Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.266.2019.2.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-30
Teza: Stawka podatku dla dostawy produktu (nawóz) oraz obowiązku korekty dotychczasowej sprzedaży Produktu.
Słowa kluczowe: nawozy; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2019 r. (data wpływu 20 maja 2019 r.), uzupełnionym pismem Strony z dnia 1 sierpnia 2019 r. (data wpływu 5 lipca 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 30 lipca 2019 r. znak sprawy 0114 KDIP1 1.4012.266.2019.1.MMA (skutecznie doręczone w dniu 31 lipca 2019 r.) oraz pismem Strony z dnia 27 sierpnia 2019 r. (data wpływu 29 sierpnia 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 19 sierpnia 2019 r. znak sprawy 0114 KDIP1 1.4012. 266.2019.3.MMA (skutecznie doręczone 20 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania stawką 8% dostawy produktu wapna nawozowego zawierającego magnez - o nazwie handlowej F.– **jest prawidłowe**,

*   obowiązku korekty dotychczasowej sprzedaży Produktu o nazwie ,,F.” od momentu jego wprowadzenia na rynek – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania stawką 8% dostawy produktu wapna nawozowego zawierającego magnez - o nazwie handlowej F. oraz obowiązku korekty dotychczasowej sprzedaży Produktu o nazwie ,,F.” od momentu jego wprowadzenia na rynek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest producentem Produktu - wapna nawozowego zawierającego magnez - o nazwie handlowej F. Nawóz w całości składa się z rozkruszonej i odsianej skały dolomitowej. Wydobywany jest ze złoża dolomitów triasowych i dewońskich (Koncesja na eksploatację złoża w załączeniu - Załącznik nr 1).

Produkt od 2018 r. jest klasyfikowany jako nawóz - wapień dolomitowy standardowy (grupowanie G.1.3a) według _Rozporządzenia_ (WE) nr _2003/2003_ Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów z późniejszymi zmianami. W latach wcześniejszych Produkt był klasyfikowany zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 8 września 2010 r. w sprawie sposobu pakowania nawozów mineralnych, umieszczania informacji o składnikach nawozowych na tych opakowaniach, sposobu badania nawozów mineralnych oraz typów wapna nawozowego w Tabeli 2 jako wapno nawozowe zwierające magnez, typ węglanowe, odmiana 03.

Właściwości fizyko-chemiczne Produktu są następujące (mierzone zgodnie z ww. Rozporządzeniem (WE) nr 2003/2003):

1.  zawartość tlenku wapnia (CaO) - 28% (m/m)
2.  zawartość magnezu (MgO) -15% (m/m)
3.  minimalna liczba zobojętnienia – 50
4.  Uziarnienie oznaczane za pomocą przesiewania na mokro:
    *   co najmniej 97% przechodzi przez sito o wymiarze boku oczek 3,15 mm
    *   co najmniej 80% przechodzi przez sito o wymiarze boku oczek 1 mm
    *   co najmniej 50% przechodzi przez sito o wymiarze boku oczek 0,5 mm

Zawartość tlenku wapnia oraz magnezu może się różnić w zależności od partii, natomiast w każdym przypadku spełnia normy wskazane dla wyżej wymienionej klasyfikacji określone w ww. Rozporządzeniu (WE) nr 2003/2003 w sprawie nawozów oraz ww. Rozporządzeniu Ministra Gospodarki.

Powyższa klasyfikacja jak również skład chemiczny i uziarnienie Produktu są potwierdzone w następujących dokumentach:

1.  Karta produktu z 23 sierpnia 2017 r. stanowiąca Załącznik nr 2 do wniosku.
2.  Certyfikat zgodności nr WE/78/18/BS potwierdzający zgodność z typem nawozu oznaczonego „NAWÓZ WE” wydany w dniu 10 grudnia 2018 - Załącznik nr 3 do wniosku.
3.  Certyfikat zgodności Nr 0/20/18/BS uprawniający do oznaczenia wyrobu znakiem jakości Q wydany w dniu 10 grudnia 2018 - Załącznik nr 4 do wniosku.

Produkt sprzedawany jest w formie luzu, w opakowaniach typu BigBag lub w workach. Odbiorcami Produktu są głównie firmy pośredniczące w sprzedaży nawozów, rolnicy oraz osoby fizyczne.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia opis procesu produkcji Produktu pod nazwą F.

Eksploatacja złoża dolomitu odbywa się metodą odkrywkową z użyciem materiałów wybuchowych. Odstrzelony materiał selektywnie przerabiany jest na linii stacjonarnej oraz na urządzeniach mobilnych.

W przypadku linii stacjonarnej materiał bezpośrednio ze ściany eksploatacyjnej 0-800 \[mm\] wodzidłami.

Surowiec bezpośrednio kierowany jest do zasobnika kruszarki szczękowej skąd dozowany jest do wstępnego procesu kruszenia w kruszarce szczękowej. Otrzymany półprodukt 0-250 \[mm\] kierowany jest na wstępny przesiewacz wibracyjny gdzie otrzymywany jest:

*   produkt gotowy; kruszywo o ciągłym uziarnieniu 0-31,5(63) \[mm\],

*   produkt gotowy; tłuczeń 32-63 \[mm\],

*   półprodukt powyżej 32(63) \[mm\], kierowany dalej do drugiego stopnia kruszenia.

W przypadku, kiedy surowiec jest bardzo dobrej jakości - całość materiału o uziarnieniu 0-250 \[mm\] może być kierowana do drugiego stopnia kruszenia.

Dalszy proces produkcji realizowany jest z wykorzystaniem kruszarki udarowej i dwóch stopni klasyfikacji sitowej, gdzie otrzymujemy:

*   produkt gotowy; piasek łamany 0-2 \[mm\],

*   produkt gotowy; piasek łamany 0-4 \[mm\],

*   produkt gotowy; grys 2-4 \[mm\]

*   produkt gotowy; grys 4-8 \[mm\]

*   produkt gotowy; grys 8-16 \[mm\]

*   produkt gotowy; grys 2-16 \[mm\],

*   produkt gotowy; grys 16-32 lub 16-22 \[mm\],

W przypadku urządzeń mobilnych urobek po odstrzale 0-800 \[mm\] wodzidłami technologicznymi transportowany jest na mobilne zestawy krusząco sortujące. Surowiec podawany jest do zasobników kruszarek skąd dozowany jest do procesu kruszenia i przesiewanie, otrzymując finalnie mix produktów dolomitowych lub kruszywo o ciągłym uziarnieniu 0-120 \[mm\].

Produkt nie ulega dalszej modyfikacji.

Gotowe produkty ładowarkami kołowymi ładowane są na samochody klientów lub magazynowane na składowiskach produktów gotowych.

Od momentu wprowadzenia produktu na rynek w 2015 r, Spółka opodatkowywała sprzedaż produktu podstawową stawką VAT w wysokości 23%, lub stawką 8% jeśli sprzedaż była dokonywana na rzecz podatnika podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie par. 3 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych.

W związku z wątpliwościami co do zasadności stosowania stawki podstawowej zgłaszanej przez kontrahentów Spółki, w lutym 2019, Spółka wystąpiła z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych GUS celem potwierdzenia klasyfikacji statystycznej Produktu pod nazwą F.

Według opinii Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych GUS z dnia 18 marca 2019 r. (pismo - kopia w załączeniu - Załącznik nr 5 do wniosku) Produkt o nazwie F. należy klasyfikować w grupowaniu: PKWiU 08.11.30.0 ,,Kreda i dolomit inny niż kalcynowany”.

Powyższa klasyfikacja jest aktualna zarówno dla nomenklatury obowiązującej od 2015 r. jak i tej z 2008 r. stosowanej dla celów podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego. Wniosek należało uzupełnić przez wskazanie:

1.  Czy opisane we wniosku wapno nawozowe węglanowe zawierające magnez o nazwie handlowej „F.” jest wyłącznie przeznaczone do stosowania jako nawóz?

Wnioskodawca wyjaśnia, że „F.” jest stosowany wyłącznie jako nawóz.

1.  Czy nabywcami „F.” są podatnicy podatku rolnego i/lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej?

Wnioskodawca wyjaśnia, że sprzedaż produktu „F.” jest realizowana na rzecz podatników podatku rolnego i/lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej. Sprzedaż produktu jest również realizowana na rzecz innych podmiotów nie spełniających powyższych kryteriów.

1.  Czy nabywca „F.” złoży Wnioskodawcy pisemne oświadczenie, że jest podatnikiem podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, a nabywane towary przeznaczy do stosowania jako nawozy w prowadzonym przez niego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej, zawierające elementy wskazane w § 3 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2350)?

Wnioskodawca wyjaśnia, że w przypadku sprzedaży realizowanej dla ww. podmiotów, nabywcy ci składają Spółce oświadczenia zawierające elementy wskazane w § 3 ust. 6b Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2350). Wzór składanego oświadczenia przesyła w załączeniu do pisma.

W uzupełnieniu z dnia 27 sierpnia 2019 r. Wnioskodawca wskazał, że Spółka sprzedaje nawóz wapniowo magnezowy pod nazwą „F.” od 2015 r. Według Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 września 2010 r. w sprawie sposobu pakowania nawozów mineralnych, umieszczania informacji o składnikach nawozowych na tych opakowaniach, sposobu badania nawozów mineralnych oraz typów wapna nawozowego, produkt o nazwie „F.” jest klasyfikowany jako wapno nawozowe zawierające magnez „odmiana 03” o następujących parametrach:

_Skład chemiczny nawozu:_

Zawartość CaO+MgO co najmniej 50%, w tym MgO co najmniej 15%

_Parametry odsiewu nawozu:_

Odsiew na sicie o wymiarze boku oczek kwadratowych: 2 mm, (%) najwyżej 10 Odsiew na sicie o wymiarze boku oczek kwadratowych: 0,5 mm, (%) co najmniej 50

_Inne parametry nawozu:_

Zawartość wody (%) - najwyżej 10 Zawartość ołowiu (ppm) - najwyżej 600\*

Zawartość kadmu (ppm) - najwyżej 15\*

(\*) Zawartość kadmu i ołowiu podano przeliczeniu na kg sumy tlenków wapnia i tlenku magnezu (CaO + MgO).

„F.” jest sprzedawany również jako typ wapna nawozowego zawierającego magnez odmiana 05, gdzie jedyna różnica w parametrach dotyczy zawartości CaO+MgO, które dla odmiany 05 wynosi 45% a nie 50% jak dla odmiany 03.

W 2010 r. Spóła również sprzedawała nawóz wapniowo - magnezowy wydobywany z tego samego złoża co produkt o nazwie „F.”, sklasyfikowany według ówcześnie obowiązującego Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 maja 2004 r. w sprawie określenia typów wapna nawozowego jako odmiana 05 o następujących parametrach:

_Skład chemiczny nawozu:_

Zawartość CaO+MgO co najmniej 45%, w tym MgO co najmniej 15%

_Parametry odsiewu nawozu:_

Odsiew na sicie o wymiarze boku oczek kwadratowych: 2 mm, (%) najwyżej 10 Odsiew na sicie o wymiarze boku oczek kwadratowych: 0,5 mm, (%) co najmniej 50

_Inne parametry nawozu:_

Zawartość wody (%)- najwyżej 10 Zawartość ołowiu (ppm) - najwyżej 600\*

Zawartość kadmu (ppm) - najwyżej 15\*

(\*) Zawartość kadmu i ołowiu podano przeliczeniu na kg sumy tlenków wapnia i tlenku magnezu (CaO + MgO).

W lutym 2010 r. Spółka wystąpiła do Urzędu Statystycznego w Łodzi z prośba o potwierdzenie klasyfikacji ww. nawozu do odpowiedniego grupowania. W kwietniu 2010 r. Urząd Statystyczny wydał opinię klasyfikacyjną dla ww. nawozu klasyfikując go w grupowaniu:

*   PKWIU 08.11.30.00 „Kreda i dolomit inny niż kalcynowany” - zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. nr 207, poz. 1293 z późn. zm.) oraz

*   jako PKWiU 14.12.20-30.40 „Mączka dolomitowa” zgodnie z § 3 ww. Rozporządzenia, zgodnie z którym do celów podatkowych nadal stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. nr 42, poz. 264, z późn. zm.).

Powyższa klasyfikacja dla celów ustawy o VAT była stosowana do końca 2010 roku. Od roku 2011 dla celów klasyfikacji wyrobów i usług dla celów opodatkowania podatkiem VAT stosowana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług z 2008 r., która nie przewiduje osobnego grupowania dla mączki dolomitowej. Mączka dolomitowa jest elementem grupowania PKWiU 08.11.30.00 „Kreda i dolomit inny niż kalcynowany”. W związku z tym brak jest możliwości otrzymania potwierdzenia klasyfikacji produktu jako mączki dolomitowej na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów w zakresie klasyfikacji produktów i usług.

Natomiast mając na uwadze zbieżność parametrów obu produktów i wydana wcześniejszą klasyfikację Urzędu Statystycznego, zdaniem Spółki, obecnie sprzedawany nawóz wapniowo- magnezowy pod nazwą „F.” stanowi mączkę dolomitową, mieszczącą się w grupowaniu PKWiU 08.11.30.00 „Kreda i dolomit inny niż kalcynowany”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedawany przez Spółkę Produkt o nazwie F. opisany w stanie faktycznym podlega opodatkowaniu stawką VAT 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i pkt 21 Załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) bez względu na status odbiorcy?
2.  Czy Spółka ma obowiązek korekty dotychczasowej sprzedaży Produktu o nazwie F. od momentu jego wprowadzenia na rynek, tj. od 2015 r. w zakresie stawki VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad.1

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedawany przez niego Produkt pod nazwą F. podlega opodatkowaniu stawką VAT 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Z kolei w art. 146a oraz 146aa przewidziano - pod warunkami wskazanymi w tych przepisach - że w latach 2011 - 2019 stawka podatku o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W pozycji 21 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wymieniono następujące produkty: ex PKWiU 08.11.30.0 Kreda i dolomit inny niż kalcynowany - wyłącznie:

1.  kreda mielona, pastewna,
2.  kreda mielona, nawozowa,
3.  mączka dolomitowa.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy o VAT, przez „PKWiU ex” - rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania danej stawki preferencyjnej tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce _„nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”._

Zatem, ze wszystkich wyrobów mieszczących się w PKWiU w grupowaniu 08.11.30.0, wyłącznie wymienione.

Należy podkreślić, że to Spółka, jako wytwórca Produktów, jest uprawniona i zobowiązana w pierwszej kolejności do ich klasyfikacji. Stosownie bowiem do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika z tego, że to właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Należy wskazać, iż przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia „mączka dolomitowa” zawartego w pozycji 21 załącznika numer 3 do ustawy o VAT. W tym względzie również PKWiU z 2008 r. nie wskazuje jak należy rozumieć powyższe pojęcie, ponieważ klasyfikacja ta nie zawiera przedmiotowego terminu. W konsekwencji, ze względu na brak stosownej definicji, znaczenie wskazanego pojęcia należy określać w oparciu o jego rozumienie potoczne.

Zgodnie z definicją słownika języka polskiego PWN mączka to (i) „jakakolwiek substancja w postaci drobnego proszku”; (ii) zdrobnienie od mąka. Natomiast dolomitowa to przymiotnik od słowa dolomit definiowanego przez słownik języka polskiego PWN jako: (i) bezbarwny lub białawy minerał o szklistym połysku; ii) skała osadowa składająca się głównie z tego minerału. W analizowanym przypadku dolomit jest skałą osadową a więc występuje w drugim znaczeniu słownikowym. Dodatkowo, dolomit jest klasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług jako produkt górnictwa i wydobywania.

A zatem mączka dolomitowa to skała dolomitowa w postaci drobnego proszku. Jak wskazano w stanie faktycznym Produkt o nazwie F. posiada poziom rozdrobnienia poniżej 3,15 mm dla 97% Produktu i poniżej 0,5 mm dla co najmniej połowy Produktu. Zdaniem Spółki, taki poziom rozdrobnienia można uznać za mączkę w znaczeniu słownikowym i potocznym.

A zatem, zdaniem Spółki, przedstawiony w opisie stanu faktycznego Produkt, ze względu na jego właściwości fizyko-chemiczne w szczególności uziarnienie, należy zaklasyfikować jako mączkę dolomitową, opodatkowaną stawką VAT w wysokości 8%.

Ad. 2

Spółka stoi na stanowisku, że w stosunku do dokonanej już sprzedaży według stawki podstawowej Produktu F. (o właściwościach fizyko-chemicznych opisanych we wniosku), nie ma konieczności korygowania faktur do stawki 8% jako, że spółka uwzględniła tę sprzedaż w deklaracji VAT według stawki 23% i uiściła podatek - zgodnie z art. 108 ust. 2 ustawy o VAT oraz złożoną deklaracją - do właściwego urzędu skarbowego. Z kolei nabywca, który otrzymał fakturę z zawyżoną stawką VAT, co do zasady ma prawo odliczenia wskazanego w niej podatku. Wyjątek dotyczy jedynie sytuacji, o której mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z kolei w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, dla których sprzedano Produkt według stawki podstawowej, odliczenie podatku VAT z tych faktur w ogóle nie jest możliwe, w związku z tym nie dochodzi do potencjalnego zawyżenia kwoty podatku naliczonego po stronie nabywcy.

Dodatkowo, w przypadku gdyby taka korekta była konieczna Spółka wskazuje że w wielu przypadkach miałaby trudność zarówno w otrzymaniu potwierdzenia otrzymania faktury korygującej jak i w dokonaniu zwrotu kontrahentowi kwoty wynikającej z różnicy w stawce VAT ze względu na brak kontaktu z tym kontrahentem (np. w przypadku sprzedaży incydentalnej lub likwidacji przedsiębiorstwa kontrahenta).

Obowiązek korekty faktury będzie natomiast dotyczyć sytuacji, gdy kontrahent wystąpi z wnioskiem o skorygowanie faktur przeszłych do Spółki oraz wskaże rachunek bankowy do dokonania zwrotu.

W takiej sytuacji Spółka wystawi mu fakturę korygującą oraz dokona zwrotu kwoty wynikającej z różnicy w stawce VAT. Faktura korygująca zostanie uwzględniona w rozliczeniach VAT Spółki zgodnie z art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   opodatkowania stawką 8% dostawy produktu wapna nawozowego zawierającego magnez - o nazwie handlowej F.– **jest prawidłowe**,

*   obowiązku korekty dotychczasowej sprzedaży Produktu o nazwie ,,F.” od momentu jego wprowadzenia na rynek – **jest nieprawidłowe**.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danych towarów istotne jest właściwe ich zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację tutejszy organ oparł się na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Wskazać należy, że stosownie do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania towarów, a dla prawidłowego ich opodatkowania niezbędne jest ich zaklasyfikowanie do prawidłowego grupowania statystycznego, obowiązek ten spoczywa na Wnioskodawcy.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości klasyfikacji usług sprzedawanych przez Wnioskodawcę w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikowano usługi będące przedmiotem wniosku do odpowiedniego grupowania PKWiU. Tutejszy organ nie jest bowiem uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania usług do grupowania statystycznego.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku usług) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy określaniu zakresu stosowania preferencyjnych stawek podatku i zwolnień przedmiotowych od podatku w niektórych przypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do tych towarów i usług, dla których przepisy w zakresie VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązuje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Jednakże, zgodnie z § 3 pkt 1 wskazanego rozporządzenia, do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2019 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem towarów.

Podstawowa stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy jak i w przepisach wykonawczych do niej ustawodawca przewidział zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki podatku VAT.

I tak, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Przy czym, na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 21 mieszczą się towary - sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem ex 08.11.30.0 - oznaczone jako „Kreda i dolomit inny niż kalcynowany – wyłącznie:

1.  kreda mielona, pastewna,
2.  kreda mielona, nawozowa,
3.  mączka dolomitowa.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex - rozumie się przez to zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku tylko do towarów lub usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce – nazwa towaru lub usługi. Wynikająca z konkretnego załącznika stawka podatku dotyczy wyłącznie danego towaru lub danej usługi z danego grupowania – konkretnego towaru lub konkretnej usługi wymienionej obok symbolu PKWiU.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest producentem Produktu - wapna nawozowego zawierającego magnez - o nazwie handlowej F. Nawóz w całości składa się z rozkruszonej i odsianej skały dolomitowej. Wydobywany jest ze złoża dolomitów triasowych i dewońskich. Produkt od 2018 r. jest klasyfikowany jako nawóz - wapień dolomitowy standardowy (grupowanie G.1.3a) według _Rozporządzenia_ (WE) nr _2003/2003_ Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów z późniejszymi zmianami. W latach wcześniejszych Produkt był klasyfikowany zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 8 września 2010 r. w sprawie sposobu pakowania nawozów mineralnych, umieszczania informacji o składnikach nawozowych na tych opakowaniach, sposobu badania nawozów mineralnych oraz typów wapna nawozowego w Tabeli 2 jako wapno nawozowe zwierające magnez, typ węglanowe, odmiana 03. Produkt sprzedawany jest w formie luzu, w opakowaniach typu BigBag lub w workach. Odbiorcami Produktu są głównie firmy pośredniczące w sprzedaży nawozów, rolnicy oraz osoby fizyczne. Eksploatacja złoża dolomitu odbywa się metodą odkrywkową z użyciem materiałów wybuchowych. Odstrzelony materiał selektywnie przerabiany jest na linii stacjonarnej oraz na urządzeniach mobilnych. W przypadku linii stacjonarnej materiał bezpośrednio ze ściany eksploatacyjnej 0-800 \[mm\] wodzidłami. Od momentu wprowadzenia produktu na rynek w 2015 r. Spółka opodatkowywała sprzedaż produktu podstawową stawką VAT w wysokości 23%, lub stawką 8% jeśli sprzedaż była dokonywana na rzecz podatnika podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie par. 3 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych. Według opinii Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych GUS z dnia 18 marca 2019 r. (pismo - kopia w załączeniu - Załącznik nr 5 do wniosku) Produkt o nazwie F. należy klasyfikować w grupowaniu: PKWiU 08.11.30.0 ,,Kreda i dolomit inny niż kalcynowany”. Powyższa klasyfikacja jest aktualna zarówno dla nomenklatury obowiązującej od 2015 r. jak i tej z 2008 r. stosowanej dla celów podatku od towarów i usług.

F. jest stosowany wyłącznie jako nawóz. Sprzedaż produktu „F.” jest realizowana na rzecz podatników podatku rolnego i/lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej. Sprzedaż produktu jest również realizowana na rzecz innych podmiotów nie spełniających powyższych kryteriów. W przypadku sprzedaży realizowanej dla ww. podmiotów, nabywcy ci składają Spółce oświadczenia zawierające elementy wskazane w § 3 ust. 6b Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2350). Wzór składanego oświadczenia przesyła w załączeniu do pisma.

Zdaniem Spółki, obecnie sprzedawany nawóz wapniowo-magnezowy pod nazwą „F.” stanowi mączkę dolomitową, mieszczącą się w grupowaniu PKWiU 08.11.30.00 „Kreda i dolomit inny niż kalcynowany”.

Biorąc pod uwagę wskazany wyżej opis sprawy oraz przywołane przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania obniżonej stawki VAT, w wysokości wynoszącej 8% w odniesieniu do sprzedaży Produktu o nazwie F. w postaci mączki dolomitowej, sklasyfikowanej w grupowaniu PKWiU 08.11.30.0, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i pkt 21 Załącznika nr 3 do ustawy.

Stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy objętych zakresem pytania nr 2, wskazać należy, że jak wynika z treści art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jak stanowi ust. 10 ww. artykułu podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1.  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2.  wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
3.  zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4.  wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie zaś z art. 29a ust. 13 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (ust. 14).

Natomiast stosownie do art. 29a ust. 15 ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:

1.  eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
2.  dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
3.  sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
4.  gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 4, obniżenie podstawy opodatkowania następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w ust. 15 pkt 4 (art. 29a ust. 16 ustawy).

Jak stanowi art. 106a ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1.  sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów;
2.  dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    1.  państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
    2.  państwa trzeciego.

Jak wynika z zapisu art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Na podstawie art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy, faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem (…).

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1.  udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
2.  udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
3.  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4.  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5.  podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
2.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
3.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4.  przyczynę korekty;
5.  jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6.  w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

W świetle art. 108 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa.

Należy w tym miejscu podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług, czy też otrzymania zaliczki, co oznacza, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Faktura jest zatem dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego.

Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Jeżeli faktura ma odzwierciedlać prawdziwe zdarzenie gospodarcze, to nie można uznać za prawidłową takiej faktury, która wskazuje co prawda zaistniałe zdarzenie gospodarcze, ale nie wskazuje faktycznych stron transakcji. Posługiwanie się bowiem błędnie wystawioną fakturą rodzi określone konsekwencje prawno-podatkowe.

Natomiast faktura VAT sporządzona, a niewprowadzona do obrotu prawnego (faktura anulowana), nie jest fakturą wystawioną w rozumieniu wyżej cytowanego przepisu prawnego i nie stanowi podstawy do zapłaty podatku w niej wykazanego w trybie art. 108 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Z wniosku wynika, że od momentu wprowadzenia produktu na rynek w 2015 r, Spółka opodatkowywała sprzedaż produktu podstawową stawką VAT w wysokości 23%, lub stawką 8% jeśli sprzedaż była dokonywana na rzecz podatnika podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie par. 3 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych.

Jak rozstrzygnięto wyżej Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania obniżonej stawki VAT, w wysokości wynoszącej 8% w odniesieniu do sprzedaży Produktu o nazwie F. w postaci mączki dolomitowej, sklasyfikowanej w grupowaniu PKWiU 08.11.30.0, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i pkt 21 Załącznika nr 3 do ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do obowiązku korekty dotychczasowej sprzedaży Produktu o nazwie F. od momentu jego wprowadzenia na rynek, tj. od 2015 r. w zakresie stawki VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Podkreślić należy, że dokonanie korekty faktury jest możliwe jedynie w przypadku, gdy pierwotna faktura została wprowadzona do obrotu prawnego, tzn. została przyjęta (odebrana) przez nabywcę towaru lub usługi oraz ujęta w jego rozliczeniach. Natomiast nie ma możliwości dokonywania korekty faktury w sytuacji, gdy pierwotna faktura została wystawiona, ale nie weszła do obrotu prawnego (z uwagi na to, że nie została przekazana adresatowi), bowiem nie wywołuje wówczas żadnych skutków prawnych.

Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury VAT powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej.

Jeżeli zatem po wystawieniu faktury pierwotnej podatnik, który ją wystawił, stwierdzi w niej pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, powinien wystawić fakturę korygującą. Ta inna pozycja faktury to również imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, jak również ich numery NIP.

Z uwagi zatem na fakt, że w odniesieniu do sprzedaży produktu o nazwie F. w postaci mączki dolomitowej Wnioskodawca może stosować 8% stawką podatku VAT, natomiast Zainteresowany stosował stawkę w wysokości 23 % – Wnioskodawca, zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy, powinien wystawić faktury korygujące w prawidłowy sposób dokumentujące ww. produkt, zawierające elementy wskazane w art. 106j ust. 2 ustawy. Aby skutecznie poprawić błąd polegający na zastosowaniu do ww. opłat zawyżonej stawki VAT, Wnioskodawca powinien przede wszystkim wystawić faktury korygujące do wszystkich błędnie wystawionych faktur. Nadto wystawione faktury korygujące przesłać do nabywcy, który zmniejszy na ich podstawie podatek naliczony w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał faktury korygujące. Jednocześnie w tym miejscu należy podkreślić, że w sytuacji zastosowania na fakturze zawyżonej stawki VAT, Wnioskodawca nie ma prawa korygowania złożonych pierwotnie deklaracji, o ile faktur korygujących nie wprowadzi do obrotu prawnego. Jeżeli bowiem na pierwotnej fakturze wpisano zawyżoną stawkę VAT, to Wnioskodawca (wystawca faktury) był zobowiązany do odprowadzenia tego zawyżonego podatku, a nabywca miał prawo do jego odliczenia.

W przypadku, gdy wystawienie faktury korygującej spowoduje obniżenie podstawy opodatkowania, to zastosowanie znajdą uregulowania zawarte w cytowanym wcześniej art. 29a ust. 10 oraz ust. 13-16 ustawy. Jak stanowi przepis art. 29a ust. 14 ustawy, przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Zauważyć należy, że z literalnej wykładni art. 29a ust. 13 oraz ust. 14 ustawy wynika że warunkiem obniżenia przez sprzedawcę kwoty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej jest posiadanie potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi (z wyjątkiem przypadków wymienionych w art. 29a ust. 15 ustawy). Oznacza to, że faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, a nabywca musi potwierdzić jej otrzymanie, by wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z jej wystawieniem. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia kwoty podatku należnego.

Wskazać należy, że w odniesieniu do faktur korygujących powodujących zmniejszenie podatku należnego korekty dokonuje się w terminach określonych w art. 29a ust. 13 w zw. z art. 29a ust. 14 ustawy po uprzednim uzyskaniu potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez kontrahenta. W konsekwencji powyższego, w sytuacji uzyskania przez Wnioskodawcę, potwierdzenia otrzymania przez usługobiorcę faktury korygującej przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca otrzymał fakturę korygującą, Wnioskodawca dokona obniżenia kwoty podatku należnego, w stosunku do określonej na fakturze pierwotnej w miesiącu otrzymania przez nabywcę faktury korygującej. Natomiast, w sytuacji uzyskania przez Wnioskodawcę, potwierdzenia po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, Wnioskodawca uprawniony będzie do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyska. Natomiast w sytuacji gdy Wnioskodawca nie uzyskał potwierdzenia odbioru faktury korygującej mimo udokumentowanej próby jej doręczenia to obniżenie podatku należnego następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w art. 29a ust. 15 pkt 4 ustawy. Wnioskodawca przy dokonaniu ww. korekt powinien uwzględnić art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.

Reasumując, z uwagi na fakt, że w odniesieniu do sprzedaży produktu o nazwie F. w postaci mączki dolomitowej Wnioskodawca może stosować 8% stawkę podatku VAT - zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy, Wnioskodawca powinien wystawić faktury korygujące w prawidłowy sposób dokumentujące ww. produkt, zawierające elementy wskazane w art. 106j ust. 2 ustawy.

Tym samym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że obowiązek korekty faktury będzie dotyczyć jedynie sytuacji, gdy kontrahent wystąpi z wnioskiem o skorygowanie faktur przeszłych do Spółki oraz wskaże rachunek bankowy do dokonania zwrotu. Albowiem jak wskazano powyżej zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5, w przypadku gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w stawce – podatnik wystawia fakturę korygującą.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego, tj. opodatkowania stawką 8% dostawy produktu wapna nawozowego zawierającego magnez - o nazwie handlowej F. oraz obowiązku korekty dotychczasowej sprzedaży Produktu o nazwie ,,F.” od momentu jego wprowadzenia na rynek. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, tj. nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Końcowo należy wskazać, że analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem tut. Organ nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.