Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4413-24/15/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-26
Teza: Wnioskodawca nie ma prawa do zwolnienia od akcyzy zużycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach słonecznych ogniw fotowoltaicznych oraz turbinach wiatrowych w myśl § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z 2 czerwca 2015 r. (data wpływu 9 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z podatku akcyzowego dla energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z podatku akcyzowego dla energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własne.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina wybudowała instalacje wytwarzające energię elektryczną, tj. turbiny wiatrowe przy Szkole Podstawowej w K. o mocy 2 szt. x 6 kW (…), na którą posiada koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej oraz instalację fotowoltaiczną na dachu hali sportowej w K. o mocy 51 kW (współfinansowane przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska). Obie instalacje produkują energię elektryczną zużywaną na potrzeby własne ww. obiektów użyteczności publicznej.

Obecnie Gmina realizuje zadania: budowa ogniw fotowoltaicznych na pozostałych obiektach użyteczności publicznej, tj.: świetlice-wiejskie (10 obiektów), Warsztaty Terapii Zajęciowej, Szkoły Podstawowe (4 obiekty), Gimnazjum, Biblioteka, Hala Sportowa, Przedszkole, K. Ośrodek Kultury, współfinansowane z (…), Wojewódzkiego Fundusz Ochrony Środowiska oraz Regionalnego Programu Operacyjnego (…). Wszystkie instalacje fotowoltaiczne będą produkować energię elektryczną zużywaną na potrzeby własne ww. obiektów użyteczności publicznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem energii słonecznej lub siły wiatru jest możliwe zwolnienie od podatku akcyzowego dla energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własne.

Informujemy, że Gmina K. nie prowadzi działalności gospodarczej w myśl przepisów ustawy o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236, z późn. zm.)

Stanowisko Wnioskodawcy.

Jak wynika z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 8 lutego 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 212) zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, niedostarczanej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesłania energii elektrycznej, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza. Dla uzyskania zwolnienia od akcyzy konieczne jest spełnienie wszystkich warunków określonych w przywołanym wyżej przepisie, co oznacza, że:

3.  łączna moc generatorów nie przekracza 1 MW,

6.  produkowana energia elektryczna jest zużywana na potrzeby własne,

9.  do produkcji energii elektrycznej wykorzystywane są wyroby energetyczne, od których zapłacona została akcyza.

Z uwagi na produkcję energii odnawialnej z wykorzystaniem siły wiatru i energii słonecznej producent jest zobowiązany do rozliczenia akcyzy od produkowanej i zużywanej na potrzeby własne energii elektrycznej (do produkcji energii elektrycznej nie wykorzystano paliw z zapłacona akcyzą).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 33 ww. załącznika została wymieniona energia elektryczna o kodzie CN 2716 00 00.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy – w przypadku energii elektrycznej przedmiotem podatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

W myśl art. 9 ust. 3 ustawy - jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wybudował instalacje wytwarzające energię elektryczną, tj. turbiny wiatrowe przy Szkole Podstawowej w K. o mocy 2 szt. x 6 kW oraz instalacje fotowoltaiczną na dachu hali sportowej w K. o mocy 51 kW. Obie instalacje produkują energię elektryczną zużywaną na potrzeby własne ww. obiektów użyteczności publicznej. Wnioskodawca jest również w trakcie realizacji inwestycji w postaci budowy ogniw fotowoltaicznych na pozostałych obiektach użyteczności publicznej. Instalacje fotowoltaiczne będą produkować energię elektryczną zużywaną na potrzeby własne ww. obiektów użyteczności publicznej.

Wnioskodawca ma wątpliwość, czy może skorzystać ze zwolnienia od akcyzy zużycia wyprodukowanej energii elektrycznej na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 195, z późn, zm.).

Minister Finansów korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 31 ust. 6 ustawy – w rozporządzeniu z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego określił:

1.  zwolnienia wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych wynikające z przepisów prawa Unii Europejskiej, umów międzynarodowych oraz zasady wzajemności, a także szczegółowy zakres oraz warunki i tryb stosowania tych zwolnień;
2.  szczegółowy zakres oraz warunki i tryb stosowania zwolnień od akcyzy, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, oraz naczelników urzędów celnych właściwych w sprawach zwrotu zapłaconej kwoty akcyzy.

Zgodnie z § 5 rozporządzenia, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, niedostarczanej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

Aby uzyskać prawo do zwolnienia od akcyzy konieczne jest spełnienie wszystkich warunków określonych w przywołanym wyżej przepisie, oznacza to, że:

3.  łączna moc generatorów nie może przekroczyć 1 MW,

6.  energia elektryczna nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej,

9.  do produkcji energii elektrycznej wykorzystywane są wyroby energetyczne, od których zapłacona została akcyza w należnej wysokości.

Szczególnej uwagi wymaga ostatni warunek zwolnienia dotyczący zużycia do produkcji energii elektrycznej wyrobów energetycznych, od których zapłacona została akcyza w należnej wysokości.

Stosownie do powyższego należy zauważyć, iż do wyrobów energetycznych zostały zaliczone wyroby wymienione w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Energia słoneczna oraz siła wiatru wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej nie zostały zaliczone do wyrobów energetycznych. Tym samym nie mogą one podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a tym bardziej nie może zostać od nich zapłacona akcyza.

Jeżeli więc Wnioskodawca zużywa do produkcji energii elektrycznej energię słoneczną i siłę wiatru, to zużycie wyprodukowanej w ten sposób energii nie będzie objęte zwolnieniem na podstawie przywołanego § 5 rozporządzenia. Uznać należy, że produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem światła słonecznego i siły wiatru nie daje prawa do omawianego zwolnienia od akcyzy, ponieważ do produkcji energii elektrycznej nie są w tym wypadku wykorzystywane wyroby energetyczne, od których zapłacono podatek akcyzowy. Światło słoneczne i siła wiatru nie jest bowiem wyrobem energetycznym, ani też nie jest od nich uiszczana akcyza.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do zwolnienia od akcyzy zużycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach słonecznych ogniw fotowoltaicznych oraz turbinach wiatrowych w myśl § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 195, z późn. zm.) i jest zobowiązany do rozliczenia i zapłaty podatku akcyzowego od zużycia tej energii elektrycznej na zasadach ogólnych.

Zatem stanowisko przedstawione przez Zainteresowanego w złożonym wniosku uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.