Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB4/423-39/13/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-19
Teza: Czy od należności wypłacanych za świadczone usługi doradcze na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie, z którym Polska ma podpisaną umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie, z którym Polska nie ma podpisanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, Spółka ma obowiązek, stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy określony w art. 21 ust. 1 tej ustawy?
Słowa kluczowe: nierezydent; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; rezydencja-certyfikat rezydencji; usługi-usługi doradcze
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2013 r. (data wpływu 19 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanego wynagrodzenia na rzecz nierezydentów z tytułu świadczonych usług doradczych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2013 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanego wynagrodzenia na rzecz nierezydentów z tytułu świadczonych usług doradczych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest osobą prawną posiadającą siedzibę na terytorium Polski. Podstawowym przedmiotem działalności jest produkcja pojazdów, których sprzedaż realizowana jest na różnych rynkach, w tym poza Polską, zarówno w obrębie Unii Europejskiej, jak i poza nią w krajach, z którymi Polska posiada podpisaną umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, ale także na rynkach krajów, z którymi takiej umowy nie ma.

Spółka w celu pozyskania nabywców na rynkach zagranicznych uczestniczy w procedurach przetargowych prowadzonych na podstawie przepisów prawnych kraju potencjalnego nabywcy. W celu prawidłowego przygotowania dokumentacji niezbędnej do uczestnictwa w takich procedurach, a także analizy miejscowego prawodawstwa, Wnioskodawca niejednokrotnie korzysta z usług profesjonalnych doradców posiadających siedzibę w krajach innych niż Polska, o których mowa powyżej. Usługi doradcze świadczone na rzecz podatnika to usługi związane z doradztwem prawnym dotyczącym udziału przez Spółkę w przetargach w celu podpisania umów, których przedmiotem będzie dostawa na rynki zagraniczne produkowanych przez Spółkę wyrobów. W tym zakresie zagraniczne kancelarie prawne świadczą usługi polegające na wskazaniu ryzyk związanych z podejmowaną transakcją, a także usługi związane z przygotowaniem dokumentów niezbędnych w trakcie trwania procedury przetargowej oraz w okresie późniejszym do realizacji planowanej transakcji z kontrahentem zagranicznym.

Powyższe usługi wykonywane są na terytorium kraju, w którym podmioty świadczące usługi doradcze mają siedzibę lub miejsce zamieszkania. Wynagrodzenia z tytułu wszystkich wyżej opisanych usług przekazywane jest z polskiego rachunku bankowego Spółki na zagraniczny rachunek bankowy podmiotów świadczących usługi.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy od należności wypłacanych za świadczone usługi doradcze:

*   na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie, z którym Polska ma podpisaną umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania,
*   na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie, z którym Polska nie ma podpisanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Spółka ma obowiązek, stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy określony w art. 21 ust. 1 tej ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu wypłat należności wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy. W żadnym przypadku podmioty świadczące usługi nie osiągają przychodów na terytorium Polski, gdyż nie prowadzą na nim żadnej działalności, w szczególności działalności gospodarczej, a przedmiotem tych transakcji są usługi wykonywane i wykorzystywane wyłącznie poza jej granicami. Również nie można uznać za czynność generującą powstanie przychodu wypłaty wynagrodzenia, czy też wykorzystania efektów wyświadczonych usług przez nabywcę będącego polskim podatnikiem. Stanowisko Spółki zostało potwierdzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 maja 2011 r. (I SA/Kr 607/11).

W związku z powyższym, z uwagi na brak podstaw do zakwalifikowania podmiotów świadczących na rzecz Spółki usługi doradczo-prawne do podatników podlegających na terytorium Polski ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nie jest uzasadnione stosowanie zapisów art. 21 i art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji, Spółka nie ma obowiązku pobrania od wyżej wymienionych wynagrodzeń zryczałtowanego podatku dochodowego, zarówno w sytuacji kiedy kontrahentem jest podmiot będący rezydentem podatkowym kraju, z którym podpisana została umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, czy też takiej umowy nie ma. Nie ma więc także znaczenia, czy w momencie wypłaty należności Spółka jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji podatkowej świadczącego usługę, czy nie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm.) – dalej: ustawa – podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce zobowiązane są do opodatkowania jedynie tych dochodów, których źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski zarówno siedziby, jak i faktycznego zarządu podatnika.

Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 ustawy, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2.  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

*   ustala się w wysokości 20% przychodów.

Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2b, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże od należności z tytułu odsetek od papierów wartościowych wyemitowanych przez Skarb Państwa i zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, zryczałtowany podatek dochodowy pobierają, jako płatnicy, podmioty prowadzące te rachunki, jeżeli wypłata należności następuje za ich pośrednictwem. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji – art. 26 ust. 1 ustawy.

W sytuacji przedstawionej we wniosku Spółka wypłaca nierezydentom wynagrodzenie za świadczone na jej rzecz usługi doradcze, które wykonywane są na terytorium kraju, w którym podmioty te mają siedzibę.

Regulacja art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy stanowi otwarty katalog usług, których świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem „u źródła” w Polsce, czego dowodem jest użyte przez ustawodawcę sformułowanie „oraz świadczeń o podobnym charakterze”, jednak w ramach tego katalogu za „świadczenia o podobnym charakterze” należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w ustawie.

Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki, aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron. Innymi słowy, lista ta obejmuje również takie świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane, przy czym decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.

Powyższe unormowanie należy stosować z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 ustawy).

Należy jednakże podkreślić, iż wbrew twierdzeniom Spółki, w świetle art. 3 ust. 2 ustawy decydujące znaczenie przy ocenie, czy przychody zagranicznych osób prawnych powstały na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, ma miejsce położenia źródła dochodów, nie zaś miejsce świadczenia usługi, wykonywania czynności lub miejsce dokonania wypłaty. Zatem jeśli świadczenia są wykonywane na rzecz polskiego podmiotu (polskiego rezydenta podatkowego) dochodzi wówczas do osiągania przez nierezydentów dochodów na terenie Polski.

Przeciwna interpretacja prowadziłaby do sytuacji, w której każda usługa realizowana poza obszarem Polski nie podlegałaby opodatkowaniu w kraju, co de facto prowadziłoby do podważenia istoty uregulowań dotyczących ograniczonego obowiązku podatkowego oraz znacznego ograniczenia ich stosowania.

Z tej przyczyny nie można podzielić stanowiska Spółki, iż wypłacając wynagrodzenie przedsiębiorcom zagranicznym za usługi doradcze świadczone na jej rzecz poza granicami Polski, nie osiągają oni dochodów, których źródło znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W konsekwencji, ze względu na objęcie usług doradczych zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka będzie obowiązana do poboru i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od uzyskanego w ten sposób przez nierezydenta dochodu, chyba że właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawarta z państwem rezydencji podatkowej danego podmiotu, stanowi inaczej. Należy przy tym mieć na uwadze treść art. 26 ust. 1 ustawy nakładającego na płatnika obowiązek posiadania certyfikatu rezydencji podmiotu zagranicznego w celu zastosowania postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednocześnie, na mocy art. 26 ust. 3 pkt 2 i ust. 3a ustawy płatnik ma obowiązek sporządzenia i przesłania informacji o dokonanych wypłatach i pobranym podatku (IFT-2/IFT-2R) osobom niemającym na terytorium Polski siedziby lub zarządu oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano przedmiotowych wypłat. Płatnicy są obowiązani do przesłania informacji również wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 3b (na pisemny wniosek podatnika-nierezydenta).

Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 3d ustawy, informację powyższą sporządzają i przekazują również podmioty, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się odpowiednio.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.