Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-597/10-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-23
Teza: Rozliczenia między Spółką macierzystą a oddziałem.
Słowa kluczowe: deklaracje; faktura; informacja-informacja podsumowująca; oddział; spółki-spółka macierzysta; zakład
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 10.06.2010 r. (data wpływu 17.06.2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 13.08.2010 r. (data wpływu 16.08.2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-597/10-2/JK oraz IPPB5/423-368/10-2/PS z dnia 04.08.2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczeń podatku VAT pomiędzy polską Spółką macierzystą a oddziałem w Niemczech – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.06.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczeń podatku VAT pomiędzy polską Spółką macierzystą a oddziałem w Niemczech.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13.08.2010 r. (data wpływu 16.08.2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-597/10-2/JK oraz IPPB5/423-368/10-2/PS z dnia 04.08.2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka powstała w 2007 r. w Polsce. Spółka świadczy usługi budowlane. Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych i podatkiem od towarów i usług. Spółka posiada w Niemczech zakład (zgodnie z art. 5. ust. 1 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i od majątku z 14/05/2003), który jest samodzielną jednostką bilansującą się zarejestrowaną w Niemczech na potrzeby podatku VAT i w Niemczech rozlicza się z tego podatku. Zakładowi niemieckiemu został nadany przez niemiecki Urząd Skarbowy numer NIP…. Zakład ten podlega niemieckim regulacjom podatkowym.

Spółka poprzez zakład świadczy usługi budowlane na rzecz niemieckich podatników. Prace te świadczą polscy pracownicy zatrudnieni w Polsce na umowę o pracę i oddelegowani do pracy w Niemczech. Koszty związane z utrzymaniem tych pracowników ponosi macierzysta Spółka w Polsce. Zakład niemiecki obciążany jest przez Spółkę macierzystą notą obciążeniową która wyszczególnia koszty związane z działalnością niemieckiego oddziału ale ponoszone przez Spółkę macierzystą w Polsce. Do kosztów tych zalicza się m.in. ZUS pracowników oddelegowanych, delegacje, wynagrodzenia pracowników na kontrakcie w Niemczech, opłaty za najem biura i usługę księgową. Koszty te Spółka macierzysta ujmuje w kosztach uzyskania przychodu, a od faktur za najem i usługę księgową odlicza VAT.

Noty wystawione przez Spółkę macierzystą ujmowane są w przychodach w dacie ich wystawienia. Środki pieniężne z not przekazywane są przez niemiecki zakład w postaci gotówki lub przelewem na konto walutowe Spółki macierzystej. Przelewy te są dokonywane nawet kilka miesięcy po wystawieniu noty.

Dodatkowo Spółka macierzysta świadczy na rzecz zakładu niemieckiego usługi (m.in. szkolenia pracowników). Sprzedaż usług dokumentuje fakturą VAT ze stawką 22%.

Niemiecki zakład figuruje w rejestrze „vies” jako nieaktywny.

Macierzysta Spółka zakupiła od niemieckiego zakładu samochód osobowy wykorzystywany w działalności na terenie Polski. Fakt ten został udokumentowany fakturą VAT wystawioną przez zakład niemiecki, do której Spółka macierzysta wystawiła fakturę wewnętrzną. Spółka macierzysta naliczyła i odprowadziła podatek VAT-23. Samochód został zarejestrowany w polskiej Spółce i wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowo polska Spółka macierzysta obciąża niemiecki zakład notą obciążeniową a nie fakturą VAT (noty dot. ZUS pracowników oddelegowanych, ich wynagrodzeń, delegacji itp.)?
2.  Czy prawidłowo polska Spółka macierzysta zalicza do przychodów wystawiane noty?
3.  Jeżeli powyższa nota jest przychodem Spółki, to z jaką datą powinna być zaksięgowana (wystawiania noty czy wpływu środków na rachunek lub do kasy Spółki)?
4.  Czy koszty dotyczące działalności niemieckiego zakładu ponoszone przez Spółkę prawidłowo zaliczane są do kosztów uzyskania przychodu (koszty delegacji, składki ZUS pracowników niemieckich, itp.)?
5.  Czy przy rozliczeniach gotówkowych i przepływach gotówki na podstawie not między Spółką macierzystą a jej niemieckim zakładem obowiązuje limit 15 tys. EURO?
6.  Czy usługi wykonywane przez zakład niemiecki i opodatkowane w Niemczech polska Spółka macierzysta powinna ewidencjonować i wykazywać w polskiej deklaracji VAT w pozycji 21 (dostawa towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju) i na informacji VAT UE?
7.  Czy prawidłowo Spółka wykonując usługi niemieckiemu zakładowi wystawia f-rę VAT ze stawką 22%?
8.  Jeżeli wystawianie faktur jest nieprawidłowe, to jak Spółka powinna dokumentować świadczenie usług i sprzedaż towarów na rzecz niemieckiego zakładu?
9.  Czy prawidłowo udokumentowano i przeprowadzono operację zakupu samochodu przez Spółkę macierzystą od niemieckiego zakładu?
10.  Jeśli nieprawidłowo udokumentowano zakup samochodu, to jak udokumentować i przeprowadzić przeniesienia środka trwałego (w tym przypadku samochodu osobowego) z niemieckiego zakładu do polskiej Spółki macierzystej?
11.  Czy Spółka macierzysta powinna sporządzać bilans z ujęciem danych wynikających z bilansu sporządzanego w niemieckim zakładzie?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej są zagadnienia dotyczące podatku od towarów i usług, tj. pytania oznaczone nr 1, 6, 7, 8, 9 i 10.

W kwestiach poruszanych w pytaniach oznaczonych numerami 2, 3 i 4, a dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych została wydana odrębna interpretacja.

W zakresie pytań oznaczonych numerami 5 i 11 wniosku zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo obciąża zakład niemiecki notą obciążeniową ponieważ Spółka i zakład są jednym podmiotem. Jest to zgodne z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych i umową między Rzeczpospolitą Polską a RFN w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i od majątku. Noty obciążeniowe wystawiane są w celu przepływu środków pieniężnych z niemieckiego zakładu do Spółki za wydatki poniesione przez Spółkę, ale dotyczące działalności niemieckiego zakładu. Transakcje te nie podlegają opodatkowaniu VAT (zgodnie z interpretacją Min. Finansów z 28103/2008 syg. PTS-033-4/2006/1N665).

Usług wykonywanych przez niemiecki zakład i tam opodatkowanych polska Spółka nie powinna wykazywać w polskiej deklaracji VAT i informacji VAT UE, ponieważ oddział niemiecki działa w Niemczech, posiada niemiecki numer NIP, podlega tamtejszym przepisom podatkowym i tam rozlicza się z podatku VAT.

Spółka macierzysta nie powinna wystawiać faktur ze stawką 22% na rzecz zakładu niemieckiego, gdyż zakład niemiecki i Spółka macierzysta stanowią dwie jednostki organizacyjne tego samego podmiotu i wszystkie rozliczenia miedzy nimi powinny być rozliczane za pomocą not obciążeniowych a nie faktur VAT.

Sprzedaż samochodu prawidłowo udokumentowano fakturą VAT i prawidłowo odprowadzono podatek VAT-23, co potwierdził US wystawiając deklarację VAT-25 w której potwierdza zapłacenie podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ww. ustawy przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie zaś do art. 106 ust. 1 i ust. 2 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16, gdzie przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22).

Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze, gdzie przez podatek od wartości dodanej rozumie się podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą (art. 2 pkt 11).

W niniejszej sprawie zauważyć trzeba, iż w orzeczeniu z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie C-210/04 Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) zauważył, że świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Ponadto ETS stwierdził, iż stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym podmiotem odrębnym od spółki, do której należy, na rzecz którego spółka świadczy usługi, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług.

Z powyższego wynika, iż centrala oraz jej zagraniczny oddział stanowią dwie jednostki organizacyjne tego samego podmiotu prawnego. Działalność gospodarczą prowadzi osoba prawna i ona jest podatnikiem. Oddział wraz z centralą zlokalizowaną w innym państwie są jednym i tym samym podatnikiem. W związku z tym świadczenia pomiędzy siedzibą osoby prawnej, a jej odziałem za granicą należy traktować jako czynności dokonywane w ramach jednego przedsiębiorstwa, które nie mieszczą się w pojęciu świadczenia usług.

W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawca posiada w Niemczech zakład, który jest samodzielną jednostką bilansującą się zarejestrowaną w Niemczech na potrzeby podatku VAT. Spółka poprzez zakład świadczy usługi budowlane na rzecz niemieckich podatników. Prace te świadczą polscy pracownicy zatrudnieni w Polsce na umowę o pracę i oddelegowani do pracy w Niemczech. Koszty związane z utrzymaniem tych pracowników ponosi macierzysta Spółka w Polsce. Zakład niemiecki obciążany jest przez Spółkę macierzystą notą obciążeniową która wyszczególnia koszty związane z działalnością niemieckiego oddziału ale ponoszone przez Spółkę macierzystą w Polsce. Do kosztów tych zalicza się m.in. ZUS pracowników oddelegowanych, delegacje, wynagrodzenia pracowników na kontrakcie w Niemczech, opłaty za najem biura i usługę księgową. Środki pieniężne z not przekazywane są przez niemiecki zakład w postaci gotówki lub przelewem na konto walutowe Spółki macierzystej.

Dodatkowo Spółka macierzysta świadczy na rzecz zakładu niemieckiego usługi (m.in. szkolenia pracowników). Sprzedaż usług dokumentuje fakturą VAT ze stawką 22%.

Zatem mając na uwadze cytowane przepisy oraz zaistniały stan faktyczny należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a Spółką macierzystą nie są czynnościami wykonywanymi na rzecz innej osoby prawnej. Jak wskazano powyżej czynności te są świadczone bowiem w ramach tej samej osoby prawnej. Czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a Spółką macierzystą mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych (realizowanych w ramach jednego podmiotu). Wobec tego w przedstawionym stanie faktycznym nie dojdzie do świadczenia usług. Tym samym Spółka macierzysta obciążając oddział w Niemczech m.in. ZUS pracowników oddelegowanych, delegacjami, wynagrodzeniami pracowników na kontrakcie w Niemczech, opłatami za najem biura i usługę księgową jak również szkolenie pracowników winna wystawiać inny dokument księgowy np. noty obciążeniowe a nie faktury VAT, gdyż świadczenia te nie stanowią usług w rozumieniu ustawy o VAT.

Odnosząc się natomiast do pytania „czy usługi wykonywane przez zakład niemiecki i opodatkowane w Niemczech polska Spółka macierzysta powinna ewidencjonować i wykazywać w polskiej deklaracji VAT w pozycji 21 (dostawa towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju) i na informacji VAT UE?” należy wskazać, iż zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą między innymi w art. 99 ust. 14 ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333 ze zm.) określając wzory deklaracji oraz z objaśnienia co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania.

W objaśnieniach do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7, VAT-7K i VAT-7D), stanowiących załącznik nr 4 do ww. rozporządzenia wskazano, iż w części C – Rozliczenie podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu, dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który składana jest deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z art. 29 ust. 4 ustawy, oraz innych korekt wynikających z przepisów o podatku od towarów i usług, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w okresie, za który składana jest deklaracja. W tej części wykazuje się też czynności wykonywane poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego lub zwrotu podatku naliczonego.

Natomiast w poz. 21 deklaracji wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust 5 ustawy. W pozycji tej nie uwzględnia się wartości dostaw towarów i świadczonych usług dokonywanych w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej poza terytorium kraju.

Ponadto stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0 %, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca - zwane dalej "informacjami podsumowującymi".

Tak więc mając na uwadze, że świadczenie usług na terytorium Niemiec jest świadczone w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej w tym kraju Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazania wartości świadczonych usług przez oddział w Niemczech w deklaracjach podatkowych VAT-7 składanych w Polsce jak również w informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych transakcjach VAT-UE.

Z kolei w zakresie pytania „czy prawidłowo udokumentowano i przeprowadzono operację zakupu samochodu przez Spółkę macierzystą od niemieckiego zakładu?” wskazać należy, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów, lub na ich rzecz. Definicja ta odpowiada definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia zawartej w art. 28 a (3) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 20 Dyrektywy 2006/112).

Ponadto w art. 11 ustawy rozszerzono katalog czynności, które będą uważane dla celów stosowania ustawy za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, pod warunkiem że nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 12 ustawy. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Podkreślić jednak należy, iż art. 11 ustawy nie wprowadza nowego rodzaju wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a jedynie poszerza katalog czynności stanowiących wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, zdefiniowanych w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Nadto ustawodawca zarówno w art. 9 ust. 1 jak i w art. 11 ust. 1 ustawy odwołuje się do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Każdemu wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, opodatkowanemu w państwie członkowskim, w którym zakończono wewnątrzwspólnotową wysyłkę lub wewnątrzwspólnotowy transport towarów, odpowiada dostawa zwolniona z opodatkowania w państwie członkowskim, w którym ta wysyłka lub transport zostały rozpoczęte. Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru niezbędne jest, by prawo do rozporządzania towarem jak właściciel zostało przeniesione na nabywcę oraz, by dostawca wykazał, że ten towar został wysłany lub przetransportowany do innego państwa członkowskiego, a także, by w następstwie tej wysyłki lub transportu towar ten fizycznie opuścił terytorium państwa członkowskiego dostawy.

W przedmiotowym stanie faktycznym Spółka wskazała, iż zakupiła od niemieckiego zakładu samochód osobowy wykorzystywany w działalności na terenie Polski. Fakt ten udokumentowano fakturą VAT wystawioną przez zakład niemiecki, do której Spółka macierzysta wystawiła fakturę wewnętrzną. Spółka macierzysta naliczyła i odprowadziła podatek VAT-23. Samochód został zarejestrowany w polskiej Spółce i wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

Zatem, należy wyjaśnić, że tak jak nie można mówić o świadczeniu usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług pomiędzy oddziałem a Spółką macierzystą tak nie można mówić o dostawie towarów w ramach jednej osoby prawnej. Jednakże, uwzględniając przytoczone powyżej przepisy należy stwierdzić, iż w związku z tym, że przedmiotowy samochód został przemieszczony z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, tj. z Niemiec do Polski w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę, w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy. W związku z powyższym Spółka jest obowiązana dokonać samoobliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz dokonać jego rozliczenia według przepisów krajowych.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycie towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Zatem celem udokumentowania przedmiotowej czynności Wnioskodawca obowiązany jest do wystawienia faktury wewnętrznej - stosownie do treści przepisu art. 106 ust. 7 ww. ustawy.

Ponadto art. 103 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

Z kolei, według art. 103 ust. 3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego. Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju – art. 103 ust. 4 ustawy.

W myśl art. 103 ust. 5 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.

Na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z art. 103 ust. 7 ustawy, wzór informacji o której mowa w ust. 5, został określony w drodze rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie określenia wzoru informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków transportu (Dz. U. Nr 84, poz. 784 ze zm.), jako formularz VAT-23 (informacja o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków transportu).

Należy zauważyć, że informację o nabywanych środkach transportu (VAT-23) podatnik składa, jeżeli w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia środek transportu ma być zarejestrowany przez podatnika na terytorium kraju bądź, jeżeli będzie przez niego użytkowany.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż Spółka macierzysta prawidłowo udokumentowała zakup samochodu od niemieckiego oddziału. W przedmiotowym wniosku mamy do czynienia z wewnątrzwspólnotowym nabyciem własnego towaru, gdzie przemieszczenie to należy udokumentować fakturą wewnętrzną dla celów samoobliczenia podatku VAT oraz wykazanie tej transakcji w deklaracji VAT-7 i informacji VAT UE. Ponadto Wnioskodawca obowiązany jest wyliczony podatek VAT wpłacić na konto urzędu skarbowego w terminie ustawowym 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego i złożyć informację VAT-23.

Reasumując, stwierdzić należy, że polska Spółka macierzysta prawidłowo obciąża w zakresie ZUS pracowników oddelegowanych, ich wynagrodzeń, delegacji itp. niemiecki oddział notą obciążeniową a nie fakturą VAT. Jednocześnie Spółka postępuje nieprawidłowo wystawiając faktury VAT ze stawką 22% wykonując na rzecz niemieckiego oddziału „usługi’ m.in. szkolenia pracowników. „Usługi’ świadczone przez Spółkę macierzystą w Polsce na rzecz oddziału nie są czynnościami wykonywanymi na rzecz innego podmiotu, lecz mają charakter realizowanych w ramach jednego podmiotu. W związku z tym czynności te nie spełniają definicji świadczenia usług na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zatem nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem i w konsekwencji nie powinny być dokumentowane fakturami VAT lecz innymi dokumentami księgowymi np. notami obciążeniowymi. Ponadto mając na uwadze, że świadczenie usług na terytorium Niemiec jest świadczone w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej w tym kraju Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazania wartości świadczonych usług przez oddział w Niemczech w deklaracjach podatkowych VAT-7 składanych w Polsce jak również w informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych transakcjach VAT-UE. Poza tym Spółka macierzysta prawidłowo udokumentowała przemieszczenie samochodu z niemieckiego oddziału do siedziby Spółki. Przemieszczenie to spełnia definicję wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, i co za tym idzie na Wnioskodawcy ciąży obowiązek udokumentowania niniejszej transakcji fakturą wewnętrzną dla celów samoobliczenia podatku VAT oraz wykazanie tej transakcji w deklaracji VAT-7 i informacji VAT UE. Ponadto Wnioskodawca obowiązany jest wyliczony podatek VAT wpłacić na konto urzędu skarbowego w terminie ustawowym 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego i złożyć informację VAT-23.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 6, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.