytłaczarce i przetłoczenie. W procesie wytłaczania mogą być dodawane do odpadu środki pomocnicze – koncentrat barwiący. Dozowanie środków pomocniczych jest uzależnione od przeznaczenia regranulatu. Wyrób ten zaklasyfikowany został bez interpretacji urzędu statystycznego do grupowania PKWiU 38.32.33.0 „surowce wtórne z tworzyw sztucznych”. Nabywcy aglomeratu i regranulatu są podatnikami, o których mowa w art. 15 ustawy. Dostawy będących przedmiotem sprawy towarów nie są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W przedmiotowej sprawie należy podkreślić, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, mechanizm odwrotnego obciążenia, tj. sytuacja gdy podatnikiem jest podmiot nabywający towary, ma zastosowanie w odniesieniu do towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy. Ustawodawca we wskazanym załączniku − celem identyfikacji towarów wchodzących w jego zakres − posłużył się ich klasyfikacją statystyczną.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że jak wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów.

Jak wskazał Wnioskodawca, aglomerat i regranulat został sklasyfikowany do grupowania PKWiU 38.32.33.0.

W poz. 40 załącznika nr 11 do ustawy, ujęte zostały towary o symbolu PKWiU 38.32.33.0 – Surowce wtórne z tworzyw sztucznych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że towary (aglomerat i regranulat) zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 38.32.33.0 są towarami, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Z przedstawionego przez Zainteresowanego opisu sprawy wynika, że spełnione zostały również warunki wskazane w ww. przepisie, dotyczące podatników biorących udział w transakcjach oraz samych dostaw, spełnienie których warunkuje zastosowanie do sprzedaży towarów mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Podsumowując, w niniejszej sprawie Wnioskodawca winien stosować do dostawy aglomeratu i regranulatu zaklasyfikowanego do grupowania PKWiU 38.32.33.0 – towaru wymienionego od dnia 1 października 2013 r. w załączniku nr 11 do ustawy − zasady opodatkowania wskazanej w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, tj. tzw. „odwrotnego obciążenia”, a nie opodatkować dostawy ww. towarów stawką podatku w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towarów wskazanych we wniosku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, niniejszej interpretacji udzielono na podstawie klasyfikacji PKWiU wskazanej przez Zainteresowanego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.