Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-347/09/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-13
Teza: Wnioskodawca posiadający koncesję na dystrybucję i obrót energią elektryczną, w zakresie w jakim sprzedaje nabytą energię nabywcom końcowym oraz zużywa ją na potrzeby własne jest, na mocy art. 9 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy, podatnikiem podatku akcyzowego, zobowiązanym do zapłaty tego podatku, przez pojęcie „przesyłanie i dystrybucja” należy rozumieć dostarczenie energii elektrycznej, w tym przypadku, od dystrybutora do nabywcy przy wykorzystaniu odpowiedniej infrastruktury technicznej, przy czym przez straty powstałe przy przesyłaniu i dystrybucji energii elektrycznej rozumie się takie straty które są wynikiem właściwości technicznych infrastruktury przesyłowej. Jednakże do ww. strat nie wlicza się zużycia energii w specjalistycznych instalacjach służących do przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej, straty technologiczne powstałe wyniku przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej, o których mowa w art. 9 ust. 2 ustawy nie wchodzą do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym energii elektrycznej, przepisy ustawy o podatku akcyzowym w art. 91 ust. 3 i 4 wyraźnie wskazują, iż ilości energii sprzedawanej nabywcy końcowemu, jak również zużytej przez Wnioskodawcę powinny być ustalane i ewidencjonowane na podstawie wskazań urządzeń pomiaro-rozliczeniowych u nabywcy końcowego i podmiotu zużywającego, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych – na podstawie współczynnika określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez Wnioskodawcę. Natomiast w odniesieniu do ilości energii zużytej na potrzeby własne oraz ilość strat powstałych w czynniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej, ilości te powinny być precyzyjnie określone na podstawie urządzeń pomiarowych, jedynie w przypadku braku takich urządzeń ww. ilości mogą być ustalone szacunkowo.
Słowa kluczowe: akcyza; energia-energia elektryczna; ewidencja; strata
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2009r. (data wpływu 28 kwietnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym strat energii elektrycznej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym strat energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest posiadaczem koncesji na dystrybucję i obrót energią elektryczną. W ramach prowadzonej działalności dokonuje zużycia wewnętrznego zakupionej energii elektrycznej oraz odsprzedaży energii dla innych podmiotów. Wnioskodawca kupuje energię w 23 miejscach na ternie całego kraju, a koncesją objęte są miejsca zlokalizowane na terenie gminy G i miasta S. Około 95% zakupionej przez Spółkę energii jest przesyłana przez dostawców do Głównego Punktu Zasilającego (GPZ) i tam również znajduje się układ pomiarowy, rejestrujący otrzymaną ilość energii. Następnie energia jest przesyłana za pośrednictwem stacji rozdzielczych, siecią będącą własnością Wnioskodawcy, do zakładu produkcyjnego oraz do innych odbiorców, na rzecz których dokonujemy sprzedaży energii. Zgodnie z zapisami ustawy, zarówno Wnioskodawca jak i odbiorcy energii elektrycznej przez niego sprzedawanej są odbiorcami końcowymi. Spółka jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku akcyzowego, obowiązanym naliczać i odprowadzać podatek akcyzowy od energii elektrycznej zużytej i odsprzedanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy powyżej opisane zużycie własne i sprzedaż energii elektrycznej mieszczą się w pojęciu „przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej"?
2.  Czy, w przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie pierwsze, Wnioskodawca może odliczać od podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym straty powstałe w wyniku przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne i sprzedawanej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem i dystrybucją?
3.  Jakie są wymagane dokumenty, obliczenia, procedury i inne dowody, dokumentujące ubytki wyrobu akcyzowego - energii elektrycznej, które są podstawą do zwolnienia z naliczenia akcyzy ilości strat powstałych w wyniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Jako że dystrybucja energii elektrycznej obejmuje działalność systemów dystrybucji, obejmujących linie, słupy, liczniki oraz instalacje elektryczne, przesyłających energię elektryczną z miejsca jej wytworzenia lub z systemu przesyłowego, do odbiorcy końcowego (wg PKWiU), a zarówno Spółka jak i odbiorcy energii elektrycznej są odbiorcami końcowymi w myśl zapisów ustawy, zużycie własne oraz sprzedaż energii mieszczą się w pojęciu „przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej"
2.  Ponieważ ustawodawca określił, iż straty powstałe w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją, nie stanowią zużycia energii elektrycznej i jako takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podstawę opodatkowania akcyza można pomniejszyć o wynikłe w procesie przesyłu i dystrybucji straty.
3.  Do obliczania strat energii elektrycznej powinien być uznany za wystarczający program do obliczeń, przygotowany przez wyspecjalizowaną w tym zakresie jednostkę, oparty na obowiązujących przepisach i normach, dotyczących energii elektrycznej. Tak obliczone straty powinny być uznane przez organy podatkowe, jako zwolnione z opodatkowania podatkiem akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 9 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11) w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją.

W myśl art. 13 ust. 1 cyt. ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot.

Stosownie do art. art. 11 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Nabywcą końcowym, zgodnie z art. 2 pkt 19 ww. ustawy jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych.

W związku z powyższym sprzedaż energii elektrycznej przez Wnioskodawcę, który posiada koncesję na dystrybucję i obrót energią elektryczną, do nabywców końcowych podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Wnioskodawca na podstawie art. 13 ust. 1 ww. ustawy jest podatnikiem podatku akcyzowego obowiązanym do zapłaty podatku akcyzowego z tyt. sprzedaży energii elektrycznej nabywcą końcowym.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 cyt. ustawy za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją. Powyższa regulacja ma zastosowanie w stosunku do strat, które dla celów podatku akcyzowego powinny być udokumentowane.

Nie podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem akcyzowym straty powstałe w skutek przesyłu lub dystrybucji, za wyjątkiem zużytej energii dla potrzeb przesyłu lub dystrybucji energii elektrycznej. Co oznacza, iż opodatkowaniu podlega energia elektryczna zużyta w specjalistycznych instalacjach służących do przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej. Również straty energii powstałe wyniku zużycia energii elektrycznej na potrzeby własne podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym o ile nie będą to straty o których mowa w art. 9 ust. 2 ustawy.

W świetle powyższego Wnioskodawca, na mocy art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, jest również podatnikiem podatku akcyzowego w odniesieniu do energii elektrycznej, którą kupuje w celu zużycia na potrzeby własne, z wyłączeniem strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, wyłączonych z opodatkowania na mocy art. 9 ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że w art. 91 ust. 1, ust. 3 oraz ust. 5 ustawodawca narzucił obowiązek na podatników dokonujących sprzedaży energii elektrycznej nabywcą końcowym, zużywającym energię elektryczną w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4, prowadzenie ilościowej ewidencji energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

Ewidencja, o której mowa powyżej powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych:

1.  ilości wyprodukowanej oraz zakupionej energii elektrycznej - w megawatogodzinach (MWh);
2.  ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym;
3.  ilości energii elektrycznej dostarczonej podmiotom niebędącym nabywcami końcowymi;
4.  dat dokonania płatności wynikających z umów właściwych do rozliczeń z tytułu dostaw;
5.  ilości energii elektrycznej, od których powstał obowiązek naliczenia i zapłaty akcyzy;
6.  kwot akcyzy należnej do zapłaty od energii elektrycznej;
7.  ilości energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy;
8.  ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
9.  ilości energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo albo wyeksportowanej;
10.  ilości strat powstałych w wyniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej.

Jeżeli brak jest urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości, o których mowa w ust. 3 pkt 8 i 10, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe. Z cyt. wyżej art. 91 ust. 4 wynika, iż w przypadku zużycia energii elektrycznej na potrzeby własne jak również w przypadku strat powstałych w wyniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej – ilości energii w ww. przypadkach powinny wynikać z urządzeń pomiarowych, jednakże w przypadku braku urządzeń pomiarowych ilości te można określić szacunkowo.

Ewidencja, o której mowa powyżej może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r. w sprawie ewidencji energii elektrycznej (Dz. U. Nr 32 poz. 243) w § 2-4 określono sposób prowadzenia ww. ewidencji. I tak, ewidencję tę prowadzi się w sposób ciągły, umożliwiający określenie danych, o których mowa w art. 91 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

W ewidencji wykazuje się:

1.  ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym wynikające z faktur, ujmowane w ewidencji zgodnie z datą sprzedaży wykazaną w fakturze;
2.  szacunkowe ilości przepływów energii elektrycznej skutkujących powstaniem obowiązku podatkowego, powodujące obowiązek zapłaty wpłat miesięcznych, ujmowane w ewidencji miesiąca;
3.  ilości zużytej i podlegającej opodatkowaniu energii elektrycznej, ujmowane w ewidencji miesiąca na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, z uwzględnieniem art. 91 ust. 4 ustawy;
4.  ilości energii elektrycznej wynikające z pozostałych czynności niepowodujących powstania obowiązku podatkowego, o których mowa w art. 91 ust. 3 ustawy, ujmowane całościowo w ewidencji miesięcznej, z uwzględnieniem powstałych strat.

Podmiot obowiązany do prowadzenia ewidencji dokonuje miesięcznego zamknięcia ewidencji, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego ewidencja dotyczy.

Wpisy do ewidencji dokonywane są z dokładnością do 0,001 MWh. W przypadku gdy ewidencja prowadzona jest w formie papierowej, przed rozpoczęciem jej wypełniania karty ewidencji powinny zostać przeszyte, a strony ponumerowane, parafowane i opatrzone pieczęcią podmiotu obowiązanego do prowadzenia ewidencji. Właściwy naczelnik urzędu celnego opatruje przeszycie plombą, a na ostatniej stronie ewidencji wpisuje liczbę jej stron.

Wpisów do ewidencji należy dokonywać w sposób trwały i wyraźny. Zmian i poprawek w ewidencji dokonuje się w taki sposób, aby przekreślony tekst pierwotny pozostał czytelny. Każdą zmianę lub poprawkę należy potwierdzić podpisem osoby dokonującej zmiany lub poprawki z podaniem daty ich wprowadzenia, a w razie potrzeby opisać również w rubryce "uwagi".

Ewidencja w formie elektronicznej prowadzona jest zgodnie z pisemną instrukcją obsługi programu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia tej ewidencji i w taki sposób, aby:

1.  umożliwiała wgląd w treść dokonywanych wpisów oraz ochronę przechowywanych danych przed zniekształceniem lub utratą;
2.  umożliwiała dokonywanie korekty danych opatrzonej adnotacją osoby dokonującej tej korekty oraz daty jej dokonania;
3.  pozwalała na drukowanie wpisów w porządku chronologicznym;
4.  uniemożliwiała usuwanie wpisów.

Reasumując:

1.  Wnioskodawca posiadający koncesję na dystrybucję i obrót energią elektryczną, w zakresie w jakim sprzedaje nabytą energię nabywcom końcowym oraz zużywa ją na potrzeby własne jest, na mocy art. 9 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy, podatnikiem podatku akcyzowego, zobowiązanym do zapłaty tego podatku,
2.  przez pojęcie „przesyłanie i dystrybucja” należy rozumieć dostarczenie energii elektrycznej, w tym przypadku, od dystrybutora do nabywcy przy wykorzystaniu odpowiedniej infrastruktury technicznej, przy czym przez straty powstałe przy przesyłaniu i dystrybucji energii elektrycznej rozumie się takie straty które są wynikiem właściwości technicznych infrastruktury przesyłowej. Jednakże do ww. strat nie wlicza się zużycia energii w specjalistycznych instalacjach służących do przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej,
3.  straty technologiczne powstałe wyniku przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej, o których mowa w art. 9 ust. 2 ustawy nie wchodzą do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym energii elektrycznej,
4.  przepisy ustawy o podatku akcyzowym w art. 91 ust. 3 i 4 wyraźnie wskazują, iż ilości energii sprzedawanej nabywcy końcowemu, jak również zużytej przez Wnioskodawcę powinny być ustalane i ewidencjonowane na podstawie wskazań urządzeń pomiaro-rozliczeniowych u nabywcy końcowego i podmiotu zużywającego, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych – na podstawie współczynnika określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez Wnioskodawcę. Natomiast w odniesieniu do ilości energii zużytej na potrzeby własne oraz ilość strat powstałych w czynniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej, ilości te powinny być precyzyjnie określone na podstawie urządzeń pomiarowych, jedynie w przypadku braku takich urządzeń ww. ilości mogą być ustalone szacunkowo.

Ponadto należy zaznaczyć, iż powyższe odnosi się wyłącznie do sytuacji w której Wnioskodawca nabywa energie elektryczną nie opodatkowaną podatkiem akcyzowym.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, oceniane całościowo należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.