Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-9/15-2/RD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-06
Teza: W zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; parafia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 31 grudnia 2014 r., przekazanym zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku pismem z dnia 7 stycznia 2015 r. nr sprawy 1419/705-1/OL1/15/JN (data wpływu do tut. Organu 7 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „Zagospodarowanie skweru w miejscowości S.” **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2015 r. wpłynął ww. wniosek przekazany zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „Zagospodarowanie skweru w miejscowości S.”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Parafia, zwana dalej Parafią, posiada osobowość prawną, jest więc pełnoprawnym podmiotem obrotu prawnego. Parafia prowadzi działalność duszpasterską, nie prowadzi natomiast działalności gospodarczej, nie jest i nigdy nie była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Parafia złożyła wniosek o przyznanie pomocy na „Zagospodarowanie skweru” z europejskiego funduszu rolnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego PROW na lata 2007-2013. W ramach projektu wykonane zostały następujące prace:

1.  Roboty przygotowawcze i rozbiórkowe;
2.  Nawierzchnie;
3.  Oświetlenie solarne;
4.  Elementy wyposażenia obiektu;
5.  Zagospodarowanie terenów zieleni.

Na realizację tego przedsięwzięcia została zawarta umowa pomiędzy Parafią a samorządem województwa, o przyznanie pomocy w finansowaniu kosztów przedmiotowej operacji. Zadania zostały zrealizowane w okresie od kwietnia 2013 r. do listopada 2014 r.

Parafia złożyła wniosek o refundację kosztów inwestycji, wskazując jako koszt kwalifikowany również podatek VAT od zrealizowanej inwestycji.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczególnych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi” objętego PROW na lata 2007-2013, pomoc nie obejmowała podatku VAT, jeżeli możliwe jest jego odzyskanie. W przypadku braku takiej możliwości, VAT uznawany jest za koszt kwalifikowany, czyli możliwy do współfinansowania ze środków funduszu.

Zagospodarowany skwer, będący własnością Parafii, będzie ogólnie dostępny dla ludzi, nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia żadnej działalności gospodarczej, nie generuje żadnych dochodów oraz nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym.

Interpretacja będzie stanowić załącznik do wniosku o płatność na etapie refundacji kosztów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Parafia ma możliwość odzyskania podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizacją zadania pn. „Zagospodarowanie skweru.”?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Parafia nie ma możliwości odzyskania podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizacją zadania pn. „Zagospodarowanie skweru”.

Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, w związku z czym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zmianami) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Ponadto, usługi niezbędne do wykonania projektu nie były wykorzystywane przez Parafię do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, dlatego też Parafii nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o czym mówi art. 86 tejże ustawy. Parafia nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i zgodnie z treścią przepisu art. 88 ust. 4 ustawy o VAT nie może zastosować obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto w myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z okoliczności sprawy wynika, że Parafia złożyła wniosek o przyznanie pomocy na „Zagospodarowanie skweru w miejscowości S.” z europejskiego funduszu rolnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego PROW na lata 2007-2013. W ramach projektu wykonane zostały następujące prace: roboty przygotowawcze i rozbiórkowe, nawierzchnie, oświetlenie solarne, elementy wyposażenia obiektu, zagospodarowanie terenów zieleni. Zadania zostały zrealizowane w okresie od kwietnia 2013 r. do listopada 2014 r. Zagospodarowany skwer, będący własnością Parafii, będzie ogólnie dostępny dla ludzi, nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia żadnej działalności gospodarczej, nie generuje żadnych dochodów oraz nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym.

Analiza opisu stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego prowadzą do wniosku, że w opisanej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy – związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej, a dokonane zakupy nie będą wykorzystane do czynności podlegających opodatkowaniu.

Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy w ramach realizacji projektu „Zagospodarowanie skweru”, jak również Wnioskodawca nie będzie miał prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.