Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.135.2018.1.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-05
Teza: Czy Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn w związku z nabyciem od męża nieruchomości w drodze darowizny?
Słowa kluczowe: darowizna; nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od spadków i darowizn
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 5 grudnia 2018 r. (data wpływu 7 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny nieruchomości położonej w Polsce dokonanej na rzecz obywatelki Białorusi legitymującej się kartą pobytu na pobyt czasowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny nieruchomości położonej w Polsce dokonanej na rzecz obywatelki Białorusi legitymującej się kartą pobytu na pobyt czasowy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni mieszka w G., pod tym adresem jest zameldowana od 16 sierpnia 2016 r. Wnioskodawczyni jest żoną obywatela Polski (data i miejsce zawarcia małżeństwa – 22 kwietnia 2017 r. w W.). W związku małżeńskim 16 maja 2017 r. urodziła się córka. Oprócz wspólnego dziecka wychowuje się i mieszka razem z Wnioskodawczynią i jej mężem córka Wnioskodawczyni z pierwszego małżeństwa urodzona 22 maja 2008 r. na Białorusi. W celu stałego zamieszkania w Polsce był umiejscowiony akt urodzenia córki i zmieniono nazwisko na rodowe. Córka Wnioskodawczyni chodzi do 5 klasy szkoły podstawowej. Wnioskodawczyni razem z rodziną mieszka w G., gdzie wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe – centrum życiowej działalności Wnioskodawczyni w aspekcie jej powiazań osobistych i gospodarczych.

Wnioskodawczyni jest czynnym płatnikiem podatku dochodowego w Polsce, a także comiesięcznie wpłaca składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne (pracuje jako pracownik biurowy od 1 lipca 2016 r.; od 27 grudnia 2016 r. umowa o pracę na czas nieokreślony).

W tej chwili Wnioskodawczyni i jej córka mieszkają w Polsce na podstawie karty pobytu, wydanej przez Wojewodę 20 lipca 2018 r., ważnej do 26 czerwca 2021 r. – decyzja o udzieleniu zezwolenia na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do 26 czerwca 2021 r.

W dniu 27 września 2018 r. Wnioskodawczyni otrzymała pozytywną decyzję w sprawie nabycia nieruchomości w G. od męża, wydaną przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, a 14 listopada 2018 r. otrzymała zaświadczenie o ostateczności i prawomocności ww. decyzji.

Za rok Wnioskodawczyni planuje przygotowanie dokumentacji do wniosku w celu uzyskania obywatelstwa polskiego.

Przedstawione powyżej informacje wskazują na faktyczne zamieszkanie Wnioskodawczyni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także uzewnętrzniają zamiar stałego pobytu w Polsce.

Wnioskodawczyni zamierza zawrzeć umowę darowizny z mężem, na podstawie której mąż daruje jej nieruchomość położoną w miejscowości G., stanowiącą działkę nr 146/2 o pow. 0,1198 ha. Na nabycie tej nieruchomości Wnioskodawczyni otrzymała zgodę (decyzja z 27 września 2018 r. wydana przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość czy jest osobą, która w rozumieniu art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej a tym samym czy może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 4a tej ustawy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, mając powyższe na uwadze, można stwierdzić, że zwrot: „miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” dotyczący nabywcy w rozumieniu art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma zastosowanie do Wnioskodawczyni. Zawarcie związku małżeńskiego, prowadzenie gospodarstwa domowego, dobrowolne zgłoszenie i poddanie się nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, stałe i terminowe opłacanie ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego, złożenie wniosku w celu uzyskania obywatelstwa polskiego wymagały i wymagają zaangażowania, a ponadto część z nich rodzi stałe zobowiązania. Wnioskodawczyni uważa, że wszystkie podjęte przez nią aktywności nie tylko uzewnętrzniają zamiar stałego pobytu w Polsce, ale wskazują na faktyczne zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zdaniem Wnioskodawczyni, wyżej wymienione fakty świadczą o poważnych, trwałych i realnych związkach z Rzeczpospolitą Polską o charakterze osobistym i gospodarczym.

Zdaniem Wnioskodawczyni, biorąc pod uwagę powyższe, jest osobą, która w rozumieniu art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto należy zauważyć, że opisana we wniosku darowizna na rzecz Wnioskodawczyni będzie podlegała regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jednakże, z uwagi na fakt, że umowa darowizny zostanie zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w zamkniętym katalogu określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (tj. pomiędzy mężem a żoną), będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a ww. ustawy, o ile zostaną spełnione łącznie warunki wymienione w powołanych wyżej przepisach art. 4 ust. 4 i art. 4a tej ustawy. W związku z tym, że umowa darowizny zostanie sporządzona w formie aktu notarialnego, to Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku zgłoszenia jej do urzędu skarbowego, zgodnie z art. 4a ust. 4 pkt 2 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 644, ze zm.) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Ponieważ ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, wobec tego należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1025, ze zm.).

Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego – przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Stosownie zaś do art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 tejże ustawy).

Stosownie do zapisu art. 4 ust. 4 ww. ustawy – zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.

W przepisach polskiego prawa podatkowego pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane. Jak stanowi art. 25 Kodeksu cywilnego – miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy – obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy – do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

W myśl art. 18 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy – notariusze są płatnikami podatku od dokonanej w formie aktu notarialnego darowizny.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni mieszka w G., pod tym adresem jest zameldowana od 16 sierpnia 2016 r. W 2017 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński z obywatelem polskim. Oprócz wspólnego dziecka, Wnioskodawczyni i jej mąż wychowują córkę Wnioskodawczyni z pierwszego małżeństwa. Córka Wnioskodawczyni chodzi do 5 klasy szkoły podstawowej. Wnioskodawczyni razem z rodziną mieszka w G., gdzie wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe – centrum życiowej działalności Wnioskodawczyni w aspekcie jej powiazań osobistych i gospodarczych. Wnioskodawczyni jest czynnym płatnikiem podatku dochodowego w Polsce, a także comiesięcznie wpłaca składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne (pracuje jako pracownik biurowy od 1 lipca 2016 r.; od 27 grudnia 2016 r. umowa o pracę na czas nieokreślony).W tej chwili Wnioskodawczyni i jej córka mieszkają w Polsce na podstawie karty pobytu, wydanej przez Wojewodę 20 lipca 2018 r., ważnej do 26 czerwca 2021 r. Wnioskodawczyni zamierza zawrzeć umowę darowizny z mężem, na podstawie której mąż daruje jej nieruchomość położoną w miejscowości G., stanowiącą działkę nr 146/2 o pow. 0,1198 ha. Na nabycie tej nieruchomości Wnioskodawczyni otrzymała zgodę – decyzja z 27 września 2018 r. wydana przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Za rok Wnioskodawczyni planuje przygotowanie dokumentacji do wniosku w celu uzyskania obywatelstwa polskiego.

W związku z opisanymi okolicznościami oraz powołanymi powyżej przepisami należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawczyni oświadczyła, iż razem z rodziną mieszka w G., gdzie wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe – centrum życiowej działalności Wnioskodawczyni w aspekcie jej powiazań osobistych i gospodarczych, jej córka chodzi do szkoły w G., Wnioskodawczyni jest zatrudniona w Polsce na umowę o pracę na czas nieokreślony, w związku z czym płaci w Polsce podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, zamierza starać się o zezwolenie na pobyt stały – to podjęte przez nią aktywności uzewnętrzniają zamiar stałego pobytu w Polsce i wskazują na faktyczne zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, Wnioskodawczyni mieszka w Polsce na podstawie karty pobytu ważnej do 26 czerwca 2021 r. Zgodnie z art. 240 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2094 ze zm.) – kartę pobytu wydaje się cudzoziemcowi, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy.

Reasumując, skoro Wnioskodawczyni ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (okoliczność tę potwierdza także karta pobytu), to opisana we wniosku darowizna na rzecz Wnioskodawczyni, z uwagi na fakt, że zostanie zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w zamkniętym katalogu określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (tj. pomiędzy mężem a żoną), będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a powołanej ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ponadto, w związku z tym, że umowa darowizny zostanie sporządzona w formie aktu notarialnego, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zgłoszenia nabycia własności nieruchomości właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.