Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1643/11-5/ISZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-02
Teza: W przypadku nabycia, wyleasingowania lub wynajmu pojazdu, oznaczonego w dowodzie rejestracyjnym jako pojazd specjalny — bankowóz, Wnioskodawcy wykorzystującemu ten pojazd w działalności gospodarczej, tj. do wyświadczenia usług prawnych i usług doradztwa podatkowego, nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących zakup, leasing lub najem takiego bankowozu oraz zakup paliwa do bankowozu.
Słowa kluczowe: leasing-leasing operacyjny; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; pojazdy-pojazd specjalny; samochód; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17.11.2011 r. (data wpływu 21.11.2011 r.) uzupełnionym w dniu 20.02.2012 r. (data wpływu 24.02.2012 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 10.02.2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z zakupem, wyleasingowaniem lub wynajmem samochodu o przeznaczeniu specjalnym (bankowóz) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa służącego do jego napędu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.11.2011 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z zakupem, wyleasingowaniem lub wynajmem samochodu o przeznaczeniu specjalnym (bankowóz) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa służącego do jego napędu.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 20.02.2012 r. (data wpływu 24.02.2012 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 10.02.2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Wnioskodawca zamierza nabyć, wyleasingować lub wynająć pojazd marki Volvo z homologacją osobową stanowiący bankowóz typu C tj. pojazd specjalny w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Pojazd ten, stosownie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 968; dalej: Rozporządzenie), w dowodzie rejestracyjnym będzie posiadał wpis:

*   rodzaj pojazdu: samochód specjalny,

*   przeznaczenie: bankowóz.

Bankowóz będzie wykorzystywany do transportu określonych materiałów na potrzeby świadczenia usług świadczonych przez Wnioskodawcę, podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W praktyce, w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy często zachodzi potrzeba transportu materiałów, których utrata wiązałaby się z poniesieniem szkody przez Wnioskodawcę lub jego klientów. Zakup bankowozu jest uzasadniony tym, iż jest to pojazd przystosowany technicznie do zapobiegania kradzieży oraz trwałego zabarwienia transportowanych materiałów w przypadku podjęcia próby kradzieży.

Bankowóz typu C, który ma zamiar nabyć Wnioskodawca jest wyposażony m.in. w:

1.  pojemniki specjalistyczne umożliwiające mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione oraz urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych,
2.  immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, T 2, str. 49) lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem;
3.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ,
4.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu,
5.  system transmisji alarmu przekazujący określone informacje o stanie pojazdu,
6.  oświetlenie przedziału z pojemnikami.

Transport, który wymaga dodatkowego zabezpieczenia obejmuje w szczególności następujące materiały:

1.  krajowe i zagraniczne znaki pieniężne,
2.  weksle,
3.  dokumenty zastępujące w obrocie gotówkę, karty płatnicze lub kredytowe,
4.  dokumenty zawierające informacje objęte tajemnicą: przedsiębiorstwa, zawodową, służbową, państwową lub mediacji, o których mowa w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 nr 43 poz. 296 ze zmianami),
5.  poufne umowy, których stronami są Wnioskodawca lub klienci Wnioskodawcy,
6.  poufną dokumentacją dotyczącą relacji handlowych Wnioskodawcy lub jego klientów (w tym informacje dotyczące ofert handlowych) i ich planów biznesowych,
7.  dane osobowe podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 133 poz. 883 ze zm.),
8.  poufna dokumentacja wynalazków, wzorów użytkowych, znaków towarowych oraz wzorów przemysłowych w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2001 r. Nr 49 poz. 508 ze zm.),
9.  dokumentacja dotycząca utworów (m.in. literackich, publicystycznych, naukowych, architektonicznych oraz programów komputerowych) podlegająca ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631 ze zm.),
10.  poufna dokumentacja związana z postępowaniami w sprawie udzielenia zamówienia publicznego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 223 poz. 1655 ze zm.),
11.  bazy danych podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz.U. 2001 r. Nr l28 poz. 1402 ze zm.).

Wskazane powyżej materiały są wykorzystywane w działalności Wnioskodawcy, i wielokrotnie istnieje potrzeba ich transportowania samochodem (np. do klientów, dostawców, urzędów, sądów). Używanie przez Wnioskodawcę specjalnego pojazdu typu C zapewni konieczne bezpieczeństwo takiego transportu.

W uzupełnieniu z dnia 20.02.2012 r. (data wpływu 24.02.2012 r.) dodano, iż Wnioskodawca świadczy usługi prawne i usługi doradztwa podatkowego. Bankowóz wykorzystywany będzie w ramach świadczenia powyższych usług do transportu materiałów wymagających szczególnego zabezpieczenia, których przykłady zostały wymienione powyżej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku nabycia, wyleasingowania lub wynajmu pojazdu, oznaczonego w dowodzie rejestracyjnym jako pojazd specjalny — bankowóz, Wnioskodawcy wykorzystującemu ten pojazd w działalności gospodarczej będzie przysługiwać prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących zakup, leasing lub najem takiego bankowozu oraz zakup paliwa do bankowozu?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w pełnej wysokości zarówno z faktur dokumentujących zakup, leasing lub najem bankowozu, jak i zakup paliwa do bankowozu.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 UVAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust.4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010 r. Nr 247, poz. 1652 ze zm.; dalej Nowelizacja) w okresie od dnia wejścia w życie Nowelizacji do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 UVAT, stanowi 60 % kwoty podatku należnego z tytułu transakcji nabycia tego pojazdu, nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Natomiast w świetle art. 4 Nowelizacji, w okresie od dnia jej wejścia w życie do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 Nowelizacji.

Ponadto, na mocy art. 3 ust. 2 pkt 5 Nowelizacji, przepis art. 3 ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do Nowelizacji.

Pkt 2 Załącznika do Nowelizacji zalicza do pojazdów specjalnych bankowozy. Załącznik do Nowelizacji wskazuje ponadto, że wykaz dotyczy pojazdów specjalnych, które spełniają warunki i wymagania techniczne określone dla przeznaczeń tych pojazdów, zawarte w odrębnych przepisach. W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 czerwca 2011 r. sygn. ILPP1/443-377/11-4/NS oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r., sygnatura IPPP1-443-51/08-2/RK (wydanej przez wejściem w życie Nowelizacji, ale dotyczącej analogicznych przepisów) wskazano, iż tymi odrębnymi przepisami są ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie.

W art. 2 pkt 36 Prawa o ruchu drogowym zapisano, iż użyte w ustawie określenia oznaczają; pojazd specjalny — pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

Zgodnie z § 7 ust. 1 Rozporządzenia, będącego przepisem wykonawczym do Prawa o ruchu drogowym, ustala się klasyfikację pojazdów, zawierającą określenia rodzajów, podrodzajów i przeznaczeń pojazdów, zwaną dalej „klasyfikacją”, stanowiącą załącznik nr 4 do Rozporządzenia. W załączniku nr 4 do Rozporządzenia w tabeli nr 3 (przeznaczenia pojazdów specjalnych) pod poz nr 20, kod 520 zapisano „Bankowóz”.

W § 11 ust. 1 (pkt 23 i pkt 24) Rozporządzenia zapisano, iż dowód rejestracyjny, pozwolenie czasowe, w tym pozwolenie czasowe do wielokrotnego stosowania, wystawia się następująco:

*   w rubryce „RODZAJ POJAZDU” — wpisuje się rodzaj pojazdu zgodnie z klasyfikacją;
*   w rubryce „PRZEZNACZENIE” — wpisuje się przeznaczenie pojazdu zgodnie z klasyfikacją; przeznaczenie pojazdu wpisuje się w przypadku, gdy przewiduje to klasyfikacja.

Jak powyżej wskazano, w przypadku gdy istnieje klasyfikacja dla danego samochodu, w dowodzie rejestracyjnym musi się znaleźć odpowiedni wpis potwierdzający przeznaczenie pojazdu. Jak wynika z ww. interpretacji indywidualnych „(\`(...)\`) rejestracja pojazdu na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym ma charakter decyzji administracyjnej, a zatem jest wiążąca dla wszystkich uczestników obrotu prawnego, w tym również organów podatkowych.” Odpowiada to stanowisku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 czerwca 2005 r. sygn. akt FSP2421/04, który w wyroku wskazał, że: „Klasyfikacja samochodu w dowodzie rejestracyjnym ma decydujące znaczenie w sprawie podatkowej, w której ocena pewnych uprawnień lub ograniczeń uzależniona jest od treści tego dokumentu.”

Reasumując, skoro dowód rejestracyjny samochodu zakupionego przez Wnioskodawcę będzie zawierał wpis, iż pojazd jest samochodem specjalnym o przeznaczeniu „Bankowóz”, Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w pełnej wysokości zarówno od zakupu paliwa do tego samochodu, jak też z faktury dokumentującej zakup, leasing lub wynajem samochodu.

Nie ulega również wątpliwości, że w niniejszym stanie faktycznym spełniony jest warunek wykorzystywania bankowozu do wykonywania czynności opodatkowanych. Używanie bankowozu ma na celu właściwą ochronę wartości pieniężnych, wartościowych przedmiotów oraz tzw. danych wrażliwych, którą profesjonalny przedsiębiorca powinien zapewnić. Należy zauważyć, że przypadku potencjalnej utraty dokumentów poufnych zawierających dane klientów Wnioskodawcy, klienci mogliby wystąpić wobec Wnioskodawcy z roszczeniem o naprawienie szkody wyrządzonej z tego tytułu. Podstawą tych roszczeń byłyby postanowienia umów o świadczenie usług zawartych przez Wnioskodawcę z klientami oraz przepisy prawa bezwzględnie obowiązującego. Wykorzystywanie bankowozu w ramach wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest zatem racjonalne i uzasadnione potrzebą ograniczenia ryzyka związanego z potencjalnym ponoszeniem odpowiedzialności odszkodowawczej.

Należy zaznaczyć, iż transport materiałów wymienionych przykładowo we wcześniejszej części wniosku nie jest zdarzeniem sporadycznym i jest wykonywany coraz częściej wraz z rozwojem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę oraz zwiększaniem się liczby klientów.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje do dnia 31 grudnia 2012 r. prawo do odliczania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakup, leasing lub wynajem bankowozu oraz paliwa wykorzystywanego do jego eksploatacji. Wynika to z faktu, iż bankowóz jest pojazdem specjalnym w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu drogowym, o przeznaczeniu wymienionym w poz. 2 załącznika do Nowelizacji, a ponadto będzie on wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 czerwca 2011 r. sygn. ILPP1/443-377/11-4/NS, dotycząca bardzo zbliżonego stanu faktycznego, potwierdza prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie mając bezwarunkowego charakteru, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, przy czym podatek naliczony winien dotyczyć zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez podatnika.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem określonych kategorii samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652) - zwanej dalej ustawą nowelizującą.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zadaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6 000 zł – art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej.

Z kolei ust. 2 tegoż artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z powyższych regulacji wynika, że obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenia wynikające z art. 3 ustawy nowelizującej nie mają zastosowania m.in. do pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do tej ustawy.

Ww. załącznik zawiera następujący wykaz przeznaczeń pojazdów specjalnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5:

1.  Agregat elektryczny/spawalniczy
2.  Bankowóz
3.  Do prac wiertniczych
4.  Koparka, koparkospycharka
5.  Ładowarka
6.  Do oczyszczania dróg
7.  Podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych
8.  Pomoc drogowa
9.  Do zimowego utrzymania dróg
10.  Żuraw samochodowy
11.  Pogrzebowy

W objaśnieniu do ww. załącznika wskazano, że wykaz ten dotyczy pojazdów specjalnych, które spełniają warunki i wymagania techniczne określone dla przeznaczeń tych pojazdów, zawartych w odrębnych przepisach.

W świetle art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Na podstawie art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), przez „pojazd specjalny” należy rozumieć pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

W świetle § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128) - dalej rozporządzenie - użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają wartości pieniężne:

1.  krajowe i zagraniczne znaki pieniężne,
2.  czeki, z wyjątkiem czeków zakreślonych, skasowanych lub opatrzonych indosem pełnomocniczym, zawierającym wzmiankę "wartość do inkasa", "należność do inkasa" lub inną o podobnym charakterze,
3.  weksle, z wyjątkiem weksli opatrzonych indosem pełnomocniczym zawierającym wzmiankę "wartość do inkasa" lub inną o podobnym charakterze,
4.  inne dokumenty zastępujące w obrocie gotówkę,
5.  złoto, srebro i wyroby z tych metali, kamienie szlachetne i perły, a także platynę i inne metale z grupy platynowców, z wyjątkiem przedmiotów będących muzealiami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz.U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.\[2\] );

W świetle § 1 pkt 15 rozporządzenie, bankowozy to pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu wartości pieniężnych, oznaczone w zależności od konstrukcji i zabezpieczenia technicznego jako typy: A, B i C.

Według § 10 ust.1 rozporządzenia, wymagania techniczne bankowozów określają załączniki do rozporządzenia:

1.  załącznik nr 3 - wymagania techniczne dla bankowozu typu A;
2.  załącznik nr 4 - wymagania techniczne dla bankowozu typu B;
3.  załącznik nr 5 - wymagania techniczne dla bankowozu typu C.

Według załącznika nr 5 do rozporządzenia („Ogólne wymagania techniczne dla bankowozu typu C”):

1.  Bankowóz typu C powinien być wyposażony w:
    1.  pojemniki specjalistyczne co najmniej klasy „D” w stojakach umożliwiających mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione albo urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych klasy co najmniej 1;
    2.  immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 49), zwanej dalej "dyrektywą 74/61/EWG", lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG ONZ”;
    3.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
        *   funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
        *   rezerwowe zasilanie,
        *   dodatkową syrenę alarmową,
        *   czujniki ochrony wnętrza,
        *   blokadę pracy silnika,
        *   tryb serwisowy,
        *   sygnalizację alarmową wszystkimi światłami kierunkowskazów;
    4.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
    5.  system transmisji alarmu przekazujący co najmniej informacje o:
        *   położeniu i prędkości pojazdu,
        *   otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
        *   stanie alarmowania samochodowego systemu alarmowego,
        *   włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu;
    6.  oświetlenie przedziału z pojemnikami.
2.  Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
3.  Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po zabudowie) powinna spełniać wymagania normy PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
4.  W bankowozie typu C nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Wnioskodawca zamierza nabyć, wyleasingować lub wynająć pojazd marki Volvo z homologacją osobową stanowiący bankowóz typu C tj. pojazd specjalny w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Bankowóz będzie wykorzystywany do transportu określonych materiałów na potrzeby świadczenia usług świadczonych przez Wnioskodawcę, podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W praktyce, w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy często zachodzi potrzeba transportu materiałów, których utrata wiązałaby się z poniesieniem szkody przez Wnioskodawcę lub jego klientów. Zakup bankowozu jest uzasadniony tym, iż jest to pojazd przystosowany technicznie do zapobiegania kradzieży oraz trwałego zabarwienia transportowanych materiałów w przypadku podjęcia próby kradzieży. W uzupełnieniu z dnia 20.02.2012 r. (data wpływu 24.02.2012 r.) dodano, iż Wnioskodawca świadczy usługi prawne i usługi doradztwa podatkowego. Bankowóz wykorzystywany będzie w ramach świadczenia powyższych usług do transportu materiałów wymagających szczególnego zabezpieczenia, których przykłady zostały wymienione powyżej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą czy w przypadku nabycia, wyleasingowania lub wynajmu pojazdu, oznaczonego w dowodzie rejestracyjnym jako pojazd specjalny — bankowóz, Wnioskodawcy wykorzystującemu ten pojazd w działalności gospodarczej będzie przysługiwać prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących zakup, leasing lub najem takiego bankowozu oraz zakup paliwa do tankowozu.

Na wstępie należy zaznaczyć, że przyjmuje się za opisem zdarzenia przyszłego, że samochód będzie spełniał wymagania techniczne określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128).

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że – wbrew opinii Wnioskodawcy - w związku z faktem nabycia, wyleasingowania lub wynajęcia pojazdu marki Volvo z homologacją osobową stanowiący bankowóz typu C, nie nabędzie on prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww. czynność.

Powyższe wynika z faktu, iż wykorzystywanie bankowozu do celów innych niż jego przeznaczenie, wyklucza możliwość skorzystania z niego. Należy wskazać, że aby móc odliczyć podatek naliczony przy zakupie, wyleasingowaniu lub wynajęciu pojazdu marki Volvo z homologacją osobową stanowiący bankowóz typu C oraz przy zakupie paliwa służącego do napędu samochodu o specjalnym przeznaczeniu (np. bankowozu), pojazd ten winien służyć działalności opodatkowanej podatnika i to takiej, w której jego wykorzystywanie jest konieczne. Oznacza to, że zakup bankowozu powinien być uzasadniony i ściśle powiązany z przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli przedmiotem prowadzonej działalności nie jest ochrona przechowywanych i transportowanych wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia, trudno mówić, że nabycie bankowozu następuje celem wykorzystania zgodnie z jego przeznaczeniem. Tytułem przykładu można wskazać wykorzystywanie bankowozu do świadczenia usług w zakresie przewozu utargu. Nie jest natomiast – w ocenie tut. organu – taką działalnością wykonywanie przez Wnioskodawcę usług prawnych i usług doradztwa podatkowego. Ponadto, zgodnie z cyt. rozporządzeniem MSWiA, bankowóz służy do przewozu wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia. Natomiast przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego, a w szczególności cel w jakim planuje on nabyć przedmiotowy bankowóz nie uzasadnia nabycia pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdu specjalnego jakim jest bankowóz.

Sam fakt przystosowania ww. samochodu do przeznaczenia specjalnego nie będzie uprawniał do odliczania podatku naliczonego związanego z nabyciem, wyleasingowaniem lub wynajmem pojazdu marki Volvo z homologacją osobową stanowiący bankowóz typu C jak i paliwa do jego napędu.

Uwzględniając powyższe, jak również przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, że ze względu na to, iż ww. samochód (marki Volvo z homologacją osobową stanowiący bankowóz typu C) będzie– jak wskazał Wnioskodawca - wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej, przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących nabycie, wyleasingowanie lub wynajem przedmiotowego samochodu. Zwrócić należy jednakże uwagę na to, że nie będzie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia pełnej, wykazanej na fakturze VAT kwoty podatku naliczonego, lecz w oparciu o postanowienia zawarte w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012r. art. 3 ust. 1 i 6 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (od dnia 1 stycznia 2013 r. natomiast na zasadach określonych w art. 86a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług) jedynie 60% tej kwoty, nie więcej jednak niż 6.000 zł. Tym samym nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa silnikowego do ww. samochodu.

Reasumując w przypadku nabycia, wyleasingowania lub wynajmu pojazdu, oznaczonego w dowodzie rejestracyjnym jako pojazd specjalny — bankowóz, Wnioskodawcy wykorzystującemu ten pojazd w działalności gospodarczej, tj. do wyświadczenia usług prawnych i usług doradztwa podatkowego, nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących zakup, leasing lub najem takiego bankowozu oraz zakup paliwa do bankowozu.

Odnosząc się z kolei do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji znak ILPP1/443-377/11-4/NS z dnia 06.06.2011 r., należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 80, poz. 60 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Natomiast odnośnie interpretacji znak IPPP1-443-51/08-2/RK z dnia 06.02.2008 r. wskazać należy, iż dotyczy ona odmiennego stanu faktycznego, niż zaprezentowanego przez Wnioskodawcę. W powołanej przez Wnioskodawcę sprawie, Strona nie wskazała, iż przedmiotem wniosku są samochody typu bankowóz. Zatem dotyczy innego rodzaju pojazdów. W związku z powyższym powołane przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcie nie może mieć zastosowania w sprawie.

Na marginesie należy zauważyć, że powołane przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku interpretacje, zostały wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniono stany faktyczne (zdarzenia przyszłe) i stanowiska poszczególnych wnioskodawców.

Na poparcie własnego stanowiska przywołano również orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego znak FSP 2421/04 z dnia 16.06.2005 r. Wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że na podstawie znajdującej się w aktach administracyjnych materiałów nie można z całą pewnością ustalić klasyfikacji spornego samochodu przed momentem jego zakupu /tj. 8 października 1997 r./, ponieważ brak jest dowodu rejestracyjnego tego samochodu z tej daty, wystawionego na sprzedawcę. Zatem orzeczeniem tym Sąd uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. W związku z powyższym powołane orzeczenie również nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.