Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1156/14-2/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-01-15
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług.
Słowa kluczowe: basen; podatek-podatek od towarów i usług; sauna; stawka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 9 października 2014 r. (data wpływu 21 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka „A” Sp. z o.o. (zwana dalej Spółką) z siedzibą w Polsce prowadzi Kompleks sportowo-rekreacyjny typu „aquapark”. Osoby, które chcą korzystać z usługi Spółki mogą wykupić bilety czasowe (1-2-3-godzinna i całodzienne), na jedną z niżej wymienionych trzech stref:

*   niebieską (sportową), uprawniającą do korzystania z basenu sportowego oraz siłowni,
*   zieloną (rekreacyjną i sportową), uprawniającą do korzystania z aquaparku oraz basenu sportowego i siłowni,
*   żółtą, uprawniającą do korzystania z różnego rodzaju saun (kilkanaście saun), a także wszystkich obiektów znajdujących się w strefie niebieskiej i zielonej.

Dodatkowo w strefie żółtej znajdują się gabinety spa, w których wykonywane są zabiegi, które są płatne odrębnie. Cena biletów do strefy żółtej nie obejmuje usług wykonywanych w gabinetach spa.

Korzystanie przez klientów z wykupionych biletów polega na tym, że mogą oni swobodnie poruszać się w ramach wykupionej strefy i sami decydują, ile czasu spędzą w danej części obiektu. Oznacza to, że np. klient, który wykupił bilet na pobyt w strefie żółtej może cały czas przebywać tylko w saunie, albo w aquaparku, albo na basenie sportowym lub siłowni albo wedle swojej woli podzielić ten czas pomiędzy te części. Poszczególne strefy są wydzielone (rozdzielone kołowrotami i bramkami uchylnymi).

Spółka umożliwia korzystanie swoim klientom z Kompleksu w formie:

*   uprawnień do jednorazowych wejść,
*   stałych abonamentów,
*   prawa wstępu w systemie kart „B”,
*   wynajmu torów na basenie sportowym.

Jeśli chodzi o opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży biletów wstępu na korzystanie z basenu sportowego i aquaparku (strefa zielona i niebieska) Spółka stosuje 8% stawkę VAT, gdyż usługi te zalicza się według PKWiU do grupowania 93.11.10.0. Dotyczy to również dodatkowych opłat za przekroczenie czasu wskazanego zakupionym biletem do tych stref. Natomiast dla sprzedaży biletów do strefy żółtej, czyli korzystania z różnego rodzaju saun i z wszystkich pozostałych obiektów znajdujących się w strefie zielonej i niebieskiej stosowana jest 23% stawka VAT. Dotyczy to również dodatkowych opłat za przekroczenie czasu wskazanego zakupionym biletem do tej strefy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż biletów (wg przedstawionych wyżej form) uprawniających klientów do korzystania z obiektów objętych strefą żółtą, tj. z saun, basenów sportowych i siłowni oraz aquaparku – korzysta z 8% stawki podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym sprzedaż biletów uprawniających klientów do korzystania z obiektów objętych strefą żółtą, tj. z saun, basenów sportowych i siłowni oraz aquaparku podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT. Chodzi tu w szczególności o stawkę VAT na korzystanie ze strefy saun, gdyż bezspornym jest, że stawka VAT na działalność związaną z basenami (baseny sportowe i baseny rekreacyjne – aquapark) wynosi 8%.

Uzasadnienie stanowiska Spółki jest następujące:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Świadczeniem usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 tej ustawy, jest natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 tej ustawy.

W myśl art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o VAT oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia częstokroć odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKWiU zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 8%.

W tym załączniku zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, zawarto m.in. w poz. 186 – „pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU. Tak więc odnośnie pozostałych usług związanych z rekreacją ustawodawca zrezygnował z podawania PKWiU, co oznacza, że wszystkie pozostałe usługi związane z rekreacją korzystają z 8% stawki podatku VAT.

Bezspornym jest w opinii Spółki stosowanie 8% stawki VAT dla usług związanych z korzystaniem z basenów sportowych i basenów rekreacyjnych – aquaparku, gdyż w załączniku nr 3 poz. 179 do ustawy o VAT wymienione są usługi związane z działalnością obiektów sportowych o symbolu PKWiU 93.11.10.0.

Spółka uważa, że również dla usług w zakresie korzystania z różnego rodzaju saun, jakie znajdują się w żółtej strefie, a które to usługi Spółka zaklasyfikowała według PKWiU do grupy 96.04.10.0 Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej – można zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%, a nie 23%.

Grupowanie według PKWiU 96.04.10.0 (usługi związane z poprawą kondycji fizycznej), mieszczące się w grupie 96.04, obejmuje usługi świadczone przez łaźnie tureckie, sauny i łaźnie parowe, solaria, salony odchudzające, salony masażu (z wyłączeniem masażu leczniczego) i podobne usługi mające na celu poprawę samopoczucia.

W ocenie Spółki, udostępnienie różnych saun, jakie znajdują się w strefie żółtej jak najbardziej można zaliczyć do usług związanych z rekreacją. Bowiem z rekreacją mamy do czynienia przede wszystkim w przypadku aktywności nakierowanej na regenerację organizmu, odpoczynek, poprawę kondycji fizycznej i samopoczucia. Bez wątpienia korzystanie z sauny ma wpływ na regenerację organizmu, przyczynia się do poprawy samopoczucia i poprawy kondycji psychofizycznej człowieka. W związku z tym – w ocenie Spółki – usługa korzystania z saun, zakwalifikowana według PKWiU do grupowania 96.04.10.0, spełniająca warunki do uznania jej jako związanej z rekreacją (bez względu na symbol PKWiU) – podlega opodatkowaniu 8% stawką VAT.

Wskazanie w omawianym przepisie, że stawka 8% VAT odnosi się do usług rekreacji – wyłącznie w zakresie wstępu nie oznacza, że stawka ta dotyczy samego biernego wejścia do strefy saun. Klient zakupując bowiem bilet do strefy żółtej nabywa prawo do korzystania czyli do wejścia do każdej z saun. Wejście do sauny oznacza, że klient aktywnie korzysta z udostępnionych mu saun. Omawiany przepis bowiem odnosi się do „rekreacji” oraz usług „w zakresie wstępu”. Zdaniem Spółki, powiązanie dwóch wyrażeń znajdujących się w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, tj. „usługi związane z rekreacją” i „w zakresie wstępu” należy rozumieć tak, że wyrażenie „wstęp” w zakresie usług związanych z rekreacją – w przypadku Spółki są to usługi wstępu do saun – dotyczy aktywnego korzystania z tych saun poprzez wejście do nich.

Według Spółki, niemożliwe jest ograniczenie świadczenia usług „wstępu” jedynie do wejścia gdzieś”, gdyż mielibyśmy do czynienia z taką sytuacją, w której klient wykupiłby bilet do strefy żółtej i wtedy zastosowana byłaby stawka 8% VAT, a gdyby skorzystał z sauny – to już ze stawką 23% VAT.

W opinii Spółki, wykładnia pojęcia „wstęp” w rozumieniu wyłącznie biernego wejścia do strefy żółtej bez możliwości korzystania z saun tam się znajdujących, właściwie jest bez sensu i stanowi nieuzasadnione i wręcz niezrozumiałe ograniczenie zakresu tego pojęcia. Przecież klient kupując bilet do strefy saun nie ogranicza się do biernego wejścia do tej strefy, lecz podejmuje różne działania czynne czyli wchodzi do sauny i korzysta z niej. Sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się zatem do biletów wstępu, które upoważniają do korzystania klientów z saun znajdujących się w strefie żółtej. Jeżeli klient kupuje „wstęp do sauny” robi to po to, aby korzystać z różnych saun oferowanych przez Spółkę w strefie żółtej. Zakup biletu do strefy żółtej nie jest przecież celem samym w sobie. Podobne stanowisko zajmują ostatnio sądy administracyjne, które wskazują, że wykładnia pojęcia „wstęp” w rozumieniu wyłącznie wejścia do obiektu, bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, stanowi bezpodstawne zawężenie tego pojęcia. I tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1126/2012, stwierdzono, że:

„O ile uczestnictwo bierne stanowi działanie, za które pobierana powinna być opłata w stawce preferencyjnej (np. wstęp jako kibic na mecz sportowy), to już opłata za karnet na siłownię nie ogranicza się do biernego wejścia, lecz podejmowania działań czynnych, korzystania z urządzeń, baru, usług trenerskich itp. „Również w wyroku NSA z dnia 30.01.2014 r., sygn. akt I FSK 311/2013, który co prawda dotyczy siłowni, ale jest aktualny również dla usług sauny, stwierdzono, że: „Wykładnia pojęcia „wstęp” wyłącznie do wejścia do obiektu, bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, stanowi zawężenie tego pojęcia. Sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową”.

Kolejny wyrok NSA z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt I FSK 349/2013 potwierdza powyższe stanowisko, tj. Sąd stwierdza: „Przedstawiając szczegółowo argumentację zaprezentowaną w ww. wyroku, którą Sąd w niniejszym składzie całkowicie podziela, stwierdzić trzeba, że wykładnia pojęcia wstęp” wyłącznie do wejścia do obiektu, bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, stanowi zawężenie tego pojęcia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu do klubu fitness, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez ten klub, które nie są związane z normalnym typowym jego użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest wynik wykładni systemowej wewnętrznej. Usługi wskazane w pozycjach 182, 183, 184 i 185 załącznika numer 3 ograniczają zastosowanie stawki obniżonej wyłącznie do wstępu. Zatem ustawodawca wprowadza preferencje w zakresie stawki za wejście i aktywne korzystanie z danego obiektu, np. wesołego miasteczka, parku rozrywki, dyskoteki. Nie sposób zresztą sobie wyobrazić, że wstęp do tych obiektów ma polegać wyłącznie na biernym korzystaniu. Natomiast dodatkowe usługi na przykład gastronomiczne nie korzystają z tej preferencji. Wreszcie należy zwrócić uwagę na cele, które przyświecają ustawodawcy, wprowadzającego stawki obniżone na określone towar, lub usługi. W ten sposób, obniżając koszt nabycia, można preferować określone zachowania konsumentów. Niewątpliwie wprowadzenie stawki obniżonej na usługi rekreacyjne służy rozpowszechnieniu zdrowego trybu życia poprzez udostępnienie tych usług i obniżenie kosztów. W tym kontekście nieracjonalne było by preferowanie poprzez stawki obniżone wyłącznie usług rekreacyjnych polegających na biernym korzystaniu z obiektów. Nieracjonalne było by różnicowanie podatkowe tych usług rekreacyjnych, które polegają na konieczności korzystania z urządzeń lub przyrządów”.

W świetle powyższego, Spółka uważa, że w opisanym stanie faktycznym sprzedaż biletów wstępu do strefy żółtej, tj. umożliwiającej korzystanie z saun, aquaparku oraz basenu sportowego i siłowni, opodatkowana jest preferencyjną 8% stawką podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych w niektórych przypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka prowadzi Kompleks sportowo -rekreacyjny typu „aquapark”. Osoby, które chcą korzystać z usługi Spółki mogą wykupić bilety czasowe (1-2-3-godzinna i całodzienne), na jedną z niżej wymienionych trzech stref:

*   niebieską (sportową), uprawniającą do korzystania z basenu sportowego oraz siłowni,
*   zieloną (rekreacyjną i sportową), uprawniającą do korzystania z aquaparku oraz basenu sportowego i siłowni,
*   żółtą, uprawniającą do korzystania z różnego rodzaju saun (kilkanaście saun), a także wszystkich obiektów znajdujących się w strefie niebieskiej i zielonej.

Dodatkowo w strefie żółtej znajdują się gabinety spa, w których wykonywane są zabiegi, które są płatne odrębnie. Cena biletów do strefy żółtej nie obejmuje usług wykonywanych w gabinetach spa. Korzystanie przez klientów z wykupionych biletów polega na tym, że mogą oni swobodnie poruszać się w ramach wykupionej strefy i sami decydują, ile czasu spędzą w danej części obiektu. Oznacza to, że np. klient, który wykupił bilet na pobyt w strefie żółtej może cały czas przebywać tylko w saunie, albo w aquaparku, albo na basenie sportowym lub siłowni albo wedle swojej woli podzielić ten czas pomiędzy te części. Poszczególne strefy są wydzielone (rozdzielone kołowrotami i bramkami uchylnymi). Spółka umożliwia korzystanie swoim klientom z Kompleksu w formie:

*   uprawnień do jednorazowych wejść,
*   stałych abonamentów,
*   prawa wstępu w systemie kart „B”,
*   wynajmu torów na basenie sportowym.

Dla sprzedaży biletów wstępu na korzystanie z basenu sportowego i aquaparku (strefa zielona i niebieska) Spółka stosuje 8% stawkę VAT, gdyż usługi te zalicza się według PKWiU do grupowania 93.11.10.0. Dotyczy to również dodatkowych opłat za przekroczenie czasu wskazanego zakupionym biletem do tych stref. Natomiast dla sprzedaży biletów do strefy żółtej, czyli korzystania z różnego rodzaju saun i z wszystkich pozostałych obiektów znajdujących się w strefie zielonej i niebieskiej stosowana jest 23% stawka VAT. Dotyczy to również dodatkowych opłat za przekroczenie czasu wskazanego zakupionym biletem do tej strefy.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca wniósł o potwierdzenie, czy sprzedaż biletów (wg przedstawionych wyżej form) uprawniających klientów do korzystania z obiektów objętych strefą żółtą, tj. z saun, basenów sportowych i siłowni oraz aquaparku – korzysta z 8% stawki podatku VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

*   poz. 179 – usług związanych z działalnością obiektów sportowych – PKWiU 93.11.10.0;
*   poz. 182 – usług kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu:
    *   na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
    *   do obiektów kulturalnych– bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 183 – usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne – bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 184 – usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu – bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 185 – wstępu na imprezy sportowe – bez względu na symbol PKWiU.

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”, aby zatem poznać jego znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sip.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”.

Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp „na siłownię” czy do parku rozrywki) − por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 311/13.

Dodać należy, że co do zasady zróżnicowanie ceny biletu wstępu np. w zależności od rodzaju usług związanych z rekreacją, do skorzystania z których dany bilet uprawnia (np. centrum rekreacyjne, w którym są różne „strefy”: basen do pływania – jedna strefa, baseny rekreacyjne obejmujące m.in. zjeżdżalnie, „sztuczną rzekę” itp. – druga strefa, siłownia i sale do ćwiczeń grupowych – trzecia strefa) nie ma wpływu na wysokość stawki podatku, która ma zastosowanie do ich sprzedaży.

Jednocześnie należy zauważyć, że w ww. wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że: „(…) sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową.” (pkt 4.5 uzasadnienia).

Zatem, stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku Zainteresowany prowadzi Kompleks sportowo -rekreacyjny, gdzie osoby chcące skorzystać z usług Spółki mogą wykupić bilety czasowe m.in. do strefy żółtej, uprawniającej do korzystania z różnego rodzaju saun (kilkanaście saun), a także wszystkich obiektów znajdujących się w strefie niebieskiej i zielonej. Jak wskazał Wnioskodawca, dodatkowo w strefie żółtej znajdują się gabinety spa, w których wykonywane są zabiegi, które są płatne odrębnie, jednakże cena biletów do strefy żółtej nie obejmuje usług wykonywanych w gabinetach spa. Klienci korzystający z wykupionych biletów mogą swobodnie poruszać się w ramach wykupionej strefy i sami decydują, ile czasu spędzą w danej części obiektu. W konsekwencji klient, który wykupił bilet na pobyt w strefie żółtej może cały czas przebywać tylko w saunie, albo w aquaparku, albo na basenie sportowym lub siłowni albo wedle swojej woli podzielić ten czas pomiędzy te części.

W ocenie tut. Organu charakter świadczonych przez Wnioskodawcę, wymienionych w opisie sprawy usług, oceniany przez pryzmat przywołanej wyżej definicji „rekreacji” wskazuje, że usługi te można sklasyfikować jako „usługi związane z rekreacją”. Zainteresowany – jak wynika z opisu sprawy – świadczy ww. usługi sprzedając m.in. bilety wstępu uprawniające klientów do korzystania z obiektu (Kompleksu sportowo-rekreacyjnego) objętych strefą żółtą, tj. z saun, basenów sportowych i siłowni oraz aquaparku, tj. obiektu wyposażonego w odpowiedni, niezbędny do realizacji tych usług sprzęt.

Jak wskazano wyżej dla usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu) – na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – stosuje się stawkę podatku obniżoną do wysokości 8%.

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie świadczone przez Wnioskodawcę usługi wstępu do strefy żółtej, obejmującej korzystanie z saun, basenów sportowych i siłowni oraz aquaparku, wpisują się w definicję usług wstępu związanych z rekreacją, o których mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, zatem opodatkowane są obniżoną stawkę podatku do wysokości 8%. A zatem stosowana dotychczas przez Spółkę dla ww. usług stawka VAT w wysokości 23% jest niewłaściwa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.