Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-962/11-4/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-24
Teza: W którym roku rozliczyć koszt podatkowy dotyczący faktur zakupu usług obcych (koszty nie związane bezpośrednio z uzyskiwanym przychodem)
Słowa kluczowe: faktura; koszt; najem; usługi-usługi obce; usługi-usługi telekomunikacyjne; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24.11.2011 r. (data wpływu 25.11.2011 r.) uzupełnionym w dniu 23.01.2012r. w odpowiedzi na wezwanie z dnia 16.01.2012r. nr IPPB3/423-962/11-2/MC o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu rozliczenia kosztów podatkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.11.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu rozliczenia kosztów podatkowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka kończy rok podatkowy 31 grudnia 2011 roku Do 31 marca roku następnego będą wpływały do Spółki faktury za koszty pośrednie, tj. faktury za: energię elektryczną usługi telekomunikacyjne, za obsługę kart paliwowych do samochodów służbowych etc. (usługi za grudzień, faktury wystawione w styczniu lub lutym lub marcu 2012). Zgodnie z art. 15 ust 4d i 4e ustawy o PDOP koszty pośrednio związane z przychodami co do zasady, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu uważa się z kolei dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), a w razie ich braku - innego dowodu, z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Spółka uważa, że w/w koszty jako pośrednio związane z przychodami, mogą zostać ujęte w kosztach podatkowych w dniu, na który zostanie ujęta w księgach rachunkowych (zaksięgowana) faktura potwierdzająca dokonanie zakupu. Czyli w/w koszty niezależnie od daty wystawienia faktury (tj. w roku 2012) winny być rozliczone podatkowo jako koszt uzyskania przychodu) w 2011 roku, ponieważ dotyczą usług za rok 2011.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W którym roku rozliczyć koszt podatkowy dotyczący faktur zakupu usług obcych (koszty nie związane bezpośrednio z uzyskiwanym przychodem) tj.:

*   najem powierzchni biurowych,
*   usługi transportu osobowego,
*   usługi telekomunikacyjne,

W przypadku gdy faktura zakupu zostanie wystawiona z datą styczeń 2012, a dotyczy usług wykonanych w grudniu 2011r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o PDOP wskazał, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku). A za dzień poniesienia kosztu podatkowego należy tu rozumieć dzień, na który ujęto wydatek w księgach rachunkowych jako koszt, tj. obciążono tym wydatkiem wynik finansowy jednostki. Prawdą jest, że przepisy o rachunkowości nie mają wpływu na to, czy dany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu, przepisy ustaw o podatku dochodowym są bowiem autonomiczne w stosunku do ustawy o rachunkowości. Niemniej jednak w pewnych sytuacjach regulacje zawarte w ustawie o rachunkowości wpływają na rachunek podatkowy. Dotyczy to m.in. ww. dnia poniesienia kosztu podatkowego.

Podobnie wyjaśniło Ministerstwo Finansów w piśmie z 8 marca 2007 r. (nr MB8/102/2007): „(\`(...)\`) Zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty pośrednie są potrącalne, tj. uznane za koszt podatkowy, w dacie ich poniesienia, a dniem poniesienia jest dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo innego dowodu, z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Ujęcie (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych określa datę powstania kosztu podatkowego. Przepisy o rachunkowości decydują na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt, a tym samym przesądzają o dacie poniesienia kosztu podatkowego, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Koszt podatkowy powstaje zatem w dniu faktycznego zaksięgowania kosztu w księgach rachunkowych, a nie w dniu przeprowadzenia operacji gospodarczej, np. w dniu wystawienia faktury. (\`(...)\`)„

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.