Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.113.2025.3.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem dotyczącej
umorzenia kredytu.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
konsolidacja
kredyt-kredyt hipoteczny
przychód-przychody z innych źródeł
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zobowiązanie-umorzenie zobowiązania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 22 października 2025 r. (wpływ 22 października
    2025 r.) i 21 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca w 2000 r. uzyskał decyzję pozwolenie na budowę domu mieszkalno-
    usługowego z dobudowanym garażem. Po uzyskaniu pozwolenia na budowę tj.
    uzgodnienia pozostałych szczegółów dotyczących budowy Wnioskodawca w (...) 2002
    rozpoczął budowę domu finansując ją ze środków własnych.
    Wnioskodawca we (...) 2002 zawarł umowę kredytu hipotecznego z Bankiem (...) w kwocie
    (...) zł. Jednocześnie w związku z polityką banków w zakresie udzielania kredytów –
    negatywną oceną zdolności kredytowej w przypadku kredytu złotówkowego
    Wnioskodawca w 2005 r. zaciągnął kredyt, „(...)” w kwocie (...) CHF.
    Ponadto w latach 2006-2007 Wnioskodawca zawarł dwie umowy kredytu na zakup
    materiałów na budowę i wykończenie domu.
    Celem zakończenia budowy domu (ocieplenie budynku i garażu, ogrodzenie, pozostałe
    roboty zewnętrzne itp.) wykończenie mieszkania (podłogi, ściany i wyposażenie
    techniczne) po konsultacjach z doradcą finansowym Wnioskodawca dokonał konsolidacji
    już zawartych umów kredytu, w tym kredytu mieszkaniowego „(...)" w kwocie (...) CHF i
    zawarł umowę kredytu kredyt hipoteczny konsolidacyjnego w kwocie (...) CHF, przy czym
    faktyczna kwota otrzymanych środków wyniosła ok. (...) zł i przeznaczona została na prace
    wykończeniowe a pozostała część przeznaczona została na spłatę wcześniej zaciągniętych
    kredytów. Łącznie do spłaty pozostało ok. (...) zł. Z uzyskanych środków Wnioskodawca
    zakończył budowę domu. Kredyt konsolidacyjny przeznaczony został w całości na budowę
    i wykończenie części mieszkalnej domu znajdującą się na piętrze i część parteru –
              2  2mieszkanie – (...) m, garaż – (...) m.
                                          2Część nieruchomości stanowiąca lokal usługowy o powierzchni (...) m gdzie mieści się
    salon (...) otwarty w (...) 2007 r. wykończany był w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę od 1991 r., również część nieruchomości
    w której mieści się (...) działający od 2009 r. budowana była i wykańczana a także

    wyposażana ze środków uzyskanych z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej w formie spółki cywilnej.
    Wnioskodawca uzyskany w 2007 r. kredyt hipoteczny do momentu wszczęcia
    postępowania z bankiem spłacił w wysokości ok. (...) zł kapitał plus odsetki.
    Wnioskodawca zawarł z Bankiem ugodę pozasądową w dniu (...) 2025 r. Zgodnie z zawartą
    ugodą Bank dokonał wyliczenia kapitału w kwocie (...) CHF plus odsetki skapitalizowane –
    (...) CHF, odsetki zapadłe nie spłacone – (...) CHF, odsetki od zadłużenia
    przeterminowanego – (...) CHF, odsetki zawieszone – (...) CHF, co w sumie spowodowało
    umorzenie zgodnie z zawartą ugodą zaległość wobec Banku w kwocie (...) zł.
    Na tej podstawie Bank wystawi wnioskodawcy PIT-11 z określoną kwotą dochodu w
    wysokości umorzonej zaległości wobec banku.
    W uzupełnieniach wniosku – w odpowiedzi na wezwania – wskazał Pan poniższe
    informacje.
    1) Na co dokładnie – zgodnie z umową – zaciągnął Pan kredyt konsolidacyjny, którego
      dotyczy ugoda, tj. czy kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty tylko na spłatę kredytów
      mieszkaniowych czy również na inne cele? Jeśli tak, to jakie cele (inne kredyty,
      pożyczki, zobowiązania)?
    Ad. 1.
    Kredyt konsolidacyjny zaciągnięty został zarówno na spłatę kredytów mieszkaniowych –
    wcześniej zawartych umów, jak również na prace wykończeniowe związane z budową
    domu.
    W części na spłatę kredytu z 2006 r. w kwocie (...) zł, w części na spłatę kredytu w kwocie
    (...) zł a pozostała kwota ok. (...) tyś zł przeznaczona została na cele mieszkaniowe z
    powyższej kwoty min. sfinansowane zostało ocieplenie budynku poprawa dachu i
    wykończenie wnętrz.
    2) Czy korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji
      mieszkaniowej niż wskazana we wniosku?
    Ad. 2.
    Wnioskodawca nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej niż wskazana we wniosku.
    3) Czy wszystkie kredyty wskazane we wniosku zostały zaciągnięte na realizacje jednej (tej
      samej) inwestycji mieszkaniowej?
    Ad. 3.
    Tak wszystkie kredyty wskazane we wniosku zostały zaciągnięte na realizację jednej (tej
    samej) inwestycji mieszkaniowej.
    4) Jeżeli zaciągnięte kredyty dotyczyły jednej nieruchomości to w odniesieniu do tej
      nieruchomości proszę wskazać:
    a) czy budynek ten jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu ustawy
      prawo budowlane;
    b) w jaki sposób budynek ten/lokale został zapisane w ewidencji gruntów i budynków (czy
      jest on zarejestrowany jako jeden budynek – jaki?, dwa odrębne lokale, czy w inny
      sposób - jaki?);
    c) czy budynek ten posiada jedną księgę wieczystą, czy każdy z lokali posiada odrębną
      księgę wieczystą?
    Ad. 4.

    a) Budynek jest budynkiem jednorodzinnym w rozumieniu ustawy prawo budowlane w
      części wykorzystywanym na cele mieszkalne a w części na cele usługowe.
        Doprecyzował Pan, że budynek jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
        rozumieniu ustawy prawo budowlane. Jest to budynek wolno stojący, służący
        zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną
        całość, w którym wydzielono jeden lokal mieszkalny i lokalu użytkowy o powierzchni
        całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    b) Budynek został zapisany w ewidencji gruntów i budynków jako jeden budynek.
    c) Budynek posiada jedną księgę wieczystą.
    5) Jeżeli zaciągnięte kredyty dotyczyły realizacji jednej inwestycji mieszkaniowej (jednej
      nieruchomości) to proszę wskazać czy nieruchomość ta stanowi Pana własność lub
      współwłasność i służy lub służyła zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych
      jednego gospodarstwa domowego do którego Pan należy?
    Ad. 5.
    Budynek dotyczy jednej inwestycji mieszkaniowej (jednej nieruchomości), której jedynym
    właścicielem jest Wnioskodawca.
    Kredyt dotyczył realizacji jednej inwestycji mieszkaniowej (jednej nieruchomości), której
    właścicielem jest Wnioskodawca. Wskazana nieruchomość służy i służyła zaspokajaniu
    własnych potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego do którego należy
    Wnioskodawca.
    6) Jeżeli zaciągnięte kredyty dotyczyły jednej nieruchomości to proszę wskazać czy
      nieruchomość ta jest położona w Polsce lub innym państwie członkowskim Unii
      Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
    Ad. 6.
    Nieruchomość jest położona w Polsce w (...).
    7) Co składa się na kwotę zadłużenia, które umorzył bank, w szczególności czy są to:
    - kwota kredytu mieszkaniowego (kapitału),
    - odsetki (w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje),
    - opłaty (jeśli tak to jakie i czy ich poniesienie było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu),
    - inne należności (proszę podać jakie?)?
    Ad. 7.
    Na kwotę zadłużenia, które umorzył bank składała się kapitał plus odsetki oraz pozostałe
    koszty sądowe wynikające z zawartej ugody.
    - Kapitał ok. (...) zł;
    - Odsetki skapitalizowane (...) zł;
    - Odsetki zapadłe niespłacone (...) zł;
    - Odsetki od zadłużenia przeterminowanego – (...) zł;
    - Odsetki zawieszone (...) zł.
    Podkreślił Pan, że umorzona przez bank kwota zadłużenia obejmuje koszty sądowe.
    8) Jeżeli kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytów mieszkaniowych
      dotyczących budynku mieszkalnego to proszę odnośnie każdego z tych kredytów
      wskazać:

    a) jaki dokładnie cel zaciągnięcia kredytu został wskazany w umowie kredytowej z
      bankiem; czy w umowie kredytu wskazano, że kredyt został zaciągnięty na cele
      mieszkaniowe czy też wskazano inny cel (proszę wskazać jaki np. na dowolny cel, cel
      inny niż mieszkaniowy);
    b) czy całość środków uzyskanych w związku z kredytem została przeznaczona na cele
      mieszkaniowe o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), jeśli
      nie to prosimy wskazać na jaki cel zostały przeznaczone pozostałe środki pieniężne;
    c) czy zgodnie z zawartą umową kredytową był Pan jedynym kredytobiorcą;
    d) w przypadku, gdy nie był Pan jedynym kredytobiorcą, czy bank umorzy zadłużenia
      wszystkim współkredytobiorcom, jeżeli nie to komu z kredytobiorców bank umorzy
      zadłużenie;
    e) w przypadku, gdy nie był Pan jedynym kredytobiorcą, czy zgodnie z umową kredytu był
      Pan solidarnie wraz z pozostałymi kredytobiorcami zobowiązany do spłaty tego
      kredytu;
    f) czy bank, z którym zawarł Pan umowę kredytową był podmiotem, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów;
    g) czy kredyt mieszkaniowy został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na
      nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania
      gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
      mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w
      spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, a nie czy ową hipoteką był
      zabezpieczony kredyt konsolidacyjny, (taką informacje podał Pan tylko w odniesieniu
      do kredytu z 2002 r.)?
    Ad. 8.
    a) Zarówno kredyt konsolidacyjny jak również wszystkie odpisane w stanie faktycznym
      kredyty podlegające konsolidacji w ramach zawartej umowy kredytowej - kredytu
      konsolidacyjnego zostały zaciągnięte na cele mieszkaniowe co wynika z treści
      zawartych umów.
    b) Całość środków uzyskanych w związku z kredytem została przeznaczona na cele
      mieszkaniowe o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    c) Kredyt zaciągnięty został wspólnie z małżonką z którą Wnioskodawca pozostaje we
      wspólności majątkowej małżeńskiej.
    d) Bank umorzył ww. zadłużenie wszystkim współkredytobiorcom.
    e) Wnioskodawca był solidarnie wraz z małżonką zobowiązany do spłaty kredytu.
    f) Bank, z którym zwarta została umowa kredytowa był podmiotem, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym - Bank (...)
      S.A. z siedzibą w (...).
    g) Kredyty mieszkaniowe zostały zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na
      nieruchomości, również kredyt konsolidacyjny zaciągnięty na spłatę wcześniejszych
      kredytów mieszkaniowych oraz w części przeznaczony na cele mieszkaniowe został
      zabezpieczony hipoteką na nieruchomości.

## Pytanie

Czy w przypadku umorzenia przez Bank (...) pozostałej części kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2007 r. w stosunku do Wnioskodawcy znajdzie zastosowanie zaniechanie

    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie obwieszczenia Ministra Finansów
    z dnia 23 stycznia 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra
    Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Pytanie dotyczy umowy kredytu konsolidacyjnego zabezpieczonego hipoteką – umowa nr
    (...) z dnia (...) 2007 r. w kwocie (...) CHF (franków szwajcarskich).
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca spełnia warunki określone w obwieszczeniu
    Ministra Finansów z dnia 23 stycznia 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu
    rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102), z tytułu umorzenia przez Bank (...)
    kredytu.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.), opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego
    źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem
    art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f,
    suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art
    23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią
    inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Ponadto jak stanowi przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art.
    14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w
    każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości
    majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych
    świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego
    zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Wnioskodawcę należy wskazać, że instytucja
    kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo
    bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 z późn. zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z regulacją przepisu art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.), zobowiązanie wygasa, gdy
    wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z późn. zm.) – zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia
    zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    Ponadto kwoty wierzytelności, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 ww. Rozporządzenia,
    obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    Ponadto w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
    niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w
    ust 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy
    na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w § 1
    ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego
    lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego.
    Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w § 1 ust 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo

    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
    zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie
    do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa
    o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia
    31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
    do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:

    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz
    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostało
    wymienione m.in. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
    lub udziału w takim prawie. Zatem udzielony kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za
    kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa w
    ocenie Wnioskodawcy umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez
    Wnioskodawcę w 2007 r. na sfinansowanie zakupu mieszkania oraz remontu domu,
    stanowić będzie przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Wnioskodawcę przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego też Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych od uzyskanego przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (Pana zapytania) tj. zaniechania poboru podatku w stosunku do kwoty umorzenia części
    kredytu hipotecznego (kwoty kapitału i odsetek). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu
    sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym każde świadczenie mające
    realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia zadłużenia (zwolnienia z długu)
    wynikającego z zaciągniętego przez Pana kredytu, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Z wyżej wymienionego przepisu Kodeksu cywilnego wynika wprost, że w sytuacji gdy
    wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje dochodzi do
    wygaśnięcia zobowiązania. Instytucja zwolnienia z długu może odnosić się jedynie do
    wierzytelności istniejących. Zatem zwolnienie z długu to instytucja prawa cywilnego
    zmierzającego do umorzenia zobowiązania (zwolnienie z długu ma na celu umorzenie
    zobowiązania).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:

      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzona Panu kwota kredytu na podstawie ugody stanowi dla Pana
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu należy zakwalifikować do przychodu z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego
    nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku gdy
    kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na inne wydatki, zaniechanie obejmuje
    kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego wyłącznie w części, w jakiej kwota
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Zatem, omawiane rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o
    których mowa w tym artykule. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    określa - kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym,
    żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego.
    Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w sytuacji, gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i

    kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia).
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
        1) w 2002 r. zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego;
        2) w 2005 r. zaciągnął Pan kredyt „(...)”;
        3) w latach 2006-2007 zawarł Pan dwie umowy kredytu;
        4) dokonał Pan konsolidacji już zawartych umów kredytu;
        5) kredyt konsolidacyjny zaciągnięty został zarówno na spłatę kredytów
        mieszkaniowych – wcześniej zawartych umów, jak również na prace
        wykończeniowe związane z budową domu;
        6) w 2025 r. zawarł Pan z Bankiem ugodę pozasądową, co spowodowało umorzenie
        zaległości wobec Banku;
        7) nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
        inwestycji mieszkaniowej niż wskazana we wniosku;
        8) wszystkie kredyty wskazane we wniosku zostały zaciągnięte na realizację jednej
        (tej samej) inwestycji mieszkaniowej;
        9) budynek jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu ustawy
        prawo budowlane;
      10) na kwotę zadłużenia, które umorzył bank składała się kapitał plus odsetki oraz
        pozostałe koszty sądowe wynikające z zawartej ugody.
    Ponadto odnośnie każdego z kredytów mieszkaniowych (na spłatę których został
    zaciągnięty kredyt konsolidacyjny) wskazał Pan, że:
    - zarówno kredyt konsolidacyjny jak również wszystkie odpisane w stanie faktycznym
      kredyty podlegające konsolidacji w ramach zawartej umowy kredytowej zostały
      zaciągnięte na cele mieszkaniowe;
    - całość środków uzyskanych w związku z kredytem została przeznaczona na cele
      mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - kredyty mieszkaniowe zostały zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na
      nieruchomości.
    Z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe jasno wynika, że
    kredyt mieszkaniowy powinien zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego kredyty
    mieszkaniowe powinny zostać zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego

    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Natomiast przez jedno gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone
    przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny
    jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
    gospodarującymi.
    Zatem z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona mogła skorzystać z
    zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    omawianego rozporządzenia - to w przypadku kilku kredytów hipotecznych - powinny one
    zostać zaciągnięte na jedną inwestycję mieszkaniową.
    Z § 1 ust. 3 omawianego rozporządzenia Ministra Finansów jasno wynika, że w przypadku
    gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art.
    21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    W przywołanym rozporządzeniu w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe w § 3 ust. 1 pkt 3 wskazano, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o
    kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został zaciągnięty na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Ponadto, w § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia zaznaczono, że przez kredyt
    mieszkaniowy należy rozumieć kredyt, który został zabezpieczony w postaci hipoteki
    ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego
    użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie
    do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego
    w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie.
    Omawiane zaniechanie poboru podatku może mieć zastosowanie w przypadku
    umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto zaniechanie może mieć również zastosowanie w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został
    zaciągnięty kredyt konsolidacyjny. W takiej sytuacji zaniechanie obejmuje odpowiednio
    kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Zatem, omawiane rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o
    których mowa w tym artykule.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że wierzytelność z tytułu kredytu konsolidacyjnego, która zostanie
    umorzona Panu przez Bank na podstawie ugody, stanowić będzie dla Pana przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    W przedmiotowej sprawie – jak wskazał Pan we wniosku – kredyt konsolidacyjny
    przeznaczony został w całości na budowę i wykończenie części mieszkalnej domu.

    Ponadto - jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku w odniesieniu do każdego z kredytów -
    całość środków uzyskanych w związku z kredytem została przeznaczona na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem przychód uzyskany przez Pana z tytułu umorzenia kredytu konsolidacyjnego, w
    części która obejmuje umorzenie kwoty kapitału oraz odsetek, będzie korzystał z
    zaniechania poboru podatku dochodowego. Przychód ten nie będzie zatem podlegał
    opodatkowaniu i wykazaniu w zeznaniu podatkowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.