Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.304.2017.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-17
Teza: Czy umorzona przez Wnioskodawcę, kwota odsetek za zwłokę naliczona od nienależnie wypłaconej refundacji stanowi u osób fizycznych nieprowadzących obecnie działalności gospodarczej przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem oraz czy powstaje obowiązek sporządzania informacji PIT-8C przez Wnioskodawcę?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; obowiązek-obowiązek płatnika; umorzenie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2017 r. (data wpływu 19 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wystawienia informacji PIT-8C – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 27 sierpnia 1993 r. pomiędzy Wojewódzkim Ośrodkiem d/s Zatrudnienia i Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych Wojewódzkiego Urzędu Pracy a pracodawcą zostało zawarte porozumienie w sprawie utworzenia miejsc pracy i zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz zwrotu ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych niektórych kosztów z tym związanych.

Ponieważ pracodawca nie dotrzymał postanowień zawartych w powyższej umowie, została ona wypowiedziana, a pracodawca został wezwany do zwrotu wypłaconych środków wraz z odsetkami i kosztami postępowania. Z uwagi na brak spłaty w sprawie zapadł wyrok Sądu Okręgowego I Wydział Cywilny w dniu 6 listopada 2012 r.

Zgodnie z wnioskiem pracodawcy dotyczącym umorzenia odsetek i rozłożenia na raty należności głównej i powstałych kosztów, w dniu 11 października 2013 r. Prezydent Miasta wydał na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814) oraz art. 49f ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2046 ze zm.), decyzję orzekającą o odsetkach ustawowych. W treści decyzji zapisano, iż umorzenie odsetek ustawowych od należności głównej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nastąpi pod warunkiem spłaty przez dłużnika należności głównej wraz z kosztami postępowania egzekucyjnego.

Zwracając się z wnioskiem o powyższe umorzenie oraz dokonując spłaty należności głównej i kosztów pozostałych dłużnik nie prowadził już działalności gospodarczej (osoba była zatrudniona na umowę o pracę a następnie otrzymała emeryturę, którą pobiera do chwili obecnej).

W związku z dokonaniem całkowitej spłaty zadłużenia należności głównej i kosztów pozostałych w 2017 r., zgodnie z powyższą decyzją dłużnikowi zostało dokonane umorzenie odsetek.

W interpretacji indywidualnej IBPB-2-1/4511-243/16/HK z dnia 26 lipca 2016 r. wydanej przez Ministra Finansów organ upoważniony do wydawania interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że wnioskodawca dokonując umorzenia kwoty odsetek za zwłokę naliczonych od nienależnie wypłaconych refundacji oraz nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych, a także kosztów upomnienia i innych kosztów związanych z egzekucją należności, osobom, które w momencie otrzymania tychże świadczeń prowadziły działalność gospodarczą i świadczenia te zostały przyznane w związku z uprzednio prowadzoną działalnością gospodarczą, to powyższy przychód - pomimo, że te osoby fizyczne obecnie nie prowadzą działalności gospodarczej - jest przychodem z działalności gospodarczej. W takiej sytuacji wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek z tego tytułu, bowiem opodatkowanie przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza jest obowiązkiem osoby fizycznej, która osiągnęła ten przychód. Wnioskodawca tym samym w takich sytuacjach nie będzie zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C.

Powyższa interpretacja indywidualna dotyczy środków wypłaconych z Funduszu Pracy, natomiast sprawa, w której Wnioskodawca występuje o wydanie interpretacji indywidulanej dotyczy środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych niemniej jednak środki udzielane w ramach PFRON, są przyznawane i rozliczane na podobnych zasadach jak środki z Funduszu Pracy.

Nie powinien mieć znaczenia fakt komu umarzana jest należność, tylko kto otrzymał refundację czy świadczenie, tj. jeżeli refundację otrzymał przedsiębiorca, pracodawca czy środki na podjęcie działalności gospodarczej bezrobotny - przyszły przedsiębiorca, to umorzoną należność powinien rozliczyć jako przychód z działalności gospodarczej i wtedy Wnioskodawca nie wystawia informacji PIT-8C niezależnie od faktu prowadzenia działalności gospodarczej w dniu umorzenia należności Funduszu Pracy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy umorzona przez Wnioskodawcę, na podstawie art. 49f ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz decyzji Prezydenta Miasta, kwota odsetek za zwłokę naliczona od nienależnie wypłaconej refundacji stanowi u osób fizycznych nieprowadzących obecnie działalności gospodarczej przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem oraz czy powstaje obowiązek sporządzania informacji PIT-8C przez Wnioskodawcę?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl zasady, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, należałoby uznać, że umorzone kwoty odsetek za zwłokę naliczone od nienależnie wypłaconych refundacji oraz nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych, a także kosztów upomnienia i innych kosztów związanych z egzekucją, dla przedsiębiorców pracodawcy, osoby fizycznej - bezrobotnego stanowią przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast Wnioskodawca nie jest zobowiązany wystawić informacji PIT-8C w przypadku, gdy umorzenie kosztów ubocznych (odsetek) dotyczy przedsiębiorców, pracodawców czy bezrobotnych, którzy otrzymali środki na podjęcie działalności gospodarczej, ponieważ refundację otrzymał przedsiębiorca, pracodawca to kwota umorzenia należności z tytułu odsetek powinna zostać zaliczona do przychodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Nie powinien mieć znaczenia fakt komu umarzana jest należność, tylko kto otrzymał refundację czy świadczenie, tj. jeżeli refundację z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych otrzymał przedsiębiorca, pracodawca, to umorzoną należność powinien rozliczyć jako przychód z działalności gospodarczej nienależnie od faktu, że w dniu umorzenia należności (odsetek) tej działalności już nie prowadzi. Natomiast Wnioskodawca w tej sytuacji nie powinien wystawiać informacji PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 3 wymieniono pozarolniczą działalność gospodarczą, a w pkt 9 – inne źródła.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednocześnie, w myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jak wynika z treści art. 11 ust. 2b ww. ustawy, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Dodatkowo, w celu uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych, ustawodawca w art. 14 ust. 2 ustawy zawarł katalog przychodów bezpośrednio nie wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej, które zaliczone być powinny właśnie do tego źródła. Wśród nich, o czym stanowi art. 14 ust. 2 pkt 8 wymieniona została wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Z zacytowanych przepisów wynika, że co do zasady wszelkie przysporzenia majątkowe uzyskane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią przychód ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, w dniu 27 sierpnia 1993 r. pomiędzy Wojewódzkim Ośrodkiem d/s Zatrudnienia i Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych Wojewódzkiego Urzędu Pracy a pracodawcą zostało zawarte porozumienie w sprawie utworzenia miejsc pracy i zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz zwrotu ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych niektórych kosztów z tym związanych.

Ponieważ pracodawca nie dotrzymał postanowień zawartych w powyższej umowie, została ona wypowiedziana, a pracodawca został wezwany do zwrotu wypłaconych środków wraz z odsetkami i kosztami postępowania. Z uwagi na brak spłaty w sprawie zapadł wyrok Sądu Okręgowego I Wydział Cywilny w dniu 6 listopada 2012 r.

Zgodnie z wnioskiem pracodawcy dotyczącym umorzenia odsetek i rozłożenia na raty należności głównej i powstałych kosztów, w dniu 11 października 2013 r. Prezydent Miasta wydał na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 49f ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, decyzję orzekającą o odsetkach ustawowych. W treści decyzji zapisano, iż umorzenie odsetek ustawowych od należności głównej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nastąpi pod warunkiem spłaty przez dłużnika należności głównej wraz z kosztami postępowania egzekucyjnego.

Zwracając się z wnioskiem o powyższe umorzenie oraz dokonując spłaty należności głównej i kosztów pozostałych dłużnik nie prowadził już działalności gospodarczej (osoba była zatrudniona na umowę o pracę a następnie otrzymała emeryturę, którą pobiera do chwili obecnej). W związku z dokonaniem całkowitej spłaty zadłużenia należności głównej i kosztów pozostałych w 2017 r., zgodnie z powyższą decyzją dłużnikowi zostało dokonane umorzenie odsetek.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz zacytowane powyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że umorzone przez Wnioskodawcę odsetki, naliczone od nienależnie wypłaconej refundacji, generują po stronie tej osoby fizycznej korzyść majątkową związaną z prowadzoną przez nią wówczas działalnością gospodarczą.

Zatem stanowią dla podatnika – osoby fizycznej, na rzecz której umorzone zostały ww. odsetki – przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, który powinien zostać przez nią opodatkowany według takich zasad, jakie stosowane były przez nią w momencie likwidacji tej działalności. Niewątpliwie bowiem otrzymane zostały one w związku z prowadzoną przez tę osobę działalnością gospodarczą, a przez to mieściły się w definicji przychodu z działalności gospodarczej, wynikającej z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek wystawienia i przesłania podatnikowi oraz właściwemu naczelnikowi urzędowi skarbowego informacji o wysokości osiągniętych przychodów PIT-8C.

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.