Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-744/11/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-10-17
Teza: powstanie przychodu z tytułu odsetek od pożyczek
Słowa kluczowe: lombard; odsetki; pożyczka-odsetki od pożyczki; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 lipca 2011r. (data wpływu do tut. Biura 29 lipca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu odsetek od udzielanych pożyczek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu odsetek od udzielanych pożyczek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność lombardową, polegającą na udzielaniu pożyczek pieniężnych. Zabezpieczeniem udzielonej pożyczki są rzeczy oddane Wnioskodawcy w zastaw. Wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu udzielonej pożyczki składa się z dwu składników: prowizji, która pobierana jest z góry, tj. w dacie podpisania umowy pożyczki oraz z odsetek, które pobierane są z dołu wraz ze spłatą pożyczki. Zgodnie z regulaminem stanowiącym część umowy z pożyczkobiorcą, w przypadku braku spłaty pożyczki, Wnioskodawca nabywa prawo własności rzeczy objętych zastawem. Prawo własności zastawionych rzeczy przechodzi na Wnioskodawcę po upływie 10 dni od daty upływu terminu na jaki zawarta została umowa pożyczki. Uzyskana w ten sposób rzecz jest ujmowana w ewidencji księgowej jako towar i następnie zbywana. W przypadku terminowej spłaty pożyczki i należnych odsetek, rzeczy zastawione podlegają zwrotowi.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy w przypadku, gdy pożyczkobiorca zwraca w terminie wskazanym w umowie pożyczoną kwotę wraz z odsetkami Wnioskodawca prawidłwo ustala przychód z tytułu odsetek kasowo, tj. w dacie otrzymania zapłaty niezależnie od okresu na jaki zawarta była umowa pożyczki?

Czy w przypadku, gdy pożyczkobiorca nie zwraca w terminie wskazanym w umowie pożyczonej kwoty wraz z odsetkami, Wnioskodawca postępuje prawidłowo uznając, iż nieuzyskane odsetki zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podtku dochodowym od osób fizycznych nie stanowią Jego przychodu?

(pytania oznaczone we wniosku Nr 1 i 3)

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy pożyczkobiorca zwraca w terminie kwotę pożyczki i należne odsetki, prawidłowym jest ustalenie przychodu z tyt. otrzymanych odsetek w chwili ich otrzymania niezależnie od tego, na jaki okres zawarta została umowa pożyczki. Zdaniem Wnioskodawcy, przesądza o tym art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie uważa się za przychody kwot naliczonych, lecz niedotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek. W związku z powyższym niezależnie od okresu trwania umowy pożyczki (miesiąc, dwa, trzy lub więcej), przychód z tyt. należnych odsetek powstanie zawsze dopiero w momencie ich faktycznej zapłaty.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy pożyczkobiorca nie zwraca pożyczki w terminie jednocześnie nie płacąc odsetek, co w konsekwencji skutkuje nabyciem rzeczy przejętych w zastaw, nieuzyskane odsetki, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 14 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy, nie będą stanowiły przychodu Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), odrębnymi źródłami przychodu są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z powyższego wynika, iż jeżeli ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza określony przychód do innego źródła niż pozarolnicza działalność gospodarcza, przychód ten stanowi przychód z tego źródła, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od tego czy zdarzenie, które powoduje powstanie tego przychodu ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Jednakże w myśl art. 14 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek.

W myśl art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku (art. 14 ust. 1e ww. ustawy).

Przy czym, stosownie do art. 14 ust. 1i ww. ustawy, w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek. Przy czym, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej.

Zasady ustalania i opodatkowania dochodów uzyskanych z odsetek od udzielonych pożyczek zależą zatem od źródła przychodu, do którego odsetki te należy zakwalifikować. Jak wynika z powyższych przepisów, w przypadku gdy udzielanie pożyczek wchodzi w zakres prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, przychód z odsetek od tych pożyczek stanowi przychód ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza. W takim przypadku, zgodnie z treścią cyt. art. 14 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy, do przychodów zalicza się jedynie te odsetki, które zostaną przez podatnika faktycznie otrzymane.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, wykonuje działalność lombardową, polegającą na udzielaniu pożyczek pieniężnych. Za udzielenie pożyczek otrzymuje wynagrodzenie, którego częścią są odsetki, pobierane z dołu wraz ze spłatą pożyczki. W toku prowadzenia ww. działalności zdarzają się zarówno sytuacje, w których pożyczkobiorca zwraca w terminie pożyczkę wraz z odsetkami, jak i przypadki, gdy pożyczkobiorca nie zwraca pożyczki w terminie, ani nie płaci odsetek.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż odsetki od udzielanych przez Wnioskodawcę pożyczek stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przy czym, przychód ten stanowią jedynie odsetki faktycznie otrzymane przez Wnioskodawcę. W konsekwencji za datę powstania tego przychodu należy uznać moment otrzymania ww. odsetek. W przypadku zatem, gdy pożyczkodawca nie zwróci otrzymanej pożyczki oraz nie zapłaci należnych odsetek, u Wnioskodawcy nie wystąpi z tego tytułu przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.