Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-508/14/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-23
Teza: Czy zmiana statusu Spółki w okresie obowiązywania zezwolenia ze średniego przedsiębiorcy na dużego, ma wpływ na wskaźnik maksymalnej pomocy publicznej z tytułu prowadzenia działalności w Specjalnej Strefie Ekonomicznej?
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc publiczna; przedsiębiorca-średni przedsiębiorca; status; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 28 kwietnia 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 2 maja 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy zmiana statusu Spółki w okresie obowiązywania zezwolenia ze średniego przedsiębiorcy na dużego, ma wpływ na wskaźnik maksymalnej pomocy publicznej z tytułu prowadzenia działalności w Specjalnej Strefie Ekonomicznej - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy zmiana statusu Spółki w okresie obowiązywania zezwolenia ze średniego przedsiębiorcy na dużego, ma wpływ na wskaźnik maksymalnej pomocy publicznej z tytułu prowadzenia działalności w Specjalnej Strefie Ekonomicznej.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia z 23 maja 2011 r. Działalność Spółki obejmuje przetwórstwo kawy i herbaty ujęte pod nr 10.83 PKWIU. Spółka, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych od dochodów uzyskanych z działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie ww. zezwolenia. Pomoc publiczna przysługuje Spółce z tytułu poniesienia wydatków na realizację nowych inwestycji. Dla określenia właściwej wysokości pomocy publicznej Spółka jest obowiązana do kalkulacji przysługującej jej maksymalnej kwoty zwolnienia podatkowego (tzn. limitu pomocy publicznej), jako iloczynu maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i wydatków inwestycyjnych, kwalifikujących się do objęcia pomocą. Ponadto, stosownie do § 7 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorstwom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, dla prawidłowego ustalenia maksymalnej kwoty zwolnienia podatkowego wydatki inwestycyjne oraz wielkość pomocy publicznej podlega obowiązkowi dyskontowania na dzień uzyskania zezwolenia. W momencie udzielania zezwolenia, Spółce przysługiwał status średniego przedsiębiorcy. W związku z tym w oparciu o § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnych stref ekonomicznych, Spółce przysługiwała maksymalna intensywność pomocy w wysokości 40% zwiększona o 10% (pułap za względu na status średniego przedsiębiorcy). Na dzień udzielenia zezwolenia, wielkość pomocy wynosiła więc 50%. W latach 2012 i 2013 przychód Spółki przekroczył kwotę 50 mln euro, a suma bilansowa przekroczyła kwotę 43 mln euro.

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 70/2001, w przypadku, gdy na ostatni dzień bilansu przedsiębiorstwo przekracza lub spada poniżej progu zatrudnienia lub pułapu finansowego określonego w art. 2, uzyskanie lub utrata statusu średniego, małego bądź mikro przedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych lat (art. 4). W związku z powyższym, Spółka od 1 stycznia 2014 r. utraciła status średniego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zmiana statusu Spółki w okresie obowiązywania zezwolenia ze średniego przedsiębiorcy na dużego, ma wpływ na wskaźnik maksymalnej pomocy publicznej z tytułu prowadzenia działalności w Specjalnej Strefie Ekonomicznej?

Zdaniem Spółki, sprawę należy rozpatrzeć na gruncie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnych stref ekonomicznych, obowiązującego ją w dniu wydawania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W momencie otrzymywania zezwolenia Spółka posiadała status średniego przedsiębiorstwa, a wskaźnik maksymalnej pomocy publicznej wynosił 50%. Prawo do uzyskania pomocy publicznej wg wskaźnika 50% nabyte przed datą zmiany statusu (tj. przed 1 stycznia 2014 r.) jest definitywne i późniejsza zmiana statusu przedsiębiorstwa nie ma wpływu na kwotę zdyskontowanej pomocy do wykorzystania. Zdaniem Spółki, nieuzasadnione byłoby twierdzenie, że wobec wydatków kwalifikowanych poniesionych po dacie uzyskania statusu dużego przedsiębiorstwa należy zastosować obniżony wskaźnik pomocy tj. 40%.

Podobne stanowisko zajęła Specjalna Strefa Ekonomiczna, odpowiadając na pytanie Spółki w tej sprawie. SSE odwołało się do pisma otrzymanego od Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 21 sierpnia 2013 r. informującego, że „przedsiębiorcy prowadzącemu działalność w strefie przysługuje intensywność pomocy regionalnej uwzględniająca jego wielkość na dzień uzyskania zezwolenia. Tym samym zmiana wielkości przedsiębiorcy, będącą konsekwencją jego rozwoju w trakcie korzystania ze zwolnienia, nie będzie miała wpływu na intensywność pomocy regionalnej przysługującej przedsiębiorcy w kolejnych latach.”

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.). Na mocy art. 12 ust. 1 tej ustawy, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851, dalej „ustawa o pdop”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o pdop, stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Tak więc warunkiem korzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej, prowadzonej w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu, przy czym działalność gospodarcza ma być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Z treści cytowanych wyżej przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34 i ust. 4 ustawy o pdop wynika, że warunkiem korzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej, prowadzonej w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu, przy czym działalność gospodarcza ma być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Powyższy przepis wyraźnie określa również limit zwolnienia przysługujący przedsiębiorcy prowadzącemu działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, gdyż zwolnienie przysługuje do wartości pomocy publicznej dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do jej uzyskania w największej wysokości. Tak więc, pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek, obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy, na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Z uwagi na datę otrzymania przez Spółkę zezwolenia (tj. 23 maja 2011 r.) w sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548 ze zm.).

Jak stanowi § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6, lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, maksymalna intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wynosi:

1.  50% - na obszarach należących do województw: lubelskiego, podkarpackiego, warmińsko-mazurskiego, podlaskiego, świętokrzyskiego, opolskiego, małopolskiego, lubuskiego, łódzkiego, kujawsko-pomorskiego;
2.  40% - na obszarach należących do województw: pomorskiego, zachodniopomorskiego, dolnośląskiego, wielkopolskiego, śląskiego, a do dnia 31 grudnia 2010 r. - na obszarze należącym do województwa mazowieckiego, z wyłączeniem miasta stołecznego Warszawy;
3.  30% - na obszarze należącym do miasta stołecznego Warszawy oraz w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. - na obszarze należącym do województwa mazowieckiego.

Ponadto, w myśl § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej małym lub średnim przedsiębiorcom, w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), z wyłączeniem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 20 punktów procentowych brutto w przypadku małych przedsiębiorców oraz o 10 punktów procentowych brutto w przypadku średnich przedsiębiorców, w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia z 23 maja 2011 r. W momencie udzielania zezwolenia, Spółce przysługiwał status średniego przedsiębiorcy. W związku z tym w oparciu o § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r., Spółce przysługiwała maksymalna intensywność pomocy w wysokości 40% zwiększona o 10% (pułap za względu na status średniego przedsiębiorstwa). Na dzień udzielenia zezwolenia, wielkość pomocy wynosiła więc 50%. W latach 2012 i 2013 przychód Spółki przekroczył kwotę 50 mln euro, a suma bilansowa przekroczyła kwotę 43 mln euro. W związku z powyższym, Spółka od 1 stycznia 2014 r. utraciła status średniego przedsiębiorcy.

W niniejszej sprawie należy również wziąć pod uwagę przepisy rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. (Dz.Urz.UE.L 2008 Nr 214, str. 3) uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych). Zgodnie z art. 4 załącznika I do tego rozporządzenia, jeżeli w dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych dane przedsiębiorstwo stwierdza, że w skali rocznej przekroczyło pułapy zatrudnienia lub pułapy finansowe określone w art. 2, lub spadło poniżej tych pułapów, uzyskanie lub utrata statusu średniego, małego lub mikroprzedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych.

Dla dużych przedsiębiorców, wskaźnik maksymalnej intensywności pomocy publicznej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, w której działalność prowadzi Wnioskodawca (dla podmiotów działających na podstawie rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych), jest o 10% niższy niż dla średnich przedsiębiorców.

W opinii tut. Organu zmiana statusu przedsiębiorstwa ma wpływ na wskaźnik pomocy publicznej.

Zmiana wskaźnika pomocy obowiązuje od momentu utraty statusu średniego przedsiębiorcy. Zatem, zdyskontowaną kwotę uzyskanej przed utratą statusu średniego przedsiębiorcy (a niewykorzystanej do tego dnia) pomocy publicznej należy rozliczyć według wskaźnika 50%, a kwotę pomocy, do której prawo Wnioskodawca uzyskał po uzyskaniu statusu dużego przedsiębiorcy rozliczyć wg wskaźnika 40%.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.