Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.806.2019.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-02
Teza: Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.
Słowa kluczowe: dochód; IP Box; opodatkowanie; oprogramowanie; prace-prace badawczo-rozwojowe; Stany Zjednoczone; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2019 r. (data wpływu 24 grudnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 lutego 2020 r. (data wpływu 14 lutego 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 4 lutego 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.806.2019.1.DA, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 5 lutego 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 6 lutego 2020 r.). W dniu 14 lutego 2020 r. (nadano w dniu 12 lutego 2020 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz przedsiębiorcą prowadzącym od dnia 3 czerwca 2014 r. jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą: …. Działalność ta była dwukrotnie zawieszana, a następnie od dnia 1 sierpnia 2017 r. została odwieszona i od tej daty jest prowadzona nadal. Do Jego PKD należą m.in.: 62.01.Z - działalność związana z oprogramowaniem (rozbudowa, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentacja oprogramowania wykonanego na zlecenie określonego użytkownika, pisanie programów na zlecenie użytkownika), 62.02.Z  działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki (planowanie i projektowanie systemów komputerowych, które łączą sprzęt komputerowy, oprogramowanie i technologie komunikacyjne, włączając szkolenia dla użytkowników). Obecnie oraz w 2019 r. Wnioskodawca opodatkowywał swoje dochody z prowadzonej działalności gospodarczej w formie podatku liniowego.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca pisze m.in. oprogramowanie do zarządzania treścią dla …. W tym zakresie jest twórcą. Jego praca ma charakter systematyczny i ciągły. Zatem, prace te nie mają charakteru incydentalnego. W celu szkolenia Wnioskodawca zapoznaje się z aktualną literaturą, czasopismami oraz publikacjami publikowanymi w sieci Internet na temat tworzenia i rozwijania oprogramowania do zarządzania treściami na ….

Od września 2019 r. na podstawie zawartej umowy Wnioskodawca rozpoczął współpracę z korporacją informatyczną z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Przedmiotem umowy jest świadczenie usług z zakresu m.in. opracowywania oprogramowania dla … z systemem … (stworzenie procesu działającego w tle do zarządzania treściami na urządzenia oparte o system …). W związku z tym, Wnioskodawca tworzy oprogramowanie do zarządzania treścią, która jest prezentowana za pomocą …. Do tworzenia nowego oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje następujące języki programowania: (…). Jego praca jest nowatorska, gdyż tworzy oprogramowanie od nowa. Ponadto, oprogramowanie do zarządzania treścią na … jest niezbędne w działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu wypożyczalni …, które są nowością na rynku (szczególnie na polskim rynku). Tego rodzaju wypożyczalnie działają m.in. w branży rozrywkowej. Jednak wypożyczalnie … coraz częściej służyć będą również w branży edukacyjnej i szkoleniowej (szkoły, policja). W związku z tym, niezbędne jest tworzenie oprogramowania, które służyć ma zdalnemu zarządzaniu treścią emitowaną za pośrednictwem …. Dzięki oprogramowaniu tworzonemu przez Wnioskodawcę możliwe jest kontrolowanie, co w danym momencie wyświetlane jest na … oraz zliczanie np. czasu wyświetlania konkretnych treści na …. Z uwagi na fakt, że wypożyczalnie … są nowością na rynku, oprogramowanie służące do zarządzania treściami na … również jest nowatorskie. Efekt pracy Wnioskodawcy ma charakter twórczy, gdyż tylko od Jego pomysłu i pracy Wnioskodawcy zależy treść i ostateczny kształt tworzonego oprogramowania. W związku z tym, powstają innowacyjne i oryginalne rozwiązania programistyczne, które wcześniej nie istniały. W efekcie Jego pracy kontrahentowi przekazywany jest kod źródłowy do stworzonego oprogramowania. Załącznikiem do umowy jest umowa dotycząca wymiany informacji poufnych oraz przeniesienia praw do wynalazków. Zgodnie z jej treścią Wnioskodawca, z zastrzeżeniem wynalazków wykluczonych z umowy oraz z zastrzeżeniem wynalazków wykluczonych na mocy przepisów prawa stanowego (Stanów Zjednoczonych), przenosi na swojego kontrahenta Jego wszelkie prawa, tytuły własności i udziały odnoszące się do wszelkich wynalazków (i wszelkich odnoszących się do nich praw własności intelektualnej), stworzonych, wymyślonych lub wdrożonych, lub też poznanych przez Wnioskodawcę, samodzielnie lub we współpracy z innymi osobami, w okresie Jego współpracy z kontrahentem. Ponadto w akapicie zatytułowanym „Własność efektów pracy” znajduje się następujący zapis: „Przyjmuję do wiadomości, że Spółka jest właścicielem wszystkich wytworzonych przeze mnie (samodzielnie lub we współpracy z innymi) efektów pracy zrealizowanych w ramach współpracy ze Spółką, i niniejszym nieodwołalnie i bezwarunkowo ceduję na Firmę wszelkie prawa, tytuły własności i udziały na obszarze terytorialnym całego świata odnoszące się do tych efektów pracy. Przyjmuję do wiadomości i potwierdzam, że nie przysługuje mi prawo do publikowania, zgłaszania do publikacji ani wykorzystywania dla potrzeb jakiejkolwiek publikacji żadnego produktu objętego ochroną na mocy zapisów niniejszej sekcji, za wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne do świadczenia usług na rzecz Spółki”. Ponadto, zgodnie z tą umową, dokumentacja dotycząca wynalazków wytworzonych w okresie współpracy z kontrahentem będzie pozostawiona do wglądu kontrahentowi i pozostanie jego wyłączną własnością. W wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, których efektem jest wytworzenie lub rozwinięcie oprogramowania wliczone jest również wynagrodzenie z tytułu przeniesienia prawa autorskiego na rzecz kontrahenta. Dochodem z wytworzonego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej był dochód osiągnięty przez Wnioskodawcę z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu, którym było wytworzone oprogramowanie do …. Wytworzone lub rozwinięte oprogramowanie jest efektem prac badawczo-rozwojowych (dalej: B+R), o których mowa w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.).

W 2019 r. usługi programistyczne na rzecz różnych użytkowników oraz kontrahenta, tj. korporacji informatycznej mającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych, w całości Wnioskodawca świadczył na terytorium Polski. Wnioskodawca nie posiada zakładu na terenie Stanów Zjednoczonych. Przychody w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca uzyskiwał w 2019 r. w Polsce. W okresie wrzesień-grudzień 2019 r. Wnioskodawca uzyskiwał przychody z tytułu współpracy gospodarczej z kontrahentem mającym siedzibę w Stanach Zjednoczonych i wobec tego przychody te pochodziły od tej firmy. Jednak całość pracy świadczona była na terenie Polski i do Polski trafiały środki pieniężne za wykonane usługi programistyczne. Całość przychodów uzyskanych przez Wnioskodawcę w 2019 r. z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej pochodziła ze sprzedaży usług, w ramach których tworzone, planowane i projektowane było oprogramowanie komputerowe. Oprogramowanie lub jego część zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. W ramach współpracy z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych w okresie wrzesień-grudzień 2019 r. oprogramowanie nie było ulepszane i rozwijane, ponad normalne prace związane z dopracowywaniem kodu źródłowego, przed przekazaniem ostatecznej wersji kontrahentowi ze Stanów Zjednoczonych. Świadczone usługi obejmowały w ww. okresie wyłącznie tworzenie oprogramowania (oprogramowanie tworzone było od początku). Wnioskodawca nie ulepszał ani nie rozwijał oprogramowania w rozumieniu ujętym w objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. Według tych objaśnień „rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już istniejącego kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej postaci, o ile działania te prowadzę do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już istniejącego kwalifikowanego IP. Takie rozumienie wynika wprost z użycia słowa „ulepszonego”; ulepszać zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN oznacza „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Wnioskodawca wskazał, że normalnym procesem tworzenia oprogramowania (kodu źródłowego) jest jego poprawianie przed przekazaniem odbiorcy programu w wersji ostatecznej. Tak też jest w przypadku Wnioskodawcy. Tworzony przez Niego od początku program jest wielokrotnie poprawiany i udoskonalany. W trakcie tych prac, które mogą trwać kilka tygodni, kod źródłowy jest przekazywany zleceniodawcy na jego dysk serwisowy celem jego bezpiecznego przechowywania. Uzasadniają to względy bezpieczeństwa, gdyż dyski zleceniodawcy są o wiele lepiej chronione. Jednak odbiorca tylko je przechowuje na czas, kiedy nie są prowadzone prace projektowe nad danym elementem oprogramowania. Odbiorca otrzymuje dopiero wersję ostateczną i dopracowaną. W toku opracowywania ostatecznej wersji programu odbiorca ma możliwość zgłaszania swoich uwag do projektowanego oprogramowania i są one uwzględniane przez Wnioskodawcę, tak aby ostateczna wersja oprogramowania odpowiadała odbiorcy. Jednak takie działanie nie ma charakteru ulepszania czy rozwijania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tylko jest dopracowywaniem wersji ostatecznej programu komputerowego.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi księgę przychodów i rozchodów. W związku z tym, prowadzi osobną ewidencję, zgodną z wymogami określonymi w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja ta jest prowadzona z tego powodu, że zdaniem Wnioskodawcy Jego działalność spełnia ustawowe przesłanki do skorzystania z ulgi IP BOX. Prowadzenie ewidencji zostało zapoczątkowane w momencie rozpoczęcia pracy nad danym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, co zbiegło się w czasie z rozpoczęciem współpracy z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych. Zatem datą rozpoczęcia prowadzenia odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji jest data zawarcia umowy z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych, tj. dzień 23 września 2019 r.

Do złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nakłonił Wnioskodawcę Minister Finansów, który w pkt 75 „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX” zwrócił uwagę, że „podatnik chcący skorzystać z preferencji IP Box wobec dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego i otrzymać w tym zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową powinien złożyć wniosek o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS)”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w opisanej wyżej sytuacji prawnej i faktycznej Wnioskodawca będzie mógł opodatkować dochody uzyskane w okresie wrzesień-grudzień 2019 r. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego) stawką 5% zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które były osiągane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z umową zawartą z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwalifikuje się On do możliwości skorzystania z ulgi IP BOX określonej w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Autorski kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę jest programem komputerowym. Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 24, poz. 83, z późn. zm.), w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Zatem, już z samego tego przepisu wynika, że program komputerowy (kod źródłowy) jest przedmiotem ochrony prawa autorskiego.

Wnioskodawca uważa, że w zakresie dochodów (przychodów) będzie On mógł opodatkować dochody uzyskiwane w okresie wrzesień-grudzień 2019 r. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego) stawką 5% zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które były osiągane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z umową zawartą z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych.

Swoje stanowisko, względem uszczegółowionego pytania, uzasadnia w ten sposób, że w ramach świadczonych usług na rzecz kontrahenta ze Stanów Zjednoczonych zostaje wytworzone kwalifikowane IP wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zostaje ono wytworzone w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Wnioskodawcę, a ponadto podlega ono ochronie z mocy prawa na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jak wynika z objaśnień podatkowych Ministra Finansów „podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów) ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania”. W niniejszej sprawie program komputerowy był wytwarzany przez Wnioskodawcę w ramach działalności twórczej i znajduje swoje odzwierciedlenie w postaci kodu źródłowego, który jest przekazywany, w wersji ostatecznej, odbiorcy. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę, które służy zarządzaniu treściami dla … jest programem komputerowym, gdyż jest to „zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu” (objaśnienia podatkowe Ministra Finansów). W ramach współpracy z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych Wnioskodawca prowadził w okresie wrzesień  grudzień 2019 r. działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która polegała na prowadzeniu prac rozwojowych w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.  Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. 2020 r., poz. 85). Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Natomiast pojęcie prac rozwojowych zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z tą definicją prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Prace rozwojowe prowadzone przez Wnioskodawcę mają charakter twórczy, gdyż tworzone przez niego oprogramowanie do zarządzania treściami dla … jest nowatorskie i jest tworzone w całości od nowa. Ponadto, ostateczny efekt pracy zależy od pomysłu i pracy Wnioskodawcy, który jest w tym zakresie samodzielny. Na twórczy charakter działalności Wnioskodawcy wskazuje również fakt, że tylko od Niego zależy treść i ostateczny kształt tworzonego oprogramowania. Efekt pracy Wnioskodawcy w postaci programu komputerowego zostaje wytworzony w efekcie działalności kreacyjnej i ma charakter nowego wytworu intelektu. Wytworzony program komputerowy do zarządzania treściami dla … posiada cechę nowości, gdyż odróżnia się od innych programów wytworzonych w tej materii. Zatem, to Wnioskodawca jest twórcą danego oprogramowania. Na działalność badawczo-rozwojową Wnioskodawcy wskazuje również fakt, że jest ona prowadzona w sposób systematyczny, a prace prowadzone są w sposób zorganizowany i metodyczny (zaplanowany i uporządkowany) w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Ponadto, prace prowadzone są z nastawieniem na rozwój i ulepszanie rozwiązań programistycznych. Praca ta jest prowadzona w sposób uporządkowany, metodyczny i zaplanowany. W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca wykorzystuje swoją wiedzę, nabytą w czasie swojej edukacji oraz poszerzaną obecnie poprzez zapoznawanie się z literaturą, artykułami oraz publikacjami znajdującymi się w sieci Internet, do tworzenia nowych produktów, tj. oprogramowania do zarządzania treściami dla …. Zatem, Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę nabytą w okresie poprzedzającym tworzenie oprogramowania, jak również zdobywa nadal nową wiedzę, którą następnie wykorzystuje do tworzenia nowych zastosowań, produktów. W branży informatycznej nie można opierać się jedynie na wiedzy zdobytej w latach poprzedzających, gdyż postęp jaki dokonuje się w tej dziedzinie nie pozwala na opieranie się tylko na dotychczasowej wiedzy. Każdy programista musi zdobywać i poszerzać swoją wiedzę, gdyż tylko wówczas pozostaje konkurencyjny na rynku.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że prowadzi On działalność badawczo-rozwojową polegającą na prowadzeniu prac rozwojowych. Wnioskodawca również potwierdza, że prowadzi kwalifikowaną działalność badawczo-rozwojową, gdyż jak wynika z objaśnień podatkowych Ministra Finansów „Dla podatnika istotne jest to, by prowadzona przez niego  zdefiniowana  działalność badawczo-rozwojowa doprowadziła do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. Każda działalność badawczo-rozwojowa, która do tego doprowadzi, niezależnie od jej skali, częstotliwości, poziomu twórczości, systematyczności, czy też poziomu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań, będzie stanowić kwalifikowaną działalność badawczo-rozwojową”.

Wnioskodawca zajmuje się wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, gdyż oprogramowanie będące efektem jego pracy nie istniało wcześniej i dopiero na skutek działalności Wnioskodawcy powstało. Ponadto jak podkreślono we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oprogramowanie do zarządzania treściami dla … jest nowością na rynku i tym samym zasadniczo każde oprogramowanie tworzone w tej dziedzinie ma cechę nowości i musi zostać wytworzone od początku.

Kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego jest uwzględniane w cenie sprzedaży towaru lub usługi (zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Jak wynika z treści umowy łączącej Wnioskodawcę z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych, cyt.: „za wyjątkiem Wynalazków wykluczonych z umowy określonych w Załączniku A i innych wynalazków, niniejszym przenoszę na Spółkę wszelkie moje prawa, tytuły własności i udziały odnoszące się do wszelkich Wynalazków (i wszelkich odnoszących się do nich Praw własności intelektualnej), stworzonych, wymyślonych lub wdrożonych, lub też poznanych przeze mnie, samodzielnie lub we współpracy z innymi osobami, w okresie mojej współpracy ze Spółką. W zakresie wymaganym obowiązującymi przepisami dotyczącymi praw autorskich wyrażam zgodę na przeniesienie w przyszłości (kiedy wszelkie Wynalazki podlegające ochronie praw autorskich zostaną najpierw zarejestrowane na materialnym nośniku) moich praw autorskich obejmujących ww. Wynalazki. Każde przeniesienie praw do Wynalazków Spółki (i wszystkich odnoszących się do nich Praw własności intelektualnej) na podstawie niniejszej Umowy obejmuje również przeniesienie wszystkich Praw autorskich”. W innym fragmencie umowy wskazano, że cyt.: „Spółka jest właścicielem wszystkich wytworzonych przeze mnie (samodzielnie lub we współpracy z innymi) efektów pracy zrealizowanych w ramach współpracy ze Spółką, i niniejszym nieodwołalnie i bezwarunkowo ceduję na Firmę wszelkie prawa, tytuły własności i udziały na obszarze terytorialnym całego świata odnoszące się do tych efektów pracy”. Na mocy umowy przeniesienie praw autorskich następuje niejako automatycznie i należy uznać, że jest wkalkulowane w cenę sprzedaży towaru lub usługi. Na mocy przytoczonych powyżej zapisów umowy dochodzi do scedowania na rzecz kontrahenta ze Stanów Zjednoczonych wszelkich praw do efektów pracy wykonanej na podstawie umowy. Zatem, skoro dochodzi do scedowania praw do efektów pracy, to Wnioskodawca musiał być ich właścicielem. Niemożliwym jest scedowanie (przeniesienie) praw do efektu pracy (utworu, programu komputerowego) bez faktycznego bycia ich właścicielem. Zatem, wynagrodzenie określone w umowie obejmuje również wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw do efektów pracy wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze art. 30ca ust. 1 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 3 w zw. z art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w zw. z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych Wnioskodawca stwierdza, że przedstawione przez Niego stanowisko jest prawidłowe.

W związku z przytoczonymi powyżej objaśnieniami Ministra Finansów, pojawiło się wiele interpretacji indywidualnych prawa podatkowego, które dotyczą IP BOX w zakresie autorskiego prawa do programu komputerowego. W związku z tym zasadnym jest przytoczenie następujących interpretacji podatkowych, w których Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przychylił się do stanowisk zaprezentowanych przez podatników: z dnia 13 listopada 2019 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.463.2019.3.MK1, z dnia 15 listopada 2019 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.507.2019.1.JŚ, z dnia 8 listopada 2019 r., nr 0113- KDIPT2-3.4011.508.2019.2.PR.

Zatem, mając na uwadze art. 14n § 4 i 5 ustawy Ordynacja podatkowa Wnioskodawca zwraca uwagę, że w przedmiotowym zakresie można mówić o utrwalonej praktyce interpretacyjnej.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca uważa, że spełnia wszystkie wymogi do skorzystania z ulgi IP BOX, zarówno wymagania materialnoprawne, jak i formalnoprawne (prowadzenie stosownej ewidencji). W konsekwencji, zamierza w zeznaniu rocznym za 2019 r. rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze Spółką z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i pkt 40 powoływanej ustawy.

I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych − oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe, jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania naukowe (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz prace rozwojowe (o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy).

Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym prowadzącym od dnia 3 czerwca 2014 r. jednoosobową działalność gospodarczą. Prowadzona działalność związana jest z oprogramowaniem (rozbudową, tworzeniem, dostarczaniem oraz dokumentacją oprogramowania wykonanego na zlecenie określonego użytkownika, pisaniem programów na zlecenie użytkownika) oraz z doradztwem w zakresie informatyki (planowaniem i projektowaniem systemów komputerowych, które łączą sprzęt komputerowy, oprogramowaniem i technologiami komunikacyjnymi, włączając szkolenia dla użytkowników). Wnioskodawca opodatkowuje uzyskane dochody w formie podatku liniowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca pisze m.in. oprogramowanie do zarządzania treścią dla …. W tym zakresie jest twórcą. Jego praca ma charakter systematyczny i ciągły. Wykonywane przez Wnioskodawcę prace nie mają charakteru incydentalnego. W celu szkolenia Wnioskodawca zapoznaje się z aktualną literaturą, czasopismami oraz publikacjami publikowanymi w sieci Internet na temat tworzenia i rozwijania oprogramowania do zarządzania treściami na …. Od września 2019 r. na podstawie zawartej umowy Wnioskodawca rozpoczął współpracę z korporacją informatyczną z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Przedmiotem umowy jest świadczenie usług z zakresu m.in. opracowywania oprogramowania dla …z systemem … (stworzenie procesu działającego w tle do zarządzania treściami na urządzenia oparte o system Android). W związku z tym, Wnioskodawca tworzy oprogramowanie do zarządzania treścią, która jest prezentowana za pomocą …. Do tworzenia nowego oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje następujące języki programowania: (…). Jego praca jest nowatorska, gdyż tworzy oprogramowanie od nowa. Ponadto, oprogramowanie do zarządzania treścią na … jest niezbędne w działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu wypożyczalni …, które są nowością na rynku (szczególnie na polskim rynku). Tego rodzaju wypożyczalnie działają m.in. w branży rozrywkowej. Jednak wypożyczalnie … coraz częściej służyć będą również w branży edukacyjnej i szkoleniowej (szkoły, policja). Dzięki oprogramowaniu tworzonemu przez Wnioskodawcę możliwe jest kontrolowanie, co w danym momencie wyświetlane jest na … oraz zliczanie np. czasu wyświetlania konkretnych treści na …. Z uwagi na fakt, że wypożyczalnie … są nowością na rynku, oprogramowanie służące do zarządzania treściami na … również jest nowatorskie. Efekt pracy Wnioskodawcy ma charakter twórczy, gdyż tylko od Jego pomysłu i pracy zależy treść i ostateczny kształt tworzonego oprogramowania. W związku z tym, powstają innowacyjne i oryginalne rozwiązania programistyczne, które wcześniej nie istniały. W efekcie Jego pracy kontrahentowi przekazywany jest kod źródłowy do stworzonego oprogramowania. Załącznikiem do umowy jest umowa dotycząca wymiany informacji poufnych oraz przeniesienia praw do wynalazków. Zgodnie z jej treścią Wnioskodawca, z zastrzeżeniem wynalazków wykluczonych z umowy oraz z zastrzeżeniem wynalazków wykluczonych na mocy przepisów prawa stanowego (Stanów Zjednoczonych), przenosi na swojego kontrahenta Jego wszelkie prawa, tytuły własności i udziały odnoszące się do wszelkich wynalazków (i wszelkich odnoszących się do nich praw własności intelektualnej), stworzonych, wymyślonych lub wdrożonych, lub też poznanych przez Wnioskodawcę, samodzielnie lub we współpracy z innymi osobami, w okresie Jego współpracy z kontrahentem. Z treści umowy wynika, że Spółka mająca siedzibę w Stanach Zjednoczonych jest właścicielem wszystkich wytworzonych przeze Wnioskodawcę (samodzielnie lub we współpracy z innymi) efektów pracy zrealizowanych w ramach prowadzonej współpracy, a Wnioskodawca ceduje na nią wszelkie prawa, tytuły własności i udziały na obszarze terytorialnym całego świata odnoszące się do tych efektów pracy. Ponadto, dokumentacja dotycząca wynalazków wytworzonych w okresie współpracy z kontrahentem będzie pozostawiona do wglądu kontrahentowi i pozostanie jego wyłączną własnością. W wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, których efektem jest wytworzenie lub rozwinięcie oprogramowania, wliczone jest również wynagrodzenie z tytułu przeniesienia prawa autorskiego na rzecz kontrahenta. Dochodem z wytworzonego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej był dochód osiągnięty przez Wnioskodawcę z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu, którym było wytworzone oprogramowanie do …. Wytworzone lub rozwinięte oprogramowanie jest efektem prac badawczo-rozwojowych. W 2019 r. usługi programistyczne na rzecz różnych użytkowników oraz kontrahenta, tj. korporacji informatycznej mającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych, w całości Wnioskodawca świadczył na terytorium Polski. Wnioskodawca nie posiada zakładu na terenie Stanów Zjednoczonych. Przychody w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca uzyskiwał w 2019 r. w Polsce. W okresie wrzesień-grudzień 2019 r. Wnioskodawca uzyskiwał przychody z tytułu współpracy gospodarczej z kontrahentem mającym siedzibę w Stanach Zjednoczonych i wobec tego przychody te pochodziły od tej firmy. Jednak całość pracy świadczona była na terenie Polski i do Polski trafiały środki pieniężne za wykonane usługi programistyczne. Całość przychodów uzyskanych przez Wnioskodawcę w 2019 r. z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej pochodziła ze sprzedaży usług, w ramach których tworzone, planowane i projektowane było oprogramowanie komputerowe. Oprogramowanie lub jego część zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. W ramach współpracy z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych w okresie wrzesień-grudzień 2019 r. oprogramowanie nie było ulepszane i rozwijane, ponad normalne prace związane z dopracowywaniem kodu źródłowego, przed przekazaniem ostatecznej wersji kontrahentowi ze Stanów Zjednoczonych. Świadczone usługi obejmowały w ww. okresie wyłącznie tworzenie oprogramowania (oprogramowanie tworzone było od początku). Normalnym procesem tworzenia oprogramowania (kodu źródłowego) jest jego poprawianie przed przekazaniem odbiorcy programu w wersji ostatecznej. Tworzony przez Wnioskodawcę od początku program jest wielokrotnie poprawiany i udoskonalany. W trakcie tych prac, które mogą trwać kilka tygodni, kod źródłowy jest przekazywany zleceniodawcy na jego dysk serwisowy celem jego bezpiecznego przechowywania. Uzasadniają to względy bezpieczeństwa, gdyż dyski zleceniodawcy są o wiele lepiej chronione. Jednak odbiorca tylko je przechowuje na czas, kiedy nie są prowadzone prace projektowe nad danym elementem oprogramowania. Odbiorca otrzymuje dopiero wersję ostateczną i dopracowaną. W toku opracowywania ostatecznej wersji programu odbiorca ma możliwość zgłaszania swoich uwag do projektowanego oprogramowania i są one uwzględniane przez Wnioskodawcę, tak, aby ostateczna wersja oprogramowania odpowiadała odbiorcy. Jednak takie działanie nie ma charakteru ulepszania czy rozwijania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tylko jest dopracowywaniem wersji ostatecznej programu komputerowego.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

(\`(...)\`) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

(…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

−podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem, powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy autorskie prawo do programu komputerowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Podstawę opodatkowania w myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Stosownie z kolei do treści art. 30ca ust. 4 tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b) x 1,3/ (a+b+c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

1.  prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
2.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
3.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
4.  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).

Z powyżej powołanych przepisów wynika, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

*   zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

*   należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy;

*   podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to prawo wskazane przez ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji wynika, że w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi księgę przychodów i rozchodów. W związku z tym, Wnioskodawca prowadzi osobną ewidencję, zgodną z wymogami określonymi w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzenie ewidencji zostało zapoczątkowane w momencie rozpoczęcia pracy nad danym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, czyli w momencie rozpoczęcia współpracy z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych, tj. w dniu 23 września 2019 r. (dzień zawarcia umowy z kontrahentem ze Stanów Zjednoczonych).

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. W myśl art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego wg skali bądź podatkiem liniowym.

Taka odrębna ewidencja, oprócz dat dokumentów księgowych, ich numerów oraz kwot z nich wynikających, powinna także:

*   wyodrębniać każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody (przede wszystkim, jaki to jest rodzaj kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, na podstawie jakich przepisów prawa te podlegają ochronie),

*   wykazywać przychody, koszty ich uzyskania, a także dochód (stratę) przypadające na każde wyodrębnione kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

*   wyodrębniać koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy.

Powyższe ma zapewnić możliwość ustalenia łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę praw autorskich do wytwarzanego programu komputerowego – autorskiego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.