Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.553.2025.1.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-15
Teza: Prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%
dla dostaw dokonywanych na podstawie posiadanych
dokumentów wskazanych w Wariantach od 1 do 6.
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja transakcji
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla
    dostaw dokonywanych na podstawie posiadanych dokumentów wskazanych w
    Wariantach od 1 do 6.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) jest spółką posiadającą siedzibę oraz
    zarejestrowaną dla celów VAT w Polsce. Spółka jest także zarejestrowana na potrzeby
    transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (jako podatnik VAT-UE). Wnioskodawca
    wchodzi w skład grupy X - globalnego przedsiębiorstwa z branży opakowaniowej. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka specjalizuje się w produkcji w
    dwóch technologiach. Klientami Wnioskodawcy są międzynarodowe koncerny, głównie z
    branży spożywczej.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej: UE), zarejestrowanymi do
    celów rozliczania podatku od wartości dodanej, którzy posiadają właściwy i ważny numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w innym niż Polska kraju
    członkowskim UE (dalej: Kontrahenci). Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw
    towarów (dalej: WDT), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT do wspomnianych
    Kontrahentów. Towary mogą być transportowane zarówno do Kontrahenta będącego ich
    odbiorcą, jak również do odbiorców ostatecznych (w przypadku dalszych dostaw tych
    towarów przez Kontrahenta, tzn. dostaw łańcuchowych). W każdym z opisanych
    przypadków miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich
    przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa
    członkowskiego UE. Spółka traktuje opisane powyżej dostawy jako WDT, o których mowa
    w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT i jako takie wykazuje je w deklaracjach podatkowych (pliku
    JPK_V7M oraz informacji podsumowującej) ze stawką VAT 0%.
    Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie
    gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone
    do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż terytorium Polski.
    Spółka każdorazowo gromadzi/będzie gromadzić następujące dokumenty:
      1. kopie faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby),
      2. specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru).
    Równocześnie, Spółka pragnie wskazać, iż mogą wystąpić sytuacje, w których omawiana
    specyfikacja nie będzie stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie elementem faktury
    VAT wystawionej na rzecz Kontrahenta. W każdym przypadku (tzn. czy to w ramach samej
    faktury czy też w formie załącznika do faktury będącego integralnym elementem samej
    faktury) specyfikacja będzie zawierać dane niezbędne do ustalenia jakie towary były
    przedmiotem dostawy.
    W tym względzie, co do zasady Spółka jest/będzie w posiadaniu odpowiednich
    dokumentów potwierdzających rozpoczęcie wysyłki na terenie Polski i dostarczenia tych
    towarów do innego kraju UE, jakkolwiek przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację
    jest ocena czy posiadana dokumentacja opisana szczegółowo w ramach poniższych
    wariantów jest/będzie z perspektywy przepisów ustawy o VAT wystarczająca, aby uznać, iż
    spełniony został warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę

    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę na potrzeby realizowanych transakcji WDT,
    może się różnić w zależności od specyfiki dostawy (organizacji transportu) oraz
    indywidualnych ustaleń z poszczególnymi Kontrahentami. Niemniej jednak obejmuje
    /będzie ona obejmować następujące warianty dokumentacyjne:
    Wariant 1 - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury, specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku oraz
      - wystawionych przez przewoźnika dokumentów przewozowych (np. w formie listów
        przewozowych CMR) podpisanych przez nabywcę, które w sposób jednoznaczny
        potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów na teren innego państwa
        członkowskiego UE,
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu dokumentów magazynowych, które mogą
        być podpisane przez pracownika Spółki wydającego towar przewoźnikowi oraz
        kierowcę odbierającego towar (dalej: Dokumenty magazynowe), a także jednego
        bądź kilku dokumentów handlowych towarzyszących dostawie zawierających
        specyfikację towarów będących przedmiotem transportu (dalej łącznie: Dokumenty
        handlowe).
    Wariant 2 - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - potwierdzenia z elektronicznej platformy (portalu) śledzenia przesyłek przewoźnika,
        gdzie można sprawdzić ich kierunek i status, w formie dokumentu PDF bądź w
        postaci zapisanego zrzutu ekranu, potwierdzającego dostarczenie towaru do
        miejsca w innym niż Polska kraju UE;
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Wariant 3 - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - oświadczenia Kontrahenta podpisanego przez upoważnioną przez Kontrahenta osobę
        o odbiorze przez niego (lub przez ostatecznego odbiorcę w przypadku dostaw
        łańcuchowych) dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych
        umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw (np. numer faktury czy też
        numer dokumentu dotyczącego zamówienia bądź innego Dokumentu handlowego
        towarzyszącego dostawie). Oświadczenie to może mieć formę osobnego
        dokumentu bądź też zostanie naniesione ręcznie w postaci adnotacji na kopii
        faktury potwierdzającej dokonaną dostawę lub kopii Dokumentu handlowego
        towarzyszącego dostawie. Spółka zaznacza, że mogą się pojawić przypadki, w
        których opisane w niniejszym punkcie oświadczenia będzie otrzymywała wyłącznie
        drogą elektroniczną w postaci skanów dokumentów;
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Wariant 4 - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - otrzymanego drogą elektroniczną w formie wiadomości mailowej potwierdzenia
        odbioru towarów objętych poszczególnymi fakturami wystawionymi przez Spółkę

        na rzecz Kontrahenta, gdzie osoba upoważniona przez Kontrahenta przesyła Spółce
        (korzystając z oficjalnego konta poczty elektronicznej Kontrahenta) informację
        potwierdzającą, że dane towary (ze wskazaniem danych umożliwiających
        identyfikację poszczególnych dostaw np. numer faktury czy też numer dokumentu
        dotyczącego zamówienia bądź innego Dokumentu handlowego towarzyszącego
        dostawie) zostały otrzymane przez Kontrahenta lub przez ostatecznego odbiorcę (w
        przypadku transakcji łańcuchowych) w innym niż Polska kraju UE;
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Wariant 5 - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - potwierdzenia otrzymania zapłaty za dostawy udokumentowane wskazaną fakturą.
        Spółka zaznacza, że często płatności za dostawy zrealizowane w danym okresie są
        dokonywane przez Kontrahentów w sposób zbiorczy jednym przelewem, który
        obejmuje kilka zamówień i w takich przypadkach może się zdarzyć, że numer
        faktury nie jest wymieniany w tytule przelewu natomiast Spółka jest w stanie w
        sposób jednoznaczny powiązać dany przelew z konkretnymi dostawami, które miały
        miejsce na rzecz określonego Kontrahenta;
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Wariant 6 - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie - zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to
        okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego
        miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w
        przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20
        dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie,
        uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje,
        w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego
        zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie);
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Pytania
      1. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w
        Wariancie 1 powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42
        ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
      2. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 2
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

      3. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 3
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
      4. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 4
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
      5. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 5
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
      6. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 6
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
      1. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 1
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
      2. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 2
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
      3. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 3
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
      4. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 4
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
      5. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 5
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
      6. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie 6
        powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art.
        42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
      1. Uwagi ogólne
    1.1. Pakiet
    W celu usprawnienia funkcjonowania wspólnego systemu VAT w zakresie transakcji
    transgranicznych, UE opracowała pakiet zmian nazywanych zbiorczo, na które składają się
    obecnie następujące akty prawne:
      - Dyrektywa VAT 2006/112/WE (dalej: Dyrektywa) zmieniona Dyrektywą Rady (UE) 2018
        /1910 z 4 grudnia 2018 r. w odniesieniu do harmonizacji i uproszczenia niektórych
        przepisów w systemie podatku od wartości dodanej dotyczących opodatkowania
        handlu między państwami członkowskimi (Dz. Urz. L Nr 311 z 7.12.2018 – której
        termin implementacji to 1 stycznia 2020 r., jednakże w Polsce nastąpiło to dopiero z
        dniem 1 lipca 2020 r.;
      - Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
        ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie

        wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Rozporządzenie),
        zmienione rozporządzeniem 2018/1912 poprzez wprowadzenie art. 45a, który
        ustanawia katalog dokumentów, które mogą stanowić podstawę wzruszalnego
        domniemania, że towary (będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej)
        zostały wysłane lub przetransportowane z Polski do miejsca przeznaczenia
        znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, co
        związane jest z prawem do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT. Rozporządzenie
        zostało w całości zaimplementowane i jest bezpośrednio stosowane w polskim
        porządku prawnym od 1 stycznia 2020 r. Wprowadza ono m.in. domniemanie, że
        WDT zostało dokonane w wypadku, gdy podatnik posiadać będzie wskazane w nim
        expressis verbis dokumenty.
    Zgodnie z treścią art. 45a Rozporządzenia:
    Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
    domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
    członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na
    terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest
        w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),
        wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami,
        o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które
        zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem,
        od sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
        (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
          lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na
          rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia
          towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub
          imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce
          przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer
          identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej
          towary na rzecz nabywcy; oraz
        (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
          mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
          niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
          pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
          pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których
          mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały
          wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
          sprzedawcy i od nabywcy.
    Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt (i), do
    dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 45a ust. 3 tego Rozporządzenia:
    Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
    transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
        list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
        faktura od przewoźnika towarów;

      b) następujące dokumenty:
        (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
          dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport
          towarów;
        (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
          notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
          przeznaczenia;
        (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
          członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
          państwie członkowskim.
    W świetle powyższego, zdaniem Spółki, od 1 stycznia 2020 r., gromadząc dowody
    potwierdzające dokonanie WDT i uprawniające do zastosowania stawki 0% VAT, jest ona
    uprawniona do bezpośredniego zastosowania opisanych wyżej regulacji rozporządzenia
    282/2011. Przy czym zgodnie z art. 45a ust. 1 rozporządzenia 282/2011, Spółka powinna
    posiadać co najmniej dwa dowody wymienione w ust. 3 lit. a) lub jeden dowód
    wymieniony w ust. 3 lit. a oraz jeden dowód w ust. 3 lit. b.
    Niemniej, brak posiadania dokumentacji, o której mowa w Rozporządzeniu, nie powoduje
    automatycznie, że podatnik nie jest uprawniony do zastosowania stawki 0% dla transakcji
    WDT.
    Spełnione bowiem mogą być stosowne warunki dokumentacyjne zgodnie z przepisami
    polskiej ustawy o VAT.
    Zatem, w ocenie Spółki, sposoby udokumentowania dostarczenia towarów w ramach WDT
    opisane w Wariantach 1-6 (w celu opodatkowania tych dostaw stawką 0% VAT), nie stoją
    więc w sprzeczności z Rozporządzeniem. Zawarte bowiem w Rozporządzeniu regulacje
    dotyczące dokumentacji WDT ustanawiają jedynie domniemanie, zgodnie z którym w
    przypadku zgromadzenia określonej dokumentacji uważa się, że doszło do
    przemieszczenia towarów między państwami członkowskimi, co wiąże się z prawem do
    zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT. Wspomniane domniemanie nie wyłącza
    jednak możliwości zastosowania stawki 0% VAT dla transakcji WDT na podstawie
    dokumentów gromadzonych przez Spółkę, które są zgodne z ustawą o VAT.
    Powyższe stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w m.in.:
      - objaśnieniach podatkowych z 17 grudnia 2020 r. w sprawie dokumentowania
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dla celów podatku od towarów i usług,
        gdzie wskazano, że: „Niespełnienie przez podatnika warunków domniemania
        wprowadzonych w art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 nie oznacza
        jednocześnie, że zostanie on pozbawiony możliwości zastosowania stawki 0% z
        tytułu dokonanej WDT. W takiej sytuacji podatnik, będzie musiał udowodnić
        zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT (art. 42 ust. 3-5 i 11), że
        warunek zastosowania stawki 0% polegający na tym, aby towary zostały
        dostarczone do nabywcy w innym państwie członkowskim, został przez niego
        spełniony. Innymi słowy, jeżeli podatnik nie spełni warunków określonych w art. 45a
        ust. 1 lit. a) lub b) Rozporządzenia 282/2011 i domniemanie nie znajdzie
        zastosowania, sytuacja podatnika pozostaje taka sama jak przed wejściem w życie
        art. 45a Rozporządzenia 282/2011”;
      - uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej wdrażającej postanowienia Dyrektywy
        (ustawa z 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
        prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji
        podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. z 2020 r.
        poz. 1106): „Niespełnienie warunków domniemania nie oznacza automatycznie, że
        stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji na dostawcy ciąży
        obowiązek udowodnienia w inny sposób, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że

        warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione. Inaczej mówiąc, jeśli
        domniemanie nie ma zastosowania, sytuacja pozostaje taka sama, jak obecnie”;
      - treści wyjaśnień do tzw. pakietu, które zostały opublikowane przez Dyrekcję
        Generalną Komisji Europejskiej ds. opodatkowania i Unii Celnej (DG TAXUD) (dostęp
        28.03.2024 r.: https://taxation-customs.ec.europa.eu/commission-guidelines_pl): „
        Państwa członkowskie mają obowiązek stosowania art. 45a rozporządzenia
        wykonawczego. Oznacza to, że jeżeli warunki określone w tym przepisie są
        spełnione, dostawca będzie mógł skorzystać z odpowiedniego domniemania.
        Państwa członkowskie mają również możliwość określenia w swoich krajowych
        przepisach w dziedzinie VAT innych domniemań dotyczących dowodu transportu,
        które mogą pozostawiać więcej swobody niż domniemanie przewidziane w art. 45a
        RW. W takim przypadku dostawca mógłby skorzystać z domniemań określonych w
        art. 45a RW lub domniemań w krajowych przepisach dotyczących VAT, o ile
        spełnione są odpowiednie warunki. W tym względzie istniejące krajowe przepisy
        dotyczące VAT, w których określono warunki dotyczące dowodu transportu dające
        więcej swobody niż warunki przewidziane w art. 45a RW, mogą być nadal stosowane
        ”;
      - w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych, przykładowo w interpretacji
        indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z 29 kwietnia
        2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.50.2020.1.PJ, w której organ stwierdził m.in.: „(...)
        Jednocześnie niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie
        oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
        sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z
        dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0%
        zostały spełnione. (...)”
    1.2. Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla WDT
    Spółka wskazuje, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0%
    stawki VAT. Niemniej jednak, art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje warunki, które muszą
    zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% stawki podatku, tj.:
    "(...)
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
        członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
        podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować
    powinno stawką podatkową 0%, która –wbrew stanowisku Organów -w ramach WDT nie
    jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową".
    Mając na uwadze powyższe, dostawy wewnątrzwspólnotowe powinny być więc co do
    zasady opodatkowane stawką 0% VAT, a nie stawką krajową.
    Jak zostało podniesione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zarówno
    warunek wskazany w pkt 1 zacytowanego powyżej przepisu, jak i warunek wskazany w pkt

    3, zostaną w ocenie Spółki spełnione. Spółka dokonuje/będzie dokonywać bowiem dostaw
    na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo członkowskie, a
    także jest ona zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia, czy Spółce
    przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw
    jest warunek posiadania przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały przez
    Spółkę wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego
    państwa członkowskiego (stosownie do treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
    1.3. Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na
    terytorium innego kraju członkowskiego w świetle ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:
      - dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
        wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku, gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi);
      - specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku;
    jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.
    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku, gdy
    dokumenty te nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
    dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, mogą być również inne
    dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      - korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
      - dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
      - dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
        charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
        przypadku – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
      - dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, iż konstrukcja przytoczonego powyżej przepisu
    wskazuje, że wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter
    otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz
    podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust.
    11 ustawy o VAT dokumentami.
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu
    udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami.
    Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: NSA), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu
    sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że
    przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej
    w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz.
    749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może
    przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA
    wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT nie mają
    charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie

    dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź
    posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi
    dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.
    W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.”
    Powyższe podejście zostało również potwierdzone w następujących interpretacjach
    indywidualnych wydanych przez DKIS:
      - w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.874.2021.2.KT, w której DKIS wskazał, że: „Zatem mając na uwadze
        powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego
        należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej
        dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik
        posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 VATU,
        uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 VATU. Dla
        udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w
        formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § – ustawy - Ordynacja podatkowa,
        zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do
        wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem" [Analogiczne stanowisko
        zostało przedstawione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
        interpretacji indywidualnej z 23 lutego 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.718.2020.2.
        JS];
      - w interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.31.2019.2.WH, w której DKIS wskazał, że: „Zasadniczą kwestią w niniejszej
        sprawie jest to, aby posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty jednoznacznie
        świadczyły o tym, że towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z
        terytorium kraju i dostarczone nabywcy na terytorium innego państwa
        członkowskiego. Przy czym, jak wskazano powyżej, dokumenty wskazane w art. 42
        ust. 3 ustawy stanowią podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających
        dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego
        państwa członkowskiego, które w przypadku, gdy nie potwierdzają jednoznacznie
        dostarczenia towarów do nabywcy, mogą być uzupełnione dodatkowymi
        dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie jest wymagane łączne
        posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych
        przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie
        nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego".
    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi wprost w tym przepisie), które łącznie,
    jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż
    Polska państwa członkowskiego.
      2. Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę
    Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka
    każdorazowo posiada/będzie posiadać kopie faktur oraz specyfikacje poszczególnych

    sztuk ładunku (zawarte w fakturze lub stanowiące osobny dokument, tzn. załącznik do
    faktury). Spółka gromadzi/będzie gromadzić również listy przewozowe, potwierdzające
    wywóz towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Niemniej mogą wystąpić
    sytuacje, w których Spółka nie posiada/nie będzie posiadała podstawowych dokumentów.
    W takich przypadkach Spółka jednak posiada/będzie posiadała dodatkową dokumentację,
    o której mowa w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, która w jej ocenie jednoznacznie
    potwierdza dokonanie dostawy towarów – dokumentacja ta opisana została szczegółowo
    w ramach Wariantów 1-6.
    Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października
    2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione wprost w
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody mieszczące się w dyspozycji w art. 42 ust.
    11 ustawy o VAT), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do
    nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Wobec tego, zdaniem Spółki, brak dokumentu przewozowego, o którym mowa w art. 42
    ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT,
    jeżeli będzie ona dysponowała dodatkową dokumentacją, o której mowa w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT, łącznie i jednoznacznie potwierdzającą dostawę towarów do Kontrahenta
    na terytorium innego państwa członkowskiego.
      a) Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie 1
    Oprócz kopii faktur oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, Spółka posiada
    /będzie posiadała dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (np. w formie
    międzynarodowych listów przewozowych CMR) i potwierdzające dostarczenie towarów z
    terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz ich
    odbiór na terenie tego państwa przez osobę upoważnioną przez Kontrahenta lub przez
    odbiorcę ostatecznego (w przypadku transakcji łańcuchowych).
    Dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych oraz jednego
    bądź kliku Dokumentów handlowych.
    W ocenie Spółki, przedmiotowa dokumentacja jest wystarczająca dla zastosowania 0%
    stawki VAT w odniesieniu do dostaw towarów, dla których została zgromadzona oraz nie
    wymaga uzupełnienia o dokumenty określone w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
      b) Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie 2
    W Wariancie 2 Spółka dysponuje/będzie dysponowała kopią faktury VAT ze specyfikacją
    sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument) oraz
    potwierdzeniem z elektronicznej platformy (portalu) śledzenia przesyłek przewoźnika,
    gdzie można sprawdzić ich kierunek i status, w formie dokumentu PDF bądź w postaci
    zapisanego zrzutu ekranu, potwierdzającego dostarczenie towaru do miejsca w innym niż
    Polska kraju UE.
    Dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych oraz jednego
    bądź kilku Dokumentów handlowych.
    W ocenie Spółki informację o doręczeniu danej przesyłki przez przewoźnika zawartą w
    wewnętrznym systemie przewoźnika (do której Spółka ma dostęp) można uznać za
    pewnego rodzaju oświadczenie mające postać elektroniczną i stanowiącą
    zautomatyzowanie informacji zamieszczonej w systemie przewoźnika, które
    jednoznacznie potwierdza, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do nabywcy
    (Kontrahenta) oraz w ocenie Spółki, spełnia tym samym przesłanki dokumentu, o którym
    mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

    W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że informacje z elektronicznej platformy
    przewoźnika, gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki oraz jej status, w tym datę
    doręczenia potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i)
    wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa
    członkowskiego.
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych
    interpretacjach podatkowych, przykładowo w:
      - interpretacji indywidualnej DKIS z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.676.2024.1, w której zostało wskazane, że: „Odnosząc się do Państwa
        wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku
        z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów
        zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż
        Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji
        numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w
        Wariantach A-H) w postaci: (...) E. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych
        sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn.
        załącznik do faktury) oraz informacji z wewnętrznego systemu spedytora
        (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę
        doręczenia, stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy
        wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie
        potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą
        upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
        ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”
      - Interpretacji indywidualnej DKIS z 13 grudnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.594.2024.1.GK, w której organ wskazał: „W przedmiotowej sprawie Spółka
        będzie w posiadaniu: w Wariancie III: (i) faktury (lub jej kopii) zawierającej
        specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) wydruku informacji o trasie
        przesyłki z portalu internetowego firmy kurierskiej (umożliwiającego jej „śledzenie”),
        gdzie potwierdzenie to będzie zawierało datę, godzinę i miejsce dostarczenia
        towaru do odbiorcy; (...). Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz
        okoliczności sprawy należy stwierdzić, że posiadane przez Spółkę dokumenty we
        wskazanym Wariancie (...) III (...) IV stanowią/będą stanowić dowody dokonania
        dostawy wewnątrzwspólnotowej, które łącznie potwierdzają/ będą potwierdzały
        dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
        towarów do Kontrahenta na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju i tym samym (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust.
        1 ustawy) upoważniają/będą upoważniały Wnioskodawcę do zastosowania stawki
        podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw
        towarów.”
      - interpretacji indywidualnej DKIS z 26 listopada 2020 r. sygn. 0112 KDIL1-
        3.4012.403.2020.1.JK, w której organ wskazał: „W stanie prawnym obowiązującym
        od dnia 1 lipca 2020 r., dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o
        których mowa w Wariancie III i w Wariancie IV, są/powinny być, w świetle art. 42
        ustawy, opodatkowane 0% stawką podatku VAT. Zatem stanowisko Wnioskodawcy
        w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.”
    Autor wniosku w wariancie IV wskazał, że Spółka dysponuje/będzie dysponować kopią
    faktury zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych sztuk załadunku,
    oraz dokumentem/dokumentami potwierdzającymi doręczenie towaru udostępnianym
    przez daną firmę kurierską, zgodnie z poniżej opisanymi możliwymi scenariuszami:

      (i) elektronicznym dokumentem w formacie pliku XML potwierdzającym nadanie
        przesyłki o indywidualnym numerze (plik będzie przechowywany w formie
        elektronicznej w systemie informatycznym używanym przez Spółkę) oraz (ii)
        oświadczeniem firmy kurierskiej o dostarczeniu towaru do odbiorcy (ze
        wskazaniem daty doręczenia); albo
      (ii) elektronicznym dokumentem w formacie pliku XML potwierdzającym nadanie
        przesyłki o indywidualnym numerze (plik będzie przechowywany w formie
        elektronicznej w systemie informatycznym używanym przez Spółkę) oraz (ii)
        oświadczeniem firmy kurierskiej o pozostawieniu towaru do dyspozycji odbiorcy,
        oraz (iii) wydrukiem śledzenia przesyłki o danym indywidualnym numerze z
        portalu internetowego firmy kurierskiej wraz z informacją o doręczeniu przesyłki
        do odbiorcy w danym dniu; albo
      (iii) informacją o indywidualnym numerze identyfikacyjnym przesyłki wraz z adresem
        internetowym, pod którym możliwe jest śledzenie przesyłki (informacja ta jest
        przechowywania w systemie informatycznym używanym przez Spółkę), oraz (ii)
        wydrukiem śledzenia przesyłki o danym indywidualnym numerze z portalu
        internetowego firmy kurierskiej wraz z informacją o doręczeniu przesyłki do
        odbiorcy w danym dniu.”
      - interpretacji indywidualnej DKIS z 13 czerwca 2017 r. sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.94.2017.1.AP, w której organ zgodził się ze stanowiskiem autora wniosku o
        interpretację, zgodnie z którym „Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie
        stanu faktycznego (Przypadek 1) oraz zdarzenia przyszłego (Przypadek 2) złożonego
        wniosku dokumenty potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem
        WDT do Nabywcy. Są to dokumenty zapewniające spełnienie przez Wnioskodawcę
        warunku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (łącznie potwierdzają
        one fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do
        nabywcy, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju). Tym samym, na ich podstawie Spółka może wykazywać
        przedmiotowe dostawy (WDT) w deklaracji za dany okres rozliczeniowy jako
        opodatkowane stawką 0% VAT (...).”
      - W przypadku 1 autor wniosku wskazał, że w sytuacji braku oryginału dokumentu CMR
        potwierdzeniem dostarczenia towaru do Nabywcy jest komplet następujących
        dokumentów:
        1) kopia faktury VAT zawierająca ogólną specyfikację poszczególnych sztuk
          ładunku (ponadto szczegółowe informacje na temat specyfikacji
          poszczególnych sztuk ładunku znajdują się na nocie dostawy),
        2) co najmniej 1 z poniższych dokumentów: (...) d. informacja z wewnętrznego
          systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki
          i jej status (potwierdzająca status przesyłki: doręczona),(...).
      - interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 stycznia
        2011 r. sygn. IPPP3/443-1024/10-2/KC, w której organ wskazał, że „W przypadku,
        gdy u Wnioskodawcy brak jest dokumentu przewozowego, podpisanego przez
        nabywcę lub wskazanego przez niego odbiorcę towarów, wskazane przez niego
        dokumenty dodatkowe, tj. dokumenty potwierdzające zapłatę za dostarczone
        towary (potwierdzenia płatności, wyciągi bankowe), specyfikacje płatności za
        zapłacone dostawy, korespondencja handlowa dotycząca WDT, wydruk informacji
        podawanych przez przewoźnika na stronie internetowej, w opcji śledzenia przesyłki
        potwierdzających, że dana przesyłka została doręczona nabywcy bądź wskazanemu
        przez nabywcę odbiorcy, dowód potwierdzający przyjęcie do nabywcy towarów w
        innym kraju Unii Europejskiej, uprawniają go do zastosowania stawki podatku 0%
        dla przedmiotowej dostawy”.

      - interpretacji indywidualnej DKIS z 28 lutego 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-
        3.4012.493.2019.3.MAZ, w której organ wskazał, że: „Wątpliwość Wnioskodawcy
        dotyczy możliwości uznania oświadczenia spedytora (przewoźnika) za dokument
        potwierdzający dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, co upoważnia
        Spółkę do zastosowania stawki opodatkowania 0%, po spełnieniu pozostałych
        warunków, o których mowa w art. 42 ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do
        materii sprawy należy zauważyć, że Wnioskodawca zleca wywóz towarów z
        terytorium kraju firmom spedycyjnym. W konsekwencji tego dokumentami
        potwierdzającymi wywóz z terytorium kraju towarów, będących przedmiotem WDT,
        są dokumenty przewozowe otrzymane od spedytora (przewoźnika). Stanowi o tym
        art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy. W przypadku Spółki takim dokumentem
        potwierdzającym wywóz towarów i ich dostarczenie do miejsca przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, będzie zbiorcze
        oświadczenie spedytora, zawierające nr przesyłki, nr faktury WDT, ilość i typ
        opakowań, wagę i objętość, miejsce i datę załadunku, miejsce i datę wyładunku.
        Ponadto Spółka będzie posiadała wykaz dostarczonych do odbiorcy przesyłek,
        przekazywany przez system informatyczny spedytora, zawierający numery
        dokumentów nadawcy, których dotyczyła przesyłka. Powyższe oznacza, że zbiorcze
        oświadczenie spedytora (przewoźnika) może być uznane za dokument
        potwierdzający dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o którym
        mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy. Zatem spełniając pozostałe warunki
        wymienione w art. 42 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca będzie uprawniony do
        zastosowania stawki 0% dla dokonywanej transakcji WDT.”
      c) Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie 3 i 4
    W Wariancie 3 oprócz faktury wraz ze specyfikacją sztuk ładunku Spółka będzie w
    posiadaniu oświadczenia Kontrahenta podpisanego przez upoważnioną przez
    Kontrahenta osobę o odbiorze przez niego (lub przez ostatecznego odbiorcę w przypadku
    dostaw łańcuchowych) dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych
    umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw (np. numer faktury czy też numer
    dokumentu dotyczącego zamówienia bądź innego Dokumentu handlowego).
    Oświadczenie to może mieć formę osobnego dokumentu bądź też zostanie naniesione
    ręcznie w postaci adnotacji na kopii faktury potwierdzającej dokonaną dostawę lub kopii
    Dokumentu handlowego towarzyszącego dostawie. Jednocześnie mogą się pojawić
    przypadki, w których opisane oświadczenia Spółka otrzymuje/będzie otrzymywała
    wyłącznie drogą elektroniczną w postaci skanów dokumentów.
    Możliwa jest również sytuacja opisana w Wariancie 4, że oświadczenie Kontrahenta zostało
    /zostanie otrzymane drogą elektroniczną w formie wiadomości mailowej, zawierającej
    potwierdzenie odbioru towarów objętych poszczególnymi fakturami wystawionymi przez
    Spółkę na rzecz Kontrahenta, gdzie osoba upoważniona przez Kontrahenta przesyła
    Spółce (korzystając z oficjalnego konta poczty elektronicznej Kontrahenta), informację
    potwierdzającą, że dane towary (ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację
    poszczególnych dostaw np. numer faktury czy też numer dokumentu dotyczącego
    zamówienia bądź innego Dokumentu handlowego) zostały otrzymane przez Kontrahenta
    (lub przez ostatecznego odbiorcę w przypadku dostaw łańcuchowych).
    Dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych oraz jednego
    bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Spółka wskazuje, że oświadczenie Kontrahenta podpisane przez upoważnioną osobę,
    oświadczenie naniesione ręcznie w postaci adnotacji na fakturze lub kopii Dokumentu
    handlowego towarzyszącego dostawie, jak również oświadczenie otrzymane drogą
    elektroniczną w formie wiadomości mailowej stanowi/będzie stanowić dowód, o którym
    mowa wprost w art. 42 ust. 11 pkt 1 ustawy o VAT. Z każdego ze wskazanych oświadczeń
    wynika/będzie wynikać jednoznacznie, że towary będące przedmiotem transakcji zostały
    dostarczone do ostatecznego ich odbiorcy w innym niż Polska kraju UE. Pracownik

    upoważniony przez Kontrahenta w sposób jednoznaczny wskazuje/będzie wskazywać, iż
    towary objęte zestawieniem zamówień (przy czym w takim przypadku Spółka będzie w
    stanie w jednoznaczny sposób przyporządkować numer zamówienia do konkretnej
    faktury) bądź faktur za dany okres zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia i że
    Kontrahent (bądź ostateczny odbiorca w przypadku dostaw łańcuchowych) je otrzymał.
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych
    interpretacjach podatkowych, przykładowo w:
      - Interpretacji indywidualnej DKIS z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.676.2024.1.RM, gdzie organ stwierdził: „Odnosząc się do Państwa
        wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku
        z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów dokonywanymi na rzecz
        Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych
        w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww.
        transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody opisane w
        Wariantach A-H, w postaci:
        A. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz otrzymanego
        drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów (np. w
        formie PDF), zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy
        dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa
        członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do
        potwierdzenia odbioru towarów,
        B. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz otrzymanego
        drogą elektroniczną w formie wiadomości e-mail potwierdzenia odbioru
        towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach
        planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta będzie
        przesyłała Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, że towary objęte
        wykazem faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez
        Kontrahenta, (...)
        H. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz faktury
        podpisanej przez Kontrahenta lub osobę upoważnioną przez Kontrahenta. Przy
        czym jak Państwo wskazują, Kontrahent podpisuje fakturę dopiero po
        dostarczeniu towarów do wskazanego przez niego miejsca docelowego. Wynika
        to z powszechnej praktyki handlowej, w ramach której po dostarczeniu towarów
        do Kontrahenta, potwierdza on realizację danej dostawy poprzez złożenie
        podpisu bezpośrednio na fakturze dokumentującej daną dostawę - stanowią
        /będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które
        zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
        dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
        towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa
        (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania
        stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej
        dostawy towarów.”
      - interpretacji indywidualnej DKIS z 26 marca 2024 r. sygn. 0111-KDIB3-
        3.4012.47.2024.1.AW, w której organ stwierdził, że: „(...) dokumentacja
        zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi
        dostawami towarów do Kontrahentów (...) tj. dowody (...) w postaci: Faktury (lub jej
        kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzenia
        odbioru towaru przez Kontrahenta, a w przypadku braku międzynarodowego listu

        przewozowego CMR lub braku podpisu na tym liście przez odbiorcę, gromadzicie
        /zamierzacie Państwo gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą
        dokonanie WDT w postaci potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od
        Kontrahenta, (...) będzie uprawniała Państwa do zastosowania stawki podatku VAT
        w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
        (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy). Należy zauważyć, że
        przedstawione przez Państwa dokumenty umożliwiają zidentyfikowanie towarów
        (faktura zawiera specyfikację towarów), wskazują adres dostawy (miejsce
        przeznaczenia) w innym kraju Unii Europejskiej, (...) a także zawierają
        potwierdzenie, że towary zostały dostarczone do Kontrahenta w danym państwie
        Unii Europejskiej innym niż Polska.”
      - interpretacji indywidualnej DKIS z 21 października 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.351.2021.2.PC, gdzie organ stwierdził: „Odnosząc się do wątpliwości
        Wnioskodawcy należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Wnioskodawcę
        w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do
        kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych
        w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww.
        transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody w postaci:
        1. faktury wystawionej przez Spółkę, dokumentującej sprzedaż Towarów na rzecz
          Kontrahentów, obejmującej wszystkie dane wymagane przez ustawę o VAT, a
          dodatkowo m.in.: adres dostawy (miejsce przeznaczenia) w innym kraju Unii
          Europejskiej (jeśli jest inny niż adres Kontrahenta), warunki dostawy
          (Incoterms), specyfikację Towarów (w tym ilość, wagę, wartość) oraz nr VAT
          UE, którym Kontrahent posługuje się dla potrzeb danej transakcji, oraz
        2. oświadczenia Kontrahenta, w którym potwierdza on że towar będący
          przedmiotem WDT został dostarczony do miejsca jego przeznaczenia
          znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego UE, które
          wskazywać będzie co najmniej strony transakcji, oznaczenia faktur oraz
          wskazanie miejsca i czasu, w którym towary zostały dostarczone, będzie
          uprawniała Wnioskodawcę do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości
          0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (przy
          spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).”
      - Interpretacji indywidualnej DKIS z 14 listopada 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.462.2022.1.GK, gdzie organ stwierdził: „Zbiorcze potwierdzenie dostawy
        wydawane byłoby w odniesieniu do wszystkich dostaw dokonanych do danego
        Kontrahenta w danym kraju Unii Europejskiej w danym miesiącu. Kontrahent
        podpisywałby Zbiorcze potwierdzenie dostawy (najczęściej poprzez swoich
        pracowników odpowiedzialnych za transport/logistykę), dodatkowo podając datę
        złożenia podpisu, a czasem również zamieszczając firmową pieczątkę. Kontrahent
        przesyłałby Państwu skan (w formie pliku PDF) podpisanego Zbiorczego
        potwierdzenia dostawy e-mailem. Ponadto wystawione przez Państwa faktury
        dokumentujące sprzedaż Towarów na rzecz Kontrahentów, poza wszystkimi
        danymi wymaganymi przez ustawę o VAT, dodatkowo zawierają specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku (ich ilość, wagę, wartość) co umożliwi identyfikację
        Towarów będących przedmiotem dostaw. Generalnie poza Zbiorczym
        potwierdzeniem dostaw będziecie Państwo posiadać również dokumenty CMR.
        Biorąc jednak pod uwagę zwiększający się wolumen transakcji i problemy z
        uzyskaniem CMR, rozważacie Państwo możliwość wdrożenia systemu, w ramach
        którego potwierdzeniem dokonania dostawy będą wyłącznie Zbiorcze
        potwierdzenia dostaw. (...) Zatem mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz
        okoliczności sprawy należy stwierdzić, że wskazane zbiorcze potwierdzenie dostawy
        oraz specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku umożliwiająca identyfikację towaru
        będącego przedmiotem dostaw znajdująca się na wystawionej fakturze stanowią

        dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej potwierdzające dostarczenie
        towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do
        kontrahenta na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju i
        tym samym (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy)
        upoważniają Państwa do stosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu
        do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.”
      - interpretacji indywidualnej DKIS z 13 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.573.2024.1.GK gdzie organ stwierdził: „Odnosząc się do Państwa wątpliwości
        należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z
        dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów,
        którzy posiadają i podają Spółce właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla
        transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii
        Europejskiej, tj. dowody (opisane w Wariantach I-V) w postaci:
        Wariant I - (i) faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej
        specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) dokumentu "Confirmation of
        goods receipt under the ICS", będącego zbiorczym zestawieniem transakcji
        sprzedaży w ramach WDT na rzecz Kontrahenta (zawierającym m.in. państwo UE
        zakończenia dostawy, numery faktur Spółki, numery sprzedanych części, numery
        zamówień, numery dostaw, ilość dostarczonych towarów), podpisane przez
        Kontrahenta, przesłane Spółce w formie skanu za pośrednictwem wiadomości e-
        mail. (...)
        Wariant IV - (i) faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk
        ładunku oraz (ii) potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta.
        Potwierdzenie to może być złożone w następujących formach:
        · korespondencja elektroniczna (mailowa) z Kontrahentem zawierająca
          oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym
          okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację
          poszczególnych dostaw: przykładowo mogą to być dane takie jak data
          dostawy towaru, oznaczenie symbolu oraz ilości towaru, numer faktury czy
          też numer dokumentu będącego dokumentem towarzyszącym danej
          dostawie. Spółka przesyła/będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-
          mail ze szczegółami danych dostaw, a Kontrahent odsyła/będzie odsyłał
          Spółce odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały
          otrzymane. Potwierdzenie to może być zawarte w treści wiadomości e-mail
          lub stanowić załącznik do takiej wiadomości zawierający listę dostaw z
          podpisem Kontrahenta; Wskazane dokumenty w Wariancie I-V stanowią
          /stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które
          zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/ będą
          potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
          wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
          państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji
          upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych
          warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
          wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
          (WDT).”
      d) Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie 5
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) Spółka posiada/będzie posiadać w swojej
    dokumentacji potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.
    Jak zauważyła Spółka w przedstawionym stanie faktycznym często płatności za dostawy
    zrealizowane w danym okresie są dokonywane przez Kontrahentów w sposób zbiorczy
    jednym przelewem, który obejmuje kilka zamówień i w takich przypadkach może się

    zdarzyć, że numer faktury nie jest wymieniany w tytule przelewu natomiast Spółka jest w
    stanie w sposób jednoznaczny powiązać dany przelew z konkretnymi dostawami, które
    miały miejsce na rzecz określonego Kontrahenta.
    Dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych oraz jednego lub
    kilku Dokumentów handlowych.
    Zdaniem Spółki wskazane powyżej dowody są wystarczające do uznania ich za
    dokumentację jednoznacznie potwierdzającą, że przedmiotowe towary zostały
    dostarczone do nabywcy (Kontrahenta).
    W opisanej sytuacji Spółka posiada/posiadać będzie unikalny zestaw dokumentów
    umożliwiający identyfikację danej transakcji, w szczególności w kontekście odbiorcy
    (Kontrahenta) i miejsca dostawy w ramach UE, jak i rodzaju towarów (Spółka jest w stanie
    powiązać dany przelew z konkretnymi dostawami).
    Spółka wskazuje, iż pomimo braku dokumentu przewozowego to właśnie te dodatkowo
    zgromadzone dokumenty w sposób satysfakcjonujący z perspektywy przepisów ustawy o
    VAT potwierdzają fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta w ramach UE. Okoliczności
    bowiem, w których Kontrahent dokonuje płatności za dane towary stanowi w ocenie
    Spółki obiektywną przesłankę w sposób oczywisty i bezsprzeczny potwierdzającą
    dostarczenie towarów do tego Kontrahenta na terytorium UE.
    W ocenie Spółki potwierdzenie otrzymania zapłaty za towary wraz z Dokumentacją
    magazynową i/lub Dokumentacją handlową stanowią dowody, które – łącznie z kopią
    faktury oraz specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku – potwierdzają jednoznacznie, iż
    towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a
    następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego. Tym samym w
    ocenie Spółki, dokumentacja wskazana w opisanym powyżej Wariancie 5 spełnia
    przesłanki dowodu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    wydanych przez m.in.:
      - DKIS z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM, w której organ
        potwierdził stanowisko wnioskodawcy, iż w analogicznym wariancie jak opisany
        Wariancie 5 w niniejszym wniosku dokumenty w postaci – „(...) kopii faktury oraz
        specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej
        osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz potwierdzenia otrzymania zapłaty
        przez Kontrahenta za dostarczony towar,(...) stanowią/będą stanowić dowody
        dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11
        ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają
        /będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
        ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”
      - DKIS z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP, w której
        potwierdzona została możliwość zastosowania stawki 0% w przypadku posiadania
        kopii faktury VAT oraz m.in. potwierdzonej przez odbiorcę towaru faktury (skan lub
        oryginał) lub potwierdzenia zapłaty za dostarczony towar.
      e) Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie 6
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), dokumenty Spółki zawierają/zawierać będą
    każdorazowo zbiorcze zestawienie faktur (dokumentujących dostawy dokonane w danym
    okresie) wysyłane do Kontrahentów.

    Dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych oraz jednego
    bądź kilku Dokumentów handlowych.
    W ocenie Spółki, przedmiotowe zestawienie należy uznać za dokument, o którym mowa w
    art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, także w
    przypadku, gdy Kontrahenci nie odsyłają odrębnie do Spółki informacji zwrotnej w
    zakresie otrzymanego zestawienia, gdy z ustaleń dokonanych z Kontrahentami oraz
    informacji zawartych w przedmiotowym zestawieniu będzie wynikać, iż brak przesłania
    przez Kontrahenta w określonym terminie potwierdzenia jest równoznaczny z
    potwierdzeniem, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.
    Biorąc pod uwagę powyższe, dokument taki ma w ocenie Spółki jednakową moc
    dowodową jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów podpisane przez Kontrahenta.
    Należy bowiem wskazać, iż ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania
    towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji
    danych zawartych w tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego
    treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce
    wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych
    na jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom).
    Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń
    może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami
    stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak
    przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów
    udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu).
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego „bierne zachowanie
    podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem)
    może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące
    z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny.
    Komentarz, Legalis 2014). Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza
    uregulowanie przepisu art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny,
    zgodnie z którym „jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych
    stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak
    niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty”.
    W świetle powyższego, w ocenie Spółki zestawienie (przesyłane do Kontrahentów i
    niezakwestionowane przez nich), łącznie z fakturą i specyfikacją ładunku (w formie
    odrębnego dokumentu lub zawartego w treści faktury) potwierdzają jednoznacznie, iż
    towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski i (ii)
    dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów
    podatkowych powołanych poniżej:
      - interpretacja indywidualna DKIS z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.676.2024.1.RM, w której organ stwierdził: „Odnosząc się do Państwa
        wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku
        z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów dokonywanymi na rzecz
        Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych
        w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww.
        transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody opisane w
        Wariantach A-H, w postaci:
        (...) C. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w
        fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz

        Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to
        okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego
        miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w
        przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20
        dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie,
        uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje,
        w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego
        zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie),
        (...) stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej,
        które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą
        potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą
        upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
        ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”;
      - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24
        kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK potwierdził stanowisko
        wnioskodawcy, iż w analogicznym wariancie dokumenty (obejmujące kopię faktury
        oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej
        osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz zbiorczego zestawienia faktur
        dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie;
        zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną, po
        zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres miesięczny, a
        zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca). Zgodnie z
        ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym
        zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że
        towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których
        Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym
        samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie) „(...) stanowią
        /stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie
        z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
        dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
        towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu
        pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
        wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT)
        (...)”;
      - interpretacja indywidualna DKIS z 16 marca 2022 r. sygn. 0111-KDIB3-
        3.4012.634.2021.3.PJ, w której organ stwierdził: „ (...) W świetle zatem
        przedstawionego przez Wnioskodawcę w odniesieniu do Modelu III posiadane
        przez Wnioskodawcę ww. dokumenty stanowią dowody z art. 42 ust. 3 i ust. 11
        ustawy o VAT, które (jak wynika z opisu sprawy) są gromadzone jako dokumenty
        potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na
        terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska uprawniają do
        zastosowania stawki 0%.” Autor powyższego wniosku o interpretację opisał w stanie
        faktycznym, iż w ramach Modelu III gromadzi: kopię faktury wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących
        dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, do którego nie zostały
        wniesione zastrzeżenia przez Kontrahenta w ustalonym terminie, przez co dany

        Kontrahent w sposób milczący potwierdził otrzymanie danych towarów w kraju UE
        innym niż Polska (akceptacja dorozumiana);
      - interpretacja indywidualna DKIS z 31 sierpnia 2021 r. sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.304.2021.1.PC, w której organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy,
        który uważał, że sposób dokumentowania WDT dokonywanych w transakcjach
        realizowanych w ramach Modelu G (w przypadku uznania przez DKIS, że transakcje
        te stanowią WDT, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT), przedstawiony w
        Przypadku 2, w ramach opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego niniejszego
        wniosku, uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 42 ust. 1
        w zw. z ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT. Autor wniosku o interpretację w opisie stanu
        faktycznego i zdarzenia przyszłego w Przypadku 2 jest w posiadaniu przez
        terminem złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy kopii faktury oraz
        zbiorczego Zestawienia faktur (wraz z przewodnią wiadomością e mail wysłaną do
        Kontrahenta), przy pomocy którego Nabywca potwierdził fakt dostarczenia
        towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium innego niż
        Polska państwa członkowskiego UE w drodze tzw. milczącej akceptacji.
      - interpretacja indywidualna DKIS z 2 listopada 2018 r. sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.580.2018.1.AK, w której ww. organ zgodził się ze stanowiskiem
        wnioskodawcy, który uważał, że: „W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku,
        iż posiadane przez nią, wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
        dokumenty w sposób jednoznaczny potwierdzają, że towary zostały wywiezione z
        terytorium Polski oraz dostarczone do Nabywcy na terytorium innego państwa
        członkowskiego. W konsekwencji nie ulega wątpliwości, iż warunek zastosowania
        stawki VAT 0% z tytułu dokonanych przez Wnioskodawcę dostaw
        wewnątrzwspólnotowych został w analizowanym przypadku spełniony i tym samym
        Spółka powinna być uprawniona do zastosowania dla tych dostaw stawki VAT 0%.”
        Autor wniosku interpretacyjnego w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        wskazał, że: „(...) zakres gromadzonej przez Spółkę dokumentacji różni się w
        zależności od przypadku i obejmuje odpowiednio: „(...) w przypadku 2.: kopię
        faktury (...), specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (...), zbiorcze zestawienie
        faktur, które dokumentują dokonane na rzecz Nabywcy w okresie, którego dotyczy
        zestawienie dostawy przy czym uznaje się, że zestawienie to zostało potwierdzone z
        uwagi na niezgłoszenie przez Nabywcę zastrzeżeń do jego treści do 20 dnia
        miesiąca następującego po miesiącu, do którego dokument ten się odnosi.”
      - Podobnie wskazano w m.in. interpretacji indywidualnej DKIS z 25 kwietnia 2018 r.
        sygn. 0114-KDIP1-2.4012.251.2018.1.WH oraz interpretacji indywidualnej DKIS z
        dnia 7 czerwca 2017 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB oraz interpretacji
        indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 marca 2016 r. sygn.
        ILPP4/4512-1-38/16-2/PR oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej
        w Poznaniu z dnia 14 września 2015 r., sygn. ILPP4/4512-1-208/15-2/HW, a także
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 marca
        2015 r., sygn. ILPP4/443-646/14 2/BA.
    Ponadto Spółka podkreśla, że powyższe stanowiska przedstawione dla wariantów 2, 3, 4,
    5, 6 znajdują potwierdzenia również w interpretacji indywidualnej DKIS z 24 kwietnia 2024
    r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK, z 24 października 2024 sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.463.2024.1.GK, z 27 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
      Przez terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z art. 13 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    W kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%
    dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od dnia 1 stycznia 2020 r. zastosowanie
    mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018
    r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do
    niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr
    311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1912”. Rozporządzenie 2018
    /1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich
    państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania
    wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z
    prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    I tak, zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
        domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
        członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium,
        ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które
        są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca
        jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3
        lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności
        dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub
        transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
        siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
          lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na
          rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia
          towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub
          imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce
          przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer
          identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej
          towary na rzecz nabywcy; oraz
      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
          mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
          niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
          pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
          pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których

          mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały
          wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
          sprzedawcy i od nabywcy. Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne
          oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca
          następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
        a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak
          podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz
          lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
        b) następujące dokumenty:
        (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
          dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport
          towarów;
        (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
          notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
          przeznaczenia;
        (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
          członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
          państwie członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
      numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
      państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
      stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju
      i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest

    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
      pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
      dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
      których mowa w art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
      odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
      wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
      państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz
      towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
      ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych.
    Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem
    mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony
    nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy
    o VAT. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego
    państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega
    opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia),
    co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju
    członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na
    odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady
    neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas,
    gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy
    towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia,
    konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT wskazuje na
    podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich
    dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony
    dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Tym samym,
    zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy o VAT dla zastosowania stawki 0%
    przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik

    posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT,
    uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub innymi
    dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Odnosząc się do powołanych wyżej przepisów zauważyć należy, że prawo podatnika do
    zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawki podatku w wysokości
    0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że
    doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym
    państwie członkowskim UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim
    zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy
    rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego. Zasadniczą kwestią jest zatem, aby posiadane przez
    Państwa dokumenty łącznie, jednoznacznie, potwierdzały, że towary te były przedmiotem
    WDT.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (jako podatnik
    VAT-UE). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej współpracują Państwo z
    podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej, zarejestrowanymi
    do celów rozliczania podatku od wartości dodanej, którzy posiadają właściwy i ważny
    numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w innym niż Polska

    kraju członkowskim UE. Dokonują Państwo na ich rzecz wewnątrzwspólnotowych dostaw
    towarów. Miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich
    przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa
    członkowskiego UE. Opisane powyżej dostawy wykazują Państwo w deklaracjach
    podatkowych (pliku JPK_V7M oraz informacji podsumowującej). W celu zastosowania 0%
    stawki VAT z tytułu WDT, gromadzą/będą gromadzić Państwo dokumenty potwierdzające,
    iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa
    członkowskiego UE innego niż terytorium Polski, które opisane zostały w wariantach 1-6.
    Wariant 1 - Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury, specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku oraz
      - wystawionych przez przewoźnika dokumentów przewozowych (np. w formie listów
        przewozowych CMR) podpisanych przez nabywcę, które w sposób jednoznaczny
        potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów na teren innego państwa
        członkowskiego UE,
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu dokumentów magazynowych, które mogą
        być podpisane przez pracownika Spółki wydającego towar przewoźnikowi oraz
        kierowcę odbierającego towar (dalej: Dokumenty magazynowe), a także jednego
        bądź kilku dokumentów handlowych towarzyszących dostawie zawierających
        specyfikację towarów będących przedmiotem transportu (dalej łącznie: Dokumenty
        handlowe).
    Wariant 2 - Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - potwierdzenia z elektronicznej platformy (portalu) śledzenia przesyłek przewoźnika,
        gdzie można sprawdzić ich kierunek i status, w formie dokumentu PDF bądź w
        postaci zapisanego zrzutu ekranu, potwierdzającego dostarczenie towaru do
        miejsca w innym niż Polska kraju UE;
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Wariant 3 - Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - oświadczenia Kontrahenta podpisanego przez upoważnioną przez Kontrahenta osobę
        o odbiorze przez niego (lub przez ostatecznego odbiorcę w przypadku dostaw
        łańcuchowych) dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych
        umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw (np. numer faktury czy też
        numer dokumentu dotyczącego zamówienia bądź innego Dokumentu handlowego
        towarzyszącego dostawie). Oświadczenie to może mieć formę osobnego
        dokumentu bądź też zostanie naniesione ręcznie w postaci adnotacji na kopii
        faktury potwierdzającej dokonaną dostawę lub kopii Dokumentu handlowego
        towarzyszącego dostawie. Spółka zaznacza, że mogą się pojawić przypadki, w
        których opisane w niniejszym punkcie oświadczenia będzie otrzymywała wyłącznie
        drogą elektroniczną w postaci skanów dokumentów;
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Wariant 4 - Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:

      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - otrzymanego drogą elektroniczną w formie wiadomości mailowej potwierdzenia
        odbioru towarów objętych poszczególnymi fakturami wystawionymi przez Spółkę
        na rzecz Kontrahenta, gdzie osoba upoważniona przez Kontrahenta przesyła Spółce
        (korzystając z oficjalnego konta poczty elektronicznej Kontrahenta) informację
        potwierdzającą, że dane towary (ze wskazaniem danych umożliwiających
        identyfikację poszczególnych dostaw np. numer faktury czy też numer dokumentu
        dotyczącego zamówienia bądź innego Dokumentu handlowego towarzyszącego
        dostawie) zostały otrzymane przez Kontrahenta lub przez ostatecznego odbiorcę (w
        przypadku transakcji łańcuchowych) w innym niż Polska kraju UE;
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Wariant 5 - Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - potwierdzenia otrzymania zapłaty za dostawy udokumentowane wskazaną fakturą.
        Spółka zaznacza, że często płatności za dostawy zrealizowane w danym okresie są
        dokonywane przez Kontrahentów w sposób zbiorczy jednym przelewem, który
        obejmuje kilka zamówień i w takich przypadkach może się zdarzyć, że numer
        faktury nie jest wymieniany w tytule przelewu natomiast Spółka jest w stanie w
        sposób jednoznaczny powiązać dany przelew z konkretnymi dostawami, które miały
        miejsce na rzecz określonego Kontrahenta;
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Wariant 6 - Państwo są/będą w posiadaniu następującego wariantu dokumentacji WDT:
      - kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
        dokument);
      - zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie - zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to
        okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego
        miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w
        przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20
        dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie,
        uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje,
        w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego
        zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie);
      - dodatkowo Spółka może być w posiadaniu Dokumentów magazynowych, a także
        jednego bądź kilku Dokumentów handlowych.
    Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    opisane wyżej dokumenty posiadane przez Państwa w odniesieniu do transakcji WDT
    realizowanych w Wariantach 1-6 stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego
    z Wariantów, potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium

    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą
    upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do
    zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. Zatem okoliczność, iż transakcje realizowane w Wariantach 1-6
    stanowią/będą stanowiły wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, przyjęto jako element
    opisu sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.