Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.57.2025.3.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 20 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 marca 2025 r. (data wpływu 5
    marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym.
    Przychody osiąga Pan z tytułu świadczenia emerytalnego. Wraz z żoną jest Pan
    współwłaścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni ok. 5,2 ha, którą zakupił Pan w
    1998 roku. Nieruchomość składa się z dwóch działek gruntu o niskiej klasie (głównie V i VI,
    trochę IV).
    Nieruchomość planowana była jako rekreacyjna baza wypadowa dla rodziny z uwagi na
    swoje położenie w cichej okolicy, w pobliżu jeziora i strefy ciszy. Zamierzał Pan zbudować
    pomost, żeglować, a w dłuższej perspektywie wybudować dom i przeprowadzić się tam z
    A. Miał Pan wówczas z żoną po 40 lat, 10-letniego syna oraz oczekiwał Pan wraz z żoną
    kolejnego dziecka - córki, która przyszła na świat w czerwcu 1998 r. Kiedy córka nieco
    podrosła wrócił Pan z żoną do planów spędzania wakacji nad jeziorem. Razem z synem
    odbył Pan kurs żeglarski zakończony egzaminem i zdobyciem w 2001 r. patentów
    żeglarskich. W 2002 r. kupił Pan używane: przyczepę campingową, żaglówkę i przyczepę
    podłodziową. W 2003 r. zdał Pan egzamin na prawo jazdy rozszerzający do kat. BE, która
    uprawnia do holowania cięższych przyczep.
    W 2005 r. plany musiały jednak ulec zmianie - Pana córka miała wypadek na nartach i
    doznała skomplikowanego złamania nogi. Przeszła kilka operacji i długą rehabilitację. To
    wiele zmieniło w życiu Pana i całej rodziny. Sytuacja rodzinna się skomplikowała, a także
    zaczęła się pogarszać sytuacja finansowa. Zarzucił Pan wraz z żoną plany budowy domu w
    B., sprzedał Pan obie przyczepy i żaglówkę.
    Ziemia w B. leżała odłogiem, nie była dzierżawiona, ani uprawiana - zarastała chwastami.
    To zagrażało sąsiednim polom utrzymanym w kulturze rolnej. Obawiał się Pan wraz z
    żoną, że gmina nałoży na Pana i Pana żonę mandat z tego powodu. Na jednorazowe
    odchwaszczenie i zaoranie pola wydał Pan kilkanaście lat temu ok. 5000 zł. Taką operację
    należałoby powtarzać co najmniej 2 razy w roku, więc zaczął Pan szukać innego
    rozwiązania.
    W 2008 r. wystąpił Pan więc do gminy z pytaniem o możliwość zalesienia gruntu. Były na
    to wówczas dotacje unijne, a las nie wymagałby od Pana szczególnej opieki czy nakładów.
    Uzyskał Pan od wójta odpowiedź odmowną. W piśmie wskazano, że teren, co prawda nie
    jest objęty Miejscowym Planem Zagospodarowania, ale gmina przeznaczyła go na cele
    „osadnicze, turystyczne, produkcyjne, rzemiosło”. Jak wspomniał Pan wcześniej, nie
    planował Pan wykorzystywać nieruchomości na takie cele, natomiast Pana prywatne plany
    stały się nieaktualne. Nieruchomość defacto przestała Panu być potrzebna, a jednocześnie
    generowała koszty. Nie wiązał Pan już z nią żadnych planów na przyszłość, więc
    postanowił ją sprzedać.
    Jednak w 2008 r. rozpoczął się światowy kryzys gospodarczy i nie podjął Pan żadnych prób
    sprzedaży nieruchomości. Doszedł Pan wraz z żoną do wniosku, że łatwiej może być
    sprzedać małe działki niż jedną, dużą. Skontaktował się Pan z urzędem gminy w tej
    sprawie, tam wyjaśniono Panu, jakie są procedury i wskazano lokalnego geodetę, który
    wykonał wstępny projekt podziału nieruchomości. Wystąpił Pan do gminy o akceptację
    projektu podziału i złożył Pan wniosek o wydanie warunków zabudowy. W 2010 i 2011
    otrzymał Pan decyzję o warunkach zabudowy, w których dopuszczono podział całej
    nieruchomości na 15 mniejszych działek, w tym 14 budowlanych. Sprawa toczyła się
    powoli, nie jeździł Pan do C. (200 km), a opierał się głównie na kontaktach telefonicznych i
    wymianie pism. Ani Pan, ani Pana żona nie zajmują się tego typu działalnością, nie mają
    wiedzy ani doświadczenia w zasadach obrotu ziemią, podziałach czy kreowaniu gruntów.
    Nie miał Pan wraz z żoną też czasu, żeby zająć się tymi sprawami, bo pochłonięty był wraz
    z żoną własnymi sprawami zawodowymi (...). Nie przeznaczył Pan środków na
    inwestowanie w ziemię, więc podział nieruchomości nie został dokonany. Nie podjął Pan
    też żadnych działań związanych ze sprzedażą.

    W 2011 r. rozwiódł się Pan z żoną. Postanowił Pan uporządkować sprawy majątkowe. W
    kwietniu 2012 r. powierzył Pan miejscowej agencji obrotu nieruchomościami sprzedaż
    tego terenu w całości. Nie było odzewu, więc w sierpniu 2012 r. powierzył Pan sprzedaż
    ziemi innemu pośrednikowi. Tej agencji również nie udało znaleźć się nabywcy, toteż
    wycofał Pan ofertę sprzedaży.
    Na początku 2013 r. skontaktował się z Panem właściciel nieruchomości w bliskich
    okolicach C., który zainteresował się leżącą odłogiem ziemią. Przedstawił się jako
    pośrednik nieruchomości i obiecał pomoc w sprzedaży. Zawarł Pan umowę pośrednictwa
    w lutym 2013 r., jednak i jemu nie udało się znaleźć nabywcy, więc znów wycofał Pan
    ofertę sprzedaży i przestał się interesować nieruchomością.
    Przez lata leżenia odłogiem ziemia znów zarosła chwastami i zagrażała sąsiednim
    uprawom. Musiał Pan doprowadzić ją do kultury rolnej.
    Wszedł Pan we współpracę sąsiedzką z miejscowym rolnikiem. Przez kilka lat należał Pan
    nawet do KRUS i płacił składki, jednak nie da się gospodarstwa prowadzić na odległość.
    Sąsiad, który ma własne gospodarstwo podjął się opieki nad Pana ziemią, choć klasa rolna
    jest niska. Miał tam wypasać krowy lub coś siać i zbierać. Była więc tu i jest nadal
    prowadzona działalność rolnicza. Nie czerpie Pan z tego żadnych korzyści, ale i nie ponosi
    też kosztów utrzymania ziemi w kulturze rolnej.
    W 2016 roku działający na tym terenie agent nieruchomości nawiązał z Panem kontakt w
    sprawie sprzedaży ziemi. Zaproponował podział ziemi na mniejsze działki i ich sprzedaż.
    Operacji podziału miał dokonać współpracujący z nim geodeta. On z kolei po analizie
    dokumentów odkrył, że poprzednia wstępna propozycja podziału z 2010 r. była wadliwa i
    wydzielała za dużą liczbę działek. Nie udało się tego rozstrzygnąć, sprawa utknęła i taki
    stan trwa do dzisiaj, z tą jedynie zmianą w Pana sprawach rodzinnych, że ponownie zawarł
    Pan z byłą żoną związek małżeński w 2023 r.
    Niedawno ten sam agent ponownie nawiązał z Panem kontakt i poinformował, że ktoś
    mieszkający w sąsiedztwie jest zainteresowany kupnem całości, a on go reprezentuje. W
    związku z tym ponownie rozważa Pan sprzedaż nieruchomości.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    1) Czy opisana Nieruchomość była/jest udostępniana innym osobom na podstawie
      umów cywilnoprawnych (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa - jaka)? Jeżeli tak,
      to czy umowa jest odpłatna, czy nieodpłatna, kiedy została zawarta i na jaki okres?
    Ziemia jest niskiej klasy rolnej (gł. V i VI, trochę IV) i od momentu zakupu w roku 1998 nie
    była nikomu udostępniana. Dopiero w 2015 r. została oddana w bezczynszowe
    użytkowanie umową cywilną miejscowemu rolnikowi do uprawy lub na pastwisko, z
    prawem pobierania opłat unijnych, bez prawa poddzierżawiania. Należne podatki
    gruntowe są po Pana stronie. Umowa jest bezterminowa aż do odwołania w terminie 3-
    miesięcznym, ale z prawem rolnika do zebrania plonów.
    Umowa jest nieodpłatna, jedyna korzyść z umowy dla Właściciela to ta, że ziemia
    utrzymywana jest w kulturze rolnej i nie ulega zachwaszczeniu. Taka umowa to także
    forma ochrony ziemi przed ew. próbami jej zasiedzenia.
    2) Wskazał Pan, że wszedł Pan we współpracę sąsiedzką z miejscowym rolnikiem. Proszę
      wyjaśnić na czym polega ta współpraca? Czy jest realizowana w oparciu o zawartą
      umowę cywilnoprawną? Czy udostępnił Pan nieruchomość odpłatnie?
    Dość zaniedbaną ziemię niskiej klasy trzeba było przywrócić do kultury rolnej, a przedtem
    odchwaścić, żeby nie szkodzić sąsiednim uprawom. Poprosił Pan o to sąsiada-rolnika,
    który był też zainteresowany nieodpłatnym wypasaniem tu swoich krów. To Panu też
    odpowiadało, bo wykorzystanie na pastwisko to forma utrzymaniu ziemi w kulturze rolnej.

    Tak wyglądała początkowo współpraca sąsiedzka. Wkrótce zawarł Pan umowę, o której
    mowa wyżej, na bezczynszowe użytkowanie. Została zawarta 29 marca 2015 r. Jest
    nieodpłatna.
    3) Czy działalność rolnicza na opisanej Nieruchomości była prowadzona wyłącznie przez
      wspomnianego we wniosku rolnika, czy również przez Pana, bądź inne osoby?
    Działalność rolniczą prowadził wyłącznie sąsiad-rolnik, wykorzystując tę ziemie przy okazji
    prac we własnym gospodarstwie. Pan początkowo próbował - korzystając z jego
    doświadczenia - przygotować się do bardziej samodzielnego prowadzenia gospodarstwa,
    ale mały areał i niska klasa ziemi uczyniłyby to działalnością deficytową. Plany, że w
    przyszłości osiedli się Pan i - być może - córka będzie prowadzić agroturystykę również
    uległy zmianie.
    4) Czy przed sprzedażą opisanej Nieruchomości udzielał/planuje Pan udzielić innej osobie
      /innemu podmiotowi, (np. przyszłemu nabywcy) pełnomocnictwa czy jakiegokolwiek
      innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku z transakcją
      sprzedaży Nieruchomości? Jeżeli tak, prosimy wskazać zakres tego pełnomocnictwa, w
      tym jakie czynności podejmował/będzie podejmował podmiot działający jako Pana
      pełnomocnik w związku z transakcją sprzedaży.
    Nie udzielał Pan i nie planuje udzielać pełnomocnictw w związku z planowaną sprzedażą
    nieruchomości.
    Jedyny zapis dotyczący planowanej sprzedaży zawarty w umowie pośrednictwa z 2014 r. z
    licencjonowanym agentem nieruchomości też nie dotyczy pełnomocnictw i brzmi tak:
    „Zamawiający zamawia, a pośrednik zobowiązuje się do dokonywania czynności
    pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w sposób wybrany przez Pośrednika
    zmierzających do stworzenia sposobności do zawarcia przez Zamawiającego umowy
    sprzedaży nieruchomości itd.”.
    5) Czy przed sprzedażą opisanej Nieruchomości udzielał/udzieli Pan innemu podmiotowi,
      np. przyszłemu nabywcy prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane?
      Jeżeli tak proszę wskazać konkretnie zakres tego prawa?
    Nie udzielał Pan i nie widzi potrzeby udzielania takiego prawa. Zamierza Pan sprzedać
    ziemię w stanie obecnym.
    6) Czy przed sprzedażą opisanej Nieruchomości podejmował/będzie Pan podejmował -
      osobiście bądź za pośrednictwem osób trzecich - jakiekolwiek czynności wymagające
      zaangażowania środków finansowych, zmierzające do podniesienia wartości
      nieruchomości, np. uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy, pozwoleń, uzbrojenie
      terenu, doprowadzenie mediów, ogrodzenie terenu bądź inne? Jeśli tak, proszę
      wskazać jakie to będą czynności i nakłady.
    Jak opisał Pan we wniosku, przed wielu laty gdy ziemia zarastała chwastami wpadł Pan na
    pomysł, że zasieje tam las. Takie projekty miały wówczas wsparcie, a nawet
    dofinansowanie. Zapytał Pan Gminy o zgodę, ale Urząd odmówił wskazując w piśmie, że ta
    okolica ma inne przeznaczenie - budowlane. W związku z tym, aby doprecyzować to
    „przeznaczenie budowlane”, wystąpił Pan do Gminy o wydanie Warunków Zabudowy.
    Wydano je w 2010 i 2011 dla obu działek z akceptacją wstępnego planu podziału
    nieruchomości. Na tym zakończyła się Pana aktywność. Nie podejmuje Pan innych działań
    wskazanych w pytaniu.
    7) Czy Nieruchomość jest terenem objętym miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego? Jakie są jego ustalenia? Czy w odniesieniu do Nieruchomości
      występował Pan o uchwalenie, bądź zmianę miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego?
    Nieruchomość nie była i nadal nie jest objęta MPZ. Nie występował Pan o uchwalenie
    MPZ, ani - tym bardziej - zmianę.

    8) Czy przed sprzedażą opisanej Nieruchomości dojdzie do podziału gruntu na mniejsze
      działki?
    Pana obecne plany sprzedaży nie przewidują podziału gruntu przed transakcją.
    9) Czy przedmiotem sprzedaży będzie udział w Nieruchomości w całości, czy sprzedaż
      wydzielonych z Nieruchomości działek? Jeśli wydzielonych działek, proszę wskazać:
          ile działek będzie przedmiotem sprzedaży,
          czy będzie Pan występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla
          wydzielonych działek,
          czy będzie Pan występował o wydanie pozwolenia na budowę, bądź innych
          pozwoleń, decyzji (jakich?)
    Ponieważ zamierza Pan sprzedać nieruchomość w całości, w związku z tym nie będzie Pan
    dzielił gruntu na działki, występował dla nich o WZ lub pozwolenia na budowę.
    10) Czy w 2016 roku zawierał Pan umowę dotyczącą podziału Nieruchomości z geodetą?
      Jakie były warunki tej umowy? Czy w związku z tą umową udostępniał Pan geodecie
      prawo do dysponowania Nieruchomością, udzielał pełnomocnictwa, bądź
      jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu?
    Agent nieruchomości, z którym miał Pan umowę zawartą w 2014, podpowiedział Panu
    podział gruntu, jako sposób na łatwiejszą sprzedaż, bo na całość gruntów przez 2 lata
    umowy nie było chętnych. Wskazał Panu też geodetę, z którym współpracował. Nie znalazł
    Pan w dokumentach pisemnej umowy z geodetą, więc prawdopodobnie zawarł Pan ustną
    umowę na geodezyjne „przymiarki” do podziału ziemi, typu: ile i jaka powierzchnia działek,
    jaka szerokość drogi wewnętrznej itp. Nie udzielał Pan mu pełnomocnictwa do
    dysponowania nieruchomością. Podziału nie dokonał Pan, wniosku do Gminy o podział
    nie składał Pan.
    11) Czy w celu znalezienia nabywcy prowadził/będzie prowadził Pan działania
      marketingowe, np. umieszczał ogłoszenia lub oferty sprzedaży w prasie, Internecie
      bądź korzystał z biura nieruchomości, itp.? Jeżeli tak, proszę wskazać, jakie to działania?
    Jednokrotnie, kilka lat temu, umieścił Pan ogłoszenie o sprzedaży całości gruntu w którymś
    z portali internetowych ((...) lub (...)), ale nie było żadnego odzewu.
    O umowie z pośrednikiem nieruchomości z 2014 r. już pisał Pan wyżej.
    12) Ile łącznie umów pośrednictwa sprzedaży opisanej Nieruchomości Pan zawarł? Czy w
      związku z tymi umowami udostępniał Pan pośrednikom prawo do dysponowania
      Nieruchomością, udzielał pełnomocnictwa, bądź jakiegokolwiek innego umocowania
      prawnego do działania w Pana imieniu?
    Ok. 10 lat temu zawarł Pan w D. umowę z lokalnym agentem nieruchomości na
    pośrednictwo w sprzedaży, ale nigdy potem już się z Panem nie kontaktował, nie widział
    Pan ogłoszeń, ani żadnych śladów jego działalności. Nie udało się Panu odnaleźć tej
    umowy ani jej wypowiedzenia, ale wydaje się Panu, że była zawarta tylko na rok i sama
    wygasła.
    Zatem w sumie były jedynie dwie umowy na przestrzeni 20-paru lat od nabycia.
    Nie udzielał Pan żadnych szczególnych pełnomocnictw, poza standardowymi dla umów
    agencyjnych zapisów o prezentowaniu ogłoszeń i nieruchomości potencjalnym nabywcom.
    13) Czy przed sprzedażą opisanej Nieruchomości zawierał/zawrze Pan umowę
      przedwstępną sprzedaży? Jeżeli tak, to czy taka umowa będzie zawierała warunki, od
      spełnienia których będzie uzależniona przyszła sprzedaż i jakie to będą warunki?

    Prawdopodobnie umowa sprzedaży będzie poprzedzona umową przedwstępną. Agent
    jedynie zasygnalizował, że ktoś z okolic jest zainteresowany zakupem, ale nie zna Pan ew.
    nabywcy, nie miał Pan kontaktu i nic mu nie wiadomo o warunkach do spełnienia czy
    innych oczekiwaniach. Raczej nie przewiduje Pan, aby na jakieś warunki czy żądania
    musiał się godzić.
    14) Czy dokonywał Pan wcześniej sprzedaży innych nieruchomości (poza wymienionymi w
      opisie sprawy), jeżeli tak, to prosimy podać odrębnie dla każdej sprzedanej
      nieruchomości:
      a. kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości;
      b. w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte;
      c. w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich
        posiadanie do chwili sprzedaży;
      d. kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną sprzedaży;
      e. ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
        zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy
        użytkowe)?
    Zawsze starał się Pan optymalnie, na tyle ile umiał, zarządzać majątkiem prywatnym.
    Ilekroć miał Pan jakieś nadwyżki finansowe, nie niósł ich Pan do banku, tylko lokował w
    nieruchomości. Czasem był to zakup związany z jakimś nowym pomysłem na życie, który
    udawał się lub nie. Dodatkowo miał Pan na uwadze przyszłe dobro swoje i rodziny. Nie
    było to działanie biznesowe, o czym świadczą daty oraz fakt, że nie prowadził Pan
    działalności w tym zakresie, nie miał Pan doświadczenia ani wiedzy i popełniał błędy.
    Zawodowo zajmował się Pan (...). Na przestrzeni życia kilkakrotnie nabywał Pan i
    sprzedawał nieruchomości, a ponieważ zbliża się Pan do 70-ki trochę się zebrało:
        dwie sąsiadujące działki po 1000 m2 kupione we wsi E. (...) w 1994 r. Pana kolega -
        (...) skrzyknął grupę znajomych, 11 młodych rodzin, z branży około medialnej, a
        pomysł, żeby żyć w sąsiedztwie podobnym wiekiem i zainteresowaniami wydawał
        się atrakcyjny. Rolnik tanio sprzedawał działki, bo podzielił pole. Po transakcji
        okazało się jednak, że trzeba z daleka dociągnąć wodociąg i kanalizację na własny
        koszt, na południe od działki jest wysypisko śmieci, a teren wymaga badań
        archeologicznych. Zapał wszystkim zgasł i towarzystwo stopniowo wykruszyło się.
        Przy tym gmina domagała się, aby działki regularnie kosić i usuwać samosiejki, co
        było dość uciążliwe. Obie działki były niezabudowane i niewykorzystane. Z
        powyższych powodów obie działki sprzedał Pan tanio i z trudem w 2013 i 2015.
        Inny powód - pozbyć się kłopotu i odzyskać pieniądze, których wtedy potrzebował
        Pan na bieżące wydatki.
        kupił Pan działkę w F. (niestety jak dotąd nie udało się Panu znaleźć tej teczki, więc
        daty podaje Pan w przybliżeniu - odpisy aktów notarialnych są w organach
        skarbowych). Kupiona w 1999 lub 2000 roku za ok. 400 tys. zł. Wybudował Pan tam
        wraz z żoną dom mieszkalny, który służył Pana rodzinie, jako dom wakacyjny. Nigdy
        nie prowadził Pan wraz z żoną żadnej działalności, wynajmów, dzierżaw itp. Pana
        dzieci z babcią spędzały tam kilka miesięcy każdego lata, Pan wraz z żoną wpadał w
        czasie przerw w pracy. Sprzedał Pan wraz z żoną tę nieruchomość (zabudowaną
        budynkiem mieszkalnym) w 2004 lub 2005 nagle i dość pechowo, bo w wyniku

        nieporozumień z Pana żoną. Poza tym, pogorszyła się Panu i Pana żonie sytuacja
        materialna, a koszty utrzymania domu okazały się dla Pana i Pana żony zbyt
        wysokie.
        w 2004 r. kupił Pan działkę w F. za ok. 70 tys. zł. Było to podwórko miejscowego
        rybaka, który popadł w długi wobec banku i całej rodzinie groziła eksmisja z domu.
        To była trochę akcja ratowania tej rodziny, (...), a patronował temu Burmistrz F.
        Spłacił Pan te długi wobec banku i komornika (w sumie z opłatami ok. 80 tys. zł) i
                                      2stał się Pan właścicielem działki-podwórka o pow. 400m. Traktował Pan to jako
        lokatę kapitału. Urząd wydał dla działki WZ, ale skutecznie oprotestowali je sąsiedzi
        - krewni tej wysiedlanej rodziny. W wyniku protestu działka położona między
        posesjami nie miała dojazdu i stała się nie budowlana. Burmistrz rozłożył ręce, a
        Pan czuł się wystrychnięty na dudka. Trwał impas. Z czasem dorosły dzieci (...) i
        uznały, że podwórko jednak nadal jest ich, bo cały czas z niego korzystają. Szczuli
        psami obcych i zbierali podpisy pod petycją przeciw „(...)”. Udało się Panu wycofać z
        tej awantury sprzedając działkę niezabudowaną w 2015 r. z minimalnym zwrotem
        kosztów jedynemu potencjalnemu kupcowi, którego znalazł miejscowy Agent.
        Nabywcą był kuzyn tej rodziny, który był też jej sąsiadem i kupując od Pana feralną
        działkę powiększył swoje podwórko, gdzie miał parking i plac zabaw dla letników.
        Powód sprzedaży - pozbył się Pan kłopotu i odzyskał po latach pieniądze, a kuzyni
        podobno pogniewali się na siebie.
        w 2004r. kupił Pan działkę w G., nieco ponad 1000 m2. Miał Pan wtedy niezłą
        sytuację finansową i pomysł zamieszkania w G. oraz stworzenia tam Domu (...). To
        zgodne z Pana profilem zawodowym: (...). Działka była ujęta w MPZ, a Naczelny
        Architekt interpretował zapisy jako 20% powierzchni zabudowy. Niestety, prezydent
        G. miał inne zdanie i zakwestionował tę powierzchnię zabudowy pod pretekstem,
        że „skonsumowała” ją sąsiednia, ponadwymiarowo zabudowana działka. Wymiana
        pism trwała latami, aż stracił Pan wiarę w szanse realizacji planów. Działkę
        wydzierżawił Pan odpłatnie sąsiadowi na parking. Wystąpił Pan o wydanie
        indywidualnej interpretacji podatkowej i zgodnie z decyzją, przy sprzedaży naliczył i
        odprowadził Pan VAT. Była to sprzedaż w 2019 r. działki niezabudowanej. Nabywcą
        był sąsiad, ten sam, który „skonsumował” Panu powierzchnię zabudowy. Powód
        sprzedaży - niemożność zrealizowania planów życiowych.
    Powyższe wydarzenia opisane zostały zgodnie ze stanem faktycznym. W Pana ocenie,
    wszystkie podejmowane działania nie miały charakteru ciągłego i zorganizowanego, a
    raczej były incydentalne i spontaniczne. Nie były też nastawione na osiąganie zysku, a
    jedynie ochrony prywatnego majątku przed inflacją.
    15) Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży,
      jeśli tak to ile i jakie, oraz:
      a. kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości;
      b. w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte;
      c. w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich
        posiadanie

      d. jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj.
        mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź
        niezabudowane działki?
    Obecnie nie posiada Pan nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości (udziału) będzie stanowiła dla Pana przychód w podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochód w
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepis w
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W art. 10 ust. 1 ustawy wyszczególniono m.in. jako odrębne źródła przychód w:
        pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3),
        odpłatne zbycie nieruchomości (pkt 8 lit. a).
    Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności
    gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
    a. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych -
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychód w ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 daje podstawę by przyjąć, że dla
    uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne jest m.in. łączne
    spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością
    zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po
    trzecie, w sposób ciągły.
    Zatem, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
        jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata,
        będąca wynikiem tej działalności, nie pozbawia jej statusu działalności
        gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
        wykonywana jest w sposób ciągły; jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
        konieczności wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar
        powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu;
        prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania
        są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu,
        mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
        uczestnictwo w obrocie gospodarczym; warunek, aby działalność gospodarcza
        prowadzona była w sposób zorganizowany nie może być rozumiany jako
        instytucjonalne wyodrębnienie i jednoczesne wyposażenie takiej działalności w
        stosowne instrumenty o charakterze materialnym, jak np. biuro i jego wyposażenie;

        prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie wymaga w
        zasadzie żadnej organizacji w znaczeniu instytucjonalnym.
    Ponadto, stosownie do art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą
    nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
    2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Z treści wyżej cytowanego przepisu art. 5b ust. 1 ww. ustawy wynika, że wyłączenie
    określonych czynności z pozarolniczej działalności gospodarczej może nastąpić tylko w
    przypadku, gdy spełnione są wszystkie trzy przesłanki w nim wymienione. Nieziszczenie
    się któregokolwiek z tych warunków powoduje, że jest możliwe uznanie określonych
    czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą. Tak więc działalność gospodarcza to
    taka działalność, która:
        jest działalnością zarobkową,
        jest działalnością wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, działalnością
        polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż lub
        działalnością polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i
        prawnych,
        jest działalnością prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w
        sposób zorganizowany i ciągły,
        nie polega na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy,
        generuje przychody, które nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
        wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 tej ustawy
    Z powyższego wynika zatem, że muszą więc wystąpić łącznie przesłanki ciągłości,
    zorganizowania i zarobkowego charakteru, aby mówić o działalności gospodarczej przy
    dokonywaniu transakcji sprzedaży nieruchomości.
    Z wyjaśnieniem cech „zorganizowania i ciągłości” wiąże się najwięcej problemów
    interpretacyjnych. Jeśli chodzi z kolei o element ciągłości prowadzenia działalności, to
    podkreślić trzeba, że celem wprowadzenia takiego wymogu było wyłączenie z definicji
    działalności gospodarczej czynności jednorazowych, o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym. Przesłanki tej nie należy utożsamiać z koniecznością wykonywania
    działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem
    osiągnięcia dochodu (wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., II OSK 333/11). Do zachowania
    ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar
    powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci
    zarobku. Pojęcie "zorganizowanie" można z kolei rozpatrywać w dwóch aspektach:
    zorganizowania formalnego oraz zorganizowania faktycznego. Jak wskazał Naczelny Sąd
    Administracyjny w orzeczeniu z 2017-11-15 o sygnaturze II FSK 2769/15, zorganizowany
    sposób działania w obrocie gospodarczym oznacza prowadzenie działalności w sposób
    metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem
    działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły.

    Istotnym przejawem działania w sposób zorganizowany jest również to, że aktywność
    koncentruje się na podejmowaniu czynności zmierzających zarówno do utrzymania źródła
    przychodu, jak i do rozszerzenia tego źródła przez planowanie nabycia kolejnych
    nieruchomości "w miarę możliwości pozyskania środków finansowych"
    Zatem zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym oznacza prowadzenie
    działalności w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z
    planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły.
    Dla oceny zorganizowanego i ciągłego charakteru działalności istotne są takie czynniki jak -
    oczywiście w zakresie możliwym do obiektywnego stwierdzenia - zamiar (rozumiany jako
    świadomie działanie nakierowane na pewien cel) podatnika w zakresie sprzedaży
    nieruchomości z zyskiem, okoliczności zbycia, ale także okoliczności nabycia.
    Zorganizowany charakter działalności oznacza, że podatnik nie tylko wykorzystuje, ale
    stwarza sobie okoliczności do zarobku na handlu nieruchomościami. Nie może być
    uznane za działalność gospodarczą wygenerowanie zysku w sposób przypadkowy (np.
    podział i sprzedaż działek z zyskiem wskutek zmiany przeznaczenia gruntu w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego). Konieczne jest stwierdzenie, że podjęto szereg
    działań - od momentu nabycia do zbycia - potwierdzający profesjonalny, zarobkowy
    charakter działań.
    Pierwszym zatem momentem oceny czy działalność ma charakter zorganizowany, są
    okoliczności nabycia. Przeciwko zorganizowanemu i zarobkowemu charakterowi
    przemawia zwłaszcza nabycie w okolicznościach niezależnych od podatnika (np.
    dziedziczenie), brak negocjacji ceny, prowadzenie przez pewien czas na nieruchomości
    jakiejkolwiek działalności, a zatem wszystko, co wskazuje, że w chwili zakupu podatnik nie
    podporządkowywał swych działań planom późniejszej sprzedaży z zyskiem. Stąd - co do
    zasady - jako działalność gospodarcza nie powinna być traktowana wyprzedaż majątku
    własnego jak również sprzedaż nieruchomości odziedziczonych. Wzięte pod uwagę
    powinno być również zachowanie sprzedającego pomiędzy transakcjami - na charakter
    zarobkowy będą wskazywały działania mające na celu podniesienie wartości
    nieruchomości, jeśli motywowane są chęcią uzyskania wyższej ceny sprzedaży.
    Niespełnienie powyższych przesłanek z art. 5a ust. 6 ustawy o PIT jest bardzo istotne.
    Powoduje ono bowiem, że transakcje zbycia nieruchomości nie powinna być
    kwalifikowane jako pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Co istotne, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, podejmowanie przez
    podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem tzn.
    mających na celu prawidłowe gospodarowanie majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb
    rodziny, nie należy kwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa
    w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Potwierdza to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 1100/17, w którym Sąd stwierdził, że "nie pozwala
    na przyjęcie, że przychody ze sprzedaży 9 działek uzyskane w latach 2010-2016 można
    zaliczyć do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Nie można przyjąć, aby
    działalność skarżącej miała cechy zorganizowania i ciągłości w przedstawionym wyżej
    rozumieniu. O spełnieniu tej przesłanki absolutnie nie świadczy ani podział działki na
    mniejsze, ani wydzielenie drogi, jak również uzyskanie służebności przejazdu (drogi
    koniecznej), a dalej zlecenie czynności związanych ze sprzedażą wyodrębnionych działek
    pośrednikowi, a nawet wystąpienie do operatorów poszczególnych mediów o wskazanie
    warunków przyłączenia działek do poszczególnych sieci. Nie można przyjąć, aby tego
    rodzaju działania istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności - a
    nadto - że dokonując sprzedaży rozczłonkowanych fragmentów jednego zbioru (jednej
    działki gruntu), skarżąca z operacji tych uczyniła sobie stałe (nie okazjonalne) źródło
    zarobkowania.
    Należy zauważyć, że nieruchomość znajduje się w posiadaniu podatniczki od
    kilkudziesięciu lat. Z opisu stanu faktycznego nie wynika, aby to ona inicjowała

    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości bądź studium
    uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Ponadto ustanowienie
    drogi koniecznej, nawet za odpłatnością, warunkuje często w ogóle możliwość
    prawidłowego korzystania, a w rezultacie także zbycia nieruchomości, gdyż bez możliwości
    skomunikowania nie przedstawia ona żadnej użytecznej wartości. Z kolei możliwość
    przyłączenia do określonych mediów wpływa i decyduje bezpośrednio o wartości
    nieruchomości niezależnie od tego, czy znajduje się on nieprowadzącej działalności
    gospodarczej, a w posiadaniu przedsiębiorcy czy osoby fizycznej. Także stanowisko jakoby
    zlecenie sprzedaży wskazanych działek profesjonalnemu pośrednikowi zajmującemu się
    obrotem nieruchomościami świadczyło o podjęciu przez skarżącą czynności o charakterze
    zawodowym (profesjonalnym), przeczy logice oraz doświadczeniu życiowemu. Skoro
    bowiem podatniczka zleca sprzedaż działek pośrednikowi w obrocie nieruchomościami to
    oznacza, że sama nie działa w tym zakresie zawodowo (profesjonalnie). Wynik takiego
    wnioskowania jest logiczny choćby ze względów finansowych i pragmatycznych oraz
    świadczy o braku profesjonalnego doświadczenia skarżącej w tym zakresie (por. wyrok
    WSA w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2013 r.» sygn. akt I SA/Po 839/12 oraz wyrok NSA z
    dnia 3 czerwca 2014 r. sygn. akt I FSK 955/13. publ. CBOSA). O ile zatem w związku z
    nieruchomością nic były podejmowane przez podatniczkę czynności o charakterze
    kwalifikowanym (charakterystyczne np. dla działalności deweloperskiej czy też z zakresu
    obrotu nieruchomościami), z pojęciem działalności gospodarczej nie powinny być
    identyfikowane jedynie transakcje odpłatnego zbycia nieruchomości, w związku z
    wyzbywaniem się majątku uzyskanego w przeszłości. Istotne znaczenie ma także
    wyłączenie z opodatkowania przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine, a związane z
    upływem 5 lat między nabyciem, a sprzedażą nieruchomości. Wymieniony okres
    traktować można jako przyjętą przez ustawodawcę klauzulę czasową, której ziszczenie
    powoduje brak możliwości kwalifikowania dokonanej sprzedaży nieruchomości (co do
    której oczywiście nie były podejmowane czynności przekraczające zwykły' zarząd) do
    transakcji spekulacyjnych. Zdaniem NSA. zwłaszcza w warunkach rozregulowanej sytuacji
    na rynku pracy, niepewności co do sposobu zaspokojenia w przyszłości potrzeb własnych i
    rodziny, do naturalnych zachowań należy lokowanie wolnych środków finansowych w
    różne dobra, które w określonej perspektywie czasowej mogą zostać korzystnie
    spieniężone. Do takich dóbr należą m.in. nieruchomości, tym bardziej, gdy nabywane są
    pod tytułem darmowym. Samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek
    gruntu, powiązane także z koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych decyzji
    administracyjnych, czy uregulowania prawidłowego dostępu do nich, nie wykracza poza
    działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi (por.
    wyroki NSA: z 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14 oraz 5 marca 2019 r. sygn. akt II
    FSK 829/17, publ. CBOSA). Można mówić o gospodarowaniu osobistym majątkiem, jeżeli
    zamiarem podatnika jest jedynie spieniężenie części lub całości swojego majątku.
    Pieniądze uzyskane ze sprzedaży majątku nie są wówczas reinwestowane. czyli
    przeznaczane na zakup kolejnych rzeczy tego samego rodzaju i przygotowanie ich do
    sprzedaży, a następnie sprzedaży, ale są wykorzystywane na inne cele, jak zwłaszcza
    bieżące potrzeby podatnika lub jego rodziny. Podkreślić przy tym należy w tym kontekście
    konieczność badania rzeczywistego wykorzystania pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży, a
    nie jedynie samego zamiaru podatnika co do sposobu ich wykorzystania. Należy, wobec
    tego podkreślić, że gospodarowanie osobistym majątkiem nie może być zarezerwowane
    wyłącznie dla czynności jednorazowych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego
    przy ocenie charakteru sprzedaży dokonywanej przez podatnika nie może decydować
    liczba i zakres transakcji. Jednorazowe zbycie dużego majątku może być bowiem trudne
    czy mniej korzystne niż podzielonego."
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r. o
    sygn. II FSK 1557/13, Sąd wskazał, że "należy wskazać, że granica pozwalająca oddzielić
    przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości określony w art. 10 ust. 1 pkt 8a u.p.d.o.f. od
    przychodu, którego źródłem jest zbycie nieruchomości w ramach pozarolniczej
    działalności gospodarczej określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. jest płynna. (...)

    Prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależną od tego jak
    działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia
    ciążących na nim obowiązków- z działalnością tą związanych. Działalność gospodarczą
    należy zatem oceniać na podstawie konkretnych okoliczności faktycznych, wypełniających
    lub nie, znamiona tej działalności. Przyjąć należy, że wszelkie działania cechujące się
    fachowością (stałym, nieokazjonalnym. nieamatorskim charakterem), podporządkowaniu
    regułom opłacalności i zysku lub zasadzie racjonalnego gospodarowania, działaniem na
    własny rachunek, powtarzalnością działań i uczestnictwem w obrocie gospodarczym, są
    pozarolniczą działalnością gospodarczą, a uzyskane w ich wyniku przychody są
    przychodami ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Spełnienia
    przesłanek, o których mowa w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.. nie należy rozpatrywać wyłącznie w
    danym roku podatkowym, lecz należy brać pod uwagę czynności, które mają charakter
    zarobkowy. Jednym z elementów pozwalających odróżnić działalność gospodarczą od
    innych form aktywność i zarobkowania osób fizycznych jest jej ciągłość. Przesłanka ta ma
    na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć jednorazowych,
    podejmowanych sporadycznie. Przy ocenie czy do działań podatnika ma zastosowanie
    omawiany art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., nie bierze się pod uwagę zamiarów i wewnętrznego
    stanu adresata przepisów; Motywacja podatnika nie ma znaczenia, badane jest natomiast
    jego uzewnętrznione zachowanie. O tym. czy podatnik prowadzi działalność gospodarczą
    decydują zewnętrzne, obiektywne okoliczności (por. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2096/12). Kryteria
    umożliwiające zakwalifikowanie danych czynności do podejmowanych w warunkach
    działalności gospodarczej, w tym warunek "ciągłości", nie są spełnione jeżeli działania
    podatnika mieszczą się w zwykłych czynnościach związanych z przygotowaniem
    nieruchomości do sprzedaży (np. jej uporządkowania, uzyskanie informacji o możliwości
    zagospodarowania, przygotowaniu dokumentacji geodezyjnej, zawarcie umowy z
    pośrednikiem w obrocie nieruchomościami, wydzieleniu części przeznaczonej do
    sprzedaży itp.) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r.
    sygn. akt II FSK 867/12)."
    Z powyższego wyroku wynika w pierwszej kolejności, że kwestia zaliczenia sprzedaży
    nieruchomości do działalności gospodarczej jest bardzo „płynna" i za każdym razem
    uzależniona od wielu czynników i okoliczności. Przykładowo w tezie innego wyroku NSA w
    Warszawie z dnia 4 marca 2015 r. sygn. II FSK 855/14 wskazano, że "o kwalifikacji
    uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny
    decydować takie tylko okoliczności, jak: ilość transakcji sprzedaży, uzyskanie zysku
    (rozumianego jako nadwyżka między kosztami zakupu, a przychodem ze sprzedaży),
    podział dużej nieruchomości gruntowej na mniejsze działki, zamiana działki gruntu z
    sąsiadem, w celu połączenia nabytej wskutek tej zamiany nieruchomości z inną,
    znajdującą się nadal w dyspozycji podatnika (dla poprawy możliwości zagospodarowania),
    czy też powstanie w związku z transakcją sprzedaży obowiązku podatkowego w podatku
    od czynności cywilnoprawnych (podatek ten nie występuje w przypadku obrotu
    nieruchomościami rolnymi) oraz poszukiwanie nabywców' przez składanie ofert
    sprzedaży, w tym przez umieszczanie stosownych tablic w różnych miejscach. Wszystkie te
    formy aktywności mogą mieścić się w zwykłych czynnościach związanych z właściwym
    zarządem własnym majątkiem. Błędne jest automatyczne wiązanie z działalnością
    gospodarczą takich działań podatnika, jak jednostkowe zlecenie sprzedaży rzeczy
    profesjonalnej agencji, czy też poszukiwanie przezeń nabywcy za pomocą Internetu. Takie
    zachowania nie wykraczają poza normalny zarząd własnymi sprawami majątkowymi.
    Obowiązkiem organu jest ustalenie, czy w konkretnych przypadkach doszło do wyzbycia
    się składników majątku osobistego, czy też aktywność podatnika spełnia warunki uznania
    jej za działalność gospodarczą. Art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. nie daje przy tym podstaw do
    różnicowania transakcji, których przedmiotem jest nieruchomość od tych, które dotyczą
    np. rzeczy ruchomych".

    W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd wskazał, że "biorąc pod uwagę rozliczne formy
    aktywności podatników, jakie występują w obrocie prawnym, proste zestawienie
    unormowań zawartych w art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 8. z regulacją art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f..
    nie pozwala na skonkretyzowanie uniwersalnego wzorca zachowań podatnika,
    umożliwiającego jednoznaczne oddzielenie tych z nich, które rozpoznawać należy jako
    sprzedaż związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 3). od
    zwykłego odpłatnego zbycia (pkt 8). Zatem w każdym przypadku o właściwej kwalifikacji
    przychodu zadecydować musi całokształt ustaleń faktycznych, w tym dotyczących zjawisk
    poprzedzających i towarzyszących zbyciu składników majątkowych (np. nieruchomości).
    Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.
    d.o.f. może wskazywać zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, łącznie
    polegających na: wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym
    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym przygotowanych w ten sposób do zbycia
    nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim
    przedziale czasowym. Naczelny Sąd Administracyjny jest przy tym zdania, że skoro
    ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine u.p.d.o.f. powiązał powstanie przychodu
    podatkowego z tego źródła z dokonaniem transakcji odpłatnego zbycia w określonym
    przedziale czasowym (tekst jedn.: przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie np. nieruchomości gruntowej), to
    przekroczenie tego okresu między nabyciem nieruchomości w formie kupna, a jej
    sprzedażą, może umożliwić odczytanie rzeczywistych zamiarów podatnika, tzn. jego
    faktycznych intencji co do celu nabycia nieruchomości. Oczywiście znaczenie dla oceny
    zdarzenia mogą mieć również okoliczności życiowe, w jakich znajdował się podatnik
    dokonujący transakcji, a które mogły mieć wpływ na jego decyzje, jak też indywidualne
    cechy przedmiotu sprzedaży (np. podatnik, który odziedziczył budynek wielomieszkaniowy
    z mieszkaniami na wynajem może wyzbyć się takiego budynku w całości, ale też - wobec
    rynkowych trudności z pozyskaniem nabywcy całości - może sprzedawać poszczególne
    lokale i w takim przypadku zasadniczo nie ma podstaw do różnicowania skutków
    podatkowych takich transakcji)". W przedmiotowym wyroku Sąd wskazał również, że
    "zgadzając się z poglądem, że działania dokonywane w ramach "czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności" nie mogą być utożsamiane również z
    pozarolniczą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.".
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK
    2072/18 Sąd wskazał, iż „o fakcie dokonania sprzedaży gruntu w charakterze podatnika
    prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym (wykonywania prawa własności), decyduje stopień aktywności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażowane są środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej".
    W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że prowadzenie działalności gospodarczej oraz
    osiąganie z jej tytułu przychodów jest uporządkowanym ciągiem czynności i zdarzeń
    mających charakter obiektywny. Przyjmuje się ponadto, że dla osiągania przychodów ze
    źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza nie jest co do zasady konieczne,
    aby podatnik miał status przedsiębiorcy. O kwalifikacji danych czynności jako działalności
    gospodarczej decydują zatem zorganizowany i ciągły charakter podejmowanych działań,
    prowadzonych w celu zarobkowym we własnym imieniu oraz na własny rachunek.
    Przenosząc powyższe rozważania na opisany stan faktyczny i zadane pytanie
        wnioskodawca osiągając przychód ze sprzedaży nieruchomości - w głównej mierze
        ze względu na upływ kilkudziesięciu lat od zakupu, a nie swoich starań - działa bez
        wątpienia w ramach zwykłego wykonywania prawa własności i realizuje racjonalny
        zarząd prywatnym mieniem.

    W ocenie wnioskodawcy ta działalność nie jest jednak „ciągła” - transakcja będzie bowiem
    jednorazowa, dokonana z jednym kupującym.
    Ponadto nie można mówić o „zorganizowaniu”, ponieważ:
        nieruchomość nie została zakupiona w celach inwestycyjnych, służyć miała celom
        prywatnym.
        wnioskodawca nigdy nie dokonywał inwestycji mających podnieść atrakcyjność
        działki. O zorganizowaniu nie może świadczyć samo uzyskanie warunków
        zabudowy. Działania te mieszczą się w pojęciu prawidłowego gospodarowania
        (gospodarności) własnym mieniem (por. wyrok NSA z 16 maja 2023 r. II FSK 21/23),
        potrzeba sprzedaży pojawiła się w związku ze zmianą sytuacji życiowej
        wnioskodawcy (sytuacja rodzinna, zmiana priorytetów życiowych, wiek, obciążenia
        finansowe i organizacyjne związane z utrzymywaniem nieruchomości),
        nie podejmowano żadnych działań marketingowych, kupujący zgłosił się
        samodzielnie,
        przy sprzedaży wnioskodawca będzie korzystał z pomocy profesjonalnego
        pośrednika, który zgłosił się w imieniu kupującego.
    W związku z powyższym w ocenie wnioskodawcy zasadnym jest uznanie, iż udział w
    nieruchomości sprzeda poza działalnością gospodarczą, w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. W związku z tym osiągnięty z tego tytułu przychód zaliczony będzie do źródła
    jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości poza działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.

    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
      następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
      nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego
      zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie
      podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Tak więc, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww.
    ustawy.
      Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się
      działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy,
    daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność
    gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana
    działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w
    sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób
    ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że

    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z
    pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie
    stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez
    dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do
    zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał
    zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć
    nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań
    podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki
    majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy
    zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub
    sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.

    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne
    znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu,
    możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień
    przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do
    jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym,
    jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto
    nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany
    częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przekracza zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np.
    nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem działek o których mowa we wniosku.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z żoną jest Pan współwłaścicielem nieruchomości rolnej o
    powierzchni ok. 5,2 ha, którą zakupił Pan w 1998 roku. Nieruchomość składa się z dwóch
    działek gruntu o niskiej klasie (głównie V i VI, trochę IV). Nieruchomość planowana była
    jako rekreacyjna baza wypadowa dla rodziny z uwagi na swoje położenie w cichej okolicy,
    w pobliżu jeziora i strefy ciszy. Ziemia na C. leżała odłogiem, nie była dzierżawiona, ani
    uprawiana - zarastała
    Wystąpił Pan do gminy o akceptację projektu podziału i złożył Pan wniosek o wydanie
    warunków zabudowy. Ostatecznie podział nieruchomości nie został dokonany.
    Nie podjął Pan też żadnych działań związanych ze sprzedażą. Próbował Pan jeszcze przez
    pośredników sprzedać nieruchomość, ale bezskutecznie. Przez lata leżenia odłogiem
    ziemia znów zarosła chwastami i zagrażała sąsiednim uprawom. Musiał Pan doprowadzić
    ją do kultury rolnej. Wszedł Pan we współpracę sąsiedzką z miejscowym rolnikiem. Zawarł
    Pan bezczynszową umowę użytkowania z sąsiadem w zamian za utrzymywanie ziemi w
    kulturze rolnej, żeby nie uległa zachwaszczeniu. Niedawno agent sprzedaży ponownie
    nawiązał z Panem kontakt i poinformował, że ktoś mieszkający w sąsiedztwie jest
    zainteresowany kupnem całości. W związku z tym ponownie rozważa Pan sprzedaż
    nieruchomości. Nie udzielał Pan i nie planuje udzielać pełnomocnictw w związku z
    planowaną sprzedażą nieruchomości. Nieruchomość nie była i nadal nie jest objęta MPZ.
    Nie występował Pan o uchwalenie MPZ, ani - tym bardziej - zmianę. Pana obecne plany
    sprzedaży nie przewidują podziału gruntu przed transakcją. Ponieważ zamierza Pan
    sprzedać nieruchomość w całości, w związku z tym nie będzie Pan dzielił gruntu na działki,
    występował dla nich o WZ lub pozwolenia na budowę. Na przestrzeni życia kilkakrotnie
    nabywał Pan i sprzedawał nieruchomości, nie w celu osiągania zysku, a jedynie ochrony
    prywatnego majątku przez inflacją.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych z
    planowanej sprzedaży należy rozważyć, czy czynności sprzedaży powyższych
    nieruchomości zawierają znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym

    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z przedstawionych we wniosku zdarzeń nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż opisanej
    we wniosku nieruchomości wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Całokształt czynności, a w szczególności fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpi po
    upływie długiego okresu czasu od nabycia działki, oraz okoliczności nabycia i zbycia
    sugerują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że mieszczą się w
    zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. W
    konsekwencji, istotą Pana działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz
    zwykły zarząd majątkiem. Zatem kwota przychodu uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    nie będzie stanowiła przychodu ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego prawidłowe jest Pana stanowisko, że przychód ze sprzedaży
    nieruchomości będzie zaliczony do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

W odniesieniu do orzecznictwa sądowego należy stwierdzić, że zostało wydane w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową
    interpretację. Powołane wyroki sądów administracyjnych nie stanowią źródła prawa,
    wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku dochodowego od osób
    fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje
    skutków prawnych dla Pana żony.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

    To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku
    różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.