Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-774/13/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-10-23
Teza: Świadczone usługi organizacji konferencji podlegają opodatkowaniu stawka 23% podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: podatek; stawka-stawki podatku; usługi; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2013 r. (data wpływu 29 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zwolnienia od podatku dla świadczonych usług organizacji konferencji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zwolnienia od podatku dla świadczonych usług organizacji konferencji.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Fundacja planuje zorganizowanie konferencji inaugurującej projekt szkoleniowo-doradczy dla nauczycieli. Cały projekt, jak i sama konferencja, finansowane są w całości ze środków unijnych. Celem jego jest kształcenie nauczycieli i w przyszłości przeprowadzone zostaną szkolenia mające na celu podniesienie kwalifikacji nauczycieli. Jednak sama konferencja, której dotyczy pytanie, będzie miała charakter marketingowo-promocyjny, a jej celem będzie m.in. zaprezentowanie głównych założeń projektu, zareklamowanie przedsięwzięcia i zachęcenie grup docelowych do udziału w projekcie. Treści prezentowane na konferencji to przekazanie informacji na temat projektu, czasu jego realizacji, grupy osób, które będą mogły uczestniczyć w szkoleniach, czy innych formach kształcenia, warunków jakie należy spełnić, aby móc wziąć udział w projekcie. W trakcie jej trwania nie będą prowadzone żadne zajęcia edukacyjne, które mogłyby wpłynąć na podniesienie kwalifikacji przez uczestników lub ich przekwalifikowanie. Wstęp na konferencje jest wolny, z udziału może skorzystać każdy, kto jest zainteresowany projektem i być może chciałby skorzystać z usług przewidzianych w tym projekcie. Fundacja nie przewiduje wydawania zaświadczeń potwierdzających udział w przedsięwzięciu i wskazujących na nabycie nowej wiedzy lub umiejętności. Udział w konferencji nie jest również w żaden sposób punktowany, tak aby dać możliwość zaewidencjonowania punktów w jakimś systemie kształcenia lub podnoszenia kwalifikacji dla nauczycieli.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy słuszny jest pogląd Fundacji, zgodnie z którym usługa w postaci zorganizowania planowanej konferencji powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg. 23% stawki podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonanie usługi organizacji konferencji klasyfikowane będzie jako pozostała działalność edukacyjna lub działalność wspierająca edukację, która, co do zasady, opodatkowana będzie podstawową stawką podatku od towarów i usług - 23%. Fundacja wskazała, że wyjątki od tej zasady wskazane zostały w treści art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług. Przywołując treść art. 43 ust. 1 pkt 26 oraz pkt 29 ustawy stwierdziła, że nie posiada żadnego z wymienionych w pkt 26 ustawy uprawnień (nie jest jednostką objętą ustawą o systemie oświaty, państwową uczelnią itd.), które pozwoliłoby na stosowanie jednej z ww. ulg. W zasadzie jedyna przesłanka, jaka zostanie w przypadku przygotowywanej konferencji spełniona, to jej finanasowanie ze środków publicznych, bowiem usługa zorganizowania konferencji jest w całości finansowana ze środków publicznych. Fundacja zauważyła, że z aktualnego stanu prawnego, jak również dostępnych interpretacji indywidualnych oraz orzeczeń sądowych wynika, że aby konferencja, szkolenie, czy też inna forma kształcenia, mogła korzystać ze zwolnienia od podatku musiałyby być spełnione dwie przesłanki: usługa musiałaby być usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz musiałaby być finansowana ze środków publicznych. Podniosła, że obie wymienione przesłanki musza zostać spełnione łącznie, aby podmiot mógł skorzystać ze zwolnienia. Fundacja stwierdziła, że w przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości, że sposób finansowania wykonywanej usługi może wskazywać na fakt, iż usługa będzie zwolniona od podatku. Wskazała, że wątpliwości budzi fakt, że świadczona usługa nie będzie usługą kształcenia zawodowego, ani usługą przekwalifikowania zawodowego. Podniosła, że na bazie analizowanych regulacji prawnych ustawy o podatku od towarów i usług, rozporządzeń wykonawczych do niej i regulacji prawa wspólnotowego w tej dziedzinie \[Dyrektywa 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.\] należy wskazać, że usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Stwierdził, że w omawianym przypadku planowana konferencja nie będzie miała na celu ani podniesienia kwalifikacji zawodowych ani przekwalifikowania zawodowego uczestników. Celem jej będzie bowiem wyłącznie zareklamowanie realizowanych w przyszłości szkoleń, celów i założeń projektu oraz przekazanie informacji na temat sposobu dokonywania rekrutacji do projektu. Fundacja wskazała, że równie istotny jest fakt, że udział w konferencji nie jest w żaden sposób ewidencjonowany i nie poświadcza się udziału w konferencji żadnym dokumentem (zaświadczeniem, dyplomem, itp.). Ma ona charakter jedynie informacyjno-promocyjny i mogą wziąć w niej udział także osoby spoza grupy docelowej samego projektu, mogące jednak przyczynić się do rozpowszechnienia wiedzy na temat jego realizacji. Jest ona elementem dodatkowym, opcjonalnym i nie determinuje realizacji samego projektu. Na potwierdzenie swojego stanowiska Fundacja powołała się na treść wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2012 r. (III SA/Gl 517/12), w którym Sąd stwierdził, że nawet usługi kształcenia w zakresie nabywania ogólnej wiedzy i podnoszenie kwalifikacji pracowniczych, nie są wystarczające dla możliwości zwolnienia tejże usługi z opodatkowania VAT. Podniosła, że wyrok ten wskazuje, że kluczowe dla uznania, czy szkolenie może korzystać ze zwolnienia podatkowego jest, poza sfinansowaniem ze środków unijnych, jeszcze konieczność doboru takiej tematyki szkolenia, aby mogło ono zostać uznane za bezpośrednio związane z daną branżą lub zawodem. Fundacja stwierdziła, że w niniejszej sprawie taki związek nie występuje. W Jej opinii, prezentowane zdarzenie przyszłe, ze względu na fakt, iż nie stanowi szkolenia, ani żadnej innej formy edukacji, która będzie miała na celu podniesienia kwalifikacji zawodowych, ani przekwalifikowania zawodowego, nie będzie mogło korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wskazała, że ewentualne wykonywanie usług zwolnionych od podatku nastąpi dopiero w następnej części realizacji projektu, gdzie istotnie wykonywane będą szkolenia mające na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych nauczycieli.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

*   oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

W myśl ust. 1 pkt 29 ww. artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

*   oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Wskazane wyżej regulacje stanowią odzwierciedlenie prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, iż usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy VAT podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany wsposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto należy wskazać, że w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Analizując powołaną wyżej regulację art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie ust. 1 pkt 29 powyższego artykułu, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy zawodem oraz muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków:

*   formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
*   na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
*   szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Z treści wniosku wynika, że Fundacja planuje zorganizowanie konferencji inaugurującej projekt szkoleniowo-doradczy dla nauczycieli. Cały projekt, jak i sama konferencja, finansowane są w całości ze środków unijnych. Jego celem jest kształcenie nauczycieli i w przyszłości przeprowadzone zostaną szkolenia mające na celu podniesienie kwalifikacji nauczycieli. Jednak sama konferencja, której dotyczy pytanie, będzie miała charakter marketingowo-promocyjny, a jej celem będzie m.in. zaprezentowanie głównych założeń projektu, zareklamowanie przedsięwzięcia i zachęcenie grup docelowych do udziału w projekcie. W trakcie jej trwania nie będą prowadzone żadne zajęcia edukacyjne, które mogłyby wpłynąć na podniesienie kwalifikacji przez uczestników lub ich przekwalifikowanie. Fundacja nie przewiduje wydawania zaświadczeń potwierdzających udział w przedsięwzięciu i wskazujących na nabycie nowej wiedzy lub umiejętności. Udział w konferencji w żaden sposób nie jest również punktowany, tak aby dać możliwość zaewidencjonowania punktów w jakimś systemie kształcenia lub podnoszenia kwalifikacji dla nauczycieli.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że skoro - jak wskazano w treści wniosku - planowana przez Fundację konferencja będzie miała charakter marketingowo-promocyjny i nie będzie ani usługą w zakresie kształcenia, ani przekwalifikowania zawodowego, nie zostanie spełniona jedna z obligatoryjnych przesłanek warunkujących zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 oraz pkt 29 ustawy.

W związku z tym, że czynności, które Fundacja zamierza wykonywać nie będą objęte zwolnieniem, ani obniżonymi stawkami podatku na podstawie innych przepisów ustawy i rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie, usługa organizacji konferencji będzie opodatkowana - zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy - 23% stawką podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.