Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-214/08-2/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-23
Teza: W latach 2004 – 2007 Wnioskodawczyni posiadała w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy. Zatem należy uznać, że w ww. okresie nie podlegała w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Wnioskodawczyni nie posiadając w tym okresie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegała obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium RP.
Słowa kluczowe: dochód; podatek-podatek należny; rozliczanie (rozliczenia); umorzenie; Wielka Brytania; zeznania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 17.12.2008 r. (data wpływu 22.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia dochodów osiągniętych w Wielkiej Brytanii w latach 2004 - 2007 oraz złożenia zeznania o umorzenie należnego podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.12.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia dochodów osiągniętych w Wielkiej Brytanii w latach 2004 – 2007 oraz złożenia zeznania o umorzenie należnego podatku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest panną, lekarzem, obywatelką Rzeczpospolitej Polskiej.

W maju 2002 roku wyjechała z kraju do Republiki Federalnej Niemiec gdzie podjęła pracę zarobkową w charakterze naukowym (uzyskała tytuł Doctor Medicinae - Doktora Nauk Medycznych). Za rok 2002 Wnioskodawczyni rozliczyła podatek dochodowy zarówno w polskim (Ł.) jak i niemieckim urzędzie podatkowym, ponieważ uzyskała dochód w obu państwach. Następnie pouczona przez obydwa urzędy podatkowe, na podstawie umów podatkowych międzynarodowych pomiędzy RFN i Polską w latach 2003 i 2004 była rozliczana wyłącznie w RFN. Za te lata nie składała zeznania podatkowe w Polsce.

W lipcu 2004 roku Wnioskodawczyni wyjechała do Wielkiej Brytanii z zamiarem stałego pobytu, nie podejmując w międzyczasie pracy zarobkowej w Polsce. W Wielkiej Brytanii Wnioskodawczyni zatrudniona była od sierpnia 2004 r. do września 2007 r. u jednego pracodawcy i rozliczała podatek dochodowy zgodnie z miejscem zamieszkania, w brytyjskim urzędzie podatkowym. Od października 2007 roku Wnioskodawczyni zamieszkuje i pracuje zarobkowo w Polsce - za 2007 rok rozliczyła się z brytyjskim Urzędem Skarbowym (9 miesięcy), natomiast za miesiące przepracowane w Polsce (3 miesiące) - z polskim, składając PIT – 37.

Fakty popierające stanowisko Wnioskodawczyni:

1.  Zamiar stałego pobytu - podjęta praca zarobkowa była jednocześnie szkoleniem specjalistycznym, które trwa 6 lat i więcej. W trakcie pracy zawodowej Wnioskodawczyni uczestniczyła w kursach zawodowych oraz zdawała egzaminy specjalistyczne.
2.  Miejsce zamieszkania za lata 2004 – 2007 - Wielka Brytania, Wnioskodawczyni dysponuje obszerną dokumentacją, potwierdzającą:

*   miejsca zamieszkania,
*   kontrakty zawarte z pracodawcą,
*   odbywanie szkolenia zawodowego,
*   dokonywanie wynajmu nieruchomości,
*   płacenie rachunków za media itp.,
*   posiadanie samochodu,
*   płacenie podatku dochodowego

3\. Centrum interesów życiowych - Wielka Brytania - nigdy nie posiadała i nie posiada rodziny

*   męża, dzieci. W Polsce pozostali rodzice Wnioskodawczyni (rozwiedzeni od wielu lat) oraz siostra z rodziną.

4\. Związki z Polską: Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką konta bankowego razem z matką od roku 1999, a więc na długo przed wyjazdem za granicę; w roku 2005 odziedziczyła po śmierci babci mieszkanie, w którym jest zameldowana od tego czasu i w którym obecnie zamieszkuje. Nie osiągała przychodu z tytułu najmu tej nieruchomości.

5\. Nie wypełniła deklaracji NIP - 3 o zmianie miejsca zamieszkania polski Urząd Skarbowy nigdy nie poinformował o tym Wnioskodawczyni mimo, iż była w stałym kontakcie w czasie rozliczania podatków i pobytu w RFN. Następnie przez kontynuację, Wnioskodawczyni nie złożyła ww. dokumentu w momencie wyjazdu do Wielkiej Brytanii.

6\. Wnioskodawczyni nie posiada certyfikatu rezydencji podatkowej (nie ubiega się również z braku doinformowania przez polski urząd podatkowy).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana, w świetle obowiązujących przepisów oraz przedstawionego stanu faktycznego do rozliczenia dochodów osiągniętych w Wielkiej Brytanii, za lata 2004 - 2007 we właściwym Urzędzie Skarbowym w Polsce?
2.  Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do złożenia wniosku o umorzenie ww. („należnego podatku”) za lata 2004 - 2006 oraz korekty za rok 2007 (czas zamieszkiwania w Polsce w tym roku - 3 miesiące)?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

W świetle obowiązujących przepisów, głównie ustaw regulujących pojęcie „miejsca zamieszkania”

podatnika, faktu iż Wnioskodawczyni nie osiągała żadnych dochodów w Polsce od maja 2002 roku, prowadziła gospodarstwa domowe od tego momentu w miejscach zamieszkania, czyli odpowiednio w RFN i Wielkiej Brytanii oraz, iż przeniosła „centrum interesów życiowych” do tych krajów, uważa, iż stała się rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż nie musi rozliczać dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii, jak również nie musi składać wniosku o umorzenie „należnego podatku dochodowego”.

Uważa również, że nie musi składać korekty za rok 2007, gdyż uzyskiwała dochód w Polsce tylko przez okres 3 miesięcy (92 dni), kiedy w Wielkiej Brytanii przez 9 miesięcy (więcej niż 183 dni w roku).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. do 31.12.2006 r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie do treści art. 3 ust. 2a osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, iż wymieniony wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodów i zysków majątkowych (Dz. U. z 1978 r. Nr 7, poz. 20), określenie „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie” oznacza – z uwzględnieniem ustępów 2 i 3 tego artykułu – każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona. Określenie to nie obejmuje przy tym osoby fizycznej, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód ze źródeł w nim położonych.

Definicja ta odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązującego do dnia 31.12.2006 r. pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane.

Jak stanowi art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości.

Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Rozpatrując obowiązek podatkowy w 2007 roku należy wziąć pod uwagę przepisy podatkowe obowiązujące od 01.01.2007 r.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007 r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii do 2007 r. Wnioskodawczyni posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Wielkiej Brytanii.

W lipcu 2004 roku Wnioskodawczyni wyjechała do Wielkiej Brytanii z zamiarem stałego pobytu, nie podejmując w międzyczasie pracy zarobkowej w Polsce. W Wielkiej Brytanii Wnioskodawczyni zatrudniona była od sierpnia 2004 r. do września 2007 r. u jednego pracodawcy i rozliczała podatek dochodowy zgodnie miejscem zamieszkania, w brytyjskim urzędzie podatkowym. Od października 2007 roku Wnioskodawczyni zamieszkuje i pracuje zarobkowo w Polsce - za 2007 rok rozliczyła się z brytyjskim Urzędem Skarbowym (9 miesięcy), natomiast za miesiące przepracowane w Polsce (3 miesiące) - z polskim, składając PIT – 37. Wnioskodawczyni nigdy nie posiadała i nie posiada rodziny - męża, dzieci. Wskazuje, że Jej miejsce zamieszkania w latach 2004 – 2007 było w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawczyni dysponuje obszerną dokumentacją, potwierdzającą ten fakt: kontrakty zawarte z pracodawcą, odbywanie szkolenia zawodowego, dokonywanie wynajmu nieruchomości, płacenie rachunków za media itp., posiadanie samochodu, płacenie podatku dochodowego.

Osoba fizyczna, która przynajmniej w jednym roku podatkowym, w okresie od 2002 do 2007 roku podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i uzyskiwała przychody z pracy za granicą, do których miała zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia może skorzystać z abolicji podatkowej.

Abolicja podatkowa została uregulowana w ustawie z dnia 25 lipca 2008 r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 143, poz. 894).

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 143, poz. 894) ustawa dotyczy podatnika, który przynajmniej w jednym roku podatkowym, w okresie od 2002 do 2007 roku, podlegał obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym i uzyskiwał w tym roku przychody z pracy, do których miał zastosowanie art. 27 ust. 9 albo 9a ustawy o podatku dochodowym.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że jeśli dana osoba nie była polskim rezydentem podczas któregokolwiek z okresów, do których odnosi się ustawa abolicyjna, to w stosunku do wskazanego okresu nie może skorzystać z jej postanowień. Powodem niemożności skorzystania z ustawy abolicyjnej jest to, że w danym okresie osoba ta nie była objęta nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce, a więc nie miała obowiązku rozliczenia podatkowego w Polsce dochodów uzyskanych poza terytorium Polski. Tym samym, jeżeli ta osoba nie podlegała obowiązkowi podatkowemu w Polsce, to nie może za ten sam okres skorzystać z uregulowań, które jej nie dotyczyły.

Nadmienić należy, iż metoda proporcjonalnego odliczenia obowiązywała w umowie, którą Rzeczypospolita Polska zawarła z Wielką Brytanią w latach 2002 – 2006.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w latach 2004 – 2007 Wnioskodawczyni posiadała w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy. Zatem należy uznać, że w ww. okresie nie podlegała w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Wnioskodawczyni nie posiadając w tym okresie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegała obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium RP.

Wobec powyższego z dochodów osiągniętych w Wielkiej Brytanii Wnioskodawczyni nie ma obowiązku rozliczenia się z Urzędem Skarbowym w Polsce. Biorąc powyższe pod uwagę należy również stwierdzić, że ustawa o abolicji podatkowej nie ma zastosowania, zatem złożenie przez Wnioskodawczynię wniosku o umorzenie zaległości podatkowej za ww. lata jest niezasadne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.