Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-174/16-1/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-26
Teza: Ustanowienie na rzecz Wnioskodawczyni przez stronę umowy (będącą córką Wnioskodawczyni) nieodpłatnej renty będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (14c).
Słowa kluczowe: podatek-podatek od spadków i darowizn; renta-renta nieodpłatna; umowa; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 2 czerwca 2016 r. (data wpływu do Biura – 13 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy nieodpłatnej renty – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2016 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy nieodpłatnej renty.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawczyni zawrze w przyszłości umowę dożywotniej nieodpłatnej renty (umowa). Na podstawie umowy córka Wnioskodawczyni podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (dalej: strona umowy), zobowiąże się do okresowego świadczenia w postaci nieodpłatnej renty na rzecz Wnioskodawczyni.

Umowa zostanie zawarta w formie aktu notarialnego. Renta będzie mieć charakter pieniężny. Wysokość renty będzie uzależniona od zmiennych, które w poszczególnych okresach mogą przyjmować różne wartości, niemniej wysokość renty nie będzie mogła być niższa niż określona w umowie kwota.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  W którym momencie może powstać obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn w związku z ustanowieniem nieodpłatnej renty na rzecz Wnioskodawcy?
2.  Czy ustanowienie nieodpłatnej renty na rzecz Wnioskodawcy będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn?

Ad. 1. Zdaniem Wnioskodawczyni, obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn w związku z ustanowieniem nieodpłatnej renty może powstać z chwilą jej ustanowienia przypadającą na dzień zawarcia umowy nieodpłatnej renty.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205, ze zm.), podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnej renty, użytkowania oraz służebności.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Legalna definicja renty nie została zamieszczona w ustawie o podatku od spadków i darowizn. W celu ustalenia, czy przedmiot umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawczynią a stroną umowy spełnia kryterium renty, należy odwołać się do regulacji zawartej w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. 2016 r., poz. 380, ze zm.). Zgodnie z art. 903 Kodeksu cywilnego, przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych świadczeń okresowych w pieniądzu lub w rzeczach oznaczonych tylko co do gatunku. Stosownie do art. 9031 Kodeksu cywilnego, umowa renty powinna być stwierdzona pismem.

Odnosząc powyższe do opisanego zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, zdaniem Wnioskodawczyni, należy stwierdzić, że świadczenie, które będzie otrzymywane przez Wnioskodawczynię stanowi nieodpłatną rentę i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ:

*   strona umowy zobowiąże się do świadczeń względem Wnioskodawcy;
*   świadczenia Strony umowy będą mieć charakter pieniężny, a sposób ustalenia ich wysokości zostanie określony w Umowie;
*   świadczenia Strony umowy będą mieć charakter okresowy.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy nabyciu w drodze nieodpłatnej służebności, renty oraz użytkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ustanowienia tych praw. Mając na uwadze powyższy przepis, należy stwierdzić, iż umowa renty, już z chwilą jej zawarcia, rodzi obowiązek w podatku od spadków i darowizn po stronie ustanawiającego rentę.

Wskazanego wniosku nie zmienia to, że istotą renty jest spełnianie umówionego świadczenia w czasie trwania stosunku prawnego w regularnych odstępach czasu. Zgodnie z definicją umowy renty zawartą w Kodeksie cywilnym, okresowość świadczeń jest jednym z wyróżników renty. Oznacza to, że w ustalonych, powtarzających się okresach uprawniony ma otrzymywać oznaczone w umowie kwoty pieniężne lub ilości rzeczy oznaczonych tylko co gatunku.

Zdaniem Wnioskodawczyni, okoliczność, że świadczenia okresowe wynikające z umowy nieodpłatnej renty, wypłacane będą po chwili jej ustanowienia tj. po chwili zawarcia umowy, nie powoduje przesunięcia w czasie momentu powstania obowiązku podatkowego. Decydującą o powstaniu obowiązku podatkowego jest bowiem, w ocenie Wnioskodawczyni, chwila zawarcia umowy, niezależnie od terminu wypłaty świadczenia, co jednoznacznie reguluje przywołany powyżej art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn w związku z ustanowieniem nieodpłatnej renty powstanie z chwilą jej ustanowienia przypadającą na dzień zawarcia umowy nieodpłatnej renty.

Ad. 2. Zdaniem Wnioskodawczyni, ustanowienie nieodpłatnej renty na rzecz Wnioskodawczyni będzie podlegało zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zwalnia się od podatku nabycie rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma, macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 (winno być: art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8) (a zatem również w przypadku obowiązku podatkowego powstałego z tytułu nabycia nieodpłatnej renty zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy).

Dodatkowo, zgodnie z art. 4a ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy, obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni, ustanowienie nieodpłatnej renty, jak zostało wskazane powyżej, podlega co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Z uwagi jednak na fakt, że w przypadku Wnioskodawczyni, nieodpłatna renta zostanie ustanowiona przez zstępną Wnioskodawczyni (tj. córkę), do jej ustanowienia znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku od spadków i darowizn. Ponadto, w związku z tym, że umowa zostanie zawarta w formie aktu notarialnego, na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył obowiązek zgłoszenia nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawczyni, ustanowienie na rzecz Wnioskodawczyni przez stronę umowy (będącą córką Wnioskodawczyni) nieodpłatnej renty będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni przywołała interpretacje indywidualne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do powołanego art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.