Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.125.2025.2.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Sprzedaż działki nie będzie podlegała opodatkowaniu. Nie
powinna Pani dokumentować transakcji fakturą.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
faktura-faktura VAT
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej , który dotyczy:
      · uznania, że sprzedaż zabudowanej działki korzysta ze zwolnienia od podatku od
        towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z możliwością rezygnacji z
        przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 1);
      · udokumentowania sprzedaży zabudowanej działki fakturą VAT (pytanie oznaczone we
        wniosku nr 2).
    Uzupełniła go Pani pismem z 13 maja 2025 r. (wpływ 13 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem złożonego zapytania jest dostawa jednej zabudowanej działki gruntu.
    Ilekroć w dalszej części opisu zdarzenia przyszłego będzie mowa o Nieruchomości należy
    przez to rozumieć zabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 1.
    Nawet jeśli w dalszej części opisu zdarzenia lub w stanowisku Wnioskodawczyni jest mowa
    o działkach bądź nieruchomościach w liczbie mnogiej jest to tylko zabieg stylistyczny, a
    przedmiotem wniosku jest jedna zabudowana działka gruntu.
    Nieruchomość jest zabudowana budynkami handlowo-usługowymi, zbiornikami, silosami i
    budynkami magazynowymi.
    Budynek posadowiony (lub budynki posadowione) na Nieruchomości będącej
    przedmiotem sprzedaży jest (lub są) trwale związane z gruntem i zgodnie z najlepszym
    stanem wiedzy Wnioskodawczyni stanowi (lub stanowią) budynek – w rozumieniu art. 3
    pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Budynek (lub budynki) został (lub zostały) przez Wnioskodawczynię nabyty (lub nabyte).
    Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów na ulepszenie budynku (lub budynków) w
    wysokości powyżej 30% wartości początkowej. W stosunku do budynku (lub budynków)
    nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przy czym
    nastąpiło ono ponad 2 lata temu.
    W lipcu 2024 r. Wnioskodawczyni wraz ze Współmałżonkiem podpisała przedwstępną
    warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego dotyczącą sprzedaży
    Nieruchomości, która uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od łącznego
    spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj.:
      1. uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
        nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym

        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej
            2  2579,50 m, w tym salą sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami
        parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych;
      2. uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej
        Nieruchomości;
      3. uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
        przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
        przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
        według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
        powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
        dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
        zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
        komunikacyjną Nieruchomości;
      4. uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
        Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych;
      5. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia Nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji;
      6. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
      7. zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z planami
        inwestycyjnymi Kupującej Spółki;
      8. uzyskania przez Kupującą warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
        wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie koncepcją
        Kupującej, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy
        od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;
      9. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym;
      10. uzyskania i okazania się przez Sprzedającą indywidualnej interpretacji podatkowej
        wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności
        naliczenia bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT;
      11. uzyskania zgody wierzyciela/uprawnionego na bezciężarowe odłączenie
        Nieruchomości lub wykreślenie obciążeń z księgi wieczystej nabywanej
        Nieruchomości;
      12. wymeldowania z budynku (względnie budynków) położonego (względnie
        położonych) na Nieruchomości wszystkich osób w nim (względnie nich)
        zameldowanych na pobyt stały lub czasowy oraz przedłożenia zaświadczenia
        wydanego przez właściwy organ/urząd potwierdzającego, że w tym budynku
        (względnie budynkach) nie jest zameldowana żadna osoba na pobyt stały lub
        czasowy;
      13. uzyskania przez Kupującą promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w
        planowanym obiekcie handlowo-usługowym;
      14. doprowadzenia przez Sprzedającą do skutecznego wygaśnięcia umów dzierżawy
        /najmu dotyczących Nieruchomości.
      15. Zmiany ustawy alkoholowej dla Miasta, z zapisów której będzie wynikać możliwość
        uzyskania przez Kupującą zgody na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w
        planowanym obiekcie handlowo-usługowym;

      16. przekształcenia przez Sprzedającą działki nr 1 z prawa użytkowania wieczystego w
        prawo własności lub wykup prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 na
        własność.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną (w niniejszym wniosku: Kupująca lub Spółka) będącą
    czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawczyni oświadcza, że:
      1. Przysługuje jej prawo użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność
        Skarbu Państwa na powyżej opisanej Nieruchomości oraz przysługuje jej prawo
        własności zabudowań stanowiących odrębny przedmiot własności posadowionych
        na powyżej opisanej Nieruchomości, na zasadzie wspólności majątkowej ustawowej
        małżeńskiej;
      2. Prawo do Nieruchomości nabyła na podstawie umowy sprzedaży od Skarbu
        Państwa, w maju 1998 r.;
      3. Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT a Wnioskodawczyni nie
        przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego przy nabyciu Nieruchomości.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie prowadzi
    działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług
    o zbliżonym charakterze.
    Wnioskodawczyni nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Przedmiotowa działka była w okresie 5 lat i obecnie jest wykorzystywana na cele związane
    z prowadzeniem działalności gospodarczej (jest przedmiotem najmu i dzierżawy).
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności rolniczej.
    Wnioskodawczyni nie jest rolnikiem ryczałtowym
    Nieruchomość nie była wykorzystywana na cele rolnicze.
                                                1Przedmiotowa nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy
    z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), jak również
    nie stanowi jego zorganizowanej części.
    Ponadto Wnioskodawczyni oświadcza, że Nieruchomość na dzień podpisania
    przedwstępnej umowy sprzedaży:
      · Była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i była w nim
        oznaczona jako: teren budowy usługowej łączonej z funkcją mieszkaniową;
      · W ewidencji gruntów była oznaczona jako: inne tereny zabudowane;
      · Nie leżała w strefie obszaru rewitalizacji;
      · Posiadała dostęp do drogi publicznej;
      · Była wolna od wad fizycznych i prawnych;
      · Nie była środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych.
    W momencie sprzedaży Nieruchomość będzie zabudowana.
    Wnioskodawczyni informuje, że zgodnie z jej stanem wiedzy przed dniem sprzedaży:
      a. Nie wie czy zostanie założony dziennik rozbiórki;
      b. Nie wie czy zostanie odpowiednio zabezpieczony teren rozbiórki;
      c. Nie wie czy zostanie umieszczona na terenie budowy, w widocznym miejscu:
      - tablica informacyjna oraz

      - ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia.
    O decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę występuje Kupująca na podstawie zgody
    Sprzedającego.
    Małżonek Wnioskodawczyni:
      · nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;
      · nie prowadzi działalności gospodarczej;
      · nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie w zakresie usług deweloperskich
        lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze;
      · nie prowadzi działalności rolniczej;
      · nie jest rolnikiem ryczałtowym.
    Ponadto, Wnioskodawczyni wraz ze Współmałżonkiem w ramach zawartej umowy
    przedwstępnej udzieliła Kupującej pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Pełnomocnictwo to jest nieodwołalne.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej wyraziła Wnioskodawczyni wraz ze
    Współmałżonkiem zgodę na dysponowanie przez Kupująca Nieruchomością na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca
    1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniła kupującemu nieruchomość będącą
    przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraziła
    zgodę na usytuowanie przez Kupującą, kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Wnioskodawczyni wraz ze Współmałżonkiem wydzierżawiła Kupującej Nieruchomość na
    czas określony – 3 miesiące.
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawczyni nie zamierza
    dokonywać innych czynności w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży
    (np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości
    bądź atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego
    przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe
    itp.).
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawczyni nie zamierza
    podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami,
    wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży tej
    nieruchomości.
    Do momentu transakcji sprzedaży Wnioskodawczyni, za wyjątkiem pomalowania
    pomieszczeń, nie będzie podejmować czynności wymagających zaangażowania własnych
    środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości.
    Wnioskodawczyni podkreśla, że wykonywane przez Kupującą (jako pełnomocnika
    Sprzedającej) czynności na przedmiotowej/przedmiotowych działce/działkach, były/są
    /będą wykonywane w części na rzecz i w imieniu Sprzedającej.

    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania udzieliła Pani następujących odpowiedzi:
    1. Czy zbiorniki i silosy znajdujące się na działce 1 stanowią budynki, budowle lub ich
      części? Proszę wskazać, który obiekt jest budynkiem, a który budowlą lub ich częścią –
      zgodnie z ustawą Prawo budowlane?
      Odpowiedź:
      Raczej tak, choć Wnioskodawczyni nie ma wiedzy specjalistycznej, aby udzielić
      miarodajnej odpowiedzi na tak postawione pytanie.
    2. Jeśli zbiorniki i silosy stanowią budynki, budowle lub ich części, to czy nastąpiło ich
      pierwsze zasiedlenie (oddanie do używania)?
      Odpowiedź:
      Tak.
    3. Czy między pierwszym zasiedleniem ww. budynków, budowli lub ich części a
      momentem ich sprzedaży upłynie co najmniej 2 lata?
      Odpowiedź:
      Tak.
    4. Czy w odniesieniu do poszczególnych budynków/budowli lub ich części ponosiła Pani
      /będzie ponosiła do momentu ich sprzedaży, wydatki na ulepszenie lub przebudowę
      budynków/budowli lub ich części w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
      które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej ww. obiektów?
      Przy czym należy mieć na uwadze, że dla potrzeb podatku od towarów i usług w celu
      ustalenia, czy nakłady na ulepszenie lub przebudowę budynku/budowli lub ich części w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym przekroczyły 30% wartości początkowej
      danego obiektu, należy poszczególne wydatki sumować i gdy sumowane wydatki
      przekroczą 30% wartości początkowej, podwyższyć o nie wartość początkową i kolejne
      ulepszenia odnosić już do tej nowej wartości początkowej.
      Odpowiedź:
      Nie.
    5. Jeżeli ponosiła Pani/poniesie Pani do momentu ich sprzedaży takie wydatki, to:
      a) kiedy (należy podać konkretną datę) wydatki te przekroczyły 30% wartości
        początkowej poszczególnych budynków/budowli lub ich części?
      b) czy po dokonaniu ulepszeń budynków/budowli lub ich części zostały/zostaną one
        oddane do użytkowania oraz czy w momencie ich sprzedaży miną co najmniej dwa
        lata licząc od momentu oddania tych budynków/budowli lub ich części do
        użytkowania po dokonaniu ulepszeń?
      c) czy ulepszone obiekty były/są wykorzystywana przez Panią wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od VAT?
      d) czy w związku z poniesieniem nakładów przysługiwało Pani/będzie przysługiwało
        prawo do odliczenia podatku naliczonego?
      Odpowiedź:
      Nie.
    6. Czy obiekty posadowione na działce były/będą do momentu sprzedaży udostępniane
      osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, np. najmu, dzierżawy,
      użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to które, czy w całości,

      czy w części (jeśli w części, to w jakiej), w jakim okresie, i czy udostępnianie było/będzie
      odpłatne?
      Odpowiedź:
      Nie.
    7. Kto był/będzie stroną umowy ww. najmu/dzierżawy? Czy Pani wraz z mężem, czy jedynie
      jedno z Państwa, kto?
      Odpowiedź:
      Z Małżonkiem.
    8. Czy od najmu/dzierżawy odprowadzony był/będzie podatek należny i wystawiona została
      /zostanie faktura VAT? Jeśli tak, kto dokonał/dokona tych czynności?
      Odpowiedź:
      Nie.
    Pytania
      1. Czy sprzedaż przedmiotowej działki korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i
        usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z możliwością rezygnacji z
        przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT,
      2. co w konsekwencji spowoduje, że Wnioskodawca winien udokumentować fakturą
        VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży tej nieruchomości, tj. wyłącznie w części
        przypadającej na Niego jako współwłaściciela?
    Pani stanowisko w sprawie
    Sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa
    towarów, która korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy (towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości, co jest zgodne z normami unijnymi). Jednocześnie zwolnienie
    uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia
    fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy VAT, podatnik może zrezygnować ze
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy
    budynków pod warunkiem wskazanym w tym przepisie.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawczyni, jeżeli obie strony transakcji spełnią warunki
    wynikające z art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11 ustawy, to do dostawy tej nieruchomości
    można będzie zastosować właściwą stawkę VAT. W przypadku tym, Wnioskodawczyni
    winna udokumentować fakturą VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży działek, tj.
    wyłącznie w części przypadającej na Nią jako współwłaściciela.
    Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez
    Wnioskodawczynię dotycząca gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy budynek
    również będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych
    przepisów co sprzedaż budynków. W przypadku, gdy strony transakcji, po spełnieniu
    warunków, o których mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, opodatkują transakcję
    sprzedaży budynku właściwą stawką VAT wówczas dostawa gruntu również będzie
    opodatkowana taką samą stawką.
    Należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową

    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny. Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109
    Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy),
    na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu
    mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy
    i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy.
    Wnioskodawczyni w ramach zawartej umowy przedwstępnej udzieliła Kupującej
    pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
    oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
    uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia o wydanie przedmiotowych warunków
    oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Do momentu faktycznego
    przeniesienia prawa własności Nieruchomości, tj. do momentu podpisania umowy
    przyrzeczonej, nieruchomość pozostaje we własności Wnioskodawczyni.
    Z kolei Zainteresowana oraz Kupująca w przedwstępnej umowie zobowiązały się do
    szeregu czynności, których zrealizowanie warunkuje podpisanie umowy przyrzeczonej. W
    świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawczyni, uznać należy, że Nabywca dokonał lub
    będzie dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą przez
    Wnioskodawczynię prawa własności przedmiotowych nieruchomości. Pomimo, że ww.
    czynności dokonywane były/są/będą przez przyszłego właściciela, to aby takie czynności
    mogły zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi wystąpić z
    wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu
    właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej,
    Wnioskodawczyni udzieliła Kupującej stosownego pełnomocnictwa. Do czasu zawarcia
    umowy przyrzeczonej Wnioskodawczyni posiada prawo własności w Nieruchomości, które
    podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT
    zostały lub zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Zainteresowanej.

    W tym miejscu podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt
    10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy
    nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik może zrezygnować
    ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie
    dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i
    nabywca budynku, budowli lub ich części:
      a) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      b) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia którego
        dochodzi w związku z dostawą tych obiektów, zgodne oświadczenie, że wybierają
        opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt
    2 musi również zawierać określone elementy.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że
    niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy działek zabudowanych, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o
    VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. Jednocześnie
    należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.).
    Odnosząc się do planowanej sprzedaży własności budynku znajdującego się na działce
    należy zauważyć, że decydujące dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla
    opisanej dostawy zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania jest rozstrzygnięcie
    kwestii, czy i kiedy względem ww. budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie. W świetle
    przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że planowana
    sprzedaż własności ww. budynku nie zostanie dokonana w ramach pierwszego
    zasiedlenia, gdyż ww. budynki zostały już zasiedlone, a ich zajęcie (używanie) trwa dłużej
    niż 2 lata.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W związku z
    powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT – również sprzedaż gruntu, z
    którym związane są ww. budynki, będzie zwolniona od podatku w oparciu o przepis art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem, transakcja sprzedaży prawa własności budynku
    znajdującego się na działce będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Należy wskazać, że na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy ustawodawca daje podatnikom,
    dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do
    korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po
    spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania
    transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało
    zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

    Zatem, przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy strony
    transakcji mają możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru
    opodatkowania planowanej dostawy przedmiotowego budynku.
    Strony transakcji rozważają złożenie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt
    2 ustawy o podatku od towarów i usług, przed dniem dokonania transakcji sprzedaży
    budynków objętych zakresem wniosku. W przypadku kiedy Strony transakcji podejmą
    decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od podatku to oświadczenie będzie zawierało wszystkie
    elementy, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym
    samym, w sytuacji gdy Strony transakcji podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku, spełniając warunki z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa ww. budynku
    znajdującego się na działce wraz z gruntem, (w związku z art. 29a ust. 8 ustawy), będzie
    podlegać opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.
    Odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży nieruchomości, należy
    wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują
    przepisy art. 106a-106q ustawy. Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży prawa własności
    budynku znajdującego (względnie budynków znajdujących) się na działce
    Wnioskodawczyni będzie występowała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, a sytuacji gdy Strony transakcji podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia
    od podatku, to przedmiotowa transakcja będzie podlega opodatkowaniu według
    właściwej stawki VAT. W konsekwencji Wnioskodawczyni będzie zobowiązana
    udokumentować dostawę Nieruchomości wystawiając we własnym imieniu fakturę VAT, tj.
    wyłącznie w części przypadającej na Nią jako współwłaściciela.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r.,
    sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1
    ze zm.):
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem cywilnym”.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z
    przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zatem należy uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze
    względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.

    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa dnia z 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.),
    zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Jak wynika z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani
    są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną
    uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w
    czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Stwarza to dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom
    prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym
    przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała
    ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

    Jeżeli zatem przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości),
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust.
    1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej

      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości,
    istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i

    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy, nabyła Pani wraz z mężem w roku 1998 Nieruchomość –
    działkę zabudowaną budynkami handlowo-usługowymi, zbiornikami, silosami i
    budynkami magazynowymi. Podpisała Pani wraz z mężem umowę przedwstępną
    sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki. Udzieliła Pani wraz z mężem pełnomocnictwa
    dla Kupującej do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji

    i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru. Wydzierżawiła Pani wraz z mężem działkę na rzecz Kupującej na
    czas określony – 3 miesiące. Przed zawarciem umowy docelowej nie zamierza Pani
    podejmować czynności względem Nieruchomości, zmierzających do zwiększenia jej
    wartości bądź atrakcyjności. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności
    gospodarczej. Wszystkie budynki/budowle znajdujące się na działce uległy pierwszemu
    zasiedleniu oraz od jego momentu do momentu sprzedaży upłynie co najmniej 2 lata. Nie
    były i nie będą ponoszone na budynkach/budowlach posadowionych na działce
    ulepszenie przekraczające 30% ich wartości początkowej.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia czy sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, z możliwością rezygnacji tego zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11
    ustawy.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedającej w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowo-
    usługowego z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie
    tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te
    czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej
    umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu
    umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb
    kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo
    stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży
    uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika, że działka została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki, na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umowy sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej
    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że z wniosku nie wynika, aby podjęte przez Kupującą Spółkę działania
    prowadziły do podwyższenia ceny sprzedaży działki w ostatecznej umowie sprzedaży.
    Jednocześnie warto zauważyć, że nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie,
    dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych
    potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującej do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz Kupującej (nabywcy) przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pani z tego
    powodu uznana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.

    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pani działki nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    ta wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych
    okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu
    majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem
    TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży zabudowanej działki będzie Pani korzystać z przysługującego Pani
    prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech
    podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży
    Nieruchomości, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży Nieruchomości będzie Pani korzystała z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym przepisy ustawy nie będą
    miały zastosowania do ww. transakcji.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 uznałem jako
    nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20,
    z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
    Kolejne Pani wątpliwości dotyczą kwestii udokumentowania tej transakcji fakturą VAT,
    w części przypadającej na Panią jako współwłaściciela (pytanie oznaczone we wniosku
    nr 2).
    W odniesieniu do powyższej kwestii, należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W oparciu o art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może
    wystawić faktury z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jak wyżej rozstrzygnięto, przedmiotowa dostawa będzie czynnością niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem skoro przedmiotowa czynność będzie pozostawała poza zakresem
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to nie powinna być ona
    dokumentowane fakturą, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, nie powinna Pani dokumentować fakturą VAT obrotu uzyskanego z
    tytułu sprzedaży Nieruchomości.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W szczególności przyjąłem, że umowa dzierżawy

    na rzecz Kupującej była jedyną zawartą przez Panią umową udostępniającą
    Nieruchomość na rzecz osób trzecich. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pani wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia
    przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą
    być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone. Zatem, należy zaznaczyć,
    że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla
    Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.