Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.511.2025.3.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Opodatkowanie zwrotu zwaloryzowanej kaucji mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: kaucja-kaucja gwarancyjna
koszt-koszty uzyskania przychodów
opodatkowanie
przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 7 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 27 czerwca 2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.)
    oraz pismem z 7 maja 2025 r. (wpływ 11 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W roku 2024 opuściła Pani lokal mieszkalny wynajmowany przez (...) – był to lokal pod
    wynajem.
    W 2000 r. otrzymując mieszkanie musiała Pani wpłacić kaucję w wysokości ok. (...) PLN.
    Po 24 lata użytkowania zrezygnowała Pani z wynajmu lokalu. Tym samym (...) wg umowy
    wyliczył Pani waloryzacje kwoty kaucji w wysokości (...) PLN a po odliczeniu niewielkich
    poprawek (...) PLN.
    Zgodnie z ustawą przed opuszczeniem lokalu musiała Pani ponieść koszty remontu oraz
    kupić wszystkie urządzenia sanitarne i kuchenkę gazową (wszystkie urządzenia nowe) na
    co posiada Pani paragony i rachunki za ich zakup.
    Przeglądając internet znalazła Pani na portalu Eureka Interpretacja indywidualna ID
    informacji: 594330. Kategoria informacji: Interpretacja indywidualna. Status informacji:
    Aktualna. Data publikacji: 2024-07-17T10:51:02.506Z.
    Z tego wnioskuje Pani, że ta kwota nie podlega opodatkowaniu.
    W uzupełnieniu sprawy wskazała Pani co następuje.
    Waloryzacja kaucji mieszkaniowej została wyliczona zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia
    21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie
    kodeksu cywilnego.
    Koszty poniesione na zakup urządzeń wymienionych we wniosku poniosła Pani sama, nie
    zostały Pani zwrócone. Posiada Pani na nie faktury imienne, z tym, że spółdzielni musiała
    Pani oddać oryginały a sama posiada Pani kopie faktur. W uzupełnieniu wniosku wskazała
    Pani również, że nie posiada Pani faktur dokumentujących wydatki poniesione na remont.

## Pytanie

1. Czy powinna Pani odprowadzić podatek od tej kwoty?
    2. Czy koszty poniesione na remont i zakup urządzeń sanitarnych tamtego lokalu może
      Pani odliczyć w kosztach zaznania rocznego?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, koszty poniesione na zakup urządzeń sanitarnych powinna Pani móc
    odliczyć w zeznaniu rocznym. Nie posiada Pani faktur dotyczących remontu mieszkania,
    posiada Pani tylko faktury imienne na zakup urządzeń sanitarnych.
    Nie powinna Pani również płacić podatku od wypłaconej kaucji gdyż wypłacona kwota
    zawiera Pani wpłatę sprzed 24 lat, a kwota jaka została Pani wypłacona nie ma nawet
    urealnionej wartości kaucji na dzień dzisiejszy kwoty wpłaconej 24 lata temu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca
    dokonał w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie między
    innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów
    z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii można zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Z treści powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i
    prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc
    podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku
    których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na

      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z kolei na mocy art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, w 2024 r. opuściła Pani lokal mieszkalny
    wynajmowany od (...). W 2000 r. otrzymując mieszkanie musiała Pani wpłacić kaucję w
    wysokości ok. (...) PLN. Po 24 lata użytkowania zrezygnowała Pani z wynajmu lokalu, tym
    samym (...) wg umowy wyliczył Pani waloryzacje kwoty kaucji w wysokości (...) PLN a po
    odliczeniu niewielkich poprawek (...) PLN. Zgodnie z ustawą przed opuszczeniem lokalu
    musiała Pani ponieść koszty remontu oraz kupić wszystkie urządzenia sanitarne i
    kuchenkę gazową. Waloryzacja kaucji mieszkaniowej została wyliczona zgodnie z art. 36
    ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie
    gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Koszty poniesione na zakup urządzeń
    wymienionych we wniosku poniosła Pani sama, nie zostały Pani zwrócone. Posiada Pani
    faktury imienne za zakup urządzeń sanitarnych. Nie posiada Pani faktur dokumentujących
    wydatki poniesione na remont.
    Stosownie do art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów,
    mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    725):
      Zwrot zwaloryzowanej kaucji następuje w kwocie równej iloczynowi kwoty
      miesięcznego czynszu obowiązującego w dniu zwrotu kaucji i krotności czynszu
      przyjętej przy pobieraniu kaucji, jednak w kwocie nie niższej niż kaucja pobrana.
    Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 4 tej ustawy:
      Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu lub nabycia
      jego własności przez najemcę, po potrąceniu należności wynajmującego z tytułu
      najmu lokalu.
    Natomiast, w myśl art. 36 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym
    zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego:
      Kaucja wpłacona przez najemcę w okresie obowiązywania ustawy, o której mowa w
      art. 39, podlega zwrotowi w zwaloryzowanej kwocie odpowiadającej przyjętemu przy
      jej wpłacaniu procentowi wartości odtworzeniowej lokalu obowiązującej w dniu jej
      zwrotu, w terminie określonym w ust. 1. Zwrócona kwota nie może być jednak niższa
      od kwoty kaucji wpłaconej przez najemcę.
    Istota waloryzacji świadczeń pieniężnych opiera się na założeniu, że ma ona na celu
    dostarczenie wierzycielowi takiej samej wartości ekonomicznej, jaką prezentowała
    wierzytelność pieniężna w chwili jej powstania. Celem waloryzacji jest więc przywrócenie
    jej – przynajmniej z pewnym przybliżeniem – początkowej wartości wierzytelności w
    zmienionych istotnie warunkach ekonomicznych (por. wyrok Sądu Najwyższego z 5
    grudnia 2000 r., sygn. akt IV CKN 181/00).

    Dokonując oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego należy wskazać, że
    w sytuacji, gdy kwota zwrotu kaucji jest wyższa od kwoty wpłaconej, osoba fizyczna osiąga
    przysporzenie majątkowe, które stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art.
    20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, kwota stanowiąca różnicę pomiędzy wypłaconą Pani zwaloryzowaną kwotą kaucji a
    kwotą kaucji uprzednio uiszczonej, stanowi podlegający opodatkowaniu przychód z innych
    źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, kwota ww. przysporzenia majątkowego
    powinna być przez Panią rozliczona w rocznym zeznaniu podatkowym składanym za rok,
    w którym ją Pani otrzymała.
    Wobec powyższego Pani stanowisko w tej części należało uznać za nieprawidłowe.
    Jednocześnie należy mieć na uwadze postanowienia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis ten stanowi, że:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem
      przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodu,
      nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      być właściwie udokumentowany.
    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania
    przychodów, stanowi niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętego przychodu.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i
    o zmianie Kodeksu cywilnego:
      Zawarcie umowy najmu może być uzależnione od wpłacenia przez najemcę kaucji
      zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu lokalu, przysługujących
      wynajmującemu w dniu opróżnienia lokalu. Kaucja nie może przekraczać
      dwunastokrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego według stawki
      czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu.
    Zgodnie natomiast z art. 6e ust. 1 ww. ustawy:
      Po zakończeniu najmu i opróżnieniu lokalu najemca jest obowiązany odnowić lokal i
      dokonać w nim obciążających go napraw, a także zwrócić wynajmującemu
      równowartość zużytych elementów wyposażenia technicznego, wymienionych w art.
      6b ust. 2 pkt 4, które znajdowały się w lokalu w chwili wydania go najemcy. Jeżeli
      najemca w okresie najmu dokonał wymiany niektórych elementów tego
      wyposażenia, przysługuje mu zwrot kwoty odpowiadającej różnicy ich wartości
      między stanem istniejącym w dniu objęcia lokalu oraz w dniu jego opróżnienia.
      Należne kwoty oblicza się według cen obowiązujących w dniu rozliczenia.

    Biorąc pod uwagę powyższe należy przyjąć, że wydatki przeznaczone na zakup urządzeń
    sanitarnych i kuchenki gazowej spełniają warunki, które pozwalają uznać je za koszty
    uzyskania przychodu w stosunku do omawianego przychodu, ponieważ ich poniesienie
    gwarantowało Pani odzyskanie kaucji w należytej wysokości.
    W związku z powyższym, w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym otrzymała
    Pani zwrot zwaloryzowanej kaucji powinna Pani wykazać przychody z innych źródeł w
    wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy wypłaconą Pani zwaloryzowaną kwotą kaucji a
    kwotą kaucji uprzednio uiszczonej oraz koszty uzyskania przychodu, na które składać się
    będą kwoty poniesione na nabycie urządzeń sanitarnych i kuchenki gazowej.
    Odnosząc się natomiast do kosztów poniesionych przez Panią na remont
    przedmiotowego lokalu mieszkalnego wskazuję, że nie mogą one zostać uznane za koszty
    uzyskania przychodu, ponieważ nie zostały należycie udokumentowane. Jak wskazała Pani
    w uzupełnieniu wniosku, nie posiada Pani faktur potwierdzających poniesienie ww.
    wydatków.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej należy wskazać, że
    interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie
    obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez
    danego podatnika. Powołana interpretacja nie stanowi źródła powszechnie
    obowiązującego prawa, więc zawartego w niej stanowiska organu podatkowego nie
    można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.