Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-534/11-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-07-06
Teza: Powstanie, bądź nie obowiązku podatkowego oraz termin powstania obowiązku podatkowego od zaliczek za media zużywane w lokalach użytkowych i mieszkalnych, wpłacanych przez właścicieli lokali Wspólnocie Mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: faktura-wystawienie faktury; media; najem; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; obrót; opodatkowanie; opłata; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty reprezentowanej, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2011 r. (data wpływu 28 marca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 maja 2011 r. (data wpływu 27 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego w przypadku wpłat przez właścicieli lokali zaliczek za media zużywane w lokalach użytkowych i mieszkalnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego w przypadku wpłat przez właścicieli lokali zaliczek za media zużywane w lokalach użytkowych i mieszkalnych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 maja 2011 r. (data wpływu 27 maja 2011 r.) o sprecyzowanie stanu faktycznego, pytań oraz upoważnienie do reprezentacji Wspólnoty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wspólnota Mieszkaniowa (dalej: Wspólnota) powstała w roku 1998 z mocy prawa na bazie lokali mieszkalnych i użytkowych wybudowanych i sprzedanych osobom fizycznym przez dewelopera. W skład Wspólnoty wchodzi 57 lokali mieszkalnych i 10 lokali użytkowych, a w podziemiach budynku znajduje się 37 miejsc postojowych przypisanych niektórym lokalom mieszkalnym. Powierzchnia lokali mieszkalnych wynosi 2.954,80 m2, lokali użytkowych 1.188,70 m2, ogółem budynek ma powierzchnię 4.143,50 m2, parking podziemny ze śluzą ma powierzchnię 1.060,70 m2.

Wspólnota złożyła 31 lipca 1998 r. NIP-2 i otrzymała numer NIP (…). W roku 1998 wraz z NIP-2 złożyła oświadczenie VAT-6, dokonując w oświadczeniu wyboru zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 14 ust. 6 ustawy.

Poczynając od tej daty aż do dziś Wspólnota dokonując sprzedaży na rzecz osób trzecich w zakresie wynajmu ścian zewnętrznych na reklamy nie przekroczyła obowiązującej podstawy kwoty wolnej od opodatkowania w poszczególnych latach, przy czym nie traktowała zaliczek wpłacanych na rzecz pokrycia kosztów zarządu a także zaliczek na media dostarczane przez właścicieli do ich lokali na poczet kwoty wolnej od opodatkowania. Zaliczki te przyjmowała, w myśl interpretacji MF, jako nie stanowiące podstawy obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przykładowo w roku 2010 kwota mediów dostarczonych na cele części wspólnych wyniosła 39.477,68 zł, a koszty mediów dostarczonych do indywidualnych lokali mieszkalnych i użytkowych wyniosły 130.462,01 zł.

Wnioskodawca wskazał uzupełniająco, że właściciele lokali mieszkalnych i użytkowych dokonywali wpłat zaliczek na poczet: pokrycia kosztów zarządu, funduszu remontowego oraz media dostarczane do ich lokali mieszkalnych i użytkowych.

Zaliczki te były rozliczane na koniec każdego roku, biorąc pod uwagę faktyczny stan zużycia wg odczytu licznika i koszt dostarczonych mediów wg faktur ich dostawców. Właścicielom lokali mieszkalnych i użytkowych Wspólnota nie wystawiała faktur. Umowy z dostawcami mediów podpisała Wspólnota, a nie poszczególni właściciele lokali.

W dniu 5 maja 2011 r. skierowano do Wnioskodawcy wezwanie Nr ILPP1/443-534/11-2/KG, w odpowiedzi na które przesłano pismo z dnia 24 maja 2011 r. (data wpływu 27 maja 2011 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytania (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu z dnia 24 maja 2011 r.).

1.  Wnioskodawca zapytał o powstanie, bądź nie obowiązku podatkowego oraz termin powstania obowiązku podatkowego od zaliczek za media zużywane w lokalach użytkowych i mieszkalnych, wpłacanych przez właścicieli lokali w tej Wspólnocie, mając na uwadze, że Wspólnota nie jest bezpośrednim wytwórcą tychże mediów, a jedynie pośredniczy w ich dostawie od innej osoby prawnej dla „swoich” właścicieli lokali użytkowych i mieszkalnych. Wysokość wszystkich zaliczek za media obrazuje sprawozdanie finansowe za okres 1 stycznia 2010 r. – 31 grudnia 2010 r. pod tytułem: koszty indywidualne wg wyniku na dzień 31 grudnia 2010 r. – kwota 130.462,01 zł.
2.  Wnioskodawca zapytał także: czy zaliczki za media były obrotem w roku 2010 w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym podlegają opodatkowaniu oraz czy wpłacone zaliczki za ww. media są obrotem w roku 2011 i od kiedy oraz czy Wspólnota zobowiązana jest wystawiać faktury VAT swoim właścicielom?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o interpretację Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. Nr PP1-811/912/03/JW (Dz. Urz. MF nr 1/2004) Wspólnota nie miała i nie ma obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT, a tym samym nie istnieje obowiązek wystawiania faktur VAT dla właścicieli wszystkich lokali.

Jedyną pozycją podlegającą podatkowi VAT byłaby pozycja w zakresie przychodów ze ścian zewnętrznych dzierżawionych przez osoby trzecie od tej Wspólnoty, z tym że kwota ta mieści się w kwocie niepodlegającej podatkowi VAT.

Wszystkie pozycje przedstawione w załączonym sprawozdaniu do wniosku ORD-IN nie są obrotem za wyjątkiem przychodu z tytułu dzierżaw.

W świetle przedstawionej sytuacji i zdaniem Wspólnoty nie jest ona zobowiązana w roku 2011 do dokonywania i odprowadzania podatku VAT w myśl załączonego sprawozdania. Wszystkie elementy składowe przychodów dla Wspólnoty nie są sprzedażą (odpłatnym świadczeniem usług) - co oznacza brak istnienia obowiązku podatkowego dla tej Wspólnoty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast art. 8 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez sprzedaż natomiast, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumieć należy odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli zaś dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy o VAT).

Jak stanowi art. 19 ust. 13 pkt 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu:

1.  dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
2.  świadczenia usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, z zastrzeżeniem ust. 18,
3.  świadczenia usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;

Zgodnie z brzmieniem art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 marca 2011 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 30 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2011 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Jak stanowi art. 106 ust. 4 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Podstawę prawną funkcjonowania wspólnot stanowi ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Ustawa ta określa prawa i obowiązki członków wspólnoty oraz zakres działania zarządu nieruchomością wspólną.

Zgodnie z treścią art. 6 ww. ustawy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana.

Jednostka powstała w oparciu o powyższy przepis, posiada określoną strukturę organizacyjną, w skład której wchodzą (tworzą ją) właściciele lokali, zobowiązani do określonych zachowań i czynności wynikających z ustawy. Wymieniona ustawa określa prawa i obowiązki członków wspólnoty oraz zakres zarządu nieruchomością wspólną.

Z art. 13 powołanej ustawy wynika, że właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, a także uczestniczy w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, przez którą rozumie się jedynie grunt oraz część budynku i urządzenia nie służące wyłącznie właścicielom lokali (np. klatki schodowe, parkingi, instalacje energetyczne itd.).

Natomiast art. 14 cyt. ustawy wskazuje, że na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się: wydatki na remonty i bieżącą konserwację, opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę, ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali, wydatki na utrzymanie porządku i czystości, wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca (art. 15 ust. 1 ww. ustawy).

Drugi rodzaj wydatków ponoszonych przez właścicieli lokali, to wydatki związane z utrzymaniem własnych lokali, np. koszty zużytej energii cieplnej, wody czy wywozu nieczystości.

W pierwszym z wyżej wymienionych przypadków wspólnota, będąca jednostką odrębną od właścicieli lokali, nabywając towary i usługi dla celów nieruchomości wspólnej nie wykonuje żadnych czynności na rzecz właścicieli. W takiej bowiem sytuacji działa ona w imieniu własnym i na własny rachunek, jako podmiot stosunków zobowiązaniowych wynikających z zarządu nieruchomością wspólną, którego działanie jest jedynie finansowane przez właścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych (m. in. w formie zaliczek, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o własności lokali), mających udziały w nieruchomości wspólnej. Tym samym odbiorcą nabywanych towarów i usług jest wspólnota mieszkaniowa. jako odrębny od jej członków podmiot praw, i to ona występuje jako ostateczny konsument. W takim więc zakresie nie świadczy ona żadnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług na rzecz właścicieli odrębnych lokali. Zatem uiszczanie przez członków wspólnoty należności tytułem pokrycia kosztów zarządu nieruchomością wspólną nie jest objęte przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji brak jest podstaw do fakturowania wewnętrznych rozliczeń między wspólnotą a jej członkami, w związku z ponoszonymi kosztami zarządu nieruchomością wspólną. Natomiast w drugim przypadku, gdy wydatki ponoszone są przez właściciela wyłącznie w związku z odrębną własnością lokalu, wspólnota w zakresie nabywanych towarów i usług celem zaopatrzenia poszczególnych lokali występuje w odmiennej roli.

Należy bowiem podkreślić, że wspólnota, która nabywa media oraz inne usługi od dostawców, pobiera od właścicieli lokali będących członkami tej wspólnoty opłaty tytułem dostarczonych towarów i usług. W przypadku gdy wydatki ponoszone są przez właściciela wyłącznie w związku z odrębną własnością lokalu, wspólnota mieszkaniowa nabywa towary i usługi w swoim imieniu jednakże na rzecz właścicieli poszczególnych lokali, którzy dokonują na poczet tych zakupów stosownych wpłat. Tym samym wspólnota zakupując towary i usługi, które następnie przyporządkowuje poszczególnym lokalom, dokonuje ich odsprzedaży właścicielom lokali.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wspólnota jest wspólnotą lokali mieszkalnych oraz lokali użytkowych. Członkowie Wspólnoty, właściciele lokali mieszkalnych i użytkowych dokonywali wpłat zaliczek na poczet: pokrycia kosztów zarządu, funduszu remontowego oraz media dostarczane do ich lokali mieszkalnych i użytkowych.

Zaliczki te były rozliczane na koniec każdego roku, biorąc pod uwagę faktyczny stan zużycia wg odczytu licznika i koszt dostarczonych mediów wg faktur ich dostawców. Właścicielom lokali mieszkalnych i użytkowych Wspólnota nie wystawiała faktur. Umowy z dostawcami mediów podpisała Wspólnota, a nie poszczególni właściciele lokali.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przywołane przepisy wskazać należy, że Wspólnota, zakupując towary i usługi, które następnie przyporządkowuje poszczególnym lokalom, dokonuje ich odsprzedaży właścicielom lokali. W takiej sytuacji, środki uiszczane przez właścicieli poszczególnych lokali na ich utrzymanie stanowią w istocie zapłatę za odsprzedane im przez Wspólnotę towary i usługi. W konsekwencji, w odniesieniu do rozliczania wydatków związanych z utrzymaniem poszczególnych lokali, ponoszonych, m. in. z tytułu zakupu przez wspólnotę towarów i usług do tych lokali, zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Wspólnota, dokonując odsprzedaży właścicielom lokali, zakupionych uprzednio w tym celu, towarów i usług, związanych wyłącznie z utrzymaniem poszczególnych lokali, działa jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Wspólnota, wykonując czynności na rzecz swoich członków dokonuje także dostawy towarów, zdefiniowanej w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT oraz świadczy usługi, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ww. ustawy.

Wpłacane przez właścicieli lokali zaliczki za media stanowią obrót, o którym mowa w art. 29 ust. 1 oraz art.. 30 ust. 3 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, że w przypadku utraty prawa do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy w związku z wykonywaniem przez Wspólnotę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, powstanie także obowiązek podatkowy, który zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT powstaje, co do zasady, z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi będą potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstanie, na podstawie art. 19 ust. 4 ustawy o VAT, z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Natomiast w przypadku sprzedaży mediów, (tj. energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, dostarczenia wody), zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw tych mediów.

W przypadku gdy Wspólnota nie będzie korzystała ze zwolnienia podmiotowego, dokonywane przez nią czynności związane z odsprzedażą właścicielom lokali, zakupionych uprzednio w tym celu, towarów i usług, związanych z utrzymaniem poszczególnych lokali winny być udokumentowane fakturami, wystawianymi zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 106 ustawy o VAT oraz przepisach wykonawczych do ustawy.

Końcowo wskazać należy, iż powołane przez Wnioskodawcę wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadły w oparciu o stan faktyczny zaistniały w indywidualnych sprawach podatników. Nie negując orzecznictwa sądowego jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroków zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe, tzn. wpłaty przez właścicieli lokali zaliczek za media zużywane w lokalach mieszkalnych i użytkowych stanowią obrót, o którym mowa w art. 29 ust. 1 i art. 30 ust. 3 ustawy o VAT. W związku z wykonywaniem przez Wspólnotę czynności opodatkowanych, powstanie z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Wspólnota, w przypadku zarejestrowania się do podatku od towarów i usług, będzie obowiązana wystawiać faktury dokumentujące sprzedaż, z wyjątkiem sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Należy także wskazać, iż w kwestii zastosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do rozliczenia wydatków, związanych z utrzymaniem poszczególnych lokali przez wspólnotę mieszkaniową została wydana przez Ministra Finansów, na podstawie art. 14a Ordynacji podatkowej, interpretacja ogólna z dnia 21 czerwca 2011 r. Nr PT8/033/IO1/AEW/11/PT-571. W piśmie tym Minister Finansów dodatkowo poinformował, iż biorąc pod uwagę dotychczasową niejednolitość praktyki i interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie będącym przedmiotem niniejszej interpretacji ogólnej, dokonana w przedmiotowej interpretacji ogólnej wykładnia przepisów prawa podatkowego nie wywołuje konsekwencji wobec rozliczeń pomiędzy wspólnotą mieszkaniową a właścicielami lokali dokonanych uprzednio w sposób odmienny od przedstawionego w tym piśmie.

Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego i stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14c ust. 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii utraty zwolnienia podmiotowego.

Tut. Organ informuje jednocześnie, że powołane w niniejszej interpretacji przepisy art. 29 ust. 1 oraz art. 106 ust. 1, od dnia 1 kwietnia 2011 r. uzyskały nowe brzmienie nadane ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.