Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.104.2021.12.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Korekta zeznania rocznego za rok 2020 w związku z podjęciem
uchwały o podziale zysku.
Słowa kluczowe: korekta
proporcja
spółki-spółka komandytowa
zyski
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zaliczki opłacane samodzielnie.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zeznania podatkowe.-Zasady składania zeznań
podatkowych.-Terminy składania zeznań.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 44-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 29 stycznia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 kwietnia 2021 r. (wpływ 30 kwietnia 2021 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki
    komandytowej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „Spółka”).
    Spółka wydłużyła rok obrotowy od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r.
    Spółka z dniem 1 maja 2021 r. stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), zgodnie z treścią
    art. 1 ust. 3 pkt 1).
    Wnioskodawca jest uprawniony do pobrania zysku odpowiadającemu wielkości udziału w
    zysku Spółki, który został określony w umowie Spółki.
    Umowa spółki nie wyklucza możliwości podjęcia przez wspólników uchwały o podziale
    zysku w inny sposób, niż wskazany w Umowie spółki, jeżeli wspólnicy uznają, że przyczynili
    się do wypracowania zysku Spółki w wysokości innej niż wynikająca z Umowy Proporcja na
    koniec roku.
    W związku z powyższym, w przyszłości może nastąpić sytuacja, że w okresie od stycznia
    2021 do 30 kwietnia 2021 r., udział Wnioskodawcy w zysku Spółki zostanie zwiększony na
    podstawie stosownej uchwały (dalej: „Uchwała o podziale zysku”). W związku z tym
    Wnioskodawcy zostanie przydzielony, a następnie wypłacony zysk większy niż
    przypadający na niego udział w zysku Spółki obliczony według proporcji na koniec roku
    2020.
    Przyczyną podjęcia Uchwały o podziale zysku może być odmienne wyobrażenie każdego
    ze wspólników odnośnie zakładanych założeń biznesowych funkcjonowania Spółki m.in.
    jej aktywności biznesowej, faktycznych przychodów lub kosztów, podziału zysku, sposobu
    rozliczeń, zaangażowania wspólników w prowadzenie jej spraw lub innych przyczyn
    biznesowych.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wskazaną we wniosku proporcję na koniec roku oraz proporcję na koniec roku 2020
    należy utożsamiać z wynikającą z umowy proporcją na koniec roku obrotowego ustaloną
    w umowie spółki.
    Z doprecyzowaną powyżej proporcją należy utożsamiać zawarte w pytaniu wskazanie
    dotyczące proporcji na koniec roku podatkowego Wnioskodawcy.

## Pytanie

Czy podjęcie Uchwały o podziale zysku, w związku z wydłużeniem roku obrotowego Spółki,
    w okresie od 1 stycznia 2021 do dnia 30 kwietnia 2021, w której Wnioskodawcy zostanie
    przydzielony udział w zysku Spółki według proporcji wskazanej w Uchwale o podziale
    zysku, tj. w proporcji większej niż udział Wnioskodawcy w zysku Spółce wynikający z
    proporcji na koniec roku podatkowego Wnioskodawcy, spowoduje u Wnioskodawcy
    konieczność korekty zeznania rocznego za rok 2020?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, podjęcie Uchwały o podziale zysku, w związku z wydłużeniem
    roku obrotowego Spółki, w okresie od 1 stycznia 2021 do dnia 30 kwietnia 2021, w której
    Wnioskodawcy zostanie przydzielony udział w zysku Spółki według proporcji wskazanej w
    Uchwale o podziale zysku, tj. w proporcji większej niż udział Wnioskodawcy w zysku Spółki
    wynikający z proporcji na koniec roku podatkowego Wnioskodawcy nie będzie skutkował
    koniecznością dokonania korekty zeznania rocznego za rok 2020.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z treścią przepisu art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw - spółka
    komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w
    brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów
    związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim
    przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od
    osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.
    Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy, jeżeli ostatni dzień roku obrotowego spółki
    komandytowej, o której mowa w ust. 2, przypada w okresie od dnia 31 grudnia 2020 r. do
    dnia 31 marca 2021 r., spółka ta może nie zamykać ksiąg rachunkowych na ten dzień i
    kontynuować rok obrotowy do dnia 30 kwietnia 2021 r.
    Z uwagi na powyższe, Spółka kontynuuje rok obrotowy do dnia 30 kwietnia 2021 r., a
    zatem stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art.
    1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT od dnia 1 maja 2021 r.
    Zgodnie z treścią art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych
    (Dz. U. 2019 poz. 505, z późn. zm., dalej: „KSH”) spółka komandytowa jest spółką osobową
    mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec
    wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez
    ograniczenia (komplementariusz), zaś odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika
    (komandytariusza) jest ograniczona.
    W związku z powyższym powołując się na regulacje dot. spółki jawnej, w myśl art. 51 § 1-3
    KSH, każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w
    tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Określony w umowie spółki
    udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach.
    Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach.
    Należy zauważyć, że przepisy KSH pozwalają na swobodne kształtowanie podziału zysku
    między wspólnikami w spółkach osobowych. Z przywołanych powyżej przepisów wynika
    bowiem, że każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w
    stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Uczestnik spółki
    może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego. Ponadto
    wspólnicy spółki komandytowej mogą ustalić w uchwale inną proporcję podziału zysku
    (art. art. 51, art. 52 w związku z 37 § 1 KSH).
    Należy wskazać, iż dochody uzyskiwane przez komandytariusza w spółce komandytowej w
    roku 2020 należy kwalifikować do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej

    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT), na co wskazuje treść przepisów art. 5b ust. 2, art. 8 ust.
    1, art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
    Z tego względu Wnioskodawca obowiązany jest do wskazania dochodu obliczonego
    zgodnie z regułami określonymi art. 8 ust. 1 ustawy o PIT określając przychody z udziału w
    spółce niebędącej osobą prawną proporcjonalnie do jego prawa udziału w zyskach.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą
    prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub
    wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych określa się proporcjonalnie do jego
    prawa udziału w zysku (udziału) oraz z zastrzeżeniem ust. 1a łączy się z pozostałymi
    przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu wg skali o której mowa
    w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do
    udziału w zysku (udziału) są równe.
    Zasady te stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów,
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych
    oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.
    Zgodnie z tym przepisem, podatnicy osiągający dochody z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, są obowiązani bez wezwania
    wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad
    określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem art. 44 ust. 3f-3h ustawy o PIT. „Kwoty należne”, o
    których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT są to te przychody, które wynikają ze źródła
    przychodów, jakie stanowi działalność gospodarcza, i które w następstwie prowadzenia tej
    działalności stają się wymagalną wierzytelnością, choćby faktycznie środków z tego tytułu
    jeszcze nie uzyskano. Termin „kwota należna" jest w tym ujęciu tożsamy z pojęciem
    "wymagalne świadczenie (wierzytelność)" (wyrok NSA z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt
    II FSK 1028/06;). Przez „przychód należny" należy rozumieć wszelkie przysporzenia
    majątkowe - aktywa, które przysługują podatnikowi w sensie cywilnoprawnym, niezależnie
    czy już zostały zrealizowane na jego rzecz, czy też stanowią wierzytelność. Ustawodawca w
    art. 14 ust. 1 ustawy o PIT w sposób wyraźny powiązał moment powstania obowiązku
    podatkowego z chwilą wymagalności świadczenia - co w zakresie przychodów z
    działalności gospodarczej jest cechą charakterystyczną podatków dochodowych.
    Do rozumianego w ten sposób przychodu należy odnosić obowiązek jego przypisania
    wspólnikowi na zasadach określonych w art. 8 ust. 1 ustawy o PIT, wiążąc jednocześnie z
    obowiązkiem wpłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Przychód należy
    u każdego podatnika określić proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku w okresie,
    za który opłacana jest zaliczka.
    W świetle powyższego, z uwagi na transparentność podatkową Spółki do dnia 1 maja 2021
    r., przychód należny jest alokowany na poszczególnych wspólników w takiej proporcji, w
    jakiej wspólnicy partycypują w jej zyskach na podstawie umowy spółki. Zatem proporcję, o
    której mowa w art. 8 ustawy o PIT, ustala się w stosunku do aktualnie przysługującego
    wspólnikowi udziału w przychodach i kosztach spółki komandytowej, stosownie do
    postanowień zawartych w umowie. Podobnie ustala się wysokość kosztów uzyskania
    przychodów u każdego wspólnika, uwzględniając jednak te wydatki, które nie mogą
    stanowić kosztu podatkowego u danego wspólnika.
    W związku z powyższym ustalając podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych z tytułu udziału w Spółce, Wnioskodawca powinien rozpoznawać
    przychody i koszty podatkowe wynikające z działalności spółki proporcjonalnie do
    posiadanego udziału w zyskach Spółki - na moment uzyskania przychodów i ponoszenia
    kosztów tj. według proporcji na koniec roku podatkowego. Natomiast podjęcie Uchwały o
    podziale zysku w okresie od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. tj. po
    zakończeniu roku podatkowego, pozostanie bez wpływu na zeznanie podatkowe
    Wnioskodawcy złożone za rok 2020.

    Wnioskodawca, jako wspólnik spółki komandytowej, będzie miał więc obowiązek wpłacać
    w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w
    ustawie o PIT, a po zakończeniu roku podatkowego 2020 złożyć zeznanie podatkowe, w
    którym wykaże dochody z tytułu udziału w spółce komandytowej niebędącej osobą
    prawną wraz z pozostałymi dochodami uzyskanymi z innej działalności. Wnioskodawca nie
    będzie zobowiązany do korekty zeznania rocznego złożonego za rok 2020, jeżeli w okresie
    od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 30 kwietnia wspólnicy Spółki podejmą uchwałę o
    zmianie wysokości udziału w zysku.
    Zgodnie z treścią przepisu art. 11 Ordynacji podatkowej rokiem podatkowym jest rok
    kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. W związku z tym, iż ustawa o
    PIT nie zawiera odrębnych regulacji prawnych co do określenia roku podatkowego osób
    fizycznych, to stosownie do art. 11 Ordynacji podatkowej jest nim zawsze rok
    kalendarzowy, natomiast osoby prawne są uprawnione do określenia roku podatkowego
    niepokrywającego się z rokiem kalendarzowym.
    Zatem rok podatkowy Wnioskodawcy skończył się w dniu 31 grudnia 2020 r. i w związku z
    tym, w deklaracji rocznej za rok 2020 nie powinien uwzględniać proporcji udziału w zysku
    Spółki ustalonej na podstawie Uchwały o podziale zysku, podjętej w okresie od dnia 1
    stycznia 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2020 r.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust 2 ustawy o PIT dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Odnosząc powyższą analizę stanu prawnego do sytuacji przedstawionej we wniosku
    stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczania przychodów i
    kosztów z tytułu udziału w Spółce zgodnie z art. 8 ustawy PIT, proporcjonalnie do
    posiadanego przez niego udziału w zyskach spółki na moment uzyskania przychodów i
    poniesienia kosztów, tj. bez uwzględnienia zmian w prawie do udziału w zysku
    dokonanych po upływie roku podatkowego.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że Wnioskodawca, jako wspólnik spółki
    komandytowej, opodatkuje rzeczywiście uzyskany dochód z udziału w spółce przypadający
    na ostatni dzień roku podatkowego, którym jest 31 grudnia 2020 r. Jak wynika z
    powyższego, opodatkowaniu podlegać będzie dochód odpowiadający udziałowi w zysku
    taki, jaki przysługiwał będzie Wnioskodawcy na koniec roku podatkowego, tj. dochód
    faktycznie należny.
    Jak więc wynika z powyższego bez wpływu na rachunek podatkowy Wnioskodawcy za rok
    2020 pozostaje podjęcie Uchwały o podziale zysku Spółki, w okresie od 1 stycznia 2021 r.
    do dnia 30 kwietnia 2021 r.
    Postanowienie o odmowie wydania interpretacji indywidualnej
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 15 lipca 2021 r. wydałem postanowienie o odmowie
    wydania interpretacji indywidualnej znak 0114-KDIP3-1.4011.104.2021.2, w którym
    uznałem, że zakresie elementów zdarzenia przyszłego, zawartych we wnioskach Pana A.A.
    o wydanie interpretacji indywidualnej, złożonych 29 stycznia 2021 r., istnieje uzasadnione
    przypuszczenie, że mogą stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a
    § 1 Ordynacji podatkowej.
    Postanowienie doręczono Panu 22 lipca 2021 r.
    Wniósł Pan zażalenie na to postanowienie.
    Postanowieniem z 23 września 2021 r. znak 0114-KDIP3-1.4011.104.2021.3.EC.AC,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy skarżone postanowienie I
    instancji.

    Skarga na postanowienie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia
    5 listopada 2021 r. wniósł Pan skargę na postanowienie II instancji do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Warszawie.
    Wniósł Pan o:
    1) uchylenie w całości skarżonego Postanowienia, oraz poprzedzającego je
      postanowienia organu I instancji,
    2) zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa
      procesowego wg norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżone postanowienie oraz
    poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 lipca
    2021 r. nr 0114-KDIP3-1. 4011.104.2021.2 – wyrokiem z 19 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa
    2763/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 14 listopada 2023 r. sygn. akt II
    FSK 1291/22 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego
    rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżone postanowienie oraz
    poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 lipca
    2021 r. nr 0114-KDIP3-1. 4011.104.2021.2 – wyrokiem z 28 marca 2024 r. sygn. akt III SA
    /Wa 299/24.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 9 stycznia 2024 r. sygn. akt II FSK
    1012/24 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 9 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady tworzenia, organizacji, funkcjonowania, rozwiązywania, łączenia, podziału i
    przekształcenia spółek handlowych regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. –
    Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1526; dalej: KSH).
    Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 kodeksu spółek handlowych:
      Spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka
      komandytowo-akcyjna.

    Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa
    pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden
    wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co
    najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona (art. 102 KSH).
    Stosownie do art. 123 § 1 KSH:
      Komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do jego wkładu
      rzeczywiście wniesionego do spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.
    W sprawach nieuregulowanych w Dziale III Kodeksu spółek handlowych, do spółki
    komandytowej stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa
    stanowi inaczej (art. 103 Kodeksu spółek handlowych).
    W myśl natomiast art. 51 § 1-3 KSH (dotyczącego spółki jawnej – a więc stosowanego
    odpowiednio):
      Każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w
      tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Określony w umowie
      spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału
      w stratach. Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach.
    W myśl art. 51 KSH, (dotyczącego spółki jawnej):
      Każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w
      tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Określony w umowie
      spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału
      w stratach. Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach.
    Cytowane powyżej przepisy, nie przewidują natomiast możliwości wyłączenia wspólnika z
    udziału w zyskach spółki.
    Zgodnie z art. 52 § 1 KSH:
      Wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku
      obrotowego.
    Należy zauważyć, że przepisy KSH, pozwalają na swobodne kształtowanie podziału zysku
    między wspólnikami w spółkach osobowych. Z przywołanych powyżej przepisów wynika
    bowiem, że każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w
    stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Uczestnik spółki
    może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego.
    Ponadto, wspólnicy spółki komandytowej mogą ustalić w umowie spółki inne zasady
    podziału zysku (art. art. 51, art. 52 w związku z 37 § 1 KSH).
    W przedmiocie podziału zysku jedynym zastrzeżeniem, na jakie wskazują sądy
    administracyjne jest to, że zasady podziału zysku ustalone zgodnie z przepisami prawa
    handlowego nie mogą zmieniać sposobu przypisywania przychodów i kosztów
    podatkowych wspólnikom spółek osobowych wynikającego z bezwzględnie
    obowiązujących norm prawa podatkowego. Zapisy umowy spółki nie mogą zatem
    modyfikować sposobu dokonywania rozliczeń podatkowych przez wspólników (zob. m. in.:
    wyrok NSA z 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 1267/13, z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn.
    akt II FSK 1034/10, z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt II FSK 904/10 oraz z dnia 27
    października 2011 r., sygn. akt II FSK 842/10).
    Wnioskodawca jako wspólnik spółki komandytowej powinien zatem dla celów
    podatkowych prawidłowo stosować zasady służące określaniu przychodów i kosztów
    uzyskania przychodów.
    Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) należy wskazać, że zgodnie z art. 9 ust.

    1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym,
    zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez
    podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy
    wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego
    zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).
    Sposób opodatkowania przychodów z udziału w spółce niebędącej osobą prawną
    uregulowany został w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Z kolei przepis art. 8 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
        uzyskania przychodów i strat;
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
        niebędącej osobą prawną.
    Jak stanowi art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z dnia 28
    listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123), (dalej: Ustawa Zmieniająca), spółki komandytowe
    uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie – 1
    stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych został zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwszy ustawy zmieniającej).
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1406, z późn. zm.):
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek
      komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W związku z powyższym uległa również zmianie definicja spółki, przez którą, od dnia 1
    stycznia 2021 r. zgodnie z art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy również rozumieć, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną
    mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Ustawodawca przewidział jednak odstępstwo od tej zasady. Zgodnie bowiem z art. 12 ust.
    1 ustawy nowelizującej:
      W przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z dniem 1 stycznia
      2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, oraz w
      zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych
      oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i
      poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu
      objęcia (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji,
      przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
      stosuje się począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2.
    Jak wynika z art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej:
      Spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art.
      2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i
      kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r.
      W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku
      dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.
    W myśl art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej:
      Do dochodów wspólników spółki komandytowej lub spółki jawnej uzyskanych z
      udziału w zyskach takiej spółki, osiągniętych przez taką spółkę przed dniem, w
      którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych,
      stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu obowiązującym
      przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od
      osób prawnych.
    Stosownie do postanowień art. 13 ust. 3 ustawy nowelizującej:
      Przepis art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 2 oraz zwolnienie przewidziane w
      art. 22 ust. 4 tej ustawy mają zastosowanie wyłącznie do przychodów z tytułu udziału
      w zyskach spółki komandytowej lub spółki jawnej wypracowanych od dnia, w którym
      spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że do dochodów osiągniętych przez spółkę
    komandytową przed datą uznania jej za podatnika podatku dochodowego od osób
    prawnych zastosowanie znajdą przepisy sprzed nowelizacji.
    Skoro na podstawie przepisów podatkowych spółka komandytowa była transparentna
    podatkowo, to znaczy, że dochód takiej spółki podlegał opodatkowaniu na poziomie jej
    wspólników. Jeżeli zatem wspólnikiem spółki komandytowej była osoba fizyczna -
    opodatkowanie odbywało się na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest
    wspólnikiem spółki komandytowej. Spółka komandytowa wydłużyła rok obrotowy od 1
    stycznia 2020 r. do 30 kwietnia 2021 r. Spółka komandytowa z dniem 1 maja 2021 r. stała
    się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca jest uprawniony do pobrania zysku
    odpowiadającemu wielkości udziału w zysku spółki komandytowej, który został określony
    w umowie tej spółki. Umowa spółki komandytowej nie wyklucza możliwości podjęcia przez
    wspólników uchwały o podziale zysku w inny sposób, niż wskazany w jej umowie, jeżeli
    wspólnicy uznają, że przyczynili się do wypracowania zysku spółki komandytowej w
    wysokości innej niż wynikająca z umowy proporcja na koniec roku.
    W związku z powyższym, w przyszłości może nastąpić sytuacja, że w okresie od stycznia
    2021 r. do 30 kwietnia 2021 r., udział Wnioskodawcy w zysku spółki komandytowej
    zostanie zwiększony na podstawie stosownej uchwały o podziale zysku. W związku z tym
    Wnioskodawcy zostanie przydzielony, a następnie wypłacony zysk większy niż

    przypadający na niego udział w zysku spółki komandytowej obliczony według proporcji na
    koniec roku 2020.
    Z wniosku nie wynika, że w uchwale o podziale zysku zostanie sprecyzowane jakiego
    okresu dotyczyła zwiększona proporcja. Intencją Wnioskodawcy było uzyskanie
    odpowiedzi na pytanie czy podjęcie uchwały o podziale zysku, która nie odnosi się do
    proporcji za konkretny okres wpłynie na obowiązek skorygowania zeznania rocznego za
    rok 2020, skoro zgodnie z przepisami ustalając podstawę opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych z tytułu udziału w spółce komandytowej, Wnioskodawca
    powinien rozpoznawać przychody i koszty podatkowe wynikające z działalności spółki
    proporcjonalnie do posiadanego udziału w zyskach spółki komandytowej − na moment
    uzyskania przychodów i ponoszenia kosztów tj. według proporcji na koniec roku
    podatkowego.
    W ocenie Wnioskodawcy podjęcie Uchwały o podziale zysku w okresie od dnia 1 stycznia
    2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. tj. po zakończeniu roku podatkowego, pozostanie bez
    wpływu na zeznanie podatkowe Wnioskodawcy złożone za rok 2020 niezależnie od tego
    czy i jakiego okresu dotyczy zmiana proporcji.
    Zgodnie z art. 9 kodeksu spółek handlowych:
      Zmiany postanowień umowy spółki osobowej, wymagają zgody wszystkich
      wspólników, chyba, że umowa stanowi inaczej.
    Wobec powyższego, zmiany w umowie spółki osobowej, dotyczące zmiany udziałów
    wspólników w zyskach i stratach spółki - obowiązują od momentu wyrażenia przez
    wszystkich wspólników spółki zgody na dokonanie określonych zmian. Wywołują one
    skutki na przyszłość, co oznacza, że osiągnięte po tym dniu przychody oraz ponoszone
    koszty powinny być rozliczane przez wspólników według nowych proporcji. Przychód
    należny jest alokowany na poszczególnych wspólników w takiej proporcji, w jakiej
    wspólnicy partycypują w jej zyskach na podstawie obowiązującej w danym momencie
    umowy spółki. Podobnie ustala się wysokość kosztów uzyskania przychodów u każdego
    wspólnika, uwzględniając te wydatki, które nie mogą stanowić kosztu podatkowego u
    danego wspólnika. Dopiero dochód określony na podstawie tak ustalonych kwot
    przychodu oraz kosztów uzyskania przychodu podlega opodatkowaniu u wspólnika
    podatkiem dochodowym.
    W związku z powyższym, ustalając podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych z tytułu udziału w spółce komandytowej, Wnioskodawca powinien
    rozpoznawać przychody i koszty podatkowe wynikające z działalności spółki
    proporcjonalnie do posiadanego przez Niego − na moment uzyskania przychodów i
    ponoszenia kosztów − udziału w zyskach spółki. Ponieważ przychody i koszty spółki
    komandytowej przypisuje się bezpośrednio wspólnikom, należy przyjąć, że
    opodatkowaniu podlega zysk za okres, w którym podatnik był wspólnikiem spółki
    osobowej w proporcji, jaka wynika z umowy spółki w momencie osiągnięcia przychodu.
    Zauważyć ponadto należy, że obowiązujący w Polsce system opodatkowania podatkiem
    dochodowym, przewiduje (co do zasady) opodatkowanie tym podatkiem dochodów
    (przychodów) uzyskiwanych przez podatnika w ujęciu rocznym, tj. uzyskanych w danym
    roku podatkowym.
    Wnioskodawca, jako wspólnik spółki komandytowej, będzie więc miał obowiązek wpłacać
    w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po zakończeniu roku podatkowego
    złożyć zeznanie podatkowe, w którym wykaże dochody z tytułu udziału w spółce
    komandytowej.
    W myśl art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14,
      są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
      dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
    W myśl art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Jak już wcześniej wskazano, wspólnicy spółki komandytowej partycypują w przychodach i
    kosztach ponoszonych przez tę spółkę stosownie do posiadanego udziału w jej zysku.
    Osiągany w ten sposób dochód podlega opodatkowaniu u każdego ze wspólników. Od tak
    ustalonego dochodu wspólnik spółki komandytowej zobowiązany jest odprowadzać
    zaliczki na podatek dochodowy.
    Zaliczki stanowią natomiast jedynie wpłaty na poczet nieustalonego jeszcze zobowiązania
    podatkowego. Ostateczne ustalenie podstawy obliczenia podatku następuje dopiero po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Jeżeli łączna wysokość zaliczek
    odprowadzonych przez podatnika w ciągu roku będzie niższa od wysokości podatku
    należnego za dany rok to powstanie różnica, którą podatnik jest obowiązany wpłacić do
    urzędu skarbowego w terminie złożenia zeznania rocznego. W przeciwnym przypadku
    nadwyżka wpłaconych zaliczek wykazana w zeznaniu rocznym podlega zwrotowi na rzecz
    podatnika przez urząd skarbowy.
    Podatkiem należnym od dochodów uzyskanych przez podatnika w danym roku
    podatkowym jest podatek wynikający, co do zasady, z prawidłowo sporządzonego i
    złożonego rocznego zeznania podatkowego. Po zakończeniu roku podatkowego zaliczki na
    podatek tracą swój byt prawny i podlegają rozliczeniu w składanym przez podatnika
    zeznaniu rocznym.
    Wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, podjęcie Uchwały o podziale zysku, w związku z
    wydłużeniem roku obrotowego spółki komandytowej, w okresie od 1 stycznia 2021 r. do
    30 kwietnia 2021, w której Wnioskodawcy zostałby przydzielony udział w zysku tej spółki
    według proporcji wskazanej w Uchwale o podziale zysku, tj. w proporcji większej niż udział
    Wnioskodawcy w zysku spółki komandytowej wynikający z proporcji na koniec roku
    podatkowego Wnioskodawcy, będzie skutkował koniecznością dokonania korekty
    zeznania rocznego za rok 2020 w sytuacji, gdy tak ustalona proporcja będzie rzutowała na
    rozliczenia dokonywane między spółką komandytową a Wnioskodawcą za 2020 r. Tak
    więc, jeżeli zgodnie z podjętą uchwałą udział w zysku rocznym wspólnika określony
    zostanie po zakończeniu roku podatkowego, roczne przychody z udziału w spółce oraz
    roczne koszty podatkowe z tej spółki, o których mowa w art. 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych u Wnioskodawcy dla celów podatkowych powinny zostać
    określone proporcjonalnie do jego udziału w rocznym zysku spółki. Nie ma podstaw, żeby
    w takim przypadku przyjmować stan proporcji udziałów wspólników na ostatni dzień roku
    podatkowego.
    W takiej sytuacji Wnioskodawca powinien skorygować złożone uprzednio zeznanie.
    Opodatkowaniu będzie podlegał bowiem dochód odpowiadający udziałowi Wnioskodawcy
    w zysku Spółki według proporcji przyjętej w Uchwale o podziale zysku i według której to
    proporcji miałaby nastąpić również wypłata zysku na rzecz Wnioskodawcy.
    Przysługujący Wnioskodawcy w trakcie roku podatkowego udział w zysku Spółki będzie
    miał wpływ na wysokość dochodu ustalanego dla potrzeb uiszczenia zaliczki na podatek
    dochodowy. Natomiast, opodatkowaniu będzie podlegał dochód odpowiadający udziałowi
    Wnioskodawcy w zysku Spółki według proporcji przyjętej w Uchwale o podziale zysku i
    według której to proporcji miałaby nastąpić również wypłata zysku na rzecz

    Wnioskodawcy. Dochód ten będzie Wnioskodawca zobowiązany rozliczyć w zeznaniu
    rocznym. Z chwilą złożenia zeznania rocznego wspólnik będzie zobowiązany do wykazania
    rzeczywistych przychodów i kosztów uzyskania przychodów. W przypadku, gdy obliczony
    od tak ustalonego dochodu należny podatek będzie wyższy niż suma uiszczonych w
    trakcie roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy, powstałą różnicę zobowiązany
    będzie wpłacić na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie wynikającym z
    cytowanego art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym należy uznać za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy przyjmujące, że
    podjęcie Uchwały o podziale zysku w okresie od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 30
    kwietnia 2021 r. tj. po zakończeniu roku podatkowego, pozostanie bez wpływu na
    zeznanie podatkowe Wnioskodawcy złożone za rok 2020 niezależnie od tego czy i jakiego
    okresu dotyczy zmiana proporcji.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko problematyki
    będącej ściśle przedmiotem pytań w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    postawionych przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść pytań wyznacza bowiem granice tematyczne wydawanej interpretacji.

## Dodatkowe informacje

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dniu wydania postanowienia o odmowie wydania
    interpretacji indywidualnej, tj. 15 lipca 2021 r., bowiem niniejsza interpretacja stanowi
    ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2024 r., sygn. akt III
    SA/Wa 98/24.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.