Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-118/08-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-05-05
Teza: Czy Spółka prawidłowo przyjmuje do opodatkowania powstałe według metody (przyjętej również w zasadach rachunkowości obowiązujących w Spółce) różnice kursowe?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód-przychody w walutach obcych; przychód-uzyskanie przychodów; różnica-różnice kursowe; środek-środki własne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2008 r. (data wpływu 05.02.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie różnic kursowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie różnic kursowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca posiada rachunek bankowy w X Bank, który prowadzony jest w walucie EUR. Transakcje przychodów i rozchodów w księgach rachunkowych Spółka ujmuje po kursie kupna i sprzedaży banku X Bank obowiązującym w dniu transakcji, opublikowanym na stronach internetowych tego banku w Polsce. Na koniec miesiąca Spółka dokonuje rozliczenia zrealizowanych różnic kursowych dla celów podatkowych metodą ostatniego kursu w sposób następujący: saldo na koniec miesiąca ustala się według ostatnich kursów walut z dnia przychodu, np. saldo na ostatni dzień miesiąca w EUR wynosi 7846,37 i kurs z ostatniej transakcji wynosił 2300 EUR x 3,6774, z przedostatniej transakcji 7000 EUR x 3,6897, to spółka do wyceny środków pieniężnych przyjęła:

2300,00 EUR x 3,6774 = 8458,02 PLN

5346,37 EUR x 3,6897 = 19726,50 PLN.

Powstałe różnice kursowe, po zastosowaniu wskazanej metody, Spółka rozlicza jako podatkowe różnice kursowe dodatnie lub ujemne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka prawidłowo przyjmuje do opodatkowania powstałe według metody (przyjętej również w zasadach rachunkowości obowiązujących w Spółce) różnice kursowe?

Wnioskodawca nadmienia również, iż powyższe zapytanie dotyczy następujących lat podatkowych Spółki:

1.05.2004 – 30.04.2005

1.05.2005 – 30.04.2006

1.05.2006 – 31.12.2007.

Zdaniem Wnioskodawcy, stosowany sposób rozliczania różnic kursowych powstałych w związku z przychodami i rozchodami na walutowym rachunku bankowym są kosztami lub przychodami do opodatkowania. Zgodnie z postanowieniem P.D II/423-191/1/07/BW dla roku podatkowego 1.05.2006 – 31.12.2007 Spółka stosuje przez cały ten okres przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym w roku 2006.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stan prawny przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalania różnic kursowych i ich opodatkowania w roku podatkowym 2004, 2005 i 2006 dot. Spółki nie uległ zmianie.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 2 ww. ustawy przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich z dnia uzyskania przychodu, ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.

Stosownie natomiast do treści art. 12 ust. 3 tej ustawy, jeżeli przychody związane z działalnością gospodarczą wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich uzyskania i dniem faktycznego otrzymania występują różne kursy walut, przychody te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodów, ustalonego przez bank, z którego usług korzystał uzyskujący przychód, oraz z zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia uzyskania przychodu.

Przychody z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych, zgodnie z art. 12 ust. 2a powołanej ustawy ustala się jako różnicę między wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodu oraz kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank, z którego usług korzystał podatnik.

Zatem przychody z tyt. różnic kursowych, uregulowane w powyższym przepisie występują w następujących sytuacjach. Kiedy wartość waluty sprzedanej bankowi przeliczona na złote według kursu kupna banku jest wyższa niż wartość waluty otrzymanej z tytułu transakcji eksportowej według kursu kupna banku z dnia jej otrzymania, albo zakupionej w banku, przeliczonej po ówczesnym kursie sprzedaży, różnica ta zwiększa przychody podatkowe. Jeżeli relacja ww. kursów jest odwrotna, tj. kiedy kurs kupna banku z dnia odsprzedaży waluty jest niższy od kursu kupna z dnia otrzymania waluty z transakcji eksportowej, albo kursu sprzedaży z dnia wcześniejszego zakupu od banku, przychody podatkowe ulegają obniżeniu.

Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski z dnia poniesienia kosztu. Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego przez bank, z którego usług korzystał ponoszący koszt, oraz z zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zarachowania kosztów.

Stosownie do art. 15 ust. 1a. ww. ustawy, koszty z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych ustala się jako różnicę miedzy wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu sprzedaży walut z dnia faktycznej zapłaty oraz kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank, z którego usług korzystał podatnik.

W przypadku spłaty zobowiązań z tytułu transakcji importowych środkami walutowymi zgromadzonymi przez Spółkę na rachunku walutowym, oprócz różnic kursowych z tytułu pokrycia zobowiązań mogą wystąpić koszty z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych, zdefiniowane w art. 15 ust. 1a ww. ustawy. Jeżeli kurs sprzedaży walut na dzień dokonania zapłaty zobowiązania wyrażonego w walucie obcej, własnymi środkami zgromadzonymi na rachunku walutowym, jest wyższy od kursu kupna walut, z dnia otrzymania zapłaty należności np. za wyeksportowane towary, po którym otrzymane środki walutowe zostały wycenione albo kursu sprzedaży walut w przypadku wcześniejszego nabycia środków walutowych od banku, koszty podatkowe ulegają obniżeniu, natomiast przy odwrotnej relacji kursów, gdy kurs sprzedaży walut z dnia zapłaty zobowiązania jest niższy niż kurs kupna walut z dnia wpływu zapłaty albo kursu sprzedaży z dnia wcześniejszego nabycia walut od banku, koszty podatkowe ulegają zwiększeniu.

Art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.) stanowi, iż wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich przeprowadzenia odpowiednio po kursie: kupna lub sprzedaży walut stosowanym przez bank, z którego usług korzysta jednostka – w przypadku operacji sprzedaży lub kupna walut oraz operacji zapłaty należności lub zobowiązań.

Z powyższego wynika, że zarówno według przepisów bilansowych jak i podatkowych ustawodawca nie zauważył, że jednostki mają prawo posiadania własnego rachunku walutowego i wszelkie operacje traktuje tak jakbyśmy takiego rachunku nie posiadali, a wobec tego wszystkie otrzymane waluty odsprzedawali bankowi (a więc kurs kupna banku), natomiast wydatkowane waluty, np. na spłatę zobowiązania – tak jakbyśmy musieli je najpierw kupić od banku (a więc kurs sprzedaży banku).

Natomiast art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości stanowi, iż nie rzadziej niż na dzień bilansowy wycenia się wyrażone w walutach obcych składniki aktywów (z wyłączeniem udziałów w jednostkach podporządkowanych wycenianych metodą praw własności) i pasywów – po obowiązującym na ten dzień średnim kursie ustalonym dla danej waluty przez NBP, z zastrzeżeniem pkt 2.

Z powyższych przyczyn, tutejszy Organ nie podziela stanowiska Spółki, co do prawidłowości przyjętych do opodatkowania różnic kursowych w roku podatkowym 2004, 2005 i 2006.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.