Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.407.2023.3.ASK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-10-12
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę na szkolenia i wyjazdy zagraniczne dla Współpracowników.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; osoba-osoba współpracująca; szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

**Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w zakresie:

*   możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na finansowanie dla Współpracowników Szkoleń Typu 1 (związanych z umiejętnościami technicznymi lub nauką języka obcego, które to umiejętności i języki będą niezbędne do realizacji konkretnego projektu, w który Współpracownik będzie zaangażowany), Szkoleń Typu 2 i Szkoleń Typu 3 **\- jest prawidłowe;**
*   możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na finansowanie studiów podyplomowych dla Współpracowników **\- jest nieprawidłowe;**
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na finansowanie wyjazdów zagranicznych Współpracowników tj. wyjazdów do klientów lub potencjalnych klientów oraz wyjazdów na targi, eventy i konferencje branżowe **\- jest prawidłowe.**

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

7 sierpnia 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 sierpnia 2023 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na finansowanie dla Współpracowników Szkoleń Typu 1, Szkoleń Typu 2, Szkoleń Typu 3 oraz wyjazdów zagranicznych.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 października 2023 r. (data wpływu 6 października 2023 r.)

Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Sp. z o.o. („Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność w ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zajmując się między innymi realizacją kompleksowych projektów programistycznych, usługami udostępniania personelu oraz budowaniem dedykowanych dla klientów zespołów deweloperskich.

W ramach działalności Spółka zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę, a także współpracuje ze specjalistami na podstawie umów cywilnoprawnych w modelu B2B (dalej „Współpracownicy”).

I. Wydatki na szkolenia jako koszty uzyskania przychodu

Spółka zamierza organizować dla Współpracowników lub umożliwić Współpracownikom udział w szkoleniach i wyjazdach szkoleniowo-integracyjnych. Koszty powyższych działań ponosić będzie w całości Spółka.

Wśród szkoleń i wyjazdów wyróżnić będzie można następujące rodzaje:

1) szkolenia i wyjazdy ściśle merytoryczne, tj. związane z umiejętnościami technicznymi lub nauką języka obcego, które to umiejętności i języki będą niezbędne do realizacji konkretnego projektu, w który Współpracownik będzie miał być zaangażowany („Szkolenia Typu 1”),

2) szkolenia i wyjazdy merytoryczne, które będą dotyczyły kompetencji przydatnych do współpracy, jednak nie będą ściśle powiązane z realizowanym lub zaplanowanym projektem („Szkolenia Typu 2”),

3) dostęp do platform e-learningowych. Spółka zamierza też przyznawać punkty w ramach platformy e-learningowej, które Współpracownik będzie mógł swobodnie wykorzystać w ramach dostępnych na platformie szkoleń. W ramach tego typu szkoleń Współpracownik będzie uzyskiwał dostęp zarówno do kursów związanych z konkretnymi umiejętnościami z dziedziny usług informatycznych/programowania (np. kursy z programowania, marketingu), które są wykorzystywane bezpośrednio przy realizacji projektów na rzecz Spółki jak i dostęp do innych szkoleń rozwijających kompetencje twarde i miękkie (np. kursy językowe, szkolenia z komunikacji) oraz inne umiejętności (np. kursy psychologiczne), przy czym wybór konkretnego szkolenia należał będzie do Współpracownika („Szkolenia Typu 3”).

Szkolenia Typu 1 i 2 mają na celu zwiększenie kompetencji Współpracowników, co w przypadku Szkoleń Typu 1 bezpośrednio wpływać będzie na jakość świadczonych usług, zaś w przypadku Szkoleń Typu 2 pozwoli na zwiększenie jakości świadczonych usług w przyszłych projektach oraz umożliwi udział Współpracownika w projektach, do których dotychczas Współpracownik nie posiadał kompetencji, co przekładać się będzie na możliwość przyjmowania większej ilości zleceń i tym samym na przychody Spółki.

Szkolenia typu 3 stanowią rodzaj świadczenia na rzecz Współpracowników, które mają umożliwić Spółce utrzymanie i rozwój wykwalifikowanego personelu. Podstawowym zasobem Spółki jak i wielu przedsiębiorców w branży informatycznej jest personel, w tym Współpracownicy (specjaliści). Współpracownicy wspomagają Spółkę w świadczeniu wielu usług na rzecz klientów, zatem utrzymanie wykwalifikowanego personelu jest dla Spółki niezwykle istotne.

Dostęp do różnego rodzaju platform e-learningowych jest świadczeniem powszechnie występującym u podmiotów zatrudniających specjalistów z branży informatycznej, zatem brak odpowiedniego świadczenia w Spółce, mógłby zdaniem Spółki wpłynąć na utratę specjalistów, z którymi Spółka współpracuję w ramach relacji B2B. Z racji na duży odsetek specjalistów w branży informatycznej, którzy świadczą usługi w ramach relacji B2B, Spółka w celu zachowania dostępności personelu do świadczenia usług na rzecz klientów musi zadbać nie tylko o utrzymanie pracowników, ale również o zachowanie Współpracowników.

II. Kwalifikacja kosztów poniesionych na wyjazdy

Spółka posiada siedzibę w Polsce, natomiast grono klientów Spółki jak i potencjalnych Klientów składa się w dużej mierze z klientów zagranicznych. W związku z tym Spółka zamierza organizować wyjazdy zagraniczne dla osób z działu odpowiedzialnego za sprzedaż produktów i usług Spółki, w tym pracowników oraz Współpracowników.

Wyjazdy podzielić będzie można na dwie podstawowe kategorie:

1) wyjazdy do klientów lub potencjalnych klientów,

2) wyjazdy na targi, eventy i konferencje branżowe.

Celem ogólnym obu kategorii wyjazdów będzie zwiększenie popytu na usługi oferowane przez Spółkę. Wyjazdy do klientów lub potencjalnych klientów będą również miały na celu zwiększenie rentowności współpracy z danym klientem (np. zwiększony zakres usług w odniesieniu do dotychczasowego klienta) lub nawiązanie współpracy (np. podpisanie umowy z potencjalnym klientem), zaś wyjazdy na targi i konferencje będą zmierzały do pozyskania nowych potencjalnych klientów, z którymi następnie możliwe będzie nawiązanie współpracy.

W ramach wyjazdów do klientów planowane będą takie czynności jak: omawianie dotychczasowej współpracy, zachęcanie do nabycia usług dodatkowych lub rozszerzenia zakresu usług, negocjacje, omawianie planów dotyczących współpracy.

Z kolei w toku wyjazdów na targi i konferencje Spółka zamierza wykonać następujące działania: informowanie na temat usług Spółki oraz promocja i marketing usług oferowanych przez Spółkę wobec uczestników targów lub konferencji, przeprowadzenie prelekcji dla uczestników, nawiązywanie relacji biznesowych (networking).

W odniesieniu do Współpracowników Wnioskodawca wyjaśnia, iż w standardowych umowach zawieranych ze Współpracownikami znajduje się zapis, zgodnie z którym Spółka pokrywa Współpracownikom uzgodnione i zaakceptowane przez Spółkę wydatki i koszty poniesione w związku z realizacją umowy.

III. Podatek należny w przypadku świadczeń na rzecz współpracowników

Spółka będzie przyznawała swoim Współpracownikom świadczenia dodatkowe nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie (tj. Współpracownik zapłaci część wartości świadczenia, natomiast pozostałą część pokryje Spółka).

Powyższe świadczenia będą miały między innymi postać:

1) kart sportowych uprawniających do wejścia do klubów sportowych, które Spółka na wniosek Współpracownika nabędzie bezpośrednio u dostawcy usługi lub poprzez system kafeteryjny,

2) usług medycznych, które Spółka na wniosek Współpracownika nabędzie bezpośrednio u dostawcy usługi lub poprzez system kafeteryjny, albo

3) punktów przyznanych w systemie kafeteryjnym, które Współpracownik będzie mógł wykorzystać na wybrane przez siebie świadczenia

(łącznie w dalszej części wniosku jako „Świadczenia benefitowe”).

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego**

Współpracownicy nie będą udziałowcami Spółki. Odpowiedź ma zastosowanie w odniesieniu do wszystkich typów szkoleń, tj. Szkolenia Typu 1, Szkolenia Typu 2 i Szkolenia Typu 3.

Szkolenia Typu 1 są konieczne do rozpoczęcia lub kontynuowania współpracy z klientem Spółki, więc w interesie Spółki jest zapewnienie dostępu do zasobów ludzkich o odpowiednich kompetencjach, zatem Spółka decyduje się na finansowanie tych szkoleń.

Praktyka taka wynika również ze standardu branżowego w sektorze IT, zatem wymaganie od Współpracowników, aby samodzielnie ponosili koszty tego rodzaju szkoleń znacznie zmniejszałoby konkurencyjność Spółki i mogłoby ją narazić na utratę dostępności zasobów ludzkich (zakończenie współpracy przez wykwalifikowanych Współpracowników).

Jednocześnie Spółka wskazuje, że w umowach ze Współpracownikami znajduje się zapis, zgodnie z którym Spółka pokrywa Współpracownikom uzgodnione i zaakceptowane przez Spółkę wydatki i koszty poniesione w związku z realizacją umowy.

Szkolenia Typu 2 nie są związane bezpośrednio z określonym projektem, lecz ich przeprowadzenie zwiększa ogólne kompetencje Współpracowników, co umożliwia Spółce podejmowanie się większej ilości zleceń bądź zleceń nowego rodzaju. Stały rozwój kompetencji, którymi dysponują Współpracownicy jest w interesie Spółki, bowiem pozwala jej z jednej strony na rozszerzenie zakresu oferowanych usług lub zwiększenie ilości świadczonych usług, a z drugiej Strony wpływa na budowanie długofalowych relacji ze Współpracownikami, w tym zmniejsza ryzyko utraty dostępności wykwalifikowanych Współpracowników.

Jednocześnie Spółka wskazuje, że w umowach ze Współpracownikami znajduje się zapis, zgodnie z którym Spółka pokrywa Współpracownikom uzgodnione i zaakceptowane przez Spółkę wydatki i koszty poniesione w związku z realizacją umowy.

Szkolenia Typu 3 realizowane są poprzez zapewnienie Współpracownikom dostępu do platformy benefitowej, w ramach której Współpracownicy mogą przeznaczyć punkty na różnorodne towary i usługi, w tym właśnie na szkolenia. Charakter tych szkoleń jest różnorodny i jedynie Współpracownik decyduje o sposobie wykorzystania tych środków. Szkolenia te mogą dotyczyć umiejętności programistycznych czy też nauki przydatnego języka obcego, ale mogą również dotyczyć kompetencji, umiejętności czy wiedzy nieprzydatnej dla działalności Spółki.

Fakt poniesienia przez Spółkę wydatków nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia wypłacanego Współpracownikom. Odpowiedź łączna dla Szkoleń Typu 1, Szkoleń Typu 2 i Szkoleń Typu 3.

W odniesieniu do Szkoleń Typu 1 i Szkoleń Typu 2 zwrot kosztów nie stanowi elementu należnego im wynagrodzenia za świadczone przez nich usługi, jednakże w odniesieniu do poszczególnych szkoleń/wyjazdów może się zdarzyć, że Współpracownik sam poniesie koszty wyjazdu, a zwrot tych kosztów nastąpi na podstawie refaktury kosztów Współpracownika na Spółkę.

Jednocześnie Spółka wskazuję, że w umowach ze Współpracownikami znajduje się zapis, zgodnie z którym Spółka pokrywa Współpracownikom uzgodnione i zaakceptowane przez Spółkę wydatki i koszty poniesione w związku z realizacją umowy.

Szkolenia tego typu nabywane za punkty udzielone w ramach platformy benefitowej stanowią element należnego wynagrodzenia.

Koszty szkoleń i wyjazdów zagranicznych objętych wnioskiem o wydanie interpretacji nie są związane z rozrywką i innymi atrakcjami. Odpowiedź dotyczy Szkoleń Typu 1, Szkoleń Typu 2 i Szkoleń typu 3.

Tematyka Szkoleń Typu 1 zależna jest od rodzaju konkretnego projektu, ale są to generalnie szkolenia związane ze świadczeniem usług informatycznych, w tym szkolenia mogą dotyczyć nabycia nowych umiejętności informatycznych o charakterze ogólnym lub obsługi konkretnych systemów lub procesów funkcjonujących u klientów Spółki.

Tematyka Szkoleń Typu 2 nie jest ściśle powiązana z danym projektem, aczkolwiek obejmuje kompetencje, które mogą być przydatne w dłuższej perspektywie (np. kompetencje miękkie, nauka programowania w określonym języku).

Tematyka Szkoleń Typu 3 uzależniona jest od wyboru świadczenia w ramach platformy benefitowej. Współpracownik ma pełną swobodę w wyborze rodzaju szkolenia.

Projekty polegają na świadczeniu usług programistycznych (m.in. deweloperzy oprogramowania, administrowanie systemem IT, testerzy oprogramowania), a ich szczegóły zakres zależy od zapotrzebowania klienta. Spółka oraz Klient uzgadniają jakimi usługami informatycznymi klient jest zainteresowany, a następnie Spółka z pomocą Współpracowników je wykonuje na rzecz klienta Spółki.

Szkolenia Typu 1 oraz Szkolenia Typu 2 będą miały bardzo zróżnicowaną długość i mogą one trwać od kilkudziesięciu minut do nawet roku (określona liczba zajęć w tygodniu przez cały rok, np. w przypadku sfinansowania studiów podyplomowych).

Szkolenia te będą prowadzone przez różnorodne podmioty trzecie (np. uczelnie, zewnętrzni usługodawcy), ale nie przez Spółkę.

Szkolenia mogą się odbywać w siedzibie Spółki, na uczelni, a także w innych miejscach, w tym w miejscowości lub poza miejscowością, w której prowadzona jest działalność.

Wyjazdy oraz szkolenia nie będą połączone z wypoczynkiem lub atrakcjami.

Szkolenia Typu 3 będą miały bardzo zróżnicowaną długość, która będzie wynikała z oferty podmiotu trzeciego współpracującego z platformą benefitową.

Szkolenia te mogą być prowadzone przez różnorodne podmioty trzecie (np. uczelnie, zewnętrzni usługodawcy), ale nie będą prowadzone przez Spółkę.

Szkolenia będą się odbywać poza siedzibą Spółki, w tym w miejscowości lub poza miejscowością, w której prowadzona jest działalność Spółki.

Szkolenia te nie będą powiązane z wypoczynkiem lub atrakcjami.

W wyjazdach zagranicznych i Szkoleniach Typu 1 będą brali udział Współpracownicy, którzy będą zaangażowani w konkretny projekt, dla którego określone kompetencje / wyjazd są niezbędne.

Umożliwienie udziału następować będzie poprzez ustalenie z podmiotem oferującym szkolenie zasad organizacyjnych i dopuszczenie Współpracownika do udziału (np. uzgodnienie zakresu szkolenia, sposobu weryfikowania wiedzy, itp.). Wyjazdy zagraniczne odbywać się będą poprzez jedną z wybranych form transportu, a Spółka pokryje z góry koszt wyjazdu lub zwróci te koszty w ramach refaktury (np. koszty biletów lotniczych i noclegu).

W wyjazdach zagranicznych i Szkoleniach Typu 2 będą brali udział Współpracownicy, których rozwój kompetencji będzie z perspektywy Spółki istotny dla możliwości realizacji zleceń nowego rodzaju w przyszłości lub dla możliwości przyjmowania większej ilości dotychczasowych zleceń.

Umożliwienie udziału następować będzie poprzez ustalenie z podmiotem oferującym szkolenie zasad organizacyjnych i dopuszczenie Współpracownika do udziału (np. uzgodnienie zakresu szkolenia, sposobu weryfikowania wiedzy, itp.). Wyjazdy zagraniczne odbywać się będą poprzez jedną z wybranych form transportu, a Spółka pokryje z góry koszt wyjazdu lub zwróci te koszty w ramach refaktury (np. koszty biletów lotniczych i noclegu).

W odniesieniu do Szkoleń Typu 3 Współpracownicy samodzielnie podejmują decyzję o wzięciu udziału w określonym szkoleniu, zaś sposób udziału uzależniony jest od warunków określonych przez odpowiedniego partnera platformy benefitowej.

Spółka zapewnia udział w tych szkoleniach poprzez realizację współpracy z dostawcą platformy benefitowej, w ramach której współpracownicy Spółki mają możliwość nabywania określonych usług szkoleniowych poprzez tę platformę benefitową.

Bez Szkoleń Typu 1 realizacja danego projektu byłaby niemożliwa ze względu na brak wymaganych kompetencji Współpracowników bądź niezrealizowanie wymogu stawianego przez klienta Spółki (klienci czasem oczekują przejścia odpowiedniego szkolenia).

Brak realizacji Szkoleń Typu 2 nie uniemożliwiłby realizacji projektu, aczkolwiek ich brak mógłby wpłynąć na jego gorszą realizację (brak odpowiednich kompetencji miękkich) lub na brak możliwości pozyskiwania nowych zleceń przez Spółkę.

Brak realizacji Szkoleń Typu 3 nie uniemożliwiłby realizacji projektu ani nie utrudniałby jego realizacji, aczkolwiek Szkolenia Typu 3, o ile będą związane z działalnością Spółki, mogą być przydatne w dłuższej perspektywie (np. język obcy, kompetencje miękkie). Brak tego rodzaju świadczeń benefitowych mógłby również spowodować utratę Współpracowników ze względu na gorsze warunki oferowane przez Spółkę w porównaniu do konkurencji branżowej, gdzie takie świadczenia są przyjętym standardem współpracy.

Finansowanie szkoleń nie jest uzależnione od spełnienia określonych warunków. Wyjątkowo, w odniesieniu do Szkoleń Typu 1 i 2 Spółka może uzgodnić ze Współpracownikiem zwrot kosztów finansowania w przypadku zakończenia Współpracy przez Współpracownika przed upływem uzgodnionego okresu, jednak sytuacja taka będzie wyjątkowa.

Zdaniem Spółki wydatki na wyjazdy zagraniczne Współpracowników, są i będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Szkolenia Typu 1 są niezbędne do realizacji poszczególnych projektów, których wykonywanie stanowi przedmiot działalności Spółki.

Zdaniem Spółki wydatki na wyjazdy zagraniczne Współpracowników, są i będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą tak. Szkolenia Typu 2 pozwalają Spółce na oferowanie szerszego zakresu usług lub na realizację większej ilości zleceń, a dodatkowo wpływają na zwiększenie poziomu retencji Współpracowników poprzez budowanie długofalowych relacji ze Współpracownikami, co odpowiada standardom branżowym w sektorze IT. Zasoby ludzkie stanowią podstawową wartość firm działających w tej branży.

Zdaniem Spółki wydatki na wyjazdy zagraniczne Współpracowników, są i będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Oferowanie Szkoleń Typu 3 jako jedna z form benefitów jest standardem branżowym w sektorze IT i pozwala na budowanie długofalowych relacji ze Współpracownikami, co odpowiada standardom branżowym w sektorze IT. Zasoby ludzkie stanowią podstawową wartość firm działających w tej branży.

Zdaniem Spółki wydatki na wyjazdy zagraniczne Współpracowników pozostają/będą pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu Spółki. Szkolenia Typu 1 są niezbędne do realizacji poszczególnych projektów , za których wykonanie Spółka osiąga wynagrodzenie stanowiące przychód.

Zdaniem Spółki wydatki na wyjazdy zagraniczne Współpracowników pozostają/będą pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu Spółki. Szkolenia Typu 2 pozwalają Spółce na oferowanie szerszego zakresu usług lub na realizację większej ilości zleceń, a dodatkowo wpływają na zwiększenie poziomu retencji Współpracowników poprzez budowanie długofalowych relacji ze Współpracownikami, co odpowiada standardom branżowym w sektorze IT. Zasoby ludzkie stanowią podstawową wartość firm działających w tej branży.

Możliwość realizacji nowych lub większej ilości zleceń przekłada się na zwiększone przychody Spółki, przy czym związek nie jest tak bezpośredni jak w przypadku Szkoleń Typu 1.

Podobnie zagwarantowanie długotrwałej współpracy z Współpracownikami (dostępność zasobów do realizacji usług) ma wpływ na możliwość i potencjalnie na wpływ osiąganych przez Spółkę przychodów.

W przypadku Szkoleń Typu 3 związek w tym przypadku jest mniejszy niż w odniesieniu do Szkoleń Typu 1 i Szkoleń Typu 2, aczkolwiek postępowanie zgodnie ze standardami branżowymi w zakresie oferowania świadczeń benefitowych jest konieczne dla utrzymania Współpracowników, co związane jest z posiadaniem zasobów ludzkich do realizacji usług, za które Spółka otrzymuje wynagrodzenie, które to wynagrodzenie stanowi przychód.

Szkolenia Typu 1, Szkolenia Typu 2 oraz Szkolenia Typu 2 będą finansowane ze środków obrotowych Spółki oraz będą właściwie udokumentowane (m.in. dowód zakupu, faktura VAT, odpowiednia komunikacja ze Współpracownikiem bądź Klientem).

**Pytania**

1) Czy wydatki poniesione przez Spółkę na Szkolenia dla Współpracowników Typu 1, 2 oraz 3 stanowić będą dla Spółki koszt uzyskania przychodu?

2) Czy wydatki poniesione przez Spółkę na wyjazdy zagraniczne Współpracowników, tj. (1) wyjazdy do klientów lub potencjalnych klientów oraz (2) wyjazdy na wyjazdy na targi, eventy i konferencje branżowe, będą stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu?

3) Czy Spółka będzie miało prawo odliczyć podatek naliczony w związku z nabyciem Świadczeń benefitowych od dostawców usług w pełnej wysokości, jeżeli Świadczenia benefitowe będą przekazywane Współpracownikom nieodpłatnie bądź częściowo odpłatnie?

**Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 i 2 dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 3 dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.**

**Państwa stanowisko w sprawie**

1\. Zdaniem Spółki wydatki poniesione przez Spółkę na Szkolenia dla Współpracowników Typu 1, 2 oraz 3 stanowić będą dla Spółki koszt uzyskania przychodu. W odniesieniu do wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych kosztem uzyskania przychodu będą wyłącznie koszty poniesione w związku z częścią szkoleniową wyjazdu.

2\. Zdaniem Spółki wydatki poniesione przez Spółkę na wyjazdy zagraniczne Współpracowników, tj. (1) wyjazdy do klientów lub potencjalnych klientów oraz (2) wyjazdy na wyjazdy na targi, eventy i konferencje branżowe, będą stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu.

Ad 1

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2587 z późn. zm.) (dalej „Ustawa o CIT”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.

Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: (1) wydatek został poniesiony przez podatnika, (2) jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, (3) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, (4) poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, (5) został właściwie udokumentowany, (6) nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Omawiana grupa wydatków będzie ponoszona przez Spółkę w sposób definitywny, a także w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Wydatki te będą również ponoszone w celach określonych w punkcie 4) powyżej i zdaniem Spółki nie należą do grup wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W odniesieniu do Szkoleń Typu 1 Spółka wskazuję, że pozyskanie przez Współpracowników kompetencji i umiejętności niezbędnych do realizacji konkretnego projektu bezpośrednio przekłada się na możliwość osiągania przychodów przez Spółkę.

Wydatki ponoszone na szkolenia Typu 2 również wpływają na możliwość osiągania przychodów przez Spółkę, gdyż Spółka stale poszukuje specjalistów i zbiera różnorodne zlecenia od klientów, zatem zwiększenie kompetencji Współpracowników mieszczących się w zakresie usług oferowanych przez Spółkę, nawet w razie braku związku tych kompetencji z konkretnym projektem, pozwalać będzie Spółce na zwiększenie poziomu usług, a tym samym uzyskanie lub zachowanie źródła przychodów (np. możliwość zaproponowania lepszych warunków współpracy poprzez wskazanie na większą ilość personelu spełniającego określone kryteria, możliwość zaproponowania klientom lepszych warunków w odniesieniu do czasu zorganizowania zastępczego wykonawcy usług w przypadku usług outsourcingu, możliwość przyjmowania większej ilości zleceń lub zleceń nowego rodzaju).

Również ponoszenie kosztów związanych ze Szkoleniami Typu 3 będzie miało na celu uzyskanie i zachowanie źródła przychodów. Spółka bowiem ponownie podkreśla, że podstawowym zasobem Spółki jest wykwalifikowany personel. Brak świadczenia występującego powszechnie u konkurentów mógłby prowadzić do utraty kluczowego zasobu, co przełożyłoby się na możliwość świadczenia usług przez Spółkę oraz jakość tych usług. Szkolenia Typu 3 mają zatem istotny wpływ na uzyskiwane przez Spółkę przychody.

Możliwość zaliczenia kosztów szkoleń współpracowników do kosztów uzyskania przychodów została wskazana między innymi w: (1) Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 marca 2023 roku, 0114-KDIP2-1.4010.205.2022.1.MR1, (2) Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 października 2022 roku, 0111-KDIB2-1.4010.418.2022.2.AP.

Ad 2

Zdaniem Spółki wydatki, które Spółka zamierza ponosić w związku z wyjazdami zagranicznymi Współpracowników również stanowić będą koszty uzyskania przychodów.

Omawiana grupa wydatków będzie ponoszona przez Spółkę w sposób definitywny, a także w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Wydatki na wyjazdy zagraniczne Współpracowników zdaniem Spółki nie należą do grup wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Celem ogólnym obu kategorii wyjazdów będzie zwiększenie popytu na usługi oferowane przez Spółkę. Wyjazdy do klientów lub potencjalnych klientów będą również miały na celu zwiększenie rentowności współpracy z danym klientem (np. zwiększony zakres usług w odniesieniu do dotychczasowego klienta) lub nawiązanie współpracy (np. podpisanie umowy z potencjalnym klientem), zaś wyjazdy na targi i konferencje będą zmierzały do pozyskania nowych potencjalnych klientów, z którymi następnie możliwe będzie nawiązanie współpracy.

Mając na uwadze powyższe, celem ponoszenia wydatków na wyjazdy zagraniczne jest każdorazowo uzyskanie, zachowanie bądź zabezpieczenie źródła przychodów, a zatem zdaniem Spółki wydatki te powinny być traktowane jako koszty uzyskania przychodów. Stanowisko powyższe znajduje między innymi potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2018 roku; 0114-KDIP2-2.4010.256.2018.1.SO.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w zakresie:

*   możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na finansowanie dla Współpracowników Szkoleń Typu 1 (związanych z umiejętnościami technicznymi lub nauką języka obcego, które to umiejętności i języki będą niezbędne do realizacji konkretnego projektu, w który Współpracownik będzie zaangażowany), Szkoleń Typu 2 i Szkoleń Typu 3 **\- jest prawidłowe;**
*   możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na finansowanie studiów podyplomowych dla Współpracowników **\- jest nieprawidłowe;**
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na finansowanie wyjazdów zagranicznych Współpracowników tj. wyjazdów do klientów lub potencjalnych klientów oraz wyjazdów na targi, eventy i konferencje branżowe **\- jest prawidłowe.**

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.

Jednocześnie podkreślić należy, że nieujęcie danego wydatku w katalogu kosztów niepotrącalnych, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie oznacza automatycznie, że inne koszty w nim niewymienione, tymi kosztami mogą być. W takim przypadku należy bowiem badać, czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodu (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu).

Wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.

Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien więc wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na finansowanie dla Współpracowników Szkoleń Typu 1, Szkoleń Typu 2 oraz Szkoleń Typu 3.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że zajmują się Państwo między innymi realizacją kompleksowych projektów programistycznych, usługami udostępniania personelu oraz budowaniem dedykowanych dla klientów zespołów deweloperskich. W ramach działalności zatrudniają Państwo pracowników na podstawie umowy o pracę, a także współpracują Państwo ze specjalistami na podstawie umów cywilnoprawnych w modelu B2B. Spółka zamierza organizować dla Współpracowników lub umożliwić Współpracownikom udział w szkoleniach i wyjazdach szkoleniowo-integracyjnych. Koszty powyższych działań ponosić będzie w całości Spółka. Wśród szkoleń i wyjazdów wyróżnić będzie można Szkolenia Typu 1, Szkolenia Typu 2 i Szkolenia Typu 3. Szkolenia typu 1 i 2 mają na celu zwiększenie kompetencji Współpracowników, co w przypadku Szkoleń Typu 1 bezpośrednio wpływać będzie na jakość świadczonych usług, zaś w przypadku Szkoleń Typu 2 pozwoli na zwiększenie jakości świadczonych usług w przyszłych projektach oraz umożliwi udział Współpracownika w projektach, do których dotychczas Współpracownik nie posiadał kompetencji, co przekładać się będzie na możliwość przyjmowania większej ilości zleceń i tym samym na przychody Spółki. Szkolenia typu 3 stanowią rodzaj świadczenia na rzecz Współpracowników, które mają umożliwić Spółce utrzymanie i rozwój wykwalifikowanego personelu. Podstawowym zasobem Spółki jak i wielu przedsiębiorców w branży informatycznej jest personel, w tym Współpracownicy (specjaliści). Współpracownicy wspomagają Spółkę w świadczeniu wielu usług na rzecz klientów, zatem utrzymanie wykwalifikowanego personelu jest dla Spółki niezwykle istotne. Dostęp do różnego rodzaju platform e-learningowych jest świadczeniem powszechnie występującym u podmiotów zatrudniających specjalistów z branży informatycznej, zatem brak odpowiedniego świadczenia w Spółce, mógłby zdaniem Spółki wpłynąć na utratę specjalistów, z którymi Spółka współpracuję w ramach relacji B2B. Z racji na duży odsetek specjalistów w branży informatycznej, którzy świadczą usługi w ramach relacji B2B, Spółka w celu zachowania dostępności personelu do świadczenia usług na rzecz klientów musi zadbać nie tylko o utrzymanie pracowników, ale również o zachowanie Współpracowników. Współpracownicy nie będą Państwa udziałowcami Spółki. W umowach ze Współpracownikami znajduje się zapis, zgodnie z którym Spółka pokrywa Współpracownikom uzgodnione i zaakceptowane przez Spółkę wydatki i koszty poniesione w związku z realizacją umowy. Fakt poniesienia przez Spółkę wydatków nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia wypłacanego Współpracownikom. W odniesieniu do Szkoleń Typu 1 i Szkoleń Typu 2 zwrot kosztów nie stanowi elementu należnego im wynagrodzenia za świadczone przez nich usługi, jednakże w odniesieniu do poszczególnych szkoleń/wyjazdów może się zdarzyć, że Współpracownik sam poniesie koszty wyjazdu, a zwrot tych kosztów nastąpi na podstawie refaktury kosztów Współpracownika na Spółkę. Szkolenia Typu 3 nabywane za punkty udzielone w ramach platformy benefitowej stanowią element należnego wynagrodzenia. Koszty szkoleń i wyjazdów zagranicznych objętych wnioskiem o wydanie interpretacji nie są związane z rozrywką i innymi atrakcjami. Szkolenia Typu 1 oraz Szkolenia Typu 2 będą miały bardzo zróżnicowaną długość i mogą one trwać od kilkudziesięciu minut do nawet roku (określona liczba zajęć w tygodniu przez cały rok, np. w przypadku sfinansowania studiów podyplomowych). Szkolenia te będą prowadzone przez różnorodne podmioty trzecie (np. uczelnie, zewnętrzni usługodawcy), ale nie przez Spółkę. Szkolenia mogą się odbywać w siedzibie Spółki, na uczelni, a także w innych miejscach, w tym w miejscowości lub poza miejscowością, w której prowadzona jest działalność. Wyjazdy oraz szkolenia nie będą połączone z wypoczynkiem lub atrakcjami. Natomiast Szkolenia Typu 3 będą miały bardzo zróżnicowaną długość, która będzie wynikała z oferty podmiotu trzeciego współpracującego z platformą benefitową. Szkolenia te mogą być prowadzone przez różnorodne podmioty trzecie (np. uczelnie, zewnętrzni usługodawcy), ale nie będą prowadzone przez Spółkę. Szkolenia będą się odbywać poza siedzibą Spółki, w tym w miejscowości lub poza miejscowością, w której prowadzona jest działalność Spółki. Szkolenia te nie będą powiązane z wypoczynkiem lub atrakcjami. W wyjazdach zagranicznych i Szkoleniach Typu 1 będą brali udział Współpracownicy, którzy będą zaangażowani w konkretny projekt, dla którego określone kompetencje / wyjazd są niezbędne. W wyjazdach zagranicznych i Szkoleniach Typu 2 będą brali udział Współpracownicy, których rozwój kompetencji będzie z perspektywy Spółki istotny dla możliwości realizacji zleceń nowego rodzaju w przyszłości lub dla możliwości przyjmowania większej ilości dotychczasowych zleceń. W odniesieniu do Szkoleń Typu 3 Współpracownicy samodzielnie podejmują decyzję o wzięciu udziału w określonym szkoleniu, zaś sposób udziału uzależniony jest od warunków określonych przez odpowiedniego partnera platformy benefitowej. Bez Szkoleń Typu 1 realizacja danego projektu byłaby niemożliwa ze względu na brak wymaganych kompetencji Współpracowników bądź niezrealizowanie wymogu stawianego przez klienta Spółki (klienci czasem oczekują przejścia odpowiedniego szkolenia). Brak realizacji Szkoleń Typu 2 nie uniemożliwiłby realizacji projektu, aczkolwiek ich brak mógłby wpłynąć na jego gorszą realizacje (brak odpowiednich kompetencji miękkich) lub na brak możliwości pozyskiwania nowych zleceń przez Spółkę. Brak realizacji Szkoleń Typu 3 nie uniemożliwiłby realizacji projektu ani nie utrudniałby jego realizacji, aczkolwiek Szkolenia Typu 3, o ile będą związane z działalnością Spółki, mogą być przydatne w dłuższej perspektywie (np. język obcy, kompetencje miękkie). Brak tego rodzaju świadczeń benefitowych mógłby również spowodować utratę Współpracowników ze względu na gorsze warunki oferowane przez Spółkę w porównaniu do konkurencji branżowej, gdzie takie świadczenia są przyjętym standardem współpracy. Finansowanie szkoleń nie jest uzależnione od spełnienia określonych warunków. Wyjątkowo, w odniesieniu do Szkoleń Typu 1 i 2 Spółka może uzgodnić ze Współpracownikiem zwrot kosztów finansowania w przypadku zakończenia Współpracy przez Współpracownika przed upływem uzgodnionego okresu, jednak sytuacja taka będzie wyjątkowa. Zdaniem Spółki wydatki na wyjazdy zagraniczne Współpracowników, są i będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Możliwość realizacji nowych lub większej ilości zleceń przekłada się na zwiększone przychody Spółki, przy czym związek nie jest tak bezpośredni jak w przypadku Szkoleń Typu 1. Szkolenia Typu 1, Szkolenia Typu 2 oraz Szkolenia Typu 2 będą finansowane ze środków obrotowych Spółki oraz będą właściwie udokumentowane (m.in. dowód zakupu, faktura VAT, odpowiednia komunikacja ze Współpracownikiem bądź Klientem).\]

Dokonując zatem oceny charakteru wydatków poniesionych przez Państwa w związku z odbywaniem przez Współpracowników Szkoleń Typu 1, Szkoleń Typu 2 i Szkoleń Typu 3, biorąc pod uwagę przytoczone powyżej wyjaśnienia, stwierdzić należy, że w przedstawionych powyżej okolicznościach wydatki poniesione na Szkolenia Typu 1, Szkolenia Typu 2 i Szkolenia Typu 3 dla Współpracowników mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jak wskazano we wniosku, wiedza nabyta podczas Szkoleń Typu 1, Szkoleń Typu 2 i Szkoleń Typu 3 jest wykorzystywana przez Współpracowników przy realizacji projektów generujących przychód po Państwa stronie.

Ponadto z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnienia jasno wynika, że istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami poniesionymi na Szkolenia Typu 1, Szkolenia Typu 2 i Szkolenia Typu 3 dla Współpracowników a osiągnięciem przez Państwa przychodów i zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła. Jak zostało wskazane we wniosku, sfinansowanie Szkoleń Typu 1, Szkoleń Typu 2 i Szkoleń Typu 3 jest wydatkiem niezbędnym w aspekcie zwiększenia efektywności wykonania zlecenia dla klienta Spółki, a w efekcie, zwiększenia szans na uzyskania przychodu. Uzyskane przez Współpracowników kwalifikacje na Szkoleniach Typu 1, Szkoleniach Typu 2 i Szkoleniach Typu 3 będą ściśle powiązane z Państwa działalnością gospodarczą oraz przełożą się na świadczenie usług na najwyższym poziomie, a tym samym dojdzie do zwiększenia Państwa przychodu.

Natomiast wydatki ponoszone przez Państwa na finansowanie studiów podyplomowych dla Współpracowników nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te ponoszone są przez Państwa na rzecz podmiotów trzecich. W związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą powinni Państwo zatrudniać wykwalifikowane podmioty, których wiedza i umiejętności przyczynią się do podniesienia jakości świadczonych przez Państwa usług, co z kolei przełoży się na osiągane przez Państwa przychody. Wydatki te mają charakter wydatków osobistych, związanych z uzyskaniem wykształcenia przez Współpracowników i w konsekwencji nie można ich uznać za związane z Państwa działalnością gospodarczą.

**Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w części dotyczącej:**

*   możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na finansowanie dla Współpracowników Szkoleń Typu 1 (związanych z umiejętnościami technicznymi lub nauką języka obcego, które to umiejętności i języki będą niezbędne do realizacji konkretnego projektu, w który Współpracownik będzie zaangażowany), Szkoleń Typu 2 i Szkoleń Typu 3 - **jest prawidłowe;**
*   możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na finansowanie studiów podyplomowych dla Współpracowników - **jest nieprawidłowe.**

Kolejną Państwa wątpliwość budzi kwestia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wyjazdy zagraniczne Współpracowników, tj. wyjazdy do klientów i potencjalnych klientów oraz na wyjazdy na targi, eventy i konferencje branżowe mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy zamierzają Państwo organizować wyjazdy zagraniczne dla osób z działu odpowiedzialnego za sprzedaż produktów i usług, zarówno pracowników jak i Współpracowników. Wyjazdy podzielić można na dwie podstawowe kategorie:

1) wyjazdy do klientów lub potencjalnych klientów,

2) wyjazdy na targi, eventy i konferencje branżowe.

Celem ogólnym obu kategorii wyjazdów będzie zwiększenie popytu na usługi oferowane przez Spółkę. Wyjazdy do klientów lub potencjalnych klientów będą również miały na celu zwiększenie rentowności współpracy z danym klientem (np. zwiększony zakres usług w odniesieniu do dotychczasowego klienta) lub nawiązanie współpracy (np. podpisanie umowy z potencjalnym klientem), zaś wyjazdy na targi i konferencje będą zmierzały do pozyskania nowych potencjalnych klientów, z którymi następnie możliwe będzie nawiązanie współpracy. W ramach wyjazdów do klientów planowane będą takie czynności jak: omawianie dotychczasowej współpracy, , zachęcanie do nabycia usług dodatkowych lub rozszerzenia zakresu usług, negocjacje, omawianie planów dotyczących współpracy. Z kolei w toku wyjazdów na targi i konferencje Spółka zamierza wykonać następujące działania: informowanie na temat usług Spółki oraz promocja i marketing usług oferowanych przez Spółkę wobec uczestników targów lub konferencji, przeprowadzenie prelekcji dla uczestników, nawiązywanie relacji biznesowych (networking). W standardowych umowach zawieranych ze Współpracownikami znajduje się zapis, zgodnie z którym Spółka pokrywa Współpracownikom uzgodnione i zaakceptowane przez Spółkę wydatki i koszty poniesione w związku z realizacją umowy. W wyjazdach zagranicznych będą brali udział Współpracownicy , którzy będą zaangażowani w konkretny projekt, dla którego określone kompetencje i wyjazdy są niezbędne. Wyjazd zagraniczny obywać się będzie przez jedną z wybranych form transportu, a Spółka pokryje z góry koszt wyjazdu lub zwróci te koszty w ramach refaktury (np. koszty biletów lotniczych i noclegu).

Dokonując zatem oceny charakteru wydatków poniesionych przez Państwa na pokrycie kosztów wyjazdów zagranicznych Współpracowników, tj. wyjazdy do klientów i potencjalnych klientów oraz na wyjazdy na targi, eventy i konferencje branżowe stwierdzić należy, że będą one stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

O powyższym przesądza fakt, że wydatki na wyjazdy zagraniczne Współpracowników będą ponoszone przez Państwa w sposób definitywny, ponieważ Spółka pokryje z góry koszty wyjazdu lub zwróci te koszty w ramach refaktury. Ponadto z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnienia wynika, że istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami poniesionymi na wyjazdy zagraniczne Współpracowników a osiągnięciem przez Państwa przychodów i zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła. Z wniosku wynika, że Współpracownicy są wysyłani w podróże w związku ze świadczeniem usługi dla Spółki. Z kolei dzięki ich pracy mogą Państwo świadczyć usługi dla swoich klientów i osiągać przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. Wyjazdy zagraniczne Współpracowników przyczynią się do zwiększenia popytu na usługi oferowane przez Państwa, zwiększenie rentowności współpracy z danym klientem oraz nawiązanie współpracy z potencjalnymi nowymi klientami.

**Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.**

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach te rozstrzygnięcia są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).