Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-303/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-26
Teza: Czy przeprowadzane szkolenia finansowane ze środków ZFRON będą zwolnione od podatku VAT?
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych; niepełnosprawni; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe; środek-środki publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2011r. (data wpływu 14 lutego 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 maja 2011r. (data wpływu 13 maja 2011r.) oraz pismem z dnia 19 maja 2011r. (data wpływu 23 maja 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, kurs i inne kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe sfinansowane ze środków ZFRON (ze środków publicznych) będzie podlegało zwolnieniu z podatku VAT, bez konieczności spełniania dodatkowych wymogów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, kurs i inne kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe sfinansowane ze środków ZFRON (ze środków publicznych) będzie podlegało zwolnieniu z podatku VAT, bez konieczności spełniania dodatkowych wymogów.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 maja 2011r. (data wpływu 13 maja 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 29 kwietnia 2011r. znak: IBPP1/443-303/11/AW oraz pismem z dnia 19 maja 2011r. (data wpływu 23 maja 2011r.)

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, zwolnione z podatku są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego:

*   prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
*   świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją,
*   finansowane w całości ze środków publicznych

oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania prowadzonych w formie szkoleń, kursów, seminariów przez Wnioskodawcę korzystają pracodawcy dysponujący środkami zakładowych funduszy rehabilitacji, którzy kształcenie pracowników opłacają ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji na podstawie następujących przepisów:

*   § 2 ust. 1 pkt 12 lit. c) rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810 z późn. zm.) tj. c) szkolenia, przekwalifikowania oraz dokształcania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych,
*   § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810 z późn. zm.) tj. 6) szkolenia i przekwalifikowanie w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Środki zgromadzone na zakładowym funduszu rehabilitacji pochodzą w części ze środków publicznych, zgodnie bowiem z art. 31 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 214, poz. 1407 z późn. zm.):

Prowadzący zakład pracy chronionej spełniający warunek, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b, lub zakład aktywności zawodowej w stosunku do tego zakładu jest zwolniony z:

1.  podatków, z zastrzeżeniem ust. 2, z tym że:
    1.  z podatków od nieruchomości, rolnego i leśnego – na zasadach określonych w przepisach odrębnych,
    2.  z podatku od czynności cywilnoprawnych – jeżeli czynność przez niego dokonana pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu;
2.  opłat, z wyjątkiem opłaty skarbowej i opłat o charakterze sankcyjnym.

Wedle zaś art. 33 ust. 2 ww. ustawy, Fundusz rehabilitacji tworzy się w szczególności:

1.  ze środków, o których mowa w art. 31 ust. 3 pkt 1 lit. b;
2.  z części zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z odrębnymi przepisami;
3.  z wpływów z zapisów i darowizn;
4.  z odsetek od środków zgromadzonych na rachunku funduszu rehabilitacji;
5.  ze środków pochodzących ze zbycia środków trwałych zakupionych ze środków funduszu, w części niezamortyzowanej.

Na zakładowych funduszach rehabilitacji znajdują się również środki publiczne zgromadzone przed 2009r. ze środków pochodzących z różnicy pomiędzy kwotą miesięcznego dofinansowania a kwotą wynagrodzenia pracowników przekazaną na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych, z przeznaczeniem na indywidualny program rehabilitacji pracowników niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie pracy chronionej zgodnie z uchylonym art. 26a ust 5 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

A zatem, jeżeli szkolenie zostanie sfinansowane z zakładowego funduszu rehabilitacji ze środków pochodzących z zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, z podatków od nieruchomości, rolnego i leśnego, z podatku od czynności cywilnoprawnych, opłat, ze środków pochodzących z różnicy pomiędzy kwotą miesięcznego dofinansowania a kwotą wynagrodzenia pracowników będzie sfinansowane ze środków publicznych. Jak w licznych wyrokach podkreślają sądy administracyjne „Przedmiotem wydatkowania są bowiem środki publiczne przekazane do dyspozycji pracodawcy przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, które winny być wykorzystywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów” (V SA/Wa 2887/08 – wyrok WSA w Warszawie, V SA/Wa 2836/08 – wyrok WSA w Warszawie)

W piśmie z dnia 9 maja 2011r. podano ponadto, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej z tytułu doradztwa w zarządzaniu i prowadzenia działalności gospodarczej, doradztwa zawodowego oraz szkoleń.

Firma zajmuje się szkoleniami dla pracowników w zakresie podwyższania kwalifikacji lub przekwalifikowania o tematyce związanej z ich wykonywanym zawodem tj. pomoc publiczna dla pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne, gospodarowanie środkami zfron, osoba niepełnosprawna w kontekście kompensaty indywidualnych ograniczeń mających wpływ na funkcjonowanie zawodowe i akceptację niepełnosprawności, osoba niepełnosprawna w aspekcie możliwości świadczenia i utrzymania pracy, możliwości korzystania przez osoby niepełnosprawne ze wsparcia na rehabilitację zawodową. Ponadto firma organizuje kursy zawodowe dla doradców zawodowych członków komisji rehabilitacyjnej i asystentów pracy osób niepełnosprawnych.

Firma nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty nie posiada również akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wszystkie świadczone usługi szkoleniowe, o których mowa w niniejszym wniosku stanowią inne usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego niż te wymienione w art. 43 ust 1 pkt 29 ustawy o VAT. Nie są to również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Są to natomiast szkolenia w całości finansowane ze środków publicznych.

Zleceniodawcą z którym firma zawiera umowy o świadczenie usług szkoleniowych są zakłady pracy chronionej, które zatrudniają osoby niepełnosprawne. Umowa przewiduje przeprowadzenie szkoleń zawodowych dla osób niepełnosprawnych będących pracownikami firmy.

Szkolenia i kursy (pomoc publiczna dla pracodawców, gospodarowanie środkami zfron, kurs dla doradcy zawodowego) będą wykorzystywane przez dyrektorów finansowych, księgowych czy kadrowych, doradców zawodowych, asystentów pracy dla osób niepełnosprawnych w zakresie wykonywanych obowiązków służbowych – są to szkolenia pozostające w bezpośrednim związku z wykonywanym zawodem pracowników, są to szkolenia mające na celu uzyskanie i uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Z usług szkoleniowych Wnioskodawcy korzystają pracodawcy dysponujący środkami zakładowych funduszy rehabilitacji, którzy szkolenia opłacają ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji na podstawie następujących przepisów:

*   § 2 ust. 1 pkt 12 lit. c) rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810 z późn. zm.) tj. c) szkolenia, przekwalifikowania oraz dokształcania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych,
*   § 2 ust 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810 z późn. zm.) tj. 6) szkolenia i przekwalifikowanie w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Środki zakładowych funduszy rehabilitacji pochodzą w części ze środków publicznych i z tych właśnie środków zleceniodawcy zamierzają finansować wynagrodzenie dla Wnioskodawcy.

W piśmie z dnia 19 maja 2011r. wskazano ponadto, że:

1.  W uzupełnieniu wniosku z dnia 9 maja 2011r. Wnioskodawca błędnie podał, iż szkolenia, o których mowa we wniosku stanowią inne usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, niż te wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT – winno być w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy VAT.
2.  Szkolenia, o których mowa we wniosku finansowane są wyłącznie ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, które są w całości środkami publicznymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 9 maja 2011r. uzupełnionym pismem z dnia 19 maja 2011r.):

Czy zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, szkolenie, kurs i inne kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe sfinansowane ze środków zfron (ze środków publicznych) będzie podlegało zwolnieniu z podatku VAT, bez konieczności spełniania dodatkowych wymogów?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 9 maja 2011r. oraz w piśmie z dnia 19 maja 2011r.), zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, zwolnione z podatku są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego:

*   finansowane w całości ze środków publicznych

oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z usług szkoleniowych Wnioskodawcy korzystają pracodawcy dysponujący środkami zakładowych funduszy rehabilitacji, którzy szkolenia opłacają ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji na podstawie następujących przepisów:

*   § 2 ust. 1 pkt 12 lit. c) rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810 z późn. zm.) tj. c) szkolenia, przekwalifikowania oraz dokształcania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych,
*   § 2 ust 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810 z późn. zm.) tj. 6) szkolenia i przekwalifikowanie w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Środki zgromadzone na zakładowym funduszu rehabilitacji pochodzą w części ze środków publicznych, zgodnie bowiem z art. 31 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 214, poz. 1407 z późn. zm.):

Prowadzący zakład pracy chronionej spełniający warunek, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b, lub zakład aktywności zawodowej w stosunku do tego zakładu jest zwolniony z:

1.  podatków, z zastrzeżeniem ust. 2, z tym że:
    1.  z podatków od nieruchomości, rolnego i leśnego – na zasadach określonych w przepisach odrębnych,
    2.  z podatku od czynności cywilnoprawnych – jeżeli czynność przez niego dokonana pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu;
2.  opłat, z wyjątkiem opłaty skarbowej i opłat o charakterze sankcyjnym.

Wedle zaś art. 33 ust. 2 ww. ustawy, Fundusz rehabilitacji tworzy się w szczególności:

1.  ze środków, o których mowa w art. 31 ust. 3 pkt 1 lit. b;
2.  z części zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z odrębnymi przepisami;
3.  z wpływów z zapisów i darowizn;
4.  z odsetek od środków zgromadzonych na rachunku funduszu rehabilitacji;
5.  ze środków pochodzących ze zbycia środków trwałych zakupionych ze środków funduszu, w części niezamortyzowanej.

Zdaniem Wnioskodawcy, szkolenia organizowane przez firmę w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników czy mające na celu przekwalifikowanie osób sfinansowane z zakładowego funduszu rehabilitacji ze środków pochodzących z zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, z podatków od nieruchomości, rolnego i leśnego, z podatku od czynności cywilnoprawnych, opłat, z wyjątkiem opłaty Skarbowej i opłat o charakterze sanacyjnym będzie sfinansowane ze środków publicznych, a zatem nie będzie opodatkowane podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, podstawowa stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania w tym zakresie do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L NR 347, s. 1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

–oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

–oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane oraz
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane,
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. L Nr 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się szkoleniami dla pracowników w zakresie podwyższania kwalifikacji lub przekwalifikowania o tematyce związanej z ich wykonywanym zawodem tj. pomoc publiczna dla pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne, gospodarowanie środkami zfron, osoba niepełnosprawna w kontekście kompensaty indywidualnych ograniczeń mających wpływ na funkcjonowanie zawodowe i akceptację niepełnosprawności, osoba niepełnosprawna w aspekcie możliwości świadczenia i utrzymania pracy, możliwości korzystania przez osoby niepełnosprawne ze wsparcia na rehabilitację zawodową. Ponadto firma organizuje kursy zawodowe dla doradców zawodowych członków komisji rehabilitacyjnej i asystentów pracy osób niepełnosprawnych.

Firma nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty nie posiada również akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wszystkie świadczone usługi szkoleniowe, o których mowa w niniejszym wniosku stanowią inne usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego niż te wymienione w art. 43 ust 1 pkt 26 ustawy o VAT. Nie są to również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Są to natomiast szkolenia w całości finansowane ze środków publicznych.

Zleceniodawcą z którym firma zawiera umowy o świadczenie usług szkoleniowych są zakłady pracy chronionej, które zatrudniają osoby niepełnosprawne. Umowa przewiduje przeprowadzenie szkoleń zawodowych dla osób niepełnosprawnych będących pracownikami firmy.

Szkolenia i kursy (pomoc publiczna dla pracodawców, gospodarowanie środkami zfron, kurs dla doradcy zawodowego) będą wykorzystywane przez dyrektorów finansowych, księgowych czy kadrowych, doradców zawodowych, asystentów pracy dla osób niepełnosprawnych w zakresie wykonywanych obowiązków służbowych – są to szkolenia pozostające w bezpośrednim związku z wykonywanym zawodem pracowników, są to szkolenia mające na celu uzyskanie i uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Z usług szkoleniowych Wnioskodawcy korzystają pracodawcy dysponujący środkami zakładowych funduszy rehabilitacji, którzy szkolenia opłacają ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji.

Szkolenia, o których mowa we wniosku finansowane są wyłącznie ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, które są w całości środkami publicznymi.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że Wnioskodawca nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, zatem nie może korzystać ze zwolnienia wskazanego w tym przepisie.

W dalszej kolejności należy przeanalizować czy można zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazał, że świadczone przez niego usługi szkoleniowe będą wykorzystywane przez dyrektorów finansowych, księgowych czy kadrowych, doradców zawodowych, asystentów pracy dla osób niepełnosprawnych w zakresie wykonywanych obowiązków służbowych – są to szkolenia pozostające w bezpośrednim związku z wykonywanym zawodem pracowników, są to szkolenia mające na celu uzyskanie i uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Należy zatem uznać, że jest to nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z wykonywaną pracą. Ponadto Wnioskodawca podał, że szkolenia, o których mowa we wniosku finansowane są wyłącznie ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, które są w całości środkami publicznymi.

W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT dotyczące świadczonych przez Wnioskodawcę usług kształcenia zawodowego oraz przekwalifikowania zawodowego finansowanych w całości ze środków publicznych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy jednakże zaznaczyć, że niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że środki zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, którymi zostanie sfinansowane szkolenie będą faktycznie środkami publicznymi. Kwestia klasyfikacji środków nie była bowiem przedmiotem oceny tut. organu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdy środki, z których finansowane są szkolenia, nie są środkami publicznymi w rozumieniu odrębnych przepisów) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.