Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.573.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy
działki. Rozliczenie podatku VAT z tytułu dostawy ww. działki
przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania.
Prawo do zachowania przez Zainteresowaną niebędącą stroną
postępowania statusu podmiotu zwolnionego z VAT w związku
z ww. transakcją.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy:
      - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy działki,
      - rozliczenia podatku VAT z tytułu dostawy ww. działki przez Pana, tj. Zainteresowanego
        będącego stroną postępowania,
      - prawa do zachowania przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania statusu
        podmiotu zwolnionego z VAT, w związku z ww. transakcją.
    Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 30 lipca 2025 r. (data wpływu
    30 lipca 2025 r.), 31 lipca 2025 r., 1 sierpnia 2025 r. oraz w dniu 6 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

## Opis zdarzenia przyszłego

AA, BB oraz CC planują realizację inwestycji deweloperskiej polegającej na budowie i
    sprzedaży budynku mieszkalnego (Inwestycja).
    BB oraz CC są małżeństwem, w którym obowiązuje ustrój ustawowej wspólności
    majątkowej. BB oraz CC prowadzą indywidualną jednoosobową działalność gospodarczą.
    CC jest czynnym podatnikiem VAT, natomiast BB korzysta ze zwolnienia podmiotowego
    (obrót do 200 tys. zł rocznie). Oboje prowadzą działalności z zakresu projektowania
    architektonicznego. AA nie prowadzi działalności gospodarczej.
    BB oraz CC są właścicielami gruntu, który nabyli w okresie krótszym niż przed 5 laty. Grunt
    został nabyty ze środków własnych należących do majątku wspólnego. Grunt został
    nabyty od osoby prywatnej (tj. poza działalnością gospodarczą sprzedającego). Grunt
    został nabyty do majątku prywatnego BB oraz CC. Nieruchomość nie stanowi środków
    trwałych w działalności gospodarczej małżonków. Inwestycja jest planowana za
    pośrednictwem sp. z o. o. (Spółka), w której AA, BB oraz CC obejmą udziały w zamian za
    wkład pieniężny. Inwestycja jest realizowana ze środków własnych Spółki oraz osób
    zaangażowanych.
    Ponadto, celem realizacji Inwestycji, BB i CC dokonają sprzedaży gruntu do Spółki, z
    odroczeniem terminu płatności do dnia zamknięcia Inwestycji, tj. sprzedaży
    nieruchomości obejmującej grunt wraz z wybudowanym na nim budynkiem mieszkalnym.
    Na terenie przedmiotowej działki małżeństwo BB i CC uzyskało jako inwestorzy prywatni
    pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Projekt wykonany został
    przez CC w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Podczas sporządzania
    projektu małżonkowie nie zdecydowali jeszcze, czy wykorzystają działkę do prywatnych
    celów mieszkaniowych, czy do realizacji inwestycji.
    Pomimo tego, iż nieruchomość stanowi własność wspólną małżonków, do tej pory
    wszystkimi czynnościami podnoszącymi wartość działki zajmował się CC w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej (projektowanie architektoniczne), za zgodą BB.
    W uzupełnieniu wniosku z 30 lipca 2025 r. wskazali Państwo:
    Nabycie gruntu przez CC oraz BB nastąpiło w ramach transakcji nieopodatkowanej
    podatkiem VAT - od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Transakcja
    została opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych, transakcja nie została
    udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą VAT.
    Z tytułu ww. transakcji CC ani BB nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego (podatek VAT nie został naliczony, zakup został
    dokonany na cele prywatne).
    Grunt był wykorzystywany przez BB i CC do okazjonalnej rekreacji - jako miejsce spacerów
    z psem i baza wypadowa do spacerów po okolicznych terenach zielonych.
    BB i CC wystąpili z wnioskiem o realizację przyłącza elektroenergetycznego oraz
    zrealizowali przyłącze wodociągowe na działce.
    CC nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości.
    BB nie dokonywała wcześniej sprzedaży nieruchomości.
    CC nie posiada więcej działek, które w przyszłości zamierza sprzedać.
    BB posiada inne działki, których własność nabyła dawniej niż 5 lat temu, przed zawarciem
    małżeństwa z CC. BB dopuszcza możliwość sprzedaży ww. działek w przyszłości, uzyskała
    dla nich decyzje o warunkach zabudowy.

    W uzupełnieniu wniosku z 6 sierpnia 2025 r. wskazali Państwo:
      1. BB prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą „...” NIP: ... nieprzerwanie od 2020-
        07-23.
      2. BB prowadziła działalność gospodarczą przez cały 2024 rok, wartość sprzedaży
        Zainteresowanej nie przekroczyła kwoty 200 000 zł.
      3. Zainteresowana nie rozpoczęła działalności gospodarczej w 2024 r.
      4. Zainteresowana nie rozpoczęła działalności gospodarczej w 2025 r.
      5. BB w ramach prowadzonej działalności nie wykonuje czynności, o których mowa w
        art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.
      6. Na dzień dzisiejszy na terenie działki obowiązuje Uchwała Nr ... Rady Gminy ... z dnia
        31 maja 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
        dla części sołectwa .. w gminie ... – etap I. Działka znajduje się na terenie objętym
        oznaczeniem 10RMn, dla którego określa się:
        a) przeznaczenie podstawowe – zabudowa zagrodowa lub zabudowa
          mieszkaniowa jednorodzinna w formie wolno stojącej;
        b) przeznaczenie dopuszczalne:
    i. usługi,
    ii. budynki gospodarcze, garażowe i inwentarskie wbudowane lub wolno stojące;
    Gmina nie podjęła procedur planistycznych dążących do zmiany ww. uchwały.
      7. Działka objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – CC ani
        BB nie uzyskiwali dla niej decyzji o warunkach zabudowy, jeśli ktokolwiek uzyskał
        dla działki jakiekolwiek decyzje o warunkach zabudowy utraciły one moc z dniem
        wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
      8. Działka nie była wykorzystywana przez CC ani BB na cele działalności gospodarczej w
        tym nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku
        od towarów i usług, nie stanowiła towaru, nie została wpisana do środków trwałych
        nie stanowiła siedziby firmy.
      9. Przyłącze elektroenergetyczne nie zostało na ten moment zrealizowane,
        Zainteresowani podpisali umowę o realizację przyłącza z ...... Data realizacji
        przyłącza leży w gestii ......
      10. Przyłącze energetyczne nie zostało zrealizowane i zgodnie z umową z .... przyłącze
        zostanie doprowadzone do linii rozgraniczającej teren o przeznaczeniu 10RMn i
        tereny dróg publicznych zgodnie z MPZP, która znajduje się za linią władania.
        Przyłącze wodociągowe znajduje się na działce.
      11. Przyłącze wodociągowe zrealizowane na działce stanowi urządzenie budowlane,
        związane z projektowanym obiektem budowlanym (budynkiem mieszkalnym
        jednorodzinnym).
    Pytania (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 30 lipca 2025 r.)
      1. Czy transakcja sprzedaży przedmiotowej działki powinna zostać opodatkowana
        podatkiem od towarów i usług?
      2. Jeśli transakcja powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy
        podatek może być rozliczony w całości przez jednego z małżonków (CC, będącego
        czynnym podatnikiem VAT)?

      3. Jeśli transakcja powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług oraz
        podatek może być rozliczony w całości przez jednego z małżonków (CC, będącego
        czynnym podatnikiem VAT), czy oznacza to, że BB może zachować status podmiotu
        zwolnionego z podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1
    Według Wnioskodawcy transakcja nie powinna zostać opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług. Uzyskanie pozwolenia na budowę oraz uzbrojenie działki nie zostało
    dokonane z zamiarem podniesienia wartości działki i uzyskania zysku z jej sprzedaży -
    działka zostanie sprzedana spółce po cenie jej zakupu. Transakcja stanowi sprzedaż
    majątku prywatnego do spółki, której beneficjentami rzeczywistymi są sprzedający, co nie
    jest porównywalne do działalności firm zajmujących się obrotem nieruchomościami.
    Transakcja sprzedaży działki nie jest działalnością ani ciągłą, ani zarobkową - celem
    sprzedaży nie jest powstanie zysku, a możliwość działania w ramach spółki - ewentualny
    zysk BB i CC mają zamiar uzyskać w ramach sprzedaży inwestycji realizowanej na działce
    przez spółkę, która to będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 2
    Jeśli Urząd stoi na innym stanowisku niż wskazano w punkcie 1, Wnioskodawca uważa, iż
    ewentualny naliczony podatek VAT może być rozliczony wyłącznie przez jednego z
    małżonków - CC - czynnego podatnika VAT. Czynności, które mogłyby w ocenie Urzędu
    podnieść wartość działki (sporządzenie projektu budowlanego, uzyskanie pozwolenia na
    budowę, uzbrojenie działki) zostały dokonane przez CC, za zgodą BB.
    Ad. 3
    Jeśli Urząd podziela stanowisko wyrażone w punkcie 2, Wnioskodawca uważa, że
    rozliczenie naliczonego podatku VAT od sprzedaży w ramach działalności prowadzonej
    przez CC nie spowoduje utraty statusu podmiotu zwolnionego z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
      - nieprawidłowe w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy
        działki,
      - prawidłowe w zakresie:
        · rozliczenia podatku VAT z tytułu dostawy ww. działki przez Pana, tj.
          Zainteresowanego będącego stroną postępowania,
        · prawa do zachowania przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania
          statusu podmiotu zwolnionego z VAT, w związku z ww. transakcją.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn.
    akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Należy podkreślić, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast, stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia
    2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu, Pan oraz
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania podjęliście aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje
    koniecznością uznania Sprzedających za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy. Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że BB oraz CC planują realizację inwestycji deweloperskiej
    polegającej na budowie i sprzedaży budynku mieszkalnego (Inwestycja). BB oraz CC są
    małżeństwem, w którym obowiązuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej. BB oraz CC
    prowadzą indywidualną jednoosobową działalność gospodarczą. CC jest czynnym
    podatnikiem VAT, natomiast BB korzysta ze zwolnienia podmiotowego (obrót do 200 tys.
    zł rocznie). BB oraz CC są właścicielami gruntu, który nabyli w okresie krótszym niż przed 5
    laty. Nabycie gruntu przez CC oraz BB nastąpiło w ramach transakcji nieopodatkowanej
    podatkiem VAT - od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Grunt był
    wykorzystywany przez BB i CC do okazjonalnej rekreacji - jako miejsce spacerów z psem i
    baza wypadowa do spacerów po okolicznych terenach zielonych. Nieruchomość nie
    stanowi środków trwałych w działalności gospodarczej małżonków. Na terenie
    przedmiotowej działki małżeństwo BB i CC uzyskało jako inwestorzy prywatni pozwolenie
    na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Projekt wykonany został przez CC w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. BB i CC wystąpili z wnioskiem o realizację
    przyłącza elektroenergetycznego oraz zrealizowali przyłącze wodociągowe na działce.
    Przyłącze wodociągowe zrealizowane na działce stanowi urządzenie budowlane, związane
    z projektowanym obiektem budowlanym (budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym).
    Wszystkimi czynnościami podnoszącymi wartość działki zajmował się Pan w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej (projektowanie architektoniczne), za zgodą
    Zainteresowanej niebędącej strona postępowania.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy transakcja sprzedaży
    przedmiotowej działki powinna zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem, osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    Znaczenie dla przedmiotowej sprawy ma analiza całokształtu działań jakie Pan
    (Zainteresowany będący stroną postępowania) oraz Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania podjęliście w odniesieniu do gruntu przez cały okres jego posiadania.
    Jak wyżej wskazano, na terenie przedmiotowej działki uzyskał Pan oraz Zainteresowana
    niebędąca stroną postępowania jako inwestorzy pozwolenie na budowę budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego. Projekt wykonany został przez Pana w ramach

    prowadzonej działalności gospodarczej. Wystąpili Państwo również z wnioskiem o
    realizację przyłącza elektroenergetycznego oraz zrealizowali przyłącze wodociągowe na
    działce. Przyłącze wodociągowe zrealizowane na działce stanowi urządzenie budowlane,
    związane z projektowanym obiektem budowlanym (budynkiem mieszkalnym
    jednorodzinnym).
    Jak już wskazano wcześniej, z wyroku TSUE 291/92 wynika, że podatnik w całym okresie
    posiadania nieruchomości musi wykazywać zamiar wykorzystania jej do celów
    prywatnych, aby uznać, że mamy do czynienia ze sprzedażą majątku prywatnego. Należy
    stwierdzić, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    Czynności podjęte w odniesieniu do działki wyłączają sprzedaż przedmiotowej działki jako
    majątku prywatnego. Charakter podjętych działań w stosunku do przedmiotowej działki
    ma bezsprzecznie cel inwestycyjny, a nie cel osobisty.
    Jak Pan wskazał we wniosku, wszystkimi czynnościami podnoszącymi wartość działki
    zajmował się Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (projektowanie
    architektoniczne), za zgodą Zainteresowanej niebędącej strona postępowania.
    Działania podjęte w odniesieniu do działki wskazują, że w sposób profesjonalny
    przygotował Pan tą działkę celem sprzedaży pod inwestycję. W związku z tym zaangażował
    Pan środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca lub usługodawcę
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Biorąc powyższe pod uwagę w przypadku sprzedaży ww. działki nie będzie zbywany
    majątek osobisty, lecz majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę do uznania
    Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W związku z tym dostawa przedmiotowej
    działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów.
    Czynność podlegająca opodatkowaniu może być opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług, albo może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Jak zostało wskazane we wniosku dla działki obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, dla którego określa się przeznaczenie podstawowe –
    zabudowa zagrodowa lub zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna w formie wolno
    stojącej, przeznaczenie dopuszczalne, usługi, budynki gospodarcze, garażowe i
    inwentarskie wbudowane lub wolno stojące.
    W świetle powyższego, działka w momencie sprzedaży spełniać będzie definicję terenów
    budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, a zatem dostawa ww. działki nie będzie
    mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z wniosku, nabycie działki nie nastąpiło w ramach czynności opodatkowanych
    VAT i nie zostało udokumentowane fakturą.
    Zatem, w takiej sytuacji, nie można mówić, że przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy nabyciu ww. działki, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa
    nie była objęta tym podatkiem.
    Nadto, wskazali Państwo, iż działka nie była wykorzystywana przez CC ani BB na cele
    działalności gospodarczej w tym nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, gdyż nie zostały spełnione warunki
    zawarte w tym przepisie.
    Zatem sprzedaż przedmiotowej działki będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 ustawy. Czynność ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, a więc będzie opodatkowana podatkiem
    VAT, według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Tym samym, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 uznałem za
    nieprawidłowe.
    Odnośnie kwestii objętej pytaniem nr 2, która dotyczy rozliczenia podatku VAT z tytułu
    dostawy ww. działki przez jednego z małżonków CC (Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania), należy wskazać, że pomimo tego, iż nieruchomość stanowi własność
    wspólną małżonków, to jak wynika z wniosku - wszystkimi czynnościami podnoszącymi
    wartość działki zajmował się Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    (projektowanie architektoniczne), za zgodą Zainteresowanej niebędącej strona
    postępowania. Zatem to Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania) będzie
    podatnikiem w stosunku do całej transakcji sprzedaży przedmiotowej działki.

    Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że z tytułu sprzedaży działki, to Pan będzie dokonywał czynności
    opodatkowanej tym podatkiem i wystąpi w charakterze podatnika, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy, a tym samym to Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania)
    będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT z tytułu dostawy ww. działki.
    Zatem stanowisko przedstawione we wniosku w zakresie pytania nr 2 oceniłem jako
    prawidłowe.
    Odnośnie kwestii objętej pytaniem nr 3, która dotyczy prawa do zachowania przez
    Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania statusu podmiotu zwolnionego z VAT, w
    związku z ww. transakcją, należy wskazać, że:
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.

    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia
    od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi
    przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których
    mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      # energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      # wyrobów tytoniowych,
      # samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
        trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      # preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      # komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      # urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      # maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      # pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      # motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony)
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle obowiązujących przepisów wskazuje, że
    wartość sprzedaży przedmiotowej działki, nie będzie podlegała wliczeniu do wartości
    sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, uzyskiwanej z tytułu świadczonych
    przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania usług.
    Jak bowiem wyżej rozstrzygnięto, w tytułu sprzedaży działki to Pan będzie dokonywał
    czynności opodatkowanej tym podatkiem i wystąpi w charakterze podatnika, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania – przy spełnieniu warunków wynikających z ustawy - może zachować status
    podmiotu zwolnionego z podatku VAT.
    Skoro wartość sprzedaży Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania w 2024 roku
    nie przekroczyła kwoty 200.000 zł oraz - jak wynika z wniosku - Zainteresowana nie będzie

    wykonywała czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, to w 2025 roku
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania będzie mogła korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 9 w zw. z ust. 1 ustawy.
    Należy jednakże zaznaczyć, że jeżeli w 2025 roku wartość sprzedaży Zainteresowanej
    niebędącej stroną postępowania, w proporcji do okresu prowadzonej działalności
    gospodarczej, przekroczy kwotę 200.000 zł lub w kolejnych latach wartość sprzedaży
    przekroczy kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, to zwolnienie utraci moc
    począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Zainteresowana
    niebędąca strona postępowania utraci również prawo do zwolnienia w przypadku
    wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.
    W związku z powyższym, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3, z uwagi
    na fakt, iż Zainteresowani wywiedli prawidłowy skutek prawny, pomimo częściowo
    odmiennej argumentacji, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Wydając niniejszą interpretację, jako element opisu sprawy przyjąłem wskazane
    okoliczności, że „(...) Pomimo tego, iż nieruchomość stanowi własność wspólną
    małżonków, do tej pory wszystkimi czynnościami podnoszącymi wartość działki zajmował
    się CC w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (projektowanie architektoniczne),
    za zgodą BB. (...)” W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej
      będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan CC (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.