Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.846.2025.1.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Obowiązek wystawienia faktury dokumentującej
wprowadzenie energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej
do sieci dystrybucyjnej.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
faktura-faktura VAT
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia
faktur
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 3-pkt 4
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie:
      obowiązku wystawienia faktury dokumentującej wprowadzenie energii elektrycznej z
      instalacji fotowoltaicznej do sieci dystrybucyjnej;
      ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu wprowadzenia do sieci energii
      elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Miasto ... (dalej: Miasto lub Wnioskodawca) jest zarejestrowane na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej: VAT), jako podatnik VAT czynny.
    Miasto ... realizuje swoje ustawowe zadania wynikające z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), który stanowi, że
    gminy wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność,
    natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gmin należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów. Miasto posiada panele fotowoltaiczne zamontowane na wybranych
    budynkach będących jej własnością obecnie użytkowanych przez placówki oświatowe-
    jednostki budżetowe Miasta ... w szczególności: Publiczne Przedszkole Nr ... „...” , Publiczne
    Przedszkole Nr ... z Oddziałami Integracyjnymi, Publiczne Przedszkole Nr ... „...” , Zespół
    Szkolno-Przedszkolny Nr ..., Szkołę Podstawową Nr ... z Oddziałami Integracyjnymi im. ...,

    Szkołę Podstawową Nr ..., Szkołę Podstawową Nr ..., Szkołę Podstawową Nr ..., Szkołę
    Podstawową Nr ....
    Miasto ..., działając w imieniu placówek oświatowych zawiera umowy sprzedaży energii
    elektrycznej ( Sprzedawca – ... S.A.) wraz z usługą rozliczania energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci OSD i pobranej z sieci OSD przez prosumentów indywidualnie dla
    każdej z w/w jednostek budżetowych. Na podstawie zawartych umów z
    przedsiębiorstwem energetycznym Miasto ... dokonuje rozliczeń jako prosument. Treść
    umów jest jednolita dla każdej z opisanych jednostek budżetowych. Zgodnie z treścią
    przedmiotowych umów, jako model rozliczeń, przewidziano tzw. „net billing”. W celu
    prowadzenia rozliczeń wskazanych w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE sprzedawca, o
    którym mowa w art. 40 ust. 1a ( przedsiębiorstwo energetyczne) prowadzi konto dla
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, zwane kontem prosumenta, na którym
    ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej określone w art. 4
    ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną
    prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną depozytem
    prosumenckim. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
    sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w art. 4c ust. 1. Wartość
    depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i
    przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
    prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki
    na koncie prosumenta.
    Przedmiotem niniejszych umów jest świadczenie przez przedsiębiorstwo energetyczne na
    rzecz Wnioskodawcy usługi, polegającej na:
    a) sprzedaży energii elektrycznej wraz z zapewnieniem świadczenia usługi jej dystrybucji,
    b) rozliczaniu energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta do sieci OSD,
      wytworzonej w mikroinstalacji wraz z zapewnieniem usługi odbioru i przesyłania tej
      energii elektrycznej.
    Przedsiębiorstwo energetyczne w treści umów oświadcza, że posiada zawartą umowę o
    świadczenie dystrybucji z Operatorem Systemu Dystrybucyjnego (OSD), na podstawie,
    której jest uprawniony do jej zawarcia. Ponadto przedsiębiorstwo energetyczne
    zobowiązało się do świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej.
    Miasto kupuje energię elektryczną w celu zaspokojenia własnych potrzeb. Ilość zakupionej
    energii elektrycznej jest określana na podstawie wskazań układu pomiarowo-
    rozliczeniowego dla danego PPE. Sprzedaż energii elektrycznej rozliczana będzie według
    stawek cen i opłat zawartych odpowiednio w taryfie/Cenniku oraz w Taryfie OSD, zgodnie
    z grupą taryfową Miasta.
    Zgodnie z treścią zawartych umów rozliczenie ilości energii elektrycznej wprowadzonej
    przez Miasto energia elektryczna jest określana i rozliczana w oparciu o rzeczywisty pobór
    energii elektrycznej oraz standardowy profil zużycia. Wysokość bonifikaty za
    niedotrzymanie parametrów jakościowych sprzedanej energii elektrycznej przez
    przedsiębiorstwo energetyczne wprowadzonej energii elektrycznej do sieci OSD przez
    prosumenta oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców jest określona w
    Regulaminie. Umowy wchodzą w życie z dniem podpisania ze skutkiem daty odczytu
    układu pomiarowo-rozliczeniowego i zostają zawarte na czas określony. W umowach
    Wnioskodawca oświadczył, że:
      • dokonał instalacji układu pomiarowo-rozliczeniowego,

      • w zakresie PPE określonego w Warunkach świadczenia usług kompleksowych jako
        odbiorca nieposiadający statusu odbiorcy w gospodarstwie domowym, wytwarza
        energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
        mikroinstalacji, jednakże nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności
        gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2
        ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1799),
      • jest dużym przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 6 ustawy o przeciwdziałaniu
        nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych z dnia 8 marca 2013 r. (Dz.U.
        z 2023 r. poz. 1790)
      • na dzień zawarcia umowy nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub
        dystrybucję energii elektrycznej.
    Integralną częścią umów jest Załącznik nr 1 - Warunki świadczenia usługi sprzedaży
    energii elektrycznej, oraz świadczenia usługi rozliczania energii elektrycznej wprowadzonej
    do sieci OSD z mikroinstalacji dla prosumenta. Zgodnie z postanowieniami wynikającymi z
    Załącznika nr 1 Miasto zamawia energię elektryczną, moc i usługę dystrybucji energii
    elektrycznej dla punktów odbioru energii elektrycznej wskazanych we wcześniej opisanych
    budynkach użytkowanych przez jednostki budżetowe Miasta ....
    Wnioskodawca jest rozliczany w grupie taryfowej za świadczoną usługę dystrybucji energii
    elektrycznej C12a, za sprzedaż energii elektrycznej C12a w 1-miesięcznym okresie
    rozliczeniowym, płatności ustala się w okresach 1-miesięcznych.
    Przedsiębiorstwo energetyczne zobowiązuje się do sprzedaży oraz usługi dystrybucji
    świadczonej przez OSD a Gmina zobowiązuje się do zakupu energii elektrycznej.
    Miasto zobowiązuje się do należytej staranności w prowadzeniu eksploatacji swoich
    urządzeń i instalacji zgodnie z zasadami określonymi w Instrukcji Współpracy Ruchowej
    oraz Instrukcji Ruchu i Eksploatacji Sieci Dystrybucyjnej oraz własnymi instrukcjami, w tym
    zapewnienia właściwego i poprawnego działania układów pomiarowo-rozliczeniowych
    oraz urządzeń służących do zdalnej transmisji danych pomiarowych w OSD.
    Wprowadzenie innych standardów eksploatacji urządzeń i instalacji wymaga
    wcześniejszego pisemnego uzgodnienia z OSD.
    Mikroinstalacje zlokalizowane są pod adresami wskazanymi powyżej, dla których Miasto
    (odpowiednio dla każdej z jednostek indywidualnie) deklaruje roczną ilość wprowadzonej
    do sieci OSD energii elektrycznej: strefa I/całodobowa 15520 kWh, przy łączącej mocy
    zainstalowanej jednostek wytwórczych 15,52 kW, moc przyłączeniowa - wytwarzanie 15,52
    kW. Rodzaj instalacji odnawialnego źródła energii: energia promieniowania słonecznego.
    Miasto oświadczyło, że mikroinstalacja wykorzystywana przez nie spełnia wymogi
    określone, dla jednostek wytwórczych. § 3 Załącznika nr 1 reguluje zapisy ogólne
    dotyczące prowadzenia rozliczeń z prosumentami. Wskazano w nim, iż Sprzedawca (tu:
    przedsiębiorstwo energetyczne) dokonuje rozliczenia na podstawie wskazań układu
    pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej,
    wprowadzonej i pobranej z sieci, w punkcie poboru energii Prosumenta. Rozliczenia
    pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym a Miastem są prowadzone na podstawie
    ilości energii elektrycznej sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. OSD udostępnia
    przedsiębiorstwu energetycznemu dane obejmujące godzinowe ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej i pobranej z sieci OSD. Sumarycznie zbilansowana ilość energii
    elektrycznej, wprowadzona do pobrania z sieci OSD przez Gminę jest wyznaczana dla
    danej godziny metodą wektorową według wzoru:
    Eb(t) = Ep(t) - Ew(t)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    Eb(t) - ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
    podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym: wartość dodatnia oznacza ilość

    energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci OSD, a wartość ujemna oznacza
    ilość energii elektrycznej wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
    Ep(t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
    wyrażoną w kWh,
    Ew(t) - sumę wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t) do sieci
    OSD, wyrażoną w kWh.
    W zakresie rozliczenia, o którym mowa powyżej, w przypadku gdy energia elektryczna w
    jednym miejscu dostarczania energii elektrycznej jest pobierana przez podmiot będący
    jednocześnie prosumentem oraz prosumentem zbiorowym w pierwszej kolejności jest
    rozliczana energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    i pobrana z sieci przez ten podmiot działający jako prosument, następnie jest rozliczana
    energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej i pobrana
    z tej sieci przez ten podmiot działający jako prosument. Rozliczeniu podlega energia
    elektryczna wprowadzona do sieci OSD, nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą
    wprowadzenia energii elektrycznej do sieci. Jako datę wprowadzenia do sieci OSD
    przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca kalendarzowego, w którym energia
    elektryczna została wprowadzona do sieci, z zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia
    elektryczna w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe,
    jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii elektrycznej
    do sieci. Przedsiębiorstwo energetyczne udostępnia Wnioskodawcy szczegółowe
    informacje dotyczące rozliczenia.
    W § 4 Załącznika nr 1 wskazano zasady rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii. Przytoczono tam regulacje wynikające z ww. przepisów.
    W § 5 Załącznika nr 1 wskazano zasady rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o
    odnawialnych źródłach energii. Przytoczono tam regulacje wynikające z ww. przepisów.
    Z § 6 ust. 2 Załącznika nr 1 wynika, że w przypadku zaistnienia konieczności korygowania
    rozliczeń, Sprzedawca wystawi fakturę VAT-korekta z terminem płatności 14 dni od daty
    wystawienia.
    2) Załącznik nr 2 - Oświadczenie prosumenta o numerze rachunku bankowego na
      potrzeby rozliczania nadpłaty z tytułu rozliczeń energii elektrycznej ( Miasto ... w
      poszczególnych umowach wskazuje indywidualny nr rachunku bankowego dla każdej w
      /w jednostki budżetowej).
    4) Załącznik do umowy sprzedaży energii elektrycznej dla Prosumenta ( wykaz PPE i
    Warunki usługi).
    W ramach uchwalonej przez Sejm ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych
    zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków
    publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego placówki
    oświatowe, od dnia 1 stycznia 2017 r. Miasto ... rozlicza podatek od towarów i usług
    łącznie z jednostkami budżetowymi, do których zaliczają się Szkoły Podstawowe.
    Faktury dokumentujące sprzedaż, usługi wynajmu czy poniesione wydatki zarówno na
    bieżące działanie obiektu jak i te związane z przedmiotowym projektem , zgodnie z & 3 pkt
    3 Zarządzenia nr ... Prezydenta Miasta ... z dnia 17 grudnia 2020 r. zmienionym przez
    Zarządzenia nr ... Prezydenta Miasta ... z dnia 5 stycznia 2021 r. oraz Zarządzeniem nr ...
    Prezydenta Miasta ... z dnia 15 października 2024 r. zmieniającymi zarządzenie w sprawie
    zasad rozliczeń podatku od towarów i usług w Mieście ... i jego jednostkach budżetowych
    wystawiane są w zależności od przypadku np. na nabywcę/sprzedawcę: Miasto ... NIP ...
    wystawcę/odbiorcę: Szkoła Podstawowa nr ....

## Pytanie

1. Czy miasto jako prosument powinno wystawić fakturę dokumentującą
        wprowadzenie energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej do sieci
        dystrybucyjnej najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności, określonego na
        fakturze zakupu wystawionej przez przedsiębiorstwo energetyczne, w której
        dokonano kompensaty wierzytelności z tytułu energii zakupionej i wprowadzonej
        przez Prosumenta – czyli po okresie dwunastu miesięcy kiedy przedsiębiorstwo
        energetyczne rozlicza depozyt konsumencki w trzynastym miesiącu?
      2. Czy podstawą opodatkowania z tytułu wprowadzenia do sieci energii elektrycznej
        wytworzonej w mikroinstalacji w czasie wskazanym w pytaniu nr 1, stanowi ta część
        energii, która nie zostanie bezpośrednio zużyta na potrzeby własne Miasta ..., lecz
        zostanie przekazana do sieci?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Miasto ... jako prosument powinno wystawić fakturę dokumentującą wprowadzenie
    energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej do sieci dystrybucyjnej najpóźniej z chwilą
    upływu terminu płatności, określonego na fakturze zakupu wystawionej przez
    przedsiębiorstwo energetyczne, w której dokonano kompensaty wierzytelności z tytułu
    energii zakupionej i wprowadzonej przez Prosumenta – czyli po okresie dwunastu
    miesięcy kiedy przedsiębiorstwo energetyczne rozlicza depozyt konsumencki w
    trzynastym miesiącu.
    Ad 2.
    Podstawę opodatkowania z tytułu wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wytworzonej
    w mikroinstalacji w czasie wskazanym w pytaniu nr 1, stanowi ta część energii, która nie
    zostanie bezpośrednio zużyta na potrzeby własne Miasta ..., lecz zostanie przekazana do
    sieci.
    Uzasadnienie
    Miasto ... jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT zgodnie, z którym
    przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Z kolei świadczenie usług to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów. Należy podkreślić, że pojęcie "towar" oznacza rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.

    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Miasto wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania Miasta ... należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym Miasto wykonuje zadania własne w celu
    zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samodzielnie lub poprzez powołane gminne
    jednostki organizacyjne.
    Uszczegółowienie w art. 7 ust. 1 omawianej ustawy wskazuje na szereg obszarów, w jakich
    jednostka samorządu terytorialnego realizuje swoje zadania.
    W wybranych przypadkach, w ramach wykonywania zadań własnych Miasta występuje
    ono w roli podatnika VAT – podejmuje bowiem działania na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, o opodatkowaniu VAT danej czynności można mówić wówczas,
    gdy spełnione są następujące przesłanki:
    • wchodzi ona w przedmiotowy zakres ustawy o VAT (kryterium przedmiotowe) oraz
    • jest wykonywana przez podatnika VAT działającego w takim charakterze (kryterium
    podmiotowe).
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361
    ze zm.) przez prosumenta energii odnawialnej rozumie się odbiorcę końcowego
    wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne
    potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego
    niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
    przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami
    wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1799).
    Natomiast mikroinstalacja to instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
    zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączona do sieci
    elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kW albo o mocy
    osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
    zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW. Przepisy art. 4c ustawy o OZE
    definiują tzw. depozyt prosumencki. Jak wynika z ust. 1 tego przepisu sprzedawca, o
    którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń wskazanych w art. 4 ust. 1a
    pkt 2 prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, zwane kontem
    prosumenta, na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej określone w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
    elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną
    depozytem prosumenckim. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie
    zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
    odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii

    elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w art. 4c
    ust. 1. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
    jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
    kalendarzowym. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na
    koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
    prosumencki na koncie prosumenta.
    Na gruncie przepisów o VAT sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym
    energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady,
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej. Przy czym opodatkowaniu VAT podlega
    odpłatna dostawa towarów. Przepisy o VAT nie definiują, co należy rozumieć przez
    czynność odpłatną. Odpłatność oznacza wykonanie czynności za wynagrodzeniem.
    Wynagrodzenie, co do zasady, powinno być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza,
    że musi mieć ono postać pieniężną, ponieważ wynagrodzenie jako świadczenie wzajemne
    może również przybrać postać rzeczową lub mieszaną. Organy podatkowe uznają, że
    wprowadzanie (przekazanie) przez podatnika energii elektrycznej do sieci
    elektroenergetycznej stanowi sprzedaż i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów. Ważne jest to, że opodatkowaniu VAT podlega wyłącznie
    sprzedaż tej części energii, która nie zostanie bezpośrednio zużyta na potrzeby własne
    prosumenta, lecz zostanie przekazana do sieci.
    Jak wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić
    fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których
    mowa w art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
    podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
    osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż z
    upływem terminu płatności - w przypadku określonym w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o
    VAT. W myśl art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej
    oraz gazu przewodowego. Zatem faktura dokumentująca sprzedaż energii powinna zostać
    wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności (art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o
    VAT).
    W analizowanym przypadku do ostatecznego rozliczenia dochodzi po upływie dwunastu
    miesięcy czyli realnie wtedy kiedy przedsiębiorstwo energetyczne rozlicza depozyt
    konsumencki tzn. w trzynastym miesiącu. Dopiero w tym rozliczeniu dostajemy informację
    ile energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie zostało bezpośrednio zużyte na
    potrzeby własne prosumenta – Miasta ... lecz zostało przekazane do sieci.
    Zdaniem Miasta ..., podstawę opodatkowania stanowi tylko i wyłącznie ta część energii nie
    zużyta na potrzeby własne. Z okoliczności sprawy wynika, że w zawartych z
    przedsiębiorstwem energetycznym umowach nie określono terminów wystawienia faktur i
    terminów płatności tych faktur odnoszących się do energii elektrycznej wprowadzonej
    przez Miasto ... do sieci dystrybucyjnej. Przedstawiony model rozliczeń między stronami
    wskazuje na rodzaj kompensaty wzajemnych zobowiązań i należności z tytułu dostaw
    energii z przedsiębiorstwem energetycznym oraz wartość energii zakupionej, która
    wykazywana jest w formie depozytu na koncie Miasta ... i na fakturach z przedsiębiorstwa
    energetycznego.
    Zatem Miasto zobowiązane jest stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do
    udokumentowania fakturą ww. sprzedaży energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego w terminie wyznaczonym przepisem art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie
    później niż z upływem terminu płatności, co w praktyce realne jest do ustalenia dopiero
    po wskazanym 12 miesięcznym okresie rozliczeniowym.
    Ponadto, biorąc pod uwagę art. 5.1 ustawy o finansach publicznych dochodem
    publicznym będą wpływy ze sprzedaży wyrobów i usług świadczonych przez jednostki

    sektora finansów publicznych. Miasto uzyska dochód o którym mowa powyżej tylko i
    wyłącznie w przypadku wpływu na konto Miasta środków finansowych stanowiących
    wartość nadprodukcji energii czyli innymi słowy gdy suma iloczynu ilości energii
    elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w
    poszczególnych godzinach do sieci przez prosumenta – po zbilansowaniu
    międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej z 12 miesięcy będzie wyższa niż
    wartość zużytej energii elektrycznej we wskazanym okresie.
    Zdaniem Wnioskodawcy podstawę opodatkowania stanowić będzie wyłącznie wartość
    rozliczenia nadwyżki depozytu prosumenckiego wykazanej w 13 miesiącu po rozliczeniu
    ostatnich 12 miesięcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie obowiązku wystawienia
    faktury dokumentującej wprowadzenie energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej do
    sieci dystrybucyjnej jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde

    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status,
    wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy, na mocy którego:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań, oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych
    czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
    podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne
    dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres.
    Stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Jak stanowi art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Według art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze − rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym

    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Przepis art. 106b ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Na mocy art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem dostawy
      towaru lub wykonaniem usługi.
    Stosownie do treści art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – faktury są dokumentami potwierdzającymi
    rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Jak wynika z
    przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać
    fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie
    ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur
    dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub
    rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT, chyba że wystąpią przesłanki wskazane w art. 106b ust. 3
    ustawy, tj. nabywca wystąpi w przewidywanym w przepisie terminie z żądaniem
    wystawienia faktury.
    Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz
    innego podatnika podatku VAT, obowiązek podatkowy powstaje, zgodnie z art. 19a ust. 5
    pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy, tj. z chwilą wystawienia faktury, jednakże faktura
    taka powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji,

    gdy podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem –
    obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w
    przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy
    art. 4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:

      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej

        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Zgodnie z art. 4 ust. 11a pkt 1 ustawy o OZE:
      Wysokość zwracanej nadpłaty, o której mowa w ust. 11 pkt 2, nie może przekroczyć
      20 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
      kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty − w przypadku, gdy wartość energii
      elektrycznej wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 1.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawa o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz
    niektórych innych ustaw z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1847) dalej jako
    „ustawa zmieniająca”:
      Od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po upływie miesiąca
      od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, wyznacza się zgodnie z art. 4b ust. 1
      tej ustawy oraz, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej i prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 27a i 27c
      ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się art. 4 ust. 11a pkt 1 tej ustawy, w przypadku
      gdy do dnia 30 czerwca 2024 r. prosument energii odnawialnej lub prosument
      zbiorowy energii odnawialnej korzystał ze sposobu wyznaczania wartości energii
      elektrycznej, o którym mowa w art. 4b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.
    W art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej wskazano, że:
      Do prosumenta energii odnawialnej i prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, o
      których mowa w ust. 1, stosuje się art. 4b ust. 2a i 2b ustawy zmienianej w art. 1.
    Art. 31 ustawy zmieniającej stanowi, że:
      Przepis art. 4c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą
      ustawą stosuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po
      upływie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
    W art. 4b ust. 1 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym przed zmianami
    wprowadzonymi ustawą zmieniającą wskazano, że:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.

    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym po zmianach
    wprowadzonych ustawą zmieniającą:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Według art. 4b ust. 2 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym przed zmianami
    wprowadzonymi ustawą zmieniającą:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Na podstawie art. 4b ust. 2 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym po zmianach
    wprowadzonych ustawą zmieniającą:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
      oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
      wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w

      celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t
      przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Zgodnie z art. 4b ust. 4 ustawy o OZE:
      Rynkowa cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego okresu rozliczania
      niezbilansowania, w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu
      Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku
      wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.6.2019, str. 54), zwanego
      dalej „rozporządzeniem 2019/943”, jako ważona wolumenem obrotu średnia z cen
      energii elektrycznej określonych dla polskiego obszaru rynkowego dla wszystkich
      sesji notowań danej doby w systemie kursu jednolitego na rynkach dnia następnego,
      prowadzonych:
      1) przez giełdę towarową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października
        2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) oraz
      2) w ramach jednolitego łączenia rynków dnia następnego prowadzonego przez
        wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
      1) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2) Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3) Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4) Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym (przepis obowiązujący do 31 stycznia 2025 r.).
      Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana,zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. (przepis 4c ust. 4 zmieniony
      ustawą z dnia 27.11.2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1847), która weszła w życie
      28.12.2024 r., obowiązujący od 1.02.2025 r.).

      5) Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6) Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
    Z kolei art. 40 ust. 1-1aa ustawy o OZE wskazuje, że:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
      ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
      1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
      1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
      zobowiązany.
    W zakresie, w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wchodzą one w życie 2 lipca 2025 r.
    Należy zauważyć, iż w przepisach ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii ustawodawca wprowadził m.in. zmiany dotyczące depozytu prosumenckiego.
    Zmiany obejmują wszystkich prosumentów objętych net-billingiem – niezależnie, czy
    zaczęli wytwarzać energię do 30 czerwca 2024 r. czy od 1 lipca 2024 r.
    Nowelizacja ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii zakłada
    zwiększenie wartości depozytu prosumenckiego dotyczącego danego miesiąca
    kalendarzowego o współczynnik korekcyjny 1,23 i przyporządkowanie go do konta
    prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. Oznacza to, że za każdą
    kilowatogodzinę (kWh) energii wprowadzonej do sieci, prosument otrzymuje środki nie
    tylko za cenę rynkową, ale również powiększone o ten współczynnik.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według zasad określonych w
    przepisach ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    obowiązujących do 31 stycznia 2025 r. oraz obowiązujących od 1 lutego 2025 r.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.

    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem będą dokonywać Państwo
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    W konsekwencji jako zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług,
    poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej dokonują Państwo (będąc
    prosumentem energii odnawialnej) na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, wprowadzenie przez Państwa energii elektrycznej do sieci na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a Państwo dla tej czynności będą działać w
    charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Obowiązek podatkowy dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa jako
    prosumenta powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy z
    chwilą wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej wystawianie
    (gdy Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem), a w przypadku gdy nie
    określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że w tym przypadku przez „termin płatności” rozumie się
    termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Przy czym, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, zobowiązani są Państwo, do
    udokumentowania fakturą ww. sprzedaży energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego w terminie wyznaczonym przepisem art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie
    później niż z upływem terminu płatności.

    Podkreślenia wymaga, że – jak wskazaliście Państwo – wytworzona w instalacji energia
    elektryczna, która następnie jest odprowadzana do sieci przedsiębiorstwa energetycznego
    rozliczana jest w ramach tzw. „Net –billingu”.
    Net-billing to rozliczanie kosztowe opierające się o wartość energii zakupionej i oddanej.
    Oznacza to, że prosumenci będą sprzedawać nadwyżki energii wprowadzonej do sieci po
    określonej cenie, a za energię pobraną będą płacić jak inni odbiorcy. Net-billing zakłada,
    że pieniądze ze sprzedaży nadwyżki energii z fotowoltaiki będą znajdować się w depozycie
    przez okres 12 miesięcy. Dzięki nim prosument będzie mógł płacić za zużytą energię.
    Środki, które pozostaną niewykorzystane będą wypłacane Prosumentom. Ograniczono
    jednak wysokość wypłacanej kwoty, aby zabezpieczyć się przed ewentualnym
    przewymiarowywaniem instalacji i nadprodukcją. Nie może być ona wyższa niż 20%
    wartości prądu, który został wprowadzony do sieci w danym miesiącu.
    Model net-billingu przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia
    elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na Państwa
    indywidualnym koncie i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie z
    tytułu zużycia prądu na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym.
    Z opisu sprawy wynika, że przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczenia na
    podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
    energii elektrycznej, wprowadzonej i pobranej z sieci, w punkcie poboru energii
    Prosumenta. Rozliczenia pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym a Miastem są
    prowadzone na podstawie ilości energii elektrycznej sumarycznie zbilansowanej w
    każdej godzinie. OSD udostępnia przedsiębiorstwu energetycznemu dane obejmujące
    godzinowe ilości energii elektrycznej wprowadzonej i pobranej z sieci OSD. Sumarycznie
    zbilansowana ilość energii elektrycznej, wprowadzona do pobrania z sieci OSD przez
    Gminę jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według wzoru:
    Eb(t) = Ep(t) - Ew(t)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    Eb(t) - ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
    podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym: wartość dodatnia oznacza
    ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci OSD, a wartość ujemna
    oznacza ilość energii elektrycznej wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
    Ep(t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
    wyrażoną w kWh,
    Ew(t) - sumę wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t) do
    sieci OSD, wyrażoną w kWh.
    Rozliczani są Państwo w grupie taryfowej za świadczoną usługę dystrybucji energii
    elektrycznej C12a, za sprzedaż energii elektrycznej C12a w 1-miesięcznym okresie
    rozliczeniowym, płatności ustala się w okresach 1-miesięcznych.
    Przedsiębiorstwo energetyczne zobowiązuje się do sprzedaży oraz usługi dystrybucji
    świadczonej przez OSD a Gmina zobowiązuje się do zakupu energii elektrycznej.
    Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci OSD, nie wcześniej niż
    na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii elektrycznej do sieci. Jako datę
    wprowadzenia do sieci OSD przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca
    kalendarzowego, w którym energia elektryczna została wprowadzona do sieci, z
    zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie
    rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na
    kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii elektrycznej do sieci.
    Przedsiębiorstwo energetyczne udostępnia Państwu szczegółowe informacje dotyczące
    rozliczenia.

    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy
    nie można przyjąć, że termin płatności z tytułu sprzedaży energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez Państwa w instalacji fotowoltaicznej, następuje po okresie
    dwunastu miesięcy kiedy przedsiębiorstwo energetyczne rozlicza depozyt konsumencki,
    czyli w trzynastym miesiącu.
    Z opisu sprawy wynika bowiem, że rozliczani są Państwo w grupie taryfowej za
    świadczoną usługę dystrybucji energii elektrycznej C12a, za sprzedaż energii elektrycznej
    C12a w 1-miesięcznym okresie rozliczeniowym, płatności ustala się w okresach 1-
    miesięcznych. Przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczenia na podstawie wskazań
    układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej,
    wprowadzonej i pobranej z sieci, w punkcie poboru energii Prosumenta. Rozliczenia
    pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym a Państwem są prowadzone na podstawie
    ilości energii elektrycznej sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie
    Przedstawiony model rozliczeń między stronami wskazuje na rodzaj kompensaty
    należności wzajemnych, przy czym należy podkreślić, że kwota należna do zapłaty przez
    Państwa z tytułu pobranej przez Państwa energii za okres rozliczeniowy (jeden miesiąc)
    jest pomniejszana o kwotę należną Państwu od Sprzedawcy za ten sam okres w związku z
    energią wprowadzoną do sieci.
    Wobec powyższego - zgodnie z powołanymi przepisami - zobowiązani są Państwo,
    stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do udokumentowania fakturą ww.
    sprzedaży energii elektrycznej na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego (Sprzedawcy)
    w terminie wskazanym w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie później niż z upływem
    terminu płatności.
    Obowiązek podatkowy dla ustalonej jak wyżej podstawy opodatkowania, powstaje
    zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy. Dla dostawy energii
    elektrycznej dokonanej przez Państwa obowiązek podatkowy wiąże się z chwilą
    wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej wystawienie (gdy
    Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem), a w przypadku, gdy nie
    określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    W konsekwencji winni Państwo wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż energii
    elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego nie później niż z terminem
    płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci w ww. wskazanym w opisie sprawy
    okresie rozliczeniowym.
    Tym samym, Państwa stanowisko do pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Nie udzielam odpowiedzi na postawione warunkowo pytanie nr 2, w zakresie którego
    oczekują Państwo odpowiedzi w przypadku pozytywnej odpowiedzi Organu na pytanie nr
    1. Jak wyżej wskazałem, ocena Organu w zakresie pytania nr 1 jest negatywna, zatem brak
    jest podstaw do udzielenia odpowiedzi w zakresie pytania nr 2.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki

    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111
      ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.