Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.484.2025.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Opodatkowanie w Polsce świadczenia rodzinnego z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
małżonek
świadczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Dochody z zagranicy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Metody unikania podwójnego
opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 2019 r. zostało Pani przyznane Świadczenie Rodzinne Social Security od Rządu
    Amerykańskiego. To wsparcie finansowe z programu społecznego. Social Security z USA
    otrzymuje Pani z tytułu członka rodziny osoby ubezpieczonej w związku z przejściem na
    emeryturę byłego współmałżonka. Z tej kwoty w USA potrącane jest co miesiąc 30%
    podatku. W Polsce od tej kwoty płaci Pani 9% składki zdrowotnej i 12% podatku dzięki
    wprowadzeniu polskiego ładu. Świadczenie to przysługuje Pani jako byłej żonie, ponieważ
    w Ameryce mieszka i pracował Pani były mąż, z którym rozwiodła się Pani w 1998 r.
    Spełnia Pani wszystkie warunki dotyczące przyznania tego świadczenia. Przez cały czas jest
    Pani stanu wolnego, ma Pani 80 lat. Małżeństwo z byłym mężem trwało 22 lata. Po
    otrzymaniu tego świadczenia nie podejmowała Pani żadnego zatrudnienia. Mieszka Pani w
    Polsce od urodzenia i podatek płaci Pani w Polsce. Nigdy nie pracowała Pani w Ameryce i
    nie otrzymuje Pani emerytury ani renty ze Stanów Zjednoczonych. Z tego co jest Pani
    wiadome, że Stany Zjednoczone podpisały umowę o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Od 2019 r. wykazuje Pani tę pomoc socjalną od Rządu Amerykańskiego, która jest
    doliczona do Pani emerytury. Wykazuje Pani w rocznych rozliczeniach i płaci Pani podatek.
    Według Pani wiedzy nie można pobierać podwójnego podatku.
    Pytania
    1) Czy to wsparcie finansowe – Social Security powinna Pani doliczać do swoich dochodów
      – emerytury i obliczać od tego podatek?
    2) Jeżeli nie ma Pani takiego obowiązku, to co z nadpłaconym podatkiem za poprzednie
      lata 2019 – 2023?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem nie powinna Pani wykazywać w rozliczeniach rocznych tego świadczenia
    rodzinnego i płacić podatku, gdyż Polska i Stany Zjednoczone Ameryki mają podpisaną
    umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Ponadto, uważa Pani, że należy się Pani
    zwrot nadpłaconego podatku od 2019 r. z uwagi na to, że wykazała Pani to świadczenie
    rodzinne w rozliczeniu rocznym. Płaciła, jak dla Pani wysoki podatek – 51% ogólnie.
    Obecnie ma Pani zabrane.
    Obecnie po rewaloryzacji od marca 2025 r. otrzymuje Pani emeryturę w wysokości 2050
    zł. Jak dla Pani jest to obciążenie wysokie przy tak niskim budżecie, skoro przepisy
    stanowią inaczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).

    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku
    podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też, do tej kategorii
    osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów
    międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
    Z opisu sprawy wynika, że mieszka Pani od urodzenia w Polsce i podatek również płaci
    Pani w Polsce. W 2019 r. zostało Pani przyznane świadczenie rodzinne z Social Security od
    Rządu Amerykańskiego. Jest to wsparcie finansowe z programu społecznego, które
    otrzymuje Pani z tytułu członka rodziny, osoby ubezpieczonej w związku z przejściem na
    emeryturę byłego współmałżonka. Świadczenie to przysługuje Pani jako byłej żonie,
    ponieważ w Ameryce mieszka i pracował Pani były mąż, z którym rozwiodła się Pani w
    1998 r. Nigdy nie pracowała Pani w Ameryce i nie otrzymuje Pani emerytury ani renty ze
    Stanów Zjednoczonych.
    Pani zdaniem świadczenie, które Pani otrzymuje z USA nie podlega opodatkowaniu w
    Polsce i nie należy go uwzględniać w zeznaniu rocznym.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w niniejszej
    sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z
    1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczenia wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na
    zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady
    opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
      a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych
        przez to Umawiające się Państwo lub

      b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła
      w życie.
    Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego
    opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód
    uzyskany z tytułu wskazanego świadczenia (świadczenie dla byłego współmałżonka)
    wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, osobie mającej miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 ww. Umowy, zgodnie z którym,
    państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów, osobie
    mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W świetle art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent

      rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym
      mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
      członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć
      nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia
      lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz. U. poz. 658).
    Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” dowodzi, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tym przepisie.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem, wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra
    Finansów.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
      egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    W kontekście powyższego podkreślić należy, że zwolnienia przedmiotowe są wyjątkiem od
    zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady,
    muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
    Analizując polskie ustawodawstwo dotyczące świadczeń rodzinnych należy wskazać, że są
    one wypłacane na podstawie przepisów ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach
    rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 323 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach
    rodzinnych:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
        1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
        2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
        3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
        3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
        4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
        5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast, prawo do zasiłku rodzinnego przysługuje:

    1) rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka;
    2) opiekunowi faktycznemu dziecka (osoba faktycznie opiekującą się dzieckiem, jeżeli
      wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka);
    3) osobie uczącej się (osoba pełnoletnia ucząca się, niepozostająca na utrzymaniu
      rodziców w związku z ich śmiercią lub w związku z ustaleniem wyrokiem sądowym lub
      ugodą sądową prawa do alimentów z ich strony).
    Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883
    /2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
    (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty oraz
    świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    Odnosząc powyższe do opisu sprawy, otrzymane przez Panią świadczenie rodzinne z USA
    nie może być uznane za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o
    świadczeniach rodzinnych. Jak wskazała Pani w treści wniosku, świadczenie to:
        jest świadczeniem wypłacanym przez Social Security od Rządu Amerykańskiego z
        programu społecznego;
        jest świadczeniem, który otrzymuje Pani z tytułu członka rodziny osoby
        ubezpieczonej w związku z przejściem na emeryturę byłego współmałżonka.
        Świadczenie to przysługuje Pani jako byłej żonie, ponieważ w Ameryce mieszka i
        pracował Pani były mąż, z którym rozwiodła się Pani w 1998 r.
        spełniła Pani wszystkie warunki dotyczące przyznania tego świadczenia. Przez cały
        czas jest Pani stanu wolnego, ma Pani 80 lat. Małżeństwo z byłym mężem trwało 22
        lata. Po otrzymaniu tego świadczenia nie podejmowała Pani żadnego zatrudnienia.
    Z tej kwoty w USA potrącane jest Pani co miesiąc 30% podatku. Od 2019 r. wykazuje Pani
      tę pomoc socjalną od Rządu Amerykańskiego, która jest doliczana do Pani emerytury.
    Zatem świadczenie rodzinne (małżeńskie), o którym mowa we wniosku jest świadczeniem
    cyklicznym wypłacanym przez Social Security Administration w USA (przez Zarząd
    Ubezpieczeń Społecznych) z programu społecznego. Należy zatem uznać, że stanowi ono ś
    wiadczenie emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie polskiego ustawodawstwa do renty
    rodzinnej, a nie do świadczenia rodzinnego.
    Zatem, z analizy powyższego trudno wywieść, że otrzymywane przez Panią świadczenie,
    zostało przyznane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, a tylko takie
    świadczenie podlegałoby zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Świadczenie to nie może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest
    świadczeniem otrzymanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych. Zatem,
    uzyskany z tego tytułu dochód mieści się w dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym,
    składanym za rok podatkowy, w którym je Pani otrzymała.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w –
    cytowanym już wyżej – art. 20 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego
    opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu. Z zapisów powyższej umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w

    Polsce dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą
    metody odliczenia proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27
    ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą.
    Zatem, nie mogę się z Panią zgodzić, że łącznie Pani płaci 51% podatku, bowiem od
    podatku wyliczonego według polskiej skali podatkowej od łącznej kwoty dochodu
    krajowego i zagranicznego ma Pani możliwość odliczenia podatku zapłaconego zagranicą.
    Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na
    dochód uzyskany w obcym państwie.
    Podsumowując, zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, otrzymywane przez Panią od 2019 r. świadczenie małżeńskie ze
    Stanów Zjednoczonych Ameryki stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym w Polsce.
    Świadczenie to nie może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest
    świadczeniem otrzymanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych.
    Zatem, uzyskany z tego tytułu dochód podlega opodatkowaniu w Polsce i wykazaniu w
    zeznaniach podatkowych składanych od 2019 r. Jednakże, przysługuje Pani prawo
    pomniejszenia podatku dochodowego od osób fizycznych należnego w Polsce o podatek
    zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Nie odniosłem się do zadanego przez Panią pytania Nr 2, bowiem uzależnione ono było
    od stanowiska Organu w zakresie pytania Nr 1, tj. oczekiwała Pani odpowiedzi na to
    pytanie w sytuacji, gdyby świadczenie z USA nie podlegało wykazaniu w zeznaniu i
    opodatkowaniu w Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.