Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.149.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z baniakiem; dot. kredytu
hipotecznego w walucie obcej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 września 2025 r. (data wpływu: 24
    września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2005 roku Pani, A. B (wówczas A. A) wraz z B. B zawarła z bankiem X (obecnie
    Bank Y) umowę kredytu hipotecznego nr (...) zaciągniętego we franku szwajcarskim na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej (zakup lokalu mieszkalnego z przeznaczeniem
    na zaspokojenie własnych potrzeb jednego wspólnego gospodarstwa domowego). W
    wyniku powyższej umowy bank wypłacił Państwu kwotę (...) PLN, co odpowiadało wówczas
    równowartości (...) CHF.
    Powyższy kredyt był spłacany przez Państwa oboje w równych częściach w ratach
    miesięcznych przez okres od (...) 2005 r. do dnia (...) 2025 r. Na zabezpieczenie spłaty
    kredytu na nieruchomości kredytowanej została ustanowiona na rzecz X hipoteka zwykła
    w kwocie (...) CHF oraz hipoteka kaucyjna w kwocie (...) CHF. W dniu (...) 2006 r. zawarli
    Państwo związek małżeński, w którym panuje ustawowa wspólność majątkowa
    małżeńska. Nigdy nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    W dniu (...) 2025 roku w wyniku mediacji przeprowadzonych w (...) zawarli Państwo z
    bankiem ugodę. Ugoda miała na celu usunięcie z umowy kredytu klauzul abuzywnych i
    przywrócenie jej do stanu zgodnego z prawem. W wyniku czego, Państwa zadłużenie (...)
    CHF zostało przewalutowane na (...) PLN i umorzone. Bank zobowiązał się wypłacić
    dodatkowo kwotę (...) PLN w związku z rozliczeniem umowy w terminie miesiąca od dnia
    zawarcia ugody.
    W kwestii podatku dochodowego od umorzenia zadłużenia, złożyli Państwo jako załącznik
    do ugody wspólne oświadczenie o spełnianiu warunków wynikających z rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie (Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r.) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe. W związku z powyższym umorzona kwota (...) PLN w Państwa
    ocenie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a Państwo nie
    powinni wykazywać jej w rocznym zeznaniu podatkowym.
    Wypłacona kwota (...) PLN, stanowi część sumy wpłat dokonywanych przez Państwa rat na
    poczet umowy kredytowej, tj. stanowi zwrot części nadpłaconych rat i w Państwa ocenie
    nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zgodnie z umową
    kredytu, bank wypłacił (...) PLN, a Państwo spłacając kredyt zapłacili ponad (...) PLN
    (historia spłat rat z (...) 2025 + dwie raty do momentu podpisania ugody). Kwota
    nadpłaconych przez Państwa rat jest znacznie wyższa, a kwota otrzymana na podstawie
    ugody z bankiem stanowi zwrot jedynie części poniesionych przez Państwa kosztów
    związanych ze spłatą kredytu i nie powoduje przyrostu Państwa majątku. Kwota (...) PLN
    mieści się w kwocie wpłacanej podczas spłaty kredytu hipotecznego i jej otrzymanie nie
    powoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji
    pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego. W związku z tym wspomniana kwota (...) PLN nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a Państwo nie powinni wykazywać jej w
    rocznym zeznaniu podatkowym.

    Uzupełnienie wniosku
    Ad 1. Jest Pani współwłaścicielem nieruchomości, na nabycie której został zaciągnięty
    kredyt.
    Ad 2. Bank Y podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego.
    Ad 3. Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę
    kredytu solidarnie.
    Ad 4. Umorzenie części zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu dotyczy wszystkich
    współkredytobiorców.
    Ad 5. Nieruchomość jest położona w Polsce.
    Ad 6. Z kwoty kredytu nie były finansowane inne cele.
    Ad 7. Na kwotę zadłużenia (...) PLN, którą umorzył bank składa się: (...) PLN kapitału
    bieżącego (nie wymagalnego), kwota 0,00 PLN kapitału przeterminowanego
    (wymagalnego), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota
    0,00 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych).
    Ad 8. W wyniku podpisania ugody zmieniła się treść umowy kredytowej, kwota zadłużenia
    z tytułu umowy została przeliczona na PLN po średnim kursie walut obcych ogłaszanym
    przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia ugody.
    Ad 9. Przystąpienie do mediacji miało na celu zawarcie ugody, dotyczącej kredytu
    hipotecznego w CHF, poprzez dokonanie zmiany waluty kredytu na polski złoty oraz
    ustalenia kwoty zobowiązania kredytowego. W toku negocjacji i mediacji (...), Bank nie
    ujawnił swoich wyliczeń. Na potrzeby wyliczenia poniesionych kosztów kredytu konieczne
    było wystąpienie do Banku o zaświadczenie o historii spłat rat kapitałowo-odsetkowych.
    Ad 10. Przewalutowanie kredytu nie obniżyło należności wobec banku. Przewalutowanie
    zadłużenia stanowiło wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w CHF, na
    tę samą kwotę wyrażoną w PLN.
    Ad 11. Kwota (...) PLN została wypłacona w związku z rozliczeniem umowy po zawarciu
    ugody. W toku negocjacji i mediacji (...), Bank nie ujawnił swoich wyliczeń. Pani zdaniem
    kwota ta jest zwrotem części nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych.
    Ad 12. Zgodnie z umową kredytu, bank wypłacił (...) PLN, a spłata kredytu nastąpiła na
    kwotę ponad (...) PLN (zaświadczenie z banku (...) - historia spłat rat z (...) 2025 + dwie raty
    do momentu podpisania ugody). Całkowita kwota nadpłaconych rat jest znacznie wyższa,
    a kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem stanowi zwrot jedynie części
    poniesionych kosztów związanych ze spłatą kredytu i nie powoduje przyrostu majątku.
    Kwota (...) PLN mieści się w kwocie wpłacanej podczas spłaty kredytu hipotecznego i jej
    otrzymanie nie powoduje dodatkowego przysporzenia majątkowego.
    Pytania (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy umorzona kwota (...) PLN będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy kwota (...) PLN wypłacona przez bank w związku z rozliczeniem umowy będzie
      podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Umorzona kwota (...) PLN nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, w związku z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia
    2024 r. zmieniającym rozporządzenie (Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.) w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

    Kwota (...) PLN wypłacona przez bank w związku z rozliczeniem umowy nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Prawidłowość stanowiska potwierdzają:
    1. Pismo z dnia 23 kwietnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0115#KDIT3.
      4011.159.2025.3.MJ Skutki podatkowe wynikające z ugody pozasądowej dotyczącej
      kredytu we frankach szwajcarskich.
    2. Pismo z dnia 27 stycznia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0115#KDIT1.
      4011.830.2024.1.AS Skutki podatkowe wypłaty dodatkowej kwoty w ramach ugody
      sądowej dotyczącej kredytu frankowego.
    3. Interpretacja indywidualna z dnia 29 lipca 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ
      Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem, na podstawie której bank zwróci
      ustaloną w ugodzie kwotę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną wartość finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności z
    tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu,
    uregulowanej w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
    Tym samym, kwotę wierzytelności umorzoną na podstawie ugody dotyczącej umowy o
    udzielenie kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o

    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Jak stanowi § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba

        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W myśl § 1 ust. 7 rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 komentowanego rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy
    osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Wskazała Pani we wniosku, że (...) 2005 roku Pani i B. B zawarli z Bankiem umowę kredytu
    hipotecznego. Kredyt został zaciągnięty we franku szwajcarskim na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej (zakup lokalu mieszkalnego z przeznaczeniem na zaspokojenie
    własnych potrzeb jednego wspólnego gospodarstwa domowego). Jest Pani
    współwłaścicielem nieruchomości, na nabycie której został zaciągnięty kredyt.
    Nieruchomość jest położona w Polsce. Z kwoty kredytu nie były finansowane inne cele.
    Bank podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego. W wyniku powyższej umowy
    Bank wypłacił Państwu kwotę (...) zł, co odpowiadało wówczas równowartości (...) CHF. W
    2006 roku zawarła Pani związek małżeński, w którym panuje ustawowa wspólność
    majątkowa małżeńska. Nigdy nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. W dniu (...) 2025 roku
    w wyniku mediacji zawarli Państwo z bankiem ugodę. Ugoda miała na celu usunięcie z
    umowy kredytu klauzul abuzywnych i przywrócenie jej do stanu zgodnego z prawem. W
    wyniku ugody, Państwa zadłużenie (...) CHF zostało przewalutowane na (...) zł i umorzone.
    Bank zobowiązał się wypłacić dodatkowo kwotę (...) zł w związku z rozliczeniem umowy w
    terminie miesiąca od dnia zawarcia ugody. Na kwotę zadłużenia (...) zł, którą umorzył bank
    składa się: (...) zł kapitału bieżącego (niewymagalnego), kwota 0,00 zł kapitału
    przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 zł odsetek zapadłych niespłaconych
    (wymagalnych), kwota 0,00 zł odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych).
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że umorzona przez bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego w
    2005 r. będzie stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Jednocześnie w związku z tym, że z treści wniosku wynika, że kredyt został wydatkowany
    na własne cele mieszkaniowe (zakup lokalu mieszkalnego), umorzona przez bank kwota
    kredytu będzie korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie przepisów Rozporządzenia MF w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego. Spełnia Pani bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww.
    zaniechania w odniesieniu do umorzonej wierzytelności. Tym samym nie będzie Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu umorzenia przez Bank
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego.

    Przechodząc do skutków podatkowych otrzymania od banku kwoty (...) zł, należy
    ponownie wskazać, że – co do zasady – za przychody podatkowe uznaje się takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, które nie mają
    charakteru zwrotnego.
    Jak wskazała Pani we wniosku, wypłacona kwota (...) zł, stanowi część sumy wpłat
    dokonywanych przez Panią i Pani męża rat na poczet umowy kredytowej, tj. stanowi zwrot
    części nadpłaconych rat. Została wypłacona w związku z rozliczeniem umowy po zawarciu
    ugody. Kwota nadpłaconych rat jest znacznie wyższa, a kwota otrzymana na podstawie
    ugody z bankiem stanowi zwrot jedynie części poniesionych przez Państwa kosztów
    związanych ze spłatą kredytu i nie powoduje przyrostu Państwa majątku. Kwota (...) zł
    mieści się w kwocie wpłacanej podczas spłaty kredytu hipotecznego. W wyniku podpisania
    ugody zmieniła się treść umowy kredytowej, kwota zadłużenia z tytułu umowy została
    przeliczona na złote po średnim kursie walut obcych ogłaszanym przez NBP ostatniego
    dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia ugody. Przewalutowanie kredytu nie
    obniżyło należności wobec banku. Przewalutowanie zadłużenia stanowiło wyłącznie
    techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w CHF, na tę samą kwotę wyrażoną w
    złotych.
    Wobec tego, opisane we wniosku świadczenie pieniężne nie spowoduje uzyskania przez
    Panią przysporzenia majątkowego, faktycznego przyrostu Pani majątku. Otrzymana przez
    Panią kwota będzie stanowić zwrot własnych pieniędzy, które wpłaciła Pani wcześniej do
    banku. Tym samym z tego tytułu nie powstanie po Pani stronie przychód w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta będzie zatem
    dla Pani neutralna podatkowo. Nie będzie miała Pani obowiązku jej rozliczenia dla celów
    podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w
    zakresie objętym zakresem wniosku i odnosi się do przedstawionego opisu sprawy. A
    zatem, nie dotyczy innych kwestii zawartych we wniosku, które nie były przedmiotem
    pytań interpretacyjnych.
    Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy
    wyłącznie Pani, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani męża).
    Pani Mąż chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym
    wnioskiem o jej udzielenie.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego oraz nie
    analizuje załączonych dokumentów. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie
    stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna
    weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być dokonana jedynie w toku
    ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania

    kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji
    interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w
    zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa. Jeżeli w toku ewentualnego
    postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.