Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB2-1.4011.371.2023.2.JJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-11-14
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawo własności intelektualnej (tzw. IP BOX)
Słowa kluczowe: IP Box
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

19 września 2023 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 października 2023 r. (o tej samej dacie wpływu). Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT.

Prowadzi on działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na pracach programistycznych, począwszy od dnia 2 października 2017 roku.

Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawców, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawców (zwane dalej: Oprogramowaniem i/lub Programem Komputerowym). Pod pojęciem Oprogramowania i/lub Programu Komputerowego należy ponadto rozumieć programy w jakiejkolwiek formie, w tym aplikacje, oprogramowania, produkty, utwory, w tym programy zintegrowane ze sprzętem komputerowym. Pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe i prace rozwojowe prowadzące do wytworzenia lub rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie.

Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać należy, że ponosi on również normalną, kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 z późn. zm.). W szczególności umowa łącząca Wnioskodawcę ze Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem, w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się zarówno co do czasu świadczenia usług, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.

W okresie, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca stworzył lub rozwinął następujące programy komputerowe/funkcjonalności:

(…)

Utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę są chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509). Wskazać należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania, Wnioskodawca staje się użytkownikiem takiego rozwiązania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju Oprogramowania, które to rozwinięcie stanowi odrębny program komputerowy, chroniony na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 powołanej Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Wnioskodawcę harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego (systemu wykorzystywanego przez klienta Wnioskodawcy).

Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 Ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm.).

Natomiast w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego, kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym. Wnioskodawca wykorzystuje te wyniki we wszystkich efektach swojej pracy. Na zakończenie uznać należy, iż prace polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty lub procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy.

Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji.

Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej zostanie osiągnięty ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT). Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, w latach 2019, 2020, 2021, 2024 i w latach kolejnych, w których będzie uzyskiwał dochody w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym zdarzeniu.

Wnioskodawca prowadzi pozaksięgową (odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów) ewidencję, w której dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (praw IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box są majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania. Wnioskodawca ponosi szereg kosztów bezpośrednio związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania tj.:

1\. sprzęt komputerowy (leasing laptopa, smartfony, dzierżawa serwerów) – do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;

2\. koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu, ubezpieczenie OC, serwis) - ponoszone w celu dojazdu Wnioskodawcy do klienta;

3\. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;

4\. koszty składek ubezpieczenia społecznego ZUS - koszt obowiązkowy w prowadzonej działalności, gospodarczej Wnioskodawcy, polegającej na realizacji prac rozwojowych, zaliczany przez Wnioskodawcę jako koszt uzyskania przychodów, w skład którego mieści się ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe.

Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box).

Pozostały dochód osiągany przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych (podatek liniowy). Poprzez pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne jak i konsultacje, niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych. Wynagrodzenie za świadczenie usług jest bowiem łączną zapłatą za usługi programistyczne. Wnioskodawca nie wyodrębnia na fakturze osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub rozwiniętego Oprogramowania, ale prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia i rozwijania „Oprogramowania” poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.

Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2019 roku.

W odpowiedzi na wezwanie pismem z 23 października 2023 r. doprecyzował Pan opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego o następujące informacje:

Wszystkie „funkcjonalności”, „moduły”, „projekty”, „ankiety”, „systemy”, „efekty”, „utwory”, „procesy”, „produkty” to programy komputerowe, który są tworzone/rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt prac Wnioskodawcy.

Wnioskodawca uczestniczy we własnych pracach polegających na tworzeniu i rozwijaniu „Oprogramowania”/„programów komputerowych”, nie uczestniczy natomiast w pracach cudzych.

W odniesieniu do działalności Wnioskodawcy, w ramach której Wnioskodawca tworzy i rozwija „Oprogramowanie”/„programy komputerowe” Wnioskodawca wyjaśnia:

a) Przed rozpoczęciem realizacji „Oprogramowania” lub poszczególnych „programów komputerowych” Wnioskodawca miał dostęp do różnych źródeł wiedzy i zasobów, które obejmowały:

\- Jego wykształcenie i doświadczenie zawodowe w dziedzinie informatyki i programowania. Literaturę specjalistyczną związaną z danym obszarem, taką jak książki, artykuły, podręczniki, które pomogły zrozumieć podstawy tworzenia oprogramowania.

\- Dostęp do dostawców oprogramowania, dokumentacji technicznej oraz materiałów szkoleniowych związanych z konkretnymi technologiami i narzędziami programistycznymi, które wykorzystał w procesie tworzenia oprogramowania.

\- Współpracę i konsultacje z innymi specjalistami, programistami i ekspertami w dziedzinie, którzy mieli wiedzę i doświadczenie, które były pomocne w rozwoju projektu.

\- Dostęp do Internetu, forów dyskusyjnych, grup społecznościowych oraz innych źródeł online, gdzie Wnioskodawca mógł szukać odpowiedzi na konkretne pytania lub rozwiązywać problemy związane z projektem.

Wszystkie te zasoby wiedzy pomogły Wnioskodawcy zrozumieć i efektywnie zrealizować „Oprogramowanie” oraz poszczególne „programy komputerowe”.

b) W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija różne rodzaje wiedzy i umiejętności:

Umiejętności programistyczne: W trakcie tworzenia i rozwijania „Oprogramowania” lub „programów komputerowych” Wnioskodawca wykorzystuje szeroką gamę języków programowania, frameworków i narzędzi programistycznych (…). Jego umiejętności programistyczne pozwalają mu efektywnie rozwiązywać problemy oraz dostosowywać rozwiązania do unikalnych potrzeb klientów.

Wiedza techniczna: Wnioskodawca rozwija swoją wiedzę na temat najnowszych technologii i trendów w dziedzinie informatyki, aby być na bieżąco z nowymi możliwościami i rozwiązaniami. Dzięki temu może wprowadzać nowe technologie i podejścia do tworzonych oprogramowań.

Wiedza biznesowa: Wnioskodawca rozumie potrzeby klientów i rynkowe wymagania, co pozwala mu dostosowywać oprogramowanie do konkretnych celów biznesowych. Zdobywa również wiedzę na temat branży klientów, co pomaga mu tworzyć rozwiązania bardziej konkurencyjne.

Umiejętności interpersonalne: W trakcie współpracy z klientami, zespołem programistycznym i innymi interesariuszami Wnioskodawca rozwija umiejętności komunikacji, negocjacji i zarządzania projektami, co przyczynia się do skutecznej realizacji projektów.

Jeśli chodzi o różnice między tworzonym przez Wnioskodawcę „Oprogramowaniem” lub „programami komputerowymi” a już istniejącymi, to wymienia on kilka kluczowych aspektów:

\- Innowacje technologiczne: Wnioskodawca stara się wykorzystywać najnowsze technologie i podejścia, co przekłada się na większą wydajność, bezpieczeństwo i nowe możliwości w jego rozwiązaniach.

\- Dostosowanie do indywidualnych potrzeb: oprogramowanie Wnioskodawcy jest projektowane z myślą o konkretnych potrzebach klientów, co oznacza, że jest bardziej spersonalizowane i efektywne niż ogólnodostępne rozwiązania.

\- Wsparcie i rozwijanie: Po dostarczeniu oprogramowania Wnioskodawca kontynuuje pracę nad jego rozwojem i oferuje wsparcie techniczne, co odróżnia jego rozwiązania od tych, które nie są aktywnie rozwijane.

\- Dostosowywanie do zmieniających się wymagań: oprogramowanie Wnioskodawcy jest elastyczne i łatwo dostosowuje się do zmieniających się potrzeb i wymagań klientów, co sprawia, że jest bardziej przyszłościowe.

c) Miejsce, sposób wykorzystania i selekcji wiedzy w kontekście tworzenia innowacyjnego „Oprogramowania” lub „programu komputerowego” jest kluczowy dla sukcesu projektu. Proces ten obejmuje kilka kluczowych etapów:

\- Zrozumienie potrzeb i celów: Pierwszym krokiem jest dogłębne zrozumienie potrzeb klienta oraz celów projektu. To umożliwia określenie, jakie konkretne rodzaje wiedzy będą kluczowe w procesie tworzenia oprogramowania.

\- Selekcja odpowiednich technologii i narzędzi: Na podstawie określonych potrzeb i celów Wnioskodawca wybiera odpowiednie technologie, frameworki i narzędzia. To wymaga wiedzy technicznej na temat dostępnych rozwiązań oraz zdolności do oceny, które z nich najlepiej odpowiadają jego celom.

\- Wykorzystanie doświadczenia i umiejętności: W trakcie tworzenia oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje swoje doświadczenie i umiejętności programistyczne. Dzięki temu jest w stanie efektywnie przekuć wiedzę w konkretne rozwiązania.

\- Wsparcie literatury i badań: W niektórych przypadkach konieczne jest korzystanie z literatury specjalistycznej, badań naukowych i najlepszych praktyk w dziedzinie, aby rozwiązywać trudne problemy i wprowadzać innowacje. Wiedza ta może pochodzić z naukowych źródeł, publikacji branżowych lub dostępnych dokumentacji.

\- Konsultacje i współpraca: W niektórych projektach konieczna jest współpraca z innymi ekspertami i specjalistami. Wspólna wymiana wiedzy i doświadczeń może znacząco przyspieszyć proces tworzenia innowacyjnego oprogramowania.

\- Samo-uczenie się i dostosowanie: Proces tworzenia oprogramowania często wymaga ciągłego uczenia się i dostosowywania się do zmieniających się warunków. Monitorowanie postępu w dziedzinie technologii i dostosowywanie projektu do nowych wymagań są nieodłącznymi elementami tworzenia innowacyjnego oprogramowania.

Podsumowując, miejsce, sposób wykorzystania i selekcja wiedzy opierają się na analizie potrzeb, doborze odpowiednich narzędzi i technologii, wykorzystaniu osobistego doświadczenia, współpracy i ciągłym samodoskonaleniu. Wszystko to ma na celu zapewnić, że wykorzystywana wiedza jest maksymalnie przydatna do realizacji innowacyjnych projektów oprogramowania.

d) Wnioskodawca opiera wytworzone/rozwijane „Oprogramowanie”/„programy komputerowe na:

\- Rozwiązaniach teoretycznych: Oprogramowanie, które tworzy Wnioskodawca wykorzystuje teoretyczne podstawy informatyki, takie jak algorytmy, struktury danych, teoria grafów i uczenie maszynowe. Te teoretyczne koncepcje pomagają w projektowaniu skutecznych i efektywnych rozwiązań.

\- Rozwiązaniach technicznych: Wnioskodawca wykorzystuje różne techniczne rozwiązania, takie jak architektura klient-serwer, systemy zarządzania bazami danych, technologie sieciowe i protokoły komunikacyjne. To pomaga w tworzeniu stabilnych i wydajnych aplikacji.

\- Rozwiązaniach technologicznych: oprogramowanie Wnioskodawcy oparte jest na aktualnych technologiach i narzędziach, takich jak języki programowania, frameworki, biblioteki oraz platformy deweloperskie. To pozwala na wykorzystanie najnowszych osiągnięć technologii w tworzonych rozwiązaniach.

\- Rozwiązaniach programistycznych: W procesie tworzenia oprogramowania Wnioskodawca stosuje sprawdzone metodyki programistyczne, takie jak (…) oraz testowanie automatyczne. To pomaga w utrzymaniu wysokiej jakości i efektywności projektów.

\- Innowacjach w dziedzinie informatyki: Wnioskodawca stara się śledzić i wykorzystywać najnowsze innowacje w dziedzinie informatyki, takie jak sztuczna inteligencja (…), przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym, rozproszone systemy i obliczenia w chmurze. Dzięki temu jego oprogramowanie jest innowacyjne i konkurencyjne.

\- Badaniach i rozwijaniu własnych rozwiązań: W niektórych przypadkach Wnioskodawca rozwija własne rozwiązania lub dostosowuję istniejące, aby spełniały konkretne potrzeby projektów. To może obejmować tworzenie własnych algorytmów, czy narzędzi.

e) Efektem działań Wnioskodawcy jest:

(…)

f) W okresie, którego dotyczy wniosek Wnioskodawca realizował zaplanowane przedsięwzięcie na podstawie własnego harmonogramu oraz na podstawie oczekiwań stawianych przez Zleceniodawcę, w stosunku do każdego z programów komputerowych.

Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on i rozwija Oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie tak, aby zaspokoić potrzeby istniejących jak i potencjalnych Klientów. Wnioskodawca jest w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi on prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.

Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia, a w szczególności:

a) Konkretne działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania komputerowego wytworzonego już wcześniej polegały na dopisywaniu nowych linijek kodu w celu dodania nowej funkcjonalności oraz usuwaniu starych linijek kodu i zastępowaniu ich nowymi w celu poprawy wydajności lub usuwaniu już niepotrzebnych funkcjonalności i zastępowaniu ich nowymi. Funkcjonalności nowe miały charakter samodzielnych utworów - programów komputerowych.

b) Oprogramowanie rozwijane przez Wnioskodawcę wykorzystuje szereg technologii i narzędzi, w tym (…). Oryginalność oprogramowania Wnioskodawcy polega na tym, że łączy ono te technologie w sposób innowacyjny, dostosowany do konkretnych potrzeb projektu. Kilka przykładów oryginalności:

(…).

W związku ze wskazaniem we wniosku, że działalność Wnioskodawcy prowadzona jest „w sposób ciągły i systematyczny”, Wnioskodawca wyjaśnia, że:

a) Cele, które na wstępie postawił sobie Wnioskodawca w zakresie realizowanego „Oprogramowania" lub poszczególnych „programów komputerowych," były różne w zależności od konkretnego projektu, jego celów i kontekstu. Najczęściej stawiane przez Wnioskodawcę cele na wstępie projektu to:

\- Rozwiązanie konkretnego problemu: Często głównym celem jest stworzenie oprogramowania, które rozwiąże określony problem lub sprosta określonym potrzebom, zarówno w biznesie, jak i w życiu codziennym.

\- Wzrost efektywności i oszczędności: Oprogramowanie może być projektowane z myślą o zwiększeniu efektywności operacyjnej firmy lub organizacji, co może prowadzić do oszczędności czasu i zasobów.

\- Usprawnienie doświadczenia użytkownika: Celem może być stworzenie oprogramowania, które zapewni użytkownikom wygodne i satysfakcjonujące doświadczenia, poprzez intuicyjny interfejs i łatwą nawigację.

\- Wprowadzenie innowacji: Możliwe jest postawienie celu wprowadzenia innowacji w danej branży lub dziedzinie poprzez stworzenie nowatorskiego oprogramowania, które zmienia sposób, w jaki przeprowadzane są konkretne procesy.

\- Zwiększenie konkurencyjności: Oprogramowanie może być projektowane w celu zwiększenia konkurencyjności firmy na rynku poprzez dostarczanie unikalnych i atrakcyjnych rozwiązań.

\- Wsparcie rozwoju biznesu: Celem może być stworzenie oprogramowania, które wesprze rozwój firmy, na przykład poprzez automatyzację procesów biznesowych lub poprawę dostępu do danych.

\- Bezpieczeństwo i zgodność z regulacjami: W przypadku oprogramowania, które przetwarza dane osobowe lub inne wrażliwe informacje, głównym celem może być zapewnienie bezpieczeństwa i zgodności z przepisami regulującymi ochronę danych.

\- Skalowalność: Celem może być stworzenie oprogramowania, które jest łatwo skalowalne i może rosnąć wraz z rozwojem firmy lub wzrostem liczby użytkowników.

Cele te są zazwyczaj określane na początku projektu i stanowią punkt odniesienia dla całego procesu tworzenia oprogramowania. W miarę postępu projektu cele te mogą ulegać dostosowaniu lub rozwinięciu w zależności od zmieniających się potrzeb i priorytetów.

Źródłem finansowania zaplanowanych prac były przychody z faktur wystawianych Zleceniodawcy.

b) Zostały osiągnięte cele - stworzone programy komputerowe opisane we wniosku, w ramach własnej pracy twórczej Wnioskodawcy, sprzętu komputerowego i dostępu do Internetu.

Źródłem finansowania zaplanowanych prac były przychody z faktur wystawianych Zleceniodawcy.

c) Systematyczność polega na planowaniu prac w okresach dwutygodniowych/miesięcznych wraz ze Zleceniodawcą, z uwzględnieniem jego oczekiwań, bazując na dotychczasowych wynikach prac oraz retrospekcji pozwalającej na wprowadzanie ulepszeń do procesu wytwarzania oprogramowania.

d) W okresie, którego dotyczy wniosek Wnioskodawca realizował zaplanowane przedsięwzięcie na podstawie własnego harmonogramu oraz na podstawie oczekiwań stawianych przez Zleceniodawcę, w stosunku do każdego z programów komputerowych.

Efekty pracy Wnioskodawcy, które Wnioskodawca nazywa odpowiednio „Oprogramowaniem”/ „programami komputerowymi”, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

c) są twórczą, a nie jedynie techniczną realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.

Efekty pracy Wnioskodawcy, które nazywa odpowiednio „Oprogramowaniem”/ „programami komputerowymi”, zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych.

W związku ze wskazaniem, że „Ewidencja (\`(...)\`) prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2019 r.” oraz „Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, w latach 2019, 2020, 2021, 2024 i w latach kolejnych”, Wnioskodawca precyzuje, że wskazana odrębna ewidencja będzie prowadzona na bieżąco również od 2024 r. (od 1 stycznia 2024 r.)

Na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcą relacja pomiędzy przeniesieniem przez Wnioskodawcę na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu pracy a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością tego wynagrodzenia wygląda następująco: Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wypłacane w miesięcznym okresie rozliczeniowym na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT w terminie określonym na fakturze. Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje z chwilą ich wytworzenia i nie jest uzależnione od wypłaty wynagrodzenia.

Przenoszenie praw majątkowych odbywa się na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej ze wskazanymi polami eksploatacji, na których następuje takie przeniesienie. Przeniesienie praw majątkowych następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu, poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego. Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego następuje w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazuje program Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmuje.

Potwierdzeniem przeniesienia tych praw jest fizyczne wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.

Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki z czwartego pytania do działań, które traktował jako konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wnioskodawca nie zawsze zalicza do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „Oprogramowania”, a jedynie te bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem „Oprogramowania” Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.

**Pytania**

1\. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy ze Zleceniodawcą polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?

2\. Czy Prawa IP Box tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?

3\. Czy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?

4\. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery "a" wskaźnika?

**Pana stanowisko w sprawie**

Ad 1 (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy ze Zleceniodawcą polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.

Stosownie do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ustawodawca definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w Ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 Ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:

\- badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

\- badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3 Ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności.

Przed rozpoczęciem realizacji „Oprogramowania” lub poszczególnych „programów komputerowych” Wnioskodawca miał dostęp do różnych źródeł wiedzy i zasobów, które obejmowały:

\- Jego wykształcenie i doświadczenie zawodowe w dziedzinie informatyki i programowania.

\- Literaturę specjalistyczną związaną z danym obszarem, taką jak książki, artykuły, podręczniki, które pomogły mu zrozumieć podstawy tworzenia oprogramowania.

\- Dostęp do dostawców oprogramowania, dokumentacji technicznej oraz materiałów szkoleniowych związanych z konkretnymi technologiami i narzędziami programistycznymi, które wykorzystał w procesie tworzenia oprogramowania.

\- Współpracę i konsultacje z innymi specjalistami, programistami i ekspertami w dziedzinie, którzy mieli wiedzę i doświadczenie, które były pomocne w rozwoju projektu.

\- Dostęp do Internetu, forów dyskusyjnych, grup społecznościowych oraz innych źródeł online, gdzie Wnioskodawca mógł szukać odpowiedzi na konkretne pytania lub rozwiązywać problemy związane z projektem.

\-

Wszystkie te zasoby wiedzy pomogły Wnioskodawcy zrozumieć i efektywnie zrealizować „Oprogramowanie” oraz poszczególne „programy komputerowe”.

Ponadto w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija różne rodzaje wiedzy i umiejętności:

\- Umiejętności programistyczne: W trakcie tworzenia i rozwijania „Oprogramowania” lub „programów komputerowych” Wnioskodawca wykorzystuje szeroką gamę języków programowania, frameworków i narzędzi programistycznych (…). Jego umiejętności programistyczne pozwalają mu efektywnie rozwiązywać problemy oraz dostosowywać rozwiązania do unikalnych potrzeb klientów.

\- Wiedzę techniczną: Wnioskodawca rozwija swoją wiedzę na temat najnowszych technologii i trendów w dziedzinie informatyki, aby być na bieżąco z nowymi możliwościami i rozwiązaniami. Dzięki temu może wprowadzać nowe technologie i podejścia do tworzonych oprogramowań.

\- Wiedzę biznesową: Wnioskodawca rozumie potrzeby klientów i rynkowe wymagania, co pozwala mu dostosowywać oprogramowanie do konkretnych celów biznesowych. Zdobywa również wiedzę na temat branży klientów, co pomaga mu tworzyć rozwiązania bardziej konkurencyjne.

\- Umiejętności interpersonalne: W trakcie współpracy z klientami, zespołem programistycznym i innymi interesariuszami Wnioskodawca rozwija umiejętności komunikacji, negocjacji i zarządzania projektami, co przyczynia się do skutecznej realizacji projektów.

Jeśli chodzi o różnice między tworzonym przez Wnioskodawcę „Oprogramowaniem” lub „programami komputerowymi” a już istniejącymi, to wymienia on kilka kluczowych aspektów:

\- Innowacje technologiczne: Wnioskodawca stara się wykorzystywać najnowsze technologie i podejścia, co przekłada się na większą wydajność, bezpieczeństwo i nowe możliwości w jego rozwiązaniach.

\- Dostosowanie do indywidualnych potrzeb: oprogramowanie Wnioskodawcy jest projektowane z myślą o konkretnych potrzebach klientów, co oznacza, że jest bardziej spersonalizowane i efektywne niż ogólnodostępne rozwiązania.

\- Wsparcie i rozwijanie: Po dostarczeniu oprogramowania Wnioskodawca kontynuuje pracę nad jego rozwojem i oferuje wsparcie techniczne, co odróżnia jego rozwiązania od tych, które nie są aktywnie rozwijane.

\- Dostosowywanie do zmieniających się wymagań: oprogramowanie Wnioskodawcy jest elastyczne i łatwo dostosowuje się do zmieniających się potrzeb i wymagań klientów, co sprawia, że jest bardziej przyszłościowe.

Oprogramowanie rozwijane przez Wnioskodawcę wykorzystuje szereg technologii i narzędzi, w tym (…). Oryginalność oprogramowania Wnioskodawcy polega na tym, że łączy ono te technologie w sposób innowacyjny, dostosowany do konkretnych potrzeb projektu. Kilka przykładów oryginalności:

\- (…).

W okresie, którego dotyczy wniosek zostały osiągnięte konkretne cele - stworzone programy komputerowe opisane we wniosku:

(…)

Rozwiązania te powstały w ramach własnej pracy twórczej Wnioskodawcy, sprzętu komputerowego i dostępu do Internetu. Źródłem finansowania zaplanowanych prac były przychody z faktur wystawianych Zleceniodawcy. Wnioskodawca realizował zaplanowane przedsięwzięcie na podstawie własnego harmonogramu oraz na podstawie oczekiwań stawianych przez Zleceniodawcę, w stosunku do każdego z w/w programów komputerowych.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy Prawa IP Box tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W przedmiotowym wniosku Wnioskodawca wskazał, że przejaw jego działań prowadzonych w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicje prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. "tworzy" i "rozwija" Oprogramowanie, co ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe.

Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko. Wnioskodawca w takim przypadku wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało wyżej podkreślone, podlega on ochronie prawnej.

Ad 3 (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%. Przenoszenie praw majątkowych odbywa się na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej ze wskazanymi polami eksploatacji, na których następuje takie przeniesienie. Przeniesienie praw majątkowych następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu, poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego. Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego następuje w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazuje program Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmuje. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw jest fizyczne wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze. Na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcą relacja pomiędzy przeniesieniem przez Wnioskodawcę na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu pracy a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością tego wynagrodzenia wygląda następująco: Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wypłacane w miesięcznym okresie rozliczeniowym na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT w terminie określonym na fakturze. Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje z chwilą ich wytworzenia i nie jest uzależnione od wypłaty wynagrodzenia.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów wytworzonych na Zleceniodawców za wynagrodzeniem, które jest zliczone jako składowa usługi.

Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania. Wobec czego Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych IP.

Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz nie działa pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.

Zarówno tworzone jak i rozwijane (tworzone funkcjonalności implementowane w kod źródłowy) są chronione na podstawie art. 74 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję, która umożliwia wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach - tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie przesłanki ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.

Ad 4 (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery "a" wskaźnika odrębnie na każde Prawo IP BOX.

Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.

Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w stanie faktycznym tj.:

\- sprzęt komputerowy (leasing laptopa, smartfony, dzierżawa serwerów) – do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;

\- koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu, ubezpieczenie OC, serwis) - ponoszone w celu dojazdu Wnioskodawcy do klienta;

\- koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;

\- koszty składek ubezpieczenia społecznego ZUS - koszt obowiązkowy w prowadzonej działalności, gospodarczej Wnioskodawcy, polegającej na realizacji prac rozwojowych, zaliczany przez Wnioskodawcę jako koszt uzyskania przychodów, w skład którego mieści się ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe.

Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków, jakie przypisuje on do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego programu komputerowego, a jedynie te bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem programu komputerowego.

Wyżej opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie ustalać odrębne wskaźniki nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku i jego uzupełnieniu jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 9 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., dalej: „updof”):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 updof jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 updof:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 updof:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Art. 5a pkt 38 updof wskazuje, że ilekroć w ustawie jest mowa o:

działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 updof:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w art. 5a pkt 40 updof wskazano, że:

Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W opisie sprawy Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawców, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawców. W okresie, którego dotyczy wniosek, stworzył lub rozwinął Pan następujące programy komputerowe/funkcjonalności:

(…)

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac opisanych we wniosku.

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

\- od 2 października 2017 roku prowadzi Pan działalność polegającą na pracach programistycznych, które prowadzą do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności;

\- w ramach prowadzonych prac twórczych tworzy i rozwija Pan oprogramowanie/ programy komputerowe (których przykład wskazał Pan we wniosku), dopasowane do indywidualnych potrzeb klientów;

\- Pana prace polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania mają przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter;

\- Pana działalność, w ramach której tworzy Pan i rozwija oprogramowanie, ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym;

\- opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty lub procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy;

\- efekty Pana pracy, tj. oprogramowanie/programy komputerowe, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tzn.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, są twórczą, a nie jedynie techniczną realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.

Powyższe informacje wskazane przez Pana we wniosku i jego uzupełnieniu pozwalają zatem na stwierdzenie, że prowadzi Pan działalność twórczą.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

\- w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawców;

\- działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany, oraz według opracowanego przez Pana harmonogramu;

\- systematyczność polega na planowaniu prac w okresach dwutygodniowych/miesięcznych wraz ze Zleceniodawcą, z uwzględnieniem jego oczekiwań, bazując na dotychczasowych wynikach prac oraz retrospekcji pozwalającej na wprowadzanie ulepszeń do procesu wytwarzania oprogramowania;

\- w okresie, którego dotyczy wniosek, realizował i realizuje Pan zaplanowane przedsięwzięcie na podstawie własnego harmonogramu oraz na podstawie oczekiwań stawianych przez Zleceniodawcę, w stosunku do każdego z programów komputerowych.

Powyższe informacje wskazane przez Pana we wniosku i jego uzupełnieniu pozwalają zatem na stwierdzenie, że prowadzi Pan działalność w sposób systematyczny.

Trzecie kryterium działalności badawczo-rozwojowej dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych – zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

\- Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

\- w trakcie tworzenia oprogramowania wykorzystuje Pan swoje doświadczenie i umiejętności programistyczne. Dzięki temu jest Pan w stanie efektywnie przekuć wiedzę w konkretne rozwiązania. W niektórych przypadkach konieczne jest korzystanie z literatury specjalistycznej, badań naukowych i najlepszych praktyk w dziedzinie, aby rozwiązywać trudne problemy i wprowadzać innowacje. Wiedza ta może pochodzić z naukowych źródeł, publikacji branżowych lub dostępnych dokumentacji;

\- na podstawie określonych potrzeb i celów wybiera Pan odpowiednie technologie, frameworki i narzędzia. Wymaga to wiedzy technicznej na temat dostępnych rozwiązań oraz zdolności do oceny, które z nich najlepiej odpowiadają Pana celom.

Powyższe informacje wskazane przez Pana we wniosku i jego uzupełnieniu pozwalają zatem na stwierdzenie, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z definicją, działalność badawczo-rozwojowa oznacza ponadto działalność obejmującą:

a) badania naukowe, tj. badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce lub

b) prace rozwojowe, zdefiniowane w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

a) nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

b) łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

c) kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

d) wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy i umiejętnościach – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będą to wiedza i umiejętności z określonej dziedziny lub dziedzin – w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania.

Całość ww. czynności służy do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

\- w ramach podejmowanej działalności podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń; działania te podejmowane są przez Pana od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej;

\- prace polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania/programów komputerowych mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym; Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter; opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty lub procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy;

\- prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym; wykorzystuje Pan te wyniki we wszystkich efektach swojej pracy.

Powyższe informacje wskazane przez Pana we wniosku i jego uzupełnieniu pozwalają zatem na stwierdzenie, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionego oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu opis sprawy oraz przytoczone wyżej przepisy, należy uznać, że Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 updof.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest **prawidłowe.**

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.

W kolejnym pytaniu podniósł Pan kwestię kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof.

W myśl art. 30ca ust. 2 updof:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1) patent,

2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8) autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2509). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem działalności badawczo-rozwojowej.

Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu opisu sprawy wynika, że:

\- prowadzone przez Pana prace twórcze prowadzą do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego (systemu wykorzystywanego przez Pana klienta);

\- efekty Pana pracy, które nazywa Pan odpowiednio „Oprogramowaniem”/„programami komputerowymi”, zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

\- przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych;

\- przenosi Pan odpłatnie autorskie prawa majątkowe na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług; przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji.

Ponadto, jak wykazano wyżej w odniesieniu do Pana pierwszego pytania, Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwoju oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz przedstawione przez Pana informacje należy stwierdzić, że autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych, chronione na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tworzone w ramach Pana działalności gospodarczej – w zakresie w jakim stanowią nowe i indywidualne rozwiązania będące bezpośrednim efektem działalności badawczo-rozwojowej – są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest **prawidłowe.**

Kolejnym zagadnieniem, które budzi Pana wątpliwości, jest możliwość opodatkowania dochodu z przeniesienia autorskich praw majątkowych preferencyjną stawką.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 updof podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Art. 30ca ust. 3 updof wskazuje, że:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 updof:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3/ a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d., od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 updof).

Art. 30ca ust. 6 updof stanowi:

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 updof:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Z kolei na mocy art. 30ca ust. 11 updof:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów działalności badawczo-rozwojowej z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku prowadzenia tej działalności.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 updof:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 updof).

Z kolei zgodnie z art. 30cb ust. 3 updof:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcia ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego według skali bądź stawki liniowej. Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca updof podatnik ma obowiązek na bieżąco prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Z informacji przedstawionych przez Pana w treści wniosku wynika, że:

\- dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiąga Pan ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej – art. 30ca ust. 7 pkt 2 updof;

\- prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia i rozwijania oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu; prowadzona przez Pana ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej;

\- od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb updof; prowadzona ewidencja umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej; taka ewidencja będzie prowadzona również od 1 stycznia 2024 r.;

\- zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w latach 2019, 2020, 2021, 2024 i w latach kolejnych, w których będzie Pan uzyskiwał dochody w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym zdarzeniu.

Mając na uwadze powyższe przedstawione przez Pana informacje, może Pan zastosować stawkę podatku 5% od dochodów uzyskanych z tytułu sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Z ulgi tej może Pan skorzystać w zeznaniach rocznych za lata 2019, 2020, 2021, 2024 oraz za lata kolejne, jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest **prawidłowe.**

Przy tym, o ile podstawą opodatkowania preferencyjną stawką podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 updof.

Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP. Zaznaczenia przy tym wymaga, że w Pana sytuacji, opodatkowaniu 5% stawką będzie podlegała suma przemnożonych przez wskaźniki nexus dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich praw do programów komputerowych.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczących ustalania wskaźnika nexus, wskazujemy, że istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

\- wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

\- kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

\- dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo–rozwojową związaną z danym prawem.

Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo–rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo–rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 updof.

Wobec tego wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest **prawidłowe.**

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy:

\- stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia, oraz

\- zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez podatnika. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383).