Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-105/14-2/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-07
Teza: Z uwagi na fakt, że zgodnie z zawartą umową ubezpieczenia, z dniem wypłaty odszkodowania, tj. 5 listopada 2013 r., na Ubezpieczyciela przeszło prawo do dochodzenia od Dłużnika roszczeń do wysokości wypłaconego odszkodowania, a zatem doszło do zbycia części (80%) wierzytelności, Wnioskodawca nie ma prawa do skorzystania z „ulgi na złe długi” w odniesieniu do tej części wierzytelności.
Słowa kluczowe: dłużnik; ubezpieczenia; ulga
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2014 r. (data wpływu 31 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z „ulgi za złe długi”, gdy ubezpieczyciel wypłacił Wnioskodawcy odszkodowanie **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z „ulgi za złe długi”, gdy ubezpieczyciel wypłacił Wnioskodawcy odszkodowanie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik X Sp. z o.o. dokonała dostawy towarów na rzecz podatnika Y będącym czynnym podatnikiem VAT w miesiącu styczeń 2013 r. na łączną wartość brutto 21237,53 zł (w tym podatek VAT: 3971,25 zł). W związku z brakiem zapłaty za wystawione w styczniu 2013 faktury do zrealizowanych dostaw, podatnik X Sp. z o.o. chce dokonać w miesiącu, w którym upływa 150 dzień od daty płatności korekty podatku należnego z tytułu dostawy towarów. W dniu 5 listopada 2013 r. ubezpieczyciel należności firma E wypłaciła podatnikowi X Sp. z o.o. 80% wartości brutto niezapłaconych faktur od firmy Y z tytułu odszkodowania za niezapłacone faktury. Wobec powyższego, że należność firmy X Sp. z o.o. nie została zbyta na rzecz firmy trzeciej, a wpłata dokonana przez firmę E była zrealizowana z tytułu ubezpieczenia należności, jako odszkodowanie, firma X che dokonać na mocy art. 89 a korekty podatku należnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zasadne jest twierdzenie, że spółka X może dokonać korekty podatku należnego z tytułu dostawy towarów, które zostały odpisane jako wierzytelności nieściągalne, od należności, które były ubezpieczone, a ubezpieczyciel zapłacił 80% należności z tytułu odszkodowania?

Zdaniem Wnioskodawcy jest możliwość dokonania korekty podatku należnego z tytułu dostawy towarów i usług od należności niezapłaconych od dłużnika, w przypadku jeżeli Spółka jednocześnie zawarła umowę na ubezpieczenie należności i została ona zrealizowana, poprzez wypłatę 80% wierzytelności, ponieważ zobowiązanie nie zostało zbyte na osoby trzecie po dokonaniu sprzedaży. A w momencie dostawy towarów podatnik X zawarł umowę ubezpieczenia należności i w związku z tą umową w chwili zawarcia poniósł koszt ubezpieczenia, a w wyniku niezapłacenia należności wynikających z tej umowy zostało zapłacone przez ubezpieczyciela 80% należności tytułem odszkodowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Możliwość rozliczenia podatku należnego w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności uregulowana została przez ustawodawcę w Dziale IX Rozdziale 1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Zgodnie art. 89a ust. 1 cyt. ustawy, podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a ustawy).

W myśl art. 89a ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:

*   dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
*   na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:
    1.  wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
    2.  dłużnik nie jest w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
*   od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie (ust. 3).

Stosownie do art. 89a ust. 4 ustawy, w przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której mowa w ust. 1, należność zastała uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części.

Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jak wskazał Wnioskodawca, dokonał on dostawy towarów na rzecz podatnika będącego czynnym podatnikiem VAT w miesiącu styczeń 2013 r. na łączną wartość brutto 21237,53 zł (w tym podatek VAT: 3971,25 zł). W związku z brakiem zapłaty za wystawione w styczniu 2013 faktury do zrealizowanych dostaw, Spółka chce dokonać w miesiącu, w którym upływa 150 dzień od daty płatności korekty podatku należnego z tytułu dostawy towarów. W dniu 5 listopada 2013 r. ubezpieczyciel należności wypłacił Spółce 80% wartości brutto niezapłaconych faktur od dłużnika z tytułu odszkodowania za niezapłacone faktury.

Spółka ma wątpliwość, czy może dokonać korekty podatku należnego z tytułu dostawy towarów, które zostały odpisane jako wierzytelności nieściągalne, od należności, które były ubezpieczone, a ubezpieczyciel zapłacił 80% należności z tytułu odszkodowania.

Należy zauważyć, że w myśl art. 89a ust. 3 ustawy, korekta podatku należnego, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy jest dokonywana w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem jednak, że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie. Przepis stanowi o uregulowaniu należności w jakiejkolwiek formie. Nie ma znaczenia, kto ureguluje należność, a więc prawo do dokonania powyższej korekty nie wystąpi także w przypadku uregulowania należności przez osobę trzecią.

Stosownie do zapisu art. 509 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodek cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121) dalej k.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

Jednocześnie należy zauważyć, że skuteczne jest również zbycie wierzytelności, nieoznaczonej dokładnie w umowie przelewu, jeżeli można ją określić na podstawie treści stosunku zobowiązaniowego, z którego ta wierzytelność wynika. Z kolei do zbycia wierzytelności warunkowych i terminowych oraz wierzytelności przyszłych (tj. wierzytelności, które co prawda jeszcze nie istnieją, ale istnieje już stosunek zobowiązaniowy, w ramach którego powstaną one w przyszłości), można stosować przepisy Kodeksu cywilnego o przelewie w drodze analogii.

Ponadto, zgodnie z art. 828 § 1 k.c., jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania. Jeżeli zakład pokrył tylko część szkody, ubezpieczającemu przysługuje co do pozostałej części pierwszeństwo zaspokojenia przed roszczeniem ubezpieczyciela.

Należy zaznaczyć, że przepis art. 89a ust. 3 ustawy nie wprowadza wymogu, aby należność została uregulowana tylko i wyłącznie przez dłużnika i w określonej formie. Tym samym, uregulowanie należności przez podmiot trzeci (w tym przypadku Ubezpieczyciela) spowoduje, że u Zainteresowanego nie powstanie prawo do skorzystania z możliwości dokonania „ulgi na złe długi”, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym z uwagi na fakt, że zgodnie z zawartą umową ubezpieczenia, z dniem wypłaty odszkodowania, tj. 5 listopada 2013 r., na Ubezpieczyciela przeszło prawo do dochodzenia od Dłużnika roszczeń do wysokości wypłaconego odszkodowania, a zatem doszło do zbycia części (80%) wierzytelności, Wnioskodawca nie ma prawa do skorzystania z „ulgi na złe długi” w odniesieniu do tej części wierzytelności. Tym samym korekta podatku należnego, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, przy spełnieniu warunków określonych w art. 89a ust. 2 ustawy, ma zastosowanie jedynie do pozostałych 20% niezapłaconych należności, które nie zostały zbyte.

Stanowisko Spółki jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.