Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.508.2019.2.TK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-03
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uznania transakcji sprzedaży dwóch działek za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działki; grunty; sprzedaż; udział
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2019 r. (data wpływu 24 września 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2019 r. (data wpływu 29 listopada 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji sprzedaży dwóch działek za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji sprzedaży dwóch działek za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 listopada 2019 r. (data wpływu 29 listopada 2019 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wraz z żoną jako osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej w 2013 r. poszukiwali w okolicy zamieszkania działki/gruntu o powierzchni w przedziale 5-10 tys. m2. Przedział metrażowy uzależniony był od ceny za m2, jak i również podażą w wyżej wskazanej okolicy zamieszkania. W oparciu o informacje uzyskane w Gminie Wnioskodawca wraz z żoną nie mieli sposobności nabycia jednej działki mieszczącej się w powyższym progu metrażowym. W konsekwencji w dniu 31 grudnia 2013 r. dokonali zakupu 4 sąsiadujących ze sobą działek objętych jednym aktem notarialnym o łącznej powierzchni nieco ponad 7 tys. m2 w miejscowości położonej 8-10 kilometrów od miejsca zamieszkania. Nabyty grunt (4 działki) nie posiadał/posiadały w dniu nabycia ani na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, tzn. 19 września 2019 r. jakichkolwiek mediów typu: woda, kanalizacja, prąd itp. Celem zakupu powyższych działek przez Wnioskodawcę oraz żonę była chęć zabezpieczenia w przyszłości swoich dzieci, tzn. przekazanie w przyszłości dwóm synom majątku w nadziei, że w przeciągu kilku/kilkunastu lat ziemia mogłaby zyskać na wartości i stanowić dobry początek dla rozpoczynających swoją indywidualną ścieżkę życiową synów.

Z uwagi na pewne zdarzenia losowe sytuacja materialna Wnioskodawcy oraz żony uległa pogorszeniu, co w efekcie końcowym doprowadziło do konieczności podjęcia decyzji sprzedaży całości lub części nabytych działek. Wnioskodawca wraz z żoną dokonał/dokonali weryfikacji cen rynkowych na podstawie przeglądu ogłoszeń sprzedaży działek w miejscowości o podobnych parametrach, tzn. bez mediów jak i również tych, które już je posiadają.

Ćwiczenie miało na celu wyznaczyć progi graniczne (ceny rynkowe), które na podstawie próby przedstawiły/przedstawiają się w następujący sposób:

1.  Działka o powierzchni 5 992 m2, cena za m2 39,89 zł, brak mediów,
2.  Działka o powierzchni 3 011 m2, cena za m2 49,49 zł, brak mediów,
3.  Działka o powierzchni 4 605 m2, cena za m2 70,00 zł, z mediami.

W oparciu o powyższą weryfikację, tzn. parametry działek, ceny rynkowe funkcjonujące w miejscowości oraz sytuację materialną Wnioskodawca oraz jego żona dokonali wyznaczenia ceny mieszczącej się w dolnym progu przedstawionej powyżej próby, gdyż zaprezentowane ogłoszenia działek stanowią ogłoszenia umieszczone w różnych okresach i utrzymywanych przez różne okresy na stronach internetowych, tzn. że potencjalni sprzedawcy czekają na ofertę, która zaspokoi również ich oczekiwania (nie mają sytuacji pozyskania szybkiego zastrzyku gotówki).

Natomiast celem Wnioskodawcy i jego żony w oparciu o konsultacje z doradcą finansowym jest doprowadzenie do szybszej transakcji z uwagi na konieczność pozyskania środków finansowych umożliwiających pozyskanie płynnej gotówki lub/i zainwestowanie jej w bardziej płynne aktywa umożliwiające odzyskanie niezbędnej płynności finansowej. Tego rodzaju sytuacja Wnioskodawcy i jego żony potwierdza założenie ekonomiczne, tzw. złota reguła bilansowa mówiąca o tym, że aktywa długoterminowe jakimi jest np. grunt (działki) wykazują niskie tempo zamiany na gotówkę. Oznacza to nic innego jak fakt, że tego rodzaju aktywa trwałe są mniej płynne niż aktywa obrotowe, np. samochód lub oczywiście gotówka. Należy podkreślić, że wyznaczona cena za m2 jest ceną rynkową, tzn. mieszczącą się w przedziale aktualnie istniejących cen jakie na rynku w miejscowości funkcjonuje.

Na umieszczone przez Wnioskodawcę i jego żonę ogłoszenie sprzedaży działek została uzyskana szybka odpowiedź od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą będącą czynnym podatnikiem VAT. Potencjalny nabywca wyraził jednak chęć zakupu tylko dwóch działek stanowiących 3 965 m2 w łącznej powierzchni nabytych przez Wnioskodawcę i jego żonę gruntu (4 działki).

Potencjalny nabywca jest małym deweloperem, który zajmuje się wyszukiwaniem małych powierzchni inwestycyjnych pozwalających na ograniczenie kosztów inwestycyjnych (mniejsza skala działania) i tym samym ograniczenie ryzyka związanego z np. długim okresem sprzedaży posadowionego budynku na nabytym wcześniej gruncie (minimalizacja ryzyka utraty ewentualnej płynności finansowej).

Pomimo faktu, że oferta dotyczy sprzedaży tylko części działek a nie całości Wnioskodawca i jego żona są zainteresowani sprzedażą, gdyż na rynku lokalnym nie jest łatwo dokonać zbycia posiadanych aktywów tego rodzaju co potwierdza wcześniej opisane założenie ekonomiczne (złota reguła bilansu).

Dodatkowo Wnioskodawca podkreśla, że nie sztuką ani celem Wnioskodawcy i jego żony jest sprzedaż części swego majątku po cenie niższej niż dyktuje rynek w tej okolicy. Przy założeniu, że Wnioskodawca i jego żona dokonają transakcji sprzedaży 2 z 4 działek powyżej wskazanemu deweloperowi nie zakładają już sprzedaży dwóch pozostałych działek.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca odpowiedział w następujący sposób:

*   Pyt. nr 1 Jakie numery ewidencyjne posiadają działki, które mają być przedmiotem sprzedaży? Ad 1 1/1 oraz 1/2
*   Pyt. nr 2 Czy dla działek, które mają być przedmiotem sprzedaży jest sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak, to kto wystąpił o jego sporządzenie i jakie jest przeznaczenie przedmiotowych działek w myśl tego planu? Ad 2 Dla przedmiotowych działek nie ma sporządzonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
*   Pyt. nr 3 Czy w odniesieniu do przedmiotowych działek wydana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu? Jeśli tak, to kto wystąpiło tę decyzję i jakie jest przeznaczenie przedmiotowych działek w myśl tej decyzji? Ad 3 Dla przedmiotowych działek została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wystąpił o nią Wnioskodawca. Przeznaczenie w myśl decyzji obejmuje budynki mieszkalne jednorodzinne.
*   Pyt. nr 4 Czy przedmiotowe działki były/są wykorzystywane przez wnioskodawcę w działalności gospodarczej. W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą? Jeżeli tak, należy wskazać na czym polegała/polega ta działalność i w jakim okresie była/jest wykonywana? Ad 4 Przedmiotowe działki nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej.
*   Pyt. nr 5 Czy przedmiotowe działki były/są wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności rolniczej? Jeśli tak, to należy wskazać, czy Wnioskodawca prowadził gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy zwolniony od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy? Ad 5 Przedmiotowe działki nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności rolniczej.
*   Pyt. nr 6 Czy z przedmiotowych działek dokonywane były przez Wnioskodawcę zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych? Czy Wnioskodawca przeznaczał produkty rolne z przedmiotowych działek wyłącznie na własne potrzeby? Ad 6 Z przedmiotowych działek nie były dokonywane przez Wnioskodawcę zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych.
*   Pyt. nr 7 Czy Wnioskodawca był/jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, jeśli tak, to w jakim czasie i z jakiego tytułu? Ad 7 Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Data rejestracji miała miejsce w dniu 1 września 2011 r. W ramach działalności świadczone są głównie usługi marketingowo-reklamowe.
*   Pyt. nr 8 W jaki sposób działki, które maja być przedmiotem sprzedaży były/są wykorzystywane przez Wnioskodawcę od momentu nabycia do momentu sprzedaży? Ad 8 Od momentu zakupu do momentu sprzedaży działki w żaden sposób nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę.
*   Pyt. nr 9 Czy działki będące przedmiotem zapytania, Wnioskodawca udostępniał/udostępnia innym osobom, na podstawie najmu, dzierżawy, użyczenia itp.? Jeżeli tak, to czy były/są to umowy odpłatne i kiedy zostały zawarte. Ad 9 Przedmiotowe działki nigdy nie były udostępniane przez Wnioskodawcę innym osobom.
*   Pyt. nr 10 W jaki sposób Wnioskodawca wykorzysta otrzymane ze sprzedaży przedmiotowych działek środki finansowe? Ad 10 Wnioskodawca rozważa różne opcje wykorzystania otrzymanych ze sprzedaży przedmiotowych działek środków finansowych, m.in. zainwestowanie ich w coś bardziej płynnego w zależności od stopy zwrotu lub ewentualnie pozostawienie części środków. Za pośrednictwem doradców obserwuje wszelkie opcje zainwestowania pieniędzy.
*   Pyt. nr 11 Czy Wnioskodawca w celu sprzedaży wskazanych we wniosku działek poniósł lub też zamierza ponieść nakłady związane z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży, np. ogrodzenie, podział, doprowadzenie mediów, wystąpienie o warunki zabudowy, utwardzenie dróg wewnętrznych, wytyczenie dostępu do drogi publicznej, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek itp.? Jeśli tak, to jakie to są/będą nakłady? Ad 11 Wnioskodawca oprócz wystąpienia o warunki zabudowy nie poniósł ani nie zamierza ponieść innych nakładów na przedmiotowe działki.
*   Pyt. nr 12 Gdzie (w jaki sposób) Wnioskodawca ogłosił chęć sprzedaży przedmiotowych działek? Ad 12 Ogłoszenie zostało zamieszczone na serwisie ogłoszeniowym (…).pl.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy transakcja sprzedaży 2 działek podlega pod czynności opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja zbycia 2 działek nie powinna podlegać pod czynności opodatkowania podatkiem VAT z uwagi na fakt, że zakup miał na celu zabezpieczyć prywatne interesy rodzinne (synów), a sprzedaż 2 działek podyktowana jest koniecznością utrzymania płynności finansowej co de facto oznacza, że jest to swego rodzaju sytuacja wymuszona na Wnioskodawcy (zdarzenie losowe). W tym momencie plany Wnioskodawcy oraz jego żony zostały zweryfikowane przez nieplanowaną sytuację życiową z jaką w danym momencie przyszło im się zetknąć. Podkreślić należy, że Wnioskodawca oraz jego żona nie zakupili 4 działek w celach handlowych, tzn. w celu osiągnięcia korzyści finansowych, a zwłaszcza w celu prowadzenia regularnego/ciągłego obrotu tego rodzaju aktywami prowadząc tym samym do regularnego osiągania korzyści finansowych w tym zakresie. Od początku cel i założenie miało charakter prywatny. Dodatkowym aspektem jest skala zjawiska, która nie nosi znamion ciągłości/regularności/systematyczności polegającej na nabywaniu przez Wnioskodawcę i jego żonę w okresach wcześniejszych ani obecnych gruntów, które przykładowo by dzielili zakładając od początku chęć generowania z tego tytułu dochodów. W art. 15 ustawy o VAT wskazano, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast ustęp 2 powyższego artykułu wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Na tym etapie kluczowe znaczenie ma cel oraz plan jaki Wnioskodawca i jego żona mieli/mają względem posiadanego majątku (2 działek). Zdaniem Wnioskodawcy i jego żony, art. 15 ustawy o VAT nie znajduje zastosowania, gdyż od zakupu do potencjalnej sprzedaży nie dokonali jakichkolwiek zmian prowadzących do zwiększenia atrakcyjności i tym samym wartości działek w celu wygenerowania wartości dodanej (zwiększenie ceny sprzedaży). Najważniejszym jednak elementem składowym jest brak charakteru ciągłości/regularności/systematyczności co mogłoby świadczyć, że Wnioskodawca chciał/chce czerpać z tego rodzaju czynności korzyści finansowe co miałoby wówczas znamiona prowadzenia w tym zakresie działalności opodatkowanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Zauważyć należy, że samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu (w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby w ramach określonych transakcji podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działek podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wraz z żoną jako osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej w dniu 31 grudnia 2013 r. dokonali zakupu 4 sąsiadujących ze sobą działek objętych jednym aktem notarialnym o łącznej powierzchni nieco ponad 7 tys. m2. Nabyty grunt nie posiadał w dniu nabycia ani na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, tzn. 19 września 2019 r. jakichkolwiek mediów typu: woda, kanalizacja, prąd itp. Celem zakupu powyższych działek przez Wnioskodawcę oraz żonę była chęć zabezpieczenia w przyszłości swoich dzieci. Z uwagi na pewne zdarzenia losowe sytuacja materialna Wnioskodawcy oraz żony uległa pogorszeniu, co w efekcie końcowym doprowadziło do konieczności podjęcia decyzji sprzedaży całości lub części nabytych działek.

Potencjalny nabywca wyraził chęć zakupu tylko dwóch działek stanowiących 3 965 m2 w łącznej powierzchni nabytych przez Wnioskodawcę i jego żonę gruntu.

Przedmiotem sprzedaży mają być działki o numerach 1/1 oraz 1/2.

Dla przedmiotowych działek nie ma sporządzonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla tych działek została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wystąpił o nią Wnioskodawca. Przeznaczenie w myśl decyzji obejmuje budynki mieszkalne jednorodzinne.

Przedmiotowe działki nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności rolniczej, a z działek tych nie były dokonywane przez Wnioskodawcę zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Data rejestracji miała miejsce w dniu 1 września 2011 r. W ramach działalności świadczone są głównie usługi marketingowo-reklamowe.

Od momentu zakupu do momentu sprzedaży działki w żaden sposób nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę oraz nigdy nie były udostępniane przez Wnioskodawcę innym osobom.

Wnioskodawca rozważa różne opcje wykorzystania otrzymanych ze sprzedaży przedmiotowych działek środków finansowych, m.in. zainwestowanie ich w coś bardziej płynnego w zależności od stopy zwrotu lub ewentualnie pozostawienie części środków. Za pośrednictwem doradców obserwuje wszelkie opcje zainwestowania pieniędzy.

Wnioskodawca oprócz wystąpienia o warunki zabudowy nie poniósł ani nie zamierza ponieść innych nakładów na przedmiotowe działki. Ogłoszenie o sprzedaży działek zostało zamieszczone na serwisie ogłoszeniowym (…).pl.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy czynność sprzedaży dwóch działek przedstawionych we wniosku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika natomiast taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Co prawda Wnioskodawca wystąpił o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jednakże samej tej czynności nie można uznać za podjęcie środków zbliżonych do tych, jakie podejmują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Zatem dokonując sprzedaży dwóch działek Wnioskodawca nie będzie zachowywał się jak handlowiec, a podejmowane przez niego czynności będą stanowiły jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego majątku prywatnego.

W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.

Podsumowując, w związku z dostawą działek nr 1/2 oraz 1/2 Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, ponieważ nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowych działek nie będzie stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż dwóch działek (działki nr 1/1 i 1/2), będących przedmiotem wniosku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie nie będzie występował w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa podatkowego – niniejsza interpretacja skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla żony Wnioskodawcy. Żona Wnioskodawcy, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.