Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.394.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Zaliczenia kosztów naprawy maszyny do kosztów uzyskania
przychodów.
Słowa kluczowe: transport-transport towarów
usługi
wina
związki-związek przyczynowo-skutkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty uzyskania przychodów
bezpośrednio związane z przychodami - moment
poniesienia kosztu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 19

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 25 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 czerwca 2025 r. (wpływ 18
    czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 11.10.2019 roku Pana firma (...) wykonywała transport maszyny na trasie (...) na
    zlecenie firmy (...) Podczas rozładunku maszyny dokonywanego przez Pana przy użyciu
    (...), którym operował Pana pracownik doszło do zdarzenia, wynikającego z awarii
    samochodu, to jest upuszczenia i uszkodzenia maszyny. Pana firma ubezpieczeniowa ze
    względu na wyłączenia zawarte w umowie ubezpieczeniowej odmówiła wypłaty
    odszkodowania. (...) złożył reklamację i wystąpił o zwrot poniesionych kosztów
    przywrócenia maszyny do stanu pierwotnego. Sprawa zakończyła się w sądzie. Zapadł
    wyrok nakazujący zapłatę (...) zł wraz z odsetkami. Dokonał Pan zapłaty w dniu 15.11.2024.
    Uzupełnienie wniosku
    Jaką formę opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej Pan wybrał (np. zasady
    ogólne, podatek liniowy)?
    Forma opodatkowania: podatek liniowy.
    Jakie księgi podatkowe dla celów rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych
    Pan prowadzi (np. podatkową księgę przychodów i rozchodów, księgi rachunkowe)?
    Księgi rachunkowe.
    Czy wykonana 11 października 2019 r. usługa transportu maszyny została
    udokumentowana fakturą – jeśli tak, to za co była wystawiona ta faktura?
    Usługa została udokumentowana fakturą. Faktura była wystawiona za usługi transportowe.
    Czy faktura za ww. usługę transportu była ujęta przez Pana w przychodach prowadzonej
    działalności?
    Faktura została ujęta w przychodach firmy.
    Czy w związku z uszkodzeniem maszyny w transporcie wystawił Pan fakturę korygującą
    ten przychód – jeśli tak, to z jakiego powodu?
    Faktura nie była korygowana, ponieważ usługa została wykonana. Wypadek zdarzył się na
    rozładunku w miejscu docelowym.
    Na jakiej podstawie Zleceniodawca wystąpił do Pana z roszczeniem zapłaty za naprawę
    uszkodzonej maszyny?
    W załączeniu przesyłał Pan pismo od Zleceniodawcy, w którym jest zawarte uzasadnienie
    reklamacji oraz ofertę nowej maszyny, który przedstawia jej całkowitą wartość.
    Jakie dokładnie postanowienia zawierał wyrok, na podstawie którego wypłacił Pan środki
    pieniężne, czy wskazuje on podstawę prawną dokonanej przez Pana zapłaty?
    W załączeniu przesyła Pan wyrok sądu.
    Czy poniesione przez Pana wydatki w związku z przywróceniem uszkodzonej maszyny do
    stanu pierwotnego zostały udokumentowane; jeśli tak – proszę wskazać w jaki sposób
    (faktura, inny dokument – jaki) oraz datę wystawienia faktury/innego dokumentu?
    Nie ponosił Pan wydatków naprawy uszkodzonej maszyny, zrobił to jej właściciel. Wniósł
    Pan o reklamację związaną z uszkodzeniem przesyłki.

    Jaki związek z uzyskaniem przychodów, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła
    przychodów mają poniesione przez Pana wydatki związane z przywróceniem uszkodzonej
    maszyny do stanu pierwotnego – proszę szczegółowo opisać?
    Podejmując zlecenie transportu maszyny, jako przewoźnik, jest Pan zobowiązany do
    dostarczenia jej w stanie takim, w jakim ją Pan załadował. Przewoźnik odpowiada za
    nienaruszony stan przesyłki w czasie przewozu. Maszyna uległa poważnemu uszkodzeniu
    z przyczyn od Pana niezależnych (...). Firma ubezpieczeniowa odmówiła wypłaty
    odszkodowania, ze względu na wyłączenia w umowie. Dbając o wizerunek firmy jako
    rzetelnego przewoźnika, wypłata kwoty w toku postępowania reklamacyjnego stanowi wg
    Pana oceny związek z uzyskaniem przyszłych przychodów.
    Czy wypłacona przez Pana kwota (...) stanowi karę umowną bądź odszkodowanie?
    Wypłacona kwota nie jest karą umowną ani odszkodowaniem. Właściciel maszyny wniósł o
    reklamację związaną z uszkodzeniem przesyłki, kopie pisma przesyłam w załączeniu.
    Za jaki okres naliczono odsetki?
    W sądzie zawarto ugodę, odsetki zostały naliczone od dnia 23 sierpnia 2024 r.
    Jak i z jakich przyczyn doszło do awarii samochodu podczas rozładunku maszyny; proszę
    szczegółowo opisać całe to zdarzenie, w tym działania podjęte przez pracownika?
    Maszyna (...), jako maszyna pokazowa, przewożona była z powrotem do właściciela – firma
    (...). Pana firma realizowała transport maszyny samochodem ciężarowym typu (...) o nr
    rejestracyjnych (...). Podczas rozładunku maszyna tylną częścią oparła się kołami o podłoże
    (...). W pewnej chwili, uszkodzeniu uległy (...). Siła uderzenia o podłoże była tak duża, że
    znacznemu uszkodzeniu uległa główna rama nośna maszyny. Masa całkowita maszyny
    wynosiła 15 ton, więc siła i przeciążenie przy upadku było olbrzymie.

## Pytanie

Czy ewentualny koszt będzie Pan mógł zaliczyć w roku podatkowym 2025, czy należy
    skorygować rok 2024?
    Czy może Pan kwotę (...) wraz z odsetkami i kosztami procesu zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie - jako przedsiębiorca dokonał Pan należytej staranności w wykonywaniu
    zlecenia, uszkodzeniu uległy (...), okoliczności, na które nie miał Pan wpływu.
    Dodatkowo wskazał Pan, że Pana zdaniem może Pan wypłaconą kwotę zaliczyć do
    kosztów uzyskania przychodów. Wydatek poniósł Pan w 2024 roku i w tym roku
    podatkowym powinien Pan zaliczyć do kosztów, dokonując korekty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23 tej ustawy.
    Aby zatem określony wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
    musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
    - musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,

    - nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących
      kosztów uzyskania przychodów,
    - musi być należycie udokumentowany.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez
    podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też
    zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww.
    ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z
      tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w
      dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo
      wykonanych robót i usług.
    Z zacytowanego przepisu wynika, że za koszty uzyskania przychodów nie są uznawane
    kary umowne i odszkodowania z tytułu:
    - wad dostarczonych towarów;
    - wad wykonanych robót;
    - wad wykonanych usług;
    - zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad;
    - zwłoki w usunięciu wad towarów;
    - zwłoki w usunięciu wad wykonanych robót;
    - zwłoki w usunięciu wad wykonanych usług.
    Przepis art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje
    się do pojęć z zakresu prawa cywilnego (odszkodowanie, kara umowna, wada, zwłoka).
    Oznacza to, że wyjaśnienie tych terminów cywilnoprawnych jest niezbędne do
    rekonstrukcji tej normy prawa podatkowego.
    Odszkodowanie jest świadczeniem polegającym na naprawieniu szkody. Jako szkodę
    należy rozumieć uszczerbek, jakiego doznaje poszkodowany we wszelkiego rodzaju
    dobrach chronionych przez prawo. Szkoda może zostać wyrządzona niezależnie od
    istniejącego uprzednio między danymi osobami stosunku prawnego (szkoda z tytułu tzw.
    czynów niedozwolonych – ex delicto) bądź przez niewykonanie lub nienależyte wykonanie
    zobowiązania przez dłużnika stosunku zobowiązaniowego (szkoda kontraktowa, ex
    contractu). Odszkodowanie zastępuje wówczas główne świadczenie dłużnika lub je
    uzupełnia (...).
    Przepis art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się
    do odszkodowań z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez
    dłużnika, a zatem świadczeń rekompensujących, tzw. szkodę kontraktową. Dalsze
    rozważania odnoszą się zatem do odpowiedzialności za tego rodzaju szkodę.
    Ogólne zasady odpowiedzialności dłużnika z tytułu niewykonania lub nienależytego
    wykonania zobowiązania zostały unormowane w księdze III Kodeksu cywilnego.
    Podstawowymi przepisami w tym zakresie są art. 471-473 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).

    Zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Stosownie do art. 472 Kodeksu cywilnego, jeżeli ze szczególnego przepisu ustawy albo z
    czynności prawnej nie wynika nic innego, dłużnik odpowiedzialny jest za niezachowanie
    należytej staranności.
    Z przepisu art. 471 Kodeksu cywilnego wynika, że nie wykonując lub nienależycie
    wykonując zobowiązanie, dłużnik działa w sposób zawiniony (wyrok NSA z 11 czerwca
    2015 r., sygn. akt II 1341/13).
    Stosownie do art. 473 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik może przez umowę przyjąć odpowiedzialność za niewykonanie lub za
      nienależyte wykonanie zobowiązania z powodu oznaczonych okoliczności, za które
      na mocy ustawy odpowiedzialności nie ponosi.
    Na mocy 473 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dopuszczalne jest więc rozszerzenie odpowiedzialności dłużnika, wynikającej z art.
      472 Kodeksu cywilnego, na oznaczone okoliczności, nawet jeżeli nie będą one
      zawinione przez dłużnika.
    Z przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że dłużnik może zostać zobowiązany do
    zapłaty odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania również wówczas,
    gdy nie można mu przypisać winy, innymi słowy, gdy dochował należytej staranności,
    wykonując zobowiązanie. Jest to tzw. odpowiedzialność na zasadzie ryzyka.
    Dlatego też zwracam uwagę, że art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych odnosi się m.in. do kategorii odszkodowań, nie precyzując, że chodzi o
    odszkodowania będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania
    zobowiązania przez dłużnika na skutek niedochowania przez niego należytej staranności.
    Tym samym, w myśl zasady lege non distinguente nec nostrum est distinguere (gdy
    ustawa nie rozróżnia, nie do nas należy rozróżnianie), należy przyjąć, że wszelkie
    odszkodowania z wymienionych w tym przepisie tytułów nie mogą zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od tego, czy są one skutkiem szkody
    powstałej w następstwie winy dłużnika, czy też szkody, na której powstanie dłużnik nie
    miał wpływu.
    Tym samym, dla wykluczenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    wydatków na odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów nie ma znaczenia
    przyczyna powstania tych wad. Wystarczającą przesłanką jest wystąpienie
    odpowiedzialności dłużnika za nienależycie wykonane świadczenie, która może wynikać z
    ustawy lub ze stosunku obligacyjnego łączącego strony. Zapłata odszkodowania na rzecz
    kontrahenta jest efektem istnienia takiej odpowiedzialności.
    Pogląd, zgodnie z którym przepis art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nakazuje wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów tylko te kary umowne
    i odszkodowania, które są następstwem winy podatnika polegającej na niedołożeniu
    należytej staranności w wykonaniu zobowiązania, zdaje się abstrahować od faktu, że
    odpowiedzialność dłużnika z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania
    zobowiązania nie zawsze opiera się na zasadzie winy. Przyjmowanie, że w art. 23 ust. 1 pkt
    19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych chodzi wyłącznie o
    odpowiedzialność dłużnika wynikającą z art. 471 Kodeksu cywilnego, w sytuacji, gdy z
    językowej wykładni przepisu taki wniosek w żaden sposób nie wynika, stanowi przykład

    wykładni zawężającej, tj. nieobejmującej wszystkich sytuacji, w których zastosowanie
    powinien znaleźć przepis art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przechodząc do wyjaśnienia, co należy rozumieć pod pojęciem „wad dostarczonych
    towarów, wykonanych robót i usług”, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy odwołać się do wyroku WSA w
    Warszawie z 21 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2631/15, w którym Sąd stwierdził, że:
      (...) u.p.d.p. nie definiuje pojęcia „wadliwy”, zatem słowo to należy tłumaczyć w
      sposób przyjęty w języku polskim. Zgodnie z Nowym Słownikiem Języka Polskiego
      (PWN, Warszawa, 2003 r.) słowo to oznacza: mający wady, usterki, defekty,
      wskazujące braki, błędy, niewłaściwy, nieprawidłowy, niepoprawny. Zatem należy
      przyjąć, że wadliwie wykonana usługa, to taka, która została wykonana w sposób
      niepełny, tj. nie zostały spełnione wszelkie obowiązki ciążące na podatniku zgodnie z
      umową oraz przepisami prawa.
    Tym samym każde nienależyte wykonanie usługi, nawet niezawinione przez dłużnika,
    stanowi wadę wykonywanych robót/usług. Jeżeli zgodnie z przepisami prawa powszechnie
    obowiązującego lub postanowieniami umowy dłużnik odpowiada wobec wierzyciela w
    przypadku nienależytego wykonania usługi, niezależnie od dochowania przez niego
    należytej staranności, nie może kwoty zapłaconego odszkodowania, kary, czy kary
    umownej zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
    Jednak podkreślam, że rozumienie pojęcia „wadliwości dostarczonych towarów,
    wykonanych robót i usług”, przyjęte przez WSA w Warszawie w wyroku z 21 grudnia 2016
    r., sygn. akt III SA/Wa 2631/15, jest szersze od rozumienia tego pojęcia w prawie cywilnym,
    przynajmniej w odniesieniu do „wad wykonanych robót i usług”.
    Podsumowując, art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nakazuje wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów odszkodowania wypłacone z tytułu
    wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu
    towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i
    usług, niezależnie od tego, czy odpowiedzialność dłużnika, której wyrazem jest zapłata
    odszkodowania, została oparta na zasadzie winy, czy na zasadzie ryzyka.
    Zatem należy przyjąć, że wadliwie wykonana usługa to taka, która została wykonana w
    sposób niepełny, tj. nie zostały spełnione wszelkie obowiązki ciążące na usługodawcy,
    zgodnie z umową oraz przepisami prawa. W sytuacji zatem, gdy przewoźnik płaci
    zlecającemu przewóz odszkodowanie z tytułu wyrządzonych podczas transportu szkód w
    towarach, to dochodzi do rekompensaty z tytułu szkody związanej z wadą wykonanej
    usługi. Oznacza to, że wypłacona z tego tytułu kwota nie będzie mogła być zaliczona do
    kosztów uzyskania przychodów, gdyż tego rodzaju wydatki zostały wyłączone z kosztów
    uzyskania przychodów na mocy art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Pana firma wykonywała transport
    maszyny. Podczas rozładunku maszyny dokonywanego przez Pana firmę doszło do
    uszkodzenia wysięgników samochodu i transportowana maszyna upadła na plac
    manewrowy. Z opisu sprawy wynika, że podejmując zlecenie transportu maszyny, jako
    przewoźnik był Pan zobowiązany do dostarczenia jej w takim stanie, w jakim ją załadował.
    Maszyna uległa znacznemu uszkodzeniu z przyczyn od Pana niezależnych. Firma
    ubezpieczeniowa odmówiła wypłaty odszkodowania ze względu na wyłączenia w umowie.
    Firma zlecająca transport maszyny złożyła reklamację i wystąpiła o zwrot poniesionych
    kosztów przywrócenia maszyny do stanu pierwotnego. Sprawa zakończyła się w sądzie,
    gdzie sąd wydał wyrok nakazujący zapłatę (...) wraz z odsetkami. Zapłaty tej kwoty dokonał
    Pan w listopada 2024 r.
    Podkreślam, że kwestia winy w powstaniu szkody nie ma znaczenia na gruncie art. 23 ust.
    1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego, że świadczy Pan

    usługi transportowe, to uszkodzenie przewożonych towarów w trakcie wykonywania tej
    usługi należy zaliczyć do szkody wyrządzonej w wyniku realizacji kontraktu, czyli
    zobowiązania, a nie szkody powstałej w wyniku czynu niedozwolonego opartego na
    zasadzie winy.
    W świetle przedstawionych wyjaśnień stwierdzam, że wypłacona zleceniodawcy przez
    Pana kwota z tytułu uszkodzenia towaru (maszyny), będącej przedmiotem transportu, w
    wysokości określonej w wyroku sądu wraz z odsetkami nie może zostać uznana za koszt
    uzyskania przychodów. Kwota ta mieści się bowiem w dyspozycji zacytowanego art. 23
    ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wydatek wyłączony z
    kosztów uzyskania przychodów.
    Podsumowanie: wypłacona zleceniodawcy przez Pana kwota z tytułu uszkodzenia towaru
    (maszyny), będącej przedmiotem transportu, wraz z odsetkami nie może zostać uznana za
    koszt uzyskania przychodów.
    Stąd odpowiedź na pytanie dotyczące momentu zaliczenia tych wydatków do kosztów
    podatkowych jest bezzasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.