Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.265.2025.2.KKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które
    wpłynęło 22 kwietnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    ... prowadzi działalność gospodarczą pod firmą ..., NIP: ... (zwany dalej Wnioskodawcą) i
    rozpoczął prowadzenie działalności, której dotyczy niniejszy wniosek w dniu 01.03.2022 r.
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP w myśl
    art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwanej dalej Ustawą o
    PIT). Wnioskodawca korzysta z formy opodatkowania - podatek liniowy.
    Wnioskodawca klasyfikuje swoją działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i
    rozwijania Oprogramowania w ramach klasy 62.01.Z (Działalność związana z
    Oprogramowaniem), zgodnie z treścią Załącznika Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II - Schemat klasyfikacji (dalej: „Załącznik Schemat klasyfikacji”) do Rozporządzenia
    Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) z dnia 24 grudnia 2007 r.
    (dalej: „Rozporządzenie PKD 2007”).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca opracowuje nowe, a
    także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już u Niego funkcjonujących. Działalność jest działalnością
    twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Wnioskodawca realizuje projekt, ....
    Oprogramowanie Wnioskodawcy jest tworzone przy użyciu nowoczesnych języków
    programowania oraz technologii, takich jak .... Kluczowym elementem projektu jest ....
    Wnioskodawca samodzielnie tworzy i rozwija autorskie kody źródłowe, które są podstawą
    do korzystania z ulgi IP BOX, ponieważ oprogramowanie to spełnia kryteria
    kwalifikowalności jako własność intelektualna chroniona prawami autorskimi.
    Oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało wyposażone, zostały i są
    dostosowane do ściśle sprecyzowanych wymagań użytkownika docelowego, co podkreśla
    fakt, że wytworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie jest utworem unikalnym,
    niedostępnym dotychczas na rynku.
    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru rutynowych, okresowych
    zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala zastąpić dotychczas wykorzystywaną
    technologię, nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi rozwiązaniami. Tym samym,
    tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Wnioskodawcę oprogramowania i jego części
    stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej
    twórczości intelektualnej).

    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do
    programu komputerowego, podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa
    majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości
    Wnioskodawcy jako twórcy oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości
    na podmiot zamawiający zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania.
    W ramach Umowy zawartej ze Spółką z dnia ...2023 r., Wnioskodawca przenosi na nią
    autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w ramach wykonywania tejże
    Umowy. Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie za wykonane, w ramach
    Umowy zlecenie, przy czym część otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu na Spółkę, zlecającą opracowanie
    oprogramowania. Zatem część uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu stanowi
    dochód z KPWI, uwzględnionych w cenie świadczonych usług. Kwalifikowany dochód z
    tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej (zwane dalej KPWI), oznacza, że
    dochód w opisanej sytuacji we wniosku osiągany jest z tytułu sprzedaży KPWI. W związku z
    wykonywanymi usługami Wnioskodawca uzyskuje dochód z KPWI uwzględniony w cenie
    świadczonych usług.
    Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw Jego twórczej działalności o indywidualnym
    charakterze. Efekt pracy Wnioskodawcy odpowiada aktualnym potrzebom i wymaganiom
    branży i jest zgodny z panującymi w tym zakresie trendami i uwarunkowaniami prawnymi.
    Należy podkreślić, że wykonywana przez Wnioskodawcę praca nie jest nakierowana na
    uzyskanie rutynowych zmian produktu, a na kreatywne wytworzenie od podstaw nowego
    oprogramowania.
    W ramach czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę zdobywa On, poszerza i łączy
    wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Ze strony konstrukcyjnej Oprogramowanie składa się z kilku warstw - warstwy
    programistycznej, tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), będącego
    zestawem instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu, warstwy
    wizualnej, na którą składają się elementy graficzne oraz interfejsu zapewniającego
    interoperacyjność wspomnianego kodu, elementów audiowizualnych oraz urządzenia
    użytkownika końcowego (telefonu komórkowego, tabletu, komputera). Połączenie
    wszystkich tych elementów stanowi kompletne Oprogramowanie.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za
    poprzedni rok nie przekroczyły 2 mln euro. Nie ma więc obowiązku prowadzić ksiąg
    rachunkowych i ich nie prowadzi. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Wskazane poniżej wydatki są faktycznie ponoszone przez Wnioskodawcę na prowadzoną
    bezpośrednio przez Niego działalność gospodarczą związaną z KPWI. Ponownie
    podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, na podstawie
    której jest w stanie przyporządkować konkretną wartość ww. kosztów do wytworzenia,
    ulepszenia lub rozwoju konkretnego oprogramowania lub jego części.
    Wnioskodawca w każdym roku podatkowym ponosi koszty działalności gospodarczej
    związanej bezpośrednio z wytwarzaniem i rozwojem Oprogramowania, stanowiących
    przedmiot ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego
    prawa do programu komputerowego.

    Wnioskodawca w toku prac nad Oprogramowaniem ponosi następujące koszty
    prowadzonej działalności:
      · koszty zakupu sprzętu komputerowego,
      · koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet).
    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną ewidencję, zgodnie z wymogiem art. 30cb
    pkt 2 Ustawy o PIT, od 01.06.2023 r.
    Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić w prowadzonej ewidencji rachunkowej pozycje
    związane z wykonaniem zlecenia na podstawie zawartej Umowy. Wnioskodawca prowadzi
    ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
    przychodów i dochodu (straty), przypadających na Oprogramowanie. Ewidencja jest
    odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ma zatem na celu obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi
    dochodami z KPWI. Odrębna ewidencja w postaci szczegółowego rejestru przychodów i
    kosztów związanych z KPWI umożliwia wyodrębnienie każdego KPWI, ustalenie
    przychodów i kosztów przypadających na każde KPWI oraz obliczenie dochodu (straty) z
    KPWI.
    Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5%
    uzyskanego dochody kwalifikowanego z KPWI za 2023 r. i 2024 r.
    Poprzez zastosowanie wspólnego identyfikatora KPWI-NNN w stosunku do wszystkich
    dokumentów przychodów i kosztów tego samego KPWI możliwe jest ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    KPWI osobno, w tym powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi dochodami z
    każdego KPWI odrębnie.
    W związku z tym, że w przypadku rozliczenia podatku dochodowego z wykorzystaniem
    mechanizmu IP BOX Wnioskodawca będzie osiągał dochody opodatkowane wg
    dotychczasowych zasad oraz dochody opodatkowane stawką 5%, w celu ustalenia
    dochodu z Oprogramowania, koszty wspólne, których Wnioskodawca nie może przypisać
    jednoznacznie do przychodów z Oprogramowania zostaną przypisane do przychodów z
    Oprogramowania w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym w
    ogólnej kwocie przychodów. Przedsiębiorca ma możliwość wyodrębnienia kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każdy rodzaj
    Oprogramowania, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    W rezultacie, wobec braku regulacji w tym zakresie na gruncie przepisów o IP BOX - na
    zasadzie analogii do art. 22 ust. 3 ustawy o PIT zostanie zastosowana zasada podziału
    kosztów wspólnych w przypadku ponoszenia kosztów uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego.
    Uzupełnienie wniosku
    W celu realizacji projektu Wnioskodawca podjął działania usprawniające wcześniej
    wytworzone oprogramowanie ....
    Oprogramowanie zostało wytworzone, rozwinięte i ulepszone przy użyciu technologii ....
    Wprowadzono ....
    Oprogramowanie różni się ....
    Oprogramowanie różniło się od wcześniej funkcjonujących rozwiązań u Wnioskodawcy i
    zleceniodawcy ....
    W przeciwieństwie do wcześniejszych systemów, nowe rozwiązanie wykorzystywało
    technologie chmurowe, zapewniające elastyczność skalowania oraz poprawioną
    wydajność przetwarzania. Dzięki temu oprogramowanie było bardziej modularne,

    wydajne i lepiej dostosowane do dynamicznych zmian rynkowych, co stanowiło jego
    unikalną wartość w porównaniu do dotychczas stosowanych narzędzi.
    Oprogramowanie różniło się od wcześniej stosowanych rozwiązań dzięki zastosowaniu
    nowoczesnych technologii .... Wprowadzenie rozwiązań ....
    Systematyczność działań polegała na prowadzeniu prac zgodnie z ustalonym
    harmonogramem i metodyką .... Oprogramowanie było rozwijane etapowo, obejmując
    projektowanie, kodowanie, testowanie i wdrażanie usprawnień. Regularne przeglądy
    kodu, iteracyjne aktualizacje i dokumentacja zapewniały kontrolę nad postępem. Każda
    zmiana była analizowana pod kątem optymalizacji, co gwarantowało ciągły rozwój
    systemu.
    Na wstępie celem było ....
    Osiągnięto ....
    Harmonogram obejmował etapy: analiza wymagań (I kw. 2023), projektowanie
    architektury (II kw. 2023 r. ), implementacja podstawowych funkcji (III kw. 2023), testy i
    wdrożenie (IV kw. 2023). W 2024 roku rozwijano .... Wszystkie kluczowe etapy zostały
    zrealizowane dla oprogramowania ..., a dalsze usprawnienia są wdrażane zgodnie z
    bieżącymi potrzebami użytkowników.
    Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca posiadał wiedzę z .... Dysponował
    doświadczeniem w optymalizacji procesów .... Posiadał także znajomość metodologii ..., co
    umożliwiło efektywne zarządzanie cyklem życia oprogramowania i wdrażanie
    innowacyjnych rozwiązań.
    Wnioskodawca wykorzystywał i rozwijał wiedzę z zakresu programowania w ..., a także
    umiejętności optymalizacji baz danych, integracji ... i automatyzacji procesów
    biznesowych. Rozwijał kompetencje w .... Doskonalił znajomość metodologii ..., co
    pozwalało na efektywne wdrażanie innowacyjnych rozwiązań e-commerce.
    Innowacyjne technologie obejmowały .... Zastosowano automatyzację .... Wdrożono
    algorytmy analityczne poprawiające personalizację ofert. Nowe rozwiązania ....
    Wnioskodawca oferował tworzenie i rozwój oprogramowania ....
    Produkty i usługi opierały się na technologiach ....
    Wnioskodawca zaplanował rozwój oprogramowania e.... Celem było ....
    Wnioskodawca realizował przedsięwzięcie w ....
    Efektem działań jest ....
    Przeniesienie przez Wnioskodawcę majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”,
    każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, modyfikowania, jak i w przypadku
    ulepszania), następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy, tj. efekty pracy, które Wnioskodawca nazywa „Oprogramowaniem” zawsze
    są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze były
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie były efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny; nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Klientów.
    Efekty pracy Wnioskodawcy, które nazywa On „Oprogramowaniem” zawsze, tj. zarówno w
    przypadku tworzenia, rozwijania, jak i ulepszania, były/są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegały/podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługiwały/przysługują
    majątkowe prawa autorskie do tego „Oprogramowania”.

    Wnioskodawca był/jest właścicielem oprogramowania, które rozwijał/rozwija/ulepszał
    /ulepsza.
    Działania Wnioskodawcy zmierzały/zmierzają do poprawy użyteczności albo
    funkcjonalności tego oprogramowania.
    W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstawał/powstaje odrębny od tego
    oprogramowania utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci
    nowego autorskiego prawa do oprogramowania), podlegający ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca przenosił/przenosi
    Pan całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za
    sprzedaż tego prawa.
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
    trzecich (innych niż Spółka).
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę zgodnie z zawartą umową, nie były wykonywane
    pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez Spółkę.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    Wnioskodawca prostuje stan faktyczny, w ten sposób, że: Wnioskodawca otrzymuje
    umówione wynagrodzenie za wykonywane w ramach umowy współpracy, przy czym część
    otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do utworu na Spółkę zlecającą opracowanie oprogramowania.
    Wnioskodawca dochody z tytułu sprzedaży autorskiego prawa do programu
    komputerowego. Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, należy wskazać, że zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dochodem z kwalifikowanego IP będzie dochód z
    odpłatnego zbycia (przeniesienia) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj.
    autorskiego prawa do programu komputerowego (części oprogramowania), które stanowi
    utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej. Kwalifikowany dochód z tytułu kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej (zwane dalej KPWI), oznacza, że dochód w opisanej sytuacji we wniosku
    osiągany jest z tytułu sprzedaży KPWI. W związku z wykonywanymi usługami
    Wnioskodawca uzyskuje dochód z KPWI uwzględniony w cenie świadczonych usług.
    Umowa przewiduje, że przeniesienie autorskich praw majątkowych do oprogramowania
    następuje z chwilą jego dostarczenia Spółce i zaakceptowania wyników prac.
    Wyodrębnienie oprogramowania odbywa się poprzez dokumentację projektową, kod
    źródłowy i raporty z realizacji. Wnioskodawca tworzy, testuje i dokumentuje rozwiązania, a
    Spółka odbiera produkt, przeprowadza weryfikację oraz rozlicza wynagrodzenie
    uwzględniające wartość przeniesionych praw.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do poszczególnych efektów prac na kontrahentów, ponieważ wartość tego
    wynagrodzenia była zmienna. Zmienność ta wynikała z różnorodności realizowanych
    projektów i złożoności poszczególnych zadań w danym okresie rozliczeniowym.
    Wnioskodawca świadczył usługi tworzenia, rozwijania i modyfikacji Oprogramowania,
    które różniły się zakresem i stopniem skomplikowania. W rezultacie, trudno było ustalić
    stałą kwotę przypisaną wyłącznie do przeniesienia praw autorskich. Wynagrodzenie
    obejmowało całościowy wkład pracy, w tym analizę, implementację, testowanie i
    dokumentację, co sprawiało, że nie można było jednoznacznie wyodrębnić jednej kwoty
    przeznaczonej tylko na przeniesienie praw autorskich.
    Umowa przewiduje, że przeniesienie autorskich praw majątkowych do oprogramowania
    następuje z chwilą jego dostarczenia Spółce i zaakceptowania wyników prac.
    Wyodrębnienie oprogramowania odbywa się poprzez dokumentację projektową, kod

    źródłowy i raporty z realizacji. Wnioskodawca tworzy, testuje i dokumentuje rozwiązania, a
    Spółka odbiera produkt, przeprowadza weryfikację oraz rozlicza wynagrodzenie
    uwzględniające wartość przeniesionych praw.
    Sposób przenoszenia na Spółkę praw do „Oprogramowania” każdorazowo spełniał/spełnia
    warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W
    szczególności przenoszenie tych praw następowało/następuje z zachowaniem art. 41 oraz
    art. 53 tejże ustawy.
    Wskaźnik Nexus jest obliczany zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, jako iloczyn
    dochodu z kwalifikowanego IP i wskaźnika określonego wzorem:
    (a + b) x 1,3 / (a + b + c + d)
    gdzie:
      · a – koszty bezpośrednio poniesione na działalność B+R,
      · b – nabycie wyników B+R od podmiotu niepowiązanego,
      · c – nabycie wyników B+R od podmiotu powiązanego,
      · d – nabycie kwalifikowanego IP.
    Wnioskodawca przypisuje koszty zakupu sprzętu komputerowego i usług
    telekomunikacyjnych do kategorii „a”, prowadząc odrębną ewidencję rachunkową
    umożliwiającą jednoznaczne określenie wartości wskaźnika Nexus.
    Koszty dotyczące zakupu sprzętu komputerowego dotyczą kosztu zakupu komputera
    przenośnego.
    Funkcjonalny związek wydatków z działań Wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwijania
    Oprogramowania jest bezpośredni i kluczowy dla realizacji projektów. Wydatki te
    obejmują zakup sprzętu komputerowego, podzespołów, urządzeń peryferyjnych i
    telekomunikacyjnych, które są niezbędne do prowadzenia prac programistycznych.
      1. Sprzęt komputerowy: Wydatki na zaawansowane komputery i laptopy umożliwiają
        Wnioskodawcy tworzenie, testowanie i rozwijanie Oprogramowania. Sprzęt o
        wysokiej wydajności jest kluczowy, zwłaszcza przy analizie dużych zbiorów danych,
        kompilacji kodu, czy symulacji działania aplikacji w różnych środowiskach.
      2. Koszty usług telekomunikacyjnych (Internet) są niezbędne do integracji .... Stały
        dostęp do internetu umożliwia także wdrażanie aktualizacji i zdalną współpracę z
        klientem.
    Wszystkie te wydatki są ściśle powiązane z konkretnymi działaniami tworzenia i rozwoju
    Oprogramowania. Bez odpowiednich narzędzi technicznych Wnioskodawca nie mógłby
    realizować złożonych zadań, takich jak implementacja nowych funkcji, optymalizacja
    algorytmów, czy testowanie w różnych środowiskach, co bezpośrednio wpływa na jakość i
    funkcjonalność dostarczanego Oprogramowania.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań badawczo-
    rozwojowych na podstawie ich bezpośredniego związku z tworzeniem, rozwijaniem lub
    ulepszaniem Oprogramowania, które stanowi kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej. Kryteria obejmują analizę, czy dany wydatek jest niezbędny do
    prowadzenia prac nad konkretnym projektem, czy przyczynia się do wprowadzania
    nowych funkcji, usprawniania istniejących rozwiązań lub opracowywania innowacyjnych
    technologii. Wskaźnik nexus obejmuje wydatki, które są bezpośrednio związane z pracami
    badawczo-rozwojowymi, takimi jak zakup sprzętu komputerowego, oprogramowania i
    narzędzi programistycznych. Nie zawsze jednak zalicza wszystkie wydatki do wskaźnika
    nexus. Wnioskodawca starannie analizuje, czy dany koszt przyczynia się bezpośrednio do
    tworzenia wartości dodanej w ramach projektu. Koszty związane z ogólnym
    prowadzeniem działalności gospodarczej, które nie są ściśle powiązane z konkretnym
    Oprogramowaniem (np. ogólne koszty biurowe), nie są włączane do wskaźnika nexus.

    Stosuje się więc zasady selektywnego przyporządkowania wydatków, gdzie uwzględniane
    są jedynie te koszty, które mają bezpośredni i mierzalny wpływ na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z konkretnym projektem. Dzięki temu Wnioskodawca może
    precyzyjnie wykazać, które wydatki rzeczywiście wspierają tworzenie i rozwój
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Pytania
      1. Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym można uznać, że tworzenie przez
        Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
        wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
      2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
        Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
        ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
        Wnioskodawca osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności
        intelektualnej, dla opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka
        podatku PIT?
      3. Czy na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
        ustawy o PIT, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej związanej z
        wytwarzaniem Oprogramowania, w kategorii „a” Przedsiębiorca może zaliczyć
        wydatki, które zostały faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez
        Niego działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj.:
        · koszty zakupu sprzętu komputerowego,
        · koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym należy uznać, że tworzenie przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
    wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej, które zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1-2 Ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP BOX jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5 %, wymienia

    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP BOX, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym,
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1, ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”),
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim, gdzie wskazano, iż programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Wnioskodawcy, należy, wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu komputerowego).
    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją (źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki
    /Program_komputerowy) program komputerowy jest to (...) sekwencja symboli opisująca
    realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem Oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne. (...). Program można podzielić na dwie części (obszary): (i) część
    zawierająca kod - składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora; (ii) część
    zawierająca dane - składającą się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych przez
    program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych, danych
    graficznych itp. (...).
    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika, warstwa dźwiękowa i warstwa
    graficzna, stanowi jednolity program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy o
    PIT.
    Należy w tym miejscu odwołać się do systematyki klasyfikacji działalności gospodarczej
    przedstawionej w Rozporządzeniu PKD, Załącznik Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II - Schemat klasyfikacji („Załącznik Schemat klasyfikacji”). Wnioskodawca klasyfikuje
    swoją działalność gospodarczą w podklasie 62.01.Z. Zgodnie z treścią objaśnień do
    podklasy 62.01.Z PKD:
    Podklasa ta obejmuje pisanie, modyfikowanie, badanie, dokumentowanie i wspomaganie
    oprogramowania, włączając pisanie zleceń sterujących programami dla użytkowników.
    Podklasa ta obejmuje analizowanie, projektowanie systemów gotowych do użycia:
      · rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania
        wykonanego na zlecenie określonego użytkownika,
      · pisanie programów na zlecenie użytkownika,

      · projektowanie stron internetowych.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej
    części z kodu źródłowego, i warstwy graficznej, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX z
    dnia 15 lipca 2019 roku [zwanych dalej Objaśnieniami IP BOX], gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP BOX w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się Oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt. 73 i nast.), w przepisach o prawie autorskim brak
    jest definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,
    niezwykle kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego. Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    nie będą natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm,
    interfejs, czy interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP BOX
    oraz jej normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS
    Plan Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce,
    powyższe, skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze
    przedmiotu prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania
    preferencji IP BOX wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać
    mu znaczenie funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem
    przepisów o IP BOX, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5.
    Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, czyli nie tylko program
    komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej Oprogramowanie chronione
    prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP, jako aktywo
    funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę powinno, jako
    nierozerwalna, funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda
    warstwa Oprogramowania - kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa graficzna oraz
    interfejs użytkownika – w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych dochodów jako całość
    stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody. W szczególności, co warte
    podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym) znaczenie dla uzyskiwanych
    przychodów ma każda warstwa Oprogramowania. Wnioskodawca uzyskuje przychody z
    Oprogramowania jako funkcjonalnej całości. Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, tworzone
    przez Wnioskodawcę Oprogramowanie zawierające Funkcje Dodatkowe, z których
    Wnioskodawca uzyskuje przychody należy traktować jako jedną całość w kontekście
    klasyfikowania jako programu komputerowego podlegającego ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo-rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    Ustawy o PIT, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt

    38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia
    działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez Niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu, przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub
    długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za
    działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować
    tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył
    działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego
    tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo
    -rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym
    rezultatem działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków
    zostanie bowiem spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez
    podatnika. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być
    nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych
    zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej
    rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i)
    badania naukowe (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 Ustawy o PIT) oraz (ii) prace rozwojowe (o
    których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT,
    mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało
    wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową
    tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz
    innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak
    innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Wnioskodawca jest programistą, który w ramach prowadzonej działalności tworzy oraz
    modyfikuje Oprogramowanie komputerowe przy użyciu innowacyjnych technologii.
    Świadcząc usługi na rzecz Spółki, na podstawie zawartej Umowy, Wnioskodawca
    wytworzył od podstaw nowe, oryginalne Oprogramowanie, które następnie
    konsekwentnie rozwijał. Dzięki wykonanej przez Wnioskodawcę pracy i zastosowaniu
    nieszablonowych, kreatywnych rozwiązań Oprogramowanie odpowiada potrzebom
    biznesowym klienta i daje możliwość szerokiego zastosowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od Niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego i
    oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie przez
    niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą. Tego typu podejście każdorazowo
    wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala na wykorzystanie jej do tworzenia
    coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań, które nie są ogólnodostępne w
    gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących. Proces pogłębiania tej wiedzy
    przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to nowszych i niepowtarzalnych
    rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów na drodze twórczej.

    Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie i innowacyjne
    rozwiązania dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają od podstaw lub –
    jeśli klient ma taką potrzebę – rozwijane i ulepszane zostają istniejące programy
    informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga zaprojektowania i
    opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na systematycznie
    pogłębianej i poszerzanej wiedzy. Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi
    i unikalnymi rozwiązaniami. Aby sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest
    ciągłe i systematyczne poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii,
    ich wykorzystywania oraz dostosowywania w unikalny sposób do potrzeb klienta.
    Tworzenie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Prowadzona przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo-rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.), w szczególności
    jest to działalność o charakterze twórczym obejmująca badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany), a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że tworzenie przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże wyczerpuje definicje
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, iż zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego siedziba w Bydgoszczy z dnia 16 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 31/21
    Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez Niego działalność może
    zostać uznana za badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie
    interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 30ca
    ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęciem ,,działalności
    badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art. 5a pkt 38 oraz
    związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy
    poza podatkowej, to oczywistym jest, że organ jest uprawniony do interpretowania
    charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy. Prawo organu do
    wezwania o uzupełnienie stanu faktycznego nie oznacza możliwości wymagania od
    podatnika ubiegającego się o interpretację, aby to on sam rozstrzygnął w takiej formie
    wątpliwości interpretacyjne związane z pojęciem zawartym w przepisach prawa
    podatkowego.
    Ad 2
    Wnioskodawca zawarł Umowę ze Spółką, na podstawie której zobowiązuje się do
    wykonania i dostarczenia Oprogramowania, spełniającego wytyczne Spółki. Wykonanie
    Umowy polega na zaprojektowaniu, opracowaniu i wdrożeniu oprogramowania, przy
    wykorzystaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Wytworzone w celu wykonania
    Umowy Oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej Wnioskodawcy o
    indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
      - z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      - ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      - z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
        produktu lub usługi;

      - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie zawartej ze Spółką Umowy Wnioskodawca wykonuje usługi badawczo-
    rozwojowe na rzecz Spółki. W ramach prowadzonej pozarolniczej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca dostarcza Spółce wystawiane faktury VAT na podstawie
    wykonanych usług badawczo rozwojowych.
    Wraz z przekazywaniem Spółce wytworzonego i rozwiniętego oprogramowania
    Wnioskodawca dokonuje również przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworu
    powstałego w wyniku wykonywania Umowy. Wnioskodawca dokonuje również
    przeniesienia na Spółkę wszystkich praw zależnych i pokrewnych, bez ograniczeń
    czasowych i terytorialnych. Sprzedaż wskazanych we wniosku praw nastąpiła i będzie
    następować w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Dochodem
    Wnioskodawcy z tytułu KPWI są dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę z tytułu KPWI
    uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany
    przez Wnioskodawcę dochód z tytułu wytworzonego autorskiego oprogramowania, które
    stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 Ustawy o PIT. To oznacza, że
    Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku do dochodu uzyskiwanego ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, którego efektem jest program
    komputerowy.
    W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że dochód Wnioskodawcy pochodzący ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie stanowił dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt. 2
    ustawy o PIT, dla opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku
    PIT.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, koszty działalności badawczo-rozwojowej (też jako
    działalność B + R) związanej z wytwarzaniem Oprogramowania, w wymienionych
    rodzajach należy zaliczyć do następującego rodzaju kategorii wymienionych w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT. Kategoria „a” obejmuje wydatki faktycznie poniesione na prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1, 3-5 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku
    podatkowym. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a + b) x 1,3 / (a + b + c + d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      (a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      (b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

      (c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
      (d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W celu korzystania z mechanizmu IP BOX konieczne jest wyznaczenie tzw.
    kwalifikowanego dochodu z KPWI. Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    ustalany jest jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i tzw. wskaźnika Nexus (przedstawionego powyżej),
    którego wartość nie może być wyższa niż „1”. W celu wyznaczenia wskaźnika Nexus
    niezbędne jest określenie kosztów działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Koszty w rodzajach wskazanych w
    literach a-d przepisu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, kwalifikują się do uwzględnienia w
    kalkulacji tego wskaźnika. Pozostałe rodzaje kosztów, w tym koszty niezwiązane
    bezpośrednio z KPWI nie mogą być zaliczone do kalkulacji wskaźnika.
    Jednocześnie, te rodzaje kosztów uzyskania przychodu, które ponoszone są w celu
    zarówno prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej związanej z KPWI, jak i
    pozostałej działalności gospodarczej winny być przez podatnika rozliczone
    proporcjonalnie do stopnia ich wykorzystania wprowadzeniu poszczególnych rodzajów
    działalności gospodarczej (tj. związanej z wytworzeniem KPWI lub innej). Przykładem
    takich kosztów mogą być wydatki związane z dostępem do sieci Internet lub wydatki na
    sprzęt elektroniczny.
    Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową związaną z wytwarzaniem
    Oprogramowania polegającą na projektowaniu oraz tworzeniu autorskich programów
    informatycznych. W tym celu ponosi bezpośrednio związane z taką działalnością koszty.
    Procesowi, którego efektem jest Oprogramowanie, towarzyszą pewne, niewielkie, koszty.
    Wytworzone Oprogramowanie bazuje na doświadczeniu i kompetencjach Wnioskodawcy.
    W związku z tym, że Oprogramowanie stanowi program komputerowy, do jego realizacji
    potrzebne są ograniczone zasoby materialne. Znaczna większość pracy intelektualnej
    odbywa się w umyśle Wnioskodawcy, który zapisuje przy pomocy odpowiedniego języka
    programowania swój tok myślowy. W świetle powyższego również i ewentualne koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania będą miały dość wąski zakres.
    W związku z powyższym, należy podkreślić, że zdaniem Wnioskodawcy na potrzeby
    wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z wytwarzaniem Oprogramowania w kategorii „a” można zaliczyć wydatki
    wymienione enumeratywnie w pytaniu nr 3.
    Odnośnie pojęcia poszczególnych kosztów oraz przesłanek świadczących o bezpośrednim
    powiązaniu ww. kosztów z KPWI, Wnioskodawca wskazuje co następuje:
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup sprzętu komputerowego” należy rozumieć:
    koszty związane z zakupem komputerów stacjonarnych i przenośnych. Wydatki te nie są
    związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez
    Wnioskodawcę.
    Koszty zakupu sprzętu komputerowego
    Oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie. Sprzęt ten nie stanowi środków trwałych.
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup usług telekomunikacyjnych (Internet)” należy
    rozumieć koszty związane z zakupem dostępu do Internetu stacjonarnego oraz dostępu

    do Internetu na urządzeniach mobilnych, takich jak telefon, czy tablet (mobilnego).
    Wydatki te nie są wyłącznie związane z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną
    przez Wnioskodawcę.
    Koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet)
    Oprogramowanie, zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania,
    wykorzystuje dostęp do sieci Internet. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze
    wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez dostępu do sieci. W świetle powyższego
    Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego z siecią
    Internet.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe
      w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy,
    usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że
    w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Działalność
    jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań.
    Realizuje Pan projekt, w ramach którego tworzy i ulepsza Oprogramowanie ....
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować

    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało
    wyposażone, zostały i są dostosowane do ściśle sprecyzowanych wymagań użytkownika
    docelowego, co podkreśla fakt, że wytworzone przez Pana Oprogramowanie jest utworem
    unikalnym, niedostępnym dotychczas na rynku. Zmiany wprowadzane przez Pana nie
    mają charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala
    zastąpić dotychczas wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej
    efektywnymi rozwiązaniami. Tym samym, tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Pana
    oprogramowania i jego części stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Oprogramowanie, o którym mowa
    we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do programu komputerowego,
    podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa majątkowe do
    opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości Panu jako twórcy
    oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości na podmiot zamawiający
    zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania. Oprogramowanie różniło się od wcześniej
    funkcjonujących rozwiązań u Pana i zleceniodawcy dzięki nowoczesnej architekturze,
    większej automatyzacji procesów oraz lepszej integracji z systemami sprzedażowymi.
    Poprawiono wydajność zarządzania stanami magazynowymi, wdrażając algorytmy
    predykcji popytu, co pozwoliło na lepsze planowanie zamówień. Oryginalność polegała na
    zastosowaniu zaawansowanych mechanizmów analizy danych i personalizacji
    doświadczeń użytkownika na podstawie ich zachowań. Wprowadzono nową .... W
    przeciwieństwie do wcześniejszych systemów, nowe rozwiązanie wykorzystywało
    technologie chmurowe, zapewniające elastyczność skalowania oraz poprawioną
    wydajność przetwarzania. Dzięki temu oprogramowanie było bardziej modularne,
    wydajne i lepiej dostosowane do dynamicznych zmian rynkowych, co stanowiło jego
    unikalną wartość w porównaniu do dotychczas stosowanych narzędzi.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace

    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Oprogramowanie
    różniło się od wcześniej stosowanych rozwiązań dzięki zastosowaniu nowoczesnych
    technologii .... Wprowadzenie rozwiązań chmurowych pozwoliło na dynamiczne
    skalowanie i poprawę wydajności systemu. Dodatkowo zastosowano .... Wcześniejsze
    rozwiązania nie wykorzystywały zaawansowanej analityki, ani tak elastycznej architektury,
    co sprawia, że nowa wersja oprogramowania była bardziej efektywna, skalowalna i
    dostosowana do potrzeb dynamicznego rynku e-commerce. Systematyczność działań
    polegała na prowadzeniu prac zgodnie z ustalonym harmonogramem i metodyką ....
    Oprogramowanie było rozwijane etapowo, obejmując projektowanie, kodowanie,
    testowanie i wdrażanie usprawnień. Regularne przeglądy kodu, iteracyjne aktualizacje i
    dokumentacja zapewniały kontrolę nad postępem. Każda zmiana była analizowana pod
    kątem optymalizacji, co gwarantowało ciągły rozwój systemu.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, w ramach czynności wykonywanych przez Pana zdobywa Pan,
    poszerza i łączy wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
    oraz oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Przed rozpoczęciem prac posiadał Pan wiedzę z zakresu .... Dysponował doświadczeniem
    ..., co umożliwiło efektywne zarządzanie cyklem życia oprogramowania i wdrażanie
    innowacyjnych rozwiązań. Wykorzystywał Pan i rozwijał wiedzę z zakresu programowania
    ..., a także umiejętności optymalizacji baz danych, integracji ... i automatyzacji procesów
    biznesowych. Rozwijał kompetencje w analizie danych, machine learning oraz zarządzaniu
    chmurowym. Doskonalił znajomość metodologii ..., co pozwalało na efektywne .... Prace
    realizowano jednoosobowo, wykorzystując własne zasoby: sprzęt komputerowy, licencje
    na oprogramowanie oraz środki finansowe z działalności. Innowacyjność polegała na
    optymalizacji procesów ....

    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług.

    Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki
    konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac
    rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza
    produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na
    tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego
    funkcjonujących. Działalność jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zmiany
    wprowadzane przez Pana nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie
    oprogramowania pozwala zastąpić dotychczas wykorzystywaną technologię,
    nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi rozwiązaniami. Tym samym, tworzenie,
    rozwijanie, ulepszanie przez Pana oprogramowania i jego części stanowi przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej). W ramach czynności wykonywanych przez Pana zdobywa Pan, poszerza i
    łączy wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
      ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,

      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym
      (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b) * 1,3 / (a+b+c+d)
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;

      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług –
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie
    jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan
      Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
      praw majątkowych do programów komputerowych oraz z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    7) od 01.06.2023 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej
    ustawy.
    Może więc Pan w 2023 r. oraz w 2024 r. zastosować stawkę 5% od dochodów z
    powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we
    wniosku.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus

    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów, tj.:
      - zakupu sprzętu komputerowego,
      - zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet)
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
      ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym, wydatki poniesione przez Pana na: zakup sprzętu komputerowego oraz
    zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet) mogą stanowić koszty, o których mowa w lit.
    a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.