Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-749/14/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-09-30
Teza: Czy w związku z tym, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, to od otrzymanego wynagrodzenia obowiązana jest naliczyć podatek w wysokości 23%?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; podatnik; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2014 r. (data wpływu 4 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności wykonywanych w charakterze konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortodoncji na podstawie powołania przez wojewodę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych w charakterze konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortodoncji na podstawie powołania przez wojewodę.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jest Pani lekarzem dentystą prowadzącym działalność gospodarczą. W ramach działalności wykonuje usługi stomatologiczne zwolnione od podatku VAT oraz opodatkowane. Jest też czynnym podatnikiem VAT. W bieżącym roku została Pani powołana przez Wojewodę do pełnienia funkcji konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortodoncji. Do zadań konsultanta należy realizacja zadań wynikających z art. 9 i art. 10 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia. Następstwem powyższego było zawarcie umowy w sprawie realizacji zadań konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortodoncji.

Za wykonywanie tych czynności zlecający wypłacił wynagrodzenie pomniejszone o zaliczkę na podatek dochodowy i składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z tym, że jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT, to od otrzymanego wynagrodzenia obowiązana jest naliczyć podatek w wysokości 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonuje zadania konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ochrony zdrowia na podstawie powołania przez Wojewodę. Z tytułu wykonywania tych czynności nie ponosi Pani odpowiedzialności wobec osób trzecich, taka odpowiedzialność nie została określona w umowie.

Wobec powyższego, umowa w sprawie realizacji zadań konsultanta wojewódzkiego nie podlega podatkowi VAT. Tak więc, Pani zadaniem, nie musi otrzymanego wynagrodzenia ujmować w deklaracji i odprowadzać podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności, bądź sytuacji. Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei art. 15 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Ze złożonego wniosku wynika, że jest Pani lekarzem dentystą prowadzącym działalność gospodarczą, jako czynnym podatnik VAT. W 2014 r. została Pani powołana przez Wojewodę do pełnienia funkcji konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortodoncji. Do zadań konsultanta należy realizacja zadań wynikających z art. 9 i art. 10 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia. Następstwem powyższego było zawarcie umowy w sprawie realizacji zadań konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortodoncji. Za wykonywanie tych czynności otrzymuje Pani wynagrodzenie pomniejszone o zaliczkę na podatek dochodowy i składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że zasady powoływania i odwoływania, zasady i sposób finansowania realizacji zadań konsultantów krajowych, wojewódzkich oraz wojskowej służby zdrowia, zadania konsultantów krajowych, wojewódzkich oraz wojskowej służby zdrowia określa ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 419 ze zm.).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, wojewoda w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia może powołać konsultanta wojewódzkiego spośród specjalistów z poszczególnych dziedzin, o których mowa w art. 4 ust. 1.

W myśl art. 9 ww. ustawy, konsultanci:

1.  wykonują zadania opiniodawcze, doradcze i kontrolne dla organów administracji rządowej, podmiotów tworzących w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, Narodowego Funduszu Zdrowia i Rzecznika Praw Pacjenta;
2.  prowadzą nadzór nad stroną merytoryczną doskonalenia zawodowego i szkolenia specjalizacyjnego lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne lub inne zawody mające zastosowanie w ochronie zdrowia;
3.  biorą udział w pracach komisji i zespołów powoływanych w celu realizacji polityki zdrowotnej;
4.  sporządzają opinie dotyczące doskonalenia zawodowego lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne lub inne zawody mające zastosowanie w ochronie zdrowia;
5.  sporządzają opinie dotyczące realizacji szkolenia podyplomowego i specjalizacyjnego lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne lub inne zawody mające zastosowanie w ochronie zdrowia w zakresie wynikającym z określonego programu kształcenia oraz sprawują nadzór nad ich merytoryczną realizacją.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy do zadań konsultantów krajowych, o których mowa w art. 4, oraz konsultantów wojewódzkich należy w szczególności:

1.  przeprowadzanie kontroli podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych dotyczącej realizacji kształcenia i doskonalenia zawodowego lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne lub inne zawody mające zastosowanie w ochronie zdrowia, w zakresie wynikającym z programów kształcenia;
2.  kontrola dostępności świadczeń zdrowotnych;
3.  kontrola wyposażenia podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych w aparaturę i sprzęt medyczny, aparaturę analityczną oraz aparaturę do przygotowywania i badania produktów leczniczych i kontrola ich efektywnego wykorzystania w realizacji zadań dydaktycznych;

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy działalność konsultantów jest finansowana z budżetu państwa.

Działalność konsultanta wojewódzkiego jest finansowana ze środków pozostających w dyspozycji właściwego wojewody albo ze środków pozostających w dyspozycji właściwych wojewodów (art. 15 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, minister właściwy do spraw zdrowia, Minister Obrony Narodowej oraz wojewoda, każdy w zakresie swojej właściwości, zawiera corocznie z powołanymi przez siebie konsultantami, z wyjątkiem konsultantów wojskowej służby zdrowia, umowę cywilnoprawną na dany rok o realizację zadań określonych w ustawie, ustalając w niej, w szczególności, wysokość wynagrodzenia, termin i sposób jego wypłaty oraz obowiązek sporządzenia sprawozdania.

Mając powyższe na uwadze, jak również powołane przepisy wskazać należy, że wykonując zlecone czynności, w związku z powołaniem przez Wojewodę na konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortodoncji, nie prowadzi Pani samodzielnej działalności gospodarczej w świetle art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem nie jest związana umową ze zlecającym wykonanie czynności, o których mowa w art. 9 i art. 10 ust. 1 i 3 ustawy o konsultantach w ochronie zdrowia, co do warunków wykonania tych czynności oraz wykonując wyznaczone czynności w imieniu Wojewody – jak wynika z wniosku – nie ponosi odpowiedzialności za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

A zatem wykonywanie zadań konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie ortodoncji, w warunkach i okolicznościach, o których mowa powyżej, nie stanowi samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.