Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-221/08/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-20
Teza: 1. Czy Wnioskodawca w sposób prawidłowy stosuje stawkę podatku akcyzowego w wysokości 0% oraz kod CN i PKWiU przy sprzedaży wyrobu akcyzowego o nazwie: smoła koksownicza preparowana do procesów przemysłowych? 2. Czy Przedstawiony proces preparacji smoły koksowniczej z węgla kamiennego polegający na odwodnieniu może być przeprowadzony poza terenem składu podatkowego?
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; produkcja; skład-skład podatkowy; stawka-stawki podatku
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 3-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2008r. (data wpływu 31 marca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie produkcji smoły koksowniczej i stosowania dla tego wyrobu odpowiedniej stawki podatku akcyzowego - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie produkcji smoły koksowniczej i stosowania dla tego wyrobu odpowiedniej stawki podatku akcyzowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca na terenie kraju zakupuje smołę surową z węgla kamiennego o kodzie CN 2706 00 00 (PKWiU 23.10.20) ze stawka 0% podatku akcyzowego od podmiotu gospodarczego prowadzącego skład podatkowy. Przedmiotowy produkt zawiera w swym składzie fizykochemicznym do 10% wody, co jest zgodne z polską normą PN-87/C-97036. Na terenie zakładu produkcyjnego podatnika smoła zostaje poddana procesowi preparacji, który polega na podgrzaniu zbiornika z medium do temperatury 50-60oC w trakcie czego dochodzi do procesu odwodnienia smoły. Czynnik wielkości wody jaki uzyskuje się w trakcie tego działania kształtuje się na poziomie około 2%.

W trakcie procesu odwodnienia jak również po jego zakończeniu Wnioskodawca nie dodaje do smoły innych składników chemicznych, które by przyczyniły się do zmiany składu fizykochemicznego wyrobu akcyzowego.

Gotowy produkt jest sprzedawany na terenie kraju pod nazwą handlową: smoła koksownicza preparowana do procesów przemysłowych o kodzie CN 2706 00 00 (PKWiU 23.10.20) ze stawką podatku akcyzowego w wysokości 0%. Proces preparacji smoły jest przeprowadzany poza terenem składu podatkowego.

Wnioskodawca rozpoczynając obrót handlowy przedmiotowym wyrobem akcyzowym powziął wątpliwości w zakresie właściwego stosowania przepisów o podatku akcyzowym co do kodu CN, oraz czy przeprowadzenie procesu odwodnienia smoły koksowniczej z węgla kamiennego nie będzie traktowane przez organ podatkowy jako „przetwarzanie wyrobu akcyzowego”, które musi być dokonywane na terenie składu podatkowego.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się do Instytutu Chemicznego Przeróbki Węgla w Z. o wykonanie badań i sporządzenie opinii związanej z prawidłową klasyfikacją produktu.

Na podstawie otrzymanego sprawozdania z dnia 10 marca 2008r. (kserokopia w załączeniu do wniosku) Wnioskodawca stwierdza, iż jego działania gospodarcze związane ze smołą koksownicza z węgla kamiennego są zgodne co do klasyfikacji wyrobów wg kodu CN 2706 00 00 i PKWiU 23.10.20.

Ponadto mając na względzie ww. pismo ICPW z 10 marca 2008r. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przeprowadzony proces preparacji smoły koksowniczej polegający na odwodnieniu nie stanowi przetwarzania wyrobu akcyzowego w myśl ustawy o podatku akcyzowym, w związku z czym proces ten może być przeprowadzony poza terenem składu podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

3\. Czy Wnioskodawca w sposób prawidłowy stosuje stawkę podatku akcyzowego w wysokości 0% oraz kod CN i PKWiU przy sprzedaży wyrobu akcyzowego o nazwie: smoła koksownicza preparowana do procesów przemysłowych? 4. Czy Przedstawiony proces preparacji smoły koksowniczej z węgla kamiennego polegający na odwodnieniu może być przeprowadzony poza terenem składu podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie badań i sprawozdania sporządzonego przez Instytut Chemicznej Przeróbki Węgla w Z., stosowany przez Wnioskodawcę w obrocie handlowym kod CN 2706 00 00 i PKWiU 23.10.20 dla smoły koksowniczej preparowanej do procesów przemysłowych jest właściwy. W ocenie Wnioskodawcy stosowanie dla przedmiotowego wyrobu stawki podatku akcyzowego 0% jest zgodne z prawem podatkowym.

Ponadto zdaniem Wnioskodawcy proces preparacji smoły koksowniczej polegający na odwodnieniu nie stanowi „przetwarzania wyrobu akcyzowego” w myśl przepisów ustawy akcyzowej. W związku z czym Wnioskodawca nie ma obowiązku dokonywania opisywanych czynności na terenie składu podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr Nr 29, poz. 257 ze zm.) wyrobami akcyzowymi są wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy, a wyroby akcyzowe zharmonizowane to paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do ustawy. W poz. 3 załącznika nr 2 do ww. ustawy zostały wymienione wyroby zaklasyfikowane do symbolu PKWiU 23.10.20 (smoła destylowana z węgla, lignitu lub torfu i inne smoły mineralne) i kodu CN 2706 00 00 (smoła destylowana z węgla, węgla brunatnego lub z torfu oraz pozostałe smoły mineralne, nawet odwodnione lub częściowo destylowane, włącznie ze smołami odzyskanymi).

W załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) określono stawki podatku akcyzowego dla wyrobów akcyzowych sprzedawanych w kraju. Wyroby o symbolu PKWiU 23.10.20 nie zostały wymienione w poz. od 1 do 28 ww. załącznika. Tym samym zgodnie z brzmieniem poz. 29 przedmiotowego załącznika, stosuje się do nich stawkę podatku akcyzowego w wysokości „0”.

Równocześnie należy zauważyć, iż stosownie do postanowień art. 62 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy do paliw silnikowych i olejów opałowych w rozumieniu ustawy zalicza się:

1.  wyroby wymienione w poz. 1-12 załącznika nr 2 do ustawy;
2.  pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN.

Olejami opałowymi są również inne wyroby, z wyjątkiem węgla, koksu, torfu i innych porównywalnych z nimi węglowodorów stałych oraz gazu ziemnego, służące do celów opałowych; ciężkimi olejami opałowymi są oleje opałowe, w których zawartość siarki przekracza 3%.

Zapis artykułu 62 ustawy o podatku akcyzowym ma swe źródła w uregulowaniach Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L Nr 283 str. 51 ze zm.), zwanej dalej dyrektywą energetyczną. Dyrektywa energetyczna w art. 2 ust. 1 wymienia listę produktów, które należy uznać za produkty energetyczne:

*   objętych kodami CN 1507 do 1518, jeśli są przeznaczone do stosowania jako paliwo do ogrzewania lub paliwo silnikowe;
*   objętych kodami CN 2701, 2702 i 2704 do 2715;
*   objętych kodami CN 2901 i 2902;
*   objętych kodem CN 2905 11 00, które nie są pochodzenia syntetycznego, jeśli są one przeznaczone do stosowania jako paliwo do ogrzewania lub paliwo silnikowe;
*   objętych kodem CN 3403;
*   objętych kodem CN 3811;
*   objętych kodem CN 3817;
*   objętych kodem CN 3824 90 99, jeśli są one przeznaczone do stosowania jako paliwo do ogrzewania lub paliwo silnikowe.

W myśl art. 2 ust. 3 ww. dyrektywy, w przypadku przeznaczenia do wykorzystania, oferowania na sprzedaż lub wykorzystywania jako paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania, produkty energetyczne inne niż te, których poziom opodatkowania został określony w niniejszej dyrektywie, podlegają podatkowi zgodnie z wykorzystaniem, według stawki przyjętej dla równoważnego paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowego.

Należy mieć również na uwadze akapit 2 i akapit 3 ww. przepisu, zgodnie z którymi:

*   oprócz podlegających opodatkowaniu produktów wymienionych w ust. 1, wszelkie produkty przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwo silnikowe, lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych, podlegają opodatkowaniu według stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego,
*   oprócz podlegających opodatkowaniu produktów wymienionych w ust. 1, wszelkie inne węglowodory, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane do ogrzewania, podlegają opodatkowaniu według stawki przyjętej dla równoważnego produktu energetycznego.

Niemniej jednak zgodnie z art. 2 ust. 4 lit. b ww. dyrektywy, dyrektywa ta nie ma zastosowania do wykorzystania:

*   produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania;
*   podwójnego zastosowania produktów energetycznych. Produkt energetyczny ma podwójne zastosowanie w przypadku gdy jest wykorzystywany zarówno jako paliwo do ogrzewania oraz w celach innych niż jako paliwo do ogrzewania. Wykorzystywanie produktów energetycznych do redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych uważa się za podwójne zastosowania.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż stawka podatku akcyzowego w wysokości „0” dla wyrobu klasyfikowane do PKWiU 23.10.20 i kodu CN 2706 00 00 ma zastosowanie w przypadku jeżeli wyrób nie jest przeznaczony do wykorzystania, oferowany na sprzedaż lub wykorzystywany jako paliwo silnikowe, lub dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych, nie jest przeznaczony do wykorzystania, oferowany na sprzedaż lub wykorzystywany do ogrzewania, lub jest produktem podwójnego zastosowania.

Jednakże mając na względzie przedstawiony stan faktyczny i stanowisko Wnioskodawcy zauważyć należy, iż tutejszy organ nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego wyrobów do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z tym w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Wnioskodawcę – PKWiU 23.10.20 i CN 2706 00 00. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania wyrobów akcyzowych. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, należy zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź.

Odnośnie kwestii dokonywania poza terenem składu podatkowego procesu preparacji smoły koksowniczej polegającego na odwadnianiu stwierdza się co następuje: W myśl postanowień art. 30 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym produkcja i przetwarzanie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych mogą odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym. Jednocześnie stosownie do postanowień art. 2 pkt 12 tej ustawy skład podatkowy to miejsce określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu celnego, w którym wyroby akcyzowe zharmonizowane są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy i mogą być poddane czynnościom zgodnie z ustalonymi warunkami. Ponadto zgodnie z postanowieniami art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym pobór akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest zawieszony, jeżeli wyroby są produkowane , przetwarzane lub magazynowane w składzie podatkowym.

Mając na względzie postanowienia ww. przepisów ustawy o podatku akcyzowym uznać należy, iż w składzie podatkowym powinny być produkowane i przetwarzane wyroby akcyzowe zharmonizowane, do których ma zastosowanie procedura zawieszenia poboru akcyzy.

W miejscu tym zauważyć należy, iż stanowisko Wnioskodawcy uznające, że proces preparacji smoły koksowniczej polegający na odwodnieniu nie stanowi przetwarzania jest wadliwe. Z procesem produkcji (przetwarzania) mamy bowiem do czynienia już wtedy, gdy określony podmiot dokonuje jakichkolwiek, nawet niewielkich, zmian właściwości, w szczególności chemicznych, fizycznych, konstrukcyjnych, danego przedmiotu (surowca, półproduktu).

W przepisach o podatku akcyzowym brak jest definicji pojęcia producent. Jednakże brak ustawowej definicji tego pojęcia umożliwia odniesienie się do powszechnie przyjętych zasad wykładni prawa. Wykładnią taką jest wykładnia językowa. Producentem w rozumieniu słownika języka polskiego jest wytwórca dóbr materialnych (Mały Słownik Języka Polskiego, PWN 1969, Słonik Języka Polskiego PWN warszawa 1979 t. II) – produkcja to wytwarzanie, wytwórczość. Podobne rozumienie terminu producent przedstawia Słownik Synonimów (Świat Książki, Warszawa 1996r.)

Działanie podmiotu gospodarczego, polegające na przetwarzaniu surowca, w wyniku czego powstaje wyrób o innych parametrach niż produkt początkowy, nosi zatem cechy produkcji. Nie można zatem uznać, że zmiana dokonana przez Wnioskodawcę polegająca na zmniejszeniu zawartości wody w wyrobie nie stanowi zmiany jego właściwości fizyko-chemicznych. W konsekwencji stwierdzić należy, iż celowe i świadome działanie Wnioskodawcy polegające wykonywaniu procesów w wyniku których otrzymywany jest wyrób akcyzowy o innych parametrach fizyko-chemicznych jest produkcją w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Jednakże mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny zauważa się, iż stosownie do postanowień § 2a ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz.U. Nr 89, poz. 849 ze zm.) nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy w odniesieniu do wyrobów akcyzowych zharmonizowanych określonych w załączniku do tego rozporządzenia, w przypadku gdy są zużywane do innych celów niż napędowe, opałowe lub do produkcji paliw silnikowych lub olejów opałowych, z zastrzeżeniem ust. 2 i § 2b ust. 1 tego rozporządzenia.

W załączniku do ww. rozporządzenia, w którym zawarto pełny wykaz wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy, umieszczono w poz. 3 m.in. smołę destylowaną z węgla PKWiU 23.10.20, CN 2706 00 00.

Jak wykazano wyżej dla smoły destylowanej z węgla o PKWiU 23.10.20 i CN 2706 00 00 ma zastosowanie stawka podatku w wysokości 0, w przypadku jeżeli wyrób nie jest przeznaczony do wykorzystania, oferowany na sprzedaż lub wykorzystywany jako paliwo silnikowe, lub dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych, nie jest przeznaczony do wykorzystania, oferowany na sprzedaż lub wykorzystywany do ogrzewania.

Mając na względzie powyższe oraz treść § 2a ww. rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2004r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania, uznać należy, iż nie musi odbywać się w składzie podatkowym przetwarzanie smoły destylowanej z węgla o symbolu PKWiU 23.10.20 i kodzie CN 2706 00 00, jeżeli jest używana ona do innych celów niż napędowe, opałowe lub do produkcji paliw silnikowych lub olejów opałowych.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku dotyczące przetwarzania poza terenem składu podatkowego smoły koksowniczej o symbolu PKWiU 23.10.20 i kodzie CN 2706 00 00 w procesie preparacji polegającej na odwodnieniu należało uznać za prawidłowe, aczkolwiek z innego powodu niż wskazano w przedmiotowym wniosku.

Równocześnie w miejscu tym należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.