Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.618.2025.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-21
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dla świadczonych przez
psychologów i psychoterapeutów opisanych we wniosku usług.
Słowa kluczowe: ochrona-ochrona zdrowia
opieka-opieka zdrowotna
psycholog
usługi-usługi medyczne
zawody-zawód medyczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodu psychologa
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez
    psychologów i psychoterapeutów opisanych we wniosku usług.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – 1 lipca 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której oferuje ... . Wszystkie
    podejmowane działania mają na celu ... . Zawód psychoterapeuty, z uwagi na swój
    intensywny charakter emocjonalny oraz głęboki kontakt z pacjentami w kryzysie, wymaga
    od praktykujących osób stałego dbania o równowagę psychiczną, samoświadomość oraz
    rozwój osobisty. W pracy psychoterapeuty nie da się odseparować leczenia pacjentów od
    nauki umiejętności zapobiegania wyczerpaniu emocjonalnemu i utrzymywaniu własnego
    zdrowia psychicznego. Specyfika zawodu wymaga stałego i konsekwentnego wglądu nie
    tylko we własne umiejętności praktyczne, ale i stan psychiczny, a dbanie o dobrostan
    psychiczny stanowi warunek rzetelnego i etycznego wykonywania tego zawodu.
    Badania kliniczne wskazują, że superwizja i rozwój własny to kluczowe elementy w pracy
    psychoterapeuty, które pełnią następujące funkcje:
      - wspomaganie monitorowania i dbania o dobrostan pacjenta,
      - przywracanie i podtrzymywanie dobrostanu psychoterapeuty (poprawa zdrowia),
        zapobieganie zjawisku „wypalenia emocjonalnego” zarówno w obszarze osobistym
        jak i profesjonalnym (prewencja utraty zdrowia).
    W ramach działalności organizowane są m.in.: ... – ukierunkowane na rozwój emocjonalny
    psychoterapeutów. Uczestnicy pracują nad świadomością własnych emocji, schematów
    relacyjnych i mechanizmów obronnych. Tego rodzaju pogłębiona praca własna służy nie
    tylko rozwojowi zawodowemu, ale przede wszystkim utrzymaniu równowagi psychicznej
    terapeuty, co jest warunkiem koniecznym dla skutecznego i etycznego prowadzenia
    terapii z pacjentami. ... – oparte na podejściu integrującym psychoterapię ... z metodami
    takimi jak bioenergetyka, metoda ... czy ruch autentyczny. Warsztaty te wspierają
    regulacje emocjonalną, kontakt z napięciami oraz zwiększają świadomość
    psychosomatyczną, co bezpośrednio wpływa na zdrowie psychiczne psychoterapeutów
    oraz zapobiega przeciążeniu psychicznemu wynikającemu z długoterminowej pracy z
    pacjentami.
    ... – marzenia senne są traktowane jako naturalny przejaw aktywności psychicznej i źródło
    informacji o stanie emocjonalnym terapeuty. Ich analiza sprzyja rozładowaniu napięć
    psychicznych i integracji nieświadomych treści, co wspomaga zachowanie wewnętrznej
    równowagi i zdrowia psychicznego terapeuty.
    ... – umożliwiają psychoterapeutom bezpieczny kontakt z własnymi przekonaniami,
    oporami i emocjami dotyczącymi sfery seksualnej. Tego rodzaju praca zmniejsza ryzyko
    nieświadomego przeciążenia w relacjach terapeutycznych i zapobiega zaburzeniom
    emocjonalnym wynikającym z wypieranych lub nierozpoznanych trudności własnych
    terapeuty, co ma kluczowe znaczenie dla jego dobrostanu psychicznego.

    ... – rozwijają kompetencje terapeutyczne w obszarze uzależnień od substancji
    psychoaktywnych, zachowań (np. praca, jedzenie, seks) oraz współuzależnienia.
    Zwiększenie wiedzy i umiejętności w tym zakresie wspiera psychiczne przygotowanie do
    pracy z trudnymi przypadkami klinicznymi oraz ogranicza ryzyko wypalenia zawodowego i
    psychicznego obciążenia związanego z tą specyfiką pracy.
    ... – dotyczą pracy z przewlekłym bólem fizycznym i psychicznym, z uwzględnieniem jego
    aspektów psychosomatycznych i egzystencjalnych. Tego typu szkolenia nie tylko rozwijają
    wiedzę, ale również wzmacniają odporność psychiczną terapeuty na konfrontację z
    cierpieniem, co pozwala utrzymać zdrowie psychiczne w obliczu pracy z osobami
    chronicznie cierpiącymi.
    Wszystkie oferowane działania, zarówno edukacyjne, jak i terapeutyczno-rozwojowe, mają
    na celu utrzymanie zdrowia psychicznego osób wykonujących zawód psychoterapeuty, co
    pozostaje nieodzownym warunkiem etycznej i profesjonalnej pracy w tym zawodzie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Czy usługi objęte zakresem wniosku stanowią/będą stanowić usługi w zakresie opieki
    medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia?
    Tak - usługi objęte wnioskiem są usługami w zakresie opieki medycznej, których celem jest
    profilaktyka, zachowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego osób
    wykonujących zawód psychoterapeuty, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.
      a) Przejawy celów medycznych usług:
        Profilaktyka: przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu i zaburzeniom psychicznym
        wynikającym z chronicznego stresu i przeciążenia emocjonalnego, typowego dla
        zawodu psychoterapeuty.
        Zachowanie zdrowia: systematyczna praca nad dobrostanem psychicznym,
        umożliwiająca wykonywanie zawodu bez uszczerbku dla zdrowia i bezpieczeństwa
        pacjenta. Rozwijanie umiejętności zawodowych wspierających zachowanie zdrowia.
        Przywracanie zdrowia: działania adresowane do osób, które wykazują już objawy
        obniżonego dobrostanu psychicznego (np. lęki, zmęczenie emocjonalne,
        psychosomatyczne reakcje na stres).
        Poprawa zdrowia: wzmacnianie odporności emocjonalnej i umiejętności
        samoregulacyjnych poprzez pracę z ciałem, snem, emocjami, co wpływa na
        psychiczne funkcjonowanie terapeuty.
      b) Bezpośredni cel usług:
        Bezpośrednim celem usług jest profilaktyka i poprawa zdrowia psychicznego -
        stanowią one świadczenia zdrowotne dedykowane osobom wykonującym zawód
        medyczny, w ramach realizacji ich obowiązku dbałości o własny stan psychiczny,
        który ma bezpośredni wpływ na zdrowie pacjentów.
    Czy usługi objęte zakresem wniosku stanowią usługi podstawowe czy ściśle związane z
    usługą podstawową? Usługi objęte wnioskiem stanowią usługi podstawowe - są one
    samodzielnymi usługami w zakresie opieki zdrowotnej i nie są usługami pomocniczymi.
    Usługi są podstawowe i jako takie korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 19 ustawy o VAT.
    Czy usługi świadczą Państwo jako podmiot leczniczy? Nie - nie są Państwo podmiotem
    zarejestrowanym w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą (RPWDL).
    Prowadzą Państwo działalność polegającą m.in. na: ... .
    Czy osoby wykonujące usługi są osobami wykonującymi zawód medyczny? Tak - usługi są
    wykonywane przez: psychologów (na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o
    zawodzie psychologa), psychoterapeutów - uznanych za osoby wykonujące zawód

    medyczny na mocy art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz ustawy z dnia 17
    sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1972). Wszyscy
    wykonawcy usług posiadają kwalifikacje i są uprawnieni do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w zakresie zdrowia psychicznego.
    Na jakiej podstawie osoby wykonujące usługi uznaje się za wykonujące zawód medyczny?
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, zawód medyczny to osoba:
    uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych,
    posiadająca fachowe kwalifikacje do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym
    zakresie. W Państwa przypadku: Psychologowie - na podstawie ustawy o zawodzie
    psychologa z 8 czerwca 2001 r. Psychoterapeuci - na podstawie ustawy o niektórych
    zawodach medycznych z 17 sierpnia 2023 r. Zakres kompetencji terapeutycznych wynika
    także z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. ws. świadczeń
    gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień - uznającego
    psychoterapię jako formę świadczenia zdrowotnego.

## Pytanie

Czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę - polegające na ... - mające na celu ...,
    korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT,
    jako usługi ściśle związane z profilaktyką i zachowaniem zdrowia psychicznego?
    Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku usługi ... korzystają ze zwolnienia z podatku
    od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
    o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.).
    Zgodnie z tym przepisem, zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi ściśle związane z
    opieką medyczną, świadczone w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze
    lub przez osoby wykonujące zawód medyczny (w tym psychoterapeutów – zgodnie z
    ustawą z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych, Dz.U. z 2023 r. poz.
    1972).
    Obowiązek stałego rozwoju i dbałości o dobrostan psychiczny psychoterapeuty
    W świetle kodeksów etycznych w pracy psychoterapeuty obowiązują szczególne standardy
    etyczne i profesjonalne, których źródłem są kodeksy etyczne krajowych i
    międzynarodowych organizacji zawodowych (m.in. Polskiego Towarzystwa
    Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychoterapii ..., Polskiego Towarzystwa
    Psychiatrycznego, EAGT – European Association for Gestalt Therapy, EAP – European
    Association for Psychotherapy). Jednym z podstawowych zobowiązań etycznych
    psychoterapeuty jest stała troska o własny rozwój osobisty i zawodowy oraz dbałość o
    zdrowie psychiczne i emocjonalne. Obowiązek ten wynika z odpowiedzialności za zdrowie
    pacjenta oraz konieczności zapewnienia bezpiecznej, świadomej i etycznej relacji
    terapeutycznej.
    Kluczowe zasady wynikające z kodeksów etycznych
    Obowiązek pracy własnej i rozwoju osobistego
    Psychoterapeuta zobowiązany jest do regularnego pogłębiania samoświadomości, m.in.
    poprzez udział w superwizjach, warsztatach, grupach rozwojowych i pracy własnej. Rozwój
    osobisty nie jest dodatkiem do kształcenia zawodowego – jest jego integralną częścią,
    ponieważ tożsamość psychoterapeuty w dużej mierze opiera się na zdolności do bycia
    świadomym siebie narzędziem w relacji terapeutycznej.
    Dbałość o stan psychiczny i emocjonalny

    Kodeksy etyczne podkreślają, że psychoterapeuta powinien powstrzymać się od
    prowadzenia terapii, jeśli znajduje się w stanie, który może wpływać na jakość świadczonej
    pomocy – np. z powodu nadmiernego obciążenia psychicznego, wypalenia zawodowego
    lub problemów osobistych. Dlatego tak istotna jest profilaktyka tych stanów – m.in.
    poprzez uczestnictwo w formach wsparcia i rozwoju dedykowanych psychoterapeutom.
    Zapobieganie nadużyciom w relacji terapeutycznej
    Psychoterapeuci pracują z osobami w trudnych stanach psychicznych i emocjonalnych,
    często z doświadczeniem traumy, przemocy lub nadużyć. Brak wystarczającej
    samoświadomości terapeuty lub niewypracowane mechanizmy obronne mogą prowadzić
    do nieświadomych reakcji szkodliwych dla pacjenta. Praca nad sobą – w formie
    warsztatów, treningów i specjalistycznych grup – służy właśnie zapobieganiu takim
    zjawiskom.
    Odpowiedzialność za jakość relacji terapeutycznej
    Relacja między terapeutą a pacjentem jest kluczowym czynnikiem leczących zmian. Jakość
    tej relacji zależy w dużym stopniu od wewnętrznej równowagi, zdolności do empatii,
    ugruntowania emocjonalnego i stabilności psychicznej terapeuty. Udział w działaniach
    wspierających te aspekty jest więc niezbędny dla utrzymania standardów zawodowych. Z
    tego względu organizowane przez Wnioskodawcę warsztaty, treningi i grupy rozwojowe
    nie mają charakteru rekreacyjnego ani ogólnorozwojowego – lecz stanowią realizację
    obowiązków etycznych psychoterapeuty wobec zawodu i pacjenta, a ich celem jest
    utrzymanie zdrowia psychicznego osób wykonujących zawód medyczny.
    Uzasadnienie:
    Cel świadczonych usług
    Wszystkie działania opisane we wniosku służą utrzymaniu zdrowia psychicznego
    psychoterapeutów, co jest bezpośrednio związane z ich zdolnością do wykonywania
    zawodu w sposób etyczny, bezpieczny i skuteczny. Działania te obejmują m.in. ... . Ich
    wspólnym celem jest profilaktyka zaburzeń psychicznych, przeciwdziałanie wypaleniu
    zawodowemu oraz wzmacnianie zdolności samoregulacyjnych terapeuty.
    Bezpośredni związek z zachowaniem zdrowia psychicznego
    Utrzymanie zdrowia psychicznego psychoterapeuty ma kluczowe znaczenie nie tylko dla
    niego samego, ale także dla bezpieczeństwa pacjentów. Praca terapeutyczna wiąże się z
    intensywnym i długotrwałym kontaktem z ludzkim cierpieniem, co może prowadzić do
    przeciążeń emocjonalnych, wypalenia, a w konsekwencji do rozwoju zaburzeń
    psychicznych. Organizowane przez Wnioskodawcę działania stanowią formę profilaktyki i
    ochrony zdrowia psychicznego osób wykonujących zawód medyczny (psychoterapeuty) i
    są z tym zdrowiem ściśle związane.
    Adresat usług – osoby wykonujące zawód medyczny
    Wszystkie działania są skierowane wyłącznie do psychoterapeutów oraz osób będących w
    trakcie certyfikacji, przygotowujących się do wykonywania tego zawodu. Psychoterapeuci
    zostali uznani przez ustawodawcę za osoby wykonujące zawód medyczny, a ich praca – za
    element systemu ochrony zdrowia. Oznacza to, że oferowane działania wpisują się w
    działalność wspierającą osoby wykonujące zawód medyczny w utrzymaniu ich zdolności
    do świadczenia opieki zdrowotnej.
    Brak charakteru rekreacyjnego, ogólnorozwojowego czy coachingowego
    Organizowane działania nie mają charakteru komercyjnego, rekreacyjnego czy
    ogólnorozwojowego. Każde z nich ma ściśle określony cel terapeutyczny, wspierający
    zdrowie psychiczne terapeuty, a tym samym – wspiera system ochrony zdrowia w sposób
    pośredni. Uczestnicy pracują na osobistym materiale psychicznym, korzystając z metod
    terapeutycznych prowadzonych przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach.

    Zgodność z orzecznictwem i interpretacjami KIS
    Z dotychczasowego orzecznictwa oraz interpretacji podatkowych (np. interpretacja
    indywidualna z dnia 17.12.2013, sygn. IBPP3/443-1168/13/LZ, Dyrektor Izby Skarbowej w
    Katowicach) wynika, że usługi mające na celu ochronę i profilaktykę zdrowia psychicznego
    osób wykonujących zawody medyczne mogą korzystać ze zwolnienia z VAT, o ile są
    świadczone w sposób profesjonalny i ukierunkowane bezpośrednio na zdrowie
    psychiczne. W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że wskazane
    usługi – jako ściśle związane z profilaktyką i ochroną zdrowia psychicznego
    psychoterapeutów (osób wykonujących zawód medyczny) – podlegają zwolnieniu z
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.
    Podsumowanie stanowiska: Świadczone usługi są usługami podstawowymi w zakresie
    opieki medycznej, służą profilaktyce i poprawie zdrowia psychicznego. Usługi te korzystają
    ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, jako świadczenia
    zdrowotne służące zachowaniu zdrowia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być albo
    opodatkowana podatkiem albo może korzystać ze zwolnienia od podatku.
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
      a) lekarza i lekarza dentysty,
      b) pielęgniarki i położnej,
      c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011
        r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2023 r. poz. 991, 1675 i 1972),
      d) psychologa.

    Analizując powołane regulacje zauważenia wymaga, że warunkiem zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
      - przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
        usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
        przywracaniu i poprawie zdrowia,
      - przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
        być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej,
        psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
        działalności leczniczej.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
      przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych
      do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale,
      ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o
      podobnym charakterze;
      świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
      określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że powyższe zwolnienie ma zatem
    charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega
    określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów,
    wykonujących te usługi.
    Analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej,
    służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nie
    zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach zawodów
    medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    „Zachowanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.

    Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś
    na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie
    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa korzysta ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Dodatkowo wskazania wymaga, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości
    UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które
    służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych
    państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego
    systemu podatku VAT (wyrok C-473/08, pkt 25).
    Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie:
    pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art.
    132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły,
    ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT
    objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    W tym kontekście zauważenia wymaga, że definicja opieki medycznej nie została zawarta
    ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. Zatem w tym zakresie
    należy szukać wyjaśnienia w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    I tak, w wyroku C-106/05, pkt 27 Trybunał stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz
    „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz
    w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano
    również w wyroku C-307/01, pkt 57, gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki
    medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne
    realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w
    zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom
    używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w
    zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu
    tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok
    C-212/01, pkt 40).
    Podkreślenia wymaga, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału
    Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej
    podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu
    leczenia.
    Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za
    świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług. Stanowisko takie wynika z powołanego powyższej wyroku.
    Ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w ww. wyroku stwierdził, że:
      (...) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z
      podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana,
      pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to
      utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed
      podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do
      takiej usługi.

    Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi,
    które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają
    charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie).
    Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
      Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z
      kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź
      przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało
      zastosowania.
    Rzecznik zauważa również, że:
      Działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia
      medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej
      świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne
      świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich
      bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania
      choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności
      medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje
      ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające
      obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania,
      rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i
      wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne.
    W tym miejscu warto wskazać na wyrok TSUE C-141/00, w którym wskazano, że:
      Zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit.
      c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie.
    W wyroku tym TSUE wyjaśnił również:
      W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga,
      by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej,
      aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to
      obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające
      konieczne kwalifikacje zawodowe (pkt 27).
    Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę
    wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy
    interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
    - przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
      osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa
      lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
      leczniczej,
    - przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
      usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie to nie ma
    zastosowania.
    Zaznaczenia więc wymaga, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w ww. przepisie
    ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że podlega mu określony rodzaj
    usług wykonywanych w określonym celu, przez zdefiniowany krąg podmiotów.

    Powyższa regulacja nie zwalnia od podatku wszystkich świadczeń, ale tylko służące
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, jeśli
    wykonywane są przez osoby posiadające wymagane wykształcenie zawodowe. Jeśli nie
    jest spełniona choćby jedna z powyższych przesłanek, usługi podlegają opodatkowaniu
    właściwą stawką podatku.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że w ramach działalności organizują Państwo m.in.:
    ... – ukierunkowane na rozwój emocjonalny psychoterapeutów. Uczestnicy pracują nad
    świadomością własnych emocji, schematów relacyjnych i mechanizmów obronnych.
    Tego rodzaju pogłębiona praca własna służy nie tylko rozwojowi zawodowemu, ale
    przede wszystkim utrzymaniu równowagi psychicznej terapeuty, co jest warunkiem
    koniecznym dla skutecznego i etycznego prowadzenia terapii z pacjentami. Wszystkie
    oferowane działania, zarówno edukacyjne, jak i terapeutyczno-rozwojowe, mają na celu
    utrzymanie zdrowia psychicznego osób wykonujących zawód psychoterapeuty, co
    pozostaje nieodzownym warunkiem etycznej i profesjonalnej pracy w tym zawodzie.
    Usługi objęte wnioskiem są usługami w zakresie opieki medycznej, których celem jest
    profilaktyka, zachowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego osób
    wykonujących zawód psychoterapeuty, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.
    Profilaktyka: przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu i zaburzeniom psychicznym
    wynikającym z chronicznego stresu i przeciążenia emocjonalnego, typowego dla zawodu
    psychoterapeuty.
    Zachowanie zdrowia: systematyczna praca nad dobrostanem psychicznym, umożliwiająca
    wykonywanie zawodu bez uszczerbku dla zdrowia i bezpieczeństwa pacjenta. Rozwijanie
    umiejętności zawodowych wspierających zachowanie zdrowia.
    Przywracanie zdrowia: działania adresowane do osób, które wykazują już objawy
    obniżonego dobrostanu psychicznego (np. lęki, zmęczenie emocjonalne,
    psychosomatyczne reakcje na stres).
    Poprawa zdrowia: wzmacnianie odporności emocjonalnej i umiejętności
    samoregulacyjnych, poprzez pracę z ciałem, snem, emocjami, co wpływa na psychiczne
    funkcjonowanie terapeuty.
    Bezpośrednim celem usług jest profilaktyka i poprawa zdrowia psychicznego - stanowią
    one świadczenia zdrowotne dedykowane osobom wykonującym zawód medyczny, w
    ramach realizacji ich obowiązku dbałości o własny stan psychiczny, który ma bezpośredni
    wpływ na zdrowie pacjentów.
    Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności wskazania wymaga, że w
    przedmiotowej sprawie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca
    zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19
    ustawy, tj. świadczone usługi objęte zakresem wniosku służą/będą służyły profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia konkretnych pacjentów, tj.
    psychoterapeutów.
    Powyższe oznacza, że w odniesieniu do świadczonych przez Państwa usług pierwszy
    warunek zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy (warunek
    przedmiotowy) został spełniony.
    Analizując spełnienie przesłanki podmiotowej wskazania wymaga, że – jak wskazali
    Państwo w opisie sprawy, osoby wykonujące usługi są osobami wykonującymi zawód
    medyczny. Usługi są wykonywane przez: psychologów (na podstawie ustawy z dnia 8
    czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa), psychoterapeutów - uznanych za osoby
    wykonujące zawód medyczny na mocy art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej
    oraz ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych. Wszyscy
    wykonawcy usług posiadają kwalifikacje i są uprawnieni do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w zakresie zdrowia psychicznego.

    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, który jednakże nie wymienia wprost zawodów medycznych odsyłając do
    kolejnych uregulowań.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    450 ze zm.) o działalności leczniczej:
      Osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną na podstawie odrębnych
      przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się
      nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
      określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:
      Podmiot wykonujący działalność leczniczą - podmiot leczniczy, o którym mowa w art.
      4, oraz lekarza, pielęgniarkę, fizjoterapeutę lub diagnostę laboratoryjnego
      wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o
      której mowa w art. 5.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają - świadczenie zdrowotne - działania służące
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania
      medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących
      zasady ich wykonywania.
    W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141
    /00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:
      „zwolnienie przyznane w art. 13 (A) (J) (c) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1
      lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie”.
      Wyjaśnił również: „W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c
      dyrektywy) nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o
      konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko
      dwa warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone
      przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe” (pkt 27).
    Zatem przewidziany w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej warunek, zgodnie
    z którym świadczenie zdrowotne musi być dokonywane przez osobę, która na podstawie
    odrębnych przepisów uprawniona jest do ich udzielania świadczeń zdrowotnych oraz
    osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu
    zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki
    medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe.
    Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od
    podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc
    pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym
    zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie
    do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane
    kwalifikacje zawodowe.
    Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych
    aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego,

    farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze
    spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone
    zasady wykonywania w odrębnych przepisach.
    Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby
    wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają
    na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu
    medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych
    zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają
    odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności
    wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 czerwca 2019 r. w sprawie
    świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.):
      Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty oznacza osobę, która spełnia łącznie
      następujące warunki:
      a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub
      magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji,
      socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca
      2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z
      2019 r. poz. 1026),
      b) ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań
      psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia,
      prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności
      metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-
      behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w
      wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe
      szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w
      leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego
      szkolenia,
      c) posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b,
      zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec
      podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu
      kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty
      psychoterapeuty, zwane dalej „certyfikatem psychoterapeuty”.
    W myśl § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia:
      Osoba ubiegająca się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty oznacza osobę,
      która spełnia łącznie następujące warunki:
      a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub
      magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji,
      socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca
      2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,
      b) posiada status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym
      szkoleniu w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w
      leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonym metodami o udowodnionej naukowo
      skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub
      integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub
      psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo
      przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań

      psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w
      wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
      c) posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie oraz
      pracująca pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty.
    Jednocześnie z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz świadczeń
    gwarantowanych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i
    leczenia środowiskowego (domowego) oraz warunków realizacji tych świadczeń,
    wynika, że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii
    indywidualnej, sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej, sesja
    wsparcia psychospołecznego).
    Natomiast zasady wykonywania zawodu psychologa zostały uregulowane w ustawie z 8
    czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t. j. Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1026).
    Zgodnie z art. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:
      Zawód psychologa może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone
      niniejszą ustawą.
    W myśl natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
    psychologów:
      Wykonywanie zawodu psychologa polega na świadczeniu usług psychologicznych, a
      w szczególności na:
      a) diagnozie psychologicznej,
      b) opiniowaniu,
      c) orzekaniu, o ile przepisy odrębne tak stanowią,
      d) psychoterapii,
      e) udzielaniu pomocy psychologicznej.
    Na podstawie przepisów ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
    psychologów, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa
    wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje,
    potwierdzone odpowiednimi dokumentami.
    Zawód psychologa został wprost wymieniony w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy.
    W kontekście powyższego, stwierdzenia wymaga, że w analizowanym przypadku
    spełniona jest/będzie przesłanka podmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od
    podatku na podstawie tego przepisu w odniesieniu do świadczonych usług. Zawody
    medyczne i zawód psychologa zostały wprost wymienione odpowiednio w przepisie art.
    43 ust. 1 pkt 19 lit. c i lit. d ustawy. Psycholog, jak również osoby wykonujące zawody
    medyczne, są bez wątpienia osobami legitymującymi się nabyciem fachowych kwalifikacji
    do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujących w tym
    zakresie przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że skoro usługi objęte
    zakresem wniosku, stanowią/będą stanowiły usługi w zakresie opieki medycznej służące
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to świadczone:
      - przez psychoterapeutę, w ramach zawodu medycznego, o którym mowa art. 2 ust. 1
        pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, korzystają/będą
        korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy,
      - przez psychologa, w ramach wykonywania zawodu psychologa, korzystają/będą
        korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
      w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Wydając niniejszą interpretację, jako element opisu sprawy przyjąłem wskazaną
    okoliczność, że usługi objęte wnioskiem stanowią usługi podstawowe i są usługami w
    zakresie opieki medycznej, których celem jest profilaktyka, zachowanie, przywracanie i
    poprawa zdrowia psychicznego osób wykonujących zawód psychoterapeuty oraz że są
    wykonywane przez psychologów - na podstawie ustawy o zawodzie psychologa z 8
    czerwca 2001 r., psychoterapeutów uznanych za osoby wykonujące zawód medyczny na
    mocy art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz ustawy z dnia 17 sierpnia
    2023 r. o niektórych zawodach medycznych. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan
    sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.