Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.668.2024.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu kwoty wadium, wpłaconej przez oferenta, który wygrał przetarg na sprzedaż nieruchomości, powstaje w momencie przekształcenia tej kwoty wadium w zaliczkę.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku podatkowego; przetarg; wadium; zaliczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - zaliczka, zadatek, przedpłata, rata, wkład budowlany lub mieszkaniowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od
    towarów i usług z tytułu kwoty wadium przekształconego w zaliczkę.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (zwany dalej również „Spółką”) jest spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością, prowadzącą działalność głównie w zakresie (...).
    Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka podjęła decyzję o zbyciu swojego składnika majątkowego i w związku z tym
    dokonała ogłoszenia o zamiarze sprzedaży należącej do niej niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej.
    Postanowienie zawarte w pkt IV ppkt 1 „(...)” (zwanego dalej „Ogłoszeniem”), przewidywało
    dla osób zamierzających wziąć udział w przetargu, obowiązek uiszczenia wadium, którego
    wpłata na rachunek Spółki warunkowała udział w przetargu i rozpatrzenie składanej
    oferty. Wysokość wadium została ustalona na kwotę (...) zł.
    Zgodnie z postanowieniem zawartym w pkt IV ppkt 2 „Ogłoszenia”, wadium wpłacone
    przez oferenta, którego oferta została wybrana miało zostać zaliczone na poczet ceny
    sprzedaży nieruchomości.
    Postanowienie pkt IV ppkt 3 „Ogłoszenia” stanowiło zaś, że wadium podlega zwrotowi w
    następujących przypadkach: wyboru oferty innego oferenta, cofnięcia oferty, zamknięcia
    przetargu bez wybrania nabywcy, zamknięcia (odwołania) przetargu, upływu terminu
    związania ofertą, lub nieprzystąpienia przez sprzedającego do zawarcia umowy sprzedaży
    z wybranym oferentem pomimo wezwania przez tego oferenta do zawarcia umowy w
    terminie związania ofertą.
    Zdaniem Spółki, wadium staje się częścią zapłaty w momencie rozstrzygnięcia przetargu.
    Przetarg zaś uznaje się za rozstrzygnięty po łącznym spełnieniu warunków przewidzianych
    w przepisach wewnętrznych regulujących działalność Spółki oraz przepisach powszechnie
    obowiązujących.
    Przepisy wewnętrzne regulujące działalność Spółki, w tym umowa Spółki, przewidują, że
    aby doszło do rozstrzygnięcia przetargu, muszą zostać spełnione następujące warunki:
    · wskazanie przez Spółkę oferenta, którego oferta została wybrana;
    · wyrażenie przez Zarząd Spółki zgody na zbycie nieruchomości;
    · uzyskanie opinii Rady Nadzorczej w przedmiocie zbycia nieruchomości;
    · uzyskanie zgody Zgromadzenia Wspólników na sprzedaż nieruchomości.
    Należy przy tym wskazać, że ze względu na charakter prowadzonej przez Spółkę
    działalności, regulowanej również przez (...), aby doszło do zbycia nieruchomości przez
    Spółkę, konieczne jest uzyskanie dokumentu (...).
    (...), Spółka udostępniła (...), zawierającą wskazanie nabywcy, którego oferta została
    uznana za najkorzystniejszą.
    Następnie Spółka, zgodnie z dominującym dotychczas stanowiskiem organów
    podatkowych, w ramach przezorności, ustaliła moment powstania obowiązku
    podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu zaliczki na moment wyłonienia
    nabywcy i zapłaciła należną kwotę podatku od towarów i usług.

    31 października 2024 r. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zostało wydane
    pismo prezentujące odmienne od wskazanego powyżej stanowisko, wskazujące jako
    moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług – „dzień
    podjęcia decyzji o wyborze oferenta przez Zarząd Spółki. Jeżeli z uwagi na kwotowość
    transakcji wymagana jest dodatkowa zgoda Rady Nadzorczej, obowiązek podatkowy
    przesuwa się na dzień podjęcia takiej uchwały. Jeśli akceptacja przetargu wymaga
    dodatkowo zgody Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy, obowiązek podatkowy
    powstanie dopiero w momencie uzyskania takiej zgody” (pismo Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 31 października 2024 r., 0111-KDIB3-1.4012.532.2024.1.KO).
    W związku z treścią cytowanego pisma, Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą momentu
    powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług tytułem wadium
    przekształconego w zaliczkę na poczet ceny nieruchomości i uznała, że konieczne może
    okazać się złożenie korekty deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług z tego
    tytułu.

## Pytanie

W jakim momencie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu
    kwoty wadium przekształconego w zaliczkę, wpłaconej przez oferenta, który wygrał
    przetarg na sprzedaż nieruchomości, czy:
    · w momencie wyłonienia nabywcy,
    · czy w momencie zrealizowania ostatniej z czynności wymaganych przez przepisy prawa
      wewnętrznego regulujące działalność Spółki oraz przepisy prawa obowiązującego erga
      omnes, w tym przypadku (...), jeżeli dopiero realizacja wszystkich tych czynności
      warunkuje możliwość sprzedaży nieruchomości przez Spółkę?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Datą powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu
    przekształcenia w zaliczkę wadium wpłaconego przez oferenta, który wygrał przetarg na
    sprzedaż nieruchomości jest dzień, w którym zostanie zrealizowana ostatnia z czynności
    wymaganych przez przepisy prawa wewnętrznego regulujące działalność Spółki oraz
    przepisy prawa obowiązującego erga omnes – w tym przypadku (...), ponieważ dopiero
    realizacja wszystkich tych czynności warunkuje prawną możliwość sprzedaży
    nieruchomości przez Spółkę.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, są rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (...).
    Z treści art. 19a ust. 1 ustawy wynika, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14
    ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
    część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
    mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub
    lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w
    odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4 (art. 19a ust. 8 ustawy o
    podatku od towarów i usług).

    Według art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:
    a. dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
    b. świadczenia usług:
        · telekomunikacyjnych,
        · wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
        · najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
        · ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
        · stałej obsługi prawnej i biurowej,
        · dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego z
        wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    W myśl cyt. wyżej przepisów art. 19a ust. 1 i ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług,
    obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów powstaje z chwilą dokonania dostawy
    tych towarów, tj. z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Co do
    zasady, w przypadku sprzedaży nieruchomości, będzie to miało miejsce w chwili
    podpisania aktu notarialnego. Jeżeli jednak przed podpisaniem aktu będzie miało miejsce
    wydanie tych towarów, obowiązek podatkowy powstanie z tym właśnie dniem. Natomiast,
    jeżeli przed dokonaniem dostawy zostanie uiszczona całość lub część należnej zapłaty,
    obowiązek powstanie z tą chwilą i w części otrzymanej zapłaty.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z cyt. wcześniej art. 7 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel (...).
    Jak wynika zaś z art. 70(4) § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodek cywilny, w
    warunkach aukcji albo przetargu można zastrzec, że przystępujący do aukcji albo
    przetargu powinien, pod rygorem niedopuszczenia do nich, wpłacić organizatorowi
    określoną sumę albo ustanowić odpowiednie zabezpieczenie jej zapłaty (wadium).
    Zdaniem Spółki, wadium staje się częścią zapłaty w momencie rozstrzygnięcia przetargu, a
    przetarg uznaje się za rozstrzygnięty po łącznym spełnieniu następujących warunków
    przewidzianych w przepisach wewnętrznych regulujących działalność Spółki:
    · wskazaniu przez Spółkę oferenta, którego oferta została wybrana,
    · wyrażeniu przez Zarząd Spółki zgody na zbycie nieruchomości,
    · uzyskaniu opinii Rady Nadzorczej w przedmiocie zbycia nieruchomości,
    · uzyskaniu zgody Zgromadzenia Wspólników na sprzedaż nieruchomości,
    oraz, ze względu na charakter prowadzonej przez Spółkę działalności, regulowanej
    również przez (...):
    · uzyskanie dokumentu (...).
    Zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 19a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i
    usług, przyjęcie w zasadzie każdej płatności przed dokonaniem czynności opodatkowanej
    w obrocie krajowym, poza przypadkami wyraźnie wskazanymi w ustawie – niezależnie od
    jej wielkości – powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Nie ulega wątpliwości, że
    pomiędzy otrzymaniem przez podatnika takiej należności, a czynnością opodatkowaną
    (dostawą towarów lub wykonaniem usługi) musi istnieć bezpośredni związek. Część
    należności ma bowiem stanowić wynagrodzenie związane z wykonaniem czynności, za
    którą jest należna. W innym przypadku, sam transfer pieniędzy – następujący bez związku
    z przyszłą czynnością opodatkowaną, na poczet której jest dokonywany – pozostaje
    obojętny na gruncie podatku od towarów i usług (nie stanowi opodatkowanej zaliczki,
    przedpłaty, raty itp.).

    Reasumując, w przypadku wpłaconego wadium, momentem jego przekształcenia w
    zaliczkę, a tym samym datą powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i
    usług z tytułu zaliczki, będzie co do zasady dzień, w którym spełniony zostanie ostatni z
    wyżej wymienionych warunków.
    W istniejącym stanie faktycznym nie zostały spełnione jeszcze dwa poniższe warunki:
    1. uzyskanie zgody Zgromadzenia Wspólników na sprzedaż nieruchomości oraz
    2. uzyskanie dokumentu (...).
    Wobec powyższego, w ocenie Spółki, należy uznać, że chwilą przekształcenia wadium w
    zaliczkę, czyli datą powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z
    tytułu otrzymanej zaliczki będzie dzień, w którym spełnione zostaną łącznie dwa wyżej
    wymienione warunki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą
    inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Innymi słowy, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego
    rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak
    właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą,

    a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”. Idąc dalej należy wskazać, że czynności
    przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie
    prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności
    rzeczy. Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego
    dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem
    przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji
    postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną
    pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić
    jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z powołanych przepisów wynika, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi – co do
    zasady – usługę w rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, iż dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług warunkiem jest „odpłatność”
    za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz
    świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki,
    który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
    zapłatą. Należy więc stwierdzić, iż czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy
    zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje
    bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub
    świadczącego usługę.
    Kolejnym czynnikiem decydującym o tym czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem, jest
    określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność
    opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego
    określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny

    związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
    wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie
    wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    A zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług,
    rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego
    usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług będzie podlegało tylko to świadczenie, w przypadku którego istnieje konsument, tj.
    odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje
    podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze
    majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Według art. 29a ust. 2 ustawy:
      W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą
      opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma
      ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.
    Na mocy ogólnej zasady wyrażonej w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Natomiast na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;

      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    W myśl cyt. wyżej przepisów art. 19a ust. 1 i ust. 8 ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu
    dostawy towarów powstaje z chwilą dokonania dostawy tych towarów, tj. z chwilą
    przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Natomiast jeżeli przed
    dokonaniem dostawy zostanie uiszczona całość lub część należnej zapłaty, obowiązek
    powstanie z tą chwilą i w części otrzymanej zapłaty.
            4Według art. 70 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodek cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      § 1. W warunkach aukcji albo przetargu można zastrzec, że przystępujący do aukcji
        albo przetargu powinien, pod rygorem niedopuszczenia do nich, wpłacić
        organizatorowi określoną sumę albo ustanowić odpowiednie zabezpieczenie jej
        zapłaty (wadium).
      § 2. Jeżeli uczestnik aukcji albo przetargu, mimo wyboru jego oferty, uchyla się od
        zawarcia umowy, której ważność zależy od spełnienia szczególnych wymagań
        przewidzianych w ustawie, organizator aukcji albo przetargu może pobraną sumę
        zachować albo dochodzić zaspokojenia z przedmiotu zabezpieczenia. W
        pozostałych wypadkach zapłacone wadium należy niezwłocznie zwrócić, a
        ustanowione zabezpieczenie wygasa. Jeżeli organizator aukcji albo przetargu
        uchyla się od zawarcia umowy, ich uczestnik, którego oferta została wybrana,
        może żądać zapłaty podwójnego wadium albo naprawienia szkody.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podjęli Państwo decyzję o zbyciu swojego składnika majątkowego i w związku z tym
    dokonali Państwo ogłoszenia o zamiarze sprzedaży należącej do Państwa niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej. Ogłoszenie przewidywało dla osób zamierzających wziąć udział
    w przetargu, obowiązek uiszczenia wadium, którego wpłata na Państwa rachunek
    warunkowała udział w przetargu i rozpatrzenie składanej oferty. Zgodnie z Ogłoszeniem,
    wadium wpłacone przez oferenta, którego oferta została wybrana miało zostać zaliczone
    na poczet ceny sprzedaży nieruchomości. Ogłoszenie stanowiło, że wadium podlega
    zwrotowi w następujących przypadkach: wyboru oferty innego oferenta, cofnięcia oferty,
    zamknięcia przetargu bez wybrania nabywcy, zamknięcia (odwołania) przetargu, upływu
    terminu związania ofertą, lub nieprzystąpienia przez sprzedającego do zawarcia umowy
    sprzedaży z wybranym oferentem pomimo wezwania przez tego oferenta do zawarcia
    umowy w terminie związania ofertą. Wadium staje się częścią zapłaty w momencie
    rozstrzygnięcia przetargu. Przetarg zaś uznaje się za rozstrzygnięty po łącznym spełnieniu
    warunków przewidzianych w przepisach wewnętrznych regulujących Państwa działalność
    oraz przepisach powszechnie obowiązujących. Przepisy wewnętrzne regulujące Państwa
    działalność, w tym Państwa umowa, przewidują, że aby doszło do rozstrzygnięcia
    przetargu, muszą zostać spełnione następujące warunki: wskazanie przez Państwa
    oferenta, którego oferta została wybrana; wyrażenie przez Państwa Zarząd zgody na
    zbycie nieruchomości; uzyskanie opinii Rady Nadzorczej w przedmiocie zbycia
    nieruchomości; uzyskanie zgody Zgromadzenia Wspólników na sprzedaż nieruchomości.
    Ze względu na charakter prowadzonej przez Państwa działalności, regulowanej również
    przez (...), aby doszło do zbycia nieruchomości przez Państwa, konieczne jest uzyskanie
    dokumentu (...).
    Państwa wątpliwości dotyczą momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od
    towarów i usług z tytułu kwoty wadium przekształconego w zaliczkę.
    Zgodnie z powołanym powyżej art. 19a ust. 8 ustawy, przyjęcie w zasadzie każdej płatności
    przed dokonaniem czynności opodatkowanej powoduje powstanie obowiązku
    podatkowego. Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy otrzymaniem przez podatnika takiej
    należności, a czynnością opodatkowaną (dostawą towarów lub wykonaniem usługi) musi
    istnieć bezpośredni związek. Część należności ma bowiem stanowić wynagrodzenie

    związane z wykonaniem czynności, za którą jest należna. W innym przypadku sam transfer
    pieniędzy, następujący bez związku z przyszłą czynnością opodatkowaną, na poczet której
    jest dokonywany, pozostaje obojętny na gruncie podatku VAT (nie stanowi opodatkowanej
    zaliczki, przedpłaty, raty itp.).
    Jeżeli zatem wadium pieniężne oferenta, którego oferta została przyjęta, zostaje
    zarachowane na poczet ceny nabycia, na co wybrany nabywca, poprzez przystąpienie do
    przetargu, wyraża zgodę, to niewątpliwie w tym momencie następuje zapłata części ceny
    za dostawę towaru (lub świadczenie usługi) będących przedmiotem przetargu. Wskutek
    zaliczenia wadium na poczet ceny nabycia nie traci ono swoich dotychczasowych funkcji,
    podobnie zresztą jak zadatek czy zaliczka.
    Wybór w przetargu oferenta stanowi jednoznaczne określenie dostawy towaru pod
    względem podmiotowo-przedmiotowym, a gdy towarzyszy mu zaliczenie wadium na
    poczet ceny nabycia, oznacza uiszczenie części ceny przed wykonaniem dostawy towaru
    lub świadczeniem usługi, co – stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy – rodzi w podatku od
    towarów i usług powstanie obowiązku podatkowego z tego tytułu. W konsekwencji, z
    chwilą wygrania przetargu wadium oferenta, którego oferta została przyjęta, zostaje
    zarachowane na poczet ceny nabycia, tym samym przybiera postać zaliczki na przyszłą
    dostawę, z tytułu której powstaje obowiązek podatkowy zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy.
    Zatem, z tytułu wpłaconego wadium, w ramach przetargu z tytułu sprzedaży, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą rozstrzygnięcia przetargu, tzn. wyboru i zatwierdzenia
    oferenta, w myśl art. 19a ust. 8 ustawy.
    W Państwa sprawie, jak wynika z wniosku, wadium staje się częścią zapłaty w momencie
    rozstrzygnięcia przetargu. Przetarg zaś uznaje się za rozstrzygnięty po łącznym spełnieniu
    warunków przewidzianych w:
    · przepisach wewnętrznych regulujących Państwa działalność (aby doszło do
      rozstrzygnięcia przetargu, muszą zostać spełnione następujące warunki: wskazanie
      przez Państwa oferenta, którego oferta została wybrana; wyrażenie przez Państwa
      Zarząd zgody na zbycie nieruchomości; uzyskanie opinii Rady Nadzorczej w
      przedmiocie zbycia nieruchomości; uzyskanie zgody Zgromadzenia Wspólników na
      sprzedaż nieruchomości) oraz
    · przepisach powszechnie obowiązujących (aby doszło do zbycia nieruchomości przez
      Państwa, konieczne jest uzyskanie dokumentu (...)).
    W przypadku gdy kwota wadium w momencie rozstrzygnięcia przetargu (tj. po łącznym
    spełnieniu ww. warunków przewidzianych w przepisach wewnętrznych regulujących
    Państwa działalność oraz przepisach powszechnie obowiązujących) zostaje zaliczona, jak
    wynika z wniosku, na poczet ceny sprzedaży nieruchomości, należy przyjąć, że z tą chwilą
    kwota wadium przekształca się w zaliczkę (ceny) nieruchomości, rodząc na gruncie ustawy
    obowiązek podatkowy, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy.
    Przepis ten wiąże powstanie obowiązku podatkowego z momentem zapłaty całości lub
    części należności z tytułu dostawy towarów – nieruchomości. Zatem, kiedy następuje
    rozstrzygniecie przetargu obowiązek podatkowy powstanie w dacie jego rozstrzygnięcia,
    zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy, tj. z chwilą zaliczenia kwoty wadium na poczet ceny
    nabycia nieruchomości, mając na uwadze, że wcześniej nie wystąpi dokonanie dostawy
    towaru na rzecz kupującego (oferenta, który wygrał przetarg na sprzedaż nieruchomości),
    zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z
    tytułu kwoty wadium, wpłaconej przez oferenta, który wygrał przetarg na sprzedaż
    nieruchomości, powstaje w momencie przekształcenia tej kwoty wadium w zaliczkę, tj. w
    momencie zrealizowania ostatniej z czynności wymaganych przez przepisy prawa
    wewnętrznego regulujące Państwa działalność oraz przepisy prawa obowiązującego erga
    omnes, w tym przypadku (...), jeżeli dopiero realizacja wszystkich tych czynności
    warunkuje możliwość sprzedaży nieruchomości przez Państwa.

    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w powyższym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna opiera się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu fatycznego. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.