Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-30a/11/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-04-12
Teza: Czy opisana we wniosku spłata w kwocie 100 000 zł dokonana w formie przekazania na rzecz Wnioskodawczyni udziału wynoszącego ½ części w lokalu mieszkalnym (stanowiącego równowartość ww. kwoty) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; lokal-lokal mieszkalny; majątek-podział majątku; małżeństwo; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; rozwód; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2011 r. (data wpływu – 12 stycznia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu spłaty otrzymanej w wyniku podziału majątku wspólnego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu spłaty otrzymanej w wyniku podziału majątku wspólnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego wspólnie z przyszłym mężem nabyła Pani w 2000 r. lokal mieszkalny. Każde z Państwa nabyło po udziale wynoszącym ½ części w ww. lokalu. Natomiast w grudniu 2010 r. uprawomocnił się wyrok sądu w sprawie rozwodowej, na podstawie którego mąż otrzymał należący do majątku wspólnego dom, w zamian za co został zobowiązany do spłaty na rzecz Pani w kwocie 100 000 zł. Biorąc pod uwagę wartość rynkową, wskazuje Pani, że majątek wspólny został podzielony po połowie, bowiem ww. dom jest obciążony wysokim kredytem, który przed rozwodem został przepisany na męża (obecnie jedynego kredytobiorcy).

Opisane we wniosku mieszkanie nie stanowiło przedmiotu podziału majątku, jako że nie wchodziło do majątku wspólnego.

Na chwilę obecną mąż zamierza wykonać postanowienie sądu co do spłaty w kwocie 100 000 zł w formie – jak wskazano we wniosku – przepisania na Pani rzecz udziału wynoszącego ½ części w ww. lokalu (mieszkanie ma powierzchnię 39 m2, a jego wartość rynkowa wynosi 200 000 zł, a zatem udział w tym mieszkaniu stanowi równowartość ustalonej przez sąd przy podziale majątku spłaty).

Po dokonaniu powyższej czynności prawnej zamierza Pani sprzedać mieszkanie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisana we wniosku spłata w kwocie 100 000 zł dokonana w formie przekazania na Pani rzecz udziału wynoszącego ½ części w lokalu mieszkalnym (stanowiącego równowartość ww. kwoty) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Pani, majątek wspólny został podzielony na części równe – po połowie dla każdego ze współmałżonków. W związku z tym dokonana przez męża spłata na Pani rzecz bez względu na jej formę (zamiast gotówki przeniesienie stanowiącego równowartość kwoty spłaty ww. udziału w lokalu mieszkalnym) powoduje jedynie wyrównanie wartości majątku pozostającego u każdej ze stron. Tym samym w wyniku podziału majątku żadna ze stron nie dysponuje większym majątkiem i nie uzyskała tym samym przychodu, który podlegałby opodatkowaniu (w stosunku do stanu z okresu przed rozwodem).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Pani w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). W myśl art. 31 cytowanej ustawy, istota wspólności ustawowej wyraża się w tym, że: 1) powstaje z mocy samego prawa z chwilą zawarcia małżeństwa (o ile wcześniej przyszli małżonkowie nie zawarli małżeńskiej umowy majątkowej – intercyzy), 2) obejmuje majątek wspólny (rozumiany jako przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich). Co więcej, wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa w razie ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Zniesienie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału majątku, choć, jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) podział ten nie jest obowiązkowy.

Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Nadto należy wskazać, iż w myśl art. 45 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód oraz może żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny, przy czym nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Zwrotu dokonuje się przy podziale majątku wspólnego, jednakże sąd może nakazać wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny (art. 45 § 2).

Zgodnie natomiast z treścią art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.

Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika zatem, iż wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej. Przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat) otrzymywanych przez jednego z tytułu podziału majątku. Tym samym bez znaczenia pozostaje zmiana formy spełnienia wynikającego z podziału majątku wspólnego obowiązku spłaty.

W konsekwencji nabycie nieruchomości, którą uzyska Pani tytułem spłaty nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.