Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4511-4/15/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-01
Teza: skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek; sprzedaż; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 25 lutego 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 2 marca 2015 r.) uzupełnionym 15 maja 2015 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Wniosek nie spełnił wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 7 maja 2015 r. Znak: IBPB-1-2/4511-4/15/MW wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 15 maja 2015 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 29 grudnia 1995 r. na podstawie aktu notarialnego Nr X Wnioskodawczyni otrzymała darowiznę we wspólnej nieruchomości i grunty, jako jeden z czterech współwłaścicieli. W otrzymanej przez Wnioskodawczynię części dożywocie mieli darczyńcy, czyli teściowie. W dniu 15 stycznia 2015 r. na podstawie aktu notarialnego Nr Y Wnioskodawczyni sprzedała siostrzenicy (z rodziny męża) i jej mężowi część działki za kwotę 10.000 zł.

Z uzupełnienia wniosku z dnia 12 maja 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 15 maja 2015 r.) wynika, że Wnioskodawczyni używając pojęcia „wspólna nieruchomość” miała na myśli budynek mieszkalny z gruntem (długim podwórkiem). Wnioskodawczyni od czasu nabycia przez cały czas była współwłaścicielem z racji posiadanego udziału w nieruchomości w wysokości 2/8. Nigdy nie była jedynym właścicielem. Po rozwodzie Wnioskodawczyni nadal miała udziały we wspólnej nieruchomości w wysokości 2/8 i nie nastąpiła zmiana własności.

Przy sprzedaży części działki (tj. części gruntu obok domu) Wnioskodawczyni była jedynie współwłaścicielem z tytułu posiadanego udziału w części 2/8. Nigdy nie była wyłącznym właścicielem i przez okres 20 lat nie nastąpiła zmiana własności.

Po niespełna 20 latach część gruntu nabyła inna osoba (siostrzenica). Wnioskodawczyni jako współudziałowiec części wspólnej, sprzedała część udziału w działce (część podwórka) z racji posiadanego udziału.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek dochodowy z tytułu sprzedaży części swoich udziałów w nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna ona płacić podatku dochodowego z tytułu sprzedaży części udziału w nieruchomości, ponieważ minęło pięć lat od chwili nabycia (jest 20 lat do dnia sprzedaży).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej; „updof”) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 updof – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 updof, formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 updof, a przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle powyższego uregulowania każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) updof stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego – współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Z przedstawionego stanu faktycznego i uzupełnienia wniosku wynika, że Wnioskodawczyni w dniu 29 grudnia 1995 r. otrzymała od swoich teściów darowiznę we „wspólnej nieruchomości”, w skład której, jak wyjaśniła Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku, wchodził udział 2/8 części budynku mieszkalnego wraz z gruntem. W dniu 15 stycznia 2015 r. Wnioskodawczyni jako współwłaściciel z racji posiadanego udziału 2/8 części darowizny, sprzedała część działki (tj. część gruntu przy domu) jako współwłaściciel adekwatnie do posiadanego udziału 2/8 części. Od czasu otrzymania darowizny do czasu sprzedaży części działki Wnioskodawczyni cały czas była współwłaścicielem, nigdy nie była wyłącznym właścicielem. Jak wyjaśnia Wnioskodawczyni, przez okres 20 lat (winno być: niespełna 20 lat) nie nastąpiła zmiana własności.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że sprzedaż udziałów w części nieruchomości nabytej w formie darowizny od teściów w 1995 r. nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 updof, jako że przychód ten uzyskany zostanie po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Ww. pięcioletni termin w omawianej sprawie upłynął 31 grudnia 2000 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.