Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-375/16-5/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-09-12
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu darowizny działek na rzecz żony i synów.
Słowa kluczowe: darowizna; działki; grunty; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2016 r. (data wpływu 30 czerwca 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. (data wpływu 31 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu darowizny działek na rzecz żony i synów (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu darowizny działek na rzecz żony i synów (pytanie oznaczone we wniosku nr 3). Wniosek uzupełniono w dniu 31 sierpnia 2016 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, a podatek dochodowy rozlicza na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W roku 2010 Zainteresowany ze wspólnikiem wniósł do spółki grunt w gminie, stanowiący majątek odrębny.

Grunt ten jest składnikiem majątku obrotowego. W następnych latach gmina uchwaliła plan zagospodarowania terenu i przekształciła grunt w tereny budowlane. Po wydzieleniu działek budowlanych Wnioskodawca uzbroił teren w sieć wodociągową i częściowo elektryczną.

Wnioskodawca zamierza przekazać część działek na potrzeby osobiste, a następnie część z nich przekazać na cele jednoosobowej działalności gospodarczej, część darować żonie i synom.

Wniosek uzupełniono w dniu 31 sierpnia 2016 r. o następujące informacje:

1.  miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został sporządzony z inicjatywy Wnioskodawcy i pozostałych współwłaścicieli gruntu. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielami wnioskował o zmianę przeznaczenia gruntu z rolnego na budowlany,
2.  grunt został podzielony z inicjatywy Wnioskodawcy i pozostałych współwłaścicieli gruntu,
3.  nieruchomość nie była w żaden sposób udostępniana, dzierżawiona, ani najmowana osobom trzecim,
4.  działki są własnością spółki cywilnej, która jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka prowadzi działalność w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Wnioskodawca jest także czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na dzień dzisiejszy działalność Wnioskodawcy jest zawieszona,
5.  przedstawione we wniosku działki nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów usług. Działki stanowią towar handlowy,
6.  Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia działek będących przedmiotem darowizny. Grunt został zakupiony bez podatku VAT w kwocie brutto.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy darowizna działek żonie i synom będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, darowizna gruntu wycofanego uprzednio ze spółki cywilnej żonie i synom jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdyż aby doszło do opodatkowania darowizny spełniony musi być warunek, że przedmiotem darowizny jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tego gruntu, a przypadku Wnioskodawcy takie prawo nie przysługuje (art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. Nr 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Podkreślić jednak należy, że aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonywana przez podatnika tego podatku.

I tak, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana jest przez podmiot mający status podatnika, tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Analizując zatem powyższe przepisy wskazuje się, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie zawsze dostawa (darowizna) stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Dostawa (darowizna) nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy jest ona dokonywana przez podmioty niebędące podatnikami VAT lub przez podmioty będące, co prawda takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej konkretnej czynności.

Zatem określenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tą rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu Wnioskodawca w celu dokonania dostawy gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L. Nr 347, s. 1, z późn. zm.) – a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy – jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Wskazać należy również, że stosownie do treści art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), zwanej dalej k.c., przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Natomiast w świetle art. 890 § 1 k.c., oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego.

Powyższy wymóg koresponduje z treścią art. 158 k.c., w myśl którego, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.

Jak wynika z powyższego, darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości w formie spółki cywilnej. Podatek dochodowy rozlicza na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W roku 2010 Zainteresowany wraz ze wspólnikiem wniósł do spółki grunt w gminie , stanowiący majątek odrębny. Grunt ten jest składnikiem majątku obrotowego. W następnych latach gmina uchwaliła plan zagospodarowania terenu i przekształciła grunt w tereny budowlane. Po wydzieleniu działek budowlanych Wnioskodawca uzbroił teren w sieć wodociągową i częściowo elektryczną. Wnioskodawca zamierza przekazać część działek na potrzeby osobiste, a następnie część z nich przekazać na cele jednoosobowej działalności gospodarczej, część darować żonie i synom.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został sporządzony z inicjatywy Wnioskodawcy i pozostałych współwłaścicieli gruntu. Zainteresowany wraz ze współwłaścicielami wnioskował o zmianę przeznaczenia gruntu z rolnego na budowlany. Grunt został podzielony z inicjatywy Wnioskodawcy i pozostałych współwłaścicieli gruntu. Nieruchomość nie była w żaden sposób udostępniana, dzierżawiona, ani najmowana osobom trzecim. Działki są własnością spółki cywilnej, która jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka prowadzi działalność w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Wnioskodawca jest także czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Obecnie działalność Wnioskodawcy jest zawieszona. Przedstawione we wniosku działki nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów usług. Działki stanowią towar handlowy, a Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia działek będących przedmiotem darowizny. Grunt został zakupiony bez podatku VAT w kwocie brutto.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą podlegania opodatkowaniu darowizny działek na rzecz żony i synów.

Jednak w pierwszej kolejności należy ustalić, czy Wnioskodawca w związku z dostawą ww. nieruchomości uzyska status podatnika podatku od towarów i usług.

Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca (jako osoba fizyczna już po wycofaniu działek z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej), zdaniem tut. Organu, nie podejmie ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (np. podział gruntu, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działki, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców, wytyczenie drogi itd.). Zainteresowany – po wycofaniu działek z działalności spółki cywilnej – przekaże część działek na potrzeby osobiste, a następnie część z nich przekaże na cele jednoosobowej działalności gospodarczej, a część zamierza darować żonie i synom.

Zatem, w niniejszej sprawie brak będzie przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku z tą dostawą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.

W konsekwencji Wnioskodawca dokonując darowizny działki żonie i synom nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Powyższe wynika z faktu, że darowizna przez Wnioskodawcę nieruchomości gruntowych, stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym ww. darowizna nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ze względu na powyższe brak jest podstaw do dalszego badania, czy czynność będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż Wnioskodawca nie będzie działał w tym zakresie w charakterze podatnika.

Podsumowując, darowizna przez Wnioskodawcę działek na rzecz żony i synów nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tut. Organ informuje, że stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe, gdyż Zainteresowany wskazał, iż opisana we wniosku darowizna korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, natomiast tut. Organ rozstrzygnął, że czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na gruncie przepisów tej ustawy, pojęcie „zwolnienia od podatku” nie jest tożsame z pojęciem „niepodlegania opodatkowaniu”.

Nadmienia się, że w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi wyłącznie w zakresie zadanego pytania oznaczonego we wniosku nr 3. Inne kwestie nieobjęte tym pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Zatem niniejsza interpretacja dotyczy konsekwencji podatkowych dla Wnioskodawcy – osoby fizycznej już po wycofaniu nieruchomości z działalności spółki cywilnej. Wskazać należy również, że tut. Organ dokonał rozstrzygnięcia wątpliwości Wnioskodawcy w oparciu o zawartą w opisie sprawy informację Zainteresowanego dotyczącą tego, że „Wnioskodawca zamierza przekazać część działek na potrzeby osobiste (…)” – zatem do majątku prywatnego.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisanego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje ponadto, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu darowizny działek na rzecz żony i synów (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

W kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności wycofania gruntu z majątku Spółki cywilnej (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) zostało wydane w dniu 12 września 2016 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania znak ILPP1/4512-1-375/16-4/EB.

Natomiast wniosek dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.