Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.376.2019.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-11
Teza: w zakresie uznania Programu lojalnościowego za sprzedaż premiową lub konkurs, obowiązków płatnika w związku wydaniem nagrody w Grach hazardowych, obowiązków płatnika w przypadku wydania nagrody dla osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; loterie-loteria promocyjna; nagrody; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; sprzedaż-sprzedaż premiowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2019 r. (data wpływu 21 czerwca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. (data wpływu 3 września 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   uznania Programu lojalnościowego za sprzedaż premiową lub konkurs (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2) **– jest prawidłowe,**

*   obowiązków płatnika w związku wydaniem nagrody w Grach hazardowych (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) **– jest prawidłowe,**

*   obowiązków płatnika w przypadku wydania nagrody dla osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą (pytanie oznaczone we wniosku nr 6) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 7 sierpnia 2019 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.376.2019.1.AC, wezwano Wnioskodawcę na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 7 sierpnia 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 22 sierpnia 2019 r.), zaś w dniu 3 września 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 28 sierpnia 2019 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

X Sp. z o.o. (zwana dalej: Spółką lub Wnioskodawcą) prowadzi działalność gospodarczą – jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się zarządzaniem programami lojalnościowymi. W związku z prowadzoną działalnością świadczy na rzecz swoich klientów (zwanych dalej: Klientami) usługi związane z organizacją konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej, loterii i innych wydarzeń, mających na celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek.

Akcje organizowane przez Spółkę można podzielić na dwie główne kategorie:

1.  akcje organizowane na zasadzie przyrzeczenia publicznego, o którym mowa w art. 919 § 1 Kodeksu cywilnego, gdzie Spółka jako organizator przyrzeka nagrodę za wykonanie oznaczonej czynności (zwane dalej: Akcjami na zasadzie przyrzeczenia publicznego). Do tego typu akcji organizowanych przez Spółkę można zaliczyć przede wszystkim: konkursy i programy lojalnościowe;
2.  akcje będące grami hazardowymi (zwane dalej: Grami hazardowymi). Do tego typu akcji organizowanych przez Spółkę można zaliczyć przede wszystkim loterie promocyjne. W takich przypadkach to Spółka zawsze uzyskuje we własnym imieniu zezwolenie na organizację Gry hazardowej oraz gwarancję bankową wypłaty nagród w Grze hazardowej.

Wśród najczęściej organizowanych akcji należy wymienić następujące:

*   Konkurs – w tego typu akcji Spółka jako organizator przyrzeka nagrodę dla tych spośród osób, które wykonają określoną czynność (zadanie konkursowe), których zadanie konkursowe Spółka (komisja wskazana przez Spółkę) oceni – według przyjętych kryteriów –najwyżej,

*   Program lojalnościowy – w tego typu akcji Spółka jako organizator w zamian za zakup przez zarejestrowanych w Programach uczestników towarów i usług, oferowanych przez Klientów, nalicza na rzecz takiego Uczestnika punkty, wymienne później na nagrody. Należy przy tym zastrzec, że samej sprzedaży towarów i usług nie dokonuje Spółka. Często dokonuje jej Klient, ale najczęściej również inne podmioty (przedsiębiorcy zajmujący się handlem detalicznym lub hurtowym) lub wyłącznie takie podmioty. Zdarza się, że Spółka przewiduje minimalny próg zakupów po którego przekroczeniu uczestnik może dopiero otrzymać nagrodę. W większości przypadków możliwość wymiany na nagrody jest gwarantowana, ale zdarzają się akcje, w których nagrody uzyskują uczestnicy, którzy zgromadzili największą ilość punktów w określonym Regulaminem akcji czasie, zaś pozostali nie otrzymują nagród. Zdarzają się też akcje, w których możliwość wymiany na nagrody jest gwarantowana, a dodatkowo uczestnicy, którzy zgromadzili największą ilość punktów, otrzymują dodatkowe nagrody. W ramach Programów lojalnościowych organizowane są też akcje, adresowane do mniejszego grona uczestników niż sam Program lojalnościowy, w których to akcjach uczestnicy mogą wygrać dodatkowe nagrody lub uzyskać dodatkowe punkty w Programie lojalnościowym,

*   Loterie promocyjne – w tego typu akcji uczestnik, który nabył określony towar lub określoną usługę, zgłosił swój udział w akcji, najczęściej na podstawie dowodu zakupu tego towaru lub tej usługi, bierze udział w loterii i w drodze losowania ma szanse na wygranie nagrody.

Gry hazardowe adresowane są do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów towarów lub usług albo reprezentantów przedsiębiorców). Zdarza się, że Gry hazardowe połączone są z Akcją organizowaną na zasadzie przyrzeczenia publicznego. Przykładowo uczestnik nabywa towar, dodatkowo wypełnia zadanie konkursowe i to działanie zgłasza Spółce, w efekcie czego bierze udział w loterii jednej nagrody, ale także ma szanse na wygranie drugiej nagrody, jeśli jego zadanie konkursowe zostanie wytypowane jako zwycięskie przez komisję konkursową.

Akcje organizowane na zasadzie przyrzeczenia publicznego adresowane są zarówno do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (np. spółek osobowych) i osób prawnych (np. spółek kapitałowych). Akcje organizowane na zasadzie przyrzeczenia publicznego są niejednokrotnie połączeniem Programu lojalnościowego i Konkursu. Przykładowo uczestnik bierze udział w Programie lojalnościowym, w którym zdobywa punkty za nabywanie produktów Klienta, ale dodatkowo dla uczestników tego Programu lojalnościowego (tylko dla nich lub nawet wyłącznie dla części z nich) Spółka organizuje Konkurs, w którym wypełnienie zadania konkursowego pozwala im na zdobycie dodatkowych nagród lub naliczenie dodatkowych punktów w Programie lojalnościowym, jeśli ich zadanie konkursowe zostanie wytypowane jako zwycięskie. W niektórych Programach lojalnościowych uczestnik ma możliwość kilkukrotnego rozwiązania zadania konkursowego, co jest uzależnione od ilości nabytych produktów Klienta (np. nabycie produktów o określonej wartości jest równoznaczne z dodatkową szansą rozwiązania zadania konkursowego). Zdarza się też tak, że za wykonanie określonego zadania każdy uczestnik Programu lojalnościowego dostaje dodatkowe punkty w tym Programie.

Spółka organizuje Programy lojalnościowe adresowane do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, w których osoby zdobywają punkty w związku z nabywaniem towarów i usług przez inny podmiot, najczęściej je zatrudniający lub z nimi współpracujący. Przykładowo Spółka organizuje Programy lojalnościowe dla pracowników odpowiedzialnych za zaopatrzenie. W takim wypadku towary i usługi nabywa przedsiębiorca, który tę osobę zatrudnia, ale to ten pracownik uzyskuje za to punkty, wymienne następnie na nagrody.

Zarówno w przypadku Akcji organizowanych na zasadzie przyrzeczenia publicznego, jak i Gier hazardowych, oferowane są nagrody finansowe (np. w postaci kart przedpłaconych), nagrody rzeczowe (rzeczy ruchome), a także vouchery na usługi (np. voucher na wycieczkę turystyczną).

Zdarza się, że nagroda w postaci vouchera obejmuje usługę świadczoną dla dwóch (lub większej ilości) osób, mimo że laureatem nagrody jest jeden uczestnik. Najczęściej Spółka jako organizator nie wie kto skorzysta z vouchera, ale zdarza się (np. w związku z formalnościami wymaganymi przez biuro podróży), że laureat zgłasza Spółce dane osobowe osób korzystających z vouchera, a więc Spółka ma wiedzę o tym, kto z usługi skorzysta.

Zasady uczestnictwa w Akcjach organizowanych na zasadzie przyrzeczenia publicznego, jak i w Grach hazardowych, w tym wydawania nagród, określają każdorazowo regulaminy przygotowane przez Spółkę, w zakresie Gier hazardowych podlegające zatwierdzeniu przez właściwy organ administracji publicznej.

Konkursy, Programy lojalnościowe, Loterie promocyjne organizowane są wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Spółka organizuje Konkursy, Programy lojalnościowe i Loterie promocyjne wyłącznie na zlecenie Klientów i zawiera umowy dotyczące organizacji ww. akcji. Koszt finansowania organizowanych Konkursów, Programów lojalnościowych i Loterii promocyjnych, w tym koszt nagród finansowych, nagród rzeczowych, voucherów na usługi, ponosi Klient.

Spółka działalność w wyżej opisany sposób już prowadzi (Zaistniały stan faktyczny), jak i planuje jej kontynuowanie w przyszłości (Zdarzenie przyszłe I).

Ponadto jednak Spółka planuje, że w przyszłości zmieni z niektórymi Klientami umowy o organizowanie akcji w ten sposób, że Spółka będzie otrzymywała od Klienta z góry ustalone wynagrodzenie za organizację określonej akcji, ale to na Spółce będzie spoczywał ciężar nabycia i wydania nagród w tych akcjach i własnych środków. Ciężar finansowy nagród będzie spoczywał więc w całości na Spółce. Klient nie będzie zobowiązany, na żadnym etapie, ani w żadnej formie, do wypłacenia Spółce równowartości pieniężnej wydawanych nagród. Oczywiście Spółka, mając na względzie, że celem jej działalności jest uzyskiwanie zysku, będzie proponowała takie wynagrodzenie, by mimo pokrycia kosztów nagrody w określonej akcji, organizacja akcji była dla niej opłacalna. Niemniej, jeżeli okaże się, że w wyniku nieprawidłowo oszacowanej oferty, koszt wydanych nagród przewyższy przychód z organizacji akcji, to i tak Spółka nagrody te będzie musiała sfinansować i wydać. W takich wypadkach Spółka nie będzie mogła w żaden sposób zrezygnować z organizacji akcji oraz pokryć koszt należnych do wydania nagród. (Zdarzenie przyszłe II)

W związku z powyższym zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy Program lojalnościowy, w którym punkty i nagrody zdobywa osoba fizyczna (np. pracownik) w związku z nabywaniem usług i towarów przez inny podmiot (np. jego pracodawcę) należy traktować jako „sprzedaż premiową” lub „konkurs” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego oraz Zdarzenia przyszłego I).
2.  Czy Programy lojalnościowe, we wszystkich innych niż opisany w pytaniu nr 1 rodzajach i konfiguracjach opisanych we wniosku, należy traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego oraz Zdarzenia przyszłego I).
3.  Czy, w Zdarzeniu przyszłym II, wydając nagrody w Programach lojalnościowych na rzecz Uczestników nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej, gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, Wnioskodawca pełni rolę płatnika? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).
4.  Czy wydając nagrody w Grach hazardowych, w przypadku gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, Wnioskodawca pełni rolę płatnika? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego, Zdarzenia przyszłego I oraz Zdarzenia przyszłego II).
5.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, w związku z wydaniem nagród w Programach lojalnościowych, o których mowa w pytaniu nr 1, Wnioskodawca powinien jako płatnik pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych albo jako podmiot zobowiązany do wykonania obowiązku informacyjnego wystawić i przesłać do podatnika oraz właściwego dla tego podatnika urzędu skarbowego deklarację podatkową PIT-11? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).
6.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, wydanie nagrody w ramach Sprzedaży premiowej lub Konkursu dla uczestnika będącego osobą fizyczną, prowadzącego działalność gospodarczą, będzie wiązało się z obowiązkiem Wnioskodawcy poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osoby fizycznej? (pytanie Zdarzenia przyszłego II).
7.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, w przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego lub Gry hazardowej, w której nagrodę stanowi voucher na usługi, w sytuacji gdy usługa ta świadczona może być dla dwóch (lub większej ilości) osób, a Spółka nie zna danych osobowych osób korzystających z usługi, to Spółka powinna, jako płatnik, pobrać podatek wyłącznie od tego laureata oraz sporządzić informację podatkową uwzględniającą jako podatnika tylko tego laureata? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).
8.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego lub Gry hazardowej, w której nagrodę stanowi voucher na usługi, w sytuacji gdy usługa ta świadczona może być dla dwóch (lub większej ilości) osób, a Spółka zna dane osobowe osób korzystających z usługi, to Spółka powinna, jako płatnik, pobrać podatek wyłącznie od tego laureata (a nie obydwu osób) oraz sporządzić informację podatkową uwzględniającą jako podatnika tylko tego laureata? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).
9.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, w przypadku, gdy wartość nagrody oferowanej w Programach lojalnościowych, wszystkich ich rodzajach i konfiguracjach opisanych we wniosku, poza opisanym w pytaniu nr 1, nie przekracza wartości 2 000 zł, to Spółka nigdy nie będzie musiała pobrać, jako płatnik, zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z tym, że zastosowanie znajdzie zwolnienie, o którym mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oprócz takiego przypadku, w którym zwycięzcą nagrody będzie przedsiębiorca? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy, w zakresie pytań oznaczonych nr 1, nr 2, nr 4 i nr 6. Natomiast w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  Odpowiedź na pytanie nr 1 powinna brzmieć następująco – Nie, Programu lojalnościowego, w którym punkty i nagrody zdobywa osoba fizyczna (np. pracownik) w związku z nabywaniem usług i towarów przez inny podmiot (np. jego pracodawcę), nie należy traktować jako „sprzedaży premiowej” lub „konkursu” w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwana dalej: Ustawą o PIT).
2.  Odpowiedź na pytanie nr 2 powinna brzmieć następująco – Tak, Programy lojalnościowe, we wszystkich innych niż opisany w pytaniu nr 1 rodzajach i konfiguracjach opisanych we wniosku, należy traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
3.  Odpowiedź na pytanie nr 4 powinna brzmieć następująco – Tak, wydając nagrody w Grach hazardowych, w przypadku gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, Wnioskodawca pełni rolę płatnika.
4.  Odpowiedź na pytanie nr 6 powinna brzmieć następująco – Nie, w Zdarzeniu przyszłym II, wydanie nagrody w ramach Sprzedaży premiowej lub Konkursu dla uczestnika będącego osobą fizyczną, prowadzącego działalność gospodarczą, nie będzie wiązało się z obowiązkiem Wnioskodawcy poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osoby fizycznej.

Uzasadnienie:

Ad 1

Ustawa o PIT stosuje pojęcie „sprzedaży premiowej” trzykrotnie:

*   dwukrotnie w art. 21 ust. 1 pkt 68, stanowiącym o zwolnieniu podatkowym m.in. nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług, w przypadku wygranych i nagród o wartości do 2 000 zł,

*   oraz raz w art. 30 ust. 1 pkt 2, stanowiącym o zryczałtowanym opodatkowaniu stawką 10% wartości nagród związanych ze sprzedażą premiową, zaś pojęcie „konkursu” stosuje pięciokrotnie:

*   raz w art. 13 pkt 2 Ustawy o PIT, wymieniając w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście przychody z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa i ze względu na ograniczony – do określonych dziedzin – zakres znaczeniowy pojęcia konkursu w tym przepisie – pozostaje on poza zakresem zainteresowania Wnioskodawcy,

*   dwukrotnie w art. 21 ust. 1 pkt 68, stanowiącym o zwolnieniu podatkowym m.in.:
    
    *   nagród związanych z wygranymi w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) (i ze względu na ograniczenie przedmiotowo-podmiotowe tego zwolnienia – emitowanie przez środki masowego przekazu, ale również organizacja przez środki masowego przekazu konkursu – przepis w tym zakresie pozostaje poza zainteresowaniem Wnioskodawcy),
    
    *   oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu (i ze względu na ograniczony – do określonych dziedzin – zakres znaczeniowy pojęcia konkursu w tym przepisie pozostaje on poza zakresem zainteresowania Wnioskodawcy),

*   raz w art. 21 ust. 1 pkt 115, stanowiącym o zwolnieniu podatkowym wygranych i nagród otrzymanych przez uczniów za udział w konkursach, turniejach i olimpiadach organizowanych na podstawie przepisów o systemie oświaty (jako że Spółka nie organizuje konkursów na podstawie przepisów o systemie oświaty, ani nie kieruje ich do uczniów, przepis ten pozostaje poza zakresem zainteresowania Wnioskodawcy),

*   raz w art. 30 ust. 1 pkt 2, stanowiącym o zryczałtowanym opodatkowaniu stawką 10% wartości nagród wygranych w konkursach.

Ustawa w żadnym miejscu jednak nie definiuje pojęcia „sprzedaży premiowej”.

Odstępując od analizy wszystkich elementów istotnych dla wykładni tego pojęcia (której dokonano w ramach stanowiska własnego do odpowiedzi na pytanie nr 2) w tym miejscu wystarczy wskazać, że by uznać, iż dany przychód jest przychodem ze sprzedaży premiowej musi istnieć tożsamość nabywcy i otrzymującego nagrodę. W sytuacji zaś, gdy nagrody (punkty) otrzymują inne podmioty niż nabywcy towarów i usług, nie ma mowy o sprzedaży premiowej. Powyższe potwierdza chociażby indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 lutego 2018 r., nr 0111-KDIB2-3.4011.304.2017.1.AB.

Tym samym Programu lojalnościowego, w którym punkty i nagrody zdobywa osoba fizyczna (np. pracownik) w związku z nabywaniem usług i towarów przez inny podmiot (np. jego pracodawcę) nie należy traktować jako „sprzedaży premiowej” w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

Ustawa w żadnym miejscu nie definiuje również pojęcia „konkursu”.

Z definicji słownikowej, jak i z orzecznictwa sądowo-administracyjnego wynika, że przedsięwzięcie można określić mianem konkursu, jeśli istnieje w nim element współzawodnictwa w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu.

W sytuacji, w której uczestnik ma prawo do nagrody zawsze, gdy osiągnie określoną liczbę punktów, nie istnieje element współzawodnictwa, w związku z czym przedsięwzięcie to nie będzie „konkursem” w rozumieniu Ustawy o PIT.

Ponadto należy zauważyć, że skoro towary i usługi nabywa inny podmiot, niż ten, który otrzymuje punkty (nagrodę), to w efekcie osoba nagradzana nie jest osobą, która osiąga ten rezultat. Tym samym nie może być mowy o współzawodnictwie, skoro punkty (nagrody) są wydawane w zamian za osiągnięcie rezultatu przez inny podmiot. Rywalizacja jest zasadniczym wymogiem konkursu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt II FSK 2540/15; z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 989/16; z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt II FSK 1584/17). W związku z tym, nawet jeśli w Programie lojalnościowym nagrody otrzymuje tylko część osób o najwyższej ilości punktów, otrzymanej w związku z najwyższym pułapem zakupów towarów lub usług, osiągniętym przez inny podmiot (np. pracodawcę uczestnika), to między tymi osobami (uczestnikami) brakuje komponentu współzawodnictwa.

Tym samym Programu lojalnościowego, w którym punkty i nagrody zdobywa osoba fizyczna (np. pracownik) w związku z nabywaniem usług i towarów przez inny podmiot (np. jego pracodawcę) nie należy traktować jako „sprzedaży premiowej” lub „konkursu” w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

Ad 2

Jak to już zostało wskazane w stanowisku własnym do odpowiedzi na pytanie nr 1, Ustawa o PIT stosuje pojęcie „sprzedaży premiowej” trzykrotnie:

*   dwukrotnie w art. 21 ust. 1 pkt 68, stanowiącym o zwolnieniu podatkowym m.in. nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług, w przypadku wygranych i nagród o wartości do 2 000 zł

*   oraz raz w art. 30 ust. 1 pkt 2, stanowiącym o zryczałtowanym opodatkowaniu stawką 10% wartości nagród związanych ze sprzedażą premiową.

Ustawa o PIT w żadnym miejscu nie definiuje jednak pojęcia „sprzedaży premiowej”.

Z definicji słownikowej internetowego wielkiego słownika języka polskiego (http://www.wsjp.pl) wynika, że sprzedaż to „oddawanie towarów lub usług za określoną sumę pieniędzy”.

Ponadto, umowa sprzedaży została zdefiniowana i uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego. I tak, zgodnie z treścią art. 535 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Termin „premia”, „premiowa” również nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego, premia to: „dodatek do pensji przyznawany pracownikowi zależnie od osiągniętych wyników pracy”; „nagroda za coś, często mająca zachęcić do czegoś osobę nagradzaną” (https://sjp.pwn.pl). Innymi słowy, pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy – Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem, strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu.

Postanowienia takie mogą być elementem samej umowy sprzedaży, ale żaden przepis prawa nie stoi na przeszkodzie, by były one gwarantowane inną podstawą prawną, np. w ramach przyrzeczenia publicznego, zgodnie z art. 919 Kodeksu cywilnego, na podstawie wydanego przez organizatora (w tym przypadku Spółkę) regulaminu.

Najistotniejszy jest związek pomiędzy sprzedażą towarów i usług a „premią” należną za ten zakup, a także to, by obowiązek wydania „premii” był egzekwowalny z pozycji nabywcy.

Sprzedaż premiową cechuje przede wszystkim:

*   powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymującą premię promocyjnego towaru lub usługi, lub też zakupu za określoną kwotę,

*   gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków.

W przypadku Programów lojalnościowych organizowanych przez Spółkę obydwie te cechy występują, w związku z czym zdaniem Wnioskodawcy Programy lojalnościowe, we wszystkich rodzajach i konfiguracjach opisanych we wniosku, należy traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, kwalifikacji takiej nie zmienia fakt, że w niektórych przypadkach Spółka przewiduje minimalny próg punktów (zakupów), po którego przekroczeniu uczestnik może dopiero otrzymać nagrodę, a także to, że w niektórych Programach tylko część uczestników, z największą ilością punktów, otrzymuje nagrody.

Zasady otrzymywania nagród zawsze precyzyjnie określone są w regulaminie Programu lojalnościowego, w związku z czym uczestnicy wiedzą jaki pułap nabycia towarów i usług sprawi, że otrzymają oni premię albo że tylko ta część z nich, która nabyła największą liczbę promocyjnych towarów i usług, otrzyma premię. Kluczowe jest to, że warunkiem sine quo non otrzymania nagrody (premii) jest nabycie określonych towarów lub usług.

Zdaniem Spółki, kwalifikacji Programów lojalnościowych jako „sprzedaży premiowej” w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT nie przekreśla również fakt, że Spółka jako agencja reklamowa działa na zlecenie Klienta, zaś sama sprzedaż premiowanych towarów i usług dokonywana jest bądź przez Klienta, bądź przez Klienta i innych dystrybutorów, bądź przez innych dystrybutorów. Wszakże premia zawsze powiązana jest ze sprzedażą, bez nabycia określonych towarów i usług nie ma możliwości otrzymania premii. Z punktu widzenia nabywcy będzie to więc zawsze nagroda związana ze sprzedażą premiową, z uwagi właśnie, na nierozerwalność opisanych powyżej elementów (sprzedaży towaru lub usługi i premii od tej sprzedaży). Nie jest z kolei konieczne, jak wynika chociażby z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 381/13 lub indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 stycznia 2019 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.628.2018.2.IR, by podmiot wypłacający „premię” były tożsamy ze stroną umowy sprzedaży.

Ad 4

Należy podkreślić, że na inne przesłanki trzeba zwracać uwagę przy ustalaniu tożsamości płatnika w przypadku organizacji Gier hazardowych.

Należy bowiem uwzględnić, że Gry hazardowe, w przeciwieństwie do Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego, nie mogą być organizowane swobodnie przez każdy podmiot. Tego rodzaju aktywność jest reglamentowana wymogami określonymi w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdzie zgodnie z art. 3, urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia. Gry hazardowe urządzane przez Wnioskodawcę, a więc Loterie promocyjne, wymagają zezwolenia, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 32 ust. 3 ustawy o grach hazardowych zezwolenia na urządzanie loterii fantowej, loterii audioteksowej, gry bingo fantowe lub loterii promocyjnej urządzanych na obszarze właściwości miejscowej jednego dyrektora izby administracji skarbowej udziela dyrektor izby administracji skarbowej, na którego obszarze właściwości miejscowej są urządzane i prowadzone takie gry. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, podmiot prowadzący działalność w zakresie gier hazardowych nie może powierzyć innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych gier, z wyjątkiem ust. 2-5a. Co więcej, organizacja loterii promocyjnych, wymaga, zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, posiadania gwarancji bankowej wypłaty nagród, przez podmiot ubiegający się o udzielenie zezwolenia.

Tym samym, na gruncie ustawy o grach hazardowych, organizatorem takiej gry zawsze będzie wyłącznie podmiot, który uzyskał zezwolenie i na którym ciąży zakaz powierzania wykonywania czynności związanych z organizacją gry innym podmiotom.

Skoro ustawodawca Ustawą o grach hazardowych nakłada obowiązek uzyskania gwarancji bankowej przez podmiot uzyskujący zezwolenie na organizację gry, to niewątpliwie wypłatę nagrody poczytuje również za obowiązek tego podmiotu.

W przypadku Gier hazardowych nie będzie więc istotne kto jest fundatorem nagród (ponosi ich ciężar ekonomiczny). Każdorazowo, płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z wydaniem nagród w Grach hazardowych, będzie Wnioskodawca. Zarówno wtedy, gdy ciężar finansowy nagród będzie ponosił Klient (Zaistniały stan faktyczny i Zdarzenie przyszłe I), jak i wtedy, gdy ciężar ten będzie spoczywał na Wnioskodawcy (Zdarzenie przyszłe II).

Nie może być bowiem tak, że w systemie prawnym, w którym jako zasadę uznaje się racjonalność ustawodawcy, w tym samym stanie faktycznym na ustawy.

Zatem, skoro to Wnioskodawca gruncie jednej ustawy za podmiot wydający nagrody uznaje się inny podmiot, niż na gruncie drugiej będzie odpowiadał za wykonanie czynności związanych z jej organizacją i przeprowadzeniem, zarówno w stosunku do właściwych instytucji, tj. dyrektora izby administracji skarbowej, jak i w stosunku do podmiotów zewnętrznych (uczestników loterii), to należy stwierdzić, że to Wnioskodawca będzie płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, zgodnie z art. 41 ust. 4 i ust. 7 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nagrody głównej wydanej Uczestnikowi nieprowadzącemu działalności gospodarczej.

Potwierdzenie powyższej argumentacji można znaleźć w szeregu indywidualnych interpretacji podatkowych, w tym indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 kwietnia 2018 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.58.2018.2.MK; z dnia 22 listopada 2018 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.554.2018.1.AK; z dnia 7 czerwca 2018 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.221.2018.1.RR.

Ad 6

Zdaniem Wnioskodawcy z kolei nigdy, również w Zdarzeniu przyszłym II, nie będzie On pełnił roli płatnika, w sytuacji, gdy dochód (w tym z nagród) uzyskiwany będzie przez osobę fizyczną prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą. Swoje stanowisko Wnioskodawca uzasadnia następującą argumentacją.

Jeżeli laureatem konkursu jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, to przychód przez nią osiągnięty z tego tytułu należy zakwalifikować do przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT. Zostało to potwierdzone w szeregu indywidualnych interpretacji podatkowych (zob. indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 marca 2017 r., nr 2461-IBPB-1-1.4511.683.2016.1.AT; indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 lutego 2017 r., nr 2461-IBPB-1-1.4511.652.2016.l.BS; indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 lutego 2017 r., nr 2461-IBPB-1-1.4511.35.2017.1.NL; indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 listopada 2018 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.527.2018.1.IS).

Jeżeli podmiotem nagrodzonym w związku ze sprzedażą premiową jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, to przychód przez nią osiągnięty z tego tytułu należy zakwalifikować do przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT. Zostało to potwierdzone przykładowo w indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia 2017 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.310.2017.3.EC oraz indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 października 2017 r., nr 0111-KDIB1-1.4011.90.2017.2.BS.

W obydwu przypadkach należy podkreślić, że analiza treści normy prawnej sformułowanej w art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 14 Ustawy o PIT, prowadzi do jednoznacznego wniosku, że w przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu ww. przepisów, okoliczność uzyskania nagrody ma bezpośredni wpływ na wysokość przychodów z tej działalności, tym samym i dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania. Brak jest bowiem uzasadnienia do wyłączenia ze źródła przychodów jaką stanowi pozarolnicza działalność gospodarcza ww. nagród, w sytuacji gdy dane czynności wykonywane są w ramach działalności zarobkowej prowadzonej we własnym imieniu i na własny rachunek, a ponadto działalność ta ma charakter zorganizowany i ciągły (powtarzalny i stały), a więc zostaną spełnione przesłanki z art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT.

W przypadku zaś, gdy nagroda w ramach Sprzedaży premiowej lub Konkursu jest dla laureata przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej, na Wnioskodawcy nie będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika.

Przepisy art. 41-42 Ustawy o PIT nie przewidują bowiem w takiej sytuacji obowiązków płatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy poinformować, że na dzień wydania niniejszej interpretacji obowiązuje tekst jednolity ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W związku z uiszczeniem opłaty wyższej od należnej, poniesiona z tego tytułu nadpłata w kwocie 80 zł podlega zwrotowi zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.