Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.94.2020.3.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-23
Teza: W zakresie skutków podatkowych związanych z przeniesieniem praw do użytkowania działki wchodzącej w skład Rodzinnych Ogródków Działkowych wraz z własnością nasadzeń, urządzeń oraz obiektów na niej posadowionych.
Słowa kluczowe: działki; obiekt; obowiązek-obowiązek podatkowy; sprzedaż; urządzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2020 r. (data wpływu – 31 stycznia 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 czerwca 2020 r. (data wpływu – 10 czerwca 2020 r.) – o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z przeniesieniem praw do użytkowania działki wchodzącej w skład Rodzinnych Ogródków Działkowych wraz z własnością nasadzeń, urządzeń oraz obiektów na niej posadowionych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z przeniesieniem praw do użytkowania działki wchodzącej w skład Rodzinnych Ogródków Działkowych wraz z własnością nasadzeń, urządzeń oraz obiektów na niej posadowionych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 czerwca 2020 r. (data wpływu – 10 czerwca 2020 r.).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca nabył działkę w drodze darowizny w 2017 r. od mamy wraz z nasadzeniem, obiektem i urządzeniami.

Tereny ROD są własnością Skarbu Państwa. Wnioskodawca jedynie otrzymał prawa do dzierżawy działki. Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. dopuszczalne jest odpłatne zbycie prawa do dzierżawy działki.

2019 r. Wnioskodawca sprzedał działkę. Od nabycia do sprzedaży (dopisek organu: prawa dzierżawy działki) minęło ponad pół roku.

Natomiast w uzupełnieniu wniosku z dnia 5 czerwca 2020 r., w odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 kwietnia 2020 r. znak 0115-KDIT3.4011.94.2020.1.JG, na przytoczone pytania Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi:

1.  jaką działkę nabył Wnioskodawca w drodze darowizny od mamy w 2017 r. wraz z nasadzeniami, obiektem i urządzeniami?
    1.  W dniu (…)2017 roku Wnioskodawca otrzymał działkę od Pani (…) w formie darowizny – zgodnie z § 1 umowy – prawo do działki nr (…) o powierzchni (…) m2, położonej na terenie prowadzonego przez Polski Związek Działkowców (…)Rodzinnego Ogrodu Działkowego (…)wraz z nasadzeniami, urządzeniami i obiektami znajdującymi się na niej.
2.  o jakim obiekcie i urządzeniach mowa w tym zdaniu?
    1.  O drzewach, jakie rosną na działce i altance, która tam stała.
3.  czy w związku z wskazaniem, że Wnioskodawca otrzymał jedynie prawa dzierżawy działki, to czy mowa o tej samej działce, którą jak twierdzi otrzymał w drodze darowizny od mamy w (…) 2017 r.
    1.  W drodze zawartej umowy przeniesienia praw do działki przeniesiono na mnie prawa i obowiązki do działki oraz własność do znajdujących się tam nasadzeń, urządzeń i obiektów. Nasadzenia, urządzenia i obiekty były darowizną od mamy.
4.  Czy w związku z powyższym w (…) 2017 r. Wnioskodawca otrzymał od mamy nieodpłatnie prawo do dzierżawy działki, znajdującej się na terenie Rodzinnych Ogródków Działkowych, stanowiącej własność Skarbu Państwa oraz darowiznę dokonanych na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów?
    1.  Wnioskodawca otrzymał odpłatnie, cena określona była na (…) zł.
5.  Czy w dniu (…)2019 r. Wnioskodawca dokonał odpłatnego zbycia prawa do dzierżawy działki nabytej nieodpłatnie od mamy wraz z nasadzeniami, obiektami i urządzeniami na niej posadowionymi?
    1.  Tak w dniu (…)2019 r. zawarłem umowę przeniesienia praw do działki, która była odpłatna w wysokości (…)zł.
6.  Czy przez okres użytkowania działki Wnioskodawca dokonał na niej nasadzeń, zakupił jakieś urządzenia lub wybudował jakieś obiekty?
7.  Czy od miesiąca dokonania przez Wnioskodawcę wyżej wspomnianych nasadzeń, zakupu urządzeń oraz wybudowania obiektów do dnia (…)2019 r., czyli ich sprzedaży minęło ponad pół roku.
    1.  Od czasu, kiedy Wnioskodawca dostał działkę od mamy w roku 2017 nie dokonywał żadnych więcej inwestycji w postaci nowych nasadzeń, zakupu nowych urządzeń oraz wybudowania obiektów. Więc minęło ponad pół roku.

W związku z powyższym opisem w uzupełnieniu sformułowano następujące pytanie.

Czy w związku z odpłatnym przeniesieniem prawa użytkowania działki należącej do Rodzinnych Ogródków Działkowych wraz z własnością do istniejących nasadzeń, urządzeń oraz obiektów znajdujących się na działce Wnioskodawca ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonał on sprzedaży praw do działki wraz ze znajdującymi się na niej nasadzeniami, urządzeniami oraz obiektami w (…) 2019 roku.

„Sprzedaż” ogródka działkowego w ROD generalnie jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 41 ust 1 i 2 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, działkowiec posiada warunkowe prawo umownego przeniesienia praw i obowiązków wynikających z prawa do działki na rzecz pełnoletniej osoby fizycznej. Dopuszczalne jest zatem odpłatne zbycie prawa do dzierżawy działkowej. Przeniesienie praw do działki następuje w drodze podpisania umowy na czas nieoznaczony, a jej przedmiotem jest przekazanie prawa do używania i pobierania pożytków z działki. Natomiast nabywca zobowiązuje się eksploatować ogródek zgodnie z jego przeznaczeniem oraz przestrzegać regulaminu ROD.

Dokonując „sprzedaży” ogródka, działkowiec jest opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustanowienie prawa do odpłatnego zbycia praw do dzierżawy działkowej nie jest tożsame z prawem przeniesienia własności nasadzeń, urządzeń i obiektów, które są następstwem przysługującego działkowiczowi prawa własności tych rzeczy.

W tej sytuacji „sprzedaż” prawa do działki oraz „sprzedaż” nasadzeń i naniesień na ogródku działkowym w ROD powinna być potraktowana i opodatkowana odrębnie.

W zakresie podatku dochodowego przychód ze sprzedaży nasadzeń i urządzeń kwalifikować powinno się do przychodów z tzw. innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - tzw. sprzedaż rzeczy ruchomych. Przepis wskazuje na obowiązek zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych od nasadzeń i urządzeń tylko wtedy gdy sprzedaż zostanie dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie. Dotyczy to też altan wybudowanych na działkach.

W sytuacji Wnioskodawcy, gdy umowa przeniesienia praw na nabywcę nastąpiła w (…)2019 r., a ostatnie nabycia na działkę „były robione” przez mamę (dopisek organu: Wnioskodawcy) w roku 2017, czyli było to ponad pół roku od nabycia praw do działki w wyniku darowizny taki dochód nie podlega podatkowi dochodowemu, licząc od końca miesiąca nabycia nasadzeń i urządzeń.

Zgodnie z przepisem, który wskazuje, że właściciele ogródków zawierając umowę przeniesienia praw do działki, są zobowiązani do uiszczenia podatku dochodowego od m.in. nasadzeń, urządzeń i altan, tylko wówczas, gdy zostaną one sprzedane przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło wybudowanie altan, bądź nasadzenie.

W tym przypadku całość, została nabyta umową z dnia (…)2017 r., a przekazana dalej w związku z umową zawartą w dniu (…) 2019 r. – „termin” \[winno być; czyli po upływie ww. terminu\] nie ma żadnych obowiązków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów, z których przychód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a–c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w 2017 roku nabył prawa do działki w Polskim Związku Działkowców na podstawie umowy przeniesienia praw do działki oraz własności znajdujących się nasadzeń, urządzeń i obiektów. Wnioskodawca w dniu (…) 2019 r. zbył na podstawie umowy przeniesienia praw do działki, prawa i obowiązki wynikające z praw do działki oraz własność znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że od chwili przeniesienie praw do działki na Wnioskodawcę nie dokonał on nowych nasadzeń, nie zakupił urządzeń i obiektów innych niż nabytych przez niego w 2017 r.

W świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istotna dla niniejszego rozstrzygnięcia jest kwalifikacja do odpowiedniego źródła przychodu osiągniętego przez Wnioskodawcę w związku z przeniesieniem na rzecz nabywcy własności znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i innych obiektów związanych z działką.

Należy wyjaśnić, że w myśl art. 7 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2176), ROD zakładane są na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz stowarzyszeń ogrodowych.

Stosownie do art. 27 ust. 1 ww. ustawy, ustanowienie prawa do działki następuje na podstawie umowy dzierżawy działkowej. Umowa, o której mowa w ust. 1, zawierana jest pomiędzy stowarzyszeniem ogrodowym a pełnoletnią osobą fizyczną. Umowa może być również zawarta z małżonkiem działkowca, jeżeli żąda ustanowienia prawa do działki wspólnie ze swoim współmałżonkiem. Umowa nie może być zawarta w celu ustanowienia prawa do więcej niż jednej działki (art. 27 ust. 2 ww. ustawy).

Przez umowę dzierżawy działkowej stowarzyszenie ogrodowe zobowiązuje się oddać działkowcowi działkę na czas nieoznaczony do używania i pobierania z niej pożytków, a działkowiec zobowiązuje się używać działkę zgodnie z jej przeznaczeniem, przestrzegać regulaminu oraz uiszczać opłaty ogrodowe (art. 28 ust. 1 ww. ustawy). Umowa ta może określać wysokość czynszu albo sposób ustalenia wysokości czynszu oraz termin jego płatności, wyłącznie w przypadku gdy stowarzyszenie ogrodowe jest zobowiązane do uiszczania na rzecz właściciela gruntu opłat z tytułu użytkowania albo użytkowania wieczystego nieruchomości zajmowanej przez rodzinny ogród działkowy (art. 28 ust. 2 ww. ustawy) oraz jest zawierana w formie pisemnej pod rygorem nieważności (art. 28 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 28 ust. 4-6 ww. ustawy, na wniosek działkowca, dzierżawa działkowa podlega ujawnieniu w księdze wieczystej, przy czym do tego typu dzierżawy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące dzierżawy, zaś do jej ochrony odpowiednio przepisy o ochronie własności.

Ponadto, jak stanowi art. 30 ust. 1 ww. ustawy, działkowiec ma prawo zagospodarować działkę i wyposażyć ją w odpowiednie obiekty i urządzenia zgodnie z przepisami ustawy oraz regulaminem. Z kolei nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych działkowca, stanowią jego własność (art. 30 ust. 2 ww. ustawy).

Analiza przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych prowadzi do wniosku, że pod pojęciem obiektów i urządzeń, o których mowa w tym przepisie, rozumieć należy tylko takie obiekty i urządzenia, które wzniesione zostały na działce zgodnie z postanowieniami ustawy i regulaminu, a dzięki którym, wykonanie prawa dzierżawy działkowej staje się możliwe (tzn. takie, które pozwalają na korzystanie z działki zgodnie z jej przeznaczeniem). Mogą być to więc altana oraz budynki gospodarcze, a także ogrodzenia i urządzenia. Za nasadzenia z kolei, uznać należy wszelkie rośliny posadzone przez działkowca lub nabyte przez niego wraz z prawem do działki. Pod pojęciem obiektów i urządzeń nie mogą się więc zawierać inne składniki majątkowe znajdujące się na działce, takie jak wyposażenie altan ogrodowych, np. meble, sprzęt kuchenny, czy też sprzęt ogrodniczy wykorzystywany do prac. Przedmioty te, nie są związane z faktem posiadania prawa dzierżawy działkowej, a jedynie z faktycznym korzystaniem z działki.

Zasady zbywania prawa do działki zostały ustanowione w art. 41 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych.

W myśl tego przepisu, działkowiec, w drodze umowy, może przenieść prawa i obowiązki wynikające z prawa do działki na rzecz pełnoletniej osoby fizycznej (przeniesienie praw do działki). Umowę zawiera się w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi (ust. 1), przy czym skuteczność przeniesienia praw do działki zależy od zatwierdzenia przez stowarzyszenie ogrodowe (ust. 2).

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 ww. ustawy, w razie wygaśnięcia prawa do działki, działkowcowi przysługuje wynagrodzenie za znajdujące się na działce nasadzenia, urządzenia i obiekty stanowiące jego własność. Wynagrodzenie nie przysługuje za nasadzenia, urządzenia i obiekty wykonane niezgodnie z prawem. W razie przeniesienia praw do działki warunki zapłaty i wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, określa umowa, o której mowa w art. 41 ust. 1 ww. ustawy.

Rozpatrując sprawę pod kątem odpłatnego zbycia prawa do użytkowania działki oraz nasadzeń, urządzeń i obiektów związanych z działką podkreślić należy, że z uwagi na brak definicji pojęcia „nieruchomości” i „rzeczy” w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy odwołać się w tym zakresie do odpowiednich przepisów prawa cywilnego.

I tak, zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145, z późn. zm.) rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Zawartą w art. 45 Kodeksu cywilnego legalną definicję rzeczy, w literaturze powszechnie akcentuje się w ten sposób, że przedmiotami materialnymi są takie części przyrody, w stanie pierwotnym lub przetworzonym, które są na tyle wyodrębnione spośród innych (naturalnie lub sztucznie) w sposób umożliwiający ich traktowanie w stosunkach społecznych i gospodarczych jako dobra samoistne. Na pojęcie „rzeczy” składają się więc dwie cechy o charakterze konstytutywnym: materialny ich charakter i wyodrębnienie z przyrody, czyli muszą mieć samoistny byt materialny. Stąd też rzeczami są wyłącznie materialne części przyrody, przy czym nie ma znaczenia ich wartość materialna, chodzi tu o materialną postać.

Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

W przypadku nieruchomości budynkowej istotą wyróżnienia jej jako nieruchomości jest spełnienie przesłanek bycia rzeczą (art. 45 Kodeksu cywilnego) i posiadanie cech budynku jako konstrukcji trwale związanej z gruntem, który ponadto może stanowić odrębny od gruntu przedmiot własności, co musi mieć oparcie w przepisie szczególnym.

Zgodnie z art. 47 § 1−3 Kodeksu cywilnego część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (zasada superficies solo cedit − art. 48 Kodeksu cywilnego). Regulacja zawarta w powyższym przepisie stanowi regułę, od której przewidziane są ustawowe wyjątki. Może je zawierać sam kodeks lub mogą pochodzić z innych ustaw.

Regulacja zawarta w powyższym przepisie stanowi zasadę, od której przewidziane są ustawowe wyjątki. Może je zawierać sam Kodeks lub mogą pochodzić z innych ustaw.

Wyjątek od ogólnej reguły zawartej w art. 48 Kodeksu cywilnego stanowi przepis art. 30 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, zgodnie z którym nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych działkowca, stanowią jego własność.

Z powołanych przepisów wynika zatem, że grunty wchodzące w skład rodzinnego ogrodu działkowego nie stanowią własności osoby uprawnionej do korzystania z działki (działkowca). Przepis art. 30 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych stanowi wyjątek od ogólnej reguły zawartej w ww. art. 48 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych ma pierwszeństwo przed zastosowaniem przepisów Kodeksu cywilnego. Zatem użytkownik (działkowiec) jest właścicielem rzeczy znajdujących się na terenie ogrodu działkowego. Ustawodawca wyraźnie rozgraniczył prawo do działki i jego charakter od prawa własności nasadzeń, obiektów i urządzeń wykonanych lub nabytych ze środków finansowych działkowca.

W świetle powyższego odpłatne zbycie nasadzeń, urządzeń i obiektów znajdujących się na działce wchodzącej w skład rodzinnych ogrodów działkowych należy traktować jako sprzedaż rzeczy, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, w przypadku odpłatnego zbycia znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów, dokonanego po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie dojdzie do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz opisany we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że jedynie wynagrodzenie wynikające z umowy dotyczące przeniesienia nakładów w postaci nasadzeń, obiektów i urządzeń, znajdujących się na działce wchodzącej w skład rodzinnych ogrodów działkowych, należy klasyfikować jako przychód z odpłatnego zbycia rzeczy na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Wnioskodawca nie uzyska przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym z tytułu ww. odpłatnego zbycia dokonanego w dniu (…) 2019 r., ponieważ od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie przez Niego nasadzeń, urządzeń i obiektów, do daty odpłatnego zbycia upłynął okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. pół roku). Tym samym – w analizowanym stanie faktycznym – Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

(…)

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.