Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.650.2024.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego w związku z otrzymaniem wpłaty rezerwacyjnej na bieżący rachunek bankowy Spółki na poczet zakupu lokalu.
Słowa kluczowe: lokal-sprzedaż lokalu; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; wynagrodzenia; zaliczka-zaliczka na poczet ceny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - zaliczka, zadatek, przedpłata, rata, wkład budowlany lub mieszkaniowy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy kwestii:
    · momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z otrzymaniem wpłaty
      rezerwacyjnej na Państwa bieżący rachunek bankowy (pytanie oznaczone we wniosku
      nr 1);
    · obowiązku podpisania z bankiem umowy na założenie mieszkaniowego otwartego
      rachunku powierniczego przed podpisaniem notarialnych umów przedwstępnych
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 10 marca 2025 r. (wpływ 14 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Sp. z o.o. zajmuje się realizacją projektu budowlanego związanego ze wznoszeniem
    budynku oraz sprzedażą powstałych w nim lokali usługowych jako deweloper (41.10.Z.
    REALIZACJA PROJEKTÓW BUDOWLANYCH ZWIĄZANYCH ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW).
    Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
    Co do zasady, spółka prowadzi sprzedaż lokali usługowych zarówno dla osób fizycznych
    jak i podmiotów gospodarczych.
    Spółka zawiera z Klientami umowy cywilno-prawne jako pre-rezerwację wybranego lokalu
    we wznoszonym budynku. Umowy takie nie są zawierane w formie aktu notarialnego. W
    umowie pre-rezerwacyjnej potencjalny nabywca wyraża zainteresowanie zakupem
    wybranego lokalu za oznaczoną cenę i wpłaca na bieżący rachunek bankowy Spółki –
    określoną w umowie – kwotę opłaty pre-rezerwacyjnej.
    Rezerwujący ma prawo w ciągu (...) dni od zawarcia umowy pre-rezerwacyjnej do zawarcia
    notarialnej umowy przedwstępnej ze spółką na wybudowanie wybranego lokalu w ramach
    prowadzonego projektu budowlanego, ustanowienia w nim odrębnej własności lokalu i
    jego sprzedaży na rzecz rezerwującego. Strony dopuszczają możliwość przedłużenia
    rezerwacji, aczkolwiek wymaga to aneksu do zawartej umowy.

    W przypadku, gdy Klient ostatecznie nie zdecyduje się na zakup lokalu, opłata ta nie
    podlega zwrotowi. Natomiast w momencie zawarcia notarialnej umowy przedwstępnej z
    Klientem, wpłacona wcześniej opłata rezerwacyjna zostanie zaliczona na poczet wpłat
    należnych zaliczek określonego w umowie realizacyjnej. W przypadku, gdy Spółka nie
    wykona zobowiązania, opłata rezerwacyjna jest zwracana rezerwującemu w podwójnej
    wysokości. Spółka po otrzymaniu opłaty rezerwacyjnej na bieżący rachunek spółki,
    wystawia dla wpłacających Klientów faktury zaliczkowe i naliczyła należny podatek od
    towarów i usług w wysokości 23%.
    Spółka nie założyła rachunków powierniczych dla klientów, od których otrzymała opłaty
    rezerwacyjne. Do dnia zapytania, nie podpisała jeszcze z żadnym klientem umowy
    przedwstępnej na wybudowanie lokalu w prowadzonej inwestycji. Spółka planuje w
    prowadzonym projekcie budowlanym wybudować wyłącznie lokale zakwalifikowane jako
    usługowe i przynależne do nich miejsca postojowe. Będą one sprzedawane wyłącznie ze
    stawką podatku VAT 23% dla podmiotów gospodarczych i osób fizycznych.
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1) Pytanie „Czy wnoszona przez Klientów opłata pre-rezerwacyjna stanowi jedynie
      potwierdzenie rzeczywistego zainteresowania Klienta Państwa ofertą i wolą nabycia
      danego lokalu”?
      Odpowiedź: Tak. Klient wpłacając opłatę pre-rezerwacyjną potwierdza wolę nabycia
      danego lokalu i rezerwuje sobie prawo do nabycia tego lokalu.
    2) Pytanie „Czy zatrzymana przez Państwa opłata pre-rezerwacyjna będzie stanowiła
      wynagrodzenie należne Państwu za czasowe wyłączenie danej nieruchomości ze
      sprzedaży, czy też będzie miała charakter odszkodowawczy? Proszę wyjaśnić”.
      Odpowiedź: Opłata pre-rezerwacyjna będzie stanowiła zadatek, na poczet przyszłego
      zakupu wskazanego w umowie lokalu, który przepadanie jeśli Klient zrezygnuje z
      zakupu lokalu. Jeśli Klient zdecyduje się na zakup, po podpisaniu notarialnej mowy
      przedwstępnej zostanie on zaliczony na poczet należnych zaliczek. Czyli można uznać,
      że jest to wynagrodzenie za czasowe wyłączenie danej nieruchomości ze sprzedaży w
      sytuacji rezygnacji z zakupu lokalu przez Klienta.
    3) Pytanie „Czy mogą Państwo dowolnie dysponować opłatą pre-rezerwacyjną od
      momentu jej wpłaty przez Klienta”?
      Odpowiedź: Tak, Spółka może swobodnie dysponować otrzymaną opłatą.

## Pytanie

Czy w chwili otrzymania wpłaty rezerwacyjnej na bieżący rachunek bankowy spółki
    powstaje zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późniejszymi
    zmianami) obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatek od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka twierdzi, iż powinna naliczać i odprowadzać podatek od towarów i usług w
    momencie otrzymania na konto rachunku bieżącego spółki, kwoty zawartej w umowie
    rezerwacyjnej, traktując ją jak zadatek zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie momentu powstania
    obowiązku podatkowego w związku z otrzymaniem wpłaty rezerwacyjnej na Państwa
    bieżący rachunek bankowy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem
    (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie
    ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Innymi słowy, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego
    rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak
    właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą,
    a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”. Idąc dalej należy wskazać, że czynności
    przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie
    prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności
    rzeczy. Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego
    dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem
    przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji
    postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną
    pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić
    jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy,
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z powołanych przepisów wynika, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi – co do
    zasady – usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być
    przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy,
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 2 ustawy,
      W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą
      opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma
      ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy,
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    W myśl natomiast art. 19a ust. 8 ustawy,
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

    Z opisu sprawy wynika, że zajmują się Państwo realizacją projektu budowlanego
    związanego ze wznoszeniem budynku oraz sprzedażą powstałych w nim lokali usługowych
    jako deweloper. Są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Zawierają Państwo z Klientami
    umowy cywilno-prawne jako pre-rezerwację wybranego lokalu we wznoszonym budynku.
    Umowy takie nie są zawierane w formie aktu notarialnego. W umowie pre-rezerwacyjnej
    potencjalny nabywca wyraża zainteresowanie zakupem wybranego lokalu za oznaczoną
    cenę i wpłaca na Państwa bieżący rachunek bankowy określoną w umowie kwotę opłaty
    pre-rezerwacyjnej. Rezerwujący ma prawo w ciągu (...) dni od zawarcia umowy pre-
    rezerwacyjnej do zawarcia z Państwem notarialnej umowy przedwstępnej na
    wybudowanie wybranego lokalu w ramach prowadzonego projektu budowlanego,
    ustanowienia w nim odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży na rzecz rezerwującego.
    Strony dopuszczają możliwość przedłużenia rezerwacji, aczkolwiek wymaga to aneksu do
    zawartej umowy. W przypadku, gdy Klient ostatecznie nie zdecyduje się na zakup lokalu,
    opłata ta nie podlega zwrotowi. Natomiast w momencie zawarcia notarialnej umowy
    przedwstępnej z Klientem, wpłacona wcześniej opłata rezerwacyjna zostanie zaliczona na
    poczet wpłat należnych zaliczek określonych w umowie realizacyjnej. W przypadku, gdy
    nie wykonają Państwo zobowiązania, opłata rezerwacyjna jest zwracana rezerwującemu w
    podwójnej wysokości. Po otrzymaniu opłaty rezerwacyjnej na bieżący rachunek,
    wystawiają Państwo dla wpłacających Klientów faktury zaliczkowe i naliczają Państwo
    należny podatek od towarów i usług w wysokości 23%.
    Klient wpłacając opłatę pre-rezerwacyjną potwierdza wolę nabycia danego lokalu i
    rezerwuje sobie prawo do nabycia tego lokalu.
    Opłata pre-rezerwacyjna będzie stanowiła zadatek, na poczet przyszłego zakupu
    wskazanego w umowie lokalu, który przepadanie jeśli Klient zrezygnuje z zakupu lokalu.
    Jeśli Klient zdecyduje się na zakup, po podpisaniu notarialnej umowy przedwstępnej
    zostanie on zaliczony na poczet należnych zaliczek. Można uznać, że jest to Państwa
    wynagrodzenie za czasowe wyłączenie danej nieruchomości ze sprzedaży w sytuacji
    rezygnacji z zakupu lokalu przez Klienta.
    Mogą Państwo swobodnie dysponować otrzymaną opłatą.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego w
    związku z otrzymaniem wpłaty rezerwacyjnej na Państwa bieżący rachunek bankowy
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Zgodnie z definicją zawartą w słowniku PWN, „zaliczka” to część należności wpłacana z
    góry na poczet należności. Zatem zaliczkę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów
    lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem
    usługi. Natomiast przez „przedpłatę” należy rozumieć określoną sumę pieniędzy,
    stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji
    zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie. Stosownie do powyższego, zaliczka,
    jak również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z
    konkretną transakcją i oznacza płatność w pieniądzu.
    Przepisy podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług nie zawierają również definicji
    „kaucji”. Zgodnie ze znaczeniem słownikowym „kaucja” jest to suma pieniężna złożona
    jako gwarancja dotrzymania zobowiązania i stanowiąca odszkodowanie w razie
    niedopełnienia zobowiązania. Cechą charakterystyczną kaucji jest to, że może ona zostać
    wykorzystana tylko w ściśle określonym przypadku, tj. w razie niedopełnienia
    zobowiązania. Zabezpieczenie wykonania umowy, poprzez ustanowienie kaucji ma
    charakter gwarancyjny, zabezpieczający, co oznacza, iż ustanowiona jest ona na wypadek,
    gdyby strona umowy, która złożyła kaucję nie wywiązała się z niej. Wówczas druga strona
    umowy może zaspokoić się ze złożonej kaucji. Co do zasady kaucja, nie jest zaliczana na
    poczet ceny i podlega zwrotowi po zrealizowaniu warunków umowy. Nie jest to
    otrzymanie części należności, a zatem nie można uznać jej ani za zaliczkę, ani za zadatek,
    ani tym bardziej za przedpłatę lub ratę. Z tych względów pobrana kaucja, będąca

    zabezpieczeniem wykonania umowy, która jest zwracana klientowi, nie jest obrotem w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 i 2 ustawy i nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od
    towarów i usług.
    Natomiast w sytuacji, gdy wpłacona kaucja zostaje zaliczona, zgodnie z postanowieniami
    stron, na poczet przyszłej należności za dostawę towarów lub świadczenie usługi, bądź na
    poczet już wykonanej czynności, stanowi ona obrót, o którym mowa w art. 29a ust. 1 i 2
    ustawy, a zatem w momencie, w którym kaucja przestaje spełniać swoją funkcję, będzie
    rodzić obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, w terminach przewidzianych
    w ustawie, stanowiąc odpowiednio część ceny, zaliczki, zadatku raty lub przedpłaty.
    Tak więc w dacie otrzymania przez Państwa opłaty pre-rezerwacyjnej opłata ta nie stanowi
    wynagrodzenia za świadczenie usług, a jedynie będzie potwierdzać rzeczywiste
    zainteresowanie Klienta Państwa ofertą i wolę nabycia danego lokalu.
    Opłata rezerwacyjna w dacie jej otrzymania przez Państwa nie wiąże się zatem z
    wykonaniem przez Państwa świadczenia i tym samym w dacie jej otrzymania nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W przypadku gdy opłata pre-rezerwacyjna w momencie zawarcia notarialnej umowy
    przedwstępnej z Klientem zostaje zaliczona na poczet wpłat należnych zaliczek
    określonych w umowie realizacyjnej, należy przyjąć, że z tą chwilą opłata pre-rezerwacyjna
    przekształca się w zaliczkę ceny lokalu, rodzącą na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług obowiązek podatkowy, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy.
    Przepis ten wiąże powstanie obowiązku podatkowego z momentem zapłaty całości lub
    części należności z tytułu dostawy towarów – lokalu. Zatem w odniesieniu do sytuacji,
    kiedy zawierają Państwo notarialną umowę przedwstępną z Klientem obowiązek
    podatkowy powstanie w dacie zawarcia tej umowy, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy, tj. z
    chwilą zaliczenia przedmiotowej opłaty pre-rezerwacyjnej na poczet ceny nabycia lokalu, o
    ile wcześniej nie nastąpi dokonanie dostawy towaru na rzecz kupującego, zgodnie z art.
    19a ust. 1 ustawy.
    Z wniosku wynika również, że w przypadku, gdy Klient ostatecznie nie zdecyduje się na
    zakup lokalu, opłata pre-rezerwacyjna nie podlega zwrotowi.
    W przedstawionej wyżej sytuacji opłata pre-rezerwacyjna, która jest zatrzymywana w
    przypadku, gdy nie dojdzie do podpisania umowy sprzedaży lokalu (w przypadku
    niedokonania dostawy), skoro, jak Państwo wskazali, jest to Państwa wynagrodzenie za
    czasowe wyłączenie danej nieruchomości ze sprzedaży w sytuacji rezygnacji z zakupu
    lokalu przez Klienta, to podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w momencie wykonania
    usługi, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatku od
    towarów i usług od otrzymanej opłaty pre-rezerwacyjnej powstaje w momencie zawarcia
    notarialnej umowy przedwstępnej z Klientem, tj. w chwili, w której zostaje ona zaliczona
    na poczet wpłat należnych zaliczek, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy. W przypadku gdy
    pobierają Państwo opłatę pre-rezerwacyjną jako wynagrodzenie za czasowe wyłączenie
    danej nieruchomości ze sprzedaży moment powstania obowiązku powstaje z chwilą
    wykonania tej usługi, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało całościowo uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wniosek w zakresie obowiązku podpisania z bankiem umowy na założenie
    mieszkaniowego otwartego rachunku powierniczego przed podpisaniem notarialnych
    umów przedwstępnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) zostało rozpatrzone
    postanowieniem z 26 lutego 2025 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.688.2024.1.AS.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.