Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-351/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-25
Teza: Zwolnienie od podatku świadczonych usług pośrednictwa w obrocie instrumentami finansowymi.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pośrednictwo-pośrednictwo finansowe; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2013 r. (data wpływu 16 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 11 czerwca 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług pośrednictwa w obrocie instrumentami finansowymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 11 czerwca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług pośrednictwa w obrocie instrumentami finansowymi.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pan osobą fizyczną, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Prowadzi działalność gospodarczą pod firmą „C” Doradztwo Gospodarcze i zamierza rozpocząć prowadzenie działalności m.in. w zakresie finansowej działalności usługowej z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 64.99.Z), działalności wspomagającej usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 66.19.Z), a także działalności pomocniczej finansowej (67.13.Z.).

Zamierza Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczyć usługi pośrednictwa finansowego. Usługa ta ma stanowić usługę świadczoną na rzecz stron transakcji finansowej, za którą te podmioty będą wypłacać prowizję (% od wartości zawartej umowy). Celem usługi będzie dążenie do zawarcia umowy pomiędzy stronami, której przedmiotem będą instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. 2010 r. Nr 211 poz. 1384 ze zm.). Usługa ta nie ma wyłącznie charakteru wykonywania czynności faktycznych związanych z umową (udostępnienie stronom informacji). Zamierza Pan zawrzeć umowy z przyszłymi klientami, na rzecz których będzie pozyskiwał inwestorów (kontrahentów), którzy chcieliby finansować Pana klientów poprzez zakup ich instrumentów finansowych. Inwestorów (kontrahentów) zamierza Pan poszukiwać wśród znanych mu podmiotów, polecanych przez innych inwestorów, a także poprzez podmioty, które będą wyszukiwać inwestorów na Pana zlecenie. Będzie Pan poszukiwał inwestorów zainteresowanych nabyciem instrumentów finansowych i umawiał się z nimi na spotkania, na których będzie prezentował warunki nabycia instrumentów finansowych. W przypadku znalezienia inwestora, który zakupi instrumenty finansowe Pana klienta oraz doprowadzenia do sfinalizowania transakcji finansowej, umowa z klientem będzie przewidywała, że otrzyma Pan prowizję w określonej kwocie. Świadczone czynności nie będą stanowiły usług doradztwa. Działając jako pośrednik przy oferowaniu instrumentów finansowych, nie będzie Pan stanowił żadnej ze stron umów zawieranych pomiędzy klientem a inwestorem. Celem pośrednictwa będzie uczynienie wszystkiego co możliwe, aby strony (klient i inwestor) zawarły umowę. Nie ma Pan także żadnego interesu w zakresie treści umowy.

Świadczone usługi pośrednictwa będą stanowić element usługi finansowej. Nie będą one obejmowały samej czynności oferowania przez klienta instrumentów finansowych w rozumieniu art. 69 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Usługi nie będą obejmować ani przechowywania, ani zarządzania ww. instrumentami finansowymi, a także nie będą dotyczyć praw i udziałów odzwierciedlających:

*   tytuł prawny do towarów,
*   tytuł własności nieruchomości,
*   prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
*   udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części,
*   prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym i w myśl wskazanych przepisów będących przedmiotem interpretacji indywidualnej, może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług dla usług pośrednictwa, które zamierza wykonywać?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, czynności pośrednictwa opisane we wniosku będą korzystały ze zwolnienia od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazał Pan, iż przepisy art. 43 ust. 1 pkt 7,12 i 37-41 oraz ust. 13 ustawy o VAT wprowadzają zwolnienie z opodatkowania VAT dla szerokiej grupy usług, które można zbiorczo określić mianem usług finansowych. W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego szczególnie istotna jest treść art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, który zwalnia od opodatkowania VAT usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, a także usługi pośrednictwa w tym zakresie. Jednocześnie ze zwolnienia uregulowanego w tym przepisie nie korzystają usługi przechowywania instrumentów finansowych oraz usługi zarządzania tymi instrumentami. W Pana ocenie, w celu określenia zakresu stosowania art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, należy odwołać się do definicji „instrumentów finansowych" określonej w art. 2 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Zgodnie ze wspomnianą definicją, pojęcie to obejmuje papiery wartościowe i instrumenty niebędące papierami wartościowymi. Wyjaśnienie sformułowania „papiery wartościowe" zawarte jest w art. 3 pkt 1 lit. a) i b) wymienionej ustawy. Przepisy te stanowią, że do papierów wartościowych zalicza się m.in. akcje, prawa poboru, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, obligacje, certyfikaty inwestycyjne. Stosownie do art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnienie od opodatkowania stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41. Przy czym, w myśl art. 43 ust. 14 ustawy, przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41. Ponadto, jak wynika z przepisu art. 43 ust. 15 ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Wskazał Pan również, iż na podstawie art. 43 ust. 16 ustawy o VAT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 41, nie ma zastosowania do usług dotyczących praw i udziałów odzwierciedlających:

1.  tytuł prawny do towarów;
2.  tytuł własności nieruchomości;
3.  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości
4.  udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
5.  prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.

Stwierdził Pan, iż w celu skorzystania ze zwolnienia dla usług pośrednictwa muszą być spełnione następujące warunki: usługa musi mieć charakter pośrednictwa, względnie musi być tak ściśle związana z usługą pośrednictwa, by nie mogła zostać uznana za samodzielną całość, usługa pośrednictwa musi dotyczyć instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Analiza ustawy o obrocie instrumentami finansowymi prowadzi do wniosku, że ten warunek jest spełniony (zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, papiery wartościowe są instrumentami finansowymi, natomiast w myśl art. 3 pkt 1 lit. a, papierami wartościowymi są m.in. akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego).

Analizując pojęcie pośrednictwa wskazał Pan, iż było ono przedmiotem orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu w sprawie o C-235/2000 CSC Financial Services Ltd TSUE wskazał, iż nie trzeba rozważać dokładnego znaczenia słowa negocjacje (w polskiej ustawie użyto pojęcia pośrednictwo) by stwierdzić, że w kontekście art. 13B (d) (5), odnosi się ono do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy, która jest przez nią wynagradzana, polegającą na jednoznacznie określonym akcie negocjacji. Mogą one polegać między innymi na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia umowy, nawiązywaniu kontaktu z drugą stroną lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora (w wykonanie umowy, w której zawarciu pośredniczył). W sprawie C-453/2005 TSUE stwierdził, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową". Natomiast w sprawie C-2/95 Trybunał wskazał, że „zwolnienie przewidziane w pkt 3 i 5 art. 13B (d) nie jest ograniczone warunkiem, by usługa była świadczona przez instytucję, którą wiąże stosunek prawny z klientem końcowym. Fakt, że transakcja objęta tymi przepisami jest wykonywana przez osobę trzecią, lecz jawi się klientowi jako usługa świadczona przez bank, nie wyklucza zwolnienia z opodatkowania tej transakcji. (\`(...)\`) aby można je było scharakteryzować jako transakcje zwolnione dla celów punktów 3 i 5 art. 13B (d), usługi świadczone przez centrum przetwarzania danych muszą, z całościowego punktu widzenia, stanowić odróżniającą się całość, spełniającą w rezultacie specyficzne, podstawowe funkcje usługi opisanej w tych dwóch punktach. Aby stanowić transakcję dotyczącą przelewów, świadczone usługi muszą zatem mieć skutek przelania funduszy oraz pociągać za sobą zmiany sytuacji prawnej i finansowej. Usługę zwolnioną na gruncie Dyrektywy należy odróżnić od czysto fizycznego lub technicznego świadczenia, takiego jak udostępnienie bankowi systemu przetwarzania danych".

Wobec powyższego stwierdził Pan, iż zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, aby mówić o usłudze pośrednictwa finansowego:

*   powinna ona stanowić usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca wynagrodzenie,
*   z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika powinny stanowić element usługi finansowej,
*   celem jest dążenie do zawarcia umowy (pośrednik nie ma żadnego interesu co do treści umowy),
*   nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności faktycznych związanych z umową (nie może to być wyłącznie udostępnianie informacji stronom transakcji finansowej).

Z powyższego wynika, ze usługa pośrednictwa powinna być definiowana poprzez kluczową cechę, tj. cel działań, jakim jest doprowadzenie do zawarcia umowy. Dodatkowym argumentem pozwalającym jednoznacznie stwierdzić, że zachodzi pośrednictwo, jest prowadzenie poprzez usługodawcę negocjacji.

Ponownie wskazał Pan, iż zamierza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczyć usługi pośrednictwa finansowego. Usługa pośrednictwa finansowego ma stanowić usługę świadczoną na rzecz stron transakcji finansowej, za którą te podmioty będą wypłacać prowizję (% od wartości zawartej umowy). Celem usługi będzie dążenie do zawarcia umowy pomiędzy stronami, których to przedmiotem będą instrumenty finansowe. Usługa ta nie ma wyłącznie charakteru wykonywania czynności faktycznych związanych z umową (udostępnienie stronom informacji). W ramach tych czynności będzie Pan poszukiwał inwestorów zainteresowanych nabyciem instrumentów finansowych, będzie umawiał się z nimi na spotkania, na których będzie prezentował warunki nabycia instrumentów finansowych. W przypadku znalezienia inwestora, który zakupi instrumenty finansowe klienta oraz doprowadzenia do sfinalizowania transakcji finansowej, umowa z klientem będzie przewidywała, że otrzyma Pan prowizję w określonej kwocie. Świadczone czynności nie będą stanowić usług doradztwa. Działając jako pośrednik przy oferowaniu instrumentów finansowych, nie będzie Pan stanowił żadnej ze stron umów zawieranych pomiędzy klientem a inwestorem. Celem pośrednictwa będzie uczynienie wszystkiego co możliwe, aby strony (klient i inwestor) zawarły umowę. Nie ma Pan żadnego interesu w zakresie treści umowy. Świadczone usługi pośrednictwa będą stanowić element usługi finansowej. Nie będą obejmowały samej czynności oferowania przez klienta instrumentów finansowych w rozumieniu art. 69 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Usługi nie będą obejmować ani przechowywania, ani zarządzania ww. instrumentami finansowymi, a także nie będą dotyczyć praw i udziałów odzwierciedlających:

*   tytuł prawny do towarów,
*   tytuł własności nieruchomości,
*   prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
*   udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części,
*   prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku

Biorąc pod uwagę powyższe, wskazał Pan, że działalność którą zamierza prowadzić spełnia powyższe warunki i tym samym może być uznana za pośrednictwo w obrocie instrumentami finansowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.