Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.715.2020.13.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-12
Teza: Źródło przychodów ze sprzedaży praw do wykonanych
fotografii oraz związanych z nimi kosztów uzyskania
przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
fotograf
fotografia
koszt-koszty uzyskania przychodów
licencja
prawa-prawa autorskie
prawa-prawa majątkowe
przychód-źródła przychodu
umowa-umowa sublicencyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 18
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 września 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 4 września 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródła
    przychodów ze sprzedaży praw do wykonanych fotografii oraz związanych z nimi kosztów
    uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22
    października 2020 r. (data wpływu 26 października 2020 r.).
    Treść wniosku i jego uzupełnienia jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - fotograf, osoba fizyczna nieprowadząca pozarolniczej działalności
    gospodarczej, uzyskuje przychód z tytułu udzielenia licencji wyłącznej na korzystanie z
    Jego fotografii na zasadzie agencyjnej, podlegającej dalszemu sublicencjonowaniu, na czas
    nieokreślony od dnia przekazania fotografii. Licencji udzielono agencji fotograficznej (.... )
    wyspecjalizowanej w obrocie prawami do utworów fotograficznych, na podstawie
    porozumienia stron - umowy licencyjnej zawartej w dniu xx xx 2018 r. na czas
    nieokreślony. Umowa ta obejmuje prawa do zdjęć wykonanych dotychczas oraz tych,
    które zostaną wykonane w przyszłości. Strony umowy nie pozostają w stosunku pracy.
    Przychód generowany jest dopiero w momencie zakupu praw do zdjęcia (sublicencji)
    przez podmioty korzystające z usług agencji fotograficznej, reprezentującej fotografa -
    Wnioskodawcę. W ten sposób sublicencja może zostać udzielona wielokrotnie, czyli jedno
    zdjęcie może zostać wielokrotnie sprzedane. Wnioskodawca rozlicza przychód z tego
    tytułu w zeznaniu rocznym w poz.: „Prawa autorskie i inne prawa, o których mowa w art.
    18 ustawy”, stosując 50% koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie Wnioskodawca planuje rozpocząć jednoosobową działalność gospodarczą -
    PKD 74.20.Z (Działalność fotograficzna) w celu pozyskania dodatkowego przychodu z
    tytułu zleceń realizowanych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej na rzecz
    innych podmiotów.

    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że fotografie, które wykonuje, stanowią
    utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, a Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu ww. ustawy. Aktualnie
    Wnioskodawca nie prowadzi innej, niż wskazana we wniosku, działalności zarobkowej
    związanej z publikacją utworów.
    Przedmiotem porozumienia (umowy) zawartego z agencją jest zobowiązanie stron do
    podjęcia współpracy w zakresie:
      1) przeniesienia przez fotografa (Wnioskodawcę) na agencję autorskich praw
        majątkowych do utworów fotograficznych wybranych przez agencję, wykonanych
        przez fotografa (Wnioskodawcę), bądź
      2) udzielenia agencji licencji wyłącznej na korzystanie z fotografii na zasadzie
        agencyjnej, nieograniczonej terytorialnie, podlegającej dalszemu
        sublicencjonowaniu, na czas nieokreślony od dnia przekazania fotografii.
    W przypadku wypowiedzenia umowy, ..... będą uprawnieni do korzystania ze zdjęć do
    czasu wygaśnięcia stosownej umowy ..... z agencją. Fotograf oświadcza, że zdjęcia będą
    wynikiem jego twórczości i nie będą naruszały praw autorskich osób trzecich. Z tytułu
    przeniesienia autorskich praw majątkowych fotograf otrzyma każdorazowo od agencji
    zapłatę ustaloną przez agencję. Z tytułu udzielenia sublicencji na zdjęcia, co do których nie
    nastąpiło przeniesienie praw majątkowych, agencja zobowiązuje się ........ Fotograf
    oświadcza, że wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich oraz opłaty sublicencyjne
    stanowią przychód z tytułu korzystania i rozporządzania prawami autorskimi w
    rozumieniu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Strony
    ustalają, że kompetencją agencji jest ustalanie polityki cenowej. Umowa została zawarta
    na czas nieokreślony. Strony zgodnie ustalają, że z datą wypowiedzenia umowy, licencja
    wyłączna (podlegająca dalszemu sublicencjonowaniu) na wszystkie zdjęcia, które fotograf
    dostarczył w trakcie trwania umowy, a co do których agencja nie posiada autorskich praw
    majątkowych, przekształca się w licencję niewyłączną (podlegającą dalszemu
    sublicencjonowaniu).
    Wnioskodawca dostarcza zdjęcia agencji od 2006 r. na podstawie wcześniejszych
    porozumień. Głównym źródłem przychodu jest zbudowane w tym czasie archiwum ponad
    ... zdjęć przekazanych do dyspozycji agencji, podlegających dalszemu odpłatnemu
    sublicencjonowaniu. Kwota, którą otrzymuje Wnioskodawca od agencji, stanowi wyłącznie
    wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji do stworzonych zdjęć lub przekazania
    autorskich praw majątkowych do wybranych zdjęć w całości. Łączne koszty uzyskania
    przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nigdy nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty stanowiącej górną
    granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 cyt.
    ustawy, ani połowy tej kwoty, gdyż sama podstawa podatku nie przekroczyła tejże kwoty.
    Wnioskodawca planuje rozpocząć prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej po
    uzyskaniu indywidualnej interpretacji podatkowej. Wnioskodawca uzależnia datę
    rozpoczęcia pozarolniczej działalności gospodarczej od rozwoju sytuacji epidemicznej w
    najbliższych miesiącach. Planuje prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na
    wykonywaniu sesji zdjęciowych portretowych, dokumentacji fotograficznej wydarzeń
    kulturalnych, konferencji, itp. (PKD 74.20.Z). Wnioskodawca zamierza także prowadzić
    działalność gospodarczą w zakresie projektowania graficznego wzorów (PKD 74.10.Z) oraz
    działalność malarską artystyczną, polegającą na nanoszenieniu zaprojektowanych
    samodzielnie wzorów graficznych na przedmioty codziennego użytku, za pomocą technik
    malarskich (PKD 90.03.Z). Nie zamierza świadczyć usług w ramach pozarolniczej
    działalności gospodarczej na rzecz podmiotu, z którym obecnie współpracuje, tj. wyżej
    wspomnianej agencji fotograficznej. Wnioskodawca nie zamierza także wypowiedzieć
    obowiązującej umowy zawartej z agencją.
    Pytanie (ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku):

    Czy Wnioskodawca, po zarejestrowaniu jednoosobowej działalności gospodarczej, nadal
    będzie mógł rozliczać przychód z tytułu wyżej wymienionej umowy licencyjnej zawartej z
    agencją fotograficzną na dotychczasowych zasadach, czyli jako „prawa autorskie i inne
    prawa, o których mowa w art. 18 ustawy”, tym samym stosując do przychodu z tego źródła
    50% zryczałtowane koszty uzyskania przychodu do wysokości limitów kwotowych
    określonych w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, równolegle świadcząc usługi fotograficzne i inne na rzecz innych
    podmiotów w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, odrębnie rozliczając
    przychody i koszty z tejże pozarolniczej działalności gospodarczej (tj. wg skali podatkowej,
    na podstawie PKPiR)?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z art. 18 oraz art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przychody z tytułu praw autorskich i pokrewnych stanowią odrębne źródło przychodu -
    skategoryzowane jako prawa majątkowe, a zatem nie będą stanowić w przyszłości
    przychodu z tytułu wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej i powinny być
    nadal rozliczane na dotychczasowych zasadach w rocznym zeznaniu podatkowym jako
    „prawa autorskie i inne prawa, o których mowa w art. 18 ustawy”, a co za tym idzie,
    Wnioskodawca powinien zastosować do tego źródła przychodu zryczałtowane 50% koszty
    uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, do wysokości limitów
    kwotowych, określonych w art. 27 ust. 1 cyt. ustawy.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, zakres PKD przyszłej działalności gospodarczej
    pozostaje bez znaczenia dla ustalenia faktycznego źródła przychodu, gdyż termin „w
    ramach działalności gospodarczej” odnosi się do źródła przychodu określonego w ustawie
    a nie do zakresu usług - potoczne utożsamianie tych pojęć jest mylące i prowadzi do
    nieporozumień oraz sprzecznych interpretacji.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek - 16 grudnia 2020 r. wydałem interpretację indywidualną Nr
    0113-KDIPT2-1.4011.715.2021.4.DJD, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 22 grudnia 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    4 stycznia 2021 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Warszawie (data wpływu do Organu 5 stycznia 2021 r.).
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację
    indywidualną w zakresie objętym skargą - wyrokiem z 14 października 2021 r. sygn. akt III
    SA/Wa 380/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 19 listopada 2024 r. sygn. akt II FSK 222/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 19 listopada 2024
    r. Data wpływu prawomocnego orzeczenia - 13 lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 14 października 2021
        r. sygn. akt III SA/Wa 380/21 (wpływ prawomocnego orzeczenia 13 lutego 2025 r.)
        oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2024 r. sygn. akt
        II FSK 222/22;
      • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem
    dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie
    uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które
    na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie
    ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).
    Stosownie do art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art.
      30e oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Jednakże ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia
    poszczególne źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z tych źródeł.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera
    katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Według art. 10 ust.1 pkt 3 i pkt 7 cyt. ustawy:
      Odrębnymi źródłami przychodów są:
          · pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
          · kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw
            majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) (pkt 7).
    W myśl art. 5a pkt 6 cyt. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 - 9.

    W przytoczonej definicji działalności gospodarczej, ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wylicza (pod literami a)–c)) różne rodzaje aktywności uznawane za
    działalność gospodarczą. Jest to wyliczenie wyczerpujące, a nie przykładowe.
    Zarobkowy charakter działalności oznacza, że działalność ta jest nastawiona na
    osiągnięcie zysku, dochodu, co odróżnia ją od działalności społecznej. Zorganizowany
    sposób działania w obrocie gospodarczym to prowadzenie tej działalności w sposób
    metodyczny, zaplanowany, systematyczny, uporządkowany. O zorganizowanym
    charakterze działalności zarobkowej może świadczyć ponadto wyodrębnienie pewnych
    składników materialnych i niematerialnych służących prowadzeniu tej działalności, czy
    też przyjęcie przez podmiot określonej formy organizacyjno-prawnej i dopełnienie
    wymogu rejestracji w ewidencji działalności gospodarczej, choć tych okoliczności nie
    należy uważać za element decydujący o zorganizowanym charakterze prowadzonych
    działań. Wykonywanie działań w sposób ciągły to prowadzenie jej w sposób stały, nie
    okazjonalny. Ciągłość działania wiąże się z jej planowanym charakterem i realizacją
    poszczególnych zamierzeń. Działanie we własnym imieniu oznacza, że podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla
    niego określone prawa i obowiązki.
    W myśl natomiast art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
      przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    Mając na uwadze powyższe regulacje prawne należy uznać, że w przypadku, gdy
    określona działalność podatnika spełnia warunki wskazane w art. 5a pkt 6 ustawy, a nie
    spełnia warunków określonych w art. 5b ustawy, to przychody osiągnięte z tytułu tej
    działalności stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Z kolei, w myśl postanowień art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Wyliczenie zawarte w ww. przepisie nie ma charakteru zamkniętego, na co wskazuje
    użycie wyrażenia „w szczególności”, jednakże wprost zalicza do przychodów z praw
    majątkowych przychody uzyskiwane z praw autorskich i praw pokrewnych w
    rozumieniu odrębnych przepisów a także z odpłatnego zbycia tych praw. W
    konsekwencji, przychodem z praw majątkowych są nie tylko przychody z odpłatnego
    zbycia praw autorskich i praw pokrewnych, lecz także z korzystania z tych praw, a
    zatem z czynności i zdarzeń, których podstawą są posiadane przez podatnika prawa
    autorskie i prawa pokrewne.
    Wobec powyższego przychodem z praw majątkowych będzie każdy przychód, którego
    bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo to nie zostało w
    sposób wyraźny wskazane w ustawie. Przychód z praw majątkowych powstaje zatem m.
    in. w przypadku przychodów związanych z udzielaniem licencji. O kwalifikacji do danego
    źródła przychodu przesądza bowiem treść danej umowy, nie zaś forma zawiązania
    stosunku prawnego (umowa o dzieło, czy umowa zlecenia). Gdy przedmiotem umowy

    są prawa autorskie, to przychody z tego tytułu zalicza się do praw majątkowych, bez
    względu na podmiot, z którym zawarta została umowa, jak i na moment jej zawarcia
    (przed stworzeniem utworu - dzieła, czy też po jego powstaniu).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć takich jak np.
    „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych,
    jak np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów,
    przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1231 z późn. zm.).
    W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
      1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
      publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
      2) plastyczne;
      3) fotograficzne;
      4) lutnicze;
      5) wzornictwa przemysłowego;
      6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
      7) muzyczne i słowno-muzyczne;
      8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
      9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać
    nieukończoną, a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek
    formalności (art. 1 ust. 3 i ust. 4 cytowanej ustawy).
    Ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia, nie są objęte ochroną odkrycia,
    idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne (art. 1 ust. 21
    ww. ustawy).
    W myśl art. 17 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania
      z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do
      wynagrodzenia za korzystanie z utworu.
    Stosownie do art. 41 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne
      osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy.
    Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z
    utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione
    (art. 41 ust. 2 ww. ustawy).
    Zatem, w rozumieniu wskazanych przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, przedmiotem tego prawa są wszelkie przejawy działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory
    naukowe lub literackie. Podkreślić należy, że jako utwory w rozumieniu powołanych
    przepisów mogą zostać potraktowane projekty, które - nawet jeżeli zawierają
    nietwórcze materiały - mają twórczy charakter ze względu na przyjęty w nich dobór,
    układ lub zestawienie treści.
    Twórcom utworów objętych ochroną prawa autorskiego, co do zasady, przysługuje
    wyłączność do tychże praw. Twórca może jednak umożliwić korzystanie podmiotom

    trzecim ze swojego utworu m.in. poprzez udzielenie im licencji. Istotą umowy
    licencyjnej jest zezwolenie na korzystanie z dzieła będącego przedmiotem prawa
    autorskiego. Na jej podstawie podmiot, któremu przysługuje dobro o charakterze
    niematerialnym, nie przenosi na inną osobę swoich praw, lecz jedynie udziela jej
    upoważnienia do korzystania z tego dobra w określony sposób, w określonym czasie za
    stosownym wynagrodzeniem (tzw. opłata licencyjna) lub nieodpłatnie.
    Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich albo rozporządzania
    tymi prawami, występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki:
      · po pierwsze konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci
        utworu,
      · po drugie zaś osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem
        z określonych praw autorskich albo rozporządzaniem nimi (np. poprzez
        udzielenie licencji).
    W umowach, które towarzyszą zamawianiu utworów, strony powinny wyraźnie
    postanowić, że przedmiotem zamówienia jest właśnie dobro niematerialne,
    podlegające ochronie na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W piśmiennictwie eksponuje się, że przychodami z korzystania z praw będą przede
    wszystkim przychody w postaci opłat licencyjnych, otrzymywane na podstawie umów
    licencyjnych. Na podstawie tych umów twórca umożliwia innym osobom korzystanie z
    utworu, którego jest autorem. Rozporządzanie prawami polega na przeniesieniu tych
    praw (autorskich praw majątkowych lub pokrewnych) na inną osobę (por. Komentarz
    PIT, Wydanie 2, A. Bartosiewicz, R. Kubacki).
    W tym miejscu należy jednak zauważyć, że tutejszy Organ nie jest upoważniony do
    interpretacji ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w trybie art. 14b ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, z późn.
    zm.), a tym samym do stwierdzenia, czy dana osoba (Wnioskodawca) jest twórcą w
    rozumieniu ww. ustawy oraz, czy konkretne zdjęcie (fotografia) stanowi prawo
    autorskie lub prawo pokrewne. Przepisy prawa podatkowego nie określają bowiem kto
    jest a kto nie jest artystą (twórcą).
    Uwzględniając powyżej zanalizowane regulacje, w przypadku podatnika, którego
    działalność zarobkowa jest związana z korzystaniem z praw autorskich
    (rozporządzaniem takimi prawami), uzyskane z tego tytułu przychody należy
    kwalifikować do źródła przychodów z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, jeżeli przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczają
    określony przychód do innego źródła niż pozarolnicza działalność gospodarcza,
    przychód ten stanowi przychód z tego źródła, a nie przychód z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, niezależnie od tego, czy zdarzenie, które powoduje
    powstanie tego przychodu, ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pan fotografem i
    od 2006 r. dostarcza zdjęcia agencji fotograficznej, wyspecjalizowanej w obrocie
    prawami do utworów fotograficznych, na podstawie umowy licencyjnej. Fotografie,
    które wykonuje, stanowią utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych a Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu ww. ustawy. Aktualnie
    na podstawie umowy zawartej w 2018 r. uzyskuje Pan przychód z tytułu udzielenia
    licencji wyłącznej na korzystanie z Pana fotografii na zasadzie agencyjnej, podlegającej
    dalszemu sublicencjonowaniu, na czas nieokreślony od dnia przekazania fotografii. Nie
    prowadzi innej działalności zarobkowej związanej z publikacją utworów. Umowa ta
    obejmuje prawa do zdjęć wykonanych dotychczas oraz tych, które zostaną wykonane w

    przyszłości. Strony umowy nie pozostają w stosunku pracy. Przychód generowany jest
    dopiero w momencie zakupu praw do zdjęcia przez podmioty korzystające z usług
    agencji fotograficznej. W ten sposób sublicencja może zostać udzielona wielokrotnie,
    czyli jedno zdjęcie może zostać wielokrotnie sprzedane. Głównym źródłem Pana
    przychodu jest archiwum ponad ..... fotografii przekazanych do dyspozycji agencji,
    podlegających dalszemu odpłatnemu sublicencjonowaniu. Kwota, którą otrzymuje Pan
    od agencji, stanowi wyłącznie wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji do stworzonych
    zdjęć lub przekazania autorskich praw majątkowych do wybranych zdjęć w całości.
    Przychód z tego tytułu rozlicza Pan w zeznaniu rocznym, jako przychód przychody z
    praw autorskich i praw pokrewnych, zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, stosując 50% koszty uzyskania przychodu, które nigdy nie
    przekroczyły w roku podatkowym kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego
    przedziału skali podatkowej, ani połowy tej kwoty, gdyż sama podstawa podatku nie
    przekroczyła tejże kwoty. Planuje Pan rozpocząć prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej, a data jej rozpoczęcia uzależniona jest od rozwoju sytuacji epidemicznej
    w najbliższych miesiącach. Planowana działalność gospodarcza polegać będzie na
    wykonywaniu sesji zdjęciowych portretowych, dokumentacji fotograficznej wydarzeń
    kulturalnych, konferencji, itp. (PKD 74.20.Z). Zamierza Pan także prowadzić działalność
    gospodarczą w zakresie projektowania graficznego wzorów (PKD 74.10.Z) oraz
    działalność malarską artystyczną, polegającą na nanoszenieniu zaprojektowanych
    samodzielnie wzorów graficznych na przedmioty codziennego użytku, za pomocą
    technik malarskich (PKD 90.03.Z). Nie zamierza Pan świadczyć usług w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej na rzecz podmiotu, z którym obecnie
    współpracuje, tj. wyżej wspomnianej agencji fotograficznej. Nie zamierza Pan także
    wypowiedzieć obowiązującej umowy zawartej z agencją.
    Biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy prawa na tle przedstawionego opisu
    sprawy stwierdzić należy, że skoro nie zamierza Pan świadczyć usług w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej na rzecz podmiotu, z którym obecnie Pan
    współpracuje na podstawie umowy licencyjnej, a uzyskiwane przez Pana
    wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji do stworzonych przez siebie zdjęć lub
    przekazania autorskich praw majątkowych do wybranych zdjęć (fotografii) stanowi
    przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to uzyskiwane w przyszłości
    przychody z tego źródła nie będą stanowić przychodów z prowadzonej pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Na mocy przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zaliczając określony przychód do innego źródła niż pozarolnicza działalność
    gospodarcza, przychód ten stanowi przychód z tego źródła, a nie przychód z
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem uzyskiwane dotychczas przez Pana przychody z tytułu wskazanej umowy
    licencyjnej zawartej z agencją fotograficzną, będą podlegać opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym jako przychód z praw majątkowych, o którym stanowią przepisy art. 10
    ust. 1 pkt 7 i art. 18 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się natomiast do kwestii możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania
    przychodu do przychodów uzyskanych przez Pana z ww. tytułu należy zauważyć, że
    zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Jednak w myśl art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy:

      Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez
      twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w
      rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - w
      wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty
      te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
      chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru
      stanowi ten przychód.
    Przy czym z art. 22 ust. 9a ww. ustawy wynika, że:
      W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9
      pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego
      przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Jak stanowi art. 22 ust. 10 ww. ustawy :
      Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż
      wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6,
      koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.
      Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    Przepis ust. 10 stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym
    łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż
    kwota określona w ust. 9a (art. 22 ust. 10a ww. ustawy).
    Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz wyżej wskazane przepisy prawa
    podatkowego stwierdzić należy, że skoro wykonane przez Pana fotografie są utworami
    w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i - jako
    autor tych fotografii - jest Pan twórcą w rozumieniu ww. ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, to w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 22 ust. 9
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, do
    osiąganych przychodów z tytułu umowy licencyjnej zawartej z agencją fotograficzną,
    mogą być zastosowane 50% koszty uzyskania przychodów, przy czym w roku
    podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie
    mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali
    podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Reasumując - uzyskiwane przez Pana przychody z tytułu umowy licencyjnej zawartej z
    agencją fotograficzną, należy kwalifikować jako przychody z praw majątkowych, o
    których stanowią przepisy art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 18 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, wobec czego może Pan nadal rozliczać ww. przychód na
    dotychczasowych zasadach, stosując do przychodów z tego źródła 50% zryczałtowane
    koszty uzyskania przychodu, do wysokości limitów kwotowych określonych w art. 27
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej interpretacji indywidualnej, bowiem stanowi
    ona ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 października 2021 r. sygn. akt
    III SA/Wa 380/21 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z z 19 listopada 2024 r.
    sygn. akt II FSK 222/22.

    Końcowo, należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Pana może być dokonana
    jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub
    postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem
    instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w
    art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.