Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1278/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-12-27
Teza: Czy zapłata wekslem własnym za zakupione prawa do znaków towarowych stanowi uregulowanie należności w myśl przepisów ustawy CIT, a tym samym czy Wnioskodawca wystawiając weksel będący zapłatą za zakupione prawo do znaków towarowych nie będzie zobowiązany do dokonania korekty kosztów podatkowych wynikających z faktury za zakupione prawo do znaków towarowych, o której mowa w art. 15b ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? (część pytania dot. podatku dochodowego od osób prawnych)
Słowa kluczowe: cena; koszt-koszty uzyskania przychodów; prawo; spółki-spółka komandytowo-akcyjna; weksel; zapłata; zatory płatnicze; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 27 września 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 1 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania przepisów art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku uregulowania płatności poprzez wystawienie weksla własnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania przepisów art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku uregulowania płatności poprzez wystawienie weksla własnego.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca Spółka z o.o. (dalej zwany również Spółką bądź Kupującym) zamierza kupić prawa do znaków towarowych od spółki komandytowo-akcyjnej (zwanej dalej Sprzedawcą) za cenę ustaloną w wycenie tych praw sporządzonej przez rzeczoznawcę. Sprzedaż ww. praw zostanie potwierdzona fakturą VAT. Zapłata ceny określonej w umowie nastąpi poprzez wystawienie weksla własnego. Do weksla zostanie dołączona deklaracja wekslowa, w której Kupujący wskaże, że weksel stanowi zapłatę jego zobowiązań wobec Sprzedawcy z tytułu zakupu praw do znaków towarowych.

Wystawiony przez Wnioskodawcę i przyjęty przez Sprzedawcę weksel spełniać będzie funkcję płatniczą, to znaczy stanowić będzie bezwarunkową zapłatę za dostarczone prawo do znaków towarowych w dniu wręczenia weksla, co bezpośrednio skutkować będzie wygaśnięciem zobowiązania z tytułu zakupu w stosunku do Sprzedającego. W następstwie przekazania weksla w trybie art. 506 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) nastąpi umorzenie zobowiązania Wnioskodawcy do uregulowania ceny, a w miejsce tego umorzonego zobowiązania powstanie nowe zobowiązanie do zapłaty sumy wekslowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zapłata wekslem własnym za zakupione prawa do znaków towarowych stanowi uregulowanie należności w myśl przepisów ustawy PIT (winno być CIT), a tym samym czy Wnioskodawca wystawiając weksel będący zapłatą za zakupione prawo do znaków towarowych nie będzie zobowiązany do dokonania korekty kosztów podatkowych wynikających z faktury za zakupione prawo do znaków towarowych, o której mowa w art. 15b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „ustawa CIT”)? (część pytania dot. podatku dochodowego od osób prawnych)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy CIT w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów. W myśl art. 15b ust. 2 ustawy CIT, jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

Pojęcie uregulowanie należności na gruncie przepisów ustawy CIT występuje w art. 15a ust. 7 ustawy CIT, zgodnie z którym za dzień zapłaty uważa się dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności. Pojęcie to występuje również w art. 15b ustawy CIT. Pojęcia „uregulowanie należności/zobowiązań wynikających z faktury" a „zapłata należności za tę fakturę" nie są pojęciami tożsamymi.

Uregulowanie należności występuje wówczas, kiedy zobowiązanie wygasa w rozumieniu Kodeksu cywilnego, ale wierzyciel nie ponosi uszczerbku majątkowego (jego interes majątkowy jest zaspokojony). Zapłata w Kodeksie cywilnym występuje w kontekście świadczeń mających charakter pieniężny (tak: Woźniakiewicz Piotr, Żurawiecka Anna artykuł, PP.2013.6.8 Wykładnia pojęcia „uregulowanie zobowiązania” na gruncie nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Teza nr 1, Lex 173760/1).

Analizując pojęcie „uregulowania należności" należy odnieść się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2005 r., sygn. akt: I FSK 171/05, w którym wskazano, że: (\`(...)\`) Pojęcie "uregulowania należności" jest pojęciem szerszym od pojęcia "zapłaty należności", którego racjonalny ustawodawca używa również w tej samej jednostce redakcyjnej. Skoro zatem ustawodawca użył pojęcia „uregulowane” a nie „zapłacone”, to uznać należy, że dopuścił różne sposoby uregulowania należności wobec sprzedawcy towaru. (\`(...)\`).

Powyższe oznacza, że uregulowanie należności, o którym mowa w art. 15b ust. 1 ustawy CIT może nastąpić nie tylko poprzez dokonanie zapłaty, lecz również poprzez inne dopuszczalne formy wygaśnięcia zobowiązań, np. zapłatę wekslem, co potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku.

Weksel może bowiem pełnić rolę środka zapłaty. Co istotne uregulowanie należności z zobowiązania następuje już w momencie wystawienia weksla, nie zaś w momencie jego wykupu (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2005 r. sygn. akt: I FSK 171/05).

W ocenie Wnioskodawcy wystawienie weksla z zamiarem odnowienia istniejącego zobowiązania na zobowiązanie wekslowe jest równoznaczne z uregulowaniem należności, tak jakby dłużnik - dokonał na rzecz wierzyciela zapłaty. Zapłata faktury wekslem oznacza umorzenie zobowiązania handlowego wynikającego z faktury (przez jego zamianę w zobowiązanie wekslowe). Ma ona taki skutek (w sensie umorzenia zobowiązania) jak zapłata gotówką. Powyższe potwierdzają poglądy doktryny (Woźniakiewicz Piotr, Żurawiecka Anna artykuł, PP.2013.6.8 Wykładnia pojęcia „uregulowanie zobowiązania” na gruncie nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Teza nr 1, Lex 173760/1). Zastosowanie wykładni celowościowej potwierdza, że w przypadku art. 15b ustawy CIT ustawodawca zamierzał uwzględnić wszystkie formy wygaśnięcia zobowiązania, w których dochodzi do zaspokojenia wierzyciela. Natomiast wykładnia literalna, systemowa i celowościowa wskazuje, że pojęcie uregulowanie należności jest szersze niż zapłata i może mieścić także inne zdarzenia związane z uporządkowaniem stosunków zobowiązaniowych prowadzących do zwolnienia dłużnika z obowiązku świadczenia bez uszczerbku dla interesu wierzyciela.

Powyższe oznacza, że jeżeli Spółka – dłużnik, wręczy kontrahentowi – Sprzedawcy, weksel przed upływem terminu, po upływie którego zgodnie z art. 15b ustawy CIT zobowiązany byłby do korekty kosztów uzyskania przychodów nie będzie on zobowiązany korygować kosztów podatkowych.

Potwierdzenie stanowiska Spółki odnaleźć można w interpretacjach indywidualnych np. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 26 czerwca 2013 r., nr IPTPB3/423-101/13-4/MF, w której organ wskazał, iż: na gruncie przepisów ustaw podatkowych pojęcie „uregulowanie” powinno być interpretowane szeroko i w konsekwencji powinno obejmować każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującą wygaśnięciem zobowiązania podatnika. W tym znaczeniu podatkowo termin „uregulowanie” obejmuje wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Zgodnie z przepisami ustawy Prawo wekslowe weksel jest dokumentem potwierdzającym istnienie zobowiązania osób, które go podpisały. Osobą uprawnioną do realizacji praw majątkowych wskazanych na wekslu jest jego prawny posiadacz. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny, do najważniejszych funkcji weksla należy w szczególności funkcja płatnicza (Komentarz do ustawy - Prawo wekslowe. Prawo wekslowe i czekowe. Komentarz, Izabela Heropolitańska). Weksel pełni funkcję płatniczą w sytuacji, gdy wręczany jest przy zakupie towarów i usług i strony zgodnie potwierdzają płatniczą funkcję wydania takiego weksla. Zatem, wydanie weksla będzie mieściło się w zakresie definicji terminu "uregulowanie".

W konsekwencji w części należności wynikających z faktur zakupu towaru, które zostaną uregulowane w drodze wydania weksla własnego, po upływie terminów wskazanych w art. 15b ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie powstanie dla Wnioskodawcy obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów (lub odpowiednio zwiększenia przychodów w razie braku kosztów) o kwoty w ten sposób uregulowane na rzecz kontrahenta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygniecie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.