Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-162/07/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-11-09
Teza: 1. Czy Sąd jako płatnik powinien potrącać zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzenia tłumacza, który nie jest rezydentem polskim (tj. od przychodu z art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) i w jakiej wysokości? 2. Jaką informację płatnik powinien wystawić po zakończeniu roku podatkowego?
Słowa kluczowe: nierezydent; opodatkowanie; umowa-umowa zlecenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Państwa, przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2007 r. (data wpływu 3 września 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w stosunku do nierezydentów uzyskujących wynagrodzenie z tytułu umów zleceń na terytorium Polski w części dotyczącej obowiązku potrącania zaliczki oraz wystawiania informacji po zakończeniu roku podatkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2007 r. (data wpływu) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w stosunku do nierezydentów uzyskujących wynagrodzenie z tytułu umów zleceń na terytorium Polski w części dotyczącej obowiązku potrącania zaliczki oraz wystawiania informacji po zakończeniu roku podatkowego.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W 2006 r. Sąd dokonywał wypłaty wynagrodzenia na rzecz tłumacza przysięgłego (potrącając 19% zaliczki na podatek dochodowy, po uwzględnieniu 20% kosztów uzyskania przychodów), a po zakończeniu roku podatkowego wystawił informację PIT-11/8B. W bieżącym roku Sąd został poinformowany przez ww. tłumacza o tym, że pod koniec 2005 r. przeniósł on swoje centrum życiowe na terytorium Węgier i nie jest już rezydentem polskim. W związku z powyższym tłumacz zwrócił się do Sądu z prośbą o ponowne obliczenie zaliczek na podatek dochodowy (wskazując, że powinny to być zaliczki w wysokości 10% przychodu, bez uwzględniania kosztów uzyskania przychodów oraz wystawienie nowego druku rozliczenia rocznego (tj. w zamian za PIT11/8B informacji IFT-1R) dotyczącego roku 2006, a także ewentualny zwrot nadpłaconego podatku.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy Sąd jako płatnik powinien potrącać zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzenia tłumacza, który nie jest rezydentem polskim (tj. od przychodu z art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) i w jakiej wysokości?
2.  Jaką informację płatnik powinien wystawić po zakończeniu roku podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, Sąd jako płatnik, ma obowiązek potrącać od wynagrodzenia tłumacza nie będącego rezydentem polskim, a osiągniętego na terytorium Polski podatek zryczałtowany, w wysokości 20% kwoty przychodu, a po zakończeniu roku podatkowego powinien wystawić informację IFT-1/IFT-1R o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jeżeli osoby fizyczne nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a (tj. nierezydentów), przychodów m.in. z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 (m.in. przychody z umowy zlecenia) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

W myśl art. 29 ust. 2 cytowanej ustawy przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe, pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Obowiązek sporządzenia informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania, oznaczonej jako IFT-1/IFT-1R wynika z przepisu art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

Obowiązek ten dotyczy więc osób fizycznych będących przedsiębiorcami oraz osób prawnych i ich jednostek organizacyjnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które w ciągu roku podatkowego pobierają zryczałtowany podatek od należności osób objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym, z tytułów określonych w m.in. art. 29 ustawy, czyli na przykład z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 ustawy.

Ponadto, z art. 42 ust. 6 ustawy wynika, że ww. podmioty omawianą informację sporządzają i przekazują również w sytuacji gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie są obowiązane do poboru zryczałtowanego podatku z ww. tytułów.

Ustawodawca przewidział trzy terminy dla sporządzenia informacji podatkowej IFT-1/IFT-1R, t.j.: do końca lutego roku następującego po roku podatkowym (art. 42 ust. 2 ), do dnia zaprzestania działalności – w razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed końcem lutego roku następującego po roku podatkowym (art. 42 ust. 3) oraz w terminie 14 dni – od dnia złożenia wniosku przez podatnika (art. 42 ust. 4).

Reasumując, w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że Sąd jako płatnik ma obowiązek pobrać i odprowadzić na konto właściwego urzędu skarbowego zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów tłumacza nie będącego rezydentem polskim, uzyskującego przychód z tytułu umowy zlecenia - w wysokości 20% przychodu (chyba, że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje inną stawkę tego podatku i zleceniobiorca udokumentował miejsce zamieszkania certyfikatem rezydencji) i sporządzić informację o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania (IFT-1/IFT-1R).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.