Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-483/07-2/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-11
Teza: Jaką stawką opodatkować nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym: 7% czy 22%?
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; sprzedaż; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2007 r. (data wpływu 11 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca sprzedaje nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym, która ujawniona jest w rejestrze zabytków. Zainteresowany zakupił nieruchomość 01 lipca 2005 r. Przedmiotowa nieruchomość była opodatkowana stawką VAT w wysokości 22%. Spółka skorzystała z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Jaką stawką VAT: 22% czy 7% powinna być opodatkowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż powinna być opodatkowana stawką VAT w wysokości 22%, ponieważ od zakupu przedmiotowej nieruchomości został odliczony podatek VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów (zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy) należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Kwestię podstawy opodatkowania w przypadku dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu.

Podstawowa stawka podatkowa – na podstawie art. 41 ust. 1 cyt. ustawy – wynosi 22%. Jej obniżenie możliwe jest tylko wówczas gdy przewiduje to ustawa lub też przepisy wykonawcze do ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka wykorzystywała ww. nieruchomość w prowadzeniu działalności, a ponadto skorzystała z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z powyższym, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości zabudowanej nie będzie korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10, zwalnia się od podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe. Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 14 – rozumie się wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Dla dostawy nieruchomości zabudowanych ustawa przewiduje ponadto możliwość zastosowania 7% stawki podatku. W okresie do 31 grudnia 2007 r. podstawę do zastosowania tej obniżonej stawki podatku stanowił art. 146 ust. 1 pkt 2 lit b ustawy, zgodnie z którym w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych ma zastosowanie ww. stawka. Według art. 2 pkt 12 cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r. pod pojęciem „obiekty budownictwa mieszkaniowego” należało rozumieć budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych:

*   111 – Budynki mieszkalne jednorodzinne,
*   112 – Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe,
*   ex 113 – Budynki zbiorowego zamieszkania – wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Od 01 stycznia 2008 r. prawo do stosowania obniżonej stawki na podstawie powołanego przepisu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit b ustawy nie jest już możliwe. W ustawie wprowadzono jednak przepisy zezwalające na stosowanie tej obniżonej stawki po spełnieniu określonych warunków.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2008 r., 7% stawkę podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Natomiast do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Od 01 stycznia 2008 r. przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumieć należy budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Ponadto, w oparciu o dodany od 01 stycznia 2008 r. § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 – w zakresie, w jakim wymienione obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12 – 12c ustawy.

Zgodnie z powyższym rozporządzeniem, od 01 stycznia 2008 r. również w stosunku do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części (z wyłączeniem lokali użytkowych), nie zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym ze względu na przekroczenie limitów powierzchni, nadal stosowana jest obniżona stawka w wysokości 7%.

Ze złożonego wniosku nie wynika jasno czy wymieniony budynek spełnia wymogi definicji obiektu budownictwa mieszkaniowego.

W przypadku gdy będący przedmiotem dostawy budynek jest obiektem budownictwa mieszkaniowego (zdefiniowanym w art. 2 pkt 12 ustawy), był już wcześniej zasiedlony lub zamieszkany, przeznaczony jest na cele mieszkaniowe, to jego dostawa korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Natomiast, jeżeli budynek stanowi obiekt budownictwa mieszkaniowego, lecz nie są spełnione pozostałe warunki zawarte w powołanym wyżej przepisie, to wówczas Spółka zobowiązana jest przedmiotową dostawę (budynek wraz z gruntem) opodatkować 7% stawką VAT.

Należy jednakże zwrócić uwagę na fakt, iż zarówno zwolnienie jak i prawo do korzystania z 7 % stawki VAT, nie dotyczy lokali użytkowych. Te bowiem, w każdym przypadku opodatkowane są według stawki podstawowej, tj. 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.