Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.195.2025.5.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Opodatkowanie czynności wykonywanych w ramach Umowy
cash poolingu; import usług, miejsce świadczenia.
Słowa kluczowe: cash pooling
import-import usług
proporcja
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
importu usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 23
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 40

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawcą (zwanym dalej również: „Spółka”) jest polski rezydent podatkowy,
    działający w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej prowadzącej działalność w
    sektorze (...).
    Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest spółka kapitałowa (...) (której charakterystyka
    przypomina polską spółkę akcyjną) utworzona zgodnie z przepisami prawa włoskiego
    będąca rezydentem podatkowym Włoch (zwana dalej: „Udziałowiec”), to znaczy podlega
    we Włoszech nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jednocześnie, udziałowiec
    nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich
    dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    Udziałowiec posiada 100% udziałów w Spółce przez okres przekraczający 2 lata, a
    posiadanie ich wynika z tytułu prawa własności.
    Przedmiot działalności Wnioskodawcy obejmuje m. in. doradztwo w zakresie prowadzenia
    działalności gospodarczej i zarządzania oraz doradztwo techniczne. Wnioskodawca
    dysponuje niezbędnymi środkami (zapleczem technicznym, personelem) do świadczenia
    powyższych usług. Klientami Wnioskodawcy są spółki należące do tej samej grupy
    kapitałowej, do której należy Wnioskodawca i Udziałowiec (dalej: „Grupa”), a którzy
    prowadzą działalność w Polsce.
    Ponadto, Wnioskodawca pełni funkcje spółki holdingowej dla spółek operacyjnych,
    produkujących (...), które należą do portfolio polskich spółek należących do Grupy.
    Wnioskodawca świadczy również usługi finansowe na rzecz podmiotów należących do
    Grupy, w szczególności udziela pożyczek polskim spółkom należącym do Grupy oraz jest
    uczestnikiem wiodącym umowy cash-poolingu zawartej między Wnioskodawcą, a innymi
    spółkami z Grupy prowadzącymi działalność gospodarczą polegającą na produkcji i (...).
    Przedmiot działalności Udziałowca obejmuje w szczególności świadczenie usług
    zarządzania oraz wsparcia sprzedaży dla operacyjnych spółek z Grupy.
    Udziałowiec prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą we Włoszech, w szczególności
    posiada niezbędne zaplecze techniczne i osobowe, infrastrukturę.
    Umowa cash poolingu
    W maju 2024 r. Wnioskodawca oraz Udziałowiec w celu usprawnienia i zintensyfikowania
    zarządzania przepływami finansowymi na poziomie Grupy, jak również na poziomie relacji
    z systemem bankowym zawarły umowę cash poolingu (dalej: „Umowa CP”). Celem Umowy
    CP jest optymalizacja zarządzania zasobami finansowymi i unikanie źle ustawionych
    pozycji płynnościowych. Umowa CP została zawarta na rok, ale podlega automatycznemu
    przedłużeniu na kolejne lata, chyba, że którakolwiek ze stron rozwiąże Umowę CP za
    pisemnym wypowiedzeniem.

    Zgodnie z zawartą brzmieniem preambuły do Umowy CP, strony umowy (oraz inna spółka
    niebędąca stroną Umowy CP) dokonują integracji struktury cash poolingu rzeczywistego.
    W związku z tym dodatnie saldo środków pieniężnych na rachunku bankowym Spółki
    zostaje przeniesione na rachunek bankowy Udziałowca, będący rachunkiem głównym
    przypisanym do Umowy CP, którego posiadaczem jest Udziałowiec i zostaje zaksięgowane
    jako należność (dalej: „Nadwyżka Spółki”; w angielskiej wersji Umowy CP jako: „Company’s
    Cash Advance Payments”). W zamian Udziałowiec udostępnia Spółce nadwyżki gotówkowe
    (dalej: „Nadwyżki”; w angielskiej wersji Umowy CP jako: „Cash Advance Payments”), gdy
    tylko będzie to konieczne, na żądanie Spółki, z uwzględnieniem sytuacji zastrzeżonych w
    treści Umowy CP. Nadwyżki zostają zaksięgowane jako zobowiązanie w księgach Spółki.
    Spółka, na podstawie Umowy CP, wyraża zgodę na przekazywanie dziennego dodatniego
    salda środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym Spółki Udziałowcowi
    bez wymogu oddzielnego wniosku ani powiadomienia. Spółka upoważnia Udziałowca do
    samodzielnego pobierania i przelewania Nadwyżek Spółki z rachunku bankowego Spółki w
    drodze bilansowania sald na rachunek bankowy należący do Udziałowca (rachunek
    główny Umowy CP) w drodze przelewu bankowego.
    Niezależnie od powyższego Spółka ma prawo żądać przelewów pieniężnych na rachunek
    bankowy Spółki w takich kwotach, jakie są niezbędne do utrzymania i prowadzenia zwykłej
    działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem, że przelewy te nie przekraczają ustalonego
    umownego dziennego limitu.
    Zarówno Udziałowcowi, jak i Spółce przysługuje wynagrodzenie z tytułu udostępnienia
    dodatnich sald w formie oprocentowania. Nadwyżki i Nadwyżki Spółki, które są
    przyznawane przez którąkolwiek ze stron drugiej stronie, w celu ustalenia należnego
    oprocentowania, są przeliczane na EUR i są oprocentowane w skali roku według dziennej
    stopy ESTER, z dodaniem lub odjęciem, w stosownych przypadkach, dodatkowej marży,
    jak wskazano poniżej:
    Jeżeli Udziałowiec znajduje się w pozycji ujemnej, a mianowicie różnica pomiędzy
    wszystkimi Nadwyżkami Spółki i Nadwyżkami jest ujemna, Spółka nalicza dzienną stopę
    ESTER Udziałowcowi pomniejszoną o uzgodniony w Umowie CP spread (określoną liczbę
    punktów bazowych); lub
    Jeżeli Udziałowiec znajduje się w pozycji dodatniej, a mianowicie różnica pomiędzy
    wszystkimi Nadwyżkami Spółki i Nadwyżkami jest dodatnia, Udziałowiec naliczy
    uzgodniony w Umowie CP spread oprócz dziennej stopy ESTER.
    Odsetki te naliczane są z dnia na dzień i na podstawie faktycznej liczby dni, które upłynęły
    oraz roku liczącego 360 dni i stają się wymagalne najpóźniej w dniu 15 marca kolejnego
    roku kalendarzowego.
    Jeżeli stopa ESTER oraz spread jest mniejsza od zera, uznaje się ją za zerową. W
    przypadku, gdy strona będąca pożyczkobiorcą nie posiada wystarczających środków
    pieniężnych, aby zapłacić całość lub część naliczonych odsetek do dnia 15 marca
    kolejnego roku lub w jakimkolwiek przypadku nie zapłaci takich odsetek w terminie,
    odsetki te zostają skapitalizowane.
    Różnica w sposobie naliczania odsetek, która oznacza wyższe oprocentowanie należne
    Udziałowcowi niż Spółce odzwierciedla zaangażowanie, pełnione przez Udziałowca funkcje
    w ramach Umowy CP oraz ponoszone ryzyko finansowe.
    Nadwyżki oraz Nadwyżki Spółki co do zasady mogą być spłacane w dowolnym momencie
    po uprzednim pisemnym powiadomieniu strony będącej pożyczkodawcą przez stronę
    będącą pożyczkobiorcą. Wraz ze spłatą Nadwyżek / Nadwyżek Spółek strona będąca
    pożyczkobiorcą dokonuje spłaty naliczonych odsetek.
    Walutą rozliczeniową Umowy CP jest polski nowy złoty. Ponadto, rozliczenia (przelewy)
    dokonywane między kontami bankowymi Spółki i Udziałowca są w walucie PLN na konto
    prowadzone w PLN. Jednakże, w celu ustalenia należnych odsetek stronie będącej

    pożyczkodawcą, wartość Nadwyżek / Nadwyżek Spółki, odpowiednio, zostaje przeliczona
    na walutę euro. Niezależnie, spłata Nadwyżek / Nadwyżek Spółki, jak i należnych odsetek
    odbywa się każdorazowo w walucie PLN.
    Przelewy Nadwyżek Spółki i Nadwyżek dokonywane pomiędzy rachunkami bankowymi
    Spółki i Udziałowca dokonywane są w walucie PLN pomiędzy rachunkami bankowymi
    prowadzonymi w PLN. Jednakże w celu ustalenia wartości należności/zobowiązań, jak
    również obliczenia odsetek płatnych stronie będącej pożyczkodawcą, wartość Zaliczek
    Spółki i Zaliczek, odpowiednio, jest przeliczana na euro. Dlatego też, chociaż rozliczenia
    gotówkowe dokonywane są w PLN, odzwierciedlają one równowartość w PLN sald
    pierwotnie wyrażonych w EUR.
    Jak zostało wskazane we wcześniejszej części wniosku, w preambule do Umowy CP,
    znajduje się wskazuje się, że jej zawarcie związane jest z integracją struktury cash
    poolingu rzeczywistego między Udziałowcem, Spółką, ale też inną spółką. Wnioskodawca
    wskazuje, że pomimo wskazania w treści preambuły podmiotu trzeciego (niebędącego
    stroną Umowy CP), rozliczenia na podstawie Umowy CP dokonywane są wyłącznie
    pomiędzy Spółką a Udziałowcem.
    Natomiast, wskazanie w preambule podmiotu trzeciego, niebędącego stroną Umowy CP,
    było uzasadnione faktem, że z dalszych zapisów Umowy CP wynika, że wszystkie Nadwyżki
    Spółki posiadają tę samą rangę, co wszelkie nadwyżki tego innego podmiotu (pari passus),
    z którym Udziałowiec zawarł umowę podobną do Umowy CP, to znaczy dokonał integracji
    struktury cash-poolingu rzeczywistego. Ponadto zgodnie z Umową CP, Udziałowiec nie
    będzie przypisywał innym pożyczkom lub kredytom zewnętrznym rangi wyższej niż
    Nadwyżkom Spółki lub tego innego podmiotu, z wyjątkiem roszczeń lub zabezpieczeń,
    które z mocy prawa mają wyższą rangę. Ten sam obowiązek będzie dotyczył także Spółki.
    Co istotne, formalnie, integracja struktury cash-poolingu rzeczywistego, w której
    uczestniczy Spółka, ma charakter umów dwustronnych (między Udziałowcem, a
    poszczególnymi podmiotami, z różnych państw, należącymi do Grupy). To oznacza, że nie
    występują bezpośrednie przepływy pieniężne między uczestnikami integracji struktury
    cash-poolingu rzeczywistego, innymi niż Udziałowiec. Za każdym razem, Nadwyżki
    udostępnione Spółce pochodzą ze środków własnych Udziałowca, to znaczy, Udziałowiec
    występuje w roli pożyczkodawcy.
    Oprócz powyższego, Wnioskodawca jest uczestnikiem wiodącym umowy cash-poolingu
    zawartej między nim, a innymi polskimi spółkami należącymi do Grupy. Nadwyżki
    pozyskane przez Wnioskodawcę od Udziałowca w ramach Umowy CP mogą być więc
    wykorzystywane przez Spółkę do finansowania innych spółek z Grupy, z którymi
    Wnioskodawca zawarł umowę cash poolingu. Analogicznie w przypadku gdy spółki będące
    uczestnikami cash poolingu, którego uczestnikiem wiodącym jest Wnioskodawca
    posiadają dodatnie salda (tj. Wnioskodawca występuje w roli pożyczkobiorcy),
    zgromadzone w ten sposób środki przez Wnioskodawcę, jeśli skutkują powstaniem
    dodatniego salda w rozumieniu Umowy CP, zostają przekazane Udziałowcowi na
    podstawie Umowy CP. W takiej sytuacji, Wnioskodawca z jednej strony jest pożyczkobiorcą
    wobec uczestników cash poolingu, w którym pełni rolę uczestnika wiodącego, a z drugiej
    pożyczkodawcą w ramach Umowy CP wobec Udziałowca. Obydwie umowy, których stroną
    jest Wnioskodawca powodują w połączeniu efektywnie większą integrację struktury
    finansowania w Grupie. Przedmiotem niniejszego wniosku jest jednak wyłącznie ocena
    skutków podatkowych Umowy CP. W odniesieniu do skutków podatkowych umowy cash
    poolingu, w którym Wnioskodawca jest uczestnikiem wiodącym Wnioskodawca wraz z
    pozostałymi uczestnikami występują z odrębnym wnioskiem.
    Pożyczka udziałowca
    Niezależnie od Umowy CP, Wnioskodawca oraz Udziałowiec mają zawartą umowę
    pożyczki (dalej: „Pożyczka”), w której pożyczkodawcą jest Udziałowiec a pożyczkobiorcą
    Wnioskodawca.

    Strony Pożyczki uzgodniły limit kwotowy Pożyczki, w ramach którego Wnioskodawca może
    wnioskować o wypłatę środków do ustalonego limitu w ramach jednego lub większej
    liczby ciągnień.
    Pożyczka jest denominowana w walucie Euro, a środki przekazane Wnioskodawcy zostały
    przez Udziałowca wypłacone również w Euro. Ponadto, wystąpiła sytuacja, w której kwota
    Pożyczki (ciągnienia) nie została wypłacona ale kwota zadłużenia została zwiększona
    bezgotówkowo w drodze potrącenia z inną wierzytelnością. W tym wypadku za kwotę
    główną zwiększenia Pożyczki strony uznały jej wartość w Euro.
    Ponadto, w trakcie obowiązywania umowy Pożyczki strony aneksowały umowę i dokonały
    zwiększenia jej limitu.
    Zgodnie z treścią umowy Pożyczki strony mogą ustalać terminy spłaty Pożyczki (w całości
    lub w ratach), a w przypadku spłaty części lub całości Pożyczki Wnioskodawca, w razie
    potrzeby jest uprawniony do ponownego wnioskowania o wypłatę środków w ramach
    uzgodnionego limitu Pożyczki.
    Pierwotnie umowa Pożyczki została zawarta na okres od jej zawarcia (listopad 2020) do
    końca kolejnego roku kalendarzowego (31 grudnia 2021). Umowa Pożyczki podlega
    automatycznemu odnowieniu, co rok, na kolejne 12 miesięcy. Umowa może być ponadto
    rozwiązana przez stronę za z miesięcznym okresem wypowiedzenia.
    Oprocentowanie Pożyczki zostało ustalone na poziomie rynkowym w oparciu o stopę
    referencyjną 12 miesięcznego EURIBOR powiększoną o spread. Jeśli stopa referencyjna
    powiększona o spread jest niższa niż zero, do kalkulacji oprocentowania Pożyczki
    przyjmuje się zero.
    Odsetki od Pożyczki naliczane są na koniec każdego roku jej obowiązywania oraz, w
    przypadku braku zapłaty są kapitalizowane z dniem 31 grudnia.
    Umowa Pożyczki podlega prawu włoskiemu.
    Dotychczas, Wnioskodawca zarówno otrzymywał od Udziałowca środki w ramach umowy
    Pożyczki, dokonywał spłat kwoty głównej i odsetek, jak również dokonywane były
    kapitalizacje odsetek.
    Pismem z 14 maja 2025 r. uzupełnili Państwo opis sprawy w zakresie podatku od towarów
    i usług w następujący sposób:
    W związku z otrzymanym przez Spółkę Wezwaniem z dnia 30 kwietnia 2025 r. do
    uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Spółka poniżej odnosi się do
    poszczególnych elementów wskazanych w treści Wezwania (Wnioskodawca umieszcza
    swoje wyjaśnienia bezpośrednio pod kolejnymi pytaniami Dyrektora KIS).
    Spółka została poproszona o:
    II. uzupełnienie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i wyjaśnienie:
    1) Z opisu sprawy wynika, że cyt. „W maju 2024 r. Wnioskodawca oraz Udziałowiec w celu
    usprawnienia i zintensyfikowania zarządzania przepływami finansowymi na poziomie
    Grupy, jak również na poziomie relacji z systemem bankowym zawarły umowę cash
    poolingu (dalej: „Umowa CP”). (...)”
    Z opisu sprawy wynika też, że cyt. „(...) w preambule do Umowy CP, znajduje się wskazuje
    się, że jej zawarcie związane jest z integracją struktury cash poolingu rzeczywistego
    między Udziałowcem, Spółką, ale też inną spółką. Wnioskodawca wskazuje, że pomimo
    wskazania w treści preambuły podmiotu trzeciego (niebędącego stroną Umowy CP),
    rozliczenia na podstawie Umowy CP dokonywane są wyłącznie pomiędzy Spółką a
    Udziałowcem”.
    W odniesieniu do wyżej cytowanego opisu sprawy należy wyjaśnić:

    a) jaka jest rola podmiotu trzeciego w ramach Umowy/Struktury cash poolingu -
    niebędącego stroną Umowy CP?
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Podmiot trzeci, wskazany w preambule Umowy CP nie jest
    stroną Umowy CP. Udziałowiec zawarł natomiast podobną umowę z tymże podmiotem
    trzecim. Oznacza to, że zarówno Wnioskodawca, jak i podmiot trzeci dokonują integracji
    struktury cash-poolingu rzeczywistego z Udziałowcem na takich samych zasadach i
    umowy te są równo traktowane (posiadają tę samą rangę). Zawarcie przez Udziałowca
    obydwu umów pozwala optymalizować zarządzanie zasobami finansowymi w Grupie.
    Co istotne jednak, nie dochodzi do przepływu środków między Wnioskodawcą, a
    podmiotem trzecim. Za każdym razem Nadwyżki otrzymane przez Wnioskodawcę, są
    finansowane ze środków należących do Udziałowca.
    b) Czy „Udziałowiec” (podmiot utworzony zgodnie z przepisami prawa włoskiego), jest
    Stroną umowy struktury cash poolingu rzeczywistego, która obejmuje również inne
    polskie spółki z Grupy?
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Udziałowiec (podmiot utworzony zgodnie z przepisami prawa
    włoskiego), Wnioskodawca i inne polskie spółki z Grupy zawarły umowę o świadczenie
    usług z bankiem. Na podstawie umowy z bankiem, bank świadczy usługi zarządzania
    środkami pieniężnymi oraz technicznie organizuje funkcjonowanie Umowy CP, a także
    innej umowy rzeczywistego cash-poolingu zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a innymi
    polskimi spółkami z Grupy (ocena podatkowa tej ostatniej umowy cash-poolingu podlega
    odrębnemu wnioskowi o interpretację podatkową złożonemu przez Wnioskodawcę). Bank
    udostępnia platformę bankowości elektronicznej i automatyzuje proces przelewów
    środków pieniężnych pomiędzy rachunkami bankowymi uczestników Umowy CP (a także
    innej umowy cash-poolingu zawartej pomiędzy polskimi spółkami z grupy, w tym
    Wnioskodawcą). Umowa z bankiem nie przewiduje żadnego wynagrodzenia dla
    Wnioskodawcy i Spółek.
    Niezależnie od powyższego Udziałowiec nie jest stroną umowy zawartej pomiędzy
    Wnioskodawcą a innymi polskimi spółkami z Grupy.
    c) Czy Pomiędzy Wnioskodawcą (E.) a „Udziałowcem” została zawarta odrębna umowa
    cash poolingu - od umowy cash poolingu rzeczywistego zawartego pomiędzy
    Wnioskodawcą a innymi polskimi Spółkami z Grupy, która kształtuje obowiązki w zakresie
    rozliczeń finansowych pomiędzy Wnioskodawcą a „Udziałowcem”?
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Obowiązki pomiędzy Udziałowcem a Wnioskodawcą w ramach
    struktury cash poolingu rzeczywistego są ukształtowane przez Umowę CP.
    Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, że Wnioskodawca jest stroną dwóch umów cash-
    poolingu rzeczywistego:
    Stronami Umowy CP, której dotyczy wniosek o interpretację, są wyłącznie Wnioskodawca i
    Udziałowiec.
    Wnioskodawca zawarł ponadto odrębną umowę cash-poolingu rzeczywistego z polskimi
    spółkami należącymi do Grupy.
    Obie umowy są od siebie odrębne, nie kształtują między sobą żadnych obowiązków w
    zakresie rozliczeń Wnioskodawcy (w tym z Udziałowcem).
    Odpowiadając na to pytanie DKIS, Wnioskodawca ponownie wskazuje, że Udziałowiec
    (podmiot utworzony zgodnie z przepisami prawa włoskiego), Wnioskodawca i inne polskie
    spółki z Grupy zawarły umowę o świadczenie usług z bankiem. Na podstawie umowy z
    bankiem, bank świadczy usługi zarządzania środkami pieniężnymi oraz technicznie
    organizuje funkcjonowanie Umowy CP, a także innej umowy rzeczywistego cash-poolingu
    zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a innymi polskimi spółkami z Grupy (ocena podatkowa
    tej ostatniej umowy cash-poolingu podlega odrębnemu wnioskowi o interpretację
    podatkową złożonemu przez Wnioskodawcę). Bank udostępnia platformę bankowości

    elektronicznej i automatyzuje proces przelewów środków pieniężnych pomiędzy
    rachunkami bankowymi uczestników Umowy CP (a także innej umowy cash-poolingu
    zawartej pomiędzy polskimi spółkami z Grupy, w tym Wnioskodawcą). Umowa z bankiem
    nie przewiduje żadnego wynagrodzenia dla Wnioskodawcy i Spółek.
    2) Czy „Udziałowiec” (podmiot utworzony zgodnie z przepisami prawa włoskiego) posiada
    /będzie posiadać na terytorium Polski siedzibę działalności gospodarczej, lub stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej, lub też jest/będzie zarejestrowany dla celów
    podatku od towarów i usług na terytorium Polski?
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Udziałowiec nie posiada i obecnie nie zamierza posiadać na
    terytorium Polski siedzibę działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej. Nie jest i obecnie nie zamierza być zarejestrowany dla celów
    podatku od towarów i usług na terytorium Polski.
    3) Czy „Udziałowiec” (podmiot utworzony zgodnie z przepisami prawa włoskiego), jest/
    będzie na terytorium Włoch podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.)?
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Udziałowiec jest na terytorium Włoch podatnikiem w
    rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.). Wykonuje on na terytorium Włoch działalność gospodarczą
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    4) Czy Wnioskodawca (E.) posiada/będzie posiadać na terytorium Włoch siedzibę
    działalności gospodarczej, lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, lub
    też jest/będzie zarejestrowany dla celów podatku od towarów i usług na terytorium Włoch?
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Wnioskodawca nie posiada i nie zamierza posiadać na
    terytorium Włoch siedziby działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej. Nie jest również ani nie zamierza być zarejestrowany dla celów
    podatku od towarów i usług na terytorium Włoch.
    5) Z opisu sprawy wynika, że cyt.:
    „Umowa cash poolingu (...). „Zarówno Udziałowcowi, jak i Spółce przysługuje
    wynagrodzenie z tytułu udostępnienia dodatnich sald w formie oprocentowania”.
    Z przedstawionego stanowiska wynika, że:
    cyt.: „Należy zatem uznać, że Spółka, w związku z realizacją Umowy CP, nie świadczy zatem
    usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z zawarciem i realizacją Umowy
    CP, Spółka nie uzyskuje wynagrodzenia z tytułu świadczenia jakiejkolwiek usługi (...)”.
    W odniesieniu do wyżej cytowanego opisu sprawy należy wyjaśnić:
    czy Spółka będzie uzyskiwać wynagrodzenie lub nie będzie uzyskiwać wynagrodzenia na
    podstawie umowy zawartej z „Udziałowcem” nazwanej przez Wnioskodawcę Umową CP.
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Otrzymywane przez Wnioskodawcę odsetki niewątpliwie
    stanowią przychód Spółki. W rozumieniu potocznym stanowią one wynagrodzenie
    rozumiane jako zapłatę za udostępnienie kapitału (Nadwyżek Spółki).
    Fragment „W związku z zawarciem i realizacją Umowy CP, Spółka nie uzyskuje
    wynagrodzenia z tytułu świadczenia jakiejkolwiek usługi (...)” należy czytać łącznie, jako: (i)
    brak świadczonej usługi, a w związku z tym (ii) brak wynagrodzenia za usługę.
    Natomiast, wcześniejszy fragment cytowany przez Dyrektora KIS powinno się rozumieć
    jako: „Zarówno Udziałowcowi, jak i Spółce przysługuje zapłata z tytułu udostępnienia
    dodatnich sald w formie oprocentowania”.
    6) Czy Udziałowiec na rzecz którego Wnioskodawca wypłaca/będzie wypłacać odsetki z
    tytułu zawartej umowy cash poolingu oraz umowy pożyczki jest rzeczywistym właścicielem
    w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, wypłacanych przez Państwa odsetek?

    Odpowiedź Wnioskodawcy: Tak, Udziałowiec jest rzeczywistym właścicielem odsetki z
    tytułu zawartej umowy cash poolingu (Umowy CP) oraz umowy pożyczki (Pożyczki), bo:
    otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej
    przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części,
    nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
    zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
    prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są
    uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    (...)
    Dlaczego Wnioskodawca określa opisaną we wniosku umowę jako umowę cash-poolingu
    podczas gdy opis wskazywałby, że zawarto umowę pożyczki:
    Z treści wniosku wynika, że umowa jest dwustronna - jest zawarta tak naprawdę między
    dwoma podmiotami - Wnioskodawcą i Udziałowcem. Podmiot trzeci jest wskazany w
    preambule umowy, ale rozliczenia następują tylko pomiędzy Wnioskodawcą i
    Udziałowcem. Ponadto w treści wniosku użyte są określenia: „pożyczkodawca”,
    „pożyczkobiorca”.
    Odpowiedź Wnioskodawcy: Umowa cash-poolingu jest umową nienazwaną i posiada
    pewne cechy upodabniające ją do umowy pożyczki.
    Natomiast, z całą pewnością nie może ona zostać uznana za umowę pożyczki w
    rozumieniu ustawowym (art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny; Dz.
    U.2024.1061 t.j. z dnia 2024.07.17), bo w szczególności, Umowa CP nie zobowiązuje żadnej
    ze stron przenieść na drugą określonej wartości pieniędzy. Bez znaczenia przy tym
    pozostaje, że stronami Umowy CP są tylko dwa podmioty.
    Użyte w treści wniosku określenia: „pożyczkodawca” i „pożyczkobiorca” mają jedynie na
    celu wskazanie w danej sytuacji podmiotu, który w związku z przekazaniem Nadwyżki
    /Nadwyżki Spółki, przekazuje drugiej stronie środki pieniężne (pożyczkodawca) lub
    otrzymuje środki pieniężne (pożyczkobiorca). Należy bowiem mieć na uwadze, że
    wzajemne salda podlegają zwrotowi.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku)
    Czy odsetki należne Udziałowcowi od Wnioskodawcy wynikające z Umowy CP oraz umowy
    Pożyczki powinny być traktowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług przez
    Udziałowca na rzecz Wnioskodawcy, a w konsekwencji, z uwagi na fakt, że Udziałowiec jest
    podatnikiem zagranicznym nieposiadającym stałego miejsca prowadzenia działalności w
    Polsce, to Wnioskodawca, w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia,
    odpowiedzialny jest za rozliczenie podatku VAT należnego (tzw. import usług) i w związku z
    charakterem nabywanej usługi powinien wykazywać ją jako zwolnioną z VAT?
    Czy odsetki otrzymywane przez Wnioskodawcę od Udziałowca na podstawie Umowy CP
    powinny być traktowane jako wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, a w
    konsekwencji, czy Wnioskodawca powinien wykazywać je jako wynagrodzenie za
    świadczenie usług na rzecz podatnika nieposiadającego siedziby ani stałego miejsca
    prowadzenia działalności w Polsce, to znaczy niepodlegające opodatkowaniu w Polsce?
    Czy jakiekolwiek rozliczenia wynikające z Umowy CP oraz umowy Pożyczki mogą dla
    Wnioskodawcy skutkować ograniczeniu prawa do odliczenia VAT naliczonego na
    podstawie art. 90 lub art. 86 ust. 2a ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    W ocenie Wnioskodawcy, odsetki należne Udziałowcowi od Wnioskodawcy wynikające z
    Umowy CP oraz umowy Pożyczki powinny być traktowane jako wynagrodzenie za
    świadczenie usług przez Udziałowca na rzecz Wnioskodawcy, a w konsekwencji, z uwagi
    na fakt, że Udziałowiec jest podatnikiem zagranicznym nieposiadającym stałego miejsca

    prowadzenia działalności w Polsce, to Wnioskodawca, w ramach mechanizmu odwrotnego
    obciążenia, odpowiedzialny jest za rozliczenie podatku VAT należnego i w związku z
    charakterem nabywanej usługi powinien ujmować ją jako zwolnioną z VAT.
    W ocenie Wnioskodawcy, odsetki otrzymywane przez Wnioskodawcę od Udziałowca na
    podstawie Umowy CP nie powinny być traktowane jako wynagrodzenie z tytułu
    świadczenia usług, a w konsekwencji, Wnioskodawca nie powinien wykazywać ich jako
    wynagrodzenie za świadczenie usług w ogóle.
    W ocenie Wnioskodawcy, jakiekolwiek rozliczenia wynikające z Umowy CP oraz umowy
    Pożyczki nie będą dla Wnioskodawcy skutkować ograniczeniu prawa do odliczenia VAT
    naliczonego na podstawie art. 90, ani art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Charakterystyka Umowy CP
    Na wstępie należy zauważyć, że polskie przepisy podatkowe nie zawierają regulacji
    dotyczących umowy cash poolingu. Występująca w obrocie prawnym jako umowa
    nienazwana - umowa cash poolingu porównywana jest często z umową pożyczki. Chociaż
    umowa ta do pewnego stopnia przypomina w swym charakterze uregulowaną w polskim
    prawie umowę pożyczki, jednak nie wyczerpuje istotnych jej znamion. Nie dochodzi w tym
    przypadku do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do
    przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Dodatkowo, w
    obrocie gospodarczym funkcjonują umowy cash poolingu o różnej charakterystyce.
    Co do zasady, umowy cash poolingu zawierane są jako forma zarządzania środkami
    finansowymi, przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej, lub podmioty
    powiązane ekonomicznie w jakikolwiek inny sposób. Polegają one na koncentrowaniu
    środków pieniężnych z jednostkowych rachunków poszczególnych podmiotów na
    wspólnym rachunku grupy i zarządzaniu zgromadzoną w ten sposób kwotą, przy
    wykorzystaniu korzyści skali. Pozwala to na kompensowanie przejściowych nadwyżek,
    wykazywanych przez jedne z podmiotów, z przejściowymi niedoborami zaistniałymi u
    innych podmiotów. Dzięki temu dochodzi do minimalizowania kosztów kredytowania
    działalności podmiotów z grupy poprzez kredytowanie się przy wykorzystaniu środków
    własnych grupy. W ramach porozumienia cash poolingu uczestnicy wskazują podmiot
    organizujący cash pooling i zarządzający systemem. Zazwyczaj podmiotem tym jest jeden
    z podmiotów należących do grupy (tzw. cash pooling prywatny) lub zewnętrzny podmiot
    finansowy, np. bank. Zarządzający systemem w ramach umowy zapewnia dla wszystkich
    uczestników systemu środki finansowe na pokrycie sald ujemnych, a w przypadku
    wystąpienia sald dodatnich na rachunkach uczestników, to na jego rachunek trafiają
    środki finansowe. W przypadku cash poolingu, w którym bank jest podmiotem
    zarządzającym, niekiedy występują sytuacje, gdy umowa cash poolingu przewiduje
    udostępnianie przez bank finansowania zewnętrznego, gdy ogólne saldo cash poolingu
    jest ujemne, to znaczy cash pooling nie ogranicza się wyłącznie do przekazywania sald
    między kontami należącymi do uczestników, ale w przypadku gdy wewnętrzne zasoby nie
    są w stanie pokryć w całości niedoborów poszczególnych uczestników to bank finansuje
    taki niedobór (w zamian za wynagrodzenie w formie odsetek).
    Jak zostało przedstawione w opisie stanu faktycznego, Udziałowiec oraz Spółka należą do
    tej samej grupy kapitałowej. W 2024 r., w celu usprawnia i zintensyfikowania zarządzania
    przepływami finansowymi na poziomie Grupy, jak również na poziomie relacji z systemem
    bankowym zawarły one Umowę CP. Celem Umowy CP jest optymalizacja zarządzania
    zasobami finansowymi i unikanie źle ustawionych pozycji płynnościowych.
    Umowa CP została zawarta wyłącznie pomiędzy Udziałowcem oraz Spółką bez
    bezpośredniego udziału banku, w ramach tzw. cash poolingu prywatnego. Należy
    zaznaczyć, iż zarówno Udziałowiec, jak i Spółka posiadają rachunki bankowe prowadzone

    w tym samym banku, jednak bank nie jest stroną Umowy. Bank nie pełni żadnej aktywnej
    roli w realizacji Umowy CP.
    Spółka, na podstawie Umowy CP, wyraża zgodę na przekazywanie dziennego dodatniego
    salda środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Spółki
    Udziałowcowi bez wymogu oddzielnego wniosku ani powiadomienia. Ponadto, Spółka
    upoważnia Udziałowca do samodzielnego pobierania i przelewania Nadwyżek Spółki z
    rachunków bankowych Spółki w drodze bilansowania sald na rachunek bankowy
    Udziałowca w drodze przelewu bankowego.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że to Udziałowiec pełni funkcję podmiotu
    zarządzającego mechanizmem cash poolingu będącego przedmiotem niniejszego
    wniosku. Udziałowiec samodzielnie dokonuje operacji bankowych w ramach realizacji
    Umowy CP, do czego upoważniony został przez Spółkę.
    Spółka natomiast nie dokonuje żadnych świadczeń na rzecz Udziałowca (poza udzieleniem
    zgody na udostępnianie Nadwyżek Spółek).
    Zarówno Udziałowcowi, jak i Spółce przysługuje wynagrodzenie z tytułu udostępnienia
    dodatnich sald w formie oprocentowania. Nadwyżki i Nadwyżki Spółki, które są
    przyznawane przez którąkolwiek ze stron drugiej stronie, w celu ustalenia należnego
    oprocentowania, są przeliczane na EUR i są oprocentowane w skali roku według dziennej
    stopy ESTER, z dodaniem lub odjęciem, w stosownych przypadkach, dodatkowej marży.
    Różnica w sposobie naliczania odsetek, która oznacza wyższe oprocentowanie należne
    Udziałowcowi niż Spółce odzwierciedla zaangażowanie, pełnione przez Udziałowca funkcje
    w ramach Umowy CP oraz ponoszone ryzyko finansowe.
    Wnioskodawca wskazuje, że pomimo wskazania w treści preambuły podmiotu trzeciego
    (niebędącego stroną Umowy CP), rozliczenia na podstawie Umowy CP dokonywane są
    wyłącznie pomiędzy Spółką a Udziałowcem.
    Natomiast, wskazanie w preambule podmiotu trzeciego, niebędącego stroną Umowy CP,
    było uzasadnione faktem, że z dalszych zapisów Umowy CP wynika, że wszystkie Nadwyżki
    Spółki posiadają tę samą rangę, co wszelkie nadwyżki tego innego podmiotu (pari passus),
    z którym Udziałowiec zawarł umowę podobną do Umowy CP, to znaczy dokonał integracji
    struktury cash-poolingu rzeczywistego. Ponadto zgodnie z Umową CP, Udziałowiec nie
    będzie przypisywał innym pożyczkom lub kredytom zewnętrznym rangi wyższej niż
    Nadwyżkom Spółki lub tego innego podmiotu, z wyjątkiem roszczeń lub zabezpieczeń,
    które z mocy prawa mają wyższą rangę. Ten sam obowiązek będzie dotyczył także Spółki.
    Co istotne, formalnie, integracja struktury cash-poolingu rzeczywistego, w której
    uczestniczy Spółka, ma charakter umów dwustronnych (między Udziałowcem, a
    poszczególnymi podmiotami, z różnych państw, należącymi do Grupy). To oznacza, że nie
    występują bezpośrednie przepływy pieniężne między uczestnikami integracji struktury
    cash-poolingu rzeczywistego, innymi niż Udziałowiec. Za każdym razem, Nadwyżki
    udostępnione Spółce pochodzą ze środków własnych Udziałowca, to znaczy, Udziałowiec
    występuje w roli pożyczkodawcy.
    Jak zostało wskazane we wcześniejszej części wniosku, Wnioskodawca jest uczestnikiem
    wiodącym umowy cash-poolingu zawartej między nim, a innymi polskimi spółkami
    należącymi do Grupy. Nadwyżki pozyskane przez Wnioskodawcę od Udziałowca w ramach
    Umowy CP mogą być więc wykorzystywane przez Spółkę do finansowania innych spółek z
    Grupy, z którymi Wnioskodawca zawarł umowę cash poolingu. Analogicznie w przypadku
    gdy spółki będące uczestnikami cash poolingu, którego uczestnikiem wiodącym jest
    Wnioskodawca posiadają dodatnie salda (tj. Wnioskodawca występuje w roli
    pożyczkobiorcy), zgromadzone w ten sposób środki przez Wnioskodawcę, jeśli skutkują
    powstaniem dodatniego salda w rozumieniu Umowy CP, zostają przekazane Udziałowcowi
    na podstawie Umowy CP. W takiej sytuacji, Wnioskodawca z jednej strony jest
    pożyczkobiorcą wobec uczestników cash poolingu, w którym pełni rolę uczestnika

    wiodącego, a z drugiej pożyczkodawcą w ramach Umowy CP wobec Udziałowca. Obydwie
    umowy, których stroną jest Wnioskodawca powodują w połączeniu efektywnie większą
    integrację struktury finansowania w Grupie.
    Charakterystyka Umowy Pożyczki
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 z późn. zm.). Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu
    cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
    biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
    biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego
    samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego
    pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę.
    Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do
    zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo
    rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu
    stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    W efekcie, udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające
    na udostępnianiu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w
    zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek lub prowizji z tytułu korzystania z cudzego
    kapitału traktowana jest jako świadczenie usług.
    Umowa Pożyczki zawarta między Udziałowcem a Spółką jest typową umową pożyczki,
    która została scharakteryzowana powyżej. W szczególności, Pożyczka jest oprocentowana,
    a zatem istnieje element odpłatności.
    Wnioskodawca zauważa, że mogą występować w obrocie prawnym pożyczki udzielane
    wewnątrzgrupowo, które nie podlegają opodatkowaniu VAT. Tak jest szczególnie w
    przypadku, gdy pożyczki udziela podmiot nietrudniący się działalnością finansową.
    Niemniej, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, działalność gospodarcza
    Udziałowca, obejmuje świadczenie usług finansowych na rzecz podmiotów należących do
    Grupy, a Udziałowiec posiada niezbędne kwalifikacje i zasoby do świadczenia takich usług.
    W konsekwencji, nie powinno budzić wątpliwości przyjęcie, że Pożyczka została udzielona
    w ramach działalności gospodarczej Udziałowca i podlega opodatkowaniu VAT.
    Podleganie płatności opodatkowaniu VAT
    Na gruncie ustawy o VAT, czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wówczas, gdy:
    stanowią czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT (przesłanka przedmiotowa);
    oraz
    są wykonywane przez podmiot występujący w tym zakresie w roli podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT (przesłanka podmiotowa).
    Należy w tym miejscu zauważyć, że oba te warunki powinny zostać spełnione łącznie. Tak
    więc wykonanie czynności podlegającej opodatkowaniu VAT przez podmiot
    niewystępujący w konkretnym przypadku w charakterze podatnika - nawet jeśli tak w

    ogóle jest on podatnikiem z innego tytułu - pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT.
    Tak samo wykonanie czynności niepodlegającej opodatkowaniu VAT przez podatnika jest
    neutralne z punktu widzenia VAT.
    Innymi słowy, opodatkowaniu mogą podlegać te czynności, w przypadku których
    spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn.
    zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot
    mający cechę podatnika.
    1) Przesłanka przedmiotowa
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    W myśl art. 7 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie zaś do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się - zgodnie
    z art. 8 ust. 1 ww. ustawy - każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy.
    W konsekwencji, świadczeniem usług na gruncie ustawy o VAT jest w zasadzie każde
    świadczenie dokonywane w Polsce, które nie może zostać zakwalifikowane jako dostawa
    towarów.
    Dodatkowo, pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje
    wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od
    dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno
    działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy czym, nie każde działanie,
    powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać
    uznane za usługę podlegającą opodatkowaniu VAT w rozumieniu przepisów ustawy VAT.
    Co do zasady, w orzecznictwie i praktyce organów podatkowych przyjmuje się, iż aby tak
    się stało muszą zostać spełnione łącznie trzy następujące warunki:
      - powinno istnieć określone świadczenie,
      - powinien istnieć bezpośredni beneficjent świadczenia,
      - świadczeniu usługodawcy powinno odpowiadać świadczenie wzajemne ze strony
        nabywcy, tj. beneficjenta świadczenia (wynagrodzenie).
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika,
    że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. W dorobku orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple
    and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise),
    przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem,
    przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi
    być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od
    towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena)
    została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania
    usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

    Mając na uwadze, że Udziałowiec posiada siedzibę poza terytorium Polski, istotnym dla
    prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia
    danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana
    usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też
    nie.
    Stosownie do art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania rozdziału 3 działu V ustawy
    ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15
    ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy
    rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub
    obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
    podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za
    podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust.
    1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy o VAT wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Ustawodawca odwołuje się
    w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą
    zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    2) Przesłanka podmiotowa
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższa definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na
    objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną
    działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Aczkolwiek ustawa nie
    wyraża tego wprost, należy przyjąć, że działalnością gospodarczą jest w zasadzie tylko ta
    aktywność, która wykonywana jest zawodowo, w sposób profesjonalny. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Ponadto, z ogólnych reguł konstrukcyjnych podatku w ogólności, w tym również podatku
    VAT, wynika konieczność, aby podmiot wykonujący czynność opodatkowaną występował
    w odniesieniu do niej jako podatnik. Co więcej, wymóg ten wyrażają wprost regulacje
    Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej, stanowią one bowiem o wykonywaniu czynności
    opodatkowanych przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Powyższe podejście potwierdza również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w którym wskazuje się, że sam fakt dokonania czynności przez podmiot
    zarejestrowany jako podatnik VAT nie oznacza, że podlega ona opodatkowaniu VAT,
    bowiem możliwe jest, że w danej transakcji sprzedawca nie występuje w tej właśnie roli

    (por. wyrok TSUE z 11 lutego 1993 r., C-291/91; wyrok TSUE z 15 września 2021 r., C-180
    /10).
    Takie stanowisko wyrażane jest także w polskim orzecznictwie sądowo administracyjnym,
    w którym podkreśla się, że ani formalny status danego podmiotu jako podatnika
    zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub
    jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej
    czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności
    podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (por. wyrok
    NSA (7) z 29 października 2007 r., I FPS 3/07; wyrok WSA w Gliwicach z 17 listopada 2022
    r., I SA/Gl 367/22; wyrok WSA w Łodzi z 11 sierpnia 2021 r., I SA/Łd 354/21; Wyrok WSA w
    Poznaniu z 9 lutego 2010 r., I SA/Po 1015/09).
    Wobec powyższych rozważań, czynności wykonywane przez Udziałowca w ramach Umowy
    CP i umowy Pożyczki aby podlegały opodatkowaniu VAT łącznie muszą zostać spełnione
    następujące warunki:
      - czynności te muszą stanowić jedną z czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1
        ustawy o VAT;
      - czynności te muszą być wykonane przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
        o VAT, który w odniesieniu do tych czynności występuje właśnie w tej roli.
    Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionych
    okolicznościach stanu faktycznego niewątpliwie zostały spełnione łącznie zarówno
    przesłanka przedmiotowa, jak i podmiotowa uzasadniające uznanie, że Udziałowiec
    świadczy na rzecz Spółki usługi podlegające opodatkowaniu VAT zarówno w odniesieniu
    do Umowy CP, jak i umowy Pożyczki.
    Miejsce opodatkowania
    Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług w przypadku
    świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art.
    28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Udziałowiec jest podatnikiem
    zarejestrowanym dla celów VAT we Włoszech, jako podatnik VAT czynny w tym państwie,
    jak również nie posiada on w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej. Jednocześnie, dla opisanych we wniosku usług (zarządzania płynnością
    finansową i udzielania pożyczek), ustawodawca nie przewidział szczególnej zasady
    określenia miejsca jej świadczenia (opodatkowania).
    Wobec powyższego, dla ustalenia miejsca opodatkowania usługi świadczonej przez
    Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta zastosowanie powinna znaleźć zasada ogólna
    wyrażona w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym, w przypadku usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta
    miejscem świadczenia będzie państwo siedziby Kontrahenta, tj. Włochy.
    W konsekwencji, z uwagi na fakt, że Spółka nie posiada na terytorium Włoch stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (nie prowadzi na terenie Włoch swojej
    działalności), do rozliczenia podatku należnego VAT zobowiązany jest nabywca
    (usługobiorca). To znaczy, Spółka powinna udokumentować wykonanie usługi wystawiając
    fakturę bez kwoty VAT należnego, z adnotacją „odwrotne obciążenie”.
    Ustalenie podatnika
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

    Dalej, w myśl treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT podatnikami są również osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne
    nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
    przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
    zgodnie z art. 96 ust. 4,
    usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
        15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
        lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Z kolei w świetle art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i
    5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Pojęcie importu usług zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT zgodnie z którym
    przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
    podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Powołany przepis
    wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, jeśli dokonał on
    nabycia usługi od usługodawcy spoza terytorium kraju. Przepis ten, wprowadza
    mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez
    usługobiorcę (tu: Wnioskodawcę).
    Należy wskazać, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone w szczególności w art. 43 ustawy o VAT. Dla
    niniejszego wniosku istotny będzie przywoływany już art. 43 ust. 1 pkt 38 zgodnie z którym
    zwalnia się z opodatkowania usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
    usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a
    także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę oraz pkt 40 zgodnie z którym zwalnia się z opodatkowania usługi w
    zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych,
    wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów,
    czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
    Niewątpliwie, w przypadku wypłaty odsetek na rzecz Udziałowca z tytułu Umowy CP oraz
    umowy Pożyczki za usługodawcę (w odniesieniu do usługi świadczonej w zamian za
    otrzymane wynagrodzenie) może zostać uznany Udziałowiec - podatnik nieposiadający
    siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, a za
    usługobiorcę Spółka - podatnik posiadający siedzibę w Polsce.
    Za podatnika zostanie zatem na podstawie przytoczonych wyżej przepisów uznany
    Wnioskodawca. Z uwagi na fakt, że przedmiotem Umowy CP oraz umowy Pożyczki są w
    ocenie Wnioskodawcy usługi podlegające zwolnieniu z opodatkowania (na podstawie art.

    43 ust. 1 pkt 38 (ewentualnie pkt 40) ustawy o VAT), a jednocześnie Wnioskodawca
    zrezygnował ze zwolnienia z opodatkowania tychże usług świadczonych na rzecz
    podatników (na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT), należy ocenić, czy w przypadku
    importu usług będących przedmiotem niniejszego wniosku Wnioskodawca powinien
    wykazać import usług jako zwolniony z opodatkowania czy podlegający opodatkowaniu
    standardową stawką.
    Zgodnie z powszechnie obowiązującą doktryną stosowanie zwolnień od podatku lub
    stawek preferencyjnych ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni rozszerzającej. W
    efekcie podatnik uprawniony jest do zastosowania preferencji jedynie, gdy charakter
    czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości
    wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług lub stawki obniżonej.
    Rozpatrując możliwość rezygnacji ze zwolnienia od podatku i wyboru opcji opodatkowania
    usług wymienionych m. in. w art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o VAT należy wskazać, że art.
    43 ust. 22 ustawy o VAT w swojej treści odnosi się do usług finansowych „świadczonych”
    wyłącznie na rzecz podatników. Z jego treści wynika zatem, że opcję opodatkowania
    należy odnieść do czynności świadczonych (wykonywanych) przez podatnika na rzecz
    konkretnych podmiotów (tj. innych podatników). Natomiast w wyniku importu usług,
    nabywca nie świadczy (nie wykonuje) żadnej usługi, lecz jest wyłącznie zobowiązany do
    rozliczenia podatku VAT z tytułu jej nabycia. To wskazuje, że podatnik nie może
    zrezygnować ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT w
    przypadku nabycia usług rozliczanych w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia jako
    import usług, tylko ze względu na fakt, że świadczenie to następuje w relacji pomiędzy
    dwoma podatnikami oraz miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju.
    Opcję opodatkowania usług finansowych określoną w art. 43 ust. 22 ustawy o VAT należy
    zatem traktować „wąsko” jako przypisaną do usług finansowych świadczonych
    (wykonywanych) na terytorium kraju, co znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu
    do projektu ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105), na mocy której wprowadzono opcję
    opodatkowania usług finansowych poprzez dodatnie w artykule 43 przepisu ust. 22.
    W uzasadnieniu tym wskazano bowiem, że: „Proponowane do wprowadzenia rozwiązania
    zakładają, że podatnik rezygnujący ze zwolnienia i wybierający opodatkowanie, będzie
    zobowiązany do opodatkowania wszystkich świadczonych przez niego usług
    wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12, 38, 39, 40, 40a oraz pkt 41 świadczonych na rzecz
    podatników” oraz: „Możliwość wyboru opodatkowania będzie dotyczyła przypadków, gdy
    usługi te będą wykonywane na rzecz innych podatników”.
    Należy zatem przyjąć, że w wypłaty odsetek na rzecz Udziałowca z tytułu Umowy CP uraz
    umowy Pożyczki, gdy Wnioskodawca nabywa usługę od Udziałowca - podatnika
    posiadającego siedzibę poza terytorium Polski (ale na terytorium Unii Europejskiej) -
    nabywane usługi powinien wykazać, jako zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 38 (ewentualnie pkt 40) ustawy o VAT.
    W piśmie uzupełniającym wyjaśnili Państwo, że w zakresie:
    Umowy cash poolingu (Umowy CP) zastosowanie powinien znaleźć przepis art. 43 ust. 1
    pkt 40 ustawy o VAT; a w razie gdyby Dyrektor KIS nie zgodził się z tym stanowiskiem, za
    stosowanie powinien znaleźć art. 43 ust. 1 pkt 38 o VAT. Wnioskodawca wskazuje, że
    przyporządkowanie Umowy CP, do któregokolwiek z ww. przepisów będzie miało takie
    samo znaczenie dla rozstrzygnięcia.
    Umowy Pożyczki zastosowanie znajdzie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    Analogiczne stanowisko prezentuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych, np. w:

    - interpretacji DKIS z dnia 22 kwietnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.88.2024.3.ICZ.
      Zgodnie z treścią art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy o VAT w przypadku świadczenia
      usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41 obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu świadczenia tych usług
      (kasowo). Przepis ten ma zastosowanie także w przypadku importu tego typu usług
      (brak jest bowiem przepisu szczególnego, który regulowałby moment powstania
      obowiązku w przypadku importu usług). W konsekwencji, z uwagi na fakt, że
      rezygnacja ze zwolnienia, której dokonała Spółka, nie powinna dotyczyć importu
      usług, Spółka powinna wykazać tę transakcję w momencie zapłaty (kasowo).
      Poprawność stanowiska Wnioskodawcy potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji
      Skarbowej w wydawanych interpretacjach, np. w:
      - interpretacji DKIS z dnia 29 listopada 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.566.2019.1.
        IG.
    Ad 2.
    Ocena Wnioskodawcy odnośnie charakterystyki i kwalifikacji Umowy CP na gruncie
    przepisów o VAT została przedstawiona szerzej w uzasadnieniu Wnioskodawcy do
    stanowiska w zakresie pytania nr 1 i znajduje ona zastosowanie także w uzasadnieniu do
    stanowiska Spółki do pytania nr 2.
    Pytanie nr 2 służyć ma potwierdzeniu skutków podatkowych dla Wnioskodawcy
    wynikających z sytuacji objętej Umową CP, w której to Udziałowiec otrzymuje od Spółki
    Nadwyżki Spółki, a w konsekwencji, Spółka staje się uprawniona do otrzymania odsetek
    od Udziałowca.
    Jak zostało już przedstawione we wcześniejszej części wniosku Spółka w związku z
    uczestnictwem w Umowie CP nie dokonuje na rzecz Udziałowca żadnych świadczeń (poza
    udzieleniem zgody na udostępnianie Nadwyżek Spółki).
    Należy zatem uznać, że Spółka, w związku z realizacją Umowy CP, nie świadczy zatem
    usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z zawarciem i realizacją Umowy
    CP, Spółka nie uzyskuje wynagrodzenia z tytułu świadczenia jakiejkolwiek usługi, a jedynie
    może otrzymywać odsetki, lub być zobowiązana do ich zapłaty.
    Spółka, w związku z realizacją Umowy CP nie dokonuje także nieodpłatnego świadczenia
    usług zrównanego z opłatnym świadczeniem usługi, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy
    o VAT, w szczególności przystąpienie do Umowy CP oraz realizacja Umowy CP mają ścisły
    związek z działalnością gospodarczą Spółki, jak również w związku z realizacją Umowy CP,
    nie występuje sytuacja, w której wykorzystywane byłyby towary stanowiące część
    przedsiębiorstwa Spółki.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, działalność Wnioskodawcy obejmuje, m.
    in. świadczenie usług finansowych na rzecz podmiotów należących do Grupy, w
    szczególności udzielanie pożyczek polskim spółkom należącym do Grupy oraz pełnienie
    funkcji uczestnika wiodącego umowy cash-poolingu zawartej między Wnioskodawcą, a
    innymi polskimi spółkami z Grupy prowadzącymi działalność gospodarczą polegającą na
    produkcji (...). Jednakże, oceniając, czy w danym stosunku podmiot pełni rolę podatnika
    świadczącego usługę trzeba zbadać indywidualnie charakter takiej relacji. W ocenie
    Wnioskodawcy, pomimo posiadania przez Wnioskodawcę zasobów umożliwiających
    świadczenie usług finansowych, a nawet faktyczne wykonywanie takich usług, w
    przypadku Umowy CP, Wnioskodawca powinien być uznany za stronę umowy, która jest
    wyłącznie odbiorcą usługi świadczonej przez Udziałowca.

    Zatem należy uznać, że Spółka w ramach Umowy CP nie świadczy usługi, jak również nie
    działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT. Pogląd ten jest podzielany przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    np. w:
    - interpretacji DKIS z dnia 22 kwietnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.88.2024.3.ICZ,
    - interpretacji DKIS z dnia 13 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.410.2023.4.AMA.
    Podsumowując powyższe uzasadnienie do stanowiska dotyczącego pytania nr 2
    postawionego we wniosku, Spółka wskazuje, iż odsetki otrzymywane przez nią od
    Udziałowca na podstawie Umowy CP (w związku z wypłaconymi Nadwyżkami Spółki) nie
    stanowią dla Wnioskodawcy wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług, a w konsekwencji,
    Spółka nie powinna uwzględniać otrzymanych odsetek w rozliczeniach VAT. Płatności te
    bowiem nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Ad 3.
    Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług,
    które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy o VAT jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub
    części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku
    należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie
    przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    W myśl art. 90 ust. 3 ustawy o VAT proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział
    rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku
    z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
    czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Zgodnie ze stanowiskiem Spółki zaprezentowanym w stanowisku do pytania nr 2,
    działania podejmowane przez nią jako uczestnika w związku z zawarciem Umowy CP nie
    stanowią świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Odsetki uzyskiwane przez
    Spółkę w związku z uczestnictwem w Umowie CP nie stanowią wynagrodzenia z tytułu
    świadczenia usług. Spółka jako uczestnik cash poolingu nie będzie działać w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym Spółka nie będzie zobowiązana do uwzględnienia kwot uzyskanych w związku
    z uczestnictwem w Umowie CP w proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3
    ustawy o VAT. Kalkulacja tego współczynnika nie obejmuje bowiem kwot, które związane
    są z czynnościami wyłączonymi z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia

    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Wspominane wyżej cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w
    kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Przez cele inne niż działalność gospodarcza rozumie się sferę działalności danego
    podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o
    VAT. Takimi sferami będą przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy
    czy nieodpłatna działalność statutowa.
    Analiza przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku, że obowiązek ustalania zakresu
    prawa do odliczenia podatku naliczonego przy wykorzystaniu proporcji, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a uzależniony został od łącznego spełnienia następujących warunków:
    - podatnik wykonuje zarówno czynności, które mają związek z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą, jak i czynności, które nie wykazują takiego związku;
    - podatnik nabywa towary/usługi zarówno dla celów czynności, które mają związek z
      prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, jak i czynności, które nie wykazują
      takiego związku;
    - podatnik nie jest w stanie przyporządkować w całości nabywanych towarów/usług
      wyłącznie do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    Udział w Umowie CP towarzyszy działalności gospodarczej i nie stanowi obok niej
    odrębnego przedmiotu działalności Spółki, ale ma na celu optymalizację zarządzania
    zasobami finansowymi i unikanie źle ustawionych pozycji płynnościowych, co pozytywnie
    wpływa na działalność gospodarczą prowadzoną przez Spółkę.
    Zatem, płatności otrzymywane przez Spółkę w ramach Umowy CP mieszczą się w sferze
    działalności gospodarczej Spółki wskazanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym
    mieszczą się one w pojęciu „celów związanych z działalnością gospodarczą”, w rozumieniu
    art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Wobec powyższego, w związku z uczestnictwem w strukturze
    cash poolingu, Spółka nie będzie również zobowiązana do ustalania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej według
    „sposobu ustalenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Stanowisko powyższe potwierdza także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych, np.:
      - interpretacji DKIS z dnia 17 października 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.421.2024.4.
        MP,
      - interpretacji DKIS z dnia 8 marca 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.13.2024.1.DS,
      - interpretacji DKIS z dnia 13 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.410.2023.4.
        AMA.
    Z kolei, w związku z realizacją umowy Pożyczki, Spółka nie otrzymuje żadnych kwot
    odsetek, a jedynie płaci odsetki Udziałowcowi. A zatem, pomimo iż w przypadku zapłaty
    do Udziałowca odsetek z tytułu korzystania z Nadwyżek, to Spółka jest rozpoznawana jako
    podatnik zobowiązany do rozliczenia podatku od tej transakcji, nie osiąga Spółka żadnego
    wynagrodzenia, które mogłoby wpływać na określenie proporcji, o której mowa w art. 90
    ust. 2 ani 86 ust. 2a ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne
    świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na
    podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - stosownie do definicji
    zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, iż pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do
    zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z
    wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
    transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem
    jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego
    wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie
    podlega podatkowi VAT.

    Należy zauważyć, iż świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 5 ust. 1
    pkt 1, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą
    istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych,
    gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie
    wartości usługi świadczonej usługobiorcy. Świadczenie usług dokonywane odpłatnie w
    rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wymaga bezpośredniego związku między
    wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE przyjmuje się, że odpłatność ma
    miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub
    świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie
    jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane.
    Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia
    pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że
    stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona
    także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną
    usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie
    tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej).
    Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest
    usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi
    istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Ponadto, zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle
    określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za
    spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
    Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
        działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Z powyższych zapisów wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki:
    - w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa - użycie ich do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do
      odliczenia - w całości lub w części - podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub
      wytworzeniu tych towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie),

    - w przypadku świadczenia usług - świadczenie ich do celów innych niż działalność
      gospodarcza podatnika.
    Zatem dla ustalenia, czy konkretna, nieodpłatna czynność podlega opodatkowaniu w
    związku z uznaniem jej za odpłatne świadczenie usług, istotny jest cel jej świadczenia.
    Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej,
    wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione
    jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że w maju 2024 r. Państwo oraz Udziałowiec w celu usprawnienia i
    zintensyfikowania zarządzania przepływami finansowymi na poziomie Grupy, jak również
    na poziomie relacji z systemem bankowym zawarli mowę cash poolingu (CP).
    Stronami Umowy CP, której dotyczy wniosek o interpretację, są wyłącznie Państwo i
    Udziałowiec.
    Celem Umowy CP jest optymalizacja zarządzania zasobami finansowymi i unikanie źle
    ustawionych pozycji płynnościowych. Zgodnie z zawartą brzmieniem preambuły do
    Umowy CP, strony umowy dokonują integracji struktury cash poolingu rzeczywistego. W
    związku z tym dodatnie saldo środków pieniężnych na rachunku bankowym Państwa
    zostaje przeniesione na rachunek bankowy Udziałowca, będący rachunkiem głównym
    przypisanym do Umowy CP, którego posiadaczem jest Udziałowiec. W zamian Udziałowiec
    udostępnia Państwu nadwyżki gotówkowe, gdy tylko będzie to konieczne, na Państwa
    żądanie. Państwo, na podstawie Umowy CP, wyrażają zgodę na przekazywanie dziennego
    dodatniego salda środków pieniężnych zgromadzonych na Państwa rachunku bankowym
    Udziałowcowi bez wymogu oddzielnego wniosku ani powiadomienia.
    Zarówno Udziałowcowi, jak i Państwu przysługuje wynagrodzenie z tytułu udostępnienia
    dodatnich sald w formie oprocentowania. Różnica w sposobie naliczania odsetek, która
    oznacza wyższe oprocentowanie należne Udziałowcy niż Państwu odzwierciedla
    zaangażowanie, pełnione przez Udziałowca funkcje w ramach Umowy CP oraz ponoszone
    ryzyko finansowe.
    Państwa wątpliwości, objęte pytaniem nr 1, dotyczą kwestii czy odsetki należne
    Udziałowcowi od Państwa wynikające z Umowy CP (...) powinny być traktowane jako
    wynagrodzenie za świadczenie usług przez Udziałowca na Państwa rzecz, a w
    konsekwencji, z uwagi na fakt, że Udziałowiec jest podatnikiem zagranicznym
    nieposiadającym stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, to Państwo, w

    ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia, odpowiedzialni są za rozliczenie podatku
    VAT należnego (tzw. import usług) i w związku z charakterem nabywanej usługi powinni
    wykazywać ją jako zwolnioną z VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w kwestii Umowy cash poolingu (CP) należy
    zauważyć, że polskie przepisy podatkowe nie zawierają regulacji dotyczących umowy cash
    poolingu. Występująca w obrocie prawnym jako umowa nienazwana - umowa cash
    poolingu porównywana jest często z umową pożyczki. Chociaż umowa ta do pewnego
    stopnia przypomina w swym charakterze uregulowaną w polskim prawie umowę pożyczki,
    jednak nie wyczerpuje istotnych jej znamion. Nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia
    umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości
    pieniędzy na określony w umowie podmiot.
    Umowa „cash poolingu” jest formą efektywnego zarządzania środkami finansowymi,
    stosowaną przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej, lub podmioty powiązane
    ekonomicznie w jakikolwiek inny sposób. Sprowadza się ona do koncentrowania środków
    pieniężnych z jednostkowych rachunków poszczególnych podmiotów na wspólnym
    rachunku grupy i zarządzaniu zgromadzoną w ten sposób kwotą, przy wykorzystaniu
    korzyści skali. Pozwala to na kompensowanie przejściowych nadwyżek, wykazywanych
    przez jedne z podmiotów, z przejściowymi niedoborami zaistniałymi u innych podmiotów.
    Dzięki temu dochodzi do minimalizowania kosztów kredytowania działalności podmiotów
    z grupy poprzez kredytowanie się przy wykorzystaniu środków własnych grupy. W ramach
    porozumienia cash poolingu uczestnicy wskazują podmiot organizujący cash pooling i
    zarządzający systemem. Zarządzający systemem w ramach umowy zapewnia dla
    wszystkich uczestników systemu środki finansowe na pokrycie sald ujemnych, a w
    przypadku wystąpienia sald dodatnich na rachunkach uczestników, to na jego rachunek
    trafiają środki finansowe.
    Usługa cash poolingu jest zatem usługą zazwyczaj wykonywaną przez bank. Natomiast
    uczestnictwo w strukturze cash poolingu nie jest żadnym świadczeniem. Należy pamiętać,
    że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów/świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi bowiem być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem działa
    jako podatnik podatku VAT.
    Z uwagi na cechy charakterystyczne systemu Cash poolingu należy zauważyć, że
    najczęściej w roli usługodawcy będzie występować Bank, który będzie obsługiwał umowę
    Cash poolingu. Jednakże należy również brać pod uwadze rolę innych Uczestników
    Systemu Cash poolingu.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wyjaśnić, że typowa umowa cash poolingu
    ma charakter umowy wielostronnej. Tymczasem opisana we wniosku umowa cash
    poolingu (CP) będzie umową dwustronną, tj. zawartą pomiędzy Państwem a Udziałowcem.
    Omawiana konstrukcja umowy cash poolingu, jako sposobu zarządzania płynnością
    finansową uczestniczących w umowie dwóch podmiotów, niewątpliwie zawiera w sobie
    pewne elementy kredytowania jednego podmiotu przez drugi, gdyż pozwala
    zidentyfikować strony umowy. Oczywistym jest również, że w przypadku, gdy jeden
    uczestnik cash poolingu, będzie posiadał nadwyżkę środków pieniężnych (dodatnie saldo),
    a drugi uczestnik będzie miał lub może się spodziewać salda ujemnego na rachunku cash
    poolingu - nadwyżka ta zostanie przelana na rachunek tego uczestnika cash poolingu,
    którego saldo jest ujemne. Jednakże w umowie nie zostanie określona z góry ilość
    pieniędzy (co jest jednym z istotnych elementów umowy pożyczki) przepływających
    między tymi podmiotami, a co ważniejsze nie zostanie przeniesiona ich własność na drugą
    stronę umowy. Nie sposób zatem uznać, że umowa, którą Państwo zawarli z Udziałowcem
    wyczerpuje wszystkie elementy przedmiotowo istotne dla umowy pożyczki. Zatem
    umowa, którą Państwo zawarli z Udziałowcem w maju 2024 r. nosi cechy Umowy cash
    poolingu.

    Na podstawie opisanej Umowy cash poolinhu (CP) podmiotem dokonującym czynności
    opodatkowanych będzie Udziałowiec, bowiem jak Państwo wyjaśnili różnica w sposobie
    naliczania odsetek, która oznacza wyższe oprocentowanie należne Udziałowcowi niż
    Państwu odzwierciedla zaangażowanie, pełnione przez Udziałowca funkcje w ramach
    Umowy CP oraz ponoszone ryzyko finansowe.
    Tym samym Udziałowiec na podstawie zawartej w maju 2024 r. Umowy cash poolingu
    (CP), świadczy odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ
    otrzymuje wynagrodzenie -w postaci wyższych odsetek - za wykonywane czynności.
    Zatem są spełnione przesłanki wynikające z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT powodujące uznanie
    wykonywanych czynności na podstawie Umowy cash poolingu (CP), przez Udziałowca na
    Państwa rzecz jako odpłatne świadczenie usług - zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Następna kwestia, która budzi Państwa wątpliwości, objęta pytaniem nr 1, dotyczy
    ustalenia czy odsetki należne Udziałowcowi od Państwa wynikające z (...) Umowy pożyczki
    powinny być traktowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług przez Udziałowca na
    Państwa rzecz, a w konsekwencji, z uwagi na fakt, że Udziałowiec jest podatnikiem
    zagranicznym nieposiadającym stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, to czy
    Państwo, w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia, odpowiedzialni są za rozliczenie
    podatku VAT należnego (tzw. import usług) i w związku z charakterem nabywanej usługi
    powinni wykazywać ją jako zwolnioną z VAT.
    Odnosząc się do powyższej kwestii należy wyjaśnić, iż regulacje dotyczące umowy pożyczki
    zostały zawarte w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu
    stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o
    charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za
    ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach
    rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach
    zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza”
    zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

    Z opisu sprawy wynika, że niezależnie od Umowy CP, Państwo oraz Udziałowiec mają
    zawartą umowę pożyczki, w której pożyczkodawcą jest Udziałowiec a pożyczkobiorcą są
    Państwo. Strony Pożyczki uzgodniły limit kwotowy Pożyczki, w ramach którego Państwo
    mogą wnioskować o wypłatę środków do ustalonego limitu w ramach jednego lub
    większej liczby ciągnień. Zgodnie z treścią umowy Pożyczki strony mogą ustalać terminy
    spłaty Pożyczki (w całości lub w ratach), a w przypadku spłaty części lub całości Pożyczki
    Wnioskodawca, w razie potrzeby jest uprawniony do ponownego wnioskowania o wypłatę
    środków w ramach uzgodnionego limitu Pożyczki. Oprocentowanie Pożyczki zostało
    ustalone na poziomie rynkowym w oparciu o stopę referencyjną 12 miesięcznego
    EURIBOR powiększoną o spread. Jeśli stopa referencyjna powiększona o spread jest niższa
    niż zero, do kalkulacji oprocentowania Pożyczki przyjmuje się zero. Udziałowiec jest na
    terytorium Włoch podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług. Wykonuje on na terytorium Włoch działalność gospodarczą w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia odpłatnej pożyczki spełnia
    przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem
    pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej
    prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a
    więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę (tutaj
    Udziałowca) znać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę -
    Udziałowca tj. przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Włoch -
    odpłatnej pożyczki pieniężnej na Państwa rzecz (Pożyczkobiorcy), stanowi odpłatne
    świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, i podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W przypadku świadczenia usług, gdy jedna ze stron posiada siedzibę działalności
    gospodarczej poza terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czy też nie.
    Pojęcie importu usług zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:
      Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
    Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące
    warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
        - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
          art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,

        - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju –
          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
          o którym mowa w art. 15,
        - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
          którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Z kolei w świetle art. 17 ust. 2 ustawy:
    W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy
    towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się
    nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od usługodawcy spoza terytorium kraju.
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia,
    który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
    Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Ustawodawca odwołuje się
    w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie
    z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1,
      art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.

    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz
    podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad
    ustalenia miejsca świadczenia usług.
    W omawianej sprawie (jak wykazano wyżej) w zakresie czynności wykonywanych w
    ramach:
    Umowy cah poolingu (CP) oraz
    Umowy pożyczki
    usługodawcą będzie Udziałowiec - spółka kapitałowa (której charakterystyka przypomina
    polską spółkę akcyjną) utworzona zgodnie z przepisami prawa włoskiego będąca
    rezydentem podatkowym Włoch, czyli podmiot nieposiadający siedziby działalności
    gospodarczej na terytorium Polski. Bowiem jak wyjaśniono Udziałowiec nie posiada i
    obecnie nie zamierza posiadać na terytorium Polski siedziby działalności gospodarczej, ani
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Nie jest i obecnie nie zamierza być
    zarejestrowany dla celów podatku od towarów i usług na terytorium Polski.
    Natomiast beneficjentem ww. usług będą Państwo jako strona Umowy Cash poolingu oraz
    Umowy pożyczki jako pożyczkobiorca.
    Państwo nie posiadają i nie zamierzają posiadać na terytorium Włoch siedziby działalności
    gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Nie są również
    ani nie zamierzają być zarejestrowani dla celów podatku od towarów i usług na terytorium
    Włoch.
    Skoro usługodawca tj. Udziałowiec - podmiot zagraniczny dokonuje dokonywać czynności
    na podstawie Umowy cash poolingu (CP) oraz Umowy pożyczki na terytorium Włoch, to
    czynności te podlegają opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej
    usługobiorcy, czyli odpowiednio na terytorium tego Państwa gdzie usługobiorca posiada
    siedzibę działalności gospodarczej, lub stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej, lub też będzie zarejestrowany dla celów podatku.
    W omawianej sprawie usługobiorcą są Państwo, jako podmiot posiadający siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Zatem nabycie przez Państwa czynności wykonywanych na podstawie Umowy cash
    poolingu (CP) oraz Umowy pożyczki przez Udziałowca z siedzibą na terytorium Włoch -
    stanowi dla Państwa import usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy, tym samym są
    Państwo zobowiązani, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy opodatkować ww. usługi
    stosownie do art. 28a ust. 1 ustawy na terytorium Polski.
    Przy czym ustawodawca w treści ustawy przewidział zwolnienie od podatku dla
    wykonywania niektórych czynności.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych,
      prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych,
      przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi
      pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
    Z kolei w świetle regulacji art. 43 ust. 15 cyt. ustawy:
    Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43
    ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej
    odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia od podatku usług finansowych oparte zostały na
    obiektywnych kryteriach, nie są zaś uzależnione od rodzaju podmiotu świadczącego te
    usługi.
    Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1
    pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod
    warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
        opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
        rezygnuje ze zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego
      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku, przy czym możliwość
    wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych
    podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, należy wskazać, że
    czynności wykonywane przez Udziałowca na Państwa rzecz na podstawie:
      - Umowy cash poolingu
      - Umowy pożyczki
    stanowią świadczenia mieszczące się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    VAT, jako odpłatne wykonywanie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Zatem opisane usługi cash poolingu świadczone przez Udziałowca stanowią usługi
    związane z depozytami środków pieniężnych, prowadzeniem rachunków pieniężnych,
    realizacją transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i
    weksli. Jednocześnie nie zostały one wymienione w art. 43 ust. 15 tej ustawy ani nie
    spełniają przesłanek żadnej z kategorii usług określonych w tym przepisie. Tym samym
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 Ustawy o VAT.

    Natomiast czynność udzielenia przez Udziałowca odpłatnej pożyczki pieniężnej na
    Państwa rzecz (Pożyczkobiorcy), mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt.
    art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie i korzysta ze
    zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
    Powyższe zwolnienie będzie miało zastosowanie pod warunkiem, że dla tej czynności
    Pożyczkodawca nie wybierze opcji opodatkowania zgodnie i na warunkach zawartych w
    art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.
    W konsekwencji Państwo jako usługobiorca ww. usług wykonywanych na podstawie
    Umowy cash poolingu oraz Umowy pożyczki, są zobowiązani do rozpoznania importu
    usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, przy czym
    czynności te mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 i
    pkt 40 ustawy.
    Powyższe zwolnienia nie będą miały zastosowania pod warunkiem, że dla tej czynności
    Państwo jako Usługobiorca wybiorą opcję opodatkowania zgodnie i na warunkach
    zawartych w art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko, w kwestii objętej pytaniem nr 1, zgodnie z którym
    , odsetki należne Udziałowcowi od Wnioskodawcy wynikające z Umowy CP oraz umowy
    Pożyczki powinny być traktowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług przez
    Udziałowca na rzecz Wnioskodawcy, a w konsekwencji, z uwagi na fakt, że Udziałowiec jest
    podatnikiem zagranicznym nieposiadającym stałego miejsca prowadzenia działalności w
    Polsce, to Wnioskodawca, w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia,
    odpowiedzialny jest za rozliczenie podatku VAT należnego i w związku z charakterem
    nabywanej usługi powinien ujmować ją jako zwolnioną z VAT – jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości, objęte pytaniem nr 2, dotyczą kwestii czy odsetki otrzymywane
    przez Wnioskodawcę od Udziałowca na podstawie Umowy CP powinny być traktowane
    jako wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, a w konsekwencji, czy Wnioskodawca
    powinien wykazywać je jako wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz podatnika
    nieposiadającego siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, to
    znaczy niepodlegające opodatkowaniu w Polsce.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz cytowane wyżej przepisy prawa należy
    uznać, że Państwo w związku z uczestnictwem w Umowie CP nie dokonują na rzecz
    Udziałowca żadnych świadczeń - oprócz wyrażenia zgody na przekazywanie dziennego
    dodatniego salda środków pieniężnych zgromadzonych na Państwa rachunku bankowym.
    Natomiast za przekazanie nadwyżki finansowej będą Państwo otrzymywać od Udziałowca
    oprocentowanie.
    Zatem w związku z realizacją Umowy CP, nie świadczą Państwo usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT. W związku z zawarciem i realizacją Umowy CP, nie uzyskują Państwo
    wynagrodzenia z tytułu świadczenia jakiejkolwiek usługi, a jedynie otrzymują odsetki.
    Ponadto Państwo w związku z realizacją Umowy CP nie dokonują także nieodpłatnego
    świadczenia usług zrównanego z opłatnym świadczeniem usługi, o którym mowa w art. 8
    ust. 2 ustawy o VAT, bowiem przystąpienie do Umowy CP oraz realizacja Umowy CP ma
    ścisły związek z Państwa działalnością gospodarczą. Jak wskazali Państwo w opisie stanu
    faktycznego, działalność Państwa obejmuje, m. in. świadczenie usług finansowych na rzecz
    podmiotów należących do Grupy, w szczególności udzielanie pożyczek polskim spółkom
    należącym do Grupy oraz pełnienie funkcji uczestnika wiodącego umowy cash-poolingu
    zawartej między Państwem, a innymi polskimi spółkami z Grupy prowadzącymi
    działalność gospodarczą polegającą na produkcji (...).
    Tym samym Państwo jako nabywca usługi, na podstawie zawartej w maju 2024 r., Umowy
    cash poolingu (CP), nie świadczą odpłatnych usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

    Wobec powyższego Państwa stanowisko, w kwestii objętej pytaniem nr 2 zgodnie z
    którym, odsetki otrzymywane przez Wnioskodawcę od Udziałowca na podstawie Umowy
    CP nie powinny być traktowane jako wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, a w
    konsekwencji, Wnioskodawca nie powinien wykazywać ich jako wynagrodzenie za
    świadczenie usług w ogóle - jest prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości, objęte pytaniem nr 3, dotyczą ustalenia czy będą Państwo
    zobowiązani do zmniejszenia kwoty odliczenia VAT naliczonego i czy będą uprawnieni do
    zastosowania proporcjonalnego odliczenia podatku opisanego w art. 90 ust. 3 ustawy o
    VAT.
    Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W myśl art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Należy również zauważyć, że w świetle art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Należy wyjaśnić, że w wyniku importu usług - usługobiorca nie wykonuje żadnej usługi -
    jest wyłącznie zobowiązany do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia
    tych usług.
    Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, iż do obrotu będącego podstawą do obliczenia
    proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, nie wlicza się takich zdarzeń jak import
    usług. Wartość importu usług nie powiększa kwoty obrotu, o którym mowa w art. 90
    ustawy.

    Należy wyjaśnić, że w wyniku importu usług dokonywanych w ramach Umowy cash
    poolingu (CP) oraz Umowy pożyczki, nabywca -usługobiorca czyli Państwo nie wykonują
    żadnej usługi – są Państwo wyłącznie zobowiązani do rozliczenia podatku od towarów i
    usług z tytułu nabycia tych usług.
    Państwo nabywając od Udziałowca (podmiotu z Włoch) usługi cash poolingu oraz usługi
    finansowe wykonywane na podstawie Umowy pożyczki, nie wykonują żadnej czynności, o
    której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, są wyłącznie zobowiązani do rozliczenia
    podatku od towarów i usług z tytułu ich nabycia.
    Zatem wartość usług nabywanych od Udziałowca w ramach przedstawionej Umowy cash-
    poolingu (CP) oraz Umowy pożyczki nie powinny wpływać na Państwa rozliczenia podatku
    od towarów i usług, nie powinny być również uwzględniane w tzw. proporcji sprzedaży, o
    której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Ponadto na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Wspominane wyżej cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w
    kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W
    związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania
    czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. Przez cele inne niż działalność
    gospodarcza rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Takimi sferami będą przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatna działalność statutowa.
    Analiza przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku, że obowiązek ustalania zakresu
    prawa do odliczenia VAT naliczonego przy wykorzystaniu proporcji, o której mowa w art.
    86 ust. 2a ustawy, uzależniony został od łącznego spełnienia następujących warunków:
    - podatnik wykonuje zarówno czynności, które mają związek z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą, jak i czynności, które nie wykazują takiego związku;

    - podatnik nabywa towary/usługi zarówno dla celów czynności, które mają związek z
      prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, jak i czynności, które nie wykazują
      takiego związku;
    - podatnik nie jest w stanie przyporządkować w całości nabywanych towarów/usług
      wyłącznie do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    W opisanej sytuacji mamy do czynienia z czynnościami (cash poolingu) oraz czynnościami
    udzielenia pożyczek, które towarzyszą Państwa działalności gospodarczej i nie stanowią
    obok niej odrębnego przedmiotu Państwa działalności - bowiem jak wynika z opisu sprawy
    świadczą Państwo również usługi finansowe na rzecz podmiotów należących do Grupy, w
    szczególności udzielają Państwo pożyczek polskim spółkom należącym do Grupy oraz są
    uczestnikiem wiodącym umowy cash-poolingu zawartej innymi spółkami z Grupy pr
    owadzącymi działalność gospodarczą polegającą na produkcji (..). Celem Umowy CP jest
    optymalizacja zarządzania zasobami finansowymi i unikanie źle ustawionych pozycji
    płynnościowych.
    Zatem, płatności otrzymywane w ramach ww. umów mieszczą się w sferze działalności
    gospodarczej podatnika wskazanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym mieszczą
    się one w pojęciu „celów związanych z działalnością gospodarczą”, w rozumieniu art. 86
    ust. 2a ustawy.
    Wobec powyższego, nie są Państwo zobowiązani do ustalania zakresu wykorzystania
    nabywanych towarów i usług do realizacji Umowy Cash poolingu oraz Umowy pożyczki do
    celów działalności gospodarczej według „sposobu ustalenia proporcji”, o którym mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko, w kwestii objętej pytaniem nr 3, zgodnie z
    którym, jakiekolwiek rozliczenia wynikające z Umowy CP oraz umowy Pożyczki nie będą
    dla Wnioskodawcy skutkować ograniczeniu prawa do odliczenia VAT naliczonego na
    podstawie art. 90, ani art. 86 ust. 2a ustawy o VAT - jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w
      dacie zaistnienia zdarzenia.
    - dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
      obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Ocena Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz w
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych jest przedmiotem odrębnych
    rozstrzygnięć.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.