Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.439.2025.2.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Uznanie transakcji za dostawę towarów. Uznanie za podmiot,
o którym mowa w art. 7a ustawy. Określenie miejsca
opodatkowania dostawy towarów. Niewliczenie do limitu, o
którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, wartości
sprzedaży, której miejsce opodatkowania znajduje się poza
terytorium kraju. Prawo do odliczania podatku naliczonego od
wydatków poniesionych w związku z opisaną sprzedażą
opodatkowaną, w przypadku dobrowolnej rejestracji
Wnioskodawcy jako czynnego podatnika VAT.
Słowa kluczowe: internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu
miejsce-miejsce opodatkowania
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu
    Skarbowego przekazujące złożony przez Państwa wniosek z 13 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej – celem załatwienia zgodnie z właściwością, który dotyczy:
      - uznania opisanej transakcji za dostawę towarów,
      - uznania Państwa za podmiot, o którym mowa w art. 7a ustawy,
      - określenia miejsca opodatkowania dostawy towarów,
      - niewliczenia do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, wartości
        sprzedaży, której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju,
      - prawa do odliczania podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z
        opisaną sprzedażą opodatkowaną, w przypadku dobrowolnej rejestracji
        Wnioskodawcy jako czynnego podatnika VAT.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 26 maja 2025 r. (wpływ 28 maja 2025 r.). Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Osoba prawna ... spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej jako
    Wnioskodawca lub Pośrednik) prowadzi działalność, w której zajmuje się handlem
    internetowym w oparciu o model dropshippingu. Obecnie Wnioskodawca nie jest
    zarejestrowany jako podatnik VAT - czynny, korzystając ze zwolnienia na podstawie art.
    113 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca poprzez postawioną stronę internetową umożliwia osobom fizycznym
    nieprowadzącym działalności gospodarczej (dalej jako Klienci) zawarcie umowy
    pośrednictwa w zawarciu umowy sprzedaży w ich imieniu i na ich rzecz produktu
    prezentowanego na stronie. Zatem działalność skupia się na świadczeniu usług
    pośrednictwa (na gruncie prawa cywilnego) w zamawianiu towarów oferowanych przez
    sprzedawców z krajów trzecich (przeważnie krajów azjatyckich; dalej jako: Sprzedawcy) w
    zagranicznych serwisach sprzedażowych (dalej określanych także jako platformy
    sprzedażowe) osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej.
    Model sprzedawcy przedstawia się następująco: Wnioskodawca wyszukuje towary
    oferowane przez Sprzedawców w serwisach sprzedażowych takich jak np. ..., kierując się
    m.in. jakością oferowanych towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach
    kupujących). Asortyment to głównie odzież: komplety bielizny damskiej, biustonosze,
    majtki, body damskie, stroje kąpielowe, pończochy, rajstopy oraz dodatki do odzieży.
    Informacje dotyczące towarów oferowanych w serwisie sprzedażowym (inaczej: treść ofert
    sprzedawców) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez
    Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ofert sprzedawców polega m.in. na ich
    tłumaczeniu na język polski, dodawaniu spersonalizowanych opisów, edycji graficznej
    zdjęć produktowych celem dostosowania do potrzeb odbiorcy. Wnioskodawca nie zawiera
    żadnych umów ze sprzedawcami jest to autonomiczne działanie.
    Klienci składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej
    Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia klient jest zobligowany do zaakceptowania
    regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane
    sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości zamówienia na rachunek bankowy
    Wnioskodawcy.
    Z treści regulaminu strony internetowej oraz informacji tam zamieszczonych wynika m.in.,
    że:
    a) w ramach świadczonej przez Wnioskodawcę jako Pośrednika usługi pośrednictwa
      Pośrednik dokonuje w imieniu i na rzecz Klienta na podstawie udzielonego mu
      pełnomocnictwa zamówienia towaru od Sprzedawcy oraz uiszcza opłaty związane ze
      sprowadzeniem towaru do Klienta;
    b) usługa pośrednictwa świadczona jest na podstawie konkretnych ustaleń pomiędzy
      Stronami;
    c) klient składając zamówienie tym samym oświadcza, że udziela Pośrednikowi
      pełnomocnictwa do dokonania w imieniu Klienta zamówienia towaru oraz do
      opłacenia w imieniu Klienta ceny i kosztów przesyłki towaru na adres Klienta.
      Pośrednik uprawniony jest do działania wyłącznie w zakresie udzielonego mu
      pełnomocnictwa;
    d) Pośrednik oświadcza, że w związku ze świadczeniem przez niego usługi pośrednictwa w
      sprzedaży towarów od zagranicznych sprzedawców, przejmuje na siebie niektóre z
      obowiązków wynikających z przepisów prawa polskiego, ciążących na sprzedawcach
      towarów: udziela Klientowi niezbędnych informacji, koordynuje proces w zakresie
      prawa do odstąpienia od umowy sprzedaży, przeprowadza i rozpoznaje postępowanie
      reklamacyjne dotyczące towaru, ponosi odpowiedzialność tytułem niezgodności
      towaru z umową, dostarcza na życzenie klienta instrukcję użytkowania towaru oraz
      wszelkie niezbędne dokumenty związane z towarem w języku polskim;

    e) Klient składa Pośrednikowi dyspozycję uruchomienia usługi pośrednictwa dotyczącego
      danego towaru poprzez stronę internetową Pośrednika lub formularz kontaktowy.
      Złożenie dyspozycji uruchomienia usługi pośrednictwa poczytuje się jako wyrażenie
      wyraźnej zgody Klienta na rozpoczęcie usługi pośrednictwa;
    f) Pośrednik podaje Klientowi pełną informację dotyczącą ostatecznej ceny świadczenia
      wraz ze wszelkimi kosztami oraz opis głównych cech świadczenia. Informacje
      dostępne są na stronie internetowej Pośrednika;
    g) zamówiony towar jest dostarczany na adres podany przez Klienta podczas składania
      dyspozycji uruchomienia usługi pośrednictwa;
    h) Pośrednik oświadcza, że dostawa zamówionego towaru zostanie dokonana przez
      Sprzedawcę w terminie 60 roboczych dni od dnia zawarcia umowy sprzedaży. Jeżeli
      klient nie otrzyma towaru w wyznaczonym terminie Pośrednik złoży ponowne
      zamówienie u Sprzedawcy lub zwróci środki;
    i) paczki wysyłane są spoza Unii Europejskiej przez Sprzedawcę, głównie z Chin. Klient jest
      importerem. To na Kliencie ciążą obowiązki podatkowe należne tytułem dokonania
      importu;
    j) Konsument otrzymuje od Pośrednika informację o nadaniu paczki oraz numer jej
      nadania, który umożliwia jej śledzenie. Każda przesyłka jest przesyłką rejestrowaną;
    k) Klient ma obowiązek zgłosić brak doręczenia paczki w terminie nie późniejszym niż 100
      dni od daty wysłania paczki;
    l) Płatność obejmująca wartość zamówienia dokonywana jest na zasadzie przedpłaty
      przed przystąpieniem przez Pośrednika do świadczenia usług;
    m) Płatność może być dokonana według wyboru Klienta przelewem na rachunek bankowy
      Pośrednika lub za pośrednictwem bramki płatniczej ... lub ...;
    n) Na wartość zamówienia podaną każdorazowo przy towarze składa się kwota należna
      Sprzedawcy oraz prowizja należna Pośrednikowi;
    o) W terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania towaru Klient może złożyć
      Pośrednikowi oświadczenie o zwrocie towaru nabytego od Sprzedawcy, które jest
      równoznaczne z odstąpieniem od umowy. Każdorazowo, po otrzymaniu takiego
      oświadczenia, Pośrednik potwierdzi Klientowi fakt otrzymania oświadczenia jak
      również prawidłowość adresu Sprzedawcy;
    p) Pośrednik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia o zwrocie towaru, jeśli w
      tym czasie otrzyma dowód potwierdzający jego odesłanie na adres Sprzedawcy lub
      gdy nastąpi już zwrotne otrzymanie towaru przez Sprzedawcę, zwróci Klientowi
      dokonane przez niego płatności, tj. sumę kwoty, która została przekazana Sprzedawcy
      oraz prowizji Pośrednika;
    q) W celu ułatwienia Klientowi przeprowadzenia postępowania reklamacyjnego Pośrednik
      przejmuje na siebie obowiązki związane z odpowiedzialnością Sprzedawcy z tytułu
      braku zgodności nabytego przez Klienta towaru z umową.
    Sprzedawcami będą kontrahenci z Chin. Dostawy do klientów są realizowane z terytorium
    państw trzecich (terytorium poza UE), głównie Chiny. Klientami są wyłącznie osoby
    fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Klientami nie będą podmioty z innych państw członkowskich Unii
    Europejskiej. Wnioskodawca nie ma i nie będzie miał fizycznego kontaktu z produktem,
    który będzie wysyłany prosto do klienta. Klient jest informowany, że nabywa usługę
    pośrednictwa, a informacja ta będzie zawarta na stronie i w regulaminie świadczenia
    usług pośrednictwa dostępnego na stronie internetowej Wnioskodawcy.
    Przed złożeniem zamówienia na stronie Wnioskodawcy, zapoznanie się i akceptacja
    regulaminu będzie obowiązkowa. Po złożeniu zamówienia przez Klienta Wnioskodawca

    zamawia towar u Sprzedawcy poprzez platformę sprzedażową np. .... Po otrzymaniu
    płatności za towar Sprzedawca zrealizuje jego wysyłkę bezpośrednio do Klienta.
    Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafia do Wnioskodawcy jako pośrednika
    handlowego, lecz zawsze bezpośrednio do Klienta.
    Zapłata obejmuje cenę uwzględniającą podatek VAT od towaru i koszty transportu, o ile
    jest on wyszczególniony przez Sprzedawcę, z wyłączeniem cła. Wnioskodawca pragnie w
    tym miejscu zaznaczyć, że nie ma w zakresie naliczania podatku VAT przez sprzedawców
    pełnej i pewnej wiedzy. Opiera się wyłącznie na informacjach umieszczonych na
    platformach sprzedażowych. To, czy podatek VAT jest rzeczywiście naliczany i
    odprowadzany przez Sprzedawcę, czy też inny podmiot i od jakich wartości jest poza jego
    gestią.
    Ponadto, w odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania o treści:
      1. Czy siedziba Państwa działalności gospodarczej znajduje się na terytorium Polski?
        Jeżeli nie, to należy wskazać w jakim kraju się ona znajduje?
        Odp.: Tak, siedziba działalności gospodarczej znajduje się na terytorium Polski.
      2. Czy prowadzą Państwo działalność gospodarczą zarejestrowaną poza terytorium
        Polski? Jeśli tak, to należy wskazać w jakim kraju i jaki jest przedmiot tej działalności?
        Odp.: Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej poza terytorium Polski.
      3. Czy prowadzą Państwo ewidencję otrzymanych zapłat oraz informacji jakiej dostawy
        dotyczy konkretna zapłata i na czyją rzecz została dokonana dostawa?
        Odp.: Tak, taka ewidencja jest prowadzona.
      4. Czy są Państwo bądź planują być zarejestrowani do procedury szczególnej dotyczącej
        sprzedaży na odległość towarów importowanych IOSS?
        Odp.: Nie są Państwo zarejestrowani ani nie planują być zarejestrowani z uwagi na
        to, że ... SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ nie jest importerem
        towarów oraz nie planuje ich w przyszłości importować.
      5. Czy towary, o których mowa we wniosku, prezentowane na Państwa stronie
        internetowej są towarami o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w
        złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro?
        Odp.: Towary prezentowane na stronie internetowej nie przekraczają wartości
        rzeczywistej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro.
      6. Czy wśród ww. towarów znajdują się:
      a) nowe środki transportu,
      b) towary, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez
        niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego
        rzecz,
      c) towary, tj. dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie, antyki, towary używane, dla
        których podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z procedurami
        szczególnymi określonymi w art. 120 ust. 4 lub 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
        o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
        Odp.: Nie.
      7. Czy sprzedawcy – kontrahenci z Chin to podatnicy, o których mowa w art. 28a ustawy
        o podatku od towarów i usług?
        Odp.: Kontrahenci z Chin to firmy, które nie prowadzą działalności na terytorium
        Polski i nie posiadają tu siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności.
        Prowadzą działalność na terenie Chin.
      8. Czy transakcja między kontrahentem a Państwem jest w jakiś sposób
        udokumentowana? Proszę wskazać w jaki.

        Odp.: Transakcje na podstawie udzielonego pełnomocnictwa zamówienia towaru od
        Sprzedawcy na rzecz klienta są dokumentowane na platformie sprzedażowej (np. ...)
        oraz w formie faktury zawierającej wyszczególnione opłaty związane ze
        sprowadzeniem towaru do Klienta.
      9. W jaki sposób są dokumentowane transakcje realizowane przez Państwa na rzecz
        klientów? Proszę wskazać rodzaj dokumentów wystawianych przez Państwa na
        rzecz klienta?
        Odp.: Zapłata za usługę pośrednictwa odbywa się wyłącznie za pośrednictwem
        rachunku bankowego lub systemów płatności elektronicznych. Prowadzona jest
        ewidencja sprzedaży bez kasy, gdzie każda transakcja jest zapisywana. Każda
        transakcja jest ujmowana w ewidencji sprzedaży prowadzonej zgodnie z
        przepisami. Do klientów są wysyłane potwierdzenia zamówień i płatności, które
        stanowią dowody. Zawierają one: numer zamówienia, dane klienta, nazwę towaru,
        cenę, sposób płatności i dostawy, dane pośrednika.
    Pytania
      1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez
        Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy
        też za odpłatne świadczenie usług?
      2. Czy w przedstawionych okolicznościach Wnioskodawcę należy uznać za podmiot
        ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT?
      3. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną
        dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania takiej dostawy będzie terytorium
        poza UE, tj. Chiny?
      4. Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3, czyli uznania dostawy na
        rzecz Klientów jako dostawy opodatkowanej poza terytorium Polski, Wnioskodawca
        powinien wliczać taką sprzedaż do limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT ?
      5. Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3 czyli uznania dostawy na
        rzecz Klientów jako dostawy opodatkowanej poza terytorium Polski, Wnioskodawca
        będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w
        związku z taką sprzedażą w przypadku dobrowolnej rejestracji jako czynny podatnik
        podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają znamiona
    handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar
    w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest
    dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane
    przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu
    samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili
    złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje przeniesione prawo do
    rozporządzania towarem jak właściciel. Zatem, fakt przedstawienia Klientom regulaminu
    oraz informacji zamieszczonej na stronie internetowej, w treści którego Wnioskodawca
    określa siebie jako pośrednika dokonującego w imieniu i na rzecz klienta zamówienia
    towaru i opłacenia ceny i kosztów przesyłki, w ramach udzielonego mu przez tego klienta
    pełnomocnictwa, pozostają bez znaczenia na gruncie przepisów podatku od towarów i
    usług. Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie uzależniają kwalifikacji danej
    dostawy/nabycia od treści zawartej przez strony umowy (regulaminu), lecz odnoszą się do

    rzeczywiście zaistniałych zdarzeń gospodarczych. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt
    niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca
    dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów, dochodzi do dostawy towarów w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Ad. 2
    Stosownie do art. 2 pkt 22b ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży na odległość towarów importowanych (SOTI), rozumie się przez to dostawę
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym
    wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z
    terytorium państwa trzeciego do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego, który
    jest: a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą
    podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9. lub b) podatnikiem
    podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym
    mowa w art. 9, lub c) podmiotem niebędącym podatnikiem pod warunkiem, że
    dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami, o których mowa w
    art. 22 ust. 1 pkt 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy uczestniczy on w transakcji, która spełnia warunki pozwalające na
    uznanie jej za sprzedaż na odległość towarów importowanych, ponieważ towary są
    transportowane/wysyłane przez dostawcę (sprzedawcę z Chin), dostawa następuje z
    terytorium Państwa trzeciego (Chiny) na terytorium Polski (państwa członkowskiego UE), a
    nabywcą jest konsument (podmiot niebędący podatnikiem VAT).
    Jednocześnie art. 7a ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku, gdy podatnik ułatwia,
    poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma, platforma handlowa,
    portal lub podobne środki, zwanego dalej "interfejsem elektronicznym", sprzedaż na
    odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej
    nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro,
    uznaje się, że podatnik ten samodzielnie otrzymał towary i dokonał ich dostawy. Przepis
    ten przyjmuje pewnego rodzaju fikcję prawną, zgodnie z którą po spełnieniu
    wymienionych w nim warunków świadczenie podatnika ułatwiającego sprzedaż na
    odległość towarów importowanych należy uznać za dostawę towarów.
    Warunki te są spełnione, jeśli podatnik przy pomocy interfejsu elektronicznego ułatwia
    sprzedaż na odległość towarów importowanych oraz wartość przesyłki w złotych polskich
    nie przekracza równowartości 150 euro. Interfejs elektroniczny powinien być rozumiany
    jako szeroki koncept, który pozwala dwóm niezależnym systemom lub systemowi oraz
    użytkownikowi końcowemu komunikować się za pomocą urządzenia lub programu.
    Interfejs elektroniczny może obejmować stronę internetową, portal, bramę sieciową,
    sklep internetowy, interfejs programowania aplikacji (API) itp. Zatem strona internetowa
    prowadzona przez Wnioskodawcę powinna być uznana za interfejs elektroniczny. Przez
    ułatwianie, o którym mowa w przepisie powyżej, rozumie się ułatwianie w rozumieniu art.
    5b rozporządzenia 282/2011. Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia
    15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w art. 5b stanowi, że do celów
    stosowania art. 14a dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednika art. 7a ust. 1 ustawy o VAT)
    termin "ułatwia" oznacza korzystanie z interfejsu elektronicznego w celu umożliwienia
    nawiązania kontaktu pomiędzy nabywcą a dostawcą, który oferuje towary na sprzedaż
    poprzez interfejs elektroniczny, co skutkuje dostawą towarów poprzez ten interfejs
    elektroniczny.
    Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT),
    polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego
    wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw.

    dostawców bazowych: samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci
    przyjęcia, że ma miejsce dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a
    operatorem interfejsu elektronicznego) oraz dokonał dostawy tych towarów (fikcja
    prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do dostawy towarów B2C pomiędzy
    operatorem interfejsu elektronicznego a ostatecznym nabywcą tych towarów, tj.
    konsumentem, który faktycznie nabywa te towary).
    Jednakże podatnik nie ułatwia dostawy towarów, jeżeli spełnione są wszystkie następujące
    warunki: podatnik ten nie określa, bezpośrednio ani pośrednio, żadnych warunków, na
    których dokonywana jest dostawa towarów; podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani
    pośrednio, udziału w zatwierdzaniu obciążenia nabywcy w związku z dokonywaną
    płatnością; podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w procesie
    zamawiania lub dostarczania towarów.
    Artykuł 14a dyrektywy 2006/112/WE nie ma zastosowania do podatnika, który wykonuje
    tylko jedną z następujących czynności: przetwarzanie płatności w związku z dostawą
    towarów; oferowanie lub reklamowanie towarów; przekierowywanie lub przenoszenie
    nabywców do innych interfejsów elektronicznych, poprzez które towary są oferowane na
    sprzedaż, bez jakiegokolwiek dalszego udziału w dostawie tych towarów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, z przedstawionego opisu wynika, że pośredniczy on w
    nawiązaniu kontaktu pomiędzy klientem a sprzedawcą. W tym celu Wnioskodawca
    wystawia ofertę zakupu towaru od sprzedawcy z kraju trzeciego na własnej stronie
    internetowej, zajmuje się promocją i reklamą oferowanych towarów, przyjmuje
    zamówienie od klienta, przetwarza i przekazuje płatność, przekazuje sprzedawcy (za
    pośrednictwem platformy sprzedażowej) zamówienie oraz wszystkie dane klienta
    niezbędne do wysyłki towaru, a wartość przesyłki nie przekracza równowartości w złotych
    polskich kwoty 150 euro.
    W związku z powyższym uznać należy, że Wnioskodawca jest podmiotem ułatwiającym
    poprzez użycie interfejsu elektronicznego sprzedaż na odległość towarów importowanych
    w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty
    odpowiadającej równowartości 150 euro. W związku z tym, w wyniku przyjętej fikcji
    prawnej, Wnioskodawca będzie traktowany jako podatnik VAT, który dokonuje dostawy
    towarów na rzecz ostatecznego (faktycznego) nabywcy. Na potrzeby podatku VAT należy
    bowiem przyjąć, że Wnioskodawca nabędzie towary od właściwego (bazowego) dostawcy,
    a następnie sprzeda je nabywcy (konsumentowi).
    Ponadto ze względu na to, że ostateczny nabywca (konsument) składa zamówienie za
    pomocą strony internetowej Wnioskodawcy (a nie zagranicznych serwisów aukcyjnych, na
    których prezentowane są towary oferowane przez sprzedawców z krajów trzecich), należy
    przyjąć, że właśnie strona internetowa Wnioskodawcy będzie objęta tzw. reżimem
    uznanego dostawcy. Zatem, zdaniem Wnioskodawcy będzie on podatnikiem ułatwiającym
    dokonanie dostawy towarów (sprzedaży na odległość towarów importowanych) poprzez
    użycie interfejsu elektronicznego, stosownie do art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.
    Analogicznie stanowisko zostało wyrażone w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 4 kwietnia
    2022 r. nr 0114-KDIP1- 2.4012.54.2022.2.RM.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy dostawa towarów dokonywana na rzecz konsumentów nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    Odnosząc się do ustalenia miejsca opodatkowania dokonywanych transakcji należy
    wskazać, że w przypadku sprzedaży na odległość towarów importowanych (SOTI), miejsce
    dostawy towarów uzależnione jest od miejsca dopuszczenia towarów do obrotu w Unii
    Europejskiej (państwa importu) oraz od miejsca przeznaczenia tych towarów. Miejscem
    dostawy sprzedaży na odległość towarów importowanych jest miejsce zakończenia wysyłki
    lub transportu towarów (kraj przeznaczenia).

    Zasada ta ma zastosowanie w następujących przypadkach, jeżeli towary są importowane
    na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż to, w którym kończy się wysyłka lub
    transport towarów (art. 22 ust. 1 pkt 1b ustawy), czyli gdy państwo importu nie jest
    państwem przeznaczenia towarów; jeżeli towary są importowane na terytorium państwa
    członkowskiego w którym kończy się wysyłka lub transport towarów, pod warunkiem że
    podatek VAT należny z tytułu sprzedaży na odległość towarów importowanych ma zostać
    zadeklarowany w procedurze IOSS (art. 22 ust. 1 pkt 1c ustawy). Państwo importu jest
    równocześnie państwem przeznaczenia towarów
    Wnioskodawca nie jest i nie będzie zarejestrowany w procedurze importu One-Stop Shop
    (IOSS). Wartość towarów nabywanych przez klientów nie przekroczy wyrażonej w złotych
    kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro. Przy tym, państwem importu będzie
    państwo zakończenia wysyłki towarów, tj. Polska.
    Zatem przepisy, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 b i 1c ustawy, nie będą miały
    zastosowania w analizowanej sprawie, gdyż w tym przypadku kraj importu jest państwem
    przeznaczenia towarów, a podatek VAT nie będzie rozliczany przez Wnioskodawcę w
    szczególnej procedurze dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych IOSS.
    Jednocześnie natęży wskazać, że w analizowanym przypadku me znajdą zastosowana
    przepisy art. 22 ust. 22d ustawy. Wskazane przepisy dotyczące alokacji transportu w
    dostawach łańcuchowych nie mają bowiem zastosowania do dostaw towarów objętych
    reżimem tzw. uznanego dostawcy określonym w art. 7a ust. 1 i 2 ustawy. Powyższe wynika
    z faktu, że do takich transakcji zastosowanie ma szczególna zasada przypisania
    transportu, zgodnie z którą wysyłka lub transport towarów są przyporządkowane
    dostawie dokonanej przez podatnika, który ułatwia dostawę towarów poprzez użycie
    interfejsu elektronicznego
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy stwierdzić, że transakcje wskazane we wniosku nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT w Polsce. Miejscem dostawy towarów dokonywanych przez
    Wnioskodawcę jest terytorium poza UE.
    Ad 4
    W związku z tym, że dostawy towarów dokonywane przez Wnioskodawcę nie podlegają
    opodatkowaniu VAT w Polsce, wartości takiej sprzedaży nie należy wliczać do limitu
    zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o VAT.
    Powyższe wynika z tego, że zgodnie z art. 113 ust. 1 zwalnia się od podatku sprzedaż
    dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w
    poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się
    kwoty podatku.
    Z kolei stosownie do art. 2 pkt 22 przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem, skoro dostawa towarów dokonywana
    przez Wnioskodawcę nie jest dostawą towarów na terytorium kraju, nie wlicza się do
    limitu zwolnienia z VAT.
    Reasumując, nawet osiągnięcie przez Wnioskodawcę obrotu ponad 200 000 zł nie
    spowoduje obowiązku rejestracji jako podatnik VAT czynny
    Ad. 4
    W związku z tym, że dostawy towarów dokonywane przez Wnioskodawcę nie podlegają
    opodatkowaniu VAT w Polsce, wartości takiej sprzedaży nie należy wliczać do limitu
    zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o VAT.

    Powyższe wynika z tego, że zgodnie z art 113 ust. 1 zwalnia się od podatku sprzedaż
    dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w
    poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się
    kwoty podatku.
    Z kolei stosownie do art. 2 pkt 22 przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem, skoro dostawa towarów dokonywana
    przez Wnioskodawcę nie jest dostawą towarów na terytorium kraju, nie wlicza się do
    limitu zwolnienia z VAT.
    Reasumując, nawet osiągnięcie przez Wnioskodawcę obrotu ponad 200 000 zł nie
    spowoduje obowiązku rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    Ad. 5
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku dobrowolnej rejestracji jako podatnik VAT czynny,
    Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z dokonywaną dostawą poza terytorium kraju.
    Powyższe wynika z konstrukcji art. 86 ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik ma
    również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o
    której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą: dostawy
    towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te
    mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a
    podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi
    czynnościami.
    Zatem, podatnik zachowuje prawo do odliczenia w przypadku nabycia towarów i usług,
    które dotyczą dostaw towarów dokonanych poza terytorium kraju, gdyby te kwoty mogły
    być odliczone, gdyby czynności były dokonane na terytorium kraju.
    Przedmiotem dostawy towarów dokonywanych przez Wnioskodawcę jest odzież, której
    dostawa w Polsce podlegałaby opodatkowaniu stawką 23%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania opisanej transakcji za dostawę towarów,
    - nieprawidłowe – w zakresie uznania Państwa za podmiot, o którym mowa w art. 7a
      ustawy o VAT,
    - prawidłowe – w zakresie określenia miejsca opodatkowania dostawy towarów,
    - prawidłowe – w zakresie niewliczenia do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy
      o VAT, wartości sprzedaży, której miejsce opodatkowania znajduje się poza
      terytorium kraju.
    - prawidłowe – w zakresie prawa do odliczania podatku naliczonego od wydatków
      poniesionych w związku z opisaną sprzedażą opodatkowaną, w przypadku
      dobrowolnej rejestracji jako czynnego podatnika VAT.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą
    inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie
    odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności,
    stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7
    ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa
    własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można
    interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności
    ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ
    „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy
    o podatku od towarów i usług.
    Z treści powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że świadczenie usług
    co do zasady podlega opodatkowaniu wówczas, gdy jest wykonywane odpłatnie. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania
    tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy przy tym podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dana usługa podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Na mocy przepisu art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22b ustawy:
      Przez sprzedaż na odległość towarów importowanych rozumie się dostawę towarów
      wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy,
      gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z

      terytorium państwa trzeciego do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego,
      który jest:
      a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego
        wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      c) podmiotem niebędącym podatnikiem
      - pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani
      towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    Jak stanowi art. 5a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz.U. UE L 77 z 23 marca 2011, s. 1, ze zm.;
    dalej jako: „rozporządzenie 282/2011”):
      Do celów stosowania art. 14 ust. 4 dyrektywy 2006/112/WE uznaje się, że towary
      zostały wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym
      gdy dostawca uczestniczy pośrednio w wysyłce lub transporcie towarów, w
      szczególności w następujących przypadkach:
      a) w przypadku gdy dostawca zleca podwykonanie wysyłki lub transportu towarów
        osobie trzeciej, która dostarcza towary nabywcy;
      b) w przypadku gdy wysyłka lub transport towarów dokonywane są przez osobę
        trzecią, ale dostawca ponosi całkowitą lub częściową odpowiedzialność za
        dostarczenie towarów nabywcy;
      c) w przypadku gdy dostawca wystawia fakturę i pobiera od nabywcy opłaty za
        transport lub wysyłkę, a następnie przekazuje je osobie trzeciej, która organizuje
        wysyłkę lub transport towarów;
      d) w przypadku gdy dostawca zachęca nabywcę w dowolny sposób do skorzystania z
        usług w zakresie dostarczania towarów świadczonych przez osobę trzecią,
        umożliwia kontakt nabywcy i osoby trzeciej lub przekazuje w inny sposób tej
        osobie informacje niezbędne do dostarczenia towarów nabywcy.
      Towarów nie uważa się jednak za wysłane lub przetransportowane przez dostawcę
      lub na jego rzecz, w przypadku gdy nabywca transportuje te towary samodzielnie lub
      z udziałem osoby trzeciej organizuje dostarczanie tych towarów, a dostawca nie
      bierze udziału bezpośrednio ani pośrednio w organizacji lub pomocy w organizacji
      wysyłki lub transportu tych towarów.
    Jak wynika z art. 7a ustawy:
      1. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
        takiego jak platforma, platforma handlowa, portal lub podobne środki, zwanego
        dalej „interfejsem elektronicznym”, sprzedaż na odległość towarów
        importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej
        wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, uznaje się,
        że podatnik ten samodzielnie otrzymał towary i dokonał ich dostawy.
      2. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
        dokonanie na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego
        siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
      2) dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem
      - uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, samodzielnie otrzymał towary i
      dokonał ich dostawy.

      3. Przez ułatwianie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się ułatwianie w rozumieniu
        art. 5b rozporządzenia 282/2011.
    W art. 7a ust. 1 i 2 ustawy zaimplementowano swego rodzaju fikcję prawną, która w
    istocie prowadzi do przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu
    określonych dostaw towarów na podatników prowadzących działalność gospodarczą
    związaną z posiadaniem, prowadzeniem czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi.
    Regulacje obejmują swoim zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy
    ułatwiają dokonywanie określonych dostaw towarów, niezależnie od tego czy posiadają
    oni siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium UE, czy na terytorium państwa trzeciego.
    Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT),
    polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego
    wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw.
    dostawców bazowych:
    · samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci przyjęcia, że ma miejsce
      dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a operatorem interfejsu
      elektronicznego) oraz
    · dokonał dostawy tych towarów (fikcja prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do
      dostawy towarów B2C pomiędzy operatorem interfejsu elektronicznego a ostatecznym
      nabywcą tych towarów, tj. konsumentem, który faktycznie nabywa te towary).
    Jak wskazano w art. 5b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania art. 14a dyrektywy 2006/112/WE termin »ułatwia« oznacza
      korzystanie z interfejsu elektronicznego w celu umożliwienia nawiązania kontaktu
      pomiędzy nabywcą a dostawcą, który oferuje towary na sprzedaż poprzez interfejs
      elektroniczny, co skutkuje dostawą towarów poprzez ten interfejs elektroniczny.
      Jednakże podatnik nie ułatwia dostawy towarów, jeżeli spełnione są wszystkie
      następujące warunki:
      a) podatnik ten nie określa, bezpośrednio ani pośrednio, żadnych warunków, na
        których dokonywana jest dostawa towarów;
      b) podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w zatwierdzaniu
        obciążenia nabywcy w związku z dokonywaną płatnością;
      c) podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w procesie
        zamawiania lub dostarczania towarów.
      Art. 14a dyrektywy 2006/112/WE nie ma zastosowania do podatnika, który wykonuje
      tylko jedną z następujących czynności:
      a) przetwarzanie płatności w związku z dostawą towarów;
      b) oferowanie lub reklamowanie towarów;
      c) przekierowywanie lub przenoszenie nabywców do innych interfejsów
        elektronicznych, poprzez które towary są oferowane na sprzedaż, bez
        jakiegokolwiek dalszego udziału
        w dostawie tych towarów.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

      1b) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki
        lub transportu towarów do nabywcy - miejsce, w którym towary znajdują się w
        momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy;
      1c) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
        członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy -
        terytorium tego państwa członkowskiego, pod warunkiem że podatek lub
        podatek od wartości dodanej z tytułu dostawy tych towarów ma zostać
        zadeklarowany w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale
        9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2. W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
      lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w
      kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium
      innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są
      przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy
      w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie
      albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Zgodnie z art. 22 ust. 3a ustawy:
      W przypadku dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, wysyłka lub
      transport tych towarów są przyporządkowane dostawie towarów dokonanej przez
      podatnika, który ułatwia dostawę towarów.

    Jak wskazuje powyższy przepis, w przypadku dostaw towarów, o których mowa w art. 7a
    ust. 1 i 2 ustawy, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane dostawie
    towarów dokonanej przez podatnika, który ułatwia poprzez użycie interfejsu
    elektronicznego dostawę towarów. Oznacza to, że tzw. dostawa ruchoma jest przypisana
    do „fikcyjnej” dostawy dokonywanej przez operatora interfejsu elektronicznego na rzecz
    finalnego odbiorcy towarów (transakcje pomiędzy podmiotami gospodarczymi a klientami
    indywidualnymi; dalej jako: „B2C”). W konsekwencji „fikcyjna” dostawa dokonywana przez
    dostawcę bazowego na rzecz operatora interfejsu elektronicznego (transakcje pomiędzy
    podmiotami gospodarczymi; dalej jako: „B2B”) będzie dostawą „nieruchomą”, podlegającą
    opodatkowaniu w miejscu, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. A zatem w
    przypadku gdy platforma ułatwia sprzedaż na odległość towarów importowanych (dalej
    jako: „SOTI”) w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej 150 euro, „fikcyjna”
    dostawa B2B nie będzie podlegała VAT w UE, gdyż w momencie dostawy towary będące
    przedmiotem tej dostawy znajdują się w państwie trzecim lub na terytorium trzecim,
    z którego są wysyłane/transportowane do nabywcy w UE.
    Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:
      Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.
      7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz
      przez tego podatnika.
    Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Przechodząc do kwestii objętych zakresem pytania nr 1 wskazać należy, że transakcja
    opisana przez Państwa stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pomimo zamieszczania w regulaminie Państwa strony internetowej informacji o
    pośrednictwie w handlu i działania na podstawie pełnomocnictwa, transakcja, o której
    mowa we wniosku nie stanowi świadczenia usług. Czynności wykonywane przez Państwa
    w ramach prowadzonej działalności wypełniają znamiona handlu towarami, a nie
    znamiona świadczenia usług. Przedmiotem nabycia przez klientów są towary wybierane
    przez Państwa, oferowane na Państwa stronie na internetowej. Na podstawie udzielonego
    pełnomocnictwa, dokonują Państwo w imieniu i na rzecz klienta zamówień towaru od
    sprzedawcy oraz uiszcza opłaty związane ze sprowadzeniem towaru do klienta.
    Zamawiając towar u Sprzedawcy podają Państwo dane bezpośrednio klienta, a nie swoje,
    które są danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów. Opisana sekwencja
    czynności podejmowanych przez Państwa w relacji z klientem składającym zamówienie
    wskazuje, że Państwo nabywają prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, a prawo
    to przechodzi na klientów z chwilą złożenia zamówienia u Sprzedawcy. Kluczowy jest fakt
    przeniesienia przez Państwa prawa do dysponowania towarem jak właściciel oraz
    zasadniczy cel nabycia świadczenia – jak wynika z opisu sprawy, klienci zainteresowani są
    nabyciem konkretnego towaru oferowanego na Państwa stronie internetowej.
    Z wniosku wynika także, że przejmują Państwo niektóre z obowiązków, wynikających z
    przepisów prawa polskiego, ciążących na sprzedawcach towarów:
      - udzielają Państwo Klientowi niezbędnych informacji jak również koordynują proces w
        zakresie prawa do odstąpienia od umowy sprzedaży,
      - przeprowadzają i rozpoznają Państwo postępowanie reklamacyjne dotyczące towaru,

      - ponoszą Państwo odpowiedzialność tytułem niezgodności towaru z umową,
      - dostarczają Państwo na życzenie klienta instrukcję użytkowania towaru, oraz wszelkie
        niezbędne dokumenty związane z towarem w języku polskim.
    Ponadto, w ciągu 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia o zwrocie towaru, jeśli w tym
    czasie Państwo otrzymają dowód potwierdzający jego odesłanie na adres Sprzedawcy lub
    gdy nastąpi już zwrotne otrzymanie towaru przez Sprzedawcę, zwracają Państwo
    Klientowi dokonane przez niego płatności, tj. sumę kwoty, która została przekazana
    Sprzedawcy oraz prowizję.
    Zauważyć należy, że – co do zasady – to na sprzedawcy ciąży odpowiedzialność z tytułu
    rękojmi za wady, a nie na podmiocie pośredniczącym. Tak więc Państwa zaangażowanie w
    postępowanie reklamacyjne lub dotyczące zwrotu towaru, również wskazuje, że to
    Państwo pełnią rolę sprzedawcy, który przenosi prawo do rozporządzania towarem jak
    właściciel na klienta. Wzajemne relacje między sprzedawcą z kraju trzeciego a Państwem
    nie pozwalają uznać Państwa za podmiot ułatwiający sprzedaż, tylko podmiot, który
    dokonuje dostawy towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.
    Mając na względzie okoliczności analizowanej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych
    czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego
    na Państwa stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany klientowi
    (ostatecznemu nabywcy), a Państwo przenoszą na klienta prawo do dysponowania
    towarem jak właściciel, świadczenie to stanowi dostawę towarów dla celów podatku od
    towarów i usług. Czynności podejmowane przez Państwa w celu zrealizowania
    zamówienia nie stanowią dla klienta celu samego w sobie – klient jest zainteresowany
    nabyciem konkretnego produktu.
    W tym miejscu wskazać należy, że w prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody
    umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach
    wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa
    podatkowego. Oznacza to, że ustawodawca nie ingeruje w sferę podejmowanych przez
    podatników decyzji w zakresie konstruowania umów cywilnoprawnych, jednakże umowy
    te nie mogą zmieniać obowiązków jakie wynikają z prawa podatkowego. Kwestia
    sformułowania umowy (regulaminu) z klientem, określenia rodzaju wykonywanych
    czynności, ustalenia sposobu wynagrodzenia za wszystkie przewidziane umową
    (regulaminem) i wykonane czynności, nie może wywoływać skutków na gruncie
    podatkowym.
    Zatem fakt przedstawienia przez Państwa klientowi regulaminu strony internetowej do
    akceptacji, w treści którego określają siebie Państwo jako pośrednika dokonującego
    czynności w imieniu klienta, pozostaje bez znaczenia na gruncie przepisów podatku od
    towarów i usług. Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie uzależniają
    kwalifikacji danej dostawy/nabycia od treści zawartej przez strony umowy (regulaminu),
    lecz odnoszą się do rzeczywiście zaistniałych zdarzeń gospodarczych.
    Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez
    Państwa na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art.
    7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Kolejno odnosząc się do kwestii objętych zakresem pytania nr 2 wskazać należy, że
    transakcja dostawy od sprzedawcy z krajów trzecich do Państwa ma charakter relacji
    właściwej dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który sprzedaje na rzecz
    innego podatnika (B2B), a stroną transakcji są Państwo, a nie Państwa klient. Zamówienie
    towarów u sprzedawcy z krajów trzecich składają Państwo, a nie klient. Zatem te
    wzajemne relacje nie pozwalają uznać Państwa za podmiot ułatwiający sprzedaż, tylko za
    podmiot, który dokonuje sprzedaży w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.

    Mając zatem na uwadze zawarte w interpretacji wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcie w
    zakresie zadanego pytania nr 1, zauważyć należy, że w analizowanej sprawie nie znajdą
    zastosowania przepisy wynikające z art. 7a ustawy. W związku z powyższym nie można
    uznać Państwa za podmiot ułatwiający dostawę towarów poprzez użycie interfejsu
    elektronicznego, w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    nieprawidłowe.
    W odniesieniu natomiast do kwestii objętych zakresem pytania nr 3 wskazać należy, że w
    przypadku sprzedaży na odległość towarów importowanych (SOTI), miejsce dostawy
    towarów uzależnione jest od miejsca dopuszczenia towarów do obrotu w Unii
    Europejskiej (państwa importu) oraz od miejsca przeznaczenia tych towarów.
    Miejscem dostawy sprzedaży na odległość towarów importowanych jest miejsce
    zakończenia wysyłki lub transportu towarów (kraj przeznaczenia). Zasada ta ma
    zastosowanie w następujących przypadkach:
    a) jeżeli towary są importowane na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż to,
      w którym kończy się wysyłka lub transport towarów (art. 22 ust. 1 pkt 1b ustawy), czyli
      gdy państwo importu nie jest państwem przeznaczenia towarów;
    b) jeżeli towary są importowane na terytorium państwa członkowskiego, w którym kończy
      się wysyłka lub transport towarów, pod warunkiem, że podatek VAT należny z tytułu
      sprzedaży na odległość towarów importowanych ma zostać zadeklarowany w
      procedurze IOSS (art. 22 ust. 1 pkt 1c ustawy). Państwo importu jest równocześnie
      państwem przeznaczenia towarów.
    Z opisu sprawy wynika, że nie są i nie planują Państwo być zarejestrowani do procedury
    szczególnej IOSS. Zatem przepisy, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c, nie będą
    miały zastosowania, gdyż w takim przypadku kraj importu jest państwem przeznaczenia, a
    podatek VAT nie będzie rozliczany przez Państwa w szczególnej procedurze dotyczącej
    sprzedaży na odległość towarów importowanych tzn. IOSS. Wypełnienie formalności
    celnych związanych z importem towaru nie będzie spoczywać na Państwu. Towary trafią
    do Klienta bezpośrednio z kraju trzeciego, głównie Chin. W takim przypadku transakcję
    dostawy przez Państwa towarów na rzecz Klienta, należy uznać – zgodnie z art. 22 ust. 1
    pkt 1 ustawy – za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, a zatem na
    terytorium państwa trzeciego.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, w związku z obowiązującymi
    przepisami prawa należy stwierdzić, że transakcja objęta zapytaniem nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. W konsekwencji
    miejsce opodatkowania realizowanych przez Państwa dostaw towarów znajduje się poza
    terytorium UE.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii objętych zakresem pytania nr 4 przytoczyć należy art. 113 ust. 1
    ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
        ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
        dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Podstawowym elementem dla prawidłowego opodatkowania podatkiem VAT oraz
    konsekwencji wliczania wartości danych czynności do limitu sprzedaży, o którym mowa
    w art. 113 ust. 1 ustawy, jest zgodne z przepisami prawa ustalenie miejsca
    opodatkowania transakcji. Jeżeli miejsce opodatkowania transakcji zostanie określone
    na terytorium Polski, do transakcji tej mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług, a wówczas sprzedaż będzie wliczana do limitu zwolnienia, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Jeżeli natomiast miejscem opodatkowania jest inne
    państwo, do opodatkowania tej transakcji ma zasadniczo zastosowanie reżim
    podatkowy obowiązujący w tym innym państwie i tej sprzedaży podatnik nie
    uwzględnia w ww. limicie. Powyższe odnosi się także do sprzedaży na odległość
    towarów importowanych i w przypadku, gdy sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem na terytorium kraju, to wartości sprzedaży na odległość towarów
    importowanych nie wlicza się do limitu sprzedaży wskazanego w art. 113 ust. 1, co
    wynika z art. 113 ust. 2 pkt 1a ustawy.
    Skoro więc miejscem opodatkowania transakcji dostawy przez Państwa towarów na
    rzecz klientów nie jest Polska, to tej sprzedaży (wartości sprzedaży wynikającej z
    dostawy towarów na rzecz tych klientów) nie uwzględnia się w limicie zwolnienia, o
    którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem w przypadku, gdy sprzedaż, w związku z
    transakcjami będącymi przedmiotem wniosku, przekroczy limit, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy, nie będą Państwo zobowiązani do rejestracji jako podatnik VAT
    czynny, zgodnie z art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym nie powinni Państwo wliczać sprzedaży, której miejsce
    opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju, do limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do

    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 86 ust. 8 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą:
      1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju,
        innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1
        , jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na
        terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek
        odliczonego podatku z tymi czynnościami;
      2) (uchylony)
      3) dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów lub świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju,
    a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium kraju jest, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    W odniesieniu do wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 5 należy wskazać, że w sytuacji
    gdy dobrowolnie zarejestrują się Państwo jako podatnik VAT czynny, w analizowanej
    sprawie zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Odliczeniu będzie podlegać
    podatek VAT naliczony związany z zakupem towarów i usług wykorzystywanych następnie
    do czynności dostawy towarów na rzecz Klienta, której, jak wskazałem wcześniej,
    miejscem świadczenia będzie terytorium kraju trzeciego, pod warunkiem, że będą
    Państwo posiadać dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z
    czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Jednocześnie podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa
    podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania

    podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się
    wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa
    podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Państwa. Tut. Organ
    informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w
    przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.