Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.343.2018.3.JG1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-09
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; lokal-prawo do lokalu; lokal-własność lokalu; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przekształcanie; spółdzielnie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2018 r. (data wpływu 8 czerwca 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 lipca 2018 r. (data nadania 9 lipca 2018 r.) na wezwanie tut. Organu Nr 0114-KDIP3-2.4011.343.2018.1.JG1 z dnia 29 czerwca 2018 r. (data doręczenia 4 lipca 2018 r.) oraz pismem z dnia 24 lipca 2018 r. (data nadania 24 lipca 2018 r.) na wezwanie tut. Organu Nr 0114-KDIP3-2.4011.343.2018.2.JG1 z dnia 19 lipca 2018 r. (data doręczenia 23 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 18 marca 1987 r. została zawarta umowa pomiędzy Wnioskodawczynią, tj. E. D. a Spółdzielnią Mieszkaniową. W tej umowie Wnioskodawczyni została wpisana na członka Spółdzielni.

31 marca 1989 r. Wnioskodawczyni został przydzielony lokal mieszkalny na warunkach spółdzielczego prawa do lokalu w budynku, w którym Wnioskodawczyni mieszkała i była właścicielką do dnia 23 maja 2018 r.

W międzyczasie w dniu 3 czerwca 2005 r. Wnioskodawczyni przekształciła mieszkanie z lokatorskiego na własnościowe prawo do lokalu. Wnioskodawczyni dopłaciła kwotę 12.620,80 zł – która była wymagana na uzupełnienie wkładu budowlanego, a w 2015 r. aktem notarialnym mieszkanie własnościowe Wnioskodawczyni zostało przekształcone w odrębną własność lokalu, przy tym akcie notarialnym pominięta została umowa przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na własnościowe prawo do lokalu z dnia 3 czerwca 2005 r., a uwzględniono tylko Uchwałę Zarządu S.M. z dnia 22 listopada 2002 r., w której lokal miał status lokatorskiego prawa do lokalu (przeoczenie Spółdzielni – niedostarczenie dokumentu do notariusza). Notariusz sporządzając akt notarialny wpisał, że lokal posiada status lokatorskiego prawa do lokalu, a nie własnościowego prawa do lokalu.

Sprzedając mieszkanie w dniu 23 maja 2018 r. państwu D. U.S. uważa, że Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek od sprzedanego mieszkania, gdyż jest krótszy okres niż 5 lat od ustanowienia własności wyodrębnionej.

Wnioskodawczyni nie może się z tym zgodzić, ponieważ była właścicielką tego mieszkania od 1989 r. do 23 maja 2018 r. i od 3 czerwca 2005 roku Wnioskodawczyni posiada własnościowe prawo do lokalu, a w 2015 r. było przeniesienie własności lokalu na własność wyodrębnioną.

Z uwagi na fakt, że wniosek zawierał braki formalne, pismami Nr 0114-KDIP3-2.4011.343.2018.1.JG1 oraz 0114-KDIP3-2.4011.343.2018.2.JG1 z dnia, odpowiednio 29 czerwca 2018 r. oraz 19 lipca 2018 r. wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych poprzez:

*   złożenie oryginału wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej ORD-IN(8),
*   uzupełnienie danych identyfikacyjnych Wnioskodawcy zgodnie z wzorem wniosku ORD-IN(8):
    *   wskazanie w zakresie jakiego podatku ma być wydana interpretacja indywidualna (poz. A.1 wniosku ORD-IN(8));
    *   wskazanie przepisów prawa podatkowego – należy wskazać oznaczenie przepisów wraz z nazwą aktu prawnego do każdego z przedstawionych we wniosku stanowisk odnośnie do zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, bez przytaczania treści przepisów (poz. E, pkt 69 wniosku ORD-IN(8)).

oraz poprzez wskazanie:

*   czy przekształcenie lokalu mieszkalnego z lokatorskiego na własnościowe w dniu 3 czerwca 2005 r. nastąpiło na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 845 z późn. zm.),

*   czy Wnioskodawczyni posiada dokument potwierdzający dokonanie powyższej czynności.

Wnioskodawczyni w terminie dokonała uzupełnienia braków formalnych wniosku. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że przekształcenie lokalu mieszkalnego na własnościowe w dniu 3 czerwca 2005 r. nastąpiło na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 845). Dokumentem potwierdzającym jest umowa o przekształceniu lokalu mieszkalnego na własnościowe prawo do lokalu z dnia 3 czerwca 2005 r. pomiędzy Wnioskodawczynią a S.M. w P., która jest w Jej posiadaniu. Do tej umowy Wnioskodawczyni posiada również operat szacunkowy wykonany w celu określenia wartości rynkowej lokalu do przekształcenia spółdzielczego prawa w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. W dniu 3 czerwca 2005 r. Wnioskodawczyni uzupełniła również, wymagany wkład budowlany w kwocie 12.620,80 zł, który był wymagany, żeby otrzymać prawo do lokalu własnościowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy będąc właścicielką mieszkania przez prawie 30 lat i mając dokument nabycia prawa własności mieszkania z dnia 3 czerwca 2005 r. zwalnia Wnioskodawczynię z opłacenia podatku od sprzedaży tegoż mieszkania?

Zdaniem Wnioskodawczyni, umowa z dnia 3 czerwca 2005 r. o przekształcenie mieszkania z lokatorskiego na własnościowe zwalnia Ją z płacenia podatku od sprzedaży mieszkania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1509) – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, dla określenia jego skutków podatkowych, istotne jest zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości.

W niniejszej sprawie istotna jest więc kwestia ustalenia, od której daty w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego należy liczyć 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku wynika, że w 1989 r. Wnioskodawczyni został przydzielony lokal mieszkalny na warunkach spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu. Następnie w dniu 3 czerwca 2005 r. Wnioskodawczyni przekształciła mieszkanie z lokatorskiego na własnościowe prawo do lokalu. Wnioskodawczyni dopłaciła kwotę 12.620,80 zł – która była wymagana na uzupełnienie wkładu budowlanego, a w 2015 r. aktem notarialnym mieszkanie własnościowe zostało przekształcone w odrębną własność lokalu. Natomiast w dniu 23 maja 2018 r. Wnioskodawczyni zbyła ww. nieruchomość.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, z pewnymi ograniczeniami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 z późn. zm.) – „Własność i inne prawa rzeczowe”. Natomiast ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 845 z późn. zm.) na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:

1.  spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami, a jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków - spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie podlegającej odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa;
2.  spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.

Ponadto na podstawie art. 12 ust. 4 ww. ustawy wynagrodzenie notariusza za ogół czynności notarialnych dokonanych przy zawieraniu umowy, o której mowa w ust. 1, oraz koszty sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym obciążają członka spółdzielni, na rzecz którego spółdzielnia dokonuje przeniesienia własności lokalu.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, z osobą ubiegającą się o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zawiera umowę o budowę lokalu. Umowa ta, zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności, powinna zobowiązywać strony do zawarcia, po wybudowaniu lokalu, umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do tego lokalu, a ponadto powinna zawierać zobowiązanie osoby ubiegającej się o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu do pokrywania kosztów zadania inwestycyjnego w części przypadającej na jej lokal przez wniesienie wkładu mieszkaniowego określonego w umowie.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, osoba, o której mowa w ust. 1, wnosi wkład mieszkaniowy według zasad określonych w statucie w wysokości odpowiadającej różnicy między kosztem budowy przypadającym na jej lokal a uzyskaną przez spółdzielnię pomocą ze środków publicznych lub z innych środków uzyskanych na sfinansowanie kosztów budowy lokalu. Jeżeli część wkładu mieszkaniowego została sfinansowana z zaciągniętego przez spółdzielnię kredytu na sfinansowanie kosztów budowy danego lokalu, osoba, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana uczestniczyć w spłacie tego kredytu wraz z odsetkami w części przypadającej na jej lokal.

Zgodnie z powyższym, warunkiem przekształcenia lokatorskiego prawa do lokalu jest spłata przypadającej na ten lokal części kosztów budowy będących zobowiązaniami spółdzielni, tj. pokrycie w całości kosztów zadania inwestycyjnego w części przypadającej na lokal poprzez wniesienie wkładu mieszkaniowego, o ile oczywiście wkład ten nie został w całości wpłacony. Gdy członek spółdzielni mieszkaniowej nie wniósł jeszcze całego wkładu mieszkaniowego, ponieważ nadal spłaca kredyt zaciągnięty przez spółdzielnię, który służył pokryciu części wkładu mieszkaniowego zobowiązany jest pokryć odpowiednią część zadłużenia kredytowego wraz z odsetkami.

Mając na względzie powyższe uregulowania prawne oraz opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że ustanowienie w 2015 r. odrębnej własności omawianego lokalu mieszkalnego i przeniesienie na Wnioskodawczynię prawa własności jest tylko zmianą formy własności, a nie nowym nabyciem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny, wskazać należy, że nabycie wskazanego lokalu mieszkalnego nastąpiło w 2005 r., kiedy Wnioskodawczyni dokonała przekształcenia z lokatorskiego na własnościowe prawo do lokalu. Natomiast ustanowienie w 2015 r. odrębnej własności tego lokalu nie wywołuje skutku w postaci nabycia przez Wnioskodawczynię w tej dacie nieruchomości (prawa), stanowi jedynie zmianę formy własności.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Z uwagi na powyższe, mając na względzie okres, jaki upłynął między nabyciem wskazanego we wniosku lokalu mieszkalnego, a jego sprzedażą, następującą po upływie 5-letniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie generuje dla Wnioskodawczyni przychodu, o którym mowa w tym przepisie i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto, przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena własnego stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wyczerpujący opis tego stanu faktycznego (lub zdarzenia przyszłego) oraz stanowiska Wnioskodawcy powinien wynikać, zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów. Organ wydający interpretację nie jest bowiem uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku dokumentów, nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Pytającego we wniosku oraz Jego stanowiskiem. W związku z powyższym załączone dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.