Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.130.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Nieodpłatne zniesienie współwłasności nieruchomości
obciążonej hipoteką.
Słowa kluczowe: hipoteka
nieruchomości
współwłasność
zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
nieodpłatnego zniesienia współwłasności
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Ustalenie podstawy opodatkowania-
Czysta wartość
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 4
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 7-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości. Uzupełnił Pan
    wniosek - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 września 2025 r. (data wpływu 16
    września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest współwłaścicielem lokalu mieszkalnego nr ... położonego w ... w
    udziałach po połowie wraz z byłą małżonką AA. Hipoteka umowna nieruchomości jest w
    wysokości (...) zł (słownie: (...) złotych) na rzecz Banku i jest wpisana w księdze wieczystej
    KW nr ... Sądu Rejonowego .... Wnioskodawca BB oraz drugi współwłaściciel (była żona) AA
    chcą dokonać nieodpłatnego zniesienia współwłasności ww. lokalu mieszkalnego wraz z
    udziałem w nieruchomości wspólnej, w ten sposób że wyłącznym właścicielem lokalu
    mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej będzie Wnioskodawca BB,
    należący do III grupy podatkowej względem współwłaściciela - zbywcy AA.
    W akcie notarialnym - umowie zniesienia współwłasności - Wnioskodawca BB zobowiązuje
    się wobec Współwłaściciela - zbywcy AA, do spłacenia całości wszelkich zobowiązań
    wynikających z powyższej umowy kredytowej pozostałych jeszcze do spłaty. Każdy ze
    współwłaścicieli jest stanu wolnego.
    Wartość rynkowa ww. nieruchomości opiewa na kwotę (...) zł (słownie: (...) złotych).
    Pytania
    1) Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, nabywając nieodpłatnie w ramach
      zniesienia współwłasności nieruchomości, zbywany przez drugiego współwłaściciela
      udział w opisanej we wniosku nieruchomości, ze zobowiązaniem Wnioskodawcy
      wobec Zbywcy do spłaty wszelkich pozostałych jeszcze do spłaty zobowiązań
      wynikających zawartej solidarnie umowy kredytowej, Wnioskodawca - przy ustaleniu
      podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 7
      ustawy o podatku od spadków i darowizn uwzględnia jako ciężar w rozumieniu art. 7
      ust. 1 tej ustawy związany z nabytym udziałem we współwłasności nieruchomości,
      sumę hipoteki ujawnionej w księdze wieczystej prowadzonej dla lokalu, przypadającą
      na nabywany udział, tj. 1/2 jej wartości, co potwierdza interpretacja indywidualna z 31
      grudnia 2020r. , sygn. 0111-KDIB2-2.4015.92.2020.1.DR - Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja
      2012r., sygn. akt II FSK 2158/10?
    2) Czy w sytuacji, gdy suma hipoteki ujawnionej w księdze wieczystej prowadzonej dla
      lokalu stanowiącego przedmiot umowy wynosi (...) zł, zaś wartość lokalu na moment
      dokonania zniesienia współwłasności wynosi (...) zł, to podstawą opodatkowania
      podatkiem od spadków i darowizn z tytułu nieodpłatnego zniesienia współwłasności
      zgodnie z art. 7 tej ustawy, na podstawie którego Wnioskodawca nabędzie od
      współwłaściciela udział wynoszący 1/2 części w nieruchomości, będzie połowa wartości
      lokalu po potrąceniu połowy sumy hipoteki obciążającej przedmiot umowy, tj. kwota
      (...) zł pomniejszona o kwotę wolną od podatku w III grupie podatkowej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1) Zdaniem Wnioskodawcy, nabywając nieodpłatnie w ramach zniesienia
    współwłasności udział wynoszący 1/2 części nieruchomości, ze zobowiązaniem
    Wnioskodawcy wobec zbywcy do spłaty wszelkich zobowiązań wynikających z zawartej
    solidarnie umowy kredytowej pozostałych jeszcze do spłaty, Wnioskodawca - przy
    ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 7
    ustawy o podatku od spadków i darowizn - uwzględnia jako ciężar w rozumieniu art. 7 ust.
    1 tej ustawy związany z nabytym udziałem we współwłasności nieruchomości o wartości
    (...) zł, sumę hipoteki ujawnionej w księdze wieczystej prowadzonej dla lokalu w kwocie (...)
    zł, przypadającą na nabywany udział, tj. 1/2 jej wartości - (...) zł.

    Ad. 2) Zdaniem Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania podatkiem od spadków i
    darowizn z tytułu nieodpłatnego zniesienia współwłasności zgodnie z art. 7 tej ustawy, na
    podstawie którego Wnioskodawczyni (winno być: Wnioskodawca) nabędzie od
    współwłaściciela udział wynoszący 1/2 części nieruchomości, będzie połowa wartości
    lokalu po potrąceniu połowy sumy hipoteki obciążającej przedmiot umowy, tj. kwota (...) zł
    pomniejszona o kwotę wolną od podatku w III grupie podatkowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
    Jako, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia
    „współwłasność”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w
    ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1071 ze zm.).
    Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i 212 Kodeksu
    cywilnego. W świetle wyżej powołanych przepisów zniesienie współwłasności może
    nastąpić w drodze umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między
    współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.
    W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia
    współwłasności:
      1) podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka
      mniejszych (tzw. podział fizyczny),
      2) przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
      3) sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
    Zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn.
    Na podstawie art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia
      współwłasności - z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się
      orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.
    Natomiast w myśl art. 7 ust. 6 ww. ustawy:

      Przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę
      opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części
      przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem
      przysługiwał nabywcy.
    Przy obliczaniu podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn należy mieć
    także na względzie przepis art. 7 ust. 1 zdanie pierwsze ww. ustawy, w myśl którego:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego.
    Ustawodawca nie podaje definicji długów i ciężarów. Jednocześnie rozszerza to pojęcie w
    art. 7 ust. 2 i 3 ustawy przykładowo wyliczając przypadki, które stanowią długi i ciężary.
    Oznacza to, iż długi i ciężary w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn
    stanowią katalog otwarty. Pojęcie „długów” w rozumieniu tego artykułu obejmuje wszelkie
    pieniężne roszczenia cywilnoprawne związane z przedmiotem nabycia. Równowartość
    tych roszczeń podlega potrąceniu od jego wartości.
    „Ciężarem” natomiast jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w
    chwili nabycia zmniejsza jego wartość rynkową, np. hipoteka. Odliczenie długów i ciężarów
    jest wyrazem istoty (elementem konstrukcyjnym) podatku od spadków i darowizn,
    polegającej na opodatkowaniu przyrostu czystej wartości majątku podatnika.
    Ustalenie podstawy opodatkowania składa się zatem z dwóch etapów. W pierwszym
    należy określić wartość rzeczy lub praw majątkowych, których dotyczy zniesienie
    współwłasności, według zasady generalnej wyrażonej w art. 7 ust. 1 ustawy (czysta
    wartość, ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen
    rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego). W drugim etapie ustala się udział,
    jaki przysługiwał dotychczas współwłaścicielowi i jego wartość. Podatkowi podlega bowiem
    nadwyżka wartości udziału.
    Stosownie do treści art. 244 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw,
      spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka.
      § 2. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipotekę regulują odrębne
      przepisy.
    W świetle powyższych przepisów - hipoteka stanowi ograniczone prawo rzeczowe i
    regulują ją odrębne przepisy, a mianowicie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach
    wieczystych i hipotece (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 341).
    W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece:
      W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego
      stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego
      wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją
      stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela
      nieruchomości (hipoteka).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie

      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku
      podatkowego.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 oraz ust. 2 ww. ustawy:
    1. Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
        1) 36 120 zł - jeżeli nabywca jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
        2) 27 090 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
        3) 5 733 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
    2. Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Jak stanowi art. 14 ust. 1-3 omawianej ustawy:
    Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest
    nabywca.
    Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
    osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
    1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
      ojczyma, macochę i teściów;
    2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
      pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
      rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
    3) do grupy III - innych nabywców.
    Podatek oblicza się na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn.
    W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn w związku z § 2
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2023 r. w sprawie ustalenia kwot
    wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnionych od podatku od spadków i darowizn i
    niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz skal podatkowych, według których
    oblicza się ten podatek (Dz.U. z 2023 r. poz. 1226):
      Podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od
      podatku, według następujących skal:
      Kwoty nadwyżki w zł
              Podatek wynosi
      ponaddo
      3) od nabywców zaliczonych do III grupy podatkowej
          11 833  12%

      11 83323 665  1420 zł i 16% od nadwyżki ponad 11 833 zł
      23 665  3313 zł 20 gr i 20% od nadwyżki ponad 23 665 zł
    Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że jest Pan
    współwłaścicielem lokalu mieszkalnego, w udziałach po połowie, wraz z byłą małżonką. Na
    nieruchomości jest ustanowiona hipoteka umowna w wysokości (...) zł na rzecz Banku.
    Wraz z drugim współwłaścicielem zamierza Pan dokonać nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w ten sposób, że
    wyłącznym właścicielem lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej
    będzie Pan, należący do III grupy podatkowej względem współwłaściciela - zbywcy. W akcie
    notarialnym - umowie zniesienia współwłasności, zobowiąże się Pan wobec
    współwłaściciela - zbywcy - do spłacenia całości wszelkich zobowiązań wynikających z
    powyższej umowy kredytowej pozostałych jeszcze do spłaty. Wartość rynkowa ww.
    nieruchomości opiewa na kwotę (...) zł.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro dokonana zostanie czynność prawna
    dotycząca nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości, to nabycie przez Pana
    lokalu mieszkalnego (udziału, który przysługuje byłej małżonce) podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn. Podstawę opodatkowania należy ustalić zgodnie z art. 7
    ust. 1 i 6 ww. ustawy.
    Ustanowiona na nieruchomości hipoteka stanowić będzie obciążenie, które należy zaliczyć
    do długów i ciężarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Zatem wartość 1/2 części lokalu
    mieszkalnego (wynikająca ze współwłasności), nabyta przez Pana w drodze zniesienia
    współwłasności, powinna być pomniejszona o 1/2 część kwoty hipoteki.
    Dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania nie ma bowiem znaczenia fakt jaka kwota
    kredytu pozostała do spłacenia. Istotna jest kwota hipoteki, którą został obciążony opisany
    we wniosku lokal mieszkalny i tym samym przedmiot nabycia.
    Reasumując należy stwierdzić, iż nabycie udziału w lokalu mieszkalnym w drodze
    nieodpłatnego zniesienia współwłasności w części przekraczającej wartość udziału we
    współwłasności, który przysługiwał Panu przed jej zniesieniem będzie podlegało
    opodatkowaniu, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Zatem, jeżeli wartość rynkowa nabytego udziału w lokalu mieszkalnym, po odliczeniu
    kwoty hipoteki przypadającej proporcjonalnie na ten udział będzie wyższa niż kwota
    wolna określona w art. 9 ww. ustawy, to wówczas będzie Pan zobowiązany zapłacić
    podatek według skali określonej w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn. Kwota podatku zostanie wyliczona przez płatnika - gdyż umowne zniesienie
    współwłasności nieruchomości (lokalu mieszkalnego) zgodnie z odrębnymi przepisami
    winno nastąpić w formie aktu notarialnego, co też - jak wskazał Pan - będzie miało miejsce
    w niniejszej sprawie.
    Końcowo wskazać należy, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej, z braku stosownych uprawnień nie dokonuje - na wniosek podatnika -
    określenia kwotowego podstawy opodatkowania; takie uprawnienia posiada wyłącznie
    naczelnik urzędu skarbowego, wydając w tym zakresie stosowne decyzje.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.