Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4515-3/15/TJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-08
Teza: Skutki podatkowe przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Słowa kluczowe: nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2015 r. (data wpływu 12 stycznia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 16 marca oraz w dniu 23 marca 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 16 marca oraz w dniu 23 marca 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

We wniosku tym i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym położonym w G. Lokal ten stanowi przedmiot odrębnej własności Wnioskodawczyni. Grunt, na którym znajduje się budynek wielomieszkaniowy jest przedmiotem użytkowania wieczystego. Właścicielem gruntu jest Gmina Miasto G. Na podstawie aktu notarialnego z sierpnia 2013 r. Wnioskodawczyni nabyła wskazany lokal mieszkalny jako odrębną nieruchomość wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu. W budynku wielomieszkaniowym, poza lokalami mieszkalnymi, znajduje się również lokal niemieszkalny – wielostanowiskowa hala garażowa z miejscami postojowymi oraz komórkami lokatorskimi, w której Wnioskodawczyni posiada udział. Udział w hali garażowej wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu został nabyty przez Wnioskodawczynię na podstawie aktu notarialnego z kwietnia 2014 r. Dla budynku wielomieszkaniowego oraz hali garażowej prowadzone są odrębne księgi wieczyste. We wrześniu 2014 r. właściciele lokali mieszkaniowych oraz osoby posiadające udziały w hali garażowej złożyły do Urzędu Miejskiego w G. wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności na mocy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oraz odpowiednich uchwał Rady Miasta G. Zgodnie z zawiadomieniem otrzymanym przez Wnioskodawczynię od Urzędu Miejskiego w G. o wykonaniu przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego ustalającego wartość przedmiotowej nieruchomości jako przedmiotu prawa własności oraz jako wartości prawa użytkowania wieczystego, stanowiących podstawę do wyliczenia opłaty za przekształcenie przedmiotowej nieruchomości gruntowej na rzecz Gminy z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na własność Wnioskodawczyni zobowiązana będzie do zapłaty: 588 zł 60 gr w związku z lokalem mieszkalnym oraz 7963 zł 99 gr w związku z udziałem w hali garażowej. Wnioskodawczyni wskazuje, że opłata związana z lokalem mieszkalnym została ustalona po udzieleniu przez Gminę 95% bonifikaty na podstawie Uchwały Rady Miasta G. z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielenia bonifikat oraz wysokości stawek procentowych bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Uchwała ta jest aktem prawnym skierowanym do wszystkich mieszkańców Gminy. Zgodnie z obowiązującą treścią tej uchwały Rada Miasta wyraża zgodę na udzielanie przez Prezydenta Miasta bonifikat w wysokości 95% od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność Gminy w prawo własności na warunkach wskazanych w uchwale, a Prezydent ma prawo udzielać tych bonifikat na rzecz osób fizycznych i spółdzielni mieszkaniowych. Kwota do zapłaty bez bonifikaty wynosiłaby 11771 zł 99 gr. Opłata związana z udziałem w hali garażowej nie jest objęta bonifikatą. Z uwagi na tryb przekształcenia użytkowania wieczystego na podstawie ww. ustawy, przekształcenie to nastąpi na podstawie decyzji administracyjnej wydanej przez Gminę Miasto G. Do dnia złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawczyni nie otrzymała decyzji Gminy Miasto G. w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności. W związku z tym, Wnioskodawczyni nie dokonała jeszcze jakichkolwiek wpłat na rzecz Gminy tytułem opłat za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z wydaniem przez Gminę Miasto G. decyzji w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności na mocy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, uprawomocnieniem się wskazanej decyzji w wyniku czego Wnioskodawczyni nabędzie prawo własności gruntu, oraz udzieleniem przez Gminę Miasto G. 95% bonifikaty w kwocie opłaty i dokonaniem przez Wnioskodawczynię zapłaty dwóch opłat z tytułu wskazanego przekształcenia, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn w związku z udzieloną Jej przez Gminę Miasto G. 95% bonifikatą w opłacie za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności w przypadku lokalu mieszkalnego. Nie jest to bowiem nabycie własności praw majątkowych (prawa własności gruntu) w ramach jednego z tytułów wskazanych w pkt 1-6 ust. 1 art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od spadków i darowizn uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2015 r., poz. 86 z późn. zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Natomiast na podstawie ust. 2 tego przepisu podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Określony w zacytowanym przepisie przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn wskazuje, że jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności rzeczy i praw majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota ekonomiczna tego podatku tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym. Koncentruje się on nie tyle na prawnym akcie obrotu, co na będącym jego następstwem wzbogaceniu podatnika.

Tak więc dla opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn konieczne jest definitywne powiększenie majątku osoby fizycznej nabywającej określoną rzecz lub prawo majątkowe, nieodpłatnie, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym. Lokal ten stanowi przedmiot odrębnej własności Wnioskodawczyni. Grunt, na którym znajduje się budynek wielomieszkaniowy jest przedmiotem użytkowania wieczystego. W budynku wielomieszkaniowym, poza lokalami mieszkalnymi, znajduje się również lokal niemieszkalny – wielostanowiskowa hala garażowa z miejscami postojowymi oraz komórkami lokatorskimi, w której Wnioskodawczyni posiada udział. We wrześniu 2014 r. właściciele lokali mieszkaniowych oraz osoby posiadające udziały w hali garażowej – w tym Wnioskodawczyni – złożyły do Urzędu Miejskiego wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności na mocy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oraz odpowiednich uchwał Rady Miasta. Z tytułu przekształcenia Wnioskodawczyni zobowiązana zostanie do zapłaty na rzecz Gminy: 588 zł 60 gr w związku z lokalem mieszkalnym oraz 7963 zł 99 gr w związku z udziałem w hali garażowej. Wnioskodawczyni wskazuje, że opłata związana z lokalem mieszkalnym została ustalona po udzieleniu przez Gminę 95% bonifikaty na podstawie Uchwały Rady Miasta G. z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielenia bonifikat oraz wysokości stawek procentowych bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

W świetle przedstawionych przepisów oraz opisu zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że wobec Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn. W opisanej sytuacji Wnioskodawczyni nie nabędzie bowiem nieodpłatnie rzeczy lub prawa majątkowego na podstawie jednego z tytułów prawnych wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Za nabycie takie nie można bowiem uznać przyznania Wnioskodawczyni bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Bonifikata stanowi bowiem jedynie zniżkę ceny dóbr lub usług, przyznawaną przez sprzedającego (wykonawcę usługi). W praktyce udzielenie bonifikaty polega więc na obniżeniu ceny zakupu (nabycia) usług lub towarów. Fakt konieczności zapłaty niższej opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego niż gdyby bonifikaty takiej nie zastosowano nie czyni czynności przekształcenia, na podstawie której Wnioskodawczyni uzyska prawo własności, nieodpłatną, jak również nie skutkuje nieodpłatnym przysporzeniem w majątku Wnioskodawczyni.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.