Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.535.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Brak opodatkowania opłat w związku z zajęciem pasa
drogowego oraz brak udokumentowania tej czynności fakturą.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi
drogi-pas drogowy
faktura
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT odpłatnego udostępniania pasa
    drogowego oraz braku obowiązku udokumentowania tej czynności fakturą. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153, dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji
    ruchu drogowego, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.
    Stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z
    2025 r. poz. 889 ze zm.; dalej: ustawa o drogach publicznych) na terenie Gminy znajdują
    się drogi wewnętrzne, których właścicielem jest Gmina.
    Drogi wewnętrzne są co do zasady ogólnodostępne dla lokalnej społeczności.
    Rada Gminy (...) podjęła w dniu 19 lutego 2020 r. uchwałę Nr I w sprawie wysokości stawek
    opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt Gminy (...). Ww. uchwała
    została następnie zmieniona uchwałą Nr II Rady Gminy (...) z dnia 31 marca 2022 r. w
    sprawie zmiany uchwały nr I Rady Gminy (...) z dnia 19 lutego 2020 r. w sprawie wysokości
    stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt Gminy (...) (dalej
    łącznie: Uchwała). Wskazana Uchwała może być w przyszłości zmieniana kolejnymi
    uchwałami, w szczególności w zakresie stawek opłat za zajęcie pasa drogowego.
    Zgodnie z Uchwałą ustalono wysokość stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg,
    których zarządcą jest Wójt Gminy (...) na cele niezwiązane z budową, przebudową,
    remontem, utrzymaniem i ochroną dróg w celu:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym,
      2) umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych
        z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
      3) umieszczenia w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z
        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam,
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
        powyżej.
            2Za zajęcie 1 m powierzchni jezdni pasa drogowego dróg w celu prowadzenia robót w
    pasie drogowym oraz w celu jego zajęcia na prawach wyłączności ustala się stawki opłat za
    każdy dzień zajęcia. Ww. opłaty dotyczą zajęcia jezdni do 50% jej szerokości, zajęcia jezdni
    powyżej 50% jej szerokości do całkowitego zajęcia jezdni, zajęcia chodników, poboczy,
    placów, zatok postojowych i autobusowych, ścieżek rowerowych i ciągów pieszych oraz
    zajęcia podczas prowadzenia robót związanych z obiektami i urządzeniami infrastruktury
    telekomunikacyjnej.
            2Za zajęcie 1 m powierzchni pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym
    urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub
    potrzebami ruchu drogowego ustala się stawki opłat za każdy rok zajęcia. Ww. opłaty

    dotyczą powierzchni pasa drogowego i drogowego obiektu inżynierskiego zajętego przez
    rzut poziomy umieszczonego urządzenia. Ponadto pobiera się opłatę za zajęcie pasa
    drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
    niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego w
    odniesieniu do obiektów infrastruktury telekomunikacyjnej.
            2Za zajęcie 1 m powierzchni pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu umieszczania w
    pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego na drogowym obiekcie
    inżynierskim ustala się stawki opłat za każdy rok zajęcia. Ww. opłaty dotyczą umieszczenia
    urządzeń na drogowym obiekcie inżynierskim, umieszczenia urządzeń infrastruktury
    telekomunikacyjnej na drogowym obiekcie inżynierskim.
    Ponadto Gmina pobiera również opłatę za zajęcie pasa drogowego na prawach
    wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej kalkulowaną jako stawkę dzienną za
      21 m zajętej powierzchni pasa drogowego zajętego przez rzut poziomy obiektu
    handlowego lub usługowego oraz pasa drogowego zajętego przez rzut poziomy innych
    obiektów.
                                                    2 Za umieszczenie w pasie drogowym reklam pobiera się opłatę za każdy dzień zajęcia 1 m
    powierzchni reklamy.
    Na zajęcie pasa drogowego dróg, będących przedmiotem wniosku, Gmina każdorazowo
    zawiera z zainteresowanym stosowną umowę.
    Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie zajmowania pasa drogowego dróg zlokalizowanych
    na terenie Gminy, których zarządcą jest Wójt Gminy.
    Pytania
      1. Czy pobierane przez Gminę, opisane w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym,
        opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt Gminy, stanowią
        / będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT?
      2. Czy Gmina powinna dokumentować fakturą VAT opisane we wniosku odpłatne
        udostępnianie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt Gminy,
        podmiotom trzecim?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Pobierane przez Gminę, opisane w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, opłaty
        za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt Gminy, nie stanowią /
        nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
      2. Gmina nie powinna dokumentować fakturą VAT opisanego we wniosku odpłatnego
        udostępniania podmiotom trzecim pasa drogowego dróg, których zarządcą jest
        Wójt Gminy, lecz wystawiać inny niż faktura dokument, np. notę obciążeniową.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.

    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników VAT - w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe i ma
    zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
      1. jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
      2. odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano
        te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
        cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami VAT w
    związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli
    pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami
    VAT w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników VAT, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe wyłączone z opodatkowania VAT są czynności wykonywane
    przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy obsługujące te
    organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Zdaniem Gminy, udostępnianie ogólnodostępnych dróg za odpłatnością należy postrzegać
    jako czynność ze sfery publicznoprawnej. Gmina działa / będzie działała w tym zakresie
    jako organ władzy publicznej, a nie jako podatnik VAT. Co więcej w przedmiotowym

    przypadku Gmina wykonuje / będzie wykonywała czynności nałożone na nią na podstawie
    przepisów prawa - ustawy o samorządzie gminnym i ustawy o drogach publicznych.
    Pobierając opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt Gminy, na
    cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, w celu
    prowadzenia robót w pasie drogowym, opłaty za umieszczenie w pasie drogowym
    urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub
    potrzebami ruchu drogowego, opłaty za umieszczenie w pasie drogowym obiektów
    budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
    drogowego oraz reklam, a także opłaty za zajęcie pasa drogowego na prawach
    wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej Gmina wykonuje / będzie
    wykonywała działania mieszczące się w zakresie swoich zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierane przez Gminę opłaty nie stanowią / nie będą
    stanowiły zapłaty za świadczenie przez Gminę usług w rozumieniu przepisów ustawy o
    VAT. Zdaniem Gminy, w zakresie realizacji przedmiotowych zadań, nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, Gmina korzysta z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego w celu
    prowadzenia robót w pasie drogowym, opłaty za umieszczenie w pasie drogowym
    urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub
    potrzebami ruchu drogowego, opłaty za umieszczenie w pasie drogowym obiektów
    budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
    drogowego oraz reklam, a także opłaty za zajęcie pasa drogowego na prawach
    wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej nie stanowią / nie będą stanowiły
    wynagrodzenia za czynności podlegające VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 26 kwietnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.153.2023.2.MD, w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) wskazał, że: „(...) w
    przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze publicznym nie
    będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww.
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o
    której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT”.
    Tak samo Dyrektor KIS wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 10 października
    2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.608.2023.1.KW, w której uznał, że: „Dokonując wykładni
    art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest wyłączenie wszelkich
    organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających prawu publicznemu z
    kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności wykonywanych przez te podmioty w
    charakterze władz publicznych. (...) Tym samym ww. opłata za zajęcie pasa drogowego
    pobierana przez Państwa nie podlega / nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku
    od towarów i usług”.
    Tożsame stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacji indywidualnej z 25 lipca 2024 r.,
    sygn. 0113#KDIPT1-3.4012.319.2024.1.MJ oraz w interpretacji z dnia 8 kwietnia 2025 r.
    sygn. 0112#KDIL1-3.4012.87.2025.1.AKR.
    Ad 2.
    W myśl art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;

      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
        procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
          pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
          ust. 1b.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie danej transakcji, która podlega
    przepisom ustawy o VAT.
    W przepisach ustawy o VAT ustawodawca określił w jakich przypadkach podatnik ma
    obowiązek wystawienia faktury. Regulacja ta odnosi się zatem wyłącznie do czynności
    objętych zakresem ustawy o VAT. W konsekwencji, Gmina nie powinna wystawiać faktury
    dokumentującej czynności niepodlegającej przepisom ustawy o VAT - w analizowanym
    przypadku udostępnianie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt Gminy,
    podmiotom trzecim.
    Powyższe potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna z 17 lutego 2023 r., sygn.
    0111#KDIB3#1.4012.900.2022.3.IK, w której Dyrektor KIS stwierdził, że: „(...) faktura
    dokumentuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. W przedmiotowej
    sprawie czynnością opodatkowaną jest informowanie kierowców - członków
    Stowarzyszenia o zleceniach. Natomiast pobierana składka członkowska, jak Państwo
    wskazują, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle
    powyższego zobowiązani Państwo będą do wystawienia faktury wyłącznie dokumentującej
    odpłatne świadczenie usług, czyli informowanie kierowców o zleceniach”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie

    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde
    świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przy czym z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w
    art. 8 ust. 2 ustawy).
    Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy –
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale
    także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
      · jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
      · odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano
        te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
        cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez

    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i
    usług jako podatnik VAT czynny.
    Stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, na
    Państwa terenie znajdują się drogi wewnętrzne, których są Państwo właścicielem.
    Zgodnie z Uchwałą ustalono wysokość stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg,
    których zarządcą jest Wójt na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg w celu:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym,
      2) umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych
        z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
      3) umieszczenia w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z
        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam,
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
        powyżej.
    Na zajęcie pasa drogowego dróg, będących przedmiotem wniosku, każdorazowo
    zawierają Państwo z zainteresowanym stosowną umowę.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy pobierane przez Państwa opłaty za zajęcie
    pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt, stanowią/będą stanowiły
    wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają/będą Państwo spełniali obie wskazane w art. 15 ust. 6
    ustawy przesłanki, tj. czy są/będą Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie
    określonych opłat jest/będzie czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy obsługujące
    te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Choć w wielu
    aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy
    „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Art. 9 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
        zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
      2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
        wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
        przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
      3. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań
        o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    Art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 889):
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
      1. Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do
        żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej
        drogi, są drogami wewnętrznymi.
      2. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg
        wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest
        zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
    Art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:

      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad
        i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
        drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
        podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą
        całość techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do
        ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy
        użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
    Art. 39 ust. 1 i ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      1. Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby
        powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej
        trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
                                          13. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 3, lokalizowanie w
        pasie drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za
        zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji
        administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o
        której mowa w ust. 7, lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a
        lub w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c (...).
    Art. 40 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 11 i ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      1. Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
        utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w
        drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku
        zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
      2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;

      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
        oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
        w pkt 1-3.
      3. Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
      11. Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej,
      właściwy zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
      12. Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22
                                          1  4ust. 2, 2a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
        umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w
                1  4art. 39 ust. 3 lub 3,
      3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie,
        o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39
            1  4ust. 3 lub 3
      - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r.
    poz. 1483):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne,
      których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
      finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    Art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Pobieranie opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt, jest
    działaniem mieszczącym się w zakresie Państwa zadań własnych, a więc daniną o
    charakterze publicznym, która nie stanowi/nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie
    usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami
    prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Zatem pobierane przez Państwa opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą
    jest Wójt, nie podlegają/nie będą podlegały przepisom ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy powinni Państwo udokumentować
    ww. czynności fakturą.
    W odniesieniu do powyższej kwestii, należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może
    wystawić faktury z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Jak rozstrzygnięto powyżej, odpłatne udostępnianie pasa drogowego dróg, których
    zarządcą jest Wójt, jest/będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem skoro czynność ta pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, to nie powinna być dokumentowana fakturą, zgodnie z art. 106b ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Zatem nie powinni Państwo dokumentować fakturą opisanego we wniosku odpłatnego
    udostępniania podmiotom trzecim pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Wójt.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.