Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-397/16-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-07-18
Teza: Czy możliwe jest zwolnienie dostawy ww. działki z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, co do 70% powierzchni działki, która nie może zostać zabudowana, z uwagi na zapis miejscowego planu mówiący, że powierzchnia biologicznie czynna nowo zabudowanych działek nie może być mniejsza niż 70% ich powierzchni?
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zagospodarowanie przestrzenne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina zamierza dokonać sprzedaży działki o nr ewid. 1779, (będącej własnością Gminy). Planowana przez Gminę sprzedaż ww. działki stanowi na gruncie ustawy o VAT dostawę gruntu. Dla będącej przedmiotem dostawy działki o nr. ewid. 1779, położonej we wsi L. część B, w gminie, obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego terenu wsi L. część B, zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy z dnia 07 listopada 2001 r. (opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 06 grudnia 2001 r. poz. 6212). Ww. działka o nr. ewid. 1779 znajduje się na terenie oznaczonym w miejscowym planie symbolem planistycznym MU - określonym jako tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Zgodnie zaś z § 9 planu, powierzchnia biologicznie czynna nowo zabudowanych działek nie może być mniejsza niż 70% ich powierzchni. Ponadto działka pozostaje niezabudowana.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy możliwe jest zwolnienie dostawy ww. działki z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, co do 70% powierzchni działki, która nie może zostać zabudowana, z uwagi na zapis miejscowego planu mówiący, że powierzchnia biologicznie czynna nowo zabudowanych działek nie może być mniejsza niż 70% ich powierzchni?

Zdaniem Wnioskodawcy, grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (dalej „ustawa o VAT”). Dostawa działki o nr ewid. 1779 na gruncie ustawy o VAT podlega opodatkowaniu wg stawki 23%. Całość powierzchni działki, będącej przedmiotem dostawy, stanowi teren przeznaczony w miejscowym planie pod zabudowę. Jednocześnie miejscowy plan w § 9 w odniesieniu do ww. działki stanowi, że powierzchnia biologicznie czynna nowo zabudowanych działek nie może być mniejsza niż 70% ich powierzchni. Przedstawiony powyżej stan faktyczny wymaga odpowiedzi na pytanie, czy możliwe jest zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, tych 70% powierzchni działki, które nie mogą zostać zabudowane.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. A zatem zwolnieniem objęta zostanie taka dostawa, która dotyczy terenu niezabudowanego, przy jednoczesnym przeznaczeniu tego terenu na cele inne niż pod zabudowę.

Przepis art. 2 pkt 33 ustawy o VAT zawiera definicję terenów budowlanych, odwołując się do ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2015 r. poz. 199, z późn. zm.), (dalej „u.p.z.p.”). Na podstawie u.p.z.p. zaś ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, zgodnie z art. 4 ust. 2 u.p.z.p. określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W przedmiotowej sprawie, będąca przedmiotem dostawy działka nr ewid. 1779 położona jest na terenie objętym ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego terenu wsi L. część B, zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy z dnia 7 listopada 2001 r. (opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 06 grudnia 2001 r. poz. 6212). Ww. działka o nr. ewid. 1779 znajduje się na terenie oznaczonym w miejscowym planie symbolem planistycznym MU - określonym jako teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Powyższy zapis miejscowego planu odnosi się do całej powierzchni działki i nadaje jej jednolity status terenu przeznaczonego pod zabudowę. Jednocześnie odnoszący się do ww. działki § 9 planu stanowi, że powierzchnia biologicznie czynna nowo zabudowanych działek nie może być mniejsza niż 70% ich powierzchni. Ponadto działka pozostaje niezabudowana.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, kryterium wyłączającym ze zwolnienia od podatku jest przeznaczenie terenu pod zabudowę. W rozpatrywanym przypadku zgodnie z miejscowym planem całość powierzchni działki nr ewid. 1779 stanowi teren przeznaczony pod zabudowę. Jednakże dla działki dodatkowo obowiązuje zapis miejscowego planu ograniczający możliwość zabudowy działki jedynie do 30% jej powierzchni, stanowiąc że pozostałe 70% jej powierzchni musi pozostać powierzchnią biologicznie czynną. W ocenie Wnioskodawcy, występujący w analizowanym przypadku zapis § 9 planu miejscowego, mówiący, że powierzchnia biologicznie czynna nowo zabudowanych działek nie może być mniejsza niż 70% ich powierzchni, umożliwia zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT 70% powierzchni działki, która nie może zostać zabudowana. Zapis par. 9 miejscowego planu wprowadza ograniczenie co do możliwości zabudowy terenu, czyniąc go realnie terenem niepodlegającym zabudowie.

Ponadto należy mieć na względzie wyrażone w odniesieniu do analogicznej sytuacji stanowiska organów podatkowych zawarte w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r. IPPP1/4512-66/16-2/AW oraz z dnia 12 kwietnia 2016 r. IPPP2/4512-230/16-2/BH, w sposób jednoznaczny zwalniające z VAT 70% powierzchni danej działki, która to powierzchnia nie może zostać zabudowana i musi pozostać powierzchnią biologicznie czynną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez sprzedaż stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z przedstawionymi powyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). W tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza dokonać sprzedaży działki o nr ewid. 1779, będącej własnością Gminy.

W świetle okoliczności omawianej sprawy konieczne jest wskazanie, że umowa sprzedaży jest niewątpliwie umową cywilnoprawną, zatem dokonując dostawy działki Wnioskodawca będzie działał jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy. Tym samym przedmiotowa czynność, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w przypadkach wskazanych w treści ustawy.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Należy wskazać, że stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Zatem generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.

Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy dla działki o nr ewid. 1779, mającej być przedmiotem dostawy, położonej we wsi L. część B, w gminie, obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego terenu wsi L. część B, zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy z dnia 07 listopada 2001 r. (opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 06 grudnia 2001 r. poz. 6212). Ww. działka o nr. ewid. 1779 znajduje się na terenie oznaczonym w miejscowym planie symbolem planistycznym MU - określonym jako tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Zgodnie zaś z § 9 planu, powierzchnia biologicznie czynna nowo zabudowanych działek nie może być mniejsza niż 70% ich powierzchni. Ponadto działka pozostaje niezabudowana.

Jak wyjaśniono wyżej opodatkowane podatkiem od towarów i usług są wyłącznie te grunty niezabudowane które stanowią tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe działki niezabudowane, będące gruntami np. leśnymi, rolnymi - nieprzeznaczone pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Zatem w świetle okoliczności omawianej sprawy należy wskazać, że Wnioskodawca prawidłowo przyjmuje, że dostawa ww. działki niezabudowanej będzie opodatkowana podatkiem VAT według stawki podstawowej – 23% jedynie w stosunku do 30% powierzchni opisanej nieruchomości, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy. Jak wynika z opisu sprawy jedynie 30% powierzchni działki może być przedmiotem zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Pozostała część ww. działki tj. 70% to teren, który zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie może być zabudowany i pozostać powierzchnią biologicznie czynną. Zatem 70% powierzchni opisanej nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie dyspozycji art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.