Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.773.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
eksport-eksport towarów
incoterms
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa nowych
środków transportu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zaliczka, zadatek, przedpłata,
rata, wkład budowlany lub mieszkaniowy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy
w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów -Obowiązek
podatkowy - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 3),
      - prawidłowe – dla eksportu towarów na warunkach Incoterms CIP (pytanie
        oznaczone we wniosku nr 4),
      - nieprawidłowe – dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na warunkach
        Incoterms EXW (pytania oznaczone we wniosku nr 5),
      - prawidłowe – dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na warunkach
        Incoterms CIP (pytania oznaczone we wniosku nr 6).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego:
      - dla dostaw krajowych towarów na warunkach Incoterms EXW i CIP,
      - dla eksportu towarów na warunkach Incoterms EXW i CIP,
      - dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na warunkach Incoterms EXW i CIP.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 20 listopada 2025 r. (wpływ 20 listopada 2025 r.) oraz
    pismem z 1 grudnia 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski i jest
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność
    gospodarcza polega na produkcji i sprzedaży systemów odwodnień.
    W ramach działalności Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów zarówno na terenie
    Polski, jak i w ramach wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WTD) oraz eksportu.
    Wszystkie dostawy realizowane są na warunkach Incoterms Ex Works (EXW) lub Incoterms
    Carriage and Insurance Paid To (CIP).
    W transakcjach opartych na warunkach EXW, w uzgodnionym przez strony transakcji
    terminie, towar jest pozostawiany do dyspozycji kupującego w magazynie Wnioskodawcy
    mieszczącym się przy jego siedzibie, co oznacza, że w tej dacie kupujący jest zarówno
    uprawniony, jak i jednocześnie zobowiązany do odbioru towaru.
    Wraz z udostępnieniem towaru, sprzedający przenosi na kupującego prawo własności, jak
    również prawo do swobodnego dysponowania towarem, jak również całokształt
    związanych z nim ryzyk, w tym ryzyka przypadkowego uszkodzenia bądź utraty towaru.
    Mając na uwadze zastosowane warunki dostawy EXW prawo do dysponowania towarem,
    jak również przeniesie ryzyk na nabywcę jest przenoszone przez Wnioskodawcę na
    nabywcę w dacie postawienia przez Wnioskodawcę towaru do dyspozycji nabywcy
    niezależnie od tego, czy nabywca bądź działający na jego zlecenie podmiot w umówionym
    dniu faktycznie dokona odbioru towaru z magazynu Wnioskodawcy, czy też takiego
    odbioru z przyczyn od Wnioskodawcy niezależnych nie dokona.
    W transakcjach opartych na warunkach CIP, towar jest przekazywany przez
    Wnioskodawcę zaangażowanemu przez niego przewoźnikowi, który ma dostarczyć towar
    nabywcy/względnie kolejnym przewoźnikom, tak aby finalnie towar został wydany
    nabywcy. Wydanie towaru przez Wnioskodawcę na warunkach CIP pierwszemu

    przewoźnikowi może nastąpić w siedzibie/magazynie Wnioskodawcy, jak również w innym
    uzgodnionym miejscu. Wydając towar przewoźnikowi Wnioskodawca przenosi na
    kupującego całokształt związanych z towarem ryzyk, w tym ryzyka przypadkowego
    uszkodzenia bądź utraty towaru.
    Wnioskodawca zaznacza jednocześnie, że w stosunkach handlowych z kupującymi
    odróżnia udostępnienie towaru, tj. odpowiednio postawienie do dyspozycji bądź wydanie
    towaru przewoźnikowi i wiążące z nimi przeniesienie praw do korzystania z towaru i
    ponoszenia ryzyk związanych z towarem od przeniesienia prawa własności towaru.
    Powyższe znajduje prawne odzwierciedlenie w zapisach wiążących Wnioskodawcę i
    kupującego Ogólnych Warunków Handlowych (OWH), w których zawarto m.in.
    następujące postanowienia:
    „7. Zastrzeżenie własności
      (1) Do momentu pełnej zapłaty wszystkich naszych obecnych i przyszłych należności z
        tytułu umowy sprzedaży i bieżących transakcji handlowych (zabezpieczone
        należności) zastrzegamy sobie prawo własności co do sprzedanych przez nas
        towarów.
      (2) Towary podlegające zastrzeżeniu własności nie mogą być do momentu pełnej
        zapłaty ani zastawiane na rzecz osób trzecich, nie wykorzystywane jako
        zabezpieczenie. Kupujący zobowiązany jest do bezzwłocznego powiadomienia nas,
        jeśli zostanie postawiony wniosek o otwarcie postępowania upadłościowego lub
        jeśli nastąpiły działania osób trzecich (np. zastawy) na towarach do nas należących.
      (3) W przypadku zachowania kupującego niezgodnego z umową, szczególnie w razie
        braku zapłaty należnej ceny zakupu, jesteśmy uprawnieni do tego, aby zgodnie z
        przepisami ustawowymi odstąpić od umowy i/lub żądać zwrotu towarów na
        postawie naszego zastrzeżenia własności”.
    Doprecyzowanie opisu sprawy pismem z 20 listopada 2025 r. oraz pismem z 1 grudnia
    2025 r.
    1. W odpowiedzi na pytanie: W którym momencie następuje przeniesienie na nabywców
      towarów prawo do rozporządzania towarami jak właściciel oraz gdzie, tj. na terytorium
      którego kraju znajduje się towar w momencie przeniesienia tego prawa? Informacji
      proszę udzielić odrębne do:
        a) dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms EXW,
        b) dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms CIP,
        c) eksportu towarów na warunkach Incoterms EXW,
        d) eksportu towarów na warunkach Incoterms CIP,
        e) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach Incoterms EXW,
        f) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach Incoterms CIP?,
    wskazali Państwo:
    Jak wskazano w złożonym wniosku: „w transakcjach opartych na warunkach EXW, w
    uzgodnionym przez strony transakcji terminie, towar jest pozostawiany do dyspozycji
    kupującego w magazynie Wnioskodawcy mieszczącym się przy jego siedzibie, co
    oznacza, że w tej dacie kupujący jest zarówno uprawniony, jak i jednocześnie
    zobowiązany do odbioru towaru. Wraz z udostepnieniem towaru, sprzedający przenosi
    na kupującego prawo własności, jak również prawo do swobodnego dysponowania
    towarem, jak również całokształt związanych z nim ryzyk, w tym ryzyka przypadkowego
    uszkodzenia bądź utraty towaru. Mając na uwadze zastosowane warunki dostawy EXW,
    prawo do dysponowania towarem, jak również przeniesie ryzyk na nabywcę jest
    przenoszone przez Wnioskodawcę na nabywcę w dacie postawienia przez
    Wnioskodawcę towaru do dyspozycji nabywcy niezależnie od tego, czy nabywca bądź

    działający na jego zlecenie podmiot w umówionym dniu faktycznie dokona odbioru
    towaru z magazynu Wnioskodawcy, czy też takiego odbioru z przyczyn od
    Wnioskodawcy niezależnych nie dokona”.
    Szczegółowe odpowiedzi
    Odpowiedź na pytanie nr 1 lit. a) – Wnioskodawca zakłada, że niniejsze pytanie Organu
    odnosi się do przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku pytania nr 1).
    Dla dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms EXW powyższe oznacza, że
    Wnioskodawca przyjmuje, że przeniesienie na nabywców towarów prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w której Wnioskodawca
    udostępnia towar w magazynie do dyspozycji nabywcy [daje mu możliwość jego
    odbioru zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami] niezależnie od tego, czy nabywca bądź
    działający na jego zlecenie podmiot w umówionym dniu faktycznie dokona odbioru
    towaru z magazynu Wnioskodawcy, czy też takiego odbioru z przyczyn od
    Wnioskodawcy niezależnych nie dokona we wskazanej dacie. Powyższe ma miejsce na
    terytorium Polski, tj. precyzując w magazynie Wnioskodawcy mieszczącym się w
    miejscu jego siedziby.
    Odpowiedź na pytanie nr 1 lit. c) – Wnioskodawca zakłada, że niniejsze pytanie Organu
    odnosi się do przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku pytania nr 3).
    Dla dostawy eksportowej towarów na warunkach Incoterms EXW powyższe oznacza, że
    Wnioskodawca przyjmuje, że przeniesienie na nabywców towarów prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w której Wnioskodawca
    udostępnia towar w magazynie do dyspozycji nabywcy [daje mu możliwość jego
    odbioru zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami] niezależnie od tego, czy nabywca bądź
    działający na jego zlecenie podmiot w umówionym dniu faktycznie dokona odbioru
    towaru z magazynu Wnioskodawcy, czy też takiego odbioru z przyczyn od
    Wnioskodawcy niezależnych nie dokona we wskazanej dacie. Powyższe ma miejsce na
    terytorium Polski, tj. precyzując w magazynie Wnioskodawcy mieszczącym się w
    miejscu jego siedziby.
    Odpowiedź na pytanie nr 1 lit. e) – Wnioskodawca zakłada, że niniejsze pytanie Organu
    odnosi się do przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku pytania nr 5).
    Dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach Incoterms EXW
    powyższe oznacza, że Wnioskodawca przyjmuje, że przeniesienie na nabywców
    towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w której
    Wnioskodawca udostępnia towar w magazynie do dyspozycji nabywcy [daje mu
    możliwość jego odbioru zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami] niezależnie od tego, czy
    nabywca bądź działający na jego zlecenie podmiot w umówionym dniu faktycznie
    dokona odbioru towaru z magazynu Wnioskodawcy, czy też takiego odbioru z przyczyn
    od Wnioskodawcy niezależnych nie dokona we wskazanej dacie. Powyższe ma miejsce
    na terytorium Polski, tj. precyzując w magazynie Wnioskodawcy mieszczącym się w
    miejscu jego siedziby.
    Odpowiedź dotycząca dostaw na warunkach Incoterms CIP
    W złożonym wniosku Wnioskodawca zawarł m.in. następującą informację: „w
    transakcjach opartych na warunkach CIP towar jest przekazywany przez Wnioskodawcę
    zaangażowanemu przez niego przewoźnikowi, który ma dostarczyć towar nabywcy
    /względnie kolejnym przewoźnikom, tak aby finalnie towar został wydany nabywcy.
    Wydanie towaru przez Wnioskodawcę na warunkach CIP pierwszemu przewoźnikowi
    może nastąpić w siedzibie/magazynie Wnioskodawcy, jak również w innym
    uzgodnionym miejscu. Wydając towar przewoźnikowi Wnioskodawca przenosi na
    kupującego całokształt związanych z towarem ryzyk, w tym ryzyka przypadkowego
    uszkodzenia bądź utraty towaru”.

    Odpowiedź na pytanie nr 1 lit. b) – Wnioskodawca zakłada, że niniejsze pytanie Organu
    odnosi się do przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku pytania nr 2).
    Dla dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms CIP powyższe oznacza, że
    Wnioskodawca przyjmuje, że przeniesienie na nabywców towarów prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w której Wnioskodawca
    przekazuje towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie przewoźnikowi w
    uzgodnionym miejscu. Może to być miejsce siedziby Wnioskodawcy (jego magazyn)
    bądź wybrane inne miejsce, przy czym z uwagi na to, że przedstawiony stan faktyczny i
    zadane pytanie dotyczy dostaw krajowych, to inne wybrane miejsce dla tego przypadku
    zawsze znajduje się na terytorium Polski.
    Odpowiedź na pytanie nr 1 lit. d) – Wnioskodawca zakłada, że niniejsze pytanie Organu
    odnosi się do przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku pytania nr 4).
    Dla dostawy eksportowej towarów na warunkach Incoterms CIP powyższe oznacza, że
    Wnioskodawca przyjmuje, że przeniesienie na nabywców towarów prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w której Wnioskodawca
    przekazuje towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie przewoźnikowi w
    uzgodnionym miejscu. Może to być miejsce siedziby Wnioskodawcy (jego magazyn)
    bądź wybrane inne miejsce, przy czym, z uwagi na to, że mowa o wydaniu pierwszemu
    przewoźnikowi, to niezależenie od tego, że mamy do czynienia z eksportem towarów,
    to w działalności Wnioskodawcy to inne wybrane miejsce dla tego przypadku również
    zawsze znajduje się na terytorium Polski.
    Odpowiedź na pytanie nr 1 lit. f) – Wnioskodawca zakłada, że niniejsze pytanie Organu
    odnosi się do przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku pytania nr 6).
    Dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach Incoterms CIP
    powyższe oznacza, że Wnioskodawca przyjmuje, że przeniesienie na nabywców
    towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w której
    Wnioskodawca przekazuje towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie
    przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu. Może to być miejsce siedziby Wnioskodawcy
    (jego magazyn) bądź wybrane inne miejsce, przy czym, z uwagi na to, że mowa o
    wydaniu pierwszemu przewoźnikowi, to niezależenie od tego, że mamy do czynienia z
    wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, to w działalności Wnioskodawcy to inne
    wybrane miejsce dla tego przypadku również zawsze znajduje się na terytorium Polski.
    2. W odpowiedzi na pytanie: Czy w odniesieniu do dostaw krajowych oraz eksportu
      towarów otrzymują Państwo przed dokonaniem dostawy towaru całość lub część
      zapłaty (np. przedpłatę, zaliczkę)?,
      wskazali Państwo:
    W związku z dokonywaniem dostaw krajowych oraz eksportu towarów występują
    zarówno przypadki:
    a) w których Wnioskodawca nie otrzymuje płatności zaliczkowych, tj. w których całość
      należności za dokonane już dostawy płatna jest po realizacji sprzedaży, jak i sytuacje
    b) w których Wnioskodawca przed dokonaniem dostawy otrzymuje część bądź całość
      należności, tj. w których otrzymuje zaliczki, przedpłaty na poczet przyszłej dostawy,
      skonkretyzowanej w zakresie takich m.in. elementów jak: jej przedmiot, tj. rodzaju
      towaru, jego ilość, oparte na Incoterms warunki dostawy.
    Uwzględniając powyższe Wnioskodawca dla pytań 1, 2, 3, i 4 przedstawiając własne
    stanowisko w sprawie przyjął, że dla tych sytuacji, jeśli przed dokonaniem dostawy
    rozumianej jako przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel
    następuje wpływ całości lub części zapłaty, obowiązek podatkowy w VAT powstaje w
    dacie otrzymania zaliczki. Powyższe w części zawierającej uzasadnienie własnego
    stanowiska w sprawie Wnioskodawca formułował następująco: „Jednak zgodnie z art.

    19a ust. 8 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstanie wcześniej, jeżeli przed
    dokonaniem dostawy sprzedający otrzyma całość lub część zapłaty (obowiązek
    powstaje w stosunku do zapłaconej kwoty)”.
    Na potrzeby niniejszego wniosku Wnioskodawca precyzuje, że jego intencją jest przede
    wszystkim uzyskanie stanowiska Organu w zakresie wykładni art. 19a ust. 1 ustawy o
    VAT w kontekście momentu powstania obowiązku podatkowego w sytuacjach, w
    których przed dokonaniem dostawy nie następuje wpływ pełnej kwoty zapłaty.
    3. W odpowiedzi na pytanie: Czy w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów wystawiają Państwo fakturę przed 15. dniem miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów?
    Co do zasady, w podstawowym schemacie działania Wnioskodawca wystawia faktury
    VAT dokumentujące wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów przed 15 dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów.
    W działalności Wnioskodawcy, z uwagi na skalę prowadzonej działalności i możliwość
    wystąpienia błędów czy omyłek, incydentalnie zdarzają się sytuacje, w których faktura
    dokumentująca wewnątrzwspólnotową dostawę towarów zostaje przez Spółkę
    wystawiona później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    dokonano dostawy.
    Odnosząc się do tych ostatnich sytuacji, przedstawiając własne stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stwierdził, że obowiązek podatkowy w VAT: „ ... powstaje z chwilą
    wystawienia faktury, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dokonano dostawy”.
    Pytania
      1. Czy w przypadku dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms EXW
        obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje w momencie postawienia towaru do
        dyspozycji nabywcy w umówionym magazynie Wnioskodawcy, niezależnie od tego,
        czy będący przedmiotem transakcji towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej
        dacie odebrany?
      2. Czy w przypadku dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms CIP obowiązek
        podatkowy w podatku VAT powstaje z chwilą wydania przez Wnioskodawcę towaru
        pierwszemu przewoźnikowi – zaangażowanemu przez Wnioskodawcę?
      3. Czy w przypadku eksportu towarów na warunkach Incoterms EXW obowiązek
        podatkowy w podatku VAT powstaje w momencie postawienia towaru do dyspozycji
        nabywcy w umówionym magazynie Wnioskodawcy, niezależnie od tego, czy będący
        przedmiotem transakcji towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej dacie
        odebrany?
      4. Czy w przypadku eksportu towarów na warunkach Incoterms CIP obowiązek
        podatkowy w podatku VAT powstaje z chwilą wydania przez Wnioskodawcę towaru
        pierwszemu przewoźnikowi – zaangażowanemu przez Wnioskodawcę?
      5. Czy w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach
        Incoterms EXW obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje z chwilą wystawienia
        faktury, nie później jednak niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
        którym dokonano dostawy, przy czym jako moment dokonania dostawy należy
        uznać postawienie towaru do dyspozycji nabywcy w umówionym magazynie
        Wnioskodawcy, niezależnie od tego, czy będący przedmiotem transakcji towar
        faktycznie zostanie przez nabywcę w tej dacie odebrany?
      6. Czy w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach
        Incoterms CIP obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje z chwilą wystawienia
        faktury, nie później jednak niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w

        którym dokonano dostawy, przy czym za moment dokonania dostawy należy uznać
        wydanie przez Wnioskodawcę towaru pierwszemu przewoźnikowi –
        zaangażowanemu przez Wnioskodawcę?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem:
    Stanowisko 1 – dostawa krajowa na warunkach Incoterms EXW.
    Obowiązek podatkowy w podatku VAT w przypadku dostawy krajowej na warunkach
    Incoterms EXW powstaje w momencie postawienia towaru do dyspozycji nabywcy w
    umówionym magazynie Wnioskodawcy, niezależnie od tego, czy będący przedmiotem
    transakcji towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej dacie odebrany.
    Jednak obowiązek podatkowy powstanie wcześniej, jeżeli przed dokonaniem dostawy
    sprzedający otrzyma całość lub część zapłaty (obowiązek powstaje w stosunku do
    zapłaconej kwoty).
    Stanowisko 2 – dostawa krajowa na warunkach Incoterms CIP.
    Obowiązek podatkowy w podatku VAT w przypadku dostawy krajowej na warunkach
    Incoterms CIP powstaje z chwilą wydania przez Wnioskodawcę towaru pierwszemu
    przewoźnikowi.
    Jednak obowiązek podatkowy powstanie wcześniej, jeżeli przed dokonaniem dostawy
    sprzedający otrzyma całość lub część zapłaty (obowiązek powstaje w stosunku do
    zapłaconej kwoty).
    Stanowisko 3 – eksport na warunkach Incoterms EXW.
    Obowiązek podatkowy w podatku VAT w przypadku eksportu na warunkach Incoterms
    EXW powstaje w momencie postawienia towaru do dyspozycji nabywcy w umówionym
    magazynie Wnioskodawcy, niezależnie od tego, czy będącym przedmiotem transakcji
    towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej dacie odebrany.
    Jednak obowiązek podatkowy powstanie wcześniej, jeżeli przed dokonaniem dostawy
    sprzedający otrzyma całość lub część zapłaty (obowiązek powstaje w stosunku do
    zapłaconej kwoty).
    Stanowisko 4 – eksport na warunkach Incoterms CIP.
    Obowiązek podatkowy w podatku VAT w przypadku eksportu na warunkach Incoterms CIP
    powstaje z chwilą wydania przez Wnioskodawcę towaru pierwszemu przewoźnikowi.
    Jednak obowiązek podatkowy powstanie wcześniej, jeżeli przed dokonaniem dostawy
    sprzedający otrzyma całość lub część zapłaty (obowiązek powstaje w stosunku do
    zapłaconej kwoty).
    Stanowisko 5 – WDT na warunkach Incoterms EXW.
    Obowiązek podatkowy w podatku VAT w przypadku WDT na warunkach Incoterms EXW
    powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, przy czym jako moment
    dokonania dostawy należy uznać postawienie towaru do dyspozycji nabywcy w
    umówionym magazynie Wnioskodawcy, niezależnie od tego, czy będącym przedmiotem
    transakcji towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej dacie odebrany.
    Stanowisko 6 – WDT na warunkach Incoterms CIP.
    Obowiązek podatkowy w podatku VAT w przypadku WDT na warunkach Incoterms CIP
    powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, przy czym za moment
    dokonania dostawy należy uznać wydanie przez Wnioskodawcę towaru pierwszemu
    przewoźnikowi.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, przez eksport towarów należy rozumieć dostawę
    towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza
    terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego
    nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz
    turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów
    prywatnych, jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony
    przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Z kolei zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Przepis ten formułuje zasadę ogólną,
    zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą faktycznego dokonania dostawy,
    co oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Powołany przepis znajduje zastosowanie dla dostaw krajowych
    oraz dostaw realizowanych w ramach eksportu.
    Jednocześnie art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, stanowi, że jeżeli przed dokonaniem dostawy
    towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Powyższe znajdzie
    zastosowanie w przypadku krajowych dostaw towarów oraz eksportu towarów, a więc
    rodzajów dostaw, co do których moment powstania obowiązku podatkowego normowany
    jest przez przepis art. 19a ustawy o VAT.
    Z kolei zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później
    jednak niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.
    Przyjęcie szczególnego sposobu uregulowania momentu powstania obowiązku
    podatkowego w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów sprawia, że w tym
    przypadku zastosowania nie znajdzie art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, a tym samym
    obowiązek podatkowy nie powstanie w przypadku otrzymania płatności przed
    wystawieniem faktury lub w przypadku nie wystawienia faktury przed upływem 15 dni od
    końca miesiąca, w którym dokonano dostawy.
    Niezależnie jednak od rodzaju dostawy (krajowa, eksport, WDT), precyzyjne określenie
    chwili, kiedy następuje faktyczne wykonanie dostawy, a więc przeniesienie na odbiorcę
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, jest kluczowe dla prawidłowego
    ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego. Co do zasady przyjmuje się, że
    powyższe następuje w dacie przejścia na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z
    towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Stanowisko takie
    Dyrektor KIS wyraził przykładowo w interpretacji z 24 kwietnia 2018 r. (0112-KDIL1
    -3.4012.130.2018.1.KB), w której wskazano:
    „(...) z wydaniem towaru przez sprzedawcę łączy się istotny skutek dokonania sprzedaży
    towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z
    towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Chwilą decydującą o
    przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka
    przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest – co do zasady – wydanie towaru.
    Dokonanie dostawy, o której mowa w art. 19a ust. 1 ustawy, oznacza zatem faktyczne
    zrealizowanie dostawy. Jeżeli strony oznaczyły inną chwilę niż wydanie towaru dla
    przejścia korzyści i ciężarów, to w razie wątpliwości przyjmuje się, że ta sama chwila
    dotyczy przejścia ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru.

    (...) Przenosząc to na grunt przepisów o podatku od towarów i usług należy stwierdzić,
    że generalnie moment dokonania dostawy towarów czyli przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy odpowiada
    momentowi »wydania towarów«, o którym mowa w art. 544 Kodeksu cywilnego”.
    Z przedstawionej interpretacji wynika zatem, że dostawa w rozumieniu VAT następuje w
    dacie przejścia na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka
    przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru, przez co do zasady wiąże się z momentem
    wydania towaru, niemniej, możliwe jest ustalenie przez strony innego terminu przejścia
    korzyści i ciężarów związanych z towarem, wówczas, należałoby uznać, że to ten moment
    (a nie moment wydania) decyduje o dacie dostawy – powstania obowiązku podatkowego
    w VAT.
    Analiza znaczenia pojęcia „przeniesienia prawa do rozporządzania jak właściciel” była
    również przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    Przykładowo, w wyroku z dnia 8 lutego 1990 r. (sygn. C-320/88), TSUE stwierdził, że dla
    uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy
    dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Zgodnie
    z wyrokiem TSUE pojęcie „dostawa towarów” nie odnosi się do przeniesienia własności
    zgodnie z procedurami określonymi w stosownych przepisach krajowych, ale obejmuje
    każde przeniesienie majątku rzeczowego przez jedną stronę, która upoważnia drugą
    stronę do rozporządzenia tym majątkiem, tak jak gdyby była ona ich właścicielem.
    Nawiązując do powyższego, poza ogólnymi regulacjami prawnymi, powszechnie
    stosowanym w obrocie gospodarczym sposobem określania przez strony transakcji
    momentu przeniesienia ryzyka utraty towarów jest stosowanie reguł INCOTERMS. Reguły
    te nie wyznaczają bezpośrednio obowiązku podatkowego VAT, ponieważ przepisy ustawy
    o VAT nie odwołują się w swojej treści do warunków INCOTERMS. W praktyce warunki
    INCOTERMS określają precyzyjnie między innymi moment przejścia ryzyka przypadkowej
    utraty towarów, co bezpośrednio przekłada się na ustalenie momentu dokonania
    dostawy. Reguły INCOTERMS mogą być zatem pomocne przy wyznaczeniu momentu
    wydania towaru i przeniesienia rzeczywistego władztwa nad nim, a wiec ustalenia
    momentu, w którym dochodzi do przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak
    właściciel.
    Reguły INCOTERMS ustalają podział kosztów, ryzyka oraz obowiązków pomiędzy
    sprzedającym i kupującym, a związanych z dostawą towaru. W każdym bowiem kontrakcie
    handlowym niezbędne jest ustalenie, która ze stron tego kontraktu – kupujący czy
    sprzedający – zajmie się organizacją transportu towaru, poniesie jego koszty, a także
    ryzyko z nim związane. Aby uniknąć każdorazowego uzgadniania szczegółów kontraktu w
    powołanym zakresie można, dla ułatwienia, posłużyć się typowymi, ujednoliconymi w skali
    międzynarodowej klauzulami kontraktowymi, czyli np. INCOTERMS. Ułatwiają one i
    przyspieszają zawieranie umów oraz dają większą gwarancję prawidłowości obrotu
    handlowego niż indywidualnie ustalone warunki dostaw.
    W przedmiotowym stanie faktycznym, Wnioskodawca w transakcjach handlowych z
    kontrahentami stosuje dwie reguły Incoterms: EXW oraz CIP.
    Zastosowanie reguły EXW (Ex Works – z zakładu) oznacza, że: „sprzedający dostarcza
    towary do dyspozycji kupującego (na przykład w fabryce lub magazynie), przy czym
    miejsce dostarczenia nie musi być terenem sprzedającego. Zaleca się jednak, aby strony
    jak najdokładniej określiły konkretny punkt w obrębie wyznaczonego miejsca dostawy.
    Aby dostawa w tej regule miała miejsce, sprzedający nie musi załadowywać towarów na
    żaden odbierający pojazd ani nie musi odprawiać towarów w eksporcie, o ile taka
    odprawa ma zastosowanie”. (za: https://www.biznes.gov.pl/pl /portal/00622)
    Również na podstawie powyższej definicji warunków EXW można wnioskować, że samo
    wydanie towarów nie jest warunkiem niezbędnym do przeniesienia praw i ciężarów
    dotyczących zbywanych towarów, a zatem dostawa, zgodnie z tymi warunkami następuje

    już wówczas, gdy w umówionym terminie towar zostanie przez sprzedającego postawiony
    do dyspozycji nabywcy, niezależnie od tego, czy zostanie w tym terminie zostanie przez
    kupującego odebrany.
    Końcowym potwierdzeniem prawidłowości takiego stanowiska jest następująca teza
    zawarta w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z 23 czerwca 2021 r., sygn. akt I
    FSK 139/21:
    „Reguła exw – ex works oznacza, że to kupujący posiada pełną gestię transportową;
    organizuje transport, ponosi jego koszty oraz ryzyko na całej trasie dostawy;
    sprzedający stawia towar do dyspozycji kupującego w punkcie wydania; sprzedający nie
    ma obowiązku odprawy celnej eksportowej i załadunku towaru na środek transportu.
    W przypadku dostaw dokonywanych na warunkach tej reguły sprzedający jest
    zobowiązany jedynie do postawienia towaru na terenie zakładu do dyspozycji nabywcy.
    Nabywca (lub podmiot działający na jego zlecenie) odbiera towar z miejsca jego
    wydania przez sprzedającego i przejmuje odpowiedzialność za towar. W konsekwencji,
    gestia transportowa oraz wszelkie formalności związane z odprawą spoczywają na
    kupującym”.
    Reguła CIP Carriage and Insurance Paid To (przewóz i ubezpieczenie opłacone do) –
    oznacza natomiast, że: „sprzedający dostarcza towary i przenosi ryzyko na kupującego
    przez przekazanie ich przewoźnikowi zaangażowanemu przez sprzedającego lub przez
    dostawę towarów. Sprzedający przekazuje przewoźnikowi fizyczne posiadanie towarów w
    sposób i w miejscu odpowiednim dla użytego środka transportu. Sprzedający – inaczej niż
    w regule CPT – musi zawrzeć umowę ubezpieczenia od ryzyka utraty lub uszkodzenia
    towarów przez kupującego, od punktu dostawy do co najmniej punktu przeznaczenia”.
    (za: https://www.biznes.gov.pl/pl/portal/00622)
    Podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
    zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku
    podatkowego.
    Zatem w przedmiotowym stanie faktycznym konieczne staje się ustalenie momentu
    dokonania dostawy w przypadku zastosowania warunków INCOTERMS: EXW i CIP, aby
    prawidłowo określić moment powstania obowiązku podatkowego odpowiednio w
    przypadku dostawy krajowej, eksportu towarów oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów (WDT).
    Ad 1. Dostawa krajowa na zasadach Incoterms EXW.
    W przypadku realizacji dostaw na warunkach Incoterms EXW (Ex Works), Wnioskodawca
    (sprzedający) udostępnia towar do dyspozycji kupującego we wskazanym przez
    sprzedającego punkcie wydania (magazynie Wnioskodawcy), w uzgodnionym terminie.
    Wnioskodawca nie ponosi ryzyka i kosztów załadunku. Kupujący organizuje transport i
    ponosi koszty oraz ryzyko dostawy. W tym zatem momencie, jak wyżej wykazano,
    następuje przeniesienie na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz
    ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Jest to więc dla celów VAT moment
    dokonania dostawy. Zatem zgodnie z art. 19a ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,
    dostawa jest dokonana z momentem wydania towaru z magazynu i w tym właśnie
    momencie powstaje obowiązek podatkowy.
    Jednak zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstanie wcześniej,
    jeżeli przed dokonaniem dostawy sprzedający otrzyma całość lub część zapłaty
    (obowiązek powstaje w stosunku do zapłaconej kwoty).
    Ad 2. Dostawa krajowa na zasadach Incoterms CIP.
    Reguła CIP (Carriage and Insurance Paid to) oznacza „przewóz i ubezpieczenie opłacone
    do” określonego miejsca przeznaczenia. Wnioskodawca (sprzedający) dostarcza towar do
    przewoźnika lub innej osoby wyznaczonej przez sprzedającego w uzgodnionym miejscu i
    zawiera umowę przewozu oraz opłaca koszty przewozu niezbędne do dostarczenia

    towaru do wymienionego miejsca przeznaczenia. Zgodnie z regułą CIP, Wnioskodawca
    (sprzedający) ponosi wszelkie ryzyko do chwili przekazania towaru pierwszemu
    przewoźnikowi, z którym zawarł umowę, a kupujący ponosi wszelkie ryzyko od chwili
    przekazania towaru przez sprzedającego pierwszemu przewoźnikowi.
    Zatem na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, za moment dokonania dostawy należy
    uznać moment przekazania towaru pierwszemu przewoźnikowi. W konsekwencji, na
    podstawie art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, moment przekazania towaru pierwszemu
    przewoźnikowi stanowi również moment powstania obowiązku podatkowego.
    Jednak zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstanie wcześniej,
    jeżeli przed dokonaniem dostawy sprzedający otrzyma całość lub część zapłaty
    (obowiązek powstaje w stosunku do zapłaconej kwoty).
    Potwierdzenie takiego stanowiska można znaleźć w interpretacji Dyrektora KIS z 30 maja
    2019 r. (0113-KDIPT1-2.4012.111.2019.2.PRP), gdzie organ jednoznacznie wskazał, że w
    przypadku stosowania reguły Incoterms CIP dzień dokonania dostawy odpowiada dacie
    wydania towaru przewoźnikowi.
    Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji z dnia 6 września 2014 r. Izby
    Skarbowej w Poznaniu (ILPP4/443-57/14-4/BA), w której organ stwierdził: „W przypadku
    dostawy na warunkach INCOTERMS 2010 CIP, w celu określenia momentu powstania
    obowiązku podatkowego Wnioskodawca powinien przyjąć, że datą dokonania dostawy jest
    /będzie moment wydania towaru przewoźnikowi, tj. obowiązek podatkowy powstaje
    /powstanie z chwilą wydania towaru przewoźnikowi w przypadku dostawy krajowej i
    eksportu towarów”.
    Ad 3. Eksport na zasadach Incoterms EXW.
    W przypadku eksportu w oparciu o warunki EXW (Ex Works), Wnioskodawca (sprzedający),
    identycznie jak w przypadku dostawy krajowej, udostępnia towar do dyspozycji
    kupującego w uzgodnionym przez strony miejscu. Wnioskodawca nie jest zobowiązany ani
    do przeprowadzenia odprawy celnej, ani nie ponosi ryzyka i kosztów załadunku. Kupujący
    organizuje transport i ponosi koszty oraz ryzyko dostawy, przejmując prawo do
    dysponowania towarami jak właściciel. Podobnie zatem jak w przypadku dostawy krajowej
    na warunkach EXW, także w eksporcie towarów na warunkach EXW dokonanie dostawy
    następuje z chwilą postawienia przez Wnioskodawcę towaru do dyspozycji nabywcy.
    Zatem zgodnie z art. 19a ust. w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jest to jednocześnie
    moment powstania obowiązku podatkowego w VAT.
    Jednak zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstanie wcześniej,
    jeżeli przed dokonaniem dostawy sprzedający otrzyma całość lub część zapłaty
    (obowiązek powstaje w stosunku do zapłaconej kwoty).
    Regulacje w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w eksporcie towarów
    są więc tożsame z regulacjami dotyczącymi dostawy krajowej.
    Ad 4. Eksport na zasadach Incoterms CIP.
    W przypadku dokonywania dostaw w eksporcie w oparciu o warunki Incoterms CIP,
    identycznie jak w przypadku dostaw krajowych, Wnioskodawca (sprzedający) ponosi
    wszelkie ryzyko do chwili przekazania towaru pierwszemu przewoźnikowi, z którym zawarł
    umowę, a kupujący ponosi wszelkie ryzyko od chwili przekazania towaru przez
    sprzedającego pierwszemu przewoźnikowi. Z tym również momentem na kupującego
    przechodzi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel. Zatem na podstawie art. 7
    ust. 1 ustawy o VAT, za moment dokonania dostawy należy uznać moment przekazania
    towaru pierwszemu przewoźnikowi. W konsekwencji, na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy
    o VAT, moment przekazania towaru pierwszemu przewoźnikowi stanowi również moment
    powstania obowiązki podatkowego. Jednak zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT,
    obowiązek podatkowy powstanie wcześniej, jeżeli przed dokonaniem dostawy sprzedający
    otrzyma całość lub część zapłaty (obowiązek powstaje w stosunku do zapłaconej kwoty).

    W interpretacji indywidualnej z dnia 6 września 2014 r. Izby Skarbowej w Poznaniu (ILPP4
    /443 -57/14-4/BA), organ podatkowy stwierdził: „W przypadku dostawy na warunkach
    INCOTERMS 2010 CIP, w celu określenia momentu powstania obowiązku podatkowego
    Wnioskodawca powinien przyjąć, że datą dokonania dostawy jest/będzie moment
    wydania towaru przewoźnikowi, tj. obowiązek podatkowy powstaje/powstanie z chwilą
    wydania towaru przewoźnikowi w przypadku dostawy krajowej i eksportu towarów”.
    Ad 5. WDT na zasadach Incoterms EXW.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika,
    nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    tej dostawy. Zatem w przypadku dokonywania przez Wnioskodawcę
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, choć zgodnie z warunkami EXW dostawa
    następuje z chwilą postawienia towaru do dyspozycji kupującego, obowiązek podatkowy
    powstaje według szczególnych zasad określonych w powołanym wyżej art. 20 ust. 1
    ustawy o VAT. Co do zasady zatem obowiązek podatkowy powstanie w momencie
    wystawienia faktury przez sprzedającego. Jeżeli faktura nie zostałaby wystawiona,
    obowiązek podatkowy powstanie 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    dokonano tej dostawy, a więc 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    Wnioskodawca postawił towar do dyspozycji nabywcy.
    Jednocześnie w odniesieniu do WDT, ustawodawca nie określił powstania obowiązku
    podatkowego w momencie otrzymania całości lub części zapłaty.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 7 marca 2025 r. (0112-KDIL1-3.4012.11.2025.1.MR)
    Dyrektor KIS wskazał:
    „Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek podatkowy z tytułu WDT
    powstaje zasadniczo z chwilą wystawienia faktury albo 15 dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, jeżeli do tej daty nie została
    wystawiona faktura. Zatem, w sytuacji gdy faktura dokumentująca
    wewnątrzwspólnotową transakcję zostanie wystawiona przed dokonaniem dostawy
    towarów, to wystawienie tej faktury spowoduje powstanie obowiązku podatkowego z
    tytułu WDT.
    Jednocześnie wskazać należy, że ustawodawca odstąpił od określenia momentu
    powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania całości lub części zapłaty przed
    dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Przepisy dotyczące obowiązku
    podatkowego w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów nie opisują przypadku
    otrzymania całości lub części ceny, tzw. zaliczki/przedpłaty. Tym samym otrzymanie
    zapłaty w trybie zaliczkowym, jak i otrzymanie całości zapłaty przed dokonaniem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, nie rodzi obowiązku podatkowego”.
    Ad 6. WDT na zasadach Incoterms CIP.
    Podobnie jak w przypadku WDT na warunkach EXW, również w przypadku WDT na
    warunkach CIP, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT z
    chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. Co do zasady zatem obowiązek
    podatkowy powstanie w momencie wystawienia faktury przez Wnioskodawcę
    (sprzedającego). Dopiero jeżeli faktura nie zostałaby wystawiona, obowiązek podatkowy
    powstanie 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy,
    a więc biorąc pod uwagę argumentację powołaną wyżej – 15 dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym sprzedający przekazał towar pierwszemu przewoźnikowi.
    W interpretacji z dnia 6 września 2014 r. Izby Skarbowej w Poznaniu (ILPP4/443-57/14-4
    /BA), organ stwierdził:
    „W przypadku dostawy na warunkach INCOTERMS 2010 CIP, w celu określenia
    momentu powstania obowiązku podatkowego Wnioskodawca powinien przyjąć, że (...)

    w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje
    /powstanie z chwilą wystawienia faktury przez Spółkę, nie później jednak niż 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano/dokona się tej dostawy –
    zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1 ustawy”.
    Jednocześnie w odniesieniu do WDT, ustawodawca nie określił powstania obowiązku
    podatkowego w momencie otrzymania całości lub części zapłaty.
    Znajduje to potwierdzenie w wyżej przywołanej interpretacji indywidualnej z dnia 7 marca
    2025 r. (0112-KDIL1-3.4012.11.2025.1.MR).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie momentu powstania
    obowiązku podatkowego jest:
      - prawidłowe – dla dostaw krajowych towarów na warunkach Incoterms EXW i CIP
        (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2),
      - nieprawidłowe – dla eksportu towarów na warunkach Incoterms EXW (pytanie
        oznaczone we wniosku nr 3),
      - prawidłowe – dla eksportu towarów na warunkach Incoterms CIP (pytanie
        oznaczone we wniosku nr 4),
      - nieprawidłowe – dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na warunkach
        Incoterms EXW (pytanie oznaczone we wniosku nr 5),
      - prawidłowe – dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na warunkach
        Incoterms CIP (pytanie oznaczone we wniosku nr 6).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” , podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 2 pkt 2 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim – rozumie się przez
    to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
    określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu
    Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i
    Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn.
    zm.).
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:

    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
    przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Z kolei na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego –
    rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
    Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego – rozumie się
    przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego.
    W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności,
    które dają nabywcy prawo do postępowania z nimi jak właściciel. Chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym.
    Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Wskazać również należy, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując
    wyrażenie „dostawa towarów”, akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w
    oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa
    własności. W orzeczeniu C-320/88 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że
    dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy
    dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju.
    Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania

    towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje
    możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z
    przeniesieniem własności. Odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów – rozumie się przez to
    dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium
    Unii Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
      zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
      innych środków transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek
    przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie
    czynności (dostawy) towar opuszcza terytorium kraju w celu dostarczenia go do kraju
    trzeciego, przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo do
    rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten ziszcza się poprzez
    przeniesienie własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter formalny i wiąże się z
    udokumentowanym i legalnym wywozem towarów poza terytorium kraju.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
    Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
    rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
    art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem
    ust. 2-8.
    Zatem dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi
    zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel).
    Ponadto należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania
    transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot
    prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Na mocy art. 19a ust. 1 ustawy:

    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług.
    Wskazana powyżej regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.), według którego:
    Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się
    wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
    Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy:
    Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
    część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
    mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub
    lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania
    w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
    1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób,
      o którym mowa w ust. 1b;
    2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z powyższego przepisu wynika, że w sytuacji, gdy przed dokonaniem dostawy towaru
    podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej
    otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Natomiast, stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy:
    W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.
    Z powołanego przepisu wynika, że dokonanie dostawy w ramach wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów rozpoczyna bieg szczególnego rodzaju terminu wyznaczającego
    moment powstania obowiązku podatkowego. Termin ten kończy bieg w 15. dniu miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. Do czasu upływu 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, wystawienie faktury
    dokumentującej dostawę skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w momencie jej
    wystawienia. Natomiast w przypadku gdy do 15. dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dokonano dostawy, faktura nie jest wystawiona, obowiązek
    podatkowy powstaje niezależnie od daty wystawienia faktury w 15. dniu miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.
    Z treści wniosku wynika, że w ramach działalności dokonują Państwo dostaw towarów
    zarówno na terenie Polski, jak i w ramach wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
    (WTD) oraz eksportu. Wszystkie dostawy realizowane są na warunkach Incoterms Ex
    Works (EXW) lub Incoterms Carriage and Insurance Paid To (CIP).
    W transakcjach opartych na warunkach EXW, w uzgodnionym przez strony transakcji
    terminie, towar jest pozostawiany do dyspozycji kupującego w Państwa magazynie
    mieszczącym się przy Państwa siedzibie, co oznacza, że w tej dacie kupujący jest zarówno
    uprawniony, jak i jednocześnie zobowiązany do odbioru towaru. Wraz z udostepnieniem
    towaru, przenoszą Państwo na kupującego prawo własności, jak również prawo do
    swobodnego dysponowania towarem, jak również całokształt związanych z nim ryzyk, w
    tym ryzyka przypadkowego uszkodzenia bądź utraty towaru. Mając na uwadze

    zastosowane warunki dostawy EXW prawo do dysponowania towarem, jak również ryzyko
    związane z towarem jest przenoszone przez Państwa na nabywcę w dacie postawienia
    przez Państwa towaru do dyspozycji nabywcy niezależnie od tego, czy nabywca bądź
    działający na jego zlecenie podmiot w umówionym dniu faktycznie dokona odbioru
    towaru z Państwa magazynu, czy też takiego odbioru z przyczyn od Państwa niezależnych
    nie dokona.
    W transakcjach opartych na warunkach CIP, towar jest przekazywany zaangażowanemu
    przez Państwa przewoźnikowi, który ma dostarczyć towar nabywcy/względnie kolejnym
    przewoźnikom, tak aby finalnie towar został wydany nabywcy. Wydanie towaru przez
    Państwa na warunkach CIP pierwszemu przewoźnikowi może nastąpić w Państwa siedzibie
    /magazynie, jak również w innym uzgodnionym miejscu. Wydając towar przewoźnikowi
    przenoszą Państwo na kupującego całokształt związanych z towarem ryzyk, w tym ryzyka
    przypadkowego uszkodzenia bądź utraty towaru.
    W stosunkach handlowych z kupującymi odróżniają Państwo udostępnienie towaru, tj.
    odpowiednio postawienie do dyspozycji bądź wydanie towaru przewoźnikowi i wiążące z
    nimi przeniesienie praw do korzystania z towaru i ponoszenia ryzyk związanych z
    towarem od przeniesienia prawa własności towaru. Powyższe znajduje prawne
    odzwierciedlenie w zapisach wiążących Państwa i kupującego Ogólnych Warunkach
    Handlowych (OWH).
    Dla dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms EXW przeniesienie na nabywców
    towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w której
    udostępniają Państwo towar w magazynie do dyspozycji nabywcy (dają mu Państwo
    możliwość jego odbioru zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami) niezależnie od tego, czy
    nabywca bądź działający na jego zlecenie podmiot w umówionym dniu faktycznie dokona
    odbioru towaru z Państwa magazynu, czy też takiego odbioru z przyczyn od Państwa
    niezależnych nie dokona we wskazanej dacie. Powyższe ma miejsce na terytorium Polski.
    Dla dostawy eksportowej towarów na warunkach Incoterms EXW przeniesienie na
    nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie,
    w której udostępniają Państwo towar w magazynie do dyspozycji nabywcy (dają mu
    Państwo możliwość jego odbioru zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami) niezależnie od
    tego, czy nabywca bądź działający na jego zlecenie podmiot w umówionym dniu faktycznie
    dokona odbioru towaru z Państwa magazynu, czy też takiego odbioru z przyczyn od
    Państwa niezależnych nie dokona we wskazanej dacie. Powyższe ma miejsce na
    terytorium Polski.
    Dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach Incoterms EXW
    przeniesienie na nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    następuje w dacie, w której udostępniają Państwo towar w magazynie do dyspozycji
    nabywcy (dają mu Państwo możliwość jego odbioru zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami)
    niezależnie od tego, czy nabywca bądź działający na jego zlecenie podmiot w umówionym
    dniu faktycznie dokona odbioru towaru z Państwa magazynu, czy też takiego odbioru z
    przyczyn od Państwa niezależnych nie dokona we wskazanej dacie. Powyższe ma miejsce
    na terytorium Polski.
    Dla dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms CIP przeniesienie na nabywców
    towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w której
    przekazują Państwo towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie przewoźnikowi w
    uzgodnionym miejscu na terytorium Polski.
    Dla dostawy eksportowej towarów na warunkach Incoterms CIP przeniesienie na
    nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie,
    w której przekazują Państwo towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie
    przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu na terytorium Polski.
    Dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach Incoterms CIP
    przeniesienie na nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel

    następuje w dacie, w której przekazują towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie
    przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu na terytorium Polski.
    W związku z dokonywaniem dostaw krajowych oraz eksportu towarów występują zarówno
    przypadki:
      a) w których nie otrzymują Państwo płatności zaliczkowych, tj. w których całość
        należności za dokonane już dostawy płatna jest po realizacji sprzedaży, jak i sytuacje
      b) w których przed dokonaniem dostawy otrzymują Państwo część bądź całość
        należności, tj. w których otrzymuje zaliczki, przedpłaty na poczet przyszłej dostawy,
        skonkretyzowanej w zakresie takich m.in. elementów jak: jej przedmiot, tj. rodzaju
        towaru, jego ilość, oparte na Incoterms warunki dostawy.
    Co do zasady, w podstawowym schemacie działania wystawiają Państwo faktury VAT
    dokumentujące wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów przed 15 dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów. Z uwagi na skalę prowadzonej działalności i możliwość wystąpienia błędów czy
    omyłek, incydentalnie zdarzają się sytuacje, w których faktura dokumentująca
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów zostaje przez Państwa wystawiona później niż
    15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania momentu powstania
    obowiązku podatkowego dla dostaw krajowych towarów na warunkach Incoterms EXW i
    CIP (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości ponownie należy wskazać, że z konstrukcji podatku
    od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego, tj. stosownie do powołanego art. 19a ust.
    1 ustawy – z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi. Zatem, co do
    zasady, moment dokonania dostawy towarów /wykonania usługi jest jednoznaczny z
    momentem powstania obowiązku podatkowego.
    Należy również zauważyć, że z wydaniem towaru przez dostawcę łączy się istotny skutek
    dokonania sprzedaży towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i
    ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru.
    Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz
    ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest – co do zasady – wydanie towaru.
    Zatem, dokonanie dostawy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy, oznacza faktyczne
    zrealizowanie dostawy. Jeżeli strony oznaczyły inną chwilę, niż wydanie towaru dla
    przejścia korzyści i ciężarów, to w razie wątpliwości przyjmuje się, że ta sama chwila
    dotyczy przejścia ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru.
    Należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego, dokonanie czynności
    następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których
    przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji postanowienia umów
    cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną w postaci zastrzeżenia
    przeniesienia prawa własności do czasu zaistnienia danego zdarzenia, w sytuacji gdy
    towar został już wydany pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku
    podatkowego i mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia
    wątpliwości.
    Jednocześnie należy wskazać, że reguły INCOTERMS (International Commercial Terms), tj.
    zbiór międzynarodowych reguł, określających warunki sprzedaży, których stosowanie jest
    szeroko przyjęte na całym świecie, ustalają podział kosztów, ryzyka oraz obowiązków
    pomiędzy sprzedającym i kupującym, a związanych z dostawą towaru w handlu
    międzynarodowym. W każdym bowiem kontrakcie handlowym niezbędne jest ustalenie,
    która ze stron tego kontraktu – kupujący czy sprzedający – zajmie się organizacją
    transportu towaru, poniesie jego koszty, a także ryzyko z nim związane. Aby uniknąć

    każdorazowego uzgadniania szczegółów kontraktu w powołanym zakresie można, dla
    ułatwienia, posłużyć się typowymi, ujednoliconymi w skali międzynarodowej klauzulami
    kontraktowymi, czyli np. INCOTERMS. Ułatwiają one i przyspieszają zawieranie umów oraz
    dają większą gwarancję prawidłowości obrotu handlowego niż indywidualnie ustalone
    warunki dostaw. W znaczący sposób redukują nieporozumienia wynikające z braku
    precyzyjnej znajomości praktyk handlowych oraz określają odpowiedzialność każdej ze
    stron w sposób prosty, bezpieczny i zrozumiały. Zatem reguły INCOTERMS opisują
    czynności, koszty i ryzyko związane z dostawą towaru od sprzedających do kupujących.
    Wskazali Państwo, że w przypadku:
      - dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms EXW przeniesienie na nabywców
        towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w
        której udostępniają Państwo towar w magazynie do dyspozycji nabywcy,
      - dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms CIP przeniesienie na nabywców
        towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w dacie, w
        której przekazują Państwo towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie
        przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu.
    Ponadto, jak wskazano powyżej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres. Jednakże, w sytuacji, gdy przed dokonaniem
    dostawy towaru podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Podsumowując:
    1. W przypadku realizowanej przez Państwa dostawy krajowej towarów na warunkach
      Incoterms EXW obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje w momencie
      postawienia towaru do dyspozycji nabywcy w umówionym magazynie, niezależnie od
      tego, czy będący przedmiotem transakcji towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej
      dacie odebrany. Jeżeli przed dokonaniem dostawy krajowej towarów otrzymali
      Państwo całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej
      otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    2. W przypadku realizowanej przez Państwa dostawy krajowej towarów na warunkach
      Incoterms CIP obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje z chwilą wydania przez
      Państwa towaru pierwszemu przewoźnikowi – zaangażowanemu przez Państwa. Jeżeli
      przed dokonaniem dostawy krajowej towarów otrzymali Państwo całość lub część
      zapłaty, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do
      otrzymanej kwoty.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2
    jest prawidłowe
    Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania, mementu powstania obowiązku
    podatkowego dla eksportu towarów na warunkach Incoterms EXW (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 3)
    Wskazali Państwo, że dla dostawy eksportowej towarów na warunkach Incoterms EXW
    przeniesienie na nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    następuje w dacie, w której udostępniają Państwo towar w magazynie do dyspozycji
    nabywcy (dają mu Państwo możliwość jego odbioru zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami)
    niezależnie od tego, czy nabywca bądź działający na jego zlecenie podmiot w umówionym
    dniu faktycznie dokona odbioru towaru z Państwa magazynu, czy też takiego odbioru z
    przyczyn od Państwa niezależnych nie dokona we wskazanej dacie.
    W odniesieniu do eksportu towarów obowiązek podatkowy powstaje – zgodnie z art. 19a
    ust. 1 ustawy – z chwilą dokonania dostawy.

    Podkreślić jednak należy, że w sytuacji, gdy w efekcie danej czynności nie nastąpi
    rzeczywiste przemieszczenie towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej
    – nie zostaną zachowane warunki wskazane w art. 2 pkt 8 ustawy – wyczerpujące
    znamiona eksportu towarów.
    W konsekwencji, dostawa towarów dokonywana na rzecz podmiotu spoza Unii
    Europejskiej, nie może być uznana za eksport towarów, w sytuacji gdy nie wystąpiła jedna
    z konstytutywnych przesłanek rozpoznania tej czynności, tj. wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że przepis art. 2 pkt 8 ustawy, definiujący
    eksport towarów nie wskazuje w jakim terminie od chwili przekazania prawa do
    rozporządzania towarami na nabywcę musi nastąpić wywóz towarów, ale w omawianym
    przepisie jest mowa o „wywozie towarów” poza terytorium Unii Europejskiej, zatem zanim
    nie dojdzie do dokonania tej czynności u Państwa nie występuje eksport towarów. Należy
    wskazać, że samo przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na
    nabywcę spoza UE na terytorium kraju (bez wywozu towaru) nie daje Państwu
    uprawnienia do wykazania jej jako eksport towarów.
    Mając powyższe na uwadze, jeśli dokonanej dostawie nie będzie towarzyszyło
    przemieszczenie towarów poza terytorium Unii Europejskiej, powinni Państwo tą sprzedaż
    uznać za transakcję krajową.
    W tym miejscu należy wskazać, że stanowisko organu potwierdza wyrok NSA z dnia 5
    kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 640/10, w którym sąd stwierdził, że cyt. „(...) w sytuacji gdy
    dostawie towarów nie towarzyszy od razu jego wywóz za granicę w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub eksportu, prawidłowo podatnik – nie
    dysponując stosownymi dokumentami wywozu – rozpoznaje u siebie dostawę krajową”.
    W dalszej części wyroku, NSA wskazał, że cyt. „(...) w sytuacji gdy pomiędzy sprzedażą
    kontrahentowi zagranicznemu a wysłaniem towaru za granicę, w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub eksportu, mija jakiś czas, w którym podatnik
    magazynuje (przechowuje) towar nabyty przez zagranicznego kontrahenta – przysługuje
    mu prawo do korekty wykazanej pierwotnie z tego tytułu dostawy krajowej (podatku
    krajowego) i do zastosowania – na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 1 i ust. 12a
    lub art. 41 ust. 4 i 5 w zw. z ust. 9 ustawy z 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) – stawki 0% z tytułu udokumentowanego wywozu towaru z
    kraju – w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – lub z Unii Europejskiej – w
    ramach eksportu towarów”.
    W konsekwencji, w przypadku realizowanego przez Państwa eksportu towarów na
    warunkach Incoterms EXW obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje w momencie
    postawienia towaru do dyspozycji nabywcy w umówionym magazynie pod warunkiem
    wywiezienia go poza terytorium Unii Europejskiej. Natomiast w sytuacji, gdy towar będący
    przedmiotem eksportu nie zostanie wywieziony poza terytorium Unii Europejskiej, powinni
    Państwo rozpoznać tą transakcję jako dostawę krajową. Jeżeli przed dokonaniem
    eksportu towarów otrzymali Państwo całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3,
    zgodnie z którym „obowiązek podatkowy w podatku VAT w przypadku eksportu na
    warunkach Incoterms EXW powstaje w momencie postawienia towaru do dyspozycji
    nabywcy w umówionym magazynie Wnioskodawcy, niezależnie od tego, czy będącym
    przedmiotem transakcji towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej dacie odebrany”,
    oceniając całościowo – jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania, momentu powstania obowiązku
    podatkowego w przypadku eksportu towarów na warunkach Incoterms CIP (pytanie
    oznaczone we wniosku nr 4).

    Wskazali Państwo, że dla dostawy eksportowej towarów na warunkach Incoterms CIP
    przeniesienie na nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    następuje w dacie, w której przekazują Państwo towar pierwszemu zaangażowanemu
    przez siebie przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu na terytorium Polski.
    Zatem, w przypadku eksportu towarów na warunkach Incoterms CIP obowiązek
    podatkowy w podatku VAT powstaje z chwilą wydania przez Państwa towaru pierwszemu
    zaangażowanemu przez siebie przewoźnikowi. Jeżeli przed dokonaniem eksportu
    towarów otrzymali Państwo całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, momentu powstania obowiązku
    podatkowego w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na
    warunkach Incoterms EXW (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).
    Jak wskazano powyżej, przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek
    podatkowy – zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1 ustawy – powstaje z chwilą wystawienia
    faktury, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    dokonano dostawy, rozumianej jako ekonomiczne przeniesienie władztwa nad towarami.
    Zatem, w przypadku, gdy wystawili Państwo fakturę przed 15 dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, natomiast w
    przypadku, gdy faktura zostaje wystawiona z opóźnieniem, tj. po 15 dniu miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów, obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy powstaje 15
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.
    Z wniosku wynika, że dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach
    Incoterms EXW przeniesienie na nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel następuje w dacie, w której udostępniają Państwo towar w magazynie do
    dyspozycji nabywcy (dają mu Państwo możliwość jego odbioru zgodnie z wcześniejszymi
    ustaleniami) niezależnie od tego, czy nabywca bądź działający na jego zlecenie podmiot w
    umówionym dniu faktycznie dokona odbioru towaru z Państwa magazynu, czy też takiego
    odbioru z przyczyn od Państwa niezależnych nie dokona we wskazanej dacie. Zatem,
    dostawa towarów w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów na warunkach Incoterms
    EXW następuje w chwili udostępnia przez Państwo towaru w Państwa magazynie.
    Ponadto, wskazali Państwo, że co do zasady, wystawiają Państwo faktury VAT
    dokumentujące wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów przed 15 dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów, jednakże incydentalnie zdarzają się sytuacje, w których faktura dokumentująca
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów zostaje przez Państwa wystawiona później niż
    15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.
    Zatem, w przypadku, gdy wystawili Państwo fakturę przed 15 dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów na warunkach Incoterms EXW, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury, natomiast w przypadku, gdy faktura zostaje wystawiona z
    opóźnieniem, tj. po 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, obowiązek podatkowy z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
    w którym dokonano dostawy (rozumianej jako datę postawienia towaru do dyspozycji
    nabywcy w umówionym magazynie), pod warunkiem, że towar będący przedmiotem WDT
    zostanie wywieziony z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju. Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji, gdy w wyniku dostawy towar
    będący przedmiotem WDT nie zostanie wywieziony z terytorium kraju na terytorium

    państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, powinni Państwo rozpoznać tą
    dostawę jako transakcję krajową.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5,
    zgodnie z którym „obowiązek podatkowy w podatku VAT w przypadku WDT na warunkach
    Incoterms EXW powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, przy czym jako
    moment dokonania dostawy należy uznać postawienie towaru do dyspozycji nabywcy w
    umówionym magazynie Wnioskodawcy, niezależnie od tego, czy będącym przedmiotem
    transakcji towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej dacie odebrany”, oceniając
    całościowo – jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również momentu powstania obowiązku podatkowego dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach Incoterms CIP (pytanie
    oznaczone we wniosku nr 6).
    Wskazali Państwo, że dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na warunkach
    Incoterms CIP przeniesienie na nabywców towarów prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel następuje w dacie, w której przekazują towar pierwszemu zaangażowanemu
    przez siebie przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu. Zatem, dostawa towarów w
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów na warunkach Incoterms CIP następuje w
    dacie, w której przekazują Państwo towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie
    przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu.
    Wskazali Państwo równie, że wystawiają Państwo faktury VAT dokumentujące
    wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów przed 15 dniem miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, jednakże
    incydentalnie zdarzają się sytuacje, w których faktura dokumentująca
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów zostaje przez Państwa wystawiona później niż
    15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.
    W konsekwencji, w przypadku, gdy wystawili Państwo fakturę przed 15 dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów na warunkach Incoterms CIP, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury, natomiast w przypadku, gdy faktura zostaje wystawiona z
    opóźnieniem, tj. po 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy (rozumianej jako datę,
    w której przekazują Państwo towar pierwszemu zaangażowanemu przez siebie
    przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu).
    Tym samy, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
    Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,

    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „ PPSA” ).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.