Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1293/14-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-10
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie po 1 kwietnia 2014 r. nowych samochodów osobowych, w sytuacji w której nowe samochody będą przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu tych samochodów.
Słowa kluczowe: działalność; ewidencja; najem; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; samochód-samochód osobowy; użytkowanie (używanie)-odpłatne używanie; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z 2 grudnia 2014 r. (data wpływu 10 grudnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z 30 grudnia 2014 r. (data wpływu 31 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie po 1 kwietnia 2014 r. nowych samochodów osobowych, w sytuacji w której nowe samochody będą przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu tych samochodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie po 1 kwietnia 2014 r. nowych samochodów osobowych, w sytuacji w której nowe samochody będą przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu tych samochodów. Wniosek uzupełniono 31 grudnia 2014 r. o doprecyzowanie przepisów prawa będących przedmiotem interpretacji oraz własnego stanowiska w sprawie przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

We wniosku (w zakresie niniejszego rozstrzygnięcia) przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka ma siedzibę na terytorium Polski. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w Polsce od marca 2008 r.

Spółka została utworzona w celu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i dostawy produktów do wiązania, mocowania, ochrony, oznaczania i instalacji przewodów i kabli. Faktyczną działalność w tym zakresie Spółka rozpoczęła w listopadzie 2013 r.

Przed rozpoczęciem działalności produkcyjnej i handlowej w opisanym powyżej zakresie Spółka nabyła samochód osobowy marki A., którego zakup został udokumentowany fakturą VAT z dnia 31 sierpnia 2011 r. oraz samochód osobowy marki B., którego zakup został udokumentowany fakturą VAT z dnia 31 lipca 2012 r. (dalej: samochody osobowe z 2011 i 2012).

Z tytułu nabycia samochodów osobowych z 2011 i 2012 r. Spółka dokonała odliczenia podatku VAT naliczonego w wysokości 6.000 zł (60% kwoty podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturach przekracza 6.000 zł). Spółka wykazała kwoty podatku VAT naliczonego podlegające odliczeniu z tego tytułu w rejestrach VAT odpowiednio za wrzesień 2011 r. oraz sierpień 2012 r. i odliczyła ten podatek w deklaracjach VAT-7.

Spółka nabyła przedmiotowe samochody wyłącznie na cele oddania ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu na okres nie krótszy niż 6 miesięcy na rzecz spółki powiązanej kapitałowo (dalej: Najemca). Najemca ma siedzibę na terytorium Niemiec i jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w Niemczech.

W związku ze świadczeniem usług najmu ww. samochodów osobowych Spółka podpisała z Najemcą następujące umowy najmu:

*   umowa najmu samochodu osobowego z 2011 r. z dnia 1 listopada 2011 r., w stosunku do której został zawarty aneks na okres do 31 grudnia 2015 r.,
*   umowa najmu samochodu osobowego z 2012 r. z dnia 7 grudnia 2012 r., w stosunku do której został zawarty aneks na okres do 31 grudnia 2015 r.

Spółka z tytułu świadczenia na rzecz Najemcy usługi najmu samochodów osobowych wystawia na jego rzecz faktury VAT. Miejscem świadczenia przedmiotowych usług jest kraj siedziby nabywcy usługi tj. Niemcy. W związku z powyższym Spółka nie nalicza podatku VAT na wystawionych fakturach.

Z uwagi na zapotrzebowanie na wynajem samochodów przez Najemcę, w 2014 r. Spółka nabyła kolejne samochody osobowe (dalej: samochody osobowe z I kwartału 2014) tj.:

*   w styczniu 2014 r. samochód osobowy marki B., którego zakup został udokumentowany fakturą VAT nr z 31 stycznia 2014 r. (data dostawy 31 stycznia 2014 r.),
*   w marcu 2014 r. samochód osobowy marki B. którego zakup został udokumentowany fakturą VAT z 26 lutego 2014 r. (data dostawy 4 marca 2014 r.).

Z tytułu nabycia samochodów osobowych z I kwartału 2014 r. Spółka dokonała odliczenia podatku VAT naliczonego w wysokości 6.000 zł (60% kwoty podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturach przekracza 6.000 zł). Spółka wykazała kwoty podatku VAT naliczonego podlegające odliczeniu z tytułu nabycia obu samochodów I kwartału w deklaracji VAT-7 za miesiąc marzec 2014 w wysokości po 6.000 PLN od zakupu każdego z samochodów osobowych.

5 marca 2014 r. Spółka podpisała z Najemcą umowę najmu ww. samochodów osobowych I kwartału na okres do 31 grudnia 2015.

Spółka z tytułu świadczenia na rzecz Najemcy usługi najmu samochodów osobowych z I kwartału 2014 r. wystawia na jego rzecz faktury VAT. Miejscem świadczenia przedmiotowych usług jest kraj siedziby nabywcy usługi tj. Niemcy. W związku z powyższym Spółka nie nalicza podatku VAT na wystawionych fakturach.

Nabyte przez Spółkę samochody osobowe nie posiadają homologacji ciężarowej.

Spółka planuje zakup kolejnych samochodów osobowych celem przeznaczenia ich wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu tj. wyłącznie do celów działalności gospodarczej Spółki tj. (dalej: nowe samochody osobowe).

Spółka wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (…) w Rubryce 1 – Przedmiot Działalności o zapis dotyczący m.in. wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek (PKD 77.11.Z) oraz wynajmu i dzierżawy pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKD 77.12.Z).

25 listopada 2014 r. Spółka otrzymała wydane przez Sąd Rejonowy zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców we wnioskowanym przez Spółkę zakresie.

Po zakończeniu okresu wynajmu samochody osobowe i nowe samochody osobowe będą służyły w dalszym ciągu opodatkowanej VAT działalności gospodarczej Spółki lub zostaną zlikwidowane.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie po 1 kwietnia 2014 r. nowych samochodów osobowych, w sytuacji w której nowe samochody osobowe będą przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu tych samochodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie po 1 kwietnia 2014 r. nowych samochodów osobowych, w sytuacji w której nowe samochody osobowe będą przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu tych samochodów.

Uzasadnienie:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia kwoty naliczonego podatku VAT (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Z powyższego wynika, iż prawo do odliczenia kwoty naliczonego podatku VAT przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

*   odliczenia podatku VAT naliczonego dokonuje podatnik VAT,
*   istnieje związek wydatku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.

Spółka jest podatnikiem VAT. Spółka planuje nabyć nowe samochody osobowe celem przeznaczenia ich wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu. Jako że najem samochodów osobowych podlega opodatkowaniu VAT, należy uznać iż planowane nabycie przez Spółkę nowych samochodów osobowych będzie związane z wykonywaniem przez Spółkę czynności opodatkowanych VAT.

Spółka będzie zatem uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia nowych samochodów osobowych po 1 kwietnia 2014 r.

Od 1 kwietnia 2014 r. kwestie związane z odliczeniem podatku VAT związanego z nabyciem pojazdów samochodowych reguluje przepis art. 86a ustawy o VAT wprowadzony ustawą z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych (art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT).

Ograniczenie wysokości odliczenia podatku VAT naliczonego nie ma zastosowania do pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 86a ust. 3 pkt 1 lit a ustawy o VAT).

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne (art. 86a ust. 4 ustawy o VAT).

Wskazany w powyższym przepisie warunek uprawniający podatnika do odliczenia VAT w pełnej wysokości, polegający na prowadzeniu ewidencji przebiegu pojazdu, nie obowiązuje w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, jeżeli oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o VAT).

Oznacza to, że w celu odliczenia 100% naliczonego podatku VAT nie jest konieczne prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdów, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

*   pojazdy są przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze,
*   oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

W przypadku Spółki:

*   zakup nowych samochodów osobowych nastąpi wyłącznie celem oddania ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu tj. wyłącznie do celów działalności gospodarczej opodatkowanej VAT oraz
*   przedmiot działalności Spółki stanowi wynajem tych pojazdów tj. oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów.

Oznacza to, iż nabywając nowe samochody osobowe i decydując się na ich wykorzystywanie wyłącznie do celów najmu opodatkowanego VAT Spółka:

*   będzie uprawniona do odliczenia 100% VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie tych samochodów

oraz

*   nie będzie zobowiązana do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów celem odliczenia 100% naliczonego podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie nowych samochodów osobowych.

Ponadto, w uzupełnieniu uzasadnienia własnego stanowiska z dnia 30 grudnia 2014 r. Zainteresowany wskazał, że:

Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Jako, że nabycie przez Spółkę pojazdów dotyczyło lub będzie dotyczyć świadczenia przez Spółkę usług długoterminowego wynajmu pojazdów, Spółka uprawniona będzie do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tych pojazdów, jeżeli:

1.  ten naliczony podatek VAT mógłby być odliczony gdyby usługi te były wykonywane na terytorium Polski,
2.  Spółka posiada dokumenty z których wynika związek odliczonego podatku z tymi usługami.

Spółka posiada faktury dokumentujące nabycie pojazdów, umowy najmu pojazdów oraz faktury dokumentujące świadczenie usług wynajmu pojazdów. W związku z powyższym warunek dotyczący posiadania dokumentów z których wynika związek odliczonego podatku z przedmiotowymi usługami należy uznać za spełniony.

Ponadto, Spółka byłaby uprawniona do odliczenia VAT z tytułu nabycia pojazdów gdyby usługi najmu tych pojazdów były wykonywane na terytorium Polski, o czym świadczy wcześniejsze uzasadnienie stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT należy między innymi zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i ma na celu zapewnienie neutralności tego podatku dla podatników VAT czynnych. Podatnik ma prawo do skorzystania z ww. prawa w określonych przepisami terminach, pod warunkiem spełnienia warunków pozytywnych (związku nabytych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi), jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych m.in. w art. 88 ustawy.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Co do zasady ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Jednak jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy – podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Jak wynika z cyt. przepisu, warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z usługami świadczonymi poza terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych usług w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

W tym miejscu wskazać należy, że z treści art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, przy spełnieniu określonych warunków. Przepis ten winien być rozumiany w ten sposób, że upoważnia do odliczenia podatku naliczonego nie tyle w sytuacji, gdy podatnik podatku od towarów i usług wykazuje podatek należny z tytułu wykonywania na terenie kraju czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ale gdy wykazuje fakt dostawy towarów lub świadczenia usług, które z uwagi na przepisy dotyczące miejsca świadczenia opodatkowane są poza terytorium kraju.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r. mocą ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą” wprowadzono nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.

Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137, ze zm.) „pojazd samochodowy” to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Natomiast art. 2 pkt 40 ww. ustawy wskazuje, że „samochodem osobowym” jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W myśl art. 86a ust. 3 ustawy – przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu – w myśl art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy – nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze – jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca ma siedzibę na terytorium Polski. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w Polsce od marca 2008 r.

Spółka została utworzona w celu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i dostawy produktów do wiązania, mocowania, ochrony, oznaczania i instalacji przewodów i kabli. Faktyczną działalność w tym zakresie Spółka rozpoczęła w listopadzie 2013 r.

Spółka planuje zakup samochodów osobowych celem przeznaczenia ich wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu tj. wyłącznie do celów działalności gospodarczej Spółki tj. (dalej: nowe samochody osobowe).

Spółka wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Rubryce 1 – Przedmiot Działalności o zapis dotyczący m.in. wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek (PKD 77.11.Z) oraz wynajmu i dzierżawy pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKD 77.12.Z).

25 listopada 2014 r. Spółka otrzymała wydane przez Sąd Rejonowy zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców we wnioskowanym przez Spółkę zakresie.

Po zakończeniu okresu wynajmu samochody osobowe i nowe samochody osobowe będą służyły w dalszym ciągu opodatkowanej VAT działalności gospodarczej Spółki lub zostaną zlikwidowane. Ponadto, Strona wskazała, że nabycie przez nią pojazdów dotyczyło lub będzie dotyczyć świadczenia przez Spółkę usług długoterminowego wynajmu pojazdów, Spółka uprawniona będzie do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tych pojazdów, jeżeli:

1.  ten naliczony podatek VAT mógłby być odliczony gdyby usługi te były wykonywane na terytorium Polski,
2.  Spółka posiada dokumenty z których wynika związek odliczonego podatku z tymi usługami.

Spółka posiada faktury dokumentujące nabycie pojazdów, umowy najmu pojazdów oraz faktury dokumentujące świadczenie usług wynajmu pojazdów. W związku z powyższym warunek dotyczący posiadania dokumentów z których wynika związek odliczonego podatku z przedmiotowymi usługami należy uznać za spełniony.

Ponadto, Spółka byłaby uprawniona do odliczenia VAT z tytułu nabycia pojazdów gdyby usługi najmu tych pojazdów były wykonywane na terytorium Polski.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie po 1 kwietnia 2014 r. nowych samochodów osobowych, w sytuacji w której nowe samochody osobowe będą przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu tych samochodów.

Jak wynika z powołanych uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług zasadą jest, że w przypadku nabycia pojazdów samochodowych kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ww. ustawy stanowi 50% kwoty podatku. Zgodnie z regulacjami obowiązującymi od 1 kwietnia 2014 r. podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego” tj. zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, jak i do celów niezwiązanych z tą działalnością. W ramach wyjątku od tej zasady odliczenie pełne, tj. w wysokości 100%, przysługuje m.in. w odniesieniu do wydatków związanych z pojazdami wykorzystywanymi przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej. Pojazdy będą uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika m.in. w przypadku, gdy sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez podatnika zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu został wyłączony m.in. w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umów najmu, dzierżawy czy leasingu – jeżeli to oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika. Użycie wyrazu „wyłącznie” wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych niż np. najem celów. Zatem w odniesieniu do pojazdu, który np. jest przeznaczony do wynajęcia, ale przed jego dokonaniem jest użytkowany przez podatnika, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji. Ewidencja dla tego rodzaju pojazdów (jeśli jest to pojazd obiektywnie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej) musi być prowadzona i powinna zawierać elementy wskazane w przepisie.

Należy zaznaczyć, że użyte w przepisie sformułowanie „przedmiot działalności podatnika” w zestawieniu z pozostałą częścią zdania w brzmieniu „odsprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze”, nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z odprzedażą, bądź wynajmem konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym ich odprzedaż lub najem jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.

Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie oddawania w odpłatne używanie samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, nie jest wystarczającą przesłanką, pozwalającą na odliczenie pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów i pojazdów. Do nabycia takiego uprawnienia konieczne jest równoczesne przeznaczenie danego, konkretnego samochodu do odprzedaży lub do najmu.

Powyższa analiza pozwala uznać, że od 1 kwietnia 2014 r. odliczenie VAT w pełnej wysokości przysługuje (przy założeniu związku z czynnościami opodatkowanymi) w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 3 ustawy (w tym nabycia pojazdów) związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla potwierdzenia wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej podatnik ma obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, z której wynikać będzie, że wykluczone jest użycie pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Obowiązek ten wyłączony jest na podstawie art. 86a ust. 5 ustawy, w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odpłatnego używania (najmu, dzierżawy, leasingu itp.), jeżeli takie przeznaczenie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika. Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie np. najmu samochodów nie jest wystarczającą przesłanką pozwalającą wyłączyć obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu i uznać pojazd za wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Do nabycia takiego uprawnienia konieczne jest wyłączne przeznaczenie konkretnego samochodu właśnie do np. wynajmu, w ramach prowadzonej w tym zakresie działalności podatnika.

W okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca planuje zakup samochodów osobowych celem przeznaczenia ich wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu tj. wyłącznie do celów działalności gospodarczej Zainteresowanego.

Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Rubryce 1 – Przedmiot Działalności o zapis dotyczący m.in. wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek (PKD 77.11.Z) oraz wynajmu i dzierżawy pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKD 77.12.Z). 25 listopada 2014 r. Spółka otrzymała wydane przez Sąd Rejonowy zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców we wnioskowanym przez Spółkę zakresie.

Należy podkreślić, że w kontekście pełnego prawa do odliczenia podatku, jak również obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, jak zostało wskazane powyżej, nie ma znaczenia sama deklaracja prowadzenia takiej działalności, a kluczowe jest jej faktyczne wykonywanie.

W świetle dokonanej analizy przedstawionego stanu prawnego oraz opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca zamierza wynajmować samochody osobowe i samochody te faktycznie przeznaczone będą wyłącznie na wynajem, to przysługuje mu prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie po 1 kwietnia 2014 r. tych samochodów, z uwzględnieniem art. 86 i 88 ustawy, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie podniesione w opisie stanu faktycznego oraz we własnym stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w niniejszej interpretacji rozpatrzone.

Należy również zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Ponadto, tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie wniosku zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie z dnia 10 marca 2015 r. nr ILPP2/443-1293/14-3/AD.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.