Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.417.2025.1.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od
ponoszonych wydatków związanych z infrastrukturą
wodociągową wytworzoną w ramach inwestycji przy
zastosowaniu prewspółczynnika opartego na kryterium ilości
metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji
zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów
sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich
transakcji/zużyć. Prawo do odliczenia podatku VAT
naliczonego od ponoszonych wydatków związanych z
infrastrukturą kanalizacyjną wytworzoną w ramach inwestycji
przy zastosowaniu prewspółczynnika opartego na kryterium
ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w
ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie
ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w
ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    · prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych wydatków związanych z
      infrastrukturą wodociągową wytworzoną w ramach inwestycji przy zastosowaniu
      prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody
      dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości
      metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć;
    · prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych wydatków związanych z
      infrastrukturą kanalizacyjną wytworzoną w ramach inwestycji przy zastosowaniu
      prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów sześciennych odprowadzonych
      ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów
      sześciennych odprowadzonych ścieków w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (dalej jako: „Gmina”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej jako: „VAT”).
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów.

    Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty, w tym w szczególności
    w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania
    ścieków komunalnych (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).
    Począwszy od 1 stycznia 2017 r., Gmina oraz jej jednostki budżetowe występują jako jeden
    podatnik podatku VAT, zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 roku o zasadach rozliczeń
    w podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U.
    2016.1454). W tym zakresie gmina traktuje wewnętrzne rozliczenia pomiędzy urzędem
    Gminy oraz jednostkami oraz pomiędzy samymi jednostkami jako zdarzenia
    niepodlegające ustawie o VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.
    Gmina przystąpiła do realizacji zadania inwestycyjnego pn.: „...” (dalej jako: “Inwestycja”;
    Zadanie”; “Projekt”). Zadanie jest dofinansowane z Programu Rządowy Fundusz Polski Ład:
    Program Inwestycji Strategicznych oraz środków własnych Gminy.
    Do zakresu inwestycji należy:
      - modernizacja oczyszczalni ścieków;
      - zakup wyposażenia oczyszczalni ścieków;
      - zagospodarowanie terenu oczyszczalni ścieków;
      - budowa sieci wodociągowej.
    Na terenie Gminy występuje sieć kanalizacyjna tylko w jednej miejscowości położonej przy
    oczyszczalni ścieków, a mianowicie w .... Jej długość to (...) km. Przed modernizacją
    oczyszczalnia nie mogła przyjmować dużej ilości ścieków dowożonych, zatem część z nich
    była przekazywana innym okolicznym oczyszczalniom w innych gminach. Po modernizacji
    oczyszczalnia będzie mogła przyjąć większą ilość ścieków z terenu Gminy.
    Gmina rozstrzygnęła w dniu (...) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na
    wybór Wykonawcy i dokonała wyboru Wykonawcy, któremu zamierza powierzyć realizację
    Inwestycji. Planowana data zakończenia Inwestycji: 28 grudnia 2025 r.
    Gmina wnioskowała o przyznanie dofinansowania w wysokości ... zł, co stanowi 63,59 %
    ostatecznej wartości Inwestycji. Pozostałą część kosztów Gmina pokrywa ze środków
    własnych.
    W celu udokumentowania zrealizowanych prac Wykonawca wystawi na rzecz Gminy
    faktury VAT. Gmina na podstawie otrzymanych faktur, załączników do faktur, umów i
    protokołów będzie mogła wyodrębnić oddzielnie wydatki poniesione na infrastrukturę
    kanalizacyjną (Modernizacja oczyszczalni ścieków w ...) i oddzielnie na infrastrukturę
    wodociągową (sieć wodociągowa w gminie ...).
    Infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna wytworzona w ramach inwestycji służyć
    będzie Gminie przede wszystkim do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług. Gmina będzie dostarczać wodę dla mieszkańców oraz
    przedsiębiorstw, a także odbierać ścieki. Z tego tytułu Gmina wystawiać będzie faktury
    VAT, podatek VAT będzie odprowadzany do urzędu skarbowego. Sprzedaż wody/odbiór
    ścieków dla/od jednostek budżetowych odbywać się będzie poprzez wystawianie not
    obciążeniowych.
    W związku z powyższym infrastruktura wodociągowo-kanalizacyjna jest/będzie
    wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem VAT jak i do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Infrastruktura nie jest/nie będzie wykorzystywana do działalności zwolnionej z VAT. Gmina
    nie ma możliwości przypisania poniesionych kosztów na funkcjonowanie infrastruktury
    wodno-kanalizacyjnej w całości do czynności opodatkowanych czy poza VAT.

                              3Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody oraz
    odprowadzonych ścieków z terenów Gminy na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. z tytułu
                                    3transakcji zewnętrznych podlegających VAT) oraz ilości m dostarczonej wody oraz
    odprowadzonych ścieków z tytułu tzw. transakcji wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb
    własnych niepodlegających VAT). W związku z powyższym, w celu odliczenia podatku VAT
    od wskazanych wydatków inwestycyjnych Gmina zamierza zastosować indywidualnie
                                3ustalone prewspółczynniki VAT na podstawie ilości m dostarczonej wody i odebranych
    ścieków. Gmina będzie odrębnie ustalać prewspółczynnik metrażowy dla działalności
    wodociągowej i odrębnie dla działalności kanalizacyjnej. W tym celu zastosuje poniższe
    wzory:
      1) dla działalności wodociągowej
    PREw = Wz/ (Wz+Ww) x 100%
    gdzie:
    PREw - prewspółczynnik ustalony dla działalności wodociągowej,
          3Wz - ilość m dostarczonej wody w ramach transakcji zewnętrznych podlegających
                            3VAT - według danych z 2024 r. wyniosła (...) m,
          3Ww - ilość m dostarczonej wody na potrzeby własne niepodlegające VAT (na potrzeby
                                                3Gminy, jej jednostek organizacyjnych) - według danych z 2024 r. wyniosła (...) m.
    W oparciu o dane z roku 2024 r. wyliczony prewspółczynnik dla działalności wodociągowej
    wyniósł 99%. Woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest uwzględniana w
    opisanym sposobie określenia proporcji - zwiększa mianownik proporcji.
      2) dla działalności kanalizacyjnej
    PREś = Śz/ (Śz+Św) x 100%
    gdzie:
    PREś - prewspółczynnik ustalony dla działalności kanalizacyjnej,
          3Śz - ilość m odebranych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT -
                          3według danych z 2024 r. wyniosła (...) m;
          3Św - ilość m odebranych ścieków w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (odebrane od Gminy, jej jednostek organizacyjnych) - według danych z 2024 r. wyniosła (...)
    3m.
    W oparciu o dane z roku 2024 r. wyliczony prewspółczynnik dla działalności kanalizacyjnej
    wyniósł 86%.
    W stosunku do ponoszonych wydatków, których nie można powiązać wyłącznie z
    działalnością gospodarczą opodatkowaną, Gmina stosuje odliczenie podatku naliczonego
    zgodnie ze sposobem określenia proporcji określonym rozporządzeniem Ministra
    Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników. Wyliczony w ten sposób prewspółczynnik dla Urzędu Gminy wynosi 3%
    (wyliczony na podstawie danych za rok 2024).
    Prewspółczynnik dla Urzędu Gminy zgodnie z treścią Rozporządzenia został wyliczony w
    oparciu o wzór:
    X= Ax100/DJUST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:

    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej -
    która według danych za 2024 r. wyniosła 3%;
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej - obrót według danych z 2024 r.
    wynosi ... zł;
    D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - UJST
    według danych z 2024 r. wynoszą ... zł.
                              3Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody/odebranych ścieków
    na terenie Gminy na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. z tytułu transakcji zewnętrznych
                      3podlegających VAT) oraz ilości m dostarczonej wody/odebranych ścieków z tytułu tzw.
    transakcji wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb własnych niepodlegających VAT). Pomiar jest
    możliwy w szczególności dzięki odpowiedniej aparaturze pomiarowej. Aparatura
    pomiarowa, na podstawie której Gmina dokonuje pomiaru dostarczonej wody na terenie
    Gminy, spełnia wymagane warunki techniczne, tj. posiada stosowne atesty, jest
    dopuszczona do użytkowania. U odbiorców, u których nie zostały zamontowana aparatura
    pomiarowa – wyliczeń ilości wody dostarczonej dokonuje się na podstawie przyjętego
    średniego zużycia zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia
    2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody.
    Zdaniem Gminy, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji zapewnia dokonanie
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Według Gminy najbardziej reprezentatywnym dla Gminy prowadzącej działalność z
    zakresu wodociągów i kanalizacji oraz dokonywanych przez nią nabyć, sposobem
                                          3obliczenia proporcji jest proporcja oparta na kryterium ilościowym (m) dostarczonej
    wody i odebranych ścieków od odbiorców zewnętrznych tj. osoby fizyczne,
    przedsiębiorstwa i instytucje, dla których sprzedaż dokumentowana jest fakturami VAT,
    do ogólnej ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków zarówno od odbiorców
    zewnętrznych jaki i od odbiorców wewnętrznych, dla których wystawiane są noty
    księgowe.
                    3Prewspółczynnik ilościowy (m) opierający się na jednoznacznych i jasnych kryteriach
    (wielkość działalności mierzona w metrach sześciennych dostarczanej wody i
    odprowadzonych ścieków) rzetelnie obrazuje specyfikę działalności wodno-kanalizacyjnej,
    pozwala na obiektywne ustalenie proporcji pomiędzy czynnościami opodatkowanymi i
    nieopodatkowanymi prowadzonej działalności.
    Zdaniem Gminy metoda wskazana w Rozporządzeniu nie uwzględnia ani specyfiki
    działalności jednostki w zakresie działalności wodno-kanalizacyjnej ani jej nabyć, dlatego
    nie powinna być w tym przypadku stosowana.

## Pytanie

1. Czy Gmina może stosować, do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych
      wydatków związanych z infrastrukturą wodociągową wytworzoną w ramach
      inwestycji pn.: „...” prewspółczynnik oparty na kryterium ilości metrów sześciennych
      wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie
      ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji
      /zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych
      niepodlegających VAT)?

    2. Czy Gmina może stosować, do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych
      wydatków związanych z infrastrukturą kanalizacyjną wytworzoną w ramach
      inwestycji pn.: „...” prewspółczynnik oparty na kryterium ilości metrów sześciennych
      odprowadzonych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w
      sumie ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w ramach ogółu
      wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i
      potrzeb własnych niepodlegających VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Zdaniem Gminy może ona stosować, do odliczenia podatku VAT naliczonego od
        ponoszonych wydatków związanych z infrastrukturą wodociągową wytworzoną w
        ramach inwestycji pn.: „...” prewspółczynnik oparty na kryterium ilości metrów
        sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających
        VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu
        wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT
        i potrzeb własnych niepodlegających VAT).
      2. Zdaniem Gminy może ona stosować, do odliczenia podatku VAT naliczonego od
        ponoszonych wydatków związanych z infrastrukturą kanalizacyjną wytworzoną w
        ramach inwestycji pn.: „...” prewspółczynnik oparty na kryterium ilości metrów
        sześciennych odprowadzonych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych
        podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków
        w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych
        podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT).
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku
    (Dz. U. 2024 poz. 361, tj. z dnia 9 lutego 2024 r.; dalej jako: „ustawa o VAT”) w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego (z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi
    zastosowania w przedmiotowej sytuacji).
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      · zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      · pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
        opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W niniejszej sprawie Infrastruktura niewątpliwie jest wykorzystywana w zdecydowanie
    przeważającej części do czynności opodatkowanych VAT, w zakresie działalności
    gospodarczej Gminy. Tym samym Gmina będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT
    naliczonego. Pozostaje jednak kwestia ustalenia zakresu tego prawa.
    Gmina pragnie podkreślić, iż jak wskazała powyżej, Infrastruktura jest/będzie przez nią
    wykorzystywana zarówno na potrzeby świadczenia odpłatnych usług w zakresie
    dostarczania wody na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. do czynności opodatkowanych

    VAT), jak również na własne potrzeby (tj. zasadniczo do czynności pozostających poza
    zakresem regulacji ustawy o VAT).
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, towary i usługi nabywane w ramach wydatków
    inwestycyjnych na Infrastrukturę opisaną we wniosku są przez nią wykorzystywane
    jednocześnie do celów wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza.
    Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przyporządkowania
    ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do
    czynności jej zdaniem opodatkowanych VAT lub niepodlegających ustawie o VAT.
    Niemniej, jak już wyżej wspomniano. Gmina jest w stanie precyzyjnie określić
    Prewspółczynnik Metrażowy, tj. udział procentowy liczby metrów sześciennych wody
    dostarczanej/odebranych ścieków do/od podmiotów zewnętrznych (czynności
    opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych wody dostarczanej/ścieków
    odebranych ogółem (od Odbiorców zewnętrznych oraz do miejsc wykorzystywanych na
    własne potrzeby Gminy).
    W opinii Gminy, ustalone w powyższy sposób udziały procentowe najdokładniej
    odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury, a przez to wydatków
    inwestycyjnych związanych z jej utrzymaniem, a których Gmina nie jest w stanie
    jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności.
    Ustalone zatem na podstawie prewspółczynnika metrażowego udziały procentowe
    najdokładniej odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie infrastruktury wodociągowej i
    kanalizacyjnej do czynności opodatkowanych VAT w odniesieniu wydatków
    inwestycyjnych, których Gmina nie jest w stanie jednoznacznie przyporządkować do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności. W pełni odpowiadają one specyfice
    działalności wodociągowej i kanalizacyjnej Gminy i związanych z nią nabyć, a także
    zapewniają dokonanie odliczenia VAT naliczonego wyłącznie w części przypadającej na
    działalność opodatkowaną VAT.
    Powyższa metoda, zdaniem Gminy, daje możliwość obiektywnego i w najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na
    każdy z rodzajów czynności, dla wykonywania których ponoszone są wydatki inwestycyjne,
    a zatem jest ona bardziej reprezentatywna niż proporcja z rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika (w rozumieniu art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Gminy, w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych
    ponoszonych na infrastrukturę wodociągową i kanalizacyjną, przysługuje jej prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim są
    one wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT przy zastosowaniu proporcji
    wyliczonych w przedstawiony wyżej sposób (prewspółczynnik metrażowy).
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu
    ws. prewspółczynnika (Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników).
    Art. 86 ust. 2h ustawy o VAT wprost stanowi, że w przypadku, gdy podatnik (np. gmina),
    dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy rozporządzenia uzna, że
    wskazany tam sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej działalności i nabyć (a, jak już wyżej wykazano, proporcja określona

    przepisami rozporządzenia w sposób ewidentny nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej działalności i nabyć w zakresie Infrastruktury), może zastosować
    inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Podkreślić więc należy w tym miejscu, że przepisy ustawy o VAT nie przewidują
    obowiązkowej dla jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego metody
    ustalania prewspółczynnika, choć metody takie zaproponował Minister Finansów w
    rozporządzeniu. Warunkiem zastosowania innego prewspółczynnika jest jedynie
    wykazanie przez podatnika, że prewspółczynnik z rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej działalności i
    nabyć, a inny sposób określenia proporcji będzie bardziej reprezentatywny - co Gmina już
    wyżej obszernie wykazała.
    TSUE w wydanych wyrokach także wskazuje możliwość stosowania wielu metod wyliczania
    prewspółczynników. W cytowanym powyżej wyroku w sprawie C-437/06 TSUE w
    następujący sposób wypowiedział się odnośnie różnych metod ustalenia
    prewspółczynnika: „Zatem państwa członkowskie powinny korzystać z przysługującego im
    swobodnego uznania w taki sposób, aby zapewnić, że odliczenie będzie dokonywane
    wyłącznie w odniesieniu do tej części podatku VAT, która jest proporcjonalna do kwoty
    przypadającej na czynności uprawniające do odliczenia. (...) Należy dodać, że w ramach
    korzystania z tego uprawnienia państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w
    danym przypadku klucza inwestycyjnego, bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze
    innego właściwego klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej
    z tych metod”.
    Dodatkowo, Gmina pragnie wskazać, że w broszurze informacyjnej Ministra Finansów z
    dnia 17 lutego 2016 r. w sprawie zasad odliczania podatku od towarów i usług przez
    podatników prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian
    wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r. (str. 7), Minister Finansów zaznaczył, iż jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury i państwowe instytucje kultury
    oraz uczelnie publiczne i instytuty badawcze mogą stosować inną metodą określenia
    prewspółczynnika, aniżeli ta przedstawiona w rozporządzeniu „pod warunkiem, że
    metoda ta zapewnia bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu
    przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą”.
    Tym samym, w świetle powyższego Gmina jest zdania, iż może zastosować inny, bardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji niż ten przedstawiony w rozporządzeniu w
    sprawie prewspółczynnika. Sposób ten przedstawiony został szczegółowo powyżej.
    Zdaniem Gminy sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu w sprawie
    prewspółczynnika jest nieodpowiedni dla potrzeb ustalenia udziału działalności
    gospodarczej wykonywanej przez Gminę przy użyciu Infrastruktury w całości działalności
    wykonywanej przy użyciu tej Infrastruktury, bowiem nie odpowiada on specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie dostarczania wody/odprowadzania
    ścieków i nie odzwierciedla właściwie skali wykorzystania do celów działalności
    gospodarczej Gminy zakupów dotyczących tej Infrastruktury.
    Prewspółczynnik obliczony według wzoru z rozporządzenia nie jest najbardziej
    reprezentatywnym dla działalności wodociągowo-kanalizacyjnej i nie pozwala na
    odliczenie podatku w proporcji najbardziej odpowiadającej związkowi zakupów z
    działalnością opodatkowaną. Zastosowanie prewspółczynnika z rozporządzenia MF
    prowadzi do nieuzasadnionego zaniżenia zakresu przysługującego Gminie prawa do
    odliczenia.
    Według Gminy wskazany we wniosku sposób obliczenia prewspółczynnika oparty na ilości
    dostarczonej wody i odebranych ścieków będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane przez gminę w
    ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.

    Należy wreszcie podkreślić, że „preproporcja metrażowa” najbardziej odpowiada specyfice
    działalności Gminy w zakresie infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, bowiem w
    zdecydowanie przeważającej większości, już „na pierwszy rzut oka” gospodarka ta polega
    na wykonywaniu czynności opodatkowanych. Liczba budynków publicznych, które są
    podłączone do sieci wodociągowej/kanalizacyjnej jednostek samorządu terytorialnego
    najczęściej stanowią skrajnie nieznaczny ułamek wszystkich podłączonych budynków do
    sieci. Jednocześnie oczywistym jest, że ilość dostarczanej wody/odprowadzanych ścieków
    do/od budynków prywatnych, których właściciele są obciążani „z VAT” jest przytłaczająco
    większa niż ilość wody dostarczanej/odprowadzanych ścieków do/od budynków
    publicznych, których użytkownicy obciążani są „bez VAT”. Samo intuicyjne więc spojrzenie
    wskazuje, że proporcja wynikające z rozporządzenia w sprawie współczynnika jest
    oczywiście niemiarodajna, a proporcja „metrażowa” wydaje się najodpowiedniejsza i
    bardzo precyzyjna.
    Zdaniem Gminy, metoda metrażowa jest najbardziej właściwą metodą obliczenia zakresu
    wykorzystania infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej do działalności gospodarczej.
    Metoda ta bowiem opiera się na danych właściwych dla tej działalności i jednocześnie
    eliminuje wpływ czynników niezwiązanych z tą metodą. Z tego względu, metoda ta
    pozwala na jak najdokładniejsze ustalenie zakresu faktycznego zakresu wykorzystania do
    działalności gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za pomocą obiektywnych
    kryteriów i danych (ilość dostarczonej wody/odprowadzanych ścieków) i odpowiada
    wartościom faktycznym i rzeczywistym. Wreszcie, metoda ta pozostaje w zgodzie z
    zasadami neutralności.
    Reasumując, w związku z wykorzystaniem przez Gminę wydatków inwestycyjnych na
    Infrastrukturę zarówno do celów wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak
    i do celów innych niż działalność gospodarcza, Gminie przysługuje prawo do odliczenia
    części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne na tę
    Infrastrukturę, obliczonej według przedstawionych wyżej Prewspółczynników
    Metrażowych, gdyż mogą one zostać uznane za „bardziej reprezentatywny sposób
    określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2h ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Gminy:
      · może ona stosować, do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych
        wydatków związanych z infrastrukturą wodociągową wytworzoną w ramach
        inwestycji pn.: “...” prewspółczynnik oparty na kryterium ilości metrów sześciennych
        wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie
        ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji
        /zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych
        niepodlegających VAT);
      · może ona stosować, do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych
        wydatków związanych z infrastrukturą kanalizacyjną wytworzoną w ramach
        inwestycji pn.: “...” prewspółczynnik oparty na kryterium ilości metrów sześciennych
        odprowadzonych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w
        sumie ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w ramach ogółu
        wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT
        i potrzeb własnych niepodlegających VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.),
    zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Z uwagi na treść cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Na mocy art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za

      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego, jako sposób określenia proporcji podaje się
      sposób ustalony według wzoru:
      X= A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:

      X – proporcja określona procentowo, zaokrąglona w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32,
      art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      – odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      – odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      – eksportu towarów,
      – wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w przez dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu
      terytorialnego – rozumie się dochody obejmujące dochody publiczne, środki
      pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł
      zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych – wynikające ze
      sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
      pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
        kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
        kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:

      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT. Z uwagi na fakt, że w
    przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego (realizującego
    zadania jednostki samorządu terytorialnego) utrudnione jest wyliczenie „obrotu”
    uzyskanego z tytułu czynności pozostających poza systemem VAT przyjęto zasadę – dla
    celów zastosowania sposobu obliczenia proporcji – że całkowity „obrót” z tytułu
    działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT odpowiada
    wysokości zrealizowanych przez urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego
    dochodów. W tak zdefiniowanych dochodach mieścić się będą zarówno dochody z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej, jak i działalności niemającej charakteru
    gospodarczego. Kwota, która pozostanie po odjęciu dochodów z tytułu prowadzonej
    działalności gospodarczej, odpowiada zatem niejako „cenie” lub „obrotowi” z tytułu
    świadczonych przez urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego w imieniu
    jednostki samorządu terytorialnego zadań mieszczących się poza systemem VAT.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia
    to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą

    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność
    statutową).
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    27/35 podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn.
    zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług wyłącznie przy wykonywaniu czynności
    nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i
    usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.

    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast według art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku
    VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    Jak wyżej wskazano, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku
    naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej – do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Przystąpili Państwo do realizacji zadania inwestycyjnego pn.: „...”. Do
    zakresu inwestycji należy modernizacja oczyszczalni ścieków, zakup wyposażenia
    oczyszczalni ścieków, zagospodarowanie terenu oczyszczalni ścieków oraz budowa sieci
    wodociągowej. W celu udokumentowania zrealizowanych prac Wykonawca wystawi na
    rzecz Gminy faktury VAT. Gmina na podstawie otrzymanych faktur, załączników do faktur,
    umów i protokołów będzie mogła wyodrębnić oddzielnie wydatki poniesione na
    infrastrukturę kanalizacyjną (Modernizacja oczyszczalni ścieków w ...) i oddzielnie na
    infrastrukturę wodociągową (sieć wodociągowa w gminie ...).

    Infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna wytworzona w ramach inwestycji służyć
    będzie Gminie przede wszystkim do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług. Gmina będzie dostarczać wodę dla mieszkańców oraz
    przedsiębiorstw, a także odbierać ścieki. Z tego tytułu Gmina wystawiać będzie faktury
    VAT, podatek VAT będzie odprowadzany do urzędu skarbowego. Sprzedaż wody/odbiór
    ścieków dla/od jednostek budżetowych odbywać się będzie poprzez wystawianie not
    obciążeniowych. Infrastruktura wodociągowo-kanalizacyjna jest/będzie wykorzystywana
    zarówno do działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT jak i
    do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Infrastruktura nie jest/nie
    będzie wykorzystywana do działalności zwolnionej z VAT. Gmina nie ma możliwości
    przypisania poniesionych kosztów na funkcjonowanie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej
    w całości do czynności opodatkowanych czy poza VAT.
                              3Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody oraz
    odprowadzonych ścieków z terenów Gminy na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. z tytułu
                                    3 transakcji zewnętrznych podlegających VAT) oraz ilości mdostarczonej wody oraz
    odprowadzonych ścieków z tytułu tzw. transakcji wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb
    własnych niepodlegających VAT). W związku z powyższym, w celu odliczenia podatku VAT
    od wskazanych wydatków inwestycyjnych Gmina zamierza zastosować indywidualnie
                                3ustalone prewspółczynniki VAT na podstawie ilości m dostarczonej wody i odebranych
    ścieków. Gmina będzie odrębnie ustalać prewspółczynnik metrażowy dla działalności
    wodociągowej i odrębnie dla działalności kanalizacyjnej. W tym celu zastosuje poniższe
    wzory:
    1) dla działalności wodociągowej
    PREw = Wz/ (Wz+Ww) x 100%
    gdzie:
    PREw - prewspółczynnik ustalony dla działalności wodociągowej,
          3Wz - ilość m dostarczonej wody w ramach transakcji zewnętrznych podlegających,
          3Ww - ilość m dostarczonej wody na potrzeby własne niepodlegające VAT (na potrzeby
    Gminy, jej jednostek organizacyjnych).
    Woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest uwzględniana w opisanym
    sposobie określenia proporcji - zwiększa mianownik proporcji.
    2) dla działalności kanalizacyjnej
    PREś = Śz/ (Śz+Św) x 100%
    gdzie:
    PREś - prewspółczynnik ustalony dla działalności kanalizacyjnej,
          3Śz - ilość m odebranych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT,
          3Św - ilość m odebranych ścieków w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (odebrane od Gminy, jej jednostek organizacyjnych).
                              3Są Państwo w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody/odebranych ścieków
    na terenie Gminy na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. z tytułu transakcji zewnętrznych
                      3podlegających VAT) oraz ilości m dostarczonej wody/odebranych ścieków z tytułu tzw.
    transakcji wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb własnych niepodlegających VAT). Pomiar jest
    możliwy w szczególności dzięki odpowiedniej aparaturze pomiarowej.
    W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą prawa Gminy do odliczenia podatku
    VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową/kanalizacyjną
    za pomocą prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów sześciennych
    dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych

    podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody
    /odprowadzonych ścieków w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć, tj. zarówno
    transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT.
    Jak wynika z okoliczności sprawy przedmiotowa infrastruktura będzie wykorzystywana do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz czynności
    niepodlegających VAT.
    Przechodząc do kwestii objętych zakresem zadanych pytań wskazać należy, że w
    przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są / będą zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest /
    nie będzie możliwe, są / będą Państwo zobowiązani do wydzielenia podatku naliczonego
    przy zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku
    naliczonego w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-
    2h ustawy.
    Jak wynika z wyżej cytowanego przepisu art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
      · zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej
        na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych
        VAT) oraz
      · obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że podatnik zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto
    nadmienić, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie
    których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą
    odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka
    część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka
    część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Podkreślić należy, że Państwa Gmina – na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy – może
    zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana przez Państwa metoda
    jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej
    działalności. Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji, należy w szczególności
    mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez jednostkę.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca
      „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art.
      86 ust. 2c ustawy o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy o VAT,
    jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny.
    Zatem podatnik może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego
    metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności. Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji należy w
    szczególności mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez jednostkę, a
    także sposób finansowania tego podmiotu.
    NSA, wypowiadając się w kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    infrastruktury wodnokanalizacyjnej, wskazuje, że cechy konstrukcyjne systemu VAT
    uzasadniają taką wykładnię art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2h ustawy o VAT, która dopuszcza
    możliwość określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do
    konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez daną gminę.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18,
    podkreślił, że
      zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z rozporządzenia
      w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym kontekście uwagę
      na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda obliczania
      proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po pierwsze,
      rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
      dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
      odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki
      budżetowej i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje
      działalności) opiera się na założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze
      działalności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek
      wynikał już z samego uzasadnienia do nowelizacji w zakresie odliczania podatku
      naliczonego w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych do celów
      mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu rozliczenia dla omawianej
      kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami relewantnymi
      jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują działania
      pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie podejmują
      działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności Gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT – System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.

    Uznając, że wskazany we wniosku sposób określenia proporcji oparty na ilości
    dostarczonej wody / ilości odprowadzonych ścieków jest / będzie najbardziej
    reprezentatywny, kierowali się Państwo przesłankami ustawowymi wynikającymi z art. 86
    ust. 2h ustawy o VAT.
    W szczególności, w Państwa ocenie, metoda metrażowa jest najbardziej właściwą metodą
    obliczenia zakresu wykorzystania infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej do
    działalności gospodarczej. Metoda ta bowiem opiera się na danych właściwych dla tej
    działalności i jednocześnie eliminuje wpływ czynników niezwiązanych z tą metodą. Z tego
    względu, metoda ta pozwala na jak najdokładniejsze ustalenie zakresu faktycznego
    zakresu wykorzystania do działalności gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za
    pomocą obiektywnych kryteriów i danych (ilość dostarczonej wody/odprowadzanych
    ścieków) i odpowiada wartościom faktycznym i rzeczywistym. Wreszcie, metoda ta
    pozostaje w zgodzie z zasadami neutralności.
    W Państwa opinii, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji zapewnia dokonanie
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
                              3Państwa zdaniem prewspółczynnik ilościowy (m) opierający się na jednoznacznych i
    jasnych kryteriach (wielkość działalności mierzona w metrach sześciennych dostarczanej
    wody i odprowadzonych ścieków) rzetelnie obrazuje specyfikę działalności wodno-
    kanalizacyjnej, pozwala na obiektywne ustalenie proporcji pomiędzy czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi prowadzonej działalności.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy na tle zacytowanych przepisów prawa,
    należy stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym
    konkretnym przypadku może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć.
    Mając bowiem na uwadze Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób wyliczenia
    prewspółczynników dotyczących wydatków związanych z infrastrukturą wodociągową oraz
    infrastrukturą kanalizacyjną, należy stwierdzić, że zapewnia dokonanie obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Zaprezentowany przez Państwa
    sposób obliczenia prewspółczynników pozwala na obiektywne ustalenie proporcji między
    wykonywaną działalnością gospodarczą i czynnościami wykonywanymi w działalności
    innej niż gospodarcza na podstawie „metody metrażowej”.
    Jak wynika z opisu sprawy wskazany sposób odzwierciedla, w jakim stopniu wykorzystują
    Państwo infrastrukturę wodociągową oraz infrastrukturę kanalizacyjną do działalności
    gospodarczej, a w jakim do działalności innej niż gospodarcza. Prewspółczynniki wskazane
    przez Państwa, jak wynika z opisu sprawy, opierają się na jednoznacznych i jasnych
    kryteriach, tj. obliczane są w oparciu o faktyczną ilość dostarczonej wody/odebranych
                                    3ścieków – są Państwo w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody
    /odebranych ścieków na terenie Gminy (zarówno na rzecz podmiotów zewnętrznych oraz
    z tyt. transakcji wewnętrznych) za pomocą aparatury pomiarowej bądź zgodnie z
    Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia
    przeciętnych norm zużycia wody. Woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest
    uwzględniana w opisanym sposobie określenia proporcji - zwiększa mianownik proporcji.
    Z podanych przez Państwa informacji wynika, że metoda wskazana przez Państwa daje
    możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków
    faktycznie przypadających odpowiednio na każdy rodzaj działalności, do wykonywania
    której infrastruktura wodociągowa oraz kanalizacyjna jest wykorzystywana. W świetle
    powyższych okoliczności oraz Państwa wyjaśnień proponowany przez Państwa sposób

    wyliczenia prewspółczynników może być – w ocenie organu – uznany za najbardziej
    odpowiadający specyfice wykonywanej przez Gminę działalności i dokonywanych przez
    nią nabyć.
    Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w związku z
    wykorzystaniem przez Państwa infrastruktury do działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowane VAT) oraz działalności innej niż gospodarcza, przysługuje Państwu prawo
    do odliczenia części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki
    inwestycyjne związane z infrastrukturą wodnokanalizacyjną obliczonego według udziału
    procentowego, w jakim infrastruktura jest/będzie wykorzystywana do wykonywania
    działalności gospodarczej, tj. w przypadku infrastruktury wodociągowej według udziału
    liczby metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych w
    liczbie metrów sześciennych wody dostarczonej ogółem (tj. w ramach transakcji
    zewnętrznych i transakcji wewnętrznych), natomiast w przypadku infrastruktury
    kanalizacyjnej według udziału liczby metrów sześciennych odebranych ścieków w ramach
    transakcji zewnętrznych w liczbie metrów sześciennych odebranych ścieków ogółem (w
    ramach transakcji zewnętrznych i transakcji wewnętrznych). Za takim rozwiązaniem
    przemawia fakt, na który Państwo wskazali, że proponowana przez Państwa metoda daje
    możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków
    faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z rodzajów czynności, dla wykonywania
    których ponoszone są wydatki inwestycyjne w zakresie działalności wodociągowej i
    kanalizacyjnej.
    Prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Tym samym oceniając Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 uznałem je za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja została wydana na podstawie wskazania we wniosku, że:
      (...) sposób obliczenia proporcji zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
      podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
      działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    oraz że:
      (...) najbardziej reprezentatywnym dla Gminy prowadzącej działalność z zakresu
      wodociągów i kanalizacji oraz dokonywanych przez nią nabyć, sposobem obliczenia
                                        3proporcji jest proporcja oparta na kryterium ilościowym (m) dostarczonej wody i
      odebranych ścieków od odbiorców zewnętrznych tj. osoby fizyczne,
      przedsiębiorstwa i instytucje, dla których sprzedaż dokumentowana jest fakturami
      VAT, do ogólnej ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków zarówno od
      odbiorców zewnętrznych jaki i od odbiorców wewnętrznych, dla których wystawiane
      są noty księgowe.
                      3Prewspółczynnik ilościowy (m) opierający się na jednoznacznych i jasnych kryteriach
      (wielkość działalności mierzona w metrach sześciennych dostarczanej wody i
      odprowadzonych ścieków) rzetelnie obrazuje specyfikę działalności wodno-
      kanalizacyjnej, pozwala na obiektywne ustalenie proporcji pomiędzy czynnościami
      opodatkowanymi i nieopodatkowanymi prowadzonej działalności.

    W tym miejscu zauważyć należy, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów
    prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot,
    zatem w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny poprawności wyliczenia
    „prewspółczynników” proporcji.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku.
    Zastrzegam, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona we wniosku, oceniona przez
    Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni dokonania odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy związanych bezpośrednio z
    infrastrukturą wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz nie
    będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków przypadających na działalność
    gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą najbardziej odpowiadającą
    specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.