Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.195.2025.2.KB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Brak możliwość zastosowania 5,5% stawki zryczałtowanego
podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych
dla usług sklasyfikowanych wg PKWiU 59.20.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
działalność-działalność wytwórcza
licencja
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
stawka-stawki ryczałtu
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych-
Stawka 8,5%
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. b
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 5-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne w zakresie stawki ryczałtu dla świadczonych usług mieszczących się w
    klasie PKWiU 59.20. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 czerwca
    2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 2017 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Dotychczas rozliczał się
    Pan płacąc liniowy podatek dochodowy w wysokości 19%. Od 1 stycznia 2025 r. „przeszedł
    Pan na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych”.
    Oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem złożył Pan zgodnie z przepisami na
    2025 r., przez wniosek o zmianę danych firmy w CEIDG na platformie biznes.gov.pl dnia 2
    stycznia 2025 r. i tam też zaznaczył właściwy dla miejsca zamieszkania Urząd Skarbowy, do
    którego platforma przekazała informację o zmianie formy opodatkowania.
    Spełnia Pan warunki określone w art. 6 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
    ponieważ w ramach działalności w roku 2024 uzyskał Pan przychody z tej działalności,
    rozliczanej wtedy na podatku liniowym 19%, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
    wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro.
    Do wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej nie mają zastosowania wyłączenia
    zawarte w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Nie uzyskuje Pan przychodów ze świadczenia usług wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit.
    e, f, h, i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne, tj.:
    - ze świadczenia usług licencyjnych związanych z: nabywaniem praw do książek, broszur,
      ulotek, map itp. (PKWiU 58.11.60.0), nabywaniem praw do korzystania z wykazów i list
      (np. adresowych, telefonicznych) (PKWiU 58.12.30.0), nabywaniem praw do czasopism
      i pozostałych periodyków (PKWiU 58.14.40.0), nabywaniem praw do pozostałych
      wyrobów drukowanych (PKWiU 58.19.30.0), nabywaniem praw do korzystania z gier
      komputerowych (PKWiU 58.21.40.0), nabywaniem praw do korzystania z programów
      komputerowych (PKWiU 58.29.50.0) – art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
      osoby fizyczne,
    - ze świadczenia usług związanych ze sprzedażą miejsca reklamowego w wykazach i
      listach (np. adresowych, telefonicznych) (PKWiU 58.12.40.0) – art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. f
      ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
      osiąganych przez osoby fizyczne,
    - ze świadczenia usług związanych z nadawaniem programów ogólnodostępnych i
      abonamentowych (PKWiU dział 60) – art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. h ustawy o zryczałtowanym
      podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
    - ze świadczenia usług przetwarzania danych (PKWiU ex 63.11.1), przesyłania strumieni
      wideo przez Internet (PKWiU 59.11.25.0), przesyłania strumieni audio przez Internet

      (PKWiU 59.20.36.0), agencji informacyjnych (PKWiU 63.91.1) oraz pozostałych w
      zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 63.99) – art. 12 ust. 1 pkt
      2 lit. i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
      osiąganych przez osoby fizyczne.
    Pana działalność polega na samodzielnym komponowaniu, produkcji i realizacji utworów
    muzycznych, na które następnie udziela licencji lub które sprzedaje klientom do
    wykorzystania w reklamach, filmach i innych projektach. Klasyfikuje Pan swoją działalność
    według kodu PKWiU 59.20. W ten sposób była klasyfikowana też analogiczna działalność w
    rozstrzygniętych pozytywnie indywidualnych interpretacjach podatkowych, którymi
    posiłkował się Pan przy konstrukcji tego wniosku, i w których taka klasyfikacja była
    formalnie wystarczająca. Na przykład w 0114-KDIP3-2.4011.1208.2021.3.MT znajduje się
    zapis: „Niemniej omawiany zakres rodzaju wykonywanej przez Pana działalności
    gospodarczej (kody PKWiU) nie są wprost uwzględnione w przepisach o podatku
    zryczałtowanym. Dotyczy to kodów PKWiU o nr 47.91.Z w brzmieniu – Sprzedaż detaliczna
    prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet oraz o nr 59.20.Z –
    Działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych”.
    Wskazany przez Pana kod PKWiU — zgodnie z powyższą interpretacją — nie jest wprost
    uwzględniony w przepisach o podatku zryczałtowanym. W związku z tym zwraca się Pan z
    prośbą o interpretację, na podstawie opisanego niżej stanu faktycznego, czy Pana
    działalność jest działalnością wytwórczą w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne i w związku z tym — czy może być opodatkowana stawką 5,5%, zgodnie z
    art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a tej ustawy.
    Szczegółowo opisał Pan czynności jakie podejmuje w ramach prowadzonej działalności:
    cały proces w praktyce rozpoczyna się, gdy klient kontaktuje się z Panem telefonicznie lub
    mailowo, prezentując projekt – najczęściej reklamę telewizyjną – wymagający oprawy
    muzycznej. Zwykle przesyła Panu jego podglądową wersję (plik wideo), co pozwala Panu
    lepiej zrozumieć kontekst w jakim wytworzony przez Pana utwór ma ostatecznie
    funkcjonować w ramach tego projektu. Klient przedstawia też brief, czyli opis założeń i
    kryteriów, jakie utwór powinien spełniać. Następnie pyta, czy podejmie się Pan jego
    stworzenia. Jeśli wyraża Pan zgodę, uzgadniane są warunki współpracy, w tym termin
    realizacji, zakres praw objętych fakturą (licencja lub przeniesienie praw majątkowych) oraz
    cena. Istotne jest, że rozliczenie nie opiera się na stawkach godzinowych ani czasie
    poświęconym na realizację. Cena jest ustalana ryczałtowo, niezależnie od liczby godzin
    pracy – klient nie płaci za Pana czas i proces twórczy, nie sprawuje nad nimi kontroli. Płaci
    za licencję lub przeniesienie praw majątkowych do nowo wytworzonego utworu, który
    powstał w wyniku Pana pracy wytwórczej. To właśnie stanowi przedmiot wystawianej
    przez Pana faktury.
    Następnie rozpoczyna Pan proces wytwarzania utworu muzycznego zgodnie z
    ustaleniami, co obejmuje:
    - tworzenie nowego utworu muzycznego od podstaw, zgodnie z Pana kreatywną wizją i
      własnym, oryginalnym pomysłem, uwzględniającym założenia i wymagania projektu,
    - realizację profesjonalnego nagrania dźwiękowego, obejmującą instrumentację,
      aranżację, wykonanie i nagranie wszystkich partii, edycję, miks i mastering.
    Wszystkie te etapy wykonuje Pan samodzielnie używając do tego instrumentów, urządzeń,
    brzmień, mikrofonów, oprogramowania, które są Pana własnością i które dobiera Pan
    odpowiednio w celu uzyskania zamierzonego efektu końcowego, czyli wyrobu, którym jest
    nowe profesjonalne nagranie dźwiękowe — utwór muzyczny.
    Po wytworzeniu utworu przesyła Pan klientowi jego podglądową wersję, aby
    zaprezentować efekty pracy. Ponieważ muzyka jest dziedziną trudną do precyzyjnego
    opisania słowami – zwłaszcza dla osób bez specjalistycznej wiedzy – zdarza się, że
    pierwsza prezentacja utworu prowadzi do dodatkowej komunikacji lub modyfikacji

    pierwotnych założeń. Wynika to z naturalnych ograniczeń w początkowej wymianie
    informacji – ponieważ, jak to się żartobliwie mówi wśród ludzi zajmujących się muzyką:
    „pisanie o muzyce jest jak tańczenie o architekturze”. Gdy jednak może Pan już
    zaprezentować klientowi konkretne nagranie, dialog staje się znacznie łatwiejszy, co
    pozwala lepiej doprecyzować oczekiwania i wyeliminować wcześniejsze nieporozumienia.
    Na tej podstawie może Pan dostosować utwór do nowo sprecyzowanych wytycznych i
    przygotować jego kolejną wersję.
    W niektórych przypadkach proces ten ma charakter iteracyjny, zwłaszcza gdy występują
    trudności w komunikacji i konieczne jest stopniowe dochodzenie do optymalnego
    rozwiązania. Finalizacja współpracy następuje w momencie, gdy wytworzony utwór w
    pełni odpowiada oczekiwaniom klienta. Obejmuje to:
    - dostarczenie gotowego produktu w postaci pliku dźwiękowego (zazwyczaj za
      pośrednictwem poczty elektronicznej lub innych metod cyfrowego transferu danych),
      który może być komercyjnie wykorzystywany,
    - udostępnienie klientowi licencji na wykorzystanie utworu lub sprzedaż praw
      majątkowych w określonym zakresie, co stanowi przedmiot końcowej faktury.
    W przeważającej większości przypadków do wytworzonych utworów udziela Pan licencji,
    co pozwala wielokrotnie czerpać z nich przychody – zarówno poprzez udzielanie nowych
    licencji na potrzeby kolejnych, innych projektów wymagających oprawy muzycznej, jak i
    przedłużanie bądź rozszerzanie licencji pierwotnych. Dotyczy to sytuacji, gdy klient na
    przykład decyduje się na dłuższą – niż początkowo zakładana – publiczną emisję filmu
    zawierającego Pana utwór lub chce eksploatować go na dodatkowych polach, nieobjętych
    pierwotną licencją. Kluczowe jest jednak to, że źródłem tych przychodów jest wytworzenie
    nowego, nieistniejącego wcześniej nagrania muzycznego. Bez tego nie mogłoby dojść do
    transakcji i do wystawienia faktury.
    Zgodnie z Wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 11 października 2023 r. o sygnaturze I SA/ Kr
    656/23: „Podstawową formą prowadzenia działalności przez Skarżącego nie jest
    zawieranie umów licencyjnych, których przedmiotem są utwory, do których przysługują
    mu określone prawa twórcy, lecz wytwarzanie takich utworów. W takim zaś przypadku
    uznać należy, że przychody, które Skarżący uzyskuje na podstawie umowy licencyjnej są
    ściśle związane z wytworzeniem utworów. To wytworzenie utworów pozwala Skarżącemu
    na osiąganie przychodów, nie zaś sama umowa licencyjna. Przyjęcie koncepcji Dyrektora
    KIS oznaczałoby, że Skarżący nie prowadzi działalności wytwórczej, choć w uzasadnieniu
    interpretacji okoliczność ta nie została zanegowana. Wręcz przeciwnie, wynika z niej, że
    utwory powstają w wyniku takiej działalności. W konsekwencji to ta działalność powinna
    zostać rozpoznana jako podlegająca opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym. Sposób uzyskiwania przychodu z takiej działalności ma drugorzędne
    znaczenie, czyli nie jest istotne czy Skarżący uzyska taki przychód ze sprzedaży
    wytworzonych utworów, czy też na podstawie innych czynności. Ponadto uznanie za
    prawidłowe stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonej interpretacji zawężałoby sposób
    uzyskania przychodu z wytworzonego utworu jedynie do jego sprzedaży. Przeczy temu
    jednak treść art. 4 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d., gdzie sprzedaż wytworzonego utworu podana
    została jedynie przykładowo. Zgodzić się zatem należy z poglądem zaprezentowanym w
    skardze, że powyższy przepis należy rozumieć w ten sposób, iż każda działalność
    wytwórcza, bez względu na to czy jej efekty będą przedmiotem umowy sprzedaży, najmu
    licencji, etc. zalicza się do działalności wytwórczej”.
    Udzielenie licencji bądź sprzedaż praw majątkowych stanowi jedynie sposób na
    monetyzację Pana wyrobu – istota Pana działalności nie polega na „udzielaniu licencji na
    korzystanie z praw do oryginałów nagrań dźwiękowych i muzycznych” przypisanym do
    PKWiU 59.20.4.
    Podkreślił Pan, że nie zajmuje się sprzedażą nagrań muzycznych cudzego autorstwa ani
    nie handluje licencjami lub prawami autorskimi. Każdy z wytworzonych utworów jest

    wyprodukowany wyłącznie przez Pana, jest Pan więc jedynym twórcą i właścicielem
    finalnych nagrań, a ich wykonanie następuje w ramach prowadzonej działalności przy
    użyciu własnych zasobów i umiejętności.
    Według interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0112-KDSL1-1.4011.254.2024.3.JB z dnia
    18 lipca 2024 r.: „Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług pod pojęciem usług
    należy rozumieć:
    - wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących
      działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji nietworzące
      bezpośrednio nowych dóbr materialnych,
    - wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz
      ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i
      ogólnospołecznej.
    Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając
    półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych
    przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych
    do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje
    wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych
    wykonawcy. Natomiast wyroby w myśl PKWiU to: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne
    oraz zespoły i części tych wyrobów – o ile występują w obrocie. Zgodnie ze wskazaniem A.
    Bartosiewicza, R. Kubackiego zawartym w Komentarzu do art. 4 ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: w
    myśl Słownika języka polskiego „wyrób” to „przedmiot stanowiący końcowy produkt pracy
    rzemieślnika lub wynik procesu produkcyjnego zakładu” (http://sjp.pwn.pl). Natomiast
    określenie „wyrobić” (wyrabiać) znaczy m.in. tyle, co „produkować coś”. Można zatem
    uznać, że wyrobem jest coś, co zostało wytworzone, bądź wyprodukowane. Przepisy
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne nie zawierają definicji wytwarzania (w wyniku czego mają powstawać
    nowe wyroby). Zgodnie z definicją słownikową „wytwarzać” to „produkować coś, tworząc
    wydzielać coś, powodować powstanie czegoś”. O zakwalifikowaniu działalności
    gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy efekt
    tej działalności, tj. powstanie z zakupionych, czy wytworzonych materiałów nowego
    wyrobu. Wyrób ten ma być nowy. Słownik języka polskiego definiuje przymiotnik „nowy” m.
    in. jako „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”. Uznać zatem należy,
    że cecha nowości ma się odnosić do tego, że przedmiot ten wcześniej nie istniał, zaś
    powstał właśnie w wyniku działań podatnika (polegających na wytworzeniu,
    wyprodukowaniu czegoś). (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art. 4 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne, Lex 8474)”.
    Pana działalność nie jest więc działalnością usługową, ponieważ polega na wytwarzaniu
    nowych, unikalnych utworów muzycznych (utrwalonych na nagraniach dźwiękowych) w
    odpowiedzi na konkretne zapotrzebowanie klientów, a zgodnie z cytowaną powyżej
    interpretacją indywidualną: „Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z
    wytwarzaniem wyrobów (włączając półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z
    materiałów własnych przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki
    narodowej, przeznaczonych do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z
    reguły nie obejmuje wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z
    materiałów własnych wykonawcy”.
    Choć utwory są tworzone na zamówienie, w odpowiedzi na zapotrzebowanie klienta, nie
    oznacza to, że sprzedaje Pan swój czas i świadczy usługi doradcze, kreatywne czy
    konsultingowe. Nie działa Pan jako wykonawca usług artystycznych, lecz jako twórca,
    „rzemieślnik” samodzielnie wytwarzający nowe, unikalne dzieła muzyczne w formie

    nagrań dźwiękowych. Wszelkie narzędzia i elementy składowe, które wykorzystuje Pan w
    procesie wytwarzania utworów muzycznych takie jak np.: instrumenty, urządzenia, bazy
    brzmień, oprogramowanie etc., należą do Pana.
    Uzupełnienie
    Doprecyzował Pan, że to, czy następuje udzielenie licencji, czy też przeniesienie praw
    majątkowych, zależy od uzgodnień z klientem, który zwraca się do Pana z
    zapotrzebowaniem na wytworzenie danego utworu muzycznego, bądź też z prośbą na
    udzielenie licencji na utwór, który już wcześniej Pan wytworzył (w przypadku przedłużeń,
    rozszerzeń, wznowień emisji po przerwie, potrzeby wykorzystania wcześniej
    wytworzonego przez Pana utworu w innym projekcie itd.). W zdecydowanej większości
    przypadków udziela Pan do wytworzonych przez siebie utworów licencji, których zakres
    ustala z klientem indywidualnie za każdym razem, w zależności od konkretnych potrzeb i
    tego gdzie, jak i przez jaki okres klient będzie chciał eksploatować wytworzony przez Pana
    utwór. Jeśli później klient będzie chciał rozszerzyć zakres licencji — np. przedłużyć jej okres
    albo emitować reklamę z tym utworem na terytorium innego państwa niż w licencji
    pierwotnej — to zwraca się do Pana i negocjują Państwo warunki takiego rozszerzenia, po
    czym wystawia Pan kolejną fakturę zgodną z ustaleniami (szczegółowy zakres licencji —
    okres, pola eksploatacji, terytoria, wersje montażowe filmów, w których klient może
    wykorzystywać utwór — są szczegółowo opisane na wystawianej przez Pana fakturze).
    Przeniesienie praw zdarza się bardzo rzadko i wynika z inicjatywy klienta, który chce mieć
    na przykład charakterystyczny utwór na własność — tak, aby nie trzeba w przyszłości
    martwić się o zabezpieczenie praw do jego eksploatacji. Są to jednak bardzo sporadyczne
    sytuacje i zdarzyły się Panu tylko parę razy. W praktyce zdecydowana większość transakcji
    dotyczy udzielania licencji niewyłącznej, która ma dokładnie określony czas trwania
    (najczęściej 12 miesięcy), terytorium (najczęściej Polska) oraz pola eksploatacji (najczęściej
    Telewizja, Internet).
    Wyjaśniając, czy uzyskiwane przez Pana przychody z udzielania licencji do nowo
    wytworzonego utworu wynikają z umowy licencyjnej określonej w art. 66 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, wskazał Pan, że przychody z wytworzonych przez Pana
    utworów wynikają z faktu wytworzenia tych utworów. Sam fakt wytworzenia, bez zawarcia
    następnie jakiegoś rodzaju transakcji gospodarczej, nie dawałby możliwości osiągnięcia
    przychodu. W związku z tym — licencja, sprzedaż, przeniesienie praw — są jedynie
    sposobem na monetyzację wytworzonych przez Pana utworów w formie nagrań
    dźwiękowych. Umowy, które zawiera Pan z klientami, mają indywidualnie i dokładnie
    ustalone warunki — zakres licencji jest określony co do okresu trwania, pól eksploatacji i
    terytorium eksploatacji, a czasami nawet dokładnie wskazuje np. w ilu i jakich (jakiej
    długości) różnych wersjach montażowych reklamy utwór muzyczny może być
    wykorzystywany. Oznacza to, że klient uzyskuje odrębne i oznaczone w czasie prawo do
    korzystania z nagrania dźwiękowego — utworu muzycznego, którego jest Pan autorem.
    Wskazany przepis wskazuje na domyślne warunki — 5 lat na terytorium państwa, w
    którym licencjobiorca ma swoją siedzibę albo miejsce zamieszkania. Takie standardowe
    warunki wynikające z zapisów tej ustawy nie są przez Pana stosowane, natomiast wydaje
    się Panu, że — koniec końców — umowy, które zawiera Pan z klientami, spełniają
    przesłanki określone ustawą, więc można powiedzieć, że mają charakter umów
    określonych w art. 66 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czyli umów
    licencyjnych.
    Wskazał Pan, że w świetle wyroku WSA w Krakowie (z dnia 11 października 2023 r., sygn. I
    SA/Kr 656/23) w gruncie rzeczy zdaje się to tracić znaczenie, ponieważ fakt udzielenia
    licencji nie podważa wytwórczego charakteru Pana działalności i nie oznacza, że samo
    udzielanie licencji jest istotą opisanej przez Pana działalności ani realną podstawą
    uzyskiwanych przez Pana w jej ramach przychodów. Przychody te nie powinny być zatem
    klasyfikowane jako przychody określone w art. 14 ust. 2 pkt 11 u.p.d.o.f., czyli z tytułu
    najmu, podnajmu, dzierżawy poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze

    wynikające z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.z.p.d., czyli opodatkowane stawką 8,5%
    przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12% przychodów od nadwyżki ponad tę kwotę.
    Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11
    października 2023 r., sygn. I SA/Kr 656/23, każdy sposób na uzyskanie przychodu z
    wytworzonego w ramach działalności gospodarczej utworu muzycznego, np. poprzez
    udzielenie licencji lub przeniesienie praw majątkowych, etc., powinien być traktowany jako
    rezultat działalności wytwórczej, a przychody z tego tytułu powinny korzystać ze stawki
    ryczałtu 5,5%:
    „Problem prawny występujący w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi, czy
    Skarżący z tytułu produkcji i udostępniania stworzonej przez siebie muzyki na podstawie
    umowy licencyjnej, może zastosować do przychodów uzyskiwanych z tego tytułu stawkę
    ryczałtu w wysokości 5,5% o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.z.p.d., czy też 8,5%
    przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12% przychodów od nadwyżki ponad tę kwoty, co
    wynika z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.z.p.d. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że stawkę w
    nim określoną stosuje się między innymi do przychodów z działalności wytwórczej, zaś
    stosownie do brzmienia drugiego z powołanych przepisów, stawka w nim opisana ma
    zastosowanie do przychodów określonych w art. 14 ust. 2 pkt 11 u.p.d.o.f., czyli z tytułu
    najmu, podnajmu, dzierżawy poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze.
    W ocenie Sądu, choć umowę licencyjną, z tytułu której Skarżący uzyskuje przychód, można
    zakwalifikować jako umowę o podobnym charakterze do umów najmu i dzierżawy,
    prawidłowo wskazano we wniosku o interpretację, że uzyskiwany przez Skarżącego
    przychód powinien zostać zaliczony, jako pochodzący z działalności wytwórczej. Zasadą
    jest, że dany przychód może zostać zakwalifikowany jedynie do jednego źródła przychodu.
    Jeżeli istnieją wątpliwości do którego źródła powinien on zostać zakwalifikowany,
    przesądzające powinny być szczególne cechy, którymi takie źródło przychodu się
    charakteryzuje.
    W rozpatrywanej sprawie Dyrektor KIS nie kwestionował, że działalność Skarżącego
    zmierzającą do wytworzenia utworów muzycznych, uznać należy za działalność wytwórczą
    w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d. Bez wytworzenia takich utworów, Skarżący nie
    mógłby uzyskać przychodów. Oznacza to, że powstałe utwory dają możliwość osiągania
    wymiernych korzyści i w pierwszej kolejności aktywność Skarżącego należy rozpatrywać w
    kontekście takich czynności. Jeszcze raz należy podkreślić, że bez powstania utworów
    muzycznych, nie byłoby możliwości uzyskiwania przychodów. Sama umowa licencyjna
    zawarta z wydawcą, który wytworzone utwory udostępnia na platformach
    streamingowych, z tytułu której Skarżący uzyskuje przychód, uznać należy za instrument
    pozwalający na czerpanie korzyści z wytworzenia utworów, czyli z działalności wytwórczej,
    o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d., działalność wytwórcza, to działalność, w wyniku której
    powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną
    przez podatnika. Nie wymaga szerszego uzasadnienia teza, że samo wytworzenie
    określonego wyrobu samo w sobie nie może przynieść korzyści w postaci uzyskania
    przychodu. Podatnik będący wytwórcą określonego wyrobu, musi w tym celu wprowadzić
    go na rynek w taki sposób, aby czerpać z niego korzyści. Ustawodawca w powyższym
    przepisie jedynie przykładowo wskazał, że jednym ze sposobów uzyskania przychodu z
    wytworzonego wyrobu, jest jego sprzedaż. Konstrukcja tego przepisu wskazuje, że
    czynność w postaci sprzedaży wyrobu wskazana została jedynie przykładowo. Świadczy o
    tym sformułowanie "w tym również sprzedaż...". Dopuszczalne są zatem inne formy
    osiągania przychodów z wytworzonego wyrobu. Na taką inną formę zdecydował się
    Skarżący, który uzyskuje przychody z wytworzonych utworów w postaci wynagrodzenia za
    ich publiczne udostępnianie, przy wykorzystaniu umowy licencyjnej. Umowa licencyjna
    stanowi zatem środek służący do osiągnięcia korzyści z czynności, jaką jest wytworzenie
    utworu muzycznego.

    Podstawową formą prowadzenia działalności przez Skarżącego nie jest zawieranie umów
    licencyjnych, których przedmiotem są utwory, do których przysługują mu określone prawa
    twórcy, lecz wytwarzanie takich utworów. W takim zaś przypadku uznać należy, że
    przychody, które Skarżący uzyskuje na podstawie umowy licencyjnej są ściśle związane z
    wytworzeniem utworów. To wytworzenie utworów pozwala Skarżącemu na osiąganie
    przychodów, nie zaś sama umowa licencyjna. Przyjęcie koncepcji Dyrektora KIS
    oznaczałoby, że Skarżący nie prowadzi działalności wytwórczej, choć w uzasadnieniu
    interpretacji okoliczność ta nie została zanegowana. Wręcz przeciwnie, wynika z niej, że
    utwory powstają w wyniku takiej działalności. W konsekwencji to ta działalność powinna
    zostać rozpoznana, jako podlegająca opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym. Sposób uzyskiwania przychodu z takiej działalności ma drugorzędne
    znaczenie, czyli nie jest istotne, czy Skarżący uzyska taki przychód ze sprzedaży
    wytworzonych utworów, czy też na podstawie innych czynności. Ponadto uznanie za
    prawidłowe stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonej interpretacji zawężałoby sposób
    uzyskania przychodu z wytworzonego utworu jedynie do jego sprzedaży. Przeczy temu
    jednak treść art. 4 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d., gdzie sprzedaż wytworzonego utworu podana
    została jedynie przykładowo.
    Zgodzić się zatem należy z poglądem zaprezentowanym w skardze, że powyższy przepis
    należy rozumieć w ten sposób, iż każda działalność wytwórcza, bez względu na to czy jej
    efekty będą przedmiotem umowy sprzedaży, najmu licencji, etc. zalicza się do działalności
    wytwórczej.” (I SA/Kr 656/23, z dnia 11 października 2023).
    W związku z powyższym uważa Pan, że – jak wynika z przytoczonego orzecznictwa — to
    charakter działalności, czyli samodzielne wytwarzanie utworu, będącego nowym wyrobem
    — a nie techniczna forma przeniesienia uprawnień, czy też sam sposób, w jaki czerpie Pan
    przychody z tych wyrobów – przesądza o kwalifikacji do stawki ryczałtu 5,5%.
    Wyjaśniając, jakiego rodzaju licencji udziela Pan zamawiającemu, czy jest to licencja
    wyłączna czy niewyłączna, wskazał Pan, że rodzaj licencji zależy od warunków ustalonych
    przez Pana z klientem. W przeważającej liczbie przypadków udziela Pan licencji
    niewyłącznych, które pozwalają klientowi korzystać z utworu przez ustalony, określony
    czas, na określonych polach eksploatacji bez wyłączności. W szczególnych sytuacjach, gdy
    klient wyraźnie tego oczekuje, udziela Pan licencji wyłącznych.
    Doprecyzował Pan, że całość szczegółowo opisanej działalności klasyfikuje Pan jako
    mieszczącą się w grupowaniu PKWiU 59.20, które obejmuje m.in. tworzenie i produkcję
    oryginalnych nagrań dźwiękowych. Działalność ta polega na samodzielnym
    komponowaniu, nagrywaniu, produkcji i realizacji utworów muzycznych, które następnie
    odpłatnie udostępnia Pan klientom do wykorzystania w różnych projektach, głównie w
    reklamach. Dokładnie opisał Pan ją we wniosku jako stan faktyczny.
    Nie dokonuje Pan dalszej, bardziej szczegółowej klasyfikacji PKWiU, ponieważ — zgodnie z
    aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych — nie jest Pan do tego zobowiązany,
    a wymaganie podania jakiegokolwiek konkretnego kodu jako warunku formalnego do
    wydania indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej stawki ryczałtu narusza
    podstawowe zasady postępowania interpretacyjnego.
    W szczególności wskazuje Pan na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 stycznia
    2024 r., sygn. II FSK 487/23, w którym sąd rozstrzyga w sposób jednoznacznie korzystny
    dla podatnika:
    „(...) odpowiednie grupowanie do właściwego PKWiU może być jedynie dodatkową
    wskazówką, lecz nie stanowi przez to elementu stanu faktycznego, do prezentacji którego
    zobowiązany jest zainteresowany ubiegający się o interpretację indywidualną.”
    oraz dalej:
    „(...) Z tych powodów podanie przez zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 O.p.
    symbolu klasyfikacji statystycznej usługi nie może być uznane za element stanu

    faktycznego wymagany we wniosku o wydanie interpretacji, gdyż może on stanowić
    jedynie element oceny prawnej, którą organ interpretacyjny nie jest związany. Tym samym
    żądanie podania grupowania statystycznego usług stanowiłoby niedopuszczalną
    ingerencję w stan faktyczny przedstawiony we wniosku i prowadziło tym samym do
    odstąpienia od podatkowej oceny usług świadczonych przez Skarżącą, z naruszeniem
    wymogów z art. 14b § 3 O. p.”
    Kluczowe tezy tego orzeczenia są następujące:
    · podatnik nie ma obowiązku wskazywania kodu PKWiU we wniosku o wydanie
      interpretacji indywidualnej dotyczącej stawki ryczałtu;
    · opis stanu faktycznego (czyli rzeczywistej działalności) ma kluczowe znaczenie i to on
      powinien być podstawą rozstrzygnięcia, a nie statystyczna klasyfikacja;
    · wymóg wskazania kodu PKWiU przerzuca odpowiedzialność za właściwą kwalifikację
      działalności na podatnika, co może prowadzić do sytuacji, w której uzyskana
      interpretacja nie zapewnia realnej ochrony – ponieważ podczas kontroli może zostać
      zakwestionowana już na poziomie klasyfikacji, a nie interpretacji przepisów.
    Tym samym sąd administracyjny uznał, że podatnik nie jest zobligowany do podawania
    symbolu PKWiU świadczonych przez siebie usług, a odmowa wydania interpretacji
    podatkowej z tego tytułu jest niedopuszczalna.
    Wyrok ten przywraca równowagę w relacjach między podatnikiem a organem
    interpretacyjnym i eliminuje przypadki, w których organ arbitralnie odmawia wydania
    interpretacji ze względów formalnych, pomimo, że stan faktyczny został w pełni i rzetelnie
    opisany, co miało już miejsce w przypadku Pana poprzedniego wniosku w tej samej
    sprawie (0113-KDIPT2-1.4011.954.2024.1.RK).
    Zaznaczyć należy, że nie jest to pierwsze orzeczenie NSA w tym duchu. Już wcześniej sądy
    administracyjne uznawały, że do wydania interpretacji podatkowej wystarcza sam opis
    usługi. Takie wnioski wynikały m.in. z wyroku NSA z 19 lutego 2021 r. sygn. II FSK 2441/20.
    Dodatkowo, sądy słusznie zauważają, że nie wszystkim źródłom przychodów
    wymienionym w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2540 z późn. zm.)
    ustawodawca przypisał odpowiedni kod PKWiU. Pokazuje to, że wolą ustawodawcy było
    jedynie pomocnicze dodanie kodów, które ułatwia przypisanie części czynności, a nie jest
    głównym wyznacznikiem przy ustalaniu stawki.
    Jednocześnie pragnie Pan podkreślić, że wskazanie kodu PKWiU przez wnioskodawcę nie
    zapewnia ochrony prawnej w przypadku ewentualnej kontroli skarbowej, ponieważ nawet
    opinie klasyfikacyjne Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) mają jedynie charakter
    informacyjny i nie są wiążące dla organów podatkowych ani sądów administracyjnych.
    Na marginesie zauważa Pan, że ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym nie
    wskazuje i nie wymaga wskazania żadnego kodu PKWiU w przypadku ryczałtu 5,5%, który
    dotyczy działalności wytwórczej. W przeciwieństwie do innych stawek — np. 8,5% lub 15%
    — stawka 5,5% nie jest w żaden sposób powiązana z konkretnym symbolem PKWiU.
    Warunkiem, który umożliwia korzystanie z tej stawki opodatkowania jest uznanie
    klasyfikowanej działalności jako działalność wytwórczą. Oznacza to, że nie istnieje przepis,
    który zobowiązywałby podatnika do przypisania prowadzonej działalności do konkretnego
    kodu klasyfikacyjnego na potrzeby uzyskania interpretacji w tym zakresie.
    Ponadto, w analogicznych interpretacjach indywidualnych, które Pan cytował i na których
    opierał się przy konstrukcji swojego stanowiska, wskazanie grupy PKWiU 59.20 było
    uznawane przez organy podatkowe za wystarczające. Co więcej – w interpretacji
    indywidualnej 0115-KDIT1.4011.74.2021.2.MR uznano za działalność wytwórczą całość
    czynności związanych z tworzeniem i sprzedażą muzyki mimo, że działalność była przez
    wnioskodawcę formalnie klasyfikowana pod kodem PKWiU 47.91.Z (sprzedaż przez

    Internet). To pokazuje, że kluczowe znaczenie dla możliwości zastosowania stawki 5,5%
    ma rzeczywisty charakter działalności jako wytwórczej, a nie techniczne
    przyporządkowanie do konkretnej podgrupy PKWiU.
    W związku z powyższym podtrzymuje Pan, że:
    • całość opisanej przez Pana działalności mieści się w grupie PKWiU 59.20, co odpowiada
      jej charakterowi, ale zgodnie z wyrokiem NSA (z 26 stycznia 2024 r., sygn. II FSK 487
      /23) ta klasyfikacja jest jedynie dodatkową wskazówką i nie stanowi przez to elementu
      stanu faktycznego, do prezentacji którego jest Pan zobowiązany ubiegając się o
      interpretację indywidualną;
    • stan faktyczny został w pełni opisany we wniosku i pozwala na dokonanie prawidłowej
      oceny prawnej, a istota sprawy nie polega na konieczności podporządkowania
      opisanej przez Pana działalności do określonego grupowania PKWiU jako okoliczności
      faktycznej;
    • brak jest podstaw prawnych, by organ żądał od Pana dalszego rozbijania PKWiU jako
      warunku niezbędnego do rozpatrzenia wniosku.
    Wnosi Pan zatem o rozpoznanie wniosku w obecnym kształcie, na podstawie
    przedstawionego opisu stanu faktycznego i dodatkowych wyjaśnień (w niniejszej
    odpowiedzi o uzupełnienie wniosku), zgodnie z orzecznictwem NSA i obowiązującym
    stanem prawnym i o odpowiedź na postawione we wniosku pytanie: Czy zatem
    komponowanie i produkcję oryginalnej muzyki w opisanej przez Pana szczegółowo
    działalności może Pan traktować jako działalność wytwórczą w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt
    4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne i czy do osiąganych przychodów z wykonywania tego rodzaju
    działalności może Pan stosować stawkę 5,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a tej ustawy?
    Potwierdził Pan, że prowadzi ewidencję przychodów umożliwiającą jednoznaczne
    przyporządkowanie danych przychodów do odpowiednich, różnych stawek
    opodatkowania, jeśli zaistnieje taka sytuacja.

## Pytanie

Czy zatem komponowanie i produkcję oryginalnej muzyki w opisanej działalności może
    Pan traktować jako działalność wytwórczą w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne i czy do osiąganych przychodów z wykonywania tego rodzaju działalności
    może Pan stosować stawkę 5,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a tej ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, opisana działalność jest działalnością wytwórczą w rozumieniu art. 4 ust. 1
    pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne i przychód z niej powinien być opodatkowany stawką
    5,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych osiąganych przez osoby fizyczne.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustawa ta reguluje opodatkowanie
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów osiąganych przez osoby
    fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Przy czym w myśl art. 4 ust. 1
    pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne, użyte w ustawie określenie „pozarolnicza działalność
    gospodarcza” oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym. Możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością

    gospodarczą zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej
    działalności usług lub prowadzonych czynności wytwórczych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót
    budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o
    ładowności powyżej 2 ton.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 4 tej samej ustawy, określenie „działalność wytwórcza”
    oznacza działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż
    wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.
    W przedstawionym stanie faktycznym wykazał Pan, iż prowadzi działalność gospodarczą,
    w ramach której komponuje i produkuje utwory muzyczne, które stanowią nowe,
    oryginalne wyroby w postaci profesjonalnych nagrań dźwiękowych zapisanych w plikach
    cyfrowych. W procesie twórczym samodzielnie wymyśla Pan od podstaw i tworzy nową,
    oryginalną muzykę, wykorzystując narzędzia: oprogramowanie, urządzenia oraz
    instrumenty, które są Pana własnością oraz profesjonalne techniki produkcji muzycznej.
    Produkcja obejmuje skomponowanie melodii, aranżację, nagranie wszystkich partii,
    edycję, miks oraz mastering dźwięku, co skutkuje powstaniem profesjonalnego nagrania
    gotowego do komercyjnego wykorzystania. W wyniku Pana pracy powstaje nowy produkt
    – kompletny utwór muzyczny, który nie istniał wcześniej. Następnie udziela Pan licencji na
    jego wykorzystanie bądź dokonuje sprzedaży tego utworu klientowi, co jest przedmiotem
    wystawianych przez Pana faktur.
    Oznacza to, że w ramach działalności powstają nowe wyroby własnej produkcji, które
    później Pan sprzedaje lub do których udziela licencji, co wyczerpuje definicję działalności
    wytwórczej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    To, że wytwarzane przez Pana utwory są odpowiedzią na konkretne potrzeby projektu lub
    klienta nie zmienia charakteru Pana działalności na usługową. Kluczową cechą Pana
    działalności jest wytworzenie nowego utworu muzycznego, który wcześniej nie istniał i
    który zostaje utrwalony w formie nagrania cyfrowego. To właśnie ten wytworzony utwór
    stanowi podstawę uzyskiwanych przychodów, co wskazuje na wytwórczy charakter Pana
    działalności.
    Pana działalność „nie podlega pod art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. e ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne”, który
    przewiduje stawkę 8,5% dla przychodów z działalności polegającej na wytwarzaniu
    przedmiotów (wyrobów) z materiału powierzonego przez zamawiającego. W Pana
    przypadku cały proces wytwórczy – od kompozycji, przez aranżację, produkcję, aż po
    finalne nagranie utworu muzycznego – odbywa się wyłącznie na bazie Pana własnych
    materiałów, środków, zasobów i umiejętności.
    Dodatkowo, do Pana działalności nie mają zastosowania wyłączenia zawarte w art. 8
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne. Nie przekroczył Pan również limitu przychodu w roku podatkowym
    2024, wskazanego w art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy.
    Wskazał Pan na interpretację indywidualną z 26 kwietnia 2021 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej nr 0115-KDIT1.4011.74.2021.2.MR, w której organ potwierdził
    możliwość zastosowania stawki 5,5% ryczałtu dla działalności polegającej na produkcji i
    sprzedaży autorskich utworów muzycznych. Podobnie, w interpretacji indywidualnej z 18
    marca 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP3-
    2.4011.1208.2021.3.MT, organ również potwierdził możliwość zastosowania tej stawki w
    przypadku działalności polegającej na wytwarzaniu i sprzedaży utworów muzycznych.

    Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz stan faktyczny Pana działalności, uważa
    Pan, że prowadzona działalność stanowi działalność wytwórczą w rozumieniu art. 4 ust. 1
    pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne i jako taka powinna podlegać opodatkowaniu 5,5%
    stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, określoną w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a
    tej ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych
      przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą
      działalność gospodarczą.
    Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w
      rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to
      działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku

      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i
      przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.
      Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
    W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z
      działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:
        a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
        wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
        b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
        przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000
        euro.
    Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z
      zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
        1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
        rozdziale 3;
        2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
        podatku dochodowego;
        3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
          a) prowadzenia aptek,
          b) (uchylona)
          c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
          d) (uchylona)
          e) (uchylona)
          f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
            mechanicznych;
        4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
        odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z
        odnawialnych źródeł energii;
        5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
        działalności wykonywanej:
          a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
          b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie
            przez jednego lub każdego z małżonków,
          c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
            drugiego małżonka
        – jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej
        działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Ponadto w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:
      Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał
      opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej
      działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze

      świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających
      czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
        1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
        2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
      – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
      roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku
      podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy
    opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu
      skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
      przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego
      przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął
      pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Stosownie do art. 9 ust. 1c ww. ustawy:
      Oświadczenia, o których mowa odpowiednio w ust. 1-1b, podatnik może złożyć na
      podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji
      o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r.
      poz. 541), zwanej dalej "ustawą o CEIDG".
    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy i
    zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Dla
    rozróżnienia rodzajów tych działalności, ustawodawca posłużył się m.in. grupowaniami
    Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzonej rozporządzeniem Rady
    Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676). Zatem istotne jest przypisanie rodzaju wykonywanych
    czynności do określonego grupowania PKWiU, przy czym klasyfikacji tej do określonego
    symbolu PKWiU dokonuje sam podatnik. Kwestii tej nie regulują przepisy prawa
    podatkowego, a tylko te przepisy, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), mogą być przedmiotem
    interpretacji indywidualnej.
    Zgodnie z pkt 4.1 Zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług jest klasyfikacją produktów pochodzenia krajowego
    oraz z importu, przy czym, pod pojęciem produktów rozumie się wyroby i usługi:
    - wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych
      wyrobów – o ile występują w obrocie,
    - usługi stanowią:
        · wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących
        działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji
        nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych,
        · wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na
        rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i
        ogólnospołecznej.

    Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając
    półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych
    przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych
    do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje
    wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych
    wykonawcy.
    Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    wskazanymi w pkt 5.3.2, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania
    zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został
    zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej
    REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ust. 1
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b, art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a oraz art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
        - 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad
        kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11
        ustawy o podatku dochodowym;
        - 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności
        gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej
        1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8;
        - 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie
        przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.
    Stosownie natomiast do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 659 § 1 oraz art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Natomiast ocenę umowy licencyjnej do utworu, jako umowy o podobnym charakterze do
    umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy można dokonać w oparciu o art. 67
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.):
      1. Twórca może udzielić upoważnienia do korzystania z utworu na wymienionych w
      umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i czasu tego korzystania.
      2. Jeżeli umowa nie zastrzega wyłączności korzystania z utworu w określony sposób
      (licencja wyłączna), udzielenie licencji nie ogranicza udzielenia przez twórcę
      upoważnienia innym osobom do korzystania z utworu na tym samym polu
      eksploatacji (licencja niewyłączna).

      3. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, licencjobiorca nie może upoważnić innej osoby do
      korzystania z utworu w zakresie uzyskanej licencji.
      4. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, uprawniony z licencji wyłącznej może dochodzić
      roszczeń z tytułu naruszenia autorskich praw majątkowych, w zakresie objętym
      umową licencyjną.
      5. Umowa licencyjna wyłączna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem
      nieważności.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
        1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
        2) plastyczne;
        3) fotograficzne;
        4) lutnicze;
        5) wzornictwa przemysłowego;
        6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
        7) muzyczne i słowno-muzyczne;
        8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
        9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
        - działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem
        są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług
        (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015
        r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z
        2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556),
        z zastrzeżeniem pkt 2 i 3;
        - działalność wytwórcza – działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym
        również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.
    Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Pana działalność polega na
    samodzielnym komponowaniu, produkcji i realizacji utworów muzycznych, na które
    następnie udziela licencji lub do których przenosi prawa autorskie na klientów w celu
    wykorzystania w reklamach, filmach i innych projektach. Opisane utwory muzyczne
    każdorazowo są komponowane przez Pana na zlecenie klientów. Klasyfikuje Pan swoją
    działalność według kodu PKWiU 59.20.
    Cały proces w praktyce rozpoczyna się, gdy klient kontaktuje się z Panem telefonicznie lub
    mailowo, prezentując projekt – najczęściej reklamę telewizyjną – wymagający oprawy
    muzycznej. Zwykle przesyła Panu jego podglądową wersję (plik wideo), co pozwala Panu
    lepiej zrozumieć kontekst w jakim wytworzony utwór ma ostatecznie funkcjonować w
    ramach tego projektu. Klient przedstawia też brief, czyli opis założeń i kryteriów, jakie
    utwór powinien spełniać. Następnie pyta, czy podejmie się Pan jego stworzenia. Jeśli
    wyraża Pan zgodę, uzgadniane są warunki współpracy, w tym termin realizacji, zakres
    praw objętych fakturą (licencja lub przeniesienie praw majątkowych) oraz cena. Istotne
    jest, że rozliczenie nie opiera się na stawkach godzinowych ani czasie poświęconym na
    realizację. Cena jest ustalana ryczałtowo, niezależnie od liczby godzin pracy – klient nie
    płaci za Pana czas i proces twórczy, nie sprawuje nad nimi kontroli. Płaci za licencję lub

    przeniesienie praw majątkowych do nowo wytworzonego utworu, który powstał w wyniku
    Pana pracy wytwórczej. To właśnie stanowi przedmiot wystawianej przez Pana faktury.
    Proces wytwarzania utworu muzycznego zgodnie z ustaleniami obejmuje:
    - tworzenie nowego utworu muzycznego od podstaw, zgodnie z Pana kreatywną wizją i
      własnym, oryginalnym pomysłem, uwzględniającym założenia i wymagania projektu,
    - realizację profesjonalnego nagrania dźwiękowego, obejmującą instrumentację,
      aranżację, wykonanie i nagranie wszystkich partii, edycję, miks i mastering.
    Wszystkie te etapy wykonuje Pan samodzielnie używając do tego instrumentów, urządzeń,
    brzmień, mikrofonów, oprogramowania, które są Pana własnością i które dobiera Pan
    odpowiednio w celu uzyskania zamierzonego efektu końcowego, czyli wyrobu, którym jest
    nowe profesjonalne nagranie dźwiękowe — utwór muzyczny.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości w zakresie stawki ryczałtu do przychodów
    uzyskiwanych z udzielania licencji i przenoszenia praw majątkowych do utworów
    muzycznych, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy przedmiot Pana działalności
    gospodarczej stanowi działalność wytwórczą, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Ponieważ ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”, należy posłużyć się
    definicją słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to „produkować coś; tworząc wydzielać
    coś; powodować powstanie czegoś” (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).
    W komentarzu do art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne A. Bartosiewicz i R. Kubacki
    wskazują:
      W myśl słownika języka polskiego „wyrób” to „przedmiot stanowiący końcowy produkt
      pracy rzemieślnika lub wynik procesu produkcyjnego zakładu” (http://sjp.pwn.pl).
      Natomiast określenie „wyrobić” (wyrabiać) znaczy m.in. tyle, co „produkować coś”.
      Można zatem uznać, że wyrobem jest coś, co zostało wytworzone bądź
      wyprodukowane.
      Przepisy nie zawierają definicji wytwarzania (w wyniku czego mają powstawać nowe
      wyroby). Zgodnie z definicją słownikową „wytwarzać” to „produkować coś, tworząc
      wydzielać coś, powodować powstanie czegoś”. O zakwalifikowaniu działalności
      gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy
      efekt tej działalności, tj. powstanie z zakupionych czy wytworzonych materiałów
      nowego wyrobu.
      Wyrób ten ma być nowy. Słownik języka polskiego definiuje przymiotnik „nowy” m.in.
      jako „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”. Uznać zatem należy,
      że cecha nowości ma się odnosić do tego, że przedmiot ten wcześniej nie istniał, zaś
      powstał właśnie w wyniku działań podatnika (polegających na wytworzeniu,
      wyprodukowaniu czegoś).
    Jednocześnie zauważyć należy, że zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU),
    wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie
    Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676 ze zm.) Sekcja J obejmuje –
    „Usługi w zakresie informacji i komunikacji”.
    Sekcja ta obejmuje: usługi związane z działalnością wydawniczą, włącznie z publikowaniem
    oprogramowania, usługi związane z produkcją filmów i nagrań dźwiękowych, usługi
    związane z działalnością radiofoniczną i telewizyjną, usługi telekomunikacyjne, usługi
    związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz usługi
    powiązane, usługi w zakresie informacji.

    W sekcji tej zawarty jest dział 59 – „USŁUGI ZWIĄZANE Z PRODUKCJĄ FILMÓW, NAGRAŃ
    WIDEO, PROGRAMÓW TELEWIZYJNYCH, NAGRAŃ DŹWIĘKOWYCH I MUZYCZNYCH”.
    Natomiast w klasie 59.20 wskazano „USŁUGI W ZAKRESIE NAGRAŃ DŹWIĘKOWYCH I
    MUZYCZNYCH”
    Zauważyć należy, że grupowanie to obejmuje: udzielanie licencji na korzystanie z praw do
    reprodukcji, dystrybucji i odtwarzania muzycznych nagrań wzorcowych, takich jak
    nagrania dźwiękowe, nagrane wstępnie taśmy i przedruki.
    Jak wskazał Pan we wniosku, finalizacja współpracy następuje w momencie, gdy
    wytworzony utwór w pełni odpowiada oczekiwaniom klienta. Obejmuje to:
    - dostarczenie gotowego produktu w postaci pliku dźwiękowego (zazwyczaj za
      pośrednictwem poczty elektronicznej lub innych metod cyfrowego transferu danych),
      który może być komercyjnie wykorzystywany,
    - udostępnienie klientowi licencji na wykorzystanie utworu lub sprzedaż praw
      majątkowych w określonym zakresie, co stanowi przedmiot końcowej faktury.
    W przeważającej większości przypadków do wytworzonych utworów udziela Pan licencji,
    co pozwala wielokrotnie czerpać z nich przychody – zarówno poprzez udzielanie nowych
    licencji na potrzeby kolejnych, innych projektów wymagających oprawy muzycznej, jak i
    przedłużanie bądź rozszerzanie licencji pierwotnych. Ponadto wskazał Pan, że umowy,
    które zawiera z klientami, spełniają przesłanki określone ustawą o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych i mają charakter umów określonych w art. 66 tej ustawy, czyli umów
    licencyjnych.
    Biorąc pod uwagę opisane okoliczności prowadzonej przez Pana działalności oraz
    przytoczone przepisy i zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wskazać
    należy, że Pana działalność, z tytułu której uzyskuje wynagrodzenie za udzielanie licencji
    lub przeniesienie praw majątkowych do wykorzystania utworu w reklamach, filmach i
    innych projektach nie stanowi działalności wytwórczej. W świetle bowiem zasad
    metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wyroby stanowią: surowce,
    półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów – o ile występują w obrocie
    . Trudno w opisanych okolicznościach uznać, że skomponowane i wyprodukowane na
    indywidualne zlecenie kontrahentów utwory muzyczne występują w obrocie, skoro
    udziela Pan do nich licencji lub też przenosi do nich autorskie prawa majątkowe, a zatem
    jedynie „korzysta” Pan z przysługujących autorskich praw do stworzonych utworów
    muzycznych. Pana działalność, polegająca na samodzielnym komponowaniu, produkcji i
    realizacji utworów muzycznych na indywidualne zlecenie kontrahentów w celu udzielenia
    licencji lub alternatywnie przeniesieniu autorskich praw majątkowych ma niewątpliwie
    charakter działalności usługowej, a nie wytwórczej.
    Zatem, w tym przypadku nie mamy do czynienia z działalnością wytwórczą, lecz z
    działalnością usługową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Należy wskazać w tym miejscu, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani
    ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne, nie definiuje pojęć takich, jak np. „twórca”, „korzystanie przez
    twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych jak, np. „utwór”, zaś ustawodawca
    odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
        1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
        2) plastyczne;
        3) fotograficzne;
        4) lutnicze;
        5) wzornictwa przemysłowego;
        6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
        7) muzyczne i słowno-muzyczne;
        8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
        9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać
    nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek
    formalności.
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
    Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów
    wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas,
    gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu
    praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś,
    osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw
    autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego
    korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub
    wykonawczego.
    Uwzględniając powyższe, w przypadku podatnika, którego działalność zarobkowa jest
    związana z korzystaniem z praw autorskich (rozporządzaniem takimi prawami) – a przy
    tym jest wykonywana ramach działalności gospodarczej – to uzyskane z tego tytułu
    przychody stanowią przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stanowisko tut. organu w tym zakresie pośrednio obrazuje pogląd wyrażony przez
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 14 czerwca 2022 r., sygn. akt: I
    SA/Rz 270/22, w którym WSA uznał, że:
      W przypadku dzierżawy prawa majątkowego przychód określa treść umowy dzierżawy,
      a nie treść prawa majątkowego. W przypadku dzierżawy prawa majątkowego, jakim
      jest znak towarowy, źródła przychodu należy upatrywać bezpośrednio w dzierżawie,
      nie zaś w prawie majątkowym.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przychody, które
    Pan osiąga z tytułu udzielania licencji do wyprodukowanych na zlecenie kontrahenta
    utworów muzycznych kwalifikują się do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw.
    z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT, jako przychody z umów o podobnym charakterze do
    najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy składników majątku związanych z
    działalnością gospodarczą i są opodatkowane według stawki w wysokości 8,5%
    przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100

    000 zł, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Skoro bowiem – jak wynika z
    opisu sprawy – tworzy Pan utwory w ramach działalności gospodarczej, stanowią one
    niewątpliwie składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Natomiast przychody osiągane przez Pana z tytułu przeniesienia praw majątkowych do
    wyprodukowanych na zlecenie kontrahenta utworów muzycznych – opodatkowane są
    według stawki w wysokości 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    W opisanych przypadkach – jak już wcześniej wskazano – nie mamy do czynienia z
    działalnością wytwórczą, lecz z działalnością usługową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    Podsumowując powyższe, w przypadku komponowania, produkcji i realizacji utworów
    muzycznych na zlecenie klienta, na które następnie udziela Pan licencji lub przenosi prawa
    majątkowe do tych utworów celem wykorzystania w reklamach, filmach i innych
    projektach (PKWiU 59.20), przychody z tej działalności są opodatkowane w następujący
    sposób:
    - przychody uzyskiwane z tytułu udzielania licencji do wyprodukowanych przez siebie
      utworów muzycznych, które kwalifikują się do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT – według stawki w wysokości 8,5%
      przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę
      100 000 zł, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
    - przychody uzyskiwane z tytułu przeniesienia praw majątkowych do utworów
      muzycznych – według stawki w wysokości 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a tej
      ustawy.
    Tym samym nieprawidłowe jest Pana stanowisko, zgodnie z którym przychody uzyskiwane
    z tytułu opisanej działalności opodatkowane są stawką ryczałtu w wysokości 5,5%,
    przewidzianą dla działalności wytwórczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie wyłącznie w zakresie objętym
    pytaniem interpretacyjnym, a więc w zakresie ustalenia stawki ryczałtu dla opisanych
    usług. A zatem, nie odnosi się do innych kwestii zawartych we wniosku, które nie były
    przedmiotem zapytania.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania
    o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza
    postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu

    przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów administracyjnych zaznaczam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach
    innych podmiotów i nie mają zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pana
    wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pana do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.