Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.275.2021.1.MZA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-08
Teza: ustalenie, czy Wnioskodawca może zastosować do przychodów (dochodów) z jego działalności gospodarczej – tj. do przychodów (dochodów) innych niż zyski kapitałowe – 9% stawkę podatku CIT w roku podatkowym obejmującym okres od 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.
Słowa kluczowe: podatnik; podatnik-mały podatnik; spółki-przekształcenie spółki; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; zyski-zyski kapitałowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 czerwca 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem epuap tego samego dnia), uzupełnionym 10 czerwca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może zastosować do przychodów (dochodów) z jego działalności gospodarczej – tj. do przychodów (dochodów) innych niż zyski kapitałowe – 9% stawkę podatku CIT w roku podatkowym obejmującym okres od 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może zastosować do przychodów (dochodów) z jego działalności gospodarczej – tj. do przychodów (dochodów) innych niż zyski kapitałowe – 9% stawkę podatku CIT w roku podatkowym obejmującym okres od 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: CIT) i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Działalność Spółki skupia się na projektowaniu oraz tworzeniu autorskich programów informatycznych zgodnie z indywidualnymi wymaganiami klientów Spółki, tj. Spółka działa jako tzw. Software-House.

Spółka powstała na skutek przekształcenia spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Wpis ww. przekształcenia do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nastąpił w dniu 31 maja 2021 r.

W związku z nowelizacją przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT) przewidującą objęcie spółek komandytowych zakresem podmiotowym ww. ustawy, Spółka – w okresie w którym działała w formie spółki komandytowej – skorzystała z możliwości odroczenia opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie przepisów przejściowych ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (dalej: ustawa nowelizująca). W konsekwencji Spółka (będąc jeszcze spółką komandytową) stała się podatnikiem CIT z dniem 1 maja 2021 r. i od tej daty tj. od dnia 1 maja 2021 r., rozpoczął się jej pierwszy rok podatkowy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości) Spółka była zobowiązana zamknąć księgi rachunkowe na dzień poprzedzający dzień zmiany formy prawnej (tj. na dzień 30 maja 2021 r.), a następnie otworzyć je na dzień zmiany formy prawnej (tj. na dzień 31 maja 2021 r.).

Natomiast w myśl z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.

Mając na uwadze powyższe, Spółka jako podatnik CIT rozpoczęła swój pierwszy rok podatkowy w dniu 1 maja 2021 r., natomiast wobec obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień poprzedzający zamianę formy prawnej (wynikającego z odrębnych przepisów, tj. z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o rachunkowości), rok podatkowy Spółki (działającej w formie spółki komandytowej) zakończył się dnia 30 maja 2021 r.

Z tego względu, po przekształceniu, rok podatkowy Spółki (działającej już w formie sp. z o.o.) obejmie okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych (tj. od dnia 31 maja 2021 r.) do końca przyjętego przez nią roku podatkowego (tj. do dnia 31 grudnia 2021 r.).

Spółka przewiduje, że w roku podatkowym trwającym od dnia 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. przychody (dochody) z prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej – tj. przychody (dochody) inne niż z zysków kapitałowych – nie przekroczą kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Natomiast w roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy trwający od dnia 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r., tj. w okresie od dnia 1 maja 2021 r. do dnia 30 maja 2021 r., przychody z tytułu sprzedaży Spółki (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług), nie przekroczyły kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro, przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Istotne elementy zdarzenia przyszłego zostały zawarte we własnym stanowisku w sprawie, z którego wynika, że Wnioskodawca nie powstał na skutek transakcji restrukturyzacyjnej, która pociągałaby za sobą obowiązek wyłączenia stosowania art. 19 ust. 1 pkt 2 (tj. przewidującego prawo do stosowania 9% stawki CIT przez podatnika), jak również Wnioskodawca nie należy do podatkowej grupy kapitałowej (art. 19 ust. 1 b ustawy o CIT).

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy Wnioskodawca może zastosować do przychodów (dochodów) z jego działalności gospodarczej – tj. do przychodów (dochodów) innych niż zyski kapitałowe – 9% stawkę podatku CIT w roku podatkowym obejmującym okres od 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on zastosować do przychodów (dochodów) z jego działalności gospodarczej – tj. do przychodów (dochodów) innych niż zyski kapitałowe – 9% stawkę podatku CIT w roku podatkowym obejmującym okres od 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.

Uzasadnienie

Przepisy ustawy o CIT

W myśl art. 4a pkt 14 ustawy o CIT ilekroć w ustawie o CIT jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 21 (tj. w art. 4a pkt 21 ustawy o CIT – komentarz Wnioskodawcy).

Natomiast zgodnie z art. 4a pkt 21 ustawy o CIT ilekroć w ustawie jest mowa o spółce, oznacza to:

1.  spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
2.  spółkę kapitałową w organizacji,
3.  spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

W myśl, art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a ustawy o CIT, przepisy tej ustawy mają zastosowanie do:

1.spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

1a.spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne oraz spółka jawna nie złoży:

1.  przed rozpoczęciem roku obrotowego informacji, według ustalonego wzoru, o podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadających, bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku tej spółki, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 1 albo o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm.4), lub
2.  aktualizacji informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia zmian w składzie podatników

\-do naczelnika urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę spółki jawnej oraz naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla każdego podatnika osiągającego dochody z takiej spółki.

Natomiast zgodnie z treścią art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1.  19% podstawy opodatkowania;
2.  9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Ustawa o CIT wskazuje także w art. 19 ust. 1a, że do podatnika, który został utworzony:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2.  w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo
5.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14

\-nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 (tj. art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT – komentarz Wnioskodawcy) w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

W myśl art. 19 ust. 1b ustawy o CIT, przepisu ust. 1 pkt 2 (tj. art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT – komentarz Wnioskodawcy) nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.

Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 1 c ustawy o CIT przepisu ust. 1 pkt 2 (tj. art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT – komentarz Wnioskodawcy) nie stosuje się do:

1.  spółki dzielonej,
2.  podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:
    1.  uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
    2.  składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

\-w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Dodatkowo w art. 19 ust. 1d ww. ustawy ustawodawca przewidział, że podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, (tj. w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT – komentarz Wnioskodawcy) stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika. Jednocześnie warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności (art. 19 ust. 1e ustawy o CIT).

Uwagi ogólne w zakresie możliwości stosowania obniżonej stawki CIT

Zgodnie z przytoczonymi przepisami podatnicy CIT uprawnieni są do stosowania obniżonej stawki podatkowej w wysokości 9%, pod warunkiem spełnienia – co do zasady – dwóch warunków podmiotowych związanych ze skalą działalności prowadzonej przez podatnika, tj.:

*   warunku w zakresie wartości osiągniętego przychodu, ograniczonego kwotowo na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT – w roku podatkowym stosowania obniżonej stawki CIT, oraz
*   warunku posiadania zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT statusu „małego podatnika” – w poprzednim roku podatkowym (tj. roku podatkowym poprzedzającym rok stosowania obniżonej stawki CIT). Przy czym warunek posiadania statusu „małego podatnika” nie dotyczy podmiotów rozpoczynających prowadzenie działalności.

Wnioskodawca zaznacza jednocześnie, że możliwość stosowania obniżonej stawki CIT, jest wyłączona w sytuacjach określonych przepisami ustawy o CIT, doprecyzowanych w art. 19 ust. 1a (dotyczy podatników rozpoczynających działalność na skutek transakcji restrukturyzacyjnych – z zastrzeżeniem pewnych włączeń), art. 19 ust.1b (dotyczy grup kapitałowych) oraz art. 19 ust. 1c (dotyczy pozostałych podatników powstałych w konsekwencji przeprowadzonych czynności restrukturyzacyjnych).

Warunek dotyczący wartości osiągniętego przychodu w roku stosowania obniżonej stawki CIT

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z jego przewidywaniami w roku podatkowym obejmującym okres od dnia 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. nie osiągnie on przychodów (dochodów) z prowadzonej działalności gospodarczej – tj. przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – przekraczających kwotę odpowiadającą równowartości 2.000.000 euro przeliczoną według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Wnioskodawca tym samym spełni warunek podmiotowy, związany ze skalą działalności podatnika, stawiany mu przez przepis art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Warunek posiadania statusu „małego podatnika”

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT ustawodawca uzależnia zastosowanie obniżonej stawki CIT od posiadania przez podatnika statusu „małego podatnika”.

Pojęcie „małego podatnika” zostało doprecyzowane w słowniczku ustawowym ustawy o CIT (art. 4a pkt 10) i przewiduje ono, że przez małego podatnika należy rozumieć podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro (gdzie przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł).

Wobec powyższego podatnik planujący zastosować obniżoną stawkę podatku CIT w konkretnym roku podatkowym, jest zobligowany zbadać także czy w poprzednim roku podatkowym (tj. roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy w którym ma zostać zastosowana obniżona stawka CIT) wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro (przeliczonej wg wskazanego w ustawie o CIT kursu euro).

Wnioskodawca wskazuje tym samym, że z uwagi na fakt, iż planuje zastosować obniżoną stawkę w roku podatkowym trwającym od dnia 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r., zobowiązany był zbadać także wartość przychodu z tytułu sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, tj. w roku podatkowym trwającym od dnia 1 maja 2021 r. do dnia 30 maja 2021 r. Natomiast w tym okresie (tj. od dnia 1 maja 2021 r. do dnia 30 maja 2021 r.), wartość przychodu z tytułu sprzedaży Spółki (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług), nie przekroczyła kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro (przy zastosowaniu wskazanego w ustawie o CIT kursu euro).

Mając na względzie powyższe, Spółka wskazuje, że posiada status „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, a tym samym spełnia drugi z warunków podmiotowych stosowania obniżonej stawki CIT, wskazany w art. 19 ust. 1 d ustawy o CIT.

Brak zastosowania do Wnioskodawcy ograniczeń wynikających z art. 19 ust. 1a, ust. 1b oraz ust. 1c ustawy o CIT

Wnioskodawca wskazuje także, że nie znajdują do niego zastosowania ograniczenia wskazane w art. 19 ust. 1a oraz 1c ustawy o CIT, ponieważ Wnioskodawca nie powstał na skutek transakcji restrukturyzacyjnej, która pociągałaby za sobą obowiązek wyłączenia stosowania art. 19 ust. 1 pkt 2 (tj. przewidującego prawo do stosowania 9% stawki CIT przez podatnika), jak również Wnioskodawca nie należy do podatkowej grupy kapitałowej (art. 19 ust. 1 b ustawy o CIT).

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca w szczególności wskazuje, że:

1.w myśl art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy o CIT w przypadku Spółki doszło do zmaterializowania się wyjątku wskazanego w tym przepisie, zgodnie z którym podatnik który został utworzony w wyniku przekształcenia „spółki w inną spółkę” może skorzystać z preferencyjnej 9% stawki CIT.

Wnioskodawca zaznacza, że na potrzeby stosowania ustawy o CIT, ustawodawca zdefiniował pojęcie „spółka”. Zgodnie z art. 4a pkt 21 wspomnianej ustawy, definicja ta obejmuje swoim zakresem spółki komandytowe mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Tym samym definicję „spółki” używaną na potrzeby stosowania przepisów ustawy o CIT, od 1 maja 2021 r. (tj. po objęciu spółek komandytowych zakresem podmiotowym ustawy o CIT, w odniesieniu do tych podmiotów które zdecydowały się na odroczenie opodatkowaniem CIT do dnia 30 kwietnia 2021 r. na podstawie przepisów przejściowych ustawy nowelizującej) należy odnosić także do spółek komandytowych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Wspomniana definicja „spółki” (wskazana w art. 4a pkt 21 ustawy o CIT) obejmuje swoim zakresem także spółki posiadające osobowość prawną, do których należy zaliczyć m.in. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

Wnioskodawca zaznacza, że od 1 maja 2021 r. do Spółki (pozostającej na ten czas spółką komandytową posiadającą siedzibę na terytorium Polski) zastosowanie znalazły przepisy ustawy o CIT, w tym w szczególności definicja „spółki”, o której mowa w art. 4a pkt 21 ustawy o CIT.

Wobec powyższego przed przekształceniem Spółka osiągnęła status podatnika CIT, a tym samym stała się „spółką” w rozumieniu ustawy o CIT. Wnioskodawca przekształcił się zatem ze spółki komandytowej (będącej podatnikiem CIT, wpisującym się na gruncie przepisów ustawy o CIT w definicję ustawową „spółki”) w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (również będącą podatnikiem CIT objętym zakresem definicji „spółki” w rozumieniu ustawy o CIT). W konsekwencji w przypadku Wnioskodawcy doszło do zmaterializowania się wyjątku wskazanego w art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym podatnik który został utworzony w wyniku przekształcenia „spółki w inną spółkę” może korzystać z preferencyjnej 9% stawki CIT.

2.na gruncie art. 19 ust. 1 a pkt 2 ustawy o CIT podatnik (Wnioskodawca) nie został utworzony w wyniku „przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną”.

Wnioskodawca wskazuje, że począwszy od 1 maja 2021 r. uzyskał status podatnika CIT. Wobec powyższego do Spółki (pozostającej na ten czas spółką komandytową posiadającą siedzibę na terytorium Polski) znajdowały zastosowanie przepisy ustawy o CIT. Jak Wnioskodawca wskazywał powyżej, objęcie spółek komandytowych zakresem podmiotowym ustawy o CIT, spowodowało, że definicja „spółki” wskazana w art. 4a pkt 21 ustawy o CIT została rozszerzona także o tę kategorię podmiotów (tj. o spółki komandytowe posiadające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej). W tym kontekście nastąpiła także zmiana pojęcia „spółki niebędącej osobą prawną”, wskazanego w art. 4a pkt 14 ustawy o CIT, ponieważ definicja ta wprost wskazuje, że „ilekroć w ustawie jest mowa o \[\`(...)\`\] spółce niebędącej osobą prawną oznacza to spółkę inną niż określoną w pkt 21 (tj. pkt 21 art. 4a ustawy o CIT który definiuję pojęcie „spółki” na potrzeby stosowania ustawy CIT – przypis Wnioskodawcy)”. Podsumowując, spółki komandytowe objęte zakresem podmiotowym ustawy o CIT stały się „spółkami” w rozumieniu ustawy o CIT, co w konsekwencji wiązało się z ich wyłączeniem z kategorii „spółek niebędących osobą prawną” w rozumieniu przepisów tejże ustawy.

Wnioskodawca wskazuje tym samym, że wobec Spółki nie znajduje zastosowania przesłanka wyłączająca możliwość stosowania obniżonej stawki CIT określona w art. 19 ust. 1a pkt 2 ustawy o CIT, ponieważ Wnioskodawca nie został utworzony w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą czy spółki niebędącej osobą prawną. Wynika to z faktu, że na moment przekształcenia Spółka (działająca w formie spółki komandytowej) posiadała podmiotowość prawno-podatkową nadaną jej przepisami ustawy o CIT, tj. była objęta definicją „spółki” w rozumieniu art. 4a pkt 21 ustawy o CIT. W konsekwencji na gruncie przepisów tejże ustawy (tj. art. 4a pkt 14) Spółka nie mogła być traktowana równocześnie jako „spółka niebędąca osobą prawną”.

1.  w oparciu o art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy o CIT podatnik (Wnioskodawca) nie został utworzony przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14.
2.  w myśl art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy o CIT podatnik (Wnioskodawca) nie został utworzony przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników.
3.  na gruncie art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy o CIT podatnik (Wnioskodawca) nie został utworzony przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14.
4.  w oparciu o art. 19 ust. 1 b ustawy o CIT podatnik (Wnioskodawca) nie należy do podatkowej grupy kapitałowej.
5.  w myśl art. 19 ust. 1 c pkt 1 ustawy o CIT podatnik (Wnioskodawca) nie jest spółką dzieloną.
6.  na gruncie art. 19 ust. 1 c pkt 2 lit. a) ustawy o CIT podatnik (Wnioskodawca) nie jest podatnikiem, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14.
7.  w oparciu o art. 19 ust. 1 c pkt 2 lit. b) ustawy o CIT podatnik (Wnioskodawca) nie jest podatnikiem, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników.

Mając na uwadze ww. argumenty Wnioskodawca wskazuje, że nie znajdują do niego zastosowania wyłączenia w zakresie stosowania obniżonej 9% stawki CIT, wskazane w art. 19 ust. 1a, 1b oraz 1 c ustawy o CIT.

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że będzie on uprawniony do zastosowania do przychodów (dochodów) z jego działalności gospodarczej – tj. do przychodów (dochodów) innych niż zyski kapitałowe – 9% stawkę podatku CIT w roku podatkowym obejmującym okres od 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r., ponieważ:

1.  zgodnie z przewidywaniami Wnioskodawcy w roku podatkowym obejmującym okres od dnia 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. nie osiągnie on przychodów (dochody) z prowadzonej działalności gospodarczej – tj. przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – przekraczających kwotę odpowiadającą równowartości 2.000.000 euro przeliczoną według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;
2.  Wnioskodawca będzie posiadał status „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, tj. w roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy stosowania obniżonej stawki (obejmującym okres od dnia 1 maja 2021 r. do 30 maja 2021 r.) wartość przychodu z tytułu sprzedaży Spółki (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług), nie przekroczyła kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro (przy zastosowaniu wskazanego w ustawie o CIT kursu euro);
3.  w stosunku do Wnioskodawcy nie znajdują zastosowania ograniczenia, wskazane w art. 19 ust. 1a, 1b oraz 1c ustawy o CIT, które wyłączają możliwość stosowania obniżonej stawki CIT.

Na podstawie wyżej przytoczonych argumentów, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska, zgodnie z którym Wnioskodawca może zastosować do przychodów (dochodów) z jego działalności gospodarczej – tj. do przychodów (dochodów) innych niż zyski kapitałowe – 9% stawkę podatku CIT w roku podatkowym obejmującym okres od 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Na mocy art. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „ustawa zmieniająca”) przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawa CIT”) mają, co do zasady, zastosowanie również do spółek komandytowych.

Zgodnie bowiem ze znowelizowanym brzmieniem art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy ustawy mają zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym uległa również zmianie definicja spółki, przez którą, od dnia 1 stycznia 2021 r. zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. c) ustawy CIT, należy również rozumieć, spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej, w przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 ww. art. 12 ustawy zmieniającej – spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.

W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540), regulują m.in. zagadnienie sukcesji podatkowej, tj. sytuację, w której dany podmiot (podatnik) wstępuje w prawa i obowiązki innego podatnika m.in. korzystając z praw nabytych przez inny podmiot (innego podatnika).

Sukcesja podatkowa polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.

Inaczej rzecz ujmując, należy sprawdzić, czy każde prawo, które przysługiwałoby danemu podmiotowi (podatnikowi) przysługuje – na podstawie przepisów o sukcesji prawnej – innemu podmiotowi (podatnikowi), będącemu tzw. „następcą prawnym” tego pierwszego podmiotu (podatnika).

Powyższe kwestie regulują przepisy działu III rozdziału 14 Ordynacji podatkowej. W regulacjach tych zawarta jest pozycja podatkowo-prawna dwóch kategorii podmiotów: następców prawnych oraz podmiotów przekształconych.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Stosownie do art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Według art. 93a § 2 Ordynacji podatkowej przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:

1.osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:

1.  innej spółki niemającej osobowości prawnej,
2.  spółki kapitałowej.

Zatem, w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej regulujące uprawnienia podmiotów wynikające z tzw. sukcesji podatkowej, w szczególności zawarte w art. 93-93c tej Ordynacji, tj. sytuacja, w której dany podmiot (podatnik) korzysta z praw nabytych przez inny podmiot (innego podatnika).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka powstała na skutek przekształcenia spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Wpis ww. przekształcenia do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nastąpił w dniu 31 maja 2021 r. Spółka – w okresie w którym działała w formie spółki komandytowej – skorzystała z możliwości odroczenia opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie przepisów przejściowych ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw. W konsekwencji Spółka (będąc jeszcze spółką komandytową) stała się podatnikiem CIT z dniem 1 maja 2021 r. i od tej daty tj. od dnia 1 maja 2021 r., rozpoczął się jej pierwszy rok podatkowy. Spółka była zobowiązana zamknąć księgi rachunkowe na dzień poprzedzający dzień zmiany formy prawnej (tj. na dzień 30 maja 2021 r.), a następnie otworzyć je na dzień zmiany formy prawnej (tj. na dzień 31 maja 2021 r.). Spółka jako podatnik CIT rozpoczęła swój pierwszy rok podatkowy w dniu 1 maja 2021 r., natomiast wobec obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień poprzedzający zamianę formy prawnej, rok podatkowy Spółki (działającej w formie spółki komandytowej) zakończył się dnia 30 maja 2021 r. Z tego względu, po przekształceniu, rok podatkowy Spółki (działającej już w formie sp. z o.o.) obejmie okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych (tj. od dnia 31 maja 2021 r.) do końca przyjętego przez nią roku podatkowego (tj. do dnia 31 grudnia 2021 r.).

Spółka przewiduje, że w roku podatkowym trwającym od dnia 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. przychody (dochody) z prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej – tj. przychody (dochody) inne niż z zysków kapitałowych – nie przekroczą kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Natomiast w roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy trwający od dnia 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r., tj. w okresie od dnia 1 maja 2021 r. do dnia 30 maja 2021 r., przychody z tytułu sprzedaży Spółki (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług), nie przekroczyły kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro, przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości stosowania stawki 9% CIT, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, do opodatkowania przychodów innych niż z zysków kapitałowych w roku podatkowym obejmującym okres od 31 maja 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.

W myśl art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi: 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

W myśl art. 19 ust. 1d ustawy CIT, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Definicję „małego podatnika” zawiera art. 4 pkt 10 ustawy o CIT, zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Zgodnie z powołanymi wyżej i mającymi zastosowanie w sprawie przepisami możliwość opodatkowania dochodów wg stawki 9% mają m.in. podatnicy posiadający status małego podatnika. Jak wynika z opisu sprawy w niniejszej sprawie warunek ten został spełniony bowiem – jak wskazał w opisie sprawy Wnioskodawca posiada status małego podatnika, ponieważ jego przychody w poprzednim roku podatkowym (trwającym od 1 maja 2021 r. do 30 maja 2021 r.) nie przekroczyły 2.000.000 euro.

Wnioskodawca jako Sp. z o.o. powstał z przekształcenia spółki w inną spółkę, gdyż przekształcenie spółki komandytowej w Spółkę z o.o. miało miejsce 31 maja 2021 r., kiedy to spółka komandytowa jako przekształcana podlegała już opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, (spółka komandytowa skorzystała z możliwości odroczenia opodatkowania podatkiem CIT od 1 maja 2021 r. zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej (Dz.U.2020 poz. 2123)).

Zatem w powyższych okolicznościach zastosowania nie będzie mieć przepis art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy CIT, który ustala 2-letni okres „karencji” w stosowaniu obniżonej 9% stawki CIT dla podmiotów przekształcanych. Zgodnie z jego treścią, nie dotyczy on przypadków przekształcenia spółki w inną spółkę, co ma miejsce w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym. W przedmiotowej sprawie nie znajdą również zastosowania inne wyłączenia wymienione w art. 19 ust. 1a-1c ustawy CIT.

Wobec powyższego, Spółka która, jak wynika z wniosku, posiada status małego podatnika będzie mogła w roku podatkowym trwającym od 31 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. skorzystać z preferencyjnej stawki opodatkowania, przy założeniu nieprzekroczenia w tym okresie przychodów określonych w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.