Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-590/10-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-14
Teza: Czy wydatki (opłata aktywacyjna, abonament miesięczny) poniesione na usługi świadczone przez Krajowy Rejestr Długów Biuro Informacji Gospodarczej S.A. W. mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; dług; egzekucja; koszt-koszty uzyskania przychodów; transakcja-transakcja handlowa; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17.06.2010 r. (data wpływu 21.06.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.06.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu detalicznego i hurtowego opałem. W związku z dużym importem węgla rosyjskiego do PoIski Wnioskodawczyni została zmuszona do poszukiwania nowych rynków zbytu, poprzez pozyskiwanie nowych kontrahentów. Odbiorcy Wnioskodawczyni prowadzą działalność gospodarczą na terenie całej Polski dlatego chcąc zminimalizować ryzyko transakcji handlowych, podpisała Umowę z Krajowym Rejestrem Długów Biuro Informacji Gospodarczej S.A. z siedzibą w W. (KRD BIG S.A.

Wnioskodawczyni zaznacza, iż od kilku lat prowadzone jest postępowanie sądowe wobec nieuczciwego kontrahenta, a z powodu braku możliwości odzyskania należności od kilku nierzetelnych odbiorców, postępowania komornicze zostały umorzone. Wyżej wymienione sytuacje, w znaczny sposób wpłynęły na brak płynności finansowej firmy Wnioskodawczyni. Usługi świadczone przez KRD BIG S.A. dają Wnioskodawczyni możliwość dopisania dłużników do KRD, weryfikację kontrahentów oraz pozyskanie informacji na własny temat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki (opłata aktywacyjna, abonament miesięczny) poniesione na usługi świadczone przez Krajowy Rejestr Długów Biuro Informacji Gospodarczej S.A. W. mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawczyni zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów”:

Wnioskodawczyni uważa, iż usługi świadczone przez Krajowy Rejestr Długów Biuro Informacji Gospodarczej S. A. W. są jej potrzebne w celu wzmocnienia pewności obrotu gospodarczego. Uzyskane informacje umożliwiają dokonanie oceny kondycji finansowej aktualnych lub potencjalnych kontrahentów oraz wyeliminowanie nierzetelnych podmiotów gospodarczych, co zabezpieczy firmę Wnioskodawczyni przed utratą płynności finansowej. Ponadto dostęp do rejestru zapytań KRD na temat firmy, stanowi źródło ustalenia listy potencjalnych partnerów handlowych zainteresowanych współpracą.

W ocenie Wnioskodawczyni, wydatki poniesione na usługi świadczone przez KRD BIG S A W. są związane z funkcjonowaniem jej firmy i podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2010 roku Nr 51, poz. 307 ze zmianami) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie poniższe warunki:

*   wydatek musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;

*   nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ustawy).

Łączne spełnienie tych dwóch warunków: pozytywnego i negatywnego wystarczy, aby dany wydatek uznać za koszt uzyskania przychodów.

Ustawodawca wyraźnie wskazuje, że kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Tym samym, koszty muszą być ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Norma prawna zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustanawia regułę generalną pozwalającą na dokonanie kwalifikacji ponoszonego przez podatnika wydatku do kosztów uzyskania przychodów przez pryzmat jego celowości i potencjalnego wpływu na sumę osiąganych przez podatnika przychodów podatkowych. Dopiero na podstawie takiej pozytywnej weryfikacji, w przypadku stwierdzenia, iż dany wydatek niewątpliwie ponoszony jest w celu uzyskania przychodów, podatnik podatku dochodowego ma możliwość do przyporządkowania tego wydatku do przychodów podatkowych, w celu osiągnięcia których wydatek ten został poniesiony. Cel określony w tym artykule, należy rozumieć jako dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu (w omawianym przypadku - przychodu).

Cel ten w swej istocie nie stanowi o konieczności zaistnienia skutku, tj. powstania przychodu. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty winny go bezpośrednio realizować lub co najmniej winny go zakładać jako realny. Brak tego skutku w postaci braku przychodu nie dyskwalifikuje danego wydatku jako kosztu poniesionego w celu jego osiągnięcia. Ważne jest jednak, aby podatnik ponosząc wydatek kierował się zamiarem jego osiągnięcia. W takim ujęciu kosztami uzyskania przychodów są zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i wydatki pozostające w związku pośrednim (jeżeli podatnik wykaże, że zostały poczynione w celu uzyskania przychodów).

Zatem poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki na usługi świadczone przez Krajowy Rejestr Długów Biuro Informacji Gospodarczej S.A. W. mogą przyczynić się w przyszłości do zwiększenia przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni słusznie uważa, iż ww. wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej (po wypełnieniu powyższych przesłanek), bowiem wydatek ten pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i ponoszony jest w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Należy zaznaczyć, iż ciężar udowodnienia ww. związku przyczynowo-skutkowego ciąży na podatniku.

Bez wątpienia bowiem, w złożonym wniosku Wnioskodawczyni wykazała związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ww. wydatkami a uzyskiwaniem przychodów z ww. źródła przychodów. Przedmiotowe wydatki nie są również wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów ujętym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wydatki poniesione na usługi świadczone przez Krajowy Rejestr Długów Biuro Informacji Gospodarczej S.A. W., stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą w okresie świadczenia tych usług stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.