Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.571.2025.5.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-26
Teza: Wycofanie lokalu ze środków trwałych, wynajem, sprzedaż.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
lokal-lokal użytkowy
lokal-sprzedaż lokalu
najem
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 sierpnia 2025 r. (wpływ 18 sierpnia 2025 r.)
    oraz pismem z 18 sierpnia 2025 r. (wpływ 5 września 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    W 2006 r. nabył Pan z żoną lokal użytkowy, z majątku wspólnego. Zakupu dokonali
    Państwo na podstawie aktu notarialnego, bez naliczonego podatku VAT. Przez kilka lat
    sami tam prowadzili Państwo działalność gospodarczą, a lokal stanowił środek trwały
    firmy. Od kilku lat nie prowadzą Państwo już tam działalności. Ponieważ nadal prowadzą
    Państwo działalność (w innych lokalizacjach), lokal wynajmują Państwo jako firma,
    wystawiając faktury VAT. Zamierzają Państwo wycofać lokal ze środków trwałych na cele
    prywatne. Planują Państwo w dalszym ciągu go wynajmować jako osoby prywatne i w
    oparciu o poznane orzecznictwo, wskazujące, że taki najem ma cechy działalności
    gospodarczej, będą Państwo wystawiali faktury VAT i rozliczali się na zasadach ogólnych.
    Uzupełnienie
    Czy po wycofaniu lokalu użytkowego z działalności gospodarczej najem tego lokalu będzie
    miał miejsce w ramach najmu prywatnego opodatkowanego ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych?
    Kiedy Pan wraz żoną zamierzają wycofać lokal użytkowy z prowadzonej działalności
    gospodarczej?
    Kto będzie stroną umowy najmu lokalu użytkowego jako osoby prywatne, tj. czy jako
    wynajmujący w umowie będzie wskazany Pan, Pana żona, czy oboje Państwo; proszę
    wyjaśnić?
    W jakiej formie prowadzi Pan wraz z żoną działalność gospodarczą, z której zamierzają
    Państwo wycofać omawiany we wniosku lokal użytkowy?
    Czy po wycofaniu lokalu z prowadzonej działalności gospodarczej będzie on Pana
    własnością na podstawie współwłasności majątkowej małżeńskiej (współwłasności
    łącznej), czy też współwłasności w częściach ułamkowych; jeżeli będzie to Pana
    współwłasność w częściach ułamkowych, to w jakiej części będzie Pan właścicielem
    omawianego lokalu?
    W grudniu 2006 r. nabył Pan z żoną z majątku wspólnego lokal użytkowy. Przy zakupie
    podatek Vat nie był naliczany, w związku z czym nie korzystali Państwo z prawa do
    odliczenia podatku VAT. We własnym zakresie przeprowadzili Państwo niewielki remont
    lokalu. Wydatki na jego ulepszenie stanowiły co najwyżej 10% wartości zakupu i nie
    odliczali Państwo z tego tytułu podatku VAT, ponieważ lokal nie był jeszcze wtedy
    środkiem trwałym i stanowił własność prywatną, co wykluczało możliwość odliczania.
    Zasiedlenie nastąpiło w maju 2007 r. i od tego czasu prowadzili Państwo tam działalność
    handlową, najpierw żona, później Pan, wykorzystując cały lokal na potrzeby prowadzonej
    tam wówczas działalności. W trakcie prowadzenia działalności lokal stanowił środek
    trwały, a jego amortyzacja zakończyła się w maju 2017 r. Od 2020 r. lokal wynajmował Pan
    jako firma (płatnik VAT) osobie fizycznej prowadzącej tam działalność.
    01.08.2025 r. wycofał Pan lokal ze środków trwałych do majątku prywatnego. Wycofanie to
    nie skutkuje naliczeniem podatku Vat, ponieważ nie przysługiwało Panu prawo odliczenia
    podatku Vat z tytułu nabycia i remontu lokalu. Lokal stanowi Pana własność na podstawie
    współwłasności majątkowej małżeńskiej (współwłasność łączna). Prowadzi Pan z żoną

    odrębne działalności gospodarcze (2 różne NIP-y), obydwie polegają na detalicznej
    sprzedaży odzieży damskiej. Po wycofaniu lokalu do majątku prywatnego lokal nadal
    będzie wynajmowany. Stroną umowy najmu lokalu użytkowego jako wynajmujący jest
    wskazany Pan (A.B.). Podatek dochodowy rozlicza Pan ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych i wystawia Pan fakturę VAT jako osoba prywatna. Z racji wieku nie
    planują Państwo dokonywania żadnych zmian w lokalu, które prowadziłyby do jego
    przebudowy oraz zmiany warunków jego zasiedlenia. Nie zamierzają Państwo również
    prowadzić w nim żadnej działalności.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż lokalu po sześciu latach od wycofania go ze środków trwałych będzie
      stanowiła przychód z działalności?
    2. Czy najem prywaty lokalu użytkowego wycofanego ze środków trwałych może być
      opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?
    Pytania wynikają z uzupełnienia wniosku.
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 1 – sprzedaż lokalu po sześciu
    latach od wycofania go ze środków trwałych nie stanowi przychodu z działalności.
    Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 – przychód z wynajmu lokalu
    wycofanego ze środków trwałych może być opodatkowany ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Własne stanowisko wynika z uzupełnienia wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      - pozarolnicza działalność gospodarcza,
      - odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku

      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Z zestawienia tych przepisów wynika, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży
    nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spełnione powinny zostać
    dwie podstawowe przesłanki:
    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
      działalności gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
      mieszkalnych).
    Zatem w przypadku, gdy co najmniej jeden z podanych warunków nie zostanie spełniony,
    przychód ze sprzedaży nieruchomości podlega zaliczeniu do źródła przychodów, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    W art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały
    szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika –
    stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast w art. 14 ust. 3
    tej ustawy ustawodawca wymienił te przysporzenia, które nie są przychodami
    podatkowymi.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Jednocześnie stosownie do art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są
    zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z
    działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1
    omawianej ustawy podatkowej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w
    art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku,
    które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak
    między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki
    majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to
    przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności
    gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że w grudniu 2006 r. nabył Pan z żoną do majątku wspólnego
    (współwłasność łączna) lokal użytkowy. Od maja 2007 r. w tym lokalu prowadzili Pan i
    Pana żona działalność handlową, najpierw Pana żona, później Pan, wykorzystując cały
    lokal na potrzeby prowadzonej działalności. W trakcie prowadzenia działalności lokal
    stanowił środek trwały, a jego amortyzacja zakończyła się w maju 2017 r. Od 2020 r. lokal
    wynajmował Pan jako firma (płatnik VAT) osobie fizycznej prowadzącej tam działalność.
    Dnia 1 sierpnia 2025 r. wycofał Pan ten lokal ze środków trwałych do majątku prywatnego.
    Po wycofaniu lokalu do majątku prywatnego lokal nadal będzie wynajmowany. Stroną
    umowy najmu lokalu użytkowego, jako wynajmujący, jest Pan. Podatek dochodowy
    rozlicza Pan ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jako osoba prywatna. Nie
    zamierza Pan prowadzić w nim żadnej działalności.
    Ponadto ze sprawy wynika, że pierwszą kwestią do wyjaśnienia są skutki podatkowe
    sprzedaży przez Pana lokalu użytkowego. Przy czym, sprzedaż ta nastąpiłaby jednak po
    upływie sześciu lat od wycofania go ze środków trwałych.
    Zaznaczam, że do sprzedaży składników majątku o charakterze niemieszkalnym (tu: lokal
    użytkowy) zastosowanie znajdą regulacje zawarte w cytowanych przepisach art. 14 ust. 2
    pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Oznacza to, że sprzedaż lokalu użytkowego, który zostanie wycofany z ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – w sytuacji gdy sprzedaż nastąpi po
    upływie 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    lokal ten został wycofany z działalności gospodarczej – nie będzie skutkować powstaniem
    przychodu z działalności gospodarczej.
    Tym samym, przychód uzyskany przez Pana ze sprzedaży lokalu użytkowego po upływie 6
    lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym lokal
    użytkowy został wycofany z działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie – sprzedaż lokalu użytkowego po upływie sześciu lat, licząc od pierwszego
    dnia miesiąca następującego po miesiącu wycofania go ze środków trwałych, nie będzie
    stanowić dla Pana przychodu z działalności gospodarczej.
    Pana wątpliwości dotyczą również opodatkowania najmu prywatnego lokalu użytkowego
    wycofanego ze środków trwałych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      · pozarolnicza działalność gospodarcza;
      · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
        składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera definicję działalności
    gospodarczej, wyrażoną w art. 5a pkt 6. Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki, tj.:
    · zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, pozwalających na stwierdzenie, że mamy do
      czynienia z działalnością gospodarczą,
    · brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, oraz
    · wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem,
    wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy
    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo
    najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu powołam Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w składzie
    siedmiu sędziów z 24 maja 2021 r. sygn. akt II FPS 1/21, w której wskazano:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)

      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
      · prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
      · osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232),
        zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy
      o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że po wycofaniu lokalu użytkowego do majątku prywatnego,
    lokal ten nadal będzie wynajmowany. Stroną umowy najmu lokalu użytkowego, jako
    wynajmujący, jest Pan, a podatek dochodowy rozlicza Pan ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych jako osoba prywatna.
    Zatem najem lokalu użytkowego będzie stanowić źródło przychodów, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Przychody osiągnięte z tytułu wynajmu lokalu użytkowego na zasadach najmu
    prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, będą podlegać opodatkowaniu na zasadach ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Podsumowanie: najem prywaty lokalu użytkowego wycofanego ze środków trwałych
    podlega opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    – stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia,
    – zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.