Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.612.2016.2.GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-11-16
Teza: Czy w przypadku nieodpłatnego przeniesienia przez Spółkę praw do Technologi, w tym praw autorskich do dokumentacji na Wnioskodawcę bez wystąpienia Wnioskodawcy ze Spółki i bez obniżenia przez Niego wkładów, po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: przeniesienie; przychód; technologia; wkład
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2016 r. (złożonym osobiście dnia 13 lipca 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 października 2016 r. (data wpływu 13 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przeniesienia przez spółkę jawną praw do Technologii, w tym autorskich praw do dokumentacji na Wnioskodawcę – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych skutków podatkowych nieodpłatnego przeniesienia przez spółkę jawną praw do Technologii, w tym autorskich praw do dokumentacji na Wnioskodawcę.

Z uwagi na braki wniosku, Organ podatkowy, na podstawie art. 169 § 1 i § 2, w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), pismem z dnia 22 września 2016 r., nr 1061 -IPTPB3.4511.612.2016.1.GG (doręczonym dnia 29 września 2016 r.) wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na ww. wezwanie dnia 13 października 2016 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 6 października 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada status polskiego rezydenta podatkowego i prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej indywidualną działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest również jednym z trzech wspólników polskiej spółki jawnej (dalej zwanej: „Spółką” lub „Spółką jawną”). Spółka prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wspólnicy, w tym Wnioskodawca, przy zawiązaniu Spółki wnieśli do niej wkłady pieniężne. Ponadto, niezależnie od wkładu pieniężnego, Wnioskodawca wniósł do Spółki wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa. W trakcie prowadzonej przez Spółkę działalności Spółka stała się właścicielem środków trwałych, a także wartości niematerialnych i prawnych. W szczególności, w trakcie prowadzonej działalności, w wyniku zawieranych umów i przeprowadzonych badań Spółka nabyła know-how, tj. technologię w postaci metodyki otrzymywania związków naturalnych z tkanek zwierzęcych oraz analizy przebiegu ich produkcji wraz z prawami autorskimi do dokumentacji (dalej zwanymi: „Technologią”) stanowiącymi wartości niematerialne i prawne Spółki.

W chwili obecnej Wnioskodawca jako wspólnik Spółki rozważa wycofanie opisanej powyżej Technologii z prowadzonej przez Spółkę działalności i przeniesienie praw do Technologii wraz prawami autorskimi do dokumentacji nieodpłatnie na Wnioskodawcę. Prawa do Technologii wraz z prawami autorskimi zostaną przeniesione do majątku Wnioskodawcy związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą na potrzeby własne i będą wykorzystywane do prowadzenia Jego indywidualnej działalności gospodarczej. Wartość przeniesionych w ten sposób praw do Technologii oraz praw autorskich do dokumentacj – określona jako ich wartość rynkowa na dzień przeniesienia – nie będzie przekraczała wartości wniesionego przez wspólnika wkładu do Spółki.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca stwierdził, że złożony wniosek dotyczy jednego zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca posiada udział w zyskach i stratach spółki jawnej w wysokości 50%.

Formą opodatkowania działalności gospodarczej Wnioskodawcy prowadzonej w formie spółki jawnej jest podatek liniowy. Spółka jawna nabyła na podstawie umowy cywilnoprawnej z dnia 3 czerwca 2009 r. know-how, tj. technologię w postaci metodyki otrzymywania związków naturalnych z tkanek zwierzęcych oraz analizy przebiegu ich produkcji wraz z prawami autorskimi do dokumentacji. Podstawą nabycia była umowa zawarta w zwykłej formie pisemnej z dnia 3 czerwca 2009 r. Technologia nie została wprowadzona do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych i nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne od jej wartości początkowej.

Wycofanie Technologii nastąpi na podstawie uchwały wspólników spółki jawnej podjętej zgodnie z art. 43 Kodeksu spółek handlowych. Przeniesienie na Wnioskodawcę Technologii nastąpi zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. art. 41 tej ustawy i dalsze). Dokumentem stanowiącym podstawę wycofania Technologii z majątku Spółki będzie jednomyślna uchwała wspólników Spółki. Z uchwały będzie wynikało, że „z dniem … wspólnicy postanawiają wycofać z majątku spółki Technologię w postaci metodyki otrzymywania związków naturalnych z tkanek zwierzęcych oraz analizy przebiegu ich produkcji wraz z prawami autorskimi do dokumentacji (dalej Technologia) i przekazują ww. Technologię z dniem … na rzecz wspólnika spółki – …., co zostanie również potwierdzone umową o przeniesienie autorskich praw majątkowych”. W wyniku wycofania Technologii właścicielem będzie jedynie Wnioskodawca. Nieodpłatne przekazanie Technologii Wnioskodawcy nastąpi na podstawie umowy o przeniesieniu praw do technologii wraz z prawami autorskimi do dokumentacji, zawartej w formie pisemnej. Przeniesienie własności na Wnioskodawcę praw do Technologii nastąpi, jak wyżej wskazano, zgodnie z przepisami ksh oraz przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. art. 41 tej ustawy i dalsze). Nieodpłatne przeniesienie na Wnioskodawcę praw do Technologii wraz z prawami autorskimi do dokumentacji nie będzie miało wpływu na udziały w zyskach i stratach Wnioskodawcy i pozostałych wspólników w spółce jawnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku nieodpłatnego przeniesienia przez Spółkę praw do Technologi, w tym praw autorskich do dokumentacji na Wnioskodawcę bez wystąpienia Wnioskodawcy ze Spółki i bez obniżenia przez Niego wkładów, po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdatrzeniu przyszłym, przeniesienie praw do Technologii, w tym praw autorskich do dokumentacji, nie będzie skutkowało po stronie Wnioskodawcy powstaniem przychodu z jakiegokolwiek tytułu.

Zgodnie z art. 8 § 2 oraz art. 22 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm. dalej zwanej: „k.s.h.”), spółka jawna jest spółką osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Spółka jawna może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

W myśl art. 28 k.s.h., majątek spółki jawnej stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Majątek spółki jawnej jako spółki osobowej odrębnej od swoich wspólników również należy traktować odrębnie a w konsekwencji wszelkie przesunięcia majątkowe pomiędzy spółką jawną a jej wspólnikami dotyczące rzeczy lub praw są odpowiednio zbyciem i nabyciem dla spółki albo jej wspólników.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochdowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: ustawa o PIT), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących m.in. wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi ujęciu w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Przy określaniu wysokości przychodów przepisy art. 14 ust. 1 i art. 19 ustawy o PIT stosuje się odpowiednio.

Nieodpłatne przeniesienie wartości niematerialnej i prawnej, jaką niewątpliwie są prawa do Technologii wraz z prawami autorskimi do dokumentacji na rzecz wspólników Spółki nie stanowi odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1) ustawy o PIT.

W tym miejscu należy wskazać, że spółka jawna jako spółka niebędąca osobą prawną ani spółką zrównaną na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z osobami prawnymi jednocześnie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem zgodnie z art. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody osób fizycznych. Na gruncie przepisów ustawy o PIT spółka jawna stanowi natomiast jedną z form organizacyjnych, za pośrednictwem której osoba fizyczna prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą.

Zgodnie art. 8 ust. 1 ustawy o PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. la, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

W rezultacie, uzyskane przez spółkę osobową przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u jej wspólników, proporcjonalnie do ich udziałów w Spółce. Natomiast dochód osiągnięty z tytułu udziału w spółce jawnej stanowi, dla jej wspólnika – osoby fizycznej, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu według zasad przewidzianych dla tego źródła.

Mając na uwadze powyższe oraz opisane zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, że nieodpłatne przeniesienie na Wnioskodawcę części majątku Spółki w postaci wartości niematerialnych i prawnych nie może skutkować powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych albowiem po pierwsze, tego typu przeniesienie własności nie stanowi odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1) ustawy o PIT, ani też nie będzie stanowiło innego rodzaju przychodu po stronie Wnioskodawcy.

Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych na gruncie zdarzeń przyszłych zbliżonych do zdarzenia opisanego we wniosku:

1.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 września 2011 r., sygn. ILPB1/415-750/11-2/AP,
2.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. IPTPB1/415-553/14-4/MD.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, Jego stanowisko należy uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, z późn. zm., dalej: KSH), spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna.

Stosownie do przepisu art. 4 § 1 pkt 1 KSH, określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną. Stosownie do postanowień art. 8 § 1 ww. ustawy, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka jawna może zatem posiadać własny majątek, który jest odrębny od majątków osobistych jej wspólników.

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: ustawa o PIT), jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza).

W związku z tym, że spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej, dochody spółek osobowych nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki jawnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną (art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy).

W świetle cytowanych przepisów, uzyskane przez spółkę osobową przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u jej wspólników, proporcjonalnie do ich udziałów w Spółce. Natomiast dochód osiągnięty z tytułu udziału w spółce jawnej stanowić będzie dla jej wspólnika – osoby fizycznej, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć poprzez pojęcie „nieodpłatny”. Przepisy ustawy o podatku dochodowym określają jedynie sposoby i kryteria ustalania wartości nabytych nieodpłatnie rzeczy (praw) albo nieodpłatnych świadczeń. Na gruncie języka polskiego „nieodpłatny” znaczy tyle, co: „nie wymagający opłaty” (www.sjp.pwn.pl – słownik języka polskiego).

W świetle powyższego, uznać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.

Tym samym można stwierdzić, że otrzymanie nieodpłatnego świadczenia ma zasadniczo miejsce wówczas, gdy na podstawie stosunku prawnego istniejącego pomiędzy dwoma podmiotami (stosunku zobowiązaniowego – zgodnie z art. 353 Kodeksu cywilnego), jedna ze stron tego stosunku jest wyłącznym jego beneficjentem, a zatem otrzymuje korzyść majątkową kosztem drugiej strony tego stosunku prawnego.

Pokreślić też należy, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Jak wyjaśnił NSA w wyroku z 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 788/10: „(…) Kluczową cechą świadczenia nieodpłatnego jest (…) to, że otrzymujący takie świadczenie nie jest zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Aby zatem dane świadczenie mogło być uznane za świadczenie nieodpłatne, konieczne jest, by polegało ono wyłącznie na jednostronnym przysporzeniu po stronie podmiotu, który świadczenie to uzyskał. Nieodpłatnym świadczeniem będą więc w szczególności wszelkie wykonane na rzecz uprawnionego świadczenia, np. przyznające mu prawa do używania lub użytkowania składnika majątku. O nieodpłatnym świadczeniu można mówić także w przypadku znoszenia określonego działania podatnika (…)”.

Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o PIT, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o PIT, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Przepis art. 11 ust. 2b tej ustawy stanowi, że jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada status polskiego rezydenta podatkowego i prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej indywidualną działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest również jednym z trzech wspólników polskiej spółki jawnej. Spółka prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wspólnicy, w tym Wnioskodawca przy zawiązaniu Spółki wnieśli do niej wkłady pieniężne. Ponadto, jeden ze wspólników wniósł do Spółki wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa. W trakcie prowadzonej przez Spółkę działalności Spółka stała się właścicielem środków trwałych a także wartości niematerialnych i prawnych. W szczególności, w trakcie prowadzonej działalności, w wyniku zawieranych umów i przeprowadzonych badań Spółka nabyła know-how, tj. technologię w postaci metodyki otrzymywania związków naturalnych z tkanek zwierzęcych oraz analizy przebiegu ich produkcji wraz z prawami autorskimi do dokumentacji stanowiącymi wartości niematerialne i prawne Spółki. W chwili obecnej Wnioskodawca jako wspólnik Spółki rozważa wycofanie opisanej powyżej Technologii z prowadzonej przez Spółkę działalności i przeniesienie praw do Technologii wraz prawami autorskimi do dokumentacji nieodpłatnie na Wnioskodawcę. Prawa do Technologii wraz z prawami autorskimi zostaną przeniesione do majątku Wnioskodawcy związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą na potrzeby własne i będą wykorzystywane do prowadzenia jego indywidualnej działalności gospodarczej. Wartość przeniesionych w ten sposób praw do Technologii oraz praw autorskich do dokumentacji – określona jako ich wartość rynkowa na dzień przeniesienia – nie będzie przekraczała wartości wniesionego przez wspólnika wkładu do Spółki. W wyniku wycofania Technologii właścicielem będzie jedynie Wnioskodawca. Nieodpłatne przekazanie Technologii Wnioskodawcy nastąpi na podstawie umowy o przeniesieniu praw do Technologii wraz z prawami autorskimi do dokumentacji, zawartej w formie pisemnej. Nieodpłatne przeniesienie na Wnioskodawcę praw do Technologii wraz z prawami autorskimi do dokumentacji nie będzie miało wpływu na udziały w zyskach i stratach Wnioskodawcy i pozostałych wspólników w spółce jawnej.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego i przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że Wnioskodawca otrzyma na wyłączną własność bez wystąpienia przez Niego ze Spółki i bez obniżenia wkładów prawa do Technologi, w tym prawa autorskie do dokumentacji należy stwierdzić, że przeniesienie tych praw stanowi przysporzenie majątkowe w postaci nieodpłatnego świadczenia otrzymanego od spółki jawnej.

Zatem, w wyniku wycofania ze spółki jawnej na podstawie uchwały wspólników praw do Technologii i przeniesienia ich wyłącznie na Wnioskodawcę wartość otrzymanego nieodpłatnego świadczenia stanowi przychód ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Co oznacza, że po stronie Wnioskodawcy, jako wspólnika spółki jawnej, wystąpi przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnego świadczenia, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Nie można zatem podzielić stanowiska Wnioskodawcy, że przeniesienie praw do Technologii, w tym praw autorskich do dokumentacji, nie będzie skutkowało po stronie Wnioskodawcy powstaniem przychodu z jakiegokolwiek tytułu, gdyż nie stanowi odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, ani też nie będzie stanowiło innego rodzaju przychodu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych interpretacji organów podatkowych wskazać należy, że nie są one wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie zawarte w każdej z nich jest wiążące. W związku z tym, organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami, nie tylko innych organów podatkowych, jednak nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego zwykłego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego. Odmienne rozstrzygnięcia organów podatkowych dokonane nawet w analogicznych zagadnieniach nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego rozstrzygnięcia sprawy Wnioskodawcy, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów prawa. W przypadku takiej rozbieżności, na organie podatkowym ciąży obowiązek podjęcia z urzędu prawem przewidzianych środków do skorygowania wadliwych decyzji, adresowanych do innych podatników. Organ nie może bowiem powielać ewentualnego błędu popełnionego w innej sprawie. Na podstawie art. 14e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Wskazana we wniosku przez Wnioskodawcę interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. IPTPB1/415-553/14-4/MD, dotyczy innego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, niż przedstawiony we wniosku, tj. nieodpłatnego przekazania części nieruchomości na własne potrzeby wspólnika społki jawnej, stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu proporcji w udziale w nieruchomości, odpowiednio do udziałów w zyskach i stratach spółki jawnej, co nie ma miejsca w niniejszym zdarzeniu przyszłym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm. ). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.