Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-351/11-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-06
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym prawidłowy jest sposób rozpoznania przez Towarzystwo kosztów uzyskania przychodów z tytułu: a) prowizji agencyjnych wyliczanej jako procent składki przypisanej - w momencie ujęcia przychodu z tytułu składki zarobionej, b) dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składkami, w momencie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: agencja; agent-agent ubezpieczeniowy; koszt; moment; podatek; pośrednictwo; prowizje; rozpoznanie; składki; towarzystwo-towarzystwo ubezpieczeniowe; ubezpieczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Ubezpieczyciela, przedstawione we wniosku z dnia 04.04.2011 r. (data wpływu 11.04.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu:

1.  prowizji agencyjnych – **jest nieprawidłowe**,
2.  dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składnikami w momencie ich poniesienia – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11.04.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowizji agencyjnych oraz dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składnikami w momencie ich poniesienia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - Towarzystwo Ubezpieczeń (zwane dalej: „Towarzystwem) prowadzi działalność Ubezpieczeniową w zakresie ubezpieczeń na życie. Towarzystwo rozpoznaje przychód należny z tytułu składki Ubezpieczeniowej w okresie, w którym składka jest należna bez względu na to, czy kwoty te odnoszą się w całości lub części do przyszłych okresów sprawozdawczych, przy czym Towarzystwo jest zobowiązane do utworzenia rezerwy techniczno-ubezpieczeniowej (umożliwiającej rozliczenie w czasie przychodów z tytułu składki przypisanej proporcjonalnie do okresu, za jaki składka została przypisana) i zaliczenia powyższej rezerwy do kosztów uzyskania przychodów w dniu jej utworzenia. Następnie, w kolejnych okresach Towarzystwo dokonuje zmiany stanu rezerwy składek. Kwota stanowiąca równowartość zmniejszenia stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych jest w zakładach ubezpieczeń przychodem w wysokości odpowiadającej zmniejszeniu tych rezerw.

W ramach prowadzonej działalności, w celu uzyskania przychodów z tytułu składek ubezpieczeniowych Towarzystwo korzysta z usług pośredników ubezpieczeniowych (brokerów, agentów, \`(...)\` itp.). Pośrednicy ubezpieczeniowi w zamian za prowizję wykonują szereg czynności mających na celu doprowadzenie do zawarcia przez Towarzystwo umowy z klientem.

Koszty prowizji akwizycyjnej ustalane jako procent składki przypisanej traktowane są przez Towarzystwo jako koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu z tytułu składki zarobionej.

W związku z faktem, że zarachowane memoriałowo koszty prowizji akwizycyjnych dotyczą całego okresu, za jaki składka jest należna, a Towarzystwo zobligowane odrębnymi przepisami tworzy rezerwę składek umożliwiającą rozłożenie w czasie przychodów z tytułu składek przypisanych proporcjonalnie do okresu, na jaki składka została przypisana (lub proporcjonalnie do przewidywanego ryzyka w przypadku umów, których ryzyko nie jest rozłożone równomiernie), koszty tego rodzaju prowizji dla celów rachunkowych, jak i podatkowych są rozliczane w czasie poprzez ich aktywowanie.

W określonych przypadkach pośrednicy mogą otrzymywać także dodatkowe prowizje, które nie są związane z konkretnymi składkami wynikającymi z umów ubezpieczeniowych (dalej: „Dodatkowe prowizje”). Dodatkowe prowizje Towarzystwo traktuje jako koszty pośrednio związane z uzyskanym przychodem i zalicza do kosztów podatkowych w momencie ich poniesienia.

Zobowiązanie wobec pośredników z tytułu prowizji po zarachowaniu wykazywane jest w pozycji pasywów bilansu – „Zobowiązania wobec pośredników ubezpieczeniowych”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym prawidłowy jest sposób rozpoznania przez Towarzystwo kosztów uzyskania przychodów z tytułu:

1.  prowizji agencyjnych wyliczanej jako procent składki przypisanej - w momencie ujęcia przychodu z tytułu składki zarobionej,
2.  dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składkami, w momencie ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Prawidłowe jest zaliczenie kosztów z tytułu prowizji agencyjnych naliczanych od składki przypisanej do bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 4 w powiązaniu z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i potrącaniu ich jednorazowo w roku podatkowym, w którym Towarzystwo osiągnie odpowiadające tym kosztom przychody z tytułu składki zarobionej.

Biorąc pod uwagę specyfikę działalności towarzystw ubezpieczeniowych ustawodawca zawarł w przepisach rachunkowych, jak również podatkowych szczególne uregulowania dotyczące zakładów ubezpieczeń. Między innymi przewidział możliwość podatkowego ujęcia w kosztach uzyskania przychodów - tworzonej przez zakłady rezerwy techniczno-ubezpieczeniowej, co ma służyć rzetelnemu i wiarygodnemu odzwierciedleniu w wyniku podatkowym przychodów z tytułu składki (rozpoznawanych w całości w okresie w którym składka jest należna) i kosztów wynikających z działalności towarzystwa ubezpieczeniowego.

Koszty z tytułu prowizji akwizycyjnej jako bezpośrednie koszty akwizycji zarachowane powinny być memoriałowo w momencie rozpoznania przychodu z tytułu zmniejszenia stanu rezerwy składki. W związku z wykazywaniem przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, związane z nim koszty z tytułu prowizji akwizycyjnych potrącane są proporcjonalnie do okresu za jaki składka jest należna, czyli okresu, w którym wykazane są odpowiadające tym kosztom przychody w wysokości składki zarobionej, której wysokość odpowiada przychodowi ze zmniejszenia stanu rezerwy. Rachunkowo potrącenie kosztów prowizji agencyjnej dokonywane jest poprzez mechanizm zmiany stanu aktywowanych kosztów akwizycji. W konsekwencji zarówno w wyniku podatkowym, jak i księgowym przychód z tytułu składki, jak i koszty prowizji akwizycyjnej są wykazywane proporcjonalnie do okresu trwania umowy ubezpieczeniowej.

W ocenie Towarzystwa brzmienie art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie momentu wykazywania kosztów uzyskania przychodów powoduje, że obowiązująca w rachunkowości zasada współmierności kosztów i przychodów znajduje także odzwierciedlenie na gruncie przepisów podatkowych.

Reasumując, prowizje akwizycyjne należne pośrednikom powinny zostać rozpoznane jako koszt podatkowy w danym roku podatkowym w odpowiedniej części, w powiązaniu z przychodem z tytułu składki zarobionej uzyskanym przez Towarzystwo.

Natomiast koszty dodatkowych prowizji niezwiązanych z konkretnymi składkami wypłacanych pośrednikom, z uwagi na brak możliwości wskazania bezpośredniego związku z określonym przychodem, powinny być zaliczane do kosztów pośrednio związanych z osiągnięciem przychodu i jako takie, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się:

1.  w zakresie prowizji agencyjnych – **za nieprawidłowe**,
2.  w zakresie dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składnikami w momencie ich poniesienia – **za prawidłowe**.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Należy zwrócić przy tym uwagę, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Co istotne, z uwagi na zapis art. 15 ust. 4 i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów dzieli się na koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami oraz koszty inne niż bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami (tzw. „koszty pośrednie”).

W praktyce przyjmuje się, iż kosztami bezpośrednio związanymi z przychodami są te, których poniesienie służy uzyskaniu określonego, konkretnego przychodu i przyczynia się wprost do osiągnięcia konkretnych przychodów składających się na całość przychodów osiąganych przez podatnika w roku podatkowym. Zatem do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami należą koszty określonego rodzaju w ramach prowadzonej przez podatnika działalności, także koszty związane z konkretnymi transakcjami składającymi się na tę działalność.

Pozostałe koszty, o ile służą prowadzonej działalności i nie są enumeratywnie wymienione w katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, uznaje się za koszty pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem, rozpoznawane co do zasady w dacie poniesienia, a w przypadku kosztu przekraczającego rok podatkowy - uwzględnieniem długości okresu, którego dotyczą.

Zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym Towarzystwo prowadzi działalność Ubezpieczeniową w zakresie ubezpieczeń na życie.

Towarzystwo rozpoznaje przychód należny z tytułu składki Ubezpieczeniowej w okresie, w którym składka jest należna bez względu na to, czy kwoty te odnoszą się w całości lub części do przyszłych okresów sprawozdawczych, przy czym Towarzystwo jest zobowiązane do utworzenia rezerwy techniczno-ubezpieczeniowej (umożliwiającej rozliczenie w czasie przychodów z tytułu składki przypisanej proporcjonalnie do okresu, za jaki składka została przypisana) i zaliczenia powyższej rezerwy do kosztów uzyskania przychodów w dniu jej utworzenia. Następnie, w kolejnych okresach Towarzystwo dokonuje zmiany stanu rezerwy składek. Kwota stanowiąca równowartość zmniejszenia stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych jest w zakładach ubezpieczeń przychodem w wysokości odpowiadającej zmniejszeniu tych rezerw.

W ramach prowadzonej działalności, w celu uzyskania przychodów z tytułu składek ubezpieczeniowych Towarzystwo korzysta z usług pośredników ubezpieczeniowych (brokerów, agentów, \`(...)\` itp.). Pośrednicy ubezpieczeniowi w zamian za prowizję wykonują szereg czynności mających na celu doprowadzenie do zawarcia przez Towarzystwo umowy z klientem.

Koszty prowizji akwizycyjnej ustalane jako procent składki przypisanej traktowane są przez Towarzystwo jako koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu z tytułu składki zarobionej.

W związku z faktem, że zarachowane memoriałowo koszty prowizji akwizycyjnych dotyczą całego okresu, za jaki składka jest należna, a Towarzystwo zobligowane odrębnymi przepisami tworzy rezerwę składek umożliwiającą rozłożenie w czasie przychodów z tytułu składek przypisanych proporcjonalnie do okresu, na jaki składka została przypisana (lub proporcjonalnie do przewidywanego ryzyka w przypadku umów, których ryzyko nie jest rozłożone równomiernie), koszty tego rodzaju prowizji dla celów rachunkowych, jak i podatkowych są rozliczane w czasie poprzez ich aktywowanie.

W określonych przypadkach pośrednicy mogą otrzymywać także dodatkowe prowizje, które nie są związane z konkretnymi składkami wynikającymi z umów ubezpieczeniowych (dalej: „Dodatkowe prowizje”). Dodatkowe prowizje Towarzystwo traktuje jako koszty pośrednio związane z uzyskanym przychodem i zalicza do kosztów podatkowych w momencie ich poniesienia.

Zobowiązanie wobec pośredników z tytułu prowizji po zarachowaniu wykazywane jest w pozycji pasywów bilansu – „Zobowiązania wobec pośredników ubezpieczeniowych”.

Należy zauważyć, że działalność ubezpieczeniowa obejmuje m. in. zlecanie na podstawie umowy agencyjnej zawartej z agentem ubezpieczeniowym wykonywanie czynności agencyjnych związanych z zawarciem lub wykonaniem umów ubezpieczenia, w związku z czym agenci ubezpieczeniowi (brokerzy, agenci, \`(...)\` itp.) pełnią funkcje pośredników pomiędzy ubezpieczycielem a ubezpieczającym się wykonując szereg czynności mających na celu doprowadzenie do zawarcia przez Towarzystwo umowy z klientem.

Zatem ponoszone przez ubezpieczycieli koszty prowizji agencyjnych (akwizycyjnych) oraz dodatkowych prowizji, które pośrednicy mogą otrzymywać w określonych przypadkach, należy uznać za związane z działalnością gospodarczą Towarzystwa koszty uzyskania przychodów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają przy tym kryteriów, jakimi należy kierować się przy zaliczaniu konkretnych wydatków do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami albo do kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami.

Koszty pozostające w bezpośrednim związku przyczynowo – skutkowym z faktycznie otrzymanymi lub należnymi przychodami danego roku podatkowego, podlegającymi opodatkowaniu w tym roku, są kosztami uzyskania przychodu na podstawie przepisów art. 15 ust. 4, ust. 4b albo 4c ustawy. Natomiast koszty, które pozostają w innym niż bezpośrednim związku z przychodami powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w roku ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Klasyfikacja kosztów do wyżej wymienionych rodzajów kosztów uzyskania przychodu powinna odbywać się za każdym razem w oparciu o indywidualne cechy działalności podatnika, w ramach której wydatki te są ponoszone.

Na podstawie zapisu art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, tj. koszty prowizji agencyjnych (akwizycyjnych) poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Uwzględniając powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

Natomiast w myśl art. 15 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Zaznaczyć należy, że zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym powyższe wyłączenia nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

W oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny i przywołane przepisy prawa należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy prowizja agencyjna dotyczy konkretnej umowy ubezpieczenia zawartej przez agenta ubezpieczeniowego, to może być uznana za koszt bezpośrednio związany z przychodem podatkowym (art. 15 ust. 4, ust. 4b albo 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) w roku, w którym osiągnięty został odpowiadający temu kosztowi przychód podatkowy.

Wskazać przy tym należy na nieprawidłowość zaprezentowanego przez Towarzystwo poglądu w kwestii zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów prowizji agencyjnych wyliczanych jako procent składki przypisanej - w momencie ujęcia przychodu z tytułu składki zarobionej w momencie ujęcia przychodu z tytułu składki zarobionej. Bezsprzecznym jest bowiem, że koszty z tytułu prowizji agencyjnych związane są z przychodem z tytułu składek ustalanym na podstawie art. 12 ust. 3 i ust. 3a albo ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i kosztów tych nie należy w żaden sposób wiązać z przychodami z tytułu rozwiązania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych określonymi w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stanowią one odrębne kategorie podatkowe.

Odnosząc się do powyższych ustaleń, zaprezentowany przez Towarzystwo sposób rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowizji agencyjnych wyliczanej jako procent składki przypisanej - w momencie ujęcia przychodu z tytułu składki zarobionej, należy uznać za nieprawidłowy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowizji agencyjnych należało uznać za nieprawidłowe.

W odniesieniu do kosztów dodatkowych prowizji niezwiązanych z konkretnymi składkami wypłacanych pośrednikom i w związku z tym zakwalifikowanych do kosztów, które pozostają w innym niż bezpośrednim związku z przychodami należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są one potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Jeżeli prowizja agencyjna nie może być powiązana z konkretnym przychodem podatkowym (nie może być identyfikowana z konkretną umową ubezpieczeniową i kwotą składki dotyczącą tej umowy albo trwającą ochroną ubezpieczeniową w przypadku braku składki), to prowizja dla agenta powinna być zakwalifikowana do kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodem podatkowym.

Taka sytuacja może zaistnieć, jeżeli wynagrodzenia dla agentów ubezpieczeniowych są ustalane według parametrów określonych w umowie agencyjnej, niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu podatkowego. W takim przypadku pomiędzy kosztem a przychodem można się doszukiwać tylko związku pośredniego.

Nie będzie także wątpliwości co do uznania za koszty podatkowe wydatków związanych z działalnością ubezpieczyciela poniesionych, np. na pozyskanie przez agenta ubezpieczeniowego klienta w sytuacji, gdy umowa ubezpieczenia nie dojdzie do skutku.

Wydatki niezwiązane z przychodami podatkowymi z konkretnych umów ubezpieczenia będą stanowiły koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami podatkowymi.

Wydatki Towarzystwa z tytułu wypłat dodatkowych prowizji mogą więc stanowić koszty uzyskania przychodów jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem. Jak wskazało Towarzystwo - wydatki te nie są bowiem związane z konkretnymi składkami wynikającymi z umów ubezpieczeniowych.

Jeżeli Towarzystwo w dacie ponoszenia kosztu nie ma możliwości określenia wartości oraz daty powstania (powiększenia) przychodu z tytułu sprzedanej polisy w wyniku działania pośredników nie można określić, w jakim stopniu wykonywanie czynności pośredników wpłynie w konkretnych datach na osiągnięcie konkretnego przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wynagrodzenie dla pośredników na wypłatę dodatkowych prowizji może być zatem zakwalifikowane do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami na podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny i przywołane przepisy prawa należy zatem stwierdzić, że wydatki Towarzystwa z tytułu wypłat dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składnikami, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem w momencie ich poniesienia.

W powyższej kwestii zaprezentowany przez Towarzystwo sposób rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składkami, w momencie ich poniesienia należy uznać za prawidłowy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składnikami w momencie ich poniesienia, należało uznać za prawidłowe.

Podsumowując, mając na względzie obowiązującą regulację prawną w opisanym stanie faktycznym stanowisko Wnioskodawcy prezentujące sposób rozpoznania przez Towarzystwo kosztów uzyskania przychodów z tytułu:

1.  prowizji agencyjnych - w momencie ujęcia przychodu z tytułu składki zarobionej, należało uznać za nieprawidłowe,
2.  dodatkowych prowizji, nie związanych z konkretnymi składkami - w momencie ich poniesienia, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.