Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.625.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Brak zwolnienia od podatku VAT sprzedaży niezabudowanej
działki na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
spółdzielnie-spółdzielnie rolnicze-rolnicza spółdzielnia
produkcyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku zwolnienia od podatku VAT sprzedaży niezabudowanej
    działki nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wpisany jest
    także do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
    Wnioskodawca jest właścicielem m.in. nieruchomości gruntowej, niezabudowanej,
    stanowiącej działkę ewidencyjną nr 1 położoną w miejscowości (...), woj. (...), powiat (...),
    Gmina (...) dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze: (...). Powierzchnia
    nieruchomości wynosi 1,1237 ha („Nieruchomość”).
    Dla obszaru na którym położona jest Nieruchomość obowiązuje Miejscowy Plan
    Zagospodarowania Przestrzennego (dalej: „MPZP”) uchwalony uchwałą Rady Gminy (...) nr
    (...) z 30 marca 2017 r. zgodnie z którym teren Nieruchomości przeznaczony jest pod
    zbiornik retencyjny (wody powierzchniowe) - 1 WS oraz zieleń nieurządzoną o funkcjach
    ekologicznych i krajobrazowych, w tym zadrzewienia (1 ZN).
    Na nieruchomości zgodnie z MPZP występuje także teren oznaczony jako 1 WR i zgodnie z
    przeznaczeniem tego terenu to rów melioracyjny wraz z urządzeniami technicznymi
    niezbędnymi do ich funkcjonowania. Obszar Nieruchomości na którym może być
    wybudowany zbiornik retencyjny wynosi ponad 0,4 ha.
    Dodatkowo w zakresie przeznaczenia uzupełniającego:
    1) na obszarze 1 WS MPZP dopuszcza urządzenia infrastruktury technicznej związane z
      ochroną przeciwpowodziową oraz gospodarką wodno-kanalizacyjną, pod warunkiem
      zachowania zgodności z przepisami odrębnymi z zakresu Prawa Wodnego;
    2) na obszarze 1 ZN MPZP dopuszcza obiekty małej architektury, urządzenia i obiekty
      infrastruktury technicznej związane z ochroną przeciwpowodziową oraz gospodarką
      wodno-kanalizacyjną, ścieżki rowerowe, ciągi piesze, boiska trawiaste, pod warunkiem
      zachowania zgodności z przepisami odrębnymi z zakresu ochrony gruntów rolnych i
      leśnych;
    3) na obszarze 1 WR MPZP dopuszcza urządzenia infrastruktury technicznej, w tym
      związane z ochroną przeciwpowodziową oraz gospodarką wodno-kanalizacyjną, pod
      warunkiem zachowania zgodności z przepisami odrębnymi z zakresu Prawa Wodnego.
    Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę od Skarbu Państwa 7 lipca 1988 r. na
    podstawie umowy przeniesienia własności użytkowanego gruntu. Czynność ta nie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT.
    Nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności
    rolniczej oraz do prowadzenia gospodarstwa rolnego.
    Zamiarem Wnioskodawcy jest sprzedaż tej nieruchomości w sposób, który umożliwi mu
    osiągnięcie jak najwyższego zysku.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zbywał w przeszłości
    szereg innych niezabudowanych nieruchomości (kilkadziesiąt nieruchomości), które
    położne są w sąsiedztwie Nieruchomości. Nieruchomości te przeznaczone były pod
    zabudowę zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego (budownictwo mieszkaniowe, usługi). Każda z tych transakcji była
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

    Przychody z powyższych transakcji sprzedaży nieruchomości stanowiły znaczną część w
    ogólnych przychodach Wnioskodawcy. Każda z tych transakcji była udokumentowana
    fakturą VAT.
    W celu maksymalizacji zysku z ww. nieruchomości Sprzedający często podejmował szereg
    aktywnych działań mających na celu uatrakcyjnienie tych nieruchomości dla potencjalnych
    nabywców, a w rezultacie zwiększenie ich ceny możliwej do uzyskania przez
    Sprzedającego, w tym w szczególności: podział geodezyjny, w wyniku którego tworzono
    działki ewidencyjne o mniejszej powierzchni oraz prowadzenie prac porządkowych i
    rozbiórkowych. W wyniku tych podziałów powstała również Nieruchomość.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr 1 w (...), woj. (...), powiat
    (...), Gmina (...) dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze: (...) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr 1 w
    (...), woj. (...), powiat (...), Gmina (...) dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze:
    (...) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT pod pojęciem terenów budowlanych rozumie się
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Podatnikami - według art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 Ustawy o VAT, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej

    dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie
    przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika VAT.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347. s. 1 ze zm. dalej:
    „Dyrektywa”), „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta zarówno w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i w
    art. 9 ust. 1 ww. Dyrektywy ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem
    „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Zatem, jak wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji,
    gdy czynności podmiotu dokonującego tej dostawy wykażą znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, w sposób wystarczająco stały i zorganizowany. Dlatego też aby
    uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT należy ustalić, czy
    działa on jako producent, handlowiec lub usługodawca. Zaangażowanie Wnioskodawcy w
    czynności związane ze sprzedażą nieruchomości, jest zdaniem Wnioskodawcy typowym
    działaniem dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanemu przez
    producentów, handlowców i usługodawców.
    Z powyższego wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem w rozumieniu Ustawy o VAT, a
    dokonywane uprzednio przez Wnioskodawcę liczne transakcje sprzedaży innych
    nieruchomości pozwalają na stwierdzenie, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej zajmuje się m. in. sprzedażą nieruchomości.
    Niezależnie od faktu, że Wnioskodawca jest podatnikiem w rozumieniu Ustawy o VAT,
    istotnym dla ustalenia czy planowana przez Wnioskodawcę transakcja sprzedaży
    Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT ustalenie czy
    Nieruchomość stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem, terenami budowlanymi są grunty przeznaczone pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
    takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Prawidłowa interpretacja art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT wiąże się z przyjęciem, iż terenem
    budowlanym jest grunt, który zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego (względnie decyzją o warunkach zabudowy) został przeznaczony na cele
    budowlane, tj. czy na gruncie można wykonać obiekt budowlany zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy.
    Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, obiektem budowlanym jest budynek,
    budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych.
    Budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane jest każdy obiekt budowlany
    niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
    mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
    antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
    reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki,
    wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,

    składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
    podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
    pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
    przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
    wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne
    pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Zbiornik retencyjny który może być wykonany zgodnie z MPZP na Nieruchomości jest więc
    budowlą w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.
    Dla kompletności wywodu należy również dodać, iż w analizowanej sytuacji nie są
    spełnione żadne przesłanki mogące prowadzić do potraktowania sprzedaży
    Nieruchomości jako transakcji wyłączonej z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy o VAT, tj. przepisu wyłączającego z opodatkowania transakcje zbycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Nieruchomość bez wątpienia nie spełnia
    definicji przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Z tych względów Wnioskodawca stoi na stanowisku, że transakcja sprzedaży
    Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nieruchomość ta
    stanowi teren budowlany w rozumieniu Ustawy o VAT na którym można wykonać
    budowlę w postaci zbiornika retencyjnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozumie się przeniesienie prawa
      do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
        oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste (pkt 6);
        zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6 (pkt 7 ).
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, grunt (zabudowany i niezabudowany)
    spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również
    oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste oraz zbycie prawa użytkowania wieczystego,
    stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników majątku przedsiębiorstwa podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podkreślić jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Przy czym w myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
      planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
      których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane -
    są zwolnione od podatku.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.

    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      zagospodarowania.
    Nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w
    przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach
    zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji
    inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.
    Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje
    jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego nie są one przeznaczone pod zabudowę.
    Zatem przy ocenie czy przedmiotowe tereny stanowią tereny budowlane należy
    przeanalizować zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
    jednocześnie, nie wystarczy analiza ich podstawowego przeznaczenia. Uwzględnić bowiem
    należy również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego terenu. Ewentualnie
    wznoszone obiekty, co prawda uzupełniają podstawową funkcję gruntu, co jednak nie
    zmienia faktu, że sama możliwość wybudowania obiektów budowlanych oznacza, że
    działki te stanowią grunt przeznaczony pod zabudowę.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustawodawca nie uzależnił charakteru terenu od
    głównego celu, który będący przedmiotem opodatkowania VAT teren ma spełniać, lecz
    zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od możliwości dokonania zabudowy
    wskazanego terenu.
    Jak Państwo wskazali, działka nr 1 objęta jest miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, zgodnie z którym teren ten przeznaczony jest pod zbiornik retencyjny
    (wody powierzchniowe) - 1 WS oraz zieleń nieurządzoną o funkcjach ekologicznych i
    krajobrazowych, w tym zadrzewienia (1 ZN). Na nieruchomości zgodnie z MPZP występuje
    także teren oznaczony jako 1 WR i zgodnie z przeznaczeniem tego terenu to rów
    melioracyjny wraz z urządzeniami technicznymi niezbędnymi do ich funkcjonowania.
    Ponadto dla nieruchomości tej określono przeznaczenie uzupełniające:
        na obszarze 1 WS MPZP dopuszcza urządzenia infrastruktury technicznej związane
        z ochroną przeciwpowodziową oraz gospodarką wodno-kanalizacyjną, pod
        warunkiem zachowania zgodności z przepisami odrębnymi z zakresu Prawa
        Wodnego;
        na obszarze 1 ZN MPZP dopuszcza obiekty małej architektury, urządzenia i obiekty
        infrastruktury technicznej związane z ochroną przeciwpowodziową oraz
        gospodarką wodno-kanalizacyjną, ścieżki rowerowe, ciągi piesze, boiska trawiaste,
        pod warunkiem zachowania zgodności z przepisami odrębnymi z zakresu ochrony
        gruntów rolnych i leśnych;

        na obszarze 1 WR MPZP dopuszcza urządzenia infrastruktury technicznej, w tym
        związane z ochroną przeciwpowodziową oraz gospodarką wodno-kanalizacyjną,
        pod warunkiem zachowania zgodności z przepisami odrębnymi z zakresu Prawa
        Wodnego.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” - do którego odnosi się przepis
    art. 2 pkt 33 ustawy - należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca
    1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Zgodnie z zapisem art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane:
      Przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej
      architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;
    Na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach
    Natomiast na mocy art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane:
      Przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
      obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
      tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące
      trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle
      ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące
      instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska
      odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne
      przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
      pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
      przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
      wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako
      odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość
      użytkową.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy - Prawo budowlane:
      Przez obiekcie liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym
      parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa,
      wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia
      kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał
      przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w
      kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable
      telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie
      stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
    W myśl art. 3 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane:
      Przez obiekty małej architektury należy rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:
      a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
      b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
      c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
      huśtawki, drabinki, śmietniki.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane:

      Przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z
      obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
      przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu
      lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod
      śmietniki.
    W świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt budowlany to taki grunt, który objęty
    jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obejmując obszary, na
    których przewidziano różne formy zabudowy, m.in. sieć wodociągowa, sieć wodna,
    zbiorniki, wał przeciwpowodziowy, sieć uzbrojenie terenu.
    Zatem uwzględniając zapisy podstawowe oraz dopuszczające planu zagospodarowania
    przestrzennego dla działki nr 1 należy stwierdzić, że jest to teren budowlany, ponieważ
    ustalono możliwość wybudowania na ww. działce m.in. zbiornika retencyjnego, rowu
    melioracyjnego wraz z urządzeniami technicznymi niezbędnymi do ich funkcjonowania
    oraz urządzenia infrastruktury technicznej, w tym związane z ochroną
    przeciwpowodziową oraz gospodarką wodno-kanalizacyjną. Sama możliwość
    wybudowania wskazanych obiektów i budowli oznacza, że ww. działka stanowi grunt
    przeznaczony pod zabudowę zgodnie z art. art. 2 pkt 33 ustawy.
    W związku z powyższym, planowana dostawa działki nr 1 nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wynika z wniosku, nabyli Państwo działkę nr 1 od Skarbu Państwa 7 lipca 1988 r.
    Zatem transakcja nabycia przez Państwa działki nastąpiła w ramach czynności
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (transakcja pozostawała poza podatkiem
    VAT). Zatem, nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie
    można tym samym uznać, że nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT,
    skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto, z opisu sprawy wynika, że działka
    była wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Tym samym, nie są spełnione warunki zwolnienia zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Państwa działki nr 1 - będzie
    stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    Odpowiadając na Państwa pytanie należy wskazać, że sprzedaż nieruchomości
    stanowiącej działkę ewidencyjną nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.