Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.980.2020.1.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-18
Teza: Możliwości opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.
Słowa kluczowe: IP Box; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 listopada 2020 r. (data wpływu 27 listopada 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2020 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od dnia 2 kwietnia 2018 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem jest m.in. działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy (w świetle art. 3 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387; dalej: ustawa o PIT). Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, Jego dochód jest opodatkowany podatkiem liniowym, według stawki w wysokości 19%.

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, systematycznie działa jako podwykonawca spółek technologicznych. W okresie od 2 kwietnia 2018 r. do 31 grudnia 2019 r. Wnioskodawca wykonywał usługi na rzecz …. (dalej: Kontrahent 1). Kontrahent 1, w ramach swojej działalności dostarcza rozwiązania technologiczne dla partnerów biznesowych z różnych sektorów, takich jak: bankowość i usługi finansowe, hi-tech, energetyka, motoryzacja, sprzedaż detaliczna, telekomunikacja, media, usługi profesjonalne, transport i logistyka oraz dla sektora publicznego. W okresie od 2 kwietnia 2018 r. do 31 grudnia 2019 r. Wnioskodawca wykonywał swoje usługi na rzecz Kontrahenta, w ramach projektu, który realizowany był przez Kontrahenta na rzecz …. Celem projektu było utrzymanie jakości produktu … oraz tworzenie funkcjonalności, które pomagały użytkownikom tego produktu w ich codziennej pracy. Wnioskodawca pisał oraz analizował testy automatyczne oparte na języku …. oraz ….. W ramach projektu został stworzony framework …, który umożliwiał pisanie testów w efektywny sposób. Do nadzoru nad zestawami testów Wnioskodawca używał aplikacji …, która w ramach projektu była cały czas rozwijana. W ramach projektu rozwijana była również aplikacja …. Jest to aplikacja do wyszukiwania lotów/pociągów/samochodów, głównie dla klientów korporacyjnych. Usługi realizowane w ramach projektu, m.in. przez Wnioskodawcę, zapewniały poprawność działania tej aplikacji. W ramach powyższego projektu stworzonych zostało również kilka aplikacji webowych (…..), które w znaczącym stopniu przyczyniały się do skrócenia czasu analizy testów aplikacji, a co za tym idzie – czasu wdrożenia nowej wersji aplikacji. Aplikacje były tworzone dzięki … oraz licznym mikroserwisom. Wszystkie wyżej wymienione czynności realizowane były przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta 1, na podstawie zawartej z nim umowy ramowej.

Z kolei od 1 stycznia 2020 r. Wnioskodawca współpracuje z innym kontrahentem – \`(...)\` (dalej: Kontrahent 2). W ramach projektu realizowanego na rzecz tego Kontrahenta, Wnioskodawca współpracuje przy rozwijaniu i tworzeniu funkcjonalności w oparciu o platformę .…. W ramach projektu, w oparciu o platformę … wykonywane są wszystkie nowe aplikacje/udoskonalenia. Platforma pozwala stworzyć od zera aplikacje webowe/integracyjne. Równocześnie, ze względu na brak pełnego dostosowania tej platformy do potrzeb klientów, którzy jej używają, poszczególni użytkownicy tej platformy zlecają Kontrahentowi 2 dostosowanie jej do ich potrzeb, w określonych obszarach. W ramach projektu wykorzystywane są technologie webowe … oraz dodatkowo konfiguracja Mid serverów, dockerów. Realizacja usługi polega najczęściej na komunikacji części serwerowej (baz danych) z częścią dotyczącą klienta (aplikacja webowa) oraz na integracji np. … z aplikacjami zewnętrznymi (.., …). Powyższe odbywa się za pomocą …, …. W drugą stronę tworzony jest również … dla aplikacji zewnętrznych, które chcą się połączyć z … użytkownika. Projekty, w których uczestniczy Wnioskodawca dotyczą firm z branży m.in. paliwowej, budowlanej, samochodowej i telekomunikacyjnej. Wszystkie wyżej wymienione czynności realizowane były przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta 2, na podstawie zawartej z nim umowy ramowej. W wyniku usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta 1 powstawały utwory – programy komputerowe lub ich części, a więc utwory chronione w rozumieniu ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne. Również w wyniku usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta 2 powstają utwory – programy komputerowe lub ich części, a więc utwory chronione w rozumieniu ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne. Jak wynika bezpośrednio z umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem 1 oraz z umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem 2, na ich podstawie Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta 1 oraz odpowiednio na Kontrahenta 2, całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego utworu – programu komputerowego lub jego części, co następuje z chwilą powstania utworu, lub jego wyodrębnionej części i utrwalenia takiego utworu lub jego części w jakiejkolwiek formie. Na podstawie umowy zawartej z Kontrahentem 1, Wnioskodawca otrzymywał wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego utworu lub jego części, które to wynagrodzenie objęte jest wynagrodzeniem za świadczenie usług określonych w umowie. Również na podstawie umowy zawartej z Kontrahentem 2, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego utworu lub jego części, które to wynagrodzenie objęte jest wynagrodzeniem za świadczenie usług określonych w umowie. W ramach świadczonych usług na rzecz Kontrahenta 1 Wnioskodawca zarówno rozwijał, jak i ulepszał już istniejący kod (rozwijał kody już istniejące poprzez dodawanie nowych funkcjonalności), jak również tworzył kod samodzielnie, na nowo, od podstaw (Wnioskodawca był ich autorem). Również w ramach usług świadczonych na rzecz Kontrahenta 2 Wnioskodawca zarówno rozwija, jak i ulepsza już istniejący kod (rozwija kody już istniejące poprzez dodawania nowych funkcjonalności), jak również tworzy kod samodzielnie, na nowo, od podstaw (Wnioskodawca jest ich autorem).

Mając na uwadze powyższe wskazać trzeba, iż Wnioskodawca w ramach swojej działalności wytwarza i ulepsza oprogramowanie dla zleceniodawców (Kontrahenta 1 i Kontrahenta 2) bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany (m.in. dzięki zastosowaniu narzędzi …, …, ..), stale poszerzając zasoby swojej wiedzy, bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy, jak również działalności w ramach zespołu programistów (projekty realizowane w ramach współpracy zarówno z Kontrahentem 1, jak i z Kontrahentem 2) są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej, lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Efektem pracy Wnioskodawcy są konkretne modele (algorytmy) oraz tworzone do nich oprogramowanie. Działalność Wnioskodawcy polega zarówno na wytwarzaniu oprogramowania, jak również na jego modyfikacji i ulepszaniu. Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów i nie stanowią rutynowych i okresowych zmian wprowadzonych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych oraz innych operacji w toku. Wnioskodawca rozwija oprogramowanie, na które składa się praca wielu programistów. Wnioskodawca nie jest jego właścicielem, współwłaścicielem ani użytkownikiem. Wnioskodawca jest natomiast właścicielem oprogramowania, które sam tworzy (do momentu przeniesienia na nabywcę – odpowiednio Kontrahenta 1 i Kontrahenta 2 – autorskich praw majątkowych), a które jest następnie integrowane w ramach oprogramowania, o którym mowa w zdaniu pierwszym.

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Ewidencja jest prowadzona przez Wnioskodawcę od dnia 1 stycznia 2019 r., bowiem wówczas weszły w życie przepisy nakładające taki obowiązek na Wnioskodawcę, a warunkujące uzyskanie ulgi IP BOX.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez Wnioskodawcę opisanych we wniosku czynności ponosi Wnioskodawca. Czynności zlecone Wnioskodawcy przez Kontrahenta 1 nie były wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta 1. Również czynności zlecone Wnioskodawcy przez Kontrahenta 2 nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta 2. Nie są one również wykonywane w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Wnioskodawca jako wykonujący te czynności ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Wnioskodawca w przyszłości będzie wykonywał na rzecz Kontrahenta 2 usługi w identycznym zakresie jak opisany powyżej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT?
2.  Jeżeli do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, to czy:
    1.  w opisanym powyżej stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony w zeznaniu rocznym za 2019 r., złożonym w 2020 r., rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%?
    2.  w opisanym powyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj. od początku 2020 r. Wnioskodawca może odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego, rozwijanego i ulepszanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%?

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 1, do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.

W odniesieniu do pytania nr 2 Wnioskodawca uważa, że jeżeli do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, to:

1.  w opisanym powyżej stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony w zeznaniu rocznym za 2019 r., złożonym w 2020 r., rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem 1, z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%,
2.  w opisanym powyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj. od początku 2020 r. Wnioskodawca nie może uiszczać pomniejszonych zaliczek, lecz będzie on miał możliwość skorzystania z preferencji ulgi IP BOX składając zeznanie roczne (po zakończeniu roku podatkowego), tj. w zeznaniu rocznym za 2020 r. składanym w 2021 r. i rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem 2, z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

W uzasadnieniu stanowiska odnośnie pytania nr 1 Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Z kolei stosownie do treści art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, do kwalifikowanych praw własności intelektualnej zalicza się m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, o ile prawo to podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).

Jak wynika z kolei z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stosownie do treści art. 30ca ust. 11 ustawy o PIT, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Należy również mieć na uwadze, że stosownie do art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1 w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT).

Działalność badawczo-rozwojowa, o której mowa w wyżej wymienionych regulacjach, oznacza, zgodnie z definicją uregulowaną w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT – działalność twórczą, obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być, na podstawie art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl tych przepisów badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Prace rozwojowe są z kolei działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak zatem wynika z wyżej wymienionych regulacji, punktem wyjścia do oceny, czy w danym przypadku mamy do czynienia z przychodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej będzie łączne spełnienie trzech następujących warunków:

1.  prawa te muszą być wytworzone, ulepszone lub rozwinięte w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;
2.  prawa te muszą znajdować się w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
3.  prawa te muszą podlegać ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw i umów międzynarodowych, których stroną jest Polska.

W niniejszej sprawie potwierdzenia wymagają tym samym następujące dwie kwestie, tj. czy Wnioskodawca wytwarza, rozwija lub ulepsza program komputerowy oraz czy Wnioskodawca czyni to w ramach działalności badawczo rozwojowej.

Dnia 15 lipca 2019 r. Minister Finansów wydał objaśnienia podatkowe w rozumieniu art. 14a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, który to dokument został opublikowany m.in. na stronie internetowej Ministerstwa Finansów pod adresem: https://www.gov.pl/web/finanse/objasnienia - podatkowe - dot - preferencyjnego-opodatkowania - dochodow - wytwarzanych - przez - prawa - własności - intelektualnej - ip -box dalej: „Objaśnienia”. Punkty od 73 do 89 Objaśnień poświęcone zostały omówieniu autorskich praw do programu komputerowego. Na wstępie stwierdzono, że źródłem jest art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.; dalej „uPAPP”), ale samo pojęcie „autorskiego prawa do programu komputerowego” nie zostało w żadnym akcie prawnym zdefiniowane. Dlatego też „Objaśnienia” wprost stwierdzają, że „podatnik chcący skorzystać z preferencji IP Box wobec dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego i otrzymać w tym zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową powinien złożyć wniosek o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej”.

Niemniej jednak, w „Objaśnieniach” zaznaczono, że:

*   podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci,

*   decydujące jest to, czy działania podejmowane przez podatnika w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej skutkują wytworzeniem, ulepszeniem lub rozwinięciem programu komputerowego,

*   programem komputerowym jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego, tj. zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu,

*   interfejs może stanowić część nierozerwalnie związaną z programem komputerowym (zwany także „oprogramowaniem”), funkcjonalnie łączącym go z pozostałym oprogramowaniem i sprzętem komputerowym. Tym samym, interfejs podlega tożsamej ochronie jak program komputerowy i może stanowić kwalifikowaną własność intelektualną,

*   oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box,

*   holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy interfejs.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w ramach świadczonych usług Wnioskodawca zarówno rozwija i ulepsza już istniejący kod (rozwija kody już istniejące poprzez dodawanie nowych funkcjonalności), jak również tworzy kod samodzielnie, na nowo, od podstaw (Wnioskodawca jest ich autorem). Wnioskodawca w ramach swojej działalności wytwarza i ulepsza oprogramowanie dla zleceniodawcy (zarówno Kontrahenta 1, jak i Kontrahenta 2) bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy, bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.

Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy, bądź działalności w ramach zespołu programistów (przy dużych projektach) są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej, lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Efektem pracy Wnioskodawcy są konkretne modele (algorytmy) oraz tworzone do nich oprogramowanie. Działalność Wnioskodawcy polega zarówno na wytwarzaniu oprogramowania, jak również na jego modyfikacji i ulepszaniu. Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów i nie stanowią rutynowych i okresowych zmian wprowadzonych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych oraz innych operacji w toku. Wnioskodawca rozwija oprogramowanie, na które składa się praca wielu programistów. Wnioskodawca nie jest jego właścicielem, współwłaścicielem ani użytkownikiem. Wnioskodawca jest natomiast właścicielem oprogramowania, które sam tworzy (do momentu przeniesienia na nabywcę – Kontrahenta 1 oraz odpowiednio Kontrahenta 2 – autorskich praw majątkowych), a które jest następnie integrowane w ramach oprogramowania, o którym mowa w zdaniu pierwszym.

Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca jest zdania, że wykonywane przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prace, opisane szczegółowo w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym , to tworzenie programu komputerowego w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, do którego przysługują Mu prawa autorskie. Ponadto, jak była o tym mowa powyżej, zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Praca Wnioskodawcy ma niewątpliwie twórczy charakter. Samodzielnie opracowuje On bowiem rozwiązania postawionych przed nim zagadnień i samodzielnie tworzy oprogramowanie mające je w praktyce realizować. Nie ulega też wątpliwości, że Wnioskodawca działa systematycznie, co zresztą stanowi element stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedmiotowej sprawy.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność badawczo-rozwojową, tj. prace rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą między innymi po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór Jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego.

Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania innowacyjnego oprogramowania wykorzystywanego w bankowości przez zagranicznych klientów.

Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie oprogramowania w przyszłości.

Wnioskodawca przenosi (zarówno na Kontrahenta 1, jak i na Kontrahenta 2) całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej i otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy – osiąga kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane przezeń prace są pracami rozwojowymi. Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT chodzi o prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. o działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług – z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca wykorzystuje dostępną wiedzę i umiejętności, w szczególności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych rozwiązań procesowych i usługowych. Tym samym, Wnioskodawca wykonuje prace rozwojowe.

Jeśli natomiast chodzi o ostatni warunek, tj. prowadzenia prac w celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, to należy przytoczyć pkt 43 – 45 Objaśnień, zgodnie z którymi „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. Definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług. Zresztą, w zakresie „zwiększenia zasobów wiedzy” wystarczy, aby czyjkolwiek zasób wiedzy został zwiększony, nawet jeśli chodzi tylko o zasób wiedzy przedsiębiorstwa prowadzącego prace rozwojowe. Uznać więc należy, że i ten ostatni warunek został przez Wnioskodawcę spełniony. Wnioskodawca niewątpliwie działa w celu wykorzystania wiedzy (głównie informatycznej) do tworzenia nowych, nieistniejących jeszcze rozwiązań (mających na celu utrzymanie i rozwój infrastruktury zapewniającej ciągłość procesu walidacji aplikacji … – projekt realizowany na rzecz Kontrahenta 1, czy mających na celu rozwijanie i tworzenie funkcjonalności w oparciu o platformę .… – projekt realizowany na rzecz Kontrahenta 2).

Przedstawione powyżej stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w najnowszych interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, np. interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 marca 2020 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.62.2020.2.EC, czy interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2020 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.26.2020.2.JK2.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki konieczne do korzystania z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów (uzyskiwanych w sposób opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym), tj. stosowania do nich stawki podatku w wysokości 5%, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.

Reasumując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.

W uzasadnieniu stanowiska odnośnie pytania nr 2 Wnioskodawca stwierdził, że jak wynika z art. 30ca ust. 11 ustawy o PIT, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wykazuje się w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został on osiągnięty. Zdaniem Wnioskodawcy oznacza to, że IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Podatnicy nie mają zatem możliwości skorzystania z tej preferencji w trakcie roku podatkowego, poprzez pomniejszanie zaliczek na podatek dochodowy. Podatnik osiągając dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w ciągu roku podatkowego jest zobowiązany do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od takich dochodów na zasadach stosowanych dla prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej.

W ocenie Wnioskodawcy, nie będzie zatem mógł On uiszczać pomniejszonych zaliczek, a będzie miał możliwość skorzystania z preferencji ulgi IP BOX składając zeznanie roczne (po zakończeniu roku podatkowego), co znajduje potwierdzenie w ostatnio wydawanych indywidualnych interpretacjach podatkowych w tym przedmiocie (por. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 marca 2020 r. (nr 0114-KDIP3-1.4011.62.2020.2.EC).

Reasumując powyższe, jeżeli do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%, to:

1.  w opisanym powyżej stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony w zeznaniu rocznym za 2019 r., złożonym w 2020 r., rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem 1, z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%,
2.  w opisanym powyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj. od początku 2020 r., Wnioskodawca nie może uiszczać pomniejszonych zaliczek, lecz będzie On miał możliwość skorzystania z preferencji ulgi IP BOX składając zeznanie roczne (po zakończeniu roku podatkowego), tj. w zeznaniu rocznym za 2020 r. składanym w 2021 r. rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem 2, z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Dodatkowo należy poinformować, że na dzień wydania niniejszej interpretacji indywidualnej obowiązuje tekst jednolity ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.).

Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą się różniły od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, ul. …, …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.