Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.76.2025.2.KU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Ulga na powrót.
Słowa kluczowe: ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zeznania podatkowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 154-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Pan .... obywatel Ukrainy nigdy wcześniej nie będący obywatelem Polski otrzymał 18
    czerwca 2021 r. pozytywną decyzję o przyznaniu Karty Polaka na podstawie
    udokumentowanych polskich korzeni.
    8 października 2021 r. przyjechał Pan do Polski, aby wziąć udział w kursie nauki języka
    polskiego.
    10 grudnia 2021 r. otrzymał Pan pierwszy meldunek oraz numer PESEL na terytorium
    Polski. Było to konieczne, aby otworzyć konto bankowe i mieć dostęp do podstawowych
    usług, takich jak telefonia komórkowa i oficjalne rozliczenia. Po tym czasie wyjeżdżał Pan
    na Ukrainę dwa razy:
      - 19 grudnia 2021 r. opuszczenie terytorium RP – 7 stycznia 2022 r. wjazd na terytorium
        RP;
      - 4 lutego 2022 r. opuszczenie terytorium RP – 20 lutego 2022 r. wjazd na terytorium
        RP.
    W związku z rozpoczęciem konfliktu zbrojnego na terytorium Ukrainy 24 lutego 2022 r. nie
    miał Pan możliwości powrotu na Ukrainę i postanowił Pan pozostać w Polsce na stałe.
    Przez cały ten okres przebywał Pan w Polsce i wjeżdżał na jej terytorium na podstawie
    wizy wydanej na podstawie Karty Polaka. Wiza obowiązywała od 11 września 2021 r. do 11
    czerwca 2022 r. Z dniem, kiedy wiza straciła ważność, do 5 maja 2023 r. przebywał Pan w
    Polsce na podstawie art. 42 ust. 3a ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom
    Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa.
    8 sierpnia 2022 r. dostał Pan pozytywną decyzję o przyjęciu Pana na studia stacjonarne na
    publicznej uczelni na terytorium RP. Ponieważ decyzja dotyczyła trzyletnich studiów
    stacjonarnych skutkowało to podjęciem przez Pana decyzji o stałym pobycie na terytorium
    RP w tym okresie. Następnie, 20 marca 2023 r., otrzymał Pan pozytywną decyzję
    wojewody mazowieckiego o zezwoleniu na pobyt stały na okres 10 lat (Karta Stałego
    Pobytu), która umożliwiła Panu oficjalne przebywanie na terytorium Polski na stałe oraz
    głębszą integrację w polskie społeczeństwo.
    W 2023 r. uzyskał Pan przychód w wysokości łącznie 963,5 PLN na podstawie umowy
    zlecenia. Ponieważ był Pan studentem, miał mniej niż 26 lat, a Pana dochód nie
    przekroczył ustalonego limitu, nie musiał Pan płacić podatku PIT. 21 lutego 2024 r. złożył
    Pan deklarację PIT-37 zgodnie z obowiązującymi przepisami.
    W 2024 r. od marca do października uzyskał Pan przychód w wysokości łącznie 81 022,47
    PLN, pracując online dla zagranicznej firmy zarejestrowanej w Izraelu na podstawie
    zagranicznego odpowiednika umowy zlecenie.
    Dodatkowo oświadcza Pan, że:
      a) Decyzję o pozostaniu na stałe w Polsce podjął Pan 24 lutego 2022 r., czyli w dniu
        rozpoczęcia wojny na Ukrainie;
      b) Od 24 lutego 2022 r. Pana centrum interesów osobistych oraz gospodarczych
        znajduje się w Polsce;
      c) W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan tu
        nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;
      d) W 2021 r. zazwyczaj przebywał Pan na Ukrainie (około 280 dni);
      e) W roku kalendarzowym 2021 nie przebywał Pan w Polsce powyżej 183 dni;
      f) W latach 2019 – 2021 na terenie Polski przebywał Pan wyłącznie jednokrotnie, w
        okresie od 8 października 2021 r. do 19 grudnia 2021 r., w związku z uczestnictwem
        w kursie języka polskiego realizowanym w ramach Programu im........,
        prowadzonego przez......................;

      g) Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych od początku 2019 r. aż do dnia
        przeniesienia się na stałe do Polski znajdowało się na Ukrainie;
      h) W latach 2019 – 2021 podczas Pana pobytu na Ukrainie nie podejmował Pan pracy,
        ani działalności gospodarczej, więc nie miał Pan obowiązku składania zeznań
        podatkowych (w 2021 r. ukończył Pan szkołę średnią). Posiada Pan dokumenty
        potwierdzające Pana byłe zameldowanie na Ukrainie oraz ukraiński indywidualny
        numer podatkowy (odpowiednik PESEL);
      i) Od dnia podjęcia decyzji o pozostaniu na stałe w Polsce, tj. od 24 lutego 2022 r.
        uzyskiwał Pan dochody z następujących tytułów:
        - stypendium w ramach programu im......prowadzonego przez...;
        - umowa zlecenia z firmą ....Sp. z o.o.;
        - zagraniczny odpowiednik umowy zlecenia z firmą z Izraela..;
        - umowa zlecenia z firmą ...(obecnie).
      j) Przychody osiągnięte w 2024 r. (marzec – październik) w wysokości 81 022,47 PLN
        były uzyskane na podstawie zagranicznego odpowiednika umowy zlecenie zawartej
        z firmą....z siedzibą w....Umowa została zawarta 6 marca 2024 r. Pracował Pan na
        stanowisku Producer. Pana praca obejmowała asystowanie przy produkcji i
        postprodukcji materiałów wideo, kreatywnych treści oraz innych treści medialnych,
        a także wsparcie w tworzeniu i optymalizacji procesów produkcyjnych.

## Pytanie

Czy na podstawie przedstawionego stanu faktycznego spełnia Pan kryteria do
    skorzystania z ulgi na powrót w roku podatkowym 2024 przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt
    152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana stanowisko, wynikające z przedstawionego stanu faktycznego, jest takie, że Pana
    centrum interesów życiowych zostało przeniesione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    po 31 grudnia 2021 r., w momencie, gdy po rozpoczęciu wojny wziął Pan udział w
    rekrutacji na polską uczelnię publiczną i 8 sierpnia 2022 r. dostał Pan decyzję o przyjęciu
    Pana na uczelnię.
    Podsumowując, Pana stanowisko, wynikające z przedstawionego stanu faktycznego, jest
    takie, że spełnia Pan wszystkie wymagane kryteria do skorzystania z ulgi na powrót
    przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1991 r., nr 80 poz. 350, z późn. zm.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.;):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:

          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13
    lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych
    przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych
    przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium
    Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznaną za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:

      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację
    danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są
    rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie
    którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc
    podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od
    wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w
    sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania
    kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

    Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z treści wniosku wynika, że decyzję o pozostaniu na stałe w Polsce podjął Pan 24 lutego
    2022 r., czyli w dniu rozpoczęcia wojny na Ukrainie. Od 24 lutego 2022 r. Pana centrum
    interesów osobistych oraz gospodarczych znajdowało się w Polsce.
    Zatem, od tego momentu podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
    W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z informacji zawartych we wniosku, że w latach 2019 – 2021 na terenie Polski przebywał
    Pan wyłącznie jednokrotnie, w okresie od 8 października 2021 r. do 19 grudnia 2021 r., w
    związku z uczestnictwem w kursie języka polskiego realizowanym w ramach Programu
    im....prowadzonego przez...Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych od
    początku 2019 r. aż do dnia przeniesienia się na stałe do Polski znajdowało się na Ukrainie.
    Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie Karty Polaka, który to warunek również Pan spełnił, bowiem jak
    Pan wskazał w opisie sprawy 18 czerwca 2021 r. otrzymał Pan pozytywną decyzję o
    przyznaniu Karty Polaka na podstawie udokumentowanych polskich korzeni.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami
    mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo
    zaświadczenie od byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.

    We wniosku wskazał Pan, że posiada Pan dokumenty potwierdzające Pana byłe
    zameldowanie na Ukrainie oraz ukraiński indywidualny numer podatkowy (odpowiednik
    PESEL).
    Zatem spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21
    ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe dopiero
    poczynając od rozliczenia za rok 2022.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa uznać należy, że ma Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w limitowanej wysokości w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych,
    licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od
    początku roku następnego. Zgodnie z Pana wolą, może Pan skorzystać z tej ulgi w 2024 r.
    Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Podkreślam, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego w
    związku z czym, nie dokonuję analizy i oceny załączonych do wniosku dokumentów, a
    jedynie opieram się na przedstawionym opisie sprawy.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis
    prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie
    różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.