Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.417.2025.2.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 lipca 2025 r. (wpływ 25 lipca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 sierpnia 2019 r.
    (z datą wznowienia działalności gospodarczej 1 maja 2025 r.) pod firmą (...),
    zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...) i numerem REGON: (...). Przedmiotowa
    działalność dotyczy współtworzenia oprogramowania od samego początku
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
    2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej zwana „ustawą o PIT”) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma
    opodatkowania to podatek liniowy 19%.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki
    opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT. Wniosek dotyczy okresu od
    początku prowadzonej działalności gospodarczej jako analityk biznesowo-systemowy
    (tj. od sierpnia 2019 r.) oraz okresów przyszłych, o ile stan faktyczny przedstawiony we
    wniosku nie ulegnie znaczącej zmianie.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wnoszenie wkładu twórczego w
    wytwarzanie programów komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty
    informatyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez identyfikację
    potrzeb biznesowych i ich analizę, proponowanie i projektowanie optymalnego
    funkcjonalnie rozwiązania uwzględniającego ograniczenia techniczne lub specyfikę
    domeny.
    Zlecenia informatyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta.
    Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz
    czasie, a także nie jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu
    na specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu

    realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą, a Kontrahentem. Należy podkreślić, że w
    związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze
    zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych
    usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego
    rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Na
    potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu,
      zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
      rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
      metod jego implementacji.
    2. Prace eksperymentalne, badanie teorii i hipotez programistycznych – prace
      badawcze mające na celu zidentyfikowanie problemów występujących w procesie
      biznesowym Kontrahenta lub użytkownika programu i opracowanie systemu
      optymalizacji.
    3. Praca nad wytworzeniem dokumentacji funkcjonalnej – Wnioskodawca tworzy nowe
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywaniu koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Bierze on również udział w przygotowywaniu
      automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących
      poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz
      zapewniających możliwość wykonania testów regresyjnych po wprowadzeniu
      koniecznych usprawnień, poprawek, czy też optymalizacji w kodzie źródłowym
      zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych,
      obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wnioskodawca wspiera
      Kontrahenta lub końcowego użytkownika podczas wdrażania oprogramowania w
      trakcie użytkowania oprogramowania w związku z analizą potencjalnych błędów na
      etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz przygotowaniem koncepcji
      poprawy tychże błędów.
    4. Wsparcie we wdrożeniu systemu oraz jego aktualizacji – podczas tworzenia
      dokumentacji, Wnioskodawca uwzględnia konieczność kompatybilności
      wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z
      dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
      dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów,
    szczególnie w zakresie tworzenia dokumentacji funkcjonalnej dla nowych
    funkcjonalności programistycznych. Jako analityk systemowo-biznesowy tworzy On
    dokumentację funkcjonalną i specyfikację wymagań, głównie w formie (...).
    Dokumentacja jest wspierana materiałami pomocniczymi w narzędziach takich jak (...),
    a także wzbogacana o diagramy wykonane w notacjach (...) oraz makiety ekranów (...).
    Dokumentacja powstaje w wyniku współpracy z klientem – najpierw identyfikowane są
    potrzeby biznesowe, które następnie są pogłębiane i analizowane pod kątem
    wykonalności. Wnioskodawca proponuje optymalne funkcjonalnie rozwiązania, które są
    konfrontowane z klientem podczas warsztatów. Równolegle Wnioskodawca prowadzi
    własny research, by uwzględnić ograniczenia techniczne lub specyfikę domeny.
    Dokumentacja jest na bieżąco aktualizowana i utrzymywana, a cały proces odbywa się
    w większości w metodyce (...) (ze sporadycznymi epizodami podejścia kaskadowego).

    Praca Wnioskodawcy bezpośrednio przekłada się na kod tworzony przez programistów
    – (...), zadania i towarzysząca dokumentacja stanowią podstawę do implementacji
    rozwiązań. Przykładowe aplikacje (różne w zależności od Klienta końcowego):
    • (...).
    Wszystkie te aplikacje miały charakter webowy lub mobilny, a wykorzystywane
    technologie to m.in. (...). W projektach, przy których uczestniczy Wnioskodawca
    wykorzystywane są następujące narzędzia technologie (w zależności od etapu prac):
    • (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie
    art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.
    U. z 2021 r. poz. 1062 z późn. zm. – dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem
    przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt
    1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i
    sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na
    podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład
    umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie
    danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a
    także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie,
    stanowiącymi, że:
    „– materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
    komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
    postępującemu rutynowo programiście »zakodować« je do postaci kodu źródłowego
    bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
    Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 – art. 74);
    – Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
    przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
    odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
    SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013
    r., I ACa 1157/12)”.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność współwytworzonego programu. Pracując
    nad danym oprogramowaniem Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i

    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci
    nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
    współtworzonych przez niego systemów i aplikacji. Współwytwarzane przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach
    i obejmują m.in. tworzenie dokumentacji funkcjonalnej oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są
    w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego,
    tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie
    miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
    informatyczne.
    Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    współtworzy nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu
    jest jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących
    zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma
    program przez Niego współwytworzony. Wnioskodawca sprawuje czynny nadzór nad
    członkami zespołu programistycznego, zapewniając w ten sposób terminową realizację
    zlecenia, w sposób odpowiadający oczekiwaniom Kontrahenta.
    Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co
    oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do współtworzonego
    programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą utworów, z
    których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
    innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w
    zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.

    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wnoszeniu
    wkładu twórczego w wytwarzanie programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi
    następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
      ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma
      więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
      tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie
      księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt
      poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box
      (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
      możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
      działalnością badawczo-rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
      element prowadzenia działalności gospodarczej;
    b) koszty zakupu i użytkowania samochodu – koszty związane z zakupem oraz
      użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do
      klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
      specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych,
      czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania; podkreślić
      należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania. Pod tym
      pojęciem Wnioskodawca rozumie wydatki poniesione na zakup samochodu, paliwo,
      ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części eksploatacyjnych;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane
      miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że
      wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
      niezbędnymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca
      wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych
      Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, krzesła, tonerów do
      drukarki, papieru, długopisów;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż
      zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne
      do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
      programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną
      pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te
      są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne
      do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych.
      Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu sprzętu komputerowego i
      elektronicznego, rozumie: telefon, tablet, słuchawki, modem, router, ładowarki,
      baterie, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę, mysz do komputera, serwery;
    e) koszt usług telekomunikacyjnych – abonament telefoniczny umożliwia konsultację z
      Kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
      dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast
      koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to
      jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu,
      algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie
      informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania,

      szybkie dzielenie się efektami swojej pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi
      Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji,
      publikacji, materiałów konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze otwiera
      Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy
      przekazywania owoców swojej pracy; oprogramowanie zarówno w procesie jego
      produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci; jego
      wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu;
      w świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności
      sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową;
    f) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie
      można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie
      środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez
      Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność
      zawodową.
    Za lata, w których forma opodatkowania pozwalałaby Wnioskodawcy na skorzystanie z
    ulgi IP Box, prowadzi on na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W związku
    z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania
    zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w
    postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów.
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
    dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże Ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika
    Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez
    podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu
    z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W piśmie z 24 lipca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. W związku z tym, że w opisie sytuacji faktycznej wskazuje Pan na przykładowe aplikacje,
    tj.:
      Przykładowe aplikacje (różne w zależności od Klienta końcowego):
      (...).
    proszę wyjaśnić:
    a) czy ww. działania wskazane w opisie sprawy są przedmiotem wniosku i stanowią
    katalog zamknięty (wskazane w opisie sformułowanie „przykładowe” sugeruje, że są to
    tylko niektóre z Pana działań)?
      i) jeśli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, proszę opisać na czym
        polegała/polega/będzie polegała innowacyjność współtworzonych przez Pana
        aplikacji?
      ii) jeśli odpowiedź na powyższe pytanie jest przecząca, proszę wskazać, jakie
        konkretne „programy komputerowe” (prawa autorskie do tych programów
        komputerowych) są przedmiotem wniosku?

        Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania
        „programów komputerowych” (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na
        czym polega ich innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały/zostaną
        współwytworzone w okresie, którego dotyczy wniosek.
    b) jakie konkretne programy komputerowe współtworzył/współtworzy/będzie Pan
      współtworzył w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez
      Kontrahenta prace programistyczne, w stosunku do których przenosił/przenosi
      /będzie Pan przenosił autorskie prawa majątkowe na rzecz Kontrahenta.
      Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania programów
      komputerowych (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na czym polega ich
      innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały stworzone w okresie, którego
      dotyczy wniosek.
    Odpowiedź: Wskazane w opisie sprawy działania nie stanowią katalogu zamkniętego
    wykonywanych programów. Stanowią one jedynie przykład mający na celu unaocznienie
    Organowi faktyczne wykonywanie działalności polegającej na wytworzeniu programów
    komputerowych.
    Wnioskodawca zainteresowany jest uzyskaniem rozstrzygnięcia, czy charakter
    prowadzonej przez niego twórczej działalności, polegającej na tworzeniu programów
    komputerowych w sposób systematyczny i innowacyjny. Wniosek nie dotyczy uzyskania
    rozstrzygnięcia w zakresie konkretnego programu komputerowego (programów
    komputerowych), gdyż Wnioskodawca na bieżąco przyjmuje nowe zlecenia, których
    charakter i założenie jest takie samo, tj. wytworzenie lub rozwiniecie ulepszenie programu
    komputerowego tak, żeby spełniał określone wymagania.
    Jak zostało wskazane we wniosku, Wnioskodawca zamierza korzystać z ulgi również w
    odniesieniu do projektów realizowanych w przyszłości, o ile przedstawiony stan faktyczny
    się nie zmieni. Stąd w opisie stanu faktycznego wskazano katalog otwarty realizowanych
    projektów, poprzez użycie słowa „przykładowe”. W przeciwnym razie najmniejsza
    techniczna zmiana (nawet niemająca znaczenia pod kątem uznania działalności za
    działalność badawczo-rozwojową), polegająca na zmianie nazwy programu/zmianie jego
    przeznaczenia/zmianie konkretnych funkcjonalności jakie wprowadzono w działalności
    Kontrahenta/zmianie technologii i narzędzi wykorzystanych w działalności Wnioskodawca
    – miałaby swój skutek w utracie mocy ochronnej interpretacji, co uderzałoby wprost w
    interes Wnioskodawcy. Nie jest to skutek, który Wnioskodawca chciałby uzyskać, biorąc
    pod uwagę rzeczywisty przedmiot wniosku, jakim jest zawarta:
    • w pytaniu nr 1. – prośba o zinterpretowanie, czy Wnioskodawca prowadzi działalność
      badawczo-rozwojową w odniesieniu do „bezpośrednio podejmowanej przez
      Wnioskodawcę działalności polegającej na współtworzeniu programów
      komputerowych”;
    • w pytaniu nr 2. – prośba o zinterpretowanie czy „odpłatne przeniesienie prawa
      autorskiego do programu komputerowego przez Wnioskodawcę w ramach
      wykonywanych zleceń informatycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej”.
    Pytania interpretacyjne nie odnoszą się zatem do działalności polegającej na tworzeniu
    konkretnego programu komputerowego, tylko do ogółu zleceń programistycznych
    realizowanych przez Wnioskodawcę, których charakter został szczegółowo opisany we
    wniosku, oraz doprecyzowany zostanie poprzez udzielenie poniższych odpowiedzi.
    Wnioskodawca zawarł we wniosku wyliczenie kilku przykładowych realizowanych
    projektów, które miały wyłącznie na celu unaocznienie Organowi rzeczywiste
    wykonywanie działalności, polegającej na wytwarzaniu programów komputerowych.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On programy komputerowe ma
    charakter twórczy, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej, posiada cechy

    kreatywności, nowatorskości, jest oryginalna w pomyśle i nastawiona na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
    c) czy wszystkie „oprogramowania”, „systemy”, „aplikacje”, „moduły”, „nowe
      funkcjonalności” to programy komputerowe, które są współtworzone bezpośrednio
      przez Pana?
      Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na stwierdzenie, czy różne pojęcia
      określają różne efekty Pana prac, czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić
      ten sam efekt Pana prac.
    Odpowiedź: Tak, wszystkie użyte pojęcia określają ten sani efekt prac, tj. program
    komputerowy współtworzony bezpośrednio przez Wnioskodawcę.
    2. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
      Należy ponadto wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu
      opracowania nowego „programu komputerowego”, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do współtworzenia (jakiego „programu
        komputerowego”?) zostały/zostaną podjęte w celu realizacji projektu, w ramach
        którego współtworzy Pan „program komputerowy”?
    Odpowiedź: Każdorazowo działania podjęte w celu zrealizowania projektu, w ramach
    którego Wnioskodawca współtworzy program komputerowy były takie same, tj.:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfika jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań.
    2. Prace eksperymentalne, badanie teorii i hipotez programistycznych – prace badawcze
      mające na celu zidentyfikowanie problemów występujących w procesie biznesowym
      Kontrahenta lub użytkownika programu i opracowanie systemu optymalizacji.
    3. Praca nad wytworzeniem dokumentacji funkcjonalnej – Wnioskodawca tworzy nowe
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywaniu koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem
      języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania
      oprogramowania. Wnioskodawca wspiera Kontrahenta lub końcowego użytkownika
      podczas wdrażania oprogramowania w trakcie użytkowania oprogramowania w
      związku z analiza potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania
      oprogramowania oraz przygotowaniem koncepcji poprawy tychże błędów.
    4. Wsparcie we wdrożeniu systemu oraz jego aktualizacji podczas tworzenia
      dokumentacji. Wnioskodawca uwzględnia konieczność kompatybilności wytworzonego

      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów. Wnioskodawca pełni również role konsultanta w
      testach Kontrahenta i użytkownika końcowego podczas odbierania rozwiązania.
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został/zostanie współwytworzony
        przez Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło/będzie dotyczyć współ
        tworzenie przez Pana „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia,
        nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan
        zastosował/zastosuje?
    Odpowiedź: Współtworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe realizowane są
    w środowiskach opartych m.in. o technologie: . (...), a także narzędzia wspierające
    dokumentację i proces wytwórczy: (...).
    Zakres pracy Wnioskodawcy obejmuje tworzenie specyfikacji funkcjonalnych i
    niefunkcjonalnych, modeli danych, reguł walidacyjnych i decyzyjnych, logiki interfejsów, a
    także inicjowanie i projektowanie innowacyjnych modułów, których wcześniej nie było w
    danych systemach.
    Wprowadzane przez Wnioskodawcę koncepcje obejmują m.in. (...).
      c) co powoduje, że współwytworzony nowy „program komputerowy” w znacznym
        stopniu różnił się/różni się/będzie się różnił od rozwiązań już funkcjonujących u
        Pana?
    Odpowiedź: Nowe programy komputerowe, przy których powstaniu uczestniczy
    Wnioskodawca, różnią się od wcześniejszych rozwiązań przede wszystkim zakresem
    funkcjonalnym, stopniem automatyzacji oraz elastycznością w zarządzaniu procesami i
    produktami.
    W odróżnieniu od wcześniejszych – „sztywnych” modeli – nowe systemy umożliwiają
    samodzielne definiowanie złożonych reguł produktowych, dynamiczne zarządzanie
    taryfami i rabatami, budowę złożonych struktur danych oraz konfigurację z poziomu (...),
    bez konieczności ingerencji w kod źródłowy.
    Zawsze współtworzone przez Wnioskodawcę rozwiązania stanowią zmianę podejścia do
    dotychczas stosowanego modelu działania (często jest to zupełna zmiana) – zarówno w
    obszarze sprzedaży, jak i zarządzania danymi. Z perspektywy organizacyjnej istotne jest
    również wprowadzenie mechanizmów wspierających użytkownika końcowego (np.
    grywalizacja, personalizacja treści, rekomendacje), co znacząco zwiększa użyteczność
    systemów w porównaniu z wcześniej wykorzystywanymi.
      d) na czym polegała/polega/będzie polegać oryginalność tego „programu
        komputerowego”?
    Odpowiedź: Oryginalność współtworzonych przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych wynika z połączenia zaawansowanej logiki biznesowej z możliwością
    pełnej konfiguracji po stronie użytkownika końcowego, bez potrzeby angażowania
    zespołów IT. Systemy te umożliwiają m.in. dynamiczne definiowanie reguł produktowych,
    adaptacyjne zarządzanie budżetami, elastyczne przeliczanie taryf i personalizację oferty,
    co nie było wcześniej możliwe w danej organizacji lub wymagało kosztownego i
    czasochłonnego udziału dostawców zewnętrznych.
    Oryginalność przejawia się również w kompletnie nowym podejściu do zarządzania
    danymi i powiązaniami między nimi (np. (...)), a także w (...) – co stanowi odejście od
    standardowych systemów opartych wyłącznie na funkcjach transakcyjnych.

      e) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi)
        powodowało/ powoduje/będzie powodować, iż „program komputerowy” po jego
        współwytworzeniu różnił się/różni się/będzie się różnił od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Różnice między nowo wytwarzanymi programami komputerowymi, a
    wcześniejszymi rozwiązaniami wynikają przede wszystkim z zastosowania technologii
    umożliwiających większą elastyczność, automatyzację i samodzielność użytkownika
    końcowego. Są to m.in. narzędzia i podejścia takie jak:
    - (...).
    Współtworzone systemy nie są już zamkniętymi, statycznymi aplikacjami – lecz stanowią
    platformy adaptacyjne, rozwijalne w czasie, projektowane tak, by mogły się dostosowywać
    do zmiennych wymagań biznesowych bez kosztownych wdrożeń.
    3. W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy.
      proszę wyjaśnić:
      a) czy Pana działalność, w ramach której współtworzy Pan „program komputerowy”
        prowadzona była/jest/będzie w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
        według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
        przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?
    Odpowiedź: Tak, działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia.
      b) na czym polegała/polega/będzie polegała systematyczność w odniesieniu do
        podejmowanych przez Pana działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
    Odpowiedź: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do współpracy,
    którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami
    Kontrahenta i przedstawionym przez nich planem. Wnioskodawca nie posiada
    narzuconych harmonogramów prac. Prace realizowane są w sposób zapewniający dojście
    do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia kompletnego i działającego oprogramowania),
    przy czym harmonogram ustala każdorazowo we własnym zakresie Wnioskodawca.
    Harmonogram ten wynika z praktyki, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać
    każdorazowo zrealizowane, żeby wytworzyć kompletny program komputerowy (wiąże się
    to ściśle z pojęciem systematyczności prac polegających na wytwarzaniu
    oprogramowania).
      c) jakie cele na wstępie postawił/postawi Pan w celu współwytworzenia nowego
        „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania
        zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Każdorazowo cel był taki sam – stworzenie oprogramowania, które będzie
    zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
      d) jakie konkretnie cele zostały/zostaną osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach
        jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło/nastąpi opracowanie
        konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania
    spełniającego ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując
    jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.

      e) jakie harmonogramy w związku z tym zostały/zostaną opracowane w
        poszczególnych latach, a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do
        jakiego nowego „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
    każdorazowo zrealizowane.
    4. Jakimi zasobami wiedzy dysponował/dysponuje/będzie Pan dysponował przed
      rozpoczęciem realizacji poszczególnego „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca posiada wykształcenie średnie oraz ukończone studia bez
    obrony pracy dyplomowej na kierunku (...). Od 2014 r. Wnioskodawca był zaangażowany w
    projekty informatyczne po stronie głównego klienta, a od 2019 r. pracuje jako analityk
    systemowo-biznesowy.
    Od początku pracy Wnioskodawcy zdobywał On wiedzę w zakresie analizy systemowej,
    projektowania dokumentacji IT, notacji (...), a także poznawał procesy wytwarzania
    oprogramowania i narzędzia takie jak (...).
    Wnioskodawca ukończył również szkolenia z (...). Wiedza i doświadczenie Wnioskodawcy
    rozwijały się wraz z kolejnymi projektami, w których uczestniczył – w zależności od ich
    specyfiki.
    5. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał i
      rozwijał/rozwija/będzie rozwijał Pan w ramach opisanej we wniosku działalności?
    Odpowiedź: W pracy Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu:
    • analizy biznesowej i systemowej,
    • projektowania procesów (...),
    • modelowania struktury systemu (...),
    • analizy danych i zapytań (...),
    • projektowania interfejsów użytkownika (...),
    • definiowania reguł decyzyjnych, logiki biznesowej i algorytmów.
    Wnioskodawca korzysta z narzędzi takich jak: (...).
    6. Przy użyciu jakich „technologii” powstały/powstają/będą powstawały poszczególne
      innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają
      tworzone „programy komputerowe” od już istniejących?
    Odpowiedź: Współtworzone przez Wnioskodawcę rozwiązania powstają w środowiskach
    opartych o technologie takie jak (...), a także inne stosy technologiczne (zależnie od
    projektu). Jako analityk systemowo-biznesowy Wnioskodawca odgrywa kluczową rolę w
    definiowaniu i projektowaniu funkcjonalności, które wprowadzają nowe zastosowania lub
    radykalnie usprawniają istniejące procesy.
    W projektach, w których uczestniczy Wnioskodawca tworzy On koncepcje modułów,
    których wcześniej nie było w danym systemie, a które odpowiadają na nowe potrzeby
    użytkowników lub biznesu. Analiza Wnioskodawcy przekłada się na funkcjonalności, które
    stanowią element wyróżniający produkt, np. poprzez automatyzację, uproszczenie
    obsługi, lepsze zarządzanie danymi lub skrócenie czasu wdrożeń.
    Przykładowo, Wnioskodawca zaprojektował moduł (...).
    Innym przykładem jest projekt (...).
    7. Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były/są/będą tworzone produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Rozwiązania te bazują na (...).

    Rola Wnioskodawcy opiera się na przekładaniu potrzeb biznesowych Kontrahenta na
    konkretne, implementowane rozwiązania techniczne oraz opisaniu tego w sposób
    pozwalający na zakodowanie rozwiązania przez rutynowo działającego programistę.
    8. Czy Pana działania polegające na rozwijaniu „programów komputerowych” zmierzały/
      zmierzają/będą zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tych
      „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Działania Wnioskodawcy, polegające na rozwijaniu oprogramowania
    zmierzają do poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego oprogramowania.
    9. Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      (...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
      objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
      (...).
      należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku współtworzenia,
      jak i rozwijania utworów – efekty Pana samodzielnej pracy były/są/będą odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe.
    10. Czy przysługiwały/przysługują/będą przysługiwały wyłącznie Panu majątkowe prawa
      autorskie do tych odrębnych „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta.
    11. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” w przypadku
      ich współtworzenia, jak i rozwijania, były/są/będą utworami w rozumieniu przepisów o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczały się/odznaczają się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym,
        twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
        niematerialnej;
      · nie były/nie są/nie będą efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu
        jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
        określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      · nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez Kontrahentów?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczyni charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto, nie są
    efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    analitycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter
    powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Kontrahenta.
    12. Wobec wskazania w opisie sprawy:

      Wniosek dotyczy okresu od początku prowadzonej działalności gospodarczej jako
      analityk biznesowo- systemowy (tj. od sierpnia 2019 roku) oraz okresów przyszłych,
      o ile stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie ulegnie znaczącej zmianie.
      Należy jednoznacznie wskazać, czy dochody za przyszłe okresy (lata następne) będą
      uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych we
      wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
    Odpowiedź: Charakter prac polegający na dokonywaniu wkładu twórczego w proces
    powstawania oprogramowania pozostanie bez zmian. Ulec zmianie mogą jedynie kwestie
    techniczne, takie jak nazwa programu, czy rodzaj branży, dla której Wnioskodawca tworzy
    /rozwija program (czyli elementy zupełnie nieznaczące z perspektywy uznania działalności
    Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową).
    13. Jaką formą opodatkowana była Pana działalność gospodarcza (wg skali podatkowej,
      tzw. podatkiem „liniowym”, ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, w formie
      karty podatkowej) w latach 2019-2024 oraz będzie w latach przyszłych?
    Odpowiedź: Działalność gospodarcza była i nadal jest opodatkowana podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca nie planuje zmiany tej formy opodatkowania.
    14. Czy ponosił/ponosi/będzie Pan ponosił odpowiedzialność za efekty swojej pracy w
      stosunku do osób trzecich (innych niż Kontrahent)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
    ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności
    w ramach realizacji zleceń.
    15. W jaki sposób umowy z Kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do „programu
        komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich).
    Odpowiedź: Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę obejmuje zarówno
    wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego, jak i za
    inne czynności wykonywane w ramach umowy, zgodnie z którą zobowiązał się do
    tworzenia oraz rozwijania oprogramowania.
    Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca jest w stanie
    ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    16. Jak należy rozumieć, że:
      Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
      Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
      podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
      komputerowym.
      W szczególności:
      · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana „zaangażowanie w
        prace nad określonym programem komputerowym”, skoro „program
        komputerowy” był/jest/będzie w całości efektem Pana pracy?
      · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” czy poziom „zaangażowania” przekłada się na
        wartość Pana wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie

    przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, która ma skorzystać z ulgi.
    Zaangażowanie mierzone jest czasem, jaki jest Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia
    programu komputerowego.
    17. Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z Kontrahentami? Czy:
      · są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne), czy
      · zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych
        warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych
        prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub
        zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?
    Odpowiedź: Są to okresy miesięczne. Zakończenie okresu rozliczeniowego jest niezależne
    od spełnienia jakichkolwiek warunków przez Wnioskodawcę.
    18. Jak na gruncie poszczególnych umów z Kontrahentami wygląda relacja między
      przeniesieniem przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnego efektu Pana pracy a
      upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością
      tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta, po upływie okresu rozliczeniowego,
    autorskie prawa majątkowe do wytworzonego programu komputerowego, który stanowi
    utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz świadczenie usług,
    Wnioskodawca otrzymuje, po upływie okresu rozliczeniowego, wynagrodzenie wypłacane
    na podstawie wystawionej przez Niego faktury. Wartość wynagrodzenia wyliczana jest na
    podstawie tego, ile czasu w ciągu jednego okresu rozliczeniowego Wnioskodawca
    poświęcił na tworzenie programu komputerowego, a ile na działania nietwórcze (np.
    czynności administracyjne), następnie określa jaka była to część całego czasu
    poświęconego na świadczenie usług w danym okresie rozliczeniowym. Na podstawie
    takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
    autorskich do oprogramowania.
    19. Jak należy rozumieć sformułowanie:
      Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
      dochód z każdego programu komputerowego,
      które sugeruje cykliczność ustalania dochodów z poszczególnych „programów
      komputerowych” w kontekście okoliczności, że przenosi Pan prawa do „programów
      komputerowych” na Kontrahentów (a więc dokonuje jednorazowych czynności, po
      których prawa do poszczególnych „programów” nie są już Pana składnikiem majątku
      wykorzystywanym w działalności gospodarczej)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego przenosi na
    Kontrahenta prawa do wytworzonej części programu komputerowego, który stanowi
    utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za co otrzymuje
    na koniec okresu rozliczeniowego wynagrodzenie. Wysokość tego wynagrodzenia ustalana
    jest na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    20. Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
    ustawy.
    21. Czy w związku z wykonywaną umową zawartą z Kontrahentami wystawia Pan faktury,
      jeśli tak, to czy wyodrębniają one wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych

      praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahentów? Jeśli nie,
      proszę wskazać dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu
      przeniesienia majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Wystawiane faktury przychodowe wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu
    świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz danego Kontrahenta, zaś wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych lub ich części, zawiera
    się w tym wynagrodzeniu.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy dla Kontrahenta, ponieważ
    przepisy nie obligują Wnioskodawcy do dokonania takiego wyszczególnienia.
    22. W jaki sposób poszczególne umowy z Kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na Kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem, strony ustaliły, iż
    Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
    a) (...).
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    23. Czy rezultatem Pana pracy była/jest/będzie wskazana we wniosku „dokumentacja
      funkcjonalna” rozumiana jako instrukcje przeznaczone do komputera, które
      pozwalałyby przekształcić je do postaci kodu źródłowego?
    Odpowiedź: Tak, dokumentacja funkcjonalna powstająca w ramach pracy Wnioskodawcy
    zawiera szczegółowe informacje, które stanowią podstawę do implementacji przez
    programistów. Obejmuje m.in. opisy logiki działania, struktury danych, typów pól,
    walidacji, interfejsów, przepływów procesów.
    24. Czy w ramach wytwarzania „dokumentacji funkcjonalnej” przez Pana powstawały
      /powstają/będą powstawały instrukcje komend adresowych do komputera, czy zbiór
      zleceń dla informatyków realizujących kolejne etapy projektu?
    Odpowiedź: Wytwarzana dokumentacja stanowi zbiór szczegółowych zleceń (instrukcji) dla
    programistów, nie są to bezpośrednie komendy adresowe, ale zdefiniowane funkcjonalnie
    i logicznie wymagania, na podstawie których tworzony jest kod źródłowy.
    25. Co zawierała/zawiera/będzie zawierała „dokumentacja funkcjonalna”, czy np.
      szczegółowe specyfikacje określające architekturę systemu informatycznego,
      specyfikacje programu komputerowego, specyfikację interfejsów, specyfikacje
      struktury danych, specyfikacje algorytmów?
    Odpowiedź: Tak, dokumentacja funkcjonalna zawiera:
    • specyfikacje logiki działania ekranów (wymagalność, widoczność, edytowalność,
    walidacje),
    • strukturę danych i proponowane struktury tabel,
    • opisy interfejsów (np. (...)),
    • reguły biznesowe i algorytmy decyzyjne,
    • logikę przepływów, w tym modele (...),

    • czasami również propozycje struktury systemu (zależnie od projektu).
    26. Czy na Kontrahenta przenosił/przenosi/będzie przenosił Pan:
      a) prawo autorskie do „programu komputerowego” łącznie z „dokumentacją
        funkcjonalną”,
      b) tylko prawo autorskie do „programu komputerowego”,
      c) tylko „dokumentację funkcjonalną”,
      d) tylko/także inne składowe – proszę o podanie co konkretnie?
    Odpowiedź: W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstają programy
    komputerowe – utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. – dalej jako
    „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez
    Wnioskodawcę jako twórcy o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1
    ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony
    na zasadach przewidzianych we wskazanych przepisach jest także utwór w wersji
    nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy
    komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z
    objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane
    wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek
    interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    „– materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
    pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu
    rutynowo programiście »zakodować« je do postaci kodu źródłowego bądź
    przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak
    red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 –
    art. 74);
    – Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
    przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
    notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z
    4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12)”.
    Programy komputerowe wytwarzane przez Wnioskodawcę wpisują się w powyżej
    wskazane definicje. W przypadku Wnioskodawcy, program komputerowy stanowi
    autorska, wytworzona przez Wnioskodawcę dokumentacja funkcjonalna. Poprzez
    tworzenie dokumentacji Wnioskodawca dokonuje twórczego wkładu w proces
    powstawania rozwoju finalnego programu. To właśnie działania Wnioskodawcy prowadzą
    do wytworzenia wersji programu, który zawierałby wszelkie niezbędne funkcjonalności.
    Bez udziału Wnioskodawcy zespół programistów, wykonując te same czynności, które
    wykonuje obecnie, nie byłby w stanie napisać kodu odpowiadającego w pełni
    wymaganiom narzuconym przez Kontrahenta. Twórcą programu komputerowego jest
    bowiem Wnioskodawca, a programiści wykonując swoją pracę jedynie zapisują wymyślone
    przez Wnioskodawcę rozwiązanie w postaci kodu źródłowego.

    Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, w
    postaci wytwarzanej dokumentacji projektowej.
    27. Czy „dokumentacja funkcjonalna” tworzona przez Pana podlegała/podlega/będzie
      podlegała ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych?
    Odpowiedź: Dokumentacja funkcjonalna podlegała/podlega oraz będzie podlegała
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    28. Wobec wskazania w opisie sprawy:
      Przedmiotowa działalność dotyczy współtworzenia oprogramowania od samego
      początku prowadzenia działalności gospodarczej. (...) Wnioskodawca w ramach
      bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej współtworzy nowe programy
      komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
      posiadanej wiedzy umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania
      w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali.
      należy wskazać:
      1) czy w sytuacji, gdy „program komputerowy” był/jest/będzie wytwarzane w zespole,
        to efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Pana był/jest/będzie program
        komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
        autorskim i prawach pokrewnych, czy część oprogramowania, która dopiero w
        połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne osoby – stanowiła
        /stanowi/będzie stanowiła program komputerowy podlegający ochronie na
        podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
      2) czy w sytuacji, gdy w efekcie prac prowadzonych przez Pana powstała/powstaje
        /powstanie część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami
        – wytworzonymi przez inne osoby – stanowiła/stanowi/będzie stanowiła program
        komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
        autorskim i prawach pokrewnych, to ww. osoby (współtwórcy, w tym Pan) przenosili
        /przenoszą/będą przenosić razem (łącznie) na rzecz Kontrahenta (jako
        współwłaściciele) na podstawie odrębnej, wspólnie zawartej umowy prawo do
        stworzonego przez nich łącznie programu komputerowego podlegającego ochronie
        na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i Pan z tego
        tytułu otrzymał/otrzyma wynagrodzenie?
    Odpowiedź: Zarówno w przypadku realizacji zlecenia wyłącznie przez Wnioskodawcę, jak
    również w ramach współpracy w zespole, Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą utworów,
    które powstają w efekcie podejmowanych przez Niego przedsięwzięć.
    Część programu (nowa funkcjonalność), którą tworzy Wnioskodawca jest utworem
    (odrębnym programem komputerowym) w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych. Jeżeli podczas tworzenia oprogramowania Wnioskodawca
    prowadzi prace twórcze równolegle z innymi osobami, wówczas końcowe
    oprogramowanie (produkt) składa się z wielu części, a Wnioskodawca jest autorem jednej
    z owych części tego (finalnego) oprogramowania, podobnie jak pozostali członkowie
    zespołu. Każdy z nich tworzy część finalnego oprogramowania, każda z tych części stanowi
    utwór. Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta prawa autorskie wyłącznie do
    wytworzonej przez siebie części finalnego oprogramowania.
    29. W odniesieniu do wskazanych kosztów serwerów proszę wyjaśnić:
      a) jak wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał Pan serwery w prowadzonej
        przez Pana działalności? Czy wydatki te miały/mają/będą miały charakter
        marketingowy?

      b) w jaki sposób wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał Pan serwery do
        bezpośredniego współtworzenia konkretnych „programów komputerowych”
        wskazanych we wniosku i uzupełnieniu?
      c) jakie przesłanki świadczą o bezpośrednim powiązaniu wydatków na serwery z
        współtworzeniem konkretnych „programów komputerowych” wskazanych we
        wniosku i uzupełnieniu?
    Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca wykupił roczny hosting
    (domena + skrzynki pocztowe) na potrzeby jednorazowego projektu oraz korzystał z dysku
    sieciowego w celach archiwizacji danych i komunikacji. Wydatki te nie miały charakteru
    marketingowego. Dysk oraz hosting były wykorzystywane podczas realizacji projektu, w
    ramach którego Wnioskodawca wytwarzał oprogramowanie.
    30. Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana trzecie pytanie były/są
      /będą ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
      współtworzeniu „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu
    faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z
    poszczególnych praw własności intelektualnej, tj. z działań polegających na tworzeniu i
    rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są bezpośrednio związane z
    powstaniem przychodu ze zbycia poszczególnych praw własności intelektualnej.
    31. W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu przez Pana „programów
      komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie
      przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „programu
      komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania wydatków do
      wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
    przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie
    przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
    wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    Wnioskodawca podkreśla, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki zostały faktycznie
    poniesione (i ponoszone będą nadal) na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania.
    32. O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Odpowiedź: W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są
    do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie
    jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.

    33. Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy
      z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
      (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
      danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych
      IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej,
      która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego
      kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego
      kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z
    konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym.
    34. Od kiedy (dd-mm-rrrr) prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów ewidencję (proszę wskazać datę)?
    Odpowiedź: Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja
    prowadzona jest od 1 sierpnia 2019 r.
    35. Czy odrębna ewidencja była/jest/będzie prowadzona w sposób umożliwiający
      prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia
      stosownego zeznania podatkowego za rok podatkowy/lata podatkowe będące
      przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności terminie?
    Odpowiedź: Tak.
    Ponadto, z uwagi na fakt, że we wniosku sformułował Pan pytanie nr 3 i przedstawił Pan
    własne stanowisko dotyczące m.in. kosztów amortyzacji samochodu natomiast w opisie
    sprawy wskazał Pan na ponoszone koszty zakupu samochodu, doprecyzował Pan w
    uzupełnieniu, że przedmiotem wniosku są wydatki poniesione na zakup samochodu.
    Zaznaczył Pan przy tym, że zakupiony samochód będzie stanowił środek trwały w Pana
    działalności, zatem do kosztów uzyskania przychodu będzie zaliczana odpowiednia część
    odpisów amortyzacyjnych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan także, że wniosek dotyczy wyłącznie 4 stanów
    faktycznych. Informacja, która mogła wprowadzić Organ w błąd, tj. „Wniosek dotyczy (...)
    okresów przyszłych, o ile stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie ulegnie znaczącej
    zmianie”, stanowi jedynie informację, że w tym stanie faktycznym Wnioskodawca zmierza
    korzystać z treści interpretacji w realizowaniu ewentualnych przyszłych projektów, których
    kształtu Wnioskodawca jeszcze nie zna, natomiast twórczy charakter prac oraz efekt w
    postaci programu komputerowego nie ulegną zmianie. Dotychczas wydawane
    interpretacje indywidualne w analogicznych sprawach, często zawierają fragment na
    kształt poniższego:
    „Jeżeli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z
    omawianej preferencji także w zeznaniach za 2025 r. oraz za następne lata podatkowe”
    (fragment interpretacji indywidualnej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.193.2025.2.PR).
    Wnioskodawca chciałby uzyskać zapewnienie, że jeżeli charakter Jego działalności nie
    ulegnie zmianie, to będzie mógł skorzystać z ulgi również w okresach przyszłych. Stąd w
    treści wniosku znalazła się informacja o zamiarze korzystania z ulgi w przyszłości.
    Szczegółowo przedmiot wniosku został przedstawiony w odpowiedzi na pierwsze

## Pytanie

Organu.
    Pytania

    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      współtworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową
      w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń informatycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty zakupu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszt usług telekomunikacyjnych,
      f) składki na ubezpieczenia społeczne,
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
      w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
      odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus,
      o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby
      wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 24 lipca 2025 r.)
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do
      zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako:
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej, czyli:
    a) nowatorskość i twórczość – Wnioskodawca współtworzy Oprogramowanie w
      zależności od potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma
      na celu zwiększenie innowacyjności rozwiązań informatycznych w zależności od
      swoich potrzeb;
    b) nieprzewidywalność – Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
      od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
      proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
      korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie
      całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność – Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie

      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionym przez niego planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona
      jest w sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia – celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest
      przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co
      nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność
    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej,
    łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie
    narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad
    jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym jest powstanie oprogramowania
    rozwiązującego problemy nakreślone przez Kontrahenta przy negocjowaniu
    współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu –
    począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej
    działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej
    kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca, wraz z nadzorowanym zespołem programistycznym, zawsze stara się
    dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki
    w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego
    Kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości
    naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne
    rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych.
    Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe współstworzone
    przez Niego na rzecz Kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów
    lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej bądź nowatorskich, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, współstworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej
    działalności oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez
    Niego działalności, jak i jego Kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do
    praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności – autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74

    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego
    jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w
    jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z
    praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga, aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Unia Europejska.
    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o
    PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego
    ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia
    jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą
    być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko
    one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr.
    TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpečnostni softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-
    alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art.
    74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych
    współwytwarzanych przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku
    działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw
    własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na
    podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności opisanej we wniosku,
    która, Jego zdaniem, stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    * z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
    kwalifikowanego IP;
    * ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    * z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    * z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP. Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach
    wykonywanych usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego
    Kontrahenta współwytworzone Oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do
    tychże Oprogramowań. W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje
    umówione wynagrodzenie – należność ta obejmuje honorarium za przeniesienie całości
    autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do
    wytworzonego Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Ad 3. (stanowisko doprecyzowane w uzupełnieniu z 24 lipca 2025 r.)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3/ a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
    na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie, gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa

    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium,
    które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty zakupu i użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) koszt usług telekomunikacyjnych,
    f) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Niego
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    współwytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie
    poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą, Jego
    zdaniem, działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
    W związku z tym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5%
    stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
        spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku wynika, że
    prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 1 sierpnia 2019 r., która dotyczy
    współtworzenia oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności
    gospodarczej. Głównym przedmiotem Pana działalności jest wnoszenie wkładu twórczego
    w wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty informatyczne
    począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez identyfikację potrzeb
    biznesowych i ich analizę, proponowanie i projektowanie optymalnego funkcjonalnie
    rozwiązania uwzględniającego ograniczenia techniczne lub specyfikę domeny. Realizuje
    Pan zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, szczególnie w zakresie
    tworzenia dokumentacji funkcjonalnej dla nowych funkcjonalności programistycznych.
    Dokumentacja jest wspierana materiałami pomocniczymi, a także wzbogacana o diagramy
    oraz makiety ekranów. Pana praca bezpośrednio przekłada się na kod tworzony przez
    programistów, zadania i towarzysząca dokumentacja stanowią podstawę do
    implementacji rozwiązań. Przykładowe aplikacje:
    • (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów komputerowych opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność współwytworzonego programu.
    Współwytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. tworzenie dokumentacji funkcjonalnej oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Pana

    działalność polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta,
    na rzecz którego są realizowane zlecenia informatyczne. Czynności wykonywane przez
    Pana nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Nie świadczy Pan usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana działalność, w ramach
    której tworzy Pan programy komputerowe ma charakter twórczy, jest wyrazem własnej
    twórczości indywidualnej, posiada cechy kreatywności, nowatorskości, jest oryginalna w
    pomyśle i nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Jest Pan w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze
    przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które
    choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia. Działania
    podjęte w celu zrealizowania projektu, w ramach którego współtworzy Pan program
    komputerowy każdorazowo były takie same, tj.: planowanie, analiza i projektowanie
    oprogramowania, prace eksperymentalne, badanie teorii i hipotez programistycznych,
    praca nad wytworzeniem dokumentacji funkcjonalnej, wsparcie we wdrożeniu systemu
    oraz jego aktualizacji podczas tworzenia dokumentacji. Zakres Pana pracy obejmuje
    tworzenie specyfikacji funkcjonalnych i niefunkcjonalnych, modeli danych, reguł
    walidacyjnych i decyzyjnych, logiki interfejsów, a także inicjowanie i projektowanie
    innowacyjnych modułów, których wcześniej nie było w danych systemach. Nowe
    programy komputerowe, przy których powstaniu Pan uczestniczy, różnią się od
    wcześniejszych rozwiązań przede wszystkim zakresem funkcjonalnym, stopniem
    automatyzacji oraz elastycznością w zarządzaniu procesami i produktami. W odróżnieniu
    od wcześniejszych – „sztywnych” modeli – nowe systemy umożliwiają samodzielne
    definiowanie złożonych reguł produktowych, dynamiczne zarządzanie taryfami i rabatami,
    budowę złożonych struktur danych oraz konfigurację z poziomu (...), bez konieczności
    ingerencji w kod źródłowy. Zawsze współtworzone przez Pana rozwiązania stanowią
    zmianę podejścia do dotychczas stosowanego modelu działania (często jest to zupełna
    zmiana) – zarówno w obszarze sprzedaży, jak i zarządzania danymi. Z perspektywy
    organizacyjnej istotne jest również wprowadzenie mechanizmów wspierających
    użytkownika końcowego (np. grywalizacja, personalizacja treści, rekomendacje), co
    znacząco zwiększa użyteczność systemów w porównaniu z wcześniej wykorzystywanymi.
    Oryginalność współtworzonych przez Pana programów komputerowych wynika z
    połączenia zaawansowanej logiki biznesowej z możliwością pełnej konfiguracji po stronie
    użytkownika końcowego, bez potrzeby angażowania zespołów IT. Systemy te umożliwiają
    m.in. dynamiczne definiowanie reguł produktowych, adaptacyjne zarządzanie budżetami,
    elastyczne przeliczanie taryf i personalizację oferty, co nie było wcześniej możliwe w danej
    organizacji lub wymagało kosztownego i czasochłonnego udziału dostawców
    zewnętrznych. Oryginalność przejawia się również w kompletnie nowym podejściu do
    zarządzania danymi i powiązaniami między nimi (np. (...)), a także (...) – co stanowi odejście
    od standardowych systemów opartych wyłącznie na funkcjach transakcyjnych. Różnice
    między nowo wytwarzanymi programami komputerowymi, a wcześniejszymi
    rozwiązaniami wynikają przede wszystkim z zastosowania technologii umożliwiających

    większą elastyczność, automatyzację i samodzielność użytkownika końcowego. Są to m.in.
    narzędzia i podejścia takie jak: (...). Współtworzone systemy nie są już zamkniętymi,
    statycznymi aplikacjami – lecz stanowią platformy adaptacyjne, rozwijalne w czasie,
    projektowane tak, by mogły się dostosowywać do zmiennych wymagań biznesowych bez
    kosztownych wdrożeń. Efektem Pana prac, którym są programy komputerowe zawsze są
    utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności analitycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, nie są
    również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie współtworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie. W
    uzupełnieniu wniosku stwierdził Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie, podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do
    współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z
    oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez niego planem. Nie posiada Pan
    narzuconych harmonogramów prac. Prace realizowane są w sposób zapewniający dojście
    do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia kompletnego i działającego oprogramowania),
    przy czym harmonogram ustala każdorazowo we własnym zakresie Pan. Harmonogram
    ten wynika z praktyki, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać każdorazowo
    zrealizowane, żeby wytworzyć kompletny program komputerowy (wiąże się to ściśle z

    pojęciem systematyczności prac polegających na wytwarzaniu oprogramowania).
    Każdorazowo cel jaki postawił/postawi Pan w celu współwytworzenia nowego programu
    komputerowego był taki sam – stworzenie oprogramowania, które będzie zawierało
    wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Samodzielnie stworzył Pan oprogramowanie,
    dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Każde oprogramowanie posiadało
    harmonogram prac, które zostały każdorazowo zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Pracując nad danym oprogramowaniem nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego
    rozwijania współtworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Pana działalność polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca. Oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Współtworzy Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu jest Pana wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    współwytworzony. Jako analityk systemowo-biznesowy tworzy Pan dokumentację
    funkcjonalną i specyfikację wymagań, głównie w formie (...). Dokumentacja jest wspierana
    materiałami pomocniczymi w narzędziach takich jak (...), a także wzbogacana o diagramy
    wykonane w notacjach (...) oraz makiety ekranów (np. (...)). W projektach, przy których Pan
    uczestniczy wykorzystywane są następujące narzędzia technologie (w zależności od etapu
    prac): (...). W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że posiada Pan wykształcenie średnie oraz
    ukończone studia bez obrony pracy dyplomowej na kierunku (...). Od 2014 r. był Pan
    zaangażowany w projekty informatyczne po stronie głównego klienta, a od 2019 r. pracuje
    jako analityk systemowo-biznesowy. Od początku pracy zdobywał Pan wiedzę w zakresie
    analizy systemowej, projektowania dokumentacji IT, notacji (...), a także poznawał procesy
    wytwarzania oprogramowania i narzędzia takie jak (...). Ukończył Pan również szkolenia z
    (...). Pana wiedza i doświadczenie rozwijały się wraz z kolejnymi projektami, w których Pan
    uczestniczył – w zależności od ich specyfiki. W pracy wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę z
    zakresu: (...). Współtworzone przez Pana rozwiązania powstają w środowiskach opartych o
    technologie takie jak (...), a także inne stosy technologiczne (zależnie od projektu). Jako
    analityk systemowo-biznesowy odgrywa Pan kluczową rolę w definiowaniu i
    projektowaniu funkcjonalności, które wprowadzają nowe zastosowania lub radykalnie

    usprawniają istniejące procesy. W projektach, w których Pan uczestniczy tworzy Pan
    koncepcje modułów, których wcześniej nie było w danym systemie, a które odpowiadają
    na nowe potrzeby użytkowników lub biznesu. Pana analiza przekłada się na
    funkcjonalności, które stanowią element wyróżniający produkt, np. poprzez
    automatyzację, uproszczenie obsługi, lepsze zarządzanie danymi lub skrócenie czasu
    wdrożeń. Rozwiązania, na których oparte były/są/będą tworzone produkty, usługi,
    procesy, bazują na (...). Pana rola opiera się na przekładaniu potrzeb biznesowych
    Kontrahenta na konkretne, implementowane rozwiązania techniczne oraz opisaniu tego w
    sposób pozwalający na zakodowanie rozwiązania przez rutynowo działającego
    programistę.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.

    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad danym oprogramowaniem nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa
    Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania współtworzonych przez Pana systemów i aplikacji.
    Współtworzy Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to
    z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Zasobami wiedzy, które
    wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu jest Pana wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana współwytworzony.
    Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do współtworzonego programu komputerowego. W
    uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że jako analityk systemowo-biznesowy odgrywa Pan
    kluczową rolę w definiowaniu i projektowaniu funkcjonalności, które wprowadzają nowe
    zastosowania lub radykalnie usprawniają istniejące procesy. Tworzy Pan koncepcje
    modułów, których wcześniej nie było w danym systemie, a które odpowiadają na nowe
    potrzeby użytkowników lub biznesu. Pana analiza przekłada się na funkcjonalności, które
    stanowią element wyróżniający produkt, np. poprzez automatyzację, uproszczenie
    obsługi, lepsze zarządzanie danymi lub skrócenie czasu wdrożeń. Tworzy Pan
    oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a dany
    Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. W ramach prowadzonej działalności
    prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie współtworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na współtworzeniu
    programów komputerowych spełniała/spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej
    w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym Pana stanowisko odnoszące się do pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności

    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą współtworzenia
    innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które
    zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego
    uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                        (a + b) x 1,3
                        a + b + c + d

      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o

    IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    współtworzy Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta. Jako
    analityk systemowo-biznesowy tworzy Pan dokumentację funkcjonalną i specyfikację
    wymagań. Dokumentacja jest wspierana materiałami pomocniczymi, a także wzbogacana
    o diagramy oraz makiety ekranów. Wytwarzana dokumentacja stanowi zbiór
    szczegółowych zleceń (instrukcji) dla programistów, nie są to bezpośrednie komendy
    adresowe, ale zdefiniowane funkcjonalnie i logicznie wymagania, na podstawie których
    tworzony jest kod źródłowy. Dokumentacja funkcjonalna zawiera: specyfikacje logiki
    działania ekranów (wymagalność, widoczność, edytowalność, walidacje), strukturę danych
    i proponowane struktury tabel, opisy interfejsów (np. (...)), reguły biznesowe i algorytmy
    decyzyjne, logikę przepływów, w tym modele (...), czasami również propozycje struktury
    systemu (zależnie od projektu). Poprzez tworzenie dokumentacji dokonuje Pan twórczego
    wkładu w proces powstawania rozwoju finalnego programu. To właśnie Pana działania
    prowadzą do wytworzenia wersji programu, która zawierałby wszelkie niezbędne
    funkcjonalności. Bez Pana udziału zespół programistów, wykonując te same czynności,
    które wykonuje obecnie, nie byłby w stanie napisać kodu odpowiadającego w pełni
    wymaganiom narzuconym przez Kontrahenta. Twórcą programu komputerowego jest
    bowiem Pan, a programiści wykonując swoją pracę jedynie zapisują wymyślone przez
    Pana rozwiązanie w postaci kodu źródłowego. Przysługują Panu autorskie prawa
    majątkowe do programu komputerowego, w postaci wytwarzanej dokumentacji
    projektowej. Autorska, wytworzona przez Pana dokumentacja funkcjonalna stanowi, w
    Pana przypadku, program komputerowy. Dokumentacja funkcjonalna podlegała/podlega
    oraz będzie podlegała ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wskazać trzeba, że z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do
    czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, m.
      in. autorskie prawo do programu komputerowego;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zatem, w przypadku tworzenia, rozwijania, ulepszania programu komputerowego
    (oprogramowania), w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest
    wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, wówczas
    powstaje kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    W okolicznościach niniejszej sprawy taka sytuacja nie występuje, bowiem jakkolwiek
    tworzona przez Pana dokumentacja funkcjonalna jest ściśle związana z programami
    komputerowymi, nie stanowi jednak kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    opisu sprawy wynika, że tworzona przez Pana dokumentacja funkcjonalna stanowi zbiór
    szczegółowych zleceń (instrukcji) dla programistów, a nie komend adresowanych do
    komputera. Dokumentacja funkcjonalna zawiera: specyfikacje logiki działania ekranów
    (wymagalność, widoczność, edytowalność, walidacje), strukturę danych i proponowane
    struktury tabel, opisy interfejsów (np. (...)), reguły biznesowe i algorytmy decyzyjne, logikę
    przepływów, w tym modele (...), czasami również propozycje struktury systemu.
    Dokumentacja jest wspierana materiałami pomocniczymi, a także wzbogacana o diagramy

    oraz makiety ekranów. Tym samym nie tworzy Pan samodzielnie programu
    komputerowego, a jedynie jego część, co oznacza, że nie powstaje – wbrew Pana
    twierdzeniu – program komputerowy, do którego przenosi Pan autorskie prawo.
    Dlatego też uzyskiwane przez Pana dochody z tytułu wykonywanych prac opisanych we
    wniosku, polegających na tworzeniu dokumentacji funkcjonalnej, nie stanowią dochodów
    ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego, podlegającego ochronie
    prawnej (...), o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Tym samym, pomimo, że – jak Pan wskazał – tworzona przez Pana dokumentacja
    funkcjonalna podlegała/podlega oraz będzie podlegała ochronie prawnej na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to sama w sobie nie stanowi
    programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że wyłącznie w sytuacji, gdyby efektem Pana pracy był program
    komputerowy, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, mielibyśmy do czynienia z powstaniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego).
    Zatem, skoro tworzy Pan jedynie dokumentację funkcjonalną zawierającą: specyfikacje
    logiki działania ekranów (wymagalność, widoczność, edytowalność, walidacje), strukturę
    danych i proponowane struktury tabel, opisy interfejsów (np. (...)), reguły biznesowe i
    algorytmy decyzyjne, logikę przepływów, w tym modele (...), czasami również propozycje
    struktury systemu, to w opisanych okolicznościach nie można przyjąć, że prawo autorskie
    do takiej wytworzonej dokumentacji funkcjonalnej, a więc do części programu
    komputerowego, stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa
    w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest bowiem – w świetle tego przepisu –
    autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej (...), a nie –
    jak w Pana przypadku – autorskie prawo do dokumentacji funkcjonalnej, czyli do części
    programu komputerowego.
    Nie można się więc zgodzić, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do
    dokumentacji funkcjonalnej, której jest Pan twórcą, stanowi kwalifikowane IP w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, odpłatne przeniesienie przez Pana prawa do wytwarzanej dokumentacji
    funkcjonalnej nie stanowiło/nie stanowi sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym uzyskane z tego tytułu wynagrodzenie nie stanowiło/nie stanowi
    przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do
    ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    W świetle powyższego, w odniesieniu do dochodów z tytułu przeniesienia praw do
    efektów Pana pracy nie miał/nie ma Pan możliwości zastosowania preferencyjnej stawki
    opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Konsekwentnie, skoro – jak rozstrzygnięto – uzyskane wynagrodzenie z tytułu
    przeniesienia prawa do wytwarzanej dokumentacji funkcjonalnej nie stanowiło/nie
    stanowi przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, będącego podstawą
    do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP, wskazane w opisie sprawy wydatki nie mogły
    /nie mogą stanowić kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko odnoszące się do pytań nr 2, 3 i 4 jest nieprawidłowe.

    Bez znaczenia w przedstawionym opisie sprawy pozostaje okoliczność, że Pana
    działalność spełniała/spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, określone w art.
    5a ust. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we
    wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej oraz wyroków sądu
    należy wskazać, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych,
    indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w
    odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.