Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.419.2017.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-13
Teza: 1) Na jakich zasadach opodatkować skóry wytworzone w 2016 r. i sprzedane w 2017 r.? 2) Jakie deklaracje związane z podatkiem dochodowym należy złożyć w ramach prowadzonych działów specjalnych w 2017 r. i za 2017 r.?
Słowa kluczowe: dochód-opodatkowanie dochodu; działy specjalne produkcji rolnej; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 listopada 2017 r. (data wpływu 14 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2017 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Prowadzi działy specjalne produkcji rolnej w zakresie hodowli norek od 2002 r. Do końca 2015 r. rozliczał się na podstawie norm szacunkowych produkcji rolnej. Ponieważ w 2015 r. Jego przychód z tytułu prowadzonego działu specjalnego produkcji rolnej przekroczył pułap 1 200 000 Euro, zgodnie z obowiązującymi nowymi w tym zakresie przepisami, został zobowiązany do założenia w 2016 r. ksiąg handlowych. Wnioskodawca podjął decyzję, że przyszły dochód zostanie opodatkowany podatkiem liniowym, o czym poinformował właściwy Urząd Skarbowy. Specyfika hodowli norek polega na tym, że cykl produkcyjny trwa cały rok, a sprzedaż uzyskanych skór norczych odbywa się na aukcjach zagranicznych pod koniec danego roku (pierwsza aukcja odbywa się w grudniu) lub już w roku następnym na kolejnych aukcjach.

Wnioskodawca w 2016 r. nie dokonał sprzedaży żadnych skór z produkcji 2016 r., a Jego stado podstawowe nie uległo powiększeniu. Nie osiągnął też z działów specjalnych produkcji rolnej przychodów opodatkowanych podatkiem liniowym.

Wnioskodawca w styczniu 2017 r. wydał skóry wyprodukowane w 2016 r. do sprzedaży w domu aukcyjnym w …. i w….. Wnioskodawca nie posiada stałej ramowej umowy z żadnym z ww. wymienionych domów aukcyjnych. Każdorazowe wydanie skór potwierdzone jest tzw. formularzem dostarczeniowym, wystawianym przez dom aukcyjny, który jest jednocześnie dokumentem równoznacznym z podpisaniem umowy komisu, na określoną na formularzu dostarczeniowym ilość skór. Wnioskodawca nie zobowiązał się wcześniej, czy i w jakiej ilości dostarczy skóry do danego domu aukcyjnego. Sprzedaż skór odbywa się na konto domu aukcyjnego, który po zakończeniu aukcji, pobiera ustaloną prowizję za koszty obsługi aukcji oraz sortowanie skór, a następnie, w określonych terminach, przekazuje pieniądze na konto Wnioskodawcy. Sprzedaż skór powinna zostać sfinalizowana na kolejnych aukcjach do końca 2017 r., chociaż możliwe jest również, że część skór może pozostać w domu aukcyjnym nawet do 2018 r. W związku z faktem nieprzekroczenia w 2016 r. ustawowego progu przychodu, Wnioskodawca podjął decyzję o powrocie w 2017 r. do rozliczania swojej działalności na podstawie norm szacunkowych. O fakcie tym poinformował właściwy Urząd Skarbowy i złożył w przewidzianym terminie PIT-6.

Zgodnie z uzyskaną przez Wnioskodawcę interpretacją indywidualną z dnia 23 czerwca 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.44.2017.2.MM, przychody uzyskane w 2017 r. ze skór wyprodukowanych w 2016 r., zgodnie z przyjętą formą opodatkowania podatkiem liniowym, mają być opodatkowane w momencie otrzymania należności, czyli w 2017 r. Tak więc w 2017 r., w którym zgodnie ze złożoną deklaracją PIT-6, Wnioskodawca rozlicza przychody z działów specjalnych produkcji rolnej za pomocą norm szacunkowych, będzie równocześnie składał rozliczenie roczne za pomocą PIT-36L. Otrzymana interpretacja prowadzi do sytuacji, w której w tym samym roku, z tej samej działalności (w tym przypadku z działów specjalnych produkcji rolnej) Wnioskodawca będzie musiał złożyć dwa różne rozliczenia PIT, a w trakcie roku wpłacać zaliczki na podatek zarówno według norm szacunkowych, jak i według podatku liniowego z tego samego źródła przychodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Na jakich zasadach opodatkować skóry wytworzone w 2016 r. i sprzedane w 2017 r.?
2.  Jakie deklaracje związane z podatkiem dochodowym należy złożyć w ramach prowadzonych działów specjalnych w 2017 r. i za 2017 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałej sytuacji, w kontekście otrzymanej przez Niego interpretacji, którą skonfrontował z innymi interpretacjami w tym zakresie, np. z dnia 23 stycznia 2017 r., wydanymi przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu Nr 3063-ILPB1-3.4511.221.2016.1.AK, Nr 3063-ILPB1-3.4511.219.2016.1.BC oraz Nr 3063-ILPB1-3.4511.220.2016.1.WS, a także z interpretacją indywidualną z dnia 27 września 2017 r., Nr KDIPT2-1.4011.236.2017.1.MM, gdzie w analogicznej sytuacji wydano diametralnie inne orzeczenia, w związku z czym powstały wątpliwości, co do prawidłowego rozliczenia osiąganych przez Wnioskodawcę dochodów z działów specjalnych.

Wyżej wymienione interpretacje zasadniczo inaczej określają zasady opodatkowania uzyskanych dochodów ze sprzedaży skór wyprodukowanych w 2016 r., a sprzedanych w 2017 r. Mając na uwadze interpretację, która została wydana w sprawie Wnioskodawcy, to w 2017 r. podlegałby z tego samego rodzaju działalności dwóm różnym sposobom opodatkowania: normom szacunkowym oraz podatkowi liniowemu, tak więc równocześnie opłacałby dwa różne podatki z tej samej działalności, w tym samym czasie. Jednocześnie, dokonując rozliczenia rocznego za 2017 r. musiałby złożyć dwie odrębne deklaracje podatkowe dotyczące tej samej działalności.

Sposób rozliczenia dochodów na podstawie norm szacunkowych w 2017 r. Wnioskodawca wybrał zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie prowadzi ksiąg rachunkowych, dochód został określony na postawie prawidłowo złożonego PIT-6, w którym określił ilość samic stada podstawowego i uważa, że podatek w 2017 r. powinien opłacać tylko na podstawie norm szacunkowych. Na wysokość tego podatku nie powinny w żadnym stopniu wpływać przychody ze sprzedaży skór wyprodukowanych w 2016 r.

Zatem według Wnioskodawcy, skóry wyprodukowane w 2016 r., a następnie sprzedane w 2017 r., nie mają wpływu na podatek 2017 r., w którym to Wnioskodawca rozliczał się na podstawie norm szacunkowych i nie mogą one być opodatkowane podatkiem liniowym, gdyż w jednym roku podatkowym nie można rozliczać się z tego samego źródła na podstawie dwóch różnych podatków.

W ocenie Wnioskodawcy, ponieważ w 2017 r. złożył deklarację PIT-6 i na tej podstawie rozlicza podatek dochodowy, będzie zobowiązany do złożenia rocznej deklaracji PIT-36. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajdują się regulacje, które wyjaśniają sposób opodatkowania dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej na przełomie dwóch lat podatkowych, zgodnie z zaistniałą sytuacją, w której dochodzi do różnych sposobów opodatkowania.

W zależności od zaistniałej sytuacji można wyodrębnić trzy rożne sposoby opodatkowania produkcji skór norczych w działach specjalnych produkcji rolnej.

I tak w pierwszej sytuacji, kiedy doszło do przejścia określania dochodu przy pomocy norm szacunkowych w 2015 r. na określanie dochodu przy pomocy prowadzonych ksiąg rachunkowych w 2016 r.

Wydane w tym zakresie interpretacje indywidualne (np. Nr ILPB1/4511-1-1698/15-2/AK) wskazują jednoznacznie, że w takim przypadku wyprodukowane skóry w 2015 r., które zostały sprzedane w 2016 r., nie podlegają opodatkowaniu na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych roku 2016, gdyż podatek z tego tytułu został już wcześniej zapłacony na podstawie norm szacunkowych 2015 r.

Z drugą sytuacją mamy do czynienia wtedy, gdy skóry wyprodukowane w 2016 r., zostaną sprzedane w tym samym roku. Jeśli w tymże roku dochód z działów specjalnych produkcji rolnej był opodatkowany na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, to zgodnie z art. 24 ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochód ten zostanie obliczony na podstawie prowadzonych ksiąg i powiększony o wartość przyrostu stada podstawowego na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek tego roku, oraz pomniejszony o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego.

Trzeci sposób rozliczenia występuje w sytuacji, z którą mamy do czynienia w przypadku Wnioskodawcy. Ponieważ w 2017 r. zgodnie z obowiązującymi przepisami nie musi prowadzić ksiąg rachunkowych i korzysta z tej możliwości, rozliczając się na podstawie norm szacunkowych, ustala dochód, zgodnie z art. 24 ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dlatego odnosząc się do pytania Nr 2, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że za 2017 r. będzie zobowiązany jedynie do złożenia deklaracji PIT-6, zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na tej podstawie do rozliczenia podatku dochodowego z działów specjalnych produkcji rolnej składając do 30 kwietnia następnego roku podatkowego zeznanie roczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Konsekwencją uregulowań zawartych w powołanym przepisie jest wprowadzona – dla celów tej ustawy – zawarta w art. 2 ust. 2 definicja działalności rolniczej oraz w art. 2 ust. 3 definicja działów specjalnych produkcji rolnej, z których uzyskiwane dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy, działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

– licząc od dnia nabycia.

Działami specjalnymi produkcji rolnej – w myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

W myśl art. 2 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Należy zauważyć, że załącznik nr 2 „Tabela rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego” określa jakie uprawy, hodowla i chów zwierząt z uwagi na ich rozmiary nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej, a także normy szacunkowe dochodu rocznego odnoszące się do jednostek powierzchni upraw i innych jednostek poszczególnych rodzajów produkcji zwierzęcej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Natomiast zasady ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy z przepisów ustawy o rachunkowości wynika obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, według zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w przeciwnym przypadku podatnik ma prawo wyboru, tj. może – po uprzednim zawiadomieniu właściwego naczelnika Urzędu Skarbowego – ustalać przychody według zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie ksiąg wykazujących te przychody (podatkowa księga przychodów i rozchodów lub księgi rachunkowe), bądź ustalać dochód przy zastosowaniu norm szacunkowych.

W myśl art. 2 ust. 1 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2017 r., poz. 2342, z późn. zm.), przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 Euro.

Zatem przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się m.in. do osób fizycznych, których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 Euro.

Wobec powyższego, jeżeli podatnik nie prowadzi podatkowej księgi przychodów i rozchodów, bądź ksiąg rachunkowych, dochód ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych, tj. na zasadach ryczałtowo-szacunkowych, zapisanych w art. 24 ust. 4-4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, którzy dochody z działów specjalnych produkcji rolnej ustalają przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2, są obowiązani składać w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego urzędowi skarbowemu deklarację według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku podatkowym.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działy specjalne produkcji rolnej w zakresie hodowli norek od 2002 r. Do końca 2015 r. rozliczał się na podstawie norm szacunkowych produkcji rolnej. Ponieważ w 2015 r. Jego przychód z tytułu prowadzonego działu specjalnego produkcji rolnej przekroczył pułap 1 200 000 Euro, zgodnie z obowiązującymi nowymi w tym zakresie przepisami, został zobowiązany do założenia w 2016 r. ksiąg handlowych. Wnioskodawca podjął decyzję, że przyszły dochód zostanie opodatkowany podatkiem liniowym, o czym poinformował właściwy Urząd Skarbowy. Wnioskodawca w styczniu 2017 r. wydał skóry wyprodukowane w 2016 r. do sprzedaży w domu aukcyjnym. Sprzedaż skór powinna zostać sfinalizowana na kolejnych aukcjach do końca 2017 r., chociaż możliwe jest również, że część skór może pozostać w domu aukcyjnym nawet do 2018 r. W związku z faktem nieprzekroczenia w 2016 r. ustawowego progu przychodu, Wnioskodawca podjął decyzję o powrocie w 2017 r. do rozliczania swojej działalności na podstawie norm szacunkowych. O fakcie tym poinformował właściwy Urząd Skarbowy i złożył w przewidzianym terminie PIT-6.

Zatem, jeśli w 2016 r. przychody netto ze sprzedaży towarów, produkcji i operacji finansowych osiągnięte przez Wnioskodawcę w ramach działów specjalnych produkcji rolnej nie przekroczyły kwoty 1 200 000 Euro, to nie ma On obowiązku ustalenia przychodów w 2017 r. na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych. Zatem, ma możliwość „powrotu” do ustalania dochodu z zastosowaniem norm szacunkowych.

W konsekwencji, podstawą ustalenia dochodu za 2017 r. będzie rozmiar zamierzonej produkcji zadeklarowanej w PIT-6, a więc przy hodowli norek będzie to ilość sztuk samic stada podstawowego, jak słusznie wskazał Wnioskodawca we własnym stanowisku.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „stado podstawowe”, wobec tego w celu jego określenia uzasadnione jest poszukiwanie jej znaczenia poza systematyką tej ustawy. W art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 133, poz. 921, z późn. zm.) ustawodawca zdefiniował pojęcie stada zwierząt futerkowych. Należy przez to rozumieć grupę zwierząt futerkowych tego samego gatunku, utrzymywaną wspólnie w celu pozyskania potomstwa. Natomiast określenie „podstawowy” oznacza – według Słownika Języka Polskiego (wydanie internetowe) – główny, zasadniczy, stanowiący podstawę jakiegoś przedmiotu lub urządzenia. Odnosząc zatem powyższe do hodowli norek, dla celów ustalenia norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej powinno się przyjmować samicę stada podstawowego, czyli uprawnioną do wykorzystywania w hodowli.

Wskazać również należy, że z przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że skóry wyprodukowane w danym roku są sprzedane w roku następnym. Wnioskodawca w 2017 r. będzie sprzedawać skóry wytworzone w 2016 r. Wobec powyższego Organ zwraca uwagę, że dochód w 2017 r. uzyskany ze sprzedaży skór, które Wnioskodawca wyprodukował w 2016 r., dotyczyć będzie 2017 r. rozliczanego za pomocą norm szacunkowych. W konsekwencji skóry te nie będą miały wpływu na wysokość dochodu z działu specjalnego produkcji rolnej, z uwagi na to, że nie należą one do stada podstawowego.

Reasumując – w 2017 r. dochód z działów specjalnych produkcji rolnej Wnioskodawca będzie ustalać tylko i wyłącznie przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki zwierząt. W związku z tym, Wnioskodawca prawidłowo złożył deklarację PIT-6 o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku podatkowym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia wniosku.

W odniesieniu do podniesionej we wniosku sprawy wydania przez tutejszy Organ interpretacji z dnia 23 czerwca 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.44.2017.2.MM, w której zapadło odmienne rozstrzygnięcie podkreślić należy, że w przypadku takiej rozbieżności, na organie podatkowym ciąży obowiązek podjęcia z urzędu prawem przewidzianych środków do skorygowania wadliwych decyzji. Zgodnie bowiem z art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną, interpretację indywidualną lub objaśnienia podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W związku z powyższym, w ww. sprawie wystąpiono z wnioskiem do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o weryfikację prawidłowości wydanej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.