Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.515.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem umorzenia
wierzytelności kredytowej i wypłacenia kwoty stanowiącej
równowartość nadpłaty.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kapitał
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
umorzenie
wierzytelność
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów
    faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    W dniu xx czerwca 2008 roku Wnioskodawca wraz z drugim Współkredytobiorcą działając
    jako małżonkowie oraz Bank zawarli Umowę nr kredytu budowlanego w złotych.
    Kredyt został udzielony z przeznaczeniem na zakup i wykończenie lokalu mieszkalnego w
    budowie. Umowa kredytowa została zabezpieczona hipoteką ustanowioną na
    kredytowanej nieruchomości. Kredyt udzielony został w kwocie (...) zł i wypłacony w
    następujących terminach i kwotach:
    - w dniu xx czerwca 2008 r. w kwocie (...) zł;
    - w dniu xx sierpnia 2008 r. w kwocie (...) zł;
    - w dniu xx sierpnia 2008 r. w kwocie (...) zł;
    - w dniu xx września 2008 r. w kwocie (...) zł.
    Na mocy Aneksu nr 2 z dnia xx października 2008 r. nastąpiła zmiana rodzaju umowy z
    kredytu złotowego na kredyt waloryzowany do waluty CHF.
    Przewalutowanie nastąpiło zgodnie z Tabelą kursu banku z dnia xx października 2008 r., a
    zadłużenie z tytułu kredytu w walucie w dniu podpisania Aneksu nr 2 wyniosło (...) CHF.
    Wnioskodawca wraz drugim Współkredytobiorcą regularnie uiszczali raty kapitałowo-
    odsetkowe w następujący sposób:
    - od dnia udzielenia kredytu do dnia xx maja 2021 r. w ramach ustawowej wspólności
      małżeńskiej;
    - od dnia xx maja 2021 r. na mocy umowy majątkowej małżeńskiej wyłączającej ustrój
      wspólności majątkowej małżeńskiej, po połowie w równych częściach;
    - od dnia xx stycznia 2022 r. po rozwiązaniu małżeństwa przez rozwód przez Sąd
      Okręgowy (prawomocność wyroku w dniu xx stycznia 2022 r.), po połowie w równych
      częściach.
    W związku ze stosowaniem przez Bank w umowie kredytowej klauzul niedozwolonych, w
    2024 r. Wnioskodawca wraz z Współkredytobiorcą wniósł przeciwko Bankowi do Sądu
    Okręgowego pozew o ustalenie nieważności umowy kredytowej oraz o zapłatę kwoty
    wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, jako nienależnych Bankowi.
    Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym. W toku postępowania Bank zwrócił się do
    Wnioskodawcy i Współkredytobiorcy z propozycją zawarcia ugody, w wyniku której
    zadłużenie Wnioskodawcy i drugiego Współkredytobiorcy zostałoby umorzone do tego
    stopnia, że zawarcie tej ugody zamknęłoby umowę kredytową.
    Bank zaproponował przewalutowanie aktualnego zadłużenia w CHF na PLN, a następnie
    umorzenie tego zadłużenia w całości oraz w związku z rozliczeniem, wypłacenie
    dodatkowych środków w łącznej wysokości (...) zł, po połowie dla każdego z
    Kredytobiorców. Co prawda z treści ugody nie wynika wprost, z jakiego tytułu Bank

    dokona zwrotu (...) zł. Kwota ta została uzgodniona w toku procesu negocjacji, a jej
    wysokość odpowiada i wynika bezpośrednio z wysokości nadpłaty kredytu.
    Bank wypłacił Wnioskodawcy i Współkredytobiorcy kwotę (...) zł. Kredytobiorcy spłacili zaś
    Bankowi kwotę (...) zł ((...) zł do dnia xx czerwca 2024 r. wg Zaświadczenia wydanego przez
    Bank z dnia xx czerwca 2024 r. oraz (...) zł w okresie od xx lipca 2024 do xx października
    2024 r. wg zestawienia operacji na rachunku w banku).
    Różnica między kwotą wypłaconą przez Bank na rzecz Kredytobiorców a kwotą spłaconą
    Bankowi wyniosła (...) zł (nadpłata). Zatem dodatkowa kwota (...) zł wypłacona przez Bank
    w ramach zawartej ugody jest nawet niższa niż powstała nadpłata i stanowi zwrot
    ekwiwalentu wydatków uprzednio poniesionych z własnych środków. Zawarcie ugody
    skutkowało również umorzeniem postępowania sądowego toczącego się przed Sądem
    Okręgowym. Z uwagi na chęć szybkiego zakończenia sporu sądowego, Wnioskodawca
    wraz z Współkredytobiorcą zdecydowali się na zawarcie ugody z Bankiem. Do zawarcia
    ugody doszło xx marca 2025 r. Na dzień złożenia niniejszego wniosku doszło już do
    wypłaty przez Bank wszystkich kwot, do wypłaty których Bank się zobowiązał w treści
    ugody. W załączeniu Wnioskodawca przedkłada kopię podpisanej Ugody. Wnioskodawca
    wskazuje, iż:
    - kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej na
      wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych oraz
    - kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej oraz
    - nigdy wcześniej Wnioskodawca ani Współkredytobiorcą nie korzystał z zaniechania
      poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Wnioskodawca i Współkredytobiorcą podczas podpisywania ugody złożyli oświadczenie w
    wyżej wymienionym zakresie. Oświadczenie to stanowi załącznik do Ugody. Zgodnie z
    rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie
    (Ministra Finansów) z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, Wnioskodawca i Współkredytobiorca
    zamierza skorzystać w rozliczeniu podatkowym za rok 2025 z procedury zaniechania
    poboru podatku od umorzonej wierzytelności w kwocie (...) zł - umorzenie nastąpi w
    wykonaniu ugody, która jest podstawą sporządzenia niniejszego wniosku i dotyczy
    przedmiotowej umowy kredytowej.
    Na umorzoną kwotę (...) zł, zgodnie z treścią Ugody, składają się:
    a) (...) zł – kwota kapitału bieżącego (nie wymagalnego),
    b) 0,00 zł – kwota kapitału przeterminowanego (wymagalnego),
    c) 0,00 zł – kwota odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych),
    d) 0,00 zł – kwota odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych).
    Wnioskodawca i Współkredytobiorca podpisując ugodę przyjęli do wiadomości, że w
    wyniku zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia wobec Banku, i otrzymania
    kwoty (...) zł, o której mowa w pkt 3.2. ugody, Bank będzie zobowiązany do wypełnienia
    ciążących na nim obowiązku informacyjnym tj. sporządzenia informacji PIT-11.
    Pytania
    1) Czy wypłacona przez Bank kwota (...) zł ((...) zł dla Wnioskodawcy i (...) zł dla
      Współkredytobiorcy), stanowiąca równowartość nadpłaty, którą Bank zwrócił
      Wnioskodawcy i Współkredytobiorcy w wyniku zawartej ugody jest dla Wnioskodawcy i
      Współkredytobiorcy neutralna podatkowo, gdyż nie stanowi przychodu podlegającego

      opodatkowaniu, ewentualnie czy będzie podlegać zaniechaniu poboru podatku
      dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024
      r. zmieniające rozporządzenie (Ministra Finansów) z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
      zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
      związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    2) Czy kwota umorzenia w wysokości (...) zł powstała w wyniku zawarcia Ugody podlega
      zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie ww. rozporządzenia
      Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie (Ministra
      Finansów) z dnia 11 marca 2022 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania 1 wypłacona przez Bank kwota (...) zł ((...) zł dla
    Wnioskodawcy i (...) zł dla Współkredytobiorcy), stanowiąca równowartość nadpłaty, którą
    Bank zwrócił Wnioskodawcy i Współkredytobiorcy w wyniku zawartej ugody jest dla
    Wnioskodawcy Współkredytobiorcy neutralna podatkowo, gdyż nie stanowi przychodu
    podlegającego opodatkowaniu, ewentualnie czy będzie podlegać zaniechaniu poboru
    podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia
    2024 r. zmieniające rozporządzenie (Ministra Finansów) z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Pani zdaniem w zakresie pytania 2, kwota umorzenia w wysokości (...) zł powstała w
    wyniku zawarcia Ugody podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie
    ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające
    rozporządzenie (Ministra Finansów) z dnia 11 marca 2022 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka

      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności
    stanowiącej kwotę kapitału bieżącego dotyczącego umowy kredytowej wskazuję, że
    instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że:
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:

      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem xx stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji

    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2008 r. wspólnie z drugim Współkredytobiorcą
    zaciągnęła Pani kredyt budowlany. Kredyt został udzielony z przeznaczeniem na zakup i
    wykończenie lokalu mieszkalnego w budowie. Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umowa kredytowa została
    zabezpieczona hipoteką ustanowioną na kredytowanej nieruchomości. W związku z tym,
    że umowa kredytowa zawierała klauzule niedozwolone wniosła Pani wraz z drugim
    Współkredytobiorcą do sądu pozew o unieważnienie umowy kredytowej oraz o zapłatę
    wpłaconych kwot tytułem rat kapitałowo-odsetkowych. W trakcie postępowania sądowego
    Bank zaproponował Kredytobiorcom zawarcie ugody, polegającej na przewalutowaniu
    aktualnego zadłużenia w CHF na PLN, a następnie umorzenie całości zadłużenia –
    bieżącego kapitału w kwocie (...) zł. Ponadto, Bank zaproponował wypłacenie kwoty (...) zł,
    tj. po (...) zł dla każdego z Kredytobiorców.
    Bank wypłacił Kredytobiorcom w ramach zawartej w 2008 r. umowy kredtowej kwotę (...)
    zł. Natomiast Kredytobiorcy spłacili kwotę (...) zł ((...) zł do dnia xx czerwca 2024 r. wg
    zaświadczenia wydanego przez Bank z dnia xx czerwca 2024 r. oraz (...) zł w okresie od xx
    lipca 2024 do xx października 2024 r. wg zestawienia operacji na rachunku w banku).
    Różnica między kwotą wypłaconą przez Bank na rzecz Kredytobiorców a kwotą spłaconą
    Bankowi wyniosła (...) zł (nadpłata). Zatem dodatkowa kwota (...) zł wypłacona przez Bank
    w ramach zawartej ugody jest niższa niż powstała nadpłata i stanowi zwrot ekwiwalentu
    wydatków uprzednio poniesionych z własnych środków.
    W ramach zawartej xx marca 2025 r. ugody Bank zobowiązał się do umorzenia zadłużenia
    w kwocie (...) zł, na którą to kwotę składa się kapitał bieżący. Nie korzystała Pani
    dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizacje innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta,
    która była finansowana przedmiotowym kredytem.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez Bank zadłużenia w kwocie (...)
    zł, z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r., stanowi dla Pani przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jednakże, w analizowanym przypadku w związku z uzyskaniem przez Panią przychodu
    związanego z ww. umorzeniem wierzytelności, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem przesłanki umożliwiające skorzystanie z ww.
    zaniechania.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych wypłaty na Pani rzecz ustalonej w
    ugodzie kwoty (...) zł wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka
    przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Jednakże definicja przychodu
    podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Z opisu sprawy wynika, że wypłacona przez Bank w ramach zawartej ugody kwota jest
    niższa niż powstała nadpłata i stanowi zwrot ekwiwalentu wydatków uprzednio
    poniesionych przez Panią z własnych środków.

    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymała Pani zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy zostały przekazane na rzecz Banku w ramach spłaty
    udzielonego Pani kredytu mieszkaniowego. Kwota otrzymana na podstawie ugody z
    Bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku. Wypłata ta będzie dla
    Pani neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, wypłacona przez Bank kwota (...) zł nie będzie stanowiła dla Pani
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie będzie miała Pani obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej przez Bank kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpiła Pani o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla drugiego
    Współkredytobiorcy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.