Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1150/13-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-07
Teza: uregulowania dotyczące standardowego zbiornika pojazdu, o którym mowa w art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy i możliwość składania deklaracji kwartalnych
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja kwartalna; pojazdy; sprzedaż; zbiornik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2013 r. (data wpływu 12 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pojęcia „standardowy zbiornik pojazdu”, o którym mowa w art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz prawa do stosowania rozliczeń kwartalnych **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pojęcia „standardowy zbiornik pojazdu”, o którym mowa w art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz prawa do stosowania rozliczeń kwartalnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest sprzedaż i dystrybucja energii elektrycznej, sprzedaż oleju napędowego, świadczenie usług elektroenergetycznych oraz wykonawstwo robót budowlanych i budowlano-montażowych.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka posiada zorganizowaną sieć stacji paliw, na których sprzedaje olej napędowy.

Spółka dokonuje dostawy oleju napędowego do różnego rodzaju pojazdów szynowych (lokomotyw, autobusów szynowych), jak i drogowych (cystern). W zakresie dostawy oleju napędowego do cystern olej ten jest wykorzystywany dwojako:

1.  do napędu cysterny,
2.  do innych celów niż jego napęd - następuje jego transport za pomocą cysterny do miejsca przeznaczenia - np. w celu dokonania dalszej dostawy przez podmiot, który nabył olej napędowy lub w celu zużycia oleju napędowego przez podmiot, który nabył olej napędowy.

Spółka dokonuje dostawy oleju napędowego do zbiorników pojazdów drogowych, które:

1.  zostały fabrycznie zamontowane przez producenta cysterny,
2.  zastąpiły fabrycznie zamontowane zbiorniki pojazdu kołowego w wyniku remontów lub modernizacji pojazdów drogowych i jednocześnie spełniają te same funkcje co zbiorniki fabrycznie zamontowane przez producentów cystern,
3.  zostały przerobione, ale ich funkcja nie uległa zmianie.

Spółka na podstawie art. 99 ust. 3 ustawy o VAT składa deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług za okresy kwartalne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy pojęcie „standardowego zbiornika pojazdu”, o którym mowa w art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy o VAT dodanego ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1021, dalej: „ustawa nowelizująca”) obejmuje zarówno zbiorniki na paliwo wykorzystywane następnie do napędu cystern (pojazdu drogowego), jak również zbiorniki, służące do magazynowania i transportu paliwa?
2.  W konsekwencji Spółka wnosi o potwierdzenie, że będzie miała prawo do dalszego stosowania rozliczeń kwartalnych w podatku VAT, niezależnie od wielkości sprzedaży paliw dokonanej na rzecz podmiotów dokonujących tankowań do zbiorników cystern.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

W ocenie Spółki, w sytuacji przedstawionej w niniejszym wniosku (w opisie stanu faktycznego) „standardowym zbiornikiem pojazdu”, o którym mowa w art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy o VAT w przypadku pojazdu kołowego, jakim jest cysterna, jest każdy zbiornik o określonej pojemności będący na wyposażeniu pojazdu i służący do magazynowania oleju napędowego wykorzystywanego następnie do jego napędu pojazdu, jak również służący wyłącznie do jego magazynowania i transportu, bez względu na ich parametry techniczne/dokonane przeróbki/modernizacje.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W świetle przedstawionego stanu faktycznego, kluczowym dla Spółki zagadnieniem budzącym uzasadnioną wątpliwość, a w konsekwencji prawidłowe ustalenie prawa do składania deklaracji w okresach kwartalnych, jest użyte przez ustawodawcę pojęcie „standardowego zbiornika pojazdu”.

Ustawa nowelizująca nie wprowadza definicji legalnej tego pojęcia w odniesieniu do omawianego przepisu. Definicja legalna tego pojęcia znajduje się zarówno w ustawie o VAT (art. 77 ust. 2 pkt 1) jak i w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626, z późn. zm., dalej: „UAKC”). Wskazać w tym miejscu jednak należy, że podane we wskazanych przepisach definicje zostały wprowadzone do systemu prawnego tylko i wyłącznie na potrzeby prawidłowego stosowania wybranych artykułów, nie zaś całych ustaw, tj. zastosowania zwolnień odpowiednio z podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. Zawarcie w art. 77 ust. 2 ustawy o VAT przez ustawodawcę sformułowania „Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1…” wyklucza bezpośrednią możliwość zastosowania tej definicji w stosunku do art. 99 ust. 3b pkt 1).

W związku z powyższym, jakiekolwiek odniesienie do definicji „standardowego zbiornika pojazdu” zamieszczonego w ww. przepisach dotyczących zwolnień w przepisach ustawy o VAT lub UAKC, w stosunku do pojazdów szynowych będzie nieprawidłowe. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 28 kwietnia 2009 r. (sygn. II OSK 1549/08), w przypadku zawarcia definicji legalnej w konkretnym akcie prawnym, przyjmuje się jednoznacznie, iż definicja taka wiąże na obszarze całego aktu prawnego, w którym jest zawarta, jeśli została umieszczona w słowniczku ustawowym lub w przepisach ogólnych, co w omawianej sytuacji nie występuje.

W konsekwencji, w celu prawidłowego ustalenia zakresu znaczeniowego pojęcia „standardowego zbiornika pojazdów” użytego w art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy o VAT, należy posłużyć się jego słownikowym znaczeniem. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN pod redakcją Witolda Doroszewskiego „standard” to przeciętna norma, przeciętny typ, wzorzec, model. Natomiast „zbiornik” to naczynie, urządzenie do zbierania, przechowywania cieczy lub gazów, pojemnik.

W świetle powyższego, w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia, stwierdzić należy, że prawidłowe określenie zakresu znaczeniowego omawianego pojęcia należy oprzeć jedynie na kryterium funkcjonalności, tj. odpowiednim określeniu funkcji jakie ma spełniać zbiornik, do którego będzie wlewane paliwo. Brak jest natomiast jakichkolwiek podstaw do określenia jego szczegółowych parametrów technicznych, w kategorii jego standaryzacji.

Zdaniem Spółki, w odniesieniu do art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy o VAT oraz przedstawionego stanu faktycznego, standardowym zbiornikiem pojazdu kołowego będzie zatem każdy zbiornik o określonej pojemności, służący do:

*   magazynowania oleju napędowego wykorzystywanego następnie do napędu danego pojazdu kołowego,
*   magazynowania i transportu paliwa w zbiorniku (w cysternie), który jest zamontowany na cysternie pojeździe kołowym, bez względu na jego parametry techniczne.

A zatem standardowymi zbiornikami pojazdów drogowych (cystern) będą, zdaniem Spółki, wszystkie zbiorniki powiązane z systemem napędowym pojazdu oraz zbiorniki do magazynowania i przewożenia paliwa, które:

1.  zostały fabrycznie zamontowane przez producenta cysterny, lub
2.  te, które zastąpiły fabrycznie zamontowane zbiorniki pojazdu kołowego w wyniku remontów lub modernizacji pojazdów drogowych i spełniają te same funkcje co zbiorniki fabrycznie zamontowane przez producentów cystern, lub
3.  te, które zostały przerobione, ale ich funkcja nie uległa zmianie.

Nie bez znaczenia, dla potwierdzenia stanowiska Spółki, pozostaje treść art. 105a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, zgodnie z którym odpowiedzialności solidarnej w stosunku do nabywcy towaru nie stosuje się „do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli: a) nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych pojazdów \`(...)\`”. Wskazać należy, iż art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy o VAT, będący przedmiotem zapytania niniejszego wniosku, posługuje się pojęciem szerszym tj. „standardowego zbiornika pojazdu” bez dookreślenia, że chodzi o zbiornik, który jest wykorzystywany do napędu pojazdu. Zatem, ustawodawca różnicuje wskazane pojęcie, posługując się nim zarówno w ujęciu szerokim (art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy o VAT), jak i wąskim (art. 105a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT). Analiza porównawcza obu przepisów - przy założeniu racjonalności ustawodawcy i zachowaniu zasad logiki - nakazuje przyjąć, iż standardowy zbiornik pojazdu, o którym mowa w art. 99 ustawy o VAT, w swoim zakresie znaczeniowym zawiera zarówno zbiornik wykorzystywany do napędu pojazdu jak i zbiornik wykorzystywany do innych celów, np. magazynowania i transportu paliwa. W konsekwencji stwierdzić należy, że dostawa oleju napędowego o ile dokonywana jest na stacji paliw bezpośrednio do zbiornika wykorzystywanego do napędu pojazdu jak i do zbiornika (cysterny) wykorzystywanego do innych celów niż napęd tego pojazdu, spełnia definicję standardowego zbiornika pojazdu, o których mowa w art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy o VAT.

Ponadto, stanowisko Spółki zbieżne jest z ratio legis wprowadzonych przepisów, które jak czytamy w uzasadnieniu do ustawy mają na celu wdrożenie do systemu prawnego takich norm, które wyeliminują proceder wyłudzeń podatkowych w obrocie tzw. towarami wrażliwymi, w tym oleju napędowego. Dodatkowym potwierdzeniem stanowiska, że w omawianym stanie faktycznym Spółka prawidłowo dokonuje wykładni pojęcia „standardowego zbiornika pojazdu” w sposób szeroki, jest treść uzasadnienia do nowelizacji ustawy wprowadzającej od 1 października 2013 r. m.in. art. 99 ust. 3b pkt 1 – „Podstawowym celem projektowanych zmian w VAT jest zwiększenie skuteczności walki z oszustami, której oczekują przede wszystkim uczciwi przedsiębiorcy doświadczający nieuczciwej konkurencji ze strony podmiotów uczestniczących w procederze wyłudzeń podatkowych”. Fakt dokonywania przez podatnika sprzedaży oleju napędowego na stacji paliw jest dla ustawodawcy kluczową przesłanką do wyłączenia przedmiotowej sprzedaży z zakresu pojęcia „dostawy towarów”, o której mowa w art. 99 ust. 3b ustawy o VAT, ponieważ „…w zakresie podmiotów operujących w tym obszarze nie występują przesłanki, aby przewidywać, że znikną one z rynku, szczególnie z uwagi na posiadaną infrastrukturę i sieć dystrybucyjną”. Zatem, zamiarem ustawodawcy było potraktowanie dostawy towarów wrażliwych odbywającej się na stacji paliw w sposób odmienny, ponieważ ryzyko jakichkolwiek nadużyć - ze względu na charakter podatnika dokonującego dostawy oraz inwestycji jakich dokonał w infrastrukturę - jest praktycznie znikome.

Podsumowując, dostawa oleju napędowego na stacji paliw podatnika do zbiorników będących na wyposażeniu cysterny (zarówno tego, który wykorzystywany jest do napędu pojazdu oraz tego, który wykorzystywany jest do celów magazynowo-transportowych), zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, wypełnia dyspozycję przepisu art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy o VAT, tj. dostawy towaru na stacji paliw do standardowego zbiornika pojazdu.

Ad. 2.

W konsekwencji Spółka wnosi o potwierdzenie, że będzie miała prawo do dalszego stosowania rozliczeń kwartalnych w podatku VAT, w przypadku, gdy wartość dostaw paliw dokonywana na stacji paliw do zbiorników inne niż standardowe, rozumiane jak w wyjaśnieniach do stanowiska 1, czyli innych niż zbiorniki powiązane z systemem napędowym pojazdu oraz zbiorniki do magazynowania i przewożenia paliwa, które:

1.  zostały fabrycznie zamontowane przez producenta cysterny, lub
2.  te, które zastąpiły fabrycznie zamontowane zbiorniki pojazdu kołowego w wyniku remontów lub modernizacji pojazdów drogowych i spełniają te same funkcje, co zbiorniki fabrycznie zamontowane przez producentów cystern, lub
3.  te, które zostały przerobione, ale ich funkcja nie uległa zmianie

nie przekroczy, w żadnym miesiącu z tych okresów (danym kwartale lub w poprzedzających go czterech kwartałach), kwoty 50.000 zł, a jeżeli przekroczyła tę kwotę, nie przekroczy kwoty odpowiadającej 1% wartości sprzedaży zrealizowanej przez Spółkę bez kwoty podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Ad. 1.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 2 ustawy mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

Ponadto stosownie do art. 99 ust. 3 ustawy podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Zgodnie z art. 99 ust. 3b ustawy, dodanym z dniem 1 października 2013 r. przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1027) – zwanej dalej ustawą zmieniającą, za dostawę towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nie uznaje się dostawy towarów, o których mowa w poz. 10 tego załącznika, jeżeli:

1.  dostawa ta jest dokonywana na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego do standardowych zbiorników pojazdów;
2.  dostawy tej dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych.

Z opisu sprawy wynika, że podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest sprzedaż i dystrybucja energii elektrycznej, sprzedaż oleju napędowego, świadczenie usług elektroenergetycznych oraz wykonawstwo robót budowlanych i budowlano-montażowych.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka posiada zorganizowaną sieć stacji paliw, na których sprzedaje olej napędowy.

Spółka dokonuje dostawy oleju napędowego do różnego rodzaju pojazdów szynowych (lokomotyw, autobusów szynowych), jak i drogowych (cystern). W zakresie dostawy oleju napędowego do cystern olej ten jest wykorzystywany dwojako:

1.  do napędu cysterny,
2.  do innych celów niż jego napęd - następuje jego transport za pomocą cysterny do miejsca przeznaczenia - np. w celu dokonania dalszej dostawy przez podmiot, który nabył olej napędowy lub w celu zużycia oleju napędowego przez podmiot, który nabył olej napędowy.

Spółka dokonuje dostawy oleju napędowego do zbiorników pojazdów drogowych, które:

1.  zostały fabrycznie zamontowane przez producenta cysterny,
2.  zastąpiły fabrycznie zamontowane zbiorniki pojazdu kołowego w wyniku remontów lub modernizacji pojazdów drogowych i jednocześnie spełniają te same funkcje co zbiorniki fabrycznie zamontowane przez producentów cystern,
3.  zostały przerobione, ale ich funkcja nie uległa zmianie.

Spółka na podstawie art. 99 ust. 3 ustawy o VAT składa deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług za okresy kwartalne.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą m.in. kwestii jak należy rozumieć pojęcie „standardowego zbiornika pojazdu”, o którym mowa w art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie określił pojęcia „standardowy zbiornik pojazdu” w odniesieniu do art. 99 ust. 3b) pkt 1 ustawy.

Brak jest również legalnej definicji tego pojęcia, która obowiązywałby na potrzeby całej ustawy.

Jedynie na potrzeby art. 77 ustawy (zwolnienia od podatku importu paliwa) ustawodawca zdefiniował pojęcie „standardowy zbiornik”.

Powyższej definicji nie można jednak rozciągać na pojęcie „standardowy zbiornik pojazdu”, o którym mowa w art. 99 ust. 3b) pkt 1 ustawy.

Podobnie należy mieć na uwadze, że w art. 105a ust. 3 pkt 1 lit. a) (dotyczącym odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe) jest mowa o standardowych zbiornikach pojazdów „używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych pojazdów”. Jak słusznie zauważa Spółka, ustawodawca w art. 99 ust. 3b pkt 1 posługuje się pojęciem szerszym tj. „standardowy zbiornik pojazdu” bez dookreślenia, że chodzi o zbiornik, który jest wykorzystywany do napędu pojazdu. Ustawodawca wyraźnie różnicuje zatem wskazane pojęcia, co przy założeniu jego racjonalności i zachowaniu zasad logiki prowadzi do wniosku, że standardowy zbiornik pojazdu, o którym mowa w art. 99 ustawy, nie jest wyłącznie zbiornikiem służącym do napędu pojazdu, ale również zbiornikiem wykorzystywanym do innych celów, np. magazynowania i transportu paliwa.

Należy również zauważyć, że zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN S.A. (http://sjp.pwn.pl), termin „standardowy” oznacza „1. , 2. ”. „Standard” oznacza „1. , 2. ”.

Natomiast „zbiornik” oznacza „1. ”.

„Cysterna” to „duży, podłużny zbiornik do przechowywania cieczy albo gazów; też pojazd z takim zbiornikiem”.

Zatem standardowy zbiornik pojazdu drogowego (cysterny), w myśl art. 99 ust. 3b pkt 1 ustawy to zarówno zbiornik służący do magazynowania oleju napędowego wykorzystywanego następnie do napędu danego pojazdu kołowego, jak również do magazynowania i transportu paliwa w zbiorniku (cysternie), który jest zamontowany na tym pojeździe. Przy czym zbiornik ten musi być typowym zbiornikiem, jaki jest przewidziany dla danego pojazdu - w szczególności nie przekracza pojemności oryginalnego zbiornika.

Zatem w opisanym stanie faktycznym zbiorniki, które zostały fabrycznie zamontowany przez producenta cysterny bez wątpienia należy uznać za standardowe zbiorniki pojazdu. Także zbiorniki, które zastąpiły fabrycznie zamontowane zbiorniki pojazdu kołowego w wyniku remontu lub modernizacji pojazdów kołowych i spełniają te same funkcje, co zbiorniki fabrycznie zamontowane przez producentów cystern, w sytuacji gdy są one typowymi zbiornikami, jakie zostały przewidziane dla danego pojazdu i nie przekraczają pojemności oryginalnego zbiornika należy uznać za standardowe zbiorniki pojazdu. Również zbiorniki, które zostały przerobione, ale ich funkcje nie uległy zmianie, w sytuacji gdy są one typowymi zbiornikami, jakie zostały przewidziane dla danego pojazdu i nie przekraczają pojemności oryginalnych zbiorników należy uznać za standardowe zbiorniki pojazdu.

Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 2 ustawy, mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

Ponadto stosownie do art. 99 ust. 3 ustawy podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Wyłączenie z możliwości rozliczania się za okresy kwartalne określone zostało w art. 99 ust. 3a ustawy. Stosownie do niniejszego przepisu wyłączenie z możliwości rozliczania się za okresy kwartalne ma zastosowanie do podatników, którzy w danym kwartale lub w poprzedzających go czterech kwartałach dokonali dostawy towarów wrażliwych, chyba że łączna wartość tych dostaw bez kwoty podatku nie przekroczyła, w żadnym miesiącu z tych okresów, kwoty 50.000 zł, a jeżeli przekroczyła tę kwotę, nie przekroczyła kwoty odpowiadającej 1% wartości ich sprzedaży bez kwoty podatku.

W myśl art. 99 ust. 3b ustawy, za dostawę towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nie uznaje się dostawy towarów, o których mowa w poz. 10 tego załącznika, jeżeli:

1.  dostawa ta jest dokonywana na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego do standardowych zbiorników pojazdów;
2.  dostawy tej dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że dostawa paliwa (oleju napędowego) do standardowych zbiorników pojazdu, rozumianych jako zbiorniki powiązane z systemem napędowym pojazdu oraz zbiorniki do magazynowania i przewożenia paliwa, które:

1.  zostały fabrycznie zamontowane przez producenta cysterny, lub
2.  te, które zastąpiły fabrycznie zamontowane zbiorniki pojazdu kołowego w wyniku remontów lub modernizacji pojazdów drogowych i spełniają te same funkcje, co zbiorniki fabrycznie zamontowane przez producentów cystern, lub
3.  te, które zostały przerobione, ale ich funkcja nie uległa zmianie

nie będzie powodować wyłączenia z możliwości składania deklaracji kwartalnych, o których mowa w art. 99 ust. 3 ustawy.

Zatem Spółka będzie miała prawo do dalszego stosowania rozliczeń kwartalnych w przypadku, gdy wartość dostaw paliw dokonywana na stacji paliw do zbiorników inne niż standardowe, rozumiane w sposób określony powyżej, nie przekroczy w żadnym miesiącu z tych okresów (danym kwartale lub w poprzedzających go czterech kwartałach), kwoty 50.000 zł, a jeżeli przekroczyła tę kwotę, nie przekroczy kwoty odpowiadającej 1% wartości sprzedaży zrealizowanej przez Spółkę bez kwoty podatku.

Stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.