Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP2.4512.923.2016.1.KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-09
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie odwiertu badawczo-eksploatacyjnego
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 listopada 2016 r. (data wpływu 23 listopada 2016 r.), uzupełnionym pismem z 28 listopada 2016 r. (data wpływu 29 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie odwiertu badawczo-eksploatacyjnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z 28 listopada 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie odwiertu badawczo-eksploatacyjnego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zagadnienie zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. 2016 poz. 446)). Dlatego też, jednym z celów gospodarczych Gminy jest eksploatacja zasobów wód termalnych, które mogą się znajdować na terenie gminy oraz dostarczenie energii cieplnej dla swoich mieszkańców.

Wody termalne, o których mowa powyżej, przy odpowiednim wykorzystaniu mogą zaspokajać potrzeby społeczności lokalnej, w zakresie zaopatrzenia w energię cieplną. Możliwość korzystania z energii cieplnej geotermalnej, w szerszej perspektywie może przyczynić się do zapobieżenia degradacji środowiska naturalnego poprzez wykorzystanie odnawialnych źródeł energii.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (zwany dalej: „NFOŚiGW’) opracował program dotyczący możliwości dofinansowania ze środków NFOŚiGW badań środowiskowych i związanych z rozpoznaniem możliwości wykorzystania zasobów geotermalnych w Polsce, zgodnie z którym przedsięwzięcia realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego mogą być finansowane w ramach opisanego programu w wysokości do 100 % kosztów kwalifikowanych.

Gmina w związku z powyższym będzie realizowała projekt wykonania odwiertu geotermalnego pn: „…”.

Na wykonanie ww. odwiertu badawczo-eksploatacyjnego Gmina wystąpi z wnioskiem do NFOŚiGW o przyznanie dotacji na sfinansowanie ww. przedsięwzięcia.

Po zakończeniu sukcesem, cała inwestycja związana z odwiertem zostanie przekazana w formie aportu do nowo utworzonej Spółki celowej, pod firmą: G Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Gmina ma status czynnego podatnika podatku od towarów i usług, ale tylko od czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W ocenie Gminy z tego faktu nie wynika, że Gmina może odliczyć VAT naliczony prze zakupach towarów i usług w trakcie realizacji wyżej opisanego projektu. Zatem podatek VAT zapłacony w zakupach stanowiłby w całości koszt kwalifikowany, który w całości byłby sfinansowany z dotacji NFOŚiGW.

Brak jednakże interpretacji indywidualnej z Izby Skarbowej w tym przedmiocie uniemożliwi zaliczenie kwoty podatku VAT jako kosztu kwalifikowanego.

Wnioskodawca pismem z 28 listopada 2016 r. uzupełnił zdarzenie przyszłe następująco:

Na wykonanie ww. odwiertu badawczo-eksploatacyjnego Gmina wystąpi z wnioskiem do NFOŚiGW o przyznanie dotacji na sfinansowanie ww. przedsięwzięcia. Planowane przedsięwzięcie obejmuje odwiercenie otworu badawczo-ekspoatacyjnego. Po wykonaniu robót geologicznych zostanie sporządzona dokumentacja hydrologiczna w celu ustalenia zasobów eksploatacyjnych wód termalnych. Woda termalna ujęta w planowanym do realizacji otworze, wykorzystywana będzie głównie do celów grzewczych, rekreacyjnych i ewentualnie produkcji energii elektrycznej. W celu realizacji inwestycji konieczne było zawarcie umowy dzierżawy części nieruchomości, na której zostanie założony otwór i w związku z powyższym Gmina w dniu 7 października 2016 roku podpisała umowę dzierżawy działki nr 2890/14 z właścicielem gruntu Spółką S.A. Umowa została zawarta na czas oznaczony do dnia 31.12.2016 r. z możliwością jej przedłużenia na czas realizacji inwestycji. Powyższa umowa dzierżawy była niezbędna, gdyż Gmina w terenie planowanej inwestycji nie posiada własnych działek. Gmina, w ramach inwestycji nie planuje budowy zaplecza obsługującego nowo wybudowany odwiert, gdyż obecnie istniejąca Spółka, od której Gmina dzierżawi teren wniesie jako udziałowiec do nowo utworzonej Spółki celowej prawo do dysponowania Nieruchomością na czas eksploatacji odwiertu oraz prawo do dysponowania częścią pomieszczeń w budynku zlokalizowanym na nieruchomości położonej na działce nr 1665 w miejscowości B o łącznej powierzchni ok. 400 m2 na okres nie krótszy niż 25 lat.

Według Prawa Budowlanego i pozyskanej opinii technicznej w tym zakresie wynika, iż sam odwiert (otwór wiertniczy) nie jest obiektem budowlanym (budowlą) w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo Budowlane a jest rodzajem wyrobiska górniczego. Z kolei orurowania otworów wiertniczych czy też głowice eksploatacyjne są budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo Budowlane.

Po zakończeniu sukcesem, cała inwestycja związana z odwiertem, czyli infrastruktura związana z wykonywanym odwiertem oraz dokumentacją hydrologiczną, jak i wszelką inną dokumentacją niezbędna do eksploatacji odwiertu, zostanie przekazana w formie aportu do nowo utworzonej Społki celowej, pod firmą: G Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Powyższy aport zostanie przekazany w formie aktu notarialnego.

Po zrealizowaniu inwestycji Gmina nie będzie dokonywać z tego tytułu żadnych dostaw, gdyż nie ona będzie pobierać opłaty od użytkowników, a powstała inwestycja zostanie przekazana w formie aportu do nowe powstałej spółki „G” Sp. z o.o., Spółka ta, będzie odrębnym podatnikiem i to ona będzie dokonywała dostawy i pobierała opłaty od odbiorców. W nowopowstałej spółce Gmina w zamian za przekazany aport obejmuje 47 % udziału.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 28 listopada 2016 r.):

Czy Gmina może odliczyć VAT naliczony przy realizacji inwestycji polegającej na budowie odwiertu badawczo-eksploatacyjnego?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z 28 listopada 2016 r.):

Odpowiedź na powyższe pytanie jest istotne z uwagi na to, że Gmina składając wniosek o sfinansowanie ze środków NFOŚiGW przedmiotowego projektu musi wiedzieć czy naliczony podatek VAT podlega odliczeniu czy też nie.

Zdaniem Wnioskodawcy Gmina korzystając z dofinansowania z NFOŚiGW na realizację przedmiotowego projektu dotyczącego wykonania odwiertu badawczo-eksploatacyjnego w kosztach inwestycyjnych powinna ująć podatek od towarów i usług w całości jako koszt kwalifikowany, gdyż Wnioskodawca uważa, że podatek naliczony nie podlega odliczeniu.

Po zrealizowaniu inwestycji Gmina nie będzie dokonywać z tego tytułu żadnych dostaw, gdyż nie ona będzie pobierać opłaty od użytkowników, a powstała inwestycja zostanie przekazana w formie aportu do nowo powstałej spółki „G” Sp. z o.o.. Spółka ta, będzie odrębnym podatnikiem i to ona będzie dokonywała dostawy i pobierała opłaty od odbiorców. W nowopowstałej spółce Gmina w zamian za przekazany aport obejmuje 47 % udziału. Gmina jest czynnym podatnikiem VAT z tytułu czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych dotyczących wieczystego użytkowania, dzierżawy i sprzedaży działek. Czynności te nie są związane w żaden sposób z projektowaną inwestycją.

Otrzymanie niniejszej interpretacji podatkowej jest niezbędne celem złożenia wniosku do NFOŚiGW o przyznanie przedmiotowego dofinansowania i zaliczenia podatku VAT naliczonego do kosztów kwalifikowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań ale działania te podejmuje na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z opisu wniosku wynika, że do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zagadnienie zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Dlatego też, jednym z celów gospodarczych Gminy jest eksploatacja zasobów wód termalnych, które mogą się znajdować na terenie gminy oraz dostarczenie energii cieplnej dla swoich mieszkańców.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej opracował program dotyczący możliwości dofinansowania ze środków NFOŚiGW badań środowiskowych i związanych z rozpoznaniem możliwości wykorzystania zasobów geotermalnych w Polsce, zgodnie z którym przedsięwzięcia realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego mogą być finansowane w ramach opisanego programu w wysokości do 100 % kosztów kwalifikowanych.

Gmina w związku z powyższym będzie realizowała projekt wykonania odwiertu geotermalnego pn: „…”.

Planowane przedsięwzięcie obejmuje odwiercenie otworu badawczo-ekspoatacyjnego. Po wykonaniu robót geologicznych zostanie sporządzona dokumentacja hydrologiczna w celu ustalenia zasobów eksploatacyjnych wód termalnych. Według Prawa Budowlanego i pozyskanej opinii technicznej w tym zakresie wynika, iż sam odwiert (otwór wiertniczy) nie jest obiektem budowlanym (budowlą) w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane a jest rodzajem wyrobiska górniczego. Z kolei orurowania otworów wiertniczych czy też głowice eksploatacyjne są budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy Prawo Budowlane.

Po zakończeniu sukcesem, cała inwestycja związana z odwiertem, czyli infrastruktura związana z wykonywanym odwiertem oraz dokumentacją hydrologiczną, jak i wszelką inną dokumentacją niezbędna do eksploatacji odwiertu, zostanie przekazana w formie aportu do nowo utworzonej Społki celowej, pod firmą: G Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Powyższy aport zostanie przekazany w formie aktu notarialnego. W nowopowstałej spółce Gmina w zamian za przekazany aport obejmuje 47 % udziału.

Na tle powyższego Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie odwiertu badawczo-eksploatacyjnego.

W związku z powyższym w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy czynność wniesienia aportu przez Gminę do nowopowstałej spółki będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy), w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   uświadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, iż oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów w świetle art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych).

Pozostaje więc konieczność rozstrzygnięcia, czy transakcja ta jest odpłatna, czy nieodpłatna. Kwestia „odpłatności” była niejednokrotnie przedmiotem rozpatrzenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak zauważył Trybunał w wyroku C-102/86 „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”. Należy też zwrócić uwagę na wyrok C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie Trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”. W orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r., C-154/80 Trybunał stwierdził, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Zatem z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi, a zapłatą istnieje adekwatny związek.

Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną - zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność. Odpłatnością jest więc także otrzymanie udziałów w spółce, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.

O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można mówić w sytuacji, gdy:

*   istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami,
*   wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu,
*   związek, o którym mowa powyżej ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.

Zatem wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego (jak w tym przypadku - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której utworzenie planuje Wnioskodawca) – w zależności od tego co jest jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że wniesienie przez Gminę aportu do Spółki z o.o. w postaci całej inwestycji związanej z odwiertem, czyli infrastrukturą związaną z wykonywanym odwiertem oraz dokumentacją hydrologiczną, jak i wszelką inną dokumentacją niezbędną do eksploatacji odwiertu, w zamian za udziały w Spółce stanowi odpłatną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Dokonując czynności wniesienia aportu do Spółki z o.o. Wnioskodawca będzie występował w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W przypadku rozpatrywania prawa do odliczenia w niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawca przystąpił do realizacji tego projektu z zamiarem wniesienia go aportem do nowopowstałej spółki. Jak wyjaśnił bowiem Wnioskodawca, po zakończeniu sukcesem, cała inwestycja związana z odwiertem oraz dokumentacja zostanie przekazana w formie aportu do nowopowstałej spółki celowej. Tak, więc ze względu na spełnienie przesłanek warunkujących prawo do odliczenia podatku naliczonego, jakimi są związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi tj. wniesienie aportu oraz dokonywanie tych czynności przez podatnika podatku od towarów i usług, Wnioskodawca ma możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych dokumentujących nabyte towary i usługi w ramach realizacji inwestycji polegającej na budowie odwiertu badawczo-eksploatacyjnego.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Należy wyjaśnić, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek VAT od zakupów objętych dofinansowywanym ze środków NFOŚiGW w związku z realizacją projektu w ramach realizacji inwestycji będącej przedmiotem niniejszego wniosku może być zaliczony do kosztów kwalifikowanych.

W związku z tym, przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dokonane w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie odwiertu badawczo-eksploatacyjnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie zgodnie z art. 57a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała