Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.441.2020.2.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-05
Teza: sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w drodze licytacji publicznej przez komornika – art. 43 ust. 1 pkt 21
Słowa kluczowe: komornik; nieruchomości; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 sierpnia 2020 r. (data wpływu 19 sierpnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obciążenia podatkiem VAT sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w drodze licytacji publicznej (pytanie nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obciążenia podatkiem VAT sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w drodze licytacji publicznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Wnioskodawca prowadzi egzekucję z wieczystego użytkowania nieruchomości oraz prawa własności budynków nieruchomości położonej: (…) działka nr 1 o pow. 2,2167 ha należącą do dłużnika A.

Zabudowę działki stanowią:

1.  budynek główny nr 1 murowany z 1836 r. budynek wolnostojący, ściany z cegły, konstrukcja dachu drewniana unikatowa łukowa, dach kryty blachodachówką. W budynku znajduje się posadzka betonowa na całej powierzchni. Obecnie budynek pełni funkcję magazynową i biurową. Powierzchnia zabudowy wynosi 2874 m2. Stopień zużycia 60%.
2.  budynek stajni 2 - budynek parterowy murowany z 1836 r. Powierzchnia zabudowy 1083 m2. Stopień zużycia 80%.
3.  budynek stajni 3 - budynek parterowy murowany z 1836 r., nie remontowany. Powierzchnia zabudowy 619 m2. Stopień zużycia 50%.
4.  budynek stajni 4 - budynek parterowy murowany, częściowo został odremontowany wewnątrz. Posiada centralne ogrzewanie. Obecnie znajduje się tu sortownia i magazyn. Powierzchnia zabudowy 404 m2. Stopień zużycia 50%.
5.  budynek gospodarczy nr 5 - budynek parterowy, nie remontowany. Jest to komórka o powierzchni zabudowy 22 m2. Stopień zużycia 80%.
6.  budynek nr 6 - budynek parterowy, stanowi stróżówkę. Budynek częściowo remontowany. Powierzchnia zabudowy 43 m2. Stopień zużycia 50%.
7.  budynek stajni 7 - budynek parterowy. Znajduje się przy wjeździe po prawej stronie. Nie remontowany. Powierzchnia zabudowy 39 m2. Stopień zużycia 80%.

Stan budynków dostateczny. Wszystkie budynki pochodzą z XIX wieku. Większość budynków obecnie nie jest wykorzystywana. W ewidencji gruntów działka o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 2,2167 ha stanowi: - tereny zabudowy przemysłowej klasy Ba o pow. 2,2167 ha.

W toku postępowania egzekucyjnego ustalono, że podstawą nabycia prawa własności przedmiotowej nieruchomości była umowy przeniesienia własności nieruchomości. Dłużnik na piśmie oświadczył w 2015 roku, że jest podatnikiem podatku VAT stawka 23%. Nieruchomość została nabyta od osoby fizycznej. Dłużnikowi w związku z nabyciem przedmiotowych nieruchomości nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego ponieważ transakcja kupna z 2009 r. nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług i dłużnik nie miał prawa do odliczenia podatku VAT po jej nabyciu.

Dłużnik jest spółką z o.o. i nabył nieruchomości w celu wykorzystania jej w prowadzonej działalności gospodarczej. Ustalono, że nieruchomość była wynajmowana innej firmie, jednakże nie ustalono przez jaki czas. Firma ta fizycznie wykonywała tam działalność gospodarczą. Dłużnik zaciągnął kredyt, który współobciążał również inne nieruchomości dłużnika.

Sprawdzenie statusu podmiotu w VAT przy pomocy Portalu Podatkowego MF przeprowadzone w lipcu 2020 r. wykazało, iż Dłużnik nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT. W odpowiedzi na zapytanie z dnia 15 lipca 2020 r. do Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego o treści: czy A. prowadzi działalność gospodarczą. W przypadku twierdzącej odpowiedzi proszę podać nazwę banku i numeru jej konta oraz nazwy i adresu, pod którym aktualnie prowadzi działalność. Jednocześnie proszę o podanie czy firma składa deklaracje podatkowe oraz daty wpływu ostatnich deklaracji. Wskazać miejsce prowadzenia rachunkowości, - czy dłużnik jest podatnikiem podatku VAT i czy w przypadku sprzedaży wieczystego użytkowania nieruchomości stanowiącej działkę nr ewidencyjny 1 o pow. 2,2167 ha oraz prawa własności budynków na niej posadowionych należących do dłużnika: A. odprowadzić podatek VAT w przypadku odpowiedzi twierdzącej w jakiej stawce, - czy i kiedy dłużnik wyrejestrował się z rejestru podatników VAT - czy nieruchomość: wieczyste użytkowanie nieruchomości stanowiącej działkę nr ewidencyjny 1 o pow. 2,2167 ha oraz prawa własności budynków na niej posadowionych należących do dłużnika: A. była wciągnięta do ewidencji środków trwałych i amortyzowana - czy dłużnik przy wyrejestrowaniu z ewidencji podatku VAT rozliczył VAT od ww. nieruchomości ustalono, że dłużnik został wykreślony z rejestru podatników podatku VAT z dniem (…) r. zgodnie z art. 96 ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710). Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował, że „brak informacji w tutejszym Urzędzie Skarbowym na temat nieruchomości stanowiącej działkę nr ewidencyjny 1 oraz praw własności budynków na niej posadowionych.”

Ponadto w dniu 15 lipca 2020 r. komornik wystosował zapytanie do dłużnika A. treści: - czy dłużnik jest podatnikiem podatku VAT i czy w przypadku sprzedaży wieczystego użytkowania nieruchomości stanowiącej działkę nr ewidencyjny 1 o pow. 2,2167 ha oraz prawa własności budynków na niej posadowionych należących do dłużnika: A. należy odprowadzić podatek VAT w przypadku odpowiedzi twierdzącej w jakiej stawce, - kiedy dłużnik wyrejestrował się z rejestru podatników VAT, - czy przedmiotowa nieruchomość była wciągnięta do ewidencji środków trwałych i amortyzowana, - czy dłużnik przy wyrejestrowaniu z ewidencji podatku VAT rozliczył VAT od nieruchomości, - w jaki sposób budynki były wykorzystywane, czy na własne cele czy działalności gospodarczej (zwolnionej, opodatkowanej), czy nieruchomość była przedmiotem najmu, dzierżawy jeżeli tak to od kiedy i do kiedy, do jakich celów jest obecnie wykorzystywany (najem, inne), - czy budynek był wykorzystywany do celów innych niż własne cele mieszkaniowe to należy wskazać, czy dłużnik dokonywał ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku, jeżeli tak to kiedy oraz czy przysługiwało prawo do odliczenia podatku od zakupów służących ulepszeniu, czy dłużnik wykorzystuje przedmiotowy budynek do celów prowadzonej działalności, jeśli tak to czy wykorzystanie jest odpłatne czy nie (spółka płaci wynagrodzenie).

Dłużnik na pismo nie odpowiedział, mimo, że korespondencja została odebrana w placówce pocztowej przez prezesa zarządu spółki. Celem ustalenia ww. kwestii komornik w dniu 28 lipca 2020 r. udał się pod adres ul. (…) celem dokonania ustaleń w siedzibie dłużnika. Jednakże nikogo nie zastano, posesja wygląda na opuszczoną (nie widać śladów obecności od dawna). Ponadto wystosowano także zapytanie do biura rachunkowego, które w odpowiedzi Naczelnika Urzędu Skarbowego widnieje jako miejsce prowadzenia rachunkowości, jednakże uzyskano informację, że biuro od 8 lat nie prowadzi rachunkowości dłużnika i nie posiada żadnej dokumentacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone nr 1):

Czy sprzedaż egzekucyjna przedmiotowej nieruchomości w drodze licytacji publicznej będzie obciążona podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wyżej opisanej nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego w drodze licytacji publicznej będzie obciążona podatkiem od towarów i usług. Art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług nakłada na komornika sądowego obowiązek działania jako płatnik w przypadku wykonywania przez niego czynności egzekucyjnych w rozumieniu Kodeksu postępowania cywilnego. Jednak obowiązki płatnika urzeczywistniają się wyłącznie wtedy, gdy sam dłużnik byłby zobowiązany do zapłacenia podatku należnego od danej transakcji. Z kolei zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika. Z kolei ust. 21 wskazanego powyżej przepisu stanowi, że: jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

W przedmiotowej sprawie nieruchomość dłużnik nabył jako osoba prawna w drodze umowy przeniesienia własności nieruchomości, bez prawa do odliczenia podatku VAT, co komornik sprawdził przeglądając księgę wieczystą przedmiotowej nieruchomości. Dłużnik włada nieruchomością w ramach tzw. zarządu zwykłego. Nieruchomość była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż była wynajmowana. Zweryfikowany na Portalu Podatkowym status podmiotu wykazuje, iż nie jest on zarejestrowany jako podatnik VAT. Dłużnik nie jest zatem podatnikiem w świetle art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, zbycie takiej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2019 r. poz. 1438, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jako Komornik Sądowy egzekucję z wieczystego użytkowania nieruchomości oraz prawa własności budynków nieruchomości, działka nr ewidencyjny 1 należącą do dłużnika A.

Zabudowę działki stanowią:

1.  budynek główny nr 1 murowany z 1836 r. budynek wolnostojący, ściany z cegły, konstrukcja dachu drewniana unikatowa łukowa, dach kryty blachodachówką. W budynku znajduje się posadzka betonowa na całej powierzchni. Obecnie budynek pełni funkcję magazynową i biurową. Powierzchnia zabudowy wynosi 2874 m2. Stopień zużycia 60%.
2.  budynek stajni 2 - budynek parterowy murowany z 1836 r. Powierzchnia zabudowy 1083 m2. Stopień zużycia 80%.
3.  budynek stajni 3 - budynek parterowy murowany z 1836 r., nie remontowany. Powierzchnia zabudowy 619 m2. Stopień zużycia 50%.
4.  budynek stajni 4 - budynek parterowy murowany, częściowo został odremontowany wewnątrz. Posiada centralne ogrzewanie. Obecnie znajduje się tu sortownia i magazyn. Powierzchnia zabudowy 404 m2. Stopień zużycia 50%.
5.  budynek gospodarczy nr 5 - budynek parterowy, nie remontowany. Jest to komórka o powierzchni zabudowy 22 m2. Stopień zużycia 80%.
6.  budynek nr 6 - budynek parterowy, stanowi stróżówkę. Budynek częściowo remontowany. Powierzchnia zabudowy 43 m2. Stopień zużycia 50%.
7.  budynek stajni 7 - budynek parterowy. Znajduje się przy wjeździe po prawej stronie. Nie remontowany. Powierzchnia zabudowy 39 m2. Stopień zużycia 80%.

Wszystkie budynki pochodzą z XIX wieku. Większość budynków obecnie nie jest wykorzystywana. W ewidencji gruntów działka o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 2,2167 ha stanowi: - tereny zabudowy przemysłowej klasy Ba o pow. 2,2167 ha.

W toku postępowania egzekucyjnego ustalono, że podstawą nabycia prawa własności przedmiotowej nieruchomości była umowy przeniesienia własności nieruchomości. Dłużnik na piśmie oświadczył w 2015 roku, że jest podatnikiem podatku VAT stawka 23%. Nieruchomość została nabyta od osoby fizycznej. Dłużnikowi w związku z nabyciem przedmiotowych nieruchomości nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego ponieważ transakcja kupna z 2009 r. nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług i dłużnik nie miał prawa do odliczenia podatku VAT po jej nabyciu. Dłużnik jest spółką z o.o. i nabył nieruchomości w celu wykorzystania jej w prowadzonej działalności gospodarczej. Ustalono, że nieruchomość była wynajmowana firmie, jednakże nie ustalono przez jaki czas. Firma ta fizycznie wykonywała tam działalność gospodarczą.

Sprawdzenie statusu podmiotu w VAT przy pomocy Portalu Podatkowego MF przeprowadzone w lipcu 2020 r. wykazało, iż Dłużnik nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT. W odpowiedzi na zapytanie z dnia 15 lipca 2020 r. do Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego o treści: czy A. prowadzi działalność gospodarczą. W przypadku twierdzącej odpowiedzi proszę podać nazwę banku i numeru jej konta oraz nazwy i adresu, pod którym aktualnie prowadzi działalność. Jednocześnie proszę o podanie czy firma składa deklaracje podatkowe oraz daty wpływu ostatnich deklaracji. Wskazać miejsce prowadzenia rachunkowości, - czy dłużnik jest podatnikiem podatku VAT i czy w przypadku sprzedaży wieczystego użytkowania nieruchomości stanowiącej działkę nr ewidencyjny 1 o pow. 2,2167 ha oraz prawa własności budynków na niej posadowionych należących do dłużnika, należy odprowadzić podatek VAT w przypadku odpowiedzi twierdzącej w jakiej stawce, - czy i kiedy dłużnik wyrejestrował się z rejestru podatników VAT - czy nieruchomość: wieczyste użytkowanie nieruchomości stanowiącej działkę nr ewidencyjny 1 o pow. 2,2167 ha oraz prawa własności budynków na niej posadowionych należących do dłużnika: A. była wciągnięta do ewidencji środków trwałych i amortyzowana - czy dłużnik przy wyrejestrowaniu z ewidencji podatku VAT rozliczył VAT od ww. nieruchomości ustalono, że dłużnik został wykreślony z rejestru podatników podatku VAT z dniem (…). Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował, że „brak informacji w tutejszym Urzędzie Skarbowym na temat nieruchomości stanowiącej działkę nr ewidencyjny 1 oraz praw własności budynków na niej posadowionych.”

Ponadto w dniu 15 lipca 2020 r. Wnioskodawca wystosował zapytanie do dłużnika A. treści: - czy dłużnik jest podatnikiem podatku VAT i czy w przypadku sprzedaży wieczystego użytkowania nieruchomości stanowiącej działkę nr ewidencyjny 1 o pow. 2,2167 ha oraz prawa własności budynków na niej posadowionych należących do dłużnika należy odprowadzić podatek VAT w przypadku odpowiedzi twierdzącej w jakiej stawce, - kiedy dłużnik wyrejestrował się z rejestru podatników VAT, - czy przedmiotowa nieruchomość była wciągnięta do ewidencji środków trwałych i amortyzowana, - czy dłużnik przy wyrejestrowaniu z ewidencji podatku VAT rozliczył VAT od nieruchomości, - w jaki sposób budynek były wykorzystywany, czy na własne cele czy działalności gospodarczej (zwolnionej, opodatkowanej), czy nieruchomość była przedmiotem najmu, dzierżawy jeżeli tak to od kiedy i do kiedy, do jakich celów jest obecnie wykorzystywany (najem, inne), - czy budynek był wykorzystywany do celów innych niż własne cele mieszkaniowe to należy wskazać, czy dłużnik dokonywał ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku, jeżeli tak to kiedy oraz czy przysługiwało prawo do odliczenia podatku od zakupów służących ulepszeniu, czy dłużnik wykorzystuje przedmiotowy budynek do celów prowadzonej działalności, jeśli tak to czy wykorzystanie jest odpłatne czy nie (spółka płaci wynagrodzenie).

Dłużnik na pismo nie odpowiedział, mimo, że korespondencja została odebrana w placówce pocztowej przez prezesa zarządu spółki. Celem ustalenia ww. kwestii komornik w dniu 28 lipca 2020 r. udał się pod adres ul. (…) celem dokonania ustaleń w siedzibie dłużnika. Jednakże nikogo nie zastano, posesja wygląda na opuszczoną (nie widać śladów obecności od dawna). Ponadto wystosowano także zapytanie do biura rachunkowego, które w odpowiedzi Naczelnika Urzędu Skarbowego widnieje jako miejsce prowadzenia rachunkowości, jednakże uzyskano informację, że biuro od 8 lat nie prowadzi rachunkowości dłużnika i nie posiada żadnej dokumentacji.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż przez Komornika w drodze postępowania egzekucyjnego opisanej nieruchomości będzie obciążona podatkiem VAT.

Wskazać należy, że ustawa od towarów i usług dla sprzedaży nieruchomości przewiduje zwolnienia od podatku VAT, po spełnieniu warunków wynikających z przepisów określających te zwolnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy, jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

W przedmiotowej sprawie przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego nie pozwala stwierdzić, czy sprzedaż przez Wnioskodawcę w drodze postępowania egzekucyjnego opisanej Nieruchomości będzie korzystać ze zwolnień od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a ustawy, gdyż brak jest niezbędnych informacji do jednoznacznego dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów (m.in. brak informacji o poczynionych nakładach). Jednocześnie, jak wynika z wniosku, Wnioskodawca w celu uzyskania niezbędnych informacji wstąpił do odpowiedniego urzędu skarbowego, wystosował do Dłużnika wezwanie, na które Dłużnik nie odpowiedział, był w siedzibie Dłużnika, jednakże nikogo tam nie zastał, wystosował również pismo do biura rachunkowego uzyskując informację, że biuro od 8 lat nie prowadzi rachunkowości dłużnika i nie posiada żadnej dokumentacji.

W związku z powyższym w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnień nie są spełnione, o ile podjęte przez Wnioskodawcę udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku. Zaznaczyć jednak należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Wnioskodawcę nie była przedmiotem interpretacji.

Dostawa prawa użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, będzie opodatkowana taką samą stawką podatku, jak położone na niej budynki i budowle.

Tym samym w analizowanym przypadku dostawa Nieruchomości nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a w zw. z art. 43 ust. 21 ustawy.

W konsekwencji, w odpowiedzi na zadane pytanie nr 1 należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie zobowiązany obliczyć i odprowadzić podatek od towarów i usług wg właściwej stawki na rachunek właściwego urzędu skarbowego z tytułu dokonania dostawy zabudowanej Nieruchomości w trybie licytacji publicznej.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie wskazać należy, że niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Należy wskazać, że do czynności polegających na dostawie towarów lub świadczeniu usług mających miejsce od dnia 1 lipca 2020 r. (z wyjątkami wskazanymi w ustawie), zastosowanie ma art. 42b ust. 1 , który w powiązaniu z art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskazuje, że podatnik może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.