Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-539/16-2/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-06-17
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania; przychód; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2016 r. (data wpływu 18 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej – nie jest wpisany do ewidencji przedsiębiorców. W ostatnich latach Wnioskodawca nie dokonywał zbycia nieruchomości.

Wnioskodawca nabył w ramach umowy sprzedaży wraz z inną osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (dalej: Współwłaściciel) nieruchomość i udziały w nieruchomościach (dalej: Nieruchomości).

Wnioskodawca oraz Współwłaściciel dokonali zakupu następujących Nieruchomości:

1.  nieruchomości, dla której prowadzona jest odrębna księga wieczysta,
2.  udziału 2/3 w własności nieruchomości, będącej wewnętrzną drogą dojazdową do nieruchomości opisanej w pkt 1,
3.  udziału 2/11 w własności nieruchomości, także będącej wewnętrzną drogą dojazdową do nieruchomości w pkt 1, oraz umożliwiającą dojazd do drogi publicznej.

Wnioskodawca oraz Współwłaściciel nabyli wskazane Nieruchomości do majątku osobistego w udziałach po 1/2 części każdemu z nich.

Nabyte Nieruchomości są niezabudowane. Wnioskodawca nie dokonywał uzbrojenia działek oraz nie ogłaszał ich sprzedaży. Nieruchomości należące do Wnioskodawcy i Współwłaściciela nie stanowiły i nie będą stanowić środka trwałego, a także nie są i nie będą ujęte w ewidencji księgowej – Nieruchomości należą wyłącznie do ich majątku prywatnego.

W odniesieniu do Nieruchomości zostały wydane warunki zabudowy i z czasem zostaną odrolnione. Wnioskodawca uzyska także pozwolenie na budowę dotyczące Nieruchomości.

Wnioskodawca i Współwłaściciel udostępnią Spółce Nieruchomości na podstawie umowy najmu. Najemcą będzie spółka komandytowa, której wspólnicy podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski (dalej: Spółka). Jednym ze wspólników Spółki będzie Współwłaściciel.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, więc będzie rozpoznawał obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług od wynajmu Nieruchomości. Dochody uzyskiwane z najmu będą zaliczone w ramach najmu prywatnego i będą zaliczane do źródła przychodów: Przychody z tytułu najmu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT). Umowa najmu będzie przewidywała uprawnienie Spółki do wykonywania robót i obiektów budowlanych – na Spółkę zostanie przeniesione uzyskane wcześniej przez Wnioskodawcę pozwolenie na budowę.

Następnie Wnioskodawca wraz ze Współwłaścicielem zamierzają dokonać sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki. W pierwszej kolejności zostanie zawarta przedwstępna umowa sprzedaży Nieruchomości. Po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości, między stronami zostanie zawarta umowa przyrzeczona sprzedaży Nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca sprzedając na rzecz Spółki Nieruchomości, które nabył do swojego majątku prywatnego, po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości, w związku z otrzymaniem ceny sprzedaży osiągnie przychód niepodlegający opodatkowaniu PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Nieruchomości na rzecz Spółki, po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości, nie stanowi przychodu podlegającego PIT. Pomimo że Wnioskodawca przenosi odpłatnie Nieruchomości na rzecz Spółki nie osiąga przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową, wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu – o ile odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, oraz udziału w nieruchomości nie podlega, w świetle przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, opodatkowaniu PIT, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

*   odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej,
*   zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca rozważa sprzedaż na rzecz Spółki nabytych do majątku osobistego Nieruchomości. W analizowanej sytuacji Wnioskodawca ma zamiar zbyć Nieruchomości, w stosunku do których upłynie w dacie tego zdarzenia ponad 5 lat podatkowych od daty ich odpłatnego nabycia.

Mając na względzie wyżej przeanalizowane regulacje prawne oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że opisanej sprzedaży Nieruchomości nie należy uznawać za dokonaną w ramach działalności gospodarczej, gdyż grunty zostały nabyte do majątku prywatnego i nie były wykorzystywane w pozarolniczej działalności gospodarczej. Ponadto Nieruchomości należące do Wnioskodawcy i Współwłaściciela nie stanowiły i nie będą stanowić środka trwałego, a także nie są i nie będą ujęte w ewidencji księgowej – Nieruchomości należą wyłącznie do ich majątku prywatnego. Zatem sprzedaż Nieruchomości nie będzie źródłem przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

W związku z tym, że sprzedaż przez Wnioskodawcę wskazanych we wniosku Nieruchomości będzie miała miejsce po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie – to nie należy tej sprzedaży kwalifikować do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a kwota uzyskana z tego tytułu nie będzie podlegała opodatkowaniu PIT.

Ponadto na powstanie przychodu nie będzie miało wpływu zawarcie umowy przedwstępnej sprzedaży przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca nabył Nieruchomości. Istotne znaczenie dla powstania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, będzie miała data podpisania ostatecznej umowy sprzedaży Nieruchomości. Obowiązek podatkowy powstaje bowiem w dacie sprzedaży, a nie w dacie otrzymania ceny.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odpłatne zbycie Nieruchomości po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości przez Wnioskodawcę poprzez zawarcie umowy przyrzeczonej, nie będzie opodatkowane PIT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, np.:

1.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. ITPB1/4511-1123/15-5/HD;
2.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. ITPB1/4511-1123/15-4/15/HD;
3.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 września 2015 r., sygn. IBPB-1-1/4511-312/15/AP;
4.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. ILPB1 /4160-38/14-5/AP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.