Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.407.2025.2.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: W zakresie ustalenia, czy do wyliczenia statusu małego
podatnika należy uwzględnić wyłącznie przychody uzyskane
na terenie Polski, czy jednak całość przychodów (tj. przychody
Jednostki Macierzystej wraz z przychodami Oddziału).
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
oddział
podatnik-mały podatnik
przychód
zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawki podstawowe-
Stawka 19% podstawy opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawki podstawowe-
Stawka 9% podstawy opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 19-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 sierpnia
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest polskim oddziałem zagranicznej spółki.
    Jednostką macierzystą jest (...) - dalej jako: „Jednostka Macierzysta”.
    Polski oddział - czyli Wnioskodawca - to Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oddział
    w Polsce, (...).
    We wniosku Wnioskodawca będzie określany jako: „Spółka” lub „Oddział”.
    Wnioskodawca otrzymał wezwanie z (...) Urzędu Skarbowego (...) z dnia 21 lutego 2025 r.,
    w którym organ podatkowy żądał od Oddziału wyjaśnień w zakresie stawki CIT. Zdaniem
    Urzędu, została zastosowana błędna stawka CIT, gdyż wg urzędu, status małego podatnika
    należało liczyć łącząc przychody Oddziału uzyskane w Polsce z przychodami zagranicznymi
    Jednostki Macierzystej.
    Aby nie ryzykować dalszego naliczania odsetek za zwłokę, Spółka wykonała korekty zeznań
    podatkowych za ostatnie 3 lata podatkowe i wpłaciła podatek według stawki 19%, razem z
    odsetkami. W pierwotnych zeznaniach podatek był naliczany według stawki 9%, gdyż
    przychody osiągnięte przez Spółkę w Polsce nie przekraczały w żadnym z tych 3 lat
    podatkowych 2 mln EURO brutto. Spółka ma rok podatkowy od 1 maja do 30 kwietnia i w
    każdym roku podatkowym w ostatnich 3 latach spełniała warunek określony w art. 4a pkt
    10 ustawy o CIT, jeśli brać pod uwagę wyłącznie przychody osiągnięte na terenie Polski.
    We wniosku przez „ustawę o CIT” rozumie się ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    W każdym z tych 3 lat podatkowych (poczynając od 1 maja 2021 r.) Spółka spełniała
    również warunek, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    Pytania
    Czy do wyliczenia statusu małego podatnika należy uwzględnić wyłącznie przychody
    uzyskane na terenie Polski, czy jednak całość przychodów (tj. przychody Jednostki
    Macierzystej wraz z przychodami Oddziału)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, do wyliczenia statusu małego podatnika należy uwzględnić wyłącznie
    przychody uzyskane na terenie Polski i Spółka niepotrzebnie dokonała korekt zeznań CIT-8
    za ostatnie 3 lata podatkowe.
    Na wstępie należy wskazać na dwa warunki zastosowania stawki 9% CIT dla małych
    podatników.
    Pierwszy warunek polega na tym, że przychody osiągnięte w roku podatkowym nie
    przekraczają wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro

    przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na
    pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Chodzi tu o:
    - przychody netto (bez VAT),
    - przychody roku bieżącego,
    - wszelkie możliwe (np. zwolnione, opodatkowane, przychody od których zaniechano
      poboru podatku),
    - nie ma znaczenia, czy są to przychody ze sprzedaży, czy inne (np. przychody z odsetek na
      lokacie terminowej też są tu brane pod uwagę, mimo że nie stanowią przychodów ze
      sprzedaży).
    Drugi warunek dotyczy wprost statusu małego podatnika. Stawkę 9% mogą bowiem
    zastosować podatnicy rozpoczynający działalność lub mali podatnicy. Mały podatnik
    oznacza podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego
    podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej
    w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro; przeliczenia kwot
    wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez
    Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku
    podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Chodzi tu o:
    - przychody brutto (z VAT),
    - przychody roku poprzedniego,
    - wyłącznie przychody ze sprzedaży (np. zwolnione, opodatkowane, przychody od których
      zaniechano poboru podatku – ale ze sprzedaży), z pominięciem takich, które nie
      stanowią przychodów ze sprzedaży (np. przychody z odsetek na lokacie nie są
      przychodami ze sprzedaży).
    Spółka spełniała oba ww. warunki za 3 ostatnie lata podatkowe (poczynając od 1 maja
    2021 r.), jeśli wziąć pod uwagę wyłącznie przychody uzyskane na terenie Polski.
    Najważniejsze przepisy ustawy o CIT, odnoszące się do omawianego zagadnienia są
    następujące:
    1) art. 3 ust. 2, zgodnie z którym podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od
      dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    2) art. 3 ust. 3 pkt 1, zgodnie z którym za dochody (przychody) osiągane na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników zagranicznych uważa się w szczególności
      dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej zagraniczny zakład
    3) art. 4a pkt 11, zgodnie z którym ilekroć w przepisach jest mowa o zagranicznym
      zakładzie, oznacza to stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub
      zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność
      na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, chyba że umowa o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej
    4) art. 4a pkt 10, zgodnie z którym mały podatnik oznacza podatnika, u którego wartość
      przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie
      przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro
      dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
      na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w
      zaokrągleniu do 1000 zł

    5) art. 19 ust. 1 pkt 2, zgodnie z którym podatek wynosi 9% podstawy opodatkowania od
      przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników,
      u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w
      złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według
      średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień
      roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Polskie przepisy nie odpowiadają wprost na pytanie, czy przy ustalaniu limitów do stawki
    9% CIT w przypadku oddziałów spółek zagranicznych należy brać pod uwagę jedynie
    przychody wygenerowane na terenie Polski, czy łączne przychody (polskie i zagraniczne).
    Jednak z uwagi na poniższą argumentację, Wnioskodawca uważa, że należy brać pod
    uwagę jedynie przychody osiągnięte na terenie Polski.
    Wnioskodawca zna przeciwne stanowisko KIS, wyrażone w poniższych interpretacjach, ale
    uważa je za błędne:
    1) interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 31 października 2013 r. (IPTPB3/423-
      301/13-2/KJ)
    2) interpretacja Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 11 sierpnia 2023 r. (0114-KDIP2-
      1.4010.205.2023.3.PP)
    3) interpretacja Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 5 grudnia 2024 r. (0114-KDIP2-
      1.4010.522.2024.3.MW).
    Przede wszystkim, ww. stanowisko KIS jest niezasadnie oparte na wyrywkowym
    odczytywaniu przepisów, bez uwzględnienia ich szerszego kontekstu międzynarodowego.
    Skoro bowiem przepisy pozwalają na opodatkowanie w Polsce tylko tej części dochodu,
    która została wypracowana w Polsce, zaś ta część przyjmuje sformalizowaną postać
    oddziału, który podlega rejestracji w KRS, to należy uznać, że sformułowanie „podatnik”
    odnosi się wyłącznie do Oddziału. Przeciwna interpretacja byłaby niezasadna również z
    pragmatycznego punktu widzenia, gdyż nie wiadomo byłoby, jakie mechanizmy miałby
    zastosować organ podatkowy gdyby chciał zweryfikować łączne przychody takiego
    podatnika, który za granicą ma jednostkę macierzystą, a w Polsce oddział.
    Punktem wyjścia do udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie są więc przepisy
    międzynarodowego prawa podatkowego, które służą do interpretacji polskich przepisów
    podatkowych w takim zakresie, w jakim te polskie przepisy milczą na temat omawianego
    zagadnienia. Należy dokonać następującego wnioskowania:
    a) polska ustawa o CIT odwołuje się do pojęcia „zakładu”, przyjmując że jest nim w
      szczególności „oddział” – Oddział jest więc „zakładem” w rozumieniu ustawy o CIT,
    b) ustawa o CIT daje jednak pierwszeństwo umowie o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, sprawdzamy więc czy na podstawie tej umowy (UPO) nadal możemy
      tak twierdzić,
    c) UPO (umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską, a Zjednoczonym
      Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej) nie używa słowa „oddział”, ale mówi o
      „stałej placówce” przez którą prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa, w
      szczególności sformułowanie to obejmuje „filię”, „biuro”, „zakład fabryczny”, „warsztat"
      – są to pojęcia przykładowe,
    d) UPO stanowi, że przy ustalaniu zysków zakładu należy przypisać temu zakładowi takie
      zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność
      w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był
      całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem,
    e) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oparte są na Konwencji Modelowej
      OCED, która wyjaśnia zarówno pojęcie zakładu, jak również zasady ustalania zysków
      zakładu,

    f) ustalanie zysków zakładu (oddziału) na podstawie Konwencji Modelowej OECD opiera
      się na przyjęciu fikcji prawnej, że zakład stanowi niezależne przedsiębiorstwo – a skoro
      tak, to również w ten sposób powinien być traktowany podatkowo w każdej sytuacji,
      również gdy chce ustalić status małego podatnika.
    Dla Oddziału prowadzone są księgi rachunkowe oraz Oddział sporządza sprawozdania
    finansowe zgodnie z polską ustawą o rachunkowości. Oddział składa również zeznania
    podatkowe. Na tej podstawie należy uznać, że Oddział spełnia przesłanki uznania go za
    zakład w rozumieniu przepisów polskiej ustawy o CIT, umowy UPO oraz Konwencji
    Modelowej.
    Główne warunki, jakie należy spełnić, aby oddział był zakładem są następujące:
    1) istnieje „placówka działalności gospodarczej”, a więc pomieszczenia, a niekiedy również
      maszyny i urządzenia,
    2) taka placówka musi mieć charakter stały, to znaczy musi być utworzona w określonym
      miejscu, w pewnym stopniem trwałości (placówka nie może być więc tymczasowa),
    3) prowadzenie działalności za pośrednictwem tej stałej placówki oznacza, że osoby, które
      są zależne od przedsiębiorstwa prowadzą jego działalność w państwie, w którym stała
      placówka jest położona.
    Zgodnie z Konwencją Modelową OECD, podstawowa metoda dla określenia zysków
    zakładu polega na ustalaniu zysków przy fikcyjnym założeniu, że zakład jest oddzielnym
    przedsiębiorstwem, i że takie przedsiębiorstwo jest niezależne od reszty przedsiębiorstwa
    (Komentarz do Konwencji Modelowej OCED, Wersja skrócona, Lipiec 2010, ABC Wolters
    Kluwer Business, s. 165).
    Zgodnie z Konwencją Modelową nie chodzi o dzielenie ogółu zysków całego
    przedsiębiorstwa między zakład i inne części przedsiębiorstwa, lecz odwrotnie – tj. zyski
    przypisane zakładowi powinny być traktowane, jakby chodziło o przedsiębiorstwo
    niezależne. Powinno tak być nawet wtedy, gdyby całe przedsiębiorstwo nie osiągnęło
    nigdy żadnych zysków.
    Komentarz do Konwencji Modelowej w szczegółowy i złożony sposób opisuje to
    zagadnienie, ale upraszczając można powiedzieć, że Oddział musi prowadzić księgi
    rachunkowe w celu ustalenia właściwego wyniku finansowego, z poszanowaniem zasad
    podziału określonych przychodów i kosztów między Jednostkę Macierzystą, a Oddział.
    Okoliczność, że prawo międzynarodowe nakazuje traktować zakład (oddział, filię, itp.) jako
    niezależne przedsiębiorstwo (tzw. fikcja prawna) stanowi więc uzasadnienie dla uznania,
    że przy liczeniu limitów podatkowych dla tzw. małego podatnika należy brać pod uwagę
    wyłącznie przychody Oddziału Spółki (czyli przychody polskie).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z

      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy CIT:
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Na mocy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2159) od 1 stycznia 2019 r. wprowadzone zostały
    zmiany dotyczące art. 19 ustawy CIT. Od tego okresu istnieje możliwość stosowania
    obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych wynoszącej 9%.
    Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy CIT:
      podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art.
      24f, wynosi:
      1) 19% podstawy opodatkowania;
      2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
        kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
        podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
        równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
        ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
        podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów)
    innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników
    oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u
    których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości
    2.000.000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki
    podatku.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy CIT:
      podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w
      tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.
    W myśl art. 19 ust. 1e ustawy CIT:
      warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających
      prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej
      działalności.
    Powyższe przepisy odwołują się niejednokrotnie do pojęcia „małego podatnika”.
    Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy CIT, zgodnie z
    którą:
      ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego
      wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i
      usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w
      euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank
      Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w
      zaokrągleniu do 1000 zł.
    Zauważyć należy, że wskazane w art. 4a pkt 10 ustawy CIT, sformułowanie „wartość
    przychodu ze sprzedaży” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od
    osób prawnych. Co istotne nie należy tego pojęcia utożsamiać z pojęciem przychodu

    podatkowego. W związku z tym, należy dokonać literalnej wykładni tego pojęcia. Przy
    obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego
    podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów
    osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż, np. uzyskane odszkodowania, odsetki od
    środków finansowych na rachunku bankowym, dotacje, dopłaty lub refundacje kosztów.
    Odnosząc się do nierezydentów uzyskujących na terenie Rzeczpospolitej Polskiej dochody
    (przychody) wskazać należy, że dla możliwości opodatkowania oddziału stawką 9% należy
    analizować status przedsiębiorcy zagranicznego, nie zaś samego oddziału.
    Artykuł 19 ustawy CIT, nie przewiduje ograniczeń dla oddziałów (zakładów) zagranicznych
    przedsiębiorców.
    Jedyne ograniczenia wskazane są w art. 19 ust. 1a ustawy CIT i dotyczą podmiotów
    przekształcanych czy tworzonych z majątku posiadanego wcześniej przez innego
    podatnika, w celu ograniczenia optymalizacji podatkowej. Nie ma zatem przeszkód, by
    polski oddział utworzony przez osoby zagraniczne korzystał z preferencyjnej stawki
    podatku CIT.
    Wskazane w art. 19 ustawy CIT, warunki stosowania preferencyjnej stawki odnoszą się nie
    do oddziału, ale do całości działalności podatnika. Z opodatkowania stawką 9% będzie
    mógł zatem skorzystać zagraniczny podmiot, o ile spełnia warunki przewidziane dla
    małego podatnika lub rozpoczyna działalność. Nie ma tu znaczenia rozmiar czy
    rozpoczęcie działalności przez oddział. Dla potrzeb ustalenia, czy podatnik jest małym
    podatnikiem, należy brać pod uwagę cały przychód łącznie z osiąganym przez
    zagranicznego przedsiębiorcę. A w konsekwencji, w sytuacji gdy obroty firmy macierzystej
    oddziału przekraczają limit, opodatkowanie oddziału stawką 9% jest niemożliwe.
    Zatem, w celu ustalenia czy mamy do czynienia z „małym podatnikiem”, o którym mowa w
    art. 4a pkt 10 ustawy CIT, należy brać pod uwagę wszystkie przychody uzyskiwane przez
    nierezydenta, nie tylko te uzyskiwane na terytorium RP.
    Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że ustalając stawkę podatku
    dochodowego od osób prawnych - zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy CIT – powinni Państwo
    uwzględnić wszystkie przychody osiągane w danym roku podatkowym zarówno na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jak i poza granicami Polski, a wiec nie tylko uzyskane
    za pośrednictwem Oddziału będącego zakładem w Polsce.
    Zatem, Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Końcowo odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że
    dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie
    faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.