Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.614.2025.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo
do lokalu
małżeństwo
opodatkowanie
przekształcanie-przekształcenie prawa
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 15 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 lipca 2025 r. (data wpływu 23 lipca 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 11 września 2019 r. zakupił Pan z małżonką nieruchomość – spółdzielcze
    mieszkanie własnościowe.
    W dniu 6 sierpnia 2020 r., na Pana wniosek, nastąpiło wyodrębnienie własności i
    ustanowienie odrębnej własności lokalu.
    W dniu 4 czerwca 2025 r. nastąpiła sprzedaż tegoż mieszkania.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że
    a) miejsce położenia wskazanej we wniosku nieruchomości (prawa odrębnej własności
      lokalu mieszkalnego): ..., ....;
    b) lokal mieszkalny został nabyty do wspólności majątkowej małżeńskiej;
    c) lokal mieszkalny był nabyty w celach prywatnych i zamieszkiwany przez Państwa z
      wyłączeniem okresu od 27 października 2021 r. do 31 października 2023 r.; w tym
      czasie był wynajmowany – najem prywatny; w pozostałych okresach korzystał Pan z
      lokalu razem z małżonką;
    d) dokonane 4 czerwca 2025 r. odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w ramach
      działalności, tylko jako sprzedaż osób fizycznych pozostających w ustawowej
      małżeńskiej wspólności majątkowej.
    Pytania
    1. Czy powinien Pan zgłosić zawiadomienie o zbyciu nieruchomości do urzędu
      skarbowego?
    2. Czy powinien Pan opłacić podatek od nieruchomości z tytułu dochodu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie pierwotny zakup miał miejsce 6 lat wcześniej. Minęło ponad 5 lat
    kalendarzowych. W związku z tym, nie powinien Pan opłacać podatku od sprzedaży
    nieruchomości.
    Nie ma Pan też obowiązku zgłaszania faktu sprzedaży nieruchomości do urzędu
    skarbowego, ze względu na czas, który minął od pierwotnego nabycia nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że 11 września 2019 r. zakupił Pan z
    małżonką nieruchomość – spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.
    Lokal mieszkalny został nabyty do wspólności majątkowej małżeńskiej. W dniu 6 sierpnia
    2020 r., na Pana wniosek, nastąpiło wyodrębnienie własności i ustanowienie odrębnej
    własności lokalu, a 4 czerwca 2025 r. mieszkanie zostało sprzedane. Odpłatne zbycie
    nieruchomości nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    W myśl art. 33 pkt 1 i pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba
          że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Zgodnie natomiast z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Wyjaśnić również należy, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest
    ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców
    i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem,
    na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r., poz. 1610, ze zm.) – „Własność i
    inne prawa rzeczowe”.
            14W myśl art. 17 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 1465 ze zm.):
      Na pisemne żądanie członka lub osoby niebędącej członkiem spółdzielni, którym
      przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia mieszkaniowa
      jest obowiązana zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez
      niego:
        1) spłaty przypadających na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z
          budową, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego
          spółdzielni wraz z odsetkami;
        2) spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.
            17Zgodnie z art. 17 ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Jeżeli spółdzielnia, na mocy jednostronnej czynności prawnej, ustanowiła dla siebie
      odrębną własność lokalu, przeniesienie własności lokalu może nastąpić wyłącznie na
      rzecz członka, któremu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu,
      albo osoby niebędącej członkiem spółdzielni, której przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do tego lokalu.
    Wobec tego wyjaśnić należy, że ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu
    mieszkalnego powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię
    uprawnień właścicielskich do lokalu mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z
    tym lokalem nieruchomości gruntowej i części wspólnych budynku, w którym znajduje się
    lokal mieszkalny. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz
    przeniesienie prawa własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy
    utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego
    jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tym samym, przekształcenie
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność jest
    jedynie zmianą formy prawnej dysponowania lokalem mieszkalnym.
    Z powyższego wynika, że na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw określonych w tym przepisie, należy utożsamiać z chwilą
    pierwotnego nabycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw, czyli
    np. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
    udziału w takim prawie. Tym samym, pięcioletni termin określony w cytowanym przepisie
    należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nabył Pan spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego do wspólności majątkowej małżeńskiej, co
    nastąpiło w 2019 r.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu
    faktycznego stwierdzić należy, że dokonane 4 czerwca 2025 r. odpłatne zbycie lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną własność nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o

    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegającego opodatkowaniu na podstawie przepisów ww. ustawy, ponieważ
    jego odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie tego lokalu do wspólności majątkowej małżeńskiej (w 2019 r.).
    Tym samym, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości. W konsekwencji, nie będzie Pan miał
    obowiązku składania zeznania PIT-39 do urzędu skarbowego o wysokości osiągniętego w
    2025 r. dochodu z tytułu sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek
    zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa
    podatkowego (interpretację indywidualną). Tym samym, interpretacja dotyczy tylko Pana,
    nie wywołuje natomiast skutków podatkowych wobec innych osób (np. Pana żony).
    Jednocześnie podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.