Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.103.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-11
Teza: Jak wynika z opisu sprawy prowadził Pan jako Komornik
Sądowy udokumentowane działania, które nie doprowadziły –
na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji
od Dłużnika – do uzyskania tych informacji. Dłużnik, pomimo
trzykrotnego wezwania, złożył Panu wyłącznie krótkie
oświadczenie. W związku z powyższym w odniesieniu do
dostawy prawa własności działek znajdzie zastosowanie art.
43 ust. 21 ustawy, tj. należy przyjąć, że warunki zastosowania
zwolnienia nie są spełnione, skoro podjęte przez Pana
udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek
braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od
dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków
zastosowania do ww. dostawy zwolnienia od podatku VAT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
komornik-komornik sądowy
licytacja
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
wydatek-wydatki na ulepszenie
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
2

Podatnicy i płatnicy-Płatnicy podatku od dostawy (organy
egzekucyjne i komornicy sądowi)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 21

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i
    usług w zakresie opodatkowania sprzedaży licytacyjnej nieruchomości wpłynął 17 lutego
    2025 r. Uzupełnił go Pan pismem z 22 kwietnia 2025 r. stanowiącym odpowiedź na
    wezwanie Organu. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy A. prowadzi egzekucję przeciwko dłużnikowi z nieruchomości
    oznaczonych numerami ksiąg wieczystych (...), oraz z użytkowania wieczystego
    nieruchomości o numerze (...). Przedmiotowe nieruchomości obejmują działki gruntu o
    numerach geodezyjnych: X. (...), Y. i Z. (...), V. (...) oraz Q. (...).
    Działki o numerach Z. oraz Y. są zabudowane budynkiem usługowym w zabudowie
    bliźniaczej, w którym urządzono klub rozrywkowy z zapleczem gastronomicznym
    prowadzony przez dłużnika. Budynek przylega do budynku mieszkalno-usługowego, z
    którym wspólnie tworzy kompleks użytkowy. W budynku mieszkalno-usługowym,
    ulokowanym na działce o numerze Y. [winno być X. - stosownie do wyjaśnień zawartych w
    uzupełnieniu], znajdują się dwa lokale mieszkalne wynajęte przez dłużnika osobom
    fizycznym oraz lokal gastronomiczny, który zgodnie z uzyskaną od dłużnika umową najmu,
    został w dniu (...) 2024 r. wynajęty firmie (...). Z naocznych obserwacji w trakcie czynności
    oględzin w ramach opisu i oszacowania nieruchomości wynika, że przed oddaniem lokalu
    do najmu, były w nim przeprowadzane prace remontowe. Nieruchomość stanowiąca
    działkę ewidencyjną nr V., sąsiadująca z budynkiem usługowym oraz budynkiem
    mieszkalno-użytkowym zabudowana jest zadaszoną werandą, przylegającą do obu ww.
    budynków. Ostatnia z nieruchomości, objęta numerem geodezyjnym Q., jest
    niezabudowana i częściowo została zaadaptowana jako parking dla klientów lokalu
    rozrywkowego. Całość nieruchomości niegranicząca z innymi budynkami, z wyłączeniem
    parkingu, jest ogrodzona. Adres nieruchomości (...).
    Dłużnik nabył przedmiotowe nieruchomości w drodze licytacji publicznej przeprowadzonej
    przez Komornika Sądowego B. za kwotę łączną (...) zł. Postanowienie o przysądzeniu

    własności nieruchomości wydane z dnia (...) 2020 r. w sprawie o sygn. akt (...)
    uprawomocniło się w dniu (...) 2020 r.
    Jako kolejny etap postępowania egzekucyjnego planowana jest sprzedaż zajętych
    nieruchomości, w drodze licytacji publicznej, przewidzianej w przepisach Kodeksu
    postępowania cywilnego. Zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym przez
    biegłego rzeczoznawcę majątkowego dla potrzeb postępowania egzekucyjnego, opisane
    powyżej nieruchomości zostały oszacowane na kwotę łączną (...) zł.
    W toku postępowania, celem sporządzenia protokołu opisu i oszacowania zajętych
    nieruchomości, komornik prowadził udokumentowane działania, o których mowa w art.
    43 ust. 21 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685
    t.j. z dnia 2021.04.14) w celu uzyskania od dłużnika niezbędnych informacji mających na
    celu ustalenie, czy planowana sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji komorniczej
    będzie opodatkowana podatkiem VAT, czy też będzie od tego podatku zwolniona, a
    mianowicie wezwał dłużnika do złożenia wyjaśnień o następującej treści:
    - oświadczenia, czy ww. nieruchomości są użytkowane w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej,
    - oświadczenia o dacie i sposobie nabycia nieruchomości (czy dana czynność, na mocy
      której dłużnik nabył nieruchomość, nastąpiła w ramach transakcji opodatkowanej,
      zwolnionej czy niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT i czy transakcja ta
      została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT,
    - oświadczenia, czy z tytułu nabycia lub wytworzenia działki, budynków, budowli lub ich
      części przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego,
    - oświadczenia kiedy nastąpiło zajęcie do używania poszczególnych budynków i budowli
      (należy wskazać dokładną datę),
    - oświadczenia, czy budynki i budowle położone na ww. nieruchomościach przed ich
      nabyciem przez dłużnika były wykorzystywane przez poprzednich właścicieli,
    - oświadczenia o wydatkach poczynionych na ulepszenie nabytych nieruchomości, ze
      wskazaniem dat i wysokości tychże wydatków oraz wskazaniem wartości początkowej
      nieruchomości,
    - oświadczenia, czy w stosunku do wydatków na ulepszenie budynków/budowli będących
      przedmiotem sprzedaży, dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego,
    - oświadczenia, czy i kiedy budynki/budowle po dokonaniu ulepszeń, zostały oddane do
      użytkowania (należy wskazać dokładną datę),
    - oświadczenia, czy ww. nieruchomości dłużnik wykorzystywał/wykorzystuje wyłącznie na
      cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Jeżeli tak, należy wskazać,
      jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której
      wykorzystywana była ww. działka, wykonywała/wykonuje dłużnik - należy podać
      podstawę prawną zwolnienia,
    - oświadczenia czy budynki i budowle były udostępniane osobom trzecim, np. na
      podstawie umów najmu, dzierżawy, użyczenia. Jeżeli tak, to należy wskazać, kiedy

      budynki i budowla lub ich części zostały oddane w najem/dzierżawę/użyczenie oraz
      czy udostępnianie to miało charakter odpłatny, czy nieodpłatny,
    - oświadczenia, czy sprzedaż nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT, czy też jest z obowiązku podatkowego zwolniona, ze
      wskazaniem właściwej podstawy prawnej,
    - oświadczenia, czy ww. nieruchomości są objęte umowami ubezpieczenia, a jeżeli tak,
      wskazania danych ubezpieczyciela, oraz do przedłożenia kopii ewidencji środków
      trwałych.
    Do dnia dzisiejszego dłużnik, pomimo trzykrotnego wezwania, złożył komornikowi
    wyłącznie krótkie oświadczenie o następującej treści „Nieruchomość nie jest
    opodatkowana podatkiem VAT przy sprzedaży. Wszelkie pozostałe pytania są
    bezprzedmiotowe w świetle powyższego”. Komornik nie uzyskał zatem od dłużnika wiedzy
    na temat tego, czy nieruchomości dłużnika były wykorzystywane wyłącznie do czynności
    zwolnionych o podatku oraz na temat tego, czy dłużnik poniósł jakiekolwiek nakłady na
    ulepszenie budynków i czy tym samym doszło do pierwszego zasiedlenia.
    Poza wezwaniem dłużnika do złożenia żądanych wyjaśnień komornik wystąpił
    jednocześnie z żądaniem udzielenia stosownych informacji do Naczelnika Urzędu
    Skarbowego (...), wzywając do wyjaśnienia, czy:
    - dłużnik jest czynnym płatnikiem podatku VAT i jeżeli tak, to:
        a) od kiedy,
        b) pod jakim adresem(adresami)) dłużnik wykonuje działalność opodatkowaną
          podatkiem VAT i od kiedy;
    - czy w stosunku do nabycia nieruchomości oznaczonych numerami ksiąg wieczystych (...)
      dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego;
    - czy przy nabyciu nieruchomości oznaczonych numerami ksiąg wieczystych (...) wystąpił
      podatek VAT;
    - czy po dniu nabyciu nieruchomości oznaczonych numerami ksiąg wieczystych (...), t.j. po
      (...) 2020 r. dłużnik udokumentował dokonanie wydatków na ulepszenie
      nieruchomości, a jeżeli tak, to:
        a) kiedy,
        b) w jakich kwotach,
        c) czy przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego;
    - czy dłużnik ujął nieruchomości oznaczone numerami ksiąg wieczystych (...) w ewidencji
      środków trwałych i czy dokonywał odpisów amortyzacyjnych.
    W odpowiedzi z dnia (...) 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego (...) wskazał, że dłużnik:

    - jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od (...)2003 r.,
    - wobec ww. nie było prowadzone postępowanie podatkowe VAT od 2019 r.,
    - wobec ww. nie była przeprowadzona kontrola dot. w okresie od 2019 r.,
    - wobec ww. nie były przeprowadzane czynności sprawdzające w zakresie podatku VAT -
      nie analizowano odliczeń zakupów dot. środków trwałych.
    - W związku z powyższym nie posiadamy informacji czy ww. dokonywał odliczeń
      przedmiotowych nieruchomości w deklaracjach VAT,
    - Adresy prowadzenia działalności gospodarczej zgłoszone do US: (...).
    Nadto komornik wystąpił z zapytaniem do organu egzekucyjnego, który dokonywał w
    drodze licytacji publicznej sprzedaży ww. nieruchomości, które nabył dłużnik, tj.
    Komornika Sądowego B. z zapytaniem, czy: „dokonana przez Panią w ramach
    prowadzonego postępowania egzekucyjnego ) przeciwko ww. dłużnikowi sprzedaż
    licytacyjna nieruchomości objętych księgami wieczystymi o numerach (...) (sygn. akt
    sądowych (...)), była czynnością opodatkowaną, zwolnioną czy też nie podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT?”.
    Komornik B. nie udzielił odpowiedzi na zadane pytanie z uwagi na brak podstawy prawnej
    udzielenia informacji.
    W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na pytania Organu wskazał Pan ponadto, że:
    1. Dłużnik jest osobą fizyczną.
    2. Działka o numerze X. jest zabudowana budynkiem mieszkalno-usługowym, w którym
      znajdują się dwa lokale mieszkalne wynajęte przez dłużnika osobom fizycznym oraz
      lokal gastronomiczny, który zgodnie z uzyskaną od dłużnika umową najmu, został w
      dniu (...) 2024 r. wynajęty firmie (...). Działki o numerach Z. oraz Y. są zabudowane
      budynkiem usługowym w zabudowie bliźniaczej, w którym urządzono klub
      rozrywkowy z zapleczem gastronomicznym prowadzony przez dłużnika.
    3. Działka o numerze geodezyjnym Q., zgodnie z uzyskanym zaświadczeniem (...) z dnia
      (...) 2024 r. jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
      obejmującym tereny (...), uchwalonym Uchwałą (...) z dnia (...) 2008 r., (...). Zgodnie z
      powołanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego:
      - działka nr V. położona (...) oraz przeważająca część działki nr Q., X., Y. i Z. położonej
        (...) znajduje się w jednostce strukturalnej D37 MW/U, której teren przeznacza się
        pod funkcje podstawowe: 1) mieszkaniową wielorodzinną, 2) usług nieuciążliwych:
      - część działki nr Q., X., Y. i Z. położonej (...) znajduje się w jednostce strukturalnej
        D002 KDZ, której teren przeznacza się pod funkcję komunikacyjną - drogę
        zbiorczą (...).
    Działka nr Q., X.. Y., Z. i V. położona (...) nie jest objęta decyzją (...) dla realizacji dróg
    gminnych. Ponadto zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 z późn. zm.) ustalenie
    przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego.
    Nadto, jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, działka nr Q.
    została częściowo ogrodzona ogrodzeniem stanowiącym budowlę.

    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane pod pojęciem
    budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem
    małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele,
    przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale
    związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne,
    obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje
    przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów,
    stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
    pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
    budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
    jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz
    fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części
    przedmiotów składających się na całość użytkową, natomiast jako urządzenie budowlane
    określone w art. 3 pkt 9 ww. ustawy należy rozumieć urządzenia techniczne związane z
    obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub
    gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod
    śmietniki.
    W wyroku z 29 stycznia 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 1056/14 Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Kielcach orzekł, że „ogrodzenie działki zabudowanej jest urządzeniem
    budowlanym zaś niezabudowanej obiektem budowlanym”. Powyższy pogląd jest szeroko
    prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie sygn. akt II OSK 187
    /11; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2019
    r. w sprawie sygn. akt II OSK 1709/08; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w
    Warszawie z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie II OSK 1781/07) oraz przez Główny
    Inspektorat Budowlany (stanowisko wskazane w treści wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie sygn. akt II OSK 187
    /11).
    Z uwagi na powyższe należy uznać, że ogrodzenie znajdujące się na niezabudowanej
    budynkiem działce Q. jest obiektem budowlanym niebędącym budynkiem lub obiektem
    małej architektury i tym samym mieści się w zakresie pojęcia budowli.
    W razie dalszych pytań odnośnie budowli stanowiącej ogrodzenie, należy odpowiednio
    uznać odpowiedzi do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    zawarte w punktach 6-8.
    4. Zadaszona weranda znajdująca się na działce V. służyła działalności prowadzonej w
      sąsiadujących z nią budynkach.
    5. Weranda w świetle prawa budowlanego jest budowlą.
        a. Wedle posiadanej przez komornika wiedzy, pomiędzy oddaniem werandy do
          użytkowania a momentem sprzedaż nieruchomości upłynie okres co najmniej
          dwóch lat.
        b. Komornik nie posiada wiedzy, czy dłużnik w okresie dwóch lat poprzedzających
          planowaną sprzedaż nieruchomości ponosił w stosunku do werandy
          jakiekolwiek wydatki na ulepszenie. Jak wskazano we wniosku o wydanie
          interpretacji, na wezwania komornika do udzielenia stosownych wyjaśnień,
          dłużnik nie udzielił odpowiedzi.
        c. Komornik nie posiada takowych informacji. Jak wskazano we wniosku o wydanie
          interpretacji, na wezwania komornika do udzielenia stosownych wyjaśnień,
          dłużnik nie udzielił odpowiedzi.
    7. [nie udzielił Pan odpowiedzi na pytanie: jeżeli weranda jest urządzeniem budowlanym
      to czy jest związana z budynkiem albo budowlą (którym/którą)?]

    8. W toku postępowania, celem sporządzenia protokołu opisu i oszacowania zajętych
      nieruchomości, komornik prowadził udokumentowane działania, o których mowa w
      art. 43 ust. 21 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r.
      poz. 685 t.j. z dnia 2021.04.14) w celu uzyskania od dłużnika niezbędnych informacji
      mających na celu ustalenie, czy planowana sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji
      komorniczej będzie opodatkowana podatkiem VAT, czy też będzie od tego podatku
      zwolniona, a mianowicie wezwał dłużnika do złożenia wyjaśnień o następującej treści:
    - oświadczenia, czy ww. nieruchomości są użytkowane w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej,
    - oświadczenia o dacie i sposobie nabycia nieruchomości (czy dana czynność, na mocy
      której dłużnik nabył nieruchomość, nastąpiła w ramach transakcji opodatkowanej,
      zwolnionej czy niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT i czy transakcja ta
      została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT),
    - oświadczenia, czy z tytułu nabycia lub wytworzenia działki, budynków, budowli lub ich
      części przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego,
    - oświadczenia kiedy nastąpiło zajęcie do używania poszczególnych budynków i budowli?
      Należy wskazać dokładną datę,
    - oświadczenia, czy budynki i budowle położone na ww. nieruchomościach przed ich
      nabyciem przez dłużnika były wykorzystywane przez poprzednich właścicieli,
    - oświadczenia o wydatkach poczynionych na ulepszenie nabytych nieruchomości, ze
      wskazaniem dat i wysokości tychże wydatków oraz wskazaniem wartości początkowej
      nieruchomości,
    - oświadczenia, czy w stosunku do wydatków na ulepszenie budynków/budowli będących
      przedmiotem sprzedaży, dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego,
    - oświadczenia, czy i kiedy budynki/budowle po dokonaniu ulepszeń, zostały oddane do
      użytkowania? Należy wskazać dokładną datę,
    - oświadczenia, czy ww. nieruchomości dłużnik wykorzystywał/wykorzystuje wyłącznie na
      cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, należy wskazać,
      jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której
      wykorzystywana była ww. działka, wykonywała/wykonuje dłużnik – należy podać
      podstawę prawną zwolnienia.
    - oświadczenia czy budynki i budowle były udostępniane osobom trzecim, np. na
      podstawie umów najmu, dzierżawy, użyczenia? Jeżeli tak, to należy wskazać, kiedy
      budynki i budowla lub ich części zostały oddane w najem/dzierżawę/użyczenie oraz
      czy udostępnianie to miało charakter odpłatny, czy nieodpłatny,
    - oświadczenia, czy sprzedaż nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT, czy też jest z obowiązku podatkowego zwolniona, ze
      wskazaniem właściwej podstawy prawnej,
    - oświadczenia, czy ww. nieruchomości są objęte umowami ubezpieczenia, a jeżeli tak,
      wskazania danych ubezpieczyciela, oraz do przedłożenia kopii ewidencji środków
      trwałych.
    Do dnia dzisiejszego dłużnik, pomimo trzykrotnego wezwania, złożył komornikowi
    wyłącznie krótkie oświadczenie o następującej treści „Nieruchomość nie jest
    opodatkowana podatkiem VAT przy sprzedaży. Wszelkie pozostałe pytania są
    bezprzedmiotowe w świetle powyższego”.
    Komornik nie uzyskał zatem od dłużnika wiedzy na temat tego, czy nieruchomości
    dłużnika były wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych o podatku oraz na

    temat tego, czy dłużnik poniósł jakiekolwiek nakłady na ulepszenie budynków i czy tym
    samym doszło do pierwszego zasiedlenia.
    Poza wezwaniem dłużnika do złożenia żądanych wyjaśnień komornik wystąpił
    jednocześnie z żądaniem udzielenia stosownych informacji do Naczelnika Urzędu
    Skarbowego (...), wzywając do wyjaśnienia, czy:
    - dłużnik jest czynnym płatnikiem podatku VAT i jeżeli tak, to:
    a) Od kiedy,
    b) Pod jakim adresem (adresami) dłużnik wykonuje działalność opodatkowaną
      podatkiem VAT i od kiedy,
    - czy w stosunku do nabycia nieruchomości oznaczonych numerami ksiąg wieczystych
      (...) dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego,
    - czy przy nabyciu nieruchomości oznaczonych numerami ksiąg wieczystych (...) wystąpił
      podatek VAT,
    - czy po dniu nabyciu nieruchomości oznaczonych numerami ksiąg wieczystych (...), t.j. po
      (...) 2020 r. dłużnik udokumentował dokonanie wydatków na ulepszenie
      nieruchomości, a jeżeli tak, to:
        a. kiedy,
        b. w jakich kwotach,
        c. czy przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego,
    - czy dłużnik ujął nieruchomości oznaczone numerami ksiąg wieczystych (...) w ewidencji
      środków trwałych i czy dokonywał odpisów amortyzacyjnych.
    W odpowiedzi z dnia (...) 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego (...) wskazał, że dłużnik
      „- jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od (...) 2003 r.,
    - wobec ww. nie było prowadzone postępowanie podatkowe VAT od 2019 r.,
    - wobec ww. nie była przeprowadzona kontrola dot. w okresie od 2019 r.,
    - wobec ww. nie były przeprowadzane czynności sprawdzające w zakresie podatku VAT,
    - nie analizowano odliczeń zakupów dot. środków trwałych.
    W związku z powyższym nie posiadamy informacji czy ww. dokonywał odliczeń
    przedmiotowych nieruchomości w deklaracjach VAT.
    Adresy prowadzenia działalności gospodarczej zgłoszone do US: (...)”.
    Nadto komornik wystąpił z zapytaniem do organu egzekucyjnego, który dokonywał w
    drodze licytacji publicznej sprzedaży ww. nieruchomości, które nabył dłużnik, tj.
    Komornika Sądowego B. z zapytaniem, czy:
    „dokonana przez Panią w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego przeciwko
    ww. dłużnikowi sprzedaż licytacyjna nieruchomości objętych księgami wieczystymi o
    numerach (...) (sygn. akt sądowych (...)), była czynnością opodatkowaną, zwolnioną czy też
    nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT?”
    Komornik B. nie udzielił odpowiedzi na zadane pytanie.
    W toku procesu opisu i oszacowania nieruchomości komornik dokonywał również
    oględzin nieruchomości będących przedmiotem egzekucji oraz zlecił biegłemu sądowemu
    sporządzenie opinii dotyczącej przedmiotowych nieruchomości, celem dokonania ich
    oszacowania.

## Pytanie

W związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawiony stan faktyczny komornik wnosi o
    udzielenie informacji czy planowana dostawa nieruchomości objętych księgami
    wieczystymi o numerach (...) oraz użytkowania wieczystego nieruchomości (...) w toku
    postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego A. będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, czy też będzie od tego podatku zwolniona?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej: uptu),
    opodatkowaniem podlega, m.in. odpłatna dostawa towarów. Szczegółowo zdefiniowana w
    art. 7 ust. 1 uptu jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Tym
    samym sprzedaż nieruchomości, na gruncie uptu traktowana jest jak dostawa towaru.
    Mając na uwadze specyfikę postępowania egzekucyjnego, na mocy art. 18 uptu
    wprowadzono instytucję płatnika podatku VAT, którym jest Komornik Sądowy wykonujący
    czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów k.p.c.
    Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie dostawy energii. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o których mowa w art. 5 ust 1 pkt 1
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jako właściciel.
    Dokonując analizy art. 7 ww. ustawy należy dojść do wniosku, iż opodatkowaniu podlega
    tylko ta czynność stanowiąca dostawę, która wykonywana jest przez podmiot, który w
    związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika od towarów i usług.
    Na podstawie uregulowania zawartego w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz. U z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.) komornicy sądowi
    wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu Kodeksu postępowania cywilnego są
    płatnikami podatku od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących
    własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących
    przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800), zgodnie z którą płatnikiem jest osoba fizyczna,
    osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana
    na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika
    podatku i wpłacenie go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika będącego dłużnikiem. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów
    będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem VAT, gdy do rozliczenia
    tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu VAT, lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie
    będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne, oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Analiza powyższych przepisów

    prowadzi zatem do stwierdzenia, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucji podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli
    nieruchomość jest sprzedawana w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą
    dłużnika. Istotne jest zatem określenie, czy sprzedawana nieruchomość należy do majątku
    prywatnego dłużnika, jeżeli dłużnik jest osobą fizyczną prowadzącą działalność
    gospodarczą. Dłużnik może więc inaczej niż komornik oceniać, czy sprzedaż
    nieruchomości powinna podlegać VAT.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy: zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
    tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i
    ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało
    podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu
    ich używania przez podatnika - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    a) towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    b) przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym
    zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub

    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom - po
    spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a
    tego przepisu. Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT: Zwalnia się od podatku
    dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt
    10, pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste jest dostawą towarów w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT, zatem również zbycie tego prawa podlega opodatkowaniu VAT.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w wyroku z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt I SA
    /Gd 555/17 (orzeczenie prawomocne), stwierdził, że użytkowanie wieczyste gruntu nie
    może być przedmiotem obrotu prawnego odrębnym od prawa własności budynków
    wzniesionych na tym gruncie, i odwrotnie, to ostatnie prawo nie może być przedmiotem
    obrotu prawnego odrębnym od prawa użytkowania wieczystego.
    Zatem zasadne jest rozumienie przepisu art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w ten sposób, że
    grunt jako towar przyjmuje stawkę podatku obowiązującą dla budynku, bez względu na to
    czy sprzedaż dotyczy prawa własności tego gruntu czy też prawa użytkowania
    wieczystego. Ponieważ zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu odnosi się także do
    budynków, to sama własność budynków nie może być przeniesiona na inną osobę bez
    przeniesienia użytkowania wieczystego. Należy również pamiętać, iż umowa przeniesienia
    prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego, niezawierająca postanowień o
    przeniesieniu także prawa własności budynków, jest nieważna (art. 58 § 1 K.c.).
    Jednocześnie wnioskujący wskazuje, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy: jeżeli
    udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których
    mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych
    informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy
    towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i
    9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana,
    jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez
    komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
    Z analizy stanu faktycznego sprawy wynika, iż dłużnik, jest czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług, wykonującym działalność gospodarczą m.in. pod adresem, pod

    którym znajdują się nieruchomości będące przedmiotem egzekucji w sprawie i których
    będzie dotyczyło zdarzenie przyszłe – dostawa nieruchomości poprzez sprzedaż w drodze
    licytacji publicznej. Dłużnik, pomimo złożonego oświadczeni, iż sprzedaż ww.
    nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, nie wykazał podstawy
    prawnej zwolnienia, ani nie udokumentował w żaden sposób przesłanek, do zwolnienia
    sprzedaży nieruchomości od podatku.
    Tym samym, w wyniku nie ustalenia, pomimo przeprowadzenia udokumentowanych
    działań, o których mowa w art. 43 ust. 21 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, czy planowana sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji komorniczej będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, czy też będzie od tego podatku zwolniona, w ocenie
    wnioskującego należy uznać, że ewentualna dostawa nieruchomości w drodze sprzedaży
    licytacyjnej przez komornika będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, gdyż udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez
    komornika były z powodu dłużnika bezskuteczne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania
    czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w
    celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne,
    to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

    Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć również, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy
    cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w
    sposób zbliżony do właściciela.
    Jak wynika z powyższego, zarówno sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, jak również
    oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy o VAT podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Stosownie do przepisu art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j.
    Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.)
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Tak więc najem stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na
    strony – zarówno wynajmującego jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    W związku z tym, że najem stanowi odpłatne świadczenie usług, taki sposób
    wykorzystania nieruchomości przez Dłużnika świadczy o prowadzeniu przez niego
    działalności gospodarczej, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Uwzględniając powyższe należy zauważyć, że zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia
    przyszłego oraz jego uzupełnieniem Dłużnik prowadził w budynku znajdującym się na
    działkach nr Z. i Y. klub rozrywkowy z zapleczem gastronomicznym, lokale w budynku nr X.
    były przedmiotem najmu, weranda przylegająca do obu budynków znajdująca się na
    działce V. służyła działalności prowadzonej w sąsiadujących z nią budynkach, a działka nr
    Q. została zaadaptowana jako parking dla klientów lokalu rozrywkowego. Zatem
    nieruchomości mające być przedmiotem sprzedaży w drodze egzekucji służyły do
    działalności gospodarczej Dłużnika. Dotyczy to wszystkich przylegających do siebie
    nieruchomości, w tym takich które mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym, jak np. działka
    zaadaptowana jako parking dla klientów lokalu rozrywkowego.
    Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić że dostawa nieruchomości opisanych we
    wniosku (prawa własności działek gruntu o numerach geodezyjnych: X., Y., Z. i V. oraz

    użytkowania wieczystego działki o nr Q.) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przedmiotowa transakcja będzie dotyczyła bowiem towaru w rozumieniu ustawy, tj. prawa
    własności oraz prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, stanowiących składnik
    majątkowy przedsiębiorstwa Dłużnika oraz dokonana będzie przez podatnika podatku od
    towarów i usług w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że sprzedaż
    nieruchomości opisanej we wniosku będzie stanowiła czynności opodatkowaną, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego,
    co wynika bezpośrednio z art. 2 pkt 33 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy,
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli oddano go
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z nich.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.

    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia
    od podatku.
    W rozpatrywanej sprawie przedstawiony we wniosku opis sprawy nie pozwala stwierdzić,
    czy sprzedaż przez Pana w drodze licytacji komorniczej prawa własności działek gruntu o
    numerach geodezyjnych: X., Y., Z. i V. oraz użytkowania wieczystego działki o nr Q., będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10 lub 10a
    ustawy, gdyż brak jest informacji niezbędnych do jednoznacznego dokonania takiej oceny
    na podstawie ww. przepisów.
    Z uwagi na to że wszystkie ze wskazanych we wniosku nieruchomości gruntowych są
    zabudowane (działki Y. i Z. – budynkiem usługowym, X. - budynkiem mieszkalno-
    usługowym, działka Q. – ogrodzeniem będącym budowlą, a działka V. – werandą, która w
    świetle prawa budowlanego jest budowlą) nie można oceniać ich dostawy w świetle art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy, który odnosi się do zbycia gruntów niezabudowanych.
    Jednocześnie we wskazanym opisie zdarzenia przyszłego brak jest informacji dotyczących
    budynków i budowli znajdujących się na działkach, pozwalających ocenić czy ich sprzedaż
    będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub w okresie dwóch lat od
    pierwszego zasiedlenia, w tym o wydatkach poczynionych na ulepszenie nabytych
    nieruchomości, ze wskazaniem dat i wysokości tychże wydatków oraz wskazaniem
    wartości początkowej nieruchomości, i czy w stosunku ww. wydatków dłużnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Okoliczności te mają znaczenie przy ocenie możliwości objęcia dostawy tych
    budynków zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.
    Co do poszczególnych elementów (działek, budynków i budowli) wchodzących w skład
    licytowanego majątku brak jest również informacji czy Dłużnikowi przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu oraz czy Dłużnik wykorzystywał je
    wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku, które są istotne przy ocenie możliwości
    objęcia ich dostawy zwolnieniem od podatku o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego i jego uzupełnienia celem
    sporządzenia protokołu opisu i oszacowania zajętych nieruchomości, prowadził Pan
    udokumentowane działania, o których mowa w art. 43 ust. 21 o podatku od towarów i
    usług w celu uzyskania od Dłużnika niezbędnych informacji mających na celu ustalenie,
    czy planowana sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji komorniczej będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, czy też będzie od tego podatku zwolniona. Wskazane
    wyżej informacje były przedmiotem oświadczeń, do złożenia których wezwał Pan Dłużnika.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
      Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników
      sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości
      uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia
      warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od
      podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki
      zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

    Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana,
    jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez
    komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
    Jak wynika z opisu sprawy prowadził Pan jako Komornik Sądowy udokumentowane
    działania, które nie doprowadziły – na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych
    informacji od Dłużnika – do uzyskania tych informacji. Dłużnik, pomimo trzykrotnego
    wezwania, złożył Panu wyłącznie krótkie oświadczenie o następującej treści
    „Nieruchomość nie jest opodatkowana podatkiem VAT przy sprzedaży. Wszelkie pozostałe
    pytania są bezprzedmiotowe w świetle powyższego”.
    W związku z powyższym w odniesieniu do dostawy prawa własności działek gruntu o
    numerach geodezyjnych: X., Y., Z. i V. oraz użytkowania wieczystego działki o nr Q.,
    znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. należy przyjąć, że warunki zastosowania
    zwolnienia nie są spełnione, skoro podjęte przez Pana udokumentowane działania nie
    doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika,
    do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do ww. dostawy zwolnienia od
    podatku VAT.
    Zaznaczyć należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Pana nie była przedmiotem
    interpretacji.
    W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości o której mowa we wniosku będzie
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki, i Pan jako komornik sądowy
    wykonujący czynności egzekucyjne będzie płatnikiem, w stosunku do dokonywanej w
    trybie egzekucji dostawy działek nr X., Y., Z., V. i Q., wraz ze znajdującym się na nich
    budynkami i budowlami. Będzie Pan zobowiązany do odprowadzenia podatku VAT od
    sprzedaży licytacyjnej wskazanej nieruchomości.
    Wobec powyższego należy uznać że Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pana wniosku (zadanego pytania), w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego.
    Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być
    rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona

    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.