Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.109.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
sprzedaży niezabudowanej działki nr A.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-zbycie nieruchomości
teren-teren budowlany
umowa-umowa najmu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania
    podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej nr A.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismami, które wpłynęły do tut. Organu 8
    kwietnia 2025 r. oraz 9 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...), dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Podatnik”, prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie świadczenia usług psychoterapii i nie jest obecnie zarejestrowany jako czynny
    podatnik VAT.
    Do 2014 r. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w zakresie produkcji i
    sprzedaży obuwia, był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
    W 2007 r. Podatnik otrzymał w drodze darowizny od ojca nieruchomość o powierzchni (...)
    ha, działka nr B, KW nr (...), położoną w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), woj. (...).
    Na przedmiotowej działce, w momencie jej otrzymania istniało przyłącze wody. W 2009 r.
    część Nieruchomości została wywłaszczona za odszkodowaniem, co spowodowało, że
    powierzchnia działki została zmniejszona do (...) ha (działka nr C) (dalej: „Nieruchomość”).
    Zgodnie z uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia (...) 2019 r. w sprawie uchwalenia
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: „MPZP”) działka nr C, obręb
    (...) ma przeznaczenie tereny zabudowy usługowej. Wnioskodawca nie składał żadnych
    wniosków ani nie brał czynnego udziału w procesie uchwalania MPZP.
    W okresie od (...) 2022 do (...) 2023 Wnioskodawca wynajmował Nieruchomość firmie (...)
    na bazę dla pojazdów i urządzeń na czas budowy pobliskiego odcinka autostrady (...).
    Od (...) 2023 Podatnik rozpoczął ponownie prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie opieki zdrowotnej, gdzie prowadzi działalność zwolnioną od podatku VAT.
    Z Wnioskodawcą skontaktował się podmiot zainteresowany zakupem części
    nieruchomości Podatnika.
    W związku z powyższym, w listopadzie 2024 Wnioskodawca dokonał podziału
    Nieruchomości na dwie części (D oraz A) w celu sprzedaży jednej z części, tj. działki nr A o
    pow. (...) ha, zainteresowanemu.

    W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu
    pytania:
    Na pytanie: „Czy nabył Pan opisaną we wniosku nieruchomość w ramach czynności:
    - opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
    - zwolnionej od podatku od towarów i usług,
    - niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”
    Odpowiedział Pan: „W ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu VAT (darowizna).”
    Na pytanie: „Czy z tytułu nabycia opisanej we wniosku nieruchomości przysługiwało Panu
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (jeżeli nie,
    proszę wskazać z jakiego powodu)?”
    Odpowiedział Pan: „Nie, czynność poza VAT.”
    Na pytanie: „W jaki sposób wykorzystywał i wykorzystuje Pan Nieruchomość (działkę nr C,
    z której w wyniku podziału powstała działka nr A będąca przedmiotem sprzedaży)? W
    szczególności:
    a) Czy korzystał lub korzysta z niej Pan dla celów prowadzenia działalności gospodarczej?
      Jeśli tak, w jakim okresie lub okresach i w jaki sposób Pan z niej korzystał lub korzysta?
    b) Czy korzystał lub korzysta Pan z niej dla swoich celów osobistych (w jaki sposób?)?”
    Odpowiedział Pan: „Wnioskodawca, poza okresem, w którym Nieruchomość była
    wynajmowana firmie Strabag, nie użytkował jej w żaden sposób.”
    Na pytanie: „Czy poza wynajmowaniem Nieruchomości firmie (...) była/jest ona
    udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze, jeśli tak, to komu i w jakim okresie?”
    Odpowiedział Pan: „Nie.”
    Na pytanie: „Czy zawarł/zamierza Pan zawrzeć przed sprzedażą umowę najmu/dzierżawy
    działki nr A z podmiotem zainteresowanym jej zakupem?”
    Odpowiedział Pan: „Nie.”
    Na pytanie: „Czy jest Pan rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?”
    Odpowiedział Pan: „Nie.”
    Na pytanie: „Czy wykorzystywał/wykorzystuje Pan Nieruchomość (tj. działkę C, z której
    powstała w wyniku podziału działka nr A będącą przedmiotem sprzedaży) do działalności
    rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak - czy sprzedawał
    Pan płody rolne, które pochodziły z Pana własnej działalności rolniczej (Jeśli tak, proszę
    wskazać: jakie to były płody rolne, kiedy je Pan sprzedawał, czy sprzedaż była
    opodatkowana podatkiem VAT)?
    Odpowiedział Pan: „Nie.”
    Na pytanie: „Czy wykorzystywał Pan Nieruchomość (tj. działkę C, z której powstała w
    wyniku podziału działka nr A będącą przedmiotem sprzedaży) wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, prowadził Pan z
    wykorzystaniem ww. Nieruchomości (proszę podać podstawę prawną zwolnienia)?”
    Odpowiedział Pan: „Nie.”
    Na pytanie: „Czy w stosunku do działki, będącej przedmiotem planowanej transakcji
    sprzedaży, od momentu nabycia nieruchomości podjął Pan lub do dnia planowanej
    dostawy zamierza Pan podjąć działania mające na celu jej uatrakcyjnienie poprzez np.
    wydzielenie lub budowę drogi, zapewnienie drogi dojazdowej, budowę ogrodzenia,
    budowę kanalizacji sanitarnej, sieci energetycznej lub jakiekolwiek inne działania – jeśli tak
    to kiedy, jakie i w jakim celu?”
    Odpowiedział Pan: „Nie.”
    Na pytanie: „Czy zawarł/zamierza Pan zawrzeć z podmiotem zainteresowanym zakupem
    działki nr A przedwstępną umowę sprzedaży? Jeżeli tak, to należy wskazać:

    a) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień tej umów ciążą/będą ciążyły na
      kupującym a jakie na sprzedającym?
    b) czy w umowie przedwstępnej sprzedaży zostały/zostaną ustalone warunki, które
      musiały/będą musiały zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży,
      przenoszącej prawo własności działki nr A? Jeśli tak, to jakie?
    c) czy po zawarciu umowy przedwstępnej kupujący będzie inwestował w infrastrukturę
      działki (np. uzbroi teren w media, ogrodzi go)? Jeśli tak – jakie działania podejmie do
      momentu zawarcia finalnej umowy sprzedaży?”
    Odpowiedział Pan: „Nie, Wnioskodawca nie planuje zawierać umowy przedwstępnej.”
    Na pytanie: „Czy udzielił/udzieli Pan przyszłemu nabywcy działki nr A pełnomocnictwa do
    występowania w Pana imieniu w sprawach, które dotyczą nieruchomości? Jeśli tak proszę
    wskazać:
    a) do uzyskania jakich konkretnie decyzji, pozwoleń, uzgodnień udzielił/udzieli Pan
      pełnomocnictwa kupującemu do występowania w Pana imieniu?
    b) jakie konkretnie czynności kupujący będzie wykonywał w oparciu o udzielone
      pełnomocnictwa?
    c) kto (Pan czy kupujący) będzie pokrywał koszty tych działań?”
    Odpowiedział Pan: „Nie.”
    Na pytanie: „Czy posiada Pan inne nieruchomości (działki)? Jeśli tak, proszę podać ile
    nieruchomości (działek), jakiego rodzaju Pan posiada i wskazać odrębnie dla każdej z tych
    nieruchomości (działek):
    - Kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu nabył Pan nieruchomość (działkę)?
    - W jaki sposób wykorzystywał i wykorzystuje Pan tę nieruchomość (działkę)?
    - Czy nieruchomość (działka) jest niezabudowana czy zabudowana? Jeśli jest zabudowana
    – czy zabudowa ma charakter mieszkalny czy użytkowy?
    Czy zamierza Pan sprzedać nieruchomość (działki)?”
    Odpowiedział Pan:
                    2 1. „Mieszkanie w (...) 72,5m+ garaż, nabyta w formie darowizny od ojca w 2006 r. –
      poprzednie miejsce zamieszkania. Mieszkanie jest wystawione na sprzedaż. Na chwilę
      obecną jest niezamieszkane (nie jest wynajmowane, stoi puste).
    2. Działka w (...) (pow. 0,0343 ha) z budynkiem mieszkalnym w zabudowie szeregowej -
      aktualne miejsce zamieszkania - zakupiona dn. (...) 2015. Po przeprowadzce do
      nowobudowanego domu nieruchomość będzie wykorzystywana do celów
      mieszkaniowych przez teściów Wnioskodawcy. Nie jest planowana sprzedaż.
    3. Działki w (...) z domem w stanie surowym – docelowe miejsce zamieszkania
      Wnioskodawcy - zakupione dn. (...) 2022. Trzy działki graniczące ze sobą, tworzące
      jedną posiadłość o pow. łącznej 0,2498 ha. Wnioskodawca nie planuje sprzedaży.
    4. Działka niezabudowana w miejscowości (...) w gm. (...) (pow. 2.8570 ha), nabyta po-
      przez darowiznę od ojca Wnioskodawcy oraz brata (50%/50%), stanowiąca grunty
      orne. Nie jest planowana sprzedaż, docelowo ma być darowana dzieciom.
    5. Działka (...) (darowizna od ojca, (...) 2006.) sąsiadująca z tą, o której mowa we wniosku
      o interpretację. Nie wykorzystywana w żaden sposób. Możliwa jest sprzedaż
      nieruchomości w celu sfinansowania budowy domu i konsumpcji prywatnej.
    6. Działka (...) (darowizna od ojca w 2006 r.) o pow. 17 481 ha z budynkami gospodar-
      czymi (pustostany) - Nie wykorzystywana w żaden sposób, ani nie jest zamieszkała.
      Nie jest planowana sprzedaż, docelowo ma być darowana dzieciom.”
    Na pytanie: „Czy sprzedawał Pan inne nieruchomości (zabudowane lub niezabudowane)?
    Jeśli tak, to proszę podać ile nieruchomości zostało sprzedanych i wskazać odrębnie dla
    każdej z tych nieruchomości:
    - Kiedy, w jaki sposób i w jakim celu zostały nabyte?
    - W jaki sposób były wykorzystywane od momentu nabycia do chwili sprzedaży?

    - Kiedy zostały sprzedane i z jakiego powodu?
    - Czy nieruchomość była niezabudowana czy zabudowana? Jeśli była zabudowana - czy
      była nieruchomością mieszkalną czy użytkową?
    - Czy z tytułu sprzedaży nieruchomości był Pan zobowiązany zarejestrować się jako
      czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży?”
    Odpowiedział Pan:
                2„1. Mieszkanie (...) 49 m, zakupione (...) 2011. na potrzebę zamieszkiwana przez
    Wnioskodawcę w czasie studiów. Sprzedane (...) 2016., po zakończeniu edukacji - nie było
    ono Wnioskodawcy dalej potrzebne.
    2. Działki - grunty rolne - (darowizna, 10.04.2002), leżące obok siebie: 14 niezabudowanych
    oraz 1 działka zabudowana o domek letniskowy murowany, których byłem
    współwłaścicielem wraz z bratem - sprzedane jemu poprzez zniesienie współwłasności (...)
    2024.) - nie były mi one dalej potrzebne, a po ślubie w 2015 roku wyprowadziłem się w
    inny rejon kraju.
    Z tytułu ww. czynności Wnioskodawca nie był zobowiązany zarejestrować się jako czynny
    podatnik VAT i wykazywać VAT należny.”
    Na pytanie: „Czy zamierza Pan w przyszłości nabywać inne nieruchomości w celu ich
    sprzedaży?”
    Odpowiedział Pan: „Nie.”
    Na pytanie: „Na jakie cele zamierza Pan przeznaczyć środki ze sprzedaży działki nr A?”
    Odpowiedział Pan: „Na wydatki prywatne (konsumpcja prywatna).”
    Na pytanie: „Czy działka będąca przedmiotem sprzedaży (nr A) w momencie sprzedaży
    będzie stanowiła teren zabudowany budynkami i/lub budowlami w rozumieniu ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), czy też będzie
    stanowiła teren niezabudowany?”
    Odpowiedział Pan: „Działka będąca przedmiotem planowanej sprzedaży jest działką
    niezabudowaną (teren budowlany niezabudowany).”
    Na pytanie: „Jeżeli działka będąca przedmiotem sprzedaży będzie w momencie sprzedaży
    zabudowana, to prosimy wskazać:
    a) Jakie obiekty (budynki, budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane) będą
      znajdowały się na moment sprzedaży na tej działce?
    b) Czy ww. budynki, budowle są trwale związane z gruntem?
    c) Czy, a jeśli tak to kiedy, nastąpiło pierwsze zasiedlenie, tj. oddanie do użytkowania
      pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby
      własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu?
    d) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynków, budowli lub ich części a ich
      sprzedażą miną co najmniej 2 lata?
    e) Czy ponosił Pan wydatki na ulepszenie budynków/budowli? Jeśli tak, czy wydatki na
      poszczególne budynki/budowle stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej
      każdego z budynków/budowli odrębnie? Jeśli tak, proszę wskazać:
      - Kiedy poniósł Pan te nakłady (proszę podać datę)?
      - Czy w związku z wydatkami na ulepszenie danego budynku/budowli miał Pan prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
      - Czy w okresie od zakończenia ulepszeń do planowanej sprzedaży działki nastąpiło
        albo nastąpi pierwsze zasiedlenie, tj. oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
        lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
        budowli lub ich części, po ich ulepszeniu? Jeśli tak, proszę wskazać datę pierwszego
        zasiedlenia budynku/budowli po ulepszeniu?
      - Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynków/budowli po ich ulepszeniu a
        ich sprzedażą miną co najmniej 2 lata?
    f) Czy budynki/budowle znajdowały się na nieruchomości, kiedy ją Pan nabył czy to Pan
      je wybudował? Jeśli to Pan wybudował budynki/budowle, proszę wskazać:

      - Kiedy je Pan wybudował?
      - Czy miał Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wybudowania
        budynków/budowli?
    g) W jaki sposób budynki/budowle były i są wykorzystywane?
    h) Czy wykorzystywał Pan budynki/budowle wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
      podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania
      podatkiem od towarów i usług, prowadził Pan w budynkach/budowlach (proszę podać
      podstawę prawną zwolnienia)?
    i) Czy ww. budynki, budowle lub ich części były/są lub do dnia sprzedaży będą
      przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.? Jeżeli tak, to należy wskazać kiedy ww.
      budynki, budowle lub ich części zostały oddane w najem, dzierżawę, użyczenie oraz
      czy to udostępnienie miało/ma charakter odpłatny czy nieodpłatny?
    Odpowiedzi na pytania prosimy udzielić odrębnie dla każdego obiektu.”
    Odpowiedział Pan: „Działka będąca przedmiotem planowanej sprzedaży jest działką
    niezabudowaną (teren budowlany niezabudowany).”
    Ponadto w piśmie, które wpłynęło do Organu 9 kwietnia 2025 r. wskazał Pan, iż w zakresie
    odpowiedzi na pytanie nr 12 Wnioskodawca omyłkowo wskazał daty nabycia
    nieruchomości, tj.:
                    2 „1. Mieszkanie w (...): 72,5 m+ garaż, zostało w formie darowizny od ojca w 2006 r., a nie
    – jak to w rzeczywistości miało miejsce (...) 2009 r.
    2. Działka (...): nabyta w drodze darowizna od ojca w 2006 r., a nie jak w rzeczywistości
    miało to miejsce (...) 2009 r.”

## Pytanie

Czy, zgodnie z art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o VAT, sprzedaż działki nr A
    Nieruchomości, stanowiącej teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT,
    podlega opodatkowaniu VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o VAT, sprzedaż
    Nieruchomości stanowiącej teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, nie
    podlega opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie natomiast do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest
    mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii. W myśl zaś art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT
    podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest więc, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży dokonuje sprzedaży majątku związanego z działalnością
    gospodarczą lub podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu dla celów danej
    transakcji.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości UE dalej: („TSUE” lub „Trybunał”) w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v.
    Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C- 25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Należy wskazać, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie

    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Co równie istotne, aby uznać dany podmiot za prowadzący działalność gospodarczą,
    trzeba wziąć pod uwagę, czy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne
    czynności w zakresie sprzedaży (w tym wypadku) nieruchomości (zarówno w fazie
    przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), w szczególności zaś czy angażuje on środki
    zbliżone do innych stosowanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą w przedmiocie handlu nieruchomościami.
    Istotne znaczenie mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem
    aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub
    wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży, to czy zostaną nabyte de
    facto na cele inwestycyjne, celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede
    wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny. Pod uwagę należy
    brać jednak wszystkie okoliczności, które mają związek z rozpatrywanym przypadkiem,
    zarówno te obecne, bieżące, jak i mające miejsce w przeszłości.
    W ocenie Wnioskodawcy, czynność sprzedaży Nieruchomości nie powinna zostać uznana
    za czynność podjętą przez Sprzedającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, a w ramach zarządzania majątkiem prywatnym.
    Za powyższym przemawia fakt, że:
    1) Zainteresowany nabywca zgłosił się do Wnioskodawcy z propozycją sprzedaży części
      działki, a więc sprzedający nie podejmował czynności związanych z aktywnym
      oferowaniem Nieruchomości do sprzedaży.
    2) Podział Nieruchomości i wyodrębnienie działki nr A wynikało z chęci nabycia przez
      potencjalnego nabywcę jedynie części Nieruchomości, a więc związane jest z
      okolicznościami transakcji i nie stanowi działania charakterystycznego dla
      handlowców.
    3) Nieruchomość była odpłatnie udostępniona firmie (...), co stanowiło incydentalną
      okoliczność, nie wskazującą na cel prowadzenia działalności gospodarczej przez
      Sprzedającego.
    W rezultacie, zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż działki nr A na rzecz zainteresowanego,
    która zgodnie z MPZP ma przeznaczenie jako tereny zabudowy usługowej (tj. teren
    budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT), nie będzie podlegać opodatkowaniu
    VAT, ponieważ sprzedający, tj. Wnioskodawca nie działa w charakterze podatnika VAT,
    zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym,
    nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia
    2006 s. 1, z późn. zm.) „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w
    dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też
    rezultaty takiej działalności.

    Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że
    państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt
    nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie
    (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działki istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działki podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu

    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011
    r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem
    sięgnąć do wykładni wynikającej z orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen
    V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę,
    będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości czy jej części w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie
    podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Przedmiotem Pana wątpliwości w niniejszej sprawie jest kwestia czy sprzedaż przez Pana
    niezabudowanej działki nr A będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    usług.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po

    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W świetle powyższego, aby wyjaśnić Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności
    ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy będzie Pan działał w charakterze
    podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy raz jeszcze podkreślić, że istotnym dla określenia, czy w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął Pan w odniesieniu do działki
    będącej przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić, czy w odniesieniu do opisanej
    czynności, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że – jak sam Pan wskazał – w okresie od (...) 2022 r.
    do (...) 2023 r. wynajmował Pan Nieruchomość (działkę nr C, z której w wyniku podziału
    powstała działka nr A będąca przedmiotem wniosku) firmie (...) na bazę dla pojazdów i
    urządzeń na czas budowy pobliskiego odcinka autostrady (...).
    Zgodnie z treścią art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Tak więc najem stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na
    strony – zarówno wynajmującego jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia
    usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca za oddaną mu w najem rzecz płaci
    umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a
    przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku
    wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie towarów ma
    miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    W konsekwencji, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Najem wypełnia zatem określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzony w
    ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W niniejszej sprawie istotny jest też ww. wyrok TSUE C-291/92. Z orzeczenia tego wynika
    bowiem, że aby uznać daną nieruchomość za majątek osobisty muszą istnieć obiektywne
    dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów
    prywatnych w całym okresie jej posiadania. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. W analizowanej sprawie jednakże przedmiotowy teren był, w sposób
    ciągły, przez Pana wynajmowany za odpłatnością, co mieści się w pojęciu wykonywania
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Najem polega bowiem
    na wykorzystywaniu przedmiotu umowy w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Tym
    samym, oddanie w najem przez Pana terenu przedmiotowej działki spowodowało, że
    utraciła ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie przez Pana w sposób ciągły
    dla celów zarobkowych ww. nieruchomości powoduje, że była ona wykorzystywana w
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego.
    Ze względu na wykazany ścisły związek wykorzystywania przedmiotowego terenu w
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, biorąc także pod uwagę przywołane
    orzeczenie TSUE C-291/92, należy stwierdzić, że nie wykazał Pan zamiaru wykorzystywania
    nieruchomości wyłącznie do celów osobistych przez cały okres jej posiadania.
    Nieruchomość ta nie służyła wyłącznie do zaspokajania Pana potrzeb prywatnych. Tym
    samym, działka nr A przeznaczona do sprzedaży, w momencie jej dostawy, będzie
    stanowiła składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej, którą w
    omawianym przypadku – i w rozumieniu ustawy – jest odpłatny najem. Planowana
    sprzedaż ww. działki nie będzie więc stanowiła czynności rozporządzania majątkiem
    prywatnym.
    Z przywołanych na wstępie uzasadnienia przepisów oraz orzecznictwa TSUE wynika, że
    nieruchomość wykorzystywana na cele działalności gospodarczej nie stanowi majątku
    osobistego. W konsekwencji, planowana odpłatna dostawa ww. działki nr A nie będzie
    czynnością dokonywaną w ramach zbycia Pana majątku prywatnego (osobistego).
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że planowana transakcja sprzedaży działki
    nr A, będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W konsekwencji powyższego, skoro w analizowanej sprawie wystąpią przesłanki
    stanowiące podstawę do uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy
    działki nr A będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może
    być opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
      Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
        W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
        określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
          1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o
            lokalizacji inwestycji celu publicznego;
          2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
            ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
      O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego,
      miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa
      miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt
      indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.
    Ustawa o podatku od towarów i usług, w kontekście zastosowania właściwej stawki
    podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu
    wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydanych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    W analizowanym przypadku, jak wynika z okoliczności sprawy, działka nr A (powstała w
    wyniku podziału działki nr C) jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego (MPZP) i znajduje się na terenach zabudowy usługowej.

    Tym samym, na moment dostawy niezabudowana działka nr A, będzie stanowiła teren
    budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a
    więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik
    nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
    przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
    podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
    podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C#280/04 Jyske
    Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z
    uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że nabył Pan prawo własności nieruchomości, z której została
    wydzielona działka nr A, w drodze darowizny od ojca, w ramach czynności niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT. W takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Panu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości, lub że takie prawo nie
    przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W konsekwencji stwierdzić
    należy, że sprzedaż działki nr A nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie zostały spełnione określone w tym
    przepisie warunki niezbędne do zastosowania tego zwolnienia.
    Zatem, sprzedaż działki nr A powinna zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu
    sprzedaży stawką podatku VAT.

    Podsumowując, należy stwierdzić, że z tytułu sprzedaży działki nr A będzie Pan działał w
    charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika VAT prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji sprzedaż
    działki nr A będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, według stawki właściwej dla podmiotu
    sprzedaży.
    Tym samym Pana stanowisko w sprawie należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.