Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-256/15-6/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-07-17
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku aliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z utworzeniem i funkcjonowaniem Sali oraz opodatkowania nieodpłatnego udostępniania Sali.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; pracownik; udostępnienie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. , przedstawione we wniosku z dnia 1 kwietnia 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym pismami z dnia 1 lipca 2015 r. (data wpływu 6 lipca 2015 r.) oraz z dnia 13 lipca 2015 r. (data wpływu 16 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z utworzeniem i funkcjonowaniem Sali oraz opodatkowania nieodpłatnego udostępniania Sali – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z utworzeniem i funkcjonowaniem Sali oraz opodatkowania nieodpłatnego udostępniania Sali. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 1 lipca 2015 r. (data wpływu 6 lipca 2015 r.) o informacje doprecyzowujące opisane zdarzenie przyszłe oraz z dnia 13 lipca 2015 r. (data wpływu 17 lipca 2015 r.) o pełnomocnictwo potwierdzające prawo osoby podpisanej na piśmie uzupełniającym do występowania w imieniu Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

„A” Sp. z o.o. (dalej: „A” lub Wnioskodawca) jest podmiotem należącym do międzynarodowej grupy, prowadzącym działalność w zakresie produkcji kosmetyków. „A” działa w Poznaniu na terenie zakładu, w którym swoją działalność prowadzą również inne podmioty należące do grupy, tj. „B” Polska Sp. z o.o. (dalej: „B”) oraz „C” Sp. z o.o. (dalej: „C”).

„A” jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT), a prowadzona przez Wnioskodawcę działalność polegająca na produkcji i sprzedaży wyprodukowanych kosmetyków, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT.

Powodowany chęcią poprawienia efektywności prowadzonej działalności, a w szczególności obniżeniem wskaźnika absencji pracowników i współpracowników, Wnioskodawca zlecił profesjonalnemu podmiotowi zajmującemu się świadczeniem usług medycznych przeprowadzenie analizy stanu zdrowia kadry „A”. W wyniku analizy stwierdzono, że obecny stan zdrowia istotnej części załogi „A”, a najprawdopodobniej – również przyszły stan zdrowia tejże załogi (z uwagi na liczną grupę pracowników w przedziale wiekowym 30 – 50 lat), nie pozwoli ograniczyć wskaźnika absencji w pracy do docelowego poziomu. Na kondycję zdrowotną znacznej części załogi „A” wpływa po części fizyczny charakter pracy osób zatrudnionych przy liniach produkcyjnych.

W związku z powyższym, „A” podjął decyzję o utworzeniu sali konferencyjno-sportowo-rekreacyjnej (dalej: Sala) w celu: (i) poprawy obecnego stanu zdrowia załogi pracowniczej, (ii) zapewnienia profilaktyki mającej na celu zapobieganie pogarszaniu się stanu zdrowia tejże załogi oraz (iii) stworzenia dodatkowego miejsca, w którym mogłyby odbywać się spotkania i narady.

Sala zostanie stworzona na terenie zakładu znajdującego się w Poznaniu, w którym działalność prowadzi „A”, „B” oraz „C”. W celu utworzenia Sali, „B” udostępni „A” za wynagrodzeniem swój budynek znajdujący się na terenie wspomnianego powyżej zakładu. Wnioskodawca planuje poniesienie nakładów inwestycyjnych na utworzenie Sali w budynku należącym do „B”, a nakłady te mają obejmować wydatki na przystosowanie tegoż budynku do nowej funkcji oraz na jego odpowiednie wyposażenie.

Po utworzeniu Sali „A” będzie ponosił wydatki związane z jej bieżącym funkcjonowaniem (np. koszty tzw. mediów itd.). Ponadto Wnioskodawca będzie zajmował się obsługą administracyjną Sali, zapewnieniem jej funkcjonowania oraz będzie zatrudniać profesjonalną obsługę w osobach trenerów i rehabilitantów.

Zgodnie z założeniami, z Sali będą mogły korzystać wszystkie osoby, które zostaną wpuszczone na teren wspomnianego powyżej zakładu, w tym w szczególności:

*   pracownicy, współpracownicy oraz inne osoby zatrudnione przez „A”, „B” oraz „C”, jak również członkowie rodzin tych osób, przy czym zakłada się, że osoby te będą korzystały z Sali w zakresie wszystkich jej funkcji, tj. w zakresie funkcji sportowej, rekreacyjnej oraz konferencyjnej;
*   pracownicy, współpracownicy oraz inne osoby zatrudnione przez usługodawców współpracujących z „A”, „B” i „C” (dalej: Usługodawcy), np. pracownicy, zleceniobiorcy agencji pracy, firm ochroniarskich i sprzątających, przy czym zakłada się, że osoby te będą korzystały z Sali w zakresie wszystkich jej funkcji, tj. w zakresie funkcji sportowej, rekreacyjnej oraz konferencyjnej;
*   inne osoby, które zostaną wpuszczone na teren zakładu w związku z działalnością prowadzoną przez „A”, „B” oraz „C”, przy czym zakłada się, że osoby te będą korzystały z Sali w zakresie przede wszystkim (aczkolwiek możliwe, że nie wyłącznie) z funkcji konferencyjnej.

Sala będzie dostępna dla wskazanych powyżej grup osób przez całą dobę, przez wszystkie dni tygodnia, co wynika w głównej mierze ze zmianowego trybu pracy osób zatrudnionych przez „A”. Zgodnie z polityką w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, każde wejście na teren zakładu „A”, „B” oraz „C” przez wspomniane powyżej osoby będzie rejestrowane, przy czym nie będzie to jednoznaczne z tym, że osoby te faktycznie skorzystały z Sali. Przykładowo, po zakończeniu pracy dana osoba będzie mogła zostać na terenie zakładu i udać się do Sali, bądź też spędzić czas po pracy w innym miejscu, np. na stołówce zakładowej. Z drugiej strony, taka osoba będzie mogła stawić się w zakładzie przed formalnym rozpoczęciem pracy zarówno w celu skorzystania z Sali, jak i z uwagi na konieczność wykonania dodatkowych zadań. Jednocześnie, w niektórych sytuacjach korzystanie z Sali będzie następowało w godzinach pracy, np. w Sali będą odbywały się spotkania. Wejścia na Salę wskazanych powyżej grup osób nie będą w żaden sposób rejestrowane.

„A” będzie finansował wydatki na stworzenie, a następnie na bieżące funkcjonowanie Sali ze środków obrotowych (wydatki te w żadnej części nie będą finansowane przez „A” ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych).

Wnioskodawca planuje, aby korzystanie z Sali przez osoby zatrudnione przez „A” oraz członków ich rodzin następowało nieodpłatnie. Niemniej, nie jest wykluczone, że „A” będzie obciążał zatrudnione osoby „symboliczną” kwotą (np. 1 zł miesięcznie) za umożliwienie korzystania z Sali przez te osoby oraz członków ich rodzin. Wprowadzona opłata nie będzie jednak zależna ani od faktu, ani od zakresu korzystania z Sali przez zatrudnione przez „A” osoby, jak również będzie niezależna od faktycznej liczby osób korzystających z Sali (członków rodziny) „przypadających” na danego zatrudnionego przez „A”.

Jednocześnie, „A” będzie obciążał „B”, „C” oraz Usługodawców z tytułu umożliwienia korzystania z Sali przez osoby zatrudnione przez te podmioty, jak również przez członków ich rodzin oraz przez pozostałe osoby, które zostaną wpuszczone na teren zakładu „A” w związku z działalnością tych podmiotów. Obciążenie dokonywane przez „A” na rzecz „B”, „C” oraz Usługodawców będzie miało charakter ryczałtowy i zagregowany, tj. nie będzie uzależnione od liczby użytkowników Sali (zarówno potencjalnych, jak i faktycznych) „przypadających” na te podmioty.

W związku ze wspomnianym powyżej obciążaniem „B”, „C” oraz Usługodawców z tytułu umożliwienia korzystania z Sali, Wnioskodawca będzie rozpoznawał podatek VAT należny.

Mając na uwadze przedstawione powyżej zdarzenie przyszłe, Wnioskodawca powziął wątpliwości dotyczące:

1.  zakresu przysługującego „A” prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług w związku z utworzeniem, a następnie funkcjonowaniem Sali oraz
2.  obowiązku opodatkowania VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT świadczenia polegającego na nieodpłatnym udostępnianiu przez „A” Sali na rzecz: (i) osób, które łączą z „A” stosunki cywilnoprawne wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członków ich rodzin oraz (ii) pozostałych osób korzystających z Sali.

Ponadto z pisma z dnia 1 lipca 2015 r. – stanowiącego uzupełnienie do wniosku – wynika, że zgodnie z art. 2 pkt 14a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.; dalej: ustawa o VAT), przez wytworzenie nieruchomości rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie natomiast z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

W świetle powyższego – zdaniem Wnioskodawcy – nakłady inwestycyjne na utworzenie Sali, jakie zamierza ponieść, będą stanowić „ulepszenie” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy o VAT. Z kolei, wydatki, jakie „A” poniesie na wyposażenie Sali, nie będą – zdaniem „A” – stanowiły „ulepszenia” w rozumieniu tych przepisów.

Na marginesie, uzupełniając przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca również zauważa, że – jak zostało wskazane w złożonym wniosku o interpretację – nakłady inwestycyjne, które „A” zamierza ponieść, będą – zdaniem „A” – związane wyłącznie z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym związek ten będzie miał charakter bezpośredni lub pośredni.

Jak zostało wskazane w złożonym wniosku o interpretację, „A” będzie obciążał spółki „B”, „C” oraz swoich Usługodawców z tytułu umożliwienia korzystania z Sali przez osoby zatrudnione przez te podmioty oraz przez członków rodzin tych osób, jak również przez pozostałe osoby, które zostaną wpuszczone na teren zakładu „A” w związku z działalnością tych podmiotów. W związku z tymi obciążeniami, „A” będzie rozpoznawał dla celów VAT obowiązek podatkowy oraz wykazywał podatek VAT należny z tytułu odpłatnego świadczenia usług na rzecz tych podmiotów – będzie zatem istniał bezpośredni związek ponoszonych nakładów inwestycyjnych z działalnością gospodarczą „A”.

Z kolei, udostępnienie Sali na rzecz osób, które łączą z „A” stosunki wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członkom ich rodzin i pozostałym osobom, które zostaną wpuszczone na teren zakładu „A” w związku z działalnością Wnioskodawcy nie służy, co do zasady, potrzebom osobistym tych osób, lecz realizuje cele gospodarcze założone przez „A” – a w konsekwencji – pozostaje w pośrednim związku z całokształtem działalności Wnioskodawcy, która – co do zasady – podlega opodatkowaniu VAT. Określone zakupy mają bowiem pośredni związek z działalnością opodatkowaną, gdy istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami i działalnością podatnika, a dokonany zakup wpływa na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości oraz przyczynia się do generowania obrotu opodatkowanego VAT.

W szczególności – co również zostało wskazane w złożonym wniosku o interpretację – „A” zwraca uwagę, że:

*   utworzenie Sali przez „A” podyktowane jest profilaktyką zdrowotną oraz chęcią obniżenia wskaźnika absencji załogi zatrudnionej przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności opodatkowanej; dzięki funkcjonowaniu Sali Wnioskodawca może oczekiwać wzrostu efektywności prowadzonej działalności opodatkowanej VAT polegającej na produkcji i sprzedaży kosmetyków;
*   Sala oprócz funkcji sportowo-rekreacyjnych będzie służyła jako miejsce spotkań (funkcja konferencyjna), które będą związane z działalnością opodatkowaną VAT Wnioskodawcy;
*   zapewnienie osobom, które łączą z „A” stosunki prawne (wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia), potencjalnej możliwości korzystania z Sali może wpływać pozytywnie na ich motywację oraz efektywność pracy;
*   umożliwienie odwiedzania Sali przez członków rodzin wspomnianych powyżej osób niewątpliwie stanowi zarówno dodatkowy element motywujący osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę do pozostawania w stosunku zatrudnienia z „A”, jak również czynnik intensyfikujący korzystanie z Sali przez osoby zatrudnione przez „A” (umożliwienie przez Wnioskodawcę korzystania z Sali przez członków rodzin wynika tylko i wyłącznie z faktu, że są one członkami rodzin osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę), co w świetle przedstawionych powyżej uwag jest pożądane z punktu widzenia Wnioskodawcy oraz pozostaje w związku z całokształtem jego działalności, która – co do zasady – jest opodatkowana VAT.

Podsumowując – zdaniem Wnioskodawcy – nakłady inwestycyjne na utworzenie Sali (z wyłączeniem nakładów na wyposażenie Sali), jakie „A” zamierza ponieść, będą stanowić „ulepszenie” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy o VAT, przy czym – zdaniem „A” – związane będą (w sposób bezpośredni lub pośredni) wyłącznie z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie będą wykorzystywane do innych celów. W konsekwencji – zdaniem Wnioskodawcy – nie znajdzie zastosowania udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy „A” przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług w związku z utworzeniem, a następnie funkcjonowaniem Sali?
2.  Czy udostępnianie przez „A” Sali na rzecz: (i) osób, które łączą z „A” stosunki cywilnoprawne wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członków ich rodzin oraz (ii) pozostałych osób, będzie stanowić nieodpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym „A” przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług w związku z utworzeniem, a następnie funkcjonowaniem Sali.

Ad. 2

Udostępnianie przez „A” Sali na rzecz: (i) osób, które łączą z „A” stosunki cywilnoprawne wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członków ich rodzin oraz (ii) pozostałych osób, nie będzie stanowić nieodpłatnego świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym nie będzie podlegać ono opodatkowaniu VAT.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska.

Ad. 1

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Odliczenie podatku VAT jest podstawowym prawem podatnika wynikającym z konstrukcji podatku VAT jako podatku od wartości dodanej oraz zasady neutralności. Podstawowym warunkiem przysługiwania tego prawa jest związek nabytych towarów i usług z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi. Jednocześnie – w opinii „A” – związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter zarówno bezpośredni, jak i pośredni.

O bezpośrednim związku można mówić np. wtedy, gdy nabywane towary służą dalszej odprzedaży jako towary handlowe lub też w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Natomiast związek pośredni występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem działalności podatnika. Innymi słowy, określone zakupy mają pośredni związek z działalnością opodatkowaną, gdy istnieje związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami i działalnością podatnika, a dokonany zakup wpływa na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości oraz przyczynia się do generowania obrotu opodatkowanego VAT.

Tym samym związek poniesionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi powinien być rozpatrywany szeroko. Nieuzasadnione, szczególnie w kontekście zasady neutralności podatku VAT, byłoby uzależnianie prawa do odliczenia wyłącznie od wystąpienia bezpośredniego związku poszczególnych wydatków z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi VAT. Ogólne zasady regulujące funkcjonowanie podatku VAT pozwalają podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki o charakterze ogólnym, pomimo braku bezpośredniego związku tych wydatków z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi VAT.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że „A” będzie przysługiwać prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami na zakup towarów i usług niezbędnych do utworzenia, a następnie bieżącego funkcjonowania Sali. W opinii „A”, wszystkie te wydatki pozostają bowiem w związku (bezpośrednim lub pośrednim) z czynnościami opodatkowanymi VAT, które są realizowane przez Wnioskodawcę.

Poniżej Wnioskodawca prezentuje szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska.

Po pierwsze, Wnioskodawca zauważa, że „A” będzie obciążał „B”, „C” oraz Usługodawców z tytułu umożliwienia korzystania z Sali przez osoby zatrudnione przez te podmioty oraz przez członków rodzin tych osób, jak również przez pozostałe osoby, które zostaną wpuszczone na teren zakładu „A” w związku z działalnością tych podmiotów. W związku z tymi obciążeniami, „A” będzie rozpoznawał dla celów VAT obowiązek podatkowy oraz wykazywał podatek VAT należy z tytułu odpłatnego świadczenia usług na rzecz tych podmiotów.

W opinii Wnioskodawcy, należy zatem uznać, że nabywane przez „A” towary i usługi w związku z utworzeniem i bieżącym funkcjonowaniem Sali pozostają w bezpośrednim związku z czynnościami opodatkowanymi VAT wykonywanymi przez Wnioskodawcę.

Ponadto z czynnościami opodatkowanymi VAT wykonywanymi przez „A” związane będzie również udostępnienie Sali przez Wnioskodawcę na rzecz osób, które łączą z „A” stosunki wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członkom ich rodzin i pozostałym osobom, które zostaną wpuszczone na teren zakładu „A” w związku z działalnością Wnioskodawcy. Udostępnienie Sali tym osobom nie służy bowiem, co do zasady, potrzebom osobistym tych osób, lecz realizuje cele gospodarcze założone przez „A” – a w konsekwencji – pozostaje w pośrednim związku z całokształtem działalności Wnioskodawcy, która – co do zasady – podlega opodatkowaniu VAT.

W szczególności, „A” zwraca uwagę, że:

*   utworzenie Sali przez „A” podyktowane jest profilaktyką zdrowotną oraz chęcią obniżenia wskaźnika absencji załogi zatrudnionej przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności opodatkowanej; dzięki funkcjonowaniu Sali Wnioskodawca może oczekiwać wzrostu efektywności prowadzonej działalności opodatkowanej VAT polegającej na produkcji i sprzedaży kosmetyków;
*   Sala oprócz funkcji sportowo-rekreacyjnych będzie służyła jako miejsce spotkań (funkcja konferencyjna), które będą związane z działalnością opodatkowaną VAT Wnioskodawcy;
*   zapewnienie osobom, które łączą z „A” stosunki prawne (wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia), potencjalnej możliwości korzystania z Sali może wpływać pozytywnie na ich motywację oraz efektywność pracy;
*   umożliwienie odwiedzania Sali przez członków rodzin wspomnianych powyżej osób niewątpliwie stanowi czynnik intensyfikujący korzystanie z Sali przez osoby zatrudnione przez „A” (umożliwienie przez Wnioskodawcę korzystania z Sali przez członków rodzin wynika tylko i wyłącznie z faktu, że są oni członkami rodzin osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę) co w świetle przedstawionych powyżej uwag jest pożądane z punktu widzenia Wnioskodawcy oraz pozostaje w związku z całokształtem jego działalności, która – co do zasady – jest opodatkowana VAT.

Podsumowując, wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zakup towarów i usług w związku z utworzeniem i funkcjonowanie Sali, pozostają w bezpośrednim lub pośrednim związku z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez „A”, co w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT skutkuje prawem Wnioskodawcy do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z zakupami tych towarów i usług.

Ad. 2

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisem mogącym potencjalnie znaleźć zastosowanie w omawianym zdarzeniu przyszłym jest art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, który dotyczy użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

W świetle powyższego przepisu, warunkiem opodatkowania podatkiem VAT należnym czynności udostępnienia Sali (stanowiącej część przedsiębiorstwa „A”) jest to, aby:

*   nieodpłatne użycie Sali następowało do celów innych niż działalność gospodarcza prowadzona przez „A” oraz
*   „A” przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z utworzeniem i funkcjonowaniem Sali.

Warunek odnoszący się do przysługiwania „A” prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, w świetle odpowiedzi przedstawionej na pytanie oznaczone we wniosku nr 1, będzie – zdaniem Wnioskodawcy – spełniony w omawianym zdarzeniu przyszłym.

Niemniej – zdaniem Wnioskodawcy – pierwszy z wyżej wymienionych warunków – tj. korzystanie z Sali do celów innych niż działalność gospodarcza prowadzona przez „A” – w omawianym zdarzeniu przyszłym nie jest spełniony. W konsekwencji, nieodpłatne udostępnianie Sali przez „A” na rzecz omawianych grup osób nie będzie stanowić nieodpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym – Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowywania tego świadczenia podatkiem VAT.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowe uzasadnienie powyższego stanowiska w odniesieniu do:

1.  osób, które łączą z „A” stosunki prawne (wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia) oraz członków ich rodzin;
2.  pozostałych osób (osób zatrudnionych przez „B”, „C” oraz Usługodawców i członków ich rodzin, jak również pozostałych osób, które mogą korzystać z Sali).

Ad. a)

Nieodpłatne udostępnianie Sali na rzecz osób, które łączą z „A” stosunki prawne wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członków ich rodzin jest realizowane na cele związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i nie może być uznane za nieodpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

W opinii Wnioskodawcy, w przypadku gdy osobę korzystającą z Sali łączy z „A” stosunek prawny, to korzystanie z Sali pozostaje w związku z prowadzoną przez „A” działalnością gospodarczą, w szczególności z uwagi na to, że:

*   utworzenie Sali związane jest profilaktyką zdrowotną oraz obniżeniem wskaźnika absencji załogi, która zatrudniona została przez „A” w związku z prowadzoną działalnością opodatkowaną VAT;
*   Sala oprócz funkcji sportowo-rekreacyjnych będzie służyła, jako miejsce do odbywania przez zatrudnione przez „A” osoby spotkań związanych z działalnością gospodarczą „A”;
*   zapewnienie podmiotom, które łączą z „A” stosunki prawne potencjalnej możliwości korzystania z Sali może wpływać na ich motywację oraz efektywność pracy.

Dodatkowo, również umożliwienie korzystania z Sali członkom rodzin osób, z którymi „A” łączą stosunki prawne pozostaje w pośrednim związku z prowadzoną przez „A” działalnością gospodarczą. Należy bowiem zaznaczyć, że:

*   fakt umożliwienia korzystania z Sali członkom rodzin jest ściśle powiązany ze stosunkami prawnymi łączącymi „A” z pracownikami i współpracownikami, innymi słowy, gdyby nie zatrudnienie przez „A” danej osoby, to członkowie jej rodziny nie uzyskaliby możliwości skorzystania z Sali;
*   umożliwienie członkom rodzin korzystania z Sali jest dodatkowym elementem motywującym osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę do pozostawania w stosunku zatrudnienia z „A”;
*   umożliwienie korzystania z Sali członkom rodzin osób zatrudnionych przez „A” może stanowić czynnik intensyfikujący korzystanie z Sali przez osoby, które łączy z „A” stosunek prawny, co stanowi realizację celów gospodarczych założonych przez „A”.

Ad. b)

Odnosząc się do osób zatrudnionych przez „B” i „C” oraz Usługodawców, jak również do członków rodzin tych grup osób oraz pozostałych osób wpuszczanych na teren zakładu w związku z działalnością tych podmiotów, Wnioskodawca zauważa, że umożliwienie korzystania z Sali tym osobom nie ma z perspektywy „A” charakteru nieodpłatnego.

Zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że odpłatność za potencjalne korzystanie z Sali przez wspomniane powyżej osoby ponoszą odpowiednio „B”, „C” lub Usługodawcy, które to podmioty zobowiązane są do zapłaty na rzecz „A” wynagrodzenia z tego tytułu. Tym samym, udostępnianie możliwości korzystania z Sali przez „A” na rzecz osób zatrudnionych przez omawiane podmioty oraz na rzecz członków rodzin tych osób, jak również na rzecz osób wpuszczanych na teren zakładu w związku z działalnością tych podmiotów nie ma przymiotu „nieodpłatności”, co jest warunkiem niezbędnym do uznania danej czynności za podlegającą opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Ponadto korzystanie z Sali przez pozostałe osoby wpuszczane na teren zakładu „A” w związku z działalnością Wnioskodawcy również nie będzie następowało dla celów innych niż działalność gospodarcza prowadzona przez „A”. Osoby te będą bowiem wpuszczane na teren zakładu „A” wyłącznie w związku z działalnością prowadzoną przez „A” i – co do zasady – będą wykorzystywały Salę dla celów konferencyjnych, a więc w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez „A”.

Mając na uwadze powyższe, „A” wnosi o potwierdzenie stanowiska przedstawionego we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Należy zauważyć, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.

Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Z pośrednim związkiem dokonanych zakupów z działalnością podatnika mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez przedsiębiorstwo sprzedaży. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością przedsiębiorstwa, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego, obsługi prawnej.

Ponadto zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisem art. 86 ust. 7b ustawy, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Przy czym przez wytworzenie nieruchomości, stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy, należy rozumieć wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem należącym do międzynarodowej grupy, prowadzącym działalność w zakresie produkcji kosmetyków. „A” działa w Poznaniu na terenie zakładu, w którym swoją działalność prowadzą również inne podmioty należące do grupy , tj. „B” Sp. z o.o. („B”) oraz „C” Sp. z o.o. („C”). „A” jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a prowadzona przez Wnioskodawcę działalność polegająca na produkcji i sprzedaży wyprodukowanych kosmetyków, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT. Powodowany chęcią poprawienia efektywności prowadzonej działalności, a w szczególności obniżeniem wskaźnika absencji pracowników i współpracowników, Wnioskodawca zlecił profesjonalnemu podmiotowi zajmującemu się świadczeniem usług medycznych przeprowadzenie analizy stanu zdrowia kadry „A”. W wyniku analizy stwierdzono, że obecny stan zdrowia istotnej części załogi „A”, a najprawdopodobniej – również przyszły stan zdrowia tejże załogi (z uwagi na liczną grupę pracowników w przedziale wiekowym 30 – 50 lat), nie pozwoli ograniczyć wskaźnika absencji w pracy do docelowego poziomu. Na kondycję zdrowotną znacznej części załogi „A” wpływa po części fizyczny charakter pracy osób zatrudnionych przy liniach produkcyjnych. W związku z powyższym, „A” podjął decyzję o utworzeniu sali konferencyjno-sportowo-rekreacyjnej (Sala) w celu: (i) poprawy obecnego stanu zdrowia załogi pracowniczej, (ii) zapewnienia profilaktyki mającej na celu zapobieganie pogarszaniu się stanu zdrowia tejże załogi oraz (iii) stworzenia dodatkowego miejsca, w którym mogłyby odbywać się spotkania i narady. Sala zostanie stworzona na terenie zakładu znajdującego się w Poznaniu, w którym działalność prowadzi „A”, „B” oraz „C”. W celu utworzenia Sali, „B” udostępni „A” za wynagrodzeniem swój budynek znajdujący się na terenie wspomnianego powyżej zakładu. Wnioskodawca planuje poniesienie nakładów inwestycyjnych na utworzenie Sali w budynku należącym do „B”, a nakłady te mają obejmować wydatki na przystosowanie tegoż budynku do nowej funkcji oraz na jego odpowiednie wyposażenie. Po utworzeniu Sali „A” będzie ponosił wydatki związane z jej bieżącym funkcjonowaniem (np. koszty tzw. mediów itd.). Ponadto Wnioskodawca będzie zajmował się obsługą administracyjną Sali, zapewnieniem jej funkcjonowania oraz będzie zatrudniać profesjonalną obsługę w osobach trenerów i rehabilitantów. Zgodnie z założeniami, z Sali będą mogły korzystać wszystkie osoby, które zostaną wpuszczone na teren wspomnianego powyżej zakładu, w tym w szczególności:

*   pracownicy, współpracownicy oraz inne osoby zatrudnione przez „A”, „B” oraz „C”, jak również członkowie rodzin tych osób, przy czym zakłada się, że osoby te będą korzystały z Sali w zakresie wszystkich jej funkcji, tj. w zakresie funkcji sportowej, rekreacyjnej oraz konferencyjnej;
*   pracownicy, współpracownicy oraz inne osoby zatrudnione przez usługodawców współpracujących z „A”, „B” i „C” (Usługodawcy), np. pracownicy, zleceniobiorcy agencji pracy, firm ochroniarskich i sprzątających, przy czym zakłada się, że osoby te będą korzystały z Sali w zakresie wszystkich jej funkcji, tj. w zakresie funkcji sportowej, rekreacyjnej oraz konferencyjnej;
*   inne osoby, które zostaną wpuszczone na teren zakładu w związku z działalnością prowadzoną przez „A”, „B” oraz „C”, przy czym zakłada się, że osoby te będą korzystały z Sali w zakresie przede wszystkim (aczkolwiek możliwe, że nie wyłącznie) z funkcji konferencyjnej.

Sala będzie dostępna dla wskazanych powyżej grup osób przez całą dobę, przez wszystkie dni tygodnia, co wynika w głównej mierze ze zmianowego trybu pracy osób zatrudnionych przez „A”. Zgodnie z polityką w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, każde wejście na teren zakładu „A”, „B” oraz „C” przez wspomniane powyżej osoby będzie rejestrowane, przy czym nie będzie to jednoznaczne z tym, że osoby te faktycznie skorzystały z Sali. Przykładowo, po zakończeniu pracy dana osoba będzie mogła zostać na terenie zakładu i udać się do Sali, bądź też spędzić czas po pracy w innym miejscu, np. na stołówce zakładowej. Z drugiej strony, taka osoba będzie mogła stawić się w zakładzie przed formalnym rozpoczęciem pracy zarówno w celu skorzystania z Sali, jak i z uwagi na konieczność wykonania dodatkowych zadań. Jednocześnie, w niektórych sytuacjach korzystanie z Sali będzie następowało w godzinach pracy, np. w Sali będą odbywały się spotkania. Wejścia na Salę wskazanych powyżej grup osób nie będą w żaden sposób rejestrowane. „A” będzie finansował wydatki na stworzenie, a następnie na bieżące funkcjonowanie Sali ze środków obrotowych (wydatki te w żadnej części nie będą finansowane przez „A” ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych). Wnioskodawca planuje, aby korzystanie z Sali przez osoby zatrudnione przez „A” oraz członków ich rodzin następowało nieodpłatnie. Niemniej, nie jest wykluczone, że „A” będzie obciążał zatrudnione osoby „symboliczną” kwotą (np. 1 zł miesięcznie) za umożliwienie korzystania z Sali przez te osoby oraz członków ich rodzin. Wprowadzona opłata nie będzie jednak zależna ani od faktu, ani od zakresu korzystania z Sali przez zatrudnione przez „A” osoby, jak również będzie niezależna od faktycznej liczby osób korzystających z Sali (członków rodziny) „przypadających” na danego zatrudnionego przez „A”. Jednocześnie, „A” będzie obciążał „B”, „C” oraz Usługodawców z tytułu umożliwienia korzystania z Sali przez osoby zatrudnione przez te podmioty, jak również przez członków ich rodzin oraz przez pozostałe osoby, które zostaną wpuszczone na teren zakładu „A” w związku z działalnością tych podmiotów. Obciążenie dokonywane przez „A” na rzecz „B”, „C” oraz Usługodawców będzie miało charakter ryczałtowy i zagregowany, tj. nie będzie uzależnione od liczby użytkowników Sali (zarówno potencjalnych, jak i faktycznych) „przypadających” na te podmioty. W związku ze wspomnianym powyżej obciążaniem „B”, „C” oraz Usługodawców z tytułu umożliwienia korzystania z Sali, Wnioskodawca będzie rozpoznawał podatek VAT należny.

Ponadto Zainteresowany wskazał, że nakłady inwestycyjne na utworzenie Sali, jakie zamierza ponieść, będą stanowić „ulepszenie” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy. Z kolei, wydatki, jakie „A” poniesie na wyposażenie Sali, nie będą – zdaniem „A” – stanowiły „ulepszenia” w rozumieniu tych przepisów.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą zakresu przysługującego prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, związanego z nabyciem towarów i usług w związku z utworzeniem, a następnie funkcjonowaniem Sali.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, przysługuje podatnikowi w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy i uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wobec powyższego należy wskazać, że korzyści jakie uzyskają wskazane osoby (bezpłatnie skorzystają z Sali sportowo-rekreacyjnej) mają zatem dominujący charakter w stosunku do korzyści jakie zamierza osiągnąć Spółka. Nieodpłatne umożliwienie korzystania z Sali sportowo-rekreacyjnej wymienionym grupom osób służyć będzie – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – zaspokajaniu osobistych, prywatnych potrzeb osób korzystających i odbywać się będzie bez związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością. Brak jest argumentów przemawiających za innym podejściem, w sytuacji, gdy wskazane osoby same decydują, czy i kiedy z Sali skorzystają, gdyż nie wiąże się to z prowadzoną przez podatnika działalnością.

Takim argumentem nie może być podana przez Wnioskodawcę okoliczność, że celem świadczenia przedmiotowych usług na rzecz pracowników będzie profilaktyka zdrowotna oraz obniżenie wskaźnika absencji załogi, która zatrudniona została przez „A” w związku z prowadzoną działalnością opodatkowaną VAT. W opinii Wnioskodawcy, zapewnienie osobom, które łączą z „A” stosunki prawne, potencjalnej możliwości korzystania z Sali może wpływać pozytywnie na ich motywację oraz efektywność pracy. Z kolei fakt umożliwienia korzystania z Sali członkom rodzin jest ściśle powiązany ze stosunkami prawnymi łączącymi „A” z pracownikami i współpracownikami, innymi słowy, gdyby nie zatrudnienie przez „A” danej osoby, to członkowie jej rodziny nie uzyskaliby możliwości skorzystania z Sali. Ponadto umożliwienie członkom rodzin korzystania z Sali jest dodatkowym elementem motywującym osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę do pozostawania w stosunku zatrudnienia z „A” oraz może stanowić czynnik intensyfikujący korzystanie z Sali przez osoby, które łączy z „A” stosunek prawny, co stanowi realizację celów gospodarczych założonych przez „A”.

W tym miejscu należy zauważyć, że w wyroku z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 Danfoss i AstraZeneca przeciwko Skatteministeriet Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zaznaczył, że „Poza sporem jest, że zwykle do pracownika należy wybór rodzaju, dokładnego czasu lub miejsca spożywania posiłku. Pracodawca w tym zakresie nie interweniuje, ponieważ obowiązkiem pracownika jest jedynie powrót do miejsca pracy o odpowiedniej porze i wykonywanie swoich zwykłych zajęć. (…) Wydawanie posiłków pracownikom ma co do zasady na celu zaspokojenie potrzeb prywatnych i należy do sfery wyboru pracownika, w której pracodawca nie interweniuje. Wynika z tego, że w zwykłych okolicznościach świadczenie usług polegających na nieodpłatnym wydawaniu posiłków pracownikom zaspokaja prywatne potrzeby tych ostatnich w rozumieniu art. 6 ust. 2 szóstej dyrektywy” (pkt 57 wyroku).

Należy wskazać, że konieczność zapewnienia przez Wnioskodawcę dostępu do Sali sportowo-rekreacyjnej swoim pracownikom nie wynika z żadnych przepisów, jak również nie jest niezbędne dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem pracownicy są zobowiązani świadczyć pracę niezależnie od możliwości skorzystania w wolnym od pracy czasie z Sali sportowo-rekreacyjnej jaką daje z własnej woli pracodawca. To do pracownika należy decyzja, czy skorzysta z Sali oraz kiedy. Zatem umożliwienie pracownikom skorzystania w wolnym czasie z Sali sportowo-rekreacyjnej, tj. w sytuacji, gdy pracownicy sami decydują czy i kiedy z niej skorzystają, ma na celu zaspokojenie ich potrzeb prywatnych, zatem nie ma związku ze sprzedażą opodatkowaną Wnioskodawcy. Ponadto ze sprzedażą opodatkowaną Zainteresowanego nie będzie miało związku również umożliwienie skorzystania z Sali sportowo-rekreacyjnej członkom rodzin pracowników oraz pozostałych osób, które wejdą na teren zakładu w związku z działalnością prowadzoną przez „A”.

Zatem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie wyposażenia Sali oraz nabycie towarów i usług związanych z funkcjonowaniem Sali w ww. zakresie.

Ponadto należy zauważyć, że rozpatrując kwestię prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych stanowiących ulepszenie Sali, należy uwzględnić unormowania zawarte w art. 86 ust. 7b ustawy.

Cytowany wyżej przepis art. 86 ust. 7b ustawy, wprowadza szczególny tryb obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym ponoszonych nakładów) w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej działalności. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana w działalności, jak i na inne cele.

Zatem powyższy przepis nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość zostanie lub została wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Unormowanie to ma charakter doprecyzowujący ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z nieruchomością stanowiącą majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywaną zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż prowadzona działalność, i jest zgodny z normą prawną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy.

Z kolei zgodnie z art. 90a ust. 1 ustawy, w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

Stosownie natomiast do art. 90a ust. 2 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.

Biorąc pod uwagę opisane okoliczności oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w przypadku wydatków dotyczących ulepszenia Sali związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz niepodlegającymi podatkowi VAT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko w takiej części, w jakiej nabycie to wiąże się z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy).

Oznacza to, że Wnioskodawca zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności. W związku z tym, że ani przepisy ustawy, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu wyliczenia tych części, można przyjąć różne rozwiązania. Należy podkreślić, że zastosowane przez Spółkę metody, czy też sposoby, na podstawie których dokona ona wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część realizowanej inwestycji związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność, spoczywa zawsze na Wnioskodawcy.

Biorąc zatem pod uwagę powołany przepis art. 86 ust. 7b ustawy, Zainteresowany jest zobowiązany do obliczenia udziału procentowego, w jakim opisana Sala wykorzystywana będzie do celów działalności gospodarczej i ponieważ Spółka nie wskazała, że wykonuje czynności korzystające ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, w tej części dokonać odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego.

Należy ponadto zauważyć, że udostępnianie przez Wnioskodawcę Sali w celach konferencyjnych będzie związane z prowadzoną działalnością „A”. Tym samym należy uznać, że w tym zakresie Sala w sposób pośredni przyczyni się do generowania obrotów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w związku z obciążaniem „B”, „C” oraz Usługodawców z tytułu umożliwienia korzystania z Sali, Wnioskodawca będzie rozpoznawał podatek VAT należny.

Zatem Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie miał możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie wyposażenia Sali oraz nabycie towarów i usług związanych z funkcjonowaniem Sali, w zakresie w jakim Sala będzie wykorzystywana w celach konferencyjnych oraz będzie odpłatnie udostępniana innym podmiotom, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek wskazanych w art. 88 ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych związanych z ulepszeniem Sali Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony nie od całości poniesionych wydatków, ale tylko według udziału procentowego zgodnie z art. 86 ust. 7b w związku z art. 2 pkt 14a ustawy. Zatem Spółka na podstawie tych przepisów musi ustalić udział procentowy, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do działalności gospodarczej – np. w oparciu o czas korzystania z opisanej Sali na potrzeby działalności i na potrzeby inne. Natomiast Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wyposażeniem Sali oraz nabyciem towarów i usług związanych z funkcjonowaniem Sali jedynie w zakresie, w jakim służy to udostępnianiu Sali w celach konferencyjnych oraz odpłatnemu udostępnianiu innym podmiotom, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.

Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą obowiązku opodatkowania VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy świadczenia polegającego na nieodpłatnym udostępnianiu przez „A” Sali na rzecz: (i) osób, które łączą z „A” stosunki cywilnoprawne wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członków ich rodzin oraz (ii) pozostałych osób korzystających z Sali.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem interpretując ww. art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, stwierdzić należy, że opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, to wówczas takie świadczenie usług będzie nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Zatem należy stwierdzić, że opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów.

Ponadto należy zwrócić uwagę na opinię Rzecznika Generalnego z dnia 23 października 2008 r. w sprawie C-371/07, który stwierdził, że: „(\`(...)\`) możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie dla zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a), jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2 lit. b ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia) nie są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku gdy kompleksowa dostawa winna być sklasyfikowana jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawę opodatkowania w odniesieniu do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi: „suma wydatków poniesionych przez podatnika na wykonanie usług” ( art. 11 część A ust. 1 lit. c)). Objęcie tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony nie podlegał odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6 ust. 2 w całości, ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla podatników” – vide pkt 40 opinii.

Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że brak prawa do odliczenia z uwagi na związek wydatków z czynnościami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą podatnika powoduje, że nie występuje tym samym obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego świadczenia usług.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego pozwala stwierdzić, że udostępnienie przez Wnioskodawcę Sali w zakresie funkcji sportowej i rekreacyjnej na rzecz:

1.  osób, które łączą z „A” stosunki cywilnoprawne wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członków ich rodzin oraz
2.  pozostałych osób korzystających z Sali

jak to wcześniej wskazano w interpretacji, nie będzie miało związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Powyższe wynika z faktu – jak stwierdzono w pierwszej części niniejszej interpretacji – że korzyści jakie uzyskają wskazane osoby (bezpłatnie skorzystają z Sali sportowo-rekreacyjnej) mają dominujący charakter w stosunku do korzyści jakie zamierza osiągnąć Spółka. Nieodpłatne umożliwienie korzystania z Sali sportowo-rekreacyjnej wymienionym grupom osób służyć będzie – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – zaspokajaniu osobistych, prywatnych potrzeb osób korzystających i odbywać się będzie bez związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością. Brak jest argumentów przemawiających za innym podejściem, w sytuacji, gdy wskazane osoby same decydują, czy i kiedy z Sali skorzystają, gdyż nie wiąże się to z prowadzoną przez podatnika działalnością.

Należy jednak zauważyć, że mimo iż nieodpłatne udostępnienie Sali w celach sportowo-rekreacyjnych, jako niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, będzie wypełniać przesłanki określone w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, to z uwagi na brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia wyposażenia Sali oraz nabycia towarów i usług związanych z funkcjonowaniem Sali w zakresie, w jakim Sala będzie udostępniana w celach sportowo-rekreacyjnych, Spółka nie będzie zobowiązana do naliczania podatku należnego z tego tytułu. Przepis art. 8 ust. 2 nie będzie miał również zastosowania z uwagi na to, że w odniesieniu do wydatków poniesionych na ulepszenie Sali, Wnioskodawcy będzie przysługiwało odliczenie według udziału procentowego zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy.

Z kolei za usługi związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, do których nie ma zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy, należy uznać udostępnienie przez Zainteresowanego Sali w zakresie funkcji konferencyjnej. Tym samym Spółka nie będzie zobowiązana do naliczania podatku należnego z tego tytułu.

Podsumowując, nieodpłatne udostępnianie przez „A” Sali w celach sportowo-rekreacyjnych na rzecz: (i) osób, które łączą z „A” stosunki cywilnoprawne wynikające np. z umów o pracę, umów cywilnoprawnych, jak również z innych form zatrudnienia oraz członków ich rodzin, (ii) pozostałych osób oraz w celach konferencyjnych, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zauważyć, że w części dotyczącej opodatkowania czynności nieodpłatnego udostępniania Sali stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe z uwagi na inne uzasadnienie tego braku opodatkowania przez Spółkę.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na oświadczeniu Zainteresowanego o tym, że nakłady inwestycyjne na utworzenie Sali, jakie zamierza ponieść Spółka, będą stanowić „ulepszenie” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy. Powyższe stwierdzenie przyjęto jako element opisanego zdarzenia przyszłego i nie było ono przedmiotem analizy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto należy podkreślić, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie obciążał zatrudnione osoby „symboliczną” kwotą (np. 1 zł miesięcznie) za umożliwienie korzystania z Sali przez te osoby oraz członków ich rodzin.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.