Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.482.2022.2.IR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-31
Teza: Obowiązek płatnika poboru podatku u źródła.
Słowa kluczowe: należność-należności licencyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 -ust. 1-pkt 1

**Interpretacja indywidualna** **– stanowisko nieprawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

13 czerwca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 czerwca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku płatnika poboru podatku u źródła. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 sierpnia 2022 r. (data wpływu 29 sierpnia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego
----------------------

Wnioskodawca – Teatr zawarł w dniu … 2022 r. z osobą fizyczną – rezydentem Czech, umowę o stworzenie dzieła w postaci autorskiego scenariusza na potrzeby spektaklu teatralnego. Na mocy tej samej umowy Autor – rezydent Czech, udzielił Teatrowi wyłącznej licencji na korzystanie z tego dzieła w całości lub w dowolnie wybranych fragmentach, w postaci dokończonej lub niedokończonej, bez ograniczeń ilościowych i terytorialnych i zezwolił na rozporządzanie i korzystanie z dzieła, w zakresie jego rozpowszechniania poprzez publiczne wykonywanie spektaklu w oparciu o tekst scenariusza oraz również na wykorzystanie na następujących innych polach eksploatacji wskazanych w umowie, jak np. publiczne wykonanie, utrwalanie i zwielokrotnianie, w tym rejestracji audiowizualnej i audialnej, na każdym nośniku, przy użyciu wszelkich dostępnych technik w tym techniką cyfrową, wprowadzanie do pamięci komputera i sieci multimedialnych, jakąkolwiek techniką, włącznie z tymczasową/czasową/postacią pojawiającą się np. w pamięci RAM, zapis czasowy i trwały, kopia takich zapisów; archiwizacja zapisów; do Internetu i sieci wewnętrznych, jak również przesyłania w ramach tych sieci, w tym w trybie on-line, przesyłanie przy pomocy sieci multimedialnej, komputerowej i teleinformatycznej; nadawanie i reemitowanie za pomocą wizji przewodowej lub bezprzewodowej przez stację naziemną lub drogą satelitarną, drogą emisji telewizyjnej lub radiowej (również w sieci kablowej i telewizji kodowanej) wraz z prawem do retransmisji w ramach platform cyfrowych oraz/lub w sieciach kablowych, nadawanie internetowej, równoczesne integralne nadawanie (reemitowanie) przez inną organizację radiową lub telewizyjną w szczególności przez program zoom, reemitowania oraz odtwarzania wykonań, a także umieszczenia utrwalenia wykonań na stronie internetowej Teatru, na koncie Teatru na …, a także umieszczania utrwalenia wykonań na portalu … oraz na platformie … Teatru, wprowadzenie do obrotu, użyczenie i najem nośników oraz takie publiczne udostępnianie Dzieła lub jego fragmentów (lub jakichkolwiek jego elementów), aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym przy użyciu dowolnych technik, w tym udostępniania w sieciach komputerowych, w szczególności w Internecie.

Teatr im. … jest podmiotem posiadającym osobowość prawną, podlegającym w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania (Teatr podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). Teatr jest także zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Działalność Teatru prowadzona jest w oparciu o ustawę z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Z ustawy wynika, że działalność kulturalna „(\`(...)\`) polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury”. Teatr – wypłacając należności licencyjne – będzie posiadał aktualny certyfikat rezydencji rezydenta Czech potwierdzający kraj rezydencji Autora, który będzie rzeczywistym właścicielem należności wypłacanych przez Teatr.

Zgodnie z postanowieniami umowy między Teatrem a Autorem Scenariusza – rezydentem Czech, oprócz wynagrodzenia za stworzenie dzieła, Autorowi, z tytułu udzielonej licencji, wypłacane będzie wynagrodzenie (tantiemy) za każdy zaprezentowany przez Teatr spektakl w wysokości 2,5 % z wszelkich wpływów netto do kasy Teatru ze sprzedaży biletów wstępu lub kwotę ryczałtową w wysokości … zł za każdy spektakl. Tantiemy Teatr będzie przekazywać na konto Autora podane na rachunku w trybie miesięcznym, do 15 dnia danego miesiąca za miesiąc ubiegły.

Licencja udzielona Teatrowi jest licencją wyłączną, w odniesieniu do której w umowie zastrzeżono wyłączność korzystania z utworu. Umowa z Kontrahentem nie przewiduje prawa do udzielania sublicencji na dalsze podmioty. Kontrahent z Czech nie prowadzi w Polsce działalności ani nie wykonuje wolnego zawodu, a wypłacane mu należności będą wynikały z umowy zawieranej przez Teatr z Kontrahentem w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Reasumując:

\- Teatr wypłaca na rzecz autora należności z tytułu udzielenia licencji do utworu literackiego – scenariusza (tzn. przyznania prawa do korzystania z utworu w określonym zakresie),

\- autor jest podmiotem uprawnionym do należności licencyjnej,

\- należności z tytułu udzielenia licencji są faktycznie wypłacane na rzecz autora (nie natomiast np. na rzecz Agencji),

\- autor jest rezydentem podatkowym Czech i nie posiada na terytorium Polski stałej placówki lub zakładu.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy 2022 r., gdyż tak jak wskazano we wniosku umowa o stworzenie scenariusza teatralnego i udzielenie licencji na korzystanie z tego scenariusza zawarta została w dniu … 2022 r. Dodatkowo, Wnioskodawca wyjaśnia, że należności licencyjne wypłacane są, jak to opisano we wniosku od każdego zaprezentowanego spektaklu przy czym licencji udzielono na czas nieokreślony, a autor zrzekł się prawa do wypowiedzenia licencji przez okres 5 lat od daty jej udzielenia.

W sprawie objętej wnioskiem nie doszło do przeniesienia na Teatr praw autorskich lub praw pokrewnych w rozumieniu sprzedaży tych praw, lecz, jak to już opisano we wniosku, na podstawie umowy Autor – rezydent Czech, udzielił Teatrowi wyłącznej licencji na korzystanie z tego dzieła.

Pytanie:
--------

Czy Teatr ma obowiązek pobrania podatku u źródła w wysokości 10% zgodnie z art. 12 ust. 2 Umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 13 września 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 991), czy może zaniechać poboru podatku zgodnie z art. 12 ust. 1 wskazanego aktu?

Państwa stanowisko w sprawie
----------------------------

Przepis art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Oznacza to, że podatnicy, będący w świetle polskich przepisów nierezydentami, podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 1 powołanej ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1 ww. ustawy, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (czyli osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej) są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11 b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

Wobec tego, zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy, na Teatrze ciążą obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego.

Na mocy art. 29 ust. 2 ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co oznacza, że zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Twórca nie posiada miejsca stałego pobytu czy też ośrodka interesów życiowych na terenie Polski ani też nie przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku.

Tym samym zastosowanie znajdą uregulowania wynikające z Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Warszawie dnia 13 września 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 991).

W myśl art. 12 ust. 1 i 2 wskazanej Umowy polsko-czeskiej, należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie, czyli w Czechach. Jednakże, takie należności mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa (tj. w Polsce), ale jeżeli osoba uprawniona do należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10 procent kwoty należności licencyjnych brutto.

Stosownie do art. 12 ust. 3 Umowy polsko-czeskiej, określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane w związku z korzystaniem lub prawem do korzystania z wszelkich praw autorskich, filmów lub taśm transmitowanych w radiu lub telewizji, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego a także urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż w zakresie przedmiotowym należności licencyjnych w rozumieniu art. 12 ust. 3 Umowy mieści się licencja na korzystanie z scenariusza teatralnego. Jednocześnie przedmiotowa licencja mieści się w zakresie przedmiotowym art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe oznacza zatem, że należności licencyjne wypłacane przez Teatr osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania w Czechach mogą być opodatkowane w Czechach, ale jednocześnie należności te mogą być także opodatkowane w Polsce – przy czym podatek pobierany w Polsce nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych należności.

Oznacza to zatem, że przepis art. 12 przedmiotowej Umowy daje kontrahentom prawo wyboru miejsca opodatkowania należności licencyjnych i wskazania w tym zakresie wyłącznej właściwości kraju siedziby osoby uzyskującej przychód.

Tak więc, jeśli przychody kontrahenta zagranicznego są opodatkowywane w Czechach i złoży on oświadczenie, że zamierza opodatkować dochody z należności licencyjnych na terenie własnego kraju, to nie powinny one podlegać jednoczesnemu opodatkowaniu w Polsce, bo stanowiłoby to naruszenie zasady unikania podwójnego opodatkowania.

W opisanej sytuacji skoro Teatr jako płatnik wypłaca należności licencyjne czeskiemu rezydentowi, który nie ma zakładu w Polsce, to stosownie do art. 12 ust. 1 i 2 ww. Umowy należności te mogą być opodatkowane w Czechach i jednocześnie w Polsce, przy czym w Polsce stawka podatku nie może przekroczyć 10%.

Wobec tego, Teatr zamierza zaniechać poboru podatku u źródła od wypłacanych należności, albowiem fakt opodatkowania tych należności w Czechach jest w tym przypadku podstawą do zwolnienia wypłacanych należności z opodatkowania w Polsce.

Reasumując,

\- na Teatrze nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z wypłatą należności z tytułu należności licencyjnych – obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy;

\- Teatr nie może pobrać zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych należności. Postanowienia polsko-czeskiej Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania modyfikują obowiązek poboru podatku u źródła, który wynika z art. 29 ust. 1 pkt 1 gdyż art. 12 ust. 1 Umowy zwalnia jednak wypłacane należności od opodatkowania w Polsce.

W uzupełnieniu wniosku w zakresie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej Wnioskodawca wskazał, że z uwagi na fakt, że doprecyzowanie stanu faktycznego niczego nie zmieniło, gdyż wszystkie dane zawarte już były w złożonym wniosku, stanowisko własne nie wymaga uzupełnienia, gdyż szczegółowo zawarte zostało w pierwotnym wniosku.

Wnioskodawca opisał, że udzielono Mu licencji na korzystanie z dzieła i dlatego opierał się na art. 12 (należności licencyjne) Umowy polsko-czeskiej, który w ocenie Wnioskodawcy, zwalnia dochody wypłacane rezydentowi Czech od opodatkowania w Polsce.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 8 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

1) obliczenie,

2) pobranie,

3) wpłacenie

– podatku, zaliczki.

Jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:

Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.

W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 2d ww. ustawy :

Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 2b pkt 1-6.

Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.

W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje m.in. art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:

1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;

2) z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;

3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;

4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;

5) z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Z przepisu art. 29 ust. 2 ww. ustawy wynika, że

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ww. ustawy :

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

Jak stanowi art. 41 ust. 4aa ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki podatku albo zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów prawa podatkowego, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązanie w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 9 cytowanej ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, płatnik pobiera zryczałtowany podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 29 bez względu na to, czy podatnik ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a, jeżeli uzyska od tego podatnika certyfikat rezydencji.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. :

Jeżeli łączna kwota dokonanych na rzecz podmiotu powiązanego wypłat (świadczeń) lub postawionych do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a przekracza w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, płatnik jest obowiązany pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, stosując stawki podatku określone w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł, z pominięciem stawki podatku, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przepisu zdania pierwszego nie stosuje się do wypłat (świadczeń) lub postawionych do dyspozycji podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1, pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art.41 ust. 12a wymienionej ustawy :

Przez podmioty powiązane, o których mowa w ust. 12, rozumie się podmioty powiązane w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4.

W myśl art. 41 ust. 14 ww. ustawy :

Jeżeli nie można ustalić wysokości łącznej kwoty dokonanych podatnikowi wypłat (świadczeń) lub postawionych podatnikowi do dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a, domniemywa się, że przekroczyła ona kwotę, o której mowa w ust. 12.

Mając na uwadze fakt, że zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy art. 29 ust. ust. 1 ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska zasadne jest odwołanie się do przepisów Umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 13 września 2011 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 991 ze zm., dalej: „Umowa polsko-czeska”).

W myśl art. 12 ust. 1 Umowy polsko-czeskiej:

Należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 2 ww. Umowy:

Jednakże należności licencyjne, o których mowa w ustępie 1, mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy odbiorca tych należności lub opłat jest ich właścicielem, podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 5% kwoty brutto należności licencyjnych.

Stosownie do art. 12 ust. 3 Umowy polsko-czeskiej:

Określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym artykule, oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin oraz filmami i taśmami dla telewizji lub radia, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, jak również za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem zdobytym w dziedzinie przemysłowej, handlowej i naukowej.

Zatem, jak wynika z treści art. 12 ust. 2 cytowanej Umowy, należności licencyjne, o których mowa w ustępie 1, mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, tj. w Polsce – lecz gdy odbiorca tych należności lub opłat jest ich właścicielem, podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 5% kwoty brutto należności licencyjnych.

Postanowienie w Umowie, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) nie oznacza, że podatnik może wybrać państwo, w którym opodatkuje swój dochód i zapłaci podatek. Postanowienie to wskazuje natomiast, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 i ust. 2 ww. Umowy:

1\. W przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce podwójnego opodatkowania unikać się będzie w sposób następujący:

a) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Czeskiej, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień punktu b) i ustępu 3, taki dochód lub majątek od opodatkowania. Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był tak właśnie zwolniony z opodatkowania.

b) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga część dochodu, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 może być opodatkowany w Republice Czeskiej, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Republice Czeskiej. Jednakże takie potrącenie nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem potrącenia i która odpowiada tej części dochodu, która została osiągnięta w Republice Czeskiej.

2\. W przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Republice Czeskiej podwójnego opodatkowania unikać się będzie w sposób następujący:

Republika Czeska, przy nakładaniu podatków na osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę na jej terytorium, może włączyć do podstawy opodatkowania dla celów nałożenia tych podatków te elementy dochodu, które zgodnie z postanowieniami tej umowy mogą być również opodatkowane w Polsce, ale zezwoli na potrącenie od kwoty podatku obliczonego od takiej podstawy opodatkowania kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Polsce. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku czeskiego, która została obliczona przed dokonaniem potrącenia i która odpowiada tej części dochodu, która zgodnie z przepisami niniejszej umowy może być opodatkowana w Polsce.

Zatem, w związku z uregulowaniem zawartym w art. 24 ust. 1 i ust. 2 cytowanej Umowy, podwójne opodatkowanie w rozpatrywanej nie wystąpi.

W konsekwencji, Wnioskodawca zobowiązany jest do pobrania na podstawie art. 41 ust. 4 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zryczałtowanego podatku dochodowego od należności wypłaconych na podstawie opisanej umowy licencji wyłącznej autorowi – rezydentowi Czech.

Zgodnie z cytowanym wyżej art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepis ustalający stawkę ryczałtu stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest możliwe pod warunkiem – zawartym w powołanym wyżej art. 29 ust. 2 ww. ustawy, tj. udokumentowania miejsca zamieszkania podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca jest w posiadaniu takiego certyfikatu rezydencji autora, z którym zawarto umowę licencji wyłącznej.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie należności wypłacane przez Wnioskodawcę na podstawie opisanej umowy licencji wyłącznej autorowi – rezydentowi Czech podlegają w Polsce zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu (podatkowi u źródła) według stawki wynikającej z art. 12 ust. 2 Umowy polsko-czeskiej, tj. wg stawki 5% kwoty brutto należności licencyjnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).