Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.826.2025.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Powstanie źródła przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości
nabytej do majątku wspólnego małżeńskiego oraz w drodze
darowizny.
Słowa kluczowe: małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 6 listopada 2025 r. (data wpływu
    13 listopada 2025 r.) Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W dniu 4 lipca 1994 r. wraz z mężem kupiła Pani część lokalu nr 1 (mieszkanie 1-pokojowe)
    w A przy ul. B 1. W dniu (...) 2004 r. wraz z mężem dokupiła Pani do tego lokalu jeden
    pokój.
    Ze względu na zły stan zdrowia męża, po upływie 28 lat współwłasności, (...) 2022 r. mąż
    przepisał swoją część na Panią. Na sprzedaż mieszkania przed ustawowym terminem, tj
    (...) lipca 2025 r. (po upływie 3 lat) wpłynął wiek, odległość i stan zdrowia. Z uwagi na
    zaawansowany wiek i stan zdrowia nie jesteście Państwo w stanie prowadzić remontów.
    Dlatego otrzymane pieniądze musi Pani przeznaczyć przede wszystkim na leczenie i
    rehabilitacje. Mąż ma (...) lat a Pani (...) lata, mają Państwo (...) i dodatkowo mąż wymaga
    stałej opieki. Ważne dla Państwa leki niestety są bardzo drogie i nierefundowane. Nie chcą
    Państwo korzystać z pomocy rodziny i sąsiadów, ponieważ jest to krępujące i żenujące.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W 1994 r. razem z mężem nabyła Pani część lokalu nr 1, jako odrębną nieruchomość. W
    2004 r. dokupili Państwo przyległy pokój – lokale są połączone (...).
    W wyniku darowizny od męża stała się Pani jedyną właścicielką obu lokali.
    Przez cały czas obowiązuje w Pani małżeństwie wspólność ustawowa majątkowa.

## Pytanie

Czy wystąpi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, tj.
    czy będąc 28 lat współwłaścicielką i od 3 lat wyłączną właścicielką lokalu i nie mając
    rozdzielności majątkowej, musi Pani płacić podatek od sprzedaży darowanej części?
    Pani stanowisko
    W Pani ocenie, będąc 28 lat współwłaścicielką i od 3 lat wyłączną właścicielką lokalu i nie
    mając rozdzielności majątkowej, uważa Pani, że należy Ją „zwolnić z płacenia” podatku od
    sprzedaży darowanej części.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pani przedstawiła jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych

        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw majątkowych
    wskazanych w lit. a) – c) ww. przepisu następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu
    działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości oraz praw określonych w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia. Dla rozstrzygnięcia omawianej sprawy istotne jest również
    ustalenie, czy przekazanie lokalu mieszkalnego z majątku wspólnego małżeńskiego do
    Pani majątku osobistego, stanowi jego nabycie w rozumieniu ww. przepisu.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest także powołanie
    przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (t.j. Dz.U. z
    2023 r. poz. 2809), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ponadto „majątkowa wspólność małżeńska” jest współwłasnością łączną (art. 196 § 1 K.c.),
    a ten typ współwłasności charakteryzuje się tym, że jest to współwłasność bezudziałowa,
    żaden z małżonków, w czasie jej trwania, nie może rozporządzać swymi prawami do
    majątku wspólnego, jest wspólnością masy majątkowej odpowiadającej pojęciu mienia
    (art. 44 K.c.). Wspólność ta obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i
    inne prawa rzeczowe, czy wierzytelności. Nadto współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela. Obu właścicielom przysługuje pełne prawo do całej
    masy majątkowej w niej zawartej.
    W tym miejscu warto wskazać na Uchwałę NSA z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17
    (publ. CBOSA), w której uznano, że:
      Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest
      moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że
      tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź
      drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości. (...)
      Wspólność małżeńska (łączna) to bowiem wspólność bezudziałowa, a w czasie jej
      trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego
      jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej, to znaczy obejmuje cały
      zbiór praw majątkowych takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
      (...) w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w
      majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 K.r.o. nie ma możliwości
      określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa
      w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym
      udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i
      działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej.

    Należy także zauważyć, że w czasie trwania ustawowej wspólności majątkowej
    dopuszczalne jest rozporządzenie przez małżonka przedmiotem wchodzącym w skład
    majątku wspólnego na rzecz majątku odrębnego (osobistego) drugiego małżonka, na co
    zwrócił uwagę WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 734
    /15:
      Stosownie do stanowiska wynikającego z ww. uchwały 7 sędziów SN z dnia 10.04.1991
      r., III CZP 76/90, należało stwierdzić zatem, że czynność rozporządzenia przedmiotem
      majątkowym wchodzącym w skład majątku wspólnego na rzecz majątku odrębnego
      (osobistego) - tutaj, nieruchomością w drodze umowy darowizny w formie aktu
      notarialnego - nie stanowi umowy majątkowej małżeńskiej w rozumieniu art. 47 - 51
      Kodeks rodzinny i opiekuńczy, gdyż taka umowa (majątkowa małżeńska) nie może
      obejmować pojedynczych składników majątkowych, dotyczyć bowiem może jedynie
      całości ustroju (zasad) co do wzajemnych stosunków majątkowych małżonków.
      Małżonkowie mają jednak prawo dysponować składnikami majątku wspólnego na
      rzecz majątku odrębnego drugiego małżonka w formach dozwolonych prawem. (...)
      Wyjaśnić przy tym należy, że w skład majątku objętego wspólnością ustawową,
      należącego do każdego z małżonków wchodzi udział w majątku wspólnym małżonków
      oraz ich majątki osobiste. Ustrój wspólności ustawowej ma charakter wspólności
      łącznej, a więc udziały w niej nie są określone, a zatem poszczególne uprawnienia
      mają postać współuprawnień, przysługujących niepodzielnie obojgu małżonkom
      (wspólność bezudziałowa). Pomimo trwania wspólności każdy z małżonków ma
      zarówno prawo do udziału i rozporządzania tak całym majątkiem wspólnym jak i w
      odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Wspólność majątkowa
      małżeńska nie jest bowiem samodzielnym i niezależnym od małżonków bytem, który
      realizuje swoje własne uprawnienia do określonych lub wszystkich składników tego
      mienia. Podmiotami uprawnionymi do dysponowania i zarządzania całym mieniem są
      zawsze małżonkowie tworzący wspólność majątkową małżeńską.
    Ponadto, w wyroku z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 33/17 Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazał:
      Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku
      wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z nich jest czynnością
      prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu
      art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, nieruchomości i innych praw majątkowych przez
      małżonka, do którego majątku wspólnego przedmioty te wcześniej już przynależały.
      Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT nie powinien swoim zakresem obejmować takich
      zdarzeń, jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie
      wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu
      nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter
      organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak
      ograniczenie wspólności ustawowej. Z tego względu wszelkie późniejsze/następcze
      zdarzenia prawne dotyczące danego składnika majątkowego - pierwotnie
      wchodzącego w skład ustawowej wspólności małżeńskiej - nie mają
      prawnopodatkowego znaczenia dla ustalenia daty nabycia nieruchomości lub prawa
      majątkowego.
    Wobec powyższego, skoro wraz z mężem nabyła Pani już raz: w 1994 r. i 2004 r. lokal
    mieszkalny (dwa lokale połączone w całość) do majątku wspólnego, to nie mogła Pani
    nabyć jego/ich powtórnie w drodze darowizny od męża. Wobec tego, nie można przyjąć,
    że 5-letni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych należy liczyć od daty otrzymania nieruchomości na podstawie umowy
    darowizny od męża.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że za datę nabycia przez Panią lokalu
    mieszkalnego, który należał wcześniej do majątku wspólnego małżeńskiego, należy przyjąć
    dzień nabycia nieruchomości przez Panią wraz z mężem, tj. (...) 1994 r. i (...) 2004 r.

    Zatem, odpłatne zbycie ww. lokalu mieszkalnego (...) 2025 r. nastąpiło po upływie terminu,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    tj. po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    tej nieruchomości. W konsekwencji, ww. odpłatne zbycie nie stanowi dla Pani źródła
    przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    tym samym nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.