Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.34.2018.2.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-27
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów kosztów magazynowania (pytanie nr 1).
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; magazynowanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2018 r. (data wpływu 7 lutego 2018 r.) uzupełnione pismem z dnia 15 marca 2018 r. (data nadania: 19 marca 2018 r., data wpływu 20 marca 2018 r.) na wezwanie z dnia 12 marca 2018 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.34.2018.1.KS (data nadania: 12 marca 2018 r., data doręczenia 13 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów kosztów magazynowania (pytanie nr 1) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2018 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów kosztów magazynowania i ich kwalifikacji do kosztów pośrednio związanych z przychodem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Grupa S.A. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest spółką której głównym przedmiotem działalności jest produkcja i sprzedaż cementu. Spółka jest członkiem podatkowej grupy kapitałowej. Począwszy od 1 maja 2014 r., rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych Spółki są dokonywane w ramach tej podatkowej grupy kapitałowej.

Niniejszy wniosek dotyczy ustalenia prawidłowej wysokości kosztów uzyskania przychodów przez Wnioskodawcę w związku z poniżej opisanymi wydatkami ponoszonymi przez Spółkę.

Od 2009 roku Spółka wynajmuje budynki (dalej: Magazyny), w których przechowuje zapasy związane z projektem inwestycyjnym (dalej: Zapasy) polegającym na budowie pieca do wypału klinkieru wraz z instalacjami towarzyszącymi, którego głównym celem było zwiększenie mocy produkcyjnych Spółki. Zapasy te były nabywane od 2009 roku z przeznaczeniem do tego projektu, jednakże do chwili obecnej nie została podjęta ostateczna decyzja odpowiednich władz Spółki co do realizacji tego projektu. Wyjątkowo jednak zdarza się, że z Magazynów są pobierane Zapasy do bieżąco prowadzonych innych inwestycji, czy też działań remontowo-konserwacyjnych, czasem prowadzona jest również sprzedaż Zapasów.

Spółka ponosi szereg kosztów związanych z magazynowaniem Zapasów, m.in.:

*   wynajmu Magazynów;

*   wynajmu maszyn i urządzeń znajdujących się w Magazynach (np. suwnicy, wózka widłowego);

*   bieżącego użytkowania oraz konserwacji Magazynów oraz maszyn i urządzeń znajdujących się w Magazynach;

*   ubezpieczenia;

*   deratyzacji

(dalej: Koszty Magazynowania).

Wskazane powyżej Koszty Magazynowania są księgowane na odrębnym koncie księgowym i obciążają wynik finansowy Spółki.

Spółka nie rozpoznawała Kosztów Magazynowania jako kosztów uzyskania przychodów, w tym także jako wydatków powiększających wartość początkową środków trwałych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Koszty Magazynowania stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
2.  Czy Koszty Magazynowania jako tzw. pośrednie koszty uzyskania przychodów mogą zostać potrącone w dacie ich poniesienia?

Przedmiotem interpretacji jest rozstrzygnięcie w zakresie pytania numer 1.

W zakresie pytania oznaczonego numerem 2 wniosek zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna zakwalifikować Koszty Magazynowania jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 ze zm., dalej: ustaw o CIT).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z powyższego przepisu wynika, że aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, konieczne jest spełnienie dwóch podstawowych przesłanek. Po pierwsze, wydatek taki powinien spełniać definicję kosztu uzyskania przychodów, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Po drugie, wydatek taki nie może stanowić wydatku ujętego w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Do katalogu tego należą m.in. wydatki, które nie są zaliczane do kosztów podatkowych po przekroczeniu ustawowo określonych limitów, gdy nie spełnią określonych warunków, bądź ze względu na swój charakter bezwzględnie nie stanowią kosztów podatkowych.

Zdaniem Spółki, Koszty Magazynowania stanowią koszty uzyskania przychodów. Spółka poniosła ww. wydatki na przechowywanie Zapasów, które przeznaczone są do inwestycji mającej związek z działalnością produkcyjną Spółki jak również są wykorzystywane na potrzeby prac remontowo-konserwacyjnych oraz do odsprzedaży. Jest to zatem wydatek związany z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Spółki, przez co spełniona jest przesłanka poniesienia go w celu uzyskania przychodu.

Koszty Magazynowania nie są też wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Ponadto, nie można ich uznać za wydatki, które powinny zostać włączone do wartości początkowej środków trwałych, jako koszty powiększające cenę nabycia w rozumieniu art. 16g ust. 3 ustawy o CIT czy też koszt wytworzenia w rozumieniu art. 16g ust. 4 ustawy o CIT. Zgodnie z tymi przepisami, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Z kolei, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Regulacje dotyczące ustalania wartości początkowej odnoszą się do kosztów, które warunkują nabycie albo wytworzenie środków trwałych oraz są możliwe do bezpośredniego przypisania do nabycia bądź wytworzenia danego środka trwałego. W sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy Kosztami Magazynowania a nabyciem albo wytworzeniem konkretnego środka trwałego.

W rezultacie, Koszty Magazynowania stanowią, zdaniem Spółki, koszy uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie możliwości zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów kosztów magazynowania jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.