Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.51.2025.1.MGR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu samochodu.
Słowa kluczowe: najem-najem prywatny
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 1 Przepisy ogólne-Przedmiot opodatkowania-
Osiągający przychody z tytułu najmu, dzierżawy
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2-ust. 1a
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania przychodów z najmu samochodu.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o podatkową księgę
    przychodów i rozchodów, nie zatrudnia pracowników. Działalność polega na pracach
    programistycznych, prowadzących do tworzenia i rozwijania oprogramowania na potrzeby
    indywidualne firmy, z którą Pan współpracuje na podstawie umowy kontraktowej. Nie jest
    to oprogramowanie związane w jakikolwiek sposób z branżą najmu samochodów.
    Prywatnie, od 2019 r. jest Pan w posiadaniu, aktualnie piętnastoletniego, samochodu X, a
    w 2024 r. nabył Pan w leasingu samochód Y.
    Planował Pan sprzedaż X, który nie jest już potrzebny, ale otrzymał Pan atrakcyjną
    propozycję od znajomej firmy, która długoterminowo najmuje samochody od osób
    fizycznych i podnajmuje je na taksówki na bardzo atrakcyjnych warunkach. Niestety, taki
    samochód musi być zasilany benzyną i gazem. Chce Pan sprzedać X i nabyć samochód w
    podobnej lub trochę wyższej cenie - zasilany benzyną i gazem, co pozwoli go wynająć.
    Znajoma firma się rozwija i poinformowała Pana, że propozycja najmu na tych samych
    warunkach będzie aktualna w ciągu najbliższych kilku miesięcy. Dochód z najmu będzie
    pokrywał koszt rat leasingu niedawno nabytego samochodu.
    Oba aktualnie posiadane samochody nie są składnikami majątku związanymi z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, nie były i nie są wprowadzone do ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w działalności gospodarczej.
    Samochód, który zostanie nabyty po sprzedaży X również nie będzie składnikiem majątku
    związanym z działalnością gospodarczą, nie będzie wprowadzony do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w działalności gospodarczej. Dochód z
    najmu tego samochodu przeznaczy Pan na pokrycie rat leasingu samochodu Y.
    Czynności związane z wynajmem nie będą podejmowane w sposób zorganizowany i
    powtarzalny. Będzie Pan wynajmował tylko jeden, nabyty w miejsce X samochód. Nie
    będzie Pan kupował kolejnych samochodów i ich wynajmował. Nie buduje i nie będzie Pan
    budował struktury organizacyjnej w celu rozwinięcia działalności polegającej na wynajmie
    samochodów, zarządzania najmem samochodów, nie będzie Pan badał rynku najmu
    samochodów, nie świadczy i nie będzie Pan świadczył żadnych dodatkowych usług
    związanych z najmem samochodów.

## Pytanie

Czy w opisanej sytuacji, najem samochodu może Pan zakwalifikować jako najem
    prywatny, który nie stanowi działalności, podlegający opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych stawką 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz stawką 12,5%
    przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienia najem jako oddzielne źródło przychodu, z „wyjątkiem składników majątku
    związanych z działalnością gospodarczą”.
    Uchwała NSA z 24 maja 2021 r. sygn. akt II FPS 1/21 mówi: „Przychody z najmu, podnajmu,
    dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez
    ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik

    majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku
    związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.”
    Samochody, o których mowa we wniosku nie są, nie były i nie będą składnikami majątku
    związanymi z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, nie są wprowadzone do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Dodatkowo, Pana zdaniem, wynajem jednego prywatnego samochodu nie spełnia
    warunków uznania go za działalność gospodarczą w myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, za pozarolniczą działalność
    gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy.
    Według Pana, w Pana przypadku nie będzie miała miejsca działalność zarobkowa
    prowadzona w sposób zorganizowany, ponieważ będzie to najem pojedynczej ruchomości
    (samochodu), na który złożył się zbieg okoliczności: posiadanie zbędnego samochodu,
    propozycja atrakcyjnych warunków wynajmu, konieczność spłaty rat za leasing. Pana
    działalność gospodarcza nie jest powiązana z najmem samochodów, ponieważ jest
    związana z programowaniem i pracą zdalną w domu.
    Dlatego uważa Pan, że w opisanej we wniosku sytuacji, najem jest najmem prywatnym,
    oczywiście stanowiącym przychód. Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opłacają ryczałt
    od przychodów ewidencjonowanych. Szczegóły określa art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne, który mówi że ryczałt z tytułu najmu wynosi 8,5% przychodów do kwoty
    100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 6 przywołanej ustawy:

      Źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne
      umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów
      specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
      nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
      składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki:
      zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej
      ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością
      gospodarczą,
      nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz
      wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności
    gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach
    działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem
    najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest
    przedmiotem tej działalności, wynajmowanie ruchomości zaliczane jest do źródła
    przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r. sygn. akt II FPS 1/21
    stanowi, że:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w
      której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii
      „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z
      działalności gospodarczej.
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
          prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 1);
          osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz.
          1128, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym” (pkt 2).
    Stosownie do art. 2 ust. 1a powołanej ustawy:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ww. ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i

      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) cytowanej ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Z powyższego wynika, że przychody z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
    oraz innych umów o podobnym charakterze oraz dzierżawy, poddzierżawy działów
    specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
    nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej - które nie są
    uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowuje się na
    zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą polegającą na pracach programistycznych. Nie jest to
    oprogramowanie związane w jakikolwiek sposób z branżą najmu samochodów. Prywatnie,
    od 2019 r. jest Pan w posiadaniu samochodu X, a w 2024 r. nabył Pan w leasingu
    samochód Y. Otrzymał Pan propozycję od firmy, która długoterminowo najmuje
    samochody od osób fizycznych i podnajmuje je na taksówki. W związku z tym, planuje Pan
    sprzedać X i nabyć samochód w podobnej lub trochę wyższej cenie - zasilany benzyną i
    gazem, co pozwoli go wynająć. Dochód z najmu będzie pokrywał koszt rat leasingu
    niedawno nabytego samochodu. Oba aktualnie posiadane samochody nie są składnikami
    majątku związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie były i nie są
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w
    działalności gospodarczej. Samochód, który zostanie nabyty po sprzedaży X również nie
    będzie składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą, nie będzie
    wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w
    działalności gospodarczej. Czynności związane z wynajmem nie będą podejmowane w
    sposób zorganizowany i powtarzalny. Będzie Pan wynajmował tylko jeden, nabyty w
    miejsce X samochód. Nie będzie Pan kupował kolejnych samochodów i ich wynajmował.
    Nie buduje i nie będzie Pan budował struktury organizacyjnej w celu rozwinięcia
    działalności polegającej na wynajmie samochodów, zarządzania najmem samochodów,
    nie będzie Pan badał rynku najmu samochodów, nie świadczy i nie będzie Pan świadczył
    żadnych dodatkowych usług związanych z najmem samochodów.
    Mając na uwadze, że planuje Pan wynająć swój prywatny samochód, który nie będzie
    składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą oraz nie będzie
    wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w
    działalności gospodarczej, stwierdzić należy, że taki najem samochodu stanowić będzie
    źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Tym samym przychody, jakie Pan uzyska ze wskazanego źródła, podlegać będą
    opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne. Jeśli przychód w danym roku podatkowym nie przekroczy kwoty 100 000 zł
    wówczas ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wyniesie 8,5%. Natomiast po
    przekroczeniu tego limitu winien odprowadzić Pan od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych w wysokości 12,5% przychodów.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione
    we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach
    postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na opisie zdarzenia
    przyszłego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.