Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-161/13-3/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-11-04
Teza: Wyłączenie od opodatkowania Prezentów przekazywanych przez Spółkę nieodpłatnie.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; prezent; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-wydanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z 2 sierpnia 2012 r. (data wpływu 5 sierpnia 2012 r.) uzupełnionym pismem z 2 września 2013 r. (data wpływu 3 września 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia od opodatkowania Prezentów przekazywanych przez Spółkę nieodpłatnie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia od opodatkowania Prezentów przekazywanych przez Spółkę nieodpłatnie. Wniosek uzupełniono pismem z 2 września 2013 r. o informację dotyczącą adresu do doręczeń.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Spółka) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji produktów rybnych, czyli co do zasady działalność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: VAT).

W celu odpowiedniego budowania postrzegania marek, pod którymi Spółka sprzedaje produkty, bądź też w celu motywowania kontrahentów do realizowania możliwie wysokiego poziomu sprzedaży, Spółka dokonywała, jak i dokonuje nieodpłatnych wydań towarów na rzecz osób trzecich (tj. przenosi nieodpłatnie prawo do rozporządzania jak właściciel różnego rodzaju towarami nabytymi, jak i wytworzonymi przez Spółkę). Wydawane w ramach np. akcji promocyjnych, reklamowych, marketingowych towary przekazywane są jako nagrody, bądź podarunki/prezenty - w zależności od charakteru danej akcji (dalej odpowiednio: Prezent/Prezenty) - np. konsumentom, bezpośrednim kontrahentom Spółki, tj. hurtownikom/dystrybutorom, przedstawicielom punktów sprzedaży detalicznej, czy też osobom trzecim (dalej odpowiednio: Obdarowany). Wydania Prezentów regulowane są przez uzgodnienia pisemne lub ustne, obejmując m.in.:

1.  wydanie Prezentów Obdarowanemu w celu zapoznania się z cechami produktów;
2.  wydanie Prezentów Obdarowanemu w celu zrekompensowania jego kosztów, które ten poniósł w związku ze sprzedażą produktów Spółki konsumentom lub klientom po obniżonej cenie;
3.  wydanie Prezentów Obdarowanemu w celu zrekompensowania jego kosztów, które ten poniósł w związku z bezpłatnym wydaniem produktów Spółki konsumentom lub klientom;
4.  wydanie Prezentów Obdarowanemu, w związku z zakupem przez Obdarowanego od Spółki określonej ilości jej produktów.

Poszczególne Prezenty miały:

1.  jednostkową cenę nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia nie wyższy niż 5 zł w okresie do 31 grudnia 2007 r.;
2.  wartość rynkową nie wyższą niż 5 zł w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r.;
3.  jednostkową cenę nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku), określone w momencie przekazywania Prezentu, nieprzekraczającą 10 zł, w okresie od 1 stycznia 2009 r. do chwili obecnej, jak i w przyszłości.

Mogły przy tym mieć miejsce sytuacje, w których na rzecz jednego Obdarowanego została przekazana jednorazowo większa ilość Prezentów.

Jednocześnie Spółka pragnie poinformować, że nie prowadziła ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości Obdarowanego/Obdarowanych, którzy otrzymywali przekazywane w opisany powyżej sposób Prezenty.

Spółka zwraca się o wydanie interpretacji w stanie prawnym od 1 stycznia 2007 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, Prezenty nieodpłatnie przekazywane przez Spółkę w okresie od 1 stycznia 2007 r. do chwili obecnej, w sposób opisany w stanie faktycznym, na rzecz Obdarowanego/Obdarowanych, mogą być uznane za prezenty o małej wartości w rozumieniu przepisów o VAT i tym samym ich wydanie nie podlega opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, prezenty nieodpłatnie przekazywane przez Spółkę w okresie od 1 stycznia 2007 r. do chwili obecnej, w sposób opisany w powyższym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, na rzecz Obdarowanego/Obdarowanych, powinny być uznane za prezenty o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT i tym samym ich wydanie nie podlega opodatkowaniu VAT.

Swoje stanowisko, Spółka opiera na następującej argumentacji:

Zgodnie z regulacjami ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., wszelkie darowizny, w szczególności nieodpłatne przekazania towarów, co do zasady, podlegają opodatkowaniu tym podatkiem w świetle art. 7 ust. 2.

Jednocześnie, pomimo zmian zakresu opodatkowania nieodpłatnych przekazań na podstawie przywołanej regulacji art. 7 ust. 2 na przestrzeni ostatnich lat, ustawodawca w każdym ze stanów prawnych wyłączał z zakresu opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatne przekazania prezentów o małej wartości (art. 7 ust. 3 ustawy o VAT).

W okresie objętym zapytaniem, definicja „prezentów o małej wartości”, w przypadku gdy podatnik nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości obdarowanych osób, zawarta w treści art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT obejmowała towar, którego:

1.  jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekraczały 5 zł (w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2007 r.);
2.  wartość rynkowa nie przekraczała 5 zł (w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r.);
3.  jednostkowa cena nabycia (bez podatku), a gdy nie było / nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania, nie przekraczały/nie przekraczają 10 zł (w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.).

Analiza przytoczonych regulacji, zdaniem Spółki prowadzi do wniosku, że towary spełniające opisane powyżej warunki dotyczące ich ceny nabycia/kosztu wytworzenia stanowią prezenty o małej wartości. W konsekwencji, nieodpłatne przekazanie takich towarów, dokonywane w celu intensyfikacji sprzedaży, budowy pozytywnego odbioru Spółki oraz jej produktów nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednocześnie, zdaniem Spółki, przywołana powyżej regulacja art. 7 ust. 4 pkt 2 (w brzmieniu obowiązującym w okresie będącym przedmiotem zainteresowania Spółki) w zakresie definicji „prezentu o małej wartości” zawiera tylko ograniczenie wartościowe poprzez odwołanie do jednostkowej ceny nabycia lub jednostkowego kosztu wytworzenia (w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2007 r. i od 1 stycznia 2009 r.), czy też wartości rynkowej przekazanego towaru (w stanie prawnym obowiązującym w 2008 r.).

Wykładnia gramatyczna powyższego przepisu, która ma bezwzględne pierwszeństwo przed innymi regułami wykładni, prowadzi do wniosku, że w powyższym przepisie jest wyraźna mowa o towarze w liczbie pojedynczej, a nie o towarach. Chodzi więc (w zależności od brzmienia przedmiotowej regulacji w danym stanie prawnym) o jednostkową cenę / wartość rynkową jednego przekazywanego towaru, a nie o łączną cenę kilku przekazywanych towarów.

Powyższe oznacza, że przytoczona definicja ustawowa nie zawiera limitu łącznej wartości jednorazowo przekazywanych prezentów o małej wartości ani limitu łącznej wartości nieodpłatnych przekazań prezentów o małej wartości w ciągu danego okresu. W związku z powyższym nawet jednorazowe przekazanie większej liczby Prezentów, zdaniem Spółki spełnia definicję przekazania prezentów o małej wartości, zawartą w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy i nie rodzi obowiązku opodatkowania ich podatkiem VAT.

W rezultacie zatem dla uznania danego przedmiotu nieodpłatnego przekazania za prezent o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT, istotne jest, czy jedna sztuka przekazywanego towaru spełnia definicję prezentu o małej wartości. Nie ma zatem znaczenia łączna wartość wszystkich towarów przekazywanych jednorazowo jednej osobie, w szczególności gdy dochodzi do wydania więcej niż jednej sztuki Prezentu.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów. I tak przykładowo:

1.  w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 sierpnia 2011 r., nr IPPP2/443-736/11-4/JO, uznano, że „(\`(...)\`) bez względu na ilość przekazywanych przez Spółkę jednemu podmiotowi towarów (nawet gdy ich łączna wartość przekroczy 100 zł), z uwagi na fakt, że jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) tych towarów nie przekracza 10 zł, nieodpłatne ich wydanie nie będzie uznane za dostawę towarów, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”;
2.  w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 1 grudnia 2010 r., nr IPPP3/443-898/10-4/SM, organ podatkowy uznał, że „(\`(...)\`) bez względu na ilość przekazywanych przez Spółkę jednemu podmiotowi towarów (nawet gdy ich łączna wartość przekroczy 100 zł) oraz status tego podmiotu (np. organizacje pożytku publicznego, czy NZOZ), z uwagi na fakt, że jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) tych towarów nie przekracza 10 zł, nieodpłatne ich wydanie nie będzie uznane za dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone również w następujących interpretacjach indywidualnych: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 maja 2013 r., sygn. IPPP1/443-351/13-2/EK; Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 sierpnia 2012 r., sygn. IPPP1/443-494/12-2/AP; Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 sierpnia 2012 r., sygn. IPPP2/443-601/12-2/AO; Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 18 czerwca 2012 r., sygn. IPTPP4/443-213/12-2/OS; Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 16 lutego 2012 r., sygn. IPPP1/443-1706/11-2/ISZ; Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 stycznia 2012 r., sygn. ILPP2/443-1476/11-2/AK.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska, jak wskazano na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji produktów rybnych, czyli co do zasady działalność podlegającą opodatkowaniu VAT. W celu odpowiedniego budowania postrzegania marek, pod którymi Spółka sprzedaje produkty, bądź też w celu motywowania kontrahentów do realizowania możliwie wysokiego poziomu sprzedaży, Spółka dokonywała, jak i dokonuje nieodpłatnych wydań towarów na rzecz osób trzecich (tj. przenosi nieodpłatnie prawo do rozporządzania jak właściciel różnego rodzaju towarami nabytymi, jak i wytworzonymi przez Spółkę). Wydawane w ramach np. akcji promocyjnych, reklamowych, marketingowych towary przekazywane są jako nagrody, bądź podarunki/prezenty - w zależności od charakteru danej akcji (określone przez Spółkę we wniosku mianem Prezenty) - np. konsumentom, bezpośrednim kontrahentom Spółki, tj. hurtownikom/dystrybutorom, przedstawicielom punktów sprzedaży detalicznej, czy też osobom trzecim. Wydania Prezentów regulowane są przez uzgodnienia pisemne lub ustne, obejmując m.in.:

1.  wydanie Prezentów Obdarowanemu w celu zapoznania się z cechami produktów;
2.  wydanie Prezentów Obdarowanemu w celu zrekompensowania jego kosztów, które ten poniósł w związku ze sprzedażą produktów Spółki konsumentom lub klientom po obniżonej cenie;
3.  wydanie Prezentów Obdarowanemu w celu zrekompensowania jego kosztów, które ten poniósł w związku z bezpłatnym wydaniem produktów Spółki konsumentom lub klientom;
4.  wydanie Prezentów Obdarowanemu, w związku z zakupem przez Obdarowanego od Spółki określonej ilości jej produktów.

Poszczególne Prezenty miały:

1.  jednostkową cenę nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia nie wyższy niż 5 zł w okresie do 31 grudnia 2007 r.;
2.  wartość rynkową nie wyższą niż 5 zł w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r.;
3.  jednostkową cenę nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku), określone w momencie przekazywania Prezentu, nieprzekraczającą 10 zł, w okresie od 1 stycznia 2009 r. do chwili obecnej, jak i w przyszłości.

Mogły przy tym mieć miejsce sytuacje, w których na rzecz jednego Obdarowanego została przekazana jednorazowo większa ilość Prezentów. Spółka nie prowadziła ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości Obdarowanego/Obdarowanych, którzy otrzymywali przekazywane w opisany powyżej sposób Prezenty.

W świetle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości czy w stanie prawnym obowiązującym w okresie od 1 stycznia 2007 r. do chwili obecnej nieodpłatnie przekazywane przez Spółkę na rzecz Obdarowanego/Obdarowanych Prezenty można uznać za prezenty o małej wartości w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług i tym samym ich wydanie nie podlega opodatkowaniu VAT.

W celu wyjaśnienia wątpliwości Wnioskodawcy należy odwołać się do treści przepisów regulujących kwestie związane z opodatkowaniem nieodpłatnych dostaw towarów, tj. do art. 7 ust. 2-4 ustawy, z uwzględnieniem zmian tych przepisów wprowadzonych po 1 stycznia 2007 r.

Do 31 marca 2011 r. art. 7 ust. 2 ustawy obowiązywał w brzmieniu: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części”.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2013 r. - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Natomiast od 1 kwietnia 2013 r. art. 7 ust. 2 ustawy obowiązuje w następującym brzmieniu: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Na marginesie można nadmienić, że zmiany treści art. 7 ust. 2 ustawy zmierzały do oddania w pełni sensu art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.) oraz wynikały z potrzeby uwzględnia wytycznych interpretacyjnych zawartych w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Ostatecznie treść art. 7 ust. 2 ustawy, w aktualnie obowiązującym brzmieniu, usuwa wszelkie dotychczasowe wątpliwości interpretacyjne tego przepisu, zachowując jednocześnie cel określony w Dyrektywie 2006/112/WE w tym zakresie.

Zarówno w regulacjach unijnych, jak i krajowych przewidziano opodatkowanie czynności nieodpłatnego przekazania towarów dokonywanych przez podmioty gospodarcze, z wyłączeniem towarów wymienionych w art. 7 ust. 3 ustawy.

Art. 7 ust. 3 ustawy - w okresie od 1 czerwca 2005 r. do 31 marca 2013 r. - obowiązywał w następującym brzmieniu: „Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek”.

W wyniku nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 7 grudnia 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw z dnia (Dz.U. z 2013 r. poz. 35) z dniem 1 kwietnia 2013 r. przepis art. 7 ust. 3 otrzymał brzmienie: „Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika”.

Jak wynika z powyższego zmiany wprowadzone od 1 kwietnia 2013 r. w art. 7 ust. 3 ustawy, polegają na doprecyzowaniu, że przepis art. 7 ust. 2 ustawy, nie będzie stosowany do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to nastąpi na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Ponadto, w znowelizowanym art. 7 ust. 3 ustawy, nie ma już mowy o przekazywaniu drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych.

W konsekwencji wprowadzone zmiany oznaczają, że nie będzie uznawane za odpłatną dostawę towarów tylko wykorzystanie na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem towarów stanowiących prezenty o małej wartości i próbki (pomimo, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych towarów).

Co należy rozumieć przez prezenty o małej wartości ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 4 ustawy. W badanym okresie ww. przepis miał następujące brzmienie:

*   od 1 czerwca 2005 r. do 31 grudnia 2007 r. „Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
    2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia przekazanego towaru nie przekracza 5 zł.”
*   od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. „Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
    2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli wartość rynkowa przekazanego towaru nie przekracza 5 zł.”
*   od 1 stycznia 2009 r. do 19 maja 2010 r. „Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
    2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.”
*   od 20 maja 2010 r. do chwili obecnej „Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
    2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.”

W analizowanej sprawie Prezenty przekazywane przez Spółkę wpisują się w definicję „prezentów o małej wartości” zawartą w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy. Jak bowiem wynika z opisu sprawy Wnioskodawca nieodpłatnie przekazywał/przekazuje swoim kontrahentom Prezenty, które miały/mają:

*   jednostkową cenę nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia nie wyższy niż 5 zł w okresie do 31 grudnia 2007 r.;
*   wartość rynkową nie wyższą niż 5 zł w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r.;
*   jednostkową cenę nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku), określone w momencie przekazywania Prezentu, nieprzekraczającą 10 zł, w okresie od 1 stycznia 2009 r. do chwili obecnej, jak i w przyszłości,

i nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości Obdarowanego/Obdarowanych, którzy otrzymywali przekazywane w opisany powyżej sposób Prezenty.

Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie przepis art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy nie ma zastosowania, natomiast spełnione są przesłanki wskazane art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy.

Jednocześnie Spółka zaznaczyła, że mogły mieć miejsce sytuacje, w których na rzecz jednego Obdarowanego została przekazana jednorazowo większa ilość Prezentów.

Analiza cyt. wyżej art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy jednoznacznie wskazuje, że warunkiem uznania - w oparciu o ten przepis - wydanego nieodpłatnie towaru za „prezent o małej wartości” i w konsekwencji wyłączenia jego przekazania od opodatkowania, jest spełnienie przesłanki dotyczącej jego ceny/wartości. Na opodatkowanie podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania tego rodzaju prezentu o małej wartości nie ma natomiast wpływu ilość przekazanych prezentów jednemu podmiotowi. W szczególności, nie ma znaczenia, że prezenty przekazywane są w opakowaniach zbiorczych, w których może znajdować się kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt pojedynczych opakowań tego samego rodzaju towaru o tej samej pojemności/wadze. Istotne znaczenie ma wyłącznie to, że jednostkowa wartość towaru (w zależności od brzmienia art. 7 ust. 4 pkt 2 w badanym okresie: cena nabycia, koszt wytworzenia, wartość rynkowa) pojedynczego towaru nie przekracza wskazanej w przepisie kwoty.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. wyraźnie już wskazano - w art. 7 ust. 3 ustawy - że aby prezenty o małej wartości zdefiniowane w art. 7 ust. 4 ustawy nie podlegały opodatkowaniu VAT ich przekazanie musi następować na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

W analizowanym przypadku warunek ten jest spełniony, bowiem jak wynika z opisu sprawy Spółka przekazuje nieodpłatnie Prezenty w celu odpowiedniego budowania postrzegania marek, pod którymi Spółka sprzedaje produkty, bądź też w celu motywowania kontrahentów do realizowania możliwie wysokiego poziomu sprzedaży.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny/zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że nieodpłatnie przekazywane przez Spółkę w okresie od 1 stycznia 2007 r. do chwili obecnej Prezenty stanowią prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy, a zatem na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy ich przekazywanie Obdarowanemu/Obdarowanym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zauważyć należy, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W konsekwencji powyższego organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu fatycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny lub projektowane zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem opisanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.