Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.511.2019.2.MP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-09
Teza: Opodatkowanie środków finansowych przekazywanych na realizację Projektu oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Projektu.
Słowa kluczowe: dotacja; obrót; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2019 r. (data wpływu 1 sierpnia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 10 września 2019 r. (data wpływu 13 września 2019 r.) na wezwanie Organu z dnia 2 września 2019 r. (doręczone 5 września 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania środków finansowych przekazywanych na realizację Projektu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Projektu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania środków finansowych przekazywanych na realizację Projektu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Projektu.

Wniosek uzupełniono w dniu 10 września 2019 r. (data wpływu 13 września 2019 r.) na wezwanie Organu z dnia 2 września 2019 r. (doręczone 5 września 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką oferującą szeroko rozumiane rozwiązania z branży IT. 28 lipca 2016 r. Spółka zawarła umowę o partnerstwie na rzecz przygotowania i realizacji Projektu (\`(...)\`) z (\`(...)\`) (Lider Projektu) oraz (\`(...)\`) (Drugi Partner Projektu). Umowa została zawarta w ramach partnerstwa prywatno-publicznego w celu realizacji ww. Projektu. Środki na jego realizację pochodzą z Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 przyjętego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej z dnia (\`(...)\`). Zgodnie z zawartą umową środki finansowe przekazywane Wnioskodawcy stanowią finansowanie kosztów ponoszonych przez Spółkę w związku z wykonywaniem zadań określonych w umowie i wniosku o dofinansowanie, a nie są zapłatą za świadczenie usług na rzecz (…). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

W ramach realizacji Projektu Spółka wszelkie nabyte usługi bądź towary ostatecznie przekazywała na rzecz Lidera Projektu nie uzyskując z tego żadnego dochodu.

W odpowiedzi na pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 września 2019 r., znak 0114-KDIP4.4012.511.2019.1.MP Wnioskodawca uzupełnił wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, udzielając następujących odpowiedzi:

Ad. 1

Odpowiedź na pytanie „Na czym polega Projekt pn. (\`(...)\`) znajduje się na oficjalnej stronie (…), które jest państwową jednostką budżetową podległą Ministrowi (\`(...)\`). Cytując więc informacje dotyczące projektu (\`(...)\`) zawarte na stronie (\`(...)\`):

„Projekt ma na celu integrację rozproszonych baz danych systemu oświaty, celem udostępnienia instytucjom odpowiedzialnym za realizację zadań oświatowych rzetelnych, spójnych, kompletnych danych, co przyczyni się do prowadzenia polityki oświatowej państwa na szczeblu centralnym, regionalnym, lokalnym w sposób służący podnoszeniu jakości i upowszechnianiu edukacji oraz usprawniający finansowanie zadań oświatowych.

Integracja ma na celu wyeliminowanie dualizmu wprowadzania tożsamych danych oraz umożliwienie wielokrotnego wykorzystywania danych raz wprowadzonych. Dotychczas funkcjonujące zbiory będą między sobą, w większości za pośrednictwem API (Interfejs Programistyczny Aplikacji), wymieniały raz wprowadzone dane”.

W wyniku działań prowadzonych w ramach projektu:

*   zostaną zidentyfikowane źródła i zakres danych systemu oświaty;

*   powstanie lista wymagań funkcjonalnych oraz niefunkcjonalnych Krajowego Systemu Danych Oświatowych;

*   zostanie stworzony projekt Krajowego Systemu Danych Oświatowych i projekty zmian w istniejących systemach;

*   minimum 60 baz danych systemu oświaty zostanie objętych integracją w ramach systemu;

*   zostanie opracowany prototyp Krajowego Systemu Danych Oświatowych (system przygotowany do wdrożenia na wybranej grupie odbiorców);

*   powstanie raport z testów zawierający opinie użytkowników na temat prototypu systemu”.

Ad. 2

Na etapie realizacji Projektu - zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 2 zawartej umowy o partnerstwie (\`(...)\`) jest odpowiedzialna za:

1.  zarządzanie Projektem w części przez siebie realizowanej;
2.  stworzenie listy wymagań według wytycznych Lidera Projektu oraz Drugiego Partnera Projektu;
3.  analizę źródeł danych oświatowych;
4.  przygotowanie infrastruktury rozwojowej;
5.  przygotowanie projektu integracji baz danych;
6.  opracowanie projektu zintegrowanego interfejsu użytkownika;
7.  przedstawienie projektu zmian w istniejących bazach danych oświaty;
8.  przygotowanie projektu infrastruktury technicznej;
9.  zapewnienie zaprojektowanej infrastruktury na czas trwania umowy;
10.  opracowanie prototypu systemu (przygotowanie systemu do wdrożenia na wybranej grupie odbiorców);
11.  przygotowanie rekomendacji zmian w istniejących systemach;
12.  przygotowanie infrastruktury testowej;
13.  przeprowadzenie testów funkcjonalnych;
14.  testowe uruchomienie systemu;
15.  przeprowadzenie testów na wybranej grupie użytkowników;
16.  przygotowanie platformy e-learningowej;
17.  przygotowanie systemu do produkcyjnego wdrożenia.

Ad.3

W zakresie roli i obowiązków Lidera – zgodnie z § 4 umowy o partnerstwie Lider jest odpowiedzialny za:

*   w okresie przygotowania dokumentacji aplikacyjnej Projektu:
    1.  terminowe złożenie pełnej i kompletnej dokumentacji do Instytucji Pośredniczącej (\`(...)\`) pod warunkiem przekazania wszelkich niezbędnych materiałów przez Partnerów;
    2.  koordynację działań Partnerstwa w celu złożenia dokumentacji aplikacyjnej terminowo i zgodnie z wskazanymi zasadami i wytycznymi Instytucji Pośredniczącej;
    3.  koordynację prac przy ustaleniu szczegółowych zadań i prac Parterów Projektu;
    4.  gromadzenie od Partnerów wszystkich informacji i dokumentów niezbędnych do przygotowania wniosku o dofinansowanie;
    5.  reprezentowanie Partnerstwa i Partnerów przed Instytucją Pośredniczącą w zakresie udzielonego umocowania;
*   w ramach realizacji Projektu - po otrzymaniu dofinansowania:
    1.  reprezentowanie Partnerów przed Instytucją Pośredniczącą, w zakresie udzielonego umocowania;
    2.  opracowywanie i terminowe przedkładanie do Instytucji Pośredniczącej wniosków o płatność oraz raportów z realizacji projektu na obowiązujących wzorach oraz w oparciu o informacje i dokumenty dostarczane przez Parterów:
    3.  koordynowanie, monitorowanie i nadzorowanie prawidłowości działań Partnerów przy realizacji zadań zawartych w Projekcie;
    4.  zapewnienie udziału Partnerów w podejmowaniu decyzji i realizacji zadań na zasadach określonych w Umowie;
    5.  wsparcie Partnerów w realizacji ich zadań;
    6.  zapewnienie sprawnego systemu komunikacji z Partnerami oraz Instytucją Pośredniczącą;
    7.  zapewnienie prawidłowości operacji finansowych, w szczególności poprzez wdrożenie systemu zarządzania i kontroli finansowej Projektu;
    8.  pozyskiwanie, gromadzenie i archiwizację dokumentacji związanej z realizacją zadań związanych z realizacją Projektu;
    9.  przedkładanie wniosków o płatność do Instytucji Pośredniczącej celem rozliczenia wydatków w Projekcie oraz otrzymania środków na dofinansowanie zadań Lidera i Partnerów;
    10.  podejmowanie środków naprawczych w przypadku opóźnień i nieprawidłowości w realizacji Projektu, a także gromadzenie i przekazywanie informacji o nieprawidłowościach do Instytucji Pośredniczącej;
    11.  gromadzenie, w zakresie wynikającym z wymogów Projektu, informacji o uczestnikach Projektu i ich przekazywanie do Instytucji Pośredniczącej;
    12.  informowanie Instytucji Pośredniczącej o ewentualnych problemach w realizacji Projektu;
    13.  koordynację działań Partnerstwa na rzecz upowszechniania informacji o nim oraz o Projekcie i jego celach;
    14.  egzekwowanie od Partnerów skutków wynikających z zastosowania reguły proporcjonalności z powodu nieosiągnięcia założeń projektu z winy Partnera.

Ponadto (\`(...)\`) jest odpowiedzialne za realizację następujących zadań w Projekcie:

1.  zarządzanie Projektem po stronie Lidera;
2.  nadzór i odbiór prac wykonywanych przez Partnera nr 1 i Partnera nr 2;
3.  akceptację rekomendowanych przez Partnera nr 1 rozwiązań technologicznych m.in. pod kątem kosztów ich późniejszego utrzymania;
4.  stworzenie wytycznych do listy wymagań w zakresie systemów wymienionych w załączniku do Umowy;
5.  weryfikacja specyfikacji systemu integrującego oświatowe bazy danych przygotowanej przez Partnerów;
6.  weryfikacja projektu integracji systemów oświaty przedłożonego przez Partnerów.

W zakresie roli i obowiązków Drugiego Partnera Projektu - zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 3 umowy o partnerstwie (\`(...)\`) jest odpowiedzialna za:

1.  zarządzanie Projektem w części przez siebie realizowanej;
2.  stworzenie wytycznych do listy wymagań w zakresie systemów wymienionych w załączniku do Umowy;
3.  bieżąca weryfikacja założeń projektowych;
4.  bieżąca współpraca z Partnerem nr 1 przy realizacji docelowego rozwiązania informatycznego integrującego oświatowe bazy danych;
5.  analiza wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących realizacji projektu;
6.  weryfikacja aktualnego stanu prawnego w zakresie integrowanych oświatowych baz danych wymienionych w załączniku do Umowy;
7.  analiza i wpływ zmieniającego się prawa oświatowego na ostateczny kształt projektowanego rozwiązania informatycznego;
8.  weryfikacja stworzonego prototypu systemu integrującego oświatowe bazy danych.

Ad. 4

Zgodnie z zawartą umową środki finansowe przekazywane Wnioskodawcy stanowią finansowanie kosztów ponoszonych przez Spółkę w związku z wykonywaniem zadań określonych w umowie i wniosku o dofinansowanie, a nie są zapłatą za świadczenie usług na rzecz (\`(...)\`). Art. 9 ust. 1 Umowy stanowi, że „Środki finansowe przekazywane Partnerom stanowią finansowanie kosztów ponoszonych przez Partnera w związku z wykonywaniem zadań określonych w Umowie i Wniosku o dofinansowanie, a nie są zapłatą za świadczenie usług na rzecz Lidera”.

Ad. 5

Według Wnioskodawcy efekty Projektu nie są i nie będą sprzedawane ani użyczane, bowiem celem projektu - o czym stanowi Preambuła Umowy i opis na oficjalnej stronie internetowej (\`(...)\`) (odpowiedź na pytanie numer 1) jest integracja rozproszonych baz danych systemu oświaty, celem udostępnienia instytucjom odpowiedzialnym za realizację zadań oświatowych rzetelnych, spójnych, kompletnych danych, co przyczyni się do prowadzenia polityki oświatowej państwa na szczeblu centralnym, regionalnym, lokalnym w sposób służący podnoszeniu jakości i upowszechnianiu edukacji oraz usprawniający finansowanie zadań oświatowych. Oznacza to, że celem projektu nie jest odpłatna sprzedaż, a wsparcie realizacji zadań publicznych w ramach partnerstwa publiczno - prywatnego.

Ad. 6

Nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi związane są z realizacją ww. Projektu, a więc nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wskazuje na to § 9 ust. 9 Umowy, zgodnie z którym strony nie mogą przeznaczać dofinansowania na cele inne niż związane z Projektem, w szczególności na tymczasowe finansowanie swojej podstawowej, poza projektowej działalności. W przypadku naruszenia tej zasady środki podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

Ad. 7

Stwierdzenie zawarte we wniosku, że „W ramach realizacji Projektu Spółka wszelkie nabyte usługi bądź towary ostatecznie przekazywała na rzecz Lidera Projektu (tj. na rzecz (\`(...)\`)) nie uzyskując z tego żadnego dochodu” oznacza, że w ramach realizacji projektu Wnioskodawca wyniki swoich prac przekazywał nieodpłatnie na rzecz Lidera Projektu. Natomiast zgodnie z zawartą Umową pokrycie kosztów przekazania wyników prac stanowiły środki finansowe przekazywane Wnioskodawcy w związku z wykonywaniem zadań określonych w Umowie i wniosku o dofinansowanie. Ostatecznie więc z nabywanych przez Wnioskodawcę usług w celu realizacji Projektu korzystał Lider Projektu, a Wnioskodawca nie otrzymywał z tego tytułu korzyści majątkowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Pytanie 1

Czy środki finansowe przekazywane Wnioskodawcy w ramach realizacji Projektu (\`(...)\`) należy zakwalifikować jako zapłatę w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 2174) (dalej: VAT) ?

Pytanie 2

Czy w przypadku gdy środki finansowe przekazywane Wnioskodawcy w ramach realizacji Projektu (\`(...)\`) nie stanowią zapłaty w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy VAT, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku od naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT ?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Zdaniem Spółki przekazywane jej środki finansowe w ramach realizacji Projektu (\`(...)\`) nie powinny być kwalifikowane jako zapłata w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą (w rozumieniu przepisów VAT), bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług - art. 8 ust. 1 VAT - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu przepisów o VAT, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ponadto, zgodnie z art. 8 ust. 2 VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług;

\- do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 347, str. 1 z późn. zm.) (dalej: Dyrektywa VAT) wskazuje, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Analogiczny przepis na gruncie krajowych przepisów - art. 29 ust. 1 VAT - wskazuje, że podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Analizując brzmienie art. 73 Dyrektywy VAT oraz art. 29 ust. 1 VAT - należy dojść do wniosku, że podstawa opodatkowania jest ściśle powiązana z zapłatą konkretnej ceny za świadczone usługi lub dostarczone towary. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że § 9 ust 1 zawartej przez Wnioskodawcę Umowy o partnerstwie na rzecz przygotowania i realizacji Projektu (\`(...)\`) stanowi, że: „Środki finansowe przekazywane Partnerom stanowią finansowanie kosztów ponoszonych przez Partnera w związku z wykonaniem zadań określonych w Umowie i Wniosku o dofinansowanie, a nie są zapłatą za świadczenie usług na rzecz Lidera”. Jeżeli więc środki finansowe przeznaczone na realizację Programu nie były zapłatą za świadczenie usług a stanowiły zwrot kosztów, toteż nie można ich uznać jako zapłaty w rozumieniu art. 29 ust 1 VAT.

Do podobnych konkluzji doszedł Minister Finansów, który w odpowiedzi na interpelację poselską nr 191169 wskazał, że: „\`(...)\`dotacja podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni związek z ceną dostarczonego towaru/usługi świadczonej przez otrzymującego dotację. W takiej sytuacji przyjmuje się, że dotacja stanowi składnik tej ceny. Innymi słowy dotacja „uzupełnia” podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towaru/świadczenia usługi i jest opodatkowana na takich samych zasadach jak czynność, której dotyczy (wg właściwej stawki lub z zastosowaniem zwolnienia od podatku.)”.

1.  Zdaniem Spółki – w związku z faktem, iż otrzymywane przez nią środki finansowe w ramach realizacji Projektu (\`(...)\`) nie stanowią zapłaty w rozumieniu art. 29 ust. 1 VAT - Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 VAT. W związku z tym podatek ten powinien zostać uznany za wydatek kwalifikowalny.

Art. 86 ust. 1 VAT (transpozycja z art. 168 Dyrektywy VAT) wskazuje, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest elementem konstrukcyjnym podatku od towarów i usług urzeczywistniającym zasadę neutralności tego podatku. Jednakże przysługuje ono podatnikowi tylko w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Natomiast - w danym stanie faktycznym - usługi zewnętrzne były nabywane przez Wnioskodawcę w celu realizacji ww. Projektu, nie zaś w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Również sam fakt, iż przekazywane przez Lidera środki finansowe stanowiły zwrot kosztów, a nie były zapłatą stanowiącą podstawę opodatkowania zgodnie z art. 29 ust. 1 VAT, wskazuje na to, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w cenie ww. usług.

W związku z tym, iż Spółka otrzymywała środki pochodzące z funduszy europejskich należy odnieść się do brzmienia przepisów Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz.UE.L Nr 347, str. 320 z późn. zm.) (dalej: Rozporządzenie UE), w szczególności do art. 65 ust. 2 oraz art. 69 ust. 3 lit. c.

Zgodnie z art. 65 ust. 2 Rozporządzenia UE wydatki kwalifikują się do otrzymania wkładu z EFSI, jeżeli zostały poniesione przez beneficjenta i zapłacone między dniem przedłożenia Komisji programu lub dniem 1 stycznia 2014 r., w zależności od tego, która data jest wcześniejsza, a dniem 31 grudnia 2023 r. Ponadto wydatki kwalifikują się do otrzymania wkładu z EFRROW tylko wówczas, jeżeli odpowiednia pomoc jest rzeczywiście wypłacona przez agencję płatniczą pomiędzy dniem 1 stycznia 2014 r. a dniem 31 grudnia 2023 r.

Natomiast na podstawie art. 69 ust. 3 lit. c Rozporządzenia UE podatek od wartości dodanej (VAT), z wyjątkiem podatku którego nie można odzyskać na mocy prawodawstwa krajowego VAT jest kosztem niekwalifikowalnym w odniesieniu do wkładu z EFSI oraz kwoty wsparcia przekazywanej z Funduszu Spójności na rzecz instrumentu „Łącząc Europę”, o której mowa w art. 92 ust. 6.

Tożsame stanowisko zawarte jest w Rozdziale 6 pkt 6.13 ppkt 2 Wytycznych Ministerstwa Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 MR/H 2014-2020/23(3)07/2017 (dalej: Wytyczne MF), zgodnie z którymi: „\`(...)\`zapłacony podatek VAT może być uznany za wydatek kwalifikowalny wyłącznie wówczas, gdy beneficjentowi ani żadnemu innemu podmiotowi zaangażowanemu w projekt oraz wykorzystującemu do działalności opodatkowanej produkty będące efektem realizacji projektu, zarówno w fazie realizacyjnej jak i operacyjnej, zgodnie z obowiązującym prawodawstwem krajowym, nie przysługuje prawo (tzn. brak jest prawnych możliwości) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot VAT. Posiadanie wyżej wymienionego prawa (potencjalnej prawnej możliwości) wyklucza uznanie wydatku za kwalifikowalny, nawet jeśli faktycznie zwrot nie nastąpił, np. ze względu na nie podjęcie przez podmiot czynności zmierzających do realizacji tego prawa.”.

Analizując powyższe przepisy oraz zapisy Wytycznych MF należy stwierdzić, że podatek od towarów i usług stanowi wydatek niekwalifikowany, z wyjątkiem podatku, którego nie można odzyskać na mocy prawodawstwa krajowego. Możliwością odzyskania zapłaconego podatku jest w praktyce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych wyrażone w art. 86 ust. 1 VAT (transpozycja z art. 168 Dyrektywy VAT). Jeżeli więc Spółka nie dokonywała czynności opodatkowanych w związku z nabyciem usług w ramach Projektu (\`(...)\`), toteż nie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (tj. nie mogła odzyskać zapłaconego podatku). W związku z powyższym podatek ten powinien zostać uznany za wydatek kwalifikowalny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie nie będące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT – podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a -30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Cytowany przepis stanowi odzwierciedlenie art. 73 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), z treści którego wynika, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Należy jednocześnie wskazać, że nie ma tu znaczenia status podmiotu wypłacającego dofinansowanie ani pochodzenie środków, z których to dofinansowanie jest wypłacane.

Z treści powołanych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dofinansowania za stanowiące podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dofinansowanie dokonywane jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zauważyć, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają bowiem opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają opodatkowaniu.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie ceny konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Dla określenia, czy dane dotacje mają czy też nie bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a co za tym idzie – czy podlegają opodatkowaniu, istotne są zatem szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Tym samym podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie podlega opodatkowaniu.

Istotnym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy o VAT jest wyjaśnienie pojęcia „subwencja bezpośrednio związana z ceną”. W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Limited v. Commisioners od Customs and Excise, w skrócie KNW).

W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencję, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu.

Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, że dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.

Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym.

W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.

Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką oferującą szeroko rozumiane rozwiązania z branży IT. Spółka zawarła umowę o partnerstwie na rzecz przygotowania i realizacji Projektu (\`(...)\`) z (\`(...)\`) (Lider Projektu) oraz (\`(...)\`) (Drugi Partner Projektu). Umowa została zawarta w ramach partnerstwa prywatno-publicznego w celu realizacji ww. Projektu. Środki na jego realizację pochodzą z Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020.

Projekt ma na celu integrację rozproszonych baz danych systemu oświaty, celem udostępnienia instytucjom odpowiedzialnym za realizację zadań oświatowych rzetelnych, spójnych, kompletnych danych, co przyczyni się do prowadzenia polityki oświatowej państwa na szczeblu centralnym, regionalnym, lokalnym w sposób służący podnoszeniu jakości i upowszechnianiu edukacji oraz usprawniający finansowanie zadań oświatowych. Oznacza to, że celem projektu nie jest odpłatna sprzedaż, a wsparcie realizacji zadań publicznych w ramach partnerstwa publiczno – prywatnego.

Na etapie realizacji Projektu - zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 2 zawartej umowy o partnerstwie - Wnioskodawca jest odpowiedzialny za:

1.  zarządzanie Projektem w części przez siebie realizowanej;
2.  stworzenie listy wymagań według wytycznych Lidera Projektu oraz Drugiego Partnera Projektu;
3.  analizę źródeł danych oświatowych;
4.  przygotowanie infrastruktury rozwojowej;
5.  przygotowanie projektu integracji baz danych;
6.  opracowanie projektu zintegrowanego interfejsu użytkownika;
7.  przedstawienie projektu zmian w istniejących bazach danych oświaty;
8.  przygotowanie projektu infrastruktury technicznej;
9.  zapewnienie zaprojektowanej infrastruktury na czas trwania umowy;
10.  opracowanie prototypu systemu (przygotowanie systemu do wdrożenia na wybranej grupie odbiorców);
11.  przygotowanie rekomendacji zmian w istniejących systemach;
12.  przygotowanie infrastruktury testowej;
13.  przeprowadzenie testów funkcjonalnych;
14.  testowe uruchomienie systemu;
15.  przeprowadzenie testów na wybranej grupie użytkowników;
16.  przygotowanie platformy e-learningowej;
17.  przygotowanie systemu do produkcyjnego wdrożenia.

W ramach realizacji projektu Wnioskodawca wyniki swoich prac przekazywał nieodpłatnie na rzecz Lidera Projektu. Natomiast zgodnie z zawartą Umową pokrycie kosztów przekazania wyników prac stanowiły środki finansowe przekazywane Wnioskodawcy w związku z wykonywaniem zadań określonych w Umowie i wniosku o dofinansowanie. Ostatecznie więc z nabywanych przez Wnioskodawcę usług w celu realizacji Projektu korzystał Lider Projektu, a Wnioskodawca nie otrzymywał z tego tytułu korzyści majątkowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem VAT dotacji przyznanej przez Instytucję Pośredniczącą na realizację opisanego Projektu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na potrzeby realizacji zadań w ramach Projektu, sfinansowanych z otrzymanego dofinansowania.

Dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, istotne są szczegółowe warunki jej przyznawania, określające cel, na który ta dotacja jest przeznaczona. Jak już wskazano, kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania tym podatkiem.

Analiza przedstawionego opisu sprawy prowadzi do stwierdzenia, że za realizację Projektu (\`(...)\`) w całości odpowiada Lider, który zarządza Projektem, przedstawia Partnerom wytyczne do listy wymagań w zakresie baz danych systemu oświaty, weryfikuje projekt integracji systemów oświaty przedłożony przez Partnerów, akceptuje rekomendowane przez Wnioskodawcę rozwiązania technologiczne m.in. pod kątem ich późniejszego utrzymania, sprawuje nadzór i dokonuje odbioru prac wykonanych przez Partnerów. Ponadto Lider reprezentuje Partnerów przed Instytucją Pośredniczącą, opracowuje i przedkłada wnioski o płatność, koordynuje i nadzoruje prawidłowość działań Partnerów. Wszystkie działania Lidera (jednostki budżetowej podległej Ministrowi (\`(...)\`)) podporządkowane są nadrzędnemu celowi jakim jest integracja rozproszonych baz danych systemu oświaty, celem udostępnienia instytucjom odpowiedzialnym za realizację zadań oświatowych rzetelnych, spójnych, kompletnych danych, co przyczyni się do prowadzenia polityki oświatowej państwa na szczeblu centralnym, regionalnym, lokalnym w sposób służący podnoszeniu jakości i upowszechnianiu edukacji oraz usprawniający finansowanie zadań oświatowych.

Wnioskodawca natomiast, specjalista od rozwiązań z branży IT i odrębny od Lidera podatnik na gruncie ustawy o VAT, na podstawie zawartej umowy o partnerstwie, wykonuje czynności na rzecz Lidera, będące elementem realizowanego przez Lidera Projektu. Na podstawie wytycznych Lidera Wnioskodawca przygotowuje projekt integracji baz danych, przedstawia projekty zmian w istniejących bazach danych, przygotowuje infrastrukturę testową i przeprowadza testy systemu, przygotowuje system do produkcyjnego wdrożenia. Wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy. w analizowanej sytuacji mamy zatem do czynienia z umową, w ramach której następuje wykonanie przez Wnioskodawcę skonkretyzowanego świadczenia.

Jak wskazano we wniosku, środki finansowe przekazywane Partnerom opisanego Projektu stanowią finansowanie kosztów ponoszonych przez Partnera w związku z wykonywaniem zadań określonych w Umowie i Wniosku o dofinansowanie. Strony nie mogą przeznaczać dofinansowania na cele inne niż związane z Projektem, w szczególności na tymczasowe finansowanie swojej podstawowej, poza projektowej działalności. Wnioskodawca na realizację ww. Projektu otrzymał dofinansowanie, które nie jest przeznaczone na ogólną działalność, tylko na konkretny Projekt, w ramach którego będzie świadczył określone usługi i przekazywał towary na rzecz Lidera. W ocenie Organu, otrzymane środki finansowe stanowią wynagrodzenie od osoby trzeciej, mające bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów oraz świadczonych usług.

Wnioskodawca wskazał, że w ramach realizacji Projektu wyniki swoich prac przekazywał na rzecz Lidera Projektu (tj. na rzecz (\`(...)\`)), nie uzyskując z tego żadnego dochodu. Fakt, że Wnioskodawca wykonuje określone czynności na rzecz Lidera Projektu nie pobierając od niego odpłatności nie oznacza, że ww. świadczenia wykonuje nieodpłatnie, gdyż zapłatą za te świadczenia są otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe (dofinansowanie). W przypadku, gdyby Wnioskodawca nie otrzymał ww. dofinansowania, kwotę należną za dostarczane towary i usługi musiałby zapłacić Lider.

W konsekwencji stwierdzić należy, że otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe zakwalifikować należy za wynagrodzenie za świadczone usługi/dostawę towarów, zwiększające podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym świadczenia wykonywane w ramach Projektu sfinansowane tym dofinansowaniem, będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Powyższe regulacje oznaczają, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Aby zatem podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych faktur, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane (w sposób bezsporny) z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jak wskazano wyżej, wynikające z postanowień umowy o partnerstwie czynności Wnioskodawcy jako partnera stanowią odpłatne świadczenie usług na rzecz Lidera, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego, z uwagi na wystąpienie związku dokonanych w ramach Projektu zakupów z czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabyć towarów i usług dotyczących realizacji Projektu, o ile nie zajdą ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Jednocześnie należy podkreślić, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestie te rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy.

Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.