Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-165/08/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-27
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym zachodzą wszystkie przesłanki do zaliczenia utworzonego odpisu aktualizacyjnego na wierzytelność wobec Spółki do kosztów uzyskania przychodu mimo, iż wierzytelność ta nie była zaksięgowana jako przychód Wnioskodawcy, oraz czy nieściągalność została dostatecznie uprawdopodobniona zgodnie z art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o podatku od osób prawnych?
Słowa kluczowe: bezskuteczność-bezskuteczność egzekucji; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieściągalność; nieściągalność-uprawdopodobnienie nieściągalności; odpisy-odpisy aktualizujące; postępowanie-postępowanie egzekucyjne; wierzytelność
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 28 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia odpisu aktualizującego do kosztów uzyskania przychodu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia odpisu aktualizującego do kosztów uzyskania przychodu. Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13 marca 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 20 marca 2008 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 05 marca 2008 r. znak IBPB 3/423-165/08/AM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca był wierzycielem spółki Aztytułu zrealizowanych usług. Przychód z tytułu transakcji ze spółką A został przez Wnioskodawcę zafakturowany i zaksięgowany. Następnie wnioskodawca dokonał cesji swojej wierzytelności na spółkę B za cenę niższą o \`(...)\`% od wierzytelności w stosunku do spółki A. Odpowiedzialność za dług spółki B wobec Wnioskodawcy z tytułu ceny została rozszerzona na członków zarządu spółki B (osoby fizyczne C, D i E). Spółka B nie uiściła Wnioskodawcy ceny za nabytą od niego wierzytelność wobec spółki A, więc wnioskodawca skierował do sądu powództwo o zapłatę przeciwko spółce B oraz poręczycielom - osobom fizycznym C, D i E uzyskując stosowny tytuł wykonawczy. W oparciu o uzyskany tytuł wykonawczy wnioskodawca wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikom (B, C, D i E). W 2006 roku Wnioskodawca uzyskał postanowienia organu egzekucyjnego o bezskuteczności egzekucji w stosunku do dłużnika (spółki B) oraz w stosunku do poręczycieli (C i D), natomiast egzekucja w stosunku do poręczyciela E jest nadal w toku. W 2007 roku Wnioskodawca utworzył odpis aktualizacyjny na wierzytelność w stosunku do spółki B, traktując ją jako nieściągalną należność nie stanowiącą kosztu uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym zachodzą wszystkie przesłanki do zaliczenia utworzonego odpisu aktualizacyjnego na wierzytelność wobec spółki B do kosztów uzyskania przychodu mimo, iż wierzytelność ta nie była zaksięgowana jako przychód Wnioskodawcy, oraz czy nieściągalność została dostatecznie uprawdopodobniona zgodnie z art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o podatku od osób prawnych?

W ocenie Wnioskodawcy utworzony odpis aktualizacyjny może być zaliczony w ciężar kosztów uzyskania przychodu bowiem nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona mimo trwającej jeszcze formalnie egzekucji w stosunku do jednego z poręczycieli, a na przeszkodzie takiej operacji nie stoi fakt, iż zaksięgowanym przychodem wnioskodawcy była wierzytelność w stosunku do spółki A, a odpis został utworzony na wierzytelność wobec spółki B.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zasady dokonywania odpisów aktualizujących reguluje art. 35b ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.) zgodnie z którym - wartość należności aktualizuje się uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez dokonanie odpisu aktualizującego, w odniesieniu do:

1.  należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub w stan upadłości – do wysokości należności nieobjętej gwarancją lub innym zabezpieczeniem należności, zgłoszonej likwidatorowi lub sędziemu komisarzowi w postępowaniu upadłościowym,
2.  należności od dłużników w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego - w pełnej wysokości należności,
3.  należności kwestionowanych przez dłużników oraz z których zapłatą dłużnik zalega, a według oceny sytuacji majątkowej i finansowej dłużnika spłata należności w umownej kwocie nie jest prawdopodobna - do wysokości niepokrytej gwarancją lub innym zabezpieczeniem należności,
4.  należności stanowiących równowartość kwot podwyższających należności, w stosunku do których uprzednio dokonano odpisu aktualizującego - w wysokości tych kwot, do czasu ich otrzymania lub odpisania,
5.  należności przeterminowanych lub nieprzeterminowanych o znacznym stopniu prawdopodobieństwa nieściągalności, w przypadkach uzasadnionych rodzajem prowadzonej działalności lub strukturą odbiorców - w wysokości wiarygodnie oszacowanej kwoty odpisu, w tym także ogólnego, na nieściągalne należności.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Art. 16 ust. 1 pkt 26a ww. ustawy stanowi, iż nie uważa się za koszt uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.

W myśl art. 16 ust. 2a pkt 1 tej ustawy nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli:

1.  dłużnik zmarł, został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, albo
2.  zostało wszczęte postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na wniosek dłużnika zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo
3.  wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
4.  wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.

Z przedstawionego przez Spółkę zdarzenia przyszłego wynika, że należność, od której dokonano odpisu aktualizującego nie była zaliczona do przychodów należnych w rozumieniu przepisów art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym w myśl art. 16 ust. 1 pkt 26a ww. ustawy odpis ten nie stanowi kosztu uzyskania przychodów.

Stanowisko Spółki zawarte we wniosku z dnia 20 lutego 2008 r. jest zatem **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.