Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.404.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Wynajem mieszkania nabytego w spadku i związana z tym
zmiana miejsca zamieszkania spowoduje utratę prawa do ulgi
mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: spadek
ulga-ulga mieszkaniowa
ulga-utrata prawa do ulgi
wynajem
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 4 Wysokość
podatku-Ulga mieszkaniowa
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
4-art. 16-ust. 7-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie zachowania prawa do ulgi
    mieszkaniowej m.in. w sytuacji wynajmowania odziedziczonej nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i osobą fizyczną nieprowadzącą
    działalności gospodarczej. (...) 2022 r. nabył w spadku własność lokalu mieszkalnego i
    skorzystał z tzw. ulgi mieszkaniowej z art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Wnioskodawca spełnił wszystkie warunki skorzystania z ww. ulgi, którą przyznał mu w
    drodze decyzji organ podatkowy, po złożeniu zeznania SD-3. Wnioskodawca nie był
    właścicielem innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość, ani nie przysługiwało mu spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu
    mieszkalnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub wynikające z
    przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawo do domu jednorodzinnego lub prawo do
    lokalu w małym domu mieszkalnym. Nie był także najemcą lokalu lub budynku.
                              2Nieruchomość ma powierzchnię poniżej (...) m i Wnioskodawca zobowiązał się do
    zamieszkiwania w niej będąc zameldowany na pobyt stały przez okres (...) lat.
    Wnioskodawca zamieszkuje w lokalu i jest w nim zameldowany, jednakże z uwagi na to, że
    zmieniła się jego sytuacja życiowa rozważa sprzedaż ww. lokalu lub jego czasowy
    wynajem, gdyż ww. lokal mieszkalny jest stosunkowo niewielki i znajduje się na (...) piętrze
    w bloku bez windy, a Wnioskodawca planuje rozszerzenie rodziny.
    Opis zdarzenia przyszłego 2
    Wnioskodawca zamierza w 2025 r. przeznaczyć nabyty w drodze dziedziczenia lokal
    mieszkalny w wynajem czasowy. Z tych samych powodów, które opisane zostały w opisie
    zdarzenia przyszłego nr 1, Wnioskodawca zamierza zamieszkiwać w innym lokalu
    mieszkalnym, o większym metrażu i znajdującym się na niższej kondygnacji lub w bloku z
    windą. Wnioskodawca ma świadomość braku wskazania wprost w przepisach
    podatkowych na możliwość wynajmu lokalu mieszkalnego odziedziczonego przez niego, w
    stosunku do którego korzystał z tzw. ulgi mieszkaniowej. Niemniej jednak zmiana
    warunków mieszkaniowych Wnioskodawcy jest uzasadniona czasowo ze względu na
    poniższe okoliczności. Żona Wnioskodawcy od dłuższego czasu zmaga się z poważnymi
    problemami zdrowotnymi, wymagającymi licznych, obciążających organizm operacji.
    Dodatkowo, małżonkowie czasowo opiekują się matką żony Wnioskodawcy, osobą w
    podeszłym wieku, która z uwagi na ograniczoną sprawność nie jest w stanie samodzielnie
    funkcjonować bez wsparcia bliskich. Niestety, ich obecne miejsce zamieszkania – lokal na
    trzecim piętrze budynku bez windy – każdego dnia staje się źródłem bólu i zagrożenia dla
    zdrowia obu kobiet. Pokonanie stromych schodów jest dla nich dużym wysiłkiem. Z
    każdym krokiem narasta lęk, że taka codzienna czynność, jak wejście do własnego domu,
    może zakończyć się nagłym pogorszeniem stanu zdrowia, upadkiem, a nawet
    hospitalizacją. Zakup innego lokalu mieszkalnego, o większym metrażu i na niższej
    kondygnacji lub w budynku z windą i pozostawienie obecnego lokalu mieszkalnego, który
    Wnioskodawca otrzymał w drodze spadku, pozwalałby Wnioskodawcy zachować nabyty
    lokal na przyszłość w celu ewentualnego zamieszkania w nim, gdyby sytuacja rodzinna
    Wnioskodawcy uległa zmianie. Zmiana warunków mieszkaniowych byłaby dla tej rodziny
    nie tylko szansą na odzyskanie codziennego komfortu, ale wręcz koniecznością
    podyktowaną względami zdrowotnymi. Nowe miejsce zamieszkania umożliwiłoby żonie
    Wnioskodawcy i jego teściowej bezpieczne, godne funkcjonowanie bez ryzyka i bólu.
    Uwolniłoby ich od codziennego cierpienia, zmniejszyło poczucie izolacji.
    Wskazać w tym miejscu należy, iż Wnioskodawca wraz z żoną od dłuższego czasu starają
    się o powiększenie rodziny. Mimo, że dotychczasowe próby nie zakończyły się
    powodzeniem, nie tracą nadziei i rozważają również możliwość ubiegania się o status
    rodziny zastępczej. Ich decyzja wynika z potrzeby dania dziecku stabilnego, bezpiecznego i
    kochającego domu — niezależnie od tego, czy będzie to dziecko biologiczne, czy
    przysposobione. Priorytetem Wnioskodawcy i jego żony jest zapewnienie przyszłemu
    dziecku możliwie jak najlepszych warunków do życia i rozwoju. Chcą stworzyć przestrzeń,
    w której dziecko będzie mogło dorastać w atmosferze spokoju i bezpieczeństwa, mieć
    własne miejsce do nauki, zabawy i odpoczynku, co jest niezbędne dla prawidłowego

    rozwoju psychofizycznego. Niestety, obecne mieszkanie, nabyte przez Wnioskodawcę w
    drodze spadku, ze względu na swój niewielki metraż nie spełnia tych warunków. Jest zbyt
    małe, by mogło stanowić odpowiednią przestrzeń do wychowania dziecka i realizacji
    planów związanych z powiększeniem rodziny. Warto również podkreślić, że uzyskanie
    statusu rodziny zastępczej wiąże się z koniecznością spełnienia wielu wymogów, w tym
    wskazanych w art. 42 ust. 1 pkt 7 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy
    zastępczej, tj. zapewnienia odpowiednich warunków bytowych i mieszkaniowych
    umożliwiających dziecku zaspokajanie indywidualnych potrzeb, w tym: rozwoju
    emocjonalnego, fizycznego i społecznego, właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań,
    wypoczynku i organizacji czasu wolnego. Sprzedaż obecnego mieszkania i przeznaczenie
    uzyskanych środków na zakup większego lokalu umożliwiłoby Wnioskodawcy i jego żonie
    większe prawdopodobieństwo uzyskania statusu rodziny zastępczej oraz stworzenie
    odpowiednich warunków do przyjęcia dziecka pod opiekę. To nie tylko krok w kierunku
    realizacji osobistych planów, ale również wyraz jakiego potrzebuje.
    Wskazać w tym miejscu należy, iż planowany najem nieruchomości nabytej przez
    Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia, będzie miał charakter czasowy, co oznacza, że
    Wnioskodawca, będący właścicielem nieruchomości, nie zamierza trwale zbywać prawa do
    lokalu, lecz jedynie czasowo przekazać go w najem osobie trzeciej. Decyzja ta wynika z
    konieczności pokrycia zwiększonych kosztów życia związanych z planowanym
    zamieszkaniem w innych warunkach mieszkaniowych. Środki uzyskane z tytułu najmu
    zostaną przeznaczone na zaspokojenie bieżących potrzeb mieszkaniowych w nowym
    miejscu zamieszkania.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że Wnioskodawca nie zrezygnuje z posiadanej
    nieruchomości na stałe. Zostanie zachowane pełne prawo do dysponowania nim w
    przyszłości, co stanowi dla Wnioskodawcy zabezpieczenie w przypadku, gdyby utrzymanie
    nowego miejsca zamieszkania okazało się zbyt kosztowne; zawsze istnieje możliwość
    powrotu do dotychczasowego mieszkania. W związku z powyższym, podkreślić należy, że
    najem nie ma na celu osiągania stałych zysków, lecz stanowi element przejściowego
    rozwiązania, umożliwiającego bezpieczne i elastyczne dostosowanie się do nowych
    warunków życiowych.
    Ze względu na przedmiot interpretacji przywołaliśmy powyżej tylko opis zdarzenia 2.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie przyszłym, tj. wynajmowania czasowo lokalu mieszkalnego, który
    Wnioskodawca nabył w drodze spadku, Wnioskodawca zachowa prawo do ulgi
    mieszkaniowej, o której mowa w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Pana stanowisko w sprawie
    W opisanym stanie przyszłym, tj. wynajmowania czasowo lokalu mieszkalnego, który nabył
    Pan w drodze spadku, stoi Pan na stanowisku, że zachowa prawo do ulgi mieszkaniowej, o
    której mowa w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Mimo braku
    uregulowania wprost w ww. przepisie tematu wynajmowania nieruchomości, uważa Pan,
    że należy intepretować ww. przepis zgodnie z regułą a maiori ad minus, czyli argumentu „z
    większego na mniejsze”, stosowanego przy interpretacji przepisów prawa, która polega na
    wnioskowaniu, że skoro pewna norma prawna uprawnia lub nakazuje więcej, to tym
    bardziej uprawnia lub nakazuje mniej.
    Dlatego, mimo, że przywołany art. 16 ww. ustawy, nie normuje wprost kwestii najmu
    czasowego w nieruchomości będącej przedmiotem własności podatnika, to stoi Pan na
    stanowisku, że czasowy najem lokalu nie powinien pozbawiać go prawa do skorzystania z
    ulgi mieszkaniowej.
    Przepisy nie zabraniają wynajmu nieruchomości w czasie zameldowania w niej na pobyt
    stały, ponadto obecnie wynajmujący w umowie najmu pozostawiają sobie część
    nieruchomości dla ewentualnego zabezpieczenia się przez nieuczciwymi najemcami.

    Wynajęcie nieruchomości przez Pana wynika, z rozważanej możliwości nie sprzedawania
    nieruchomości i zostawienia jej na przyszłość. Interpretacja przepisów prawa
    podatkowego przez organy podatkowe powinna być dokonywana w sposób zapewniający
    ich zgodność z zasadą sprawiedliwości społecznej oraz ochroną praw podatnika. W
    przypadku uznania, iż czasowy najem mieszkania nabytego w drodze dziedziczenia stoi w
    sprzeczności z potencjalnym zamieszkiwaniem w nabytym przez Pana mieszkaniu,
    podejście takie byłby przykładem zastosowania wykładni zawężającej i niekorzystnej dla
    podatnika, które prowadziłoby do zwiększenia Pana obciążenia podatkowego.
    Należy podkreślić, że względy fiskalne nie mogą zdominować całego systemu
    podatkowego. W procesie stosowania prawa kluczowe jest uwzględnienie zasady
    sprawiedliwości opodatkowania, co oznacza konieczność powiązania określonych stanów
    faktycznych z adekwatnymi normami prawnymi. Z zasadą sprawiedliwości nierozerwalnie
    wiąże się konieczność ustalenia odpowiedniego poziomu opodatkowania oraz właściwego
    podziału ciężarów podatkowych pomiędzy różne grupy podatników.
    Wskazać w tym miejscu należy, iż planowany najem nieruchomości nabytej przez Pana w
    drodze dziedziczenia, będzie miał charakter czasowy, co oznacza, że Pan, będąc
    właścicielem nieruchomości, nie zamierza trwale zbywać prawa do lokalu, lecz jedynie
    czasowo przekazać go w najem osobie trzeciej. Decyzja ta wynika z konieczności pokrycia
    zwiększonych kosztów życia związanych z planowanym zamieszkaniem w innych
    warunkach mieszkaniowych. Środki uzyskane z tytułu najmu zostaną przeznaczone na
    zaspokojenie bieżących potrzeb mieszkaniowych w nowym miejscu zamieszkania.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie zrezygnuje Pan z posiadanej nieruchomości na
    stałe. Zostanie zachowane pełne prawo do dysponowania nim w przyszłości, co stanowi
    dla Pana zabezpieczenie – w przypadku, gdyby utrzymanie nowego miejsca zamieszkania
    okazało się zbyt kosztowne, zawsze istnieje możliwość powrotu do dotychczasowego
    mieszkania. W związku z powyższym, podkreślić należy, że najem nie ma na celu osiągania
    stałych zysków, lecz stanowi element przejściowego rozwiązania, umożliwiającego
    bezpieczne i elastyczne dostosowanie się do nowych warunków życiowych.
    Mając na uwadze powyższe, zachowa Pan prawo do ulgi mieszkaniowej, o której mowa w
    art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
    polecenia testamentowego.
    Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
    Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą
    przyjęcia spadku.
    W myśl art. 6 ust. 4 cyt. ustawy:
    Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest
    orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się

    orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem
    podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
    Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
    majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
    1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
    2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
    3) 5 733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
    Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest
    nabywca.
    Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
    osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 ww. ustawy:
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
      1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
        ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
      3) do grupy III – innych nabywców.
    Jak wynika z przywołanych przepisów darowizna podlega co do zasady opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość podatku od spadków i darowizn ustala się w
    zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
    Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      W przypadku nabycia własności (współwłasności) budynku mieszkalnego lub lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego
      prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, spółdzielczego prawa do
      domu jednorodzinnego albo udziału w takim prawie:
      1) w drodze dziedziczenia, zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu,
        polecenia testamentowego, darowizny lub polecenia darczyńcy przez osoby
        zaliczane do I grupy podatkowej
      2) w drodze dziedziczenia, zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu
        lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do II grupy podatkowej,
      3) w drodze dziedziczenia, zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu
        lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do III grupy podatkowej,
        które sprawowały opiekę nad wymagającym takiej opieki spadkodawcą, na
        podstawie pisemnej umowy z podpisem notarialnie poświadczonym, przez co
        najmniej dwa lata od dnia poświadczenia podpisów przez notariusza
      – nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich czystej wartości do łącznej wysokości
                    2nieprzekraczającej 110 m powierzchni użytkowej budynku lub lokalu. W przypadku
      nabycia części (udziału) budynku mieszkalnego lub lokalu albo udziału w
      spółdzielczym prawie do budynku mieszkalnego lub lokalu ulga przysługuje stosownie
      do wielkości udziału.
    Stosownie do art. 16 ust. 2 ww. ustawy:

    Ulga, o której mowa w ust. 1, przysługuje osobom, które łącznie spełniają następujące
    warunki:
      1) spełniają wymogi określone w art. 4 ust. 4;
      2) nie są właścicielami innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego
        stanowiącego odrębną nieruchomość bądź będąc nimi przeniosą własność
        budynku lub lokalu na rzecz zstępnych, Skarbu Państwa lub gminy w terminie 6
        miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny
        w formie aktu notarialnego;
      3) nie przysługuje im spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego,
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub wynikające z
        przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawo do domu jednorodzinnego lub prawo
        do lokalu w małym domu mieszkalnym, a w razie dysponowania tymi prawami
        przekażą je zstępnym lub przekażą do dyspozycji spółdzielni, w terminie 6 miesięcy
        od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie
        aktu notarialnego;
      4) nie są najemcami lokalu lub budynku lub będąc nimi rozwiążą umowę najmu w
        terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy
        darowizny w formie aktu notarialnego;
      5) będą zamieszkiwać będąc zameldowanymi na pobyt stały w nabytym lokalu lub
        budynku i nie dokonają jego zbycia przez okres 5 lat:
      a) od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy darowizny w formie
        aktu notarialnego – jeżeli w chwili złożenia zeznania lub zawarcia umowy
        darowizny nabywca mieszka i jest zameldowany na pobyt stały w nabytym lokalu
        lub budynku,
      b) od dnia zamieszkania potwierdzonego zameldowaniem na pobyt stały w nabytym
        lokalu lub budynku – jeżeli nabywca zamieszka i dokona zameldowania na pobyt
        stały w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy
        darowizny w formie aktu notarialnego.
    Zgodnie z art. 16 ust. 7 pkt 2 cyt. ustawy:
    Nie stanowi podstawy do wygaśnięcia decyzji lub ustalenia zobowiązania podatkowego
    zbycie budynku lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (udziału
    w budynku lub lokalu), albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego (udziału w takim prawie), jeżeli było ono uzasadnione koniecznością
    zmiany warunków lub miejsca zamieszkania, a przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży na nabycie innego budynku lub lokalu mieszkalnego (udziału w budynku lub
    lokalu) albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (udziału w
    takim prawie), albo budowę innego budynku lub lokalu nastąpiło w całości w okresie
    dwóch lat od dnia zbycia i łączny okres zamieszkiwania w zbytym i nabytym budynku
    lub lokalu, potwierdzonego zameldowaniem na pobyt stały, wynosi 5 lat.
    Mając na uwadze ww. przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn stwierdzić
    należy, że zasadniczym celem ustawodawcy jest zwolnienie bliskich spadkodawcy od
    obciążeń podatkowych z tytułu nabycia nieruchomości mieszkaniowej, gdy nie dysponują
    innym mieszkaniem czy domem i będą mieszkać, będąc zameldowanymi na pobyt stały w
    uzyskanej nieruchomości przez 5 lat oraz utrzymają tytuł prawny do nabytego, np. tytułem
    dziedziczenia mieszkania – a więc nie dokonają jego zbycia – przez okres 5 lat.
    Należy podkreślić, że do skorzystania z omawianej ulgi niezbędnym jest łączne spełnienie
    wszystkich warunków zawartych w art. 16 ust. 2 ww. ustawy. Niespełnienie chociażby
    jednego z nich uniemożliwi skorzystanie z omawianego zwolnienia bądź spowoduje utratę
    prawa do przyznanej uprzednio ulgi i konieczność zapłaty podatku.

    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wnika, że (...) 2022 r. nabył Pan w
    spadku własność lokalu mieszkalnego i skorzystał z tzw. ulgi mieszkaniowej, o której
    mowa w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zamieszkuje Pan w ww. lokalu i
    jest w nim zameldowany. Zamierza Pan w 2025 r. przeznaczyć ww. lokal na wynajem
    czasowy i zamieszkiwać w innym lokalu mieszkalnym, o większym metrażu i znajdującym
    się na niższej kondygnacji lub w bloku z windą.
    Pana zdaniem, w sytuacji wynajmu nieruchomości nabytej w spadku nie następuje utrata
    prawa do ulgi mieszkaniowej przewidzianej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Podkreślić należy, że zachowanie prawa do ulgi mieszkaniowej wymaga spełnienia ściśle
    warunków w przepisach określonych, w tym zamieszkiwanie w substancji mieszkaniowej
    objętej ulgą w czasie przepisami zakreślonym i niezbywania jej przez określony czas, z
    uwzględnieniem sytuacji określonych w art. 16 ust. 7 cyt. ustawy.
    Należy zauważyć, że pojęcie „miejsce zamieszkania” nie jest zdefiniowanie w przepisach
    ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wobec powyższego poprzez „miejsce
    zamieszkania”, posiłkując się treścią art. 25-28 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071) należy rozumieć miejsce, w którym faktycznie się
    przebywa z zamiarem stałego pobytu. Przy czym miejsca zamieszkania nie należy w
    każdym przypadku utożsamiać z miejscem zameldowania na pobyt stały. Miejscem
    zamieszkania danej osoby jest ta miejscowość i ten lokal mieszkalny, w której osoba
    scentralizowała swoją aktywność życiową.
    W prawie polskim obowiązuje zasada wyrażona w art. 28 Kodeksu cywilnego, zgodnie z
    którą można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania.
    Zatem z punktu widzenia przepisów art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, nie tylko zameldowanie, ale także zamieszkiwanie decyduje o zachowaniu
    prawa do ulgi, o której mowa w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że z chwilą wynajmu lokalu odziedziczonego w
    spadku oraz zamieszkania w innym lokalu mieszkalnym, czyli z chwilą zmiany miejsca
    zamieszkania, a tym samym zaprzestaniem zamieszkiwania w odziedziczonym mieszkaniu
    utraci Pan prawo do ulgi określonej w art. 16 ust. 1 cyt. ustawy. Dla jej zachowania
    koniecznym bowiem jest spełnienie warunku zamieszkiwania w nabytym w drodze spadku
    mieszkaniu przez 5 lat (art. 16 ust. 2 pkt 5 cyt. ustawy).
    Zatem w sytuacji wynajmu odziedziczonej nieruchomości powodem utraty prawa do ulgi
    określonej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn będzie niedopełnienie
    obowiązku mieszkania przez pięć lat w odziedziczonym mieszkaniu. W takiej sytuacji
    okoliczność, że zmiana miejsca zamieszkania będzie konieczna z przyczyn życiowych, jest
    bez znaczenia. Z art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jednoznacznie
    wynika, że należy zamieszkiwać w nabytym lokalu przez 5 lat. Natomiast Pan, jak wynika z
    wniosku, nie będzie mieszkał już w lokalu mieszkalnym nabytym w drodze spadku,
    ponieważ zamierza Pan przeznaczyć ww. lokal mieszkalny na wynajem i zamieszkać w
    innym lokalu o większym metrażu. Wynajem mieszkania nabytego w spadku i związana z
    tym zmiana miejsca zamieszkania spowoduje utratę prawa do ulgi.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Ta interpretacja dotyczy ustawy o podatku od spadków i darowizn w zakresie zachowania
    prawa do ulgi mieszkaniowej w sytuacji wynajmu odziedziczonej nieruchomości. W
    zakresie zachowania prawa do ulgi mieszkaniowej w sytuacji zbycia odziedziczonej
    nieruchomości wydano odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.