Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-607/15/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-04
Teza: Czy stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodów zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3, pkt 7 albo pkt 8 lub art. 10 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż nieruchomości, gdzie część ceny sprzedaży uiszczona zostaje przez nabywcę w postaci ceny odroczonego w czasie odkupu udziałów w spółce z udziałem Wnioskodawcy?
Słowa kluczowe: cena; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; udział-sprzedaż udziałów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 28 września 2015 r. (data otrzymania 1 października 2015 r.), uzupełnionym 9 i 29 grudnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uzyskania przychodu:

*   z tytułu sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe,**
*   z tytułu zbycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości i z tytułu zbycia udziałów w spółce.

W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi, pismami z 25 listopada 2015 r. i 15 grudnia 2015 r. Znak: IBPB-2-2/4511-607/15/MM, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 9 i 29 grudnia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Sprzedana nieruchomość (dalej jako „działka”) stanowiła pozostałość działki położonej w K. i zabudowanej pierwotnie domem wielorodzinnym należącym do sióstr ojca Wnioskodawcy. W 1973 r. zbyły one na rzecz Skarbu Państwa większą część tej nieruchomości wraz z posadowionym na niej domem w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, a następnie pozostałą część umową z 25 października 1976 r. darowały Wnioskodawcy w zamian za opiekę nad nimi.

Do sprzedanej nieruchomości przylegają trzy inne działki stanowiące do niedawna własność Gminy (dalej jako „działki gminne”). Działki te razem z działką Wnioskodawcy tworzą składną, zdatną do zabudowy całość, przy czym działka Wnioskodawcy z uwagi na zajmowane w tym układzie centralne położenie ma istotne znaczenie, gdy chodzi o gospodarczą przydatność całego tego układu dla realizacji inwestycji budowalnych, inaczej mówiąc bycie właścicielem tej działki ma istotny wpływ na zwiększenie wartości tych sąsiednich, gminnych działek, razem tworzą one spory kawałek ziemi o regularnych kształtach.

W lipcu 2013 r. opublikowane zostało przez Gminę ogłoszenie o przeznaczeniu do zbycia w drodze przetargów wszystkich ww. trzech działek gminnych. Działki te, a także działka Wnioskodawcy, zostały nabyte przez dewelopera, w ten sposób, że deweloper wiedząc już o przetargach skontaktował się z Wnioskodawcą i zawarł z Wnioskodawcą umowę przedwstępną nabycia jego działki, a następnie wziął udział w gminnych przetargach, które wygrał i po ich wygraniu zawarł z Wnioskodawcą 14 lutego 2014 r. przyrzeczoną umowę nabycia własności działki Wnioskodawcy płacąc część ceny tj. 710.000 zł. Reszta należności z tytułu nabycia działki przez dewelopera miała być – zgodnie z postanowieniami odrębnej umowy (tzw. „umowa inwestycyjna”) – uiszczona w ten sposób, że jako były właściciel nieruchomości Wnioskodawca miał stać się udziałowcem mniejszościowym (udziały pokryte wkładem pieniężnym) spółki celowej, w której większość udziałów (ponad 90 %) objąć miał deweloper. Spółka ta miałaby następnie wybudować na nabytych przez dewelopera działkach (Wnioskodawcy i tych gminnych) budynek biurowy, który w dalszej kolejności zostałby zbyty (a ściślej udziały w spółce celowej miały być w całości zbyte) i z tej ceny zbycia, miałoby zostać zaspokojone roszczenie Wnioskodawcy o zapłatę pozostałej należności z tytułu sprzedaży jego działki, przy czym cena zbycia udziałów Wnioskodawcy i w konsekwencji minimalna kwota przypadająca Wnioskodawcy po zrealizowaniu inwestycji powinna wynosić (pkt 9.1.3. umowy inwestycyjnej) nie mniej niż 1.350.000 zł.

W umowie o współpracy Wnioskodawcy z deweloperem (tzw. inwestycyjnej) zastrzeżone zostały różne warianty postąpienia na wypadek, gdyby inwestycja na zakupionych przez dewelopera działkach nie mogła zostać zrealizowana i roszczenia Wnioskodawcy miałyby w tej sytuacji zostać „przedwcześnie” niejako zaspokojone. I tak m.in. zastrzeżono w § 12\[2\] umowy spółki, że w przypadku zbywania udziałów w kapitale zakładowym Spółki przez \[dewelopera\], podmiotowi innemu niż podmiot powiązany w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych, pozostali Wspólnicy zobowiązani są do sprzedaży przysługujących im udziałów („Prawo Przymuszenia”) po stronie wspólnika zbywającego („Wspólnik Zbywający”) w transakcji zbycia udziałów zbywanych („Udziały Zbywane”) na rzecz ich nabywcy („Proponowany Nabywca”) na warunkach zaproponowanych Wspólnikowi Zbywającemu przez Proponowanego Nabywcę z zastrzeżeniem, iż cena zbycia udziałów przysługujących Wnioskodawcy nie może być mniejsza niż 1350.000 zł.

Około połowy 2014 r. deweloper podjął decyzję o zaniechaniu realizacji inwestycji na zakupionych przez siebie ww. działkach i zadecydował o zbyciu wszystkich tych działek na rzecz operatora sieci hoteli, który to operator miał na tych działkach przedsięwziąć już we własnym zakresie budowę obiektu hotelarskiego. Zaistniały w związku z tym podstawy do postąpienia przez strony w sposób przewidziany w cytowanym wyżej § 12\[2\] umowy spółki, w ślad za czym 24 kwietnia 2015 r. zawarta została umowa, na podstawie której deweloper odkupił od Wnioskodawcy jego udziały w spółce celowej za kwotę 1.329.602 zł i tym samym proces monetaryzacji (winno być monetyzacji) nieruchomości, jaką była jego działka ostatecznie dobiegł końca.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że wysokości ceny sprzedaży nieruchomości oraz sposobu i terminu jej uiszczenia przez dewelopera dotyczą pkt IV i V aktu notarialnego sporządzonego 13 lutego 2014 r., zgodnie z którymi: Umową niniejszą W.O. działający w imieniu (…) (tj. w imieniu Wnioskodawcy) sprzedaje w stanie wolnym od jakichkolwiek obciążeń, roszczeń i praw osób trzecich Spółce pod firmą W. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibę w K. całą opisaną powyżej niezabudowaną nieruchomość położoną (…) za cenę w kwocie 710.000 zł (siedmiuset dziecięciu tysięcy złotych), Ł.Z. działający w imieniu spółki pod firmą W. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. oświadcza, że nieruchomość tę za podatną cenę kupuje na rzecz reprezentowanej Spółki.

W.O. działający w imieniu (…) (tj. w imieniu Wnioskodawcy) potwierdza odbiór od strony kupującej całej ceny sprzedaży w kwocie 710.000 zł (siedmiuset dziecięciu tysięcy złotych).

Wnioskodawca wskazał, że z tych postanowień aktu wynika, że deweloper zapłacił mu na podstawie tego aktu kwotę 710.000 zł i zapłata ta została dokonana przy zawarciu umowy (w tym samym dniu, w którym zawarta zastała umowa) przelewem na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

Jednocześnie deweloper na podstawie tej umowy zapłacił za działkę część ceny tj. 710.000 zł. Reszta należności z tytułu nabycia działki przez dewelopera miała być, zgodnie z postanowieniami odrębnej umowy, tzw. „umowy inwestycyjnej” uiszczona, w wyniku czego Wnioskodawca miał otrzymać, bez względu na dalsze losy inwestycji, będąc całkowicie biernym udziałowcem tej spółki, kwotę nie mniejszą niż 1.350.000 zł. Rękojmią takiej umowy było objęcie udziałów w spółce jako gwarancja realizacji drugiej raty płatności.

Wnioskodawca wyjaśnił również, że objęcie udziałów w spółce celowej nastąpiło w drodze aktu notarialnego sporządzonego 2 września 2013 r. Udziały zostały pokryte w całości gotówka w kwocie 11.150 zł. Kwestii tej dotyczy pkt II tego aktu, który stanowi: W.O działający w imieniu (…) (tj. w imieniu Wnioskodawcy) oświadcza, że jego mocodawczyni w podwyższonym do kwoty 111.500 zł (sto jedenaście tysięcy pięćset złotych) kapitale zakładowym Spółki pod firmą W. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. obejmuje 223 (dwieście dwadzieścia trzy) równych i niepodzielnych udziałów o wartości nominalnej 50 zł (pięćdziesiąt złotych) każdy, czyli o łącznej wartości nominalnej 11.150 zł (jedenaście tysięcy sto pięćdziesiąt złotych) i pokrywa je w całości gotówką w kwocie 11.150 zł (jedenaście tysięcy sto pięćdziesiąt złotych).

Wnioskodawca wskazał, że z tego postanowienia wynika, że udziały w spółce W. zostały przez Wnioskodawcę objęte w zamian za wkład pieniężny w wysokości 11.150 zł.

Spółka celowa – W. sp. z o.o., w której udziały Wnioskodawca sprzedał, była spółką z ograniczoną odpowiedzialnością.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodów zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3, pkt 7 albo pkt 8 lub art. 10 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż nieruchomości, gdzie część ceny sprzedaży uiszczona zostaje przez nabywcę w postaci ceny odroczonego w czasie odkupu udziałów w spółce z udziałem Wnioskodawcy, która to spółka miałaby realizować inwestycję na przedmiotowej nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości, gdzie pierwsza część ceny uiszczona zostaje przez nabywcę przy zawarciu umowy, a druga część w postaci ceny odroczonego w czasie odkupu udziałów w spółce z udziałem Wnioskodawcy, która to spółka miałaby realizować inwestycję na przedmiotowej nieruchomości nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3, pkt 7 albo pkt 8 lub art. 10 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że obie części ceny stanowią cenę za odpłatne zbycie ruchomości, które nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej i jako takie zbycie to podlega wyłączeniu z kręgu źródeł przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jest to katalog rozłączny, co oznacza, że jeden konkretny przychód może zostać zakwalifikowany tylko i wyłącznie do jednego źródła przychodów.

Wnioskodawca nie prowadzi (i w ogóle nigdy nie prowadził) działalności gospodarczej jakiegokolwiek rodzaju.

Deweloper złożył Wnioskodawcy propozycję zakupu jego działki, Wnioskodawca uznał ją za korzystną i ją przyjął, zaproponował również podział wynagrodzenia na dwie części i jego wypłatę w dwóch formach i tę propozycję Wnioskodawca także przyjął. Jako udziałowiec spółki pozostawał biernym uczestnikiem inwestycji prowadzonej przez dewelopera (inwestycji w rzeczywistości nigdy nie rozpoczętej) na działce, której wcześniej był właścicielem. Zaangażowanie Wnioskodawcy w spółce celowej ograniczyło się do oczekiwania na ziszczenie się warunków, których ziszczenie miałoby skutkować powstaniem po stronie dewelopera obowiązku zapłaty dalszej części wynagrodzenia uzgodnionego jako wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu zbycia własności działki. Wnioskodawca nie ponosił w ogóle ryzyka w związku z prowadzoną przez spółkę działalnością – w przypadku ukończenia przez dewelopera inwestycji udział Wnioskodawcy w cenie zbycia udziałów miał wynieść nie mniej niż 1.350.000 zł (tj. mógł być większy, ale nie mógł być mniejszy) zaś w przypadku przymuszenia Wnioskodawcy do wcześniejszej sprzedaży działki uzyskana przez Wnioskodawcę cena również nie mogła być niższa niż 1.350.000 zł. Operacja polegająca na zaangażowaniu Wnioskodawcy jako wspólnika spółki celowej służyła wyłącznie odroczeniu w czasie obowiązku uiszczenia przez dewelopera na rzecz Wnioskodawcy części ceny zbycia działki, która bez względu na losy inwestycji należała się Wnioskodawcy w przewidzianej z góry wysokości. Zapłata 14 lutego 2014 r. przy zawarciu przyrzeczonej umowy nabycia nieruchomości pierwszej części ceny tj. 710.000 zł i zapłata drugiej części jako ceny odkupu udziałów Wnioskodawcy w spółce celowej w kwocie 1.329.602 zł (1.350.000 zł po uzgodnieniach z deweloperem odpowiednio zdyskontowane w czasie) korelują z tym samym zdarzeniem prawnym, jakim było zbycie przez Wnioskodawcę własności jego działki. Nie ma wątpliwości, zdaniem Wnioskodawcy, że zbycie przez Wnioskodawcę jego działki nastąpiło po upływie 5 lat od daty nabycia jej własności – do czasu zbycia działki pozostawał jej właścicielem od 1976 r., tj. blisko 40 lat. W konsekwencji uzyskane przez Wnioskodawcę kwoty są kwotami pochodzącymi z odpłatnego zbycia nieruchomości, które to odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest częściowo prawidłowe a częściowo nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 7 i 8 ww. ustawy, źródłami przychodów są:

\-kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycia praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c),

\-odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy – za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 1976 r. Wnioskodawca nabył w drodze darowizny nieruchomość. W dniu 14 lutego 2014 r. Wnioskodawca sprzedał nieruchomość deweloperowi za cenę 710.000 zł. Na podstawie zawartej odrębnej umowy Wnioskodawca nabył również udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która miała na gruntach nabytych przez dewelopera wybudować budynek biurowy. Udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Wnioskodawca objął za wkład pieniężny w wysokości 11.150 zł. W dniu 24 kwietnia 2015 r. została zawarta kolejna umowa, na podstawie której deweloper odkupił od Wnioskodawcy jego udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością za kwotę 1.329.602 zł. Zdaniem Wnioskodawcy, kwota 710.000 zł uzyskana w przy zawarciu umowy sprzedaży nieruchomości i kwota 1.329.602 zł jako cena odkupu udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością stanowią łącznie cenę sprzedaży nieruchomości i tym samym nie stanowią źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, 7 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oceniając stanowisko Wnioskodawcy w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z dwoma odrębnymi czynnościami prawnymi, tj. ze sprzedażą nieruchomości i sprzedażą udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, które wywołują odmienne skutki na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do przywołanych wyżej przepisów, tj. art. 10 ust. 1 pkt 7 i 8 ww. ustawy należy stwierdzić, że odrębnym źródłem przychodu jest sprzedaż nieruchomości i sprzedaż udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Innymi słowy w przypadku sprzedaży udziałów powstaje przychód, o którym mowa z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy a w przypadku sprzedaży nieruchomości przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy.

Z wniosku wynika, że cena sprzedaży nieruchomości w akcie notarialnym została określona na 710.000 zł i taką kwotę otrzymał Wnioskodawca.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy – przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest cena określona w umowie sprzedaży – o ile odpowiada wartości rynkowej – pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Natomiast sposób zapłaty ceny może być dowolnie kształtowany przez strony umowy sprzedaży i nie ma wpływu na powstanie obowiązku podatkowego. Ten bowiem wypływa z dokonania przez Wnioskodawcę zbycia nieruchomości za określoną w umowie sprzedaży cenę, tj. 710.000 zł.

Aby natomiast ocenić czy uzyskany przez Wnioskodawcę przychód ze sprzedaży nieruchomości stanowi podlegające opodatkowaniu źródło przychodu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy ustalić w jakim czasie doszło do sprzedaży.

W świetle ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wnioskodawca sprzedaną w 2014 r. nieruchomość nabył w 1976 r. Tym samym upłynął już pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem sprzedaż w 2014 r. przez Wnioskodawcę nieruchomości nie rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku dochodowego. Innymi słowy przychód jaki Wnioskodawca uzyskał ze sprzedaży nieruchomości w ogóle nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Nie oznacza to jednak, że opodatkowaniu nie podlega również przychód uzyskany ze sprzedaży udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, który Wnioskodawca uzyskał w 2015 r. Sprzedaż udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest innym zdarzeniem podatkowym a środki pieniężne uzyskane z ich sprzedaży nie są elementem ceny sprzedaży nieruchomości lecz ceną sprzedaży udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

Z uzupełnienia wniosku bezsprzecznie wynika, że nieruchomość została sprzedana za cenę 710.000 zł i kwotę tę Wnioskodawca w całości otrzymał. Natomiast dodatkowe uzgodnienia Wnioskodawcy z kupującym, w wyniku których Wnioskodawca objął za wkład pieniężny w wysokości 11.150 zł udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie mają znaczenia, ponieważ sprzedaż udziałów jest kolejnym zdarzeniem, które wygenerowało po stronie Wnioskodawcy przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy.

Na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Stosownie do treści art. 30b ust. 2 pkt 4 ww. ustawy – dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (akcji) a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c.

W związku z tym, że Wnioskodawca udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością objął za wkład pieniężny, przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajdzie art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, który reguluje zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu m.in. w przypadku sprzedaży udziałów objętych za środki pieniężne.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

Podsumowując, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym cena sprzedaży udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością stanowi element ceny sprzedaży nieruchomości i z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie podlega opodatkowaniu, uznano za nieprawidłowe.

Bez względu na sposób bądź cel nabycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością ich sprzedaż zawsze stanowi przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy.

Prawidłowe jest natomiast stanowisko Wnioskodawcy, że przychód uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości nie stanowi podlegającego opodatkowaniu źródła przychodu, gdyż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż nastąpiła po upływie 5-letniego terminu, o którym mowa w tym przepisie.

Należy również wyjaśnić, że przywołany przez Wnioskodawcę art. 10 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy – źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Tymczasem Wnioskodawca nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności gospodarczej. Natomiast art. 10 ust. 2 ww. ustawy wskazuje trzy przypadki, w których nie stosuje się art. 10 ust. 1 pkt 8, tj. zbycia nieruchomości na podstawie przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności, zbycia nieruchomości w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki, zbycia nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej. Żaden z ww. przypadków nie dotyczy niniejszej sprawy.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest zobowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.