Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1026/08-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-01-26
Teza: Dostawa działek wyodrębnionych z gospodarstwa rolnego.
Słowa kluczowe: działki; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2008 r. (data wpływu 31 października 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. (data wpływu 15 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Dnia 15 stycznia 2009 r. wniosek uzupełniono o informacje w zakresie udostępnienia działek osobom trzecim oraz sposobu sfinalizowania transakcji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego z dnia 4 listopada 1988 r. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość gruntową o powierzchni 1,1072 ha. W tym czasie Zainteresowana pozostawała w związku małżeńskim i gospodarstwo wchodziło w skład majątku wspólnego małżonków. Grunty były uprawiane przez rodzinę Wnioskodawczyni, płody rolne wykorzystywano na jej potrzeby jednakże nigdy nie były sprzedawane. Zainteresowana nie była i nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Obecnie w planie zagospodarowania przestrzennego grunty te przeznaczone zostały pod teren inwestowania wiejskiego, tj. lokalizacja zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej, usług, zainwestowania służącego celom publicznym, zakładów ogrodniczych, usług rzemiosła i obiektów gospodarki komunalnej nie stwarzającego uciążliwości dla sąsiedniej zabudowy, składów, magazynów, nieuciążliwych zakładów przetwórstwa rolnego, obiektów obsługi komunikacyjnej samochodowej, gospodarki leśnej, itp.

W związku ze zmianą planu zagospodarowania przestrzennego, z posiadanych gruntów Wnioskodawczyni wydzieliła 4 działki o łącznej powierzchni 0,5591 ha, dwie z tych działek sprzedała (6 maja 2008 r. oraz 4 lipca 2008 r.). W przyszłości Zainteresowana zamierza sprzedać dwie pozostałe działki.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 13 stycznia 2009 r. Wnioskodawczyni wskazała, iż nie odprowadzała podatku VAT w związku z wcześniejszą sprzedażą działek budowlanych. Wydzielone działki zamierza sprzedać kilku odbiorcom indywidualnym na podstawie odrębnych umów sprzedaży, jednakże nie wyklucza, iż w sytuacji zamiaru nabycia pozostałych działek przez jedną osobę, zostaną one zbyte na podstawie jednej lub kilku umów cywilnoprawnych. Ponadto Wnioskodawczyni nigdy nie udostępniała sprzedanych działek – jak również tych, które mają być zbyte – osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż wydzielonych działek z gospodarstwa rolnego nabytego na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, aby czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika tego podatku. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jednocześnie przepisy – jak wskazuje Zainteresowana – definiują pojęcie działalności gospodarczej na użytek VAT. Działalnością taką jest – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – działalność gospodarcza obejmująca wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Jednakże – jak argumentuje Zainteresowana – nie każda sprzedaż rzeczy dokonana na własny rachunek podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz tylko taka, która była jedynym celem uprzedniego ich nabycia. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Nic nie wskazuje – w opinii Wnioskodawczyni – na to aby dokonując sprzedaży gruntu Zainteresowana działała w charakterze handlowca, nie można bowiem stwierdzić, że nabyła grunt w celu odsprzedaży, ponieważ nabyła go na podstawie umowy przekazania gospodarstwa. Sprzedając grunt Wnioskodawczyni korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta – w opinii Zainteresowanej – nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, z uwagi na fakt, iż z przedstawionych okoliczności nie wynika, aby przedmiotowe grunty były wykorzystywane w działalności gospodarczej (w tym również w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT) należy uznać, że sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na poparcie powyższej argumentacji Wnioskodawczyni powołuje wyrok NSA z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/2007 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a sam zakup towaru dokonywany był w celu odsprzedaży.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni nabyła gospodarstwo rolne na podstawie umowy przekazania z dnia 4 listopada 1988 r. Skutkiem umowy, Zainteresowana nabyła nieruchomość gruntową o powierzchni 1,1072 ha. W tym czasie pozostawała w związku małżeńskim i gospodarstwo wchodziło w skład majątku wspólnego małżonków. Grunty były uprawiane przez rodzinę Wnioskodawczyni, płody rolne wykorzystywano na własne potrzeby jednakże nigdy nie były sprzedawane. Zainteresowana nie była i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Ponadto Wnioskodawczyni nigdy nie udostępniała sprzedanych działek – jak również tych które mają być zbyte – osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. Wnioskodawczyni wskazała, iż nie odprowadziła podatku VAT w związku z wcześniejszą sprzedażą działek budowlanych. Dwie posiadane działki sprzedała bowiem 6 maja 2008 r. oraz 4 lipca 2008 r.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz stan faktyczny opisany we wniosku, wskazać należy, iż dokonana przez Wnioskodawczynię dostawa działek nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Grunt spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, jednak w przedmiotowej sprawie Zainteresowanej nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy. Nie można bowiem stwierdzić, że nabyła grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego. Wnioskodawczyni sprzedając działki korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Reasumując, stwierdzić należy, iż dokonana w dniach 6 maja 2008 r. oraz 4 lipca 2008 r. dostawa działek wydzielonych z gruntu otrzymanego w drodze umowy przekazania gospodarstwa nie jest czynnością podlegającą uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług i jako taka, nie podlega opodatkowaniu ww. podatkiem, pod warunkiem, że grunty te nie były wykorzystywane w działalności rolniczej.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawczynię wyroku NSA z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/2007 r. stwierdzić należy, że stanowi on rozstrzygnięcie w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niej się zawęża, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w zakresie stanu faktycznego sprawy dotyczącej opodatkowania sprzedaży działek. Rozstrzygnięcie w zakresie zdarzenia przyszłego w części dotyczącej opodatkowania planowanej sprzedaży pozostałych działek, zostało zawarte w interpretacji indywidualnej nr ILPP1/443-1026/08-5/MK z dnia 26 stycznia 2009 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.