Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.631.2025.4.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów; w okresie
zawieszenia działalności gospodarczej; wydatków związanych
z leasingiem operacyjnym samochodu osobowego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie
działalności gospodarczej
leasing-leasing operacyjny
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 9 października 2025 r. (wpływ 13 października 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych oraz jest
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Od (...) lutego 2024 r. do (...) grudnia 2024 r. Pani
    działalność była zawieszona.
    Przed zawieszeniem działalności gospodarczej zawarła Pani umowę leasingu
    operacyjnego.
    Leasing dotyczy samochodu osobowego, którego używa Pani przy prowadzeniu
    działalności gospodarczej oraz prywatnie. Samochód nie przekracza wartości (...) zł.
    Uzupełnienie wniosku
    · W momencie zawarcia umowy leasingu zostały spełnione warunki określone w art. 23b
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    · Umowa została zawarta w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
    · Samochód jest samochodem osobowym do 3,5 tony, co opowiada art. 5a pkt 19 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    · „Kwota samochodu” wynosi: (...) zł netto zgodnie z umową leasingu. „Kwota brutto”
      samochodu (...) zł
    · Samochód przed zawieszeniem działalności gospodarczej jak i po jej odwieszeniu był
      przeznaczony dla celów mieszanych. Służył dla celów działalności gospodarczej i do
      celów prywatnych.
    Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    Czy w okresie zawieszenia działalności gospodarczej może Pani zaliczać do kosztów
    uzyskania przychodów w dacie wystawienia faktury, fakturę za leasing samochodu, który
    wykorzystuje Pani zarówno do działalności jak i prywatnie?
    Pani stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    Pani zdaniem, zgodnie z art. 22 ust. 1 podatku dochodowego od osób fizycznych do
    kosztów uzyskania przychodów zaliczamy koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Leasing operacyjny został
    zawarty przed zawieszeniem działalności gospodarczej i umowa leasingowa została
    podpisana na firmę. Zatem pomimo zawieszenia działalności gospodarczej można
    księgować w dacie wystawienia faktury w podatkowej książce przychodów i rozchodów
    faktury za raty leasingowe samochodu osobowego wykorzystywanego zarówno do
    działalności gospodarczej jaki prywatnie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie
    albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w
    przyszłości.
    Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie
    pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w
    art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania
    przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 23 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą
    koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z
    osiąganymi przychodami.
    Podkreślam również, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności,
    decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku
    spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną
    działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych
    przychodów.
    Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika, że jest to wydatek celowy i
    racjonalnie uzasadniony.
    Co więcej, w oparciu o kryterium stopnia tego powiązania wyróżnia się koszty podatkowe
    bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
    uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio z nimi związane,
    których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie
    uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

    Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim
    związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli
    zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie
    osiągnięty.
    Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie
    wskazanymi w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wymaga
    indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i
    racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów
    będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli są one
    racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek powinien być oceniany przede wszystkim z tego
    punktu widzenia. Wszystkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione koszty pozwalają na
    normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a w sensie podatkowym zabezpieczają źródło
    przychodów.
    Wyjaśniam również – co szczególnie istotne na tle analizowanej sprawy – że koszty
    poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby
    przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym
    stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.
    Natomiast, jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty
    poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło
    funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      U podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów
      bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok
      podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w
      którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.
    W myśl z art. 22 ust. 6 ww. ustawy:
      Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do
      podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod
      warunkiem, że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w
      sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się
      tylko do tego roku podatkowego.
    Stosownie zaś do art. 22 ust. 6b tej ustawy:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o
      których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień
      wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do
      zaksięgowania (ujęcia) kosztu.
    Z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika
    dodatkowo, że:
      Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 są
      obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
      dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
    Na podstawie art. 44 ust. 10 ww. ustawy:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, który na podstawie przepisów dotyczących
      zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej zawiesił wykonywanie działalności
      gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków wynikających z
      ust. 1 pkt 1, ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b za okres objęty zawieszeniem.
    Natomiast zgodnie z art. 44 ust. 13 tej ustawy:

      Po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie
      przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podatnicy,
      o których mowa w ust. 10 i 11, wpłacają zaliczki według zasad, o których mowa w ust.
      3, 3f, 3g, 6 i 6b.
    Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych reguluje rozdział 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 23a pkt 1 wskazanej wyżej ustawy:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę
      nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze
      stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i
      pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej
      dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości
      niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.
    Z kolei, art. 23a pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się
      przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na
      który może być przedłużona lub skrócona.
    W myśl art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym
      okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym
      mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
      jeżeli:
        1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w
        pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
        normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są
        podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości
        niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej
        przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
        2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna
        nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
        3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
        pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
        wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
        a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
        trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem
        takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
        następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 23b ust. 2 ww. ustawy:
      Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku
      dochodowym przysługujących na podstawie:
        1) art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
        2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
        3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
        (Dz.U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r. poz. 484 i 1178)19)
        – do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

    Na podstawie powyższego wyjaśniam, że jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone
    w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz
    finansujący w dniu zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2
    powołanej ustawy, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów
    wszelkie poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu.
    Jednocześnie podkreślam, że w myśl art. 23 ust. 1 pkt 47a cytowanej ustawy, w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego
      opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu
      składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich
      część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości
      samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Stosownie zaś do art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że
      jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:
        · jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i
        usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług
        zwolnionych od podatku od towarów i usług,
        · w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług
        podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od
        towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa
        wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
    Ww. przepis stanowi, że kosztem podatkowym może być podatek od towarów i usług w
    sytuacji, gdy zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, podatek
    naliczony nie może zostać odliczony od podatku należnego lub zwrócony.
    Z uwagi na fakt, że Pani działalność została zawieszona podczas trwania umowy leasingu
    konieczne jest również odwołanie się do ustawy z dnia 6 marca 2018 r. prawo
    przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1480).
    W myśl art. 25 ust. 1 ww. ustawy:
      W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie
      może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zgodnie natomiast z art. 25 ust. 2 tej ustawy:
      W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
        1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub
        zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej
        umów;
        2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania,
        powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
        3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
        4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych,
        postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością
        gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności
        gospodarczej;
        5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;

        6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą
        zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
        7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców
        wykonujących działalność gospodarczą;
        8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z
        dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i
        innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz.
        170).
    Z przepisów tych wynika, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić
    wykonywanie działalności gospodarczej i w tym czasie nie może wykonywać działalności
    gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z tej działalności. Może jednak wykonywać
    czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przyjmować
    należności lub regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia wykonywania
    działalności lub wynikające z umów zobowiązujących podatnika do ich poniesienia
    podpisanych przed zawieszeniem działalności gospodarczej.
    W opisie zdarzenia wskazała Pani, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Zawarła Pani umowę leasingu operacyjnego na samochód osobowy, który
    wykorzystywany jest przez Panią w sposób mieszany, tj. do celów prowadzenia
    działalności gospodarczej i do celów prywatnych. W okresie od (...) lutego 2024 r. do (...)
    grudnia 2024 r. prowadzona przez Panią działalność gospodarcza była zawieszona.
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia oraz zacytowane przepisy prawa
    podatkowego stwierdzam, że miała Pani prawo w okresie zawieszenia działalności
    gospodarczej ujmować w kosztach uzyskania przychodów raty leasingowe w ich wysokości
    netto.
    Koszty rat leasingowych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej można bowiem
    uznać za niezbędne dla zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Zatem
    wydatki poniesione przez Panią na spłatę rat leasingowych w okresie zawieszenia
    działalności mogą zostać przez Panią zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w
    prowadzonej działalności, ponieważ obowiązek ich zapłaty powstał jeszcze przed
    zawieszeniem tej działalności. Miały one bowiem związek z zachowaniem Pani źródła
    przychodów. Wydatki na raty leasingowe musiały być przez Panią ponoszone, ponieważ
    wynikały z umowy zawartej przez Panią jako przedsiębiorcę oraz pozwalały na utrzymanie
    Pani firmy do czasu wznowienia działalności. Powinna je Pani ewidencjonować na bieżąco,
    aby zapewnić rzetelne prowadzenie dokumentacji podatkowej.
    Zatem zgodzić się należy z Panią, że:
      (...) pomimo zawieszenia działalności gospodarczej można księgować w dacie
      wystawienia faktury w podatkowej książce przychodów i rozchodów faktury za raty
      leasingowe samochodu osobowego wykorzystywanego zarówno do działalności
      gospodarczej jaki prywatnie.
    Jednakże z uwagi na zwolnienie z obowiązku wpłacania zaliczek w okresie zawieszenia
    wykonywania działalności gospodarczej wynikające z cytowanego uprzednio art. 44 ust. 10
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozliczenia wydatków wynikających z
    opłaconych rat leasingowych powinna Pani dokonać w zeznaniu rocznym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.