Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.463.2025.6.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: W zakresie ustalenia, czy spółka może zaliczyć wydatek w
postaci składki ubezpieczeniowej jako koszt uzyskania
przychodu zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych (winno być: art. 15 ust. 1
ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
polisa ubezpieczeniowa
wspólnik
wypadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 59

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 30
    września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku
    dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy spółka może zaliczyć wydatek
    w postaci składki ubezpieczeniowej jako koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 23 ust. 1
    pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (winno być: art. 15 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
    Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 31 października 2025 r.
    Znak: 0112-KDIL2-1.4011.819.2025.2.TR i 0111-KDIB2-1.4010.463.2025.3.BJ oraz pismem z
    20 listopada 2025 r. Znak: 0112-KDIL2-1.4011.819.2025.4.TR i 0111-KDIB2-
    1.4010.463.2025.5.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 13 i 28 listopada
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka z o.o. prowadząca działalność rachunkowo-księgową zamierza zawrzeć umowę
    ubezpieczenia na wypadek śmierci lub trwałej niezdolności do pracy wspólników
    będących osobami fizycznymi i wspólnie zarządzającymi firmą.
    Polisa ma charakter ochronny i jest typowym rodzajem ubezpieczenia na życie
    wymienionym w grupie 1 Działu I ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
    ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej zawieraną na czas nieoznaczony.
    Oznacza to, że w trakcie trwania polisy ubezpieczeni mogą korzystać z takich świadczeń
    jak operacje, poważne zachorowania, pobyty w szpitalu, konsultacje medyczne.
    Stronami polisy byłaby spółka jako ubezpieczający, opłacający w całości składki za
    ubezpieczonych, tj. wspólników.
    Ubezpieczeni wzajemnie się uposażą tworząc tzw. zabezpieczenie krzyżowe aby w razie
    śmierci jednego z nich, drugi posiadał środki potrzebne na zachowanie płynności
    finansowej spółki.
    Składki z polisy nie są traktowane jako element wynagrodzenia, gdyż wspólnicy nie
    figurują w spółce jako zatrudnieni z tytułu umowy o pracę lub powołania.
    Firma posiada zobowiązania kredytowe więc ubezpieczenie wspólników ma na celu
    zabezpieczenie płynności finansowej spółki oraz zachowanie ciągłości działalności w
    momencie, gdyby zabrakło jednego ze wspólników, a drugi z nich musiałby nadal ją
    prowadzić i zmierzyć się ze stałymi kosztami działalności.
    Ze środków z polisy mógłby również wykupić udziały od spadkobierców zmarłego by nie
    obarczać rodziny - która nie zna się na prowadzeniu ww. biznesu - koniecznością wejścia
    w struktury firmy i zapobiec wprowadzeniu chaosu organizacyjnego.
    Istnieje bowiem realne zagrożenie, iż osoby z rodziny, które na co dzień nie są częścią
    działalności mogłyby nie odnaleźć się w jej strukturach co z kolei wpłynęłoby na utratę
    przychodu spowodowaną chwilowym chaosem.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 6 listopada 2025 r. wskazali Państwo, że:
    Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości następujących skutków podatkowych na
    gruncie ustawy o CIT:
    - Po stronie kosztów uzyskania przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT):
    Wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu opłacania składek na umowy ubezpieczenia na
    życie i od trwałej niezdolności do pracy wspólników mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów Spółki.
    Wydatki te pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganiem przychodów
    Spółki, ponieważ wspólnicy wykonują kluczowe czynności operacyjne związane z profilem
    działalności tj. posiadają wiedzę niezbędną do charakteru działalności służąc doradztwem
    dla klientów spółki; posiadają wcześniej pozyskane kontakty, które nie tylko dostarczają

    nowych klientów ale pozwalają również oferować szeroki zakres usług dla obecnych już
    klientów. Dodatkowo czynności, które wykonują na rzecz Spółki mają kluczowe znaczenie
    reprezentacyjne - swoim nazwiskiem i wiedzą rekomendują pewne rozwiązania i
    „wprowadzają” klientów do kluczowych instytucji m.in. bankowych, pomagając im
    pozyskać interesujące ich instrumenty bankowe.
    Brak któregokolwiek ze wspólników w spółce spowodowałby znaczne opóźnienia i
    problemy w związku z charakterem działalności a w dłuższej perspektywie zagroziłoby to
    jej istnieniu na rynku, który w ostatnich latach stał się mocno konkurencyjny.
    Zawarcie umowy ma na celu zabezpieczenie ciągłości działania Spółki w sytuacji śmierci
    lub trwałej niezdolności do pracy wspólników, których kompetencje, wiedza i relacje
    biznesowe stanowią istotny element wartości przedsiębiorstwa. Bez ich wiedzy, reputacji i
    kontaktów istnienie Spółki byłoby wręcz niemożliwe, ponieważ to za ich sprawą firma
    powstała i gdyby nie ich doświadczenie obecnie nie byłoby jej na rynku.
    Dodatkowo wspólnicy wykonują kluczowe czynności operacyjne związane z profilem
    działalności, tj. posiadają wiedzę niezbędną do charakteru działalności służąc doradztwem
    dla klientów spółki; posiadają wcześniej pozyskane kontakty, które nie tylko dostarczają
    nowych klientów ale pozwalają również oferować szeroki zakres usług dla obecnych już
    klientów. Dodatkowo czynności, które wykonują na rzecz Spółki mają kluczowe znaczenie
    reprezentacyjne - swoim nazwiskiem i wiedzą rekomendują pewne rozwiązania i
    „wprowadzają” klientów do kluczowych instytucji m.in. bankowych, pomagając im
    pozyskać interesujące ich instrumenty bankowe.
    W odpowiedzi na pytanie o treści: Czy Wspólnicy otrzymują wynagrodzenie z tytułu
    zarządzania Spółką (na jakiej podstawie prawnej), wyjaśnili Państwo, że:
    Wspólnicy zgodnie z art. 191-193 KSH otrzymują dywidendę na koniec roku obrotowego.
    Ponoszone przez Państwa wydatki na składki nie zostaną Spółce w jakikolwiek sposób
    zwrócone ponieważ polisa ma charakter wyłącznie ochronny - środki płacone w składce
    przeznaczone są na poczet bieżącej ochrony a jedyną formą świadczenia jakie przysługuje
    Spółce jest wypłacenie świadczenia ubezpieczeniowego w wyniku trwałej niezdolności do
    pracy ubezpieczonego lub jego śmierci. Nie jest to rodzaj polisy na dożycie z
    gwarantowaną kwotą wypłaty a zwykła polisa chroniąca życie ubezpieczonego.
    Nie jest możliwe odzyskanie wpłaconych tytułem składek kwot, ponieważ polisa nie jest
    polisą o charakterze ochronno-inwestycyjnym a co za tym idzie, nie przysługuje zwrot
    wpłaconych składek.
    Spółka nie ma możliwości swobodnego dysponowania wpłaconymi tytułem składek
    ubezpieczeniowych środkami - są one przeznaczone na życie ubezpieczonego, nie
    opierają się na funduszach inwestycyjnych gdyż jest to zwykła polisa ochronna.
    Ubezpieczenie nie będzie obejmowało działalności samej Spółki, ponieważ nie jest to
    polisa z zakresu majątku czy odpowiedzialności cywilnej, w której zakres ryzyka
    uzależniony jest od profilu działalności firmy. Polisa o którą dotyczy zapytanie ma
    wyłącznie charakter ochronny zabezpieczający życie ubezpieczonego lub jego trwałą
    niezdolność do pracy.
    Prawo do dodatkowego świadczenia w postaci ubezpieczenia na życie będzie zapisane w
                                    2regulaminie wynagradzania, którego funkcję reguluje art. 77 i 104 Kodeksu Pracy.
    Stworzony zostanie punkt „Świadczenia pozapłacowe” gdzie będą zawarte warunki
    ubezpieczenia na życie, zasady przystąpienia, zapis dot. ryzyk zawartych w polisie
    charakter ubezpieczenia oraz zapis odnośnie możliwości odstąpienia od ubezpieczenia.
    Umowa zostanie zawarta na okres nieoznaczony tzn. pracownik może z niej korzystać do
    momentu ustania stosunku pracy, samodzielnej decyzji o odstąpieniu lub do momentu
    śmierci/trwałej niezdolności do pracy.

    W odpowiedzi na pytanie o treści: Czy umowa ubezpieczenia na życie, jaką zamierzają
    Państwo zawrzeć na rzecz swojego wspólnika (udziałowca) zawiera postanowienie, że w
    okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono,
    wyklucza:
    - Wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
    - Możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
    - Wypłata z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.
    Wyjaśniliście Państwo, że taki zapis w przypadku tego typu polisy nie jest wymagany
    ponieważ jest to polisa typowo ochronna - nie można z niej wypłacić środków, gdyż w
    momencie odstąpienia od umowy polisa jest zamykana a żadna kwota nie jest możliwa do
    wypłaty. Ponadto, polisa nie zawiera wieku oznaczonego jako dożycie, ponieważ nie jest
    typem polisy na dożycie a jedynie na samo życie i trwa aż do momentu samodzielnej
    decyzji o odstąpieniu lub do momentu śmierci/trwałej niezdolności do pracy
    ubezpieczonego - a więc do chwili spełnienia się ryzyk ubezpieczeniowych.
    Polisa wyklucza jednak możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z
    umowy.
    W odpowiedzi na pytanie o treści: Czy umowa ubezpieczenia wspólników (udziałowca)
    należy do umów dotyczących ryzyka grup 1, 3 i 5 działu I oraz grup 1 i 2 działu II
    wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
    ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 838 ze zm.)?
    Odpowiedzieliście Państwo, że tak, polisa jest ubezpieczeniem należącym do ryzyk grupy
    1, działu I tzn. ubezpieczenie na życie.
    Z uzupełnienia wniosku wynika ponadto, że wspólnicy spółki nie są jej pracownikami. Nie
    są także członkami zarządu Spółki, czy jej rady nadzorczej.
    Pytanie ostatecznie przeformułowane w piśmie z 6 listopada 2025 r.
    Czy spółka może zaliczyć wydatek w postaci składki ubezpieczeniowej jako koszt uzyskania
    przychodu zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (winno być: art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)
    (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie ostatecznie przeformułowane w piśmie z 6 listopada 2025
    r.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu opłacania składek na
    umowy ubezpieczenia na życie i od trwałej niezdolności do pracy wspólników mogą
    stanowić koszt uzyskania przychodów Spółki.
    Wydatki te pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganiem przychodów
    Spółki, ponieważ wspólnicy wykonują kluczowe czynności operacyjne związane z profilem
    działalności, tj. posiadają wiedzę niezbędną do charakteru działalności służąc doradztwem
    dla klientów spółki; posiadają wcześniej pozyskane kontakty, które nie tylko dostarczają
    nowych klientów ale pozwalają również oferować szeroki zakres usług dla obecnych już
    klientów. Dodatkowo czynności, które wykonują na rzecz Spółki mają kluczowe znaczenie
    reprezentacyjne - swoim nazwiskiem i wiedzą rekomendują pewne rozwiązania i
    „wprowadzają” klientów do kluczowych instytucji m.in. bankowych, pomagając im
    pozyskać interesujące ich instrumenty bankowe.
    Brak któregokolwiek ze wspólników w spółce spowodowałby znaczne opóźnienia i
    problemy w związku z charakterem działalności a w dłuższej perspektywie zagroziłoby to
    jej istnieniu na rynku, który w ostatnich latach stał się mocno konkurencyjny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy
    wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie
    wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza
    możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy
    natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
      niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy
    z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość,
    że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc
    wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.

    Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków,
    których charakter budzi wątpliwości.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    1. „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    2. „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś
      w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”,
    3. „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
      niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
      „uchronić przed zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast, jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Należy zauważyć, że kosztami podatkowymi - co do zasady - są tzw. koszty pracownicze.
    Koszty te obejmują nie tylko wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody,
    premie, ale i diety, inne należności za czas podróży służbowej, wydatki związane z
    podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, świadczenia medyczne oraz inne
    wydatki na rzecz pracowników, pod warunkiem spełnienia przesłanki wynikającej z art. 15
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o CIT:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek opłaconych przez pracodawcę z
    tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z
    wyjątkiem umów dotyczących ryzyka, o którym mowa w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz
    w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
    ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie
    jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:
      a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
      b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
      c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

    Kosztem uzyskania przychodów mogą być opłacone przez pracodawcę składki
    ubezpieczeniowe na rzecz pracowników, które są wymienione w załączniku do ustawy
    dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 838 ze zm.), tj. ubezpieczenia:
    - na życie (dział I, grupa 1),
    - na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, a także
      ubezpieczenia na życie, w których świadczenie zakładu ubezpieczeń jest ustalane w
      oparciu o określone indeksy lub inne wartości bazowe (dział I, grupa 3),
    - wypadkowe i chorobowe, jeżeli są uzupełnieniem ubezpieczeń wymienionych w
      grupach 1-4 (dział I, grupa 5),
    - wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej (dział II, grupa 1),
    - choroby (dział II, grupa 2).
    Nie będą natomiast kosztem uzyskania przychodów składki płacone z tytułu umów
    ubezpieczenia innych, niż wymienione powyżej.
    Z powyższego przepisu wynika, że możliwość zaliczenia przez pracodawcę do kosztów
    uzyskania przychodów ponoszonych przez niego wydatków dotyczących składek w
    związku z zawartymi umowami ubezpieczenia, ustawodawca uzależnił od jednoczesnego
    spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w cytowanym powyżej art. 16 ust. 1 pkt 59
    ustawy o CIT. Pierwsza wskazuje grupy umów ubezpieczenia, druga dotyczy
    uprawnionego do otrzymania świadczenia, którym nie może być pracodawca, natomiast
    zgodnie z trzecią, umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono winna wykluczać wypłatę kwoty
    stanowiącej wartość odstąpienia od umowy, możliwość zaciągania zobowiązań pod
    zastaw praw wynikających z umowy, wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w
    umowie. Należy podkreślić, że niespełnienie tych przesłanek lub zmiana okoliczności
    faktycznych, w wyniku której przynajmniej jedna z nich przestaje być spełniona, skutkuje
    brakiem możliwości zaliczenia składek na ubezpieczenie do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między
    tym kosztem, a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o
    związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodu.
    Z przedstawionego opisu sprawy m.in. wynika, że zamierzacie Państwo zawrzeć umowę
    ubezpieczenia na wypadek śmierci lub trwałej niezdolności do pracy wspólników
    będących osobami fizycznymi i wspólnie zarządzającymi firmą. Polisa ma charakter
    ochronny i jest typowym rodzajem ubezpieczenia na życie wymienionym w grupie 1 Działu
    I ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej zawieraną na czas
    nieoznaczony. Stronami polisy byłaby spółka jako ubezpieczający, opłacający w całości
    składki za ubezpieczonych, tj. wspólników. Ubezpieczeni wzajemnie się uposażą tworząc
    tzw. zabezpieczenie krzyżowe aby w razie śmierci jednego z nich, drugi posiadał środki
    potrzebne na zachowanie płynności finansowej spółki. Składki z polisy nie są traktowane
    jako element wynagrodzenia, gdyż wspólnicy nie figurują w spółce jako zatrudnieni z
    tytułu umowy o pracę lub powołania. Firma posiada zobowiązania kredytowe więc
    ubezpieczenie wspólników ma na celu zabezpieczenie płynności finansowej spółki oraz
    zachowanie ciągłości działalności w momencie, gdyby zabrakło jednego ze wspólników, a
    drugi z nich musiałby nadal ją prowadzić i zmierzyć się ze stałymi kosztami działalności. Ze
    środków z polisy mógłby również wykupić udziały od spadkobierców zmarłego by nie
    obarczać rodziny - która nie zna się na prowadzeniu ww. biznesu - koniecznością wejścia
    w struktury firmy i zapobiec wprowadzeniu chaosu organizacyjnego.

    Istnieje bowiem realne zagrożenie, iż osoby z rodziny, które na co dzień nie są częścią
    działalności mogłyby nie odnaleźć się w jej strukturach co z kolei wpłynęłoby na utratę
    przychodu spowodowaną chwilowym chaosem.
    Zawarcie umowy ma na celu zabezpieczenie ciągłości działania Spółki w sytuacji śmierci
    lub trwałej niezdolności do pracy wspólników, których kompetencje, wiedza i relacje
    biznesowe stanowią istotny element wartości przedsiębiorstwa. Bez ich wiedzy, reputacji i
    kontaktów istnienie Spółki byłoby wręcz niemożliwe, ponieważ to za ich sprawą firma
    powstała i gdyby nie ich doświadczenie obecnie nie byłoby jej na rynku.
    Dodatkowo wspólnicy wykonują kluczowe czynności operacyjne związane z profilem
    działalności, tj. posiadają wiedzę niezbędną do charakteru działalności służąc doradztwem
    dla klientów spółki; posiadają wcześniej pozyskane kontakty, które nie tylko dostarczają
    nowych klientów ale pozwalają również oferować szeroki zakres usług dla obecnych już
    klientów. Dodatkowo czynności, które wykonują na rzecz Spółki mają kluczowe znaczenie
    reprezentacyjne - swoim nazwiskiem i wiedzą rekomendują pewne rozwiązania i
    „wprowadzają” klientów do kluczowych instytucji m.in. bankowych, pomagając im
    pozyskać interesujące ich instrumenty bankowe.
    Wspólnicy spółki nie są jej pracownikami. Nie są także członkami zarządu Spółki, czy jej
    rady nadzorczej.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe i powołane powyżej
    przepisy prawa podatkowego w pierwszej kolejności, zauważyć należy, że wydatki o
    których mowa we wniosku ponoszone tytułem ubezpieczenia na życie Wspólników nie są
    wydatkami poniesionymi na rzecz pracowników.
    Z wniosku jednoznacznie bowiem wynika, że Składki z polisy nie są traktowane jako
    element wynagrodzenia, gdyż wspólnicy nie figurują w spółce jako zatrudnieni z tytułu
    umowy o pracę lub powołania.
    W konsekwencji na gruncie omawianej sprawy nie znajdzie zastosowania cyt. przepis art.
    16 ust. 1 pkt 59 ustawy o CIT, a zaliczenie omawianych wydatków do kosztów uzyskania
    przychodów powinno zostać przeanalizowane pod kątem spełnienia ogólnych przesłanek,
    o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do powyższej kwestii na gruncie niniejszej sprawy, zwrócić należy również
                  1uwagę na przepis art. 203 Kodeksu spółek handlowych, w myśl którego:
      Uchwała wspólników może ustalać zasady wynagradzania członków zarządu, w
      szczególności maksymalną wysokość wynagrodzenia, przyznawania członkom zarządu
      prawa do świadczeń dodatkowych lub maksymalną wartość takich świadczeń.
      Wynagrodzenie członków zarządu zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub
      innej umowy określa organ albo osoba powołana uchwałą zgromadzenia wspólników
      do zawarcia umowy z członkiem zarządu.
    Zgodnie z poglądami doktryny z ww. przepisu wynika, że:
    - w ramach ustalania zasad wynagradzania członków zarządu zgromadzenie wspólników
      może przykładowo („w szczególności”) ustalić maksymalną wysokość wynagrodzenia,
      przyznawać członkom zarządu prawo do świadczeń dodatkowych, czy określić
      maksymalną wartość takich świadczeń,
    - w praktyce charakter i zakres takiej uchwały zgromadzenia wspólników może być różny,
      uchwała może mieć charakter abstrakcyjny i stanowić jedynie o wynagradzaniu
      członków zarządu bez odwoływania się do konkretnych osób - członków zarządu, jak i
      może określać wynagrodzenie dla danego - wskazanego z imienia i nazwiska - członka
      zarządu,
    - uchwała może przesądzać jedynie o odpłatnym charakterze pełnienia funkcji w
      zarządzie, jak i może w szczegółach opisywać zasady, składniki czy wysokość
      wynagrodzenia, przy czym stopień tej szczegółowości też może być zróżnicowany,
    - w przypadku braku zawarcia przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością umowy (o
      pracę, cywilnoprawnej) z członkiem zarządu i oparcia zasad pełnienia przez niego

      funkcji w organie jedynie o uchwałę zgromadzenia wspólników o powołaniu, uchwała
      ustalająca wynagrodzenie stanowić będzie jedyną podstawę jego wypłaty,
    - zasady wynagradzania członków zarządu mogą również wynikać z samej umowy spółki.
      Treść i zakres regulacji umownej może również przybrać różną postać - od
      przesądzenia ogólnej zasady, po ustalenia bardzo szczegółowe.
    Regulacje powyższe nie dotyczą jednak Państwa wspólników, biorąc pod uwagę że nie są
    oni członkami zarządu spółki. Skoro nie są oni pracownikami spółki, to prawo do
    dodatkowego świadczenia dla nich w postaci ubezpieczenia na życie nie może być
                                            2zapisane w regulaminie wynagradzania, którego funkcję reguluje art. 77 i 104 Kodeksu
    Pracy, jak wyjaśnili Państwo w uzupełnieniu wniosku.
    W świetle powyższego nie sposób uznać, że istnieje jakakolwiek podstawa prawna do
    przyznania wspólnikom świadczenia w postaci ubezpieczenia na życie.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że nie możecie Państwo zaliczyć wydatków
    z tytułu ww. składek ubezpieczeniowych na życie opłacanych na rzecz wspólników do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Niezależnie od powyższego w ocenie Organu brak jest związku przyczynowo-skutkowego,
    o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pomiędzy wskazanymi we wniosku
    wydatkami, a uzyskaniem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła
    przychodów, biorąc pod uwagę iż jak wynika z wniosku:
    - Ubezpieczeni wzajemnie się uposażą tworząc tzw. zabezpieczenie krzyżowe aby w razie
      śmierci jednego z nich, drugi posiadał środki potrzebne na zachowanie płynności
      finansowej spółki,
    - ubezpieczenie wspólników ma na celu zabezpieczenie płynności finansowej spółki oraz
      zachowanie ciągłości działalności w momencie, gdyby zabrakło jednego ze
      wspólników, a drugi z nich musiałby nadal ją prowadzić i zmierzyć się ze stałymi
      kosztami działalności,
    - ze środków z polisy wspólnik mógłby również wykupić udziały od spadkobierców
      zmarłego by nie obarczać rodziny - która nie zna się na prowadzeniu ww. biznesu -
      koniecznością wejścia w struktury firmy i zapobiec wprowadzeniu chaosu
      organizacyjnego. Istnieje bowiem realne zagrożenie, iż osoby z rodziny, które na co
      dzień nie są częścią działalności mogłyby nie odnaleźć się w jej strukturach co z kolei
      wpłynęłoby na utratę przychodu spowodowaną chwilowym chaosem,
    - ubezpieczenie nie będzie dotyczyć działalności samej Spółki.
    Powyższe wskazuje zatem, że Spółka zawierając wskazane we wniosku umowy
    ubezpieczenia, realizuje i zabezpiecza w istocie interesy osobiste jej Wspólników, związane
    raczej z przyszłymi rozliczeniami ze spadkobiercami zmarłego Wspólnika, niż z samą
    działalnością Spółki i uzyskanymi przez nią dochodami, czy też zachowaniem lub
    zabezpieczeniem źródła jej przychodów.
    Ze wskazanych we wniosku powodów, wydatki o których mowa nie mogą stanowić
    kosztów uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku Nr 2 dotyczącego możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków ponoszonych przez Spółkę z tytułu opłacania składek na
    ubezpieczenia wspólników, które tym samym należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Nadmienić należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane
    zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.