Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.806.2025.5.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Sprzedaż przez Wnioskodawcę działek będzie stanowiła
czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1
ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
działalność-działalność gospodarcza
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
teren-teren budowlany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych przyszłej sprzedaży działek niezabudowanych (nr 2/14 i 3
    /1).
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca składa wniosek jako osoba fizyczna, nieprowadząca działalności
    gospodarczej, a w szczególności nieprowadząca działalności gospodarczej związanej z
    obrotem nieruchomościami i działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem
    inwestycji budowlanych.

    Wnioskodawca oświadcza, że jest jedynym właścicielem nieruchomości położonej (...),
    składającej się z dwóch działek niezabudowanych o numerach geodezyjnych: 2/14 (dwa
    łamane przez czternaście) i 3/1 (trzy przez jeden), o łącznej powierzchni 0,0724 ha dla
    których Sąd Rejonowy (...), prowadzi księgę wieczystą o numerach (...).
    Wnioskodawca prawo własności nieruchomości (KW ....) składającej się z dwóch działek o
    numerach geodezyjnych 2/14 i 3/1 nabył w 1993 r. od Skarbu Państwa na podstawie
    prawomocnej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego (...) z 15 czerwca 1993 r., znak: (...).
    Zwrot przedmiotowej nieruchomości nastąpił na rzecz Wnioskodawcy (spadkobiercy) po
    byłej właścicielce.
    Przedmiotowe nieruchomości stanowią kompleks działek niezabudowanych i tworzą plac
    położony w granicach administracyjnych miasta, na którym cyklicznie, co niedzielę (z
    wyjątkiem niedziel będących świętami i niedziel z niesprzyjającymi warunkami
    atmosferycznymi) odbywa się handel różnego rodzaju rzeczami i towarami (tzw. „giełda”).
    Każda transakcja handlowa pomiędzy sprzedawcami, a nabywcami odbywa się na
    wyłączne ryzyko i koszty stron tych operacji. Powierzchnia przeznaczona (wykorzystywana)
                            2i udostępniana tym osobom to około 310 m. Handel prowadzony jest przez osoby
    (Handlowców, Kupców, Wystawców), którzy danego dnia zgłoszą się i pojawią we
    wskazanym powyżej miejscu na podstawie ustnej umowy zawartej z właścicielami
    nieruchomości stanowiących kompleks działek niezabudowanych, w których skład
    wchodzą działki należące m.in. Wnioskodawcy. Kupcy, korzystający z terenu giełdy
    odprowadzają na rzecz właścicieli ww. nieruchomości stosowną opłatę z tytułu
    zajmowania określonych części placu. Opłaty pobierane są jednorazowo lub miesięcznie
    przez właścicieli zamiennie (w zależności od dyspozycji), a ich wysokość uzależniona jest
    od wielkości zajmowanego przez Wystawcę stanowiska. Nie jest pobierana opłata za
    miejsca zajmowane przez auta Wystawców. Dochód Wnioskodawcy z tego tytułu
    udokumentowany jest rachunkami i rozliczany jest miesięcznie w formie ryczałtu, a
    rocznie podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie deklaracji PIT 28.
    Nieruchomości stanowiące targowisko nie są utwardzone, nie znajdują się na nich żadne
    budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Na terenie nieruchomości wysypane są wiórki asfaltowe. Działki o nr 2/14 oraz 3/1
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (...), uchwalonym
    Uchwałą Nr (...) Rady Miasta (...) z 28 października 2015 r., oznaczone są symbolem 3.UC.U.
    z przeznaczeniem pod teren zabudowy usługowej z rozmieszczeniem obiektów
                        2handlowych o pow. powyżej 2000 m, na którym obowiązuje zakaz lokalizacji funkcji
    produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów. Nie są
    wyznaczone linie rozgraniczające dotyczące poszczególnych funkcji.
    Wnioskodawca kilkukrotnie składał wniosek w sprawie zmiany miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego „(...) w zakresie zmiany przeznaczenia terenu
                                                2rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m,
    zabudowy usługowej o symbolu 3.UC-U na teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej
    z dopuszczeniem uzupełniające funkcji usługowej.
    Dla działek o nr 2/14 i 3/1 nie została wydana decyzja określająca zadania z zakresu
    gospodarki leśnej na podstawie inwentaryzacji stanu lasu z art. 19 ust. 3 ustawy z 28
    września 1991 r. o lasach oraz nie obowiązuje aktualny operat uproszczonego planu
    urządzenia lasu w rozumieniu przepisów art. 19 ust. 2 ww. ustawy.
    Dla działek o nr 2/14 i 3/1 nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu w przedmiocie ich zalesienia. Grunty wyżej opisanych
    nieruchomości nie znajdują się na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, ani parku
    narodowego. Na wyżej opisanych nieruchomościach nie znajdują się wody płynące ani
    stojące. Nieruchomości nie są położone na terenie, co do którego została podjęta przez
    Radę Miasta (...) uchwała o ustanowieniu obszaru rewitalizacji zastrzegająca prawo
    pierwokupu na rzecz gminy oraz nie leżą na terenie Specjalnej Strefy Rewitalizacji, w

    rozumieniu przepisów ustawy z 9 października 2015 r. o rewitalizacji. Nieruchomości nie
    są obciążone żadnymi długami, ani roszczeniami osób trzecich, nie występują jakiekolwiek
    prawne lub faktyczne okoliczności mogące spowodować obciążenie tych nieruchomości,
    ograniczenia w rozporządzaniu nimi lub w korzystaniu z nich; nie występują także
    zobowiązania podatkowe i inne zobowiązania publicznoprawne związane z tymi
    nieruchomościami. Nie została wydana żadna decyzja administracyjna, ani orzeczenie
    sądu i nie toczy się żadne postępowanie przed sądem lub innym organem, w tym także
    postępowanie upadłościowe, egzekucyjne lub inne mogące mieć wpływ na sprzedaż
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaży przedmiotowych nieruchomości na rzecz
    dewelopera - osoby prawnej, firmy wyspecjalizowanej w inwestycjach budowlanych, który
    nosi się z zamiarem wybudowania na terenie tych nieruchomości budynku lub kompleksu
    budynków o charakterze mieszkalnym lub mieszkalno-usługowym - G. Spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w (...).
    Wnioskodawca wraz z innymi właścicielami nieruchomości, które łącznie stanowią
    kompleks działek, zawarli 10 listopada 2021 r. przed notariuszem (...) przedwstępną
    umowę sprzedaży m.in działek o numerach 2/14 i 3/1. Wnioskodawca na mocy ww.
    umowy zobowiązał się do sprzedaży spółce pod firmą G. Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością z siedzibą w (...) - w stanie wolnym od wszelkich obciążeń, praw i
    roszczeń osób trzecich - prawo własności niezabudowanej nieruchomości położonej w (...),
    objętej księgą wieczystą KW numer (...).
    Uzgodniono, że umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi warunkami:
    1. Zmiany planu zagospodarowania przestrzennego (...), uchwalonego Uchwałą Nr (...)
      Rady Miasta (...) z 28 października 2015 r. w zakresie przeznaczenia działek: 2/14 i 3/1 z
      dotychczasowego: teren rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni
                    2sprzedaży powyżej 2000 m, zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji funkcji
      produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów na
      przeznaczenie dopuszczające zabudowę mieszkaniowa wielorodzinną z minimalną
                          2powierzchnią mieszkalną 10.000 m;
    2. Przystąpienia do przyrzeczonej umowy sprzedaży w dniu jej zawarcia wszystkich
      Sprzedających, tak aby w wyniku przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupujący nabył
      całość, tj. 100% udziałów ww. nieruchomości;
    3. Przeprowadzenia przez Kupującego procedury Due deligence Nieruchomości w
      terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy przedwstępnej, tj. do 28 lutego 2022 r.;
    4. Potwierdzenia przez Kupującego Sprzedającym faktu przeprowadzenia procedury Due
      deligence Nieruchomości w terminie 4 miesięcy od dnia podpisania umowy
      przedwstępnej oraz uzyskania pozytywnego wyniku badania, tj. do 31 marca 2022 r.;
    5. Uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na
      Nieruchomości, obejmującej zgodę na budowę zespołu budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z garażami wielostanowiskowymi i infrastrukturą techniczną o
      parametrach obejmujących co najmniej możliwość zrealizowania zabudowy
                                                  2mieszkaniowej wielorodzinnej z minimalną powierzchnią mieszkalną 10.000 m;
    6. Nabycia przez Kupującego od Właścicieli działek F.F. i B.B. i przysługujących im
      udziałów w nieruchomości objętej księgą wieczystą KW numer (...), stanowiącej działki
      oznaczone numerami: 2/16 i 3/3;
    7. Nabycia przez Kupującego od Właścicieli działek C.C., D.D. i E.E. przysługujących im
      udziałów w nieruchomości objętej księgą wieczystą KW numer (...), stanowiącej działki
      oznaczone numerami: 2/9, 2/13 i 3/2.

    Przy czym należy nadmienić, że powyżej wskazane terminy do dokonania określonych
    czynności zostały przedłużone na podstawie stosownych aneksów do ww. umowy
    przedwstępnej. Wnioskodawca zobowiązał się do:
    1) Niepodejmowania żadnych działań, które stałyby w sprzeczności z postanowieniami
      umowy przedwstępnej, w szczególności takich, które spowodowałyby, że oświadczenia
      złożone przez każdego ze Sprzedających w umowie przedwstępnej nie pozostałyby
      aktualne i prawdziwe przez cały czas obowiązywania umowy przedwstępnej do czasu
      zawarcia umowy przyrzeczonej oraz do niezwłocznego informowania Kupującego o
      jakichkolwiek zmianach w tym zakresie;
    2) Umożliwienia osobom upoważnionym przez Kupującego swobodnego dostępu do
      Nieruchomości w celu dokonywania na ich terenie wszelkich wierceń, badań,
      ekspertyz gruntu, ustalenia ewentualnych skażeń i zanieczyszczeń gruntu i wód
      gruntowych, a także innych badań, testów i analiz określonych w niniejszej umowie po
      wcześniejszym uzgodnieniu terminu ze Sprzedającym lub przedstawicielem
      Sprzedających, przy czym przeprowadzone przez Kupującą badania nie mogą
      znacząco utrudniać lub uniemożliwiać korzystania przez Sprzedających z
      nieruchomości na dotychczasowych zasadach;
    3) Doręczenia Kupującemu, na jego prośbę, niezbędnych dokumentów znajdujących się
      w posiadaniu Sprzedających lub takich, do których uzyskania Sprzedający są
      uprawnieni, mających związek z wykonaniem postanowień umowy przedwstępnej i
      realizacją celów określonych przez Strony, a których żądanie na potrzeby osób trzecich
      lub organów administracji publicznej ma oparcie prawne;
    4) Udzielenia na wniosek Kupującego pełnomocnictw niezbędnych do pozyskania
      dokumentów i uzgodnień do uzyskania pozwolenia na budowę oraz przeprowadzenia
      badania Due deligence Nieruchomości.
    Wnioskodawca udzielił spółce G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
    (...), prawa do dysponowania nieruchomościami, dla których Sąd Rejonowy (...) prowadzi
    księgę wieczystą (...) na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane wraz z prawem wejścia na teren Nieruchomości w celu wykonania
    badań geodezyjnych i geologicznych. Zgoda ta stanowi dowód dysponowania
    Nieruchomościami przez Kupującego na cele budowlane w rozumieniu art. 32 ust. 4
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Jedynymi czynnościami ze strony Wnioskodawcy związanymi z nieruchomościami w
    zakresie udostępniania ich na potrzeby organizacji handlu na ich terenie jest pobieranie
    (zamiennie z innymi właścicielami) opłat oraz nadzorowanie porządku i niezakłócanie
    korzystania z nieruchomości przez handlarzy i ich klientów. W zakresie negocjacji
    zmierzających do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca korzysta z
    pomocy pośrednika obrotu nieruchomościami oraz prawnika, celem wypracowania
    bezpiecznych i możliwie najkorzystniejszych dla nich i pozostałych sprzedających
    warunków zbycia nieruchomości. Jednakże usługi te świadczone są przez ww. podmioty
    (osoby) w sposób okazjonalny i wyłącznie w przypadkach wystąpienia konkretnych spraw i
    kwestii do rozwiązania. Nie ma żadnych zasad stałej współpracy, a ewentualne
    zagadnienia do rozwiązania lub rozstrzygnięcia przekazywane są ad hoc i tylko w
    przypadkach gdy się pojawią.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
    1) W jaki sposób wykorzystywał/wykorzystuje Pan przedmiotowe działki od momentu
      wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
      Odpowiedź: Od momentu wejścia w ich posiadanie działka nie była użytkowana a od
      końca 1994 r. zostało utworzone targowisko czynne w niedzielę.

      Czy był/jest to jedynie udostępnianie miejsca na prowadzenie przez kupców handlu?
      Odpowiedź: Tak.
    2) Czy poczyni/poczynił Pan przed sprzedażą działek jakiekolwiek czynności wymagające
      zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości
      działek, np. doprowadzenie wszystkich mediów, uzbrojenie działek, ogrodzenie
      terenu, itp.? Jakie to czynności?
      Odpowiedź: Nie.
    3) W jaki sposób pozyskał Pan nabywców przedmiotowych działek?
      Odpowiedź: Poprzez pośrednika nieruchomości.
    4) Na jakie cele zamierza Pan przeznaczyć środki finansowe uzyskane ze sprzedaży
      przedmiotowych działek?
      Odpowiedź: Nie ma Pan wyznaczonego celu, najprawdopodobniej na zaspokojenie
      potrzeb życiowych.
    5) Czy dokonywał Pan kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości/udziałów
      w nieruchomości, a jeśli tak - to należy podać odrębnie dla każdej sprzedanej
      nieruchomości:
      - kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości;
      - w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte;
      - w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia
        w ich posiadanie do chwili sprzedaży;
      - kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży;
      - ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
        zabudowanych, a jeśli zabudowanych - to czy były to nieruchomości mieszkalne
        czy użytkowe);
      Odpowiedź: Nie.
    6) Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży,
      jeśli tak to ile i jakie?
      Odpowiedź: Posiada Pan tylko mieszkanie w którym mieszka i na obecną chwilę nie
      zamierza Pan go sprzedać.
    7) Od kiedy udostępnia Pan swoje nieruchomości na rzecz Handlowców, Kupców,
      Wystawców?
      Odpowiedź: Od końca 1994 r.
    8) Czy przychody z opłat pobieranych z tytułu zajmowania określonej części placu zaliczał
      /zalicza Pan do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
      Odpowiedź: Przychód jest udokumentowany rachunkami i rozliczany miesięcznie w
      formie ryczałtu, a rocznie podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie
      deklaracji PIT 28.
    9) W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
    Uzgodniono, że umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi warunkami:
      1. zmiany planu zagospodarowania przestrzennego (...), uchwalonego Uchwałą (...)
      Rady Miasta (...) z dnia 28 października 2015 roku w zakresie przeznaczenia działek: 2
      /14 i 3/1 z dotychczasowego: teren rozmieszczenia obiektów handlowych o
      powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji
      funkcji produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów

      na przeznaczenie dopuszczające zabudowę mieszkaniowa wielorodzinną z
      minimalną powierzchnią mieszkalną 10.000 m².
      (...)
      5. uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na
      Nieruchomości, obejmującej zgodę na budowę zespołu budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z garażami wielostanowiskowymi i infrastrukturą techniczną o
      parametrach obejmujących co najmniej możliwość zrealizowania zabudowy
      mieszkaniowej wielorodzinnej z minimalną powierzchnią mieszkalną 10.000 m²;
      (...)
      Wnioskodawca udzielił spółce G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
      w (...), prawa do dysponowania nieruchomościami, dla których Sąd Rejonowy (...)
      prowadzi księgę wieczystą (...) na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z
      dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wraz z prawem wejścia na teren
      Nieruchomości w celu wykonania badań geodezyjnych i geologicznych.
    proszę wyjaśnić:
        a) kto wystąpił/wystąpi o zmianę planu zagospodarowania Pan czy Kupujący oraz na
        czyj koszt?
        Odpowiedź: Wystąpili Właściciele/Współwłaściciele nieruchomości przeznaczonych
        do sprzedaży (w przeszłości również były składane takie wnioski). Wnioski składa się
        bezpłatnie.
        b) na czyj koszt (Pana czy Kupującego) Kupujący uzyskał/uzyska ostateczną decyzję o
        pozwoleniu na budowę na Nieruchomości?
        Odpowiedź: Jeżeli dojdzie do zmiany planu zagospodarowania to koszty wszystkich
        przyszłych czynności związanych z otrzymaniem pozwolenia na budowę, poniesie
        Kupujący.
        c) na czyj koszt Pana czy Kupującego wykonane zostało/zostanie badanie
        geodezyjne i geologiczne?
        Odpowiedź: Na koszt Kupującego.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 2)
    Czy jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie
    się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...). Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca
    dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w
    art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana

    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia
    „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały
    określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Podatnikami - według art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, „podatnikiem” jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z
    górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za
    takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że
    państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt
    nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie
    (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE).
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE,
    odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    1) czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług,
    2) czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
      podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu
    do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. W przedmiotowym przypadku nie podejmuje się żadnych
    działań i nie angażuje się środków w sposób podobny do działań opisanych w art. 9 ust. 1
    akapit drugi cytowanej dyrektywy. W szczególności samego zbycia nieruchomości,
    korzystania w tym zakresie z usług pośrednika, czy konsultacji prawnej, nie sposób uznać
    za wykonywanie działalności gospodarczej. Możliwość uznania osoby prywatnej za osobę
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jak przedsiębiorcy (osobę o
    której mowa w art. 9 dyrektywy) stanowi wyjątek od zasady, który podlega ścisłej wykładni
    i nie może być rozciągany na zwykłe osoby fizyczne, które okazjonalnie dokonują
    sprzedaży nieruchomości.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tak jest w przypadku objętym niniejszym wnioskiem. Nie zmienia tego fakt
    wykorzystywania nieruchomości na potrzeby osób, które na tejże nieruchomości
    prowadzą działalność gospodarczą, tj. handlowców (kupców, wystawców) korzystających z
    terenu „giełdy”. Nie można przyjąć, że każda osoba, która nawiązuje nawet stały stosunek
    prawny z przedsiębiorcą (lub cykliczny, jak ma to miejsce w tym przypadku - teren
    nieruchomości jest wykorzystywany okresowo, co niedziela, oprócz niedziel będących
    świętami i oprócz niedziel z niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi), sama staje się
    przedsiębiorcą względnie podlega opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla
    przedsiębiorcy. Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa Kodeks
    cywilny. Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży - przez umowę sprzedaży
    sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a
    kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu
    cywilnego).
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 §1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego - umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
    postanowiły. Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego - umowa, przez którą jedna ze stron lub obie
    zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna
    określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma
    być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w
    odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia
    umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy
    przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony
    przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia

    zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy
    przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 ww. ustawy). Umowa
    przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności
    nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Czynności podejmowane przez nabywcę nieruchomości - dewelopera - tj. w szczególności
    czynności związane z badaniami przeprowadzanymi na terenie nieruchomości, a także
    uzyskaniem stosownych zezwoleń w trybie administracyjnym, związane są bezpośrednio z
    inwestycją zaplanowaną przez nabywcę. Nie jesteśmy uczestnikami procesu
    inwestycyjnego. O ile nawet działania nabywcy wpłyną na stan prawny nieruchomości
    (zmiany planu zagospodarowania, uzyskanie pozwoleń budowlanych), to w żaden sposób
    nie wpłyną na ustaloną w umowie przedwstępnej cenę sprzedaży nieruchomości, która
    zostanie określona z góry. Udzielenie przez Wnioskodawcę deweloperowi w zakresie
    czynności podejmowanych w toku postępowań administracyjnych zmierza wyłącznie do
    zrealizowania celu założonego przez inwestora, a nie przez Wnioskodawcę. Nie jest i nie
    było zamiarem Wnioskodawcy dokonywanie inwestycji związanej z budową założoną i
    zaplanowaną do realizacji w przyszłości przez inwestora, którym będzie podmiot prawa
    handlowego. Celem Wnioskodawcy jest wyłącznie sprzedaż nieruchomości, którą
    warunkuje uzyskanie przez ww. inwestora stosownych zezwoleń. Wobec powyższego,
    dokonując sprzedaży prawa własności działek Wnioskodawca będzie korzystać z
    przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, jest to
    bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności, które ma charakter
    jednorazowy i nie może być uznane jako zrealizowane w wykonaniu działalności
    gospodarczej. Jak już powyżej wskazano, działalność taka nie jest prowadzona przez
    Wnioskodawcę. Działaniem Wnioskodawcy w tym przypadku jest wyłącznie sprzedaż
    nieruchomości na rzecz dewelopera. Ponadto, nie jest w zakresie planów i zamiarów
    Wnioskodawcy podejmowanie działań inwestycyjnych związanych ze zbywanymi
    nieruchomościami. Działania te i czynności stanowią domenę dewelopera, nawet jeśli
    deweloper korzysta w tym zakresie z upoważnienia lub zezwolenia Wnioskodawcy, to
    podejmowane przez niego działania są związane z jego założeniami inwestycyjnymi i
    dokonywane są na jego koszt i jego wyłączne ryzyko.
    Wydana 24 maja 2021 r. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt: II FPS 1
    /21) trafnie stwierdza, że przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz
    innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), chyba, że stanowią składnik
    majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku
    związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Tym samym NSA stwierdził, że
    zasadnicze znaczenie w przypadku kwalifikacji danej działalności jako działalności
    gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla osób
    prowadzących działalność gospodarczą ma kryterium wprowadzenia danego składnika
    majątku - nieruchomości - do majątku związanego z prowadzeniem działalności
    gospodarczej (majątku firmowego). Nie ma żadnych przeszkód, aby powyższą zasadę,
    wyinterpretowaną przez NSA na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie stosować również do zasad obowiązujących na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług. Decydujące znaczenie ma zatem wprowadzenie składnika majątku do
    majątku „firmowego”. Słusznie NSA w przywołanej uchwale stwierdził, że jeżeli podatnik:
    1. nie podejmuje czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia przedsiębiorstwa
    poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych
    mających służyć tej działalności,

    2. nie buduje struktury organizacyjnej pozwalającej mu na zarządzanie tą wydzieloną
    częścią majątku,
    3. nie wypracowuje strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku pod
    kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników majątków do tych
    potrzeb), a jedynie lokuje nadwyżki posiadanych środków (uzyskiwanych z różnych źródeł
    przychodu) w zakup nieruchomości, które następnie wynajmuje, to nie można uznać, że
    składniki majątkowe związane są z działalnością gospodarczą.
    Nie sposób uznać w tym przypadku, aby Wnioskodawca podejmował czynności
    zmierzające do wyraźnego wyodrębnienia jego udziału w nieruchomości jako
    przedsiębiorstwa, względnie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Tym samym nie można uznać aby odpłatne, okresowe (co tydzień) udostępnianie
    nieruchomości na potrzeby cudzej działalności gospodarczej (handlowej) pozwalało
    zakwalifikować nieruchomość jako składnik majątku „firmowego”. Nieruchomość nie
    straciła charakteru majątku prywatnego (osobistego), podobnie jak nie tracą charakteru
    majątku prywatnego lokale mieszkalne, do których nawiązywał NSA w przywołanej
    uchwale. W przeciwnym wypadku należałoby uznać, że każdy najem, dzierżawa, czy inny
    odpłatny sposób przekazania nieruchomości do korzystania stanowiłby działalność
    gospodarczą, co jest wnioskiem w sposób oczywisty chybionym. W tej sytuacji w ocenie
    Wnioskodawcy uznać należy, że podejmowane przez niego działania oraz dokonane
    czynności pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży prawa własności w ramach
    rozporządzania majątkiem prywatnym. Z tego względu sprzedaż ww. dóbr dokonywana
    będzie w obszarze nie objętym regulacją ustawy podatku od towarów i usług, a zatem nie
    wystąpi zobowiązanie do zapłaty tego podatku w związku z dokonaną sprzedażą
    nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną

    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan jedynym właścicielem nieruchomości składającej się z
    dwóch działek niezabudowanych o numerach: 2/14 i 3/1 o łącznej powierzchni 0,0724 ha.
    Prawo własności nieruchomości składającej się z ww. działek nabył Pan w 1993 r. od
    Skarbu Państwa. Zwrot przedmiotowej nieruchomości nastąpił na Pana rzecz
    (spadkobiercy) po byłej właścicielce. Przedmiotowe działki stanowią kompleks działek
    niezabudowanych i tworzą plac, na którym cyklicznie, co niedzielę (z wyjątkiem niedziel
    będących świętami i niedziel z niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi) odbywa się
    handel różnego rodzaju rzeczami i towarami (giełda). Handel prowadzony jest przez
    Handlowców, Kupców, Wystawców, którzy danego dnia zgłoszą się i pojawią się we
    wskazanym miejscu (na giełdzie) na podstawie ustnej umowy zawartej z właścicielami
    nieruchomości. Kupcy korzystający z terenu giełdy odprowadzają na rzecz właścicieli ww.
    nieruchomości stosowną opłatę z tytułu zajmowania określonych części placu. Opłaty
    pobierane są jednorazowo lub miesięcznie przez właścicieli zamiennie (w zależności od
    dyspozycji), a ich wysokość uzależniona jest od wielkości zajmowanego przez Wystawcę
    stanowiska. Zgodnie z Pana wskazaniem dochód udokumentowany jest rachunkami i
    rozliczany miesięcznie w formie ryczałtu, a rocznie podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych na podstawie deklaracji PIT 28.

    Obecnie podjął Pan decyzję o sprzedaży przedmiotowych nieruchomości (działek nr 2/14 i
    3/1) na rzecz dewelopera - osoby prawnej, firmy zajmującej się inwestycjami
    budowlanymi, który ma zamiar wybudowania na terenie tych nieruchomości budynek lub
    kompleks budynków o charakterze mieszkalnym lub mieszkalno-usługowym. W tym celu
    wraz z innymi właścicielami nieruchomości, które stanowią kompleks działek 10 listopada
    2021 r. zawarł Pan przedwstępną umowę sprzedaży działek m.in. o numerach 2/14 i 3/1.
    Na mocy której zobowiązał się Pan do sprzedaży spółce z o.o. prawa własności
    niezabudowanej nieruchomości.
    Umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi warunkami:
    1) Zmiany planu zagospodarowania przestrzennego (...), uchwalonego Uchwałą (...) Rady
      Miasta (...) z 28 października 2015 r. w zakresie przeznaczenia działek: 2/14 i 3/1 z
      dotychczasowego: teren rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni
                    2sprzedaży powyżej 2000 m, zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji funkcji
      produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów na
      przeznaczenie dopuszczające zabudowę mieszkaniowa wielorodzinną z minimalną
                          2powierzchnią mieszkalną 10.000 m;
    2) Przystąpienia do przyrzeczonej umowy sprzedaży w dniu jej zawarcia wszystkich
      Sprzedających, tak aby w wyniku przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupujący nabył
      całość, tj. 100% udziałów ww. nieruchomości;
    3) Przeprowadzenia przez Kupującego procedury Due deligence Nieruchomości w
      terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy przedwstępnej, tj. do 28 lutego 2022 r.;
    4) Potwierdzenia przez Kupującego Sprzedającym faktu przeprowadzenia procedury Due
      deligence Nieruchomości w terminie 4 miesięcy od dnia podpisania umowy
      przedwstępnej oraz uzyskania pozytywnego wyniku badania, tj. do 31 marca 2022 r.;
    5) Uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na
      Nieruchomości, obejmującej zgodę na budowę zespołu budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z garażami wielostanowiskowymi i infrastrukturą techniczną o
      parametrach obejmujących co najmniej możliwość zrealizowania zabudowy
                                                  2mieszkaniowej wielorodzinnej z minimalną powierzchnią mieszkalną 10.000 m;
    6) Nabycia przez Kupującego od Właścicieli działek F.F. i B.B. i przysługujących im
      udziałów w nieruchomości objętej księgą wieczystą KW numer (...), stanowiącej działki
      oznaczone numerami: 2/16 i 3/3;
    7) Nabycia przez Kupującego od Właścicieli działek C.C., D.D. i E.E. przysługujących im
      udziałów w nieruchomości objętej księgą wieczystą KW numer (...), stanowiącej działki
      oznaczone numerami: 2/9, 2/13 i 3/2.
    Na mocy tej umowy zobowiązał się Pan m.in. do udzielenia na wniosek Kupującego
    pełnomocnictw niezbędnych do pozyskania dokumentów i uzgodnień do uzyskania
    pozwolenia na budowę. Ponadto udzielił Pan spółce Kupującej prawa do dysponowania
    nieruchomościami na cele budowlane. Również Pan wraz z pozostałymi
    współwłaścicielami wystąpił o zmianę miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego dla nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
    Kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:

      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z powyższego przepisu, najem/dzierżawa jest umową dwustronnie
    zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego,
    polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na
    płaceniu umówionego czynszu.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem/dzierżawa stanowi
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
                              1Zasada swobody umów zapisana jest w art. 353 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    W tym przepisie jest wyrażona tzw. zasada swobody umów, która przyznaje stronom
    możliwość i swobodę w zakresie kształtowania treści umowy czy też wyboru formy jej
    zawarcia, co oznacza, że jeśli nie istnieją żadne przeszkody, np. natury prawnej (tj. nie
    trzeba umowy zawrzeć pisemne albo zachować formy aktu notarialnego), to umowa może
    być zawarta w formie ustnej i jest ona również wiążąca dla stron ją zawierających.
    Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że oddanie rzeczy (np.
    nieruchomości) w odpłatne używanie jest usługą i wypełnia określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywane jest w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Pana wątpliwości dotyczą tego, czy w związku ze zbyciem działek o numerach 2/14 i 3/1
    będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT.
    Odnosząc wyżej wskazane przepisy do przedstawionych we wniosku okoliczności
    stwierdzić należy, że wieloletnie (od końca 1994 r.) odpłatne udostępnianie osobom
    handlującym nieruchomości jako placu wykorzystywanego przez nich do handlu towarami
    (giełda) wskazuje na wykorzystywanie przez Pana działek nr 2/14, 3/1 w sposób ciągły do
    celów zarobkowych (uzyskiwane przez Pana korzyści w postaci pobieranych opłat z tytułu
    umożliwienia osobom handlującym korzystania z nieruchomości w czasie trwania
    targowiska ma charakter stały). Wykorzystywanie nieruchomości do świadczenia usługi
    odpłatnego udostępniania wypełnia zatem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej a Pan w związku z tą czynnością działa jak podatnik w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wykorzystywanie przez Pana działek w sposób ciągły od momentu wejścia w ich
    posiadanie dla celów zarobkowych spowodowało, że nie można uznać, iż są one
    wykorzystywane wyłącznie w ramach majątku osobistego w rozumieniu TSUE C-291/92, na
    które to orzeczenie również Pan się powołuje. Działania takiego nie można interpretować
    inaczej niż jako cel osiągania korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy. Tym samym,
    działki przeznaczone do sprzedaży, w momencie ich dostawy, będą stanowiły składnik
    majątkowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej. Planowana sprzedaż ww.
    działek nie będzie więc stanowiła czynności rozporządzania majątkiem prywatnym.
    Wobec powyższego, planowana przez Pana sprzedaż nieruchomości (działki nr 2/14 i 3/1),
    będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan z tytułu tej sprzedaży działał będzie jako podatnik
    VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż niezabudowanych działek będzie
    więc czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 418 ze zm.) :
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy terenów niezabudowanych, inne
      niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen:
      „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane -
    są zwolnione od podatku.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:

      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    We wniosku wskazał Pan, że działki nr 2/14 i 3/1 obecnie zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego oznaczone są symbolem 3.UC.U z przeznaczeniem
    pod tern zabudowy usługowej z rozmieszczeniem obiektów handlowych o pow. powyżej
        22000 m, na którym obowiązuje zakaz lokalizacji funkcji produkcyjnych i warsztatowych
    oraz związanych z nimi składów i magazynów. Ponadto do transakcji sprzedaży dojdzie
    pod warunkiem zmiany przez Pana oraz pozostałych współwłaścicieli miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego tak aby dopuszczał przeznaczenie pod zabudowę
    mieszkaniową wielorodzinną.
    W konsekwencji, dostawa niezabudowanych działek nr 2/14 i 3/1 nie będzie objęta
    zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ działki
    obecnie i na moment sprzedaży stanowić będą teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt
    33 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy w
    oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów w tym gruntu, spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.

    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że prawo własności nieruchomości składającej się z dwóch działek
    o numerach geodezyjnych 2/14 i 3/1 nabył Pan w 1993 r. od Skarbu Państwa na podstawie
    prawomocnej decyzji. Zwrot przedmiotowej nieruchomości nastąpił na Pana rzecz
    (spadkobiercy) po byłej właścicielce. Z uwagi na wskazaną okoliczność stwierdzić należy, że
    nabycie ww. prawa własności nie nastąpiło w ramach czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. W takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Panu
    prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działek lub że takie prawo Panu
    nie przysługiwało, bowiem nie było podatku, który mógłby Pan odliczyć. Nie zostanie więc
    spełniony już jeden z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem dla dostawy działek niezabudowanych nr 2/14 i 3/1 nie znajdzie zastosowania
    również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż przez Pana działek nr 2/14 i 3/1 będzie
    stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, a zatem będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg właściwej dla przedmiotu
    dostawy.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko, zgodnie z którym z tytułu sprzedaży działek nie
    będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług uznaję za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do przywołanych przez Pana wyroków sądów należy zaznaczyć, że każdy z
    wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do
    niego się ogranicza. Ocena skutków sprzedaży nieruchomości opiera się na wielu
    przesłankach i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego (...).
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym
    lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego).
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.