Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-21/08-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-04-03
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; księgi-księgi rachunkowe; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana L. O. przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2007 r. (data wpływu 3 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca – osoba fizyczna – prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji maszyn i urządzeń dla przemysłu zbożowo-młynarskiego oraz wynajmowania pomieszczeń należących do składników majątku trwałego firmy innym przedsiębiorcom na potrzeby ich działalności gospodarczej.

Dla celów rozliczeń podatkowych Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Na koniec 2007 roku wartość przychodów ze sprzedaży maszyn i urządzeń nie przekroczyła kwoty 800.000 euro, natomiast przychody ogółem z działalności w zakresie produkcji i najmu przekroczą nieznacznie wartość wskazaną w art. 2 ustawy o rachunkowości tj. 800.000 euro.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy Wnioskodawca jest zobligowany do założenia w roku 2008 ksiąg rachunkowych, zgodnie z ustawą o rachunkowości, jeżeli ogółem przychód z działalności gospodarczej i przychód z najmu przekroczył 800.000 euro?

Wnioskodawca uważa, że art. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości mówi tylko i wyłącznie o przychodach z tytułu sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych, a przychody z tytułu najmu nie są przychodami ze sprzedaży towarów ani produktów, a tym bardziej operacji finansowych.

Zatem – zdaniem Wnioskodawcy – w 2008 roku zobowiązany jest do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Możliwość prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ograniczona jest limitem przychodów.

Zgodnie bowiem z art. 24a ust. 4 ww. ustawy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie zobowiązane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800.000 euro. Wielkość wyrażoną w euro - stosownie do art. 3 ust. 3 tejże ustawy - przelicza się na walutę polską po średnim kursie ustalonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy.

Jak z powyższego wynika, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych zależy od formy prawnej jednostki oraz wielkości osiąganych przychodów, nie zaś od przedmiotu działalności i sposobu ustalania podstaw opodatkowania. Jeżeli zatem przychody osób fizycznych w rozumieniu art. 14, prowadzących działalność gospodarczą przekroczą określoną ww. przepisem kwotę, to podmioty te są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Reasumując uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu produkcji maszyn i urządzeń dla przemysłu zbożowo-młynarskiego oraz przychód z tytułu najmu jest przychodem z działalności gospodarczej. Jeśli zatem suma przychodów w 2007 roku przekroczyła 800.000 euro wówczas podatnik jest zobowiązany w następnym roku podatkowym do prowadzenia dokumentacji księgowej w postaci ksiąg rachunkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.