Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.134.2025.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem dotyczącej
kredytu hipotecznego konsolidacyjnego (umorzenie, zwrot i
kwota dodatkowa).
Słowa kluczowe: banki
dług-zwolnienie z długu
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata-zwrot nadpłaty
przychód-powstanie przychodu
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia Ugody z Bankiem dotyczącej
    kredytu hipotecznego konsolidacyjnego. Uzupełniła go Pani pismami z 15 marca 2025 r. –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) marca 2005 r. pomiędzy (...) z siedzibą w (...), zarejestrowaną w Sądzie Rejonowym (...),
    pod nr KRS (...), zwaną dalej Bankiem a Panią i Pani, nieżyjącym już, mężem (...) (który
    zmarł (...) października 2012 r. i od tego czasu była Pani jedyną stroną), została zawarta
    umowa kredytu nr: (...) (aktualny nr: (...)), zwana dalej Umową.
    Przedmiotem Umowy był hipoteczny kredyt konsolidacyjny, denominowany w CHF, w
    kwocie (...) PLN, stanowiącej równowartość (...) CHF.
    Kredyt został zaciągnięty i wykorzystany na finansowanie własnych potrzeb
    mieszkaniowych, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na spłatę zobowiązań, zaciągniętych na
    finansowanie budowy nieruchomości mieszkaniowej, położonej w (...), której jest Pani
    współwłaścicielką. Zabezpieczeniem kredytu była hipoteka (zwykła i kaucyjna),
    ustanowiona na tejże nieruchomości i weksel własny in blanco.
    Ponieważ Umowa zawierała niedozwolone zapisy umowne (klauzule abuzywne), mogące
    skutkować jej nieważnością, w lipcu 2024 r. Bank wystąpił do Pani z propozycją
    przystąpienia do mediacji i zawarcia umowy ugody.
    W wyniku mediacji, przeprowadzonych z udziałem mediatora (...), (...) listopada 2024 r.
    zawarła Pani z Bankiem ugodę do Umowy, zwaną dalej Ugodą.
    Do chwili zawarcia Ugody:
    - łączna kwota wypłacona przez Bank na podstawie Umowy wynosiła (...) PLN;
    - łączna kwota Pani wpłat na rzecz Banku z tytułu udzielonego kredytu wynosiła (...) PLN;
    - wysokość zadłużenia z tytułu Umowy, po przeliczeniu na walutę polską, wynosiła (...)
      PLN (w tym kapitał: (...) PLN oraz odsetki bieżące: (...) PLN).
    Na mocy Ugody Bank dokonał zmiany waluty zadłużenia na walutę polską i przeliczenia
    kredytu tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia (...) marca 2005 r., stanowił kredyt
    złotowy. Jako kwotę kredytu przyjęto kwotę faktycznie wypłaconą w wysokości (...) PLN.
    Oprocentowanie ustalone zostało według zmiennej stopy procentowej jako (...) (zgodnie z
    wytycznymi (...)).
    Po zmianie waluty zadłużenia na PLN:
    - Bank uznał kredyt za spłacony w całości;

    - powstała należna Pani nadpłata w kwocie (...) PLN (w tym kapitał: (...) PLN oraz odsetki:
      (...) PLN);
    - Bank zwolnił Panią z długu w kwocie (...) PLN, stanowiącej kwotę kapitału zadłużenia i
      dokonane zwolnienie z długu Pani przyjęła.
    W związku z zawartą Ugodą Bank wypłacił Pani:
    - kwotę (...) PLN, stanowiącą równowartość nadpłaty (kapitał + odsetki) oraz
    - kwotę (...) PLN, nie wskazując tytułu – jest to kwota wynegocjowana przez Panią w toku
      mediacji, jako zwrot części kosztów, które poniosła Pani w związku z zawartą z
      Bankiem Umową kredytu, tj. część nadwyżki pomiędzy sumą Pani wpłat rat kapitałowo-
      odsetkowych na rzecz Banku (...) PLN a kwotą wypłaconą przez Bank (...) PLN (różnica
      to (...) PLN).
    W dodatkowych postanowieniach Ugody Bank zawarł zapisy, iż w wyniku zwolnienia Pani z
    części długu (umorzenia), wypłaty odsetek od nadpłaty oraz wypłaty kwoty dodatkowej
    bez wskazanego tytułu, powstaje po Pani stronie przychód, a na Banku ciąży obowiązek
    sporządzenia informacji PIT-11.
    W przeszłości nigdy nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W celu uzupełnienia opisu sprawy odpowiedziała Pani na następujące pytania:
    1) Jaki cel kredytu został podany w zawartej przez Panią umowie kredytu
      konsolidacyjnego z (...) marca 2005 r.?
    Odp.: W umowie kredytu konsolidacyjnego z (...) marca 2005 r., jako cel kredytu wskazana
    została: „spłata posiadanych zobowiązań w A oraz B”.
    2) Z czego wynikały „zobowiązania”, zaciągnięte na finansowanie budowy nieruchomości
      mieszkaniowej położonej w (...) – na spłatę których wykorzystała Pani kredyt
      konsolidacyjny – w szczególności czy były to zobowiązania wynikające z uprzednio
      zaciągniętego przez Panią kredytu mieszkaniowego (kredytów mieszkaniowych)?
    Odp.: Tak, kredyt konsolidacyjny został wykorzystany na spłatę zobowiązań, wynikających
    z kredytów na cele mieszkaniowe, zaciągniętych uprzednio w A oraz B.
    Jeżeli tak, to proszę wskazać:
    a) Czy bank, z którym zawarła Pani umowę/umowy dotyczącą/ce kredytu/kredytów
      mieszkaniowych jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi
      państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania
      kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
      podmiotów?
    Odp.: Tak, zarówno A jak i B (którego następcą prawnym jest (...)), z którymi zawarła Pani
    umowy kredytowe, były i są podmiotami, których działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionymi do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw, regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    b) Czy zaciągnięty/te przez Panią kredyt/kredyty mieszkaniowe, został/ły zabezpieczone w
      postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości? Jeżeli tak, to proszę wskazać, który z
      kredytów został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na nieruchomości?
    Odp.: Tak, hipoteką, ustanowioną na nieruchomości położonej w (...), zabezpieczone
    zostały kredyty w B oraz w Banku.
    c) Czy w umowie/umowach dotyczących ww. kredytu/kredytów wskazano, że został/ły on
      /one zaciągnięty/te na budowę nieruchomości mieszkaniowej położonej w (...)? Jeżeli

      nie, to proszę podać jaki cel kredytu został wskazany w ww. umowie/umowach
      kredytowych?
    Odp.: Tak, w umowie kredytu zawartej z B wskazano, że kredyt był przeznaczony na
    budowę nieruchomości mieszkaniowej położonej w (...). Natomiast w przypadku umowy z
    A nie pamięta Pani, jaki cel został wskazany w umowie kredytowej.
    d) Czy całość środków pieniężnych uzyskanych w ramach ww. kredytu/kredytów została
      przeznaczona na cele mieszkaniowe, o których mowa wyżej? Jeżeli nie, to proszę
      podać na co zostały przeznaczone pozostałe środki pieniężne?
    Odp.: Tak, całość środków pieniężnych, uzyskanych w ramach uzyskanych kredytów (tj.: z
    B, A oraz Banku) została przeznaczona na cele mieszkaniowe, związane z wybudowaniem
    nieruchomości mieszkaniowej w (...).

## Pytanie

Czy otrzymana przez Panią w wyniku Ugody łączna kwota (...) PLN (nadpłata w kwocie (...)
    PLN, zwolnienie z długu w kwocie (...) PLN oraz kwota (...) PLN wypłacona bez wskazania
    tytułu) stanowi przychód i czy w związku z tym ma Pani obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o
    podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwoty (...) PLN, otrzymanej na podstawie Ugody z Bankiem, ponieważ kwota
    ta nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i

    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności
    wynikającej z zaciągniętego przez Panią kredytu konsolidacyjnego, wskazuję, że instytucja
    kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy odnieść się do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego, w sytuacji gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i
    kredyt konsolidacyjny, został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia). W takiej sytuacji zaniechanie obejmuje
    odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w
    części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Co istotne, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub
    konsolidacyjnego mogły korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia, kredyt ten musiał zostać zaciągnięty na
    spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia. A więc, na
    spłatę kredytu udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, który został zaciągnięty na cele
    mieszkaniowe i zabezpieczony hipotecznie.

    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że kredyt konsolidacyjny, który
    zaciągnęła Pani w 2005 r. został wykorzystany na spłatę zobowiązań wynikających z dwóch
    kredytów na cele mieszkaniowe, zaciągniętych uprzednio w A oraz B.
    Zarówno A jak i B (którego następcą prawnym jest (...)), z którymi zawarła Pani umowy
    kredytowe, były i są podmiotami, których działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionymi do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. W
    umowie kredytu zawartej z B wskazano, że kredyt był przeznaczony na budowę
    nieruchomości mieszkaniowej położonej w (...). Natomiast w przypadku umowy z A nie
    pamięta Pani, jaki cel został wskazany w umowie kredytowej.
    Ponadto wyjaśniła Pani, że hipoteką, ustanowioną na nieruchomości położonej w (...),
    zabezpieczony został kredyt w B oraz kredyt w Banku (a więc kredyt konsolidacyjny). Z
    powyższego można zatem wywieść wniosek, że kredyt zaciągnięty w A nie został
    zabezpieczony hipoteką.
    W związku z powyższym, należy uznać, że tylko kredyt, który zaciągnęła Pani w B stanowi
    kredyt mieszkaniowy, o którym jest mowa w ww. rozporządzeniu, ponieważ spełnia
    wszystkie warunki wskazane w § 3 tego rozporządzenia. Natomiast kredyt, który
    zaciągnęła Pani w A, który nie został zabezpieczony hipoteką, nie spełnia warunku
    określonego w § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, uprawniającego do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem wierzytelności.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez Bank kwoty stanowiącej pozostały do
    spłaty kapitał z tytułu kredytu konsolidacyjnego, zaciągniętego przez Panią w 2005 r.,
    stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże w stosunku do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
    wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w B na budowę nieruchomości mieszkalnej
    (który został zabezpieczony hipoteką), znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww.
    zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu.
    Natomiast, w stosunku do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    części wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego w części zaciągniętej na spłatę
    kredytu z A, który nie został zabezpieczony hipoteką (mimo, że środki zostały
    przeznaczone na budowę budynku mieszkalnego), nie znajdzie zastosowania ww.
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. W konsekwencji w związku z umorzeniem
    tej części kredytu konsolidacyjnego uzyskała Pani przychód z innych źródeł, od którego
    powinna Pani zapłacić podatek dochodowy.
    Pani stanowisko, zgodnie z którym w związku z umorzeniem części kredytu
    konsolidacyjnego nie doszło do powstania przychodu podatkowego jest więc
    nieprawidłowe. Jak wyjaśniono wyżej, w związku z umorzeniem uzyskała Pani przychód,
    który częściowo może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych otrzymania zwrotu ustalonej w ugodzie
    kwoty nadpłaty oraz kwoty dodatkowej (wypłaconej bez wskazania tytułu) wyjaśniam, że

    zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w związku z zawartą Ugodą Bank wypłacił Pani
    powstałą po zmianie waluty zadłużenia na PLN kwotę nadpłaty (kapitał i odsetki) oraz
    kwotę dodatkową (bez wskazania tytułu). Jest to kwota wynegocjowana przez Panią w toku
    mediacji, jako zwrot części kosztów, które poniosła Pani w związku z zawartą z Bankiem
    umową kredytu konsolidacyjnego, tj. część nadwyżki pomiędzy sumą Pani wpłat rat
    kapitałowo-odsetkowych na rzecz Banku a kwotą wypłaconą przez Bank. Ponadto z
    wniosku wynika, że suma wpłat dokonanych na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu
    konsolidacyjnego pomniejszona o ww. kwoty otrzymane z Banku jest większa niż kwota
    uzyskanego kapitału z tytułu umowy kredytu konsolidacyjnego.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie doszło do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem Ugody otrzymała Pani zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy Umowy przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty części
    rat udzielonego kredytu konsolidacyjnego. A zatem otrzymała Pani środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków.
    Kwota otrzymana na podstawie Ugody nie powoduje więc faktycznego przyrostu w Pani
    majątku. Wypłata ta jest dla Pani neutralna podatkowo.
    Dlatego stwierdzam, że otrzymana przez Panią na podstawie Ugody kwota nadpłaty oraz
    kwota dodatkowa (wypłacona bez wskazania tytułu) nie stanowi dla Pani przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. Tym samym jej uzyskanie nie skutkuje po Pani stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.