Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-99/08-2/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-05-06
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych oraz obowiązków płatnika.
Słowa kluczowe: osoba-osoby fizyczne; pracownik; promocja; reklama; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Urzędu Miasta i Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2008 r. (data wpływu 6 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych oraz obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych oraz obowiązków płatnika.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - Urząd Miasta i Gminy - jest jednostką budżetową, przy pomocy której Burmistrz wykonuje zadania na podstawie art. 33 ust. 1 w związku z art. 30 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy edukacji publicznej, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, promocji gminy.

Urząd Miasta i Gminy wydał z końcem 2007 roku publikację albumową. Publikacja została w całości sfinansowana ze środków Wnioskodawcy, ma ona nadany nr ISBN. Koszt jednostkowy druku albumu wynosi 25,35 zł brutto, a całkowity jednostkowy koszt wytworzenia 31,63 zł. Natomiast całkowity koszt wytworzenia publikacji stanowi opracowanie tekstów: 4.210,00 zł; wykonanie kompletu zdjęć i opracowania graficznego: 2.074.00 zł; druk albumu: 25.350.00 zł.

Burmistrz Miasta i Gminy w ramach ww. zadań zamierza:

1.  przekazać odpłatnie - po kosztach wytworzenia, część nakładu instytucjom kultury (samorządowym osobom prawnym) celem dystrybucji,
2.  sprzedawać we własnym zakresie, po kosztach wytworzenia, osobom fizycznym (turystom, pasjonatom), jak i organizacjom itp.,
3.  przekazać nieodpłatnie pracownikom urzędu, autorom publikacji, radnym, uczestnikom imprez artystycznych, sponsorom, jednostkom organizacyjnym gminy (np. do bibliotek w szkołach) w formie prezentu, darowizn lub nagród rzeczowych.

Burmistrz zamierza podpisać z instytucjami kultury porozumienie, którego celem będzie współpraca w zakresie promocji regionu poprzez dystrybucję po koszcie wytworzenia tejże publikacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy przedstawiony stan faktyczny rodzi - jeśli tak, to jakie - obowiązki podatkowe w zakresie podatku dochodowego po stronie:

*   Urzędu Miasta i Gminy,
*   pracowników Urzędu Miasta i Gminy,
*   pozostałych osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 przedmiotowej ustawy, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 100 zł jest wolna od podatku dochodowego. Zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie będzie dokonywane na rzecz pracownika Urzędu Miasta i Gminy lub osoby pozostającej w stosunku cywilnoprawnym, a także w stosunku do osób, które otrzymują jednorazowo świadczenie wyższe niż 100 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

W świetle art. 11 ust. 1 cyt. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Treść art. 11 ust. 2a pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do treści art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W myśl art. 42a cytowanej ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 68a ww. ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 100 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, iż w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skutki podatkowe związane z otrzymaniem prezentu są zróżnicowane, w zależności od tego czy obdarowanymi są osoby będące pracownikami świadczeniodawcy lub są związane z nim stosunkiem cywilnoprawnym, jak też czy prezent nie przekraczał jednorazowo kwoty 100 zł i otrzymano go w związku z promocją lub reklamą darczyńcy.

W przedmiotowej sprawie, przekazanie przez Wnioskodawcę nieodpłatnego świadczenia w postaci publikacji albumowej w ramach promocji regionu osobom będącym Jego pracownikami stanowi dla tych osób przychód ze stosunku pracy określony w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w tym przypadku Wnioskodawca zobowiązany jest jako płatnik do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, stosownie do art. 31 ww. ustawy.

Także w przypadku osób pozostających ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym, wartość przedmiotowego świadczenia w postaci albumu, stanowi dla tych osób przychód podlegający opodatkowaniu.

Wartość nieodpłatnego świadczenia przekazywanego osobom fizycznym nie będącym pracownikami świadczeniodawcy i nie pozostającym ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym stanowi dla świadczeniobiorców źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy.

Wobec tego świadczeniodawca, zgodnie z art. 42a ww. ustawy, zobowiązany będzie do sporządzenia informacji według wzoru na druku PIT-8C o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego, następnego roku przekazać podatnikom oraz urzędom skarbowym, właściwym według ich miejsca zamieszkania.

Natomiast podatnik, dla którego wystawiona została informacja PIT-8C winien w swoim zeznaniu rocznym uwzględnić kwotę przychodu wynikającą z tej informacji.

Jednakże w przypadku, gdy jednorazowa wartość ww. nieodpłatnego świadczenia nie przekracza kwoty 100 złotych, a celem jej przekazania jest promocja lub reklama regionu, wówczas wartość publikacji reklamowej przekazywanej świadczeniobiorcom będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym stanie rzeczy Wnioskodawca nie jest obowiązany do obliczenia, poboru i odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie dodaje się, że w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych w dniu 6 maja 2008 r. została wydana odrębna interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-120/08-3/EK, natomiast w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od towarów i usług w dniu 6 maja 2008 r. została wydana odrębna interpretacja indywidualna nr ILPP1/423-173/08-2/KG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.