Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2-4012.475.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19
ustawy o VAT usług dietetycznych i psychodietetycznych
online, skierowanych do osób z problemami zdrowotnymi.
Słowa kluczowe: dietetyk
opieka-opieka zdrowotna
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT usług dietetycznych i
    psychodietetycznych online, skierowanych do osób z problemami zdrowotnymi.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako osoba fizyczna na
    podstawie wpisu do CEIDG. Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy są
    usługi świadczone w zakresie opieki zdrowotnej, tj. usługi dietetyka i psychodietetyka,
    sklasyfikowane pod indeksem PKD 86.90.E - pozostała działalność w zakresie opieki
    zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana. W klasyfikacji PKWiU usługi Wnioskodawcy
    mieszczą się w sekcji Q, dział 86, nr 86.90.19.0, tj. pozostałe usługi w zakresie opieki
    zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowane. Wnioskodawca świadczy usługi konsultacji
    dietetycznych głównie w formie online. Usługi Wnioskodawcy obejmują również układanie
    planów żywieniowych, wsparcie w procesie leczenia chorób metabolicznych, zaburzeń
    odżywiania oraz prowadzenie terapii psychodietetycznych. Świadczenia w formie
    stacjonarnej, choć regularnie dostępne, stanowią mniejszą część działalności
    Wnioskodawcy. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na świadczeniu ww. usług
    osobom zgłaszającym się z konkretnymi schorzeniami lub objawami wskazującymi na
    problemy zdrowotne, które wpływają na obniżone samopoczucie i zaburzony dobrostan
    psychofizyczny. Usługi Wnioskodawcy kierowane są do przede wszystkim do osób
    cierpiących na zaburzenia odżywiania, problemy w relacji z jedzeniem, a także do osób z
    nieprawidłową masą ciała, których stan zdrowia wpływa na ich przewlekłe obniżone
    samopoczucie. W wielu przypadkach pacjenci Wnioskodawcy mają także inne choroby
    współistniejące, zaburzenia metaboliczne, czy zaburzenia nastroju i choroby psychiczne, w
    których dietoterapia odgrywa istotną rolę.
    Wnioskodawca posiada odpowiednie kwalifikacje i umiejętności do prowadzenia poradni
    dietetycznej (żywieniowej) oraz psychodietetycznej, które zdobył na drodze edukacji i
    ciągłego doskonalenia zawodowego, w tym: tytuł licencjata na (...) na kierunku dietetyka ze
    specjalnością dietetyka kliniczna, tytuł magistra w (...) na kierunku dietetyka (...).
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    zawsze poprzedzone są przeprowadzeniem szczegółowego wywiadu medycznego (w tym
    analizą wyników badań laboratoryjnych , jeżeli są dostępne) oraz dotychczasowych
    nawyków żywieniowych pacjenta. Na podstawie zebranych informacji Wnioskodawca
    decyduje, jakie postępowanie będzie najbardziej adekwatne i przynoszące najlepsze
    rezultaty w postaci poprawy stanu zdrowia, samopoczucia oraz dobrostanu
    psychofizycznego pacjenta. Zwykle działania te są dwukierunkowe: 1. W przypadku
    problemów psychodietetycznych (np. zaburzenia odżywiania, objadanie się, zaburzone
    odczuwanie głodu i sytości, zajadanie stresu/emocji/napięcia) konieczne są częstsze i
    dłuższe konsultacje mające charakter terapii, podczas których pacjenci są wyposażani w
    narzędzia i sposoby radzenia sobie z problemami, dopasowane indywidualnie do ich
    sytuacji. Działania te mają na celu poprawę zdrowia, samopoczucia oraz dobrostanu
    psychicznego pacjenta. Jeśli stworzenie indywidualnego planu żywieniowego (jadłospisu)
    może pozytywnie wpłynąć na proces zmiany, to taki jadłospis jest opracowywany zgodnie
    z preferencjami i możliwościami pacjenta. Czas trwania współpracy zależy od możliwości
    pacjenta oraz uzyskiwanych przez niego rezultatów, które są regularnie oceniane podczas
    konsultacji kontrolnych. 2. W przypadku osób bez problemów psychodietetycznych, które
    jednak borykają się z różnymi chorobami będącymi wynikiem nieprawidłowego żywienia
    (np. insulinooporność, cukrzyca, hipercholesterolemia, niedoczynność tarczycy, PCOS,
    zaburzenia stanu odżywiania, choroby wątroby, trzustki, jelit, nieprawidłowa masa ciała)

    lub objawami tych schorzeń (np. zaparcia, biegunki, wzdęcia, przewlekłe zmęczenie),
    zwyczajowe postępowanie obejmuje krótsze i rzadsze konsultacje. Indywidualny jadłospis
    jest w takich przypadkach wprowadzany niemalże każdorazowo. Czas trwania współpracy
    zależy od możliwości pacjenta oraz uzyskiwanych rezultatów, które są regularnie oceniane
    podczas konsultacji kontrolnych. Każdej konsultacji Wnioskodawca udziela pacjentowi na
    podstawie indywidualnego wywiadu medycznego. Wywiad medyczny polega na uzyskaniu
    od pacjenta wszelkich niezbędnych informacji o jego stanie zdrowia, potrzebnych do
    świadczenia usługi. Składa się on z formularza i/lub rozmowy z pacjentem. Formularz, po
    wypełnieniu przez pacjenta, pozwala poznać jego aktualny stan zdrowia, nawyki
    żywieniowe, aktualną aktywność fizyczną, przebyte i aktualne choroby (np. cukrzyca,
    insulinooporność, choroby sercowo-naczyniowe, choroby nerek, tarczycy, wątroby, kości,
    przewodu pokarmowego). W formularzu pacjent odpowiada również na pytania o
    przyjmowane leki i suplementy, dolegliwości ze strony układu pokarmowego oraz
    aktualne wyniki badań. Po wypełnieniu formularza pacjent ma możliwość kontaktu z
    Wnioskodawcą za pomocą dostępnych kanałów kontaktowych (np. mail, formularz
    kontaktowy na stronie internetowej, kanały social media). Rozmowa z pacjentem
    umożliwia Wnioskodawcy dokładniejsze poznanie przedstawionych w formularzu
    informacji oraz doprecyzowanie niejasnych kwestii związanych ze stanem zdrowia oraz
    nawykami żywieniowymi pacjenta. W przypadku, gdy formularz nie zostanie uzupełniony
    przez pacjenta, Wnioskodawca porusza uwzględnione w nim kwestie podczas rozmowy.
    Po uzyskaniu wszystkich niezbędnych informacji Wnioskodawca analizuje stan zdrowia
    pacjenta i na tej podstawie podejmuje decyzję o dalszym postępowaniu. Konsultacje
    online odbywają się w formie wideorozmowy (np. za pośrednictwem specjalnie
    przygotowanej platformy internetowej), a konsultacje stacjonarne w formie bezpośredniej
    rozmowy twarzą w twarz. Uzyskanie informacji za pomocą wywiadu medycznego jest
    zawsze obowiązkowe.
    Usługi dietetyczne, których udziela Wnioskodawca, mają na celu: poprawę stanu zdrowia,
    samopoczucia i dobrostanu psychofizycznego, minimalizację objawów schorzeń i
    problemów zdrowotnych, utrwalanie prawidłowych wzorców zdrowego stylu życia, naukę
    zdrowego sposobu odżywiania, zapobieganie chorobom poprzez kontrolowanie
    czynników ryzyka (m.in. zaburzeń w gospodarce glukozowej i lipidowej, niewłaściwej masy
    ciała), profilaktykę zdrowotną. Usługi dietetyczne Wnioskodawcy są integralną częścią
    procesu leczenia i przywracania zdrowia pacjentów. Wnioskodawca współpracuje z innymi
    specjalistami medycznymi, takimi jak lekarze i fizjoterapeuci, do których kieruje swoich
    pacjentów i którzy również kierują do niego swoich pacjentów, co potwierdza znaczenie
    jego usług w procesie leczenia pacjentów z zaburzeniami odżywiania i innymi
    schorzeniami metabolicznymi. Pacjenci często dzielą się z Wnioskodawcą wynikami badań
    i dokumentacją medyczną, co potwierdza jego udział w działaniach terapeutycznych oraz
    charakter świadczonej usługi jako medycznej. Pacjenci, którzy korzystają z usług
    Wnioskodawcy, zazwyczaj są diagnozowani przez lekarzy jako osoby cierpiące na
    schorzenia takie jak zaburzenia odżywiania (np. anoreksja, bulimia), nadwagę z
    komplikacjami metabolicznymi (np. insulinooporność, cukrzyca typu 2), czy zaburzenia
    nastroju (np. depresja, zaburzenia lękowe), gdzie dietoterapia odgrywa kluczową rolę w
    leczeniu i poprawie stanu zdrowia. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi są zgodne z
    obowiązującymi standardami i regulacjami zawodowymi, co potwierdza ich profesjonalny
    charakter. Jako dietetyk Wnioskodawca przestrzega wytycznych Polskiego Towarzystwa
    Dietetyki oraz innych uznanych organizacji branżowych, które określają, że usługi
    dietetyczne mogą być integralną częścią procesu leczenia pacjentów.
    Obecnie Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT ze względu na niewielką skalę
    działalności i przychody nieprzekraczające 200 tysięcy złotych rocznie, co kwalifikuje go do
    zwolnienia podmiotowego z VAT.
    Nie jest Pan podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o działalności
    leczniczej i nie jest Pan wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność

    leczniczą. Prowadzi Pan działalność jako dietetyk i psychodietetyk w formie
    jednoosobowej działalności gospodarczej na podstawie wpisu do CEIDG. Zgodnie z art. 2
    ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, jest Pan osobą wykonującą zawód medyczny,
    posiadającą odpowiednie wykształcenie i kwalifikacje do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w zakresie dietetyki.
    Świadczone przez Pana mnie usługi obejmują: przeprowadzanie wywiadu medyczno-
    żywieniowego, analizę dokumentacji medycznej i wyników badań, ocenę stanu
    odżywienia, opracowanie indywidualnych zaleceń dietetycznych, tworzenie
    spersonalizowanych planów żywieniowych, prowadzenie terapii psychodietetycznej (w
    przypadku pacjentów z zaburzeniami odżywiania), monitoring postępów pacjenta,
    edukację żywieniową oraz współpracę z innymi specjalistami medycznymi w przypadku
    potrzeby.
    Głównym celem świadczonych przez Pana usług jest poprawa zdrowia osób zmagających
    się z problemami zdrowotnymi oraz profilaktyka zdrowotna. Pana usługi mają na celu
    leczenie chorób dietozależnych, minimalizację objawów schorzeń, unormowanie
    parametrów biochemicznych krwi, leczenie zaburzeń odżywiania, poprawę stanu
    psychicznego, osiągnięcie prawidłowej masy ciała oraz profilaktykę chorób
    cywilizacyjnych. Wpływ Pana usług na poprawę zdrowia obejmuje zmniejszenie objawów
    chorobowych, poprawę wyników badań, poprawę jakości życia oraz zmianę nawyków
    żywieniowych na prozdrowotne.
    Zdecydowana większość Pana usług obejmuje wydawanie zaleceń żywieniowych w
    kontekście leczenia medycznego chorób zdiagnozowanych przez lekarzy.
    Celem świadczonych przez Pana usług w większości przypadków jest zapobieganie
    chorobom, wspieranie ich leczenia i/lub przywracanie zdrowia. W przypadku pacjentów z
    istniejącymi diagnozami, Pana usługi stanowią element terapii i mają na celu leczenie lub
    poprawę stanu zdrowia. U osób zgłaszających się bez konkretnych diagnoz, ale z
    objawami sugerującymi problemy zdrowotne, Pana usługi mają charakter zarówno
    diagnostyczny, jak i terapeutyczny. Natomiast u osób zgłaszających się w celach
    profilaktycznych, koncentruje się Pan na zapobieganiu chorobom poprzez edukację
    żywieniową i promowanie zdrowych nawyków.
    Udziela Pan porad osobom bez zdiagnozowanych chorób, w celach profilaktycznych.
    Zakres usług obejmuje: wywiad zdrowotno-żywieniowy, analizę aktualnych nawyków
    żywieniowych, ocenę parametrów antropometrycznych, analizę wyników badań (jeśli są
    dostępne), opracowanie indywidualnych zaleceń dietetycznych, tworzenie
    spersonalizowanych planów żywieniowych, edukację żywieniową oraz wsparcie
    psychodietetyczne. Wszystkie te działania mają na celu ukształtowanie prawidłowych
    nawyków żywieniowych i profilaktykę chorób cywilizacyjnych, dbania o zdrowie poprzez
    właściwe odżywianie. Głównym celem świadczonych usług dietetycznych i
    psychodietetycznych dla osób bez zdiagnozowanych chorób jest profilaktyka zachorowań,
    czyli zapobieganie rozwojowi chorób w przyszłości. Świadczone przez Pana usługi
    dietetyczne i psychodietetyczne mają wielowymiarowy wpływ na profilaktykę oraz
    poprawę zdrowia osób, które nie mają zdiagnozowanych chorób:
    1. Eliminacja czynników ryzyka chorób w diecie - Pana zalecenia koncentrują się na
      ograniczeniu spożycia składników zwiększających ryzyko różnych chorób.
    2. Poprawa parametrów biochemicznych i fizjologicznych - nawet u osób bez
      zdiagnozowanych chorób, odpowiednio zbilansowana dieta może poprawić
      parametry takie jak poziom cukru we krwi, profil lipidowy, ciśnienie tętnicze, markery
      stanu zapalnego, funkcje układu pokarmowego, co przekłada się na zmniejszenie
      ryzyka rozwoju chorób w przyszłości.

    3. Utrzymanie prawidłowej masy ciała - otyłość i nadwaga są czynnikami ryzyka wielu
      chorób. Pana zalecenia pomagają pacjentom osiągnąć i utrzymać zdrową masę ciała,
      co jest kluczowe dla profilaktyki chorób takich jak cukrzyca typu 2, nadciśnienie
      tętnicze, choroby serca, niektóre nowotwory, a także choroby układu ruchu.
    4. Optymalizacja składu ciała - nie tylko masa ciała, ale także proporcje tkanki
      tłuszczowej do mięśniowej mają znaczenie dla zdrowia. Pana zalecenia dietetyczne,
      często w połączeniu z zaleceniami dotyczącymi aktywności fizycznej, pomagają w
      uzyskaniu korzystnego składu ciała, co wpływa na metabolizm, wrażliwość na
      insulinę, odporność i ogólny stan zdrowia.
    5. Wczesna identyfikacja i interwencja w przypadku subklinicznych stadiów chorób -
      dzięki szczegółowemu wywiadowi i analizie dostępnych wyników badań, mogę
      zidentyfikować wczesne, bezobjawowe stadia chorób lub stany predysponujące do
      ich rozwoju. Wczesna interwencja dietetyczna może zapobiec progresji do
      pełnoobjawowej choroby, np. zmiana diety u osoby z przedcukrzycą może zapobiec
      rozwojowi cukrzycy typu 2.
    6. Poprawa funkcji układu pokarmowego - odpowiednio dobrana dieta może poprawić
      funkcjonowanie układu pokarmowego, wspierać prawidłowy skład mikrobioty
      jelitowej, zapobiegać zaburzeniom trawienia i wchłaniania, co ma kluczowe
      znaczenie dla ogólnego stanu zdrowia i profilaktyki chorób.
    7. Wzmocnienie układu odpornościowego - zbilansowana dieta, bogata w witaminy,
      minerały, antyoksydanty i inne składniki bioaktywne, wspiera prawidłowe
      funkcjonowanie układu odpornościowego, co zwiększa odporność na infekcje i
      choroby.
    8. Poprawa kondycji psychicznej - istnieje silny związek między dietą a zdrowiem
      psychicznym. Odpowiednio zbilansowana dieta może poprawić nastrój, poziom
      energii, jakość snu, zdolność koncentracji, co przekłada się na lepsze samopoczucie i
      wyższą jakość życia.
    9. Edukacja i budowanie świadomości zdrowotnej - wyposażenie pacjentów w wiedzę i
      umiejętności dotyczące prawidłowego odżywiania, które będą mogli wykorzystywać
      przez całe życie, co przekłada się na długoterminowe korzyści zdrowotne i
      profilaktykę chorób.
    10. Personalizacja zaleceń uwzględniająca indywidualne czynniki ryzyka - Pana zalecenia
      są zawsze dostosowane do indywidualnych potrzeb i czynników ryzyka pacjenta.
    Zdarza się Panu tworzyć (np. ebooki), natomiast nie są one przedmiotem zapytania i nie
    będzie traktował ich Pan jako zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym świadczone przez Pana usługi dietetyczne i
    psychodietetyczne online, skierowane do osób z problemami zdrowotnymi, mogą
    korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT,
    jako usługi związane z opieką medyczną?
    Pana stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi dietetyczne i psychodietetyczne w formie
    online, skierowane do osób z problemami zdrowotnymi, korzystają ze zwolnienia z
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, zwolnieniu podlegają usługi w zakresie
    opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w
    art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku VAT jest spełnienie łącznie dwóch
    przesłanek: 1. przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych
    usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz 2. przesłanki o charakterze
    podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi świadczyć ww. usługi w
    ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej.
    W pierwszej kolejności należy ustalić czy spełniona została przesłanka podmiotowa, tj. czy
    świadczone przez Wnioskodawcę usługi wykonywane są w ramach zawodu medycznego.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, osoba wykonująca zawód
    medyczny to osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania
    świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do
    udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie
    medycyny. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które
    fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego
    związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy
    rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    Zawód dietetyka nie jest uregulowany ustawowo, jednak w Rozporządzeniu Ministra Pracy
    i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności
    na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania, został zakwalifikowany do grupy
    innych specjalistów ochrony zdrowia i średniego personelu do spraw zdrowia (kod
    322001). Jak wskazano w poz. nr 55 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia
    20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych
    rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami,
    dietetyk winien posiadać następujące wykształcenie: 1. ukończenie szkoły policealnej
    publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu
    zawodowego dietetyk, lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie
    dietetyk, lub ukończenie technikum lub szkoły policealnej i uzyskanie tytułu zawodowego
    technika technologii żywienia w specjalności dietetyka, lub tytuł zawodowy magistra lub
    licencjata na kierunku dietetyka, lub 2. rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r.
    studiów wyższych w specjalności dietetyka obejmujących co najmniej 1784 godziny
    kształcenia w zakresie dietetyki i uzyskania tytułu magistra, lub 3. rozpoczęcie przed
    dniem 1 października 2007 r. studiów wyższych na kierunku technologia żywności i
    żywienie człowieka o specjalności żywienie człowieka i uzyskanie tytułu magistra lub
    magistra inżyniera na tym kierunku. Wnioskodawca posiada tytuł licencjata na kierunku
    dietetyka ze specjalnością dietetyka kliniczna uzyskany na (...), tytuł magistra na kierunku
    dietetyka ze (...). Pomimo, że zawód dietetyka nie został objęty unormowaniem odrębnych
    aktów prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in. zasady jego wykonywania,
    zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy
    wykonywania zawodu wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie
    dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą
    legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
    dziedzinie medycyny. Zdaniem Wnioskodawcy została spełniona przesłanka podmiotowa,
    gdyż Wnioskodawca posiada odpowiednie wykształcenie oraz spełnia kryteria określone w

    poz. 55 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie
    kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy,
    w podmiotach leczniczych, niebędących przedsiębiorcami.
    W dalszej kolejności należy ustalić, czy spełniona została przesłanka o charakterze
    przedmiotowym. Z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dla
    zastosowania zwolnienia od VAT istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Zatem,
    zwolnieniem od podatku objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które
    realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i
    poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww.
    zwolnienia. Przy czym, dla zastosowania wskazanego zwolnienia z podatku VAT
    koniecznym jest to, aby celem świadczonych usług był co najmniej jeden z wymienionych
    celów. Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom,
    bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich
    wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań
    już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów
    zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby. Z kolei
    „zachowywać”, oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym stanie, a
    także ochraniać. Natomiast „ratowanie” to udzielanie komuś pomocy w
    niebezpieczeństwie lub w trudnej sytuacji. Interpretując termin „poprawa zdrowia”,
    którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować
    wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze,
    poprawienie zdrowia, jego polepszanie. Podobnie należy postąpić dokonując wykładni
    pojęcia „przywracanie zdrowia”, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego
    stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    Kwestie związane z działalnością leczniczą w Polsce reguluje ustawa o działalności
    leczniczej. Art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej stanowi, iż działalność lecznicza
    polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Świadczenia te mogą być udzielane za
    pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności. Zgodnie z art. 3
    ust. 2 ustawy o działalności leczniczej, działalność lecznicza może również polegać na: 1.
    promocji zdrowia lub 2. realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z
    udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych
    technologii medycznych oraz metod leczenia. Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o działalności
    leczniczej, czynności o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o działalności leczniczej, mogą
    być wykonywane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów
    łączności. W związku z powyższym przepis definiujący świadczenie usług medycznych
    wprost przewiduje świadczenie usług medycznych za pomocą systemów
    teleinformatycznych lub systemów łączności (a więc online za pośrednictwem Internetu).
    W świetle obowiązującej ustawy VAT najważniejszy jest cel usługi, a zgodnie z opisem
    usługi, które Wnioskodawca świadczy, służą one profilaktyce, ratowaniu, zachowaniu i
    poprawie zdrowia. Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, dla zastosowania zwolnienia z
    podatku VAT nie ma znaczenia czy usługi dietetyczne odbywają się stacjonarnie podczas
    wizyty pacjenta, czy online za pośrednictwem Internetu, ponieważ jedne i drugie służą
    temu samemu celowi, a mianowicie służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia pacjenta. Stanowisko powyższe zaprezentowane zostało
    w wyroku WSA w Warszawie z 13 stycznia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3103/15, w sprawie
    skargi na negatywną interpretację, gdzie sąd stwierdził „(...) Dzięki wykorzystaniu
    współczesnych technologii telemedycyna pozwala przełamywać bariery geograficzne
    pozwalając na bezpieczną wymianę specjalistycznych danych medycznych na odległość
    (...). Brak zdefiniowania pojęcia telemedycyny nie oznacza, że nie jest ona usługą
    medyczną. W związku z tym stosuje się ogólne przepisy dotyczące udzielania świadczeń
    zdrowotnych, w tym w szczególności ustawę o działalności leczniczej (...). Spółka powinna
    mieć prawo do zastosowania stawki zwolnionej z podatku VAT przy świadczeniu usług
    poprzez łącza internetowe na rzecz indywidualnego pacjenta, służące profilaktyce,

    ratowaniu, zachowaniu i poprawie zdrowia (...)”. Stanowisko znajduje potwierdzenie także
    w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku w sprawie C-106
    /05 L. u. P. GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że
    „pojęcia «opieki medycznej» oraz «świadczeń opieki medycznej»” (...) odnoszą się do
    świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub
    zaburzeń zdrowia”. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter
    d'Ambrumenilrt (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie
    można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w
    innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w
    jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę ma potwierdzenie w wydanych
    indywidualnych interpretacjach. W interpretacji o sygnaturze 0114-KDIP4-
    2.4012.106.2020.1.MC z dnia 12 maja 2020 r. Organ stwierdził: „Zatem mając na uwadze
    przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa
    podatkowego stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku usługi polegające na
    świadczeniu usług dietetycznych on-line, udzielanych konkretnemu pacjentowi na
    podstawie indywidualnego wywiadu medycznego stanowią usługi w zakresie opieki
    medycznej, służące profilaktyce zachowaniu, ratowaniu przywracaniu i poprawie zdrowia
    w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy”. Podobnie w interpretacji indywidualnej z dnia
    26 maja 2023 r. o sygnaturze 0112-KDIL3.4012.240.2023.1.NW Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko podatnika prowadzącego poradnię
    dietetyczną online, który świadczył usługi za pośrednictwem dietetyków posiadających
    odpowiednie wykształcenie, że usługi dietetyczne świadczone online korzystają ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy. W tym
    kontekście należy wskazać, że dietetyka jest nauką zajmującą się prawidłowym i
    racjonalnym żywieniem człowieka. Rozwój medycyny i nauki o żywieniu dostarcza
    niezbitych dowodów na to, że regularne, prawidłowe żywienie jest najważniejszym
    czynnikiem zmniejszającym ryzyko rozwoju wielu chorób, m.in. otyłości czy przewlekłych
    chorób niezakaźnych oraz przyczynia się do przedłużenia życia z jednoczesną poprawą
    jego jakości. Prawidłowe żywienie stanowi istotny element w profilaktyce zdrowotnej.
    Profilaktyka ta obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom poprzez
    wczesne wykrywanie i leczenie, jak również działania niezbędne dla zachowania,
    przywrócenia i poprawy zdrowia. Odpowiednie odżywianie sprzyja również szybszej
    poprawie zdrowia osób chorych. Udzielane porady dietetyczne zmierzają do
    zahamowania postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobiegania
    powstawaniu niekorzystnych wzorców zachowań społecznych, które przyczyniają się do
    podwyższenia ryzyka wystąpienia choroby.
    Jak wskazano w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca świadczy usługi na
    rzecz osób borykających się z różnymi problemami zdrowotnymi, w tym zaburzeniami
    odżywiania, chorobami metabolicznymi i innymi schorzeniami. Konsultacje dietetyczne są
    udzielane indywidualnie każdemu pacjentowi w oparciu o przeprowadzony szczegółowy
    wywiad medyczny, z uwzględnieniem wyników badań, bieżącym wyjaśnianiem wszelkich
    wątpliwości ze strony pacjenta. Pacjent pozostaje również pod stałą opieką dietetyka.
    Powyższe czynności stanowią istotny element w profilaktyce zdrowotnej obejmującej
    działania mające na celu zapobieganie chorobom poprzez wczesne ich wykrycie i leczenie,
    jak również dla zachowania, przywrócenia i poprawy zdrowia, co stanowi spełnienie
    przesłanki przedmiotowej warunkującej możliwość zastosowania zwolnienia z VAT. Zatem,
    zdaniem Wnioskodawcy świadczone usługi dietetyczne polegające na konsultacjach
    dietetycznych online służą bezpośrednio przywróceniu i poprawie stanu zdrowia
    pacjentów oraz profilaktyce zdrowotnej, tj. poprawy nawyków żywieniowych pacjentów, a
    w konsekwencji poprawy stanu ich zdrowia poprzez zapobieganie lub ograniczanie ryzyka
    występowania chorób. Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy świadczone usługi
    dietetyczne i psychodietetyczne, polegające na udzielaniu konsultacji (zarówno online, jak

    i stacjonarnie) osobom borykającym się z problemami zdrowotnymi lub udzielane w
    profilaktycznym celu poprawy nawyków żywieniowych, w tym poprawy stanu zdrowia i
    profilaktyki zdrowotnej, spełniają przesłanki podmiotowo-przedmiotowe, a co za tym
    idzie, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
    ustawy. Stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę ma potwierdzenie w wydanych
    indywidualnych interpretacjach, w tym: interpretacji z dnia 13 grudnia 2017 r. o
    sygnaturze 0114-KDIP4.4012.475.2017.1.AKO, gdzie czytamy: „Odnosząc się do
    przedmiotu zapytania należy wskazać, że również usługi konsultacji dietetycznych w
    przedmiocie udzielania porad przez Internet, przy wykorzystaniu platformy internetowej,
    jak również za pośrednictwem telefonu, na podstawie wywiadu, przedstawionych
    informacji i wyników badań, w świetle cytowanych przepisów prawa, stanowią usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Zatem, świadczone
    przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Internetu oraz telefonu usługi, stanowią w istocie
    usługi, które można uznać za usługi opieki medycznej i których głównym celem jest
    profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia. W konsekwencji
    świadczone przez Wnioskodawcę usługi będą korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT”, interpretacji z dnia 26 maja 2023 r. o
    sygnaturze 0112-KDIL3.4012.240.2023.1.NW, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko, że „świadczone w formie on-line usługi
    dietetyczne wraz ze stworzeniem indywidualnego programu odżywiania korzystają ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT” oraz „usługi dietetyczne
    wraz ze stworzeniem indywidualnego programu odżywiania oraz dodatkowego planu
    treningowego wspomagającego program odżywiania świadczone (...) w formie on-line,
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c.”.
    Podsumowując, świadczone przez Wnioskodawcę usługi dietetyczne i psychodietetyczne
    online skierowane do osób z problemami zdrowotnymi, korzystają ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ponieważ:
    1. Wnioskodawca posiada odpowiednie wykształcenie kierunkowe w zakresie dietetyki i
      psychodietetyki oraz spełnia przesłanki do uznania go za osobę wykonującą zawód
      medyczny,
    2. Świadczone usługi mają charakter medyczny i służą profilaktyce, zachowaniu,
      ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów,
    3. Forma świadczenia usług (online) nie ma znaczenia dla zastosowania zwolnienia, co
      potwierdza zarówno orzecznictwo sądów jak i interpretacje organów podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w kwestii zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT usług dietetycznych i psychodietetycznych
    online, skierowanych do osób z problemami zdrowotnymi jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach
      działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
    wykonywania zawodów:
      a) lekarza i lekarza dentysty,
      b) pielęgniarki i położnej,
      c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.
        o działalności leczniczej (Dz.U. z 2020 r. poz. 295, 567, 1493, 2112, 2345 i 2401),
      d) psychologa.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
    Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
        przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych
        porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego,
        przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane
        placówki o podobnym charakterze;
      c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
        określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od
    towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone
    warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a
    także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Zwolnieniu od podatku podlegają więc podmioty lecznicze (art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy)
    oraz osoby wykonujące zawody wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, świadczące
    usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia. Nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w
    ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów
    medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.
    Precyzując czynności opieki medycznej, których celem jest profilaktyka, zachowanie,
    ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z
    zastosowaniem wykładni językowej.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk; to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    „Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.
    Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na
    nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie
    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie
    się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Dodatkowo należy wskazać, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE
    wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą
    unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach
    członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu
    podatku VAT (wyrok C-473/08, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał

    Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień
    wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady)
    powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda
    usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    W tym kontekście należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani
    w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. Zatem w tym zakresie należy
    szukać wyjaśnienia w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W wyroku C-106/05, pkt 27 Trybunał stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz
    „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz
    w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano
    również w wyroku C-307/01, pkt 57, gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki
    medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne
    realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w
    zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom
    używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w
    zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu
    tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok
    C-212/01, pkt 40).
    Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości
    UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu
    objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności,
    których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki
    medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług.
    Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi,
    które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają
    charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie).
    Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08: „Cel usługi medycznej
    określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej
    głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to
    wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że:
    „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego),
    obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez
    wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez
    wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub
    innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub
    ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem
    tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania
    medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność
    diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez
    internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.
    Z kolei w wyroku z 4 marca 2021 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda, pkt
    30, TSUE stwierdził, że: „(...) bezsporne jest, że usługa coachingu żywieniowego
    świadczona w placówce sportowej może, w perspektywie średnio- i długoterminowej lub
    bardzo szeroko rozumianej, być instrumentem zapobiegania pewnym chorobom, takim
    jak otyłość. Należy jednak stwierdzić, że to samo odnosi się do samego uprawiania sportu,
    którego rolę uznaje się, tytułem przykładu, za ograniczającą występowanie chorób układu

    krążenia. Usługa taka ma zatem zasadniczo cel zdrowotny, ale nie ma lub nie musi mieć
    celu terapeutycznego. W ww. wyroku wskazano również, że brak jakiejkolwiek wskazówki,
    że usługa ta jest świadczona w celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia
    oraz przywracania zdrowia, a zatem w celu terapeutycznym, prowadzi do stwierdzenia, że
    nie spełnia ona kryterium działalności w interesie publicznym, i tym samym nie jest objęta
    zwolnieniem dotyczącym opieki medycznej i co do zasady podlega opodatkowaniu VAT
    (patrz pkt 31, wyrok C-581/19).”
    Co istotne w przedmiotowej sprawie, w powołanym powyżej wyroku C-581/19, pkt. 33,
    Trybunał stwierdził również, że: „(...) Każda usługa świadczona w ramach wykonywania
    zawodu medycznego lub paramedycznego, skutkująca - nawet w sposób bardzo pośredni
    lub odległy - zapobieżeniem pewnym chorobom, byłaby bowiem objęta zwolnieniem
    przewidzianym w tym przepisie, co nie odpowiada zamiarowi prawodawcy Unii i
    wymogowi ścisłej wykładni takiego zwolnienia, przypomnianemu w pkt 22 niniejszego
    wyroku. Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 61 opinii, sam niepewny związek z
    chorobą, bez konkretnego ryzyka negatywnego wpływu na zdrowie, nie jest wystarczający
    w tym względzie.”
    Zatem, zgodnie z definicją opieki medycznej przedstawioną przez TSUE, to cel, jaki wiąże
    się z usługą wydawania zaleceń żywieniowych, jest decydujący przy ustalaniu, czy taka
    usługa jest objęta definicją opieki medycznej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) (i
    ewentualnie lit. c)) dyrektywy VAT.
    W ślad za ustaleniami Trybunału w sprawie C-581/19 Frenetikexito bezspornie należy
    uznać, że usługi polegające na wydawaniu zaleceń żywieniowych, które można porównać
    do usług coachingu żywieniowego, gdy są skierowane do osób zdrowych, chcących zadbać
    o nawyki żywieniowe oraz profilaktykę zachorowań, nie mogą być uznane za opiekę
    medyczną na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT, a tym samym powinny być
    opodatkowane podatkiem VAT. W przypadku braku kontekstu w postaci leczenia
    medycznego świadczone usługi nie mają celu terapeutycznego. Sytuacja może być jednak
    inna, jeżeli usługi w zakresie wydawania zaleceń żywieniowych są świadczone na rzecz
    pacjentów w kontekście leczenia medycznego w następstwie choroby, którą u nich
    zdiagnozowano. W takim przypadku żywienie pacjenta byłoby bezpośrednio związane z
    zapobieganiem, diagnozowaniem, leczeniem choroby lub przywracaniem zdrowia.
    Taka usługa powinna być uznana za opiekę medyczną na mocy art. 132 ust. 1 lit. b) i c)
    dyrektywy VAT, a zatem zwolniona od opodatkowania podatkiem VAT.
    Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy
    objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z
    profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które
    tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym
    każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na
    rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają
    na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy
    świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą
    realizować, nie mogą korzystać ze zwolnienia.
    Ponadto, pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy
    powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią
    odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa
    towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią
    pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy
    sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
    Jednocześnie wskazać należy, że określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2

    ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze
    zm.), zwanej dalej ustawą o działalności leczniczej.
    W myśl tego przepisu:
      Osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na podstawie
      odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą
      się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
      określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym
    zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie
    do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane
    kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest
    zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim
    poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych
    aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego,
    farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza ww. wymienionymi istnieje
    jeszcze grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone
    zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba
    wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest
    określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa
    takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do
    osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia
    mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje
    należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń
    zdrowotnych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności
    na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.),
    dietetycy i specjaliści do spraw żywienia zostali wymienieni pod numerem 2293 w grupie
    specjalistów do spraw zdrowia, obejmującej m.in. lekarzy, dentystów, pielęgniarki,
    farmaceutów czy diagnostów laboratoryjnych.
    Zgodnie natomiast z poz. 67 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca
    2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach
    stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. z 2023 r.
    poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla dietetyka to:
    - rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. studiów w zakresie dietetyki na kierunku
      przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, nauki o
      zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 1630 godzin
      kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata,
    - rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. studiów w zakresie dietetyki, obejmujących co
      najmniej 1630 godzin kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu
      zawodowego licencjata ukończenie studiów na kierunku dietetyka zgodnie ze
      standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskanie co najmniej
      tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku,
    - rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku dietetyka lub na
      innym kierunku w specjalności dietetyka, obejmujących co najmniej 1784 godziny
      kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata,

    - rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku technologia
      żywności i żywienie człowieka w specjalności żywienie człowieka i uzyskanie co
      najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku rozpoczęcie przed dniem 1
      września 2013 r. i ukończenie szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o
      uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego dietetyk lub dyplomu
      potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie dietetyk albo ukończenie
      technikum, albo szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły
      publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego technik technologii żywienia w specjalności
      dietetyka.
    Zatem, pomimo że zawód dietetyka nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów
    prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady
    związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy
    wykonywania zawodu, wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie
    dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą
    legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
    dziedzinie medycyny.
    Z opisu sprawy wynika, że świadczy Pan usługi konsultacji dietetycznych i
    psychodietetycznych, głównie w formie online.
    Przedmiotem Pana wątpliwości jest możliwość korzystania ze zwolnienia z podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT świadczonych przez Pana ww. usług,
    skierowanych do osób z problemami zdrowotnymi.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że ww. usługi,
    które Pan świadczy, nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18
    ustawy. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, nie jest Pan podmiotem leczniczym w
    rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
    wpisanym do rejestru podmiotów leczniczych. Zatem w analizowanym przypadku nie jest
    spełniona przesłanka podmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku na
    podstawie tego przepisu ustawy.
    Zatem zbadać należy, czy dla zastosowania dla usług dietetycznych i psychodietetycznych
    online, skierowanych do osób z problemami zdrowotnymi spełnia Pan przesłanki
    zwolnienia od podatku wynikające art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
    Wskazał Pan we wniosku, że posiada Pan odpowiednie kwalifikacje i umiejętności do
    prowadzenia poradni dietetycznej (żywieniowej) oraz psychodietetycznej, które zdobył
    Pan na drodze edukacji i ciągłego doskonalenia zawodowego, w tym: tytuł licencjata na (...)
    na kierunku dietetyka ze specjalnością dietetyka kliniczna, tytuł magistra w (...) na
    kierunku dietetyka ze (...) na kierunku psychodietetyka, aktualnie kontynuuje Pan rozwój
    naukowy kształcąc się w (...) w (...). Stale poszerza Pan swoją wiedzę z zakresu dietetyki,
    uczestnicząc w różnych szkoleniach, warsztatach i kursach. Jest Pan również autorem
    publikacji naukowych oraz współautorem książki poświęconej dietetyce i psychodietetyce.
    Prowadzi Pan bloga na temat dietetyki i psychodietetyki, aktywnie uczestniczy w
    konferencjach naukowych oraz udziela się w mediach społecznościowych, dzieląc się
    bezpłatnie swoją wiedzą i doświadczeniem.
    Odnosząc to do powołanych przepisów należy stwierdzić, że zdobyte przez Pana
    wykształcenie daje Panu odpowiednie podstawy do udzielania świadczeń zdrowotnych
    oraz legitymowania się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w dziedzinie medycyny w ramach wykonywania zawodów medycznych, o
    których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    Zatem w analizowanym przypadku spełniona jest przesłanka podmiotowa wskazana w art.
    43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

    Jednocześnie wskazać należy, że jak już wyjaśniono, z powołanego powyżej przepisu
    wynika, że dla zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług istotny jest cel
    wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności,
    które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy).
    Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W związku z
    tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca danej usłudze świadczonej
    na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na podstawie ww. przepisu
    zwalnia się od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Należy podkreślić, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem -
    nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług,
    dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jeśli usługi te nie odpowiadają koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym
    celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia,
    ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od
    podatku.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że usługi dietetyczne, których Pan udziela, mają na celu:
    poprawę stanu zdrowia, samopoczucia i dobrostanu psychofizycznego, minimalizację
    objawów schorzeń i problemów zdrowotnych, utrwalanie prawidłowych wzorców
    zdrowego stylu życia, naukę zdrowego sposobu odżywiania, zapobieganie chorobom
    poprzez kontrolowanie czynników ryzyka (m.in. zaburzeń w gospodarce glukozowej i
    lipidowej, niewłaściwej masy ciała), profilaktykę zdrowotną. Pana usługi dietetyczne są
    integralną częścią procesu leczenia i przywracania zdrowia pacjentów. Współpracuje Pan z
    innymi specjalistami medycznymi, takimi jak lekarze i fizjoterapeuci, do których kieruje
    Pan swoich pacjentów i którzy również kierują do Pana swoich pacjentów, co potwierdza
    znaczenie jego usług w procesie leczenia pacjentów z zaburzeniami odżywiania i innymi
    schorzeniami metabolicznymi. Pacjenci często dzielą się z Panem wynikami badań i
    dokumentacją medyczną, co potwierdza Pana udział w działaniach terapeutycznych oraz
    charakter świadczonej usługi jako medycznej. Pacjenci, którzy korzystają z Pana usług ,
    zazwyczaj są diagnozowani przez lekarzy jako osoby cierpiące na schorzenia takie jak
    zaburzenia odżywiania (np. anoreksja, bulimia), nadwagę z komplikacjami metabolicznymi
    (np. insulinooporność, cukrzyca typu 2), czy zaburzenia nastroju (np. depresja, zaburzenia
    lękowe), gdzie dietoterapia odgrywa kluczową rolę w leczeniu i poprawie stanu zdrowia.
    Świadczone przez Pana usługi są zgodne z obowiązującymi standardami i regulacjami
    zawodowymi, co potwierdza ich profesjonalny charakter. Jako dietetyk przestrzega Pan
    wytycznych Polskiego Towarzystwa Dietetyki oraz innych uznanych organizacji
    branżowych, które określają, że usługi dietetyczne mogą być integralną częścią procesu
    leczenia pacjentów.
    Świadczone przez Pana usługi obejmują: przeprowadzanie wywiadu medyczno-
    żywieniowego, analizę dokumentacji medycznej i wyników badań, ocenę stanu
    odżywienia, opracowanie indywidualnych zaleceń dietetycznych, tworzenie
    spersonalizowanych planów żywieniowych, prowadzenie terapii psychodietetycznej (w
    przypadku pacjentów z zaburzeniami odżywiania), monitoring postępów pacjenta,
    edukację żywieniową oraz współpracę z innymi specjalistami medycznymi w przypadku
    potrzeby.
    Głównym celem świadczonych przez Pana usług jest poprawa zdrowia osób zmagających
    się z problemami zdrowotnymi oraz profilaktyka zdrowotna. Pana usługi mają na celu
    leczenie chorób dietozależnych, minimalizację objawów schorzeń, unormowanie
    parametrów biochemicznych krwi, leczenie zaburzeń odżywiania, poprawę stanu
    psychicznego, osiągnięcie prawidłowej masy ciała oraz profilaktykę chorób

    cywilizacyjnych. Wpływ Pana usług na poprawę zdrowia obejmuje zmniejszenie objawów
    chorobowych, poprawę wyników badań, poprawę jakości życia oraz zmianę nawyków
    żywieniowych na prozdrowotne.
    Zdecydowana większość Pana usług obejmuje wydawanie zaleceń żywieniowych w
    kontekście leczenia medycznego chorób zdiagnozowanych przez lekarzy.
    Celem świadczonych przez Pana usług w większości przypadków jest zapobieganie
    chorobom, wspieranie ich leczenia i/lub przywracanie zdrowia. W przypadku pacjentów z
    istniejącymi diagnozami, Pana usługi stanowią element terapii i mają na celu leczenie lub
    poprawę stanu zdrowia. U osób zgłaszających się bez konkretnych diagnoz, ale z
    objawami sugerującymi problemy zdrowotne, Pana usługi mają charakter zarówno
    diagnostyczny, jak i terapeutyczny. Natomiast u osób zgłaszających się w celach
    profilaktycznych, koncentruj się Pan na zapobieganiu chorobom poprzez edukację
    żywieniową i promowanie zdrowych nawyków.
    Odnosząc się zatem do świadczonych przez Pana usług dietetycznych i
    psychodietetycznych, skierowanych do osób z problemami zdrowotnymi (które są
    przedmiotem Pana pytania), należy przyjąć, że świadczenia te realizują cel terapeutyczny,
    a tym samym są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    Należy bowiem podkreślić, że - jak wynika z opisu sprawy - współpracuje Pan z innymi
    specjalistami medycznymi, takimi jak lekarze i fizjoterapeuci, do których kieruje Pan
    swoich pacjentów i którzy również kierują do Pana swoich pacjentów, co potwierdza
    znaczenie jego usług w procesie leczenia pacjentów z zaburzeniami odżywiania i innymi
    schorzeniami metabolicznymi. Pacjenci często dzielą się z Panem wynikami badań i
    dokumentacją medyczną, co potwierdza Pana udział w działaniach terapeutycznych oraz
    charakter świadczonej usługi jako medycznej. Pacjenci, którzy korzystają z Pana usług,
    zazwyczaj są diagnozowani przez lekarzy jako osoby cierpiące na schorzenia takie jak
    zaburzenia odżywiania (np. anoreksja, bulimia), nadwagę z komplikacjami metabolicznymi
    (np. insulinooporność, cukrzyca typu 2), czy zaburzenia nastroju (np. depresja, zaburzenia
    lękowe), gdzie dietoterapia odgrywa kluczową rolę w leczeniu i poprawie stanu zdrowia.
    Celem świadczonych przez Pana usług w większości przypadków jest zapobieganie
    chorobom, wspieranie ich leczenia i/lub przywracanie zdrowia. W przypadku pacjentów z
    istniejącymi diagnozami, Pana usługi stanowią element terapii i mają na celu leczenie lub
    poprawę stanu zdrowia. U osób zgłaszających się bez konkretnych diagnoz, ale z
    objawami sugerującymi problemy zdrowotne, Pana usługi mają charakter zarówno
    diagnostyczny, jak i terapeutyczny. Ww. okoliczności wskazują zatem, że Pani działania w
    trakcie świadczenia usług dietetycznych i psychodietetycznych polegają na diagnozowaniu
    przyczyn chorób, jak i na prowadzeniu właściwej terapii. Ponadto usługi świadczone przez
    Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawsze poprzedzone są
    przeprowadzeniem szczegółowego wywiadu medycznego (w tym analizą wyników badań
    laboratoryjnych, jeżeli są dostępne) oraz dotychczasowych nawyków żywieniowych
    pacjenta. Na podstawie zebranych informacji decyduje Pan, jakie postępowanie będzie
    najbardziej adekwatne i przynoszące najlepsze rezultaty w postaci poprawy stanu
    zdrowia, samopoczucia oraz dobrostanu psychofizycznego pacjenta
    Tak więc, świadczone przez Pana usługi dietetyczne i psychodietetyczne online,
    skierowane do osób z problemami zdrowotnymi korzystają/będą korzystały ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    W konsekwencji, Pana stanowisko w kwestii zwolnienia od podatku VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT usług dietetycznych i psychodietetycznych online,
    skierowanych do osób z problemami zdrowotnymi, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia
    przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania
    interpretacji.
    Ponadto podkreślam, że w tej interpretacji udzielono odpowiedzi tylko w zakresie
    zadanego pytania tj. w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    19 ustawy o VAT usług dietetycznych i psychodietetycznych online, skierowanych do osób
    z problemami zdrowotnymi. Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art.
    14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa - rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej :
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.