Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-425/10/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-20
Teza: Korekta podatku w stosunku do nieściągalnych należności – warunek z art. 89a ust. 2 pkt 1, obowiązek wynikający z art. 89b ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: dług; dłużnik; korekta-korekta podatku; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2010 r. (data wpływu 7 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku z nieuregulowanymi fakturami – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku z nieuregulowanymi fakturami.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W okresie od 25 marca do 26 czerwca 2008 r. Spółka dokonała zakupu usług transportowych. Zobowiązania z tego tytułu nie zostały uregulowane. Jako czynny podatnik podatku od towarów i usług Spółka dokonała odliczenia podatku naliczonego z faktur potwierdzających wykonanie usług transportowych. Pomiędzy ww. wierzycielem, a dłużnikiem nie występuje powiązanie, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4 ustawy o podatku od towarów i usług. W dniu 14 października 2008 r. Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy dla Spraw Upadłościowych i Naprawczych ogłosił upadłość Spółki z możliwością zawarcia układu. Nieuregulowane do dnia ogłoszenia upadłości Spółki wierzytelności przysługujące firmie transportowej objęte zostały układem na podstawie art. 272 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze, i uznano je na liście wierzytelności w pełnej wysokości zaległych należności według faktur VAT, obejmujących zarówno wartość netto, jak i podatek naliczony. Z tak ustaloną wierzytelnością wierzyciel uczestniczył w postępowaniu upadłościowym z opcją układową i brał udział w głosowaniu nad zawarciem układu z siłą głosu ustaloną jako łączna suma nieuregulowanych należności według wystawionych przez niego faktur VAT i należności ubocznych (odsetek). Układ został przyjęty przez wierzycieli na zgromadzeniu odbytym w dniu 30 listopada 2009 r. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2009 r. sąd zatwierdził układ zawarty przez wierzycieli Spółki (postanowienie to uprawomocniło się dnia 31 grudnia 2009 r.). Układ zawarty w ramach postępowania upadłościowego Spółki w stosunku do firmy transportowej i innych wierzycieli zaliczonych do tej samej kategorii interesów rozstrzyga o umorzeniu 25% należności głównych i wszystkich należności ubocznych, oraz przewiduje spłatę zredukowanych wierzytelności w 20 równych ratach kwartalnych, płatnych od końca czwartego kwartału kalendarzowego 2010 r.

W zaistniałych okolicznościach, stosownie do art. 290 Prawa upadłościowego i naprawczego, poczynając od dnia prawomocnego zatwierdzenia układu, to jest od 31 grudnia 2009 r. Spółka zwolniona została z części długów (25% należności głównych i wszystkich należności ubocznych), które wygasły, a przewidziana do zapłaty część wierzytelności przestała być wymagalna w datach ustalonych w transakcjach z wierzycielami, lecz jest płatna w nowych terminach określonych układem, tym samym od dnia 31 grudnia 2009 r. firmie transportowej nie przysługują wobec Spółki wymagalne wierzytelności.

W dniu 10 marca 2010 r. Spółka otrzymała od firmy transportowej zawiadomienie o zamiarze skorygowania podatku należnego od 25% należności wynikającej z faktur dokumentujących zobowiązania objęte układem, umorzonych w wyniku układu. Pismem z dnia 19 marca 2010 r.

Spółka poinformowała wierzyciela, że na dzień dokonania ww. zawiadomienia nie występuje nieściągalność wierzytelności. W dniu 20 kwietnia 2010 r. Spółka otrzymała pismo od wierzyciela o dokonaniu korekty podatku VAT należnego od 25% wierzytelności umorzonych w ramach układu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik (dłużnik) jest zobowiązany do korekty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu o kwotę podatku wynikającą z 25% wierzytelności umorzonych w wyniku układu zawartego z wierzycielami w ramach przeprowadzonego przed sądem postępowania upadłościowego, poprzez dokonanie korekty deklaracji za okres, w którym dłużnik dokonał odliczenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, po prawomocnym zatwierdzeniu układu Spółka nie ma obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu, o kwotę podatku wynikającą z 25% wierzytelności umorzonych w wyniku układu, ponieważ na dzień dokonania korekty przez wierzyciela wierzytelności w wysokości 25% zostały umorzone, co oznacza ich wygaśnięcie, a tym samym nie można ich traktować jako nieściągalnych. Również w stosunku do pozostałych wierzytelności objętych układem pomimo upływu 180 dni od terminu płatności określonego na fakturach nie zachodzą podstawy do dokonania korekty podatku naliczonego, albowiem układ określił nowe terminy ich płatności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ww. ustawy podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Natomiast nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a tej ustawy).

Na podstawie ust. 2 powyższego artykułu, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
2.  wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny;
3.  wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni;
4.  wierzytelności nie zostały zbyte;
5.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
6.  wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

Z kolei w myśl art. 89b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, i nieuregulowania należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik) jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za okres, w którym dokonał odliczenia.

Zgodnie natomiast z art. 89b ust. 2 ww. ustawy w przypadku częściowego uregulowania należności przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności.

Z treści wniosku wynika, iż w dniu 31 grudnia 2009 r. w stosunku do Wnioskodawcy uprawomocniło się postanowienie sądu rejonowego w sprawie ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu. Po tym dniu od kontrahenta Wnioskodawcy wpłynęło pismo o zamiarze skorygowania podatku należnego w trybie art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w stosunku do wierzytelności objętych układem.

Ustosunkowując się do powyższego wskazać należy, że z powołanych wyżej przepisów wynika, że zastosowanie regulacji prawnej zawartej w art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jest możliwe, o ile zostaną spełnione wszystkie warunki enumeratywnie wymienione w art. 89a ust. 1a i ust. 2 do 7 powołanej ustawy.

A zatem w sytuacji, gdy dostawa towarów będąca przedmiotem korekty została dokonana w okresie, gdy podatnik-dłużnik był czynnym podatnikiem nie będącym w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, kontrahent, przy spełnieniu pozostałych określonych przez ustawodawcę warunków wskazanych w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług, ma prawo skorygowania podatku należnego z tytułu dostawy towarów na terytorium kraju w przypadku wierzytelności odpisanych jako nieściągalne.

W tym miejscu należy podkreślić, iż na Wnioskodawcy, który zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług jest tą stroną, która dokonuje korekty podatku naliczonego, ciążą obowiązki wynikające z art. 89b tej ustawy. Zatem w przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, tj. zawiadomienia dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1a i nieuregulowania należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, dłużnik jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Brzmienie art. 89b ustawy wskazuje bowiem, że dłużnik w sytuacji otrzymania zawiadomienia jest zawsze zobowiązany do korekty podatku naliczonego i nie ma możliwości kwestionowania takiej korekty, nawet jeśli posiadałby wiedzę o niespełnieniu przez wierzyciela warunków wynikających z przepisu art. 89a ustawy. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że dłużnik (Wnioskodawca) w przypadku otrzymania zawiadomienia jest obowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, zaś to na wierzycielu ciąży obowiązek udowodnienia, iż nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona oraz, że zostały spełnione wszystkie warunki art. 89a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, przy czym, jak wynika z powołanych wyżej przepisów, korekta podatku naliczonego następuje poprzez złożenie korekty deklaracji VAT - 7 za okres, w którym dokonano odliczenia podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.