Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.946.2024.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: Brak zobowiązania do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty otrzymanej od Banku w wyniku zawarcia Ugody, jako że kwota ta nie stanowi przychodu.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny; kredyt-spłata kredytu; kwota-kwota dodatkowa; ugody; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Przychody otrzymane z tytułu zwrotu udziałów, wkładów, dopłat.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 5 grudnia o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 stycznia 2025 r. (data
    wpływu 7 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 28 października 2024 roku została podpisana ugoda do umowy numer (...)
    (UGODA) pomiędzy Panią i Pani mężem, a bankiem (...).
    Sprawa dotyczy Umowy kredytu mieszkaniowego zawartego w dniu 17 stycznia 2005 r.
    Kredyt mieszkaniowy udzielony został w całości na finansowanie celu mieszkaniowego
    kredytobiorcy. Razem z mężem zawarła Pani z Bankiem umowę kredytu hipotecznego,
    waloryzowanego kursem waluty CHF (umowa kredytu mieszkaniowego numer (...) z dnia
    17 stycznia 2005 r. (dalej: "Umowa").
    W momencie dokonywania wszystkich czynności opisanych we wniosku w małżeństwie
    panuje ustrój wspólności majątkowej (wspólność trwa od 15 lutego 1992 r.). Zgodnie z
    zawartą Umową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie. Zgodnie
    z zapisami Umowy kredytu, celem kredytu było pokrycie zadłużenia z tytułu kredytu
    mieszkaniowego numer (...) oraz sfinansowanie kosztów prowizji udzielonego kredytu.
    Udzielony kredyt na podstawie Umowy był kredytem hipotecznym, ponieważ
    zabezpieczeniem spłaty kredytu była m.in. hipoteka na nieruchomości.
    Łącznie Bank wypłacił Państwu w PLN tytułem kredytu kwotę 432.354,03 zł. Kwota ta
    przekładała się na sumę 155.130,00 CHF - stosując kurs kupna CHF obowiązujący w Banku
    w chwili uruchomienia kredytu (jego transz). Saldo kredytu w CHF stało się następnie
    podstawą ustalenia harmonogramu spłaty rat kredytu, które były płatne w PLN po
    przeliczeniu według kursu sprzedaży CHF obowiązującym w Banku.
    Wraz z mężem uiściła Pani na rzecz Banku łącznie kwotę 180.459,56 CHF, tj. 589.936,28
    PLN tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Nadpłata kredytu wynosi zatem ok.
    157.582,25 PLN. Kredyt nie został spłacony w całości, w księgach rachunkowych Banku na
    dzień zawarcia Ugody wysokość zadłużenia Kredytobiorcy wynosiła 18.650,81 CHF, co po
    przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień
    zawarcia Ugody, zadłużenie wynosiło 86.545,35 PLN.
    Bank po podpisaniu Ugody umorzył zadłużenie w kwocie 82.952,82 PLN, a pozostałą
    kwotę musieliście Państwo wpłacić do Banku, która wynosiła 4.081,81 PLN.
    Stronami Ugody są: Pani i Pani mąż oraz Bank. Istotą Ugody jest rozliczenie się tak, jakby
    strony zawarły od samego początku umowę kredytu złotowego (§ 1 pkt 5 Ugody). Wraz z
    mężem zawarła Pani z Bankiem Ugodę w dniu 28 października 2024 r. Podpisanie ugody
    było zamiarem polubownego rozstrzygnięcia sporu dotyczącego niedozwolonego
    charakteru jej postanowień.
    Ugoda zawiera dodatkowe postanowienia w § 1 pkt 19 :
    1) Kredytobiorca zobowiązuje się, w ciągu 14 dni od dnia podpisania Ugody, do złożenia
    pisma w ramach postępowania sądowego toczącego się przed Sądem (...), sygn. akt: (...), w
    sprawie z powództwa: Pani i Pani męża przeciwko Bankowi, w którym cofa powództwo
    oraz zrzeka się roszczenia w całości.
    2) Bank, po upływie terminu wskazanego w pkt 1, dokona zwrotu kosztów postępowania
    w wysokości 500,00 PLN na Pani rachunek, prowadzony w Banku o numerze (...).
    3) Bank, po upływie terminu wskazanego w pkt 1, dokona zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego w wysokości 10.800,00 PLN na Pani rachunek, prowadzony w Banku o
    numerze (...).

    4) Kredytobiorca oświadcza, że w związku z zawarciem Ugody oraz cofnięciem powództwa
    wraz ze zrzeczeniem się roszczenia w całości, o którym mowa w pkt. 1 powyżej, nie będzie
    żądał od Banku kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, ponad
    kwotę wskazaną w pkt 2 i 3.
    5) Bank oświadcza, że w związku z zawarciem Ugody oraz cofnięciem przez Kredytobiorcę
    powództwa wraz ze zrzeczeniem się roszczenia w całości, o którym mowa w pkt. 1
    powyżej, nie będzie żądał od Kredytobiorcy kosztów postępowania, w tym kosztów
    zastępstwa procesowego.
    6) Dodatkowo Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty 112.349,35
    PLN w terminie 14 dni od dnia zawarcia ugody na rachunek nr (...) prowadzony przez Bank
    na Pani rzecz. Kwota ta stanowi przychód dla Kredytobiorcy, a na Banku ciąży wypełnienie
    obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11). Zgodnie z § 1 pkt 19 ust. 6)
    Ugody, strony uzgadniają, iż dodatkowo Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz
    kredytobiorcy kwoty 112.349,35 zł.
    W Ugodzie nie jest wskazana podstawa otrzymania przez Państwa tej kwoty, a jedynie
    stwierdzenie, że ją Pani otrzyma. Bank nie proponuje zapłaty za spełnienie innego
    świadczenia względem Banku. Jednocześnie w tym samym paragrafie Ugody wskazano: że
    kwota ta stanowi przychód dla Kredytobiorcy, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku
    informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
    Uważa Pani, że zwrot kwoty 112.349,35 zł, którą Bank zwrócił Państwu na konto, nie
    stanowi przychodu kredytobiorców, lecz jest zwrotem nienależnego świadczenia. Wobec
    tego Bank nie ma obowiązku wystawiać informacji PIT-11 z tytułu zwrotu. Pani zdaniem,
    nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty
    112.349,35 zł, jaką otrzymała Pani wraz z mężem od Banku w wyniku zawarcia Ugody, jako
    że kwota ta nie stanowi przychodu.
    Na takim stanowisku stoi również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W
    interpretacjach podatkowych wskazuje, że przy nienależnie pobranych świadczeniach, gdy
    nadpłata powstała w wyniku przewalutowania kredytu, to po stronie kredytobiorców nie
    dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu otrzymanego zwrotu
    (interpretacje indywidualne: z 28 kwietnia 2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1.MN
    oraz z 28 sierpnia 2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN).
    Ustawodawca w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    "u.p.d.o.f.") wymienia źródła przychodów, z których przychód (dochód) podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze fakt, iż w
    Ugodzie nie została wskazana podstawa, na jakiej Bank zobowiązany jest do zwrotu na
    Pani rzecz i na rzecz Pani męża kwoty 112.349,35 zł, kwota ta tym bardziej nie powinna
    podlegać opodatkowaniu, jako że zgodnie z treścią Ugody ma Pani otrzymać zwrot tego,
    co w czasie trwania umowy kredytu Pani świadczyła. Zwrot tego, co świadczono, nie
    stanowi przychodu.
    Bank na podstawie Umowy udzielił Państwu kredytu na łączną kwotę 432.354,03 zł, a Pani
    z mężem, w wyniku zawarcia w Umowie przez Bank klauzul abuzywnych pozwalających
    Bankowi na dowolność ustalania kursu CHF, ostatecznie dokonali na rzecz Banku spłat w
    łącznej wysokości ok. 589.936,28 zł. Tym samym Bank pobrał od Państwa bezpodstawnie
    świadczenie nienależne w łącznej kwocie 157.582,25 zł, a otrzymana przez Państwa w
    wyniku Ugody kwota 112.349,35 zł stanowi jedynie zwrot część kosztu, jaki ponieśliście
    Państwo w związku z zawarciem z Bankiem Umowy. Otrzymanie zwrotu nie stanowi dla
    Państwa żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu rozliczeń, który jest
    zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo pozbawienia umowy kredytu jej abuzywnych
    postanowień.

    Dodatkowo wskazuje Pani, że kredyt otrzymany na podstawie Umowy wypełnia przesłanki
    definicji zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. poz. 592 ze. zm.; dalej: "rozporządzenie"), gdyż kredyt był zaciągnięty na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., tj. wydatki na cele mieszkaniowe (na
    nabycie domu mieszkalnego).
    W Banku złożyliście Państwo oświadczenia, że:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
    oraz
    b) nigdy wcześniej nie korzystaliście Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Nigdy nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu.
    Bank stoi na stanowisku, że umowa jest ważna i nie uznaje za zasadne roszczeń o uznanie
    postanowień Umowy za niewiążące na podstawie art. 3851 i nast. Kodeksu cywilnego lub
    stwierdzenie nieważności Umowy lub o zapłatę z ww. tytułów.
    W ugodzie Pani i Bank potwierdziliście, że umowa była ważna.
    Zważywszy na to, iż:
      1) Bank i Kredytobiorcę łączy Umowa kredytu mieszkaniowego nr (...) z dnia 17 stycznia
        2005 r., zwana dalej „Umową". Kredyt mieszkaniowy rozumiany jest jako kredyt
        udzielony w całości lub w części na finansowanie celu mieszkaniowego
        Kredytobiorcy;
      2) Kredytobiorca jest świadomy, że ma prawo do podniesienia przeciwko Bankowi
        roszczeń w związku z zawarciem, wykonywaniem lub treścią Umowy, i stoi na
        stanowisku, iż w szczególności może dochodzić roszczeń o uznanie postanowień
        Umowy, w tym dotyczących zasad ustalania kursu waluty, klauzuli ryzyka
        walutowego i zasad denominacji lub indeksacji, za niewiążące na podstawie art.
        3851 i nast. Kodeksu cywilnego lub stwierdzenie nieważności Umowy lub o zapłatę
        z ww. tytułów;
      3) Kredytobiorca stoi na stanowisku i jest świadomy, że podniesienie któregokolwiek z
        roszczeń, o których mowa w pkt 2) oraz w informacji o sytuacji Kredytobiorcy, o
        której mowa w załączniku nr 1, mogłoby skutkować pozytywnym dla Kredytobiorcy
        orzeczeniem sądowym;
      4) Bank stoi na stanowisku, że Umowa jest ważna i nie uznaje za zasadne roszczeń o
        uznanie postanowień Umowy za niewiążące na podstawie art. 3851 i nast. Kodeksu
        cywilnego lub stwierdzenie nieważności Umowy lub o zapłatę z ww. tytułów;
      5) Zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne rozstrzygnięcie sporu dotyczącego
        ważności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym
        uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy poprzez przyjęte w
        Ugodzie rozwiązania;
      6) Kredytobiorca mając pełną świadomość i rozumiejąc skutki dokonywanej czynności
        prawnej (w tym w szczególności finansowe), które zostały mu wyjaśnione,
        dobrowolnie godzi się odstąpić od dochodzenia od Banku roszczeń wywodzonych z
        zarzutu nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy
        w brzmieniu sprzed podpisania Ugody, o których mowa w pkt 2) oraz w informacji o
        sytuacji Kredytobiorcy, o której mowa w załączniku nr 1, w zamian za rozliczenie

        dotychczasowego kredytu wynikającego z Umowy na zasadach wynikających z
        Ugody;
      7) Kredytobiorca oświadcza, że zawarcie Ugody jest dobrowolne, jak również że miał
        możliwość negocjowania jej postanowień;
      8) Ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania dotyczące rozliczenia kredytu
        wynikającego z Umowy i jej rozwiązania, zgodnym zamiarem Stron jest również
        zaniechanie dochodzenia w przyszłości roszczeń w zakresie związanym z
        postanowieniami dotyczącymi zawarcia i wykonywania Umowy w walucie obcej w
        brzmieniu sprzed zawarcia Ugody.
    Na pytanie Organu, z jakiego tytułu została/zostanie Pani wypłacona oraz z czego składała
    się/będzie składała się kwota 112.349,35 zł, w przypadku której, Bank poinformował, że
    wobec niej wystawi PIT-11, przytoczyła Pani cytat z ugody:
    19. Dodatkowe postanowienia:
      1) Kredytobiorca zobowiązuje się, w ciągu 14 dni od dnia podpisania Ugody, do
        złożenia pisma w ramach postępowania sądowego toczącego się przed Sądem (...),
        sygn. akt: (...), w sprawie z powództwa: A.A. i B.B. przeciwko Bankowi, w którym cofa
        powództwo oraz zrzeka się roszczenia w całości.
      2) Bank, po upływie terminu wskazanego w pkt 1, dokona zwrotu kosztów
        postępowania w wysokości 500,00 PLN na rachunek A.A., prowadzony w Banku o
        numerze (...).
      3) Bank, po upływie terminu wskazanego w pkt 1, dokona zwrotu kosztów zastępstwa
        procesowego w wysokości 10 800,00 PLN na rachunek (...), prowadzony w Banku o
        numerze (...).
      4) Kredytobiorca oświadcza, że w związku z zawarciem Ugody oraz cofnięciem
        powództwa wraz ze zrzeczeniem się roszczenia w całości, o którym mowa w pkt. 1
        powyżej, nie będzie żądał od Banku kosztów postępowania, w tym kosztów
        zastępstwa procesowego, ponad kwotę wskazaną w pkt 2 i 3.
      5) Bank oświadcza, że w związku z zawarciem Ugody oraz cofnięciem przez
        Kredytobiorcę powództwa wraz ze zrzeczeniem się roszczenia w całości, o którym
        mowa w pkt. 1 powyżej, nie będzie żądał od Kredytobiorcy kosztów postępowania,
        w tym kosztów zastępstwa procesowego.
      6) Dodatkowo Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty
        112.349,35 PLN w terminie 14 dni od dnia zawarcia ugody na rachunek nr (...)
        prowadzony przez Bank na rzecz A.A. Kwota ta stanowi przychód dla Kredytobiorcy,
        a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie
        informacji PIT-11).
    Na pytanie Organu w jaki sposób kwota, o której mowa w pytaniu nr 4, została wyliczona,
    odpowiedziała Pani, że jest to różnica między kwotą pobraną z banku w ramach
    podpisanej umowy kredytowej, a kwotą spłaconą w ramach spłaty rat kapitałowo-
    odsetkowych. Stanowi część kwoty nadpłaconej tzn. zwrot nadpłaconego kredytu.
    Kwota 112.349,35 zł stanowi zwrot nadpłaconego kredytu (kapitał, odsetki).
    Kwota dodatkowa, o której mowa we wniosku, będzie zwrotem na Pani rzecz środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego
    przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo - odsetkowych od
    otrzymanego finansowania jest to zwrot nadpłaconego kredytu (kapitał, odsetki).

## Pytanie

Czy w związku z zawartą Ugodą przez Panią i Pani męża z Bankiem mającej na celu
    zakończenie sporu na tle Umowy, otrzymana kwota 112.349,35 zł stanowić będzie dla
    Państwa przychód i czy w związku z tym po Pani stronie powstanie obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwoty 112.349,35 zł, jaką otrzymała Pani wraz z Pani mężem od Banku w
    wyniku zawarcia Ugody, jako że kwota ta nie stanowi przychodu. Ustawodawca w art. 10
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: "u.p.d.o.f.") wymienia
    źródła przychodów, z których przychód (dochód) podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń.
    Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i
    system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
    W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”,
    „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód,
    pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:
    1.  17 stycznia 2005 r. zaciągnęła Pani wraz z Pani mężem kredyt hipoteczny z Bankiem
      celem pokrycia zadłużenia z tytułu kredytu mieszkaniowego oraz sfinansowanie
      kosztów prowizji udzielonego kredytu;
    2.  28 października 2024 r. wraz z Pani mężem podpisała Pani ugodę z Bankiem z
      zamiarem polubownego rozstrzygnięcia sporu dotyczącego niedozwolonego
      charakteru jej postanowień.

    3.  Bank zobowiązał się w terminie 14 dni od dnia zawarcia ugody do zapłaty na Pani
      rzecz kwoty 112.349,35 zł.
    4.  Wypłata świadczenia w wysokości 112.349,35 zł jest zwrotem nadpłaconego kredytu
      (kapitał, odsetki).
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w związku z zawartą Ugodą przez Panią i Pani męża z
    Bankiem mającej na celu zakończenie sporu na tle Umowy, otrzymana kwota 112.349,35
    zł stanowić będzie dla Państwa przychód i czy w związku z tym po Pani stronie powstanie
    obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na postawie przepisów
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 226).
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconego kredytu
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pani przypadku – otrzymała Pani od Banku zwrot nadpłaconego kredytu (kaptał,
    odsetki), który został wypłacony na Pani rzecz w związku z podpisaną Ugodą Sądową.
    W odniesieniu do zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz
    Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, to otrzymana przez Panią kwota
    112.349,35 zł, którą wpłaciła Pani do banku ponad kwotę należnych Bankowi rat
    kapitałowo-odsetkowych jest dla Pani neutralna podatkowo.

    W wyniku tego zwrotu nie osiągnęła Pani bowiem konkretnego przysporzenia
    majątkowego, a więc zwrot ten nie spowodował po Pani stronie powstania przychodu w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym nie podlega on opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko uznano więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie
    bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej,
    a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, tutejszy Organ nie odniósł się do kwot
    wskazanych we wniosku.
    Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to interpretacja nie
    wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża.
    Pani mąż chcąc uzyskać interpretację indywidualną winien wystąpić z odrębnym
    wnioskiem spełniającymi wymogi wskazane w ustawie Ordynacja podatkowa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.