Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.269.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Uznanie Kwoty z Porozumienia za wynagrodzenie za czynność
podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
lokal-lokal użytkowy
najem
odszkodowania
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania Kwoty z
    Porozumienia za wynagrodzenie za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzupełnił go Pan pismem z 28 maja 2025 r. (wpływ 28 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, Wynajmującą lokal (najem prywatny). W ramach najmu
    prywatnego jest On zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT.
    Wnioskodawca w 2022 r. zawarł umowę najmu lokalu użytkowego ze spółką z ograniczoną
    odpowiedzialności (Najemcą) zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT. Umowa Najmu
                              2dotyczyła lokalu użytkowego o powierzchni (...) m znajdującego się w (...), (dalej: „Lokal”).
    Umowa Najmu została zawarta na czas określony, tj. na okres (...) lat, począwszy od dnia
    podpisania umowy najmu. Wskazano w niej, iż umowa może zostać rozwiązana z 12
    miesięcznym okresem wypowiedzenia.
    Najemca wykorzystywał Lokal do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z jego
    głównym PKD 86.90.E – pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej
    niesklasyfikowana (punkt pobrań), do dnia (...) listopada 2024 r.
    Wobec rozbieżności w ocenie Stron co do możliwości rozwiązania Umowy najmu zawartej
    na czas oznaczony, z prawem do wypowiedzenia z zachowaniem 12-miesięcznego okresu
    (w ocenie Wynajmującego Najemca nie miał uprawnienia do rozwiązania umowy z
    zachowaniem 12-miesięcznego okresu wypowiedzenia, natomiast w ocenie Najemcy
    umowa została skutecznie rozwiązana z dniem (...) listopada 2024 r.), Wnioskodawca
    (Wynajmujący) i Najemca doszli do porozumienia co do warunków ugody, mającej uchylić
    niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku prawnego oraz aby uchylić spór
    powstały pomiędzy nimi – sporządzono porozumienie, w ramach którego Strony zgodnie
    postanowiły o rozwiązaniu Umowy Najmu od dnia (...) grudnia 2024 r.
    W ramach Porozumienia Strony ustaliły, iż Umowa najmu rozwiązuje się z mocą od dnia
    (...) grudnia 2024 r. i w zawiązku z tym, Najemca zobowiązał się do zapłaty na rzecz
    Wynajmującego (Wnioskodawcy) określonej kwoty (w Porozumieniu określonej jako
    „odszkodowanie”) w celu uchylenia niepewności co do rozstrzygnięcia sporu, który
    powstał pomiędzy stronami umowy najmu.
    Wnioskodawca wskazuje, że Kwota z Porozumienia została ustalona w wyniku
    wzajemnych negocjacji pomiędzy Stronami, w wyniku czego zawarto Porozumienie
    będące przedmiotem złożonego wniosku.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca powziął wątpliwości czy kwota będąca
    przedmiotem porozumienia powinna podlegać opodatkowaniu VAT.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Czy płatność Kwoty z Porozumienia stanowi czynność opodatkowaną (świadczenie usług)
    w rozumieniu ustawy o VAT, wykonaną przez Najemcę na rzecz Wnioskodawcy i wskutek
    tego, czy powinna ona podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?

    Jako przepisy prawa podatkowego wskazał Pan w części E poz. 57 wniosku art. 8 ust. 1
    ustawy.
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Zdaniem Wnioskodawcy, Kwota z Porozumienia otrzymana tytułem odszkodowania w
    związku z wcześniejszym rozwiązaniem Umowy Najmu stanowi odpłatne świadczenie
    usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Według Wnioskodawcy, wynagrodzenie nazwane w porozumieniu jako odszkodowanie
    powinno podlegać opodatkowaniu VAT, bez względu na to, jaką nazwę nadano takiemu
    świadczeniu (najczęściej jest to odszkodowanie). Takie odszkodowanie otrzymane przez
    wynajmującego, czy też generalnie przez usługobiorcę, jest ściśle związane z uzyskaniem
    korzyści w postaci zgody na wcześniejsze rozwiązanie umowy najmu, co stanowi
    wykonanie świadczenia. Zatem, istnieje związek między wypłatą należności a
    świadczeniem wzajemnym. Nie ważne, czy ta zgoda nastąpi w drodze ugody, czy bez niej,
    ale dochodzi tutaj do porozumienia między stronami.
    Wobec powyższego, należy uznać, że mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług
    zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegających opodatkowaniu na ogólnych zasadach
    rozliczania VAT według właściwej stawki dla tego typu usługi. Takie usługi powinny zostać
    udokumentowane fakturą.
    Odszkodowanie znajdzie się poza regulacjami VAT tylko wtedy, gdy tak naprawdę spełnia
    warunki uznania danego świadczenia za odszkodowanie. Do tego konieczny jest brak
    ekwiwalentności świadczeń. Ma to miejsce, przykładowo, gdy skrócenie czasu trwania
    umowy jest spowodowane nie prośbą strony umowy, a jej winą, za co zgodnie z umową
    usługobiorcy należy się odszkodowanie.
    Najemca uważa, że Kwota z Porozumienia stanowi w związku z powyższym
    odszkodowanie niezwiązane ze skróceniem okresu obowiązywania Umowy Najmu, tylko z
    odszkodowaniem za uchylenie sporu, co jest rozbieżne ze stanowiskiem Wnioskodawcy,
    bowiem według Wnioskodawcy Kwota z Porozumienia wynika z zawartego Porozumienia,
    a świadczenie to stanowi płatność z tytułu wcześniejszego rozwiązania Umowy Najmu w
    zamian za umówioną kwotę, w związku z czym stanowi odpłatne świadczenie usługi.
    Opłata wynikająca z zawartego Porozumienia jest, według Wnioskodawcy,
    wynagrodzeniem za zgodę na wcześniejsze rozwiązanie umowy, nie jest rekompensatą za
    szkodę wyrządzoną przez klienta – dlatego podlega opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 ustawy. Pojęcie świadczenia usług ma więc bardzo szeroki zakres.
    Przez świadczenie w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Jednocześnie należy podkreślić, że czynność podlega
    opodatkowaniu, gdy dokonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze
    stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy
    czym związek pomiędzy otrzymaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego tej
    płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć,
    że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE wyrażonym w szeregu orzeczeń (por. C-16/93, C-89/81, C-
    154/80, C-498/99) za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą
    opodatkowaniu, uważane mogą być takie sytuacje, w których istnieje bezpośredni związek
    pomiędzy daną czynnością a otrzymywanym z tytułu tej czynności wynagrodzeniem.
    W orzeczeniu C-154/80 Trybunał stwierdził, że podstawą opodatkowania z tytułu
    wykonania usługi „jest wszystko, co stanowi wynagrodzenie za usługę i że usługa jest tym
    samym opodatkowana tylko, jeżeli istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i otrzymywanym wynagrodzeniem”. Do uznania danej czynności za usługę
    konieczne jest istnienie zidentyfikowanego odbiorcy usługi, beneficjenta danej czynności,
    przy czym aby ustalić zasady opodatkowania danej czynności w zamian za wynagrodzenie,
    niezbędne jest rozstrzygnięcie, czy ta czynność skutkuje uzyskaniem bezpośrednich
    korzyści przez wypłacającego.
    Podsumowując, świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wtedy, gdy jest wykonane odpłatnie oraz gdy pomiędzy świadczącym usługę i jej
    beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w
    ramach którego świadczona jest usługa. Ponadto, pomiędzy świadczoną usługą a
    płatnością otrzymaną w zamian za tę usługę musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2022 r. zawarł Pan umowę najmu lokalu użytkowego ze
    spółką z ograniczoną odpowiedzialności (Najemcą) zarejestrowaną jako czynny podatnik
    VAT. Umowa Najmu została zawarta na czas określony, tj. na okres 5 lat, począwszy od
    dnia podpisania umowy najmu. Wskazano w niej, iż umowa może zostać rozwiązana z 12
    miesięcznym okresem wypowiedzenia. Najemca wykorzystywał Lokal do prowadzenia
    działalności gospodarczej do (...) listopada 2024 r. Wobec rozbieżności w ocenie Stron co
    do możliwości rozwiązania Umowy najmu zawartej na czas oznaczony, z prawem do
    wypowiedzenia z zachowaniem 12-miesięcznego okresu (w ocenie Wynajmującego
    Najemca nie miał uprawnienia do rozwiązania umowy z zachowaniem 12-miesięcznego
    okresu wypowiedzenia, natomiast w ocenie Najemcy umowa została skutecznie
    rozwiązana z dniem (...) listopada 2024 r.), Wynajmujący i Najemca doszli do porozumienia
    co do warunków ugody, mającej uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego
    stosunku prawnego oraz aby uchylić spór powstały pomiędzy nimi – sporządzono
    porozumienie, w ramach którego Strony zgodnie postanowiły o rozwiązaniu Umowy
    Najmu od dnia (...) grudnia 2024 r. W ramach Porozumienia Strony ustaliły, iż Umowa

    najmu rozwiązuje się z mocą od dnia (...) grudnia 2024 r. i w zawiązku z tym, Najemca
    zobowiązał się do zapłaty na rzecz Wynajmującego określonej kwoty w celu uchylenia
    niepewności co do rozstrzygnięcia sporu, który powstał pomiędzy stronami umowy
    najmu. Kwota z Porozumienia została ustalona w wyniku wzajemnych negocjacji pomiędzy
    Stronami, w wyniku czego zawarto Porozumienie.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Kwota z Porozumienia, uiszczona przez Najemcę,
    stanowi wynagrodzenie za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak wskazano wyżej, pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie
    obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się
    od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przy czym, nie
    każde działanie, powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji
    może zostać uznane za usługę podlegającą opodatkowaniu VAT w rozumieniu przepisów
    ustawy VAT. Co do zasady, w orzecznictwie i praktyce organów podatkowych przyjmuje
    się, iż aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie trzy następujące warunki:
    · powinno istnieć określone świadczenie,
    · powinien istnieć bezpośredni beneficjent świadczenia,
    · świadczeniu usługodawcy powinno odpowiadać świadczenie wzajemne ze strony
      nabywcy, tj. beneficjenta świadczenia (wynagrodzenie).
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że mamy do czynienia z transakcją
    ekwiwalentną – świadczenie w zamian za wynagrodzenie określone w odrębnej umowie –
    Porozumieniu. Jak stwierdzono wyżej, świadczeniem jest każde zachowanie polegające na
    działaniu, zaniechaniu działania lub znoszeniu (tolerowaniu) określonej sytuacji lub stanu
    rzeczy.
    Ponadto, aby stwierdzić, że przedmiotowa Kwota z Porozumienia stanowi wynagrodzenie
    za świadczenie usług, a nie rodzaj odszkodowania, należy odwołać się do przepisów
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 361 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
      postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany
      poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    W myśl art. 362 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek
      jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a
      zwłaszcza do stopnia winy obu stron.
    Stosownie do art. 363 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź
      przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy
      pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo
      gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty,
      roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
      § 2. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
      powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
      szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej
      chwili.
    Biorąc pod uwagę wyżej przytoczone przepisy, szkoda polega na nienależytym wykonaniu
    bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, istnieniu adekwatnego związku

    przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem, a szkodą. Istotą odszkodowań nie
    jest płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W takim przypadku nie mamy
    do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczeniem w zamian za wynagrodzenie – co
    oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony
    podatnika. Zapłata ta nie jest też związana ze zobowiązaniem się otrzymującego daną
    kwotę do wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania czynności lub
    tolerowania czynności lub sytuacji.
    Ponadto, należy wskazać na orzeczenie NSA z dnia 7 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 1664
    /12, w którym to wyroku Sąd powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca
    2012 r. sygn. akt III CZP 39/12, cytując ww. uchwałę:
      Kara umowna jest związana z odpowiedzialnością odszkodowawczą za szkodę
      spowodowaną niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania
      niepieniężnego (poszczególnymi przejawami nienależytego wykonania
      zobowiązania). Odstąpienie od umowy nie jest ani nienależytym wykonaniem
      zobowiązania, ani niewykonaniem zobowiązania, lecz wykonaniem przez jedną ze
      stron stosunku obligacyjnego uprawnienia prawnokształtującego, realizowanego na
      podstawie postanowienia zawartego w umowie wzajemnej (art. 395 § 1 i art. 492 k.
      c.), albo wynikającego z przepisów ustawy.
    W świetle powyższego nie można więc uznać, by Kwota z Porozumienia opisana we
    wniosku stanowiła odszkodowanie lub karę umowną. Kwota z Porozumienia, którą
    Najemca wypłacił Panu jako Wynajmującemu, nie wiąże się bowiem z niewykonaniem
    bądź nienależytym wykonaniem zobowiązania.
    Porozumienie zawarte przez Pana z Najemcą ma niewątpliwie charakter zobowiązaniowy
    – Wynajmujący (Pan) zgadza się na wcześniejsze zakończenie Umowy Najmu w zakresie
    wynajmu Lokalu w zamian za otrzymaną od Najemcy Kwotę z Porozumienia.
    W tym miejscu należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega
    konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata (opłata, płatność), co
    wynika wprost z art. 5 ust. 1 ustawy.
    Kwota z Porozumienia, którą Pan otrzymał na podstawie Porozumienia stanowi zatem
    formę zapłaty za umownie uzgodnione działania. Istnieje więc bezpośredni związek
    pomiędzy dokonanym świadczeniem a otrzymanym z tego tytułu wynagrodzeniem. W
    przedmiotowej sprawie mamy zatem do czynienia z transakcją ekwiwalentną –
    świadczeniem w zamian za wynagrodzenie.
    Zatem, wypłatę przez Najemcę określonej Kwoty z Porozumienia z tytułu wcześniejszego
    rozwiązania Umowy Najmu należy traktować jako wynagrodzenie za świadczenie
    wykonywane przez Pana na rzecz Najemcy, co wypełnia wskazaną przesłankę uznania
    czynności wykonywanych przez Pana za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Należy
    zwrócić uwagę, że w przypadku opisanym we wniosku możemy wskazać konkretnego
    beneficjenta tej usługi – Spółkę – który w związku z zaistnieniem określonych okoliczności
    jest zobowiązany do wypłaty ustalonego w umowie wynagrodzenia (Kwoty z
    Porozumienia).
    Podsumowując, stwierdzam, że Kwota z Porozumienia, uiszczona przez Najemcę, stanowi
    wynagrodzenie za wykonanie usługi na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust.
    1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko, zgodnie z którym opłata wynikająca z zawartego
    Porozumienia jest wynagrodzeniem za zgodę na wcześniejsze rozwiązanie umowy, nie jest
    rekompensatą za szkodę wyrządzoną przez klienta – dlatego podlega opodatkowaniu VAT,
    uznałem za prawidłowe.
    Wskazuję jednakże, że świadczenie usług wykonane jest przez Pana na rzecz Najemcy, a
    nie odwrotnie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie sprawy.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności
    kwestii udokumentowania przedmiotowej Kwoty z Porozumienia fakturą.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.