Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.638.2025.2.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Uznanie, że planowane wniesienie do spółki cywilnej wkładu w
postaci nieruchomości (budynku starego młyna wraz z
działką), będzie czynnością neutralną na gruncie podatku od
towarów i usług, tj. niepodlegającą opodatkowaniu oraz
wskazanie, że planowane wniesienie nieruchomości (budynku
starego młyna wraz z działką) do spółki cywilnej stanowi
dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, która
będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
spółki-spółka cywilna
wkład-wkłady niepieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Opis zdarzenia przyszłego

A. wraz z żoną B. (dalej: Wnioskodawcy) są właścicielami na zasadach wspólności
    majątkowej małżeńskiej budynku starego młyna wraz ze wskazaną działką, kiedy to nabyli

    nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej przed notariuszem (...),
    aktem notarialnym z 2 marca 2007 r. rep. A nr (...).
    Zarówno od ceny zakupu nieruchomości (sprzedaż była wyłączona z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług), jak i od poczynionych nakładów na nieruchomość, A. i B
    nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego od należnego zgodnie z ustawą o
    podatku od towarów i usług, jako że były to wydatki ponoszone przez A. i B. prywatnie.
    1 listopada 2016 r. nastąpiło przekazanie nabytego przez A. oraz B. budynku starego
    młyna, lokalu handlowo – usługowego – prywatnego składnika majątku A. i B. – do
    środków trwałych spółki cywilnej prowadzonej przez A. i B. „C. S.C.” Spółka w tamtym
    okresie była, i jest nadal, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka cywilna C. prowadzona przez wspólników spółki cywilnej B. i A., prowadzi
    działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest sprzedaż hurtowa (...).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, spółka cywilna korzysta z budynku
    starego młyna mieszczącego się w (...) na działce nr (...) przy ulicy (...). W przedmiotowym
    budynku spółka cywilna magazynuje towary (...) oraz prowadzi sprzedaż tych towarów.
    Przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana w ramach spółki cywilnej do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nieruchomość nie była i nie jest
    wykorzystywana przez Spółkę na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i
    usług w części, w której prowadzona jest działalność gospodarcza. Jedyną częścią budynku
    młyna, nieprzeznaczoną na prowadzenie działalności gospodarczej podatnika, a tym
    samym nie są w tej części prowadzone czynności związane z opodatkowaniem podatkiem
    od towarów i usług, to część mieszkalna o powierzchni (...) mkw, przeznaczona na
    zamieszkanie B. i A. Pozostała część budynku o powierzchni (...) mkw, jak już wspomniano,
    przeznaczona jest na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatnika.
    Opisany budynek młyna znajduje się w środkach trwałych przedsiębiorstwa (...) do dnia
    dzisiejszego, od 1 listopada 2016 r. Od tej daty też wszelkie wydatki związane z budynkiem
    młyna (za wyjątkiem części mieszkalnej) ponoszone były przez spółkę cywilną i od tej daty
    następowało odliczanie wszelkich wydatków VAT należnego na budynek młyna od
    podatku naliczonego.
    Po 1 listopada 2016 r., tj. po dniu wniesienia budynku starego młyna jako środka trwałego
    do spółki cywilnej (...), podatnik, jako spółka cywilna, dokonywał kolejnych nakładów na
    przedmiotowy budynek, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a
    polegających na przeprowadzeniu prac remontowych w budynku.
    Przeprowadzone prace polegały na rozbudowie II piętra budynku usługowo-handlowego
    starego młyna przy ul. (...) w (...). II piętro zostało oddane do użytku od miesiąca kwietnia
    2018 r. Następnie zostały przeprowadzone prace budowlane polegające na nadbudowie
    segmentu C w przedmiotowym budynku. Segment C budynku został oddany do używania
    od grudnia 2019 r.
    W dalszej kolejności została przeprowadzona modernizacja piwnicy budynku starego
    młyna. Przebudowę pomieszczeń na poziomie piwnic zakończono i przystąpiono do
    użytkowania 30 kwietnia 2021 r. Wszystkie przedmiotowe prace remontowe, tj.
    rozbudowa II piętra budynku, nadbudowa segmentu C budynku, modernizacja piwnicy,
    zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu Spółki oraz został od przedmiotowych
    robót budowlanych odliczony podatek VAT naliczony nad należnym. W kosztach uzyskania
    przychodu Spółki wydatki te zostały rozliczone w postaci odpisu amortyzacyjnego
    począwszy od miesiąca następnego po dniu oddania danej inwestycji budowlanej do
    używania.
    Wnioskodawcy – A. i B. – wskazują, iż zamierzają przekształcić majątek spółki cywilnej w
    spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (zamierzają przekształcić spółkę cywilną w
    spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie przepisów art. 551 ustawy z dnia
    15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych). Konsekwencją ww. przekształcenia

    będzie sukcesja praw i obowiązków przynależnych do majątku spółki cywilnej na rzecz
    nowopowstałej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Ww. budynek starego młyna wraz ze wskazaną działką pomimo wprowadzenia do
    ewidencji środków trwałych spółki cywilnej i wykorzystywania ich do działalności
    gospodarczej, w tym do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie był
    wniesiony do majątku spółki cywilnej.
    Państwo A. i B. chcą, aby przedmiotowa nieruchomość znalazła się w majątku
    nowopowstałej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. By do tego doszło, niezbędne
    jest przeniesienie własności przedmiotowej nieruchomości z majątku wspólnego
    małżonków do majątku spółki cywilnej.
    Planowana jest czynność zmiany umowy spółki cywilnej (w zakresie dotyczącym
    zobowiązania do wniesienia wkładów poprzez wniesienie ww. nieruchomości do spółki
    przez wspólników) oraz następnie w formie aktu notarialnego zawarcie umowy
    przeniesienia własności – umowa przenosząca własność przedmiotowej nieruchomości
    tytułem wkładu wspólników do spółki cywilnej.
    Nowoutworzona spółka z o.o. prowadzić będzie tożsamą działalność, co obecnie spółka
    cywilna.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W piśmie z dnia 18 września 2025 r. wskazali Państwo następujące informacje:
    1. Pan A. z wykształcenia jest (...). Cena młyna była bardzo atrakcyjna, w pierwszym
      odruchu Pan A. kupił go z zamysłem remontu, uratowania zabytku, bez określonego
      celu. Jakiś czas po zakupie Państwo A. i B. stwierdzili, iż będą prowadzić w nim
      działalność gospodarczą (...) oraz w pierwszej części (segment A), ostatnie najwyższe
      piętro zostanie przeznaczone na mieszkanie Państwa A. i B. Został stworzony projekt:
      segment A miał być przeznaczony (piwnica, parter i 1 piętro ) pod (...), drugie piętro
      pod mieszkanie. Segment środkowy B – 4 poziomy miał być przeznaczony pod (...0,
      jednak zrezygnowano z tego pomysłu i przeprojektowano segment B i kolejny C pod
      (...). Te funkcje budynku pozostały do dzisiaj.
    2. Po nabyciu nieruchomości około 5 lat Państwo A. i B. prowadzili prace remontowe za
      własne pieniądze i sami wykonywali prace budowlane segmentu A. Po 5 latach udało
      im się oddać segment A do użytkowania (bez piwnicy). Ostanie piętro segmentu A
      przeznaczone było na mieszkanie Państwa A. i B., w pozostałej części prowadzona była
      działalność gospodarcza. W kolejnych latach oddawane były kolejne piętra, segment B
      i C oraz piwnica, które używane były do prowadzenia działalności.
    3. Nieruchomość wykorzystywana była w działalności gospodarczej. Państwo A. i B.
      prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą C. S.C. A. i B.
      NIP (...). Budynek nie był wykorzystywany w działalności rolniczej.
    4. Nieruchomość nigdy nie była w żaden sposób udostępniana osobom trzecim. I jako
      osoby prywatne lub spółka cywilna Państwo A. i B. nie czerpali żadnych korzyści na
      drodze wynajmu.
    5. Od momentu nabycia nieruchomości Państwo A. i B. inwestowali w nieruchomość
      wszystkie zarobione pieniądze. We własnym zakresie (ze środków prywatnych)
      prowadzili roboty budowlane, poświęcając każdy wolny czas. Prace były prowadzone
      przez 9 lat od daty nabycia nieruchomości w 2007 r. do 2016 r. Od tego momentu
      minęło 9 lat. Nie prowadzili oni precyzyjnej listy wydatków inwestycyjnych. Nie są w
      stanie dokładnie stwierdzić, jaka była dokładna wysokość wydatków poniesionych na
      nieruchomość, w przybliżeniu wydatki te wyniosły (...) zł. Koszty były ponoszone tylko
      przez właścicieli A. i B.
    6. Pierwsze zasiedlenie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło z dniem 19 grudnia 2019
      r., wówczas to została wydana decyzja przez Powiatowego Inspektora Nadzoru

      Budowlanego w Powiecie (...) w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie
      inwestycji obejmującej nadbudowę „segmentu C” o pomieszczenia usługowe oraz
      częściową przebudowę „segmentu B” w budynku usługowym (dawny młyn), na terenie
      działki nr (...) przy ul. (...) w miejscowości (...). Pierwsze zasiedlenie dot. całości
      nieruchomości, gdyż opisane powyżej ulepszenia (w rozumieniu ustawy o podatku
      dochodowym), tj. rozbudowa oraz przebudowa przedmiotowej nieruchomości jest
      konstrukcyjnie i funkcjonalnie związana z całością przedmiotowej nieruchomości.
      Mając na uwadze wskazaną datę wydania powyższej decyzji należy dojść do wniosku,
      iż z całą pewnością upłynął okres dwóch lat pomiędzy pierwszym zasiedleniem
      omawianej nieruchomości, a ewentualnym uznaniem za dostawę towaru, wniesienia
      przedmiotowej nieruchomości jako wkładu do spółki cywilnej przez Państwo A. i B.
    7. Na przedmiotową nieruchomość były ponoszone nakłady stanowiące ulepszenie,
      polegające przede wszystkim na rozbudowie przedmiotowej nieruchomości. Wydatki
      na ww. ulepszenie były ponoszone w okresie od sierpnia 2017 r. do sierpnia 2019 r.,
      wydatki te wyniosły ok. (...) zł. Kwota nakładów z całą pewnością przekroczyła 30%
      wartości początkowej nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym. Budynek po dokonaniu ulepszeń został oddany do użytkowania w
      związku z prowadzoną przez spółkę cywilną działalnością gospodarczą. Budynek nie
      był i nie jest obecnie wykorzystywany na cele działalności zwolnionej z VAT. Od
      przedmiotowych nakładów przysługiwało spółce cywilnej prawo do odliczenia podatku
      naliczonego.
    8. Spółka cywilna użytkuje przedmiotową Nieruchomość na podstawie umowy użyczenia.
    9. Spółka cywilna nie będzie zobowiązana do wykonania żadnych dodatkowych
      czynności, nieruchomość zostanie wniesiona do spółki cywilnej tytułem wkładu
      niepieniężnego dotychczasowych wspólników spółki, przy czym z uwagi na to, że
      nieruchomość stanowi współwłasność wnoszących (uprawnionych w częściach
      równych) oraz że wnoszący (jako jedyni wspólnicy spółki cywilnej) posiadają aktualnie
      (przed wniesieniem nieruchomości) udziały w zyskach i stratach spółki cywilnej po 50%
      każdy, również i w tej materii (udziału w zyskach lub stratach) nie dojdzie do zmiany
      proporcji %.
    10. Państwo A. i B. nie planują rozliczania ze spółką cywilną nakładów poniesionych na
      przedmiotową nieruchomość.
    Pytania
    1. Czy planowane wniesienie do spółki cywilnej wkładu w postaci nieruchomości
      (budynku starego młyna wraz z działką), która od dnia 1 listopada 2016 r. była
      wykorzystywana przez spółkę cywilną „C. S.C.” - A. i B. do wykonywania czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a od której to daty ponoszono
      wydatki eksploatacyjne i inwestycyjne z prawem do odliczenia podatku VAT
      naliczonego, będzie czynnością neutralną na gruncie podatku od towarów i usług, tj.
      niepodlegającą opodatkowaniu, jako niestanowiącą dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej:
      ustawa o VAT)?
    2. W przypadku uznania przez Organ, że planowane wniesienie nieruchomości (budynku
      starego młyna wraz z działką) do spółki cywilnej stanowi dostawę towarów w
      rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, i że czynność ta podlega opodatkowaniu VAT,
      czy dostawa ta będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym
      mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie 1
    W Państwa ocenie, planowane wniesienie do spółki cywilnej wkładu w postaci
    nieruchomości (budynku starego młyna wraz z działką), której gospodarcze wykorzystanie

    rozpoczęło się 1 listopada 2016 r. poprzez jej wprowadzenie do ewidencji środków
    trwałych spółki cywilnej oraz rozpoczęcie wykorzystywania jej do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie będzie stanowić dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Należy zwrócić uwagę, że pojęcie
    „dostawy towarów” na gruncie ustawy o VAT nie pokrywa się z cywilnoprawnym pojęciem
    przeniesienia własności. Jak jednolicie wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych
    oraz Trybunału Sprawiedliwości UE, kluczowe jest nie tyle formalne przeniesienie
    własności, lecz faktyczne przekazanie możliwości rozporządzania daną rzeczą w sensie
    gospodarczym – tak jak czyni to właściciel.
    W przedstawionym stanie faktycznym taka gospodarcza „dostawa towarów” miała miejsce
    w dniu 1 listopada 2016 r., kiedy to Wnioskodawcy przekazali przedmiotowy budynek do
    działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej (...). Od tego dnia
    nieruchomość:
    · została ujęta w ewidencji środków trwałych spółki cywilnej,
    · była wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
      VAT (magazynowanie i sprzedaż odzieży),
    · nie była wykorzystywana do czynności zwolnionych z VAT,
    · generowała wydatki eksploatacyjne i inwestycyjne, od których systematycznie
      dokonywano odliczenia VAT naliczonego,
    · była opodatkowana podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla
      działalności gospodarczej.
    Wszystkie powyższe elementy wskazują na faktyczne oddanie nieruchomości do celów
    działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Planowane obecnie wniesienie tej samej
    nieruchomości do spółki cywilnej w drodze aktu notarialnego, mające na celu formalne
    przeniesienie jej własności do majątku spółki, nie powoduje dostawy towarów na gruncie
    VAT, ponieważ nie dochodzi do zmiany sposobu wykorzystania nieruchomości, ani do
    przekazania prawa do rozporządzania nią w sensie ekonomicznym – to prawo zostało
    przekazane już w 2016 r.
    Powyższe potwierdza m.in. wyrok NSA z dnia 25 września 2024 r.:
    „Rozporządzanie towarami jak właściciel” rozumieć należy szeroko i w oderwaniu od
    ścisłego rozumienia tego pojęcia w prawie cywilnym, a podstawowe znaczenie dla
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług ma nie tyle aspekt prawny, co
    ekonomiczny, sprowadzający się do faktycznej możliwości dysponowania towarem, a nie
    rozporządzania nim w sensie prawnym”.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż czynnością mogącą mieć ewentualne skutki na gruncie
    ustawy o podatków od towarów i usług, było przekazanie przedmiotowej nieruchomości
    do gospodarczego wykorzystania w ramach spółki cywilnej – wprowadzenie
    nieruchomości do ewidencji środków trwałych – które nie stanowiło jednak dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Wynika to z tego, iż czynność przekazania nieruchomości do gospodarczego
    wykorzystania była czynnością niepodlegającą pod ustawę o podatku od towarów i usług,
    gdyż osoby przekazujące, tj. Państwo A. i B., nie byli wówczas podatnikami w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

    Co więcej, nieruchomość stanowiła ich prywatny majątek, zaś zakup tej nieruchomości
    przez Wnioskodawców także był czynnością niepodlegającą pod przepisy dot.
    omawianego podatku, gdyż zbywcami były osoby fizyczne, niebędące podatnikami w
    rozumieniu wspomnianego art. 15 ustawy o VAT.
    Dodatkowo należy zaznaczyć, że planowane wniesienie wkładu z punktu widzenia
    podatkowego ma charakter techniczny i organizacyjny, ponieważ wynika z potrzeby
    dostosowania struktury majątkowej do planowanego przekształcenia spółki cywilnej w
    spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Nieruchomość będzie nadal wykorzystywana do
    prowadzenia tożsamej działalności gospodarczej przez spółkę przekształconą – nie
    wystąpi więc ani zmiana przeznaczenia, ani nowa funkcjonalność nieruchomości, ani nowa
    „gospodarcza dostawa”.
    W świetle powyższego, planowana czynność wniesienia wkładu w postaci nieruchomości
    do spółki cywilnej nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    Pytanie 2
    W przypadku, gdyby Organ uznał, że planowane wniesienie nieruchomości (budynku
    starego młyna wraz z działką) do spółki cywilnej jako wkładu niepieniężnego stanowi
    dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i że czynność ta podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wskazują Państwo, że będzie ona objęta
    zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich
    części, z wyjątkiem gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub
    przed nim, albo gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub
    ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z kolei art. 2 pkt 14 ustawy o VAT definiuje „pierwsze zasiedlenie” jako oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu lub ulepszeniu,
    jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W analizowanej sprawie nieruchomość została nabyta przez Państwa do majątku
    prywatnego w 2007 r., a następnie z dniem 1 listopada 2016 r. przekazana do środków
    trwałych spółki cywilnej i zaczęła być wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT.
    W kolejnych latach ponoszono nakłady inwestycyjne na budynek, w tym rozbudowę
    segmentu C, oddanego do użytkowania w grudniu 2019 r., której wartość przekroczyła
    30% wartości początkowej nieruchomości.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT, to ulepszenie skutkowało ponownym
    pierwszym zasiedleniem w grudniu 2019 r. Od tego momentu nieruchomość była
    nieprzerwanie wykorzystywana w działalności gospodarczej spółki cywilnej, a planowana
    dostawa w 2025 r. nastąpi po upływie ponad dwóch lat od tego zasiedlenia.
    W konsekwencji spełnione będą przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zwolnienie to obejmie również
    dostawę gruntu, na którym posadowiony jest budynek, ponieważ grunt dzieli byt prawny
    budynku w zakresie opodatkowania VAT.
    Tym samym ewentualne uznanie przekazania nieruchomości jako dostawy towarów
    będzie wiązało się z zastosowaniem zwolnienia przedmiotowego z podatku od towarów i
    usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

    - nieprawidłowe – w zakresie uznania, że planowane wniesienie do spółki cywilnej wkładu
      w postaci nieruchomości (budynku starego młyna wraz z działką), będzie czynnością
      neutralną na gruncie podatku od towarów i usług, tj. niepodlegającą opodatkowaniu,
    - prawidłowe – w zakresie wskazania, że planowane wniesienie nieruchomości (budynku
      starego młyna wraz z działką) do spółki cywilnej stanowi dostawę towarów w
      rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, która będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od
      towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to
        odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
        eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych,
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24
    października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”:
        Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        a) określone udziały w nieruchomości;
        b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
        c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Według art. 195 Kodeksu cywilnego:
        Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
        (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
        współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
        Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
        wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy
        niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
        własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
        budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
        przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
        Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
        pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
        może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
        Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
        jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Z regulacji art. 211 Kodeksu cywilnego wynika, że:
        Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
        przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami
        ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby
        za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
        wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
        nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
        (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
        do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
        podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
        do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
        majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego
        majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym,
        w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
        wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
        majątek wspólny.
    Art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
        Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
        przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
        które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
        czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
        prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
        użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
        używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza zatem
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą
    inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu).
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary
    w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia
    prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w
    ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na
    przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do
    faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra, a ponadto musi to
    być czynność odpłatna.
    Zatem, w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów i
    na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który
    daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty
    pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne

    czy zawodowe. Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do
    przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi.
    W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych:
    · wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
      rozporządzania określonymi składnikami majątku,
    · w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają
      określoną wartość.
    W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego
    wynika konieczność opodatkowania VAT). Wskazać należy, że z odpłatnością za dostawę
    towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usługi, a zapłatą istnieje adekwatny związek.
    Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona
    lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w
    związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności
    od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl
    art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego
    świadczenia usług, w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w
    szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a tym samym
    w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunt zabudowany oraz niezabudowany, a także
    budynki, budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich
    dostawa traktowana jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że aport nieruchomości do
    Spółki będzie traktowany na równi z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 860 § 1 i § 2 ww. ustawy:
        Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
        gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez
        wniesienie wkładów.
        Umowa spółki powinna być stwierdzona pismem.
    W myśl art. 861 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
        Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw
        albo na świadczeniu usług.
        Domniemywa się, że wkłady wspólników mają jednakową wartość.
    Stosownie do art. 863 § 1, § 2 i § 3 Kodeksu cywilnego:
        Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani
        udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
        W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego
        majątku wspólników.
        W czasie trwania spółki wierzyciel wspólnika nie może żądać zaspokojenia z jego
        udziału we wspólnym majątku wspólników ani z udziału w poszczególnych
        składnikach tego majątku.
    Na podstawie art. 867 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym
      stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie
      spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach.
      Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie
      można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach.
    Z powyższych przepisów wynika, że spółka cywilna jest umową zawartą przez wspólników
    w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności
    gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej wspólników spółki
    cywilnej.
    Z wniosku wynika, że nabyli Państwo 2 marca 2007 r. na podstawie umowy sprzedaży
    nieruchomość – budynek starego młyna wraz z działką nr (...).
    Po zakupie ww. nieruchomości stwierdzili Państwo, iż będą prowadzić w niej działalność
    gospodarczą (...) oraz w pierwszej części (segment A), ostatnie najwyższe piętro zostanie
    przeznaczone na Państwa mieszkanie. Został stworzony projekt: segment A miał być
    przeznaczony (piwnica, parter i 1 piętro) pod (...), drugie piętro pod mieszkanie. Segment
    środkowy B – 4 poziomy, miał być przeznaczony pod (...), jednak zrezygnowali Państwo z
    tego pomysłu i przeprojektowano segment B i kolejny C pod (...).
    Po nabyciu nieruchomości, prowadzili Państwo prace remontowe za własne pieniądze i
    sami wykonywali prace budowlane segmentu A. Po 5 latach oddali Państwo segment A do
    użytkowania (bez piwnicy). Ostanie piętro segmentu A przeznaczone było na Państwa
    mieszkanie, w pozostałej części prowadzona była działalność gospodarcza. W kolejnych
    latach oddawane były kolejne piętra, segment B i C oraz piwnica, które używane były do
    prowadzenia działalności.
    Zarówno od ceny zakupu nieruchomości (sprzedaż była wyłączona z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług), jak i od poczynionych nakładów na nieruchomość, nie
    przysługiwało Państwu prawo odliczenia podatku naliczonego od należnego, jako że były
    to wydatki ponoszone przez Państwa prywatnie.
    1 listopada 2016 r. nastąpiło przekazanie nabytego przez Państwa budynku starego
    młyna, lokalu handlowo – usługowego – prywatnego składnika Państwa majątku – do
    środków trwałych spółki cywilnej prowadzonej przez Państwa, tj. (...). Spółka w tamtym
    okresie była, i jest nadal, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka cywilna prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest
    sprzedaż hurtowa (...).
    Przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana w ramach spółki cywilnej do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nieruchomość nie była i nie jest
    wykorzystywana przez Spółkę na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i
    usług w części, w której prowadzona jest działalność gospodarcza.
    Od 1 listopada 2016 r. wszelkie wydatki związane z budynkiem młyna (za wyjątkiem części
    mieszkalnej) ponoszone były przez spółkę cywilną i od tej daty następowało odliczanie
    podatku naliczonego VAT od poniesionych wszelkich wydatków na budynek młyna.
    Na przedmiotową nieruchomość były ponoszone nakłady stanowiące ulepszenie,
    polegające przede wszystkim na rozbudowie przedmiotowej nieruchomości. Wydatki na
    ww. ulepszenie były ponoszone w okresie od sierpnia 2017 r. do sierpnia 2019 r. Kwota
    nakładów z całą pewnością przekroczyła 30% wartości początkowej nieruchomości w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Budynek po dokonaniu ulepszeń został
    oddany do użytkowania w związku z prowadzoną przez spółkę cywilną działalnością
    gospodarczą. Budynek nie był i nie jest obecnie wykorzystywany na cele działalności
    zwolnionej z VAT. Od przedmiotowych nakładów przysługiwało spółce cywilnej prawo do
    odliczenia podatku naliczonego.

    Spółka cywilna użytkuje przedmiotową nieruchomość na podstawie umowy użyczenia.
    Nieruchomość zostanie wniesiona do spółki cywilnej tytułem wkładu niepieniężnego
    dotychczasowych wspólników spółki.
    Nieruchomość stanowi współwłasność wnoszących (uprawnionych w częściach równych),
    wnoszący (jako jedyni wspólnicy spółki cywilnej) posiadają aktualnie (przed wniesieniem
    nieruchomości) udziały w zyskach i stratach spółki cywilnej po 50% każdy, i w tej materii
    (udziału w zyskach lub stratach) nie dojdzie do zmiany proporcji %.
    Nie planują Państwo rozliczania ze spółką cywilną nakładów poniesionych na
    przedmiotową nieruchomość.
    Zamierzają Państwo przekształcić majątek spółki cywilnej w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością.
    Ww. budynek starego młyna wraz ze wskazaną działką pomimo wprowadzenia do
    ewidencji środków trwałych spółki cywilnej i wykorzystywania ich do działalności
    gospodarczej przez spółkę cywilną, w tym do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług, nie był wniesiony do majątku spółki cywilnej.
    Chcą Państwo, aby przedmiotowa nieruchomość znalazła się w majątku nowopowstałej
    spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. By do tego doszło niezbędne jest przeniesienie
    własności przedmiotowej nieruchomości z majątku wspólnego małżonków do majątku
    spółki cywilnej.
    Planowana jest czynność zmiany umowy spółki cywilnej (w zakresie dotyczącym
    zobowiązania do wniesienia wkładów poprzez wniesienie ww. nieruchomości do spółki
    przez wspólników) oraz następnie w formie aktu notarialnego zawarcie umowy
    przeniesienia własności – umowa przenosząca własność przedmiotowej nieruchomości
    tytułem wkładu wspólników do spółki cywilnej.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy planowane wniesienie
    do spółki cywilnej wkładu w postaci nieruchomości (budynku starego młyna wraz z
    działką), która od dnia 1 listopada 2016 r. była wykorzystywana przez spółkę cywilną (...)
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, będzie
    czynnością neutralną na gruncie podatku od towarów i usług, tj. niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Z określonego w ustawie zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynika,
    że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako
    podatnik. Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter

    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:
    – po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    – po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w
      charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Jeśli zatem osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    W świetle przytoczonych przepisów należy zauważyć, że status podatnika podatku od
    towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu
    tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości
    jest podatnikiem VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania, aportu lub darowizny towarów
    stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich

    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zatem istotne jest, czy zbywający w celu dokonania zbycia gruntów podjął/podejmie
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też zbycie nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży
    tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Przy dokonywaniu wykładni art. 15 ust. 2 ustawy w kontekście sprzedaży nieruchomości
    należy odnieść się do kryteriów określonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w wyroku z 5 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    W wyroku tym TSUE stwierdził, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej. Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
    z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Inaczej jest natomiast –
    jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy 2006/112/WE/Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności

    faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie
    podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Jak już wyżej wskazano, czynność wniesienia aportu rzeczowego w postaci prawa
    własności nieruchomości do spółki cywilnej spełnia definicję dostawy towaru, zawartą w
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    W analizowanej sprawie konieczne jest zatem ustalenie, czy w odniesieniu do czynności
    wniesienia nieruchomości aportem do spółki cywilnej, będą Państwo działać w
    charakterze podatników podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Zarówno z treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury wynika, że osoby fizyczne,
    które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z
    grona podatników VAT.
    W kwestii uznania majątku za „prywatny” istotne jest powołane wyżej orzeczenie TSUE w
    sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. W ww. orzeczeniu TSUE stwierdził, że aby majątek uznać
    za prywatny musi on być w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów
    prywatnych.
    Zatem „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
    przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ponadto dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego
    wykorzystania w całym okresie posiadania. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że aby
    uznać, że mamy do czynienia ze sprzedażą majątku prywatnego, osoba fizyczna w całym
    okresie posiadania nieruchomości musi wykazywać zamiar wykorzystania jej do celów
    prywatnych, osobistych.
    Z okoliczności sprawy wynika, że wykorzystywali Państwo nieruchomość (budynek starego
    młyna wraz z działką) w sposób zorganizowany i ciągły, któremu nie można przypisać
    znamion wykorzystywania majątku wyłącznie w celach prywatnych.
    Zauważyć bowiem należy, że nabyli Państwo do majątku wspólnego nieruchomość
    (budynek starego młyna wraz z działką), która na podstawie umowy użyczenia została
    przekazana na cele prowadzenia działalności gospodarczej spółce cywilnej, w której są
    Państwo wspólnikami. Co istotne są Państwo jedynymi wspólnikami spółki cywilnej,
    posiadają aktualnie (przed wniesieniem nieruchomości) udziały w zyskach i stratach spółki
    cywilnej po 50% każdy.
    Użyczenie przez Państwa przedmiotowej nieruchomości spółce cywilnej, w której są
    Państwo jedynymi wspólnikami, choć nieodpłatne, stanowi w swej istocie – na tle
    okoliczności sprawy – świadome podejmowanie działań przez Państwa mające na celu
    wykorzystywanie tej nieruchomości w celach gospodarczych.
    Podkreślić należy, że jako wspólnicy spółki cywilnej – jak Państwo wskazali – mają prawo
    do udziału w zyskach spółki cywilnej. Tym samym czerpią Państwo korzyści finansowe z
    działalności spółki cywilnej, która wykorzystuje przedmiotową nieruchomość w
    prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wynika z wniosku spółka cywilna jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. W użyczanym budynku spółka cywilna
    magazynuje towary tekstylne (odzież męską) i prowadzi sprzedaż tych towarów. Spółka
    cywilna wykorzystuje przedmiotową nieruchomość do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Nieruchomość znajduje się w środkach trwałych spółki cywilnej od 2016 r.
    Spółka cywilna dokonywała nakładów na użyczany jej budynek starego młyna, od których
    przysługiwało jej prawo do odliczenia.
    Zatem, wynikająca z opisanych wyżej działań koncepcja wykorzystania nieruchomości
    poprzez użyczenie jej Spółce, w której są Państwo wspólnikami, na potrzeby prowadzonej

    działalności gospodarczej dowodzi, że zostały wykonane czynności, które świadczą o tym,
    że przyszły aport tej nieruchomości nie może stanowić jedynie czynności związanej ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Należy podkreślić, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale
    wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia
    okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach
    zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające
    przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Jak wynika z
    powyższego w niniejszej sprawie nie miało to miejsca.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, dokonana w kontekście przywołanych wyżej
    przepisów prawa prowadzi do wniosku, że podjęte przez Państwa działania nie były
    podjęte w celu wykorzystywania ww. nieruchomości do zaspokojenia potrzeb osobistych
    (np. mieszkalnych) tylko w celach gospodarczych. Takie postępowanie jest
    charakterystyczne dla podmiotów występujących profesjonalnie w obrocie gospodarczym.
    Zatem nie cele osobiste – w przypadku Państwa brak jest czynności charakteryzujących
    zarząd majątkiem osobistym – a cele gospodarcze leżą u podstaw Państwa działania,
    wobec czego czynność zbycia tej nieruchomości w drodze aportu do spółki cywilnej nie
    będzie stanowiła – rozporządzania majątkiem osobistym. Planowany aport nieruchomości
    wpisuje się w katalog czynności, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. A skoro ww. transakcja będzie wykraczała
    poza zakres zwykłego wykonywania prawa własności, będzie stanowiła działalność
    gospodarczą podjętą w celach zarobkowych, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a
    Państwo wystąpią w charakterze podatników tego podatku zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując stwierdzić należy, że planowane wniesienie do spółki cywilnej wkładu w
    postaci nieruchomości (budynku starego młyna wraz z działką), która od dnia 1 listopada
    2016 r. była wykorzystywana przez spółkę cywilną „C S.C.”- A. i B. do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest nie
    prawidłowe.
    Ponadto mają Państwo wątpliwości, czy planowane wniesienie nieruchomości do spółki
    cywilnej stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu VAT, ale będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług,
    na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych lub ich części spełniających określone w
    tych przepisach warunki.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w

    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w
    stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego
    zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do
    chwili dostawy nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem dostawy, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie
    ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie
    wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

    Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
      posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl
    którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.

    Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem
    sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką
    opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji,
    gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również
    sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy (aportu) budynku starego młyna
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy przede
    wszystkim rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do ww. budynku miało miejsce pierwsze
    zasiedlenie.
    W pierwszej kolejności należy przywołać brzmienie przepisu art. 710 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Z art. 712 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Jeżeli umowa nie określa sposobu używania rzeczy, biorący może rzeczy używać w
      sposób odpowiadający jej właściwościom i przeznaczeniu.
      Bez zgody użyczającego biorący nie może oddać rzeczy użyczonej osobie trzeciej do
      używania.
    Zgodnie z art. 713 Kodeksu cywilnego:
      Biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Jeżeli
      poczynił inne wydatki lub nakłady na rzecz, stosuje się odpowiednio przepisy o
      prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia.
    Z opisu sprawy wynika, że spółka cywilna użytkuje nieruchomość – budynek starego
    młyna wraz z działką nr (...) na podstawie umowy użyczenia. Na przedmiotową
    nieruchomość spółka cywilna ponosiła nakłady stanowiące ulepszenie, polegające przede
    wszystkim na rozbudowie przedmiotowej nieruchomości. Wydatki na ww. ulepszenie były
    ponoszone w okresie od sierpnia 2017 r. do sierpnia 2019 r. Kwota nakładów z całą
    pewnością przekroczyła 30% wartości początkowej nieruchomości w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym. Budynek po dokonaniu ulepszeń został oddany do
    użytkowania w związku z prowadzoną przez spółkę cywilną działalnością gospodarczą.
    Nieruchomość zostanie wniesiona przez Państwa do spółki cywilnej tytułem wkładu
    niepieniężnego dotychczasowych wspólników spółki. Nie planują Państwo rozliczania ze
    spółką cywilną nakładów poniesionych na przedmiotową nieruchomość.
    Należy stwierdzić, że skoro spółka cywilna dokonała nakładów na nieruchomość (budynek
    starego młyna) z własnych środków i dla zrealizowania własnych celów oraz – jak Państwo
    wskazali – przed wniesieniem nieruchomości do spółki cywilnej tytułem wkładu
    niepieniężnego nie zostaną rozliczone nakłady poniesione przez spółkę cywilną na
    ulepszenie nieruchomości, to należy przyjąć, że dokonają Państwo dostawy
    nieruchomości bez dokonanych ulepszeń.
    Tym samym, w analizowanym przypadku przedmiotem aportu będzie budynek starego
    młyna wraz z gruntem bez dokonanych ulepszeń przez spółkę cywilną.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że 1 listopada 2016 r. przekazali
    Państwo na podstawie umowy użyczenia budynek starego młyna spółce cywilnej w celu
    prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Od ww. daty budynek znajduje się w
    środkach trwałych spółki cywilnej i wszelkie wydatki związane z budynkiem młyna
    ponoszone były przez spółkę cywilną. Spółka cywilna w budynku magazynuje towary
    tekstylne (odzież męską) oraz prowadzi sprzedaż tych towarów.

    Zatem w przedmiotowej sprawie doszło do pierwszego zasiedlenia budynku starego
    młyna w dniu przekazania go spółce cywilnej na podstawie umowy użyczenia w celu
    prowadzenia w nim działalności gospodarczej.
    W konsekwencji z uwagi na fakt, że od pierwszego zasiedlenia do chwili wniesienia
    (aportu) budynku starego młyna do spółki cywilnej tytułem wkładu niepieniężnego upłynie
    okres dłuższy niż 2 lata i nie zostały poniesione przez Państwa wydatki na ulepszenie, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby 30% wartości
    początkowej tego budynku, to w odniesieniu dla aportu ww. budynku zostaną spełnione
    przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, określone w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Tym samym, wniesienie (aport) do spółki cywilnej budynku starego młyna będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu (działki nr (...)),
    na którym znajduje się wskazany budynek, również będzie korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT.
    W związku z zastosowaniem do dostawy ww. budynku zwolnienia od podatku od towarów
    i usług wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bezzasadne jest badanie możliwości
    zastosowania dla tej dostawy zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków,
    budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Podsumowując stwierdzić należy, że planowane wniesienie nieruchomości (budynku
    starego młyna wraz z działką) do Spółki cywilnej będzie stanowić dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak
    będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.