Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.359.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Otrzymanie środków pieniężnych na podstawie ugody z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 kwietnia 2025 r. (wpływ 29 kwietnia 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W 2008 r. zawarła Pani razem z mężem umowę kredytową hipoteczną dla osób fizycznych
    waloryzowaną kursem CHF w wysokości w PLN 287.100,00.
    Kredyt został udzielony przez A. (obecnie B.). Kredyt został zaciągnięty na zakup
    pierwszego i jednego mieszkania, w którym obecnie Państwo mieszkacie. Mieszkanie jest
    zabezpieczone hipotecznie.
    Nie korzystaliście z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Inwestycja służy zaspokojeniu Państwa potrzeb.
    W 2023 r. złożyliście pozew indywidualny przeciwko bankowi o stwierdzenie nieważności
    umowy. Planujecie zakończeniem postępowania sądowego strony w drodze zawarcia
    ugodę pozasądowej.
    Zamiarem Banku i Klienta jest:
    a) polubownie rozstrzygnąć spór między stronami w zakresie wzajemnie przysługujących
      Stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego w postępowaniu
      indywidualnym z powództwa Klienta toczącym przed Sądem Sąd Okręgowy (...) w (...)
      (sygn. akt (...)) a także
    b) uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem
      Umowy przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym dokonanie wzajemnych
      rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie Umowy oraz sporu wskazanego w
      punkcie w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek Strony.
    1. Strony potwierdzają, że Klientowi przysługują następujące roszczenia w stosunku do
      Banku wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
        340.727,00 PLN tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;
        7.690,21 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
        16.788,09 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
      tym samym Klientowi przysługują w stosunku do Banku roszczenia o zapłatę w
      wysokości 365.205,30 PLN. (dalej jako "Roszczenie Klienta").
    2. Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem Umowy (wypłatą kapitału kredytu),
      Bankowi przysługuje w stosunku do Klienta roszczenie o zapłatę 287.100,00 PLN (dalej
      jako "Roszczenie Banku").
    3. Strony niniejszym dokonują potrącenia Roszczenia Klienta w wysokości 365.205,30 PLN
      z Roszczeniem Banku w wysokości 287 100,00 PLN, wobec czego wierzytelności te
      umarzają się nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności, a więc do
      wysokości 287.100,00 PLN.
    4. Na skutek dokonanego potrącenia, Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta
      pozostałej kwoty przysługującego mu roszczenia, tj. 78.105,30 PLN (słownie:
      siedemdziesiąt osiem tysięcy sto pięć złotych, 30/100).

    5. Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Klienta
      kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN (100% stawki minimalnej),
      która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego
      możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
      dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.
      2023 poz. 1935 t. j. z dnia 20 września 2023 r.).
    Wskazana kwota stanowi górną granicę odpowiedzialności Banku i wyczerpuje w całości
    roszczenia Klienta z tego tytułu. Bank zobowiązuje się do zapłaty w terminie 30 dni od
    dnia zawarcia Ugody.
    W związku z zawarciem Ugody pozasądowej: a) Bank zobowiązuje się cofnąć w całości
    pozew ze zrzeczeniem się roszczenia w sprawie przeciwko Klientowi o zwrot nominalnej
    kwoty wypłaconego kapitału. Ponadto Bank zobowiązuje się cofnąć w całości żądanie
    zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa
    procesowego.
    W związku z zawarciem niniejszej Ugody, w terminie 14 dni od dnia zapłaty przez Bank
    kwoty wskazanej w ust. 4 powyżej, Klient zobowiązuje się cofnąć pozew przeciwko
    Bankowi w sprawie indywidualnej toczącej się przed sądem Sąd Okręgowy (...) w (...) (sygn.
    akt (...)) w całości ze zrzeczeniem się roszczenia wraz z żądaniem zasądzenia na jego rzecz
    zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego (pismo stanowi
    załącznik do niniejszej Ugody).
    Klient przyjmuje do wiadomości, iż w związku z zawartą Ugodą Bank wystąpił do Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie stanu faktycznego
    powstałego w wyniku zawartej Ugody Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał
    interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje przychód
    podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek
    przygotowania informacji PIT-11.
    Bank ponadto zobowiązuje się w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody, zwrócić
    zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe za okres od 6 marca 2025 r. do dnia zawarcia
    Ugody, na rachunek z którego zostały pobrane.
    Uzupełnienie
    Wyjaśniła Pani, że złożony wniosek jest wnioskiem indywidulnym.
    Kredyt, o którym mowa we wniosku, został udzielony przez podmiot, którego działalność
    podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony
    do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów.
    Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę
    kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości.
    W zaproponowanej ugodzie Bank nie uznał, że umowa kredytowa jest nieważna.
    Poniżej treść brzmienia proponowanej ugody: „Klient potwierdza, iż zdając sobie sprawę z
    przysługujących mu uprawnień z tytułu nieważności (trwałej bezskuteczności) Umowy,
    świadomie decyduje się zawrzeć Ugodę”.
    Pani oraz Bank w ugodzie nie potwierdzicie, że umowa jest ważna.
    Ugoda będzie dotyczyła umorzenia kwoty na skutek potrącenia roszczenia banku z Pani
    roszczeniem oraz zwrotu środków.
    Poniżej treść brzmienia proponowanej ugody:

    "1. Bank i Klient zawarli Umowę nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...)
    waloryzowany kursem CHF (dalej jako „Umowa"), na której podstawie Bank wypłacił
    Klientowi kwotę 287.100,00 PLN, co stanowiło równowartość 136.473,83 CHF.
    2. Klient wytoczył przeciwko Bankowi pozew indywidualny dotyczący stwierdzenia
    nieważności (trwałej bezskuteczności) Umowy. Postępowanie sądowe zainicjowane
    pozwem Klienta toczy się przed sądem Sąd Okręgowy (...) w (...) [sygn. akt (...)].
    3. Zamiarem Banku i Klienta jest:
    a. polubownie rozstrzygnąć spór między stronami w zakresie wzajemnie przysługujących
    Stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego w postępowaniu
    indywidualnym z powództwa Klienta toczącym przed Sądem Sąd Okręgowy (...) w (...)
    [sygn. akt (...)] a także b. uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z
    zawarciem i wykonywaniem Umowy przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym
    dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie Umowy oraz sporu
    wskazanego w punkcie 2) w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń
    którejkolwiek Strony.
    §1 1. Strony potwierdzają, że Klientowi przysługują następujące roszczenia w stosunku do
    Banku wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
        340.727,00 PLN tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;
        7.690,21 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
        16.788,09 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
    tym samym Klientowi przysługują w stosunku do Banku roszczenia o zapłatę w wysokości
    365.205,30 PLN (dalej jako "Roszczenie Klienta").
    2. Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem Umowy (wypłatą kapitału kredytu),
    Bankowi przysługuje w stosunku do Klienta roszczenie o zapłatę 287.100,00 PLN (dalej
    jako "Roszczenie Banku").
    3. Strony niniejszym dokonują potrącenia Roszczenia Klienta w wysokości 365.205,30 PLN
    z Roszczeniem Banku w wysokości 287.100,00 PLN, wobec czego wierzytelności te
    umarzają się nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności, a więc do wysokości
    287.100,00 PLN.
    4. Na skutek dokonanego potrącenia, Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta
    pozostałej kwoty przysługującego mu roszczenia, tj. 78.105,30 PLN (słownie:
    siedemdziesiąt osiem tysięcy sto pięć złotych, 30/100).
    5. Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Klienta
    kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN (100% stawki minimalnej),
    która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego
    możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22
    października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2023 poz. 1935
    t. j. z dnia 20 września 2023 r.). Wskazana kwota stanowi górną granicę odpowiedzialności
    Banku i wyczerpuje w całości roszczenia Klienta z tego tytułu.
    6. Bank ponadto zobowiązuje się w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody, zwrócić
    zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe za okres od 6 marca 2025 r. do dnia zawarcia
    Ugody, na rachunek z którego zostały pobrane.
    7. Klient przyjmuje do wiadomości, iż w związku z zawartą Ugodą Bank wystąpił do
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie stanu
    faktycznego powstałego w wyniku zawartej Ugody Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

    wydał interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje przychód
    podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek
    przygotowania informacji PIT-11”.
    Umorzenie będzie dotyczyło rozliczenia stron na skutek potrącenia Pani roszczenia w
    wysokości 365.205,30 PLN z roszczeniem banku w wysokości 287.100,00 PLN. Wobec
    czego wierzytelności te umarzają się nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności,
    a więc do wysokości 287.100,00 PLN (zgodnie §1 pkt 3 powyższej ugody).
    Bank udzielił Pani w 2008 r. kwotę kredytu w wysokości 287.100,00 PLN na zakup
    mieszkania. Umorzenie będzie dotyczyło już spłaconej kwoty kredytu, na którą składają się
    wpłacone przez Panią kwoty do banku (zgodnie z §1 pkt 1 ugody): 340.727,00 PLN tytułem
    rat kapitałowo - odsetkowych; 7.690,21 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu
    Własnego; 16.788,09 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia co daje razem
    365.205,30 PLN.
    Ugoda nie będzie dotyczyła umorzenia pozostałej kwoty do spłaty (nie ma takiej kwoty do
    spłaty wskazanej w ugodzie).
    Umorzenie nie dotyczy kwoty odsetek karnych.
    Na skutek dokonanego potrącenia roszczenia banku z Pani roszczeniem, Bank zapłaci na
    Pani rzecz pozostałą kwotę przysługującego dla Pani roszczenia, tj. 78.105,30 PLN (zgodnie
    z §1 pkt 4 ugody).
    Wypłata pozostałej kwoty roszczenia będzie dla Pani zwrotem na rzecz środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego,
    przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo - odsetkowych od
    otrzymanego finansowania oraz zwrotem z tytułu Ubezpieczenia Niskiego Wkładu
    Własnego i zwrotem z tytułu składek na poczet ubezpieczenia.
    Wpłaciła Pani do banku kwotę w wysokości 365.205,30 PLN (zgodnie z §1 pkt 1 ugody), a
    bank wypłacił kwotę kredytu w wysokości 287.100,00 PLN. Ponadto bank zobowiązuje się
    w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody, zwrócić zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe
    za okres od 6 marca 2025 r. do dnia zawarcia Ugody, na rachunek z którego zostały
    pobrane (zgodnie z §1 pkt 6 ugody).
    Obecnie poniosła Pani wydatki ze swoich środków pieniężnych: zapłata za obsługę
    kancelarii prawniczej w wysokości 4.920 PLN (związana przygotowaniem i złożeniem
    pozwu w sądzie); opłata za złożenie pozwu do sądu 1.000 PLN. W przyszłości poniesie Pani
    wydatek związany z obsługą kancelarii prawniczej z tytułu podpisania ugody ok. 7.380
    PLN. W związku z powyższym, zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie
    10.800,00 PLN będzie stanowił zwrot faktycznie poniesionych wydatków.
    Pytania
    1. Czy po zawarciu ugody z Bankiem przysługuje Pani zwolnienie z poboru podatku
      dochodowego umorzonej wierzytelności w kwocie 287.100,00 PLN zgodnie z
      rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. zmieniającego
      rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
      dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
      mieszkaniowe?
    2. Czy po zawarciu ugody z Bankiem powstanie po Pani stronie przychód w rozumieniu
      przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający
      opodatkowaniu z tytułu zapłaty, przez bank na Pani rzecz, środków w wysokości
      78.105,30 PLN?
    3. Czy po zawarciu ugody z Bankiem powstanie po Pani stronie przychód w rozumieniu
      przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający
      opodatkowaniu z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości
      10.800,00 PLN?

    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W Pani ocenie, spełnia Pani warunki do skorzystania z prawa do zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w zakresie kwoty umorzenia w kwocie
    287.100,00 PLN (§1 pkt 3 ugody). Kredyt został zaciągnięty we franku szwajcarskim na
    jedną inwestycję mieszkaniową. Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Ad. 2
    W Pani ocenie, zapłacona kwota 78.105,30 PLN przez bank na Pani rzecz, będzie stanowiła
    zwrot nadpłaty kapitału. Pomimo to, że bank w propozycji ugodowej zapisał, że “zapłaci”
    (zgodnie z §1 pkt 4 ugody), a nie “zwróci nadpłatę z tytułu nienależnie pobranych
    świadczeń” to według Pani kwota 78.105,30 PLN nie będzie dla Pani przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającym
    opodatkowaniu. Jest to zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, Ubezpieczenia
    Niskiego Wkładu Własnego, składek na poczet ubezpieczenia. Przy czym kwota zwrotu
    stanowić będzie nadwyżkę ponad wypłacony kapitał. Zwrot tej kwot nie spowoduje
    powiększenia Pani majątku, gdyż wcześniej ten majątek został zmniejszony.
    Ad. 3
    W Pani ocenie, zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 10.800,00 PLN nie
    będzie dla Pani przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podlegającym opodatkowaniu. Obecnie poniosła Pani wydatki ze swoich
    środków pieniężnych: zapłata za obsługę kancelarii prawniczej w wysokości 4.920 PLN
    (związana przygotowaniem pozwu);opłata za złożenie pozwu do sądu 1.000 PLN. W
    przyszłości poniesie Pani wydatek związany z obsługą kancelarii prawniczej z tytułu
    podpisania ugody ok. 7.380 PLN.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19

      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze lub innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń

      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam, że
    zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Jednakże jak wyżej wyjaśniłem definicja przychodu podatkowego zawarta w art.
    11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się – pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie – powoduje, że zobowiązanie
    wygasa. Zgodnie bowiem z art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    W związku z tym, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, kredytobiorca uzyskuje przychód
    w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczany do „innych
    źródeł”.
    Natomiast potrącenie jest jednym ze sposobów dokonywania rozliczeń, które polega na
    wzajemnym umorzeniu dwóch wierzytelności. W myśl art. 498 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia, wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze

    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do potrącenia wierzytelności, u stron nie wystąpi przychód
    podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy doszłoby do częściowej
    kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z pozostałej części długu.
    Zatem, uregulowanie przez Bank – w sposób wynikający z zawartej ugody, tj. częściowo w
    drodze potrącenia wzajemnych roszczeń a częściowo przez zapłatę na Pani rzecz
    określonej kwoty – zobowiązania do zwrotu świadczeń spełnionych przez Panią jako
    Kredytobiorcę w wykonaniu Umowy kredytu, nie będzie powodowało powstania
    przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymana przez Panią kwota będzie de facto zwrotem zapłaconych Bankowi kwot. Nie
    ma zatem podstaw, aby zwróconą przez bank kwotę uznać za przychód podlegający
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Tym samym
    nie będzie Pani miała obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych.
    Jednocześnie wyjaśniam, że w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.) ustawodawca przewidział możliwość skorzystania z
    zaniechania poboru podatku dochodowego w odniesieniu do dochodów (przychodów)
    związanych m.in. z umorzeniem kredytu hipotecznego udzielonego na cele mieszkaniowe.
    Analizowana sprawa nie dotyczy jednak skutków podatkowych wynikających z umorzenia
    Pani wierzytelności.
    Pani sprawa dotyczy skutków podatkowych związanych z wzajemnym potrąceniem
    roszczeń oraz przekazaniem na rzecz banku pozostałej kwoty przysługującego roszczenia.
    Do tych sytuacji nie ma zastosowania wymienione przez Panią we własnym stanowisku w
    sprawie rozporządzenie Ministra Finansów.
    W związku z tym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 dotyczącego zwolnienia z
    poboru podatku dochodowego umorzonej wierzytelności zgodnie z ww. rozporządzeniem
    Ministra Finansów uznałem za nieprawidłowe.
    Natomiast Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 dotyczącego braku powstania
    przychodu podlegającego opodatkowaniu z tytułu zapłaty przez bank na Pani rzecz
    środków jest prawidłowe.
    W kwestii opodatkowania otrzymanej przez Panią kwoty tytułem zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego, wskazuję, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada
    1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że obecnie poniosła Pani wydatki ze swoich środków pieniężnych:
    zapłata za obsługę kancelarii prawniczej w wysokości 4.920 PLN (związana
    przygotowaniem i złożeniem pozwu w sądzie); opłata za złożenie pozwu do sądu 1.000
    PLN. W przyszłości poniesie Pani wydatek związany z obsługą kancelarii prawniczej z tytułu
    podpisania ugody. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN
    będzie stanowił zwrot faktycznie poniesionych wydatków.
    W takim wypadku kwota ta będzie stanowić jedynie zwrot poniesionych wcześniej
    wydatków – nie będzie więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów
    podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego będzie
    obojętna podatkowo.
    W konsekwencji zwrot poniesionych przez Panią kwot nie będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Końcowo nadmieniam, iż w związku z tym, że tytułem wniosku z 26 marca 2025 r. wpłaciła
    Pani opłatę wyższą od należnej o 80 zł, to ww. kwota stanowi nadpłatę podlegającą
    zwrotowi zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i zostanie zwrócona na Pani
    rachunek bankowy wskazany we wniosku ORD-IN.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.