Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.315.2025.1.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości
sprzedaż
spółki-spółka cywilna
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości oraz podatku od
    towarów i usług. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 9 czerwca 1995 r. A i B nabyli po 50% udziałów w nieruchomości położonej we ...
    (działka ewidencyjna o numerze ... wraz ze znajdującym się na niej budynkiem o
    charakterze usługowym, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr ...); dalej jako:
    „Nieruchomość”.
    W dniu 29 listopada 1995 r. Panowie B i A założyli Spółkę cywilną, której przekazali prawo
    do używania Nieruchomości.
    20 stycznia 2001 r. dotychczasowi wspólnicy Spółki podjęli uchwałę, zgodnie z którą ogół
    praw i obowiązków B przysługiwać będzie na zasadach współwłasności małżonkom B i C
    (dalej także jako: „Wnioskodawczyni”).
    Z dniem 31 marca 2001 r. wspomniana Spółka cywilna przekształcona została w Spółkę
    jawną „Nieruchomości” (dalej także jako: „Spółka”). Do Spółki wniesione zostały jako wkład
    niepieniężny nieruchomości, którymi ta zarządzała w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Przedmiotowa dla Nieruchomość jednak nigdy nie znalazła się w majątku
    Spółki.
    Pod koniec 2001 r. między małżonkami C i B zawarta została umowa „wyłączająca
    wspólność ustawową małżeńską i podział majątku dorobkowego”. W zakresie
    nieruchomości przy ul. ..., drugim współwłaścicielem, obok A została wskutek tego
    Wnioskodawczyni.
    1 stycznia 2002 r. Wnioskodawczyni oraz A zawarli ze Spółką umowę użyczenia
    Nieruchomości na czas oznaczony, do dnia 31 grudnia 2011 r.
    22 marca 2002 r. A, B i Wnioskodawczyni, jako wspólnicy spółki podjęli uchwałę, zgodnie z
    którą stosownie do treści umowy małżeńskiej majątkowej wyłączającej wspólność
    ustawową małżeńską wraz z podziałem majątku dorobkowego małżonków C i B, drugim
    (poza A) wspólnikiem spółki pozostaje jedynie Wnioskodawczyni.
    1 stycznia 2012 r. Wnioskodawczyni i A jako współwłaściciele nieruchomości przy ul. ...
    podpisali na czas nieoznaczony umowę użyczenia, na mocy której zezwolili Spółce na
    używanie Nieruchomości z prawem pobierania pożytków. Zgodnie z umową, wszystkie
    remonty, w tym zainstalowanie windy osobowej w lokalu, ponoszone są na koszt Spółki.
    Od tego momentu Nieruchomość była wynajmowana kolejnym najemcom, a koszty
    remontów koniecznych do przystosowania Nieruchomości do nowych najemców ponosiła
    Spółka.
    Przedmiotem działalności Spółki od jej początku jest obrót, zarząd, wynajem, podnajem
    nieruchomości, usługi budowlane, komis, wytwórczość, handel artykułami spożywczymi i
    przemysłowymi, usługi fryzjerskie i kosmetyczne.
    W 2022 r., w Nieruchomości wykonany został remont elewacji i remont dachu, którego
    łączny koszt wyniósł około 900 000 zł i poniesiony został w całości przez Spółkę.
    Od 1 stycznia 2025 r. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą,
    która polega na wynajmie nieruchomości użytkowych, co do których posiada prawa;
    prowadzona działalność nie dotyczy Nieruchomości, która nadal wynajmowana jest przez
    Spółkę. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni nie dokonuje sprzedaży
    praw do nieruchomości. Nieruchomość nie została wprowadzona do środków trwałych
    Wnioskodawczyni.
    Również z majątku prywatnego w ostatnich latach Wnioskodawczyni nie dokonuje
    sprzedaży praw do nieruchomości, jakakolwiek transakcja tego typu miała dopiero

    miejsce w 2017 r., gdzie Wnioskodawczyni sprzedała 50% praw udziału w nieruchomości
    gruntowej. Poza tą jedną transakcją sprzedaży Wnioskodawczyni nie sprzedawała w
    ostatnich latach żadnych praw związanych z nieruchomościami.
    W ostatnich dwóch latach przed planowaną sprzedażą nie były ponoszone na
    Nieruchomości wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów podatku dochodowego
    stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku.
    Wspólnicy Spółki uchwałą NR ... z 9 grudnia 2024 r. postanowili na podstawie art. 58 § 1
    pkt 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych o rozwiązaniu spółki z
    dniem podjęcia uchwały, co za tym idzie od 10 grudnia 2024 r., zgodnie z informacją z KRS,
    Spółka znajduje się w stanie likwidacji.
    W najbliższej przyszłości Wnioskodawczyni planuje sprzedaż udziałów w Nieruchomości, w
    momencie otrzymania satysfakcjonującej oferty w tym zakresie. Dokładna data, co
    oczywiste, nie jest możliwa do przewidzenia.
    Pytania
      1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przyszłości, w związku ze sprzedażą swojego
        udziału w Nieruchomości u Wnioskodawczyni powstanie przychód, o którym mowa
        w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
        osób fizycznych (dalej jako: „PdofU”)?
    1a. Jeżeli odpowiedź na pytanie „1” będzie negatywna, to czy w takim razie u
        Wnioskodawczyni powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 PdofU?
    1b. Jeżeli odpowiedź na pytanie „1a” będzie twierdząca, to czy kosztem, o którym mowa
        w art. 22 ust. 1 PdofU w takim wypadku będzie koszt poniesiony w związku z
        nabyciem udziału Nieruchomości przez Wnioskodawczynię?
      2. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przyszłości, w zakresie sprzedaży udziału w
        Nieruchomości Wnioskodawczyni będzie działała w charakterze podatnika w
        rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
        usług (dalej jako VATU), a tym samym czy opisywana transakcja będzie
        opodatkowana podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 VATU?
    2a. Jeżeli odpowiedź na pytanie „2” będzie twierdząca, to czy zastosowanie do takiej
        transakcji znajdzie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a VATU?
    Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie podatku od towarów i usług
    zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Stanowisko w zakresie pytania Nr 1 i 1a:
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) PdofU:
      Źródłami przychodów są odpłatne zbycie (...) nieruchomości lub ich części oraz
      udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu
      działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia

      nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu
      lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie.
    Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 5a pkt 6 PdofU:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Powyższe zaś, w zestawieniu ze zdarzeniem przyszłym przedmiotowej sprawy prowadzi
    do wniosku, że Wnioskodawczyni, w zakresie użyczenia Nieruchomości Spółce nie działała
    jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, a osoba fizyczna zarządzająca
    majątkiem prywatnym.
    Co szczególnie istotne, istnieje wyraźny podział między nieruchomościami, które
    Wnioskodawczyni wykorzystuje do prowadzenia działalności gospodarczej, a tymi które
    stanowią jedynie inwestycje prywatnych Jej środków.
    Jak bowiem zostało wskazane w zdarzeniu przyszłym, nieruchomości, „na których”
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą zostały uwzględnione jako wkłady
    niepieniężne w majątek Spółki. (Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą w zakresie ich wynajmu od 1 stycznia 2025 r.). Niewątpliwie więc stanowią
    one przedmioty związane z działalnością gospodarczą Spółki albo z jednoosobową
    działalnością samej Wnioskodawczyni.
    Takiej części nie stanowi jednak Nieruchomość. Nie została ona bowiem włączona do mają
    tku Spółki - Spółka posiada jedynie prawo do użytkowania Nieruchomości, nie zaś prawo w
    łasności, Nieruchomość w odróżnieniu od innych, nie została wniesiona do Spółki jako wkł
    ad niepieniężny. Aktualnie zaś nieruchomość nie jest wynajmowana w ramach
    prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.
    Warto w tym miejscu zwrócić również szczególną uwagę na fakt, że w zakresie
    omawianego tutaj zagadnienia wypowiedział się uchwałą z 17 lutego 2014 r. Naczelny Sąd
    Administracyjny, który wskazał, że:
      Nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 lit. a)
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z
      2012 r. poz. 361 ze zm.) odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
      nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w
      art. 14 ust. 2c tej ustawy.
    Nieruchomość nie znalazła się w środkach trwałych Wnioskodawczyni.
    Niewątpliwie należy więc dojść do wniosku, że sprzedaż udziałów w Nieruchomości nie bę
    dzie stanowić przejawu działalności gospodarczej, a sama transakcja wygeneruje
    przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) PdofU, nie zaś przychód o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 PdofU.
    Stanowisko w zakresie pytania Nr 1ab:
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 PdofU:

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Co za tym idzie, jeżeli jednak (wbrew stanowisku Wnioskodawczyni) uznać, że sprzedaż
    udziałów w Nieruchomości przez Nią będzie stanowić przychód, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 3 PdofU, to niewątpliwie za koszt uzyskania przychodu należy tutaj uznać, koszt
    nabycia sprzedawanych udziałów.
    Niewątpliwie bowiem koszt taki nie mieści się w negatywnym katalogu przesłanek z art. 23
    PdofU, a stanowi koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 PdofU.
    Co więcej, zgodnie z jednogłośnym stanowiskiem doktryny oraz ugruntowanym poglądem
    Naczelnego Sądu Administracyjnego warunki, które należy spełnić łącznie, w celu ujęcia
    wydatków w kosztach uzyskania przychodów, są następujące:
      · wydatki nie zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23
        ust. 1 PdofU;
      · związek wydatków z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą -
        poniesienie wydatków w celu uzyskania przychodu, zwiększenia go lub zachowania
        jego źródła;
      · definitywne (rzeczywiste) poniesienie wydatków przez podatnika, a co za tym idzie wła
        ściwe i niepozostawiające żadnych wątpliwości ich udokumentowanie.
    Warto w związku z powyższym uwzględnić, że zgodnie ze stanowiskiem organów
    podatkowych nie każdy wydatek, nawet związany z prowadzoną działalnością gospodarcz
    ą jest kosztem podatkowym, zmniejszającym podstawę opodatkowania, ale tylko taki,
    który realizuje cel wskazany w art. 22 ust. 1 PdofU - cel ten musi być widoczny, a
    ponoszone koszty winny go realizować, bądź co najmniej zakładać realnie możliwość jego
    osiągnięcia.
    Poza tym, przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek wymaga
    indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i
    racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Sytuacje, w których ów związek
    przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozwiązywać według zasad racjonalnego
    rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku. Kosztowa kwalifikacja
    konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi uwzględniać charakter i profil
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego
    kosztu.
    W niniejszej sprawie niewątpliwie zaś, względem nabycia udziałów w Nieruchomości przez
    Wnioskodawczynię, wszystkie z powyższych warunków zostały spełnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    W myśl art. 10 ust. 3 wskazanej wyżej ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła
    przychodów określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy,
    spełnione powinny zostać dwie podstawowe przesłanki:
      · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej
        (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      · zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy -
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Przedstawiła Pani informacje, z których wynika, że:
      · 9 czerwca 1995 r. A wraz z B (Pani mężem) nabyli po 50% udziałów w Nieruchomości
        zabudowanej budynkiem o charakterze usługowym,
      · 29 listopada 1995 r. Pani Mąż i ... założyli Spółkę cywilną, której przekazali prawo do
        używania Nieruchomości,
      · 20 stycznia 2001 r. dotychczasowi wspólnicy Spółki podjęli uchwałę, zgodnie z którą
        ogół praw i obowiązków B przysługiwać będzie na zasadach współwłasności
        małżonkom B i Pani,
      · z dniem 31 marca 2001 r. wspomniana Spółka cywilna przekształcona została w
        Spółkę jawną „Nieruchomości”,
      · wskazana Nieruchomość nie została wprowadzona do majątku Spółki jawnej,
      · pod koniec 2001 r. między małżonkami C i B zawarta została umowa „wyłączająca
        wspólność ustawową małżeńską i podział majątku dorobkowego”. Wskutek tego
        została Pani obok A drugim współwłaścicielem wskazanej we wniosku
        nieruchomości,
      · przedmiotem działalności Spółki jawnej jest m.in. obrót, zarząd, wynajem i podnajem
        nieruchomości,
      · Nieruchomość, o której mowa została użyczona Spółce jawnej,
      · Spółka jawna ponosiła wszelkie koszty związane z remontami tej Nieruchomości.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy z tytułu planowanej sprzedaży posiadanego udziału we
    wskazanej Nieruchomości powstanie dochód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy z art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.
    Określenie przychodu
    W myśl obowiązującej treści art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
      ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
      których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
      lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich
    przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi
    przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj.
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust.
    2 pkt 1 lit. a) analizowanej ustawy.

    Regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    objęty zatem został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które
    spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej,
    podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te
    składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak
    również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne
    dokonywane od ich wartości początkowej.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      b) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      c) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Stosownie do art. 22c tej ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
      stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
      mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo
      wynajmowane na podstawie umowy,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
      ust. 2 pkt 1 i 1a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
      działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
      wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
      składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej
      działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
      prawnymi.
    Na podstawie art. 22 ust. 8 omawianej ustawy:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a#22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek
      nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
      Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
      przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
      środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Z powyższych wyjaśnień wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały
    od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani
    też dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest
    ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).
    Zgodnie z art. 22d ust. 2 cytowanej ustawy:

      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania
      ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    W świetle powyższego, zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności
    gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
      · składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,
      · składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych,
      · składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W myśl art. 47 § 1 tej ustawy:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Stosownie do art. 48 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z powyższego zatem w sposób jednoznaczny wynika, że grunty stanowiące odrębny
    przedmiot własności są z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z
    gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo
    cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które
    stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część
    składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    Wskazała Pani, że po przekształceniu Spółki cywilnej w Spółkę jawną Nieruchomość
    zabudowana budynkiem usługowym została oddana tej Spółce do używania. Z wniosku
    nie wynika, żeby własność tego składnika majątku została tytułem wkładu przeniesiona na
    Spółkę (ani na cywilną, ani na jawną).
    Ponadto, we własnym stanowisku w sprawie podnosi Pani, że:
      Jak bowiem zostało wskazane w zdarzeniu przyszłym, nieruchomości, „na których”
      Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą zostały uwzględnione jako
      wkłady niepieniężne w majątek Spółki. Niewątpliwie więc stanowią one przedmioty
      związane z działalnością gospodarczą Spółki, „za pośrednictwem” której
      Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą. Takiego elementu nie stanowi
      jednak Nieruchomość. Nie została ona bowiem włączona do majątku Spółki – Spółka
      posiada jedyne prawo do użytkowania Nieruchomości, nie zaś prawo własności,
      Nieruchomość w odróżnieniu od innych, nie została wniesiona do Spółki jako wkład
      niepieniężny.
    Stosownie do art. 22g ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      W razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów
      dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości
      początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie
      prawnej, podzielonego albo połączonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do
      spółek niebędących osobami prawnymi, w tym również powstałych z przekształcenia
      spółki.
    Przepis ust. 12 ma zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że podmiot
    powstały w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia lub podmiot
    istniejący, do którego przeniesiono w wyniku wydzielenia część majątku podmiotu
    dzielonego, wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podmiotu o zmienionej formie
    prawnej, połączonego albo podzielonego.
    W myśl art. 22h ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia
      podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów
      amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz
      kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie
      prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.
    W konsekwencji, od ustalenia prawa spółki przekształconej do dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych istotne jest ustalenie, czy przekształconej spółce cywilnej owo
    uprawnienie przysługiwało.
    Jak już wyżej wskazano, przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić
    przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej lub ze
    źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Decydujące znaczenie dla kwalifikacji przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości do
    właściwego źródła ma fakt czy zbycie to następuje w wykonywaniu działalności
    gospodarczej oraz charakter tej nieruchomości.
    Podkreślenia wymaga, że – jak wynika z cytowanych uprzednio przepisów – do
    przychodów z działalności gospodarczej zalicza się w szczególności przychody z
    odpłatnego zbycia nieruchomości (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych) będących
    środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych.
    Zgodnie z definicją wynikającą z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jednym z warunków zaliczenia budowli, budynków oraz lokali do środków
    trwałych jest to, by stanowiły one własność lub współwłasność podatnika.
    Stosownie do art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki
      cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych
      oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane
      prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej ,,księgą'”, z
      zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi
      przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy
      opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres
      sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
    Zgodnie powyższym, amortyzacji dokonuje spółka, a nie poszczególni jej wspólnicy.
    Oznacza to, że przepisy dotyczące amortyzacji stosuje się w odniesieniu do spółki, a nie do
    jej wspólników.

    Skoro zarówno przychody, jak i koszty ewidencjonowane są przez podmioty prowadzące
    działalność gospodarczą, to w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie
    spółki niebędącej osobą prawną, dokonywanie odpisów amortyzacyjnych należy wiązać ze
    spółką.
    Zasady działania spółek regulują przepisy art. 860 - 875 ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 860 § 1 tej ustawy:
      Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez
      wniesienie wkładów.
    Stosownie do art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw
      albo na świadczeniu usług.
    Natomiast w myśl art. 862 tej ustawy:
      Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego
      zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do
      niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o
      sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się
      odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie.
    Z powyższych przepisów wynika, że spółka jest umową zawartą przez wspólników w celu
    dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki pozarolniczej działalności gospodarczej
    są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej wspólników spółki, a nie spółka.
    Jeżeli wspólnik spółki jest właścicielem składnika majątku poza spółką, to może wnieść do
    spółki prawo własności lub prawo do używania tego składnika.
    Zatem w sytuacji, gdy wskazana przez Panią Nieruchomość nie została skutecznie
    wniesiona do Spółki aportem i w związku z czym Spółka bezumownie wykorzystywała ją
    do prowadzenia działalności gospodarczej, to składnika tego nie można uznać za środek
    trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne zbycie tej Nieruchomości nie będzie więc generowało przychodu z pozarolniczej
    działalności gospodarczej w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) tej ustawy.
    Zatem planowaną sprzedaż omawianej Nieruchomości należy kwalifikować do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy.
    Mając jednak na uwadze, że od nabycia Nieruchomości upłynął pięcioletni okres, o którym
    mowa w tym przepisie, to jej odpłatne zbycie nie spowoduje powstania zobowiązania w
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym, Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    Z uwagi na uznanie za prawidłowe stanowiska Pani w zakresie pytania Nr 1, Organ
    odstąpił od udzielenia odpowiedzi na pytanie Nr 1a i 1b. Pytania i stanowisko dotyczące
    pytań Nr 1a i 1b było sformułowane warunkowo i oczekiwała Pani na nie odpowiedzi
    wyłącznie, gdyby stanowisko w zakresie pytania Nr 1 zostało ocenione jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku

    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Inne kwestie nie podlegały ocenie.
    Ponadto należy nadmienić, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa
    przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie Pani indywidualnej sprawy, nie dotyczy
    Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.