Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.731.2019.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-17
Teza: Prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej.
Słowa kluczowe: dzierżawa; gmina; odliczenia-odliczenie od podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2019 r. (data wpływu 11 grudnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 lutego 2020 r. (data wpływu 13 lutego 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in. prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 lutego 2020 r. (data wpływu 13 lutego 2020 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz w dniu 10 lutego 2020 r. wpłacono brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej również jako VAT). Zgodnie z przyjętą dotychczas praktyką, Gmina prowadzi inwestycje z zakresie budowy oraz rozbudowy infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, która następnie wykorzystywana jest do wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT – odpłatna dostawa wody i odpłatne odprowadzanie ścieków.

Usługi w tym zakresie, w imieniu i na rzecz Gminy świadczy Miejski Zakład Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. z siedzibą (dalej także jako MZWiK), będący spółką utworzoną w celu prowadzenia gospodarki komunalnej stosownie do treści art. 2 w związku z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 712, z późn. zm.).

Wnioskodawca posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym tejże spółki. MZWiK jest zarejestrowanym (odrębnym od Gminy), czynnym podatnikiem VAT i z tytułu świadczonych usług dostawy wody i odprowadzania ścieków odprowadza do właściwego urzędu skarbowego podatek VAT należny.

W latach 2020-2022, Gmina planuje zrealizować inwestycję w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (…) i w miejscowości (…). Na realizację powyższego zadania, Gmina planuje pozyskać dofinansowanie ze środków europejskich i w tym celu złożyła wniosek do Urzędu Marszałkowskiego Województwa o przyznanie stosownej pomocy na operacje typu „Gospodarka wodno- ściekowa” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem i rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i oszczędzanie energii” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Prace w powyższym zakresie obejmą budową brakującą część infrastruktury kanalizacyjnej, którą zobligowany jest dysponować dostawca usług odbiorów ścieków komunalnych w ramach świadczonych usług. Ponoszone wydatki na realizację przedmiotowej inwestycji udokumentowane będą fakturami VAT wystawianymi na Gminę, w odniesieniu do których nie wystąpią ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy.

Wytworzony w wyniku realizacji inwestycji majątek, stanowić będzie dla Gminy odrębny środek trwały o wartości przekraczającej 10 tys. PLN netto, który nadal pozostanie jej własnością, natomiast niezwłocznie po oddaniu wybudowanej kanalizacji do użytkowania, zostanie ona wydzierżawiona na rzecz Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. Wysokość czynszu dzierżawnego ustalona zostanie w wysokości odpowiadającej właściwym odpisom amortyzacyjnym od wytworzonego majątku, a w przypadku ewentualnej konieczności częściowego sfinansowania przedsięwzięcia środkami pochodzącymi z zaciągniętego kredytu, czynsz powiększony zostanie o ponoszone przez Gminę koszty obsługi długu. Czynsz ten regulowany będzie przez Spółkę na rzecz Gminy na postawie wystawianych faktur VAT, zgodnie bowiem ze stanowiskiem Gminy będzie on podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT według podstawowej stawki, a w konsekwencji będzie wykazywany w rejestrze sprzedaży Gminy, w składanych deklaracjach VAT, a VAT należny będzie odprowadzany do właściwego Gminie urzędu skarbowego.

Wybudowana sieć będzie zatem służyła Gminie wyłącznie do wykonywania odpłatnie usług dzierżawy sieci na rzecz Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o., co oznacza, iż ponoszone przez Gminę wydatki na realizację tej inwestycji będą miały związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi i nie będą miały związku z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu (w szczególności kanalizacja sanitarna nie będzie służyła Gminie i jednostkom organizacyjnym Gminy do wykonywania nieodpłatnych zadań własnych).

W uzupełnieniu wniosku Gmina wskazała że:

1.  Dzierżawa kanalizacji sanitarnej, o której mowa w złożonym wniosku – na rzecz Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. rozpocznie się i zostanie wykonana po dniu 31 marca 2020 r., zawarcie pierwszej umowy planowane jest na okres 3 lat, następnie umowa ta będzie przedłużana o kolejne okresy, przy czym łączny okres jej trwania nie będzie krótszy niż 10 lat.
2.  Faktury za świadczone usługi dzierżawy sieci kanalizacji sanitarnej będą wystawiane po dniu 31 marca 2020 r.
3.  Szacowana wartość nakładów inwestycyjnych (zgodnie z posiadanym kosztorysem) wynosi 3.876.954,01 PLN brutto, ostateczna wartość ustalona zostanie po wyłonieniu wykonawcy w drodze przetargu nieograniczonego.
4.  Miesięczny obrót z tytułu dzierżawy Spółce majątku powstałego w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji, tj. sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowościach (…) i (…) szacowany jest na poziomie 1/12 amortyzacji ustalonej rocznie w wysokości 4,5% wartości tej inwestycji i jego nominalna wysokość określona zostanie w zależności od ostatecznej ceny ustalonej w wyniku przeprowadzonego postępowania przetargowego oraz ewentualnego prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT. Przyjmując szacowaną wartość nakładów inwestycyjnych na poziomie kosztorysowym, tj. w kwocie 3.876.954,01 PLN oraz brak możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT miesięczny czynsz dzierżawny wynosić będzie 14.538,58 PLN netto.
5.  Obrót z tytułu przedmiotowej dzierżawy w skali roku w stosunku do dochodów ogółem/dochodów własnych kształtował się będzie na poziomie poniżej 1%.
6.  Kalkulacji czynszu dokonano przy założeniu jego wysokości na poziomie odpisów amortyzacyjnych ustalonych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym zakresie na poziomie 4,5% rocznie. Miejski Zakład Wodociągów i Kanalizacji działając na terenie Gminy zajmuje pozycję monopolisty w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzanie ścieków, zatem brak jest odniesienia do realiów rynkowych, ustalona wysokość czynszu na poziomie amortyzacji gwarantuje natomiast zabezpieczenie (zgromadzenie) środków na odtworzenie majątku w przyszłości.
7.  Wysokość czynszu dzierżawnego umożliwi zwrot poniesionych nakładów po upływie ponad 22 lat.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej.

Stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo to przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek - nabywcą towarów i usług jest podatnik VAT oraz nabywane towary i usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Jak wskazano w opisie sprawy, po wybudowaniu sieci kanalizacji sanitarnej i oddaniu jej do użytkowania, niezwłocznie nastąpi jej oddanie w dzierżawę na rzecz Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sanitarnej Spółka z o.o. Tym samym, zgodnie ze stanowiskiem zawartym w niniejszym wniosku w pkt 1, z chwilą zawarcia umowy dzierżawy – Gmina rozpocznie wykorzystywanie jej do czynności opodatkowanych VAT. Gmina będzie wystawiała faktury VAT, dokumentujące wynagrodzenie z tytułu umowy dzierżawy, które następnie będzie wykazywane w rejestrach sprzedaży Gminy oraz w składanych deklaracjach VAT. Podatek VAT należny odprowadzany będzie na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Wobec powyższego, zdaniem Gminy - będzie ona dokonywała nabycia towarów i usług związanych z budową sieci kanalizacji sanitarnej jako podatnik VAT oraz będzie wykorzystywała przedmiotowe wydatki wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. W konsekwencji Gminie będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z planowaną realizacją inwestycji zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (…) i w miejscowości (…).

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych w odniesieniu do analogicznego stanu prawnego tj.:

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 maja 2017 r., sygn. 0112- KDIL4.4012.38.2017.2.AR;
*   w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4012.100.2017.2.JK;
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 marca 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-1.4012.43.2018.2.MN.

Tym samym, zdaniem Gminy – będzie ona miała prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy wskazanej wyżej sieci kanalizacji sanitarnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak, na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stwierdzić należy, że każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższych unormowań wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zatem, organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Natomiast organy te, będą podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie: czynności innych niż te które mieszczą się w ramach ich zadań oraz czynności mieszczących się w ramach ich zadań, ale wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W latach 2020-2022, Gmina planuje zrealizować inwestycję w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (…) i w miejscowości (…). Wybudowana sieć będzie służyła Gminie wyłącznie do wykonywania odpłatnie usług dzierżawy sieci na rzecz Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. Ponoszone przez Gminę wydatki na realizację tej inwestycji będą miały związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi i nie będą miały związku z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu (w szczególności kanalizacja sanitarna nie będzie służyła Gminie i jednostkom organizacyjnym Gminy do wykonywania nieodpłatnych zadań własnych).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Dzierżawa sieci kanalizacji sanitarnej jest czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), zatem dla tych czynności Gmina występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Czynności wykonywane na podstawie zawartej przez Gminę umowy dzierżawy nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania na mocy powołanego wyżej art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, a zrealizowaną inwestycję będzie wykorzystywała w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Jak wynika z opisu sprawy – ponoszone przez Gminę wydatki na realizację tej inwestycji będą miały związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi i nie będą miały związku z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca działa jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją ww. inwestycji będą służyć do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Zaznaczenia wymaga jednak, że Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Ponadto tutejszy organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o opis sprawy, w tym w szczególności o informacje, że „Wybudowana sieć będzie zatem służyła Gminie wyłącznie do wykonywania odpłatnie usług dzierżawy sieci na rzecz Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o., co oznacza, iż ponoszone przez Gminę wydatki na realizację tej inwestycji będą miały związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi i nie będą miały związku z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu (w szczególności kanalizacja sanitarna nie będzie służyła Gminie i jednostkom organizacyjnym Gminy do wykonywania nieodpłatnych zadań własnych)”. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Jednocześnie tut. organ wskazuje, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestie w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2), natomiast w zakresie opodatkowania usług dzierżawy sieci kanalizacji sanitarnej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.