Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.355.2025.3.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu po ustanowieniu odrębnej
własności.
Słowa kluczowe: deweloper
lokal-lokal mieszkalny
protokół-protokół zdawczo-odbiorczy
umowa-umowa przedwstępna
własność-własność odrębna
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani pismem z 29 maja 2025 r. (wpływ 29 maja 2025 r.) oraz pismem z 29 maja 2025 r.
    (wpływ 6 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zawarcie aktu - przedwstępna umowa sprzedaży lokalu z dnia 21 listopada 2008 r. Cała
    kwota za lokal została zapłacona deweloperowi w 2008 r. Umowa ustanowienia odrębnej
    własności lokalu i umowa sprzedaży lokalu w dniu 20 grudnia 2024 r. Lokal był
    użytkowany do celów mieszkalnych przez Wnioskodawczynię od 2008 r. Nieruchomość
    położona w ... (kod pocztowy: .), ul. .......
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni nadmienia, że zawarta w dniu 21 listopada
    2008 r. umowa przedwstępna nastąpiła w formie aktu notarialnego. Stroną ww. umowy
    był ... i ...., działający w imieniu Spółki .......... „....” ..., .... sp.j. z siedzibą w ...., oraz
    Wnioskodawczyni i .....
    Zgodnie z umową przedwstępną sprzedaży lokalu w 2008 r., zawarcie umowy sprzedaży
    lokalu mieszkalnego miało nastąpić do dnia 28 lutego 2009 r.
    Na pytanie Organu: „Czy po zawarciu w 2008 r. umowy przedwstępnej w księdze
    wieczystej budowanej przez dewelopera nieruchomości (budynku), w której mieści się
    przedmiotowy lokal mieszkalny, ujawniono zapis dotyczący roszczenia o wyodrębnienie
    lokalu mieszkalnego i przeniesienie prawa własności tego lokalu oraz praw niezbędnych
    do korzystania z lokalu na nabywcę?”, Wnioskodawczyni wskazała: „Tak, było roszczenie
    wpisane.”
    Po zapłacie ceny sprzedaży deweloper przekazał mieszkanie protokołem zdawczo-
    odbiorczym. Mieszkanie jest we współwłasności z mężem Wnioskodawczyni (....).
    Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim. W małżeństwie obowiązuje
    wspólność majątkowa i wszystkie wydatki zostały poniesione we wspólności majątkowej
    małżeńskiej. Nabycie w 2024 r. nastąpiło również do majątku wspólnego z mężem.
    Sprzedaż lokalu jeszcze nie nastąpiła.
    Odpłatne zbycie nie nastąpiło i nie nastąpi w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej.

## Pytanie

Czy przy sprzedaży lokalu należy opłacić podatek dochodowy?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni lokal nabyła w dobrej wierze w 2008 r. Umowa sprzedaży miała być
    zawarta w 2008 r., w związku ze sporem prawnym toczącym się przed Sądem .... pomiędzy
    deweloperem a Prezydentem Miasta .....do 2024 r. Nie z winy Wnioskodawczyni sprzedaż
    nastąpiła w 2024 r.
    Wnioskodawczyni uważa, że nieruchomość zakupiła w 2008 r., ponieważ zapłaciła cenę
    zakupu i nieruchomość została Jej wydana również w 2008 r., wobec czego,
    Wnioskodawczyni nie powinna płacić podatku z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    lub praw, dokonanego przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym
    przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że 21 listopada 2008 r. zawarła
    Pani z deweloperem umowę przedwstępną sprzedaży lokalu mieszkalnego. Cała kwota za
    lokal została zapłacona deweloperowi w 2008 r. Po zapłacie ceny sprzedaży deweloper
    przekazał mieszkanie protokołem zdawczo-odbiorczym. Umowa ustanowienia odrębnej
    własności lokalu i umowa sprzedaży lokalu w dniu 20 grudnia 2024 r. Pozostaje Pani w
    związku małżeńskim i mieszkanie jest we współwłasności małżeńskiej.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem,
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W myśl art. 156 ww. Kodeksu:
      Jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania
      wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia
      własności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego
      zdarzenia, ważność umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego
      zobowiązania.
    Stosownie do art. 157 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości została
      zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, do przeniesienia własności
      potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę
      na niezwłoczne przejście własności.
    Zgodnie z art. 158 ww. Kodeksu:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej
      własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio
      zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być
      w akcie wymienione.
    Z kolei art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Stosownie do art. 390 § 3 ww. Kodeksu:
      Roszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z upływem roku od dnia, w
      którym umowa przyrzeczona miała być zawarta. Jeżeli sąd oddali żądanie zawarcia
      umowy przyrzeczonej, roszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z
      upływem roku od dnia, w którym orzeczenie stało się prawomocne.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 5 pkt 6 ustawy z 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy
    lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz deweloperskim funduszu
    gwarancyjnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 695):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      Umowa deweloperska - umowę zawartą między nabywcą a deweloperem, na
      podstawie której deweloper zobowiązuje się do wybudowania budynku oraz
      ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego
      lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu na nabywcę albo

      zabudowania nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot własności lub
      użytkowania wieczystego domem jednorodzinnym i przeniesienia na nabywcę
      własności tej nieruchomości lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i
      własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną
      nieruchomość lub przeniesienia ułamkowej części własności tej nieruchomości wraz
      z prawem do wyłącznego korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu
      potrzeb mieszkaniowych, a nabywca zobowiązuje się do spełnienia świadczenia
      pieniężnego na poczet nabycia tego prawa.
    Z treści powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że przeniesienie własności
    nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej
    umowy przenoszącej własność nieruchomości. Natomiast zarówno zawarcie umowy
    deweloperskiej, jak też dokonanie, stosownie do tej umowy wpłaty ceny czy przekazanie
    kluczy – oddanie do użytku, pomimo że mogą prowadzić do nabycia własności
    nieruchomości, to nie są z nim równoważne.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, a art. 158 Kodeksu cywilnego określa wyraźnie formę tej czynności prawnej.
    Z kolei umowa deweloperska nie jest umową przenoszącą własność nieruchomości. Jest
    niejako przyrzeczeniem do przeniesienia na nabywcę po zakończeniu przedsięwzięcia
    deweloperskiego prawa własności do lokalu, co nastąpi dopiero w momencie zawarcia np.
    umowy sprzedaży przenoszącej własność nieruchomości. Treścią umowy deweloperskiej
    jest zatem, jedynie zobowiązanie się stron do ustanowienia na rzecz nabywcy po
    zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego, odrębnej własności lokalu mieszkalnego i
    przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę, lecz tej własności sama umowa
    deweloperska nie przenosi.
    Tym samym zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego oraz ustawą o ochronie
    praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, ani umowa przedwstępna
    sprzedaży czy też umowa deweloperska, będące przyrzeczeniem zawarcia właściwej
    umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzone zostały w formie aktu notarialnego, ani fakt
    przekazania przyszłemu nabywcy lokalu mieszkalnego na podstawie protokołu zdawczo-
    odbiorczego czy też zameldowanie się w ww. lokalu mieszkalnym i ponoszenie z tego
    tytułu stosownych opłat, nie powodują przeniesienia praw własności nieruchomości.
    Zatem, przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy
    stwierdzić należy, że umowa z dnia 21 listopada 2008 r. nie spowodowała przeniesienia na
    Panią prawa własności nieruchomości (lokalu mieszkalnego), a jedynie ustanawiała
    zobowiązanie zbywcy (dewelopera) do przeniesienia tego prawa na Pani rzecz. Również
    fakt, że cała kwota za mieszkanie została zapłacona w 2008 r., oraz deweloper przekazał
    mieszkanie protokołem zdawczo-odbiorczym i Pani w tym lokalu mieszkała, nie
    skutkowało przeniesieniem prawa własności nieruchomości (lokalu mieszkalnego) na Pani
    rzecz.
    Przepisy Kodeksu cywilnego jednoznacznie bowiem wskazują, że przeniesienie własności
    nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej
    umowy rozporządzającej – umowy sprzedaży przenoszącej własność nieruchomości w
    wykonaniu przedwstępnej umowy sprzedaży. Oznacza to, że prawo własności ww. lokalu
    mieszkalnego nabyła Pani dopiero na mocy umowy ustanowienia odrębnej własności
    lokalu i jego sprzedaży, która została zawarta w dniu 20 grudnia 2024 r.
    Wobec powyższych regulacji, nie można zgodzić się z Pani stwierdzeniem, że
    nieruchomość (lokal mieszkalny) zakupiła Pani w 2008 r., ponieważ zapłaciła cenę zakupu i
    nieruchomość została Pani wydana również w 2008 r.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1602/15, w
    którym Sąd stwierdził, że:

      „(...) prawidłowo Dyrektor Izby Skarbowej – w zaskarżonej interpretacji indywidualnej
      powołał się na art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego oraz na związany z nim art. 158 tego
      Kodeksu. Rację ma skarżący, że art. 158 Kodeksu cywilnego odnosi się wyłącznie do
      formy umowy zobowiązującej do przeniesienia własności nieruchomości i taką
      własność przenoszącą, jednak nie można przy odczytywaniu tej normy pomijać
      normy zawartej w powołanym wyżej art. 155 § 1, z którego wynika ogólna i
      powszechna zasada dotycząca momentu przeniesienia własności, jaką jest – poza
      pewnymi wyjątkami nieznajdującymi zastosowania w niniejszej sprawie – chwila
      zawarcia umowy przenoszącej własność”.
    Zatem, z uwagi na fakt, że umowa przenosząca prawo odrębnej własności lokalu
    mieszkalnego na Pani rzecz została zawarta 20 grudnia 2024 r., to planowane odpłatne
    zbycie przez Panią lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    nieruchomości (czyli w okresie do 31 grudnia 2029 r.), będzie stanowiło źródło przychodu,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Od powyższych kosztów odróżnić należy koszty uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania określone zostały w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy. Ustalenie kosztów uzyskania
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

    W myśl art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Natomiast, katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe zawiera art. 21 ust.
    25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Podsumowując, odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość, nabytego przez Panią w dniu 20 grudnia 2024 r. w drodze umowy
    ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży, jeżeli nastąpi przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez Panią
    ww. nieruchomości (tj. w okresie do dnia 31 grudnia 2029 r.), będzie stanowiło źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a dochód uzyskany z tego tytułu będzie podlegał opodatkowaniu 19%

    podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww.
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście
    przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii
    wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w
    sprawie oceny prawnej.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.