Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.812.2025.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Uznanie sprzedającego za podatnika z tytułu sprzedaży
nieruchomości oraz opodatkowanie transakcji.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty-grunt niezabudowany
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    16 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 listopada 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A. sp. z o.o.
      (Nabywca, Kupujący)
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B. K.
      (Sprzedający, Zbywca)

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawcą”, „Kupujący” lub „Nabywca”) zarejestrowana jest w
    Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”). Pan B.K.
    (dalej „Sprzedawca”) jest właścicielem nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę
    numer 1 (...).
    Sprzedawca nabył ww. nieruchomość na podstawie umowy darowizny z dnia 18 marca
    2005 r. (...).
    Sprzedawca nabył ww. nieruchomość w celach prywatnych i nie wykorzystywał jej do
    innych celów. Od chwili nabycia Sprzedawca wykorzystywał tę nieruchomość do własnej
    działalności rolniczej - produkty rolne uzyskiwane na własne potrzeby. Obecnie część
    nieruchomość jest dzierżawiona pod działalność rolną prowadzoną przez inną osobę.
    Sprzedawca jest wyłącznym właścicielem ww. nieruchomości, która wolna jest od
    wszelkich hipotek, zadłużeń i wierzytelności oraz nie jest obciążona prawami i
    roszczeniami osób trzecich. (...).
    Nieruchomość położona jest na terenie o przeznaczeniu określonym jako teren usług
    handlu lub usług rzemieślniczych lub produkcji „1UH-UL-P” z miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr (...).
    Sprzedawca planuje podział działki nr 1 przez wyodrębnienie następujących gruntów:
    a) działka o powierzchni ok. 0,0274 ha z przeznaczeniem na drogę 1KDL,
    b) działka o powierzchni ok. 0,5386 ha zabudowana domem mieszkalnym,
    c) i działka o powierzchni ok. 2,144 ha niezabudowana.
    Wnioskodawca jest zainteresowany nabyciem od Sprzedawcy własności niezabudowanej
    działki o powierzchni 2,144 ha (dalej „Nieruchomość”) jaka powstanie po podziale działki 1.
    Sprzedawca i Kupująca zamierzają zawrzeć umowę na mocy której Sprzedawca zobowiąże
    się przenieść na Kupującą własność Nieruchomości i wydać jej tę Nieruchomość, zaś
    Kupująca zobowiąże się Nieruchomość odebrać i zapłacić Sprzedawcy cenę (dalej
    „Transakcja”) tj. zawrzeć umowę sprzedaży Nieruchomości w rozumieniu art. 155 § 1 i art.
    535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn, zm.)
    Kupująca jest cudzoziemcem w rozumieniu ustawy z dnia 24 marca 1920 roku o
    nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. 2017, poz. 2278 z późn. zm.)

    ponieważ jest kontrolowana przez osobę fizyczną będącą obywatelem Francji
    (nieposiadającą obywatelstwa polskiego), jest przedsiębiorcą państwa członkowskiego
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego i na nabycie Nieruchomości nie jest wymagane
    zezwolenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
    Kupująca ma zamiar wykorzystywać nabytą Nieruchomość i sąsiednie nieruchomości do
    wybudowania inwestycji polegającej na budowie wybudowaniu obiektów magazynowo-
    usługowo-produkcyjnych z częścią biurowo-socjalną, wszystko o powierzchni zabudowy
                    2nie mniejszej niż 35 000,00 m (dalej: „Inwestycja”).
    Sprzedawca i Kupująca zawarli już przedwstępną umową sprzedaży Nieruchomości, wedle
    której przyrzeczona umowa sprzedaży Nieruchomości zostanie zawarta po spełnieniu
    warunków zawieszających zdefiniowanych w tej przedwstępnej umowie sprzedaży:
    a) Sprzedawca uzyska ostateczną decyzję zatwierdzającą podział działki 1 w sposób wyżej
      opisany i doprowadzi do ujawnienia tego podziału w ewidencji gruntów,
    b) Kupująca uzyska na swój koszt ustalenia, z których wynikać będzie, że warunki
      gruntowo- środowiskowe Nieruchomości umożliwiają realizację na niej zamierzonej
      przez Kupującą Inwestycji,
    c) Kupującą uzyska potwierdzenie, że warunki techniczne przyłączenia (zaopatrzenia w
      media: wodę, energię elektryczną, gaz, włączenie do układu drogowego oraz
      odprowadzenie ścieków i wód deszczowych) umożliwiają realizację Inwestycji,
    d) Kupująca uzyska na swój koszt i jej staraniem warunki techniczne, pozwolenia,
      uzgodnienia oraz zgody właściwych podmiotów, w tym dostawców mediów oraz
      jednostek samorządu terytorialnego i organów administracji państwowej na zmianę
      przebiegu mediów, znajdujących się na terenie Nieruchomości, które to media (w
      szczególności gazociągi, linie energetyczne, wodociągi, rurociągi, linie
      telekomunikacyjne) mogą kolidować z Inwestycją, a zmiana ich przebiegu jest
      niezbędna do uzyskania przez Kupującą decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i
      udzielającej pozwolenia na budowę Inwestycji,
    e) Kupująca uzyska ostateczną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą
      pozwolenia na budowę Inwestycji.
    W celu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości strony zobowiązały się
    podjąć wszelkie czynności niezbędne do spełnienia się ww. warunków zawieszających i
    zobowiązały się do wzajemnego informowania o wszelkich zdarzeniach faktycznych i
    prawnych mogących mieć wpływ na spełnienie się tego warunku.
    W treści przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości Sprzedawca udzielił Kupującej
    oraz osobom działającym na zlecenie Kupującej pełnomocnictw (z prawem substytucji) m.
    in. do:
    a) przeglądu i dokonywania fotokopii akt załączonych do księgi wieczystej założonej dla
      Nieruchomości, uzyskiwania od właściwych organów administracji rządowej i
      samorządowej wszelkich zaświadczeń, informacji, wypisów, wyrysów dotyczących
      stanu faktycznego i prawnego Nieruchomości, uzyskiwania wypisów z rejestru
      gruntów i budynków oraz wyrysów z map ewidencyjnych dotyczących Nieruchomości,
    b) wystąpienia w imieniu Sprzedawcy do właściwych podmiotów, celem uzyskania
      technicznych warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, gazowej,
      wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej oraz włączenia do
      układu drogowego oraz do zawarcia w imieniu Sprzedawcy umów przyłączenia do
      sieci oraz umów określających warunki włączenia do układu drogowego,
    c) wystąpienia w imieniu Sprzedawcy do właściwych organów w celu uzyskania decyzji o
      wyłączeniu Nieruchomości z produkcji rolniczej, zmiany klasyfikacji gruntów we
      właściwych rejestrach,

    d) wystąpienia w imieniu Sprzedawcy do właściwych organów w celu uzyskania
    ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział działki nr 1 w sposób wyżej opisany.
    W treści przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości Sprzedawca udzielił Kupującej
    prawa do dysponowania Nieruchomością dla celów budowlanych w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku - Prawo budowlane tj. dla składania
    oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane,
    składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii,
    warunków technicznych przyłączy, a także do prowadzenia na niej, na koszt Kupującej,
    badań i odwiertów, niezbędnych do potwierdzenia, że Nieruchomość jest wolna od
    zanieczyszczeń, a warunki gruntowe umożliwiają realizację na niej Inwestycji, a nadto do
    wejścia na teren Nieruchomości celem usunięcia kolizji istniejących sieci z projektowanym
    przebiegiem sieci.
    Przed dniem zawarcia Transakcji ani Sprzedawca ani Kupująca nie zamierzają rozpocząć
    wykonywania na Nieruchomości jakichkolwiek prac budowlanych. Do czasu zawarcia
    Transakcji na Nieruchomości nie zostaną wzniesione żadne obiekty budowlane ani
    urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Jednakże, w oparciu
    o ww. umocowania Kupująca wystąpiła już z wnioskiem o wydanie warunków przyłączenia
    Nieruchomości do sieci elektroenergetycznej i wodociągowej.
    Za przeniesienia własności Nieruchomości Kupujący zapłaci Sprzedawcy cenę w wysokości
    ustalonej w przedwstępnej umowie sprzedaży, powiększoną o podatek VAT, o ile będzie
    należny w okolicznościach niniejszej sprawy.
    Zgodnie z zawartymi w przedwstępnej umowie sprzedaży oświadczeniami Sprzedawca nie
    jest zarejestrowany na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny. Kupujący jest i
    będzie zarejestrowany na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny, również w
    dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
    Pytanie 1:
    Czy przy nabyciu działki przysługiwało Zainteresowanemu niebędącemu stroną
    postępowania (Panu B. K.) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego?
    Odpowiedź:
    Nie, nie przysługiwało Panu B. K. prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Pytanie 2:
    Czy działka była/jest wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania w działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) [2]?
    Odpowiedź:
    Nie, działka nie była wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania w działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Pytanie 3:
    Czy działkę wykorzystywał/wykorzystuje Zainteresowany niebędący stroną postępowania
    w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ww. ustawy o podatku od towarów i
    usług [3]? Jeżeli ww. działka była/jest wykorzystywana przez Zainteresowanego
    niebędącego stroną postępowania w działalności rolniczej, to czy z tego tytułu był/jest
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania czynnym podatnikiem podatku VAT?
    Odpowiedź:

    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie wykorzystywał / nie wykorzystuje
    działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ww. ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Pytanie 4:
    Czy był/jest Zainteresowany niebędący stroną postępowania rolnikiem ryczałtowym,
    zgodnie z art. 2 pkt 19 ww. ustawy o podatku od towarów i usług [4], jeśli tak, to od kiedy,
    w jakim okresie?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie był / nie jest rolnikiem ryczałtowym.
    Pytanie 5:
    Czy z działki dokonywał/dokonuje Zainteresowany niebędący stroną postępowania
    sprzedaży płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej (jeśli tak, to jakie
    to produkty i w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce) i czy sprzedaż była/jest zwolniona
    od podatku lub opodatkowana podatkiem VAT?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie dokonywał / nie dokonuje sprzedaży
    płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej.
    Pytanie 6:
    Czy działkę wykorzystywał/wykorzystuje Zainteresowany niebędący stroną postępowania
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania samodzielnie nie wykorzystywał działki.
    Działka była przedmiotem dzierżawy od 1 września 2019 r.
    Pytanie 7:
    W jakim okresie działka była przedmiotem dzierżawy jakie pożytki czerpał Zainteresowany
    niebędący stroną postępowania z tego tytułu?
    Odpowiedź:
    Działka była przedmiotem dzierżawy od 1 września 2019 r. Zainteresowany niebędący
    stroną postępowania otrzymywał czynsz w wysokości 1000 złotych płatny co rok.
    Pytanie 8:
    Czy występował Zainteresowany niebędący stroną postępowania kiedykolwiek z
    wnioskiem o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub
    zmianę tego planu dla działki?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie występował z wnioskiem o
    opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
    Pytanie 9:
    Czy wnosił Zainteresowany niebędący stroną postępowania kiedykolwiek o wydanie
    decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej działki? Czy uzyskanie
    ww. decyzji przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania było konieczne,
    jeśli tak to dlaczego?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie wnosił o wydanie decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej działki.

    Pytanie 10:
    Czy poczynił Zainteresowany niebędący stroną postępowania jakiekolwiek działania
    dotyczące zwiększenia wartości działki tj. dokonał jej uatrakcyjnienia np. wydzielenie lub
    budowa drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne
    itp., jeśli tak to jakie, kiedy i w jakim celu?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący strona postępowania nie poczynił żadnych działań dotyczących
    zwiększenia wartości działki.
    Pytanie 11:
    Jakie działania marketingowe podjął Zainteresowany niebędący stroną postępowania w
    celu sprzedaży działki?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie podejmował żadnych działań
    marketingowych w celu sprzedaży działki. Kupujący samodzielnie zgłosił się celem nabycia
    nieruchomości.
    Pytanie 12:
    W jaki sposób znalazł Zainteresowany niebędący stroną postępowania nabywcę na zakup
    działki?
    Odpowiedź:
    Nabywca samodzielnie zgłosił się do Zainteresowanego niebędący stroną postępowania
    chcąc nabyć działkę.
    Pytanie 13:
    Czy dokonywał Zainteresowany niebędący stroną postępowania wcześniej sprzedaży
    nieruchomości (nieobjętych przedmiotowym wnioskiem), jeżeli tak to proszę podać
    odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
    - kiedy i w jaki sposób stał się posiadaczem tych nieruchomości?
    - w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte?
    - w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie
      do chwili sprzedaży?
    - kiedy dokonał ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
    - ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich? (niezabudowanych czy zabudowanych,
      jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe),
    - czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzał podatek VAT, składała deklaracje VAT-7 oraz
      zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
    - na co zostały przeznaczone środki ze sprzedaży ww. nieruchomości?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie dokonywał wcześniej sprzedaży
    nieruchomości.
    Pytanie 14:
    Czy działka na dzień sprzedaży będzie niezabudowana?
    Odpowiedź:
    Działka nr 1 zostanie podzielona na cztery działki. Wydzielona działka o projektowanym
    numerze 3, której będzie dotyczyła sprzedaż, na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.

    Pytanie 15:
    Jeżeli działka będzie niezabudowana, to proszę wskazać czy była wykorzystywana przez
    Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku?
    Odpowiedź:
    Działka była wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania
    na cele działalności zwolnionej od podatku.
    Pytanie 16:
    Czy działka na dzień sprzedaży będzie zabudowana?
    Odpowiedź:
    Nie, działka wydzielona z podziału działki nr 1, na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    Pytanie 17:
    Jeżeli działka na dzień sprzedaży będzie zabudowana, to proszę wskazać
    a) budynki w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.
      Dz.U. Nr 2025 r., poz. 418 ze zm.)?
    b) budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane trwale z gruntem
      związane?
    Odpowiedź:
    Działka wydzielona z podziału działki nr 1 na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    Pytanie 18:
    Czy na dzień sprzedaży będą posadowione na działce sieci np. energetyczne,
    wodociągowe lub inne? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
    a) kto jest ich właścicielem czy Zainteresowany niebędący stroną postępowania czy
      przedsiębiorstwo przesyłowe?
    b) czy są budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane trwale z
      gruntem związaną?
    c) czy będą przedmiotem sprzedaży?
    Odpowiedź:
    Nie, działka wydzielona z podziału działki nr 1 na dzień sprzedaży będzie niezabudowana i
    nie ma posadowień na działce sieci, np. energetycznych, wodociągowych itd.
    Pytanie 19:
    W odniesieniu do wszystkich budynków i budowli w rozumieniu prawa budowlanego
    posadowionych na działce, proszę wskazać osobno dla każdego budynku i budowli:
    a) Czy przy nabyciu/wytworzeniu budynku/budowli przysługiwało Zainteresowanemu
      niebędącemu stroną postępowania prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego?
    b) Kiedy (w jakim dniu, miesiącu, roku) wystąpiło pierwsze zajęcie (używanie) ww. budynku
      /budowli?
    c) Czy budynki/budowle były lub są przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o
      podobnym charakterze, jeśli tak to należy wskazać dokładne daty najmu?
    d) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku/budowli a ich dostawą upłynie okres
      dłuższy niż 2 lata?

    e) Czy Zainteresowany niebędący stroną postępowania ponosił wydatki na ulepszenie w
      rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym budynku/budowli, w stosunku
      do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego?
    f) Jeżeli Zainteresowany niebędący stroną postępowania ponosił takie wydatki, to czy były
      one wyższe niż 30% wartości początkowej budynku/budowli, kiedy zakończono ich
      ulepszenie, proszę podać dokładną datę?
    g) Czy po poniesieniu wydatków na ulepszenie ww. budynku/budowli w rozumieniu
      przepisów ustawy o podatku dochodowym, w stosunku do których Zainteresowany
      niebędący stroną postępowania miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego, a wydatki były wyższe niż 30% wartości początkowej
      budynku/budowli, doszło do ich pierwszego zasiedlenia i kiedy?
    h) Czy od pierwszego zajęcia, zasiedlenia ww. budynku/budowli po ulepszeniu
      przekraczającym 30% ich wartości początkowej, do dnia ich dostawy minie okres
      dłuższy niż 2 lata?
    i) Czy budynki/budowle były wykorzystywane przez Zainteresowanego niebędącego stroną
      postępowania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?
    Odpowiedź:
    Działka wydzielona z podziału działki nr 1 na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy sprzedaż Nieruchomości powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2025 poz. 775, dalej „ustawa o VAT”)
    bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy o VAT, tj. z naliczeniem
    należnego podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie/Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy planowana Transakcja będzie podlegała w całości
    opodatkowaniu podatkiem VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak wskazuje praktyka organów podatkowych i sądów administracyjnych, za działania
    sprzedawcy uznawane za działania profesjonalisty należy uznać, te które wpływają na
    wzrost wartości danej nieruchomości i jej atrakcyjności w oczach potencjalnych
    kupujących.
    Przykładem takich działań profesjonalisty może być podział działki na kilka niezależnych,
    doprowadzenie mediów, wydzielenie dróg wewnętrznych, podejmowanie działań w celu
    uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wystąpienie z
    wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, działania marketingowe zmierzające

    do sprzedaży działek. W takim przypadku, organy podatkowe mogą twierdzić, że osoba
    fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (w teorii), w praktyce właśnie prowadzi
    działalność gospodarczą bowiem podejmuje wszelkie działania względem sprzedawanej
    nieruchomości jak inne podmioty profesjonalnie działające na rynku. Określony w ustawie
    zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą
    opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako
    podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i
    nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dla uznania danego majątku
    za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w
    odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot.
    W tym miejscu należy podkreślić, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej,
    części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej
    jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92
    wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości
    wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów
    osobistych.
    Zatem, jak wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działania podmiotu dokonującego tej dostawy wskażą znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, które mogą składać się z kilku następujących po
    sobie czynności. Ponadto z treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-
    180/10 i C-181/10 wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania
    sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca,
    producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

    Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    W niniejszej sprawie Sprzedawca udzielił Kupującej oraz osobom działającym na zlecenie
    Kupującej pełnomocnictw (z prawem substytucji) m.in. do: przeglądu i dokonywania
    fotokopii akt załączonych do księgi wieczystej założonej dla Nieruchomości, uzyskiwania
    od właściwych organów administracji rządowej i samorządowej wszelkich zaświadczeń,
    informacji, wypisów, wyrysów dotyczących stanu faktycznego i prawnego Nieruchomości,
    uzyskiwania wypisów z rejestru gruntów i budynków oraz wyrysów z map ewidencyjnych
    dotyczących Nieruchomości, wystąpienia w imieniu Sprzedawcy do właściwych
    podmiotów, celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
    elektroenergetycznej, gazowej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i
    sanitarnej oraz włączenia do układu drogowego oraz do zawarcia w imieniu Sprzedawcy
    umów przyłączenia do sieci oraz umów określających warunki włączenia do układu
    drogowego, wystąpienia w imieniu Sprzedawcy do właściwych organów w celu uzyskania
    decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji rolniczej, zmiany klasyfikacji gruntów we
    właściwych rejestrach oraz wystąpienia w imieniu Sprzedawcy do właściwych organów w
    celu uzyskania ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział działki nr 1 w sposób wyżej
    opisany.
    Sprzedawca udzielił też Kupującej prawa do dysponowania Nieruchomością dla celów
    budowlanych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku - Prawo
    budowlane tj. dla składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane, składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania
    pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy, a także do
    prowadzenia na niej, na koszt Kupującej, badań i odwiertów, niezbędnych do
    potwierdzenia, że Nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń, a warunki gruntowe
    umożliwiają realizację na niej Inwestycji, a nadto do wejścia na teren Nieruchomości
    celem usunięcia kolizji istniejących sieci z projektowanym przebiegiem sieci.
    W oparciu o ww. umocowania Kupująca wystąpiła już z wnioskiem o wydanie warunków
    przyłączenia do sieci elektroenergetycznej i wodociągowej.
    Co ważniejsze, strony wyraźnie zastrzegły, że zawarcie Transakcji możliwe będzie dopiero
    po otrzymaniu ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział działki nr 1 w sposób wyżej
    opisany.
    Fakt, że powyższe działania nie są podejmowane bezpośrednio przez Sprzedawcę, ale
    przez osoby trzecie tj. przez Kupującą, nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację
    prawną Sprzedawcy. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującą
    wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej jej mocodawców. Kupująca, dokonując
    powyższych działań, uatrakcyjnia przedmiotową nieruchomość. Działania te, dokonywane
    za pełną zgodą Sprzedawcy wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności
    nieruchomości jako towaru, a tym samym na wzrost jej wartości.
    Do czasu zawarcia Transakcji, Nieruchomość jest własnością Sprzedawcy i będzie
    podlegała wielu czynnościom. W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać
    będzie Nieruchomość o innym charakterze niż w chwili zawarcia przedwstępnej umowy
    sprzedaży, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności
    nieruchomości i ostatecznie jej sprzedaż.
    Ponadto, czynność podejmowane przez Kupującą jako pełnomocnika Sprzedawcy
    doprowadzą Nieruchomość do stanu oczekiwanego przez Kupującą tj. gotową do podjęcia
    planowanej Inwestycji. Zatem działania podejmowane przez Kupującą jako pełnomocnika
    Sprzedawcy niewątpliwie przyspieszają termin rozpoczęcia Inwestycji, zatem są wyjściem
    „naprzeciw” oczekiwaniom Kupującego, żeby w efekcie doprowadzić do Transakcji.
    Biorąc zatem pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić
    należy, że planowana Transakcja będzie dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach

    prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, Sprzedawca będzie podejmował działania
    podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, tj. Sprzedawca będzie wykazywać aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem. W konsekwencji, spełniony zostanie warunek dla uznania, że
    Sprzedawca działa na gruncie VAT w ramach działalności gospodarczej, a tym samym na
    potrzeby Transakcji będzie podatnikiem VAT. W związku z powyższym, w ocenie
    Wnioskodawców, Sprzedawca podjął (za pośrednictwem pełnomocników) czynności
    charakterystycznych dla podmiotów zajmujących się profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami, mających na celu przygotowanie Nieruchomości do sprzedaży. Tym
    samym, w ocenie Wnioskodawców, Sprzedawca podejmując działania związane z
    Nieruchomością podejmuje je w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Przepisy ustawy o VAT wprowadzają zwolnienia dotyczące dostaw nieruchomości. Zakres i
    zasady zwolnienia od podatku VAT zostały określone w art. 43 ustawy o VAT
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwolnieniu z VAT podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy: a) dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jak to wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w dacie zawarcia planowanej Transakcji
    Nieruchomość ma mieć status nieruchomości niezabudowanej w rozumieniu ustawy o
    VAT, gdyż nie będą na niej znajdować się żadne obiekty budowlane ani urządzenia
    budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowalnego.
    Z tych względów przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, wedle którego zwalnia
    się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez tereny budowlane rozumie się
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość położona jest na
    terenie objętym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    wprowadzonym Uchwałą (...). Nieruchomość jest położona na obszarze oznaczonym na
    rysunku planu symbolem 1UH-UL-P o przeznaczeniu pod tereny usług handlu lub usług
    rzemieślniczych lub produkcji. Dodatkowo, Sprzedawca udzielił też Kupującej prawa do
    dysponowania Nieruchomością dla celów budowlanych w rozumieniu przepisów ustawy z
    dnia 07 lipca 1994 roku - Prawo budowlane.
    Ponadto, Kupująca wystąpiła już z wnioskiem o wydanie warunków przyłączenia
    Nieruchomości do sieci elektroenergetycznej i wodociągowej.
    Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Nieruchomość powinna zostać uznana za
    teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W konsekwencji, zwolnienie z
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania do Transakcji.

    W konsekwencji, rozważyć należy dalej możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od VAT dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia VAT naliczonego
    i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Sprzedawca nie wykorzystywał Nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej
    od podatku VAT. Należy zatem stwierdzić, że w przypadku Transakcji przesłanki do
    zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT również nie
    zostaną spełnione. Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Transakcja w
    całości będzie podlegać opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku
    VAT i bez możliwości zastosowania zwolnień od tego podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1,
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które

    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością
    jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest
    natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też
    w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to

    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający zamierza sprzedać Zainteresowanemu będącemu
    stroną postępowania - Nabywcy niezabudowaną działkę, która powstanie po podziale
    działki 1. Sprzedający nabył działkę na podstawie umowy darowizny i nie przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Sprzedający -
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie wykorzystywał / nie wykorzystuje
    działki działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ww. ustawy o podatku od
    towarów i usług. Sprzedający nie był / nie jest rolnikiem ryczałtowym. Zainteresowany
    niebędący stroną postępowania nie dokonywał / nie dokonuje sprzedaży płodów rolnych
    pochodzących z własnej działalności rolniczej. Sprzedający samodzielnie nie
    wykorzystywał działki. Działka była przedmiotem dzierżawy od 1 września 2019 r.
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania otrzymywał czynsz w wysokości 1000
    złotych płatny co rok. Działka była wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego
    stroną postępowania na cele działalności zwolnionej od podatku. Zainteresowany
    niebędący stroną postępowania nie występował z wnioskiem o opracowanie miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego i nie wnosił o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej działki. Zainteresowany niebędący strona
    postępowania nie poczynił żadnych działań dotyczących zwiększenia wartości działki i nie
    podejmował żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki. Kupujący
    samodzielnie zgłosił się celem nabycia nieruchomości. Zainteresowany niebędący stroną
    postępowania nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości. Działka wydzielona z
    podziału działki nr 1 na dzień sprzedaży będzie niezabudowana i nie ma posadowień na
    działce sieci, np. energetycznych, wodociągowych itd.
    Sprzedawca i Kupująca zawarli już przedwstępną umową sprzedaży Nieruchomości, wedle
    której przyrzeczona umowa sprzedaży Nieruchomości zostanie zawarta po spełnieniu
    warunków zawieszających zdefiniowanych w tej przedwstępnej umowie sprzedaży.
    W celu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości strony zobowiązały się
    podjąć wszelkie czynności niezbędne do spełnienia się ww. warunków zawieszających i
    zobowiązały się do wzajemnego informowania o wszelkich zdarzeniach faktycznych i
    prawnych mogących mieć wpływ na spełnienie się tego warunku. W treści przedwstępnej
    umowy sprzedaży Nieruchomości Sprzedawca udzielił Kupującej oraz osobom działającym
    na zlecenie Kupującej pełnomocnictw (z prawem substytucji) do czynności opisanych we
    wniosku.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 693 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji, dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy
    definicję działalności gospodarczej.
    Ponadto należy jeszcze zwrócić uwagę na wspomniane wcześniej orzeczenia TSUE w
    sprawie C- 291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht) oraz C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HEktóre, które dotyczyły pojęcia „majątku prywatnego”. Z orzeczeń
    tych wynika, że „Majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie
    jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że działka, z
    której zostanie wydzielona działka przeznaczona do sprzedaży, nie spełnia definicji
    majątku prywatnego, gdyż była wykorzystywana do dzierżawy a nie do zaspokojenia
    własnych potrzeb prywatnych. Tym samym Sprzedający będzie występowały w
    charakterze podatnika, w ramach opisanej we wniosku Transakcji sprzedaży działki
    wydzielonej z działki nr 1.
    Zatem nastąpił ciąg zdarzeń, które wskazują, że sprzedaż działki wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność
    Sprzedającego nie mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to
    pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując zatem sprzedaży opisanej we wniosku wydzielonej działki Sprzedający nie
    będzie korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, a
    co za tym idzie będzie występować w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki.
    W konsekwencji, sprzedaż działki niezabudowanej wydzielonej z działki nr 1 będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    powiązaniu z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Odnosząc się do zastosowania zwolnienia dla dostawy udziału działek, należy wyjaśnić, że
    zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o podatku VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
      Tereny budowlane to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym
      planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu –
      zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
      mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego,
      zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami
      odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem.
    Stosowanie do art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      W planie miejscowym, określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      gospodarowania.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.

    Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje
    jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Przy ocenie, czy przedmiotowe tereny stanowią tereny budowlane, nie wystarczy analiza
    ich podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego. Uwzględnić bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia
    dopuszczalnego tego terenu. Ewentualnie wznoszone obiekty, co prawda uzupełniają
    podstawową funkcję gruntu, co jednak nie zmienia faktu, że sama możliwość
    wybudowania obiektów budowlanych oznacza, że działki te stanowią grunt przeznaczony
    pod zabudowę. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustawodawca nie uzależnił charakteru
    terenu od głównego celu, który będący przedmiotem opodatkowania VAT teren ma
    spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od możliwości dokonania
    zabudowy wskazanego terenu.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy działka wydzielona z działki o nr 1 zgodnie z Miejscowym
    Planem Zagospodarowania Przestrzennego położona jest na terenie o przeznaczeniu
    określonym jako teren usług handlu lub usług rzemieślniczych. Ponadto umowa sprzedaży
    działki zostanie zawarta m.in. pod warunkiem uzyskania przez Kupującego ostatecznej
    decyzji udzielającej pozwolenia na budowę inwestycji.
    W świetle powyższego wskazać należy, że działka będąca przedmiotem transakcji będzie
    działką przeznaczoną pod zabudowę, czyli będzie stanowić teren budowlany. Zatem
    dostawa działki wydzielonej, będącej przedmiotem Transakcji nie będzie korzystać ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9. Ponadto w przedmiotowej sprawie, nie
    można mówić, że Sprzedającemu przy nabyciu działki nie przysługiwało prawo do
    obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ transakcja, w
    wyniku której Sprzedawca nabył wcześniej działkę, z której zostanie wydzielona działka
    będąca przedmiotem sprzedaży, nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zatem dostawa działki wydzielonej z działki nr 1 również nie będzie korzystała ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.
    W konsekwencji, dostawa niezabudowanej działki wydzielonej z działki o nr 1,
    przeznaczonej pod zabudowę, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług wg stawki właściwej dla przedmiotu dostawy.
    W konsekwencji, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania dotyczącego podatku
    od towarów i usług jest prawidłowe. Jednakże prawidłowość stanowiska w zakresie
    uznania Sprzedającego za podatnika wynika z innego uzasadnienia niż przedstawione
    przez Zainteresowanych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.