Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.910.2025.1.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%
dla dostaw dokonywanych na podstawie posiadanych
dokumentów wskazanych w Wariantach od A do I.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla dostaw
    dokonywanych na podstawie posiadanych dokumentów wskazanych w Wariantach od A
    do I.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    a) Uwagi ogólne
    (...) Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) z siedzibą w (...) zalicza się do
    czołowych producentów wiązek kablowych przeznaczonych dla sektora motoryzacyjnego.

    Przedmiotem jej działalności jest w szczególności produkcja wyposażenia elektrycznego i
    elektronicznego do pojazdów silnikowych, a także wytwarzanie instrumentów oraz
    urządzeń pomiarowych, kontrolnych i nawigacyjnych. Spółka prowadzi również sprzedaż
    detaliczną części oraz akcesoriów samochodowych.
    Wnioskodawca jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i
    usług, również na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz dokonuje sprzedaży
    towarów zarówno odbiorcom krajowym, jak i zagranicznym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach UE, zarejestrowanymi dla celów rozliczania
    podatku od wartości dodanej, posiadającymi ważny i właściwy numer identyfikacyjny
    nadany w tym kraju dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, który każdorazowo
    przekazywany jest do informacji Spółki (dalej jako: „Kontrahenci”). Spółka w ramach
    prowadzonej działalności dokonuje również wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
    (dalej jako: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług Dz. U. z 2025 r. poz. 775 (dalej jako: „ustawa o VAT”).
    W ramach transakcji WDT towary są transportowane do Kontrahenta na teren innego
    państwa UE. W każdym przypadku miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium
    Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego
    państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
    Spółka w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów będącej przedmiotem
    niniejszego wniosku dokonuje/będzie dokonywała sprzedaży towarów do różnych krajów
    Unii Europejskiej. Transport towarów jest/będzie dokonywany przykładowo do takich
    krajów jak Francja, Szwecja, Włochy czy Niemcy. Niemniej Spółka nie wyklucza, że
    sprzedaż oraz transport towarów jest/będzie dokonywany również do innych, niż
    wskazane powyżej, krajów należących do Unii Europejskiej.
    Wywóz towarów z Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej jest/będzie dokonywany zasadniczo przez (i) dostawcę, tj. przez Spółkę przy
    pomocy przewoźnika/spedytora działającego na rzecz Spółki lub (ii) odbiorcę – w takich
    przypadkach towar jest odbierany przez przewoźnika/spedytora działającego na rzecz
    nabywcy. Spółka pragnie wskazać zatem, że towary są/będą transportowane/wywożone
    do kontrahentów Spółki, tj. nabywców na terytorium innego państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej przez przewoźnika/spedytora działającego na rzecz Spółki lub przewoźnika
    /spedytora działającego na rzecz nabywcy. Niniejszy wniosek nie dotyczy sytuacji, w
    których towary byłyby wywożone własnym środkiem transportu Spółki lub nabywcy.
    Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie
    gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone
    do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Spółka
    każdorazowo gromadzi/będzie gromadzić następujące dokumenty:
      - kopie faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby),
      - specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru).
    Równocześnie, Spółka pragnie wskazać, iż mogą wystąpić sytuacje, w których omawiana
    specyfikacja nie będzie stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie elementem faktury
    VAT wystawionej na rzecz Kontrahenta. W każdym przypadku (tzn. czy to w ramach samej
    faktury czy też w formie załącznika do faktury będącego integralnym elementem samej
    faktury) specyfikacja będzie zawierać dane niezbędne do ustalenia jakie towary były
    przedmiotem dostawy.
    W tym względzie, co do zasady Spółka jest/będzie w posiadaniu odpowiednich
    dokumentów potwierdzających rozpoczęcie wysyłki na terenie Polski i dostarczenia tych
    towarów do innego kraju Unii Europejskiej, jakkolwiek przedmiotem niniejszego wniosku
    o interpretację jest ocena czy posiadana dokumentacja – opisana szczegółowo w ramach
    poniższych wariantów – jest/będzie z perspektywy przepisów ustawy o VAT wystarczająca

    dla celów stosowania 0% stawki VAT w odniesieniu do danych wewnątrzwspólnotowych
    dostaw towarów. Mogą bowiem zdarzyć się sytuacje, w których wystąpią pewne braki w
    dokumentacji od przewoźnika/spedytora co może być spowodowane m.in. zagubieniem
    ich przez przewoźnika/spedytora lub przesłaniem z pewnymi brakami np. brakiem
    podpisu odbiorcy lub brakiem referencji do numeru faktury. W takich sytuacjach Spółka
    gromadzi/będzie gromadzić dokumenty wskazane szczegółowo w Wariantach A-I.
    b) Dokumentacja gromadzona przez Spółkę
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę obejmuje/będzie obejmować opisane poniżej
    przypadki:
    Wariant A – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów
        (przykładowo w formie PDF), zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących
        dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż
        towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego
        państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony
        Kontrahenta do potwierdzenia odbioru towarów.
    Wariant B – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia
        odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach
        planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta będzie przesyłała
        Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, iż towary objęte wykazem
        faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta.
    Wariant C – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to
        okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego
        miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w
        przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20
        dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie,
        uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje,
        w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego
        zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).
    Wariant D – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - otrzymanego drogą elektroniczną skanu potwierdzenia odbioru towarów przez
        Kontrahenta w formie dokumentu o nazwie (...), będącego zestawieniem dostaw
        dokonanych w danym miesiącu na rzecz Kontrahenta. Zestawienie to zawiera w
        szczególności datę wysyłki, numer wysyłki oraz numer umożliwiający identyfikację
        danej dostawy – przykładowo numer zamówienia (...). Zestawienie zawiera również
        pieczątkę i/lub podpis odbiorcy towarów. Dane zawarte na przedmiotowym

        dokumencie pozwalają na powiązanie poszczególnych dostawy z konkretną fakturą
        wystawioną przez Spółkę.
    Wariant E – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - otrzymanego drogą elektroniczną skanu dokumentu przewozowego o nazwie (...),
        który zawiera szczegółowe informacje w zakresie danej dostawy, w szczególności
        dane nadawcy (Spółki), dane odbiorcy, dane przewoźnika, numer umożliwiający
        identyfikację danej dostawy – przykładowo numer dokumentu dostawy (...).
        Dokument zawiera również pieczątkę i/lub podpis odbiorcy towarów. Dane zawarte
        na przedmiotowym dokumencie pozwalają na powiązanie poszczególnych dostaw z
        konkretną fakturą wystawioną przez Spółkę.
    Wariant F – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - dokumentu o nazwie (...) przesłanego drogą elektroniczną w formie skanu (lub
        dokumentu w formie PDF), który – po odnotowaniu otrzymania towaru –
        generowany jest przez odbiorcę w sposób automatyczny. Dokument ten zawiera w
        szczególności dane nadawcy (Spółki), dane odbiorcy, numer umożliwiający
        identyfikację danej dostawy, datę odbioru towarów przez kontrahenta (...) oraz
        rodzaj uproszczonego oznaczenia rodzaju dostarczonych towarów. Dane zawarte
        na przedmiotowym dokumencie pozwalają na powiązanie poszczególnych dostawy
        z konkretną fakturą wystawioną przez Spółkę.
    Wariant G – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - oświadczenia przewoźnika, z którego wynika, że dostarczył towary do odbiorcy.
        Oświadczenia zawiera m.in. miejsce i datę rozładunku, numer przewozowy i
        pieczątkę przewoźnika.
    Wariant H – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - dokumentów przewozowych (np. w formie listu przewozowego (...) lub (...)), na których
        z różnych przyczyn nie widnieje pieczątka i podpis osoby odbierającej towar,
      - potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.
    Wariant I – Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.
    c) Dodatkowe uwagi
    Spółka wyjaśnia, iż w odniesieniu do Wariantów H oraz I terminy płatności są ustalane z
    Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest
    zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące
    płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką z wybranym Kontrahentem.
    Ustalenia te mogę mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji

    handlowej dotyczącej danej dostawy. W świetle powyższego oraz zgodnie z powszechnie
    przyjętą praktyką handlową, dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją
    dokonanej dostawy przez Kontrahenta.
    Dodatkowo, Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą w oparciu
    o dane takie jak m.in. numer referencyjny zawarty na potwierdzeniu płatności, kwotę
    płatności, datę płatności lub – o ile jest to koniecznie – dodatkową korespondencją
    handlową, w której Kontrahent wskazuje zakres dostaw objętych poszczególnymi
    płatnościami.
    W zakresie wariantów E oraz H, Spółka wyjaśnia, iż dokument przewozowy wystawiony
    przez przewoźnika (np. w formie listu przewozowego (...) lub (...)) zawierać będzie szereg
    informacji umożliwiających określenie szczegółów danej dostawy, tj. informacje takie jak
    m.in. miejsce przeznaczenia, tj. miejsce dostarczenia towarów (w analizowanym
    przypadku znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju), dane nadawcy, dane odbiorcy, dane przewoźnika,

## Dodatkowe informacje

lub
    referencje umożliwiające określenie towarów będących przedmiotem transportu m.in.
    oznaczenie towarów przyjęte przez przewoźnika czy datę wystawienia dokumentu.
    Powyższe dane zawarte na dokumencie wystawionym przez przewoźnika umożliwiać będą
    jednoznaczną identyfikację towarów będących przedmiotem transportu, jak również
    miejsce ich dostawy. Spółka co do zasady posiada/będzie posiadała dokumenty
    przedstawione w Wariantach A-I przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany
    okres rozliczeniowy.
    Pytania
    1) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w
    Wariancie A) powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42
    ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    2) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie B)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    3) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie C)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    4) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie D)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    5) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie E)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    6) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie F)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    7) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie G)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    8) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie H)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    9) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy,
    1) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie A)
    powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    2) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie B)
    powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    3) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie C)
    powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    4) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie D)
    powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    5) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie E)
    powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    6) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie F)
    powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    7) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie G)
    powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    8) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie H)
    powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    9) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I)
    powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    Uzasadnienie
    1. Uwagi ogólne
    a) Pakiet (...)
    W celu usprawnienia funkcjonowania wspólnego systemu VAT w zakresie transakcji
    transgranicznych, Unia Europejska (dalej jako: „UE”) opracowała pakiet zmian nazywanych
    zbiorczo (...), na które składają się następujące akty prawne:
      - Dyrektywa – której termin implementacji to 1 stycznia 2020 r., jednakże w Polsce
        nastąpiło to dopiero z dniem 1 lipca 2020 r.;
      - Rozporządzenie – które wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w polskim
        porządku prawnym od 1 stycznia 2020 r. Wprowadza ono m.in. domniemanie, że
        WDT zostało dokonane w wypadku, gdy podatnik posiadać będzie wskazane w nim
        expressis verbis dokumenty.
    Zgodnie z Rozporządzeniem, domniemywa się, że towary zostały wysłane lub
    przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego
    się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w przypadku, gdy podatnik

    dokonujący WDT posiadać będzie co najmniej dwa niebędące ze sobą w sprzeczności
    dowody, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie
    nawzajem i niezależne od sprzedawcy i nabywcy.
    Dokumentację uprawniającą do skorzystania z powyższego domniemania można podzielić
    co do zasady na dwie grupy:
      - grupa A: dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak:
        podpisany list przewozowy (...); konosament; faktura za towarowy przewóz lotniczy;
        faktura od przewoźnika towarów;
      - grupa B: polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
        dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
        dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia; poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w
        państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
        państwie członkowskim.
    Niemniej, brak posiadania dokumentacji, o której mowa w Rozporządzeniu, nie powoduje
    automatycznie, że podatnik nie jest uprawniony do zastosowania stawki 0% dla transakcji
    WDT. Spełnione bowiem mogą być stosowne warunki dokumentacyjne zgodnie z
    przepisami polskiej ustawy o VAT.
    W ocenie Spółki, sposoby udokumentowania dostarczenia towarów w ramach WDT
    opisane w Wariantach A-I (w celu opodatkowania tych dostaw stawką 0% VAT), nie stoją
    więc w sprzeczności z Rozporządzeniem. Zawarte bowiem w Rozporządzeniu regulacje
    dotyczące dokumentacji WDT ustanawiają jedynie domniemanie, zgodnie z którym w
    przypadku zgromadzenia określonej dokumentacji uważa się, że doszło do
    przemieszczenia towarów między państwami członkowskimi, co wiąże się z prawem do
    zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT. Wspomniane domniemanie nie wyłącza
    jednak możliwości zastosowania stawki 0% VAT dla transakcji WDT na podstawie
    dokumentów gromadzonych przez Spółkę, które są zgodne z ustawą o VAT.
    Powyższe stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w m.in.:
      - objaśnieniach podatkowych z 17 grudnia 2020 r. w sprawie dokumentowania
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dla celów podatku od towarów i usług,
        gdzie wskazano, że: „Niespełnienie przez podatnika warunków domniemania
        wprowadzonych w art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 nie oznacza
        jednocześnie, że zostanie on pozbawiony możliwości zastosowania stawki 0% z
        tytułu dokonanej WDT. W takiej sytuacji podatnik, będzie musiał udowodnić zgodnie
        z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT (art. 42 ust. 3-5 i 11), że warunek
        zastosowania stawki 0% polegający na tym, aby towary zostały dostarczone do
        nabywcy w innym państwie członkowskim, został przez niego spełniony. Innymi
        słowy, jeżeli podatnik nie spełni warunków określonych w art. 45a ust. 1 lit. a) lub b)
        Rozporządzenia 282/2011 i domniemanie nie znajdzie zastosowania, sytuacja
        podatnika pozostaje taka sama jak przed wejściem w życie art. 45a Rozporządzenia
        282/2011”;
      - uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej wdrażającej postanowienia Dyrektywy
        (...) (ustawa z 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
        prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji
        podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. z 2020 r.
        poz. 1106): „Niespełnienie warunków domniemania nie oznacza automatycznie, że
        stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji na dostawcy ciąży
        obowiązek udowodnienia w inny sposób, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że
        warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione. Inaczej mówiąc, jeśli
        domniemanie nie ma zastosowania, sytuacja pozostaje taka sama, jak obecnie”;

      - treści wyjaśnień do tzw. pakietu (...), które zostały opublikowane przez Dyrekcję
        Generalną Komisji Europejskiej ds. opodatkowania i Unii Celnej (DG TAXUD) (dostęp
        10 stycznia 2024 r.:https://taxation-customs.ec.europa.eu/commission-
        guidelines_pl): „Państwa członkowskie mają obowiązek stosowania art. 45a
        rozporządzenia wykonawczego. Oznacza to, że jeżeli warunki określone w tym
        przepisie są spełnione, dostawca będzie mógł skorzystać z odpowiedniego
        domniemania. Państwa członkowskie mają również możliwość określenia w swoich
        krajowych przepisach w dziedzinie VAT innych domniemań dotyczących dowodu
        transportu, które mogą pozostawiać więcej swobody niż domniemanie
        przewidziane w art. 45a RW. W takim przypadku dostawca mógłby skorzystać z
        domniemań określonych w art. 45a RW lub domniemań w krajowych przepisach
        dotyczących VAT, o ile spełnione są odpowiednie warunki. W tym względzie
        istniejące krajowe przepisy dotyczące VAT, w których określono warunki dotyczące
        dowodu transportu dające więcej swobody niż warunki przewidziane w art. 45a RW,
        mogą być nadal stosowane”;
      - w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych, przykładowo w interpretacji
        indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 kwietnia 2020 r. o
        sygn. 0111-KDIB3-3.4012.50.2020.1.PJ, w której organ stwierdził m.in.: „(...)
        Jednocześnie niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie
        oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
        sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z
        dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0%
        zostały spełnione. (...)”.
    b) Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla WDT
    Spółka pragnie wskazać, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według
    0% stawki VAT. Niemniej jednak, art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje warunki, które
    muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% stawki
    podatku, tj.: „(...)
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
        członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
        podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować
    powinno stawką podatkową 0%, która – wbrew stanowisku Organów – w ramach WDT nie
    jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”. Mając na uwadze powyższe,
    dostawy wewnątrzwspólnotowe powinny być więc co do zasady opodatkowane stawką 0%
    VAT, a nie stawką krajową.
    Jak zostało podniesione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zarówno
    warunek wskazany w pkt 1 zacytowanego powyżej przepisu, jak i warunek wskazany w pkt
    3, zostaną w ocenie Spółki spełnione. Spółka dokonuje/będzie dokonywać bowiem dostaw

    na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo członkowskie, a
    także jest ona zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia, czy Spółce
    przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw
    jest warunek posiadania przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały przez
    Spółkę wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego
    państwa członkowskiego (stosownie do treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
    c) Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na
    terytorium innego kraju członkowskiego
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:
      - dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
        wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku, gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      - specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
      - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.
    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku, gdy
    dokumenty te nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
    dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, mogą być również inne
    dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      - korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
      - dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
      - dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
        charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
        przypadku – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
      - dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, iż konstrukcja przytoczonego powyżej przepisu
    wskazuje, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter
    otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz
    podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust.
    11 ustawy o VAT dokumentami. Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa
    podatkowego, w celu udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie
    dowolnymi dokumentami.
    Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej jako: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu
    sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że
    przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej
    w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r.
    poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może
    przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA
    wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT nie mają
    charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie
    dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź
    posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi
    dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.

    W tej samej uchwale stwierdzono także, że: „dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju”.
    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi wprost w tym przepisie), które łącznie,
    jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż
    Polska państwa członkowskiego.
    2. Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę
    a) Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną
    W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by
    dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki
    dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe miały formę elektroniczną, bądź
    też były Spółce przesłane w formie elektronicznej. Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do
    takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r.
    (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie
    wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter
    transakcji miały formę „papierową”. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie
    dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona
    była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że
    dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.
    Powyżej wskazane podejście zostało zaprezentowane również przez organy podatkowe
    przez m.in.:
      - Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7
        czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB), który przyjął za
        prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym gromadzone przez
        wnioskodawcę w formie elektronicznej wysłane nabywcom zbiorcze zestawienia
        faktur oraz otrzymane od tych nabywców potwierdzenia stanowiły dokumentację
        wystarczającą do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT.
      - Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 1 sierpnia
        2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR), który stwierdził, że: „Przepisy
        ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
        stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie
        papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że
        każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
        dokumentów została uprawdopodobniona. (...) Dokumenty przewozowe (listy
        przewozowe CMR) gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie
        elektronicznej, bez jednoczesnego przechowywania ich w formie papierowej, będą
        miały moc dowodową dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy.”
    Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki dokumenty opisane w ramach
    Wariantów A-I przesyłane i/lub otrzymywane przez nią drogą elektroniczną, w
    szczególności w formie skanu potwierdzenia odbioru towarów będącego przedmiotem
    WDT na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego, a także wysyłane do

    Kontrahentów drogą elektroniczną zestawienia faktur dokumentujących dokonane
    dostawy będą stanowiły dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    b) Dokumentacja gromadzona przez Spółkę
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka każdorazowo posiada/będzie
    posiadać kopie faktur oraz specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (zawarte w fakturze
    lub stanowiące osobny dokument, tzn. załącznik do faktury). Spółka gromadzi/będzie
    gromadzić również listy przewozowe, potwierdzające wywóz towarów na terytorium
    innego państwa członkowskiego. Niemniej mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka nie
    posiada/nie będzie posiadała właściwych (podstawowych) dokumentów. W takich
    przypadkach Spółka jednak posiada/będzie posiadała dodatkową dokumentację, o której
    mowa w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, która w jej ocenie jednoznacznie
    potwierdza dokonanie dostawy towarów – dokumentacja ta opisana została szczegółowo
    w ramach Wariantów A-I.
    Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października
    2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione wprost w
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody mieszczące się w dyspozycji w art. 42 ust.
    11 ustawy o VAT), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do
    nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Wobec tego, zdaniem Spółki, brak dokumentu przewozowego, o którym mowa w art. 42
    ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT,
    jeżeli będzie ona dysponowała dodatkową dokumentacją, o której mowa w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT, łącznie i jednoznacznie potwierdzającą dostawę towarów do Kontrahenta
    na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie A
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), dokumenty Spółki zawierają każdorazowo przesłane
    drogą elektroniczną skany oświadczeń podpisanych przez Kontrahenta, wskazujących, że
    towary będące przedmiotem WDT zostały dostarczone na terytorium innego niż Polska
    państwa członkowskiego (tzn. dostarczone do Kontrahenta). Spółka pragnie zwrócić
    uwagę, że w przedmiotowym oświadczeniu Kontrahent potwierdza, iż towary
    (identyfikowalne poprzez podane w oświadczeniu numery faktur) zostały dostarczone do
    niego. Oświadczenie to, w ocenie Spółki, spełnia tym samym przesłanki dokumentu, o
    którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument, tj. przesłany drogą
    elektroniczną skan oświadczenia podpisanego przez Kontrahenta, łącznie z fakturą i
    specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem
    dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski oraz (ii) dostarczone na terytorium
    innego państwa członkowskiego.
    Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 12 lutego 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM), z
    dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK), z dnia 24 października
    2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK) oraz z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn.
    0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK).
    Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie B
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę

    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), Spółka dysponuje/dysponować będzie
    elektronicznymi potwierdzeniami odbioru towarów (objętymi wykazami faktur
    przesłanymi przez Spółkę). W ramach planowanego rozwiązania osoba upoważniona
    przez Kontrahenta będzie przesyłała Spółce w formie wiadomości e-mail potwierdzenie
    faktu, iż towary objęte przesłanym przez Spółkę wykazem faktur zostały otrzymane przez
    Kontrahenta.
    Tym samym, rozwiązanie przedstawione w ramach Wariantu B obejmuje potwierdzenie
    odbioru towarów w sposób zbliżony do przedstawionego w Wariancie A. Kontrahent
    jednoznacznie potwierdza w treści wiadomości e-mail, iż towary (identyfikowane poprzez
    numery faktury podane w wykazie przesłanym przez Spółkę) zostały dostarczone do
    niego. Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, że otrzymanie przedmiotowej wiadomości
    od Kontrahenta będzie wywierać materialnie identyczne skutki co potwierdzenie
    otrzymane w formie skanu oświadczenia podpisanego przez Kontrahenta (tzn. będzie
    stanowić jedynie inną formę aktywnego potwierdzenia odbioru towarów). Stąd powyższe
    potwierdzenie, w ocenie Spółki, spełnia przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument, tj. elektroniczne potwierdzenie
    odbioru towarów, łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają
    jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium
    Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 12 lutego 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM), z
    dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK), z dnia 24 października
    2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK) oraz z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn.
    0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK).
    Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie C
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), dokumenty Spółki zawierają/zawierać będą
    każdorazowo zbiorcze zestawienie faktur (dokumentujących dostawy dokonane w danym
    okresie) wysyłane do Kontrahentów.
    W ocenie Spółki, przedmiotowe zestawienie należy uznać za dokument, o którym mowa w
    art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, także w
    przypadku, gdy Kontrahenci nie odsyłają odrębnie do Spółki informacji zwrotnej w
    zakresie otrzymanego zestawienia, gdy z ustaleń dokonanych z Kontrahentami oraz
    informacji zawartych w przedmiotowym zestawieniu będzie wynikać, iż brak przesłania
    przez Kontrahenta w określonym terminie potwierdzenia jest równoznaczny z
    potwierdzeniem, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.
    Biorąc pod uwagę powyższe, dokument taki ma w ocenie Spółki jednakową moc
    dowodową jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów podpisane przez Kontrahenta.
    Należy bowiem wskazać, iż ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania
    towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji
    danych zawartych w tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego
    treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce
    wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych
    na jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom).

    Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń
    może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami
    stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak
    przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów
    udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu).
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego, „bierne zachowanie
    podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem)
    może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące
    z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny.
    Komentarz, Legalis 2014). Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza
    uregulowanie przepisu art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny,
    zgodnie z którym „jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych
    stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak
    niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty”.
    W świetle powyższego, w ocenie Spółki zestawienie (przesyłane do Kontrahentów i
    niezakwestionowane przez nich), łącznie z fakturą i specyfikacją ładunku (w formie
    odrębnego dokumentu lub zawartego w treści faktury) potwierdzają jednoznacznie, iż
    towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski i (ii)
    dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 12 lutego 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM), z
    dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0114- KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK), z dnia 24 października
    2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK) oraz z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn.
    0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK).
    Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie D
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) w opisanym Wariancie D Spółka posiada/będzie
    posiadała w swojej dokumentacji również otrzymany drogą elektroniczną skan
    potwierdzenia odbioru towarów przez Kontrahenta w formie dokumentu (...), będącego
    zestawieniem dostaw dokonanych w danym miesiącu na rzecz Kontrahenta, które zawiera
    pieczątkę lub/i podpis odbiorcy towarów oraz odpowiedni numer dokumentu
    przewozowego (który jest również zamieszczany na fakturze).
    Tym samym, rozwiązanie przedstawione w ramach Wariantu D obejmuje potwierdzenie
    odbioru towarów w sposób zbliżony do przedstawionego w Wariancie A. Kontrahent
    jednoznacznie potwierdza we wskazanym dokumencie, iż towary (identyfikowane poprzez
    numery dokumenty przewozowego, które widnieją na fakturze – podane w zestawieniu
    przesłanym przez Spółkę) zostały mu dostarczone. Stąd powyższe potwierdzenie, w ocenie
    Spółki, spełnia przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W świetle powyższego, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument łącznie z fakturą i
    specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem
    dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na
    terytorium innego państwa członkowskiego.
    Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK).
    Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie E
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę

    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) w opisanym Wariancie E Spółka posiada/będzie
    posiadać w swojej dokumentacji również dokumenty przewozowe (np. w formie listu
    przewozowego (...), który zasadniczo zawiera informacje analogiczne do tych zawartych w
    CMR, tj. w zakresie nadawcy, przewoźnika oraz odbiorcy towaru, terminu i miejsca
    nadania towaru oraz miejsca jego dostawy itp.), zawierający podpis odbiorcy towaru (wraz
    z datą i pieczątką).
    Jak Spółka wskazywała powyżej, do jednej z grup dokumentacji uprawniającej do
    skorzystania z powyższego domniemania dokonania WDT są dokumenty odnoszące się do
    wysyłki lub transportu towarów, takie jak m.in. podpisany list przewozowy CMR. W
    związku z tym w ocenie Spółki dokument zawierający analogiczne dane/podpisy jak list
    przewozowy CMR spełnia przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy
    o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument, łącznie z fakturą i specyfikacją
    sztuk ładunku potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy
    zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium
    innego państwa członkowskiego.
    Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK).
    Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie F
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) w opisanym Wariancie F Spółka posiada/będzie
    posiadać w swojej dokumentacji również certyfikat (...) przesłany drogą elektroniczną w
    formie skanu (lub np. dokumentu w formie PDF), który został automatycznie
    wygenerowany w systemie Kontrahenta, po odnotowaniu otrzymania towaru,
    potwierdzający dostarczenia towarów Kontrahentowi i który zawiera m.in. dane dostawcy,
    datę dostawę oraz opis towaru.
    W ocenie Spółki certyfikat sporządzany automatycznie przez kontrahenta stanowi
    potwierdzenie otrzymania towaru w danym kraju unijnym. Jego wygenerowanie jest
    możliwe wyłącznie po faktycznym dostarczeniu towaru. Dodatkowo, informacje zawarte w
    dokumencie pozwalają jednoznacznie powiązać konkretną dostawę z wystawioną przez
    Spółkę fakturą.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument (certyfikat), łącznie z fakturą i
    specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem
    dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na
    terytorium innego państwa członkowskiego.
    Mając na uwadze, że certyfikat stanowi w istocie inną formę potwierdzenia przez odbiorcę
    dostarczenia towarów do danego państwa unijnego, zdaniem Spółki, interpretacje
    indywidualne wskazane we wcześniejszej części wniosku – w których organ podatkowy
    dopuścił możliwość zastosowania stawki 0% VAT w oparciu m.in. o potwierdzenia lub
    oświadczenia odbiorcy – znajdują zastosowanie również do certyfikatu (...).
    Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie G
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) w opisanym Wariancie G Spółka posiada/będzie
    posiadała w swojej dokumentacji również oświadczenie przewoźnika (zawierające m.in.
    informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z pieczątką przewoźnika,
    miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy), wskazujące, że towary będące

    przedmiotem WDT zostały przez przewoźnika wywiezione z terytorium Polski oraz
    dostarczone do odbiorcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (tzn.
    dostarczone do Kontrahenta).
    Spółka pragnie zwrócić uwagę, że w przedmiotowym oświadczeniu spedytor (przewoźnik)
    potwierdza, iż towary (identyfikowalne poprzez określony numer referencyjny
    wykorzystywany przez spedytora/przewoźnika) zostały dostarczone do nabywcy
    (Kontrahenta). Oświadczenie to, w ocenie Spółki, spełnia tym samym przesłanki
    dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument, tj. oświadczenie przewoźnika
    (zawierające m.in. informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z pieczątką
    przewoźnika, miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy), wskazujące, że towary
    będące przedmiotem WDT zostały przez przewoźnika wywiezione z terytorium Polski oraz
    dostarczone do odbiorcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (tzn.
    dostarczone do Kontrahenta), łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają
    jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium
    Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 12 lutego 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM), z
    dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK), z dnia 24 października
    2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK) oraz z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn.
    0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK).
    Analiza przypadków przedstawionych w Wariancie H
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) Spółka posiada/będzie posiadać w swojej
    dokumentacji (i) dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (np. w formie
    listów przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby
    odbierającej towar oraz (ii) potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za
    dostarczony towar (łącznie Wariant H).
    Zdaniem Spółki wskazana powyżej dokumentacja (przedstawiona odpowiednio w
    Wariancie H) jest wystarczająca do uznania jej za dokumentację jednoznacznie
    potwierdzającą, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do nabywcy (Kontrahenta).
    Spółka posiadać będzie unikalny zestaw dokumentów umożliwiający identyfikację danej
    transakcji, w szczególności w kontekście odbiorcy (Kontrahenta i miejsca dostawy w
    ramach UE). Spółka pragnie wskazać, iż pomimo braku podpisu osoby odbierającej towar
    na dokumencie przewozowym, Wariant H obejmuje dokumentację, która w sposób
    satysfakcjonujący z perspektywy przepisów ustawy o VAT potwierdza łącznie fakt
    dostarczenia towarów do Kontrahenta w ramach UE. Okoliczności bowiem, w których
    Kontrahent dokonuje płatności za dane towary stanowi w ocenie Spółki obiektywną
    przesłankę w sposób oczywisty i bezsprzeczny potwierdzającą dostarczenie towarów do
    tego Kontrahenta na terytorium UE.
    Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK), z
    dnia 12 lutego 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM), z dnia 27 grudnia 2024 r.
    (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK) oraz z dnia 24 października 2024 r. (sygn. 0114-
    KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK),
    Analiza przypadków przedstawionych w Wariancie I
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę

    Oprócz kopii faktury Spółka posiada/będzie posiadać w swojej dokumentacji
    potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar (Wariant I).
    W ocenie Spółki już samo potwierdzenie otrzymania zapłaty za towary (łącznie z kopią
    faktury) stanowią dokumentację, która jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem
    dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na
    terytorium innego państwa członkowskiego. Kontrahent dokonując płatności za towary
    potwierdza bowiem, że towary te zostały przez niego odebrane tj. dostarczone do
    określonego państwa unijnego. Należy zwrócić bowiem uwagę, iż płatność za towar
    dokonywana jest zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Tym samym w
    ocenie Spółki, dokumentacja wskazana w Wariancie I również spełnia przesłanki
    dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK), z
    dnia 12 lutego 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM), z dnia 27 grudnia 2024 r.
    (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK) oraz z dnia 24 października 2024 r. (sygn. 0114-
    KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK).
    Uwagi końcowe
    Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż posiadane przez nią dokumenty
    wskazane w Wariantach A-I w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    jednoznacznie potwierdzają, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski oraz
    otrzymane przez Kontrahentów na terytorium innego państwa członkowskiego. Tym
    samym, w ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, iż warunek zastosowania 0% stawki VAT z
    tytułu dokonanych przez Spółkę dostaw wewnątrzwspólnotowych został w analizowanych
    Wariantach A-I spełniony i Spółka powinna być uprawniona do zastosowania 0% stawki
    VAT w oparciu o przedmiotową dokumentację.
    Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż
    wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów udokumentowane w sposób wskazany w
    Wariantach A-H opisanych w stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego powinny być
    opodatkowane 0% stawką VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy o VAT:

      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o VAT:
      Przez terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o VAT:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru
        akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy o VAT:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    W kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%
    dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od dnia 1 stycznia 2020 r. zastosowanie
    mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018
    r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do
    niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr
    311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1912”. Rozporządzenie 2018
    /1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich

    państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania
    wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z
    prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    I tak, zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
        domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
        członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium,
        ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które
        są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca
        jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3
        lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności
        dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub
        transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
        siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
          (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały
            wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią
            działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie
            przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę
            wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj
            towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków
            transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację
            osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
          (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
            których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne
            strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy,
            lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),
            wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności
            dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub
            wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne
            od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy. Nabywca dostarcza
            sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt (i), do
            dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
            dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
        list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
        faktura od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
          (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów
            lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport
            towarów;

          (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
            notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
            przeznaczenia;
          (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w
            państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie
            towarów w tym państwie członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy o VAT:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy o VAT:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy o VAT:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
        wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa
        w art. 100 ust. 8

      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
          skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
        wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy
        przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy o VAT:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
      ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy o VAT, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą
    danego towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy o VAT wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia
    tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów

    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych.
    Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem
    mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony
    nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy
    o VAT. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego
    państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega
    opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia),
    co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju
    członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na
    odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady
    neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas,
    gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy
    towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia,
    konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT wskazuje na
    podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich
    dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony
    dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Tym samym,
    zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy o VAT dla zastosowania stawki 0%
    przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik
    posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT,
    uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub innymi
    dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy o VAT, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.

    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Odnosząc się do powołanych wyżej przepisów zauważyć należy, że prawo podatnika do
    zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawki podatku w wysokości
    0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że
    doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym
    państwie członkowskim UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim
    zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy
    rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego. Zasadniczą kwestią jest zatem, aby posiadane przez
    Państwa dokumenty łącznie, jednoznacznie, potwierdzały, że towary te były przedmiotem
    WDT.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz dokonują Państwo
    sprzedaży towarów zarówno odbiorcom krajowym jak i zagranicznym. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej współpracują Państwo z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach UE, zarejestrowanymi dla celów rozliczania
    podatku od wartości dodanej, posiadającymi ważny i właściwy numer identyfikacyjny
    nadany w tym kraju dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, który każdorazowo
    przekazywany jest do Państwa informacji. W ramach prowadzonej działalności dokonują
    Państwo również wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, o których mowa w art. 13
    ust. 1 ustawy o VAT. W ramach transakcji WDT towary są transportowane do Kontrahenta
    na teren innego państwa UE. W każdym przypadku miejscem rozpoczęcia wywozu
    towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich
    wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
    W celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzą/będą gromadzić Państwo
    dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do
    odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż terytorium Polski, które
    opisane zostały w wariantach A-I.
    Wariant A – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów
        (przykładowo w formie PDF), zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących
        dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż

        towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego
        państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony
        Kontrahenta do potwierdzenia odbioru towarów.
    Wariant B – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia
        odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach
        planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta będzie przesyłała
        Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, iż towary objęte wykazem
        faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta.
    Wariant C – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to
        okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego
        miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w
        przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20
        dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie,
        uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje,
        w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego
        zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).
    Wariant D – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - otrzymanego drogą elektroniczną skanu potwierdzenia odbioru towarów przez
        Kontrahenta w formie dokumentu o nazwie (...), będącego zestawieniem dostaw
        dokonanych w danym miesiącu na rzecz Kontrahenta. Zestawienie to zawiera w
        szczególności datę wysyłki, numer wysyłki oraz numer umożliwiający identyfikację
        danej dostawy – przykładowo numer zamówienia (...). Zestawienie zawiera również
        pieczątkę i/lub podpis odbiorcy towarów. Dane zawarte na przedmiotowym
        dokumencie pozwalają na powiązanie poszczególnych dostawy z konkretną fakturą
        wystawioną przez Spółkę.
    Wariant E – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - otrzymanego drogą elektroniczną skanu dokumentu przewozowego o nazwie (...),
        który zawiera szczegółowe informacje w zakresie danej dostawy, w szczególności
        dane nadawcy (Spółki), dane odbiorcy, dane przewoźnika, numer umożliwiający
        identyfikację danej dostawy – przykładowo numer dokumentu dostawy (...).
        Dokument zawiera również pieczątkę i/lub podpis odbiorcy towarów. Dane zawarte
        na przedmiotowym dokumencie pozwalają na powiązanie poszczególnych dostawy
        z konkretną fakturą wystawioną przez Spółkę.
    Wariant F – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz

      - dokumentu o nazwie (...) przesłanego drogą elektroniczną w formie skanu (lub
        dokumentu w formie PDF), który – po odnotowaniu otrzymania towaru –
        generowany jest przez odbiorcę w sposób automatyczny. Dokument ten zawiera w
        szczególności dane nadawcy (Spółki), dane odbiorcy, numer umożliwiający
        identyfikację danej dostawy, datę odbioru towarów przez kontrahenta (...) oraz
        rodzaj uproszczonego oznaczenia rodzaju dostarczonych towarów. Dane zawarte
        na przedmiotowym dokumencie pozwalają na powiązanie poszczególnych dostawy
        z konkretną fakturą wystawioną przez Spółkę.
    Wariant G – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - oświadczenia przewoźnika, z którego wynika, że dostarczył towary do odbiorcy.
        Oświadczenia zawiera m.in. miejsce i datę rozładunku, numer przewozowy i
        pieczątkę przewoźnika.
    Wariant H – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - dokumentów przewozowych (np. w formie listu przewozowego (...) lub (...)), na których
        z różnych przyczyn nie widnieje pieczątka i podpis osoby odbierającej towar,
        potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.
    Wariant I – Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      - potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.
    Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    opisane wyżej dokumenty posiadane przez Państwa w odniesieniu do transakcji WDT
    realizowanych w Wariantach A-I stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, które dla
    każdego z Wariantów, potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą
    upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy o
    VAT) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Podsumowując, należy uznać, że dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów
    opisanych we wniosku w Wariantach A-I podlegają/będą podlegały, w świetle art. 42
    ustawy o VAT, opodatkowaniu 0% stawką VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Zatem okoliczność, że transakcje realizowane w Wariantach A-I stanowią/będą
    stanowiły wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, przyjęto jako element opisu sprawy.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Należy także zauważyć, że rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi będzie dysponować
    podatnik rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
    może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ
    podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.