Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-282/07/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-01-02
Teza: dostawa nieruchomości gruntowej
Słowa kluczowe: częstotliwość; działki; grunty-sprzedaż gruntów; osoba-osoby fizyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2007r. (data wpływu 2 października 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 grudnia 2007r. (data wpływu 2 stycznia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej – **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 2 października 2007r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 31 grudnia 2007r. (data wpływu 2 stycznia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku ze śmiercią ojca Wnioskodawcy zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe, w wyniku którego dokonano podziału nieruchomości. Poszczególnym spadkobiercom zostały przydzielone kolejno części: matka Wnioskodawcy (żona zmarłego) otrzymała 4/16 i czworo dzieci (w tym Wnioskodawca) po 3/16. Matka w drodze darowizny (zniesienie współwłasności ze strony matki) przekazała swoją część wspólnego majątku pochodzącego z małżeństwa i swoją część spadkową na rzecz trzech córek. Jedna z nich otrzymała na własność budynek mieszkalny. Dwie pozostałe córki otrzymały na współwłasność działki nr 1582/9 i nr 150 oraz na własność po jednej działce nr 2654/5 i 278. Brat Wnioskodawcy, tytułem spłaty, otrzymał 9000 zł w równych częściach od swoich sióstr.

A zatem Wnioskodawca nabył w drodze spadku dwie działki nr 1582/9 i nr 150 (jako współwłasność z siostrą) i nr 278 (na własność). Działka nr 1582/9 została już sprzedana, natomiast odnośnie drugiej działki tj. nr 150 została zawarta wstępna umowa sprzedaży.

Wnioskodawca wyjaśnił również, że sprzedane działki to niezabudowane działki budowlane, częściowo rolnicze. Nie były nigdy przedmiotem najmu ani dzierżawy, Wnioskodawca nie czerpał z tego tytułu żadnych zysków. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT ani rolnikiem ryczałtowym i nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej. Sprzedaż miała charakter jednorazowy .

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od przychodu wynikającego ze sprzedaży ww. działek należy uiścić podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż wymienionych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż ich zbycie nie miało na celu wzbogacenia się i osiągnięcia zysków tylko poprawę obecnej sytuacji życiowej. Działka otrzymana na własność nr 278 nie będzie przeznaczona do sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Czynności te podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa (art. 5 ust. 2 ww. ustawy).

Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl art. 113 ust. 13 ww. ustawy zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż sprzedaż przedmiotowych działek, z majątku osobistego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż jest wykonywana okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru. Z wniosku wynika, że działki będące przedmiotem sprzedaży, zostały nabyte przez Wnioskodawcę w drodze spadku po zmarłym ojcu oraz zniesienia współwłasności ze strony matki. Nieruchomości stanowiły składnik majątku osobistego Wnioskodawcy i nie były wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT i nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej. Sprzedaż miała dla niego charakter jednorazowy, okazjonalny, a środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na poprawę obecnej sytuacji życiowej Wnioskodawcy. Ponadto trzecia z otrzymanych działek tj. nr 278 nie jest przeznaczona do sprzedaży.

W świetle powyższego sprzedaż przedmiotowych nieruchomości, dokonaną z majątku osobistego należy uznać za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika podatku VAT, a okolicznościom dokonania transakcji nie można przypisać znamion działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe.**

**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

****