Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.113.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-07
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą wynagrodzenia na
podstawie umowy.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
umowa-umowa cywilnoprawna
zaliczka-obliczanie zaliczek
zaliczka-zaliczka na podatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zasady pobierania zaliczek.
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 44-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 44-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    uzupełniony 14 lutego 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Inspekcja Weterynaryjna Powiatowy Inspektorat Weterynarii w (...) (dalej także jako
    Wnioskodawca, Płatnik), realizuje, w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego,
    zadania objęte zakresem ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej –
    dalej także jako Ustawa o Weterynarii, Ustawa o Inspekcji. Organami Inspekcji
    weterynaryjnej są Główny Lekarz Weterynarii, Wojewódzki Lekarz Weterynarii, Powiatowy
    Lekarz Weterynarii oraz Graniczny Lekarz Weterynarii, natomiast zadania organów
    inspekcji wykonują, posiadający odpowiednie kwalifikacje oraz działający pod nadzorem i
    w imieniu organów inspekcji, zatrudnieni w inspekcji pracownicy oraz osoby wyznaczone
    do wykonywania określonych czynności. Koszty funkcjonowania Inspekcji pokrywane są z
    budżetu państwa, przy czym lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym
    pracownikami Inspekcji, wykonującym czynności związane ze zwalczaniem chorób
    zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w
    wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2 Ustawy o
    Weterynarii.
    Zgodnie z przepisami prawa, jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych
    lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może
    wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji, w
    tym lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego
    dla zwierząt, do wykonywania określonych ustawą zadań (art. 16 ust. 1 pkt 1 powołanej
    ustawy). Może także wyznaczać osoby niebędące pracownikami Inspekcji, spełniające
    wymagania w zakresie kwalifikacji, do wykonywania określonych ustawą zadań (art. 16
    ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy). Wyznaczenie do wykonywania czynności następuje w
    drodze decyzji administracyjnej powiatowego lekarza weterynarii, określającej rodzaj i
    zakres czynności przekazanych do wykonania.
    Wskutek zmiany przepisów Ustawy o Weterynarii, w 2022 roku, ustawodawca przewidział,
    iż wykonywanie czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 tej ustawy, następuje po
    zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
    1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby
      pozarolniczej działalności gospodarczej lub
    2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
      pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
    3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą one
      działalności gospodarczej, lub
    4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku wyznaczenia
      lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego
      dla zwierząt,
    pozostawiając przy tym wybór formy realizowania zadań na skutek wyznaczenia woli stron
    umowy.
    Powyższe wprowadzone zostało Ustawą z dnia 23 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o
    Inspekcji Weterynaryjnej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2022, poz. 1570 ze zm.).

    Powiatowy Lekarz Weterynarii w (...), w związku z brakiem możliwości zapewnienia
    realizacji ustawowo zakreślonych zadań Inspekcji z uwagi na fakt, iż środki i siły, którymi
    aktualnie dysponuje (wyznaczone ustawą budżetową), uniemożliwiają mu samodzielne
    wykonywanie zadań nałożonych przez ustawodawcę, zdecydował się powierzyć ich
    realizację lekarzom weterynarii, na podstawie umów. Jednocześnie umowy te zawierane
    są z lekarzami, których indywidualne sytuacje są różne, tj. umowy zawierane są z
    lekarzami:
    · w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, w ramach których
      lekarze świadczą także usługi weterynaryjne na wolnym rynku, przy czym część z tych
      lekarzy jest równocześnie czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług;
    · w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, podczas gdy usługi
      świadczone są wyłącznie na rzecz Inspekcji weterynaryjnej (indywidualna
      jednoosobowa działalność gospodarcza);
    · w ramach działalności świadczonej osobiście (lekarze nie posiadają własnej działalności
      gospodarczej, przy czym mogą być równocześnie zatrudnieni na umowę o pracę
      /zlecenie u innego pracodawcy/zleceniodawcy).
    O tym, w jakiej formie zostanie zawarta umowa, decydują strony transakcji, wyrażając
    swoją wolę w treści umowy (wskazując, czy jest ona zawierana w ramach działalności czy
    poza nią), przy czym bez względu na powyższe, każdorazowo, przed zawarciem umowy
    Powiatowy Lekarz Weterynarii w (...) wydaje decyzję o wyznaczeniu danego lekarza
    weterynarii do wykonywania, w określonym czasie, określonych decyzją zadań.
    Czynnościami poprzedzającymi wydanie decyzji o wyznaczeniu danego lekarza weterynarii
    do wykonywania zadań są:
    · ogłoszenie Powiatowego Lekarza Weterynarii o naborze lekarzy weterynarii do
      wykonania określonych zadań w oznaczonych podmiotach;
    · pisemne zgłoszenie przez lekarza weterynarii o gotowości do podjęcia czynności
      wyznaczenia, o których mowa w art. 16 Ustawy o Inspekcji weterynaryjnej, w
      odpowiedzi na ogłoszenie. W zgłoszeniu lekarz weterynarii wskazuje, jakiego rodzaju
      czynności gotowy jest się podjąć, podaje informacje dotyczące posiadanych uprawnień
      (numer uprawnień, okres pracy w zawodzie lekarza) oraz istotne informacje na temat
      sytuacji związanej z ubezpieczeniem społecznym, prowadzonej działalności
      gospodarczej, posiadanych orzeczeń dla celów sanitarno-epidemiologicznych,
      warunków dotyczących przechowywania biopreparatów i pobranych prób,
      zatrudnieniu;
    · złożenie, w przypadku osoby prowadzącej działalność gospodarczą, oświadczenia o
      poufności oraz dokumentów potwierdzających prawo wykonywania zawodu.
    Następnie, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, wszczętego z urzędu w
    sprawie wydania decyzji o wyznaczeniu do wykonywania czynności w imieniu organu
    Inspekcji weterynaryjnej, wydawana jest Decyzja o wyznaczeniu na określony czas do
    wykonywania określonych czynności, w której Powiatowy Lekarz Weterynarii wskazuje, iż:
      Na podstawie art. 16 ust. 2 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. d, f, j i art. 16 ust. 3 pkt 1
      ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 12 t.
      j.), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania
      administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 t. j.), Powiatowy Lekarz Weterynarii w (...)
      wyznacza lek. wet. ......... na czas określony od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31
      grudnia 2025 r. do wykonywania w imieniu Powiatowego Lekarza Weterynarii w (...),
      następujących czynności w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności
      gospodarczej:
        1) sprawowania nadzoru nad ubojem zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu,
        zajęczaków i zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, o których

        mowa w ust. 1.2-1.4 i 1.6 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004
        Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego
        szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia
        zwierzęcego (DZ Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm. - Dz. Urz. UE
        Polskie wydanie specjalne, rozdz.3, t.45, str. 14), zwanego dalej
        „rozporządzeniem nr 853/2004”, w tym badania dobrostanu, oceny mięsa i
        nadzoru nad przestrzeganiem w czasie uboju przepisów o ochronie zwierząt,
        2) sprawowania nadzoru nad rozbiorem, przetwórstwem lub przechowywaniem
        mięsa i wystawiania wymaganych świadectw zdrowia,
        3) pobierania próbek do badań w zakresie bezpieczeństwa żywności, w zakładzie
        zlokalizowanym: (...).
    W myśl art. 16 ust. 3 Ustawy o Inspekcji, wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1,
    następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
    1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby
      pozarolniczej działalności gospodarczej lub
    2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
      pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
    3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą one
      działalności gospodarczej, lub
    4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku wyznaczenia
      lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego
      dla zwierząt
    - określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
    wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    W związku z wyznaczeniem decyzją do wykonywania czynności w imieniu Inspekcji
    zawarta jest następnie Umowa, w której strony określają czy umowa zawierana jest w
    ramach działalności gospodarczej czy w ramach działalności wykonywanej osobiście. § 1
    zawartej Umowy wskazuje, iż umowa została zawarta w następstwie wydanej przez
    powiatowego lekarza weterynarii Decyzji w sprawie wyznaczenia do wykonywania
    czynności w niej wskazanych. Kolejno § 2 zawiera doprecyzowanie, że strony zgodnie
    oświadczają, że „wykonywanie zleconych czynności/ świadczenie usług realizowane będzie
    i rozliczane w ramach prowadzonej przez zleceniobiorcę działalności gospodarczej
    zarejestrowanej w CEIDG pod nazwą (...) Zleceniobiorca oświadcza, że w związku z
    wykonywaną jednoosobową działalnością gospodarczą posiada odrębny tytuł
    ubezpieczenia społecznego i nie wnosi o opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne
    wynikające z niniejszej umowy oraz zobowiązuje się do niezwłocznego, nie później niż w
    ciągu 3 dni od daty zdarzenia, poinformowania Zleceniodawcy o zawieszeniu lub
    zamknięciu działalności gospodarczej, pod rygorem § 5 ust. 9 oraz uprawnienia
    Zleceniodawcy do niezwłocznego wypowiedzenia niniejszej umowy. Zleceniobiorca
    oświadcza, że czynności wykonywane w ramach niniejszej umowy stanowią zakres
    wykonywanej przez Zleceniobiorcę pozarolniczej działalności gospodarczej” oraz „że jest
    ubezpieczony z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej”. Strony
    zastrzegają nadto, iż: „Zleceniobiorca na własny koszt podda się badaniu lekarskiemu i
    przedłoży Zleceniodawcy orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do wykonywania
    czynności określonych w decyzji z dnia ............... oraz z przeprowadzonego badania do
    celów sanitarno-epidemiologicznych”.
    Przepisy Umowy nakładają nadto na Zleceniobiorcę obowiązek świadczenia usług na rzecz
    Zleceniodawcy z zachowaniem najwyższej staranności, z uwzględnieniem profesjonalnego
    charakteru działalności Zleceniobiorcy. Zleceniobiorca jest zobowiązany przy
    wykonywaniu czynności posiadać stosowne upoważnienie oraz nosić na widocznym
    miejscu odznakę identyfikacyjną. W Umowie znajduje się również informacja, iż

    „Zleceniodawca zobowiązuje się do zaopatrzenia Zleceniobiorcy w odpowiedni sprzęt i
    materiały związane z prawidłowym wykonaniem niniejszej umowy, z zastrzeżeniem, iż
    dostarczone przez Zleceniodawcę produkty wykorzystywane będą przez Zleceniobiorcę
    jedynie na potrzeby niniejszej umowy, a niewykorzystana przez Zleceniobiorcę nadwyżka
    produktów zostanie niezwłocznie zwrócona Zleceniodawcy”.
    Powyższe wynika z przepisów Ustawy (art. 12 Ustawy o Weterynarii) i przepisów
    wykonawczych, tj. § 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia
    2022 r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez
    lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii.
    W zawartej Umowie wskazane jest, iż „Zleceniobiorca odpowiada wobec Zleceniodawcy za
    wszelkie szkody wyrządzone z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania niniejszej
    umowy”, a nadto, iż „Zleceniobiorca bierze pełną odpowiedzialność za przestrzeganie
    powyższych postanowień w realizacji zleceń objętych przedmiotem umowy” – drugi zapis
    odnosi się do obowiązku zachowania poufności, tzn. zobowiązania do nieujawniania
    osobom trzecim jakichkolwiek informacji związanych z wykonywaniem Umowy. Skutkiem
    naruszenia obowiązku zachowania poufności jest rozwiązanie Umowy oraz
    zawiadomienie Rzecznika odpowiedzialności Zawodowej właściwej Okręgowej Izby
    Lekarsko-Weterynaryjnej. Umowa nie wyłącza odpowiedzialności Zleceniobiorcy wobec
    osób trzecich.
    Wykonywanie zawodu lekarza weterynarii polega na ochronie zdrowia zwierząt oraz
    weterynaryjnej ochronie zdrowia publicznego i środowiska. Za wykonywanie zawodu
    lekarza weterynarii uważa się także pracę na stanowiskach wymagających kwalifikacji
    lekarza weterynarii, określonych w odrębnych przepisach, a zawód może być wykonywany
    jedynie przez osobę, która uzyskała prawo wykonywania tego zawodu. Zgodnie z
    Kodeksem Etyki lekarzy weterynarii: „Lekarza weterynarii, wykonującego zawód zaufania
    publicznego, obowiązują zasady etyki i deontologii oraz dobrych obyczajów” – art. 2
    Kodeksu, „Lekarz weterynarii musi być świadomy odpowiedzialności cywilnej w zakresie
    wykonywania zawodu, dlatego powinien zadbać o własne ubezpieczenie w tym zakresie” –
    art. 12 Kodeksu, „Lekarzowi weterynarii przysługuje swoboda wyboru metod
    rozpoznawczych, leczenia i profilaktyki, jeśli przepisy nie stanowią inaczej” – art. 22 ust. 1
    Kodeksu.
    Lekarze weterynarii posiadają ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, a także
    podlegają przepisom samorządowym (o samorządzie zawodowym) oraz
    odpowiedzialności za wykonywanie czynności – zgodnie z art. 45 Ustawy z dnia 21 grudnia
    1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, który stanowi,
    iż: „Członkowie samorządu podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami
    lekarsko-weterynaryjnymi za postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii
    weterynaryjnej oraz za naruszenie przepisów o wykonywaniu zawodu lekarza weterynarii”.
    Organy Inspekcji Weterynaryjnej sprawują nadzór nad prawidłowym wykonaniem
    czynności stanowiących przedmiot Umowy na zasadach określonych w Ustawie o
    Inspekcji. Przepisy ustawy przewidują, iż lekarz weterynarii świadczy usługi pod nadzorem,
    przy czym wskazać należy, że jest autonomiczny w swoich decyzjach. Usługi wykonywane
    przez lekarza weterynarii na rzecz Powiatowego Inspektoratu Weterynarii i Powiatowego
    Lekarza Weterynarii wiążą się z wykonywaniem wolnego zawodu lekarza weterynarii,
    który jest zawodem niezależnym i decyzje podejmowane w trakcie np. nadzoru nad
    ubojem są wyłącznie decyzjami podejmowanymi przez wyznaczonego lekarza weterynarii.
    Są to decyzje autonomiczne. Decyzje wydawane przez lekarza weterynarii mają charakter
    decyzji urzędowych, wydawanych w imieniu i z upoważnienia Powiatowego Lekarza
    Weterynarii, od których przysługuje odwołanie do Powiatowego Lekarza Weterynarii
    (odwołanie w trybie administracyjnym). Niemniej ani Powiatowy Lekarz Weterynarii ani
    Organy Inspekcji nie mogą wpływać (wydawać poleceń) na decyzje podejmowane przez
    lekarzy weterynarii podczas wykonywania przez nich zadań wynikających z Umowy
    zawartej z Powiatowym Lekarzem Weterynarii. W przypadku, gdy podmiot, u którego

    podejmowane są przez lekarza weterynarii czynności objęte przedmiotem Umowy np. z
    zakresu nadzoru nad ubojem, nie zgadza się z rozstrzygnięciem tegoż lekarza, wówczas
    jest uprawniony do wniesienia odwołania od decyzji do Powiatowego Lekarza Weterynarii.
    Zatem weryfikacja decyzji podejmowanych przez lekarza weterynarii odbywa się w drodze
    administracyjnej, ale nie poprzez wydawanie wiążących poleceń, bezpośrednie
    kierownictwo czy nakazanie określonego rozstrzygnięcia. Decyzje lekarza weterynarii są
    samodzielne, niezawisłe. Lekarz weterynarii wykonuje zawód lekarza samodzielnie.
    Wytyczne czy procedury działania tworzone w ramach Inspekcji Weterynaryjnej nie
    pozbawiają go przymiotu samodzielności i autonomiczności. Jest to sytuacja taka, jaka
    odpowiada wykonywaniu zawodu lekarza i lekarza dentysty. Procedury NFZ nie wyłączają
    samodzielnych decyzji w zakresie diagnozy i doboru leczenia przez lekarza czy lekarza
    dentystę.
    Za wykonanie czynności objętych przedmiotem umowy Zleceniobiorcy przysługuje
    wynagrodzenie w wysokości określonej przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i
    Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022 r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za
    wykonywanie czynności przez lekarzy weterynarii i inne osoby przez powiatowego lekarza
    weterynarii (Dz. U. z 2022 r poz. 1684).
    Każda ze stron może rozwiązać umowy ze skutkiem natychmiastowym w przypadku
    niewykonywania lub nienależytego wykonywania umowy przez drugą stronę. Za
    niewykonywanie lub nienależytej wykonywanie umowy przez Zleceniobiorcę uważa się w
    szczególności:
    · brak obecności Zleceniobiorcy w miejscu i czasie wykonywania czynności objętych
      zakresem umowy wskazany w miesięcznym „harmonogramie prac na poszczególnych
      stanowiskach osób wyznaczonych”,
    · powierzenie wykonywania czynności osobie trzeciej,
    · brak zawiadomienia o niemożności wykonania czynności będących przedmiotem
      umowy.
    W ramach Umowy lekarz weterynarii zobowiązuje się do bieżącego zapoznawania się ze
    wszystkimi przepisami związanymi z działalnością w ramach wyznaczenia, których biegła
    znajomość jest niezbędna do prawidłowego wykonywania czynności urzędowych w
    imieniu Powiatowego Lekarza Weterynarii, wykonywania powierzonych czynności
    rzetelnie, terminowo oraz zgodnie z przepisami prawa UE i prawa krajowego oraz prawa o
    charakterze wewnętrznym.
    Umowa nie zawiera postanowień ograniczających możliwości podjęcia przez lekarza
    zadań na rzecz innych podmiotów, poza ewentualnymi czynnościami na rzecz tych
    podmiotów, wobec których realizuje on czynności w ramach Umowy z Inspekcją.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do pobierania zaliczek na podatek dochodowy
      od osób fizycznych (jako płatnik) z tytułu wynagrodzenia wypłaconego na podstawie
      umowy, za czynności realizowane w jej ramach, z lekarzami weterynarii, którzy
      prowadzą działalność gospodarczą świadcząc usługi zarówno na rzecz Wnioskodawcy,
      jak i innych podmiotów?
    2. Czy Wnioskodawca działając będzie zobowiązany do pobierania zaliczek na podatek
      dochodowy od osób fizycznych (jako płatnik) z tytułu wynagrodzenia wypłaconego na
      podstawie umowy, za czynności realizowane w jej ramach, z lekarzami weterynarii,
      którzy prowadzą jednoosobową działalność gospodarczą, świadcząc usługi wyłącznie
      na rzecz Wnioskodawcy?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie jakie Wnioskodawca będzie wypłacać na rzecz
    lekarzy weterynarii za wykonywane przez nich czynności na podstawie umowy zawartej w
    ramach prowadzonej przez lekarzy weterynarii działalności gospodarczej (bez względu na
    to, czy w ramach tej działalności świadczą usługi wyłącznie na rzecz Wnioskodawcy czy
    również na rzecz innych kontrahentów) powinno zostać zakwalifikowane jako
    wynagrodzenie wypłacane w ramach źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o PIT, tj. źródła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. W
    związku z tym przy wypłacie środków pieniężnych stanowiących wynagrodzenie z umowy
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do obliczania i pobierania zaliczek na podatek
    dochodowy, bowiem odprowadzenie do urzędu skarbowego zaliczek na ten podatek
    będzie obowiązkiem samych lekarzy weterynarii, w ramach ich działalności gospodarczych.
    Zgodnie z dyspozycją art. 1 ust. 1 Ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza
    weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz.U. 2023, poz. 154 ze zm.) – dalej jako
    Ustawa o lekarzach weterynarii:
      Wykonywanie zawodu lekarza weterynarii polega na ochronie zdrowia zwierząt oraz
      weterynaryjnej ochronie zdrowia publicznego i środowiska.
    Za wykonywanie zawodu lekarza weterynarii uważa się także pracę na stanowiskach
    wymagających kwalifikacji lekarza weterynarii, określonych w odrębnych przepisach, a
    zawód może być wykonywany jedynie przez osobę, która uzyskała prawo wykonywania
    tego zawodu. Lekarz weterynarii, posiadający prawo wykonywania zawodu, przed
    podjęciem wykonywania zawodu na terenie okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej
    obowiązany jest uzyskać wpis do rejestru członków tej izby. Członkowie samorządu
    podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami lekarsko-weterynaryjnymi za
    postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii weterynaryjnej oraz za naruszenie
    przepisów o wykonywaniu zawodu lekarza weterynarii (art. 45 Ustawy o lekarzach
    weterynarii). Jak stanowi w art. 12 Kodeks Etyki:
      Lekarz weterynarii musi być świadomy odpowiedzialności cywilnej w zakresie
      wykonywania zawodu, dlatego powinien zadbać o własne ubezpieczenie w tym
      zakresie.
    Inspekcja weterynaryjna i Powiatowy Lekarz Weterynarii w celu zapewnienia ochrony
    zdrowia publicznego realizuje zadania z zakresu ochrony zdrowia zwierząt oraz
    bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego nałożone Ustawą o Inspekcji.
    Zgodnie z dyspozycją art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2 Ustawy o Inspekcji, jeżeli powiatowy lekarz
    weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać
    ustawowych zadań Inspekcji, może:
    1) wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji,
      w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu
      leczniczego dla zwierząt, do:
        a) szczepień ochronnych lub badań rozpoznawczych,
        b) sprawowania nadzoru nad miejscami gromadzenia, skupu lub sprzedaży
        zwierząt, targowiskami oraz wystawami, pokazami lub konkursami zwierząt,
        c) badania zwierząt umieszczanych na rynku, przeznaczonych do wywozu oraz
        wystawiania świadectw zdrowia,
        d) sprawowania nadzoru nad ubojem zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu,
        zajęczaków i zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, o których
        mowa w ust. 1.2-1.4 i 1.6 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004
        Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego
        szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia
        zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm. - Dz. Urz. UE
        Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), zwanego dalej
        „rozporządzeniem nr 853/2004”, w tym badania dobrostanu zwierząt po ich

        przybyciu do rzeźni, badania przedubojowego i poubojowego, oceny mięsa i
        nadzoru nad przestrzeganiem w czasie uboju przepisów o ochronie zwierząt,
        e) badania mięsa zwierząt łownych,
        f) sprawowania nadzoru nad rozbiorem, przetwórstwem lub przechowywaniem
        mięsa i wystawiania wymaganych świadectw zdrowia,
        g) sprawowania nadzoru nad punktami odbioru mleka, przetwórstwem mleka oraz
        przechowywaniem produktów mleczarskich i wystawiania wymaganych
        świadectw zdrowia,
        h) sprawowania nadzoru nad wyładowywaniem ze statków rybackich, w tym
        statków chłodni, statków zamrażalni i statków przetwórni, produktów
        rybołówstwa, nad obróbką, przetwórstwem i przechowywaniem tych produktów
        oraz ślimaków i żab, a także wystawiania wymaganych świadectw zdrowia,
        i) sprawowania nadzoru nad przetwórstwem i przechowywaniem jaj
        konsumpcyjnych i produktów jajecznych oraz wystawiania wymaganych
        świadectw zdrowia,
        j) pobierania próbek do badań w zakresie:
          - bezpieczeństwa żywności,
          - innym niż określony w tiret pierwszym,
        k) sprawowania nadzoru nad sprzedażą bezpośrednią,
        l) badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni,
        m)prowadzenia kontroli urzędowych w ramach zwalczania chorób zakaźnych
        zwierząt,
        n) kontroli pasz, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów
        pochodnych, przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania wymaganych
        świadectw zdrowia;
    2) wyznaczać osoby niebędące pracownikami Inspekcji, spełniające wymagania w
      zakresie kwalifikacji, do wykonywania:
        a) czynności określonych w art. 18 ust. 2 i 4 rozporządzenia 2017/625 jako urzędowi
        pracownicy pomocniczy w rozumieniu art. 3 pkt 49 rozporządzenia 2017/625,
        b) kontroli urzędowych, o których mowa w art. 18 ust. 7 lit. i rozporządzenia 2017
        /625, jako pracownicy wyznaczeni przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt
        5 rozporządzenia 2019/624,
        c) czynności o charakterze pomocniczym określonych w przepisach wydanych na
        podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
    W myśl art. 16 ust. 3 Ustawy o Inspekcji, wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1,
    następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
    1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby
      pozarolniczej działalności gospodarczej lub
    2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
      pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
    3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą one
      działalności gospodarczej, lub
    4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku wyznaczenia
      lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego
      dla zwierząt

    - określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
    wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w
    stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może wyznaczyć na czas określony do
    wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lekarzy weterynarii niebędących
    pracownikami kierowanego przez niego powiatowego inspektoratu weterynarii, pod
    warunkiem uzyskania zgody kierownika jednostki organizacyjnej Inspekcji, w którym
    wyznaczana osoba jest zatrudniona, uzyskania zgody właściwego wojewódzkiego lekarza
    weterynarii, w przypadku powiatowego lekarza weterynarii i jego zastępcy oraz pod
    warunkiem, że czynności te nie będą wykonywane w czasie pracy w Inspekcji i nie będą
    przekraczać 60 godzin w miesiącu.
    Przepisy powołanej ustawy nakazują ponadto, aby przed zawarciem umowy Powiatowy
    Lekarz Weterynarii wydał decyzję wyznaczającą danego lekarza do realizacji konkretnych
    zadań (art. 16 ust. 2 Ustawy Inspekcji), w której określi rodzaj i zakres wykonywanych
    czynności. W oparciu o decyzję zawierana jest umowa określająca zakres, terminy i
    miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie oraz
    termin płatności (art. 16 ust. 3 Ustawy o Inspekcji). Jednocześnie nowelizacją ustawy z
    2022 roku ustawodawca przewidział możliwość zawarcia takiej umowy z osobami w
    ramach prowadzonej przez te osoby pozarolniczej działalności gospodarczej lub poza
    prowadzoną przez te osoby pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub z osobami w
    przypadku, w którym nie prowadzą one działalności gospodarczej, lub podmiotem
    prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt - w przypadku wyznaczenia lekarzy weterynarii
    świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt.
    Ustawa zawiera ponadto przepis, który wprost wskazuje, iż wykonywanie czynności, o
    których mowa w ust. 1, nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy
    (art. 16 ust. 7 Ustawy o Inspekcji). Przepisy Ustawy o Inspekcji przewidują nadto, iż osoby
    wykonujące powierzone im obowiązki wykonują pod nadzorem i w imieniu organów
    Inspekcji.
    Na podstawie art. 16 ust. 5 Ustawy o Inspekcji, uchylenie decyzji i rozwiązanie umowy ze
    skutkiem natychmiastowym może nastąpić w przypadku:
    1) gdy wykonywanie czynności przez osobę wyznaczoną może spowodować zagrożenie
      dla zdrowia publicznego lub zwierząt;
    2) niewywiązywania się osoby wyznaczonej z powierzonych jej do wykonania czynności, w
      szczególności przez niewykonywanie ich terminowo;
    3) stwierdzenia zaniedbań w dokumentowaniu wykonywanych czynności;
    4) zawieszenia lub utraty prawa wykonywania zawodu przez lekarza weterynarii;
        4a) gdy zachodzą okoliczności powodujące wątpliwości co do bezstronnego
        wykonywania czynności objętych wyznaczeniem lub osoba wyznaczona pozostaje
        w konflikcie interesów w związku z wykonywaniem tych czynności, lub nie złożyła
        oświadczenia, o którym mowa w ust. 2c;
    5) złożenia wniosku przez osobę wyznaczoną, a także po złożeniu wniosku przez:
        a) kierownika zakładu higieny weterynaryjnej - w przypadku, o którym mowa w ust.
        1 pkt 1 lit. l,
        b) b) kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt - w przypadku, o którym mowa w
        ust. 3 pkt 4.
    Wysokość wynagrodzenie wyznaczonego lekarza weterynarii określone zostało w
    Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i jest pokrywane ze środków budżetu
    państwa (art. 12 ust. 4 Ustawy o Inspekcji). Ustawodawca nie wskazał w żadnym miejscu
    ustawy, iż wysokość wynagrodzenia jest różna w zależności od formy zawartej z lekarzem

    weterynarii umowy. Oznacza to, iż to samo wynagrodzenie brutto uzyska osoba
    świadcząca zadania w ramach działalności gospodarczej oraz osoba, która takiej
    działalności nie prowadzi. Jednocześnie lekarzom weterynarii wyznaczonym przez
    powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla
    zwierząt, z którymi zawarto umowę na realizowanie określonych ustawą zadań,
    powiatowy lekarz weterynarii zwraca koszty dojazdów na obszarze objętym terytorialnym
    zakresem działania tego organu, zrealizowanych samochodem osobowym, motocyklem
    lub motorowerem, do miejsc wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1:
    1) lit. a-c,
    2) lit. d - z wyłączeniem nadzoru nad przeprowadzeniem uboju zwierząt w rzeźni, w której
      ubój i obróbka poubojowa odbywają się przy użyciu automatycznego przesuwu taśmy,
    3) lit. e, j, k oraz m
    - na warunkach stosowanych przy podróżach służbowych pracowników zatrudnionych w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej i określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy. Zwrot kosztów dojazdów nie
    przysługuje w przypadku, gdy powiatowy lekarz weterynarii zapewnił środek transportu
    umożliwiający dojazd związany z wykonywaniem czynności.
    Ponadto na mocy § 1 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10
    sierpnia 2022 r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie
    czynności przez lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza
    weterynarii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1684), lekarzom weterynarii, niebędącym pracownikami
    Inspekcji Weterynaryjnej, w tym wykonującym czynności w ramach działalności
    gospodarczej, przysługuje zwrot udokumentowanych kosztów użytych produktów
    leczniczych weterynaryjnych i wyrobów medycznych w związku z wykonywaniem
    czynności wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a-c oraz j Ustawy o Inspekcji. Zwrot
    udokumentowanych kosztów, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje, jeżeli powiatowy
    lekarz weterynarii zapewnił produkty lecznicze weterynaryjne lub wyroby medyczne
    niezbędne do wykonania czynności.
    Wyznaczenie lekarza do pełnienia obowiązków określonych przepisami Ustawy o
    Inspekcji, które realizowane są pod nadzorem i na rzecz Inspekcji, mogą być wykonywane
    m.in. przez osoby prowadzące indywidualną działalność gospodarczą, jak i w ramach
    działalności wykonywanej osobiście (poza działalnością gospodarczą).
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach Ustawy o PIT jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z
    zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających
    z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i
    art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    zawiera natomiast art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT, zgodnie z którym źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza (...)

    Jednocześnie w art. 13 pkt 6 i 8 Ustawy o PIT, ustawodawca wskazał, iż za przychody z
    działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in.:
    6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
    8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od: osoby fizycznej prowadzącej działalność
      gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, właściciela (posiadacza)
      nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu
      zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla
      potrzeb związanych z tą nieruchomością przedsiębiorstwa w spadku
    - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
    prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o
    których mowa w pkt 9.
    Natomiast definicję działalności gospodarczej możemy odnaleźć w art. 5a pkt 6 ustawy o
    PIT, który stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo
    pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
    a. wytwórczą, budowlaną, handlową i usługową,
    b. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych;
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9.
    Dodatkowo należy zwrócić uwagę na negatywne warunki regulacji zawarte w art. 5b ust. 1
    ustawy o PIT, w myśl których za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się
    czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
    2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności,
    3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Działalność gospodarczą (w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT) od działalności
    wykonywanej osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 Ustawy o PIT) odróżnia nie tyle fakt
    realizowania osobiście działalności na rzecz określonego kręgu podmiotów, ile zarobkowy,
    zorganizowany, zawodowy, określony administracyjnoprawnie i ciągły (powtarzalny i stały)
    charakter prowadzonej działalności, mającej - ze względu na powyższe przymioty -
    charakter działalności gospodarczej w rozumieniu prawa o działalności gospodarczej,
    pozwalający na uczestnictwo w obrocie gospodarczym. Rozróżnienie pomiędzy
    działalnością wykonywaną osobiście a działalnością gospodarczą ma istotne znaczenie
    praktyczne. Kwalifikacja danych przychodów do określonego źródła ma znaczenie przy
    obliczaniu dochodu z tego źródła. Na odróżnianie przychodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej od przychodów z działalności wykonywanej osobiście ma wpływ także

    dyspozycja art. 5b ust. 1 Ustawy o PIT. Jeżeli bowiem działalność wykonywana przez
    podatnika będzie spełniała przesłanki określone w tym przepisie, to nie można przyjąć, że
    przychody osiągnięto z działalności gospodarczej.
    W opisanym stanie faktycznym, zgodnie z wolą stron Umowy oraz regulacją ustawową z
    Ustawy o Inspekcji, Powiatowy Lekarz Weterynarii zawarł umowy z lekarzami weterynarii
    w ramach prowadzonych przez te osoby działalności gospodarczych, o czym świadczy
    zarówno treść umowy, jak i przewidziana przez ustawodawcę możliwość prowadzenia
    czynności określonych ustawą w ramach działalności gospodarczych. Ponadto, według
    Wnioskodawcy, nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 5b ust. 1 Ustawy o PIT,
    których łączne spełnienie powoduje, iż wykonywane czynności nie stanowią działalności
    gospodarczej, a mianowicie:
    1) pierwsza z przesłanek wskazująca, że przedsiębiorca powinien odpowiadać wobec
      osób trzecich za rezultat i wykonywanie czynności realizowanych w ramach
      działalności gospodarczej, przy czym – co istotne – powinna to być odpowiedzialność
      kontraktowa, a nie odpowiedzialność za popełnienie czynów niedozwolonych
      (odpowiedzialność deliktowa). Specyfika wykonywanych w ramach wyznaczenia
      czynności powoduje, iż decyzje wydawane przez lekarza weterynarii mają charakter
      decyzji urzędowych, od których przysługuje odwołanie do Powiatowego Lekarza
      Weterynarii. Wydawać by się zatem mogło, iż odpowiedzialność lekarza skierowana
      jest wyłącznie do powierzającego wykonanie obowiązków – w tym przypadku do
      Wnioskodawcy. Niemniej jednak zapisy umowy przewidują, iż „Zleceniodawca
      odpowiada wobec Zleceniodawcy za wszystkie szkody wyrządzone z tytułu wykonania
      lub nienależytego wykonania niniejszej umowy, a nadto, iż jest ubezpieczony z tytułu
      prowadzenia działalności gospodarczej”. Z powyższego wynika, iż w przypadku
      uchybień w wykonywaniu powierzonych zadań osoba taka może ponosić pełną
      odpowiedzialność za ich realizację, czy to na zasadzie regresu czy też możliwości
      przypozwania takiej osoby zgodnie z przepisami prawa cywilnego i postępowania
      cywilnego;
    2) druga z przesłanek wskazuje na wykonywanie czynności prowadzonych w ramach
      działalności gospodarczej pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym
      przez zlecającego. Przepisy ustawy przewidują, iż lekarz weterynarii świadczy usługi
      pod nadzorem, przy czym wskazać należy, że jest autonomiczny w swoich decyzjach (w
      analizowanym stanie faktycznym Powiatowy Lekarz Weterynarii nie jest w
      szczególności uprawniony do wydawania poleceń podejmowania określonych
      rozstrzygnięć czy sposobu realizacji powierzonych usług), ponieważ wynikają one
      wprost z przepisu prawa. Usługi wykonywane przez lekarza weterynarii na rzecz
      Powiatowego Inspektoratu Weterynarii nie odbywają się pod kierownictwem,
      ponieważ wiążą się z wykonywaniem wolnego zawodu lekarza weterynarii, który jest
      zawodem niezależnym i decyzje podejmowane np. w trakcie nadzoru nad ubojem są
      decyzjami podejmowanymi przez wyznaczonego lekarza weterynarii. Przyjmuje się, że
      dla stwierdzenia, iż cecha „kierownictwa” występuje w treści danego stosunku
      prawnego z reguły konieczne jest wykazanie takich elementów jak: określony czas
      pracy i miejsce wykonywania czynności, podpisywanie listy obecności,
      podporządkowanie pracownika regulaminowi pracy oraz poleceniom kierownictwa co
      do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy oraz obowiązek przestrzegania norm
      pracy, obowiązek wykonywania poleceń przełożonych, wykonywanie pracy zmianowej
      i stała dyspozycyjność, dokładne określenie miejsca i czasu realizacji powierzonego
      zadania oraz ich wykonywanie pod nadzorem kierownika (wyrok Sądu Najwyższego z
      25 listopada 2005 roku, sygn. akt I UK 68/05). Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że
      realizacja kryterium „kierownictwa” nad działalnością gospodarczą przedsiębiorcy nie
      wystąpi, jeżeli przedsiębiorca będzie wprawdzie wykonywał usługi według wytycznych
      zlecającego dane świadczenie, ale to do usługobiorcy będzie należał swobodny dobór
      środków i sposobów prowadzących do wykonania danego świadczenia. Mimo, że
      wiele elementów w opisanym stosunku prawnym określa Powiatowy Lekarz

      Weterynarii, np. miejsce, czas wykonywania czynności, to jednak nie wypełnia to
      warunków kierownictwa, które oznacza m.in. wydawanie wiążących poleceń. Poza tym
      lekarz weterynarii sam decyduje, czy zgłosi chęć wykonywania czynności w ramach
      wyznaczenia odpowiadając na ogłoszenie Powiatowego Lekarza Weterynarii – jest to
      jego samodzielna decyzja, która nie podlega swobodnej zmianie przez Powiatowego
      Lekarza Weterynarii w czasie trwania stosunku umownego. Nadto lekarz weterynarii
      ma prawo podjąć się wykonywania czynności w ramach wyznaczenia w innym miejscu
      i czasie, nawet w trakcie zawartej Umowy. Samodzielności lekarza weterynarii nie
      przekreślają procedury czy wytyczne tworzone przez organy administracji
      weterynaryjnej, także w zakresie doboru metod diagnostycznych. Jest to sytuacja taka,
      jaka odpowiada wykonywaniu zawodu lekarza i lekarza dentysty. Procedury NFZ nie
      wyłączają samodzielnych decyzji w zakresie diagnozy i doboru leczenia przez lekarza
      czy lekarza dentystę, który jest obowiązany stosować uznane i rekomendowane
      metody, oparte o wiedze naukową, lecz nie jest pozbawiony autonomiczności.
      Wykonywanie każdego wolnego zawodu charakteryzuje się stosowaniem prawa i
      rekomendowanych procedur, co nie pozbawia tegoż wolnego zawodu samodzielności,
      niezależności i w konsekwencji ponoszenia odpowiedzialności za podejmowane
      decyzje;
    3) trzecią i ostatnią z przesłanek jest ponoszenie przez wykonującego czynności ryzyka
      gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Przyjmuje się, że wskazane
      kryterium oznacza, iż podmiot dokonujący czynności będzie ponosił ryzyko
      gospodarcze wtedy, gdy zdecyduje się na wykonywanie działalności, o której mowa w
      art. 5a pkt 6 ustawy o PIT w warunkach uzasadniających przypuszczenie, że
      osiągnięcie zysku (tj. celu zarobkowego) nie jest stuprocentowo pewne. Przyjmuje się,
      że ryzyko to występuje, gdy wysokość wynagrodzenia usługobiorcy jest uzależniona od
      rezultatów, jakości lub ilości świadczonych usług, rozwiązanie łączącej strony umowy
      jest uzależnione od braku wykonywania lub nienależytego wykonywania usług przez
      usługobiorcę. W zastanym stanie faktycznym, pomimo, iż znana jest wysokość
      wynagrodzenia (określona Rozporządzeniem) to jest ona uzależniona od faktycznie
      wykonanych czynności. Inspekcja Weterynaryjna nie gwarantuje określonej ilości
      zadań miesięcznych. Istnieje zatem realne ryzyko, że w danym miesiącu lekarz
      weterynarii nie wykona żadnej z powierzonych mu czynności. Ponadto ewentualne
      niedyspozycje lekarza mogą doprowadzić do rozwiązania umowy ze skutkiem
      natychmiastowym. Lekarz weterynarii posiada także polisę OC.
    W opinii Wnioskodawcy nie zostały zatem spełnione przesłanki wyłączenia czynności
    lekarza weterynarii z działalności gospodarczej, tym bardziej, że muszą one zostać
    spełnione łącznie.
    W Interpretacji ogólnej Nr DD2/033/30/KBF/14/RD-47426 z 22 maja 2014 r. Minister
    Finansów wypowiedział się w sprawie możliwości zaliczenia, w określonych warunkach,
    przychodów wymienionych w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście
    do źródła działalność gospodarcza. Minister zauważył, iż:
      na gruncie powołanych wyżej przepisów prawa pojawiły się wątpliwości w zakresie
      kwalifikacji przychodów do właściwego źródła w sytuacji, gdy przychody uzyskiwane
      przez podatnika są wymienione w katalogu przychodów z działalności wykonywanej
      osobiście i jednocześnie działalność prowadzona przez podatnika spełnia warunki
      określone w definicji działalności gospodarczej. Jako przykłady można podać m.in.
      przychody uzyskiwane przez artystów, sportowców, sędziów sportowych czy też
      pełnomocników świadczących obronę z urzędu.
    MF zauważa nadto, iż:
      Ponadto analiza brzmienia niektórych przepisów ustawy PIT (np. art. 13 pkt 8 i 9 oraz
      art. 41 ust. 2 ustawy PIT) pozwala na uznanie, że podatnik może, jeżeli uzyskuje
      przychody w warunkach spełniających przesłanki działalności gospodarczej,
      zakwalifikować te przychody do źródła - działalność gospodarcza, nawet w sytuacji,

      gdy wymienione są w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście. W
      art. 13 pkt 8 ustawy PIT wymienione są przychody z tytułu wykonywania usług na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które w określonych sytuacjach
      zaliczane są do działalności wykonywanej osobiście. Ustawodawca wyraźnie zastrzegł,
      że przepis nie dotyczy przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w
      ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Wynika z tego, że
      ustawodawca dopuszcza możliwość zaliczenia takich przychodów do działalności
      gospodarczej, jeżeli są uzyskiwane w warunkach spełniających przesłanki. Natomiast
      w art. 13 pkt 9 ustawy PIT ustawodawca zastrzegł, że przychody uzyskane na
      podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub
      umów o podobnym charakterze, nawet jeżeli umowy te będą zawierane w ramach
      prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, zawsze będą zakwalifikowane
      do źródła przychodów - działalność wykonywana osobiście. Takiego zastrzeżenia nie
      ma w przypadku innych rodzajów przychodów wymienionych w art. 13 ustawy PIT, co
      oznacza, że ustawodawca dopuszcza możliwość zaliczenia tych przychodów do źródła
      - działalność gospodarcza. Kolejnym argumentem jest brzmienie art. 41 ust. 2 ustawy
      PIT. Przepis ten stanowi, że płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od
      należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 2 i pkt 8, jeżeli podatnik złoży
      oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej
      działalności gospodarczej.
    Ostatecznie w Interpretacji tej Minister Finansów przyjął, iż:
      z uwagi na powyższą argumentację, nie znajdując uzasadnienia dla odmiennej
      wykładni tych samych przepisów wobec różnych grup zawodowych, stwierdzam, iż
      podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-8 ustawy PIT
      może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności
      gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej,
      zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy PIT, i jednocześnie nie zachodzą łącznie
      przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy PIT.
    Interpretacja ta nie odnosi się co prawda do obowiązków zlecającego wykonanie danych
    czynności jako płatnika, lecz do samych podatników, lecz zdaniem Wnioskodawcy wnioski
    z niej płynące jednoznacznie potwierdzają prawidłowość poczynionych przez
    Wnioskodawcę założeń, iż w zastanym stanie faktycznym nie działa on jak płatnik.
    Wnioskodawca zauważa, iż Interpretacja ta została wydana w 2014 roku, tymczasem w
    2022 roku ustawodawca dokonał zmian w Ustawie o Inspekcji Weterynaryjnej, wpisując w
    nią wprost możliwość realizacji zadań w formie działalności gospodarczej lekarza
    weterynarii.
    Według Wnioskodawcy, intencją ustawodawcy było zakwalifikowanie przychodów
    uzyskiwanych przez lekarzy weterynarii wyznaczonych na podstawie decyzji organu jako
    źródła przychodów z działalności gospodarczej, co też wynika z treści Umowy, która
    została zawarta lekarzem weterynarii. Lekarze weterynarii wykonują wolny zawód,
    samodzielnie podejmują decyzje związane z wykonywanymi czynnościami i ponoszą
    odpowiedzialność w stosunku do Powiatowego Lekarza Weterynarii, a także wobec osób
    trzech oraz odpowiedzialność przewidzianą przepisami o samorządzie zawodowym.
    Usługi wykonywane przez lekarza weterynarii na rzecz Powiatowego Inspektoratu
    Weterynarii nie odbywają się pod kierownictwem, ponieważ wiążą się z wykonywaniem
    wolnego zawodu lekarza weterynarii, który jest zawodem niezależnym i decyzje
    podejmowane w trakcie np. nadzoru nad ubojem są wyłącznie decyzjami podejmowanymi
    przez wyznaczonego lekarza weterynarii. Umowa na wykonywanie czynności, o których
    mowa w art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, może zostać zawarta wyłącznie z
    osobą posiadającą prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii wydawane przez
    odpowiednią okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną. Jest to sytuacja analogiczna do
    wykonywania zawodu lekarza i lekarza stomatologa. Osoby te mają umowy, tzw.
    kontrakty, na świadczenie usług medycznych np. w szpitalach, które zapewniają całą

    organizację, sprzęt i logistykę oraz obsługę pielęgniarską, co nie wyklucza tego, że
    świadczą usługi w działalności gospodarczej.
    Zgodnie z dyspozycją art. 41 ust. 1 Ustawy o PIT:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Jak stanowi art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną,
      według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada
      siedziby.
    Jednakże w przypadku, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o
    których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu
    skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
    opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Zdaniem Wnioskodawcy czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    Inspekcji Weterynaryjnej, mogą być wykonywane przez lekarzy weterynarii, którzy nie są
    pracownikami Inspekcji, w ramach prowadzonej przez tych lekarzy działalności
    gospodarczej, co wynika wprost z uregulowania przewidzianego w art. 16 ust. 3 pkt 1 tej
    Ustawy. W związku z tym uznać należy, że wolą ustawodawcy w tym przypadku było
    umożliwienie Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii wykonywania zadań przy pomocy
    lekarzy weterynarii w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczych.
    Wskazuje na to wprost nowe brzmienie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji
    Weterynaryjnej. W związku z tym uznać należy, że podobnie jak w przypadku innych
    czynności i usług, w tym w zakresie wykonywania czynności w ramach wolnego zawodu
    czy też prowadzenia szkół niepublicznych przez osoby fizyczne, w tym przypadku
    ustawodawca zrównał lekarzy weterynarii wykonujących czynności na rzecz Powiatowego
    Lekarza Weterynarii z innymi osobami prowadzącymi działalność gospodarczą. W związku
    z tym należy uznać, iż w tym przypadku przepis ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej stanowi
    lex specialis w stosunku do ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji prowadzi do wniosku, że lekarz
    weterynarii prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług świadczonych na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii. Nie jest dopuszczalna taka wykładnia prawa
    podatkowego, z powołaniem na jego autonomię, która byłaby sprzeczna z inną ustawą
    określającą zasady wykonywania zawodu oraz sposobu wykonywania zadań publicznych
    przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.
    Odnosząc powyższe przepisy na grunt opisanego stanu faktycznego wskazać należy, iż o
    tym czy dana umowa cywilnoprawna zawarta została i była wykonywana w ramach
    działalności gospodarczej czy też poza nią świadczą okoliczności konkretnego przypadku.
    Przede wszystkim treść umowy oraz wola stron nawiązania i pozostawania w określonym
    stosunku prawnym. W opinii Wnioskodawcy przyjąć należy, iż skoro racjonalny
    ustawodawca w art. 16 ust. 3 pkt 1 Ustawy o Inspekcji daje możliwość wykonywania zadań
    w ramach prowadzonej przez te osoby pozarolniczej działalności gospodarczej, nie można

    przyjąć, iż pomimo tego każdorazowo umowy takie mają być traktowane jako działalność
    wykonywana osobiście – powyższe przeczy racjonalności ustawodawca. Ograniczenie zaś
    konstytucyjnej wolności działalności gospodarczej musi być uzasadnione i wprowadzone
    w ustawie. Natomiast wobec braku ustawowego zakazu wykonywania umowy zawartej na
    podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej w ramach
    prowadzonej przez lekarza weterynarii działalności gospodarczej, a wręcz wskazania takiej
    formy, nie można stosować wykładni ograniczającej tę wolność. Jedyne – przewidziane w
    ustawie – ograniczenie swobody kształtowania umów, dotyczące rodzaju stosunku
    prawnego łączącego strony opisywanej umowy, zostało zawarte w art. 16 ust. 7 ustawy o
    Inspekcji Weterynaryjnej. Możliwość zawarcia umowy w ramach prowadzonej przez
    lekarza działalności gospodarczej nie oznacza ani nakazu zawarcia jej w ramach tej
    działalności, ani domniemania zawarcia umowy w ramach takiej działalności, jeżeli strony
    nie wyraziły takiego zamiaru. O tym, czy dana umowa cywilnoprawna została zawarta i
    wykonywana w ramach działalności gospodarczej czy też poza nią, świadczą okoliczności
    konkretnego przypadku, a więc przede wszystkim treść umowy oraz wola stron
    nawiązania i pozostawania w określonym stosunku prawnym. Nie można a priori
    wykluczyć możliwości zawarcia umowy, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji
    Weterynaryjnej, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Konstatując istotnym jest, że umowy zostały zawarte w trybie przepisów szczególnych
    wobec kodeksu cywilnego, tj. art. 16 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia
    2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 12). Do czasu
    nowelizacji przepisów, jaka nastąpiła dnia 11 sierpnia 2022 r., stanowiły one, że jeśli
    Powiatowy Lekarz Weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie był w stanie
    wykonać ustawowych zadań Inspekcji, mógł wyznaczać na czas określony lekarzy
    weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji do określonych czynności. Czynności te
    były wykonywane po zawarciu przez Powiatowego Lekarza Weterynarii umowy
    określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
    wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności. Od zmiany w sierpniu 2022 r.
    przepis art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej przewiduje, że umowa taka może
    zostać zawarta przez Powiatowego Lekarza Weterynarii z osobami, o których mowa w ust.
    1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby pozarolniczej działalności gospodarczej
    lub poza prowadzoną przez te osoby pozarolniczą działalnością gospodarczą.
    Każdorazowo zaś osoba ta, stosownie do art. 16 ust. 2 ustawy, była (jest i będzie)
    wskazywana w drodze decyzji administracyjnej powiatowego lekarza weterynarii
    określającej rodzaj i zakres czynności przekazanych do wykonania.
    Jak wskazuje Sąd Okręgowy w Lublinie w wyroku z 14 października 2024 r. sygn. akt VIII U
    2367/23, w sprawie dotyczącej co prawda obowiązkowi podlegania ubezpieczeniom
    społecznym lekarzy weterynarii, ale odnoszącej się do źródła stosunku łączącego PLW z
    lekarzem weterynarii):
      Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, zdaniem Sądu Okręgowego, przejawem woli
      Powiatowego Lekarza Weterynarii w Ł. i A. F. oraz ich zgodnym zamiarem było zlecenie
      ubezpieczonej usług weterynaryjnych określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy o
      Inspekcji Weterynaryjnej w ramach prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności
      gospodarczej. W ocenie Sądu była to umowa w ramach relacji dwóch partnerów
      gospodarczych, przy czym po stronie organu musiało to zostać wyrażone dodatkowo
      w drodze decyzji administracyjnej. A. F. traktowała wykonywanie zlecenia jako jedyny
      przejaw swojej działalności, także i z tego względu, że to po jej stronie leżał obowiązek
      odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne. Sam organ Inspekcji
      Weterynaryjnej poszukiwał do wyznaczenia lekarzy weterynarii prawie wyłącznie
      spośród tych, którzy prowadzą już własną działalność. Przerzucenie ciężaru składek
      nie jest w niniejszej sprawie próbą uniknięcia obowiązku publicznoprawnego, ale
      formą takiego kształtowania relacji gospodarczych, w której organ nie będzie musiał
      ponosić dodatkowych kosztów. Organ był bowiem uprawniony do tego, aby dobierać
      kontrahentów według własnego najlepiej pojętego interesu. Sama forma wykonania

      umowy także wskazuje na relacje odrębne od umowy zlecenia. Wnioskodawczyni
      ponosiła koszty świadczenia usług, ponosiła ryzyko nieprawidłowych decyzji.
    Analogiczne stanowisko, chociaż wydane na gruncie podatku VAT, zawiera Interpretacja
    indywidualna Dyrektora KIS z 8 kwietnia 2024 roku, znak 0113-KDIPT1-1.4012.56.2024.2.
    MGO. Organ stwierdza w niej, iż:
      Wskazał Pan, że jest lekarzem weterynarii. Prowadzi własną jednoosobową działalność
      gospodarczą, gabinet weterynarii dla zwierząt. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku
      od towaru i usług (VAT). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza
      Pan świadczyć usługi na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii. Umowa określa:
      zakres, termin i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia za ich
      wykonanie oraz termin płatności. Zamierza Pan zawrzeć dwie odrębne umowy z
      różnymi Powiatowymi Lekarzami Weterynarii, tj. Umowę A i Umowę B. Zgodnie z
      zapisami umowy A za wykonywane czynności przysługiwać będzie wynagrodzenie
      wypłacane na podstawie faktury lub rachunku oraz w oparciu o przedstawione
      zestawienie wykonanych czynności. Wysokość wynagrodzenia określa Rozporządzenie
      Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za
      wykonywanie czynności przez lekarza weterynarii i inne osoby wyznaczone przez
      powiatowego lekarza weterynarii. Otrzymywane wynagrodzenie stanowi przychód z
      tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. (...) W analizowanym przypadku będzie
      Pan podmiotem świadczącym usługę za wynagrodzeniem, a Powiatowego Lekarza
      Weterynarii należy uznać za korzystającego z takiej usługi. Czynności wykonywane
      przez Pana w ramach zawartej umowy A i umowy B na rzecz Powiatowych Lekarzy
      Weterynarii na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, uznać
      należy za odpłatne świadczenie usług wykonywane w ramach samodzielnie
      wykonywanej działalności gospodarczej, a otrzymywane wynagrodzenie stanowić
      będzie należność za te świadczenia.
    W interpretacji z 9 czerwca 2023 r., znak 0114-KDIP4-2.4012.8.2023.5.WH, Dyrektor KIS
    wskazuje, iż:
      Wskazał Pan, że jest podatnikiem podatku VAT. Zamierza Pan świadczyć usługi na
      rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii. Zakres wykonywanych przez Pana czynności
      na rzecz Inspekcji obejmować będzie nadzór nad ubojem zwierząt rzeźnych oraz
      nadzór nad rozbiorem mięsa. Wykonywanie ww. czynności odbywać się będzie
      zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym zakresie. Za wykonywane
      czynności stanowiące przedmiot umowy otrzymuje Pan wynagrodzenie w wysokości
      określonej przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Wsi w sprawie warunków i
      wysokości wynagrodzenia za wykonywane czynności przez lekarzy weterynarii i inne
      osoby wyznaczone przez Powiatowego Lekarza Weterynarii. Ponadto w uzupełnieniu
      wniosku wskazał Pan, iż wynagrodzenie otrzymane od Powiatowego Inspektoratu
      Weterynarii na podstawie będącej przedmiotem wniosku umowy będzie stanowić
      przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 ust. 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem skoro przychody osiągane
      z tytułu wykonywanych czynności na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii będą
      stanowić dla Pana przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa
      w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w opisanych
      okolicznościach nie będzie spełniony podstawowy warunek zawarty w art. 15 ust. 3
      ustawy o VAT pozwalający wyłączyć Pana z grona podatników podatku VAT. W
      konsekwencji analiza pozostałych warunków, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3
      ustawy jest bezprzedmiotowa. W analizowanym przypadku będzie Pan podmiotem
      świadczącym usługę za wynagrodzeniem, a Powiatowego Lekarza Weterynarii należy
      uznać za korzystającego z takiej usługi. Czynności obejmujące nadzór nad ubojem
      zwierząt rzeźnych oraz nadzór nad rozbiorem mięsa, które będzie Pan zobowiązany
      wykonywać na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii, uznać należy za odpłatne
      świadczenie usług wykonywane w ramach samodzielnie wykonywanej działalności

      gospodarczej, a otrzymywane wynagrodzenie stanowić będzie należność za te
      świadczenia.
    Wskazać należy również pomocniczo na orzecznictwo sądów administracyjnych,
    wydawanych we wcześniejszych okresach w odniesieniu do zawieranych umów z
    lekarzami weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji, świadczących usługi
    weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt. WSA w Olsztynie w wyroku z 30
    września 2009 roku wskazał, iż:
      W uzasadnieniu stanowiska wnioskodawcy do pytania stwierdzono, że „W przypadku
      wypłaty świadczeń wynikających z umów zawartych na podstawie art. 16 ust. 3 pkt 2
      ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji..., z podmiotami prowadzącymi zakład
      leczniczy dla zwierząt Powiatowy Inspektorat Weterynarii nie będzie zobowiązany jako
      płatnik pobierać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z uwagi na to, że
      świadczenia będą stanowiły przychody z pozarolniczej gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt
      3 u.p.d.o.f.), a nie przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 6 u.p.d.o.
      f.). Sąd podziela stanowisko Skarżącego, że wypłacane przez Powiatowy Inspektorat
      Weterynarii wynagrodzenia za czynności wchodzące w zakres nadzoru
      weterynaryjnego, na podstawie umów wynikających z art. 16 ust. 3 pkt 2 ustawy o
      Inspekcji Weterynaryjnej, czyli z podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla
      zwierząt, były przychodem z działalności gospodarczej lekarzy weterynarii, a nie
      przychodami z osobiście wykonywanej działalności, a także zawarcie tych
      przedmiotowych umów zwalniało płatnika z obowiązku poboru podatku z uwagi na to,
      że czynności zlecone wchodzą w zakres ich działalności gospodarczej.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 czerwca 2011 roku, sygn. akt II FSK 2187
    /09 podkreśla, iż:
      Sąd [WSA - przyp wł.] wyjaśnił, że spór między Powiatowym Inspektoratem Weterynarii
      a organami podatkowymi dotyczył zasadności zaliczenia przychodów osiąganych z
      zakresu czynności dotyczących inspekcji weterynaryjnej wykonywanych przez lekarzy
      weterynarii do źródła przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 6 w związku z art. 10
      ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. (jako źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście), a
      także obciążenia Skarżącego obowiązkami płatnika, bądź do źródła przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej, art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., jeżeli czynności
      te powierzono podmiotowi prowadzącemu zakład leczniczy dla zwierząt w formie
      zorganizowanej działalności gospodarczej. (...) Sąd podzielił stanowisko Skarżącego, że
      wypłacane przez Powiatowy Inspektorat Weterynarii wynagrodzenia za czynności
      wchodzące w zakres nadzoru weterynaryjnego, na podstawie umów wynikających z
      art. 16 ust. 3 pkt 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, czyli z podmiotem prowadzącym
      zakład leczniczy dla zwierząt, były przychodem z działalności gospodarczej lekarzy
      weterynarii, a nie przychodami z osobiście wykonywanej działalności. Zawarcie tych
      umów zwalniało płatnika z obowiązku poboru podatku z uwagi na to, że czynności
      zlecone wchodzą w zakres ich działalności gospodarczej. Sąd uznał za słuszne
      stwierdzenie Skarżącego, że treść art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej
      dopuszczało wykonywanie czynności w zakresie Inspekcji na podstawie umowy
      zawartej z wymienionymi tam podmiotami.
    W efekcie powyższego NSA konkluduje, iż:
      W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, występując z zarzutami naruszenia
      przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyliczonych uprzednio przepisów
      prawa materialnego zignorowano fakt, iż w myśl art. 16 ust. 1 oraz 2 ustawy o
      zakładach leczniczych dla zwierząt prowadzenie tego rodzaju zakładu jest działalnością
      regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
      Zakład taki świadczy usługi po dokonaniu wpisu do ewidencji zakładów leczniczych dla
      zwierząt - rejestru działalności regulowanej, o której stanowi druga z wymienionych
      ustaw. Jeśli zatem podmioty prowadzące zakłady lecznicze prowadzą działalność
      gospodarczą objętą określonymi formami reglamentacji prawnej, wykonywanie

      czynności Inspekcji Weterynaryjnej na podstawie zawartej z nimi umowy stwarza
      podstawę do zaliczenia przychodów lekarzy weterynarii uzyskiwanych z wykonywania
      zadań zleconych z zakresu administracji weterynaryjnej do kategorii przychodów z
      działalności gospodarczej. Trzeba zarazem mieć na względzie okoliczność, że decyzja
      powiatowego lekarza weterynarii wyznaczająca lekarzy weterynarii niebędących
      pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej do wykonywania określonych czynności (art.
      16 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej) wskazuje jedynie rodzaj i zakres
      przekazanych do wykonania czynności. Zakres, terminy i miejsce wykonywania owych
      czynności, jak również wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin
      płatności ustala umowa zawierana przez powiatowego lekarza weterynarii z
      podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt - art. 16 ust. 3 pkt 2 ustawy o
      Inspekcji Weterynaryjnej. Chybione okazały się zatem zarzuty przedstawione w
      skardze kasacyjnej co do błędnej wykładni art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 w powiązaniu z art. 13
      pkt 6 u.p.d.o.f. Uzasadniając je, autor skargi kasacyjnej bezzasadnie doszukał się
      analogii pomiędzy reżimem prawnym dotyczącym lekarzy weterynarii wyznaczonych
      do wykonywania niektórych czynności weterynaryjnych oraz osób, o których mowa w
      art. 13 pkt 6 u.p.d.o.f. (takich jak biegły w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i
      administracyjnym oraz płatników i inkasentów należności publicznoprawnych, a także
      osób uczestniczących w komisjach powoływanych przez organy władzy lub
      administracji państwowej bądź samorządowej) - s. 8 skargi kasacyjnej. Nie należy także
      zapominać o nowelizacji ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej dokonanej w październiku
      2008 r. Przeprowadzoną zmianę polegającą na wprowadzeniu w art. 16 ust. 1 pkt
      oznaczonego jako 1a uzasadniono potrzebą umożliwienia lekarzom weterynarii
      wykonywania czynności zleconych przez powiatowego lekarza weterynarii w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej (czynności wykonywane osobiście wymieniono
      odrębnie w pkt 1 tego ustępu). Naczelny Sąd Administracyjny podziela tym samym
      zapatrywanie wyrażone w odpowiedzi na skargę kasacyjną, iż zaaprobowanie poglądu
      Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów
      prowadziłoby w istocie do paradoksalnego wniosku, który dałoby się ująć słowami:
      zmodyfikowanie ustawy nie pociągnęło za sobą żadnych zmian w obowiązującym
      porządku prawnym (tak na s. 4).
    Uwzględniając powyższe Wnioskodawca stoi na stoisku, że w opisanym stanie faktycznym,
    w związku z ustawową możliwością zlecenia realizacji czynności wyznaczonym lekarzom
    weterynarii w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, oświadczenia
    lekarza weterynarii, że czynności te będzie wykonywał w ramach działalności gospodarczej
    oraz warunków stron, czynności podejmowane w związku wyznaczeniem lekarza
    weterynarii do pełnienia określonych w ustawie zadań nie będzie działał jako płatnik.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 163, ze zm.) zawiera w art. 10 ust. 1 katalog źródeł przychodów, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów.
    Źródłami przychodów są m.in.:
    • stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1);
    • działalność wykonywana osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2);
    • pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3);

    Dochody uzyskiwane przez podatników z tych źródeł podlegają odmiennym zasadom
    opodatkowania.
    W przypadku źródła przychodów „działalność gospodarcza”, w ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przyjęto regułę, że do tego źródła zaliczane są przychody
    podatnika, jeżeli prowadzi on działalność gospodarczą w warunkach określonych w tej
    ustawie, tj. zgodnie z definicją działalności gospodarczej obowiązującą dla celów podatku
    dochodowego.
    Definicję działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego zawiera art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu za
    działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
    • wytwórczą, budowlaną, handlową lub usługową,
    • polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    • polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy PIT.
    Uzupełnieniem definicji działalności gospodarczej są przesłanki negatywne, których łączne
    spełnienie wyklucza możliwość zaliczenia przychodów z działalności podatnika do źródła
    przychodów „działalność gospodarcza”. Na podstawie art. 5b ust. 1 ustawy, za działalność
    gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    • odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie,
      z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi
      zlecający wykonanie tych czynności;
    • są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    • wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są
      obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
      dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
    Z opisu zdarzenia wynika m.in., że Zleceniobiorca:
    • odpowiada wobec Zleceniodawcy za wszelkie szkody wyrządzone z tytułu niewykonania
      lub nienależytego wykonania umowy,
    • bierze pełną odpowiedzialność za przestrzeganie postanowień umowy w realizacji
      zleceń objętych przedmiotem umowy,
    • Powiatowy Lekarz Weterynarii, ani Organy Inspekcji nie mogą wpływać (wydawać
      poleceń) na decyzje podejmowane przez lekarzy weterynarii podczas wykonywania
      przez nich zadań wynikających z umowy zawartej z Powiatowym Lekarzem Weterynarii.
    Art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o inspekcji weterynaryjnej (Dz. U. z
    2024 r. poz. 12 ze zm.) stanowi, że:
      Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie
      jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może wyznaczać osoby niebędące
      pracownikami Inspekcji, spełniające wymagania w zakresie kwalifikacji, do
      wykonywania:

        a) czynności określonych w art. 18 ust. 2 i 4 rozporządzenia 2017/625 jako urzędowi
        pracownicy pomocniczy w rozumieniu art. 3 pkt 49 rozporządzenia 2017/625,
        b) kontroli urzędowych, o których mowa w art. 18 ust. 7 lit. i rozporządzenia 2017
        /625, jako pracownicy wyznaczeni przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt
        5 rozporządzenia 2019/624,
        c) czynności o charakterze pomocniczym określonych w przepisach wydanych na
        podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
    Stosownie do treści art. 16 ust. 3 ww. ustawy:
      Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez
      powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
        1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te
        osoby pozarolniczej działalności gospodarczej lub
        2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
        pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
        3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą
        one działalności gospodarczej, lub
        4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt - w przypadku
        wyznaczenia lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach
        zakładu leczniczego dla zwierząt
      - określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
      wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
    niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego
    do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
    organowi podatkowemu.
    W przypadku gdy ww. podmioty nie są zobowiązane do obliczenia i pobrania podatku nie
    są płatnikami w rozumieniu art. 8 Ordynacji podatkowej.
    Biorąc powyższe pod uwagę, nie będą Państwo zobowiązani do poboru zaliczki od
    wynagrodzeń, o których mowa we wniosku, wypłaconych lekarzom weterynarii
    świadczącym usługi w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej (bez
    względu na to, czy w ramach tej działalności świadczą usługi wyłącznie na Państwa rzecz
    czy również na rzecz innych kontrahentów).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.