Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-315/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-12
Teza: Czy dla potrzeb ustalenia przychodu pracownikom z tytułu otrzymanego deputatu opałowego w naturze należy przyjąć średnią cenę 1 mp drewna opałowego sosnowego ustalonego przez Lasy Państwowe w grudniu roku poprzedniego, taką jaką stosuje się przy wypłacie ekwiwalentu, czy cenę sprzedaży 1 mp drewna opałowego stosowaną w Nadleśnictwie?
Słowa kluczowe: deputat; drewno-drewno opałowe; ekwiwalent; las; nadleśnictwo; przychód-przychód ze stosunku pracy; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Nadleśnictwa przedstawione we wniosku z dnia 05 lutego 2008r. (data wpływu do tut. Biura - 13 lutego 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia przychodu pracowników z tytułu otrzymanego deputatu opałowego w naturze – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2008r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia przychodu pracowników z tytułu otrzymanego deputatu opałowego w naturze.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Nadleśnictwo wchodzące w skład organizacji Lasy Państwowe jako pracodawca na podstawie § 15 ust. 1 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe zawartego w dniu 29 stycznia 1998r. wydaje swoim pracownikom deputat w ilości 30 mp grubizny opałowej sosnowej lub na jego wniosek 27 mp grubizny opałowej liściastej twardej rocznie w naturze bezpłatnie.

Zgodnie z § 15 pkt 2 ww. układu na wniosek pracownika, w zamian za drewno wypłacana jest gotówką równowartość ww. ilości grubizny opałowej obliczoną jako iloczyn liczby 30 i średniej ceny 1 mp drewna opałowego sosnowego w całej organizacji Lasy Państwowe w grudniu roku poprzedniego.

Nadleśnictwo do tej pory wypłacało wszystkim pracownikom ekwiwalent i dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych przyjmowało wartość 30 mp drewna sosnowego stosując cenę za 1 mp ustaloną w Lasach Państwowych w grudniu roku poprzedniego. Od stycznia 2008r. Nadleśnictwo będzie wydawać pracownikom drewno w naturze zgodnie z § 15 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dla potrzeb ustalenia przychodu pracowników z tytułu otrzymanego deputatu opałowego w naturze należy przyjąć średnią cenę 1 mp drewna opałowego sosnowego ustalonego przez Lasy Państwowe w grudniu roku poprzedniego, taką jaką stosuje się przy wypłacie ekwiwalentu, czy cenę sprzedaży 1 mp drewna opałowego stosowaną w Nadleśnictwie?

Zdaniem Nadleśnictwa za podstawę ustalenia pracownikom przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zarówno w zakresie deputatu jak i ekwiwalentu, należy przyjąć cenę sprzedaży 1 mp drewna opałowego sosnowego ustaloną przez Lasy Państwowe.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie art. 12 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Pracodawca, obok wypłat pieniężnych, może przekazywać swoim pracownikom określone świadczenia rzeczowe albo też wypłacać ekwiwalenty tych świadczeń. Świadczenia rzeczowe mogą mieć charakter obowiązkowy – wynikają z przepisów prawa pracy lub pragmatyk służbowych albo też mają one charakter dobrowolny.

Zakres świadczeń obowiązkowych, jakie powinien ponosić pracodawca na rzecz pracowników jest ściśle określony w przepisach prawa pracy i w pragmatykach służbowych. Natomiast świadczenia nieobowiązkowe, których podstawą jest decyzja podmiotu zatrudniającego mogą mieć bardzo zróżnicowany charakter i uzależnione są od danego przypadku. Świadczeniami w naturze mogą być w szczególności różnego rodzaju nagrody oraz deputaty. Mogą one być oparte na układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub wynikać z postanowień indywidualnych stosunków pracy.

Natomiast w przypadku, gdy na podmiocie zatrudniającym istnieje obowiązek przekazania danego rodzaju świadczenia na rzecz pracownika, lecz nie może on tego uczynić, to wówczas ciąży na nim obowiązek wypłacenia pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego za to świadczenie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Nadleśnictwo wchodzące w skład organizacji Lasy Państwowe jako pracodawca na podstawie Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe wypłacało swoim pracownikom ekwiwalent pieniężny w wysokości obliczonego iloczynu liczby 30 i średniej ceny 1 mp drewna opałowego sosnowego w całej organizacji Lasy Państwowe w grudniu roku poprzedniego. Od stycznia 2008r. Nadleśnictwo wydawać będzie swoim pracownikom drewno w naturze. A zatem ww. świadczenia przysługują pracownikom na podstawie odrębnych przepisów (Ponadzakładowy Układ Zbiorowy Pracy), a przedmiotem świadczenia są rzeczy wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Stosownie do treści art. 77¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą ustalają układy zbiorowe pracy zgodnie z przepisami działu jedenastego, z zastrzeżeniem przepisów art. 77² - 77.

Zatem w przypadku gdy wartość wypłacanego ekwiwalentu wynika z postanowień Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy wypłacona kwota stanowić będzie przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (stosunek pracy).

Natomiast ustawodawca w art. 12 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarł specjalną regulację dotyczącą ustalania wartości świadczeń w naturze, w przypadku gdy przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy i gdy obowiązek świadczenia wynika z odrębnych przepisów (prawa pracy lub pragmatyk służbowych).

Zgodnie z powołanym powyżej przepisem wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się wg przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

W związku z powyższym przy ustalaniu pracownikom wartości pieniężnej świadczeń w naturze, w omawianym przypadku deputatu opałowego, przysługującego na podstawie Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy, Nadleśnictwo powinno przyjmować przeciętne ceny stosowane wobec innych odbiorców, gdyż według przedstawionego we wniosku stanu faktycznego świadczeniobiorcami są pracownicy Nadleśnictwa. W związku z tym przy ustalaniu przychodu pracownikom należy brać pod uwagę cenę sprzedaży 1 mp drewna opałowego stosowaną w Nadleśnictwie. Obowiązkiem Nadleśnictwa występującego w roli płatnika, od tak ustalonej wartości stanowiącej przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jest obliczenie i pobranie w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy.

Stosownie bowiem do treści art. 31 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zatem stanowisko wnioskodawcy jest **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.