Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-935/13/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-12-19
Teza: Zwolnienie od podatku usług sprawowania opieki dziennej nad dziećmi w wieku do lat 3.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; opieka; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2013 r. (data wpływu 16 września 2013 r.), uzupełnionym w dniu 17 grudnia 2013 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zwolnienia od podatku usług sprawowania opieki dziennej nad dziećmi w wieku do lat 3 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2013 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług sprawowania opieki dziennej nad dziećmi w wieku do lat 3.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundacja realizuje projekt finansowany ze środków Unii Europejskiej, dotyczący sieci przedszkoli. W żłobkach prowadzony jest catering, za który płacą rodzice i jest to jedyny wkład własny w tymże projekcie. Fundacja na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług nie wlicza tych wpłat do limitu obrotu, wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy (tj. 150.000,00 zł), nie osiąga przychodu w ramach realizowanego projektu, ponieważ wpłaty za catering są wkładem własnym.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 17 grudnia 2013 r. Fundacja poinformowała, że prowadzenie żłobków jest jedną z działalności Fundacji. Dzieci objęte opieką w żłobkach mają od 20 tygodni do 3 lat. Fundacja nie jest jednostką objętą systemem oświaty, w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania. Nie prowadzi również działalności w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytania, doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 17 grudnia 2013 r.:

Czy wpłaty rodziców na wyżywienie dzieci, które przebywają w żłobku prowadzonym przez Fundację podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy?

Czy w związku ze zwolnieniem od podatku działalności Fundacji w zakresie opieki nad dziećmi do lat 3 należy wliczać wpłaty rodziców na wyżywienie dzieci, które przebywają w żłobku prowadzonym przez Fundację do limitu wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli stanowią one wkład własny Fundacji w projektach finansowanych przez Unię Europejską przeznaczany na konkretne koszty?

Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do ww. pytań, wpłaty rodziców na wyżywienie dzieci, które przebywają w żłobku prowadzonym przez Fundację podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż stanowią zapłatę za dostawę towarów ściśle związaną z usługami, o których mowa w tym przepisie. Wpłat rodziców na wyżywienie dzieci nie należy wliczać do limitu określonego w powołanym art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż stanowią one zapłatę za dostawę towarów ściśle z tymi usługami związanymi oraz stanowią one wkład własny Fundacji w projektach finansowanych przez Unię Europejską i przeznaczane na konkretne koszty, co oznacza, iż nie jest to żadna z usług albo dostawy towarów, o których mowa w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 5a ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca zwolnił od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, wykonywane:

1.  w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty,
2.  przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.

Przepis art. 43 ust. 17 ustawy przewiduje, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22 24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W ust. 17a tego artykułu wskazano, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostaw towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Zgodnie z § 13 ust. 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.) zwolnienie, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Na podstawie ust. 9 tegoż paragrafu, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25 oraz art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z treści wniosku wynika, że Fundacja realizuje projekt finansowany ze środków Unii Europejskiej, dotyczący sieci żłobków. Wkład własny rodziców w niniejszym projekcie dotyczy płatności za wyżywienie dzieci przebywających w żłobkach. Fundacja, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług nie wlicza tych wpłat do limitu obrotu, wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy (tj. 150.000,00 zł), nie osiąga przychodu w ramach realizowanego projektu, ponieważ wpłaty za catering są wkładem własnym. Dzieci objęte opieką w żłobkach mają od 20 tygodni do 3 lat. Fundacja nie jest jednostką objętą systemem oświaty, w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania. Nie prowadzi również działalności w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny na tle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że skoro usługi opieki nad dziećmi do lat 3, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy, to tym samym kwoty wnoszone przez rodziców jako wkład własny projektu, tytułem opłaty za wyżywienie dzieci przebywających w żłobkach, korzystają ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu.

Odnosząc się natomiast do kwestii wliczania wpłat rodziców na wyżywienie dzieci do wartości sprzedaży opodatkowanej zauważyć należy, co następuje:

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że skoro wpłaty rodziców na wyżywienie dzieci w żłobkach korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy, to wpłat tych nie wlicza się do limitu wartości sprzedaży opodatkowanej, o którym mowa w powołanym wyżej art. 113 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.