Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.407.2025.1.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Najem krótkoterminowy nieruchomości.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
najem-najem mieszkań
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Najem, podnajem, dzierżawa.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych
    /zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    Jest Pani polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od całości osiąganych dochodów, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o
    PIT.
    Na prawach wspólności ustawowej (małżeńskiej) jest Pani właścicielem m.in. dwóch lokali
    mieszkalnych, położonych (...), nabytych odpowiednio w 2019 r. i w 2023 r. Wspomniane
    lokale mieszkalne zostały nabyte z zamiarem ich docelowego przekazania Pani synom po
    osiągnięciu przez nich pełnoletności. Do tego czasu wspomniane mieszkania przeznaczyła
    Pani na cele wynajmu krótkoterminowego. W związku z najmem krótkoterminowym nie
    świadczy Pani żadnych dodatkowych usług dla najemców, takich jak np. usługi
    gastronomiczne lub rozrywkowe. Czynności porządkowe w wynajmowanych lokalach, o ile
    są wymagane, realizowane są przez Panią samodzielnie.
    Opisany wynajem odbywa się za pośrednictwem portali (...) oraz (...). W ramach
    współpracy z ww. portalami rezerwacja noclegów dokonywana jest bezpośrednio przez
    najemców za pośrednictwem systemów rezerwacyjnych tych platform. Płatności za
    wynajem uiszczane są przez najemców bezpośrednio na rzecz operatora danego portalu,
    który następnie przekazuje Pani środki pieniężne, pomniejszone o należną prowizję z
    tytułu świadczonych usług pośrednictwa. W każdym przypadku to Pani pozostaje stroną
    umowy najmu krótkoterminowego zawieranej z najemcą rezerwującym nocleg za
    pośrednictwem platformy internetowej.
    Z powyższego tytułu osiąga Pani przychód, który kwalifikuje do źródła określonego w art.
    10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, tj. do tzw. najmu prywatnego jako osoba fizyczna w tym
    zakresie nieprowadząca działalności gospodarczej. Uzyskiwany przychód z ww. tytułu
    opodatkowuje Pani w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne na zasadach określonych w ustawie o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Dodatkowo, od marca 2023 r. prowadzi Pani działalność nieewidencjonowaną w
    rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 06 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, polegającą na
    prowadzeniu zajęć (...), głównie w szkołach i osiedlowych domach kultury. Do września
    2024 r. była Pani również zatrudniona na podstawie umowy o pracę w charakterze
    przedstawiciela handlowego.
    Niniejszy wniosek dotyczy lat podatkowych: 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025.

## Pytanie

Czy mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz

## Opis zdarzenia przyszłego

,
    przychody uzyskiwane przez Panią z najmu krótkoterminowego należy kwalifikować jako
    przychody z tzw. najmu prywatnego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT,
    czy jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 3 tej ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie – przychody uzyskiwane przez Panią z tytułu najmu krótkoterminowego
    należy kwalifikować jako przychody ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    PIT, tj. jako przychody z tzw. najmu prywatnego.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.

    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT źródłem przychodów jest m.in.
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Z kolei, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT źródłem przychodów są najem,
    podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym
    również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
    rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych
    produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT wskazuje, że jest
    to działalność zarobkowa, prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w
    sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
    przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Jak stanowi art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej są
    również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o
    podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Analiza konstrukcji przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku, iż ustawodawca
    przewidział rozłączne, wzajemnie wykluczające się źródła przychodów. Oznacza to, że
    jedno przysporzenie majątkowe może zostać przyporządkowane wyłącznie do jednego z
    przewidzianych ustawowo źródeł.
    W przedmiocie klasyfikacji przychodów uzyskiwanych przez osobę fizyczną z tytułu najmu
    składników majątkowych Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 24 maja 2021 r.,
    wydanej w składzie siedmiu sędziów (sygn. akt II FPS 1/21) wskazał jednoznacznie, że
    przychody uzyskiwane z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych
    umów o podobnym charakterze podlegają – co do zasady – kwalifikacji do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, o ile przedmiot najmu nie
    został wprowadzony do majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie podkreślił, że zasadą jest kwalifikowanie
    przychodów z najmu do odrębnego źródła, jakim jest najem prywatny. Wyjątek dotyczy
    sytuacji, w której wynajmowany składnik majątku został w sposób faktyczny i świadomy
    przyporządkowany do działalności gospodarczej. Wówczas przychody z jego wynajmu
    należy przypisać do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej sądów
    administracyjnych, które konsekwentnie podkreślają, że decydującym kryterium
    klasyfikacyjnym jest status majątku – tj. czy dany składnik majątkowy stanowi element
    majątku osobistego (prywatnego), czy też został przypisany do przedsiębiorstwa. Kwestia
    ta była szeroko omawiana m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia
    28 maja 2024 r. (sygn. akt II FSK 1080/21), z dnia 27 października 2023 r. (sygn. akt II FSK
    372/21) oraz z dnia 7 czerwca 2023 r. (sygn. akt II FSK 3004/20).
    W tym miejscu podkreślić należy, że umowa najmu została uregulowana w przepisach art.
    659-692 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. I tak, zgodnie z art. 659 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz
    do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
    wynajmującemu umówiony czynsz. Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz
    najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej
    składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu
    najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Należy raz jeszcze wskazać, że najem – jako forma korzystania z mienia prywatnego –
    stanowi odrębne, niezwiązane z działalnością gospodarczą źródło przychodów, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT. Jedynie w sytuacji, gdy najem dotyczy składników
    majątkowych świadomie wprowadzonych do majątku związanego z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, przychody z tego tytułu podlegają kwalifikacji do źródła
    wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

    Jednocześnie należy podkreślić, że nie istnieją podstawy do uznania za pozarolniczą
    działalność gospodarczą – w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT – działań polegających
    na zwykłym zarządzie własnym majątkiem. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w których
    podatnik podejmuje czynności mające na celu racjonalne gospodarowanie posiadanym
    majątkiem oraz zaspokajanie własnych potrzeb życiowych lub potrzeb członków jego
    rodziny. Działalność taka, prowadzona zgodnie z powszechnie przyjętymi zasadami
    gospodarności, nie spełnia przesłanek uznania jej za działalność gospodarczą.
    W związku z powyższym przychody uzyskiwane z najmu prywatnego – o ile przedmiot
    najmu nie został powiązany z działalnością gospodarczą – należy kwalifikować do źródła
    przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT. Przychody te podlegają
    opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych
    w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    W analizowanej sprawie, zgodnie z przestawionym opisem, wynajmuje Pani dwa lokale
    mieszkalne w ramach najmu krótkoterminowego, za pośrednictwem internetowych
    platform rezerwacyjnych ((...)), pozostając stroną umów najmu zawieranych z najemcami,
    pomimo że czynsze są przekazywane przez operatorów platform – po potrąceniu prowizji.
    Jednocześnie nie świadczy Pani na rzecz najemców żadnych dodatkowych usług, takich jak
    usługi gastronomiczne lub rozrywkowe.
    Okoliczność występowania periodycznych wpływów z tytułu czynszu nie oznacza
    automatycznie, że wynajmujący podejmuje działalność o cechach zorganizowania i
    ciągłości, właściwych dla działalności gospodarczej. Czynsz najmu stanowi typowy pożytek
    cywilny z rzeczy i z tego względu powinien być traktowany jako przejaw pasywnego
    korzystania z własnego majątku – co zasadniczo odróżnia go od przychodów
    uzyskiwanych w ramach aktywnej działalności gospodarczej.
    Podsumowując, uzyskiwane przez Panią przychody z tytułu krótkoterminowego najmu
    opisanych mieszkań należy traktować jako przychody z najmu prywatnego, nie zaś jako
    przychody z działalności gospodarczej.
    Należy podkreślić, że prezentowane przez Panią stanowisko wpisuje się w linię
    interpretacyjną organów podatkowych (zob. m.in. interpretacja indywidualna DKIS z dnia
    04 kwietnia 2025 r. nr 0115-KDST2-1.4011.52.2025.2.RH, interpretacja indywidualna DKIS z
    dnia 07 marca 2025 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.942.2025.2.DJD, interpretacja indywidualna
    DKIS z dnia 20 lutego 2025 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.957.2024.3.MG, interpretacja
    indywidualna DKIS z dnia 21 stycznia 2025 r. nr 0115-KDST2-1.4011.647.2024.1.AW,
    interpretacja indywidualna DKIS z dnia 08 stycznia 2025 r. nr 0112-KDIL2-
    2.4011.735.2024.2.AA).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Źródłami przychodów są:
      – pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
      – najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie tego przepisu:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, stosownie do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Jak wynika z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego
    katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.

    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy
    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą lub
    przedmiot działalności stanowi najem, wynajmowanie tego składnika zaliczane jest do
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu wskazuję na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21, gdzie wskazano:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.
    Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną
    działalnością gospodarczą.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że na prawach wspólności ustawowej
    (małżeńskiej) jest Pani właścicielem m.in. dwóch lokali mieszkalnych. Lokale te zostały
    nabyte z zamiarem ich docelowego przekazania Pani synom po osiągnięciu przez nich
    pełnoletności. Do tego czasu wspomniane mieszkania przeznaczyła Pani na cele
    wynajmu krótkoterminowego. W ramach tego najmu nie świadczy Pani żadnych
    dodatkowych usług dla najemców, takich jak np. usługi gastronomiczne lub
    rozrywkowe. Czynności porządkowe w wynajmowanych lokalach, o ile są wymagane,
    realizowane są przez Panią samodzielnie. Opisany wynajem odbywa się za
    pośrednictwem portali (...). Z tego tytułu osiąga Pani przychód, który kwalifikuje jako
    najem prywatny osoby fizycznej nieprowadzącej w tym zakresie działalności
    gospodarczej.
    W Pani sytuacji, skoro mieszkania wynajmuje Pani w ramach najmu krótkoterminowego,
    to najem ten stanowi źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W stanie prawnym obowiązującym w latach 2019-2021 przychody te – w zależności od
    wyboru podatnika – mogły być opodatkowane ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Zgodnie bowiem z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    brzmieniu obowiązującym w latach 2019-2021:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą
      opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl natomiast art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w latach 2019-2021:
      W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, za
      równoznaczne z dokonaniem wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od
      przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy uznaje się pierwszą w roku
      podatkowym wpłatę na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z tego tytułu, a
      jeżeli pierwszy taki przychód podatnik osiągnął w grudniu roku podatkowego –
      złożenie zeznania, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2.
    Z kolei w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. przychody osiągnięte z
    tytułu wynajmu mieszkań na zasadach najmu prywatnego należało opodatkować
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby osiągające przychody, o
      których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.), zwanej
      dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne :
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Ponadto wskazuję, że zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się
      proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
    W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między
      którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w
      art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu
      całości przychodu przez jednego z nich.
    Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany
      został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku
      podatkowego.
    Podsumowanie: przychody uzyskiwane przez Panią z najmu krótkoterminowego należy
    kwalifikować jako przychody z tzw. najmu prywatnego, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
      zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna

    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.