Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-100/11-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-04-15
Teza: Opodatkowanie wartości przekazanych świadczeń sfinansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz świadczeń socjalnych; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; pracownik; płatnik; świadczenie-świadczenie usług-świadczenie usług na rzecz
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku (data wpływu 02.02.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wartości przekazanych świadczeń sfinansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.02.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie opodatkowania wartości przekazanych świadczeń sfinansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej Wnioskodawca lub Spółka) zatrudnia kilkuset pracowników. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. Nr 43 poz. 163 ze zm. dalej ustawa o ZFŚS) Wnioskodawca utworzył Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (dalej: ZFŚS). Świadczenia z ZFŚS wykorzystywane są m.in. na dofinansowanie wypoczynku pracowników, udzielanie pożyczek na cele mieszkaniowe, zapomogi — w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, a także okresowe świadczenia pracownicze w formie bonów towarowych.

W chwili obecnej Spółka rozważa możliwość rozdysponowania części środków z ZFŚS poprzez wydanie pracownikom indywidualnych bankowych kart przedpłaconych, upoważniających do zakupu towarów lub usług, a także do wypłaty gotówki z bankomatu. Przedmiotowe karty zostałyby zasilone środkami pochodzącymi z ZFŚS, a wysokość środków przyznanych w ten sposób poszczególnym pracownikom, uzależniona byłaby od indywidualnej sytuacji materialnej każdego pracownika. Karty przepłacone miałyby zastąpić wydawane dotychczas przez Spółkę pracownikom bony towarowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy otrzymanie przez pracownika indywidualnej bankowej karty przedpłaconej będzie korzystało ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych?

Czy Spółka jako płatnik będzie zobowiązana do pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z przekazaniem kart przedpłaconych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej UPDOF) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 52a i 52c oraz dochodów od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust 1 pkt 1 UPDOF). Zgodnie z art. 12 ust 1 UPDOF o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Analiza powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że jako przychód ze stosunku pracy kwalifikowane są nie tylko wynagrodzenia za pracę (wypłacane co do zasady w pieniądzu), ale także inne nieodpłatne i częściowo odpłatne przysporzenia majątkowe uzyskane przez pracownika od pracodawcy (otrzymywane w postaci rzeczowej).

Tak szeroki zakres opodatkowania został ograniczony m.in. poprzez katalog zwolnień zawarty w art. 21 ust 1 UPDOF. Zgodnie z art. 21 ust 1 pkt 67 UPDOF zwalnia się z podatku dochodowego wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Brzmienie powyższego przepisu zostało wprowadzone nowelizacją ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. Celem wprowadzenia tej zmiany było zwolnienie z opodatkowania — przy spełnieniu warunków przewidzianych ustawą wartości świadczeń pieniężnych sfinansowanych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Odnosząc powyższe do kart przedpłaconych które planuje wprowadzić Spółka, aby korzystały one ze zwolnienia muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

1.  świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej,
2.  świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego bądź pieniężnego; przy czym za świadczenia rzeczowe nie są uznawane bony talony i inne znaki uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi,
3.  jest w całości sfinansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,
4.  wysokość świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.

Odnośnie pierwszego z warunków, tj. związku świadczenia z finansowaniem działalności socjalnej w ocenie Wnioskodawcy sięgnąć należy do definicji zawartej w ustawie o ZFŚS Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS działalność socjalna to usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego udzielanie pomocy materialnej — rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową. Zasilenie ze środków ZFŚS indywidualnych przedpłaconych kart pracowniczych i wydanie ich uprawnionym pracownikom, przy spełnieniu warunków przewidzianych w ustawie o ZFŚS, może być traktowane jako udzielanie pomocy materialnej — rzeczowej w ramach ZFŚS jak juz zostało wskazane w stanie faktycznym karty przedpłacone miałyby zastąpić bony towarowe (aktualnie finansowane z ZFŚS) wydawane dotychczas przez Spółkę. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, przekazanie przez niego środków z ZFŚS w celu zasilenia indywidualnych przedpłaconych kart pracowników, przy uwzględnieniu ich indywidualnej sytuacji materialnej spełnia powyższy warunek.

W zakresie drugiego z warunków tj. rzeczowego lub pieniężnego charakteru świadczenia w ocenie Spółki aby ocenić czy karta przedpłacona spełnia ten warunek i jednocześnie nie jest bonem, talonem i innym znakiem uprawniającym do ich wymiany na towary lub usługi, sięgnąć należy do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Prawo bankowe (t.j. Dz. U z 2002 r. Nr 72 poz. 665 ze zm., dalej UPrBan) Zgodnie z art. 4 ust 1 pkt 4 UPrBan karta płatnicza — to karta identyfikująca wydawcę i upoważnionego posiadacza, uprawniająca do wypłaty gotówki lub dokonywania zapłaty, a w przypadku karty wydanej przez bank lub instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania kredytu - także do dokonywania wypłaty gotówki lub zapłaty z wykorzystaniem kredytu. Karta przedpłacona, to w ocenie Wnioskodawcy swoisty rodzaj karty płatniczej. Wydawana jest bez konieczności posiadania rachunku osobistego w banku nie jest też przyznawany jej użytkownikowi kredyt. Rolą tych kart jest zapewnienie np. pracownikom środków pieniężnych, bez konieczności wydawania (posiadających formę materialną) znaków pieniężnych (np. banknotów) lub znaków legitymacyjnych. Z technicznego punktu widzenia karta przedpłacona jest bardzo zbliżona do karty debetowej. Zatem kartę tę należy, co do zasady uznać za świadczenie pieniężne z uwagi na jej zaklasyfikowanie jako instrumentu dostępu do określonych wartości pieniężnych, co finalnie umożliwia regulowanie zobowiązań pieniężnych. Dodatkowo zaznaczyć należy, że zgodnie z założeniami poczynionymi przez Wnioskodawcę z bankiem, który będzie obsługiwał karty, w momencie zasilenia karty - środki pieniężne, które są przypisane tejże karcie stają się własnością pracownika.

Odnośnie zaś dwóch ostatnich warunków, to zgodnie z informacjami opisanymi w stanie faktycznym, środki, jakimi zasilane byłyby pracownicze karty przedpłacone, pochodziłyby w całości z ZFŚS, a łączna wartość zwolnienia w roku podatkowym nie przekroczyłaby kwoty 380 PLN.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, przekazanie pracownikom kart przedpłaconych, korzysta ze zwoInienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, o ile zostaną spełnione warunki o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 UPDOF. Konsekwentnie, Spółka jako płatnik nie będzie zobowiązana do pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że analogiczny do zaprezentowanego powyżej poglądu został wyrażony również przez Dyrektora Izby skarbowej w Katowicach, w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 9 lutego 2010 r. (IBPBII/1/415-878/09/HK). W interpretacji tej organ podatkowy stwierdził, że „ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu korzystają przekazane przez wnioskodawcę świadczenia pieniężne w postaci gotówki oraz kart przedpłaconych, sfinansowanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, przy spełnieniu warunków wyżej określonych. Łącznie wartość zwolnienia nie może przekroczyć kwoty 380 zł rocznie. Przy czym koniecznym jest podkreślenie, że aby zwolnienie mogło mieć zastosowanie, to musi być spełniony m. in. warunek dotyczący finansowania działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.” Podobne stanowisko zostało zawarte także w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. IBPBII/1/415-877/09/MZ). W przedmiotowej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że „otrzymane przez pracowników od wnioskodawcy świadczenie w postaci kart podarunkowych będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 21 ust 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości limitu określonego w tym przepisie (380 zł), pod warunkiem, że świadczenia te istotnie będą sfinansowane w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i zostaną przekazane w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z powyższego wynika, że przychodem ze stosunku pracy nie jest jedynie wynagrodzenie za pracę, ale także inne przysporzenie majątkowe, takie jak nieodpłatne świadczenia, czy też świadczenia częściowo odpłatne.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy -w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 125, poz. 1037) - wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Przepis ten ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 01 stycznia 2009 r.

Jak wynika z przytoczonego przepisu skorzystanie ze zwolnienia możliwe jest, jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki:

*   świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej,

*   świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,

*   źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,

*   wartość tych świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.

W związku z powyższym od dnia 01 stycznia 2009 r. zwolnieniem zawartym w ww. art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte są również otrzymane przez pracownika z związku z finansowaniem działalności socjalnej, świadczenia pieniężne z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 04 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.), działalnością socjalną są usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, w przedszkolach oraz innych formach wychowywania przedszkolnego, udzielania pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) karta płatnicza – to karta identyfikująca wydawcę i upoważnionego posiadacza, uprawniająca do wypłaty gotówki lub dokonywania zapłaty, a w przypadku karty wydanej przez bank lub instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania kredytu – także do dokonywania wypłaty gotówki lub zapłaty z wykorzystaniem kredytu.

Stosownie do art. 63 ust. 1 ww. ustawy rozliczenia pieniężne mogą być przeprowadzane za pośrednictwem banków, jeżeli przynajmniej jedna ze stron rozliczenia (dłużnik lub wierzyciel) posiada rachunek bankowy. Rozliczenia pieniężne przeprowadza się gotówkowo lub bezgotówkowo za pomocą papierowych lub informatycznych nośników danych.

Zgodnie z treścią art. 63 ust. 3 pkt 1 i 4 Prawa bankowego rozliczenia bezgotówkowe przeprowadza się w szczególności poleceniem przelewu, kartą płatniczą.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka rozważa możliwość rozdysponowania części środków z ZFŚS poprzez wydanie pracownikom indywidualnych bankowych kart przedpłaconych, upoważniających do zakupu towarów lub usług, a także do wypłaty gotówki z bankomatu. Przedmiotowe karty zostałyby zasilone środkami pochodzącymi z ZFŚS, a wysokość środków przyznanych w ten sposób poszczególnym pracownikom, uzależniona byłaby od indywidualnej sytuacji materialnej każdego pracownika. Karty przedpłacone miałyby zastąpić wydawane dotychczas przez Spółkę pracownikom bony towarowe.

Karta przedpłacona to swoisty rodzaj karty płatniczej. Wydawana jest bez konieczności posiadania rachunku osobistego w banku, nie jest też przyznawany jej użytkownikowi kredyt. Rolą tych kart jest zapewnienie np. pracownikom środków pieniężnych, bez konieczności wydawania (posiadających formę materialną) znaków pieniężnych (np. banknotów) lub znaków legitymacyjnych. Z technicznego punktu widzenia karta przedpłacona jest bardzo zbliżona do karty debetowej.

Zatem kartę tą należy uznać za świadczenie pieniężne, z uwagi na jej zaklasyfikowanie jako instrumentu dostępu do określonych wartości pieniężnych, co finalnie umożliwia regulowanie zobowiązań pieniężnych i nie utożsamiać jej z bonem czy talonem lub też innym znakiem uprawniającym do wymiany na usługę czy towar. Karta ta nie służy bowiem do płacenia tylko w określonych sieciach handlowych – jak również płacąc za jej pośrednictwem nie ma – tak jak w przypadku bonu czy talonu – obowiązku kupienia towaru za określoną kwotę wynikającą z nominału tych ostatnich. Skoro karta ta jest środkiem płatniczym – de facto działającym jak każda karta bankomatowa, to brak jest podstaw, aby nie uznać, że pracownik otrzymuje świadczenie pieniężne.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż ww. świadczenia pieniężne, a więc otrzymane przez pracowników karty przedpłacone finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych korzystają ze zwolnienia wynikającego z treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009 r. do wysokości limitu określonego w tym artykule, pod warunkiem, że istotnie świadczenie to jest realizowane w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Limit w wysokości 380 zł określony w wyżej powołanym przepisie ma zastosowanie do wszystkich świadczeń pieniężnych i rzeczowych sfinansowanych w danym roku podatkowym z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Mając powyższe na uwadze świadczenia pieniężne, a więc otrzymane przez pracowników karty przedpłacone finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych korzystają ze zwolnienia wynikającego z treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009 r. do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł, pod warunkiem, że istotnie świadczenie to jest realizowane w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Oznacza to, że Spółka nie musi pobierać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych do wysokości ustalonego w przepisie limitu.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji organów podatkowych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie stanowią one materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.