Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.32.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-04-11
Teza: Określenie miejsca świadczenia usługi.
Słowa kluczowe: magazynowanie; miejsce-miejsce opodatkowania; usługi; świadczenie-świadczenie kompleksowe 
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 2. Miejsce świadczenia przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest **prawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

29 stycznia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia Usługi.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

### Sp. z o.o., dalej zwana „Stroną” jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i fizycznie świadczy swoje usługi na terenie Polski.

### Klient Strony, dalej zwany „Spółką”, ma siedzibę w Wielkiej Brytanii, jest w tym kraju zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej, nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności i nie wykonuje w Polsce czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

### Strona zawarła ze Spółką umowę, na mocy której będzie świadczyła tej ostatniej kompleksową usługę (dalej zwaną także: „Usługą”) obejmującą przyjmowanie i wydawanie towarów wysłanych do magazynów Strony przez Spółkę lub w jej imieniu w celu składowania i ogólnego zarządzania strumieniami produktów.

### Elementami składowymi Usługi są:

### 1\. Przyjmowanie towarów: rozładunek, inspekcja, zgodność ze specyfikacją pakowania i inną dokumentacją, sortowanie i układanie w miejscach składowania, udokumentowanie problemów z otrzymanymi towarami, uaktualnienie salda zapasów.

### 2\. Przechowywanie towarów obejmuje umieszczanie ich na paletach w regałach lub odpowiednich półkach, zapobieganie ich utracie lub uszkodzeniu oraz zapewnienie dostępności.

### 3\. Wysyłka towarów, dokonywana na podstawie otrzymanych od Spółki informacji, obejmuje odpowiednie dla danego towaru pakowanie, terminową wysyłkę do adresatów (klientów Spółki) zapewnienie zgodności tych czynności z otrzymanymi od Spółki dyspozycjami oraz przekazywanie Spółce raportów z ich wykonywania. Przekazywaniem towarów klientom Spółki zajmować się będą, na zlecenie Strony i przez Stronę opłacane, podmioty trzecie (firmy kurierskie/transportowe).

### 4\. Obsługa zwrotów obejmuje odbiór zwracanych przez klientów Spółki towarów, sprawdzanie ich fizycznego stanu, weryfikowanie ich zgodności z otrzymywanymi od Spółki autoryzacjami zwrotów oraz przekazywanie Spółce raportów z wykonanych czynności.

### Wynagrodzenie Strony obliczane będzie jako suma następujących elementów:

### 1\. Iloczyn ilości przechowywanych towarów Spółki oraz stawek określonych dla poszczególnych kategorii towarów.

### 2\. Iloczyn ilości wysłanych przez Stronę towarów Spółki oraz stawek określonych dla poszczególnych kategorii towarów.

### 3\. Iloczyn ilości towarów transportowanych na zlecenie Strony przez podmioty trzecie oraz stawek określonych dla poszczególnych kategorii towarów, miejsca przeznaczenia i rodzaju transportu.

### 4\. Iloczyn ilości przyjętych przez Stronę zwrotów towarów od klientów Spółki oraz stawek określonych dla poszczególnych kategorii towarów.

### 5\. Suma wartości incydentalnych usług dodatkowych (np. etykietowanie towarów lub robienie niestandardowych paczek) albo wysokości poniesionych dodatkowych kosztów (np. zakup lub modyfikacja oprogramowania na potrzeby realizacji usług dla Spółki).

### Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z umową, Strona nie uzyskuje prawa własności towarów i nie może nimi dysponować w jakikolwiek inny sposób niż uzgodniony ze Spółką.

### Strona ma obowiązek korzystania z oprogramowania do kontroli zapasów w celu świadczenia usług Spółce związanych z otrzymywaniem, składowaniem, kompletowaniem, pakowaniem i wysyłaniem towarów w sposób uzgodniony ze Spółką. Strona odpowiada za zapewnienie, zarządzanie i wsparcie dla odpowiedniego sprzętu komputerowego i oprogramowania do obsługi systemu kontroli zapasów i gwarantuje dokładność wszystkich informacji wprowadzanych przez siebie do systemu kontroli zapasów oraz dostęp Spółki do tych danych. Przy pomocy tego sytemu, Strona będzie przekazywała Spółce raporty zawierające m.in. saldo zapasów, ruch zapasów obejmujący towary przychodzące i towary wychodzące, informacje o obsłudze zwrotów i uszkodzeń. Raz w roku Strona ma też obowiązek dokonania inwentaryzacji zapasów.

### Strona zobowiązana jest do świadczenia swoich usług w konkretnej lokalizacji magazynowej. Strona ma jednak prawo do zmiany miejsca świadczenia usług pod warunkiem zapewnienia, że nowe miejsce nie spowoduje obniżenia jakości świadczonych Spółce usług.

### Umowa nie przewiduje wynajmowania Spółce określonych powierzchni magazynowych, ani jakiegokolwiek innego prawa dysponowania takowymi. Jedyny wyjątek polega na tym, że Spółka lub jej upoważnieni przedstawiciele mają prawo, za pisemnym zawiadomieniem złożonym co najmniej na jeden dzień roboczy wcześniej, do wejścia i dokonania, w godzinach pracy, inspekcji magazynu, w którym Strona umieściła towary Spółki, samych towarów oraz prowadzonego przez Stronę systemu kontroli zapasów.

### Pytanie

### Czy świadczona przez Stronę Usługa podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Strony, świadczona przez Stronę Usługa nie podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie natomiast z art. 28b ust. 1 tejże ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem m.in. art. 28e, który stanowi, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług użytkowania i używania nieruchomości, jest miejsce położenia nieruchomości.

Zatem, w przypadku uznania, że usługi Strony są usługami związanymi z nieruchomością, będą to usługi podlegające opodatkowaniu w Polsce. Natomiast w przypadku przeciwnym, usługi Strony będą usługami świadczonymi w Wielkiej Brytanii (w rozumieniu art. 28b Ustawy o VAT) i nie będą podlegały opodatkowaniu VAT w Polsce.

Zgodnie z art. 31a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością.

Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:

1) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

2) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Usługą związaną z nieruchomością jest w szczególności wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości, łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.

Natomiast usługą niezwiązaną z nieruchomością jest w szczególności przechowywanie towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości UE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12, artykuł 47 dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2008/8/WE z 12 lutego 2008 r. należy interpretować w ten sposób, że kompleksowe usługi w zakresie magazynowania, obejmujące przyjmowanie towarów do magazynu, ich umieszczanie na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie, pakowanie, wydawanie, rozładunek i załadunek są objęte tym artykułem jedynie wówczas, gdy magazynowanie stanowi świadczenie główne czynności jednolitej i usługobiorcom jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości.

Wyrok ten zapadł na tle stanu faktycznego, który wydaje się być niemal identyczny ze stanem faktycznym dotyczącym Strony w niniejszej sprawie. Opisano go bowiem w następujący sposób: „W ramach prowadzonej działalności gospodarczej RR świadczy na rzecz podmiotów gospodarczych, będących podatnikami podatku VAT i mających siedziby w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej niż Rzeczpospolita Polska, kompleksową usługę w zakresie magazynowania towarów. Usługa ta obejmuje między innymi przyjmowanie towarów do magazynu, umieszczanie towarów na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie tych towarów, pakowanie towarów dla klientów, wydawanie towaru, rozładunek i załadunek. Ponadto, w odniesieniu do niektórych kontrahentów będących dostawcami towarów na rzecz koncernów komputerowych, przedmiotowa usługa obejmuje również przepakowywanie materiałów dostarczonych w opakowaniach zbiorczych do indywidualnych zestawów. Udostępnienie przestrzeni magazynowej stanowi tylko jeden z wielu elementów procesu logistycznego, którego zarządzaniem zajmuje się RR. Ponadto w ramach omawianej usługi angażuje ona własnych pracowników, jak również używa opakowań, których koszt stanowi element wynagrodzenia za tą usługę. Kontrahenci spółki RR zamawiający świadczenie owej usługi nie posiadają na terytorium Polski siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności”.

Strona uważa zatem, że Usługa nie będzie usługą związaną z nieruchomością, w szczególności dlatego, że Spółce zostało przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości; to Strona będzie użytkownikiem nieruchomości, w której będzie świadczyła usługi dla Spółki, a ta ostatnia w ogóle nie ma prawa nią dysponować (posiada jedynie wyżej opisane prawo inspekcji).

Trudno też nie zauważyć, że istotą usługi Strony nie jest składowanie towarów Spółki, które stanowi jedynie jedną z funkcji kompleksowej obsługi (Usługi).

Na zakończenie Strona pomocniczo wskazała, że w podobnych sprawach, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajmował już stanowisko zgodne z wyżej zaprezentowanym, m.in. w interpretacji indywidualnej z 10 grudnia 2018 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.630.2018.1.PR oraz z 17 kwietnia 2019 r. nr 0114- KDIP1 -2.4012.178.2019.1.MC.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, **jest prawidłowe**.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwaną dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).

Stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów, to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Według art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Miejsce świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami reguluje art. 28c ustawy.

I tak art. 28c ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

Ww. przepisy wiążą miejsce świadczenia usług z siedzibą:

\- usługobiorcy – gdy jest świadczona dla podatnika tj. podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą – a w sytuacji gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności usługobiorcy to z tym miejscem,

\- usługodawcy – gdy jest świadczona dla podmiotów niebędących podatnikami w ww. rozumieniu.

Szczególny sposób określanie miejsca świadczenia usług przewidziano dla usług związanych z nieruchomością.

Zgodnie z art. 28e ustawy:

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Zgodnie z powyższymi przepisami jedynie świadczenie usług które pozostaje w wystarczająco bezpośrednim związku z nieruchomością, mieści się w zakresie jego stosowania. Konieczne jest aby przedmiotem świadczenia usług była sama nieruchomość. Tak dzieje się w szczególności wówczas, gdy nieruchomość określoną w sposób wyraźny należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia. Norma art. 28e ma zastosowanie gdy nieruchomość sama stanowi przedmiot świadczenia.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26 października 2013 r.), zmieniającym rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r. ze zm.), pojęcie „nieruchomości”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”. Cytowane poniżej art. 13b i 31a rozporządzenia 282/2011 obowiązują od 1 stycznia 2017 r. Niniejsze rozporządzenie podlega bezpośredniemu stosowaniu we wszystkich państwach członkowskich.

Na podstawie art. 13b ww. rozporządzenia:

Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:

a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiada­nia;

b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja s ą niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

Zgodnie z art. 31a ust. 1 ww. rozporządzenia:

Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:

a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Stosownie do art. 31a ust. 2 lit. h ww. rozporządzenia:

Ustęp 1 obejmuje wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.

Natomiast w myśl art. 31a ust. 3 lit. b rozporządzenia:

Ustęp 1 nie ma zastosowania do przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia za usługi związane z nieruchomością nie mogą być uznane usługi związane z przechowywaniem (magazynowaniem) towarów jeżeli usługobiorcy nie przysługuje wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której przechowuje towar.

Powyższe potwierdził TSUE w sprawie C-215/19, gdzie stwierdził, że „Artykuł 47 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8, oraz art. 31a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z 7 października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że usługi przechowywania w centrum danych, w ramach których świadczący je usługodawca udostępnia swoim klientom szafy serwerowe, by mogli oni zainstalować w nich własne serwery, oraz dostarcza im dodatkowe towary i świadczy na ich rzecz dodatkowe usługi, takie jak energia elektryczna i różne usługi w celu zapewnienia użytkowania tych serwerów w optymalnych warunkach, nie stanowią usług związanych z nieruchomością w rozumieniu tych przepisów, jeżeli owym klientom nie przysługuje – czego zbadanie należy do sądu odsyłającego – wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której zainstalowano szafy”.

Kwestia określania miejsca świadczenia usług magazynowania była także przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku w polskiej sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland, TSUE uznał, że jedynie świadczenie usług, które pozostaje w wystarczająco bezpośrednim związku z nieruchomością, mieści się w zakresie stosowania wskazanego art. 47 dyrektywy 2006/112. Aby świadczenie usług było objęte zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112, konieczne jest, by owo świadczenie było związane z wyraźnie określoną nieruchomością. Jednakże, mając na uwadze, że wiele usług jest w ten lub inny sposób związanych z nieruchomościami, konieczne jest ponadto, aby przedmiotem świadczenia usług była sama nieruchomość. Tak dzieje się w szczególności wówczas, gdy nieruchomość określoną w sposób wyraźny należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia.

Zdaniem TSUE, świadczenia usług wyliczone w art. 47 dyrektywy 2006/112, które dotyczą bądź używania lub urządzania nieruchomości, bądź zarządzania włącznie z użytkowaniem oraz wyceny tego rodzaju nieruchomości, charakteryzują się tym, że sama nieruchomość stanowi przedmiot świadczenia. Wynika z tego, że usługa magazynowania, tego rodzaju jak usługa sporna w postępowaniu głównym, której nie można uznać za związaną z urządzaniem, zarządzaniem lub wyceną nieruchomości, może być objęta zakresem stosowania wskazanego art. 47 jedynie pod warunkiem, że usługobiorcy jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości.

W opinii TSUE, jeżeli usługobiorcy w przypadku usługi magazynowania nie mają jakiegokolwiek prawa wstępu do części nieruchomości, w której były magazynowane ich towary lub nieruchomość, na której lub w której mają one być magazynowane, nie stanowi centralnego i nieodzownego elementu usługi, co podlega ocenie sądów krajowych, wówczas usługa tego rodzaju jak usługa sporna w postępowaniu głównym nie może być objęta art. 47 dyrektywy 2006/112.

Uwzględniając powyższe, należy zwrócić uwagę, że w powyższej sprawie nieruchomość (pomieszczenia magazynowe banku Anglii) nie jest przedmiotem świadczenia. W szczególności powierzchnia magazynowa (skarbiec) nie jest wynajmowana, ze stanu faktycznego nie wynika również, że usługobiorcy jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej i wyodrębnionej części skarbca w banku. Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, że zawarta umowa nie stanowi, aby określona część skarbca Banku Anglii przeznaczona była do wyłącznego użytku usługobiorcy.

### Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, dalej zwany „Stroną” jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i fizycznie świadczy swoje usługi na terenie Polski.

### Klient Strony, dalej zwany „Spółką”, ma siedzibę w Wielkiej Brytanii, jest w tym kraju zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej, nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności i nie wykonuje w Polsce czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

### Strona zawarła ze Spółką umowę, na mocy której będzie świadczyła tej ostatniej kompleksową usługę (dalej zwaną także: „Usługą”) obejmującą przyjmowanie i wydawanie towarów wysłanych do magazynów Strony przez Spółkę lub w jej imieniu w celu składowania i ogólnego zarządzania strumieniami produktów.

### Elementami składowymi Usługi są:

### 1\. Przyjmowanie towarów: rozładunek, inspekcja, zgodność ze specyfikacją pakowania i inną dokumentacją, sortowanie i układanie w miejscach składowania, udokumentowanie problemów z otrzymanymi towarami, uaktualnienie salda zapasów.

### 2\. Przechowywanie towarów obejmuje umieszczanie ich na paletach w regałach lub odpowiednich półkach, zapobieganie ich utracie lub uszkodzeniu oraz zapewnienie dostępności.

### 3\. Wysyłka towarów, dokonywana na podstawie otrzymanych od Spółki informacji, obejmuje odpowiednie dla danego towaru pakowanie, terminową wysyłkę do adresatów (klientów Spółki) zapewnienie zgodności tych czynności z otrzymanymi od Spółki dyspozycjami oraz przekazywanie Spółce raportów z ich wykonywania. Przekazywaniem towarów klientom Spółki zajmować się będą, na zlecenie Strony i przez Stronę opłacane, podmioty trzecie (firmy kurierskie/transportowe).

### 4\. Obsługa zwrotów obejmuje odbiór zwracanych przez klientów Spółki towarów, sprawdzanie ich fizycznego stanu, weryfikowanie ich zgodności z otrzymywanymi od Spółki autoryzacjami zwrotów oraz przekazywanie Spółce raportów z wykonanych czynności.

### Wynagrodzenie Strony obliczane będzie jako suma następujących elementów:

### 1\. Iloczyn ilości przechowywanych towarów Spółki oraz stawek określonych dla poszczególnych kategorii towarów.

### 2\. Iloczyn ilości wysłanych przez Stronę towarów Spółki oraz stawek określonych dla poszczególnych kategorii towarów.

### 3\. Iloczyn ilości towarów transportowanych na zlecenie Strony przez podmioty trzecie oraz stawek określonych dla poszczególnych kategorii towarów, miejsca przeznaczenia i rodzaju transportu.

### 4\. Iloczyn ilości przyjętych przez Stronę zwrotów towarów od klientów Spółki oraz stawek określonych dla poszczególnych kategorii towarów.

### 5\. Suma wartości incydentalnych usług dodatkowych (np. etykietowanie towarów lub robienie niestandardowych paczek) albo wysokości poniesionych dodatkowych kosztów (np. zakup lub modyfikacja oprogramowania na potrzeby realizacji usług dla Spółki).

### Zgodnie z umową, Strona nie uzyskuje prawa własności towarów i nie może nimi dysponować w jakikolwiek inny sposób niż uzgodniony ze Spółką.

### Strona ma obowiązek korzystania z oprogramowania do kontroli zapasów w celu świadczenia usług Spółce związanych z otrzymywaniem, składowaniem, kompletowaniem, pakowaniem i wysyłaniem towarów w sposób uzgodniony ze Spółką. Strona odpowiada za zapewnienie, zarządzanie i wsparcie dla odpowiedniego sprzętu komputerowego i oprogramowania do obsługi systemu kontroli zapasów i gwarantuje dokładność wszystkich informacji wprowadzanych przez siebie do systemu kontroli zapasów oraz dostęp Spółki do tych danych. Przy pomocy tego sytemu, Strona będzie przekazywała Spółce raporty zawierające m.in. saldo zapasów, ruch zapasów obejmujący towary przychodzące i towary wychodzące, informacje o obsłudze zwrotów i uszkodzeń. Raz w roku Strona ma też obowiązek dokonania inwentaryzacji zapasów.

### Strona zobowiązana jest do świadczenia swoich usług w konkretnej lokalizacji magazynowej. Strona ma jednak prawo do zmiany miejsca świadczenia usług pod warunkiem zapewnienia, że nowe miejsce nie spowoduje obniżenia jakości świadczonych Spółce usług.

### Umowa nie przewiduje wynajmowania Spółce określonych powierzchni magazynowych, ani jakiegokolwiek innego prawa dysponowania takowymi. Jedyny wyjątek polega na tym, że Spółka lub jej upoważnieni przedstawiciele mają prawo, za pisemnym zawiadomieniem złożonym co najmniej na jeden dzień roboczy wcześniej, do wejścia i dokonania, w godzinach pracy, inspekcji magazynu, w którym Strona umieściła towary Spółki, samych towarów oraz prowadzonego przez Stronę systemu kontroli zapasów.

### W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy świadczona przez Stronę Usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Przenosząc powyższe na grunt przywołanych przepisów należy stwierdzić, że opisana wyżej Usługa świadczona przez Wnioskodawcę nie jest usługą związaną z nieruchomościami dla której określa się miejsce świadczenia na podstawie art. 28e ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Umowa nie przewiduje wynajmowania Spółce określonych powierzchni magazynowych, ani jakiegokolwiek innego prawa dysponowania takowymi, jak również Wnioskodawca nie udzieli Spółce prawa do kontrolowania lub ograniczania używania magazynów albo ich części (por. wyrok TSUE w sprawa C-215/19 oraz C-155/12). Niewątpliwie Strona wykorzystuje nieruchomość do świadczenia usługi, jednak nieruchomość (magazyny), jako taka, nie jest w tym przypadku przedmiotem umowy (nieruchomość nie jest przedmiotem świadczenia). Inaczej mówiąc ani usługobiorca, ani też usługodawca, nie są zainteresowani (odpowiednio) uzyskaniem i udzieleniem jakichkolwiek praw do nieruchomości.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w tej sytuacji nie występuje wystarczająco bezpośredni związek pomiędzy świadczoną Usługą i nieruchomością – o którym mowa w art. 31a rozporządzenia.

### W konsekwencji powyższego świadczona przez Wnioskodawcę Usługa na rzecz usługobiorcy (Spółki) będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy, nieposiadającego siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, niezarejestrowanego dla celów VAT w Polsce – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

**Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.**

Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).