Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.816.2024.7.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na
zakup głośników.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-moment zarachowania kosztów
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22d-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22f-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22f-ust. 3
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22h-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22h-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22i
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22i-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25  października  2024  r.  wpłynął  Pana  wniosek  z  25  października  2024  r.  o  wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19
    grudnia 2024 r. (wpływ 20 grudnia 2024 r.) oraz pismem z 2 stycznia 2025 r. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w której zajmuje się m.
    in. tworzeniem kursów komputerowych i multimedialnych na zlecenie firmy X.
    Wnioskodawca opodatkowuje swoje dochody podatkiem liniowym. Zarejestrowany jest
    jako czynny podatnik VAT.
    Czynności w ramach prowadzonej działalności obejmują pełny proces produkcji tych
    kursów: od pisania scenariuszy, przez montaż i recenzję materiałów, po dodawanie
    multimediów i tworzenie rekwizytów. Finalne nagrania są realizowane przez
    współpracownika, jednak Wnioskodawca odpowiada za techniczną jakość i edycję tych
    materiałów, w tym szczególnie za jakość dźwięku. Wnioskodawca regularnie pracuje z
    dźwiękiem jako integralnym elementem tworzonych kursów. W ostatnim czasie, w ramach
    recenzji klientów, zwracano uwagę na problemy z jakością dźwięku, szczególnie na tzw.
    „szeleszczące głoski”, które przypominają problemy z udźwiękowieniem polskich filmów.
    Widzowie wyraźnie wskazali, że jakość dźwięku negatywnie wpływa na odbiór treści, co
    zmniejsza ich zaangażowanie w kursy i ogólne zadowolenie z produktu.
    W odpowiedzi na te uwagi, Wnioskodawca zamierza zakupić wysokiej klasy głośniki
    Monitor (...) lub sprzęt o zbliżonych parametrach, które pozwolą na precyzyjną analizę i
    optymalizację dźwięku. Głośniki będą zainstalowane w miejscu prowadzenia działalności
    /siedzibie Wnioskodawcy. Regularnie będą przeprowadzane testy odsłuchowe, również z
    udziałem klientów, w celu oceny jakości dźwięku przed publikacją kursów. Wnioskodawca

    prowadzi działalność pod kilkoma kodami PKD, które uzasadniają potrzebę posiadania
    tego rodzaju sprzętu, a są to: 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem -
    obejmuje tworzenie oprogramowania oraz materiałów multimedialnych; 22.29.Z -
    Produkcja pozostałych wyrobów z tworzyw sztucznych - związane z tworzeniem
    rekwizytów do kursów;
    62.09.Z - Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i
    komputerowych - obejmuje szerokie wsparcie techniczne związane z kursami i
    multimediami; 72.19.Z - Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych
    nauk przyrodniczych i technicznych - związane z badaniem nowych technologii
    multimedialnych; 85.59.B - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej
    niesklasyfikowane - obejmuje tworzenie kursów komputerowych i edukacyjnych; 90.03.Z -
    Artystyczna i literacka działalność twórcza - obejmuje działalność twórczą, w tym
    produkcję multimediów i materiałów dydaktycznych.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 12.10.2020 roku.
    Dla potrzeb podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Koszty uzyskiwania przychodów rozliczane są w dacie poniesienia kosztu.
    Wnioskodawca zakupi kilka głośników. W szczególności będą to:
        Dwie sztuki kolumn podłogowych, wolnostojących: Monitor (...)
        Jedną sztukę Kolumny centralnej Monitor (...)
        Dwie sztuki kolumny wiszącej, naściennej Monitor (...)
    Wnioskodawca nie planuje zakupu jednostek typu wzmacniacz, nadajnik lub odbiornik.
    Wnioskodawca nie planuje też zakupu kabli głośnikowych i innych akcesoriów. Wszystkie z
    wymienionych rzeczy, które są potrzebne do działania kolumn głośnikowych,
    Wnioskodawca już posiada.
    Głośniki będą spełniały definicję środka trwałego tj. będą stanowiły własność
    Wnioskodawcy, nabyte na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, o
    przewidywanym okresie dłuższym niż rok, kompletne i zdatne do używania.
    Głośniki zostaną zakwalifikowane: grupa 6 podgrupa 62 rodzaj: 622: urządzenia do
    zapisywania i odtwarzania dźwięku. Rodzaj ten obejmuje:
      1. gramofony, odtwarzacze CD i DVD oraz pozostałe urządzenia do odtwarzania
        dźwięku,
      2. magnetofony, dyktafony i pozostałe urządzenia do zapisu dźwięku,
      3. kamery wideo i pozostałe urządzenia wideo do nagrywania i odtwarzania
    Rodzaj ten nie obejmuje:
        radiokomunikacyjnych urządzeń odbiorczych, sklasyfikowanych w rodzaju 623.
    Wnioskodawca wskazuje, że zakup opisanego sprzętu daje Wnioskodawcy możliwość
    należytego wykonania umowy na rzecz Zamawiającego, a w przyszłości również na rzecz
    innych Zamawiających. Wnioskodawca świadczy usługi, w których jakość dźwięku ma
    istotne znaczenie dla prawidłowego świadczenia wykonywanych przez niego usług, co
    wpływa właśnie na możliwości realizacji świadczenia a także pozyskiwanie kolejnych
    umów.
    Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wydatki będą faktycznie poniesione na prowadzoną
    bezpośrednio przez Niego działalność.

    Finalnie realizowane przez współpracownika nagrania Wnioskodawcy prezentacji są
    realizowane w miejscu siedziby działalności Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że z umów nie wynika jednoznacznie, że Wnioskodawca jest
    zobowiązany do zakupu głośników. Umowa zobowiązuje jednak Wnioskodawcę do
    realizacji usług w sposób profesjonalny i na poziomie zapewniającym należyte wykonanie
    świadczenia na rzecz Zamawiającego, zgodnie z warunkami, które zostały wskazane w
    umowie. Środki, które Wnioskodawca zaangażuje w realizację prawidłowego wykonania
    umowy, nie leżą w gestii Zamawiającego - ten bowiem oczekuje finalnie należytego
    wykonania umowy, w przeciwnym razie można zostać ona uznana za niewykonaną.
    Jednakże, aby należycie wykonać umowę, Wnioskodawca (co jest oczywiste) zmuszony jest
    do zaangażowania odpowiednich środków tj. odpowiedniego sprzętu: komputera,
    nagłośnienia, współpracowników. W przeciwnym wypadku Wnioskodawca nie byłby w
    stanie wykonać umowy w sposób należyty.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że głośniki będą wykorzystywane do celów prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej, do wszystkich możliwych projektów, które
    Wnioskodawca będzie realizował w związku z prowadzoną działalnością.
    Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że:
    Wartość poszczególnych głośników będzie stanowiła wartość do 10 000 złotych. Wartości
    poszczególnych głośników to:
        Głośnik naścienny Monitor (...) to koszt około 2045 zł za sztukę brutto
        (Wnioskodawca zakupi dwie sztuki).
        Głośnik podłogowy Monitor (...) to koszt około 4795 zł za sztukę brutto
        (Wnioskodawca zakupi dwie sztuki).
        Głośnik centralny Monitor (...) to koszt około 4090 zł za sztukę brutto
        (Wnioskodawca zakupi jedną sztukę).
    Głośniki nie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Wnioskodawca wskazuje, że zamierza zaliczyć wydatki na zakup poszczególnych głośników
    (każdy z nich) opisanych powyżej jednorazowo w koszty uzyskania przychodów w dacie
    poniesienia.

## Pytanie

Czy wydatek na zakup głośników Wnioskodawca będzie miał prawo zaliczenia w ciężar
    kosztów uzyskania przychodów w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością
    gospodarczą jednorazowo w dacie poniesienia?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawca ma on prawo do zaliczenia głośników w ciężar kosztów uzyskania
    przychodów, albowiem zaistnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesionym wydatkiem
    a uzyskiwanymi przychodami Wnioskodawcy. Zakup głośników, wręcz stanowi wydatek
    niezbędny w prowadzonej działalności gospodarczej i daje możliwość wykonania usług na
    najwyższym poziomie - tj. starannego i należytego wykonania świadczenia. Wydatek nie
    znajduje się w negatywnym katalogu wydatków wskazanych przez ustawodawcę w treści
    art. 23 ustawy o podatku dochodowym. W związku z tym, że wydatek na poszczególne
    głośniki będzie stanowił wartość poniżej 10 tyś. Złotych., Wnioskodawca ma możliwość
    zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia. Wydatek
    zostanie poniesiony, prawidłowo udokumentowany. Podsumowując, Wnioskodawca ma
    prawo do zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodu,
    uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich
    występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w
    momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni
    się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.
    Konstrukcja art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje
    podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów
    (niewymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy), pod warunkiem że wykaże ich bezpośredni

    lub pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć
    wpływ na wysokość osiągniętego przychodu bądź zachowanie źródła przychodu.
    Ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia
    przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
        cel to „to, do czego się zmierza, dąży, to, co chce się osiągnąć”;
        celowość oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do
        celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju
        zmierzały one do określonego celu”,
        zabezpieczyć oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
        szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
        dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
        zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast „zachować” oznacza:
        „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo
        upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.
    Przez sformułowanie „w celu osiągnięcia przychodu” należy zatem rozumieć dążenie do
    osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot
    „celowości”. Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są
    poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów, z taką chęcią i zamiarem. Zgodnie
    z orzecznictwem, nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną
    działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek,
    który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go miało lub
    mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie danego przychodu (wyrok NSA z 29
    listopada 1993 r. sygn. akt SA/Wr 1242/94).
    Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione
    koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Wskazuje
    się, że istnieją sytuacje, w których związek przyczynowo-skutkowy nie jest wyraźny. Należy
    je rozwiązywać w oparciu o zasadę zdrowego rozsądku, a każda sytuacja wymaga
    odrębnego potraktowania (wyrok NSA z 16 grudnia 1999 r. sygn. akt SA/Bk 1619/98, LEX
    nr 39745).
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Pamiętać przy tym należy, że koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania
    jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z
    konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody
    z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do
    danego źródła przychodów.
    Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23
    ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość
    powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).

    Jednocześnie z art. 22 ust. 8 ustawy:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek
      nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
      Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
      przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
      środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Natomiast w myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Zgodnie z art. 22c pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
      stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
      mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo
      wynajmowane na podstawie umowy,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
      ust. 2 pkt 1 i 1a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
      działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
      wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
      składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej
      działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
      prawnymi.
    Według art. 22d ust. 2 ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania
      ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    Stosownie do art. 22f ust. 1 ww. ustawy:

      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą
      likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów
      amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w
      art. 22b.
    Zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo - w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Na podstawie art. 22h ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
      określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
      ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego
      środka trwałego.
    W myśl art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł,
      dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie
      stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą, w której zajmuje się m.in. tworzeniem kursów komputerowych i
    multimedialnych na zlecenie firmy X. Czynności w ramach prowadzonej działalności
    obejmują pełny proces produkcji tych kursów: od pisania scenariuszy, przez montaż i
    recenzję materiałów, po dodawanie multimediów i tworzenie rekwizytów. Finalne
    nagrania są realizowane przez współpracownika, jednak Wnioskodawca odpowiada za
    techniczną jakość i edycję tych materiałów, w tym szczególnie za jakość dźwięku.
    Wnioskodawca regularnie pracuje z dźwiękiem jako integralnym elementem tworzonych
    kursów. Wnioskodawca zamierza zakupić wysokiej klasy głośniki Monitor (...) lub sprzęt o
    zbliżonych parametrach, które pozwolą na precyzyjną analizę i optymalizację dźwięku.
    Głośniki będą zainstalowane w miejscu prowadzenia działalności/siedzibie Wnioskodawcy.
    Zakup głośników jest bezpośrednio powiązany z działalnością Wnioskodawcy, która
    obejmuje produkcję multimediów, edycję dźwięku oraz prezentowanie gotowych
    materiałów klientom. Głośniki będą spełniały definicję środka trwałego tj. będą stanowiły
    własność Wnioskodawcy, nabyte na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, o
    przewidywanym okresie dłuższym niż rok, kompletne i zdatne do używania. Głośniki
    zostaną zakwalifikowane to: grupa 6 podgrupa 62 rodzaj: 622: urządzenia do zapisywania i
    odtwarzania dźwięku. Wartość każdego z głośników nie przekroczy kwoty 10 000 zł.
    Głośniki nie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych.

    Biorąc pod uwagę, że wydatki na nabycie ww. głośników:
        nie są ujęte w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
        wartość każdego z głośników nie przekroczy kwoty 10 000 zł,
        głośniki nie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych,
    - to mogą być uwzględnione w kosztach podatkowych, o ile istnieje związek tych wydatków
    z możliwością uzyskania przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła
    przychodów. Wykazanie tego związku spoczywa na podatniku i nie może następować w
    oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego. Ocena, czy w danym przypadku zachodzi
    związek przyczynowy pomiędzy poniesionym wydatkiem a osiągnięciem przychodu lub
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów powinna odbywać się przy
    uwzględnieniu wszystkich aspektów prowadzonej działalności gospodarczej, w tym
    charakteru i rodzaju prowadzonej działalności.
    Na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych wyżej przepisów prawnych
    wskazuję, że wydatek poniesiony przez Pana w związku zakupem wskazanych głośników
    może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Pamiętać przy tym należy, że to na Panu, jako
    podmiocie odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanego we wniosku wydatku do
    kosztów uzyskania przychodu wynika obowiązek wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego poniesionego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak również
    obowiązek właściwego jego udokumentowania.
    Podkreślam jednak, że interpretacja ta została wydana wyłącznie na podstawie
    okoliczności przedstawionych we wniosku, a w szczególności – jak Pan podaje – że głośniki
    będą wykorzystywane do celów działalności gospodarczej do wszelkich możliwych
    projektów, które będą realizowane w związku z prowadzoną działalnością.
    Przyjmując, że wartość poszczególnych głośników wymienionych we wniosku nie
    przekroczy wartość 10 000 złotych tym samym będzie Pan mógł do kosztów uzyskania
    przychodów prowadzonej działalności gospodarczej zaliczyć zakup poszczególnych
    głośników jednorazowo w dacie ich poniesienia.
    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne
    skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do
    analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża
    swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu
    (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku
    ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od
    zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie
    Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.