Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.418.2025.3.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Ustalenie, czy sprzedaż Nieruchomości A i Nieruchomości B
podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działki
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    22 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 lipca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości A i
    Nieruchomości B podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Uzupełnili go
    Państwo pismem z 1 września 2025 r. (wpływ 8 września 2025 r.) - w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
          A.A.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
          B.A.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Zainteresowanym będącym stroną postępowania oraz Zainteresowaną niebędącą stroną
    postępowania są osoby fizyczne (dalej: „Zainteresowani”).
    Zainteresowany prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą niezwiązaną ze
    sprzedażą nieruchomości i jest z tego tytułu zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT.
    Zainteresowana nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Zainteresowani w swoim majątku prywatnym (wspólność ustawowa małżeńska) posiadają
    nieruchomości gruntowe niezabudowane, które nabyli kilkanaście lat temu w celu
    ulokowania wolnych środków pieniężnych. Poniżej Zainteresowani opiszą wszystkie z nich:
    1. Nieruchomość gruntowa niezabudowana zlokalizowana w miejscowości A. o
    pierwotnym numerze ewidencyjnym 1 zakupiona w 2000 r.
    W 2011 r. Zainteresowani podzielili działkę nr 1 na 10 mniejszych: działkę nr 1/1, 1/2, 1/3, 1
    /4, 1/5 (droga dojazdowa), 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10.
    W 2020 r. Zainteresowani działkę nr 1/10 podzielili na 9 mniejszych działek o numerach: 1
    /11, 1/12, 1/13, 1/14, 1/15 (droga dojazdowa), 1/16, 1/17, 1/18, 1/19.
    W 2022 r. Zainteresowani otrzymali decyzję o warunkach zabudowy dla działki nr 1/19
    (budynek mieszkalny jednorodzinny wolnostojący).
    Natomiast w marcu 2025 r. Zainteresowani dokonali podziału działki nr 1/19 na działki o
    numerach: 1/22, 1/23 (droga dojazdowa), 1/25, 1/26. Zainteresowani wiedzieli, że mniejsze
    działki szybciej i łatwiej będzie sprzedać, dlatego dokonali ww. podziału, by móc w razie
    pilnego zapotrzebowania na gotówkę, sprzedać którąś z posiadanych działek.
    Zainteresowani sprzedali następujące działki w następujących latach:
        działkę nr 1/1 - w 2013 r.,
        działkę nr 1/2 - w 2015 r.,
        działkę nr 1/8 - w 2018 r.,
        działkę nr 1/9 - w 2018 r.,
        działkę nr 1/7 - w 2020 r.,
        działki nr 1/12, 1/13 oraz 1/14 - w 2022 r.,
        działkę nr 1/6 - w 2023 r.,
        działkę nr 1/16 - w 2024 r.,

        działkę nr 1/17 - w 2024 r.,
        działkę nr 1/3 - w 2025 r.,
        działkę nr 1/11 - w 2025 r.,
        działkę nr 1/4 - w 2025 r.
    Przez cały okres posiadania każdej ze sprzedanych działek, Zainteresowani w żaden
    sposób ich nie wykorzystywali, w szczególności nie wykorzystywali ich do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT ani czynności zwolnionych z tego podatku.
    Zainteresowani nie udostępniali nikomu działek, nie wynajmowali ich ani nie
    wydzierżawiali.
    Przed sprzedażą Zainteresowani nie występowali z wnioskami o warunki zabudowy (z
    wyjątkiem działki nr 1/19). Nie doprowadzali również do działek żadnych przyłączy.
    Jedyną formą uzewnętrznienia chęci sprzedaży ww. działek było ogłoszenie w internecie.
    Zainteresowani nie korzystali z usług biura nieruchomości. Decyzje o sprzedaży
    powyższych działek byty podyktowane koniecznością pozyskiwania dodatkowych środków
    pieniężnych. Środki uzyskane ze sprzedaży powyższych działek Zainteresowani
    przeznaczali na pomoc finansową dla dzieci.
    Pozostałe działki (nr 1/5, 1/15, 1/18, 1/22, 1/23 (droga dojazdowa), 1/25, 1/26)
    Zainteresowani zamierzają sprzedać, jeżeli pojawi się na nie kupiec. Zainteresowani nie
    korzystają z biura nieruchomości, a jedyną formą uzewnętrznienia chęci o sprzedaży jest i
    będzie ogłoszenie w internecie. Przed sprzedażą Zainteresowani nie zamierzają ponosić
    żadnych nakładów zwiększających wartość i atrakcyjność ww. działek. Nie zamierzają
    występować o warunki zabudowy, ani nie zamierzają doprowadzać do nich przyłączy.
    Działki te nie były, nie są i nie będą do czasu sprzedaży w żaden sposób wykorzystywane
    przez Zainteresowanych, w szczególności nie były, nie są i nie będą do czasu sprzedaży
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani zwolnionych z tego
    podatku.
    2. Nieruchomość gruntowa niem圅⁋o
. jeżeli pojaŗ朢ሁΎ⻮―怅瀅嘀偈 bp䠀嘀䠁㵖̀
    pieniężnych. Środki uzyskane ze sprzedaży powyższych działek Zainteresowani
    przeznaczyli na rozszerzenie działalności gospodarczej prowadzonej przez
    Zainteresowanych.
    Pozostałe działki (nr 2/5, 2/7, 2/8, 2/10, 2/11 oraz 2/12) Zainteresowani zamierzają
    sprzedać, jeżeli pojawi się na nie kupiec. Zainteresowani nie korzystają z biura
    nieruchomości, a jedyną formą uzewnętrznienia chęci o sprzedaży jest i będzie ogłoszenie
    w internecie. Przed sprzedażą Zainteresowani nie zamierzają ponosić żadnych nakładów
    zwiększających wartość i atrakcyjność ww. działek. Nie zamierzają występować o warunki
    zabudowy, ani nie zamierzają doprowadzać do nich przyłączy. Działki te nie były, nie są i
    nie będą do czasu sprzedaży w żaden sposób wykorzystywane przez Zainteresowanych, w
    szczególności nie były, nie są i nie będą do czasu sprzedaży wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT ani zwolnionych z tego podatku.
    3. Nieruchomość gruntowa niezabudowana zlokalizowana w miejscowości C. o numerze
    ewidencyjnym 3 zakupiona w 2006 r.
    Zainteresowani sprzedali powyższą działkę w 2022 r. Przez cały okres posiadania w żaden
    sposób jej nie wykorzystywali, w szczególności nie wykorzystywali jej do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT ani czynności zwolnionych z tego podatku.
    Zainteresowani nie udostępniali nikomu nieruchomości, nie wynajmowali jej ani nie
    wydzierżawiali. Przed sprzedażą Zainteresowani nie występowali z wnioskiem o warunki
    zabudowy. Nie doprowadzali również do nieruchomości żadnych przyłączy ani nie
    dokonywali podziału działki. Jedyną formą uzewnętrznienia chęci sprzedaży ww. działki
    było ogłoszenie w internecie. Zainteresowani nie korzystali z usług biura nieruchomości.
    Zainteresowani zdecydowali się na jej sprzedaż z uwagi na konieczność pozyskania
    środków finansowych potrzebnych do rozszerzenia działalności gospodarczej
    prowadzonej przez Zainteresowanego.
    Oprócz powyższych nieruchomości, Zainteresowani są właścicielami nieruchomości rolnej
    w (...) (zakup w 2023 r.) oraz nieruchomości leśnej w (...) (zakup w 2001 r.). Nieruchomości
    tych Zainteresowani nie zamierzają sprzedawać. Zostały one zakupione w celu ulokowania
    wolnych środków pieniężnych i zabezpieczenia swojej emerytury - w przyszłości
    Zainteresowani rozważą darowanie powyższych nieruchomości swoim dzieciom.
    Nieruchomości, które już zostały sprzedane przez Zainteresowanych, tj. działki o
    numerach: 1/1, 1/4, 1/8, 1/9, 1/7, 1/12, 1/13, 1/14, 1/6, 1/16, 1/17, 1/3, 1/11, 1/4, 2/9, 2/6,
    3, na potrzeby niniejszego wniosku nazwano „Nieruchomościami A”.
    Natomiast nieruchomości, które Zainteresowani zamierzają dopiero sprzedać, tj. działki o
    numerach: 1/5, 1/15, 1/18, 1/22, 1/23 (droga dojazdowa), 1/25, 1/26, 2/5, 2/7, 2/8, 2/10, 2
    /11 oraz 2/12, na potrzeby niniejszego wniosku, nazwano: „Nieruchomościami B”.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    O warunki zabudowy dla działki nr 1/19 wystąpili Zainteresowani w celu umożliwienia
    sobie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego (własne cele
    mieszkaniowe). Plany życiowe Zainteresowanych uległy jednak zmianie i podjęta została
    decyzja o sprzedaży.
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Działalność gospodarczą prowadzi wyłącznie Zainteresowany będący stroną
    postępowania - jest to działalność niezwiązana ze sprzedażą nieruchomości.
    Działki, które Zainteresowani zamierzają sprzedać (Nieruchomość B) od momentu ich
    nabycia do momentu ich zbycia nie były/nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim
    na podstawie umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.
    Zainteresowani nie udzielili/nie udzielą/nie zamierzają udzielić nabywcy ani innej osobie
    /innemu podmiotowi pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego
    do działania w imieniu Zainteresowanych w związku z transakcją zbycia działek.

    Natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Z powyżej przywołanych przepisów wynika, że aby podmiot mógł
    zostać uznany za podatnika VAT musi dokonać czynności w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Z kolei warunkiem uznania działalności podmiotu za działalność
    gospodarczą jest wykonywanie jej w sposób ciągły i zorganizowany, a to w okolicznościach
    niniejszej sprawy nie występuje.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 lutego 2017 r. wskazał, że „pojęcie
    działalności gospodarczej, zdefiniowane w przepisach ustawy o VAT, ma charakter bardzo
    szeroki. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły
    majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1
    Dyrektywy 2006/112/WE (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. O tym,
    że dokonujący sprzedaży gruntu działał w charakterze podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując
    prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami,
    który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Takie
    aktywne działania mogą polegać np. na uzbrojeniu terenu albo na działaniach
    marketingowych (pkt 40 wyroku TSUE z 15 września 2011 r.). Aktywność tego rodzaju nie
    należy do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej
    sytuacji dostawy terenu nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności” (sygn. akt I FSK 1241/15).
    Zainteresowani nie podejmowali i nie podejmują żadnych działań charakterystycznych dla
    profesjonalisty zajmującego się obrotem nieruchomościami. Nie ponosili żadnych
    nakładów zmierzających do zwiększenia wartości Nieruchomości A oraz Nieruchomości B,
    czy też ich atrakcyjności. Zainteresowani nie uzbrajali Nieruchomości A i Nieruchomości B,
    nie utwardzali dróg wewnętrznych, nie doprowadzali żadnych przyłączy.
    Sprzedaż Nieruchomości A i Nieruchomości B była i jest czynnością sprowadzającą się
    wyłącznie do zarządu majątkiem prywatnym. Jedyną formą uzewnętrznienia chęci
    sprzedaży Nieruchomości A i Nieruchomości B były i będą ogłoszenia w internecie.
    Zainteresowani nie korzystali i nie zamierzają korzystać z usług biura nieruchomości.
    Jak wyjaśnił WSA w Bydgoszczy w wyroku I SA/Bd 451/23 „Typowa działalność w zakresie
    obrotu nieruchomościami polega na tym, że w stosunkowo krótkim czasie nabywa się
    nieruchomość, podejmuje się czynności w bliskim okresie czasu mające na celu
    przekształcenie na cele budowlane, podział nieruchomości, doprowadzenie mediów oraz
    przeprowadza się szeroką akcję marketingową mająca na celu jak najszybszą sprzedaż
    nieruchomości z dużym zyskiem. Czyniąc to, angażuje się przy tym znaczne środki.” Na
    kanwie przedmiotowej sprawy nie występują żadne powyższe okoliczności, które mogłyby
    sugerować profesjonalny charakter działań Zainteresowanych.
    Nieruchomość w A. Zainteresowani nabyli w 2000 r., natomiast pierwsza sprzedaż
    nastąpiła w 2013 r. Podobnie było z nieruchomością w B. (nabycie w 2000 r., pierwsza
    sprzedaż w 2023 r.) oraz w C. (nabycie w 2006 r., pierwsza sprzedaż w 2022 r.). Odstęp
    czasowy pomiędzy zakupem ww. nieruchomości a ich sprzedażą jest zbyt odległy, by
    uznać Zainteresowanych za profesjonalistów, w świetle przytoczonego wyżej wyroku WSA
    w Bydgoszczy. Sprzedaż ww. nieruchomości jest rozproszona w czasie i podyktowana
    wyłącznie doraźną potrzebą środków pieniężnych.
    Podkreślić należy, że podział nieruchomości jaki był dokonywany przez Zainteresowanych
    nie stanowi przejawu działalności gospodarczej. Zainteresowani dokonali podziału działek
    na mniejsze jedynie po to, by w razie pilnego zapotrzebowania na środki pieniężne, móc

    od razu sprzedać którąś z posiadanych działek. Sądy administracyjne są w tej kwestii
    zgodne: „Podział dużej nieruchomości na mniejsze działki w celu łatwiejszej jej sprzedaży
    mieści się w działaniach właścicielskich, które mogą obejmować również działania w celu
    uatrakcyjnienia przedmiotu sprzedaży.” (wyrok WSA w Szczecinie z 9 stycznia 2025 r., sygn.
    akt I SA/Sz 468/24). Również NSA w wyroku I FSK 427/23 z 4 czerwca 2023 r. słusznie
    skonstatował, iż „Nie mogą być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej same
    z siebie czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie ma też
    decydującego charakteru sama liczba i zakres transakcji sprzedaży. Podobnie okoliczność,
    iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.”
    Podkreślić ponownie należy, iż podatnikiem podatku VAT nie jest ten, kto „jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.” (interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 sierpnia 2018
    r., nr 0112-KDIL4.4012.316.2018.2.TKU).
    Zainteresowani będą jedynie rozporządzać majątkiem prywatnym, a jak wskazał Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C#180/10 i C-181/10 „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej (zob. wyrok z 20 czerwca 1996 r. w sprawie C 155/94 Wellcome Trust, Rec. s.
    I 3013, pkt 32).”
    Podsumowując, na gruncie przywołanych w niniejszym wniosku przepisów oraz
    orzecznictwa - z naciskiem na stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej -
    wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie nie znajduje się żadnych podstaw do uznania
    przez Zainteresowanych sprzedaży Nieruchomości A i Nieruchomości B za dokonywaną w
    ramach działalności gospodarczej. Zainteresowani nie nabywali nieruchomości z
    zamiarem ich sprzedaży, ale z uwagi na sytuacje swojej rodziny, konieczność pomocy
    finansowej dzieciom oraz fakt, że Zainteresowani w żaden sposób nie wykorzystywali ww.
    nieruchomości, podjęto decyzje o ich sprzedaży. Podsumowując, Zainteresowani nie
    angażują się w aktywny, zorganizowany obrót nieruchomościami. Ich działania nie mają
    charakteru ciągłego, zinstytucjonalizowanego ani nie noszą cech profesjonalnej
    aktywności typowej dla podmiotów działających na rynku nieruchomości. Świadczy o tym
    przede wszystkim fakt, że:
        nieruchomości zostały nabyte kilkadziesiąt lat temu i do czasu ich sprzedaży nie
        były w żaden sposób wykorzystywane ani przygotowywane do sprzedaży;
        działki nie były wykorzystywane do żadnych czynności opodatkowanych podatkiem
        VAT, ani czynności zwolnionych z tego podatku;
        Zainteresowani nie podejmowali żadnych działań mających na celu zwiększenie
        wartości rynkowej nieruchomości (takich jak uzbrojenie terenu, doprowadzenie
        przyłączy, wystąpienia o warunki zabudowy - poza jednym wyjątkiem);
        jedyną formą ogłoszenia sprzedaży było zamieszczanie ofert w internecie, bez
        korzystania z usług pośredników ani bez tworzenia dedykowanej infrastruktury
        sprzedażowej;

        sprzedaże odbywały się w sposób rozproszony i nieregularny, w okresie
        przekraczającym 10 lat, co potwierdza ich sporadyczny charakter i brak zamiaru
        prowadzenia zorganizowanego obrotu nieruchomościami.
    Potwierdzenie swojego stanowiska Zainteresowani znajdują w szeregu wydanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach, m.in. interpretacji z 20 lutego
    2025 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.871.2024.2.MM oraz w interpretacji z 10 lutego 2025 r. nr
    0114-KDIP4-3.4012.24.2025.1 KM.
    Mając powyższe na względzie, w opisanym stanie faktycznym, w świetle art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości A i Nieruchomości B nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT, a Zainteresowanych nie należy uznać za podatników podatku VAT z tytułu
    tej transakcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów, ale i
    udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób

    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości A i Nieruchomości
    B, istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży Zainteresowani podjęli aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Zainteresowanych za podmioty
    prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba

    wydzielonych z działki nr 1 Zainteresowani sprzedali w latach od 2013 r. do 2025 r. (działki
    nr 1/1, 1/2, 1/8, 1/9, 1/7, 1/12, 1/13, 1/14, 1/6, 1/16, 1/17, 1/3, 1/11, 1/4). Przez cały okres
    posiadania każdej ze sprzedanych działek, Zainteresowani w żaden sposób ich nie
    wykorzystywali, w szczególności nie wykorzystywali ich do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT ani czynności zwolnionych z tego podatku. Zainteresowani nie
    udostępniali nikomu działek, nie wynajmowali ich ani nie wydzierżawiali. Przed sprzedażą
    Zainteresowani nie występowali z wnioskami o warunki zabudowy (z wyjątkiem działki nr 1
    /19). Nie doprowadzali również do działek żadnych przyłączy.
    Jedyną formą uzewnętrznienia chęci sprzedaży ww. działek było ogłoszenie w internecie.
    Zainteresowani nie korzystali z usług biura nieruchomości. Decyzje o sprzedaży
    powyższych działek były podyktowane koniecznością pozyskiwania dodatkowych środków
    pieniężnych.
    Pozostałe działki Zainteresowani zamierzają sprzedać, jeżeli pojawi się na nie kupiec.
    Zainteresowani nie korzystają z biura nieruchomości, a jedyną formą uzewnętrznienia
    chęci o sprzedaży jest i będzie ogłoszenie w internecie. Przed sprzedażą Zainteresowani
    nie zamierzają ponosić żadnych nakładów zwiększających wartość i atrakcyjność ww.
    działek. Nie zamierzają występować o warunki zabudowy, ani nie zamierzają doprowadzać
    do nich przyłączy. Działki te nie były, nie są i nie będą do czasu sprzedaży w żaden sposób
    wykorzystywane przez Zainteresowanych, w szczególności nie były, nie są i nie będą do
    czasu sprzedaży wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani
    zwolnionych z tego podatku.
    2. Nieruchomość gruntowa niezabudowana zlokalizowana w miejscowości B. o
    pierwotnym numerze ewidencyjnym 2/3 zakupiona w 2000 r.
    W 2008 r. Zainteresowani podzielili działkę nr 2/3 na 7 mniejszych działek o numerach: 2
    /4, 2/5, 2/6, 2/7, 2/8, 2/9, 2/10 (droga dojazdowa). W kwietniu 2025 r. Zainteresowani
    podzielili działkę nr 2/4 na dwie działki o numerach 2/11 oraz 2/12. Zainteresowani
    wiedzieli, że mniejsze działki szybciej i łatwiej będzie sprzedać, dlatego dokonali ww.
    podziału, by móc w razie pilnego zapotrzebowania na gotówkę, sprzedać którąś z
    posiadanych działek. W latach 2023 r. i 2024 r. Zainteresowani sprzedali działkę nr 2/9
    oraz działkę nr 2/6.
    Przez cały okres posiadania każdej ze sprzedanych działek. Zainteresowani w żaden
    sposób nie wykorzystywali ww. działek, w szczególności nie wykorzystywali ich do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani czynności zwolnionych z tego podatku.
    Zainteresowani nie udostępniali nikomu działek, nie wynajmowali ich ani nie
    wydzierżawiali. Przed sprzedażą Zainteresowani nie występowali z wnioskiem o warunki
    zabudowy. Nie doprowadzali również do ww. działek żadnych przyłączy.
    Jedyną formą uzewnętrznienia chęci sprzedaży ww. działek było ogłoszenie w internecie.
    Zainteresowani nie korzystali z usług biura nieruchomości. Decyzje o sprzedaży
    powyższych działek były podyktowane koniecznością pozyskiwania dodatkowych środków
    pieniężnych.
    Pozostałe działki Zainteresowani zamierzają sprzedać, jeżeli pojawi się na nie kupiec.
    Zainteresowani nie korzystają z biura nieruchomości, a jedyną formą uzewnętrznienia
    chęci o sprzedaży jest i będzie ogłoszenie w internecie. Przed sprzedażą Zainteresowani
    nie zamierzają ponosić żadnych nakładów zwiększających wartość i atrakcyjność ww.
    działek. Nie zamierzają występować o warunki zabudowy, ani nie zamierzają doprowadzać
    do nich przyłączy. Działki te nie były, nie są i nie będą do czasu sprzedaży w żaden sposób
    wykorzystywane przez Zainteresowanych, w szczególności nie były, nie są i nie będą do
    czasu sprzedaży wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani
    zwolnionych z tego podatku.
    3. Nieruchomość gruntowa niezabudowana zlokalizowana w miejscowości C. o numerze
    ewidencyjnym 3 zakupiona w 2006 r.

    Zainteresowani sprzedali powyższą działkę w 2022 r. Przez cały okres posiadania w żaden
    sposób jej nie wykorzystywali, w szczególności nie wykorzystywali jej do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT ani czynności zwolnionych z tego podatku.
    Zainteresowani nie udostępniali nikomu nieruchomości, nie wynajmowali jej ani nie
    wydzierżawiali. Przed sprzedażą Zainteresowani nie występowali z wnioskiem o warunki
    zabudowy. Nie doprowadzali również do nieruchomości żadnych przyłączy ani nie
    dokonywali podziału działki. Jedyną formą uzewnętrznienia chęci sprzedaży ww. działki
    było ogłoszenie w internecie. Zainteresowani nie korzystali z usług biura nieruchomości.
    Oprócz powyższych nieruchomości. Zainteresowani są właścicielami nieruchomości rolnej
    w (...) (zakup w 2023 r.) oraz nieruchomości leśnej w (...) (zakup w 2001 r.). Nieruchomości
    tych Zainteresowani nie zamierzają sprzedawać. Zostały one zakupione w celu ulokowania
    wolnych środków pieniężnych i zabezpieczenia swojej emerytury - w przyszłości
    Zainteresowani rozważą darowanie powyższych nieruchomości swoim dzieciom.
    Nieruchomości, które już zostały sprzedane przez Zainteresowanych, tj. działki o
    numerach: 1/1, 1/4, 1/8, 1/9, 1/7, 1/12, 1/13, 1/14, 1/6, 1/16, 1/17, 1/3, 1/11, 1/4, 2/9, 2/6,
    3, na potrzeby niniejszego wniosku nazwano „Nieruchomościami A”.
    Natomiast nieruchomości, które Zainteresowani zamierzają dopiero sprzedać, tj. działki o
    numerach: 1/5, 1/15, 1/18, 1/22, 1/23 (droga dojazdowa), 1/25,1/26, 2/5, 2/7, 2/8, 2/10, 2
    /11 oraz 2/12, na potrzeby niniejszego wniosku, nazwano: „Nieruchomościami B”.
    Działki, które Zainteresowani zamierzają sprzedać (Nieruchomości B) od momentu ich
    nabycia do momentu ich zbycia nie były/nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim
    na podstawie umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.
    Zainteresowani nie udzielili/nie udzielą/nie zamierzają udzielić nabywcy ani innej osobie
    /innemu podmiotowi pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego
    do działania w imieniu Zainteresowanych w związku z transakcją zbycia działek.
    Zainteresowani nie mogą jednak wykluczyć sytuacji, w której kupiec zainteresowany
    zakupem działki postawi za warunek zakupu udzielenie takiego pełnomocnictwa. Jeżeli tak
    się stanie, Zainteresowani rozważą jego udzielenie. Nie została i nie zostanie zawarta
    żadna umowa przedwstępna w związku ze sprzedażą działek. Zainteresowani nie mogą
    jednak wykluczyć sytuacji, w której kupiec zainteresowany zakupem działki za warunek
    zakupu postawi zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży działek. Jeżeli tak się stanie,
    Zainteresowani rozważą zawarcie takiej umowy. Zainteresowani nie wyrazili/nie wyrażają
    /nie zamierzają wyrażać zgody na dysponowanie przez nabywcę nieruchomościami na
    cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 11 ustawy Prawo
    budowlane.
    Zainteresowani nie zamierzają w przyszłości nabywać innych nieruchomości w celu ich
    sprzedaży. Posiadane przez Zainteresowanych działki nie były nabyte w celu ich sprzedaży.
    Państwa wątpliwości w tej sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości A i
    Nieruchomości B podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Zainteresowanych należy
    uznać za podatników podatku VAT z tytułu tych transakcji.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży opisanych
    działek w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Zainteresowanych za
    podatników podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzących
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z przedstawionego opisu sprawy nie
    wynika bowiem taka aktywność Zainteresowanych, która wykraczałaby poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zainteresowani nie
    podjęli ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie profesjonalnego
    obrotu nieruchomościami.

    Podejmowane przez Zainteresowanych działania nie świadczą o zamiarze wykonywania
    działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Działki,
    które są przedmiotem sprzedaży Zainteresowani nabyli w 2000 r. oraz w 2006 r.
    Nieruchomości te nie były wykorzystywane w żaden sposób, w szczególności do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT ani do czynności zwolnionych z tego podatku. Działki, od
    momentu ich nabycia do momentu ich zbycia nie były/nie są i nie będą udostępniane
    osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym
    charakterze. Zainteresowani nie udzielili/nie udzielą/nie zamierzają udzielić nabywcy ani
    innej osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego
    umocowania prawnego do działania w Ich imieniu w związku z transakcją zbycia działek.
    Zainteresowani nie mogą jednak wykluczyć sytuacji, w której kupiec zainteresowany
    zakupem działki postawi za warunek zakupu udzielenie takiego pełnomocnictwa. Jeżeli tak
    się stanie, Zainteresowani rozważą jego udzielenie. Zainteresowani nie wyrazili/nie
    wyrażają/nie zamierzają wyrażać zgody na dysponowanie przez nabywcę
    nieruchomościami na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3
    pkt 11 ustawy Prawo budowlane.
    Na nieruchomościach przeprowadzono wyłącznie podziały działek na mniejsze i uzyskanie
    warunków zabudowy dla działki nr 1/19 w celu umożliwienia budowy budynku
    mieszkalnego na własne cele mieszkaniowe Zainteresowanych. Zainteresowani nie
    korzystają z biura nieruchomości, a jedyną formą uzewnętrznienia chęci o sprzedaży jest i
    będzie ogłoszenie w internecie. Przed sprzedażą Zainteresowani nie ponosili ani nie
    zamierzają ponosić żadnych nakładów zwiększających wartość i atrakcyjność ww. działek.
    Nie występowali (oprócz działki nr 1/19) ani nie zamierzają występować o warunki
    zabudowy, ani nie doprowadzali ani nie zamierzają doprowadzać do nich przyłączy.
    Zainteresowani nie zamierzają w przyszłości nabywać innych nieruchomości w celu ich
    sprzedaży.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    Nieruchomości A i Nieruchomości B nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż tych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.
    Zainteresowani nie podjęli takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych
    przez handlowców.
    Dokonując sprzedaży Nieruchomości A i Nieruchomości B, Zainteresowani korzystają z
    przysługującego Zainteresowanym prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie
    jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Zainteresowanych cech
    podatników podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie
    sprzedaży działek, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Całokształt okoliczności przedstawionych we
    wniosku wskazuje, że aktywność Zainteresowanych mieści się w granicach zarządu
    majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem
    TSUE w sprawach C-180/10, C-181/10.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, w zakresie
    podatku od osób fizycznych sprawa zostanie rozpatrzona odrębnie.

    Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSĄ).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.