Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.283.2019.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-09
Teza: Biorąc powyższe pod uwagę, na gruncie rozpatrywanej sprawy uznać należy, że wydatki związane z wymianą systemu ogrzewania z węglowego na gazowy stanowią wydatki na przystosowanie budynku mieszkalnego i jego wyposażenie, odpowiadające potrzebom wynikającym z niepełnosprawności Wnioskodawcy, który z uwagi na schorzenia – zwłaszcza kręgosłupa – nie może dźwigać, schylać się, unieść ręki w górę i ma trudności w wyprostowaniu się, a dodatkowo ma problem z wchodzeniem po schodach. Zatem, Wnioskodawca może odliczyć w zeznaniu podatkowym za rok 2018, w formie korekty, ww. wydatki, w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po pomniejszeniu o kwotę uzyskanej dotacji.
Słowa kluczowe: adaptacja; budynek-budynek mieszkalny; cel-cele rehabilitacyjne; niepełnosprawność; odliczenia-odliczenie od dochodu; ogrzewanie; ulga-ulga rehabilitacyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2019 r. (data wpływu 29 lipca 2019 r.), uzupełnionym w dniu 17 września 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania odliczeń z tytułu ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 17 września 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania odliczeń z tytułu ulgi rehabilitacyjnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca ma 64 lata i mieszka wraz z żoną w budynku jednorodzinnym, w którym do października 2018 r. jedynym źródłem ogrzewania był piec węglowy usytuowany w kotłowni. Do pieca węglowego Wnioskodawca musiał magazynować w kotłowni miał oraz drewno opałowe, które z kolei składowane jest przed domem, a następnie układane w kotłowni. Dużym utrudnieniem dla Wnioskodawcy było układanie drewna najpierw obok budynku, a potem przewiezienie go do kotłowni i kolejne układanie. Ciężko było Wnioskodawcy również czyścić piec i wybierać popiół.

Wnioskodawca cierpi na liczne przewlekłe choroby kręgosłupa, jest już po dwóch operacjach i obecnie czeka na termin trzeciej. Od kilku lat Wnioskodawca ma również zdiagnozowaną zaawansowaną cukrzycę. Zły stan zdrowia oraz ogólne osłabienie spowodowane ww. jednostką chorobową zmusiły Wnioskodawcę do wymiany całej instalacji grzewczej na gazową.

Wnioskodawca posiada orzeczenie o niepełnosprawności z dnia 14 grudnia 2017 r., w którym ustalono umiarkowany stopień niepełnosprawności, obowiązujący w okresie od 2 października 2012 r. do 31 grudnia 2022 r. Przyczyną niepełnosprawności jest 05-R oraz 10-N.

Wnioskodawca ma orzeczoną niepełnosprawność od roku 2012. Ostatnie orzeczenia zostały wydane przez:

1.  orzecznika lekarza ZUS, w dniu 18 kwietnia 2018 r., nr akt (…) – trwale częściowo niezdolny do pracy;
2.  Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, z dnia 14 grudnia 2017 r., nr (…) – niepełnosprawność umiarkowana.

W związku z wydanym orzeczeniem lekarza ZUS Wnioskodawca otrzymuje rentę inwalidzką, która jest opodatkowana na zasadach ogólnych.

Wymiana systemu ogrzewania była niezbędna z uwagi na schorzenia Wnioskodawcy – zwłaszcza kręgosłupa. Wnioskodawca nie może dźwigać, schylać się, unieść ręki w górę i ma trudności w wyprostowaniu się. Wskazane są dla Wnioskodawcy prace lekkie, nieprzemęczające, a dodatkowo Wnioskodawca ma problem z wchodzeniem po schodach (w kotłowni takowe są). Żona jest po zabiegach chirurgicznych i jej stan zdrowia również nie pozwala na wykonywanie jakiejkolwiek pracy fizycznej, więc Wnioskodawca nie mógł liczyć na jej pomoc. Poniesione koszty na wymianę systemu ogrzewania z węglowego na gazowy zostały udokumentowane fakturami. Wydatki na wymianę instalacji grzewczej na gazową Wnioskodawca poniósł w okresie od sierpnia 2018 r. do października 2018 r.

Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie z programu „…”, z Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Środowiska w (…), w kwocie 3.946,60 zł, natomiast cały koszt wymiany systemu ogrzewania wyniósł 14.900 zł. Dotacja na dofinansowanie wymiany systemu ogrzewania z węglowego na gazowe w ramach „…” została przelana na konto Wnioskodawcy w dniu 19 czerwca 2019 r. W związku z tym, że wydatki w kwocie 3.946,60 zł zostały dofinansowane, Wnioskodawca zamierza odliczyć różnicę, w formie ulgi rehabilitacyjnej, w kwocie 10.953 zł w zeznaniu podatkowym, poprzez korektę zeznania za rok 2018.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca może odliczyć w zeznaniu podatkowym za rok 2018, w formie korekty, wydatki na wymianę systemu ogrzewania z węglowego na gazowy w kwocie 10.953,40 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on odliczyć w formie ulgi rehabilitacyjnej wydatki związane z wymianą systemu grzewczego na gazowe, po pomniejszeniu o uzyskaną dotację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 7b powołanej ustawy wydatki o których mowa w ust. 7a podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 cytowanej ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Na podstawie art. 26 ust. 7d przytoczonej ustawy warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W świetle art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności;
2.  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca ma 64 lata i mieszka wraz z żoną w budynku jednorodzinnym, w którym do października 2018 r. jedynym źródłem ogrzewania był piec węglowy usytuowany w kotłowni. Do pieca węglowego Wnioskodawca musiał magazynować w kotłowni miał oraz drewno opałowe, które z kolei składowane jest przed domem, a następnie układane w kotłowni. Dużym utrudnieniem dla Wnioskodawcy było układanie drewna najpierw obok budynku, a potem przewiezienie go do kotłowni i kolejne układanie. Ciężko było Wnioskodawcy również czyścić piec i wybierać popiół. Wnioskodawca cierpi na liczne przewlekłe choroby kręgosłupa, jest już po dwóch operacjach i obecnie czeka na termin trzeciej. Od kilku lat Wnioskodawca ma również zdiagnozowaną zaawansowaną cukrzycę. Zły stan zdrowia oraz ogólne osłabienie spowodowane ww. jednostką chorobową zmusiły Wnioskodawcę do wymiany całej instalacji grzewczej na gazową.

Wnioskodawca posiada orzeczenie o niepełnosprawności z dnia 14 grudnia 2017 r., w którym ustalono umiarkowany stopień niepełnosprawności, obowiązujący w okresie od 2 października 2012 r. do 31 grudnia 2022 r. Przyczyną niepełnosprawności jest 05-R oraz 10-N. Wnioskodawca ma orzeczoną niepełnosprawność od roku 2012. Ostatnie orzeczenia zostały wydane przez:

1.  orzecznika lekarza ZUS, w dniu 18 kwietnia 2018 r., nr akt (…) – trwale częściowo niezdolny do pracy;
2.  Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, z dnia 14 grudnia 2017 r., nr (…) – niepełnosprawność umiarkowana.

W związku z wydanym orzeczeniem lekarza ZUS Wnioskodawca otrzymuje rentę inwalidzką, która jest opodatkowana na zasadach ogólnych. Wymiana systemu ogrzewania była niezbędna z uwagi na schorzenia Wnioskodawcy – zwłaszcza kręgosłupa. Wnioskodawca nie może dźwigać, schylać się, unieść ręki w górę i ma trudności w wyprostowaniu się. Wskazane są dla Wnioskodawcy prace lekkie, nieprzemęczające, a dodatkowo Wnioskodawca ma problem z wchodzeniem po schodach (w kotłowni takowe są). Żona jest po zabiegach chirurgicznych i jej stan zdrowia również nie pozwala na wykonywanie jakiejkolwiek pracy fizycznej, więc Wnioskodawca nie mógł liczyć na jej pomoc. Poniesione koszty na wymianę systemu ogrzewania z węglowego na gazowy zostały udokumentowane fakturami. Wydatki na wymianę instalacji grzewczej na gazową Wnioskodawca poniósł w okresie od sierpnia 2018 r. do października 2018 r. Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie z programu „…”, z Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Środowiska w (…), w kwocie 3.946,60 zł, natomiast cały koszt wymiany systemu ogrzewania wyniósł 14.900 zł. Dotacja na dofinansowanie wymiany systemu ogrzewania z węglowego na gazowe w ramach „…” została przelana na konto Wnioskodawcy w dniu 19 czerwca 2019 r. W związku z tym, że wydatki w kwocie 3.946,60 zł zostały dofinansowane, Wnioskodawca zamierza odliczyć różnicę, w formie ulgi rehabilitacyjnej, w kwocie 10.953 zł w zeznaniu podatkowym, poprzez korektę zeznania za rok 2018.

Rozpatrując czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w 2018 r. na wymianę systemu ogrzewania z węglowego na gazowe podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej jako wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, koniecznym jest ustalenie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś”.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej.

Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, na gruncie rozpatrywanej sprawy uznać należy, że wydatki związane z wymianą systemu ogrzewania z węglowego na gazowy stanowią wydatki na przystosowanie budynku mieszkalnego i jego wyposażenie, odpowiadające potrzebom wynikającym z niepełnosprawności Wnioskodawcy, który z uwagi na schorzenia – zwłaszcza kręgosłupa – nie może dźwigać, schylać się, unieść ręki w górę i ma trudności w wyprostowaniu się, a dodatkowo ma problem z wchodzeniem po schodach.

Zatem, Wnioskodawca może odliczyć w zeznaniu podatkowym za rok 2018, w formie korekty, ww. wydatki, w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po pomniejszeniu o kwotę uzyskanej dotacji.

Stosownie bowiem do art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji (art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej).

Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 pkt 5 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.