Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-220/10/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-05-21
Teza: Czy Wnioskodawca wykonuje usługi o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, czy też jest to wytwarzanie przedmiotów (wyrobów) na indywidualne zamówienie z materiałów Wnioskodawcy (kupowanych od innych dostawców) połączone z czynnościami ich instalowania, uwzględniające indywidualne cechy przedmiotów (wyrobów) lub życzenia zamawiającego, a więc czy nie zachodzi przypadek o którym mowa w objaśnieniach do załącznika nr 3 do ww. ustawy w poz. 3 lit. b)?
Słowa kluczowe: karta-karta podatkowa; usługi-usługi elektroniczne
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art.4; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2010 r. (data wpływu 5 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania świadczonych usług w formie karty podatkowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania świadczonych usług w formie karty podatkowej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca świadczy usługi – wykonawstwo instalacji elektrycznych związanych z maszynami i urządzeniami o których mowa w poz. 20 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.). Wnioskodawca opłaca podatek w formie karty podatkowej. Wykonywane usługi mieszczą się w PKD 43.21.Z – wykonywanie instalacji elektrycznych oraz PKD 33.14.Z – naprawa i konserwacja urządzeń elektrycznych.

Wykonywane usługi obejmują położenie instalacji elektrycznej (zasilającej i sterującej) oraz podłączenie np. terminali obsługowych, regulatorów napięcia, zabezpieczeń, wyłączników do danego urządzenia czy maszyny elektrycznej. Materiały, w tym gotowe terminale obsługowe, regulatory napięcia, zabezpieczenia, wyłączniki, kable, przewody kupowane są od innych podmiotów.

Wnioskodawca wykonuje usługi na zamówienie podmiotów, które często wartość usług Wnioskodawcy włączają do wartości swoich usług dla kolejnego odbiorcy (głównego inwestora, czy też właściciela obiektu lub urządzeń).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca wykonuje usługi o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, czy też jest to wytwarzanie przedmiotów (wyrobów) na indywidualne zamówienie z materiałów Wnioskodawcy (kupowanych od innych dostawców) połączone z czynnościami ich instalowania, uwzględniające indywidualne cechy przedmiotów (wyrobów) lub życzenia zamawiającego, a więc czy nie zachodzi przypadek o którym mowa w objaśnieniach do załącznika nr 3 do ww. ustawy w poz. 3 lit. b)?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczy on wyłącznie usługi – wykonywanie instalacji elektrycznych (PKD 43.21.Z) oraz naprawa i konserwacja urządzeń elektrycznych (PKD 33.14.Z) podając na fakturach 45.31.12–00.00 – roboty związane z montażem instalacji i osprzętu elektrycznego w budynkach niemieszkalnych wg PKWiU z 1997 r.

Uważa, że nie jest to wytwarzanie przedmiotów (wyrobów), gdyż wykonane instalacje czy też roboty związane z montażem instalacji nie stanowią osobnego, samodzielnego przedmiotu (wyrobu). Robót takich (wykonanych instalacji) nie można oddzielić od urządzenia bez jej uszkodzenia, a jej oddzielenie powoduje, że urządzenie przestaje działać. Nie można takiej instalacji sprzedać jako przedmiotu (wyrobu), gdyż nie mają one (po demontażu) innej wartości niż wartość materiałów z odzysku, czyli złomu. Poza tym, wykonanie usługi dotyczy konkretnego urządzenia.

W sytuacji przedstawionej we wniosku, nie zachodzi, zdaniem Wnioskodawcy, przypadek o którym mowa w objaśnieniach do załącznika nr 3 do ww. ustawy w poz. 3 lit. b), gdyż nie jest dostawcą przedmiotów (wyrobów), lecz jest dostawcą usług – polegających na wykonaniu instalacji elektrycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną w formie karty podatkowej w zakresie usług wykonywania instalacji elektrycznych związanych z maszynami i urządzeniami. W ramach tej działalności wykonuje usługi obejmujące: położenie instalacji elektrycznej (zasilającej i sterującej) oraz podłączenie np. terminali obsługowych, regulatorów napięcia, zabezpieczeń, wyłączników do danego urządzenia czy maszyny elektrycznej. Materiały, w tym gotowe terminale obsługowe, regulatory napięcia, zabezpieczenia, wyłączniki, kable, przewody kupowane są od innych podmiotów. Wnioskodawca wykonuje usługi na zamówienie podmiotów, które często wartość usług Wnioskodawcy włączają do wartości swoich usług dla kolejnego odbiorcy (głównego inwestora, czy też właściciela obiektu lub urządzeń).

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej "tabelą", w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy - przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli.

W załączniku nr 3 do powyższej ustawy – Tabela miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej w poz. 20 wymieniono – usługi w zakresie elektromechaniki, z wyjątkiem dźwigowej, chłodniczej i pojazdowej. W załączniku nr 4 – stanowiącym charakterystykę działalności usługowej i wytwórczo – usługowej objętej opodatkowaniem w formie karty podatkowej wskazano, że wymienione powyżej usługi obejmują: wyrób i naprawę silników i prądnic elektrycznych, wyrób i naprawę zmechanizowanego sprzętu gospodarstwa domowego, spawarek i zgrzewarek elektrycznych, prostowników, stabilizatorów i transformatorów, aparatury łączeniowej (łączników), urządzeń elektromechanicznych. Wyrób i naprawa urządzeń grzejnych i oświetleniowych. Wyrób i montaż zapalarek piezoelektrycznych. Wykonywanie instalacji elektrycznych do maszyn i urządzeń elektrycznych. Naprawa i konserwacja instalacji elektrycznych. Wyrób podzespołów i urządzeń elektromechanicznych i elektronicznych oraz rozdzielni elektroenergetycznych do 1 kV. Pomiary elektryczne i badania odbiorcze odbiorników elektrycznych. Wyrób, regeneracja, naprawa i ładowanie akumulatorów. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.

Zgodnie z treścią punktu 3 lit. b) objaśnień do załącznika nr 3, przy prowadzeniu działalności wymienionej w tej części tabeli dopuszczalne jest - poza usługami, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy – wytwarzanie przedmiotów (wyrobów) na indywidualne zamówienie z materiałów własnych wykonawcy, w tym także połączone z czynnościami ich instalowania, uwzględniające indywidualne cechy przedmiotów (wyrobów) lub życzenia zamawiającego

*   jeżeli przedmioty (wyroby) te nie są przeznaczone przez zamawiającego do dalszej odprzedaży lub nie służą zamawiającemu do celów wytwórczych lub usługowych jako surowce, materiały, półfabrykaty, elementy, części.

W myśl natomiast art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, użyte w ustawie określenia oznaczają odpowiednio:

*   działalność usługowa - jako pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z 1999 r. Nr 92, poz. 1045 i z 2001 r. Nr 12, poz. 94) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 769, z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106, poz. 668 oraz z 2001 r. Nr 100, poz. 1080), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3,
*   w przypadku działalności wytwórczej, jest to działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.

Jeżeli więc wynikiem prac wykonanych przez Wnioskodawcę nie jest powstanie nowego wyrobu (wytworzenie), a za taką kwalifikacją wykonywanych przez niego usług przemawia treść wniosku, w tym opis wykonywanych usług, to wówczas można uznać, że Wnioskodawca nie wykonuje czynności o których mowa w punkcie 3 lit. b) objaśnień do wskazanego powyżej załącznika nr 3.

Należy przy tym zastrzec, iż przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalenie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. W toku postępowania podatkowego organy podatkowe, kierując się zasadą dochodzenia do prawdy materialnej, podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.