Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-1.4510.321.2016.1.WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-24
Teza: niepowstanie przychodu z tyt. nieodpłatnego świadczenia.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; przychód-przychód z działalności gospodarczej; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 21 września 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 29 września 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie niepowstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w związku z pełnieniem funkcji prezesa zarządu Spółki bez wynagrodzenia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie niepowstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w związku z pełnieniem funkcji prezesa zarządu Spółki bez wynagrodzenia.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką działającą w branży odlewniczej. Zajmuje się produkcją przerobionych i nieprzerobionych części z żeliwa i żelazostopów, a także sprzedażą hurtową metali i wyrobów metalowych. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca powołał do organu uprawnionego do reprezentacji Spółki - Zarządu Spółki, pana X na stanowisko Prezesa Zarządu.

Prezes Zarządu w Spółce pełni funkcję na podstawie powołania na mocy uchwały Zgromadzenia Wspólników bez wynagrodzenia. Wnioskodawca nie zawarł z Prezesem Zarządu umowy o pracę, ani umowy cywilnoprawnej. Wspólnikiem Wnioskodawcy posiadającym 100% udziałów, jest Spółka A - (Spółka matka). Spółka matka, jako jedyny wspólnik, posiada wyłączny udział w zyskach Wnioskodawcy. Pan X jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w spółce B, będącej komplementariuszem Spółki A i odpowiadającej osobiście za zobowiązania tej Spółki. Zgodnie z rejestrem handlowym jedynym przedmiotem działalności spółki B jest posiadanie udziałów i prowadzenie spraw, jako wspólnik odpowiadający za zobowiązania Spółki A bez ograniczenia.

Zgodnie z umową Spółki A, jako komplementariusz, niezależnie od zysku rocznego uzyskuje od spółki komandytowej wynagrodzenie z tytułu ponoszonej, jako komplementariusz odpowiedzialności oraz wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowej.

Za wszelkie czynności zarządzania w spółkach grupy pan X uzyskuje wynagrodzenie od Spółki B. Wynagrodzenie to pokrywa jego roszczenia zarówno z tytułu funkcji członka zarządu Spółki B, wszelkich z tym związanych czynności zarządczych na rzecz Spółki A, jak i funkcji członka zarządu Wnioskodawcy oraz funkcji pełnionych w innych spółkach grupy.

Ponadto pan X, pełni funkcje prokurenta w Spółce A.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy pełnienie przez pana X funkcji Prezesa Zarządu w zarządzie Wnioskodawcy bez wynagrodzenia będzie skutkowało powstaniem dla Wnioskodawcy przychodu z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy pełnienie przez pana X funkcji Prezesa Zarządu w zarządzie Wnioskodawcy bez wynagrodzenia nie będzie skutkowało powstaniem dla Wnioskodawcy przychodu z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.), (dalej: jako ustawa CIT).

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, przychodem z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość: otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość: innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Niezależnie od formy nieodpłatnej realizacji praw lub innych tego rodzaju świadczeń do wyceny przychodu podatkowego tego rodzaju świadczeń stosuje się wartości rynkowe.

Na podstawie bowiem art. 12 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Sposób ustalania przychodu z tytułu świadczeń nieodpłatnych określony został w art. 12 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W myśl tego przepisu wartość nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakup:
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod pojęciem "nieodpłatne świadczenie". Zatem w celu zdefiniowania tego pojęcia pomocne jest odwołanie do wykładni gramatycznej, a także poglądów orzecznictwa i doktryny. Zgodnie z pojęciem słownikowym odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny natomiast to "taki, za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów" (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002). Z kolei w świetle ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych jest każde zdarzenie prawne i zjawisko gospodarcze, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Przysporzenie to polegać może na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzeniu wydatku). Powyższe rozumienie nieodpłatnego świadczenia wyrażone zostało m.in. przez Izbę Finansową Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) w uchwale z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt U FPS 7/10 a także m.in. w uchwałach siedmiu sędziów NSA z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt U FPS 1/10, uchwale NSA z dnia 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 oraz uchwale NSA z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt FPS 1/06, a także potwierdzone przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13.

Biorąc pod uwagę powyższe, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, aby uznać świadczenie jako nieodpłatne, stanowiące przychód do opodatkowania, strony musi łączyć stosunek prawny, gdzie jedna strona dokonuje określonego świadczenia, druga natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie - nie ponosi żadnych kosztów, żadnych ekwiwalentnych świadczeń, co stanowi przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.

Cechą świadczenia nieodpłatnego jest również to, aby otrzymujący takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Oznacza to, że świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający świadczenie uzyskuje albo ma uzyskać w przyszłości wzajemnie jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma charakteru nieodpłatnego.

Nieodpłatnym świadczeniem jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. Ustalenie, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika nieodpłatnie stanowi dla niego przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wymaga oceny charakteru dokonanego rodzaju czynności przysparzających, w przypadku których strona dokonująca przysporzenia otrzymuje korzyść majątkową.

Zdaniem Wnioskodawcy, dla kwestii rozstrzygnięcia istnienia nieodpłatnego świadczenia po stronie Spółki kluczowe znaczenie mają stosunki powiązań pomiędzy spółkami: Spółką Wnioskodawcy, jej jedynym wspólnikiem, Spółką A oraz komplementariuszem tej Spółki, tj. Spółką B.

Zgodnie z powołanym stanem faktycznym pan X jest Prezesem Zarządu w Zarządzie Wnioskodawcy. 100% udziałowcem Wnioskodawcy jest Spółka A, w której to prokurentem jest również pan X. Pan X jest równocześnie Członkiem Zarządu Spółki B, będącej komplementariuszem Spółki A, w której jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Spółka B odpowiada osobiście za zobowiązania Spółki A. Zgodnie z rejestrem handlowym jedynym przedmiotem działalności spółki B jest posiadanie udziałów i prowadzenie spraw, jako wspólnik odpowiadający za zobowiązania Spółki A bez ograniczenia.

Spółka A tytułu udziału w zyskach Spółki Wnioskodawcy w przyszłości uzyska korzyść majątkową w postaci dywidendy. Zgodnie z umową Spółki A, Spółka B, jako komplementariusz, niezależnie od zysku rocznego, uzyskuje od spółki komandytowej wynagrodzenie z tytułu ponoszonej odpowiedzialności oraz wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowej.

Celem działania Spółki A, jest uzyskanie jak największych zysków z prowadzonej działalności gospodarczej. Dotyczy to także zysków osiąganych przez Wnioskodawcę, w której Spółka A jest jedynym udziałowcem.

Zyski te będą bowiem wypłacane w formie dywidendy przez Wnioskodawcę Spółce A, zgodnie z art. 191 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm. dalej: jako Ksh). Z kolei Spółka B otrzymuje od Spółki A, niezależnie od zysku rocznego, wynagrodzenie za ponoszoną odpowiedzialność oraz za prowadzenie spraw spółki. Członkiem zarządu Spółki B. jest pan X, wynagradzany przez Spółkę B z tytułu umowy o pracę.

Spółka B, jako podmiot reprezentujący Spółkę A i prowadzący jej sprawy, ma bezpośredni wpływ na zarządzanie niemiecką spółką komandytową. Ma również pośredni wpływ na zarządzanie Spółką Wnioskodawcy, jest bowiem reprezentantem jedynego udziałowca, który wykonuje prawa zgromadzenia wspólników w Spółce Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 156 Ksh,

w spółce jednoosobowej jedyny wspólnik wykonuje wszystkie uprawnienia przysługujące zgromadzeniu wspólników. Zgromadzenie wspólników jest w spółce z o.o. organem „właścicielskim”, który podejmuje najważniejsze decyzje. Oczywiście sprawy spółki prowadzi zarząd na mocy art. 201 Ksh. Jednakże zgodnie z art. 207 Ksh, członek zarządu podlega wobec spółki ograniczeniom ustanowionym w przepisach Ksh, umowie spółki oraz, jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, w uchwałach wspólników. Tak więc Spółka B ma wpływ na prowadzenie spraw obu spółek: niemieckiej spółki komandytowej oraz polskiej sp. z o.o.

Spółka B, jako taka nie może wykonywać czynności zarządzania - czynności te są dokonywane przez członków zarządu tej Spółki. Skierowanie pana X, będącego jednocześnie członkiem zarządu Spółki B, do zarządu Spółki Wnioskodawcy jest wyrazem dbałości o sprawy spółki zależnej. Zwiększa szansę na wypracowanie zysku przez Wnioskodawcę i tym samym na wzrost wysokości dywidendy wypłacanej przez Wnioskodawcę Spółce A. Co za tym idzie zapewnia również płatność wynagrodzenia dla Spółki B.

Tym samym można tutaj mówić: o ekwiwalentności świadczeń. Z jednej strony Spółka B, pokrywa koszty wynagrodzenia pana X, jako swojego Członka Zarządu oraz jako Członka Zarządu Spółki Wnioskodawcy, który realizuje cele gospodarcze co do spółki zależnej.

Wnioskodawca przekazuje Spółce B pośrednie wynagrodzenie: wypłaca Spółce A dywidendę, która następnie transferowana jest do Spółki B, tytułem wynagrodzenia za odpowiedzialność i prowadzenie spraw niemieckiej spółki komandytowej, niezależnie od zysku rocznego. Ekwiwalentem za działanie Członka Zarządu w Spółce Wnioskodawcy będzie więc dywidenda płacona przez Wnioskodawcę, która ostatecznie pokryje wynagrodzenie wypłacane dla Spółki B, w której ten Członek Zarządu otrzymuje wynagrodzenie za pracę.

Takie stanowisko potwierdza interpretacja Dyrektora Izby skarbowej w Katowicach z 2 lutego 2016 r. Znak: IBPB-1-1/4510-215/15/NL. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawiono następujący stan faktyczny:

Jedynym udziałowcem Spółki jest inna spółka kapitałowa prawa handlowego, która posiada 100% udział w kapitale zakładowym Spółki (dalej: „spółka matka”). Z kolei jedynym udziałowcem spółki matki jest inna spółka kapitałowa prawa handlowego, która posiada 100% udział w kapitale zakładowym spółki matki (dalej: „spółka babcia”). Członkowie zarządu, którzy w Spółce nie otrzymują wynagrodzenia, są jednocześnie członkami zarządu w spółce babci. Członkowie zarządu w spółce babci pełnią w niej swoje funkcje na podstawie umowy o pracę lub wyłącznie na podstawie powołania. Otrzymują oni w spółce babci odpowiednie wynagrodzenie za pełnienie funkcji członka zarządu. Członkowie zarządu nie posiadają udziałów, ani w Spółce, ani w spółce matce, ani w spółce babci.

W wydanej interpretacji Organ stwierdził: Przenosząc powyższe na grunt opisanej w niniejszym wniosku sytuacji, zauważyć należy, że zarówno Spółka jak i spółka babcia nie uzyskują przysporzenia majątkowego po stronie aktywów - Spółka otrzymuje świadczenia w postaci czynności zarządczych dokonywanych przez członków zarządu spółki babci, które mają wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa Spółki, spółka babcia zaś ma prawo pośredniego udziału w zysku Spółki w postaci dywidendy (za pośrednictwem spółki matki). Oczywistym jest przy tym, że czym lepiej i sprawniej funkcjonuje Spółka, tym większe szanse na wyższe wpływy z zysku ma spółka babcia (dywidenda wypłacana za pośrednictwem spółki matki). Ekwiwalentem za zapewnienie działania członka zarządu będzie zatem dla spółki babci wypłacona jej przez spółkę matkę dywidenda. W związku z tym, pełnienie przez członka zarządu funkcji w zarządzie uznać należy za przejaw aktywności spółki babci, co nie jest uznawane za świadczenie nieodpłatne i nie stanowi przychodu w rozumieniu Ustawy CIT. W konsekwencji, sam fakt wykonywania przez członka zarządu swej funkcji na rzecz Spółki, pomimo że nie wiąże się z koniecznością wypłaty wynagrodzenia przez Spółkę, nie jest świadczeniem nieodpłatnym w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT.\[\`(...)\`\] Sprawowanie pośredniej kontroli nad podmiotem zależnym wiąże się z możliwością uzyskania przysporzenia z tego tytułu, a zatem wyznaczenie pracownika do pełnienia funkcji zarządczych w podmiocie zależnym nie będzie stanowiło nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu Ustawy CIT.

W świetle przytoczonej powyżej definicji nieodpłatnych świadczeń organy podatkowe wielokrotnie uznały w wydawanych interpretacjach podatkowych, że gdy funkcję członka/prezesa zarządu pełni bez wynagrodzenia osoba będąca wspólnikiem spółki lub będąca pracownikiem/członkiem zarządu wspólnika, który jest osobą prawną, to po stronie tej spółki nie powstaje przychód z nieodpłatnych świadczeń. Jest to spowodowane tym, że wspólnik, osoba fizyczna bądź osoba prawna może uzyskać w przyszłości określone świadczenia od spółki (np. dywidendę). Jest on zatem zainteresowany osiąganiem zysku przez spółkę i zwiększaniem wartości jej majątku, które mogą mu przynieść obecnie i w przyszłości określone korzyści majątkowe.

Na potwierdzenie przedstawionego stanowiska we wniosku powołano również interpretacje indywidualne, wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 28 stycznia 2016 r., Znak: IPPB6/4510-457/15-2/AK, w której organ podatkowy stwierdził, że nie ma znaczenia, czy funkcje zarządcze pełni wspólnik będący osobą fizyczną, czy też wspólnik będący osobą prawną poprzez swojego pracownika. Wspólnik za świadczone usługi otrzymuje ekwiwalent - korzyść: ekonomiczne w postaci dywidendy. Nie ma znaczenia, że w przypadku wspólnika będącego osobą prawną funkcje zarządcze pełnione są przez powołanego do tego celu pracownika/współpracownika. Wspólnik - osoba prawna nie może wszak sam zasiąść w zarządzie i tym samym oddelegowuje do pełnienia tej funkcji np. swojego pracownika, który wykonywał będzie te wszystkie czynności, jakie wykonywałby wspólnik będąc osobą fizyczną i mając uprawnienie do zasiadania w zarządzie. Osoba fizyczna wyznaczona przez wspólnika, pełniąc funkcje zarządcze, realizuje wyłącznie cele gospodarcze wspólnika co do spółki zależnej. Nie stanowi ona niezależnej osoby realizującej własne cele gospodarcze. Jako osoba specjalnie wyznaczona przez wspólnika, świadczy usługi w jego imieniu. Innymi słowy, pracownicy/współpracownicy wspólnika świadczą usługi zarządcze w celu realizacji założeń gospodarczych Wspólnika (będąc osobą prawną Wspólnik nie może jej pełnić samodzielnie), za co Wspólnik otrzymuje korzyść ekonomiczną w postaci dywidendy.
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach 25 stycznia 2016 r., Znak: IBPB-1-3/4510-639 /15/WLK w której wskazano, że nie ma przy tym znaczenia, czy funkcje zarządcze pełni wspólnik będący osobą fizyczną czy też wspólnik będący osobą prawną poprzez swojego pracownika/współpracownika - osobę zatrudnioną na podstawie umowy. Zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku wspólnik za świadczone usługi otrzymuje ekwiwalent - korzyść ekonomiczną w postaci dywidendy.
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 28 stycznia 2016 r., Znak: IPPB6/4510-395/15-4/AK, w której Organ podkreślił, że W ramach stosunków łączących spółkę kapitałową ze wspólnikami takiej spółki szczególną rolę odgrywają świadczenia wynikające z umowy spółki. Do takich świadczeń zaliczyć można między innymi obowiązek wniesienia wkładu na kapitał zakładowy spółki, obowiązek wnoszenia dopłat uchwalonych przez zgromadzenie wspólników, pełnienie funkcji w organach spółki itp. W przypadku tego rodzaju świadczeń wspólników na rzecz spółki nie można uznać, że spółka uzyskała nieodpłatne świadczenie, nawet jeżeli nie zostało określone z tego tytułu dodatkowe wynagrodzenie wspólników. W takim bowiem przypadku wynagrodzeniem wspólnika jest prawo do udziału w zysku tej osoby prawnej. Wspólnikowi z tytułu posiadania udziałów w spółce kapitałowej przysługują bowiem określone prawa majątkowe, w szczególności prawo do dywidendy, czy prawo do otrzymania majątku spółki w razie jej likwidacji. Oznacza to, że nieodpłatne (bez wynagrodzenia) zarządzanie spółką może przynieść wspólnikowi wymierne korzyści ekonomiczne. Innymi słowy członek zarządu, pełniący w zamian za sprawowane w ramach swojej funkcji usługi, mimo braku „bezpośredniego wynagrodzenia, otrzymuje korzyści ekonomiczne przykładowo w postaci dywidendy. Nie ma mowy w takim przypadku o braku ekwiwalentności, stanowiącego warunek konieczny do powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń.
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 16 stycznia 2014 r., Znak: IPPB3/423-887/13-2/GJ, w której stwierdzono, że Po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód z nieodpłatnego świadczenia. W przedstawionej sytuacji Wspólnik, którego pracownik/członek zarządu pełni funkcję Członka Zarządu Wnioskodawcy, otrzyma wynagrodzenie za oddelegowanie Członka Zarządu do zarządu Wnioskodawcy Wynagrodzenie to będzie miało formę udziału w zyskach (dywidendzie) Wnioskodawcy oraz w ewentualnej nadwyżce polikwidacyjnej. Tym samym, w przedstawionej w stanie faktycznym sytuacji, nie ma mowy o braku ekwiwalentności świadczeń, która zgodnie z wcześniejszymi wyjaśnieniami jest warunkiem koniecznym do powstania przychodu z nieodpłatnego świadczenia.
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach 24 października 2012 r. Znak: IBPBI/2/423- 925/12/AP, w której to Organ potrzymał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zapytania: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nieodpłatne wykonywanie czynności kontrolnych przez Udziałowca pośredniego nie powoduje powstania po stronie Spółki przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych z tytułu nieodpłatnego świadczenia (\`(...)\`) Wnioskodawca stwierdził, że: Zauważyć należy, że pogląd zaprezentowany przez Spółkę znajduje potwierdzenie m.in. w orzecznictwie sądów administracyjnych i pomimo, iż dotyczy ono głównie czynności wykonywanych pomiędzy udziałowcem bezpośrednim a spółką, to jednak argumentacja w nich stosowana ma analogiczne zastosowanie w przypadku czynności świadczonych przez udziałowca pośredniego. Tytułem przykładu należy wskazać wyrok NSA z dnia 10 maja 2006 r., sygn. Akt II FSK 313/06, w którym co prawda Sąd odniósł się do czynności zarządczych, niemniej nie budzi wątpliwości, że tezy z wyroku mogą mieć zastosowanie również w przypadku czynności kontrolnych. W wyroku tym Sąd podniósł, iż czynności zarządcze nie mogą być uznane za nieodpłatne świadczenie w sytuacji, gdy członek zarządu spółki jest jednocześnie jej wspólnikiem. Wspólnikowi posiadającemu udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością przysługują bowiem z tego tytułu określone prawa majątkowe (np. prawo do dywidendy, możliwość osiągnięcia przychodu z odpłatnego zbycia udziałów w spółce łub z umorzenia udziałów, prawo nie od zysku rocznego do części majątku spółki, który pozostanie po zaspokojeniu wierzycieli w razie likwidacji spółki). Oznacza to, że zarządzanie spółką, nawet jeżeli następuje bez wynagrodzenia, może przynieść wspólnikowi wymierne korzyści ekonomiczne. Wspólnik jest zainteresowany osiąganiem zysku przez spółkę i zwiększaniem wartości jej majątku, gdyż prawo do udziału w zyskach spółki stanowi u niego źródło przychodów. W takim przypadku wystąpi zatem świadczenie drugiej strony, wykluczające tym samym nieodpłatność świadczenia pracy z tytułu członka zarządu.

Odnosząc się zatem do powyższych uwarunkowań gospodarczych, w których funkcjonuje Spółka, kwestia ta ma kluczowe znaczenie. Wnioskodawca jest bowiem Spółką powołaną do realizacji określonego celu. Realizacja zadania dla którego Spółka została powołana wymaga podejmowania przez Wnioskodawcę wyznaczonych zadań, stąd bezpośredni nadzór przedstawicieli spółki zależnej jest wręcz konieczny W przypadku wykonywania tego rodzaju świadczeń przez prezesa zarządu nie można uznać, że Spółka Wnioskodawcy uzyskała nieodpłatne świadczenie, nawet jeżeli nie zostało określone z tego tytułu jego dodatkowe wynagrodzenie.

Podsumowując należy wskazać:, iż powiązania pomiędzy Spółkami będą miały tutaj kluczowe znaczenie 100 % udziałowcem Wnioskodawcy jest Spółka A. Jedyny udziałowiec wykonuje prawa zgromadzenia wspólników w Spółce Wnioskodawcy. Zgromadzenie wspólników jest w spółce z o.o. organem "właścicielskim", który podejmuje najważniejsze decyzje w spółce.

Komplementariuszem Spółki A jest Spółka B. Zgodnie z rejestrem handlowym jedynym przedmiotem działalności spółki B jest posiadanie udziałów i prowadzenie spraw Spółki A. Jako spółka osobowa Spółka A nie może w sposób bezpośredni wykonywać zadań zarządczych - zadania te są wykonywane poprzez pracownika Spółki B.

Pan X jest równocześnie Członkiem Zarządu Spółki B, w której jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę, oraz Spółki Wnioskodawcy, w której pełni funkcję na podstawie powołania bez wynagrodzenia. W związku z powyższym faktyczną kontrolę w Spółce Wnioskodawcy oraz w Spółce A sprawuje Spółka B poprzez swojego pracownika, pana X.

Tak więc Spółka B ma wpływ na prowadzenie spraw obu spółek: niemieckiej spółki komandytowej oraz polskiej sp. z o.o.

Spółka A z tytułu udziału w zyskach Spółki Wnioskodawcy uzyska korzyść majątkową w postaci dywidendy. Zgodnie z umową Spółki A, Spółka B, jako komplementariusz, niezależnie od zysku rocznego, uzyskuje od spółki komandytowej wynagrodzenie z tytułu ponoszonej odpowiedzialności oraz wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowej.

Spółka B, jako beneficjent zysków osiąganych przez Spółkę A oraz Spółkę Wnioskodawcy jest zainteresowana uzyskaniem maksymalnych zysków przez oba te podmioty. Działania członka zarządu Spółki B są wyrazem dbałości Spółki B o sprawy Wnioskodawcy jako podmiotu zależnego, jego rozwój i powiększanie zysków, a jednocześnie formą realizacji prawa do zapewnienia sprawnego funkcjonowania zarządu. W związku z wyznaczeniem osoby fizycznej do pełnienia funkcji zarządczych, Spółka B zwiększa szanse Wnioskodawcy na zwiększenie zysków, wpływając tym samym na zwiększenie własnego wynagrodzenia. Tak więc sprawowanie pośredniej kontroli przez Spółkę B w Spółce Wnioskodawcy może przynieść tej spółce wymierne korzyści ekonomiczne i to te korzyści stanowią swoiste wynagrodzenie ze strony Spółki Wnioskodawcy za wykonywanie funkcji zarządczych przez pana X w polskiej spółce.

W świetle tych argumentów należy uznać, że Wnioskodawca, nie uzyskuje przysporzenia w związku z pełnieniem przez pana X funkcji Członka Zarządu bez wynagrodzenia. Można tutaj mówić o ekwiwalentności świadczeń. Z jednej strony Spółka B pokrywa koszty wynagrodzenia pana X, jako swojego Członka Zarządu oraz jako Członka Zarządu Spółki Wnioskodawcy, który realizuje cele gospodarcze co do spółki zależnej. Wnioskodawca natomiast przekazuje Spółce B pośrednie wynagrodzenie: wypłaca Spółce A dywidendę, która następnie transferowana jest do Spółki B tytułem wynagrodzenia za odpowiedzialność i prowadzenie spraw spółki niezależnie od zysku rocznego. Ekwiwalentem za działanie Członka Zarządu w Spółce Wnioskodawcy będzie więc dywidenda płacona przez Wnioskodawcę, która ostatecznie pokryje wynagrodzenie wypłacane dla Spółki B. Dlatego też, brak bezpośredniego wynagrodzenia dla tych osób nie może być powodem powstania u Wnioskodawcy przychodu z tytułu niedpłatnego świadczenia, gdyż tego rodzaju świadczenia Wnioskodawca nie uzyskuje.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w sytuacji, gdy prezes zarządu pełni swoją funkcję w Spółce Wnioskodawcy bez wynagrodzenia, należy uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem

skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała