Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT3.4011.282.2017.3.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-29
Teza: Czy dokonując sprzedaży gruntów ornych Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego (a tym samym wycofać mylnie złożony PIT-39)?
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku złożonym w dniu 26 września 2017 r., uzupełnionym pismami złożonymi w dniu 21 listopada 2017 r. i w dniu 15 grudnia 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2017 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 i art. 14f § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 25 października 2017 r., nr 0113 KDIPT3.4011.282.2017.1.SK, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 25 października 2017 r. (data doręczenia 10 listopada 2017 r.). Natomiast w dniu 21 listopada 2017 r. do tutejszego Organu wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź Wnioskodawczyni na ww. wezwanie, nadane za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 16 listopada 2017 r.

Z uwagi na fakt, że wniosek i jego uzupełnienie nadal nie spełniały wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 4 grudnia 2017 r., nr 0113 KDIPT3.4011.282.2017.2.SK, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, ponownie wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 4 grudnia 2017 r., (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 7 grudnia 2017 r.). W dniu 15 grudnia 2017 r. wpłynęła odpowiedź Wnioskodawczyni na powyższe wezwanie (data nadania 12 grudnia 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 15 października 2002 r. Wnioskodawczyni zakupiła wraz z mężem od Spółdzielni Rolniczej ogrodzoną działkę nr 39/4 o obszarze 3,0332ha, dla której w Sądzie Rejonowym w … prowadzona jest księga wieczysta nr …. W dniu 21 lutego 2011 r. Wnioskodawczyni ustanowiła wraz z mężem majątkową umowę małżeńską, ustanawiającą rozdzielność majątkową między Wnioskodawczynią i Jej mężem. Akt notarialny Rep. A nr … pkt 2 ww. aktu stwierdza, że udziały małżonków we wspólnym majątku są równe.

W dniu 2 czerwca 2011 r. podpisana została umowa darowizny. W akcie notarialnym Rep. A nr … w punkcie 3 ww. umowy, mąż Wnioskodawczyni daruje Jej swój udział w połowie nieruchomości. W punkcie 2 ww. umowy notarialnej zapisano „(…) zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta … nieruchomość usytuowana jest na terenach gruntów rolnych, terenach lasów oraz w granicach obszaru chronionego krajobrazu tzw. … (…).” Od tego momentu Wnioskodawczyni została właścicielką całej nieruchomości. Od początku było oczywiste, że jest Ona właścicielem gospodarstwa rolnego i gruntów ornych, co nakładało na Wnioskodawczynię wynikające z tego obowiązki określone w przepisach prawa tj. ubezpieczenie rolne i podatek rolny.

Przez cały okres każdego roku Wnioskodawczyni opłacała ubezpieczenie typu Gospodarstwa Rolnego z racji posiadanych gruntów rolnych. W świetle polskich przepisów prawa jest to obowiązkowe ubezpieczenie rolników i posiadanych przez nich gospodarstw rolnych.

Zgodnie z ustawą o Ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Gwarancyjnych z dnia 22 maja 2003 r. (Dz. U. nr 76, poz. 1152, z późn. zm.), podlega mu każda osoba fizyczna zajmująca się działalnością rolniczą, posiadająca areał użytków rolnych przekraczający łącznie 1 ha i opłacająca w części lub całości podatek rolny, ma obowiązek zawarcia ubezpieczeń obowiązkowych OC rolnika i budynków rolniczych. Przez cały okres opłacany był w Urzędzie Miasta również stosowny podatek rolny.

W 2016 r. Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać większą część posiadanej nieruchomości. W tym celu dokonała podziału geodezyjnego działki 39/4 na kolejne 39/12, 39/13 i 39/14. Działka nr 39/12 jest nadal własnością Wnioskodawczyni.

Sprzedaż 1

W dniu 28 stycznia 2016 r. według aktu notarialnego Rep. A nr … Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży działki 39/13. W § 2b ww. aktu wskazano, że według ewidencji gruntów są to „grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych.” Strona kupująca w chwili dokonywania zakupu nie wnosiła o zmianę charakteru gruntów ze względu na to, że leżą one w obszarze chronionego krajobrazu - Strefa B (i tak jest do dnia dzisiejszego).

Sprzedaż 2

W dniu 27 kwietnia 2016 r. według aktu notarialnego Rep. A nr … Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży działki 39/14. W § 2 ww. aktu wskazano, że według ewidencji gruntów są to „pastwiska trwałe oraz grunty orne.” Strona kupująca w chwili dokonywania zakupu nie wnosiła o zmianę charakteru gruntów ze względu na to, że leżą one w obszarze chronionego krajobrazu - Strefa B ( i tak jest do dnia dzisiejszego).

Tak więc, w opinii Wnioskodawczyni, dokonała Ona sprzedaży nieruchomości (dotyczy połowy nabytej w drodze darowizny od męża w 2011r.) przed upływem 5 lat. W następstwie tych wydarzeń kierując się wskazanym poniżej artykułem, Wnioskodawczyni złożyła we właściwym miejscowo Urzędzie Skarbowym w … deklarację PIT-39.

Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e stawka podatkowa od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W późniejszym czasie Wnioskodawczyni zapoznała się jednak z przepisami, które mówią o tym, że nie w każdym przypadku zbycie nieruchomości podlega opodatkowaniu. Dotyczy to między innymi gruntów rolnych. I tak, w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Przepisy nie mówią już natomiast, w jakim momencie może dojść do utraty rolnego charakteru, a to rodzi wątpliwości podatników. Prawdą jest, że lokalne urzędy skarbowe mogą kwestionować tą część przepisu zwalniającą od podatku. Ale w tym zakresie znane są wyroki NSA, które już te sprawy rozpatrywały, np. w wyroku z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1616/11 Sąd podkreślił, że przychód ze zbywanego gruntu rolnego jest wolny od opodatkowania PIT-em, jeśli grunt ma charakter rolny w dniu jego sprzedaży. Zdaniem Wnioskodawczyni, w Jej konkretnym przypadku, strona nie wniosła w chwili sprzedaży o zmianę klasyfikacji gruntów i tak jest do chwili obecnej, a minął już ponad rok od sprzedaży. Ponadto, jak przytoczyła Wnioskodawczyni w opisie stanu faktycznego, to tereny leżące w obszarze chronionego krajobrazu tzw. … Strefa B i jakiekolwiek zmiany w użytkowaniu gruntu musiałyby naruszać przepisy Urzędu Miasta ….

Drugą kwestią niejednokrotnie podnoszoną przez urzędy skarbowe jest to czy grunty orne stanowiły gospodarstwo rolne. I tutaj ilu ludzi tyle opinii i zdań, co to jest gospodarstwo rolne. W samym ustawodawstwie polskim istnieje co najmniej kilka wzajemnie niespójnych definicji gospodarstwa rolnego, np. w ustawie o podatku dochodowym i w Kodeksie Cywilnym.

Jednak wyraźnie jest wskazane, że na potrzeby podatku od osób fizycznych zastosowanie mają definicje z ustawy o podatku rolnym.

Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o podatku od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

W rozumieniu art. 2 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb), o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

W piśmie z dnia 12 grudnia 2017 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawczyni dodała, że zgodnie z aktem notarialnym Rep. A … w dniu 2 czerwca 2011 r. otrzymała Ona jako darowiznę od męża połowę gospodarstwa rolnego nr 39/4 objętego księgą wieczystą nr …, które wcześniej stanowiło ich współwłasność. Gospodarstwo zabudowane jest budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym wybudowanym w 2007 r. Grunty w tym gospodarstwie miały charakter rolny i częściowo leśny. W związku z podziałem i sprzedażą grunty rolne nie straciły swojego charakteru - tak jest do dnia dzisiejszego ponad rok od sprzedaży. Akty notarialne nie zawierają informacji o dalszym przeznaczeniu jednak do dnia dzisiejszego nie utraciły swojego charakteru i z uwagi na ustalony dla tego terenu Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, nie mogą utracić. Podział działki 39/4 dokonano w dniu 24 lipca 2015 r. Powierzchnia działki 39/12 to 0,5126 ha - działka budowlana, powierzchnia działki 39/13 to 0,4048 ha - działka rolna częściowo zalesiona, powierzchnia działki 39/14 to 2,1158 ha - działka rolna. Działki przeznaczone do sprzedaży (39/13 i 39/14) nie były zabudowane. W aktach notarialnych nie ma oświadczeń o celowości zakupu działek.

Działka 39/13 została sprzedana w dniu 28 stycznia 2016 r. firmie Sp. z o. o. … . Spółka w ten sposób powiększyła swój stan posiadania własnej ziemi rolnej sąsiadującej z działką Wnioskodawczyni. Spółka ta zgodnie z ówczesnymi przepisami prawa nie była zobowiązana do składania wobec Wnioskodawczyni żadnych deklaracji, niemniej do dnia dzisiejszego ziemie rolne stanowiące własność Spółki są wykorzystywane jako grunty orne.

Działka 39/14 została sprzedana w dniu 27 kwietnia 2016 r. Panu …. Nabywca zgodnie z ówczesnym prawem nie był zobowiązany do składania pisemnych deklaracji o sposobie wykorzystania działki. Z ustnych rozmów wynikało, że zamierza zbudować na niej gospodarstwo rolne. W momencie sprzedaży obydwu działek były one częścią gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni, a grunty były sklasyfikowane jako użytki rolne oraz w części jako grunty zadrzewione lub zakrzewione na użytkach rolnych. Innej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie prowadziła oraz nie posiada Ona innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Będące przedmiotem sprzedaży nieruchomości rolne według Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego znajdują się w obszarze prowadzenia działalności rolniczej. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie prowadziła działalności, o której mowa w przytoczonym artykule.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy dokonując sprzedaży gruntów ornych Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego (a tym samym wycofać mylnie złożony PIT-39)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawionym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku, przytaczając stan faktyczny wykazała, że przedmiotem sprzedaży są grunty orne, które w chwili sprzedaży i do dnia dzisiejszego nie zmieniły klasyfikacji. Nie istnieją żadne przesłanki, które mogłyby wskazywać na inne intencje strony dokonującej nabycia tych gruntów.

Wobec tego Wnioskodawczyni uważa, że spełnia wszystkie kryteria i wymogi, aby skorzystać z ulgi wskazanej w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie dokonana przez Wnioskodawczynię sprzedaż części nieruchomości (działek) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, ich części, udziału w nieruchomości oraz prawa istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Z wniosku wynika, że w dniu 15 października 2002 r. Wnioskodawczyni zakupiła wraz z mężem od Spółdzielni Rolniczej ogrodzoną działkę nr 39/4 o obszarze 3,0332ha, dla której w Sądzie Rejonowym prowadzona jest księga wieczysta nr …. W dniu 21 lutego 2011 r. Wnioskodawczyni ustanowiła wraz z mężem majątkową umowę małżeńską, ustanawiającą rozdzielność majątkową między Wnioskodawczynią i Jej mężem. Według aktu notarialnego udziały małżonków we wspólnym majątku są równe. W dniu 2 czerwca 2011 r. podpisana została w formie aktu notarialnego umowa darowizny, zgodnie z którą mąż Wnioskodawczyni daruje Jej swój udział w połowie nieruchomości. Ww. umowie zapisano „(…) zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta … nieruchomość usytuowana jest na terenach gruntów rolnych, terenach lasów oraz w granicach obszaru chronionego krajobrazu tzw. … (…).” Od tego momentu Wnioskodawczyni została właścicielką całej nieruchomości. Od początku było oczywiste, że jest Ona właścicielem gospodarstwa rolnego i gruntów ornych, co nakładało na Wnioskodawczynię wynikające z tego obowiązki określone w przepisach prawa tj. ubezpieczenie rolne i podatek rolny. Przez cały okres każdego roku Wnioskodawczyni opłacała ubezpieczenie typu Gospodarstwa Rolnego z racji posiadanych gruntów rolnych. W świetle polskich przepisów prawa jest to obowiązkowe ubezpieczenie rolników i posiadanych przez nich gospodarstw rolnych. Zgodnie z ustawą o Ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Gwarancyjnych z dnia 22 maja 2003 r. (Dz. U. nr 76, poz. 1152, z późn. zm.), podlega mu każda osoba fizyczna zajmująca się działalnością rolniczą, posiadająca areał użytków rolnych przekraczający łącznie 1 ha i opłacająca w części lub całości podatek rolny, ma obowiązek zawarcia ubezpieczeń obowiązkowych OC rolnika i budynków rolniczych. Przez cały okres opłacany był w Urzędzie Miasta również stosowny podatek rolny. Następnie w dniu 24 lipca 2015 r. Wnioskodawczyni dokonała podziału geodezyjnego działki 39/4, na działki nr 39/12 o pow. 0,5126 ha - działka budowlana, nr 39/13 o pow. 0,4048 ha - działka rolna częściowo zalesiona, oraz nr 39/14 o pow. 2,1158 ha działka rolna.

W związku z przedstawionym opisem stanu faktycznego wyjaśnić należy, że użyty w cytowanym powyżej przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości.

W celu ustalenia momentu nabycia przez Wnioskodawczynię przedmiotowej nieruchomości należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego dotyczących nabycia darowizny oraz regulujących stosunki majątkowe małżeńskie.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682).

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd bądź w przypadku ustania małżeństwa między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Natomiast – w myśl art. 501 Kodeksu – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 ustawy, zgodnie z którym z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, aby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym (art. 43 § 3 ww. Kodeksu).

Stosownie do art. 45 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Zwrotu dokonuje się przy podziale majątku wspólnego, jednakże sąd może nakazać wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny.

Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku, choć, jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.) podział ten nie jest obowiązkowy.

Z przywołanych przepisów wynika zatem, że z chwilą ustania wspólności majątkowej między małżonkami współwłasność łączna zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w ustawie Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 888 § 1 tej ustawy, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna zgodnie z przepisami ustawy Kodeks cywilny, jest umową, a nie jednostronną czynnością prawną. Istotą jej jest zatem bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby. Immanentną cechą tak rozumianej darowizny jest więc brak gospodarczego ekwiwalentu. Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.

W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni nabyła udziały w nieruchomości rolnej, tj. działce nr 39/4, która w 2015 r. została podzielona na trzy działki, tj. działkę nr 39/12 o pow. 0,5126 ha, działkę nr 39/13 o pow. 0,4048 ha oraz działkę nr 39/14 o pow. 2,1158 ha w dwóch datach:

*   w 2002 r. – udział w ww. nieruchomości, w trakcie trwania związku małżeńskiego na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej;

*   w 2011 r. – udział w ww. nieruchomości w drodze umowy darowizny.

Zaznaczyć należy, że podział działki nr 39/4 na mniejsze działki, tj. działkę nr: 39/12, 39/13 i 39/14 nie stanowił dla Wnioskodawczyni nowego nabycia nieruchomości. W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia wydzielonych działek należy utożsamiać z datą nabycia prawa do tej nieruchomości uzyskanej przez Wnioskodawczynię w 2002 r. w trakcie trwania związku małżeńskiego na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej oraz w 2011 r. w drodze umowy darowizny.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni w dniu 28 stycznia 2016 r. sprzedała działkę nr 39/13 o pow. 0,4048 ha, zaś w dniu 27 kwietnia 2017 r. działkę nr 39/14 o pow. 2,1158 ha. Natomiast działka nr 39/12 jest nadal własnością Wnioskodawczyni.

Zatem, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w 2016 r. udziałów w działkach nr 39/13 i 39/14 wyodrębnionych w wyniku podziału działki nr 39/4 nabytej w 2002 r. w trakcie trwania małżeństwa, nie podlega w ogóle opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie przez Wnioskodawczynię upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym sprzedaż udziałów w tych działkach nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, odpłatne zbycie w 2016 r. udziałów w ww. działkach wyodrębnionych w wyniku podziału działki nr 39/4 nabytej w drodze darowizny od męża, tj. w dniu 2 czerwca 2011 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ich odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, tj. do dnia 31 grudnia 2016 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 cyt. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość tych nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 30e ust. 4 cyt. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Należny podatek wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1b ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Jednakże, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Zwolnienie to nie dotyczy jednak przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Z treści przywołanych przepisów wynika zatem, że zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 cyt. ustawy, uzależnione jest od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

*   grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych i nie mogą być zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza,

*   muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową,

*   grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru.

Zaznaczyć należy, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Jeżeli zatem zostaną zachowane powyższe warunki, przychód uzyskany ze sprzedaży tego rodzaju nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Stosowanie do treści art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa o gospodarstwie rolnym oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 1579).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Natomiast zgodnie z art. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków, jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Wyodrębniając, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a przez to decydując o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży gruntów, należy odnieść się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034) oraz załącznika Nr 6 tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia, użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1.  użytki rolne,
2.  grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione,
3.  grunty zabudowane i zurbanizowane,
4.  użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery „E” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R,
5.  (uchylony),
6.  grunty pod wodami,
7.  tereny różne oznaczone symbolem -Tr.

Stosownie natomiast do treści § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia, użytki rolne dzielą się na:

1.  grunty orne, oznaczone symbolem - R,
2.  sady, oznaczone symbolem - S,
3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br,
6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
7.  grunty pod rowami, oznaczone symbolem – W,
8.  grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem – Lzr.

Podkreślenia wymaga, że podstawowym warunkiem uznania gruntów za gospodarstwo rolne jest ich powierzchnia określana jako norma obszarowa. Jeżeli łączna powierzchnia gruntów stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, w tym spółki nieposiadającej osobowości prawnej, przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy użytków rolnych lub gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych, niezajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, jest to gospodarstwo rolne w rozumieniu cytowanego wyżej art. 2 ustawy o podatku rolnym. W sytuacji, gdy grunt nie spełnia normy obszarowej, nie może być uznany za gospodarstwo rolne.

Zatem, jeżeli w dacie sprzedaży gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego ich nabywca nie jest właścicielem lub współwłaścicielem gospodarstwa rolnego (jego posiadaczem), a nabywane przez niego grunty – same, bądź łącznie ze stanowiącymi własność lub współwłasność nabywcy gruntami, nie stworzyły gospodarstwa rolnego nabywcy, to przychód uzyskany z ich sprzedaży nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przesłanką wymienioną w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest konieczność zachowania charakteru rolnego gruntu (części gospodarstwa rolnego). Dla oceny, czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu decydujący jest cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy, co do dalszego przeznaczenia nieruchomości, bądź inne okoliczności związane z daną transakcją.

Oceniając spełnienie przesłanki „utraty charakteru rolnego”, należy zwrócić uwagę przede wszystkim na faktyczny zamiar nabywcy co do dalszego przeznaczenia nieruchomości. Należy zauważyć, że cel nabycia gruntów może wynikać bezpośrednio z aktu notarialnego, z charakteru nabywcy, jak również z innych okoliczności związanych z daną transakcją. Całokształt tych okoliczności może wskazywać na utratę charakteru rolnego nabywanego gruntu nawet wówczas, gdy nieruchomość taka jest sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. Należy ponadto wskazać, że utrata charakteru rolnego w związku ze sprzedażą może wystąpić bezpośrednio po sprzedaży, ale może nastąpić dopiero w przyszłości, jednakże w momencie sprzedaży strony umowy winny być świadome celu zakupu i przeznaczenia gruntów.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że ocena spełnienia przesłanek wynikających ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych musi uwzględnić wszystkie, znane w dniu dokonywania sprzedaży okoliczności dotyczące sposobu wykorzystywania gruntu przez nabywcę, w tym również obiektywnie i niewątpliwie wskazujące na to, że w wyniku sprzedaży charakter gruntu ulegnie zmianie. O możliwej zmianie charakteru gruntu mogą świadczyć takie okoliczności jak: położenie sprzedanej nieruchomości, jej wielkość, przydatność do działalności rolniczej po sprzedaży, rodzaj działalności prowadzonej przez nabywcę itp. (orzeczenie NSA z dnia 22 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 378/14).

O utracie charakteru rolnego gruntów świadczy wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej, polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania, niezależnie od statusu prawnego tych gruntów i zmian w stosownych ewidencjach i dokumentach. Przy ocenie utraty charakteru rolnego nie jest zatem podważany czy kwestionowany status prawny gruntów, lecz ocenie podlega całokształt okoliczności faktycznych, które mogą świadczyć o utracie ich rolnego sposobu użytkowania.

Jednocześnie utraty charakteru rolnego, do którego w swej dyspozycji odwołuje się art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie należy utożsamiać bezpośrednio oraz wyłącznie z utratą tego charakteru w sensie prawnym, ale jak wykazano powyżej – przede wszystkim w sensie faktycznym. W związku z tym, że w art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy nie odwołano się do klasyfikacji gruntów, ich formalne dalsze klasyfikowanie do gruntów rolnych, jak również opłacanie podatku rolnego, nie ma istotnego znaczenia dla tej oceny (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 667/15).

Natomiast, w przypadku zmiany przeznaczenia gruntów sklasyfikowanych jako grunty rolne, polegającej na faktycznym przekształceniu sposobu użytkowania tego gruntu, łączącym się ze zmianą jego dotychczasowego charakteru, np. przeznaczenie gruntu rolnego pod działalność gospodarczą lub pod budownictwo może spowodować, że nie wystąpią przesłanki do zastosowania przedmiotowego zwolnienia. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymaga, aby utrata charakteru rolnego gruntów nie nastąpiła w „związku z tą sprzedażą”. Zatem, ustawodawca nie zawęża zmiany charakteru gruntów czasowo jedynie do momentu sprzedaży. Przepis ten nie zawiera bowiem sformułowania „na skutek sprzedaży”. Ponieważ ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych używa określenia „w związku” i nie definiuje, co należy rozumieć przez to pojęcie, to niewątpliwie chodzi mu o językowe, potoczne rozumienie tego pojęcia. Oznacza to, że chodzi o każdy związek, w następstwie, którego grunty tracą swój charakter rolny, byle tylko można było go powiązać ze sprzedażą. Może to być związek uprzedni, rozumiany jako przygotowawczy do sprzedaży, bezpośrednio związany ze sprzedażą, czy też będący skutkiem sprzedaży. Zatem, utrata charakteru rolnego musi być powiązana ze sprzedażą, choć ten związek nie może być rozumiany, że z chwilą dokonania czynności powinna nastąpić zmiana charakteru gruntu. Dla oceny utraty charakteru rolnego gruntu, znaczenie mają okoliczności faktyczne, a nie formalnoprawne związane z charakterem gruntu. Okoliczności te mogą dotyczyć zarówno podatnika, jak i nabywcy, którego zakres działalności bądź czynności faktyczne podejmowane przez niego przed zawarciem umowy, czy też w związku z zawartą umową, wskazują na to, że kupuje on nieruchomość z zamiarem wykorzystania jej w sposób odbiegający od sposobu wykorzystywania gruntów rolnych. Zatem „utraty charakteru rolnego” nie należy utożsamiać tylko z momentem sprzedaży.

Mając na uwadze powyższe, z punktu widzenia możliwości zastosowania omawianego zwolnienia przedmiotowego zmiana przeznaczenia gruntów przez nabywcę – niezależnie od tego, kiedy zostanie ona dokonana (czy bezpośrednio po sprzedaży, czy po upływie określonego czasu) każdorazowo powinna podlegać ocenie w kontekście ww. okoliczności oraz jej związku z samą transakcją sprzedaży.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni posiadała nieruchomość rolną nr 39/4, którą następnie podzieliła na działki nr 39/12 o pow. 0,5126 ha, nr 39/13 o pow. 0,4048 ha oraz nr 39/14 o pow. 2,1158 ha. W dniu 28 stycznia 2016 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży udziału w działce nr 39/13 o pow. 0,4048 ha, która sklasyfikowana była według ewidencji gruntów jako „grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych” (działka częściowo zalesiona) Spółce z o.o., która w ten sposób powiększyła swój stan posiadania własnej ziemi rolnej sąsiadującej z działką Wnioskodawczyni i do dnia dzisiejszego ziemie rolne stanowiące własność Spółki są wykorzystywane, jako grunty orne. Następnie w dniu 27 kwietnia 2016 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży udziału w działce nr 39/14 o pow. 2,1158 ha, która sklasyfikowana była według ewidencji gruntów jako „pastwiska trwałe oraz grunty orne” (działka rolna) osobie fizycznej. Z ustnych rozmów wynikało, że nabywca ten zamierza zbudować na niej gospodarstwo rolne.

W momencie sprzedaży obydwu działek były one częścią gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni. Kupujący w chwili dokonywania zakupu nie wnosili o zmianę charakteru gruntów ze względu na to, że leżą one w obszarze chronionego krajobrazu - Strefa B (i tak jest do dnia dzisiejszego). Zgodnie z ówczesnymi przepisami prawa nie byli oni zobowiązani do składania wobec Wnioskodawczyni żadnych, pisemnych deklaracji o sposobie wykorzystania działek. Akty notarialne nie zawierały informacji o dalszym przeznaczeniu, nie zawierały także oświadczeń o celowości zakupu działek, jednak do dnia dzisiejszego grunty nie utraciły swojego charakteru i z uwagi na ustalony dla tego terenu Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, nie mogą utracić (znajdują się w obszarze prowadzenia działalności rolniczej).

Skoro zatem we wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że sprzedane w 2016 r. działki nr 39/13 i nr 39/14 wchodziły w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym oraz że po sprzedaży działki te nie utraciły charakteru rolnego, należy stwierdzić, że zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące skorzystanie z omawianego ww. zwolnienia.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku oraz jego uzupełnieniu opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w 2016 r. udziałów w działkach o nr 39/13 i nr 39/14 wyodrębnionych w wyniku podziału działki nr 39/4 nabytej w 2002 r. w trakcie trwania małżeństwa, nie podlega w ogóle opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie przez Wnioskodawczynię upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym sprzedaż tych działek nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast, odpłatne zbycie w 2016 r. udziałów w ww. działkach wyodrębnionych w wyniku podziału działki nr 39/4 nabytej w drodze darowizny od męża, tj. w dniu 2 czerwca 2011 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ich odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, tj. do dnia 31 grudnia 2016 r. Jednakże, jeśli jak to zostało wskazane we wniosku – sprzedane działki rolne (grunty) nr 39/13 i nr 39/14 wchodziły w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym oraz w związku z tą sprzedażą ww. działki nie utraciły charakteru rolnego, tj. kupujący wykorzystują te grunty na cele rolnicze, to uzyskany przez Wnioskodawczynię przychód korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Wnioskodawczyni nie była zobowiązana do zapłacenia 19% podatku dochodowego i złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-39) z tego tytułu. Należy zaznaczyć, że Wnioskodawczyni może ubiegać się o zwrot nadpłaconego podatku poprzez złożenie korekty zeznania (PIT-39) za 2016 r. wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Tutejszy Organ zauważa, że okoliczność czy dana nieruchomość w wyniku sprzedaży nie utraciła charakteru rolnego, czy też nie utraci w przyszłości charakteru rolnego podlega weryfikacji przez właściwy organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Wyjaśnić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ podatkowy wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji indywidualnej wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Nadmienia się, że wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonych do wniosku ORD-IN dokumentów, jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.