Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.652.2025.4.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-14
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
sklep
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 2-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismami z 26 września 2025 r. oraz 7 października 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również jako: Sprzedający) jest właścicielem następujących
    niezabudowanych nieruchomości gruntowych:
    1) nieruchomości składającej się z działki o numerze ewidencyjnym 1/1, 1/2, 1/3, o
      łącznej powierzchni 0,1420 ha, objętej aktualnie księgą wieczystą o numerze (...),
      prowadzoną przez Sąd Rejonowy w A, (...) (Nieruchomość 1),
    2) nieruchomości składającej się z działek o numerach ewidencyjnych 1/4 i 1/5, o łącznej
      powierzchni 0,2339 ha, objętej aktualnie księgą wieczystą o numerze (...), prowadzoną
      przez Sąd Rejonowy w A, (...) (Nieruchomość 2),
    3) nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym nr 1/6, o powierzchni
      0,3236 ha, objętej aktualnie księgą wieczystą o numerze (...), prowadzoną przez Sąd
      Rejonowy w A, (...) (Nieruchomość 3).
    Sprzedający nabył Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 na podstawie umowy o podział
    majątku dorobkowego, sporządzonej w dniu (...) 2002 r., zaś Nieruchomość 3 nabył na
    podstawie umowy o podziału majątku wspólnego (bez spłat i dopłat) w dniu (...) 2010 r.
    Sprzedający planuje sprzedać (dalej: Planowana Transakcja) część ww. Nieruchomości, po
    wcześniejszym wydzieleniu z ww. Nieruchomości 1 – 3, działek 1/3, 1/5 oraz 1/6, o łącznej
    powierzchni 0,6740 ha i założeniu dla tych działek odrębnej księgi wieczystej – Sprzedający
    zobowiązał się do założenia księgi wieczystej prowadzonej wyłącznie dla działek 1/3, 1/5
    oraz 1/6 (dalej: Zbywana Nieruchomość).
    Sprzedający w dniu (...) 2025 r. złożył (w drodze aktu notarialnego) spółce prawa
    handlowego (dalej: Kupujący łącznie zwani dalej: Strony) ofertę zawarcia przedwstępnej
    umowy sprzedaży Zbywanej Nieruchomości (dalej: Oferta), w ramach której strony
    poczyniły określone ustalenia oraz warunki zawarcia przedmiotowej umowy (a docelowo
    umowy przyrzeczonej), mając na uwadze również cel nabycia Zbywanej Nieruchomości
    przez Kupującego, tj. realizację przez Kupującego na Zbywanej Nieruchomości inwestycji
    (dalej: Inwestycja) w postaci obiektu handlowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą
    (dalej: Obiekt). Ustalenia poczynione przez Strony w Ofercie stanowią jedyne jakie zostały
    poczynione pomiędzy stronami i zostaną przedstawione w dalszej części niniejszego
    wniosku.
    Przedmiotowa Nieruchomość jest w części dotyczącej działki ewidencyjnej numer 1/6
    zabudowana obiektem budowlanym w postaci namiotu, przy czym Sprzedający rozbierze
    wyżej wymieniony namiot i na dzień zawarcia umowy przyrzeczonej cała Nieruchomość
    Zbywana będzie gruntem niezabudowanym, tzn. nie będą na niej posadowione żadne
    budynki oraz budowle w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.
    U. z 2025 r. poz. 418). Na Zbywanej Nieruchomości znajduje się sieć energetyczna oraz
    światłowodowa, jednakże nie należą one do Sprzedającego lecz do tzw. gestorów tych
    sieci.
    Przedmiotowa Nieruchomość położona jest na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego w brzmieniu ustalonym Uchwałą Nr (...) Rady
    Miejskiej w A z dnia (...) 2003 r. (dalej: MPZP), zgodnie z którym Przedmiotowa

    Nieruchomość (oraz Zbywana Nieruchomość) położona jest (będzie) na obszarze
    oznaczonym symbolami (...) - teren administracji i usług, w związku z tym Kupujący
    oświadczył w Ofercie, że doprowadzi do zmiany MPZP, w taki sposób, aby w dniu zawarcia
    umowy przyrzeczonej istniała możliwość zrealizowania Inwestycji. Innymi słowy Strony
    wskazują, że w dniu Planowanej Transakcji, Zbywana Nieruchomość będzie przeznaczona
    pod zabudowę (tj. będzie terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT).
    Sprzedający jest również właścicielem kilkunastu innych nieruchomości, jakie nabył (w
    drodze zakupu) do majątku prywatnego (w okresie od 1996 r. do 2021 r.) i które nie są
    wykorzystywane do działalności gospodarczej. Co do zasady są to nieruchomości
                              2  2gruntowe o różnej powierzchni (od około 1 tys. m do kilku tys. m) oraz przeznaczeniu,
    przy czym kilka z nich Sprzedający planuje w bliżej nieokreślonej przyszłości sprzedać i
    przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży na inne, własne cele (Sprzedający nie planuje
    reinwestycji uzyskanych środków na zakup innych nieruchomości).
    Sprzedający prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą (w Centralnej Ewidencji
    Działalności Gospodarczej) pod nazwą X (NIP: (...), REGON: (...)), jednak obecnie działki
    gruntu będące przedmiotem Planowanej Transakcji (jak i w przyszłości Zbywana
    Nieruchomość) stanowią jego majątek osobisty i nie stanowią ani nigdy nie stanowiły
    środków trwałych lub towarów handlowych w prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, aczkolwiek adres położenia Zbywanej Nieruchomości jest wykorzystywany
    jako adres pod którym zarejestrowana jest działalność Sprzedającego.
                                2Wyłącznie niewielka część działki nr 1/5 (pow. 18 m) została przez Sprzedającego
    wydzierżawiona innemu podmiotowi prowadzącemu w tym miejscu (...), w ramach
    czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Sprzedający ponadto jest również udziałowcem spółek kapitałowych (deweloperskich),
    które w przyszłości dokonywały zakupów nieruchomości, a następnie po realizacji
    inwestycji na tych nieruchomościach, sprzedawały te nieruchomości.
    Celem nabycia Zbywanej Nieruchomości przez Kupującego jest – jak zresztą zostało to
    przedstawione powyżej – realizacja na Zbywanej Nieruchomości Inwestycji, w ramach
    której Kupujący prowadził będzie na Zbywanej Nieruchomości obiekt handlowy (....), w
    którym będzie prowadzona sprzedaż (...) (...).
    Postanowienia oferty:
    (...)
    Uzupełnienie I
    Wnioskodawca nabył Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 na podstawie umowy o podział
    majątku dorobkowego, sporządzonej w dniu (...) 2002 r., zaś Nieruchomość 3 nabył na
    podstawie umowy o podziału majątku wspólnego (bez spłat i dopłat) w dniu (...) 2010 r. W
    obu przypadkach więc transakcje wynikały z podziału majątku małżeńskiego
    (Wnioskodawca był w trzech związkach małżeńskich).
    Pierwotne nabycie poszczególnych Nieruchomości do majątku wspólnego na prawach
    wspólności ustawowej małżeńskiej następowało w ramach umowy kupna – sprzedaży
    zawieranej w formie aktu notarialnego i każdorazowo było realizowane w ramach
    czynności niepodlegającej opodatkowaniu VAT (było opodatkowane PCC).
    Nieruchomości zostały nabyte odpłatnie – ze środków własnych małżonków.

    Sprzedający wykorzystywał działki nr 1/3, 1/5 i 1/6 od momentu ich nabycia do około 2015
    r. sporadycznie dla celów rekreacyjnych (nie były one wykorzystywane ani do celów
    gospodarczych ani innych, w tym mieszkaniowych).
    Począwszy od około 2015 r., Sprzedający prowadzi na Nieruchomości (de facto na
    wszystkich działkach gruntu) sklep (...) (hala namiotowa posadowiona jest na działce 1/6),
    lecz Sprzedający będzie zobligowany do zaprzestania przed dniem Planowanej Transakcji
    prowadzenia tej działalności (i likwidacji/demontażu hali namiotowej).
    Ponadto, od kwietnia 2024 r. Sprzedający wydzierżawił (za wynagrodzeniem w wysokości 2
                      2500 zł) niewielki obszar około 18 m części działki nr 1/5 innemu podmiotowi
    prowadzącemu w tym miejscu (...), w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Najem ten jest de facto najmem prywatnym (opodatkowanym VAT), bowiem Sprzedający
    nie wprowadził żadnej z działek gruntu do prowadzonej działalności. Umowa najmu tej
    powierzchni gruntu również będzie rozwiązana przed dniem Planowanej Transakcji (de
    facto w dniu transakcji, umowa najmu nie będzie już obowiązywała).
    Innymi słowy wszystkie działki były i są wykorzystywane do prowadzonej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, natomiast części działki nr 1/5 była i jest wykorzystywana do prowadzonej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Żadna z nich nie była wykorzystywana na cele rolnicze.
    Obecnie Sprzedający posiada następujące trzy główne nieruchomości:
    1) Nieruchomość siedliskowa nabyta w dniu 10 czerwca 2000 r. w formie umowy kupna -
      sprzedaży o pow. (...) ha, niezabudowana i nabyta oraz użytkowana w celach
      rolniczych,
    2) Gospodarstwo rolne nabyte w dniu 4 czerwca 2019 r. w formie umowy kupna -
      sprzedaży, o powierzchni około (...) ha, niezabudowana i nabyta oraz użytkowana w
      celu wykorzystywania na cele rolnicze – gospodarstwo nie jest przeznaczone do
      sprzedaży,
    3) Gospodarstwo rolne nabyte w dniu 7 kwietnia 2021 r., o pow. (...) ha, zabudowane
      budynkami mieszkalnymi i gospodarczymi, stanowiące dla Sprzedającego miejsce
      zamieszkania; gospodarstwo nie jest przeznaczone do sprzedaży.
    Ponadto Sprzedający posiada obecnie kilka innych, mniejszych nieruchomości nabytych w
    drodze umowy kupna – sprzedaży:
                        21) Nieruchomość o pow. około (...) m nabyta w dniu 10 grudnia 1996 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).
                        22) Nieruchomość o pow. około (...) m nabyta w dniu 17 czerwca 1997 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).
                        23) Nieruchomość o pow. około (...) m nabyta w dniu 4 sierpnia 1999 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).

                        24) Nieruchomość o pow. około (...) m nabyta w dniu 8 września 2000 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).
                        25) Nieruchomość o pow. około (...) m nabyta w dniu 23 września 2004 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).
                        26) Nieruchomość o pow. około (...) m nabyta w dniu 1 grudnia 2006 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).
                        27) Nieruchomość o pow. około (...) m nabyta w dniu 5 lutego 2014 r. na potrzeby własne
      (niezabudowana).
    Wnioskodawca planuje sprzedać w bliżej jednak nieokreślonej przyszłości:
                        21) Nieruchomość o pow. około (...) m nabytą w dniu 4 sierpnia 1999 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).
                        22) Nieruchomość o pow. około (...) m nabytą w dniu 8 września 2000 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).
                        23) Nieruchomość o pow. około (...) m nabytą w dniu 23 września 2004 r. na potrzeby
      własne (niezabudowana).
                        24) Nieruchomość o pow. około (...) m nabytą w dniu 5 lutego 2014 r. na potrzeby własne
      (niezabudowana).
    Sformułowanie użyte we wniosku o wydanie interpretacji wskazujące, iż co do zasady
    Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowych odnosiło się do faktu, iż w
    zdecydowanej większości są to nieruchomości niezabudowane.
    W związku z faktem, że Wnioskodawca nie jest w stanie bliżej określić kiedy dokona
    sprzedaży ww. nieruchomości, nie wie jakie starania podejmie, ale zakłada, że nie
    wykroczą one standardowych starań przeciętnego sprzedającego (ewentualnie wystawi
    ogłoszenie o sprzedaży) natomiast nie planuje podejmować działań marketingowych lub
    uatrakcyjniających nieruchomości dla celów sprzedaży lub podniesienia ich wartości.
    Wnioskodawca zakłada, że głównym docelowym nabywcą będą osoby fizyczne, być może
    prowadzące działalność gospodarczą (ale tego Wnioskodawca nie jest w stanie określić).
    Wnioskodawca nie korzystał i nie planuje korzystać z usług pełnomocnika w celu
    znalezienia nabywcy/nabywców.
    W przeszłości Sprzedający nabył a następnie zbył następujące nieruchomości:
                          21) Nieruchomość o pow. około 5212 m nabyta w dniu 13 października 2005 r. na
      potrzeby własne (zabudowana), a następnie sprzedana w dniu 12 sierpnia 2021 r. (w
      tym zakresie Sprzedający korzystał ze zwolnienia dochodu przeznaczonego na cele
      mieszkaniowe na gruncie PIT); nieruchomość została sprzedana wraz z domem, dotąd
      wykorzystywanym na cele mieszkaniowe (Sprzedający postanowił się przeprowadzić);

                                  22) Nieruchomość niezabudowana o pow. około 1581 m nabyta w dniu 31 sierpnia 2021
      r. na potrzeby własne a następnie sprzedana w dniu 31 marca 2023 r. (Sprzedający
      zaprzestał użytkować nieruchomość, była użytkowana na własne cele prywatne);
    3) Nieruchomość nabyta w drodze darowizny od rodziców (Sprzedający nie jest w stanie
      określić daty nabycia, lecz było to najprawdopodobniej w ubiegłym stuleciu) a
      następnie sprzedana w dniu 27 listopada 2017 r. (Sprzedający zaprzestał użytkować
      nieruchomość, była to nieruchomość niezabudowana, użytkowana dla własnych celów
      prywatnych).
    Sprzedający wskazuje, że przedmiotowe transakcje miały charakter zbycia majątku
    prywatnego i z tytułu sprzedaży nie był zobowiązany do zarejestrowania się i
    odprowadzenia podatku VAT.
    Na tę chwilę, Sprzedający nie ma planów nabycia innych nieruchomości, w tym w
    szczególności ze środków pochodzących ze sprzedaży działek nr 1/3, 1/5 i 1/6.
    Kupujący jest dużym podmiotem, realizującym inwestycje w postaci budowy (...) w całej
    Polsce i na bieżąco monitoruje możliwości (...). Sprzedający nie ogłaszał sprzedaży działek
    w środkach masowego przekazu, lecz kontakt z nim nawiązał Kupujący, dla którego teren
    jest z perspektywy działalności handlowej bardzo atrakcyjny. Ze Sprzedającym w
    przeszłości kontaktowali się również inni potencjalni nabywcy działek (również (...)), lecz
    Sprzedający sukcesywnie odmawiał wówczas sprzedaży nieruchomości.
    Na pytanie: Czy poczynił Pan/zamierza poczynić w stosunku do działek będących
    przedmiotem zapytania – oprócz czynności wynikających z Postanowień Oferty –
    jakiekolwiek działania dotyczące zwiększenia wartości nieruchomości, uatrakcyjnienia
    nieruchomości (np. wydzielenie, podział, budowa terenu, ogrodzenie terenu, uzbrojenie
    terenu, wyposażenie w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej)?
    Wnioskodawca odpowiedział: Nie, nie planuje i nie zamierza w stosunku do działek
    będących przedmiotem zapytania podejmować takich działań.
    Wnioskodawca nie podejmował jakichkolwiek aktywnych działań marketingowych w celu
    sprzedaży ww. Nieruchomości, tj. reklama, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia.
    Sprzedający wykorzystywał działki wchodzące w skład Nieruchomości od momentu ich
    nabycia do około 2015 r. sporadycznie dla celów rekreacyjnych (nie były one
    wykorzystywane ani do celów gospodarczych ani innych, w tym mieszkaniowych).
    Począwszy od około 2015 r., Sprzedający prowadzi na działkach wchodzących w skład
    Nieruchomości (de facto na wszystkich działkach gruntu) sklep (...) (hala namiotowa
    posadowiona jest na działce 1/6), lecz Sprzedający będzie zobligowany do zaprzestania
    przed dniem Planowanej Transakcji prowadzenia tej działalności (i likwidacji/demontażu
    hali namiotowej).
    Ponadto, od kwietnia 2024 r. Sprzedający wydzierżawił (za wynagrodzeniem w wysokości 2
                      2500 zł) niewielki obszar około 18 m części działki nr 1/5 innemu podmiotowi
    prowadzącemu w tym miejscu (...), w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

    Najem ten jest de facto najmem prywatnym (opodatkowanym VAT), bowiem Sprzedający
    nie wprowadził żadnej z działek gruntu do prowadzonej działalności. Umowa najmu tej
    powierzchni gruntu również będzie rozwiązana przed dniem Planowanej Transakcji (de
    facto w dniu transakcji, umowa najmu nie będzie już obowiązywała).
    Innymi słowy wszystkie działki wchodzące w skład Nieruchomości były i są
    wykorzystywane do prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast części działki nr 1/5 była i
    jest wykorzystywana do prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo Wnioskodawca wnosi o skorygowanie informacji dotyczących zabudowań
    posadowionych na Nieruchomości Zbywanej, bowiem na każdej z działek gruntu
    wchodzących w skład Zbywanej Nieruchomości znajduje się ogrodzenie, stanowiące
    budowlę w rozumieniu Prawa Budowlanego.
    Ogrodzenie istniało już w momencie zakupu tych działek gruntu i nie było przez
    Sprzedającego w żaden sposób modernizowane oraz pełni swoją rolę od wielu lat.
    Uzupełnienie II
    Doprecyzowując zawarte w pierwszym uzupełnieniu sformułowanie „de facto na
    wszystkich działkach gruntu”, odnoszące się do zbywanych działek: Sprzedający prowadził
    działalność w zakresie obrotu towarami (...) zarówno na działce 1/6 (gdzie posadowiony
    jest namiot) jak również na działkach 1/3 i 1/5 (innymi słowy wszystkie te trzy działki były i
    są wykorzystywane do prowadzenia działalności w zakresie sprzedaż towarów), gdzie
    towary ogrodnicze były składowane i prezentowane do sprzedaży.
    Przez działkę 1/3 przebiega wyłącznie sieć energetyczna stanowiąca budowlę, lecz
    należąca do gestora tej sieci (nie należy ona do Sprzedającego i nie będzie przedmiotem
    transakcji, zgodnie z regulacjami Kodeksu cywilnego), a poza tym jest to teren służący
    składowaniu towarów i innych rzeczy wykorzystywanych w działalności handlowej. Jak
    wskazał Wnioskodawca, w odpowiedzi na wezwanie pierwotne, na działce znajduje się
    również ogrodzenie stanowiące budowlę.
    Ogrodzenie istniało już w momencie zakupu tych działek gruntu i nie było przez
    Sprzedającego w żaden sposób modernizowane oraz pełni swoją rolę od wielu lat.
    Wnioskodawca już wskazywał w odpowiedzi na pierwotne wezwanie, że działka ta
    (włącznie z działką 1/5 i 1/6) była przez Wnioskodawcę wykorzystywana od momentu ich
    nabycia do około 2015 r. sporadycznie dla celów rekreacyjnych (nie była ona
    wykorzystywana ani do celów gospodarczych ani innych, w tym mieszkaniowych).
    Począwszy od około 2015 r., Sprzedający prowadzi na Nieruchomości sklep (...) (do tego
    celu wykorzystywana jest działka 1/3, 1/5 oraz 1/6), lecz Sprzedający będzie zobligowany
    do zaprzestania przed dniem Planowanej Transakcji prowadzenia tej działalności (i
    likwidacji/demontażu hali namiotowej na działce 1/6).
    Przez działkę 1/5 przebiega sieć światłowodowa stanowiąca budowlę, lecz należąca do
    gestora tej sieci (nie należy ona do Sprzedającego i nie będzie przedmiotem transakcji,
    zgodnie z regulacjami Kodeksu cywilnego), a poza tym jest to teren służący składowaniu
    towarów i innych rzeczy wykorzystywanych w działalności handlowej.
    Jak wskazał Wnioskodawca, w odpowiedzi na wezwanie pierwotne, na działce znajduje się
    również ogrodzenie stanowiące budowlę. Ogrodzenie istniało już w momencie zakupu
    tych działek gruntu i nie było przez Sprzedającego w żaden sposób modernizowane oraz
    pełni swoją rolę od wielu lat.

    Wnioskodawca już wskazywał w odpowiedzi na pierwotne wezwanie, że działka ta
    (włącznie z działką 1/5 i 1/6) była przez Wnioskodawcę wykorzystywana od momentu ich
    nabycia do około 2015 r. sporadycznie dla celów rekreacyjnych (nie była ona
    wykorzystywana ani do celów gospodarczych ani innych, w tym mieszkaniowych).
    Począwszy od około 2015 r., Sprzedający prowadzi na Nieruchomości sklep (...) (do tego
    celu wykorzystywana jest działka 1/3, 1/5 oraz 1/6), lecz Sprzedający będzie zobligowany
    do zaprzestania przed dniem Planowanej Transakcji prowadzenia tej działalności (i
    likwidacji/demontażu hali namiotowej na działce 1/6).
    Począwszy od około 2015 r., Sprzedający prowadzi na Nieruchomości (de facto na
    wszystkich działkach gruntu) sklep (...) (hala namiotowa posadowiona jest na działce 1/6),
    lecz Sprzedający będzie zobligowany do zaprzestania przed dniem Planowanej Transakcji
    prowadzenia tej działalności (i likwidacji/demontażu hali namiotowej).

## Pytanie

Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż Zbywanej Nieruchomości nie
    będzie podlegać po stronie Wnioskodawcy opodatkowaniu podatkiem PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Zbywanej Nieruchomości nie będzie podlegać po
    stronie Wnioskodawcy opodatkowaniu podatkiem PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem
    ust. 2, odpłatne zbycie:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
    · jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Zatem należy uznać, że aby odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowiło źródła
    przychodu, w rozumieniu ww. przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, konieczne jest
    spełnienie łącznie następujących warunków:
    a) zbycie nie może następować w wykonaniu działalności gospodarczej;
    b) zbycie musi nastąpić po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie.
    Na podstawie natomiast art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest
    działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
    działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

    · prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
      ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
      wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Zasadniczo, ze względu na różnorodność form aktywności podatników, jakie występują w
    obrocie prawnym, proste zestawienie unormowań art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy o PIT,
    z regulacją zawartą w art. 5a pkt 6 tej ustawy, nie pozwala na stworzenie uniwersalnego
    wzorca zachowań, umożliwiającego jednoznaczne oddzielenie tych z nich, które
    rozpoznawać należy jako sprzedaż związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej, od odpłatnego zbycia osobistego mienia (wyrok WSA w Bydgoszczy z 5
    lutego 2018 r., sygn. I SA/Bd 985/17).
    Z zestawienia tych dwóch norm wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości w
    pierwszej kolejności należy zbadać, czy transakcja "następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej", co oznacza, że należy zbadać, czy można jej przypisać znamiona
    działalności gospodarczej wymienione art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Przy czym o tym, czy transakcja przeprowadzana jest w ramach działalności gospodarczej,
    czy też jest tylko odpłatnym zbyciem nieruchomości, decyduje całokształt okoliczności
    poprzedzających i towarzyszących zbyciu nieruchomości.
    Definicja działalności gospodarczej dotyczy stanu faktycznego a nie prawnego, stanowi
    ona bowiem zjawisko obiektywnie istniejące w danym czasie. Zamiar jej prowadzenia
    podmiot uzewnętrznia poprzez faktyczne podejmowanie czynności o określonym
    charakterze. Działalność podatnika, niezależnie od jego zamiaru, woli lub przekonania, ma
    charakter gospodarczy jeśli odpowiada przesłankom przewidzianym w art. 5a pkt 6
    ustawy o PIT.
    Z tych względów, o tym, czy określone działania podatnika mieszczą się w ramach
    działalności gospodarczej, czy też nie (wyprzedaż majątku prywatnego w ramach
    zarządzania jego aktywami) nie decyduje ani fakt rejestracji działalności gospodarczej (czy
    jej brak), ani nawet wewnętrzne przekonanie podatnika, że podejmowane przez niego
    działania nie są przejawem takiej działalności (tak w wyroku WSA w Łodzi z 11 kwietnia
    2019 r. sygn. I SA/Łd 348/18).
    W orzecznictwie NSA (wyrok z 18 grudnia 2018 r., sygn. II FSK 2577/17), Sąd zarysował
    pewną granicę wykonywania działalności gospodarczej, wskazując, iż „nie ma podstaw aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem
    oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, która oznacza
    działalność prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
    zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
    przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 tej ustawy. Jednocześnie
    jednak prowadzenie działalności gospodarczej, jako uporządkowany ciąg czynności i
    zdarzeń faktycznych, ma charakter obiektywny.”
    Zważywszy, iż ustawodawca nie zdecydował się na określenie w ustawie o PIT choćby
    przykładowych okoliczności wskazujących na fakt wykonywania czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy odnieść się szerzej do praktyki orzeczniczej sądów
    administracyjnych, w której utrwalony został pogląd, iż okolicznościami tymi są przede
    wszystkim z góry założony cel ekonomiczny, istnienie elementu ciągłości danych
    czynności, stwierdzenie istnienia celu zarobkowego oraz ustalenie, czy do zbycia dochodzi
    w warunkach zorganizowania, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT (taki pogląd
    utrwalony został w orzecznictwie sądowo-administracyjnym; m.in. w wyrokach NSA z dnia
    3 października 2017 r., II FSK 2346/15; z dnia 10 kwietnia 2013 r., II FSK 1686/11; z dnia 30
    maja 2012 r., II FSK 2230/10 i II FSK 2243/10; z dnia 1 kwietnia 2010 r., II FSK 1933/08; z
    dnia 2 kwietnia 2009 r., II FSK 1937/07, z dnia 16 kwietnia 2009 r., II FSK 28/08).

    Co istotne, zauważyć również należy, iż zastosowaniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT (a
    więc wyłączenie przychodów z działalności gospodarczej) nie przeszkadza dążenie
    jednostki do uzyskania jak najlepszych efektów ekonomicznych przeprowadzonej
    transakcji. Istotne znaczenie ma natomiast ustalenie, czy zamiarem podatnika było
    uczynienie sobie z odpłatnego zbycia nieruchomości stałego, tj. ciągłego źródła
    zarobkowania (tak NSA w wyrokach z dnia 3 października 2017 r., II FSK 2346/15; z dnia 9
    marca 2016 r., II FSK 1423/14; z dnia 5 kwietnia 2016 r., II FSK 379/14; z dnia 25 września
    2015 r., II FSK 2043/13; z dnia 9 kwietnia 2015 r., II FSK 773/13; z dnia 4 marca 2015 r., II
    FSK 855/14; z dnia 15 stycznia 2015 r., II FSK 70/13; z dnia 3 lipca 2013 r., II FSK 2110/11).
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza się, iż nie funkcjonuje
    uniwersalny wzorzec, który w sposób jednolity rozstrzygałby, jak w sposób jednoznaczny
    oddzielić sprzedaż zaliczaną do związanej z wykonywaniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej, od odpłatnego zbycia. Jednakże, nie można przyjąć, aby działania takie jak
    podział nieruchomości na mniejsze działki, wydzielenie drogi, jak również uzyskanie
    służebności przejazdu (drogi koniecznej), a dalej wystawienie tablicy informacyjnej o
    sprzedaży działek na jednej ze sprzedawanych nieruchomości, a nawet wystąpienie do
    operatorów poszczególnych mediów o wskazanie warunków przyłączenia działek do
    poszczególnych sieci, istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a
    nadto że dokonując sprzedaży rozczłonkowanych fragmentów jednego zbioru (jednej
    działki gruntu), podatnik z operacji tych uczynił sobie stałe (nieokazjonalne) źródło
    zarobkowania. Zwłaszcza gdy nieruchomość znajduje się w posiadaniu podatnika od
    kilkudziesięciu lat (wyrok NSA z 29 czerwca 2023 r., sygn. II FSK 180/23). Sam podział przez
    właściciela jednej nieruchomości na kilka, a nawet kilkanaście działek, w tym także
    koniecznych do prawidłowego korzystania z działek dróg, a następnie ich sprzedaż nie
    może jednoznacznie świadczyć o zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej, a
    raczej wskazuje na elementy związane z prawidłowym gospodarowaniem własnym,
    osobistym mieniem (wyrok NSA z 16 maja 2023 r., sygn. II FSK 21/3 oraz wyrok NSA z 28
    marca 2023 r., sygn. II FSK 2302/20 oraz wyrok NSA z 19 października 2021 r., sygn. II FSK
    174/19).
    Z tego powodu w pierwszej kolejności należy odnieść definicję działalności gospodarczej
    zawartą w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT do działań podjętych w przeszłości przez
    Wnioskodawców.
    Zarobkowy charakter działalności gospodarczej.
    W pierwszej kolejności, odnosząc się do definicji działalności gospodarczej, aktywność
    podatnika aby mogła zostać uznana za działalność gospodarczą powinna posiadać
    charakter zarobkowy. Jak słusznie zauważa się w doktrynie, o zarobkowym charakterze
    działalności gospodarczej nie decyduje faktyczne osiągnięcie zysku, lecz zamiar jego
    osiągnięcia.
    Zysk z kolei powinno się definiować jako nadwyżkę przychodów nad wydatkami. Należy
    też liczyć się z możliwością nieuzyskania dochodu z prowadzonej działalności
    gospodarczej, czyli z poniesieniem straty.
    Z drugiej jednak strony, sam zamiar podatnika osiągnięcia zysku w związku z
    przeprowadzanymi przez niego transakcjami (czynnościami), nie przesądza w sposób
    wyłączny o przypisaniu uzyskanego z tych operacji przychodu do źródła wymienionego w
    art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, bez jednoczesnego spełnienia pozostałych przesłanek z
    art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    Wola uzyskania zysku w przytoczonym wyżej rozumieniu, stanowić bowiem może również
    imperatyw, którym kierować się będzie podatnik zamierzający osiągnąć przychód
    zaliczany do innych źródeł niż pozarolnicza działalność gospodarcza, w tym np. z najmu
    lub dzierżawy (art. 10 ust. 1 pkt 6), czy też wreszcie z odpłatnego zbycia składników
    majątkowych (tak w orzeczeniu NSA z 6 września 2018 r., sygn. II FSK 2352/16; z 2 lutego
    2018 r. sygn. II FSK 236/16 oraz orzeczeniu WSA w Łodzi z 5 października 2018 r.).

    Dana działalność może być rozpatrywana jako typowo zarobkowa, jeżeli jest prowadzona
    w celu osiągnięcia dochodu rozumianego jako nadwyżka przychodów nad nakładami
    (kosztami). Istotne znaczenie ma zatem, czy zamiarem podatnika było uczynienie sobie z
    odpłatnego zbycia nieruchomości stałego (ciągłego) źródła zarobkowania (tak w
    orzeczeniu WSA w Bydgoszczy, z dnia 27 lutego 2018 r.; sygn. I SA/Bd 30/18).
    Z drugiej zaś strony, zarobkowy charakter aktywności należy odróżnić od typowego
    zarządu majątkiem osobistym. Jak wskazuje się w orzecznictwie (wyrok WSA w Gdańsku z
    17 kwietnia 2019 r., sygn. I SA/Gd 170/19), można mówić o gospodarowaniu osobistym
    majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika jest jedynie spieniężenie części lub całości swojego
    majątku.
    Pieniądze uzyskane ze sprzedaży majątku nie są wówczas reinwestowane, czyli
    przeznaczane na zakup kolejnych rzeczy tego samego rodzaju i przygotowanie ich do
    sprzedaży, a następnie sprzedaż, ale są wykorzystywane na inne cele, jak zwłaszcza
    bieżące potrzeby podatnika. Podkreślić przy tym należy konieczność badania
    rzeczywistego wykorzystania pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży, a nie jedynie sam zamiar
    podatnika co do sposobu ich wykorzystania.
    Z kolei w wyroku WSA w Łodzi z dnia 18 października 2018 r. (sygn. I SA/Łd 540/18), sąd
    stwierdził, iż samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane
    także z koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych
    (zatwierdzenie podziału, ustalenie warunków zabudowy - w przypadku braku miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza poza działania mieszczące się w
    zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi.
    Podkreśla się również, że, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze
    sprzedaży nieruchomości do przychodów z działalności gospodarczej nie mogą w sposób
    zasadniczy i wyłączny decydować takie tylko okoliczności, jak:
    1) ilość transakcji sprzedaży,
    2) uzyskanie zysku (rozumianego jako nadwyżka między kosztami zakupu, a przychodem
      ze sprzedaży),
    3) występowanie o uzyskanie pozwolenia na budowę czy też poszukiwanie nabywców
      przez wywieszenie banerów ogłoszeniowych.
    Należy podkreślić, że wszystkie te formy aktywności mogą mieścić się w zwykłych
    czynnościach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie przekraczają
    granic takiego zarządu czynności stanowiące naturalną konsekwencję prawidłowego
    gospodarowania własnym mieniem". Sąd podkreślił także, że „z pojęciem działalności
    gospodarczej nie powinny być identyfikowane jedynie transakcje odpłatnego zbycia
    nieruchomości, w związku z zaniechaniem realizacji celu, dla którego została ona
    uprzednio nabyta (np. zakupiona nieruchomość może stać się zbędna dla realizacji
    pierwotnie założonych zamiarów, czy z uwagi na zmianę zewnętrznych warunków
    ekonomicznych lub konieczność zapewnia odpowiednich potrzeb bytowych rodziny)”.
    Reasumując, sprzedaż nieruchomości znajdujących się w majątku prywatnym może zostać
    zaliczona do przychodów działalności gospodarczej wyłącznie wtedy, gdy sprzedawca
    uczyni z tych transakcji stałe, zorganizowane źródło zarobkowania. Istotne znaczenie ma
    bowiem: fachowość, podporządkowanie regułom opłacalności i zysku oraz powtarzalność
    działań. Jeżeli natomiast transakcje są dokonywane w celu zaspokojenia potrzeb
    mieszkaniowych podatnika lub w innych celach niezwiązanych z prowadzeniem
    działalności gospodarczej, a także nie są wykonywane w sposób ciągły i zorganizowany, to
    przychodów z takiej sprzedaży nie można kwalifikować do przychodów ze źródła
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT (tak w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 30
    października 2017 r., I SA/Gd 1125/17 (podobnie NSA w wyroku z dnia 13 czerwca 2013 r.,
    II FSK 1987/11).

    Jak to podkreślił NSA w wyroku z dnia 5 marca 2019 r., II FSK 829/17: „brak jest podstaw
    kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o PIT podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym
    majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem - normalnych w
    takich przypadkach - reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością
    gospodarczą (por. wyroki NSA w sprawach II FSK 855/14, II FSK 1423/14 oraz II FSK 379
    /14).”
    Zorganizowany charakter działalności gospodarczej.
    Odnosząc się do drugiej z przesłanek, tj. przesłanki zorganizowania, w pierwszej kolejności
    zwrócić należy uwagę, iż na pojęcie "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    PIT składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze
    profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury,
    mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem
    określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej.
    Innymi słowy podatnik powinien wykazywać na tyle aktywne działania aby można było
    stwierdzić, iż angażują one środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców, mające cechy typowego działania handlowca (tak np. w
    wyroku WSA w Gliwicach z 25 kwietnia 2019 r. sygn. III SA/Gl 41/19).
    Jak wskazał NSA w ostatnich orzeczeniach:
    1) ponoszenie kosztów na usługi biura geodezyjno-projektowego, ogłoszeń, założenia
      ksiąg wieczystych, wskazują na działanie małżonków w warunkach ryzyka
      gospodarczego i angażowanie w związku z planowanymi transakcjami sprzedaży
      znacznych środków finansowych, w ocenie sądu podobnych do tych
      wykorzystywanych przez handlowców, a nie osoby wykonujące tylko prawo własności
      (wyrok NSA z 8 maja 2019 r., sygn. I FSK 988/17);
    2) podjęte przez skarżącą i jej męża czynności administracyjnoprawne, cywilnoprawne i
      faktyczne, należy uznać za dokonane w ramach działalności gospodarczej
      prowadzonej w zakresie obrotu nieruchomościami, nawet przy uwzględnieniu, że
      budynki na działkach będących własnością skarżącej i jej męża zostały wzniesione
      przez inne podmioty (w rozpoznanej sprawie - spółkę cywilną) i na ich koszt, ponieważ
      niewątpliwie spowodowało to wzrost wartości przedmiotowych nieruchomości i miało
      wpływ na ostateczną cenę ich zbycia; w tej sytuacji bez znaczenia jest argumentacja
      skarżącej, że nieruchomość gruntowa, z której wydzielono działki, będące
      przedmiotem transakcji, została nabyta przez małżonków wyłącznie w celu
      prowadzenia działalności rolnej, a także twierdzenia o planach przeznaczenia środków
      pieniężnych ze sprzedaży na potrzeby własne skarżącej i jej męża.
    O tym, że nie były to czynności mieszczące się w ramach zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym świadczy zasięg podejmowanych przez skarżącą i jej męża działań, na co
    wskazuje chociażby uzyskana na wniosek męża jako inwestora, decyzja ustalająca warunki
    zabudowy dla inwestycji polegającej na wybudowaniu 15 domów jednorodzinnych.
    Podobnie też okoliczność, że skarżąca i jej mąż zawarli z P.B. umowę spółki cywilnej, która
    powołana została w celu realizacji ww. inwestycji (wyrok NSA z 21 marca 2019 r., sygn. II
    FSK 979/17).
    Podobnie WSA w Łodzi, w wyroku z dnia 8 stycznia 2019 r. (sygn. I SA/Łd 535/18) wskazał,
    iż na fakt prowadzenia działalności gospodarczej wskazują takie m.in. okoliczności jak
    „zaangażowanie w przygotowanie dokumentacji dla gminy, podział nieruchomości na
    działki oraz dbałość o właściwy dojazd do każdej z nich”.
    Oczywistym jest, iż w sytuacji gdy podatnik nabywa i sprzedaje wiele nieruchomości,
    niejako narzuca się zakwalifikowanie ich wszystkich do działalności gospodarczej. Nie
    można jednak wykluczyć, że w tym samym czasie podatnik dokonuje również nabyć do

    majątku prywatnego w celu zaspokojenia swoich własnych potrzeb (wyrok NSA z 15 maja
    2019 r., sygn. I SA/Łd 59/19). Z pojęciem działalności gospodarczej nie powinny być jednak
    identyfikowane transakcje odpłatnego zbycia nieruchomości w związku z zaniechaniem
    realizacji celu, dla którego została ona uprzednio nabyta (wyrok WSA w Gdańsku z 24
    kwietnia 2019 r., sygn. I SA/Gd 28/19).
    Zaznaczyć przy tym należy, iż dla kwalifikacji transakcji obrotu danymi rzeczami, jako
    podejmowanej w ramach działalności gospodarczej (dokonywanej w sposób
    „zorganizowany”), nie jest konieczne posiadanie siedziby, czy tez zaplecza technicznego,
    tym bardziej w sytuacji kiedy rodzaj prowadzonej przez podatnika działalności nie wymaga
    dysponowania jakąś szczególną infrastrukturą (wyrok NSA z 30 maja 2019 r. sygn. II FSK
    2083/17).
    Wreszcie jak stwierdził NSA w wyroku z 11 marca 2025 r., sygn. II FSK 800/22, „na pojęcie
    "zorganizowanie", w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., składa się zespół celowych,
    uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach
    mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie
    przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i przede
    wszystkim w fazie realizacyjnej. Z kolei przez "ciągłość" działań należy rozumieć stałość
    (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność.
    Nadto powtarzalność i regularność czynności w działalności gospodarczej o charakterze
    handlowym powinna występować zarówno w odniesieniu do sprzedaży jak i w odniesieniu
    do zakupów dokonywanych przez podatnika. Dokonywanie przez podatnika
    powtarzalnych transakcji zakupu i sprzedaży towarów pozwala na uznanie podatnika za
    handlowca.”
    Wykładni przepisów art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT w relacji do art. 10
    ust. 1 pkt 8 tej ustawy należy dokonywać w taki sposób, który będzie stanowił realizację
    konstytucyjnych gwarancji udzielanych przez ustawodawcę obywatelowi (podatnikowi) w
    zakresie możliwości swobodnego rozporządzania swoim majątkiem, bez konieczności
    przewidywania ryzyka (i przeciwdziałaniu temu), że w bliżej nieokreślonej przyszłości jego
    wola działania w określonym trybie podatkowym (np. art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.)
    zostanie pominięta przez organ podatkowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy organ podatkowy
    wykaże spełnienie wszystkich przesłanek (łącznie) przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
    Ciągłość działalności gospodarczej.
    Z kolei przez "ciągłość" działań należy rozumieć:
    a) stałość (trwałość) ich wykonywania,
    b) powtarzalność,
    c) regularność
    d) stabilność
    · co eliminuje z zakresu działalności gospodarczej przedsięwzięcia jednorazowe lub
      podejmowane sporadycznie.
    Istotne znaczenie ma więc przede wszystkim ustalenie, czy zamiarem podatnika jest
    uczynienie z odpłatnego zbycia nieruchomości stałego i powtarzalnego źródła
    zarobkowania. W doktrynie podkreśla się, że działania incydentalne, jednorazowe nie
    mogą zostać zaliczone do działalności gospodarczej.
    Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej
    wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej
    tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ciągłość działania wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją
    poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. O ciągłości działania świadczy chociażby
    aktywne uczestnictwo w wielu aukcjach komorniczych; ujawnianie zamiaru zakupu innych
    mieszkań, także na licytacjach komorniczych, następnie sprzedaż nabytych mieszkań z
    zyskiem, w krótkich okresach czasu (tak np. w wyroku WSA w Łodzi z 11 kwietnia 2019 r.,
    sygn. I SA/Łd 633/18).
    Przy czym ciągłość działalności gospodarczej nie oznacza jednak, że jej czynności
    wykonywane muszą być bez przerwy, istotna jest realizowana powtarzalność określonych
    czynności celem osiągnięcia dochodu, w tym także czynności przygotowawczych, które nie
    przynoszą jeszcze dochodu, czy nawet przychodu, ale z uwagi na zamierzony cel są
    niezbędne do jego uzyskania lub maksymalizacji. Ze względu na powyższe, jedynie analiza
    działań podejmowanych przez podatnika na przestrzeni pewnego okresu pozwala na
    ocenę charakteru dokonywanych czynności (wyrok z 16 stycznia 2018 r., sygn. I SA/Bd 977
    /17).
    Tylko takie transakcje wolno zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej, które
    cechuje ciągłość, stałość i powtarzalność (tak np. w wyrokach: z dnia 30 stycznia 2014 r., II
    FSK 867/12; z dnia 13 czerwca 2013 r., II FSK 1987/11; z dnia 2 października 2013 r., II FSK
    2729/11). W tym ostatnim orzeczeniu NSA wprost stwierdził, że: „w pojęciu działalności
    gospodarczej nie mieszczą się przedsięwzięcia o charakterze incydentalnym,
    sporadycznym (...); zasadnicze cechy działalności gospodarczej to: częstotliwość
    określonych czynności, ciągłość i prowadzenie działalności w celu zarobkowym.”
    Przyjęcie zatem, że dana osoba fizyczna, która uzyskuje przychód ze sprzedaży działki
    budowlanej działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest odpowiednie zorganizowanie (wykonywanie
    szeregu czynności składających na pewną zorganizowana całość - np. nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia. Przy czym na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności (wyrok WSA we Wrocławiu z 26 stycznia
    2018 r.; sygn. I SA/Wr 733/17; por. wyroki NSA z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 239
    /12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I FSK
    811/13).
    Jak słusznie podkreślił NSA w wyroku z dnia 30 maja 2018 r. (II FSK 3760/17), działań z
    zachowaniem normalnych reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z
    działalnością gospodarczą. Jedynie wówczas, gdy podejmowane przez podatnika
    czynności, związane z zagospodarowaniem mienia i jego rozporządzaniem, istotnie
    odbiegają od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych
    uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania
    można uznać, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami
    (podobnie NSA w sprawach II FSK 855/14, II FSK 1423/14 oraz II FSK 379/14).
    W licznych orzeczeniach podkreśla się także, że z pojęciem działalności gospodarczej nie
    powinny być identyfikowane transakcje odpłatnego zbycia nieruchomości, w związku z
    zaniechaniem realizacji celu, dla którego została ona uprzednio nabyta, czy też
    rozczłonkowanych fragmentów jednego zbioru, jak np. działki gruntu lub lokalu po
    podziale (tak NSA z dnia 25 stycznia 2018 r., II FSK 3525/15, z dnia 30 maja 2018 r., II FSK

    3760/17, z dnia 14 grudnia 2016 r., II FSK 3436/14; WSA w Łodzi z dnia 18 października
    2018 r., I SA/Łd 540/18 i z dnia 5 października 2018 r., I SA/Łd 537/18; WSA w Gdańsku z
    dnia 30 października 2017 r., I SA/Gd 1125/17).
    Z pojęcia działalności gospodarczej należy także wyłączyć taką sprzedaż nieruchomości,
    która nastąpiła w związku ze zmianą sytuacji życiowej podatnika. Czynności mieszczące się
    w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb własnych i swojej rodziny, nie
    mieszczą się w definicji działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Ocena Wnioskodawcy jako działającego w charakterze przedsiębiorcy.
    Biorąc pod uwagę powyższą analizę regulacji ustawy o PIT oraz orzecznictwa sądowo –
    administracyjnego uznać należy, iż sprzedaż Zbywanej Nieruchomości nie będzie
    wykonywana w ramach działalności gospodarczej i w konsekwencji nie będzie podlegać
    opodatkowaniu PIT, ze względu na fakt, iż do sprzedaży Zbywanej Nieruchomości dojdzie
    po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do jej nabycia.
    W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawca nabył działki gruntu
    (Zbywaną Nieruchomość) do majątku prywatnego i nie wykorzystywał ich w celach
    prowadzenia działalności gospodarczej, jak również nie wprowadzał tych działek gruntu
    (Zbywanej Nieruchomości) do prowadzonej działalności gospodarczej (Zbywana
    Nieruchomość nigdy nie była i nie będzie do dnia sprzedaży wprowadzona do ewidencji
    środków trwałych).
    Fakt, iż Sprzedający związany jest z Kupującym Ofertą, szerzej przedstawioną w treści
    wniosku interpretacyjnego, celem uzyskania jak najkorzystniejszej ceny i warunków
    sprzedaży Zbywanej Nieruchomości, udzielając dodatkowo Kupującemu pełnomocnictw
    do uzyskania odpowiednich zaświadczeń i dokumentów, również w ocenie Wnioskodawcy
    nie świadczy, że przedmiotowe działania wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem
    prywatnym.
    Ponadto ustalenie przez Strony w Ofercie wzajemnych praw i obowiązków służy
    wyłączenie skutecznej realizacji Planowanej Transakcji – Kupujący jako podmiot będący
    właścicielem wielu obiektów handlowych w Polsce, zabezpiecza się w ten sposób przed
    niekorzystnymi okolicznościami, które mogłyby uniemożliwić mu nabycie przedmiotem
    nieruchomości na warunkach go satysfakcjonujących. Innymi słowy działania
    Wnioskodawcy przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego są zrealizowane wyłącznie po
    to, aby móc sprzedać przedmiotową nieruchomość Kupującemu.
    W ocenie Wnioskodawcy, okoliczności oraz zakres jego aktywności w kontekście Zbywanej
    Nieruchomości nie wskazuje jednak aby uczynił on ze zbycia tej nieruchomości aktywność
    o charakterze zarobkowym, czy też angażował środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Istotnym w kontekście planowanej sprzedaży Zbywanej Nieruchomości jest fakt, że
    Wnioskodawca nie planuje reinwestować środków ze sprzedaży w nabycie kolejnych
    nieruchomości przeznaczonych do dalszej sprzedaży, lecz zamierza przeznaczyć te środki
    na własne cele osobiste.
    W powyższych okolicznościach, trudno mówić więc o zorganizowaniu i ciągłości
    aktywności jako warunku identyfikacji działalności gospodarczej, zaś tylko takie transakcje
    należy zaliczać do przychodów z działalności gospodarczej, które cechuje ciągłość, stałość i
    powtarzalność.
    Wnioskodawca podkreśla również, iż jego rolą nie może być i nie jest dążenie do
    minimalizacji zysków ze zbycia majątku prywatnego. Nie można zresztą pozbawiać osób,
    którym przysługuje prawo własności, podejmowania działań ukierunkowanych na
    korzystne z ich punktu widzenia zbycie należącego do nich majątku.

    Właściciel realizując swoje uprawnienie do korzystania oraz dysponowania przedmiotem
    tego prawa, ma pełne prawo do podejmowania działań zmierzających do przyśpieszenia
    zbycia nieruchomości. Okoliczności te same w sobie, nie mogą przemawiać za uznaniem,
    że późniejsza sprzedaż nieruchomości następuje w ramach działalności gospodarczej.
    Jak wskazuje się w wyżej przedstawionym orzecznictwie, jedynie wówczas gdy
    podejmowane przez właściciela czynności, związane z zagospodarowaniem mienia i jego
    rozporządzaniem, istotnie odbiegają od normalnego wykonywania prawa własności, a
    nadto właściciel z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie
    okazjonalnego) źródła zarobkowania, można uznać, że prowadzi działalność gospodarczą
    w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego,
    sprzedaż Zbywanej Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Źródłem przychodów jest m.in.:
    · pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3);
    · odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w
      nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
      użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w
      wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem
      pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a-c).
    Jednakże z art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy wynika, że:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem
      zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Zgodnie z regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i

      prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z
      zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19
      stosuje się odpowiednio.
    Stosownie natomiast do art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w
      gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art.
      30e stosuje się odpowiednio.
    Wskazany przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika majątku do kategorii środków trwałych
    ani obowiązku ujmowania go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych
    i prawnych. Reguluje on wyłącznie kwestię skutków podatkowych zbycia wskazanych w
    nim składników majątku, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
        # o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 22c pkt 1 tej ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów zwane
      odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Stosownie do treści art. 22d ust. 2 omawianej ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    W świetle cytowanych wyżej przepisów działka gruntu stanowi środek trwały podlegający
    ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Grunty nie
    podlegają jednak amortyzacji, w myśl przywołanego art. 22c pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej
    grunt w całości podlega wpisowi do ewidencji środków trwałych.

    Regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, objęty został przychód z odpłatnego zbycia
    tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego,
    podlegającego ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te
    składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak
    również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne
    dokonywane od ich wartości początkowej.
    Zatem, z treści przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że przychodami z
    działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych
    na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi
    się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem
    nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody
    uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej
    z różnych względów wycofane. Dotyczy to również sytuacji, w której składniki te przed
    zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
    działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Podkreślam, że wskazany przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika majątku do kategorii
    środków trwałych ani obowiązku ujmowania go w ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych. Reguluje on wyłącznie kwestię skutków
    podatkowych zbycia wskazanych w nim składników majątku, podlegających ujęciu w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że:
    · 2002 r. na podstawie umowy o podział majątku dorobkowego stał się Pan właścicielem
      Nieruchomości 1, stanowiącej działki o nr 1/1, 1/2, 1/3 o łącznej powierzchni 0,1420 ha
      i Nieruchomości 2, stanowiącej działki o nr 1/4 i 1/5 o łącznej powierzchni 0,2339 ha;
    · 2010 r. na podstawie umowy o podział majątku wspólnego (bez spłat i dopłat) nabył Pan
      Nieruchomość 3, stanowiącą działkę o nr 1/6 o powierzchni 0,3236 ha;
    · Planuje Pan sprzedać część Nieruchomości 1-3, po wcześniejszym wydzieleniu z niej
      działek 1/3, 1/5, 1/6 i założeniu dla nich odrębnej księgi wieczystej;
    · Do około 2015 r. ww. działki były wykorzystywane sporadycznie dla celów rekreacyjnych;
    · Począwszy od około 2015 r. działki były wykorzystywane do prowadzonej działalności w
      zakresie obrotu towarami (...) oraz składowania towarów i innych rzeczy
      wykorzystywanych w działalności handlowej, przy czym na działce nr 1/6 jest
      posadowiona jest hala namiotowa a część powierzchni działki nr 1/5 była i jest
      wykorzystywana do prowadzonej działalności gospodarczej – wydzierżawiona innemu
      podmiotowi prowadzącemu w tym miejscu (...), w ramach czynności podlegającej
      opodatkowaniu VAT;
    · 2025 r. złożył Pan ofertę zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży, przy czym kupujący
      oświadczył w niej, że doprowadzi do zmiany w MPZP w taki sposób, aby w dniu
      zawarcia umowy przyrzeczonej istniała możliwość zrealizowania inwestycji – sklep
      (przeznaczona pod zabudowę);
    · Prowadzi Pan zarejestrowaną działalność gospodarczą a działki gruntu
      niezabudowanego, będące przedmiotem planowanej transakcji stanowią Pana
      majątek osobisty, nie stanowią ani nigdy nie stanowiły środków trwałych lub towarów
      handlowych w prowadzonej działalności gospodarczej;
    · Jest Pan zobligowany, przed dniem planowanej transakcji, do zaprzestania prowadzenia
      działalności, demontażu hali namiotowej i rozwiązania umowy najmu.

    Zatem, wynikający z opisu zdarzenia, Pana sposób wykorzystania ww. działek świadczy o
    tym, że sprzedaż działek nie będzie stanowiła jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Prowadzenie sklepu ogrodniczego wraz z zapleczem na
    składowanie towaru spowodowało, że działki utraciły charakter majątku prywatnego,
    zatem nie cele osobiste, a cele gospodarcze leżały u podstaw Pana działania.
    Dodatkowo, odnosząc powyższe do przedstawionych we wniosku okoliczności, stwierdzić
    należy, że skoro opisane we wniosku działki od 2015 r. są wykorzystywane do
    prowadzenia działalności gospodarczej, a okres pozostawania działek w tym charakterze
    wynosił ponad rok – nie budzi wątpliwości, że nieruchomości te powinny stanowić środek
    trwały Pana działalności gospodarczej. Fakt ten wynika z samej definicji środka trwałego.
    Mając zatem na względzie powołane przepisy prawne oraz kierując się treścią wniosku
    należy uznać, że przychód ze sprzedaży opisanych we wniosku składników majątku nie
    będzie stanowił dla Pana przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    W konsekwencji sprzedaż po upływie pięciu lat od zawarcia umów o podział majątku
    dorobkowego, które miały miejsce odpowiednio w 2002 r. oraz 2010 r. działek opisanych
    we wniosku, wykorzystywanych uprzednio w działalności gospodarczej, będzie skutkować
    powstaniem przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Jedynie w sytuacji wycofania działek z działalność gospodarczej do majątku prywatnego i
    upływu okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy (6 lat między pierwszym
    dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z
    działalności i dniem jego odpłatnego zbycia), osiągnięty przychód nie podlegałby
    opodatkowania ze źródła przychodów jakim jest działalności gospodarcza.
    W związku z powyższym stanowisko Pana należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego,
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.