Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.170.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Otrzymana darowizna środków pieniężnych podlega
opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Słowa kluczowe: darowizna
konto
pieniądze
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia-Obowiązek udokumentowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1 -pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych otrzymania darowizny od matki.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2024 r. zawarł Pan umowę darowizny z Pana Matką (Darczyńcą), na podstawie której
    podarowała Panu (Obdarowanemu) kwotę 330.000 zł, z przeznaczeniem na zakup
    mieszkania. Zgodnie z treścią umowy darowizny podarowane Panu pieniądze zostały
    przekazane bezpośrednio na konto osoby sprzedającej mieszkanie w trzech częściach: (...)
    2024 r. kwota 15.000 zł tytułem zadatku, 100.000 zł w dniu (...) 2024 r. tytułem wkładu
    własnego oraz 215.000 zł z kredytu hipotecznego. Umowa zakupu mieszkania została
    zawarta (...) 2024 r., nabywcą jest Pan (Obdarowany), natomiast stroną umowy kredytowej
    jest Pana Matka (Darczyńca). Kwota stanowiąca zadatek oraz wkład własny, a także kwota
    z kredytu zostały przekazane przez Darczyńcę przelewami bankowymi na konto
    Sprzedającej mieszkanie, z pominięciem dodatkowego etapu w postaci przelewu na Pana
    (Obdarowanego) konto bankowe. Umowa została sporządzona w zwykłej formie pisemnej.
    Dopełnił Pan wynikającego z art. 4a ust. 1 pkt 1 obowiązku zgłoszenia darowizny na druku
    SD-Z2 w dniu (...) 2025 r., a zatem przed upływem 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy i
    dokonania pierwszego przelewu.
    Jest Pan osobą ze zdiagnozowanym (...), posiada orzeczenie Miejskiego Zespołu ds.
    Orzekania o Niepełnosprawności z (...) 2024 r, zaliczające Pana do lekkiego stopnia
    niepełnosprawności. Ma Pan trudności z samodzielnym dokonywaniem czynności
    urzędowych czy bankowych o znacznym stopniu sformalizowania, odbiegających od
    zwykłych czynności życia codziennego, zatem obsługa przelewów o dużej wartości
    wymagających zmiany bankowych limitów, potwierdzania telefonicznego dyspozycji
    wypłaty byłaby dla Pana źródłem wielkiego stresu. Z tego także powodu Mama
    (Darczyńca) zdecydowała się pominąć dodatkowy etap w postaci przelewu na Pana konto,
    gdyż wówczas musiałby Pan następnie sam dokonać przelewu na konto Sprzedającej.

## Pytanie

Czy w zaistniałym stanie faktycznym korzysta Pan ze zwolnienia z opodatkowania na
    podstawie art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, otrzymana przez Pana darowizna spełnia wszystkie przesłanki opisane w
    art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn i korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania wskazanego w tym przepisie.
    Wskazał Pan, że zwolnienie z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z
    art. 4a ust. 1 ustawy uzależnione jest od spełnienia przesłanek:
    1. Nabycie przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i
      macochę - jest Pan zstępnym (synem) Darczyńcy.
    2. Zgłoszenia nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
      urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od powstania obowiązku podatkowego -
      pierwszy przelew nastąpił w dniu 7 listopada 2024, zgłoszenie (...) 2025 r.

    3. Darowizna jest udokumentowana dowodem przekazania na rachunek płatniczy
      nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie
      oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Należy wskazać, że zgodnie z obszernym, najnowszym orzecznictwem sądowym, w tym w
    szczególności wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego, zwolnienie od podatku od
    darowizny przy bezpośrednim przelewie na rachunek wierzyciela obdarowanego jest
    uznawany za prawidłowe postępowanie realizujące przesłanki przepisu art. 4a ust. 1 pkt 2
    ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.
    Jak wskazał w licznych, niżej powołanych orzeczeniach NSA: „Istota analizowanej
    przesłanki polega na udokumentowaniu, że obdarowany rzeczywiście uzyskał możliwość
    dysponowania darowanymi środkami pieniężnymi od określonej osoby, z określonego
    źródła. Takie udokumentowanie ma miejsce zarówno wówczas, gdy darowane środki
    wpływają na rachunek bezpośrednio obdarowanego, jak i wówczas, gdy darczyńca w
    imieniu i na rzecz obdarowanego przekazuje je na rachunek bankowy wierzyciela
    obdarowanego. Zarówno przekazanie środków pieniężnych bezpośrednio na rachunek
    podatnika, jak i na rachunek wierzyciela podatnika w takim samym stopniu pozwala
    organowi podatkowemu na zweryfikowanie czy i w jakim zakresie może mieć do czynienia
    z fikcyjnym przekazaniem środków pieniężnych, z działaniami nierzetelnymi ze szkodą dla
    interesu fiskalnego.”
    Tak uzasadnia NSA m.in.: w wyroku z 12 grudnia 2024 r., sygn. III FSK 669/23, w wyroku z
    11 grudnia 2024 r., sygn. III FSK 680/23, w wyroku z 29 października 2024 r., sygn. akt. III
    FSK 19/23, oraz w wyroku z 27 sierpnia 2024 r., sygn. III FSK 392/24.
    Sąd obszernie argumentuje swoje stanowisko wskazując, że warunek zastosowania
    zwolnienia określony w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn -
    „udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na
    jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
    kredytowej lub przekazem pocztowym” należy uznać za zrealizowany także w przypadku,
    gdy darczyńca przekazał środki pieniężne na wskazany przez obdarowanego rachunek
    bankowy jego wierzyciela.
    Zdaniem Sądu, błędna jest wykładnia art. 4a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy sprowadzająca się
    tylko do językowego znaczenia użytych w nim słów. Wskazana w tym przepisie przesłanka
    polega w istocie wyłącznie na udokumentowaniu, że obdarowany rzeczywiście uzyskał
    możliwość dysponowania darowanymi środkami pieniężnymi od określonej osoby, z
    określonego źródła. Takie udokumentowanie ma miejsce zarówno wówczas, gdy
    darowane środki wpływają na rachunek bezpośrednio obdarowanego, jak i wówczas, gdy
    darczyńcy w imieniu i na rzecz obdarowanego przekazują je na rachunek bankowy
    wierzyciela obdarowanego, zarówno przekazanie środków pieniężnych bezpośrednio na
    rachunek podatnika, jak i na rachunek wierzyciela podatnika w takim samym stopniu
    pozwalają organowi podatkowemu stwierdzić czy i w jakim zakresie może mieć do
    czynienia z fikcją, z działaniami nierzetelnymi ze szkodą dla interesu fiskalnego.
    Zgodnie ze wskazanym art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się
    od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych,
    wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: (1) zgłoszą nabycie własności
    rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6
    miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego; (2) w przypadku gdy przedmiotem
    nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość
    majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w
    którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych
    ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy -
    udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na
    jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
    kredytowej lub przekazem pocztowym.

    Decydujące znaczenie ma określenie rozumienia wyrażenia „przekazania na rachunek
    płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie
    oszczędnościowo- kredytowej lub przekazem pocztowym”.
    Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze, że wyrażenie to było już wielokrotnie
    przedmiotem analizy sądów administracyjnych. Na tle regulacji art. 4a ust. 1 pkt 2 ww.
    ustawy dopuszczono w szczególności możliwość zastosowania korzystnej dla podatników
    wykładni tego przepisu w sprawach dotyczących przekazania środków bezpośrednio na
    rachunek dewelopera (por. wyroki NSA: z 7 kwietnia 2010 r., II FSK 2028/08; z 22 września
    2010 r., II FSK 818/09; z 14 października 2010 r., II FSK 981/09; z 27 czerwca 2018 r., II FSK
    1873/16).
    NSA podkreślił, że orzeczenia te słusznie odwołują się do wykładni prokonstytucyjnej oraz
    celowościowej, która wskazuje na nakaz równego traktowania obywateli i nieróżnicowania
    ich sytuacji w nieuzasadniony sposób oraz na cel społeczny w postaci konieczności
    ochrony interesów majątkowych członków najbliższej rodziny.
    Sądy administracyjne, opierając się m.in. na orzecznictwie dotyczącym wpłat na rachunek
    dewelopera, przyzwalały na skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, także w tych
    przypadkach, w których wpłata następuje na rachunek bankowy inny niż obdarowanego,
    ale na jego rzecz (por. wyroki NSA: z 3 listopada 2011 r., II FSK 880/10; z 19 stycznia 2012
    r., II FSK 1419/10; z 14 marca 2012 r., II FSK 1534/11; z 26 października 2012 r., II FSK 534
    /11; z 19 czerwca 2013 r., II FSK 2169/11; z 27 czerwca 2018 r., II FSK 1873/16).
    Dotyczy to spraw, w których środki przelewane były na rachunek bankowy podmiotu, z
    którym obdarowanego łączy stosunek zobowiązaniowy, a przelew tych środków stanowił
    wykonanie zobowiązania obdarowanego wobec tego podmiotu.
    Naczelny Sąd Administracyjny w powołanych wyrokach : III FSK 669/23, III FSK 680/23., III
    FSK 19/23, oraz III FSK 392/24 kontestuje wcześniejszą uchwałę NSA z dnia 20 marca 2023
    r., sygn. III FPS 3/22, w której stanął na stanowisku, że zwolnienie darowizny od podatku
    wymaga wpłaty na konto obdarowanego dokonanej przez darczyńcę.
    Sąd w powołanych wyrokach wskazuje, że uchwała NSA III FPS 3/22 dotyczyła odmiennej
    sytuacji. Treścią pytania prawnego i odpowiadającej oceny powiększonego składu
    Naczelnego Sądu Administracyjnego było udokumentowanie otrzymania darowizny
    środków pieniężnych w sytuacji wpłaty środków pieniężnych przez obdarowanego na
    własną rzecz w imieniu darczyńcy.
    Uchwała ta została podjęta na skutek wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich z 16
    listopada 2022 r., który zwrócił się o wyjaśnienie: „czy wyrażenie użyte w art. 4a ust. 1 pkt
    2 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043, z
    późn. zm.) „udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy
    nabywcy (...)”, należy rozumieć w ten sposób, że za dowód dopuszczający skorzystanie ze
    zwolnienia podatkowego dla osób najbliższych uznaje się dokonanie wpłaty lub przelewu
    środków pieniężnych, będących przedmiotem czynności prawnej darowizny, wyłącznie
    przez darczyńcę na konto obdarowanego, czy też wystarczające jest dokonanie wpłaty
    środków pieniężnych przez obdarowanego na własną rzecz w imieniu darczyńcy?"
    W doktrynie podkreśla się, że zagadnienie prawne określone we wniosku lub
    postanowieniu o podjęcie uchwały (abstrakcyjnej lub konkretnej) wyznacza nie tylko
    dopuszczalne granice przyszłej uchwały, ale także określa ramy, w jakich zawarty w niej
    pogląd prawny zostanie wyposażony w moc właściwą uchwałom. Uchwała wyjaśniająca
    wątpliwości prawne, a przede wszystkim jej sentencja, obejmuje bowiem tylko te kwestie
    prawne, które były przedmiotem wniosku uprawnionego podmiotu lub postanowienia
    składu orzekającego wydanego na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. Konsekwentnie ogólna
    moc wiążąca uchwał abstrakcyjnych i konkretnych obejmuje wykładnię zawartą w
    sentencji uchwały, w granicach wyznaczonych wnioskiem uprawnionego podmiotu lub
    postanowienia składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego. A zatem
    wykładnia podana w sentencji uchwały wykraczająca poza te granice, jak również te

    poglądy prawne wyrażane w uzasadnieniu uchwały, które nie mają bezpośredniego
    związku z wykładnią sformułowaną w jej sentencji, są pozbawione ogólnej mocy wiążącej
    (por. A. Kabat (w:) B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 268 i art. 269).
    Mając na względzie, że ogólna moc wiążąca uchwał obejmuje wykładnię zawartą w
    sentencji uchwały w granicach wyznaczonych wnioskiem uprawnionego podmiotu,
    Naczelny Sąd Administracyjny w powołanych powyżej wyrokach uznał, że powyższa
    uchwała o sygn. III FPS 3/22 nie obejmuje sytuacji, w których powstają wątpliwości co do
    wykładni art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdy wykonanie
    darowizny następuje przez dokonanie wpłaty środków pieniężnych przez darczyńcę
    przelewem z jego rachunku bankowego na rachunek bankowy osoby trzeciej w wykonaniu
    zobowiązania obdarowanego, a taka sytuacja wystąpiła w przedmiotowej sprawie.
    Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na istotne argumenty
    przedstawione w uzasadnieniu ww. uchwały. Z uzasadnienia tego wynika m.in., że
    Naczelny Sąd Administracyjny zaaprobował prokonstytucyjną wykładnię art. 4a ustawy o
    podatku od spadków i darowizn wskazaną przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz
    składy orzekające Naczelnego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniach niektórych
    wyroków, zgodnie z którą wprowadzone zwolnienie podatkowe stanowi realizację w sferze
    przepisów regulujących obowiązki podatkowe konstytucyjnej zasady uwzględniania dobra
    rodziny. Zasada ta znajduje wyraz w art. 18 Konstytucji RP, gwarantującym rodzinie
    ochronę i opiekę państwa oraz w art. 71 ust. 1 Konstytucji RP, nakazującym państwu
    prowadzenie polityki społecznej i gospodarczej uwzględniającej dobro rodziny. Narzuca to
    obowiązek wyboru takiego kierunku wykładni, który jest zgodny z konstytucyjnymi
    normami i wartościami. Wprowadzenie warunku udokumentowania otrzymania środków
    pieniężnych dowodem ich przekazania na rachunek bankowy obdarowanego ma na celu
    zapewnienie szczelności systemu podatkowego i uniemożliwienie działań zmierzających
    do wprowadzenia do obiegu środków pieniężnych o nieustalonym pochodzeniu.
    Konstruując zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, prawodawca kierował się więc złożonym celem: z jednej strony dążył
    do wprowadzenia prorodzinnego rozwiązania podatkowego w zakresie podatku od
    spadków i darowizn, a z drugiej strony narzucił takie warunki korzystania z analizowanego
    zwolnienia, aby zapewnić bezpieczeństwo obrotu prawnego i systemu podatkowego,
    który służy państwu, a więc dobru wspólnemu wszystkich obywateli (art. 1 Konstytucji RP).
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oba ww. aspekty ratio legis art. 4a ust. 1 pkt
    2 ustawy o podatku od spadków i darowizn powinny być wzięte pod uwagę.
    W Pana opinii, należy także odnieść się do ustawowej definicji umowy darowizny. W myśl
    art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do
    bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Dla
    skorzystania ze zwolnienia podatkowego, uregulowanego w art. 4a ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, kluczowe jest wykonanie umowy darowizny. Udokumentowanie
    czynności przekazania przedmiotu darowizny pieniężnej na konto obdarowanego ma
    służyć właśnie wykazaniu, że w stanie faktycznym danej sprawy doszło rzeczywiście do
    wykonania umowy, o której mowa w art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego. Innymi słowy,
    kluczowe jest udokumentowanie transferu pieniężnego składnika majątku darczyńcy do
    majątku obdarowanego. Tylko w ten sposób zapewni się bowiem bezpieczeństwo obrotu,
    przez wyeliminowanie prób dokonania wpłaty na rzecz samego siebie środków
    niewiadomego pochodzenia i nadania tej czynności pozoru wykonania umowy darowizny.
    Naczelny Sąd Administracyjny we wszystkich powołanych sprawach (np. wyrok z 18
    grudnia 202 r. III FSK 613/23 - str. 6) podkreślił, że stanowisko organu interpretacyjnego,
    który poprzestał na literalnej wykładni art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn nie jest trafne. Chociaż prawo podatkowe ze względu na swoja specyfikę, opiera

    się szerszemu stosowaniu wykładni celowościowej, to jednak gdy chodzi o normy celu
    społecznego, a za taką należy uznać art. 4a ust. 1 ww. ustawy, jej stosowanie jest
    uzasadnione i konieczne.
    W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że zasada pierwszeństwa wykładni językowej
    nie powinna prowadzić do wniosku, iż interpretatorowi wolno jest całkowicie ignorować
    wykładnię systemową lub funkcjonalną (por. M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady,
    reguły, wskazówki, Warszawa 2002, s. 275). Może się bowiem okazać, że sens przepisu,
    który wydaje się językowo jasny, okaże się wątpliwy, gdy go skonfrontujemy z innymi
    przepisami lub weźmiemy pod uwagę cel regulacji prawnej. Jednym z najmocniejszych
    argumentów o poprawności interpretacji jest okoliczność, że wykładnia językowa,
    systemowa i funkcjonalna dają zgodny wynik. W każdej zatem sytuacji, gdy nasuwa się
    podejrzenie, że wynik wykładni językowej może okazać się nieadekwatny, interpretator
    powinien go skonfrontować z wykładnią systemową i funkcjonalną. Ustalając zatem
    znaczenie językowe przepisu, należy brać pod uwagę także jego kontekst systemowy i
    funkcjonalny, a więc na przykład inne przepisy prawne, wolę prawodawcy oraz cel
    regulacji (L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń 2006, s. 74). Nie ulega wątpliwości,
    że brzmienie słów ustaw podatkowych powinno być związane z sensem i celem ich
    przepisów. Samo bowiem sformułowanie tych przepisów dokonywane jest z punktu
    widzenia celów, jakie mają realizować (R. Mastalski, Rozdział IV Dyrektywy interpretacyjne
    drugiego stopnia w procesie stosowania prawa podatkowego (w:) Stosowanie prawa
    podatkowego, Warszawa 2008).
    Reasumując, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, warunek zastosowania
    zwolnienia określony w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    należy uznać za zrealizowany także w przypadku, gdy darczyńca przekazał środki
    pieniężne na wskazany przez obdarowanego rachunek bankowy jego wierzyciela. Istota
    analizowanej przesłanki polega na udokumentowaniu, że obdarowany rzeczywiście
    uzyskał możliwość dysponowania darowanymi środkami pieniężnymi od określonej
    osoby, z określonego źródła. Takie udokumentowanie ma miejsce zarówno wówczas, gdy
    darowane środki wpływają na rachunek bezpośrednio obdarowanego, jak i wówczas, gdy
    darczyńca w imieniu i na rzecz obdarowanego przekazuje je na rachunek bankowy
    wierzyciela obdarowanego. Zarówno przekazanie środków pieniężnych bezpośrednio na
    rachunek podatnika, jak i na rachunek wierzyciela podatnika w takim samym stopniu
    pozwala organowi podatkowemu na zweryfikowanie czy i w jakim zakresie może mieć do
    czynienia z fikcyjnym przekazaniem środków pieniężnych, z działaniami nierzetelnymi ze
    szkodą dla interesu fiskalnego.
    Gwarancyjny charakter udokumentowania przelania środków pieniężnych, stanowiących
    przedmiot darowizny na rachunek bankowy obdarowanego (art. 4a ust. 1 pkt 2 cyt.
    ustawy) powoduje, że warunek ten można uznać za spełniony także wtedy, gdy środki te
    zostaną przelane na wskazany przez obdarowanego rachunek bankowy innego podmiotu
    w wykonaniu zobowiązania ciążącego na obdarowanym (por. wyrok NSA z 27 czerwca
    2018 r., sygn. akt II FSK 1873/16). Dokonanie wpłaty przez darczyńcę, zamiast
    obdarowanego, na konto takiego podmiotu, z określeniem tytułu tej wpłaty jest tylko
    ominięciem zbędnego pośrednika, przy pełnym zachowaniu celu ustanowionego przepisu.
    Wpłata taka w sposób wyraźny i niewątpliwy dokumentuje kto, komu i ile darował (por.
    wyrok NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1419/10). Faktycznie dokonany i
    potwierdzony przelew (przekazanie) podarowanych środków pieniężnych jednoznacznie
    potwierdza zatem rzeczywisty charakter darowizny. Sformułowanie użyte w art. 4a ust. 1
    pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn „na rachunek bankowy nabywcy”; nie
    oznacza - jak podkreśla NSA - że musi to być konto, jakie bank prowadzi dla
    obdarowanego. W okolicznościach faktycznych sprawy, za rachunek bankowy nabywcy
    można uznać także rachunek bankowy sprzedawcy mieszkania, skoro ten rachunek
    wskazał obdarowany i na ten też rachunek obdarowany i tak przekazałby podarowane mu
    środki w realizacji zawartej umowy.

    Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że właśnie takie rozumienie przepisu art. 4a ust. 1
    pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn odpowiada celom prorodzinnym, ale także
    zapewnia bezpieczeństwo obrotu prawnego i systemu podatkowego.
    Z powołanych wyżej orzeczeń NSA wynika jasno, że celem przepisów nie jest wymuszenie
    formalistycznego przepływu środków przez konto obdarowanego, ale zapewnienie
    transparentności pochodzenia pieniędzy. Sąd uznał, że jeśli darowizna została
    przeznaczona na zakup nieruchomości w imieniu i na rzecz obdarowanego i jest to
    odpowiednio udokumentowane, nie ma podstaw do odmowy zwolnienia z podatku.
    Wyroki NSA wskazują, że przekazanie środków bezpośrednio do sprzedawcy, jeśli odbywa
    się to w związku z umową darowizny i w interesie obdarowanego, spełnia ustawowe
    wymagania. Kluczowe jest udokumentowanie zarówno źródła pieniędzy, jak i faktu, że
    obdarowany miał możliwość korzystania z tych środków.
    Przenosząc powyższe rozważania na kanwę przedmiotowej sprawy, podkreślił Pan, że
    wszystkie transze otrzymanej przez Pana darowizny od początku były przekazywane w
    sposób transparentny, przelewem bankowym ze zdefiniowanym tytułem wpłaty, z którego
    wynikało, że są to środki na zakup mieszkania. Na żadnym etapie nie dokonywano
    płatności gotówkowych. Dodatkowo na etapie udzielania kredytu udzielił Pan
    zabezpieczenia hipotecznego na kupowanym mieszkaniu spłatę wierzytelności darczyńcy i
    bank nie kwestionował poprawności takiej transakcji, monitorując wszystkie przepływy
    finansowe. Nie znajduje Pan uzasadnienia dla kwestionowania prawidłowości darowizny
    przekazanej przez najbliższą osobę - rodzica - w celu zabezpieczenia Pana podstawowych
    potrzeb mieszkaniowych, mając też na uwadze fakt, że jest Pan osobą niepełnosprawną,
    której funkcjonowanie w świecie zbiurokratyzowanych czynności sprawia trudność. Byłoby
    głęboko niesprawiedliwe i niezgodne z konstytucyjną zasadą uwzględniania dobra rodziny
    (art. 18 Konstytucji RP), gwarantującą rodzinie ochronę i opiekę państwa oraz art. 71 ust. 1
    Konstytucji RP, nakazującym państwu prowadzenie polityki społecznej i gospodarczej
    uwzględniającej dobro rodziny. NSA w uchwale III FPS 3/22 podkreślił, że narzuca to
    obowiązek wyboru takiego kierunku wykładni, który jest zgodny z konstytucyjnymi
    normami i wartościami, a celem prawodawcy z pewnością nie było zróżnicowanie sytuacji
    obywateli w taki sposób, aby lepiej traktowany (czyli zwolniony od podatku) był podatnik
    lepiej sytuowany, który może sobie pozwolić na droższe mieszkanie od dewelopera, niż
    ten, który kupuje z pomocą najbliższych na kredyt małe, dużo tańsze mieszkanie z drugiej
    ręki.
    Jest Pan osobą ze zdiagnozowanym (...), posiada orzeczenie Miejskiego Zespołu ds.
    Orzekania o Niepełnosprawności z dnia (...) 2024 r zaliczające Pana do lekkiego stopnia
    niepełnosprawności. Ma Pan trudności z samodzielnym dokonywaniem czynności
    urzędowych, czy bankowych o znacznym stopniu sformalizowania, odbiegających od
    zwykłych czynności życia codziennego, zatem obsługa przelewów o dużej wartości
    wymagających zmiany bankowych limitów, potwierdzania telefonicznego dyspozycji
    wypłaty byłaby dla Pana źródłem wielkiego stresu. Z tego także powodu Mama
    (Darczyńca) zdecydowała się pominąć dodatkowy etap w postaci przelewu na Pana konto,
    gdyż wówczas musiałby Pan następnie sam dokonać przelewu na konto Sprzedającej. W
    przedmiotowej sprawie uważa Pan, że dokonana na Pana rzecz darowizna nie wiąże się z
    powstaniem obowiązku podatkowego, dlatego, że pozostaje zgodna z celowościową i
    systemową wykładnią przepisu art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn i taki sposób wykładni potwierdza obszerne orzecznictwo najbardziej
    kompetentnego w sprawach administracyjnych organu jakim jest Naczelny Sąd
    Administracyjny. Celem ustawodawcy bezdyskusyjnie było umożliwienie zwolnienia
    podatkowego darowizny takiej jak w Pana wypadku: dokonanej w sposób transparentny,
    nie budzący wątpliwości co do pochodzenia środków finansowych, z zachowaniem zasady
    płatności bezgotówkowych, w wykonaniu umowy darowizny od osoby zaliczanej do
    zerowej grupy podatkowej i powodującej przysporzenie po Pana stronie kosztem majątku

    darczyńcy. Nie było też celem ustawodawcy kurczowe trzymanie się przez organy
    podatkowe literalnego brzmienia zapisów powodujące nierówne traktowanie podatników
    w zależności od tego czy kupują mieszkanie od dewelopera czy od osoby prywatnej.
    Należy też końcowo wskazać na zasadę wyrażoną w art. 2a ustawy Ordynacja podatkowa:
    niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga
    się na korzyść podatnika.
    Mając na uwadze powyższe wnosi Pan o uznanie w Pana sprawie możliwości
    zastosowania zwolnienia od podatku otrzymanej darowizny na podstawie przepisu art. 4a
    ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego
    względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma
    charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek
    świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarcia umowy darowizny podobnie
    jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie
    strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia
    oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

    Zgodnie z art. 6 ust. 4 cyt. ustawy:
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Należy zauważyć, że - co do zasady - darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Jak wynika z art. 14 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego
      stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa
      majątkowe. Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych,
      pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    W myśl natomiast art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
      1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
      2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
        nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w
        art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
        rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Zgodnie z art. 4a ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności
      rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla
      nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Stosownie do art. 4a ust. 4 cyt. ustawy:

      Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
      1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym
        nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie
        przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
      2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo
        w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Z zacytowanego powyżej art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika,
    że podstawowym kryterium uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia, jeżeli
    przedmiotem darowizny są środki pieniężne, poza zgłoszeniem nabytych środków
    pieniężnych naczelnikowi urzędu skarbowego (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 4a
    ust. 4 ustawy) jest udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek
    płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie
    oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Z treści wniosku wynika, że (...) 2024 r. zawarł Pan umowę darowizny z Pana Matką, na
    podstawie której podarowała Panu kwotę 330.000 zł, z przeznaczeniem na zakup
    mieszkania. Zgodnie z treścią umowy darowizny podarowane Panu pieniądze zostały
    przekazane bezpośrednio na konto osoby sprzedającej mieszkanie w trzech częściach: (...)
    2024 r. kwota 15.000 zł tytułem zadatku, 100.000 zł w dniu (...) 2024 r. tytułem wkładu
    własnego oraz 215.000 zł z kredytu hipotecznego. Umowa zakupu mieszkania została
    zawarta (...) 2024 r., nabywcą jest Pan, natomiast stroną umowy kredytowej jest Pana
    Matka. Kwota stanowiąca zadatek oraz wkład własny, a także kwota z kredytu zostały
    przekazane przez Darczyńcę przelewami bankowymi na konto Sprzedającej mieszkanie, z
    pominięciem dodatkowego etapu w postaci przelewu na Pana konto bankowe. Umowa
    została sporządzona w zwykłej formie pisemnej. Dopełnił Pan wynikającego z art. 4a ust. 1
    pkt 1 obowiązku zgłoszenia darowizny na druku SD-Z2 w dniu (...) 2025 r., a zatem przed
    upływem 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy i dokonania pierwszego przelewu.
    Pana zdaniem, otrzymana przez Pana darowizna spełnia wszystkie przesłanki opisane w
    art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn i korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania wskazanego w tym przepisie.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    W przypadku darowizny środków pieniężnych, dla zastosowania przedmiotowego
    zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, środki pieniężne muszą zostać przekazane w sposób ściśle w przepisie
    określony, a zatem na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w
    banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Co prawda, zgodnie z utartą linią interpretacyjną i orzeczniczą, warunek określony we
    wskazanym przepisie uważa się za spełniony również wtedy, gdy wpłata dokonywana jest
    na rachunek bankowy osoby trzeciej, ale na subkonto wyodrębnione w ramach tego
    rachunku dla osoby obdarowanej. Takie subkonta wyodrębniane są w ramach rachunków
    prowadzonych dla deweloperów czy spółdzielni mieszkaniowych.
    W opisanym przez Pana przypadku taka sytuacja jednak nie występuje.
    Analizowany przepis jednoznacznie wskazuje, że środki pieniężne mają wpłynąć na konto
    obdarowanego (czy też jego subkonto w przypadkach powyżej wskazanych).
    Literalne brzmienie przepisu art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn nie pozwala
    więc skorzystać ze zwolnienia podatkowego w przypadku wpłaty na rzecz osoby trzeciej
    (na konto osoby trzeciej), gdyż nabycie nie jest udokumentowane tak, jak wskazuje przepis
    art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jeżeli więc przedmiot
    darowizny został przekazany bezpośrednio przez darczyńcę na rachunek wierzyciela
    osoby obdarowanej (w tym przypadku sprzedającego mieszkanie), zwolnienie określone w
    art. 4a ustawy od spadków i darowizn nie będzie miało zastosowania.

    Nie można bowiem odstąpić od jednoznacznego brzmienia ww. przepisu i stosować go z
    pominięciem warunków wprost w nim wyrażonych, czyli z pominięciem fragmentu
    przepisu (określającego wprost jak darowane środki mają być przekazane, by zwolnienie
    mogło być zastosowane), który musiałby zostać uznany nie tyle za zbędny, co za
    niedopuszczalny, rażąco naruszający Konstytucję RP.
    Użyte w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn wyrażenie
    „udokumentowanie - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub
    polecenia darczyńcy są środki pieniężne (...) - ich otrzymanie dowodem przekazania na
    rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
    spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym” należy
    rozumieć w ten sposób, że dowód ten dokumentuje dokonanie wpłaty lub przelewu
    środków pieniężnych, będących przedmiotem czynności prawnej darowizny (art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego), przez darczyńcę na konto obdarowanego, a nie wpłatę lub przelew
    na konto innego podmiotu.
    Zatem warunkiem do skorzystania ze zwolnienia podatkowego uregulowanego w ww.
    przepisie jest udokumentowanie dokonania przekazania środków pieniężnych we
    wskazany w tym przepisie sposób przez darczyńcę na rzecz obdarowanego.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej
    przepisy prawa należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony jeden z
    warunków zastosowania zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w
    art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem środki pieniężne przekazane tytułem darowizny
    zostały wpłacone bezpośrednio na konto osoby sprzedającej mieszkanie, a nie na
    rachunek bankowy obdarowanego (na Pana rachunek bankowy). Nie ma tutaj znaczenia
    jaki był powód takiego działania. To, że ma Pan trudności z samodzielnym dokonywaniem
    czynności urzędowych czy bankowych o znacznym stopniu sformalizowania i obsługa
    przelewów o dużej wartości wymagających zmiany bankowych limitów, potwierdzania
    telefonicznego dyspozycji wypłaty byłaby dla Pana źródłem wielkiego stresu, nie może być
    przesłanką do zastosowania zwolnienia w przypadku przekazania przez Pana Matkę
    środków pieniężnych na konto innego podmiotu zamiast na Pana konto. Ustawodawca
    jednoznacznie wskazuje warunki do zwolnienia, nie podaje żadnych wyjątków co do
    obowiązku przekazania w określony sposób darowanych środków.
    W konsekwencji, otrzymana przez Pana darowizna podlega opodatkowaniu na ogólnych
    zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego
    wskazać należy, że orzeczenia dotyczą konkretnych spraw osadzonych w określonym
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcie w nich zawarte
    jest wiążące. Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych oraz sądów, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią one materialnego
    prawa podatkowego.
    W kwestii opodatkowania darowizny środków pieniężnych powzięta została uchwała
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2023 r. sygn. akt III FPS 3/22, która jest
    zbieżna ze stanowiskiem zajętym w przedmiotowym rozstrzygnięciu. Stanowisko Organu
    zostało również potwierdzone w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z 27 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Gl 1570/19 oraz w wyrokach Naczelnego Sądu

    Administracyjnego z 5 maja 2025 r. sygn. akt III FSK 17/25, z 25 lipca 2023 r. sygn. akt III
    FSK 2270/21 oraz z 28 listopada 2023 r. sygn. akt III FSK 3172/21.
    Odnosząc się do powołanego przez Pana art. 2a Ordynacji podatkowej należy zauważyć,
    że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do zastosowania zasady wynikającej z tego
    przepisu, gdyż nie zaistniały niedające się usunąć wątpliwości co do zakresu zastosowania
    wskazanych we wniosku przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zasada z
    art. 2a Ordynacji podatkowej ma bowiem zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy wykładnia
    przepisu prawa przy zastosowaniu wszystkich możliwych do zastosowania reguł wykładni
    nie daje rezultatów, co w sprawie nie ma miejsca.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.