Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.11.2021.2.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-23
Teza: możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy oraz zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; kasa-kasa rejestrująca-zwolnienie z instalacji kasy rejestrującej; zwolnienie-prawo do zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 stycznia 2021 r. (data wpływu 4 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 10 lutego 2021 r. (data wpływu 10 lutego 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy – **jest prawidłowe**,
*   zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2021 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy oraz zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 10 lutego 2021 r. (data wpływu 10 lutego 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 4 lutego 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.11.2021.1.SR.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 10 lutego 2021 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem przeważającej działalności S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w X. (dalej także: Wnioskodawca, Podatnik, Spółka) jest pozostała działalność wydawnicza, sklasyfikowana w grupowaniu 5819Z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 251, poz. 1885 z późn. zm.). Ponadto Spółka prowadzi działalność w zakresie:

6312Z działalność portali internetowych

6499Z pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych

6619Z pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych

6622Z działalność agentów i brokerów ubezpieczeniowych

7311Z działalność agencji reklamowych

Spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym udostępnianiu swoim klientom treści dotyczących sposobów lokowania środków pieniężnych w instrumenty finansowe. Treści obejmować będą w szczególności artykuły informacyjne, prezentacje, analizy papierów wartościowych, prognozy rynkowe czy studium przypadku. Treści będą udostępniane klientom Wnioskodawcy w formie elektronicznej i dystrybuowane pocztą elektroniczną lub w formie papierowej. Wnioskodawca może także uruchomić stronę internetową, na której prowadzona będzie sekcja z odpowiedziami na najczęściej zadawane pytania. Niewykluczone, że działalność Wnioskodawcy promowana będzie także za pośrednictwem serwisów społecznościowych takich, jak np. X. Wnioskodawca dopuszcza również prowadzenie szkoleń dla swoich klientów, także z wykorzystaniem zdalnego uczestnictwa przez środki przekazu elektronicznego (tzw. webinarium) lub szkoleń stacjonarnych.

Wnioskodawca nie będzie udzielał fachowych porad na indywidualne zamówienie, udostępniać będzie jedynie własne przemyślenia w formie publikacji, które będą mogły zostać pobrane za odpłatnością przez zainteresowane podmioty. Będzie to zatem działalność wydawnicza polegająca na udostępnianiu treści społeczeństwu poprzez wydawanie i rozpowszechnianie ich poprzez Internet.

Udostępnianie treści następować będzie na podstawie umowy zawieranej pomiędzy Wnioskodawcą a jego klientem w modelu subskrypcyjnym. Oznacza to, że w zamian za opłatę dotyczącą jakiegoś okresu rozliczeniowego (np. roku, kwartału lub półrocza), klient otrzyma dostęp do treści wytworzonych przez Wnioskodawcę w tym okresie. Wnioskodawca przewiduje oferowanie różnych, ustandaryzowanych produktów (pakietów subskrypcyjnych) obejmujących informacje dotyczące określonej filozofii inwestowania (np. z wykorzystaniem … Konta … lub … Konta …). Informacje w ramach danego produktu będą jednolite dla wszystkich klientów, którzy wykupili do niego dostęp.

Umowy z klientami zawierać będą zastrzeżenia dotyczące tego, że:

1.  Treści udostępniane mają charakter informacyjny, zaś ostateczna decyzja co do danej inwestycji spoczywa na kliencie;
2.  Wnioskodawca nie świadczy usług doradztwa inwestycyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
3.  Wnioskodawca nie gwarantuje, iż stosowanie jakiejkolwiek zawartej w treściach metody czy filozofii inwestowania zapewni określone wyniki inwestycyjne; w szczególności historyczne wyniki nie mogą być w żaden sposób traktowane jako gwarancja wyników w przyszłości;
4.  Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za skutki stosowania polityki inwestycyjnej opartej na Treściach, zaś ryzyko niepowodzenia inwestycji spoczywa na kliencie;
5.  Treści udostępniane mają charakter ustandaryzowany i nie są dostosowywane do indywidualnej sytuacji klienta;
6.  Wnioskodawca nie gromadzi informacji na temat indywidualnej sytuacji i potrzeb klientów w związku z udostępnianymi Treściami.

Wnioskodawca planuje w skali roku podatkowego dokonać sprzedaży usług opisanych powyżej o wartości nieprzekraczającej łącznie w skali roku podatkowego kwoty 200.000 zł netto.

Klienci Wnioskodawcy będą płacić za świadczone przez niego usługi wyłącznie za pośrednictwem, poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem). Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję, celem ustalenia jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła. Klienci Wnioskodawcy będą proszeni o to, aby w tytule przelewu znajdował się numer faktury, której zapłata dotyczy.

W piśmie z 10 lutego 2021 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, wskazano następujące informacje:

Na pytanie Organu „Od kiedy Wnioskodawca (S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) prowadzi działalność gospodarczą?”, Wnioskodawca odpowiedział, że „Spółka została zarejestrowana 11 grudnia 2020 r.”

W całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej Spółka korzystała ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wartość sprzedaży nie przekroczyła, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2020, kwoty 200.000 zł.

Na pytanie Organu „Proszę jednoznacznie wskazać czy Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje/będzie wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym czy świadczy/będzie świadczył usługi prawnicze lub usługi doradcze? Jeśli Wnioskodawca wykonuje/będzie wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, należy wskazać, jakie to czynności.”, Wnioskodawca podał, że „Spółka nie będzie wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, w tym usług doradczych i prawniczych”.

Spółka będzie świadczyć usługi wskazane w opisie sprawy na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych.

Obrót zrealizowany przez Spółkę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nie przekroczył kwoty 20.000 zł w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w 2020 r.

Spółka nie będzie dokonywać sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych towarów albo usług wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r. poz. 2519, z późn. zm.), do których nie stosuje się zwolnień z obowiązku ewidencjonowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy świadcząc opisane wyżej usługi, Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm. – dalej: UVAT)?
2.  Czy w związku ze świadczeniem opisanych wyżej usług Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Świadcząc opisane wyżej usługi, Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, o którym stanowi art. 113 ust. 1 UVAT.
2.  W związku ze świadczeniem opisanych wyżej usług Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Ad. 1.

Na podstawie art. 113 ust. 1 UVAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Na podstawie art. 113 ust. 9 tej ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Z uwagi na art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b UVAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Wnioskodawca jest zdania, że usługi, które zamierza świadczyć, będą mogły korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, albowiem w skali roku podatkowego wartość sprzedaży usług nie przekroczy kwoty 200.000 zł netto, nie mieszczą się też w zakresie usług doradczych. Doradztwo to „udzielanie fachowych porad, zwłaszcza w sprawach związanych z produkcją i handlem (zob. Nowy Słownik Języka Polskiego pod redakcją E. Sobol, Warszawa 2002; s. 147 – dalej NSJP). Wnioskodawca nie będzie udzielał fachowych porad na indywidualne zamówienie, udostępniać będzie jedynie własne przemyślenia w formie publikacji, które będą mogły zostać pobrane za odpłatnością przez zainteresowane podmioty. Ponieważ nie można dwóm różnym zwrotom tego samego tekstu prawnego nadawać tego samego znaczenia (zob. Z. Ziembiński, Logika praktyczna, Warszawa 2005, s. 238). Udostępniania treści dotyczących sposobów lokowania środków pieniężnych w instrumenty finansowe na podstawie umowy zawieranej pomiędzy Wnioskodawcą a jego klientem w modelu subskrypcyjnym nie należy traktować jak usług doradczych, dlatego Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b tej ustawy nie stanowi przeszkody do skorzystania z tego zwolnienia.

Ad. 2

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. poz. 2519 – dalej: rozporządzenie) zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2018 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł. Ponieważ usługi, które zamierza świadczyć Spółka, nie zostały wymienione w przepisach § 4 rozporządzenia, będzie zwolniona z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kas rejestrujących do momentu, gdy jej obrót nie przekroczy 20.0000 zł w roku podatkowym.

Ponadto na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. W poz. 37 załącznika do rozporządzenia wymieniono „Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła”. Ponieważ usługi, które zamierza świadczyć spółka, nie zostały wymienione w przepisach § 4 rozporządzenia, Spółka nie będzie zobowiązana do ewidencji sprzedaży opisanych we wniosku usług, jeżeli otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie będzie wynikało, jakiej konkretnie czynności dotyczyła. Warunek ten będzie spełniony, jeżeli Klienci zgodnie z prośbą Wnioskodawcy w tytule przelewu będą wskazywali numer faktury, której zapłata dotyczy. Pod pojęciem ewidencji rozumieć zaś należy ewidencję sprzedaży, o której stanowi art. 109 ust. 1 albo 109 ust. 3 UVAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych
    
    *   jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Na mocy art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
    
    *   energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
    *   wyrobów tytoniowych,
    *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    
    4.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    5.  terenów budowlanych,
    6.  nowych środków transportu,
    7.  następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
    
    *   preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
    *   komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
    *   urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
    *   maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
    
    9.  hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
    
    *   pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
    *   motocykli (PKWiU ex 45.4);
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie,
    4.  ściągania długów, w tym factoringu;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Z powyższych regulacji wynika, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy, nie korzystają podatnicy świadczący m.in. usługi doradztwa.

Zauważyć należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do ustawy, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np. podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Ustawa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy zastrzega także, że do osób świadczących usługi prawnicze nie stosuje się zwolnienia podmiotowego, określonego w ust. 1 i ust. 9. Podobnie jak w przypadku usług doradztwa ustawa nie definiuje pojęcia usług prawniczych. Pomocne w tym wypadku jest odwołanie do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, w której w kategorii „usługi prawnicze” znalazły się usługi w zakresie doradztwa prawnego i reprezentacji w dziedzinie prawa karnego, w pozostałych dziedzinach prawa, w postępowaniu ustawowym w kolegiach, komisjach arbitrażowych itp., usługi w zakresie patentów i praw autorskich, usługi notarialne, usługi związane z przetargami i aukcjami. Analiza tej kategorii statystycznej wskazuje zatem, że pod pojęciem usług prawniczych PKWiU rozumie rozmaite czynności związane z doradztwem prawnym.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o ww. zwolnieniu decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym udostępnianiu swoim klientom treści dotyczących sposobów lokowania środków pieniężnych w instrumenty finansowe. Treści obejmować będą w szczególności artykuły informacyjne, prezentacje, analizy papierów wartościowych, prognozy rynkowe czy studium przypadku. Treści będą udostępniane klientom Wnioskodawcy w formie elektronicznej i dystrybuowane pocztą elektroniczną lub w formie papierowej. Wnioskodawca może także uruchomić stronę internetową, na której prowadzona będzie sekcja z odpowiedziami na najczęściej zadawane pytania. Niewykluczone, że działalność Wnioskodawcy promowana będzie także za pośrednictwem serwisów społecznościowych takich, jak np. X. Wnioskodawca dopuszcza również prowadzenie szkoleń dla swoich klientów, także z wykorzystaniem zdalnego uczestnictwa przez środki przekazu elektronicznego (tzw. webinarium) lub szkoleń stacjonarnych.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy świadcząc opisane usługi będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wskazano opisie sprawy, w całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej Spółka korzystała ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wartość sprzedaży nie przekroczyła, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2020, kwoty 200.000 zł. Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży usług opisanych powyżej o wartości nieprzekraczającej łącznie w skali roku podatkowego kwoty 200.000 zł netto. Ponadto Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że nie będzie wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, w tym usług doradczych i prawniczych.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej faktycznie nie będzie wykonywał usług doradztwa ani usług prawniczych, Wnioskodawca ma prawo korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca będzie mógł korzystać z ww. zwolnienia podmiotowego pod warunkiem nieprzekroczenia kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Natomiast w momencie, gdy wartość sprzedaży przekroczy kwotę 200.000 zł lub też gdy Wnioskodawca zacznie wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, nie będzie mógł korzystać z omawianego zwolnienia podmiotowego.

Podsumowując w świetle przedstawionej we wniosku sytuacji, Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy do wysokości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, należy zauważyć, że obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2019 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r. poz. 2519, z późn. zm.), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.

Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).

Pod poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Aby zatem przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

*   świadczący usługę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Niespełnienie jednego z warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Natomiast według § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2018 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Powołane wyżej przepisy dotyczą zwolnień podmiotowych – uwarunkowanych wysokością osiągniętego obrotu.

Ponadto należy wskazać, że niektóre usługi oraz dostawa niektórych towarów zostały wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia, z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Szczegółowo zostały one wymienione w § 4 rozporządzenia.

Stosownie do zapisu § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r., zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług:

1.  przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
2.  przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,
3.  naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),
4.  w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
5.  w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
6.  w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 48 załącznika do rozporządzenia,
7.  prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 27 załącznika do rozporządzenia,
8.  doradztwa podatkowego,
9.  związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, PKWiU 52.21, PKWiU 56.29, PKWiU ex 56.30), wyłącznie:
    *   świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz
    *   usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
10.  fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
11.  kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,
12.  związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne.

Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20.000 zł (§ 5 ust. 2 rozporządzenia).

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, zwolnienie to traci moc z chwilą wykonania czynności, o której mowa w § 4 (§ 5 ust. 7 rozporządzenia).

W przypadku gdy przepisy ust. 1-7 przewidują różne terminy utraty mocy zwolnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, zwolnienia te tracą moc w terminie najwcześniejszym (§ 5 ust. 8 rozporządzenia).

Jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy, Wnioskodawca nie będzie dokonywać sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych towarów albo usług wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że obrót zrealizowany przez Spółkę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nie przekroczył kwoty 20.000 zł w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w 2020 r.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do świadczonych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych usług opisanych we wniosku, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2021 r., o ile sprzedaż zrealizowana na rzecz tych osób nie przekroczy w danym roku kwoty 20.000 zł.

Ponadto należy wskazać, że – jak wynika z opisu sprawy – Klienci Wnioskodawcy będą płacić za świadczone przez niego usługi wyłącznie za pośrednictwem, poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem). Jednocześnie Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję, celem ustalenia jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła. Zatem w opisanej sytuacji zostaną spełnione warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 37 załącznika do niego.

W związku z powyższym, w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę usług wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, Wnioskodawca, niezależnie od korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, na podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 37 załącznika do rozporządzenia.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, jest prawidłowe.

Wskazać należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego (zdarzeniu przyszłym), bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.