Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-763/14-5/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-10
Teza: Obowiązki płatnika.
Słowa kluczowe: instrumenty-pochodne instrumenty finansowe; programy-program motywacyjny; przychód-przychód z kapitału pieniężnego; płatnik; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2014 r. (data wpływu 7 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 października 2014 r. (data wpływu 6 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – w odniesieniu do pytania nr 2 – **jest:**

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej nieskutkowania realizacji opcji powstaniem przychodu u Pracowników;
*   **prawidłowe** – w pozostałej części.

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213, z późn. zm.), pismem z dnia 1 października 2014 r. nr ILPB2/415-763/14-2/TR Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowanego, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 1 października 2014 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 3 października 2014 r.), zaś w dniu 6 października 2014 r. (data nadania 3 października 2014 r.) do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka (Wnioskodawca) jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej składającej się ze spółek zlokalizowanych w różnych krajach (dalej: „Grupa”).

W 2013 r. wybrani pracownicy Spółki (dalej: „Pracownicy” lub „Posiadacze opcji”), polscy rezydenci podatkowi, przystąpili do planu opcyjnego (E), funkcjonującego na poziomie Grupy (dalej: „Plan opcyjny”). Zasady Planu opcyjnego, zawarte w dokumencie z dnia 29 maja 2013 r. przewidywały otrzymanie przez Pracowników opcji (ang. options, dalej: „opcje”) nabycia nienotowanych akcji (ang shares, dalej: „akcje”), udziałowca Spółki z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej: „C”). W tym celu, każdy z wybranych Pracowników podpisał dodatkowe porozumienie z C (dalej: „Umowa opcji”) oraz otrzymał podpisany przez C (dalej: „Certyfikat opcji”) i podpisany przez C (dalej: „List przewodni”), w których określone zostały m.in. warunki przyznania opcji, jej data, jak również cena realizacji (wykonania) opcji.

Zgodnie z powyższymi dokumentami, jedna opcja uprawnia Pracownika do nabycia określonej ilości akcji C, po zdefiniowanej cenie (dalej: „Cena realizacji opcji”), która ustalona została w oparciu o dane finansowe i zaakceptowana przez brytyjski urząd skarbowy. Pracownik, który zdecyduje się zrealizować opcję, zobowiązany jest do wykonania jej w całości, poprzez pisemne powiadomienie C o liczbie akcji, które zamierza nabyć. Pracownik ma prawo zrealizować opcję w okresie 10 lat od daty przyznania opcji, chyba że wcześniej zakończy zatrudnienie w Grupie, Posiadacz opcji ogłosi upadłość lub zajdą inne przesłanki związane z reorganizacją lub restrukturyzacją Grupy. Szczegółowe informacje w tym zakresie określone zostały w Umowie opcji. Prawo do wykonania opcji przysługuje Pracownikowi po upływie 3 lat od daty wydania opcji (dalej: „Okres dojrzewania”).

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w Umowie opcji, Pracownik posiadający opcję nie może przenieść swoich praw i/lub obowiązków na inną osobę: opcja nie może być przedmiotem cesji, zastawów i jakichkolwiek zabezpieczeń. Niemniej, w przypadku śmierci Pracownika, prawa wynikające z opcji mogą być wykonane przez Przedstawicieli osobistych.

C zobowiązał się do zapewnienia wystarczającej liczby akcji do wydania i przeniesienia w celu wykonania opcji do czasu jej wykonania lub upływu terminu jej wykonania. Akcje objęte opcją powinny być w każdym przypadku wydane lub przeniesione na Pracownika lub jego Przedstawicieli osobistych, z tym że warunkiem wykonania opcji jest otrzymanie przez C płatności całej kwoty Ceny realizacji opcji należnej z tytułu liczby akcji, jakie mają zostać nabyte.

Zgodnie z Zasadami Planu opcyjnego, to Zarząd C (ang. Board of Directors, dalej: „Zarząd”) pełni funkcję organu zarządzającego Planem opcyjnym i przyznającego opcje wybranym Pracownikom oraz określa potencjalnie warunki efektywności jako warunki przyznania opcji, w Umowie opcji z danym Pracownikiem. Ponadto, Zarząd ustala maksymalną liczbę akcji nowej emisji, jakie mogą być przedmiotem opcji do objęcia i pozostają w obrocie, oraz może dokonywać zmian w Zasadach Planu opcyjnego.

Spółka nie uczestniczyła w przyznaniu opcji, w szczególności wybór Pracowników, którym je przekazano, pozostawał poza udziałem Spółki.

Koszt ustanowienia i prowadzenia Planu opcyjnego obciąża, co do zasady, C (potencjalnie jest możliwe obciążenie Spółki jako podmiotu zależnego częścią tych kosztów, jednak do tej chwili obciążenie takowe nie nastąpiło; na ten moment Spółka nie spodziewa się również jakiegokolwiek obciążenia w przyszłości).

W marcu 2014 r. w związku z procesem przekształceń własnościowych C. Pracownicy zostali wezwani do realizacji opcji w trybie szczególnym. Wezwanie Pracowników do realizacji opcji miało formę listu skierowanego do nich przez C, w którym została przedstawiona propozycja dotycząca Opcji (dalej: „Propozycja”). W wyniku skorzystania z powyższej Propozycji, Pracownicy zrealizowali swoje opcje w kwietniu 2014 r. Jednocześnie, Pracownicy podpisali umowę (dalej: „Umowa”), na mocy której sprzedali wszystkie akcje C uzyskane w wyniku realizacji opcji podmiotowi trzeciemu – spółce mającej siedzibę w Wielkiej Brytanii (dalej: Nabywca). Spółka nie była stroną tej Umowy.

Zgodnie z Umową, w wyniku sfinalizowania transakcji sprzedaży akcji, zostały ustalone następujące zasady rozliczenia z Pracownikami:

1.  Pracownicy zostali zobowiązani wpłacić na konto C w dacie sfinalizowania transakcji kwotę należną z tytułu realizacji opcji wyliczoną w oparciu o Cenę realizacji opcji.
2.  W związku z transakcją Pracownikom ma zostać wypłacona kwota w formie gotówki, w określonej w Umowie wysokości. Zostanie ona przekazana przez Nabywcę na wskazane konto przedstawiciela Pracowników po spełnieniu warunków określonych w Umowi, nie później jednak niż w ciągu 6 miesięcy od dnia sfinalizowania transakcji sprzedaży akcji. Umowa warunkuje wypłatę potwierdzeniem w formie wiążącej interpretacji przepisów prawa podatkowego istnienia lub braku obowiązków płatniczych i sprawozdawczych Spółki jako pracodawcy Pracowników z tytułu opodatkowania transakcji sprzedaży akcji PIT. W myśl Umowy, jeśli w świetle otrzymanej przez Spółkę interpretacji Ministra Finansów kwota zostałaby uznana za przychód ze stosunku pracy, z powyższej kwoty przekazane mają zostać na konto Spółki kwoty stanowiące równowartość należnej zaliczki na podatek PIT oraz składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, a pozostała część na konta Pracowników.
3.  W kolejno po sobie następujących 5 latach Pracownicy będą otrzymywać płatności (dalej: „Płatności”), uzależnione od wyników finansowych Grupy, tj. wskaźnika (dalej: „T”, które należne będą w ciągu 20 dni roboczych od ustalenia T za dany rok. Pierwsza Płatność ma zostać ustalona w oparciu o poziom T za 2014 rok, natomiast ostatnia Płatność nastąpi po ustaleniu w wskaźnika T za 2018 rok. Jednocześnie, Umowa przewiduje maksymalne kwoty Płatności za dany rok. W sytuacji, gdy wysokość Płatności określona zgodnie z Umową byłaby ujemna, Płatność ustalona zostanie na poziomie zerowym. Ponadto, jeśli zatrudnienie Pracownika w Spółce ustanie przed wypłatą wszystkich Płatności, będzie on nadal uprawniony do otrzymywania Płatności, z tym że mogą one być wypłacane z rocznym opóźnieniem w stosunku do przedstawionego powyżej harmonogram, chyba że wystąpiły okoliczności szczególne, np. śmierć Pracownika.
4.  W sytuacji, kiedy C zdecyduje się sprzedać określone oprogramowanie w ciągu roku od daty sfinalizowania transakcji sprzedaży akcji i otrzyma z tego tytułu wynagrodzenie, Pracownicy mogą otrzymać dodatkową kwotę, skalkulowaną w oparciu o ich udział w tym wynagrodzeniu w ciągu 5 dni roboczych od dat otrzymania wynagrodzenia przez Grupę.

Spółka nie uczestniczy w procesie realizacji Umowy, w szczególności nie bierze udziału w wypłacie/przekazywaniu Pracownikom żadnych kwot należnych na podstawie Umowy A.

C jest spółką prawa brytyjskiego, w której odpowiedzialność właścicieli jest ograniczona do wysokości posiadanych akcji (ang. shares). Akcje nie są notowane na giełdzie – na rynku publicznym. C została zawiązana umową spółki. Funkcjonuje w niej Zarząd (ang. Board of Directors) oraz Walne Zgromadzenie (ang. Shareholders’ meeting, dalej: WZ). WZ może podejmować uchwały decydując o funkcjonowaniu Spółki w określonych obszarach.

Przyznanie Pracownikom prawa do nabycia akcji C w wyniku realizacji opcji w ramach Planu opcyjnego zostało przyjęte i zatwierdzone uchwałą Walnego Zgromadzenia C, w której wskazano z imienia i nazwiska uprawnionych Pracowników oraz liczbę akcji przysługujących w ramach jednej opcji, jak również Cenę realizacji opcji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowo Spółka przyjmuje, że w momencie przyznania opcji Pracownikom oraz w okresie do ich realizacji nie powstał przychód podlegający opodatkowaniu PIT, w związku z którego powstaniem Spółka pełniłaby obowiązki płatnika oraz obowiązki sprawozdawcze w zakresie podatku PIT?
2.  Czy prawidłowo Spółka przyjmuje, że w momencie realizacji opcji przez Pracowników nie powstał przychód ze stosunku pracy, z tytułu którego Spółka pełniła obowiązki płatnika w zakresie podatku PIT oraz jakiekolwiek powiązane obowiązki sprawozdawcze?
3.  Czy prawidłowo Spółka przyjmuje, że ani w momencie sprzedaży akcji, ani w momencie otrzymania przez Pracowników wynagrodzenia z tytułu sprzedaży nie powstał ani nie powstanie przychód ze stosunku pracy, z tytułu realizacji którego Spółka pełniłaby obowiązki płatnika w zakresie podatku PIT oraz jakiekolwiek powiązane obowiązki sprawozdawcze?

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 przedstawione we wniosku. Natomiast w zakresie odpowiedzi na pozostałe pytania wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia nr:

*   ILPB2/415-763/14-4/TR;
*   ILPB2/415-763/14-6/TR.

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 przedstawionego we wniosku – w momencie realizacji opcji nie powstał przychód, z tytułu którego Spółka pełniłaby obowiązki płatnika w zakresie podatku PIT oraz jakiekolwiek powiązane obowiązki sprawozdawcze.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, natomiast zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (pojęcia te zostały zdefiniowane w ramach stanowiska do pytania 1). przy czym na mocy art. 10 Ustawy o PIT źródłami przychodów są, między innymi, stosunek pracy oraz kapitały pieniężne.

W świetle art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się, m.in. przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających. Zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Zgodnie z ust. 5 tego artykułu, dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30c.

W myśl art. 31 Ustawy o PIT, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Ponadto, w świetle art. 38 ust. 1 Ustawy o PIT płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a. Zgodnie z ust. la, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru. Jednocześnie, zgodnie z art. 39 ust. 1 Ustawy o PIT, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5.

W ocenie Spółki, realizacja opcji polegająca na zakupie akcji po preferencyjnej cenie nie skutkuje powstaniem przychodu przez Pracownika. Samo otrzymanie akcji nie stanowi bowiem jeszcze przysporzenia majątkowego po stronie otrzymującego – akcje bowiem generują przychód w przyszłości w postaci dywidendy lub w momencie sprzedaży w postaci różnicy pomiędzy ceną uzyskaną ze zbycia a kosztami poniesionymi na nabycie. Otrzymanie akcji, nawet jeśli nastąpiło po preferencyjnej cenie, generuje przychód jedynie potencjalny, gdyż dopiero w momencie zbycia można mówić o realnym przysporzeniu, jakie uzyskałby Pracownik. Brak opodatkowania przychodu w momencie realizacji opcji zostanie jednak uwzględniony w momencie ustalania przychodu ze zbycia akcji poprzez wpływ na wysokość kosztów uzyskania przychodu.

Spółka zwraca uwagę, że powyższe stanowisko potwierdzają wyroki sądów administracyjnych:

*   Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2013 r. (sygn. II FSK 1268/11);
*   Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2011 r. (sygn. II FSK 517/10), który uznał, że: „Opodatkowanie preferencyjnie nabywanych akcji już w momencie ich nabycia, nie wyłączy spod opodatkowania sprzedaży akcji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że osoby uczestniczące w programie motywacyjnym, w sytuacji sprzedaży akcji uzyskają przychody z kapitałów pieniężnych i będą zobowiązane do określenia podstawy opodatkowania, jaka jest różnica pomiędzy kwotą uzyskaną ze sprzedaży, a kwotą po jakiej te akcje zostały nabyte (w rozpoznawanej sprawie 1 grosz). Słusznie wskazywał wnioskodawca w skardze do Sądu I instancji, że konsekwencją przyjęcia interpretacji organu, jako prawidłowej, jest podwójne opodatkowanie tego samego dochodu. Uczestnik nie miałby żadnego prawnego instrumentu do wyłączenia z podstawy opodatkowania przy ustalaniu dochodu ze zbycia akcji przychodu już opodatkowanego w momencie uzyskania pełni praw właścicielskich”;
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 756/11);
*   Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 568/09);
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 522/11);
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2012 r (sygn. akt III SA/Wa 997/12).

Skoro, jak Spółka wskazuje powyżej, w momencie realizacji opcji nie powstał żaden przychód, to tym bardziej nie powstał przychód, w stosunku do którego Spółka pełniłaby obowiązki płatnika w zakresie podatku PIT oraz jakiekolwiek powiązane wyżej przedstawione obowiązki sprawozdawcze, w szczególności nie powstał przychód ze stosunku pracy.

Niezależnie od powyższego, Spółka stoi na stanowisku, że w analizowanej sytuacji znajdzie także zastosowanie regulacja art. 24 ust. 11 Ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem, dochód stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych akcji. Zasadę określoną w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio do dochodu stanowiącego nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji a wydatkami poniesionymi na ich nabycie od spółki posiadającej osobowość prawną, która objęła (nabyła) te akcje wyłącznie w celu przeniesienia tytułu ich własności na osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji. Natomiast w świetle art. 24 ust. 12a Ustawy o PIT, przepisy te mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia (nabycia) akcji spółek, których siedziba znajduje się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

W świetle przytoczonych powyżej regulacji należy więc uznać, że w przypadku nabycia przez Pracowników akcji C na mocy uchwały Walnego Zgromadzenia tej spółki, uprawniającej do nabycia akcji C wskazane imiennie osoby, w momencie realizacji opcji nie wystąpił przychód podlegający opodatkowaniu. Moment opodatkowania zostanie przesunięty bowiem do momentu zbycia akcji.

Tym bardziej więc nie powstał przychód, w stosunku do którego Spółka pełniłaby obowiązki płatnika w zakresie podatku PIT oraz jakiekolwiek powiązane obowiązki sprawozdawcze.

Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje organów podatkowych, np. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2013 r. (sygn. IPPB2/415-29/13-4/MG) oraz sądów administracyjnych:

*   Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2011 r. (sygn. II FSK 517/10);
*   Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn.. II FSK 1410/10), który stwierdził, że: „Samo objęcie akcji poniżej ich wartości rynkowej oznacza jedynie, że wartość obejmowanych akcji jest poniżej ich wartości rynkowej w dniu ich objęcia. Wartość akcji z dnia objęcia jest jednak tylko wyceną wartości akcji, która się zmienia wraz ze zmiana kursu akcji”.

W ocenie Spółki, nawet gdyby uznać, że zgodnie z przepisami podatkowymi w momencie realizacji opcji Pracownicy jednak otrzymali jakikolwiek przychód podlegający opodatkowaniu, to nadal nie uzyskali oni przychodu, w stosunku do którego Spółka pełniłaby obowiązki płatnika w zakresie podatku PIT oraz jakiekolwiek powiązane obowiązki sprawozdawcze, a w szczególności nie powstał przychód ze stosunku pracy ze Spółką – Pracownicy uczestniczą bowiem w Planie opcyjnym organizowanym przez podmiot z Grupy, tj. C. Pracownicy nic otrzymali więc żadnych świadczeń od Spółki, lecz od C. Zarówno bowiem otrzymanie opcji, jak i realizacja opcji oraz późniejsza sprzedaż tak objętych akcji nastąpiły na podstawie odrębnych od umowy o pracę ze Spółką umów cywilnoprawnych zawartych z C oraz Nabywcą. Spółka nie uczestniczy w tych transakcjach i nie jest ich stroną. Sam fakt, że kryterium uczestnictwa Pracowników w Planie opcyjnym było zatrudnienie w Spółce, nie jest podstawą do uznania, że świadczenia uzyskane przez Pracowników w ramach tego planu stanowią przychód ze stosunku pracy, w stosunku do którego Spółka pełniłaby obowiązki płatnika w zakresie podatku PIT oraz jakiekolwiek powiązane obowiązki sprawozdawcze.

Zdaniem Spółki, także w razie ewentualnego przyszłego obciążenia Spółki kosztami Planu opcyjnego, w tym kosztami związanymi z realizacją opcji po ustalonej Cenie realizacji opcji, nie zmieni się podatkowa kwalifikacja przychodu uzyskanego z tytułu realizacji opcji, a tym samym nie powstaną obowiązki Spółki jako płatnika w zakresie podatku PIT oraz jakiekolwiek powiązane obowiązki sprawozdawcze.

Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdzają pisemne interpretacje wydawane przez organy podatkowe, np.:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 24 czerwca 2013 r. (sygn. IPPB2/4l5-289/l3-3/MK), który stwierdził, że „(…) warunkiem istnienia obowiązków płatnika dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób będących pracownikami tego podmiotu”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 24 czerwca 2013 r. (sygn. IPPB2/415-290/13-3/MK);
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 3 stycznia 2013 r. (sygn. IPPB2/4l5-893/l2-4/MK), który potwierdził, że „(…) realizacja opcji na akcje i ich otrzymanie przez pracowników Wnioskodawcy od Spółki amerykańskiej akcji w wyniku ich realizacji, jak również późniejsza sprzedaż akcji nabytych w wyniku realizacji opcji na akcje również nie rodzi żadnych obowiązków płatnika po stronie Wnioskodawcy”;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 14 lutego 20l3 r. (sygn. IPPB2/415-1020/l2-3/MG);
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 22 października 20l3 r. (sygn. IPPB2/4l5-592/13-2/MK).

Analogiczne stanowisko zajmują również sądy administracyjne, przykładowo:

*   Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 19 lutego 2014 r. (sygn. akt II FSK 650/12), który uznał, że jakkolwiek definicja przychodu ze stosunku pracy ma charakter otwarty, nie można zakwalifikować do tego źródła każdego przychodu, który uzyskuje pracownik w związku ze stosunkiem pracy. Przywołany przepis stanowi bowiem o przychodach ze stosunku pracy, a nie o przychodach związanych, towarzyszących albo osiągniętych przy okazji stosunku pracy. Jeżeli zatem pracownik osiągnie przychód pozostający w związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale niestanowiący przychodu ze stosunku pracy, nie będzie to przychód, o którym jest mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. Tymczasem ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku nie można wnioskować, że prawo do nabycia akcji na preferencyjnych warunkach wynikało ze stosunku pracy – to znaczy stanowiło element warunków pracy i płacy określony w umowie o pracę bądź regulaminie”;
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 4 grudnia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 997/12);
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 10 grudnia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 945/12).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – w odniesieniu do pytania nr 2 – jest:

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej nieskutkowania realizacji opcji powstaniem przychodu u Pracowników;
*   **prawidłowe** – w pozostałej części.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

– podatku, zaliczki lub raty.

Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Przechodząc na grunt przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że w myśl przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle powyższego, podatkiem dochodowym nie są objęte wyłącznie dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano poboru podatku. Zatem, wszelkie dochody podatnika niewymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych oraz te dochody, od których nie zaniechano poboru podatku, podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ww. ustawy, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Z treści powyższych przepisów wynika, że warunkiem istnienia obowiązków płatnika dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób będących pracownikami tego podmiotu.

W myśl art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

We wniosku podano, że Spółka (Wnioskodawca) nie uczestniczyła w przyznaniu opcji, w szczególności wybór Pracowników, którym je przekazano, pozostawał poza udziałem Spółki. Spółka (Wnioskodawca) nie uczestniczy w procesie realizacji Umowy, w szczególności nie bierze udziału w wypłacie/przekazywaniu Pracownikom żadnych kwot należnych na podstawie Umowy.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła określonego jako „stosunek pracy” jest to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, czyli musi wiązać się z wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu wypłacającego to świadczenie. Świadczenie, które nie wynika ze stosunku pracy, otrzymane od osoby trzeciej (w przedmiotowej sprawie spółki z siedzibą w Wielkiej Brytanii) – nawet jeżeli jako kryterium stanowiące podstawę jego przyznania został określony fakt istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem (np. Wnioskodawcą) nie może stanowić podstawy do uznania takiego świadczenia jako pochodzącego ze stosunku pracy.

Zatem, na Wnioskodawcy, nie będą ciążyły obowiązki płatnika, ani obowiązki informacyjne.

Jak już bowiem powyżej wskazano warunkiem istnienia obowiązków płatnika dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób będących pracownikami tego podmiotu lub w przypadku obowiązków informacyjnych dokonywanie wypłat należności lub świadczeń przez ten podmiot.

Reasumując: na gruncie niniejszej sprawy w momencie realizacji opcji Pracownicy nie uzyskają przychodu ze stosunku pracy. W konsekwencji, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika z tytułu uzyskiwanych przez pracowników Spółki przychodów z realizacji opcji, ani żadne obowiązki informacyjne, wynikające z przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, stanowisko Zainteresowanego należało uznać w tej części za prawidłowe.

W tym miejscu należy jednak wskazać, że w myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Przez pochodne instrumenty finansowe, zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 13 ww. ustawy, rozumie się instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 94, z późn. zm.) o obrocie instrumentami finansowymi, instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi:

1.  tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
2.  instrumenty rynku pieniężnego,
3.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
4.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
5.  opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
6.  niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
7.  instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
8.  kontrakty na różnicę,
9.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Przepisy ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie zawierają definicji legalnej opcji. Przewidują jedynie, że m.in. opcje kupna i sprzedaży instrumentów finansowych, opcje na stopy procentowe, opcje walutowe, opcje na takie opcje, stanowią instrumenty finansowe niebędące papierami wartościowymi (zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi).

W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że opcja jest pochodnym instrumentem finansowym, dającym posiadaczowi prawo do zawarcia transakcji określonym instrumentem bazowym (a więc do kupna lub sprzedaży akcji, walut, indeksów giełdowych itd.) w przyszłym terminie, po z góry określonej cenie.

Źródłem powstania opcji jest kontrakt opcyjny, będący umową, w której jedna strona zobowiązuje się, na żądanie drugiej strony, do kupna lub sprzedaży w określonym momencie w przyszłości oznaczonej liczby akcji po z góry ustalonej cenie albo do dokonania rozliczenia pieniężnego, gdzie nie ma miejsca faktyczna dostawa instrumentu bazowego, a jedynie realizacja kwoty pieniężnej odpowiadającej wartości tego instrumentu.

Innymi słowy, realizacja praw wynikających z opcji może nastąpić poprzez wybór jednego z dwóch następujących wariantów:

1.  nabycie akcji (lub innego instrumentu bazowego) wystawcy opcji po cenie określonej w momencie przyznania opcji,
2.  otrzymanie od wystawcy opcji kwoty rozliczenia odpowiadającej wartości instrumentu bazowego.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w związku z zatrudnieniem u Wnioskodawcy, pracownicy Wnioskodawcy zostali objęci programem motywacyjnym, organizowanym przez spółkę mającą siedzibę na terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Zasady funkcjonowania Programu przewidują, że po upływie określonego czasu, przyznane Uczestnikom opcje dają im potencjalne prawo do nabycia – po ustalonej cenie – w przyszłości akcji spółki brytyjskiej, czyli tzw. realizacji opcji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1b ww. ustawy, przychód określony w ust. 1 pkt 10 powstaje w momencie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych.

W myśl art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Natomiast stosownie do treści art. 30b ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a - osiągnięta w roku podatkowym.

Dochodów z kapitałów pieniężnych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 i art. 30c (art. 30b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Na podatniku, który uzyskał dochód (poniósł stratę) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b ciąży obowiązek złożenia we właściwym urzędzie skarbowym zeznania według ustalonego wzoru (formularz PIT-38), w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 1a pkt 1 w związku z art. 30b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W tym samym terminie jest obowiązany do wpłaty należnego podatku wynikającego z zeznania (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że w momencie realizacji opcji (nabycia akcji po ustalonej cenie) pracownicy Wnioskodawcy uzyskają przychód, który należy zakwalifikować jako przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30b tejże ustawy. Tym samym, stanowisko Zainteresowanego należało uznać w tej części za nieprawidłowe.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie, akcje otrzymane w wyniku realizacji opcji nie spełniają dyspozycji art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 24 ust. 11 cyt. ustawy, dochód stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych akcji. Zasadę określoną w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio do dochodu stanowiącego nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji a wydatkami poniesionymi na ich nabycie od spółki posiadającej osobowość prawną, która objęła (nabyła) te akcje wyłącznie w celu przeniesienia tytułu ich własności na osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji.

W analizowanej sprawie akcje otrzymane w wyniku realizacji opcji nie spełniają dyspozycji art. 24 ust. 11 ww. ustawy, gdyż podstawą ich otrzymania nie jest uchwała walnego zgromadzenia, ale zobowiązanie się emitenta opcji do ich realizacji.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz judykatów Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu informuje, że wydane one zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.