Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-87/07/EŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-10-24
Teza: Jaki kurs waluty powinien być zastosowany w ustaleniu przychodu z tytułu WDT dla celów podatku VAT
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; faktura; kurs-kurs średni NBP; przeliczanie; termin; waluta-waluta obca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2007 r. (data wpływu 2 sierpnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania średniego kursu waluty obcej przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania średniego kursu waluty obcej przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

W dniu wysyłki towaru wystawiono faktury w walucie obcej dokumentujące wewnątrzwspólnotową dostawę. Czynność ta miała miejsce w godzinach przedpołudniowych, a więc niedostępny był jeszcze bieżący kurs średni waluty ogłoszony przez Narodowy Bank Polski. Do faktur wystawiane są faktury wewnętrzne zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o podatku VAT, a kwoty wyrażone w walucie obcej przeliczane są na złote przy zastosowaniu zasady określonej w § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o VAT.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**:

Jaki kurs waluty powinien być zastosowany w ustaleniu przychodu z tytułu WDT dla celów podatku VAT?

Zdaniem wnioskodawcy kwoty wyrażone w walucie obcej wykazywane na fakturze dostawy wewnątrzwspólnotowej przelicza się na fakturze wewnętrznej na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury dostawy, ponieważ faktura jest wystawiana w terminie, w którym podatnik jest zobowiązany do jej wystawienia. Wnioskodawca wyraził pogląd, iż nie musi stosować zasady wynikającej z § 37 ust. 2 rozporządzenia pomimo posiadanej wiedzy, iż przedmiotowe faktury zostały wystawione w godzinach rannych, a więc średnie kursy walut ogłaszane przez NBP w chwili wystawiania faktur były jeszcze niedostępne. W § 37 ust. 1 i 2 rozporządzenia mowa jest o kursie waluty wyliczonym i ogłoszonym „na dzień wystawienia faktury” dokumentującej dostawę, a nie „w dniu wystawienia faktury”. Dlatego też w przypadku WDT nie ma zastosowanie przepis § 37 ust. 2 – miałby on zastosowanie w przypadku przeliczenia kwot wykazanych na fakturach wystawionych w dniu, w którym NBP w ogóle nie ogłosiłby kursu waluty np. w niedzielę. Wystawienie faktur wewnętrznych następuje w terminie późniejszym, a zatem znany jest wyliczony i ogłoszony przez NBP bieżący kurs średni waluty obcej na dzień wystawienia faktury.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem o VAT, kwoty wyrażone w walucie obcej wykazywane na fakturze przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury, jeżeli faktura jest wystawiana w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia.

W przypadku, gdy na dzień wystawienia faktury bieżący kurs średni waluty obcej nie został wyliczony i ogłoszony, do przeliczenia stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony, o czym stanowi § 37 ust. 2 rozporządzenia o VAT. Natomiast w przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego (§ 37 ust. 3 rozporządzenia o VAT).

Powyższe przepisy ustanawiają zasady przeliczenia kwot wyrażonych w walutach obcych, wykazywanych miedzy innymi w fakturach dokumentujących czynności wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że dla określenia dnia, z którego należy przyjąć kurs waluty obcej, istotnym jest ustalenie, czy faktura zawierająca kwoty wyrażone w walucie obcej, została wystawiona w terminie przewidzianym przepisami prawa czy też nie.

Ze stanu faktycznego wynika, iż faktury wystawione są w terminach, w których podatnik był zobowiązany do ich wystawienia. Wnioskodawca dokonuje przeliczenia kwoty wyrażonej w walucie obcej na złote polskie, w okresie późniejszym, w którym znany jest i ogłoszony przez NBP bieżący kurs średni waluty obcej z dnia wystawienia faktury.

A zatem w przypadku wnioskodawcy, który dokonuje przeliczenia waluty obcej na złote w późniejszym okresie, kiedy średnie kursy NBP są już znane t.j. zostały wyliczone i ogłoszone, a faktury zostały wystawione w terminie (w którym podatnik obowiązany był do ich wystawienia) – prawidłowo dokonano przeliczenia zgodnie z § 37 ust. 1 rozporządzenia o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.