Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-316/14-4/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-07
Teza: Czy poniesione koszty związane z zachęcaniem kupców do lepszej dbałości o klienta zgodnie z regulaminem konkursu, w którym wykazane były godziny otwierania hali oraz zakup nagród dla laureatów stanowi koszt uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; wydatek; związki-związek przyczynowo-skutkowy; związki-związek z przychodem
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Stowarzyszenia przedstawione we wniosku z 17 czerwca 2014 r. (data wpływu 7 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem sygnowanym datą 27 maja 2014 r. (data wpływu 25 września 2014 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Stowarzyszenie prowadzi między innymi działalność gospodarczą zgodnie z ustawą z dnia 7 kwietnia 1989 r. prawo o stowarzyszeniach (art. 34) oraz zgodnie z jego statutem gdzie wskazane zostało, że stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą na ogólnych zasadach określonych w przepisach ogólnych. Dodatkowo celem Stowarzyszenia wskazanym również w statucie jest m.in. popieranie i rozwój działalności gospodarczej członków Stowarzyszenia oraz podnoszenie zawodowych kwalifikacji, krzewienie poczucia godności i solidarności zawodowej oraz czuwanie nad poziomem etycznym i zawodowym członków. Przedmiotem działalności gospodarczej Stowarzyszenia jest m.in. wynajem nieruchomości na własny rachunek oraz zarządzanie nieruchomościami.

Zgodnie z wyżej wymienionymi celami oraz przedmiotem działalności, Stowarzyszenie wynajmuje przestrzeń sklepową lokalnym przedsiębiorcom. W tych miejscach ww. przedsiębiorcy dokonują sprzedaży swoich towarów w swoich stoiskach sklepowych na terenie Stowarzyszenia. W związku z dużym rozdrobnieniem najemców w Centrum Handlowym i problemami z egzekwowaniem godzin otwarcia hali, zarząd Stowarzyszenia podjął decyzję o zorganizowaniu konkursu dla kupców, który poprzez gratyfikację 100 zł/m-c premiował firmy, które respektowały regulamin i otwierały stoiska zgodnie z regulaminem.

Konkurs trwał od XI.2012 r. do XI.2013 r. Łączna kwota nagród w konkursie to ok. 22 tys. zł. W międzyczasie dla laureatów rozlosowane zostały trzy nagrody główne – (2 laptopy i 1 tablet).

Godziny otwierania stoisk sprawdzane były przez ochronę hali i zaznaczane na rzucie hali, a weryfikowane przez zarząd Stowarzyszenia. Wnioskodawca jest zarządcą hali i zrzesza prowadzących w niej działalność gospodarczą kupców.

Wnioskodawca poprzez zachęcenie kupców do otwierania swoich pojedynczych stoisk zgodnie z godzinami otwierania hali miało na celu budowanie lepszego wizerunku hali i walkę o zaufanie klientów całej hali i ich liczbę. Przekonywało kupców, że większa liczba godzin handlu sprzyja zwiększeniu obrotów. A dobra opinia o obiekcie dla zarządcy ma znaczenie, ponieważ generuje większą liczbę klientów nie tylko dla handlu detalicznego, ale też więcej chętnych na najem i może uzyskać lepszą cenę za najem powierzchni handlowej.

Takie działanie bez wątpienia, kształtuje postawę drobnych przedsiębiorców będących członkami A. (tzw. potocznie kupców), a także wpływa na wygenerowanie większych przychodów z zarządzanej przez Stowarzyszenie powierzchni handlowej.

Celem statutowym Wnioskodawcy nie jest ani działalność naukowa, ani naukowo-techniczna, ani oświatowa, ani kulturalna, ani w zakresie kultury fizycznej i sportu, ani ochrony środowiska, ani wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi w wodę, ani dobroczynności, ani ochrony zdrowia i pomocy społecznej, ani rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego.

Dodatkowo przychody z najmu stanowią przychody podatkowe Stowarzyszenia.

Pismem z 10 września 2014 r. nr ILPB3/423-316/14-2/JG wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o:

*   jednoznacznie określenie jakie regulacje prawne mają stanowić przedmiot interpretacji indywidualnej oraz
*   wykazanie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami a osiąganymi przez Stowarzyszenie przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Wnioskodawca w piśmie sygnowanym datą 27 maja 2014 r. (data wpływu 25 września 2014 r.) określił, że przedmiot interpretacji indywidualnej ma stanowić art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz wskazał co następuje.

Stowarzyszenie jest zarządcą Centrum Handlowego, wynajmuje powierzchnie handlowe kupcom z czego osiąga przychody. W celu zapewnienia wynajmu wszystkich powierzchni handlowych obecnie i w przyszłości zorganizowano konkurs dla kupców w celu poprawy wizerunku Centrum i zwiększenia ilości klientów. Jednym z celów konkursu było przestrzeganie regulaminu pracy Centrum w zakresie godzin otwarcia wynajmowanych powierzchni handlowych.

Stowarzyszenie przeznaczyło część dochodu z działalności gospodarczej na pokrycie kosztów przeprowadzonego konkursu dla kupców. Kwota nagród w konkursie 22.100 zł w sprawozdaniu finansowym za rok 2013 została ujęta jako koszt niestanowiący kosztu uzyskania przychodu.

Poprzez konkurs, którego celem było przestrzeganie regulaminu Centrum Handlowego, a w szczególności godzin otwarcia wynajmowanych powierzchni handlowych obecnie nie ma wolnych miejsc handlowych, a liczba klientów odwiedzających Centrum zwiększyła się. Wszystkie powierzchnie handlowe są wynajęte przez co Stowarzyszenie osiąga większe przychody.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (przedstawione w piśmie uzupełniającym sygnowanym datą 27 maja 2014 r.).

Czy poniesione koszty związane z zachęcaniem kupców do lepszej dbałości o klienta zgodnie z regulaminem konkursu, w którym wykazane były godziny otwierania hali oraz zakup nagród dla laureatów stanowią koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Treść tego przepisu oznacza zatem, że dla zakwalifikowania danego wydatku do podatkowych kosztów istotne znaczenie ma cel, w jakim został on poniesiony. Dany wydatek podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a możliwością powstania przychodu, jego zwiększeniem bądź dążeniem do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Wskazać przy tym należy, że w orzecznictwie i doktrynie wskazuje się na konieczność indywidualnej oceny każdego przypadku w zakresie istnienia związku ponoszonych wydatków z prowadzoną działalnością służącą osiąganiu przychodów. Jeżeli taki wydatek poniesiony przez podatnika jest celowy i uzasadniony z punktu widzenia prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, to może on zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, również w tym przypadku, w którym bezpośrednio nie generuje dodatkowych przychodów.

Należy wskazać, że wydatki, które poniosło Stowarzyszenie są w pełni uzasadnione oraz miały wpływ na wysokość przychodów. Dodatkowo należy podnieść, że Stowarzyszenie uzyskuje dochody z tytułu najmu, które to nie są zwolnione z podatku dochodowego w związku z prowadzeniem określonej działalności gospodarczej, będącą w tym przypadku najmem.

Wydatki będące zachęcaniem kupców w Centrum Handlowym nie stanowiły wydatków przeznaczonych na działalność statutową. W związku z tym, że ww. wydatki związane z zachęcaniem kupców do otwierania swoich pojedynczych stoisk zgodnie z regulaminem konkursu zawierającego godziny otwierania stoisk oraz zakupem nagród dla laureatów konkursu nie stanowiły wydatków statutowych, stanowią one koszty uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 pkt 4.

W ww. piśmie uzupełniającym Wnioskodawca we własnym stanowisku w sprawie dodatkowo wskazał, że wydatki poniesione na konkurs dla kupców nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu i ponownie zadał pytanie czy w świetle powyższych wyjaśnień można było zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów?

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

O możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

1.  „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
2.  „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
3.  „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

W większości przypadków związek z przychodem nie nasuwa żadnych wątpliwości. Są jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest tak jednoznaczny. Wszystkie te sytuacje należy zatem rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku. Należy w tym miejscu podkreślić, że koszt uzyskania przychodów jest kosztem działalności gospodarczej, która ze swej istoty zmierza do osiągnięcia przychodów.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, że przedmiotem działalności gospodarczej Stowarzyszenia jest m.in. wynajem nieruchomości na własny rachunek oraz zarządzanie nieruchomościami. Wnioskodawca – jako zarządca Centrum Handlowego – wynajmuje powierzchnie handlowe kupcom (lokalnym przedsiębiorcom), z czego osiąga przychody.

W opisie sprawy wskazano, że Stowarzyszenie zorganizowało konkurs, którego celem było przestrzeganie regulaminu pracy Centrum w zakresie godzin otwarcia wynajmowanych powierzchni handlowych przez kupców. Wnioskodawca przeznaczył część dochodu z działalności gospodarczej na nagrody dla kupców w wysokości 22.100 zł.

Jak podkreśla Wnioskodawca, konkurs zorganizowany w celu zachęcenia kupców do otwierania swoich stoisk zgodnie z regulaminem, miał na celu budowanie lepszego wizerunku hali oraz zwiększenie liczby klientów i chętnych na wynajem powierzchni handlowych, co przyczyniło się do tego, że obecnie nie ma wolnych miejsc handlowych w Centrum i Stowarzyszenie osiąga większe przychody.

W tym stanie rzeczy Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy ww. wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Stowarzyszenia.

Dokonując rozważań na gruncie analizowanej sprawy należy w pierwszej kolejności zauważyć, że koszty uzyskania przychodu są drugim obok przychodów elementem konstrukcyjnym dochodu, który stanowi podstawę opodatkowania w roku podatkowym (art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Oba te elementy są częściami tego samego stosunku prawno-podatkowego składającego się na zobowiązanie podatkowe. Innymi słowy, koszty uzyskania przychodu związane są zawsze z konkretnym źródłem przychodu.

W niniejszej sprawie należy więc rozstrzygnąć, czy poniesione przez Wnioskodawcę wydatki mają związek z osiąganymi przez Stowarzyszenie przychodami z najmu. Każdy koszt niezależnie od jego rodzaju (koszt bezpośredni, koszt pośredni) musi być bowiem oceniany przez pryzmat nadrzędnej zasady określonej w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. związku z przychodami podatnika.

W tym miejscu należy wskazać, że pojęcie „kosztów uzyskania przychodów” zawarte w art. 15 ust. 1 ww. ustawy – co zostało wykazane powyżej – oparte jest na klauzuli generalnej, zgodnie z którą kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Gramatyczna wykładnia tego przepisu prowadzi więc do wniosku, że podatnik ma możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów pod warunkiem, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie (faktyczne) ma wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zatem, o zaliczeniu wydatków do kosztów uzyskania przychodów decydują dwie przesłanki: związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz ich wpływ na wielkość osiągniętego przychodu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 26 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Po 216/12).

Należy przy tym podkreślić, że sam fakt poniesienia danego wydatku nie jest decydujący dla uznania, że spełnia on przesłankę celowości wynikająca z art. 15 ust. 1 omawianej ustawy. Nie każdy bowiem wydatek ponoszony w ramach prowadzonej działalności ma na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.

W odniesieniu do kosztów nie objętych wyłączeniem z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można stwierdzić, że kwestia ich związku z działalnością prowadzoną przez podatnika stanowi jeden z istotnych elementów, które powinny być uwzględniane przy ocenie ich celowości – nie przesądza jednak samoistnie o możliwości zaliczenia tych wydatków do kategorii kosztów podatkowych.

Przenosząc powyższe wyjaśnienia na grunt rozpatrywanej sprawy, należy zatem zauważyć, że poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na zorganizowanie konkursu powinny spełniać wymogi przepisów art. 15 ust. 1 ww. ustawy, czyli być poniesionymi w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Natomiast w tak przedstawionym opisie stanu faktycznego trudno doszukać się związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi przez Wnioskodawcę wydatkami na zorganizowanie konkursu a przychodami Stowarzyszenia. Nie sposób bowiem zgodzić się z opinią Stowarzyszenia, że przedmiotowe wydatki spełniają tzw. przesłankę celowości określoną w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bo – jak argumentuje Wnioskodawca – poprzez konkurs zwiększyła się liczba kupujących, co przyczyniło się do braku wolnych powierzchni handlowych do wynajęcia, a tym samym do zwiększenia przychodów Stowarzyszenia.

W analizowanej sprawie podnieść należy, że Wnioskodawca uzyskuje przychody z wynajmu powierzchni handlowych. Natomiast to drobni przedsiębiorcy korzystając z wynajętych miejsc handlowych uzyskują przychody z tytułu sprzedaży swoich towarów, a nie Wnioskodawca. Zatem to kupcy – poprzez otwieranie stoisk zgodnie z regulaminem – uzyskują większe przychody. Tym samym, wydatki poniesione przez Stowarzyszenie na zorganizowanie konkursu przyczyniają się do zwiększenia przychodów kupców.

Wobec powyższego, nie można uznać, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę związane z przeprowadzeniem konkursu dla kupców, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o których stanowi przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwagi na brak związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami a osiąganymi przez Stowarzyszenie przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.