Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.210.2019.2.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-02
Teza: Czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek pobrania tzw. podatku u źródła w związku z nabyciem usług analitycznych związanych z nadzorem nad ratingiem Miasta.
Słowa kluczowe: opłata; podatek-pobór podatku; płatnik; usługi-usługi przetwarzania danych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 maja 2019 r. (data wpływu 24 maja 2019 r.), uzupełnionym 4 lipca 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

*   czy zakup usług analitycznych związanych z nadzorem nad ratingiem Miasta tj. oceny wiarygodności kredytowej mieści się w katalogu usług, o którym mowa w art. 21 ust. 1 updop i w związku z tym wypłacone agencji ratingowej X wynagrodzenie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, tzw. podatkiem u źródła – **jest nieprawidłowe,**
*   czy Urząd Miasta posiadając certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta z Irlandii może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku pobrania tzw. podatku u źródła z uwagi na zapisy obowiązującej polsko-irlandzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2019 r., wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek pobrania tzw. podatku u źródła w związku z nabyciem usług analitycznych związanych z nadzorem nad ratingiem Miasta. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego pismem z 25 czerwca 2019 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.210.2019.1.MO wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 4 lipca 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na mocy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2019 r., poz. 506 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. 2019 r., poz. 511 z późn. zm.) Gmina Miejska (zwana dalej: „GM”) będąc miastem na prawach powiatu wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Gmina posiada osobowość prawną. W celu wykonywania zadań GM może tworzyć jednostki organizacyjne, które zgodnie z ustawą; dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. 2019 r., poz. 326 z późn. zm.), przyjmują formę organizacyjno-prawną samorządowej jednostki budżetowej lub samorządowego zakładu budżetowego.

Urząd Miasta (zwany dalej: „UM”) jest jednostką organizacyjną GM, której przedmiotem działalności jest wykonywanie zadań Prezydenta Miasta w zakresie realizacji uchwał Rady Miasta i zadań nałożonych przepisami prawa. UM funkcjonuje w formie samorządowej jednostki budżetowej, która nie posiada osobowości prawnej. Jest jednostką organizacyjną funkcjonującą w ramach osoby prawnej - GM. Oznacza to, że stroną umów cywilnoprawnych zawieranych przez UM jest GM. Zawierając umowę, UM działa w imieniu i na rzecz GM na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta przedstawicielowi UM.

GM posługuje się NIP-em o numerze: (…). UM posiada odrębny numer NIP: (…), który wykorzystywany jest m.in. przy wystawianiu PIT-11 dla pracowników UM, czy też odprowadzaniu i rozliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (co wynika m.in. z interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0111-KDIB1-2.4010.344.2018.1.AK na rzecz Zarządu Zielenie Miejskiej - jednostki organizacyjnej GM). UM działając w imieniu GM dokonuje zakupu towarów i usług od kontrahentów zagranicznych, tzw. nierezydentów, czyli podmiotów niemających miejsca zamieszkania ani siedziby w Polsce.

W przypadku wypłaty wynagrodzenia za zakupione usługi mieszące się w tytułach wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z poźn. zm., zwana dalej „updop”), UM jako płatnik jest zobowiązany, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 3 updop, pobrać zryczałtowany podatek dochodowy. Następnie, pobrany podatek podlega odprowadzeniu do Urzędu Skarbowego w terminach określonych w art. 26 ust. 3 updop, tj. do 7 dnia następującego po miesiącu pobrania podatku.

Niniejszy wniosek dotyczy zakupu usług analitycznych związanych z nadzorem nad ratingiem Miasta, świadczonych na rzecz: Gminy Miejskiej przez kontrahenta zagranicznego, tj. agencję ratingową X, na podstawie bezterminowej umowy zawartej w 1997 r. Przedmiotowa umowa zobowiązuje agencję ratingową X do ciągłego monitorowania ocen; wiarygodności kredytowej Miasta, którego istotnym elementem są coroczne spotkania analityków agencji ratingowej X z przedstawicielami Miasta. Na podstawie danych historycznych, aktualnych i prognozowanych o stanie finansów i gospodarki Miasta, przekazywanych przez Miasto oraz dostępnych na stronach Biuletynu Informacji Publicznej, agencja ratingowa X sporządza (zgodnie z przyjętą metodologią) analizę będącą podstawą do utrzymania, podniesienia bądź obniżenia ratingu Miasta i/lub jego perspektywy. Informacja o aktualnym poziomie ratingu Miasta jest publikowana dwa razy w roku na stronach agencji ratingowej X, zgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem. Obecnie Miasto z tytułu świadczonych usług analitycznych ponosi roczną opłatę kontrolną w wysokości 26 250 USD.

Ponadto, agencja ratingowa X zastrzega w umowie ratingowej oraz każdorazowo przy aktualizacji oceny wiarygodności kredytowej, iż:

1.  przedstawiciele agencji ratingowej X, nie są doradcami finansowymi Miasta,
2.  nie powoduje ona zawiązania stosunku powierniczego pomiędzy Miastem, a agencję ratingową X,
3.  nie można nazywać jej przedstawicieli „ekspertami” w rozumieniu mających zastosowanie przepisów o papierach wartościowych,
4.  przyznawana ocena wiarygodności kredytowej nie stanowi oceny „rynkowej”, ani rekomendacji nabycia, zatrzymania lub sprzedaży jakiegokolwiek zobowiązania finansowego Miasta.

W 2018 r. agencja ratingowa X, obecnie funkcjonująca pod nazwą (…), wystawiła fakturę zawierającą następujący opis usług: „usługi analityczne wykonane w związku z oceną kredytową emitenta dla Miasta (…). Roczna opłata za kontrolę 01/11/2018 - 31/10/2019.”

Faktura za wykonaną usługę została wystawiona przez niemiecki oddział agencji ratingowej X.

Płatność przelewem została zrealizowana 7 grudnia 2018 r. na wskazany przez agencję ratingową X rachunek bankowy w Deutsche Bank AG w Londynie (Wielka Brytania).

UM otrzymał od kontrahenta oryginał certyfikatu rezydencji podatkowej za 2018 r. (data wystawienia 4 października 2018 r.), który potwierdza, że firma agencja ratingowa X, cyt. „uzyskała identyfikację dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w Irlandii i składa zeznania podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za rok wskazany powyżej, na podstawie tego, że jest rezydentem dla celów podatkowych w Irlandii. W związku z tym spółka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Irlandii za wszystkie swoje zyski, niezależnie od miejsca ich powstania, za dany rok”.

W powyższym zakresie obowiązują zapisy zawartej Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia 13 listopada 1995 r. (Dz. U. z 2000 r., nr 53, poz. 650).

Według informacji zamieszczonych na stronie internetowej Krajowego Rejestru Sądowego www.krs-online.com.pl (Monitor Sądowy i Gospodarczy nr (\`(...)\`) w rejestrze KRS pod pozycją (…) figuruje X Oddział w Polsce. Podmiot ten posiada oznaczenie formy prawnej: oddział zagranicznego przedsiębiorcy, a w pozycji „Prawo państwa właściwego dla przedsiębiorcy zagranicznego, jeśli przedsiębiorca nie podlega prawu jednego z państw członkowskich UE lub EFTA - stron umowy EOG” wpisano: I. Jako siedzibę i adres zakładu głównego przedsiębiorcy zagranicznego wpisano: kraj I., jednostka podziału terytorialnego D. miejscowość D., ulica (…), nr domu (…), nr lokalu (…), kod pocztowy (…), poczta (…).

W celu potwierdzenia prawidłowości rozliczeń podatkowych z tytułu wypłaty wynagrodzenia za wykonanie usług analitycznych związanych z nadzorem nad oceną kredytową Miasta, Urząd Miasta zwrócił się z prośbą do agencji ratingowej X o udzielenie dodatkowych wyjaśnień. Z informacji przekazanych przez agencję ratingową X wynika, że:

1.  przed 30 czerwca 2018 r., istniała brytyjska spółka Z z niemieckim oddziałem. W tym czasie obowiązywała umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych między Polską a Wielką Brytanią. Firma brytyjska połączyła się ze swoją irlandzką spółką matką w dniu 30 czerwca 2018 r., po czym powstała irlandzka firma X z oddziałami w Niemczech i Wielkiej Brytanii. Od tego dnia obowiązuje polsko-irlandzka umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.
2.  Usługodawcą jest niemiecki oddział irlandzkiej firmy (firma posiada również oddział w Wielkiej Brytanii). Oddział ten nie prowadzi rachunku bankowego w Niemczech, w związku z powyższym klienci regulują należności na rachunek bankowy w Wielkiej Brytanii, który jest wykorzystywany do płatności pochodzących od klientów z oddziałów i centrali w regionie EMEA (region oznaczający Europę, Bliski Wschód i Afrykę). Wpływy są alokowane do niemieckiego oddziału. Przychody z rzeczonej usługi nie są traktowane jako przychód brytyjskiego oddziału i nie podlegają opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii.
3.  Irlandia posługuje się globalnym systemem opodatkowania, tak więc wszystkie zyski z zagranicznych oddziałów, w tym oddziału niemieckiego, podlegają opodatkowaniu w Irlandii z obniżką podatków należnych w Niemczech z tytułu tego samego dochodu.
4.  W ocenie agencji ratingowej X z uwagi na posiadany certyfikat rezydencji, faktura za rating nie podlega podatkowi u źródła (należy dokonywać płatności pełnej kwoty faktury).

Pismem z 1 lipca 2019 r. (data wpływu 4 lipca 2019 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek o numer identyfikacyjny podatnika wydanego przez Irlandzką jurysdykcje podatkową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zakup usług analitycznych związanych z nadzorem nad ratingiem Miasta tj. oceny wiarygodności kredytowej mieści się w katalogu usług, o którym mowa w art. 21 ust. 1 updop i w związku z tym wypłacone agencji ratingowej X wynagrodzenie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, tzw. podatkiem u źródła?
2.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, tzn. usługa oceny ratingowej podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, tzw. podatkiem u źródła, czy Urząd Miasta posiadając certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta z Irlandii może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku pobrania tzw. podatku u źródła z uwagi na zapisy obowiązującej polsko-irlandzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865), obowiązkowemu pobraniu zryczałtowanego podatku dochodowego podlegają przychody uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu z tytułu źródeł wskazanych w tym przepisie, tj. przychody z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze. Stosownie do treści art. 21 ust. 2 updop przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zdaniem UM, zakupione od kontrahenta mającego siedzibę w Irlandii, usługi analityczne, których rezultatem jest aktualizacja oceny ratingowej Miasta nie zostały wymienione w treści art. 21 ust. 1 pkt ustawy updop. Usługom tym nie można przypisać cech pozwalających na uznanie, iż mają one podobny charakter do usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ww. ustawy. W szczególności nie są to usługi podobne do:

*   usług doradczych - kontrahent w zawartej umowie zastrzegł, że: „przedstawiciele firmy nie są doradcami finansowymi Miasta”, „Agencja ratingowa X nie działa jako powiernik ani doradca inwestycyjny” oraz „nie wyraża zgody ani też nie udziela jej na to, aby nazywać jego przedstawicieli „ekspertami” w oparciu o stosowane przepisy o papierach wartościowych”;
*   usług badania rynku - kontrahent w zawartej umowie zastrzegł, że: „przeprowadzana ocena wiarygodności kredytowej nie stanowi oceny „rynkowej” ani nie jest żadną rekomendacją nabycia, zatrzymania ani sprzedaży jakiegokolwiek zobowiązania finansowego Miasta”;
*   usług prawnych - kontrahent w zawartej umowie zastrzegł, że: „żadna część umowy nie może być rozumiana, jako tworząca, ani nie powinna być konstruowana jako dająca początek stosunkowi powierniczemu pomiędzy Miastem a agencją ratingową X”;
*   usług reklamowych – agencja ratingowa X publikuje okresowo wyniki analiz oraz informacje dla prasy na temat ocenianych podmiotów. Nie są to natomiast żadne rekomendacje zakupu, zachowania lub sprzedaży jakichkolwiek papierów wartościowych, czy też podejmowania jakichkolwiek innych decyzji inwestycyjnych.
*   usług zarządzania i kontroli - ocena odzwierciedla bieżącą opinię agencji ratingowej X dotyczącą zdolności finansowej Miasta, jeżeli chodzi o wywiązywanie się z jego obowiązków płatniczych i nie stanowi żadnego audytu Miasta wykonywanego przez agencję ratingową X
*   gwarancji i poręczeń - analizy ratingowe są opiniami wyrażanymi na dany dzień, a nie stwierdzeniem faktów. Agencja ratingowa X nie bierze odpowiedzialności za zachowanie należytej staranności, ani niezależnej weryfikacji jakichkolwiek uzyskiwanych informacji.

Biorąc pod uwagę zapisy i założenia wynikające z umowy, należy stwierdzić, że agencja ratingowa X świadczy na rzecz Miasta usługi analityczne, których rezultatem jest aktualizacja ratingu Miasta. Ocena ratingowa ma charakter niewiążącej opinii na temat zdolności Miasta do regulowania swoich zobowiązań finansowych. Przyznany poziom ratingu jest miarą ryzyka wystąpienia niewypłacalności Miasta. Analiza ratingowa sporządzana jest zgodnie z przyjętą przez agencję ratingową X metodologią oceny ryzyka kredytowego na podstawie przekazywanych przez Miasto danych o stanie finansów i gospodarki (historycznych, aktualnych i prognozowanych).

Aktualizacja badania ratingu odzwierciedla ocenę i opinię agencji odnośnie finansów i gospodarki Miasta oraz polityki zarządzania. Ocena Miasta wskazuje na zdolność obsługi zadłużenia, czyli na poziom wiarygodności i wypłacalności Miasta. Zestawienie wyników ratingu Miasta zawiera kluczowe czynniki w oparciu o które badany jest rating na kolejny rok kalendarzowy, a mianowicie: ramy instytucjonalne, gospodarkę, zarządzanie finansami, elastyczność budżetową, wyniki budżetowe, płynność, zadłużenie i zobowiązania warunkowe.

Agencja ratingowa X każdorazowo aktualizując rating Miasta zastrzega, umieszczając stosowną adnotację na końcu uzasadnienia oceny wiarygodności kredytowej, iż analizy ratingowe są opiniami wyrażanymi na dany dzień, a nie stwierdzeniem faktów. Nie są również rekomendacją zakupu, zachowania lub sprzedaży jakichkolwiek papierów wartościowych, czy też podejmowania jakichkolwiek innych decyzji inwestycyjnych. Agencja ratingowa X nie działa jako powiernik ani doradca inwestycyjny, nie przeprowadza audytu, nie bierze odpowiedzialności za zachowanie należytej staranności, ani niezależnej weryfikacji jakichkolwiek uzyskiwanych informacji.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych m.in. w art. 21 ust. 1 ww. ustawy są obowiązane, jako płatnicy, pobrać zryczałtowany podatek dochodowy. Pobranie podatku następuje, co do zasady w dniu dokonania wypłaty wynagrodzenia, a następnie podlega odprowadzeniu do Urzędu Skarbowego w terminach określonych w art. 26 ust. 3 updop tj. do 7 dnia następującego po miesiącu pobrania podatku. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Oznacza to, że w przypadku uznania, że w opisanej sprawie tj. zakup usługi oceny ratingowej, mieści się w katalogu usług zawartym w art. 21 ust. 1 updop, powinno się uwzględniać postanowienia Umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 13 listopada 1995 r. (Dz.U. z 2000 r., nr 53, poz. 650), a także posiadany przez UM certyfikat rezydencji podatkowej potwierdzający, że miejscem siedziby kontrahenta (agencja ratingowa X) dla celów podatkowych jest Irlandia. W związku z powyższym UM stoi na stanowisku, że niniejszym przypadku UM nie ma obowiązku poboru podatku u źródła.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że nie jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych tzw. podatku u źródła, w związku z zakupem usług analitycznych, których rezultatem jest aktualizacja oceny ratingowej świadczonych na rzecz Urzędu Miasta przez kontrahenta z siedzibą w Irlandii, z uwagi na charakter nabywanych usług, które nie zawierają się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy updop.

W przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że zakup usługi analitycznej, której rezultatem jest aktualizacja oceny ratingowej podlega obowiązkowi pobrania podatku u źródła, Urząd Miasta uważa, że ma prawo zastosować zwolnienie z obowiązku poboru podatku z uwagi na zapisy polsko-irlandzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz posiadany certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w części za prawidłowe, a w części za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865, dalej: „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 26 ust. 1 updop w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r., stanowi, iż osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W myśl art. 21 ust. 1 updop, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2.  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2a. z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze
    *   ustala się w wysokości 20% przychodów;
3.  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
4.  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera
    *   ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

W myśl natomiast art. 21 ust. 2 updop, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W odniesieniu do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 2a updop zauważyć należy, że katalog usług w nim wskazanych jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. W ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy jednakże uznać wyłącznie świadczenia równorzędne do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same przesłanki, albo winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej nazwane. Niemniej jednak sama nazwa umowy o świadczenie usługi nie może być wyłącznym czynnikiem, który kwalifikuje lub dyskwalifikuje daną usługę jako należącą lub nie do katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że w aktualnym brzmieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, świadczenia w nim wymienione można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, ale posiadające również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie nie wymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop jest objęte jego zakresem decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim niewymienionych.

Dane świadczenie można zakwalifikować do katalogu usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, po każdorazowej analizie treści samej umowy oraz po osiągnięciu jednoznacznego wniosku, że zawiera ona istotne elementy świadczeń wymienionych w tym przepisie. O tym, czy dane świadczenie można zakwalifikować do usług opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym decydujące znaczenie ma treść uregulowania samej umowy oraz zakres faktycznie wykonanych czynności, a nie tylko nazewnictwo.

W opinii Organu interpretacyjnego, kluczowe znaczenie przy analizie konkretnego świadczenia pod kątem „podobieństwa” ma zatem precyzyjne określenie istoty tego świadczenia.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego Wnioskodawca zakupił usługi analityczne związane z nadzorem nad ratingiem Miasta od podmiotu zagranicznego tj. agencji ratingowej. Zgodnie z umową agencja ratingowa zobowiązana jest do ciągłego monitorowania ocen; wiarygodności kredytowej Miasta, którego istotnym elementem są coroczne spotkania analityków agencji ratingowej z przedstawicielami Miasta. Na podstawie danych historycznych, aktualnych i prognozowanych o stanie finansów i gospodarki Miasta, przekazywanych przez Miasto oraz dostępnych na stronach Biuletynu Informacji Publicznej, agencja sporządza (zgodnie z przyjętą metodologią) analizę będącą podstawą do utrzymania, podniesienia bądź obniżenia ratingu Miasta i/lub jego perspektywy. Faktura za wykonaną usługę została wystawiona w 2018 r. i w tym samym roku została uregulowana.

W opinii Organu interpretacyjnego opisana we wniosku usługa analityczna ma charakter podobny do przetwarzania danych. Zgodnie z definicją, zawartą w słowniku języka polskiego dostępnego na stronie internetowej sjp.pwn.pl, przetworzyć to m.in. opracować zebrane dane, informacje.

Przetwarzaniem danych są jakiekolwiek operacje wykonywane na danych, takie jak zbieranie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie, udostępnianie i usuwanie.

Zatem, o możliwości zaklasyfikowania usługi do świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym wystarczające jest, że usługa jest świadczeniem o podobnym charakterze do świadczeń wymienionych w treści art. 21 ust. 1 pkt 2a updop. Opisana usługa analityczna jest świadczeniem o podobnym charakterze do przetwarzania danych.

W związku z powyższym usługa analityczna opisana we wniosku, mieści się w katalogu świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, jako usługa podobna do przetwarzania danych.

Tym samym, co do zasady, opłaty poniesione przez Spółkę za nabywanie usług analitycznych związanych z ratingiem Miasta podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a updop. Jednakże, jak już wskazano powyżej, zgodnie z treścią art. 21 ust. 2 updop, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Mając na uwadze powyższy przepis, zasadne jest odwołanie się do umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia 13 listopada 1995 r. (Dz.U. z 1996 r., Nr 29, poz. 129, dalej: „umowa polsko-irlandzka”).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-irlandzkiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Stosownie do art. 7 ust. 7 umowy polsko-irlandzkiej, jeżeli w zyskach mieszczą się dochody lub przychody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

W artykułach 10, 11, 12 oraz 13 umowy polsko-irlandzkiej unormowana została kwestia opodatkowania dochodów odpowiednio z tytułów: dywidendy, odsetek, należności licencyjnych oraz zysków ze sprzedaży majątku. Ze względu na charakter opisanych we wniosku przychodów potencjalne zastosowanie w sprawie może znaleźć art. 12 umowy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1-3 umowy polsko-irlandzkiej należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne powstałe w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Jednakże:

1.  należności licencyjne, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, lecz podatek wymierzony w ten sposób nie może przekroczyć 10 procent kwoty brutto należności licencyjnych;
2.  opłaty za usługi techniczne, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, powstałe w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie, jeżeli taka osoba jest właścicielem opłat za usługi techniczne.

Określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym artykule, oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin oraz filmami i taśmami dla radia i telewizji lub innych sposobów odtwarzania lub przekazywania, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za informacje związane z doświadczeniem zdobytym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Według tut. Organu, analizując zapisy ww. umowy polsko-irlandzkiej, należy stwierdzić, że należności z tytułu usług analitycznych związanych z nadzorem nad ratingiem Miasta nie mieszczą się w zakresie definicji należności licencyjnych zawartej w art. 12 ww. umowy polsko-irlandzkiej, nie stanowią także świadczeń o charakterze dywidendowym (art. 10 umowy polsko-irlandzkiej) jak i odsetkowym (art. 11 umowy polsko-irlandzkiej). W świetle powyższego należy zatem stwierdzić, że powołany powyżej art. 7 ust. 7 umowy polsko-irlandzkiej, przyznaje pierwszeństwo poszczególnym kategoriom dochodów. Skoro należności wypłacane nierezydentowi nie mieszczą się w dyspozycji art. 10, 11, 12 oraz 13 umowy polsko-irlandzkiej należy je kwalifikować do zysków przedsiębiorstwa. Art. 7 ma bowiem zastosowanie do dochodów przedsiębiorstwa, które nie wchodzą w zakres dochodów objętych innymi artykułami. Należności dotyczące świadczonych usług analitycznych związanych z nadzorem nad ratingiem Miasta należy zatem kwalifikować jako „zyski przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 7 umowy polsko-irlandzkiej. Zyski te podlegają opodatkowaniu tylko w państwie siedziby podmiotu, który dochód taki uzyskuje.

Zatem, w przypadku ponoszenia przez Wnioskodawcę opłat z tytułu nabywania usługi analitycznej związanej z nadzorem nad ratingiem Miasta, powstaje obowiązek naliczenia podatku u źródła. Podmiot, który nabywa ww. usługę, musi pobrać co do zasady podatek u źródła zgodnie z obowiązującymi stawkami. Należy zauważyć, że w przypadku istnienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a krajem rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta możliwe jest również skorzystanie z preferencyjnej stawki podatku bądź niepobranie podatku w ogóle, przy czym na płatniku ciąży wówczas obowiązek posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej kontrahenta. Płatnik powinien również dopełnić innych obowiązków formalnych wynikających z przepisów prawa podatkowego, w tym obowiązków informacyjnych.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w sytuacji posiadania przez Wnioskodawcę certyfikatu rezydencji kontrahenta z siedzibą w Irlandii wykonującego usługi analityczne związane z nadzorem nad ratingiem Miasta, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego z uwagi na treść art. 7 umowy polsko-irlandzkiej.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia:

*   czy zakup usług analitycznych związanych z nadzorem nad ratingiem Miasta tj. oceny wiarygodności kredytowej mieści się w katalogu usług, o którym mowa w art. 21 ust. 1 updop i w związku z tym wypłacone agencji ratingowej X wynagrodzenie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, tzw. podatkiem u źródła – jest nieprawidłowe,
*   czy Urząd Miasta posiadając certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta z Irlandii może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku pobrania tzw. podatku u źródła z uwagi na zapisy obowiązującej polsko-irlandzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – jest prawidłowe.

Zwrócić ponadto należy uwagę, że postępowanie w sprawie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego charakteryzuje się w szczególności tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika).

Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.