Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.734.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu
otrzymania przez Spółkę Dodatkowego Wynagrodzenia.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
obowiązek-obowiązek płatnika
wynagrodzenia
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025r. wpłynął Państwa wniosek z 12 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    otrzymania przez Spółkę Dodatkowego Wynagrodzenia.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    V (dalej: Spółka) jest podmiotem z siedzibą w Polsce prowadzącym działalność
    gospodarczą przede wszystkim w zakresie dostaw, instalacji oraz uruchomienia turbin
    wiatrowych jak również usługi serwisowania/napraw/konserwacji turbin oraz elektrowni
    wiatrowych.
    Spółka jest podmiotem zidentyfikowanym dla celów podatku VAT w Polsce jako podatnik
    VAT czynny.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje dostawy, instalacji
    oraz uruchomienia turbin w oparciu o umowy (dalej: Kontrakty) zawierane m.in. z polskimi
    kontrahentami (dalej: Nabywca).
    Przedmiotem standardowej umowy jest dostawa, instalacja oraz uruchomienie określonej
    w umowie ilości turbin wiatrowych (od kilku do kilkunastu turbin) za uzgodnioną cenę
    (dalej: Kontrakt).
    Poza Kontraktem Spółka zawiera również z Nabywcami umowy serwisowe (dalej: Umowa
    Serwisowa).
    Na mocy Umów Serwisowych Spółka świadczy usługi w zakresie naprawy, serwisowania
    oraz konserwacji dostarczonych turbin oraz świadczy usługi związane z przywróceniem
    turbin do właściwego ich funkcjonowania obejmujące usunięcie usterek i dokonanie
    innych napraw (wymiana części lub innych elementów turbin itp.) tak aby turbiny
    funkcjonowały w sposób prawidłowy i były użytkowane zgodnie z przeznaczeniem.
    Umowy (Kontrakt lub Umowa serwisowa; dalej łącznie jako Umowy) przewidują zapisy,
    zgodnie z którymi Spółka jest uprawniona do dodatkowego wynagrodzenia w
    następujących przypadkach:
    - w przypadku wystąpienia opóźnień w dostawie/instalacji/testowaniu/usług
      serwisowania /naprawy szkód w odniesieniu do turbin wiatrowych, które to
      opóźnienia wynikają nie z winy Spółki, a Nabywcy lub są wynikiem działania „siły
      wyższej” (np. strajk rolników),
    - turbiny wygenerują w danym okresie większą ilość energii elektrycznej niż zakładana.
      Wówczas Umowa przewiduje tzw. opłatę zmienną, która zależy od wielkości produkcji
      energii uzyskanej w ciągu roku.
      Najpopularniejsze sposoby jej obliczania są następujące:
    · iloczyn liczby wyprodukowanych kWh przez współczynnik opłaty zmiennej
      pomniejszony o całkowitą roczną opłatę podstawową,

    · iloczyn liczby kWh wyprodukowanych powyżej uzgodnionego progu przez współczynnik
      opłaty zmiennej, tzw. Variable fee,
    · czas dostępności/pracy turbin przekroczy określone wskaźniki, tzw. Availability Bonus.
    Sposób kalkulacji (wzory/okres/wskaźniki) wyżej wskazanego dodatkowego
    wynagrodzenia opisany został w Umowach.
    Zgodnie z zapisami Umów Spółka dokonuje kalkulacji dodatkowego wynagrodzenia
    (Variable fee i/lub Availability Bonus) w oparciu o dokonane pomiary (określone w
    Umowie) stosując ustalone z Nabywcą wzory/okresy.
    Kalkulacja dodatkowego wynagrodzenia jest uzgadniana z Nabywcą w następujący sposób:
    - Pozyskanie danych.
      W zależności od postanowień Umowy Spółka otrzymuje od Klienta informację o
      wielkości wyprodukowanej energii elektrycznej w danym okresie (na podstawie faktur
      produkcyjnych) lub dane te pozyskiwane są z systemu SCADA (system informatyczny,
      który służy do monitorowania i kontrolowania procesów technologicznych, w tym
      pozyskiwania danych z urządzeń).
    - Prezentacja danych przez Spółkę.
      Spółka prezentuje Nabywcy kalkulacje dodatkowego wynagrodzenia w oparciu o
      wskaźniki /pomiary/dane wraz z dodatkowymi dokumentami (jeśli Nabywca takich
      zażąda).
    - Potwierdzenie zgodności danych przez Nabywcę.
      Nabywca potwierdza przedstawioną kalkulację Spółki poprzez:
    · wyrażenie pisemnej akceptacji odnośnie do zgodności danych oraz wysokości
      dodatkowego wynagrodzenia (może to mieć formę email albo porozumienia jeśli jest
      wymagane przez Nabywcę) albo
    · tzw. „milczącą akceptację” – Nabywca nie zgłasza uwag do przesłanej kalkulacji Spółki w
      określonym czasie.
    Po potwierdzeniu zgodności danych będących podstawą kalkulacji dodatkowego
    wynagrodzenia (dalej: Dodatkowe Wynagrodzenie) Spółka wystawia fakturę na rzecz
    Nabywcy.
    Dodatkowe Wynagrodzenie jest przez Spółkę kwalifikowane na gruncie VAT jako
    wynagrodzenie za świadczenie usług.
    Faktura wystawiana przez Spółkę z tytułu Dodatkowego Wynagrodzenia spełnia wymogi
    wskazane w przepisach Ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym obowiązek podatkowy VAT z
    tytułu świadczenia usług, za które Spółka otrzymuje Dodatkowe Wynagrodzenie, powstaje
    w dacie ostatniej czynności składającej się na wykonanie usługi przez Spółkę, tj. w dacie
    potwierdzenia zgodności danych będących podstawą kalkulacji Dodatkowego
    Wynagrodzenia przez Nabywcę?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym obowiązek podatkowy VAT z tytułu
    świadczenia usług, za które Spółka otrzymuje Dodatkowe Wynagrodzenie, powstaje w
    dacie ostatniej czynności składającej się na wykonanie usługi przez Spółkę tj. w dacie
    potwierdzenia zgodności danych będących podstawą kalkulacji Dodatkowego
    Wynagrodzenia przez Nabywcę.
    Uzasadnienie:

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport i import towarów oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie i dostawa towarów.
    Podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
    towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi
    dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów
    dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika (art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT).
    Przepisy Ustawy o VAT wskazują również, o jakie dodatkowe elementy zwiększa się
    podstawę opodatkowania.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 Ustawy o VAT podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Przy
    czym przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii – o czym stanowi art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    · przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    · zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    · świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Powołana wcześniej definicja odpłatnego świadczenia usług zawarta w przepisach art. 8
    ust. 1 Ustawy o VAT jest bardzo szeroka i określa zakres przedmiotowy opodatkowania
    VAT w sposób dopełniający definicję dostawy towarów.
    Zgodnie z jednolitą linią orzeczniczą i interpretacyjną, która wykształciła się w odniesieniu
    do definicji pojęcia „świadczenia usług” aby dane świadczenie mogło stanowić usługę w
    rozumieniu Ustawy o VAT, konieczne jest spełnienie łącznie następujących warunków:
    · następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
      (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Co więcej, zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego:
    · kupujący jest zobowiązany do zapłaty sprzedawcy ceny. W myśl art. 536 § 1 Kodeksu
      cywilnego, cenę można określić przez wskazanie podstaw do jej ustalenia,
    · na podstawie art. 353 Kodeksu cywilnego strony zawierające umowę mogą ułożyć
      stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się
      właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

    W świetle powyższego, w celu ustalenia konsekwencji w VAT dla Wynagrodzenia
    Dodatkowego, konieczne jest ustalenie czy:
    a) wynagrodzenie to stanowi element wynagrodzenia za inną czynność opodatkowaną
      VAT, tj. dostawę turbiny lub świadczenie usług serwisowych, a jeśli nie
    b) czy stanowi ono wynagrodzenie za świadczenie przez Spółkę usług.
    Ad a)
    Przepisy ustawy o VAT nie zawierają szczegółowych regulacji dotyczących opodatkowania
    VAT transakcji, której przedmiot obejmuje zarówno czynności, które mogą zostać uznane
    za dostawę towarów jak i za świadczenie usług (tzw. świadczenia kompleksowe). Kwestia
    ta była jednak wielokrotnie przedmiotem orzecznictwa polskich sądów administracyjnych
    oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem (przykładowo wyrok TSUE z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11):
    · zasadniczo każde świadczenie powinno być uznawane za odrębne i niezależne,
    · kilka świadczeń stanowi jedno kompleksowe świadczenie na gruncie VAT jeśli stanową
      one nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter
      sztuczny,
    · kilka świadczeń stanowi jedno kompleksowe świadczenie na gruncie VAT jeśli obejmują
      one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter
      pomocniczy.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem:
    · w przypadku gdy w ramach jednej transakcji dane świadczenie stanowi wyłącznie środek
      służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego, a nie jest celem
      samym w sobie, wówczas powinno być ono uznane za pomocnicze,
    · jeśli natomiast świadczenia mogą być bez uszczerbku rozdzielone tak, że nie zmieni to
      ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas nie można uznać, że
      świadczenia te stanowią jedno świadczenie kompleksowe dla potrzeb VAT,
    · sposoby fakturowania i taryfikacji mogą dostarczać wskazówek w odniesieniu do
      jednolitego charakteru świadczenia (wyrok TSUE z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie C
      #224/11). Oddzielne fakturowanie, jak również odrębna taryfikacja świadczeń
      przemawiają za istnieniem niezależnych świadczeń, jednakże nie przybierają przy tym
      rozstrzygającego znaczenia.
    Przenosząc powyższe na grunt sprawy będącej przedmiotem złożonego wniosku, klauzula
    umowna dająca prawo do Dodatkowego Wynagrodzenia w przypadku wygenerowania
    przez turbiny większej ilości energii niż przewidywana albo w przypadku przestojów
    zawinionych przez eksploatującego turbiny (ewentualnie inne warunki przedstawione w
    opisie stanu faktycznego) nie ma związku ze świadczeniem zakontraktowanym Umową, tj.
    dostawą turbin lub ich serwisem.
    O prawidłowości tego twierdzenia świadczą następujące argumenty:
    - Dodatkowe Wynagrodzenie pozostaje bez związku z wykonywanymi przez Spółkę
      dostawami turbin i usługami serwisowymi, w szczególności:
        Wynagrodzenie Dodatkowe jest należne tylko w przypadkach określonych w
        Umowach.
        Przedmiotem Kontraktu jest dostawa, instalacja oraz uruchomienie określonej w
        umowie ilości turbin wiatrowych. Z tytułu tej dostawy Spółka otrzymuje
        określone wynagrodzenie. Dostawa turbin następuje na zasadach wskazanych w
        Kontrakcie. W żadnym przypadku dostawa turbin nie jest uzależniona od

        parametrów właściwych dla określenia Dodatkowego Wynagrodzenia. Również
        Wynagrodzenie Dodatkowe nie jest uzależnione od dostarczonej turbiny
        albowiem opiera się na określonych, niezależnych wskaźnikach.
        Usługi serwisowe obejmują usługi w zakresie naprawy, serwisowania oraz
        konserwacji dostarczonych turbin oraz świadczy usługi związane z
        przywróceniem turbin do właściwego ich funkcjonowania obejmujące usunięcie
        usterek i dokonanie innych napraw (wymiana części lub innych elementów
        turbin itp.) tak aby turbiny funkcjonowały w sposób prawidłowy i były
        użytkowane zgodnie z przeznaczeniem. W żadnym przypadku świadczenie tych
        usług nie jest uzależnione od parametrów właściwych dla określenia
        Dodatkowego Wynagrodzenia. Również Wynagrodzenie Dodatkowe nie jest
        uzależnione od świadczenia usług serwisowych albowiem opiera się na
        określonych, niezależnych wskaźnikach.
    - Dodatkowe Wynagrodzenie jest kalkulowane niezależnie i odmiennie niż cena za
      dostawę turbin oraz świadczenie usług serwisowych. Sposób jego kalkulacji oparty jest
      o wzory/okres/wskaźniki, które pozostają bez związku z ceną za dostawę turbin oraz
      świadczenie usług serwisowych.
    - Dodatkowe Wynagrodzenie należne jest (fakturowane) w innym terminie niż
      wynagrodzenie za dostawę turbiny (po dostawie turbiny i jej uruchomieniu) i
      niezależnie od okresów, w których świadczone są usługi serwisowe. W żadnym
      przypadku nie jest ono wliczone w cenę turbiny czy usług serwisowych. Również
      fakturowane jest odrębnie.
    W konsekwencji Wynagrodzenie Dodatkowe nie stanowi podwyższenia ceny ani za
    dostawę turbiny ani za usługi serwisowe. Fakt, że zostało ono wskazane w Umowach
    pozostaje bez związku z niezależnym charakterem tej płatności.
    Ad b)
    W odniesieniu do Dodatkowego Wynagrodzenia istnieje stosunek zobowiązaniowy. W
    przypadku zaistnienia zdarzeń wymienionych w Umowie Nabywca zobowiązuje się
    zapłacić Wynagrodzenie Dodatkowe wyliczone na podstawie uzgodnionej formuły.
    Jednocześnie, Spółka zobowiązuje się dokonać kalkulacji Dodatkowego Wynagrodzenia w
    oparciu o dokonane pomiary (określone w Umowie) stosując ustalone z Nabywcą wzory
    /okresy, w tym Spółka jest zobowiązana do:
    · pozyskania danych,
    · prezentacji danych,
    · potwierdzenie zgodności danych z Nabywcą.
    W konsekwencji należy uznać, że Wynagrodzenie Dodatkowe stanowi wynagrodzenie za
    odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Wskazane powyżej stanowisko Spółki w odniesieniu do dodatkowego wynagrodzenia,
    które może zostać wypłacone w przyszłości i nie stanowi wynagrodzenia za wcześniej
    dokonaną transakcję, potwierdzają indywidualne interpretacje podatkowe w podobnych
    sprawach, jak np.
    - interpretacja z 17 stycznia 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.699.2023.1.AWY, cyt.:
      „Podsumowując, przy założeniu, że Wnioskodawca na podstawie Umowy nabył
      własność składników majątkowych i niemajątkowych stanowiących przedsiębiorstwo
      Sprzedającego lub jego zorganizowaną część, kwota »earn-out«, która może zostać

      wypłacona w przyszłości nie będzie stanowić wynagrodzenia z tytułu zbycia
      przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która to czynność w
      myśl art. 6 pkt 1 ustawy nie podlega VAT. W konsekwencji wypłata świadczenia z tytułu
      kwoty »earn-out« będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    - Interpretacja z 26 marca 2025 r. sygn. 0111-KDIB3-3.4012.613.2024.4.MPU, cyt.:
      „Dodatkowa płatność, która ma być płacona przez Kupującego na rzecz Sprzedającego
      będzie uzależniona od poziomu wynajmu oraz w przypadku jej wypłaty, zostanie ona
      obliczona zgodnie z formułą określoną w umowie sprzedaży będącej podstawą
      Transakcji. Innymi słowy, Kupujący zobowiąże się, w razie zaistnienia opisanych w
      umowie warunków (zdarzenie przyszłe i niepewne), do spełnienia określonego umową
      świadczenia. Zgodnie z ustaleniami, umowa przedwstępna oraz umowa sprzedaży
      mają precyzować formułę wg której obliczone będzie wynagrodzenie Sprzedającego z
      tytułu wyżej opisanych świadczeń. Punktem wyjścia do wyliczenia wynagrodzenia
      według uzgodnionej formuły będzie poziom wynajmu Nieruchomości oraz poziom
      wynegocjowanej przez Sprzedającego z nowym najemcą stawki czynszu. (...) »earn-out
      « jest świadczeniem, które będzie należne Sprzedającemu tylko w razie zaistnienia
      okoliczności określonych w Umowie. Zgodnie z zawartą umową »earn-out« nie może
      być ujemny i może być wypłacony tylko w przypadku, gdy Sprzedający będzie
      zatrudniony na podstawie umowy o pracę lub Sprzedający będzie świadczył usługi z
      zakresu wsparcia bieżącej działalności handlowej i operacyjnej i pozostanie
      zatrudniony w przedsiębiorstwie Kupującego. Zatem świadczenie z tytułu »earn-out«
      nie stanowi ceny – elementu umowy sprzedaży, lecz jest elementem dodatkowym
      (umownym). Płatność »earn-out« pozostaje bez wpływu na cenę sprzedaży rzeczy
      /prawa, określoną na moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Pierwotna cena
      powinna uwzględniać wartość rynkową przedmiotu umowy sprzedaży. Własność
      przedmiotu sprzedaży przechodzi na nabywcę w wyniku zapłaty ceny podstawowej.
      Na przejście własności nie ma wpływu ewentualne późniejsze świadczenie (lub też
      jego brak) z tytułu »earn-out«. W sytuacji, gdyby Kupujący nie wypłacił Sprzedającemu
      należnego świadczenia »earn-out«, nie przesądzałoby to o nieskuteczności
      dokonanego przeniesienia własności Nieruchomości w ramach umowy sprzedaży.
      Roszczenie z tytułu »earn-out« będzie mogło być dochodzone, ale odrębnie od kwestii
      wykonania samej Umowy sprzedaży. Dzieje się tak dlatego, że klauzula »earn-out« nie
      stanowi warunku w rozumieniu art. 89 Kodeksu cywilnego (...)”.
    Ponadto pomiędzy stronami istnieje stosunek zobowiązaniowy – warunek niezbędny – by
    można było mówić o odpłatnym świadczeniu usług w rozumieniu art. 8 ustawy (...).
    Tym samym należy przyjąć, że część wynagrodzenia w wysokości ustalonej kwotowo w
    Umowie jest związana z ceną ostateczną i zaakceptowaną, tzn. taką, za jaką Sprzedający
    zgodził się zbyć, a Kupujący nabyć przedmiot umowy sprzedaży. Zatem, ewentualnie
    wypłacona Sprzedającemu w przyszłości kwota »earn-out« nie będzie zwiększała wartości
    dokonanej transakcji sprzedaży”.
    Mając na uwadze, że Wynagrodzenie Dodatkowe jest wynagrodzeniem odrębnym od
    jakiejkolwiek innej transakcji, należy dla niego określić odrębnie moment powstania
    obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z zasadą ogólną, zawartą w art. 19a ust. 1 Ustawy o VAT obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust.
    1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi. Oznacza to, że obrót
    i ewentualny podatek należny powinien być uwzględniony w rozliczeniu za okres, w
    którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług.
    Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga zatem od wykonawcy danej usługi
    prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o VAT nie definiuje wprawdzie

    tego momentu, jednakże przyjąć należy, że momentem wykonania usługi jest moment
    faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę.
    Moment wykonania usługi może wynikać z ustaleń przyjętych przez strony świadczenia –
    usługodawcę i usługobiorcę.
    W wyroku TSUE w sprawie C-224/18 (Budimex) uznano, że momentem wykonania robót
    budowlanych z punktu widzenia wymagalności podatku VAT od wykonanej usługi
    budowlanej lub budowlano-montażowej może być formalny ich odbiór przez inwestora,
    jeśli był przewidziany w umowie łączącej strony jako materialne zakończenie tych robót,
    pozwalające na ustalenie należnego wynagrodzenia. W wyroku tym TSUE, nawiązując do
    wcześniejszego orzecznictwa, podkreślił, że dla zakwalifikowania transakcji jako „transakcji
    podlegającej opodatkowaniu” w rozumieniu dyrektywy VAT, rzeczywistość gospodarcza i
    handlowa stanowi podstawowe kryterium dla stosowania wspólnego systemu VAT, które
    należy uwzględnić (wyrok z 22 listopada 2018 r. w sprawie C-295/17, EU:C:2018:942, pkt
    43). Zaznaczył, wskazując na wyrok z 20 czerwca 2013 r. w sprawie C-653/11, EU:C:2013:
    409, pkt 43, że właściwe postanowienia umowne stanowią czynnik, który należy wziąć pod
    uwagę przy określaniu usługodawcy i usługobiorcy w ramach transakcji „świadczenia
    usług” w rozumieniu dyrektywy VAT. TSUE (pkt 29) podkreślił, że: „Nie można wykluczyć, że
    biorąc pod uwagę postanowienia umowne odzwierciedlające rzeczywistość gospodarczą i
    handlową w dziedzinie, w której usługa jest wykonywana, usługa ta może zostać uznana
    za wykonaną dopiero po dacie materialnego zakończenia usługi, w następstwie spełnienia
    pewnych warunków nierozerwalnie związanych z usługą i mających decydujące znaczenie
    dla zapewnienia jej kompletności”.
    W stanie faktycznym będącym przedmiotem złożonego wniosku uznanie usługi za
    wykonaną wymaga spełnienia określonych w umowie warunków. Tylko przy ich spełnieniu
    Wynagrodzenie Dodatkowe staje się należne i powstaje stosunek zobowiązaniowy.
    Stwierdzenie spełnienia wspomnianych warunków wymaga weryfikacji danych z zakresu
    efektywności turbin wiatrowych w określonym okresie.
    W opisywanym przypadku działaniem zmierzającym do wyznaczenia wartości usługi jest
    dokonanie kalkulacji opartej o dane według wzoru wskazanego w Umowie. Aby mieć
    dostępne dane musi minąć konkretny okres czasu i dane te musza zostać z sukcesem
    pozyskane z systemu informatycznego lub innych źródeł. Następnie ich podstawienie do
    wyrażonej w umowie stron formuły pozwala wyliczyć cenę usługi. Wyliczenia tego
    dokonuje Spółka. Nabywca ma jednak zastrzeżony w Umowie czas na weryfikację
    rozliczenia. Dopiero przy braku zgłoszenia uwag lub po potwierdzeniu kalkulacji ze strony
    Nabywcy, Wynagrodzenie Dodatkowe staje się należne.
    Skoro opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa usług to nie sposób określić moment
    dostawy bez prawidłowego zidentyfikowania podstawy opodatkowania, czyli wysokości
    opłaty za usługę. W opisywanym stanie faktycznym jest to możliwe dopiero po
    przeprowadzeniu ustalonej w Umowie procedury, czyli po kalkulacji w oparciu o uzyskane
    za dany okres dane oraz potwierdzeniu ich zgodności z danymi Nabywcy. Warunkiem
    wystąpienia usługi jest zaistnienie okoliczności, które wymagają potwierdzenia przez
    strony.
    Mając powyższe na uwadze, świadczenie za które należne jest Dodatkowe Wynagrodzenie
    obejmuje szereg czynności, w tym:
    · pozyskanie danych,
    · prezentacja danych,
    · potwierdzenie zgodności danych z Nabywcą (akceptacja).

    W konsekwencji, dopiero z momentem pozyskania akceptacji przygotowanego przez
    Spółkę rozliczenia można mówić o wykonaniu ostatniej czynności, do której Spółka była
    zobowiązana na mocy Umowy. W tym momencie zatem dochodzi do wykonania usługi, za
    którą należne jest Wynagrodzenie Dodatkowe.
    Mając powyższe na uwadze, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    obowiązek podatkowy VAT z tytułu świadczenia usług, za które Spółka otrzymuje
    Dodatkowe Wynagrodzenie, powstaje w dacie ostatniej czynności składającej się na
    wykonanie usługi przez Spółkę, tj. w dacie potwierdzenia zgodności danych będących
    podstawą kalkulacji Dodatkowego Wynagrodzenia przez Nabywcę.
    Przedstawione podejście potwierdzone zostało przez sądy administracyjne w Polsce, np.:
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 4 lutego 2025 r. I SA/Po 684
    /24: „W konsekwencji, dopiero z momentem akceptacji przedłożonego rozliczenia przez
    zamawiającego skarżąca nabywa prawo do podwyższonej zapłaty w odniesieniu do usług
    wykonanych i zafakturowanych na podstawie rozliczenia wstępnego”.
    Istotny dla potwierdzenia słuszności stanowiska Spółki jest wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 15 czerwca 2023 r. I FSK 1636/20, który potwierdził prawidłowość
    określenie momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT na chwilę podpisania
    protokołu dotyczącego prac informatycznych lub tzw. milczącej akceptacji nabywcy.
    Sprawa dotyczyła spółki specjalizującej się w produkcji rozwiązań informatycznych dla
    przedsiębiorstw, która powzięła wątpliwości dotyczące powstania obowiązku
    podatkowego w sytuacji wdrożenia systemu wymiany informacji, umożliwiającego
    wspomaganie procesów obsługi sprzedaży i merchandisingu (określanego także jako
    „aplikacja”). Spółka poinformowała, że wdrożenie to obejmuje szereg czynności
    szczegółowych podzielonych na etapy, logicznie, technicznie i funkcjonalnie wydzielone z
    całego procesu wdrożenia, które można „zamknąć” (tj. odebrać według przewidzianej w
    umowie procedury). Przy czym ostateczna weryfikacja przez klienta, czy zrealizowane i
    przedstawione do odbioru przez spółkę prace (usługi) wdrożeniowe zostały wykonane
    poprawnie, dokonywana jest w praktyce po faktycznym sprawdzeniu efektów wykonanych
    prac, w szczególności po faktycznym rozpoczęciu korzystania z rozwiązania przez klienta.
    Dlatego też akceptacja prac przez klienta jest nieodłącznym elementem procesu realizacji
    wdrożenia i ma bezpośredni wpływ na prawo do otrzymania wynagrodzenia. Spółka
    założyła, że za datę określającą moment powstania obowiązku podatkowego w
    przedstawionych okolicznościach należy przyjąć datę podpisania przez klienta protokołu
    zdawczo-odbiorczego albo – w przypadku gdy następuje tzw. milcząca akceptacja – dzień,
    w którym upłynie określony w umowie dzień roboczy po zgłoszeniu zakończenia etapu.
    W omawianym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uznał, że: „W zakresie, w jakim
    odbiór robót został uzgodniony w umowie o świadczenie usług – w sytuacji, gdy tego
    rodzaju warunek odzwierciedla normy i standardy istniejące w dziedzinie, w której jest
    dokonywana usługa – należy uznać, że formalność ta jest jako taka objęta usługą i że w
    związku z tym jest decydująca dla uznania, że usługa została rzeczywiście wykonana”.
    Z kolei w wyroku NSA z 10 października 2024 r sygn. I FSK 400/21 uznano za prawidłowe
    określenie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku świadczenia usługi
    przeprowadzenia badań klinicznych mających na celu weryfikację skuteczności i
    bezpieczeństwa stosowania nowego preparatu leczniczego, jako moment podpisania (a
    zatem potwierdzenia przez nabywcę) protokołu badania klinicznego, który jest swoistą
    instrukcją tego, w jaki sposób przeprowadzono badanie. Cyt.: „Sąd pierwszej instancji
    trafnie zwrócił uwagę, że z uwagi na sporną na gruncie rozpoznawanej sprawy kwestię
    ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego, tj. czy na termin powstania
    obowiązku podatkowego wpływ mogą mieć postanowienia umowne pomiędzy stronami
    przedstawionej we wniosku o wydanie interpretacji umowy o przeprowadzenie badania
    klinicznego – istotne pozostaje stanowisko oraz rozważania, które zaprezentował
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 2 maja 2019 r. w sprawie C-224

    /18 (opublikowano: www.eur-lex.europa.eu, Dz.U.UE.C.2019/220/7 oraz LEX nr 2651207).
    Przedstawione w uzasadnieniu powyższego wyroku argumenty i oceny prawne nie są
    ograniczone do usług o budowlanym charakterze, lecz mają charakter ogólny i można je
    odnieść także do stanu faktycznego będącego przedmiotem oceny w zaskarżonej
    interpretacji”.
    Wobec powyższego, mając na uwadze, iż w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    będącym przedmiotem niniejszego wniosku:
    · Na podstawie zawartych umów Spółka jest uprawniona do Wynagrodzenia
      Dodatkowego w określonych przypadkach.
    · Sposób jego kalkulacji (wzory/okres/wskaźniki) opisany został w Umowach.
    · Zgodnie z zapisami Umów Spółka dokonuje kalkulacji Wynagrodzenia Dodatkowego w
      oparciu o opublikowane wskaźniki lub dokonane pomiary (określone w Umowie)
      stosując ustalone z Nabywcą wzory/okresy.
    · Kalkulacja przedmiotowego wynagrodzenia jest uzgadniana z Nabywcą w następujący
      sposób:
      - Spółka prezentuje Nabywcy kalkulacje wynagrodzenia w oparciu o wskaźniki/pomiary
        /dane wraz z dodatkowymi dokumentami (jeśli Nabywca takich zażąda).
      - Nabywca potwierdza przedstawioną kalkulację poprzez:
        § podpisanie porozumienia, w którym skalkulowane jest przedmiotowe
          wynagrodzenie (jeśli takie porozumienie jest wymagane przez Nabywcę) albo
        § tzw. „milczącą akceptację” – Nabywca nie zgłasza uwag do przesłanej kalkulacji
          Spółki w określonym czasie.
    · Dopiero z momentem pozyskania akceptacji przygotowanego przez Spółkę rozliczenia
      można mówić o wykonaniu ostatniej czynności, do której Spółka była zobowiązana na
      mocy Umowy. W tym momencie zatem dochodzi do wykonania usługi, za którą
      należne jest Wynagrodzenie Dodatkowe,
    – nie ulega wątpliwości, że obowiązek podatkowy w VAT z tytułu świadczenia usług, za
    które Spółka otrzymuje Dodatkowe Wynagrodzenie, powstaje w dacie ostatniej czynności
    składającej się na wykonanie usługi przez Spółkę tj. w dacie potwierdzenia zgodności
    danych będących podstawą kalkulacji Dodatkowego Wynagrodzenia przez Nabywcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z wyżej wskazanymi regulacjami, przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi
    należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług
    każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni jego odbiorca odnoszący korzyść związaną z tym świadczeniem.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    Stosownie do art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Powołany wyżej art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania
    usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym
    dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za
    ten okres.
    W odniesieniu do usług przyjmowanych częściowo, usługę uznaje się za wykonaną w
    przypadku wykonania części usługi, dla której określono zapłatę (art. 19a ust. 2 ustawy).
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że w niektórych przypadkach ustawa wskazuje „umowne”
    zasady uznania danej usługi za wykonaną. Określone w art. 19a ust. 3 ustawy usługi, dla
    których w związku z ich świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności

    lub rozliczeń, uznaje się za wykonane z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się
    te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługi
    świadczone w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla których w związku z ich
    świadczeniem nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonane z
    upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Z wniosku wynika, że są Państwo podmiotem zidentyfikowanym dla celów podatku VAT w
    Polsce jako podatnik VAT czynny. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    dokonują Państwo dostawy, instalacji oraz uruchomienia turbin w oparciu o umowy (dalej:
    Kontrakty) zawierane m.in. z polskimi kontrahentami (dalej: Nabywca). Przedmiotem
    standardowej umowy jest dostawa, instalacja oraz uruchomienie określonej w umowie
    ilości turbin wiatrowych (od kilku do kilkunastu turbin) za uzgodnioną cenę (dalej:
    Kontrakt). Poza Kontraktem zawierają Państwo z Nabywcami również umowy serwisowe
    (dalej: Umowa Serwisowa). Na mocy Umów Serwisowych świadczą Państwo usługi w
    zakresie naprawy, serwisowania oraz konserwacji dostarczonych turbin oraz usługi
    związane z przywróceniem turbin do właściwego ich funkcjonowania obejmujące
    usunięcie usterek i dokonanie innych napraw (wymiana części lub innych elementów
    turbin itp.) tak aby turbiny funkcjonowały w sposób prawidłowy i były użytkowane zgodnie
    z przeznaczeniem. Umowy (Kontrakt lub Umowa serwisowa; dalej łącznie jako Umowy)
    przewidują zapisy, zgodnie z którymi są Państwo uprawnieni do dodatkowego
    wynagrodzenia w następujących przypadkach:
    - w przypadku wystąpienia opóźnień w dostawie/instalacji/testowaniu/usług
      serwisowania /naprawy szkód w odniesieniu do turbin wiatrowych, które to
      opóźnienia wynikają nie z winy Spółki, a Nabywcy lub są wynikiem działania „siły
      wyższej” (np. strajk rolników),
    - turbiny wygenerują w danym okresie większą ilość energii elektrycznej niż zakładana.
      Wówczas Umowa przewiduje tzw. opłatę zmienną, która zależy od wielkości produkcji
      energii uzyskanej w ciągu roku.
      Najpopularniejsze sposoby jej obliczania są następujące:
    · iloczyn liczby wyprodukowanych kWh przez współczynnik opłaty zmiennej
      pomniejszony o całkowitą roczną opłatę podstawową,
    · iloczyn liczby kWh wyprodukowanych powyżej uzgodnionego progu przez współczynnik
      opłaty zmiennej, tzw. Variable fee,
    · czas dostępności/pracy turbin przekroczy określone wskaźniki, tzw. Availability Bonus.
    Sposób kalkulacji (wzory/okres/wskaźniki) wyżej wskazanego dodatkowego
    wynagrodzenia opisany został w Umowach. Zgodnie z zapisami Umów Spółka dokonuje
    kalkulacji dodatkowego wynagrodzenia (Variable fee i/lub Availability Bonus) w oparciu o
    dokonane pomiary (określone w Umowie) stosując ustalone z Nabywcą wzory/okresy.
    Kalkulacja dodatkowego wynagrodzenia jest uzgadniana z Nabywcą w następujący sposób:
    - Pozyskanie danych.
      W zależności od postanowień Umowy otrzymują Państwo od Klienta informację o
      wielkości wyprodukowanej energii elektrycznej w danym okresie (na podstawie faktur
      produkcyjnych) lub dane te pozyskiwane są z systemu SCADA (system informatyczny,
      który służy do monitorowania i kontrolowania procesów technologicznych, w tym
      pozyskiwania danych z urządzeń).
    - Prezentacja danych przez Spółkę.
      Prezentują Państwo kalkulacje dodatkowego wynagrodzenia w oparciu o wskaźniki
      /pomiary /dane wraz z dodatkowymi dokumentami (jeśli Nabywca takich zażąda).
    - Potwierdzenie zgodności danych przez Nabywcę.
      Nabywca potwierdza przedstawioną kalkulację Spółki poprzez:

      · wyrażenie pisemnej akceptacji odnośnie do zgodności danych oraz wysokości
        dodatkowego wynagrodzenia (może to mieć formę email albo porozumienia jeśli
        jest wymagane przez Nabywcę) albo
      · tzw. „milczącą akceptację” – Nabywca nie zgłasza uwag do przesłanej kalkulacji Spółki
        w określonym czasie.
    Po potwierdzeniu zgodności danych będących podstawą kalkulacji dodatkowego
    wynagrodzenia (dalej: Dodatkowe Wynagrodzenie) wystawiają Państwo fakturę na rzecz
    Nabywcy. Dodatkowe Wynagrodzenie jest przez Państwa kwalifikowane na gruncie VAT
    jako wynagrodzenie za świadczenie usług. Faktura wystawiana przez Państwa z tytułu
    Dodatkowego Wynagrodzenia spełnia wymogi wskazane w przepisach ustawy o VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy obowiązek podatkowy VAT z tytułu
    świadczenia usług, za które otrzymują Państwo Dodatkowe Wynagrodzenie, powstaje w
    dacie ostatniej czynności składającej się na wykonanie usługi przez Spółkę, tj. w dacie
    potwierdzenia zgodności danych będących podstawą kalkulacji Dodatkowego
    Wynagrodzenia przez Nabywcę.
              1Zgodnie z art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1071):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w
    granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa
    podatkowego.
    Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi
    prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o podatku od towarów i usług
    nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy
    posługiwać się dla jego określenia. Należy jednak wskazać, że o faktycznym wykonaniu
    usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują
    strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący
    przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, są Państwo uprawnieni do otrzymania
    Dodatkowego Wynagrodzenia w przypadkach określonych w Umowach (Kontrakt lub
    Umowa serwisowa) zawartych z Nabywcą. Sposób kalkulacji (wzory/okres/wskaźniki)
    Dodatkowego Wynagrodzenia za wykonane usług jest opisany w ww. Umowach. Aby
    dokonać prezentacji kalkulacji Dodatkowego Wynagrodzenia pozyskują Państwo od
    Nabywcy niezbędne informacje o wielkości wyprodukowanej energii elektrycznej w danym
    okresie lub dane te pozyskiwane są z systemu SCADA. Prezentacja przez Państwa
    Nabywcy kalkulacji Dodatkowego Wynagrodzenia następuje, zgodnie z zawartymi
    Umowami, w oparciu o informacje (wskaźniki/pomiary/dane wraz z dodatkowymi
    dokumentami) otrzymane od Nabywcy. Następnie Nabywca potwierdza przedstawioną
    przez Państwa kalkulację ww. Wynagrodzenia.
    W analizowanym przypadku, prawo do Dodatkowego Wynagrodzenia po spełnieniu
    określonych warunków oraz sposób kalkulacji tego Wynagrodzenia jest już znane w
    momencie podpisania przez Państwa Umów. Potwierdzenie zgodności danych przez
    Nabywcę wskazuje ostatecznie, że zostały wykonane ww. usługi i stanowi podstawę do
    rozliczeń finansowych, ale wiąże wyłącznie strony Umowy. Nie przesądza jednak o
    terminie rzeczywistego wykonania usług, za które jest Państwu (na podstawie zawartych
    Umów) należne Dodatkowe Wynagrodzenie.

    Tym samym, nie można uznać, że to potwierdzenie zgodności danych przez Nabywcę
    stanowi o materialnym wykonaniu usług, za które na podstawie zawartych Umów jest
    Państwu należne Dodatkowe Wynagrodzenie.
    Za wykonanie usług, dających Państwu prawo do otrzymania Dodatkowego
    Wynagrodzenia, związanych z wystąpieniem sytuacji, w której ma miejsce opóźnienie w
    dostawie/instalacji /testowaniu/usługach serwisowania/naprawie szkód w odniesieniu do
    turbin wiatrowych, które nie wynika z Państwa winy, a z winy Nabywcy lub jest wynikiem
    działania „siły wyższej” oraz w sytuacji wygenerowania przez turbiny w danym okresie
    większej ilości energii elektrycznej niż zakładana, należy uznać moment prezentacji przez
    Państwa Nabywcy kalkulacji Dodatkowego Wynagrodzenia na podstawie informacji
    otrzymanych wcześniej od Nabywcy. Przedstawienie przez Państwa przedmiotowej
    kalkulacji należy rozumieć jako zgłoszenie Nabywcy spełnienia warunków wykonania usług
    uprawniających Państwa do otrzymania Dodatkowego Wynagrodzenia, zgodnie z
    zawartymi Umowami. Kalkulacji Dodatkowego Wynagrodzenia dokonują Państwo w
    oparciu o uzyskane od Nabywcy dane. Już z zawartych Umów znane są Państwu i Nabywcy
    warunki i zasady otrzymania Dodatkowego Wynagrodzenia.
    Mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym
    przypadku obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia ww. usług, za które otrzymują
    Państwo Dodatkowe Wynagrodzenie powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy, tj. z chwilą
    wykonania ww. usług. Jak wskazano wyżej, za wykonanie przedmiotowych usług należy
    uznać moment prezentacji Nabywcy przez Państwa kalkulacji Dodatkowego
    Wynagrodzenia na podstawie informacji otrzymanych wcześniej od Nabywcy.
    Podsumowując, w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym obowiązek
    podatkowy VAT z tytułu świadczenia usług, za które otrzymują Państwo Dodatkowe
    Wynagrodzenie, powstaje w momencie prezentacji przez Państwa Nabywcy kalkulacji tego
    wynagrodzenia na podstawie danych uzyskanych wcześniej od Nabywcy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-

    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b
    § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.