Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-531/12-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-08-22
Teza: zwolnienie od podatku VAT sprzedaży pawilonu handlowego
Słowa kluczowe: nieruchomości; pawilon-pawilon handlowy; stawka-stawki podatku; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2012r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2012r. (data wpływu 5 czerwca 2012r.), uzupełnionym w dniu 27 czerwca 2012r. (data wpływu 28 czerwca 2012r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP2/443-531/12-2/MM z dnia 21 czerwca 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla transakcji sprzedaży pawilonu handlowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2012r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla transakcji sprzedaży pawilonu handlowego. Przedmiotowy wniosek zawierał braki w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym. W związku z czym tut. Organ podatkowy pismem z dnia 21 czerwca 2012r. znak IPPP2/443-531/12-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki. Wezwanie doręczono w dniu 22 czerwca 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (wraz z uwzględnieniem uzupełnienia z dnia 27.06.2012r.):

W dniu 5 lipca 1996 roku na podstawie rachunku uproszczonego Wnioskodawca zakupił używany pawilon handlowy przy ul. K. w S. za kwotę 24400 zł w tym: cena netto – 20000 zł, VAT - 4400 zł. Z tytułu zakupu pawilonu Wnioskodawca nie korzystał z odliczenia podatku naliczonego VAT. Rachunek uproszczony nie stanowił podstawy do dokonania odliczenia VAT naliczonego zawartego w rachunku uproszczonym. W czasie zakupu pawilonu Wnioskodawca nie był czynnym płatnikiem podatku VAT. Pawilon stanowi odrębny przedmiot własności od gruntów. Grunty, na których jest zlokalizowany pawilon, stanowią własność Spółdzielni Mieszkaniowej i są przez Zainteresowanego dzierżawione od Spółdzielni Mieszkaniowej.

Pawilon nie stanowi dostawy w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Pierwsze oddanie pawilonu do użytku nastąpiło w latach 80-tych XX wieku. Dokładnej daty Wnioskodawca nie może ustalić. W pawilonie tym osobiście Podatnik prowadził przez okres 16 lat działalność gospodarczą – handlową (sklep spożywczy). Nie był on przedmiotem wynajmu czy dzierżawy.

W okresie prowadzonej działalności gospodarczej w użytkowanym pawilonie wykonywane były bieżące prace remontowe mające na celu przywrócenie stanu używalności, estetyki i wymogów stawianych przez przepisy sanitarno - epidemiologiczne oraz BHP i PPOŻ polegające na malowaniu ścian, sufitów i stolarki okiennej i drzwiowej, wymianie zużytych elementów instalacji elektrycznej jak gniazda wtykowe, wyłączniki, wymianie wybitych przez chuliganów szyb w oknach. W okresie minionych 16 lat użytkowania pawilonu Wnioskodawca nie dokonywał jego remontu kapitalnego ani modernizacji, których wartość przekraczałaby 30% wartości początkowej pawilonu.

W pawilonie tym Zainteresowany zamierza zaprzestać prowadzenia działalności handlowej i zamierza sprzedać ten pawilon.

Na okoliczność sprzedaży zamierza wystawić fakturę VAT, w której wykaże pawilon jako rzecz używana podlegająca zwolnieniu od podatku VAT w trybie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo Wnioskodawca zamierza wystawić fakturę VAT ze stawką – zwolnione z VAT w trybie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług jako rzecz używaną?

Zdaniem Wnioskodawcy (przedstawionym w piśmie z dnia 27.06.2012r.):

Zainteresowany zamierza sprzedać ten pawilon i na tę okoliczność sprzedaży zamierza wystawić fakturę VAT, w której wykażę pawilon jako rzecz używana podlegająca zwolnieniu od podatku VAT w trybie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nowy nabywca ma zamiar kontynuować w tym pawilonie działalność handlową.

Wnioskodawca uważa, że są spełnione wszystkie wymogi prawne dające prawo do sprzedaży pawilonu jako rzeczy używanej z zastosowaniem zwolnienia z VAT w trybie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zainteresowany uważa, iż zastosowanie w fakturze sprzedaży pawilonu stawki - zwolnione z VAT w trybie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy o VAT).

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

Z kolei na mocy art. 43 ust. 2 ustawy o VAT przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zwanej dalej „kc”, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w lipcu 1996 roku na podstawie rachunku uproszczonego zakupił używany pawilon handlowy. Z tytułu zakupu pawilonu Wnioskodawca nie korzystał z odliczenia podatku naliczonego VAT. Rachunek uproszczony nie stanowił podstawy do dokonania odliczenia VAT naliczonego zawartego w rachunku uproszczonym. W czasie zakupu pawilonu Wnioskodawca nie był czynnym płatnikiem podatku VAT. Pawilon stanowi odrębny przedmiot własności od gruntów – grunty stanowią własność Siedleckiej Spółdzielni Mieszkaniowej i są przez Zainteresowanego dzierżawione od Siedleckiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Pierwsze oddanie pawilonu do użytku nastąpiło w latach 80-tych XX wieku. W pawilonie tym osobiście Podatnik prowadził przez okres 16 lat działalność gospodarczą – handlową (sklep spożywczy). Nie był on przedmiotem wynajmu czy dzierżawy. W okresie prowadzonej działalności gospodarczej w użytkowanym pawilonie wykonywane były bieżące prace remontowe (malowanie ścian, sufitów, stolarka okienna i drzwiowa, wymiana zużytych elementów instalacji elektrycznej jak gniazda wtykowe wyłączniki, wymiana wybitych przez chuliganów szyb w oknach), których wartość nie przekraczała 30% wartości początkowej pawilonu.

Mając na uwadze opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowego budynku nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, bowiem przedmiotowy lokal nie spełnia definicji towaru używanego, o którym mowa w art. 43 ust. 2 ustawy o VAT – z przepisu tego wynika, że towarami używanymi są tylko ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Przedmiotowy pawilon handlowy spełnia definicję nieruchomości, o której mowa w art. 46 kc.

W związku z powyższym należy przeanalizować zwolnienie przedmiotowe przewidziane dla budynków oraz ich części, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Mając na uwadze treść zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że sprzedaż przez Wnioskodawcę pawilonu handlowego objęta będzie zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, bowiem spełnione zostały warunki, o których mowa w tym przepisie. Przedmiotowy lokal został po raz pierwszy zasiedlony, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, w lipcu 1996 r. w wyniku zawarcia umowy sprzedaży, na podstawie której Wnioskodawca nabył przedmiotowy pawilon – wówczas bowiem nastąpiło oddanie tego lokalu do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem należy uznać, iż pomiędzy pierwszym zasiedleniem (lipiec 1996r.), a przyszłą dostawą upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

Z uwagi na fakt, iż dostawa przedmiotowego pawilonu handlowego będzie objęta zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT analizowanie przesłanek z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT stało się bezprzedmiotowe.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy z uwagi na odmienne uzasadnienie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.