Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-844/11-2/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-08-26
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; poczta-usługi pocztowe; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17.05.2011 r. (data wpływu 27.05.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.05.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą MS (dalej: Wnioskodawca, Podatnik). Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza nabywać usługi pocztowe inne niż powszechne od P S.A. (dalej P ). Warunki świadczenia usług będą pomiędzy P i Podatnikiem negocjowane indywidualnie. Usługi dotyczyć będą przyjmowania i dostarczania przesyłek we wskazane miejsce w odpowiedzi na aktualne zapotrzebowanie Wnioskodawcy jako podmiotu gospodarczego.

Z tytułu świadczenia przedmiotowych usług P wystawiać będzie fakturę VAT. Wnioskodawca chce uzyskać potwierdzenie, czy faktury takie powinny być wystawiane z podstawową stawką VAT (obecnie 23%) i w konsekwencji czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia VAT, czy też - przeciwnie - właściwe jest w tym przypadku zastosowanie zwolnienia z VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy usługi świadczone przez P na rzecz Wnioskodawcy, których warunki są negocjowane indywidualnie, powinny być traktowane jako opodatkowane VAT według stawki podstawowej, czy też jako zwolnione z VAT?
2.  Czy jeżeli usługi świadczone przez P na rzecz Wnioskodawcy, których warunki są negocjowane indywidualnie powinny być traktowane jako opodatkowane VAT według stawki podstawowej, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia VAT pod ogólnymi warunkami?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 17 zwalnia się z opodatkowania podatkiem VAT usługi pocztowe oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną - realizowane przez operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych.

Zwolnienie przewidziane w wyżej wskazanym przepisie zdaniem Wnioskodawcy nie dotyczy wszystkich usług świadczonych przez operatora obowiązanego do świadczenia Powszechnych usług pocztowych, a jedynie tych, których zwolnienie zgodnie z funkcjonalną wykładnią przepisu było celem ustawodawcy.

Zgodnie z projektem ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z 24 marca 2010 r., druk 3205 „przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych, określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów”.

Podstawą w prawie unijnym omawianego zwolnienia jest art. 132 ust. 1 lit. a) Dyrektywy Rady 2006/11 2/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają z VAT świadczenie usług przez P państwową i dostawę towarów z tymi usługami związaną, z wyjątkiem przewozu osób i usług telekomunikacyjnych.

Przepis ten był przedmiotem szczegółowych rozważań i interpretacji ze strony Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (dalej: Trybunał). Trybunał jest unijnym organem sądowniczym właściwym w sprawach interpretacji VAT w ramach całej Wspólnoty i jego orzecznictwo jest wiążące dla wszystkich państw członkowskich. Również polskie organy podatkowe mają obowiązek stosować orzecznictwo Trybunału w procesie interpretacji przepisów podatkowych.

Kwestia usług pocztowych oraz zakresu zwolnienia była przedmiotem wyroku Trybunału z 23 kwietnia 2009 r. (sprawa TNT Post UK Ltd, sygn. C-357/07). Trybunał stwierdził w tym wyroku wyraźnie, że zwolnienia z VAT należy interpretować ściśle. Zdaniem Trybunału, „zwolnienie przewidziane w art. 13 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy \[obecnie art. 132 ust. 1 lit. a) Dyrektywy VAT - przypis Wnioskodawcy\] należy interpretować w sposób ścisły i jednocześnie zgodny z celem zamierzonym w tym przepisie (…), świadczenia usług i dostawy towarów z nimi związane powinny być interpretowane jako te świadczenia, które publiczne służby pocztowe wykonują jako takie, a więc właśnie w charakterze publicznych służb pocztowych”. Jak dalej wskazuje Trybunał, „(\`(...)\`) nie mogą zostać uznane za zwolnione z podatku usługi świadczone przez publiczne służby pocztowe, których warunki zostały wynegocjowane indywidualnie. Tego rodzaju usługi odpowiadają indywidualnym potrzebom danych użytkowników. Wykładnię tę potwierdza ponadto motyw 15 Dyrektywy 97/67/WE, z którego wynika, że możliwość indywidualnego negocjowania umów z klientami nie odpowiada a priori pojęciu świadczenia usług powszechnych. W konsekwencji (…) zwolnienie przewidziane w art. 13 część A ust 1 lit. a) szóstej dyrektywy ma zastosowanie do świadczenia usług i dostaw towarów z nimi związanych (\`(...)\`) które publiczne służby pocztowe wykonują jako takie, a więc w charakterze operatora, który zobowiązał się do zapewnienia w danym państwie członkowskim całości lub części powszechnych usług pocztowych. Zwolnienie to nie ma zastosowania do świadczenia usług ani dostaw towarów z nimi związanych, których warunki zostały wynegocjowane indywidualnie.”

Na wymienione powyżej orzeczenie powołał się Minister Finansów w odpowiedzi na interpelację nr 17667 w sprawie opodatkowania usług pocztowych podatkiem od towarów i usług wyjaśniając, że zwolnienie z podatku VAT, co do zasady, nie powinno mieć zastosowania do usług odpowiadających potrzebom indywidualnych podmiotów gospodarczych, które można oddzielić od usług świadczonych w interesie publicznym. Zdaniem Ministra „zwolnienie nie ma zastosowania do świadczenia usług ani dostaw towarów z nimi związanych, których warunki zostały wynegocjowane indywidualnie”.

Z powyższego jasno wynika, że zwolnieniem z VAT są objęte wyłącznie usługi o charakterze powszechnym świadczone przez operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia tych usług. Natomiast usługi negocjowane indywidualnie, takie jak będące przedmiotem niniejszego wniosku, powinny być opodatkowane VAT według stawki podstawowej (obecnie 23%). Z uwagi na fakt ze Podatnik nabywa od P usługi negocjowane indywidualnie, a więc niemające charakteru powszechnych usług pocztowych, P ma prawo i jednocześnie obowiązek opodatkować sprzedaż przedmiotowych usług podatkiem VAT.

Ad 2.

Zgodnie z stanowiskiem wskazanym powyżej, usługi świadczone przez P na rzecz Wnioskodawcy, których warunki są negocjowane indywidualnie powinny być traktowane jako opodatkowane VAT według stawki podstawowej. Skoro tak, nie ma przeszkód aby Podatnik od takich faktur (zawierających VAT według stawki podstawowej) odliczał VAT pod ogólnymi warunkami tj. pod warunkiem istnienia związku ze sprzedażą opodatkowaną zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Usługi pocztowe nie są wymienione w art. 88 ustawy o VAT dotyczącym wyłączeń z odliczenia, więc Wnioskodawca może odliczać VAT.

W szczególności nie powinien znaleźć zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Jak wynika bowiem z powyższych rozważań (por. ad. 1) usługi Poczty Polskiej negocjowane indywidualnie, a więc niemające charakteru powszechnego, powinny być opodatkowane VAT. W konsekwencji, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia VAT naliczonego zawartego w takich fakturach.

Mając na uwadze treść zaprezentowanego uzasadnienia stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie tej prawidłowości w interpretacji indywidualnej, o którą występuje niniejszym wnioskiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Co do zasady stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z treścią art. 146a pkt 1 ustawy, obowiązującego od dnia 01.01.2011 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 17 ustawy, zwalnia się od podatku usługi pocztowe oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną - realizowane przez operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych.

Zwolnienia uregulowane ww. przepisem mają charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że obejmuje określony rodzaj czynności wykonywanych przez zdefiniowany krąg podmiotów.

Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy).

Zasada ta ma na celu zapewnienie neutralności podatku od towarów i usług dla czynnych podatników VAT.

Treść tego przepisu wskazuje, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jednym z przypadków, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnia on generalne przesłanki upoważniające go do obniżenia kwoty podatku należnego jest sytuacja przewidziana w przepisie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, w myśl którego nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza nabywać usługi pocztowe inne niż powszechne od P S.A. Warunki świadczenia usług będą pomiędzy P i Podatnikiem negocjowane indywidualnie. Usługi dotyczyć będą przyjmowania i dostarczania przesyłek we wskazane miejsce w odpowiedzi na aktualne zapotrzebowanie Wnioskodawcy jako podmiotu gospodarczego. Z tytułu świadczenia przedmiotowych usług P wystawiać będzie fakturę VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi, czy faktury takie powinny być wystawiane z podstawową stawką VAT (obecnie 23%) i w konsekwencji czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia VAT.

W myśl art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.), powierza się P S.A. obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego określonych w ustawie. Z kolei art. 48 ww. ustawy mówi, iż operator publiczny nie może odmówić zawarcia umowy o świadczenie powszechnych usług pocztowych, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 1 i ust. 2 pkt 1. Z brzmienia powyższych unormowań prawa pocztowego wynika obowiązek nałożony na P do świadczenia powszechnych usług pocztowych.

Z kolei usługę pocztową w myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy Prawo Pocztowe stanowi wykonywane w obrocie krajowym lub zagranicznym, zarobkowe przyjmowanie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek oraz druków nieopatrzonych adresem, zwanych dalej "drukami bezadresowymi", prowadzenie punktów wymiany umożliwiających przyjęcie i wymianę korespondencji między podmiotami korzystającymi z obsługi tych punktów oraz realizowanie przekazów pocztowych.

Analizując treść art. 43 ust. 1 pkt 17 ustawy należy zauważyć, iż kreuje on zwolnienie o charakterze przedmiotowo-podmiotowym. Zwolnienie to obejmuje nie wszystkie podmioty świadczące usługi pocztowe, ale tylko te które posiadają status operatora publicznego zobowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Na gruncie regulacji prawa pocztowego status podmiotu działającego w takim charakterze przypisuje się P. Zaznaczyć jednakże należy, iż samo posiadanie owego statusu jest jedynie przesłanką podmiotową objęcia określonych czynności zwolnieniem. Ponadto występują także uwarunkowania przedmiotowe, czyli innymi słowy tylko niektóre spośród usług świadczonych przez P będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT. Ustawodawca w przepisie kładzie nacisk na „powszechność” świadczonych usług pocztowych, także można z tego wnioskować, że te usługi świadczone przez publicznego operatora, którym nie można przypisać przymiotu „powszechności”, będą wyłączone ze zwolnienia i w konsekwencji będą podlegały opodatkowaniu tymże podatkiem. Ponadto jedna z kluczowych zasad wykładni prawa nakazuje zwolnienia (i wyłączenia) interpretować możliwie wąsko, ściśle, aby nie doprowadzić do nieuprawnionego rozszerzenia zakresu zwolnień.

Na takie rozumienie omawianego zwolnienia wskazuje także brzmienie przepisu Dyrektywy 2006/112/WE, którego implementację stanowi regulacja w tym zakresie. Zwolnienia przewidziane w tym przepisie, mieszczą się generalnie w tytule IX rozdział 2, kształtującym publiczny cel wymienionych w nim zwolnień. Intencją ustawodawcy dokonującego transpozycji tego przepisu było objęcie zwolnieniem tylko takich usług pocztowych, które mają na celu realizację określonych celów publicznych. Także powyższym celem publicznym w przedmiotowych okolicznościach jest powszechność świadczonych usług, której adresatem jest ogół społeczeństwa, na równych warunkach.

Odwołując się do literalnego brzmienia przepisu, zgodnie ze internetowym Słownikiem Języka Polskiego przymiotnik „powszechny” oznacza taki stan, który dotyczy wszystkich rzeczy, osób, spraw itp. Ustawodawca posługując się wyrażeniem „powszechnych usług pocztowych” miał na myśli tylko te usługi, których usługobiorcami mogą być co do zasady wszyscy obywatele.

Przy dokonywaniu wykładni omawianej regulacji wskazówek dostarcza także (powołany również przez Wnioskodawcę) wyrok TSUE z dnia 23.04.2009 r. sygn. C-357/07 w sprawie TNT Post UK Ltd, gdzie sąd podkreślił, iż zwolnienia przewidziane w VI Dyrektywie mają na celu uprzywilejowanie niektórych rodzajów działalności w interesie publicznym, przy czym zaznaczył, że „ten ogólny cel przekłada się w dziedzinie poczty na bardziej szczegółowy cel oferowania, po zmniejszonych cenach, usług pocztowych odpowiadających podstawowym potrzebom społeczeństwa”, dalej w uzasadnieniu TSUE wskazał, iż „nie mogą zostać uznane za zwolnione z podatku usługi świadczone przez publiczne służby pocztowe, których warunki zostały wynegocjowane indywidualnie. Tego rodzaju usługi odpowiadają indywidualnym potrzebom danych użytkowników. Wykładnię tę potwierdza ponadto motyw 15 dyrektywy 97/69, z którego wynika, że możliwość indywidualnego negocjowania umów z klientami nie odpowiada a priori pojęciu świadczenia usług powszechnych”. Z argumentacji TSUE można wywieść twierdzenie, iż nie można objąć zwolnieniem wszystkich dokonywanych przez publiczne służby pocztowe świadczeń usług, które ze względu na swój charakter nie stanowią usług świadczonych w interesie publicznym. W podsumowaniu zauważa, iż omawiane zwolnienie należy interpretować w sposób ścisły i jednocześnie zgodny z celem zamierzonym w tym przepisie, gdzie zwolnienie dotyczyłoby tylko takiego świadczenia usług, które publiczne służby pocztowe wykonują w charakterze publicznych służb pocztowych, a nie te które odpowiadają indywidualnym potrzebom klientów. Oznacza to, że TSUE na tle w/w orzeczenia dostrzegł rozróżnienie przedmiotowe usług pocztowych świadczonych przez operatora zobowiązanego do świadczenia takich usług, ze względu na ich cel i charakter.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku, zgodzić należy się z Wnioskodawcą, iż nabywane przez niego od P usługi, dotyczące przyjmowania i dostarczania przesyłek we wskazane miejsce w odpowiedzi na aktualne zapotrzebowanie Wnioskodawcy jako podmiotu gospodarczego, których warunki świadczenia będą negocjowane indywidualnie nie mają charakteru powszechności. Wnioskodawca, na rzecz którego realizowane będą przedmiotowe usługi, negocjuje indywidualne warunki ich świadczenia, co świadczy o komercyjnym charakterze usługi, zaspokajającej indywidualne potrzeby danego użytkownika (Wnioskodawcy) - zatem nie mogą z niej skorzystać wszystkie osoby, co również prowadzi do wniosku, iż dana usługa nie ma charakteru powszechności.

Reasumując, usługi, o których mowa we wniosku, świadczone przez P nie będą zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 17 ustawy o VAT, bowiem nie będą one realizowane w celu zapewnienia przez operatora publicznego, którym jest P S.A., powszechnych usług pocztowych, zatem nie wypełniają hipotezy w/w artykułu. W związku z powyższym, z uwagi na fakt, iż przepisy prawa podatkowego nie wymieniają przedmiotowych usług jako objętych preferencyjną stawką, takie usługi będą podlegały opodatkowaniu podstawową stawką podatku, w wysokości 23%.

Powyższe oznacza, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez P S.A. dokumentujących usługi, o których mowa we wniosku, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, tj. w takiej części, w jakiej wydatki te będą miały związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Niniejsza interpretacja wydana zastała w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie wywołuje żadnych skutków prawnych dla kontrahenta Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.