Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.120.2022.1.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-19
Teza: - Czy Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, wydatków związanych z nabyciem konia sportowego, jego utrzymania, kosztów treningów oraz oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych, podczas których będzie on służył jako medium reklamowe do promocji marki Spółki? - Czy wydatki na nabycie konia sportowego, którego wartość przekracza 10.000 zł, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w momencie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o pdop.
Słowa kluczowe: cel-cel reprezentacji i reklamy; koszt-koszty uzyskania przychodów; reklama; zwierzęta
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

24 lutego 2022 r., za pośrednictwem poczty wpłynął Państwa wniosek z 18 lutego 2022 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy:

\- Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, wydatków związanych z nabyciem konia sportowego, jego utrzymania, kosztów treningów oraz oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych, podczas których będzie on służył jako medium reklamowe do promocji marki Spółki;

\- wydatki na nabycie konia sportowego, którego wartość przekracza 10.000 zł, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w momencie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o pdop.

### Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Spółka z o.o. siedzibą w (…), (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż hurtowa wyrobów farmaceutycznych i medycznych, w tym sprzedaż detaliczna prowadzona przez Internet. Wnioskodawca specjalizuje się w sprzedaży badań diagnostycznych za pośrednictwem Internetu, zapewniając swoim klientom szybki, wygodny, a przede wszystkim dyskretny dostęp do szerokiego rodzaju badań. Spółka umożliwia swoim klientom nabycie badań za pośrednictwem serwisu internetowego przy wykorzystaniu sieci Internet (e-sklep z badaniami), przy czym realizacja zakupionych usług (badań) następuje w placówkach medycznych (laboratoria lub punkty pobrań) z którymi współpracuje Spółka.

Spółka stara się dotrzeć z oferowanymi usługami do największego kręgu odbiorców. Podstawowym narzędziem jest reklama profilaktyki zdrowotnej i oferowanych badań diagnostycznych w tym zakresie. Spółka w celu zwiększenia sprzedaży i osiąganych przychodów wykorzystuje różnego rodzaju media reklamowe, takie jak Internet, reklamy w prasie oraz ulotki.

W celu zwiększenia wizualnej rozpoznawalności Spółki oraz oferowanych przez nią badań, Spółka opracowała i stosuje logo (…).

Usługi reklamowe oraz umowy sponsorskie znacznie podrożały, zwłaszcza po wprowadzeniu przepisów art. 18ee ustawy o pdop. Zazwyczaj są one ograniczone ilością edycji reklamy w danym medium bądź też okresem jej prezentacji (tydzień/miesiąc/czas zawodów sportowych, etc.). W związku z tym, Spółka postanowiła przedsięwziąść środki w celu zapewnienia sobie możliwości ciągłego prezentowania swojej marki na wydarzeniach sportowych i budowania w ten sposób rozpoznawalności marki oraz dotarcia do jak największej ilości klientów. Spółka opracowała kampanię reklamową, której celem jest promocja marki oraz oferowanych przez nią badań na imprezach sportowych w postaci zawodów jeździeckich. Otóż zamiast nabywać drogie usługi reklamowe (sponsorskie) od zewnętrznych reklamobiorców wydarzeń sportowych (podmiotów emitujących reklamę), Spółka postanowiła nabyć własne medium reklamowe w postaci konia sportowego, którego występy w imprezach sportowych będą promowały markę. W tym celu, Spółka nabyła konia sportowego, o wartości ponad 10.000 zł, który będzie brał udział w zawodach jeździeckich i wraz z jeźdźcem będzie występował w zawodach z oznaczeniami (obrandowieniem) marki. Oznaczenia w postaci haftów marki będą znajdowały się na sprzęcie jeździeckim w postaci czapraku, stroju jeźdźca oraz kasku. W celu zwiększenia zakresu oddziaływania kampanii reklamowej na potencjalnych klientów, każdorazowo następuje relacja w mediach społecznościowych (Instagram, Facebook) z zawodów sportowych, w których bierze udział koń z jeźdźcem z widocznymi oznaczeniami.

W związku z opracowaną kampanią reklamową dotyczącą zwiększenia rozpoznawalności marki oraz oferowanych przez nią badań na imprezach sportowych oraz wśród miłośników sportów konnych, Spółka zamierza ponosić następujące wydatki, których celem będzie promocja marki:

\- koszty utrzymania konia sportowego;

\- koszty treningów;

\- koszty uczestnictwa w zawodach jeździeckich;

\- koszty oznaczenia (haftu) marki na sprzęcie jeździeckim w postaci czapraku, stroju jeźdźca oraz kasku.

Wszystkie planowane wydatki będą zmierzały do wykorzystania zakupionego konia sportowego oraz ponoszonych na jego utrzymaniu wydatków w celu promocji marki, a przez to zwiększenie przychodów Spółki. Zamiast nabywać drogie usługi reklamowe (sponsorskie) u zewnętrznych podmiotów, Spółka dokonała kalkulacji akcji promocyjnej i na podstawie jej wyników, zakresu oddziaływania oraz okresu emisji reklamy postanowiła nabyć własne medium reklamowe w postaci konia sportowego, którego występy w imprezach sportowych będą promowały markę i prowadziły do ciągłego budowania rozpoznawalności marki oraz oferowanych przez nią badań diagnostycznych.

Wydatek w postaci zakupu konia sportowego został udokumentowany fakturą, opłaconą ze środków pieniężnych Spółki. Pozostałe wydatki również będą udokumentowane fakturami lub innymi dowodami księgowymi i zostaną zapłacone ze środków pieniężnych Spółki. Żadne z wydatków już poniesionych lub planowanych do poniesienia nie zostaną Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie lub jakiejkolwiek części.

**Pytania**

1\. Czy Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, wydatków związanych z nabyciem konia sportowego, jego utrzymania, kosztów treningów oraz oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych, podczas których będzie on służył jako medium reklamowe do promocji marki Spółki?

2\. Czy wydatki na nabycie konia sportowego, którego wartość przekracza 10.000 zł, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w momencie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o pdop?

### Państwa stanowisko w sprawie

Spółka stoi na stanowisku, że wydatki poniesione na nabycie konia sportowego, jego utrzymania, koszty treningów oraz oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych podczas których będzie on służył jako medium reklamowe do promocji marki Spółki, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o pdop.

W przypadku pytania drugiego, Spółka stoi na stanowisku, że inwentarz żywy w postaci konia sportowego, o wartości początkowej powyżej 10.000 zł, nie podlega amortyzacji, zatem wydatki na jego poniesienie podlegają zaliczeniu bezpośrednio w koszty podatkowe, w momencie ich poniesienia.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Ad. 1

Zgodnie z art. 15 ust. 1 zd. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop.

Według utrwalonej linii orzecznictwa sądowo administracyjnego, określony wydatek, aby mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi kumulatywnie spełniać następujące warunki:

a) wydatek został przez Spółkę rzeczywiście poniesiony;

b) wydatek ma charakter definitywny, a więc bezzwrotny;

c) poniesienie przez Spółkę wydatku ma mieć związek z prowadzoną działalnością gospodarczą;

d) celem poniesionego wydatku jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie źródła przychodów;

e) poniesienie wydatku zostało należycie udokumentowane;

f) wydatek nie stanowi kosztu wymienionego w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop.

Poniesienie wydatku przez Spółkę.

Przez wydatek rzeczywiście poniesiony przez Spółkę należy rozumieć, wydatek realnie, fizycznie poniesiony z majątku Spółki. Z powyższego wynika zatem, że chodzi tu o wydatek realnie obciążający dany podmiot, czyli faktyczne wydatkowanie określonych środków z majątku Spółki. Powyższy warunek będzie w niniejszym przypadku spełniony, gdyż wydatki o których mowa w niniejszym wniosku (nabycie konia sportowego, jego utrzymania, kosztów treningów oraz oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych) zostały lub zostaną faktycznie poniesione z majątku Spółki.

Należy wskazać, że w sytuacji, w której Spółka będzie ponosiła przedmiotowe wydatki wskazane we wniosku w celu promocji marki, wydatki z tego tytułu będą ponoszone przez Spółkę, gdyż zostaną pokryte w całości z zasobów majątkowych Spółki co będzie wiązało się z uszczupleniem jej majątku.

Definitywny charakter wydatku.

Jeżeli chodzi o definitywność wydatku, to należy wskazać, że wydatek ma charakter definitywny, gdy został on przez podatnika ostatecznie poniesiony i nie nastąpi zwrot poniesionego wydatku w jakiejkolwiek formie lub części. Powyższe oznacza, że wydatek będzie bezzwrotny.

Należy wskazać, że warunek definitywności wydatku również będzie w niniejszym przypadku spełniony. Otóż jak Spółka wskazała, wydatki na nabycie konia sportowego miały charakter definitywny i nie zostały Spółce w żaden sposób zwrócone. Podobnie rzecz się będzie miała z pozostałymi wydatkami, które Spółka zamierza ponieść (utrzymanie konia sportowego, koszty treningów, oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, koszty uczestnictwa w zawodach sportowych). W sytuacji, w której Spółka będzie ponosiła wydatki z tego tytułu, kwoty planowanych wydatków będą w pełni obciążały Spółkę i nie zostaną jej w żaden sposób zwrócone, w jakiejkolwiek formie, ani w jakiejkolwiek części.

Związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Najistotniejszą kwestią w niniejszym przypadku jest związek poniesionego wydatku (zakup konia sportowego) oraz przyszłych wydatków (utrzymania konia sportowego, koszty treningów, oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, koszty uczestnictwa w zawodach sportowych) z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Stąd też niniejszy wniosek Spółki o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy o pdop wynika, że aby wydatek był wydatkiem poniesionym w celu uzyskania przychodów ze źródła przychodów, musi być przede wszystkim poniesiony w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podmiot ponoszący ten wydatek. W tym miejscu należy wskazać, że związek z prowadzoną działalnością gospodarczą może być bezpośredni lub pośredni. W przypadku Spółki, której przedmiotem działalności jest sprzedaż wyrobów farmaceutycznych nabycie konia sportowego oraz ponoszenie wydatków na jego utrzymanie w celu występu w zawodach sportowych celem promocji marki może być rozpatrywane tylko w kategorii związku pośredniego z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Związek z prowadzoną działalnością nie może być rozpatrywany jedynie w kategorii, czy jest on związany, a więc czy dotyczy przedmiotu działalności podatnika, gdyż prowadziłoby to do niedających się do pogodzenia wniosków, tj. że związek podatnika handlującego wyrobami medycznymi mają tylko wyroby medyczne, albo że nabycie na własność samochodów może być związane jedynie z działalnością podatnika prowadzącą działalność transportową.

Związek poniesionych wydatków z prowadzoną działalnością polega na sposobie wykorzystania konia sportowego biorącego udział w zawodach sportowych w celu promocji i reklamy marki dla celów działalności gospodarczej. Zatem, związku z prowadzoną działalnością gospodarczą należy poszukiwać w sposobie jego wykorzystania dla celów tej działalności. Otóż wykorzystanie określonego składnika majątkowego - w tym przypadku konia sportowego - jako medium reklamowego należy uznać za mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dla oceny związku nabytego składnika majątkowego z działalnością gospodarczą należy postawić pytanie; czym różni się nabycie przez podatnika na własność tablicy reklamowej (nośnika reklamy) na którym będzie w sposób stały prezentował swoją reklamę od usługi reklamowej?

Otóż zarówno w jednym jak i drugim przypadku poniesiony wydatek ma związek z działalnością gospodarczą. Skoro podatnik kierujący się rachunkiem ekonomicznym, dokonał obliczeń na podstawie których podjął decyzję, że racjonalnym dla niego jest nabycie nośnika reklamowego na własność (co umożliwi mu stałą ekspozycję jego marki na potencjalnych klientów) zamiast nabywać usługi reklamowe, to nie sposób odmówić takiemu wydatkowi związku z działalnością podatnika, nawet jeżeli podatnik nie zajmuje się działalnością reklamową. Tak samo jest w niniejszym przypadku. Nabycie konia sportowego w celu występu w zawodach sportowych podczas których będzie promował markę należy ocenić jako nabycie na własność nośnika reklamowego, który będzie umożliwiał stałą, powtarzalną, reklamę marki podczas zawodów sportowych w różnych lokalizacjach, prowadzącą do zwiększenia rozpoznawalności marki oraz oferowanych przez nią badań diagnostycznych.

W tym miejscu warto podkreślić, że o zasadności poniesienia konkretnego wydatku decyduje wyłącznie podmiot prowadzący działalność gospodarczą (Spółka). W związku z tym, jeżeli Spółka podejmuje decyzję o dokonaniu wydatku na zakup medium reklamowego, gdyż uważa jego poniesienie za celowe z punktu widzenia swojej działalności, zamiast wielokrotnie płacić za usługi reklamowe, to należy uznać, że poniesienie tego wydatku było potrzebne i miało służyć uzyskaniu przychodu ze źródła przychodów.

Powyższe podejście potwierdza NSA w uchwale z dnia 25 czerwca 2012 r., II FPS 2/12, który w zakresie zastosowania art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, odnosi się do racjonalnych działań podatnika: _„_Działając w warunkach rynkowych podatnik musi podejmować racjonalne z jego punktu widzenia, oparte na ekonomicznych analizach i kalkulacjach, działania zmierzające do uzyskania możliwie największej efektywności ekonomicznej. Działania te mogą również polegać na dokonywaniu określonych oszczędności, zmniejszeniu kosztów i wydatków, minimalizowaniu strat z określonych segmentów działalności, czy też eliminowaniu nieopłacalnych przedsięwzięć. Gdyby podatnik działań takich nie podejmował, mógłby nie sprostać konkurencji a prowadzona przez niego działalność mogłaby stać się nierentowna i zacząć przynosić straty”.

Taka sytuacja występuje w przedstawionym stanie faktycznym, gdzie Spółka, w oparciu o ekonomiczne analizy i kalkulacje wyliczyła, że bardziej opłacalnym jest nabycie konia sportowego na własność i wykorzystanie go jako nośnika reklamowego, zamiast wielokrotnie nabywać drogie usługi reklamowe. Ponadto oceniając racjonalność działań Spółki z perspektywy związku poniesionego wydatku z działalnością Spółki, należy również podnieść to, że poniesiony wydatek nie ma charakteru „ekskluzywnego wydatku”, lecz należy go uznać za oryginalny pomysł na przebicie się do świadomości wielu klientów, miłośników sportów konnych, poprzez wykorzystanie konia sportowego jako nośnika reklamy.

Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 6 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 2416/19, tylko wydatek, który spełnia kryteria określone w art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, i nie został wyłączony z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 ww. ustawy, jest kosztem podatkowym. Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. W związku z tym, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji podatkowej.

W związku z tym, takiej indywidualnej ocenie, uwzględniwszy okoliczności danej sprawy oraz przyczynę poniesienia wydatku na nabycie nośnika reklamowego na własność, powinny podlegać działania Spółki polegające na nabyciu konia sportowego w celu reklamy marki. W związku z powyższym, uwzględniając okoliczności towarzyszące poniesieniu danego kosztu, w tym racjonalności działania Spółki ponoszącej przedmiotowe wydatki należy uznać istnienie związku poniesionego wydatków z działalnością Spółki.

Cel poniesionego wydatku.

Kolejną przesłanką konieczną do uznania wydatku jako kosztu uzyskania przychodu jest aby wydatek został osiągnięty w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów. W niniejszej sprawie należy zatem rozważyć, czy celem poniesionych wydatków na zakup konia sportowego, jego utrzymania, kosztów treningów oraz oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych było osiągnięcie przychodów. Jak bowiem wskazał WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 16 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 990/20, skoro kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to znaczy, że ten cel jest konieczny nie tylko dla stwierdzenia, że dany wydatek ma w ogóle charakter kosztowy, ale także dla powiązania wydatku z określonymi przychodami.

W świetle wskazanych powyżej przesłanek oraz celu poniesionego wydatku, za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszystkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz definitywnie poniesione wydatki, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Kluczowym kryterium przy wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, jest cel poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, tym samym z istnieniem związku przyczynowego, który wyraża się we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego kosztu na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu. Otóż celem działań Spółki jest zwiększenie przychodów poprzez dotarcie z reklamą marki i oferowanych przez nią usług do większej liczby klientów, a przez to zwiększenie sprzedaży oferowanych badań diagnostycznych. Spółka może potencjalnie zwiększyć swoje przychody, gdy więcej osób zainteresuje się marką, promowaną przez nią profilaktyką zdrowotną i oferowanymi przez nią badaniami. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skuteczna reklama, a więc również taka, która jest prezentowana w oryginalny sposób, odbiegająca od powszechnych schematów może doprowadzić do zainteresowania potencjalnych klientów oferowanymi przez Spółkę badaniami.

Jak wskazał WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 11 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 140/21, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ustawy o pdop. Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

Należy wskazać, że wydatki poniesione przez Spółkę na nabycie konia sportowego jak medium reklamowego mają obiektywny wpływ na promocję marki, oferowanych przez nią usług, a przez to mogą mieć wpływ na zwiększenie przychodów Spółki. Za koszty uzyskania przychodu należy uważać takie wydatki, których poniesienie przez podatnika było spowodowane racjonalnym dążeniem i obiektywną możliwością osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia tego źródła, i które nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop (wyrok NSA z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt II FSK 1369/20).

Zatem nie powinno budzić wątpliwości, że wydatki poniesione przez Spółkę mają na celu zwiększenie jej przychodów poprzez wykorzystanie konia sportowego jako nośnika reklamowego marki. Zwiększając rozpoznawalność marki a przez to oferowanych przez nią badań diagnostycznych, Spółka może racjonalnie oczekiwać, że taka nietypowa reklama spowoduje większe zainteresowanie samą marką, a przez to wpłynie na zwiększenie osiąganych przez nią przychodów. Zwrot „poniesione w celu osiągnięcia przychodów” wskazuje, że art. 15 ust. 1 ustawy o pdop odnosi się zarówno do przychodów i źródeł faktycznie osiągniętych, jak i tych których podatnik mógł racjonalnie (obiektywnie) oczekiwać, że zostaną osiągnięte. Określenie „w celu” oznacza pozostawanie wydatku (kosztu) w takim związku z przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła, że poniesienie go ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródeł (wyrok NSA z dnia 28 lipca 2020 r., sygn. akt II FSK 3266/19).

Mając na względzie przytoczone powyżej orzecznictwo sądowoadministracyjne należy stwierdzić, że wydatki o których mowa w niniejszym wniosku zostały lub zostaną przez Spółkę poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Zatem kolejną przesłankę niezbędną do uznania przedmiotowych wydatków za koszty uzyskania przychodów należy uznać za spełnioną.

Należyte udokumentowanie wydatku.

Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia gospodarczego polegającego na zakupie danego składnika majątkowego u konkretnego sprzedawcy za konkretną cenę, ale i odpowiednie udokumentowanie tej operacji (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/OI 546/19).

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, nabycie konia sportowego zostało udokumentowane fakturą. Podobnie rzecz będzie się miała w przypadku pozostałych wydatków związanych z utrzymaniem konia sportowego, kosztów treningów oraz oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych. Wszystkie wydatki zostaną udokumentowane fakturami lub innymi dowodami księgowymi wskazującymi datę poniesienia wydatku, jego rodzaj oraz cenę. Na podstawie posiadanych dokumentów Spółka będzie mogła wykazać fakt ich poniesienia, a w razie ewentualnej kontroli organów podatkowych przedstawić dowód na podstawie których można będzie ustalić, od jakiego podmiotu dany składnik majątkowy/usługa został nabyty oraz jaką kwotę pieniędzy zapłacono temu podmiotowi (udokumentowany wydatek).

Uwzględniwszy powyższe, należy uznać, że Spółka posiadając fakturę za nabycie konia sportowego, jak również faktury lub inne rachunki potwierdzające poniesienie wydatku na wykorzystanie konia sportowego jako medium reklamowego marki podczas zawodów sportowych, będzie spełniała warunek należytego udokumentowania wydatku dla celów zaliczania go w koszty podatkowe.

Brak wydatków w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty podatkowe (art. 16 ust. 1 ustawy o pdop).

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop. Tylko wydatek, który spełnia kryteria określone w art. 15 ust. 1 ustawy pdop, i nie został wyłączony z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, jest kosztem podatkowym.

Przepis art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, zawiera zamknięty katalog kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Oznacza to, że przy ustalaniu dochodu, stanowiącego podstawę opodatkowania, podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów takich wydatków, które zostały enumeratywnie wymienione w tym przepisie (WSA w Bydgoszczy z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 501/19).

Odnosząc się do zawartości katalogu z art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, nie sposób doszukać się ograniczeń związanych z wydatkami poniesionymi przez Spółkę. Nie ma wśród nich zastrzeżeń, że kosztów uzyskania przychodów nie stanowią wydatki na nabycia konia sportowego wykorzystywanego jako nośnik reklamowy. Nie ma również zastrzeżeń, że dla podatnika nie prowadzącego działalności reklamowej, kosztami uzyskania przychodów nie jest nabywane na własność medium reklamowe. Brak jest również ograniczania co do wydatków na sam sposób prezentacji reklamy.

Analizując treść poszczególnych włączeń znajdujących się w katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, należy uznać, że nabycie przez Spółkę konia sportowego nie może być w szczególności uznane za koszty reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop. Ustawodawca, wyłączając z kosztów uzyskania przychodów wydatki na reprezentację, nie sformułował w przepisach ustawy definicji pojęcia „reprezentacja”, choć wymienił przykładowo usługi, które kwalifikuje do tych wydatków, tj. usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. W ten sposób ustawodawca wskazał kierunek wykładni tego pojęcia. Wskazanie przykładowych usług, które należy zaliczyć do wydatków reprezentacyjnych, dowodzi, że tego pojęcia nie można interpretować w sposób szeroki, tj. że każde zachowanie podatnika, które nawet pośrednio zmierza do wykreowania pozytywnego wizerunku firmy, jest wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Kosztem reprezentacji, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest wydatek, taki lub podobny do wymienionych przykładowo wydatków, którego wyłącznym celem jest kreowanie pozytywnego wizerunku w kontaktach biznesowych poprzez działania skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów (WSA w Poznaniu z dnia 15 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Po 579/19).

Nie sposób zaliczyć nabycia konia sportowego oraz wydatków związanych z jego uczestnictwem w zawodach sportowych w celu promocji marki, jako wydatków na reprezentację, gdyż wskazane wydatki nie pełnią funkcji z jakimi są związane koszty reprezentacji. Ponadto, nie można zakwalifikować przedmiotowych wydatków jako wydatków mający charakter ekskluzywny, gdyż z rachunku ekonomicznego Spółki wynika, że podjęte przez nią działania związane z reklamą z wykorzystaniem konia sportowego będą tańsze niż periodyczne zakupy reklamy na zawodach sportowych. W związku z tym brak jest uzasadnionych podstaw, aby kwalifikować wydatki poniesione przez Spółkę jako koszty reprezentacji.

Mając na względzie spełnienie wszystkich powyżej wskazanych warunków dotyczących zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, należy stwierdzić, że wykładnia art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, w związku z wydatkami Spółki w postaci:

\- nabycia konia sportowego;

\- kosztami utrzymania konia sportowego;

\- kosztami treningów;

\- kosztami uczestnictwa w zawodach jeździeckich;

\- kosztami oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim;

poniesionymi w celu reklamy marki oraz oferowanych przez nią produktów, prowadzi do wniosku, że wskazane wydatki stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodów.

Ad. 2

Pomimo tego, że koń, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą, to w sprawach nieuregulowanych w ustawie o ochronie zwierząt stosuje się do niego odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy (art. 1 ust. 1 oraz 2 ustawy o ochronie zwierząt).

Nabycie konia sportowego nastąpiło do majątku Spółki, a jego cena nabycia przekroczyła 10.000 zł, a więc graniczny próg powyżej którego, podatnicy są zobowiązani, co do zasady, dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Pomimo tego, że koń będzie wykorzystywany do prowadzonej działalności gospodarczej w postaci medium reklamowego, należy uznać, że nabycie konia sportowego powyżej 10.000 zł nie będzie traktowane jako nabycie środków trwałych podlegających amortyzacji dla celów ustawy o pdop.

Pojęcie inwentarza żywego, do którego należy zaliczyć konia sportowego pojawia się co prawda w Klasyfikacji Środków Trwałych (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) Dz. U. z 2016 r., poz. 1864), jednakże został on zakwalifikowany do grupy 9. Z kolei ustawa o pdop, dla celów amortyzacji posługuje się jedynie grupowaniami od 1 do 8, brak jest natomiast grupowania dotyczącego gruntów (0) oraz inwentarza żywego (9). W związku z tym, należy stwierdzić, że dla celów podatkowych, inwentarz żywy nie podlega amortyzacji. Nie można bowiem domniemywać stawki amortyzacyjnej dla określonego grupowania, skoro ustawa o pdop w załączniku nr 1 nie przewiduje stawek do takich składników majątkowych jak inwentarz żywy.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest interpretacja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 maja 2014 r., nr IPPB1/415-266/14-2/AM. Na gruncie prawa podatkowego koń jako inwentarz żywy nie stanowi rzeczowego składnika majątku podatnika (środka trwałego czy wyposażenia). Przepisy ww. ustawy definiując pojęcie środków trwałych nie objęły jego zakresem zwierząt. W świetle powyższego wydatek na zakup konia nie stanowi wydatku na zakup środka trwałego podlegającego odpisom amortyzacyjnym.

Wydatku na zakup konia sportowego w celu promocji marki nie można uznać za koszt bezpośrednio związany z przychodami. W przypadku, gdy dany wydatek dotyczy szerszego spektrum aktywności gospodarczej podatnika i nie można go powiązać ze skonkretyzowanym przychodem, zasadna jest jego kwalifikacja do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem (koszty pośrednie). Do kosztów pośrednich uzyskania przychodów, tj. „innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”, należy zaliczyć te wszystkie koszty, których nie można przyporządkować do określonych przychodów, lecz dają się one przypisać do całokształtu działalności podatnika poprzez potencjalne choćby oddziaływanie na jego przychody w danym okresie rozliczeniowym. Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, które nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika. Brak jest bowiem możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 870/12).

W związku z powyższym, wykładnia art. 15 ust. 4d ustawy o pdop, w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku prowadzi do konkluzji, że wydatek Spółki na nabycie konia sportowego będący kosztem pośrednim związany z działalnością reklamową Spółki powinien zostać zaliczony do kosztów podatkowych w dacie jego poniesienia

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

O możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

\- musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

\- musi zostać właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast, jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1.

Państwa wątpliwości budzi m.in. kwestia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem konia sportowego, jego utrzymaniem, kosztów treningów, oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, a także kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych, podczas których będzie on służył jako medium reklamowe do promocji marki Spółki.

W tym miejscu zauważyć należy, że aby wydatki związane z zakupem konia sportowego stanowiły dla Państwa koszty uzyskania przychodów należy ustalić czy wydatki zostały poniesione w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Odnosząc się do, powyższych przepisów, a także do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że wydatki związane z nabyciem konia sportowego, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów bowiem pozostają one bez wpływu na uzyskanie przychodów. Tym samym, również wydatków wiązanych z utrzymaniem konia sportowego, kosztów treningów, kosztów oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, a także kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych, jako nierozerwalnie związane z takim wydatkiem, nie mogą zostać uznane za koszt podatkowy, zatem należy je wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów.

Jak wskazano powyżej aby wydatek uzyskał status kosztu uzyskania przychodów istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt podatkowy, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania. Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to musi on być widoczny. Zauważyć w tym miejscu należy, że sam fakt, poniesienia wydatku na zakup konia mający na celu promocję marki nie gwarantuje jeszcze zwiększenia przychodów Spółki bowiem jest zbyt odległy i warunkowy, aby mógł spełniać wymogi określone w art. 15 ustawy o CIT. Nie jest to również wydatek na zachowanie, czy też zabezpieczenie źródła przychodów. Z przedmiotowego wniosku nie wynika, aby brak zakupu konia sportowego spowodował utratę przez Spółkę przychodów, czy też samo zagrożenie tą utratą. Tut. Organ nie kwestionuje przy tym sensu ekonomicznego wydatku, czy też racjonalności podejmowanych przez przedsiębiorcę decyzji gospodarczych i ich efektywności, lecz ocenia czy konkretny wydatek został poniesiony w związku dążeniem do osiągnięcia przychodu (zachowania lub zabezpieczenia jego źródła). Zauważyć również należy, że, zawody sportowe podczas których koń ma służyć jako medium reklamowe nie są organizowane przez Państwa, zatem nie są one bezpośrednio skierowane do Państwa potencjalnych klientów, a raczej do osób zainteresowanych jazdą konną oraz tego typu sportem. Ponadto, z przedmiotowego wniosku nie wynika, iż macie Państwo jakikolwiek wpływ na grono kibiców zawodów sportowych (wśród których mogliby znaleźć się potencjalni klienci). Wobec powyższego ww. wydatki nie mogą zostać uznane za poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Niezależnie od powyższego, dodatkowo w kontekście możliwości zaliczenia ww. wydatków dotyczących nabycia konia sportowego, jego utrzymania, kosztów treningów, oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych do kosztów podatkowych wskazać należy, że w przedmiotowej mógłby znaleźć również zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, zgodnie z którym,

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji terminu reprezentacja. Wyłączając z kosztów podatkowych koszty reprezentacji, ustawa podatkowa nie definiuje terminu „reprezentacja”, ani też nie odsyła do innych przepisów prawa. Brak ustawowej definicji pojęcia „reprezentacja”, nie uprawnia jednak do dowolnego określania zakresu znaczeniowego tego terminu, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2007). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, należy uznać, że reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej zmierzające do stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika w celu ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojęcie reprezentacji dotyczy także kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami.

Odnosząc się z kolei do kwestii podatkowych związanych z wydatkami poniesionymi na reklamę, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem przez reklamę rozumie się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach, spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Jednocześnie zauważyć należy, że można rozróżnić reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy). Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reprezentacji” i „reklamy” wywieść z powyższego należy, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy poprzez stworzenie dobrego wizerunku firmy. Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.

Dokonując zatem oceny charakteru wydatków przeznaczonych na nabycie konia sportowego, jego utrzymanie, kosztów treningów, oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych, konieczne jest zbadanie, czy udział konia w zawodach sportowych będzie miał na celu kształtowanie popytu na Państwa produkty/usługi, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do ich nabywania, czy też służyć będzie przede wszystkim wywołaniu jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu Spółki. Wbrew Państwa stanowisku, w niniejszej sprawie nie można przyjąć, że wykorzystanie konia jako nośnika reklamowego, jest działaniem o charakterze reklamowo-promocyjnym, czy marketingowym. Takie działanie, w ocenie Organu, nie mieści się w zakresie pojęciowym reklamy jako działania podejmowanego w celu rozpowszechniania wiedzy o oferowanych przez Spółkę produktach/usługach.

Reasumując, stwierdzić należy, że ponoszone przez Państwa wydatki związane z nabyciem konia sportowego, jego utrzymaniem, kosztów treningów, kosztów oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych nie mogą zostać uznane za podejmowane w celach uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu. Nie są to również wydatki ponoszone na reklamę i promocję Spółki. Zatem ww. wydatki nie stanowią kosztów podatkowych w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków związanych z nabyciem konia sportowego, jego utrzymaniem, kosztów treningów oraz oznaczenia marki na sprzęcie jeździeckim, kosztów uczestnictwa w zawodach sportowych, podczas których będzie on służył jako medium reklamowe do promocji marki Spółki, należy uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie zauważyć należy, że skoro tut. Organ wywiódł, iż przedmiotowe wydatki nie mają związku z uzyskaniem, zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów, to tym samym nie odniósł się do Państwa stanowiska w zakresie momentu zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, bowiem wydanie interpretacji w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

· Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

· Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.).