Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-533/11/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-05
Teza: Zakres ustalenia wysokości obrotu będącego podstawą do ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; kasa-kasa rejestrująca-zwolnienie z instalacji kasy rejestrującej; obrona-obrona z urzędu; usługi-usługi prawnicze
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2011 r. (data wpływu 14 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia wysokości obrotu będącego podstawą do ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia wysokości obrotu będącego podstawą do ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W ramach prowadzonej działalności jest Pan wyznaczony przez sąd w sprawach karnych, a przez okręgową radę adwokacką - w sprawach cywilnych, do prowadzenia spraw jako pełnomocnik z urzędu na rzecz konkretnych osób fizycznych. Z tego tytułu nie otrzymuje Pan od osób fizycznych, które reprezentuje z urzędu żadnego wynagrodzenia. Wynagrodzenie to jest zasądzane przez sąd każdorazowo w orzeczeniach kończących postępowanie (wyroki, postanowienia). Płatnikiem jest Skarb Państwa – „konkretna kasa sądu”, który zasądził wynagrodzenie z urzędu. Kwota ta płatna jest po wystawieniu przez Pana na rzecz sądu faktury VAT, tzw. „urzędówki”. Sąd jako płatnik pobiera podatek dochodowy od osób fizycznych (z upływem roku wystawia PIT-11).

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrujących (Dz. U. „z dnia 30 lipca 2010 r.”) każdy prawnik, który spełnia to kryterium do dnia 30 kwietnia 2011 r. ma obowiązek powiadomienia urzędu skarbowego o obowiązku ewidencji oraz o tym, ile kas chce uruchomić w swojej działalności. Cały obrót niezafakturowany musi być „przeprowadzony” przez kasę. Jeśli na dzień 1 maja 2011 r. lub w trakcie 2011 r. obrót dla osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych przekroczy 40.000 zł, nie wliczając do tej kwoty „dochodu” z faktur VAT dla sądu tzw. „urzędówek” to powstaje obowiązek rejestracji usługi przy użyciu kasy rejestrującej.

W związku z powyższym ograniczono się do następujących pytań:

Czy w związku z opisanym powyżej stanowiskiem do kwoty obrotu, od którego uzależniony jest wymóg posiadania kasy fiskalnej należy wliczać dochody z faktur VAT wystawionych dla sądu tzw. „urzędówek”?

Pana zdaniem, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. (Dz. U. „z dnia 30 lipca 2010 r.”) w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, jeśli na dzień 1 maja 2011 r. lub w trakcie 2011 r. obrót dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz dla rolników ryczałtowych przekroczy 40.000 zł, to powstaje obowiązek rejestracji tych usług przy użyciu kasy rejestrującej. Zdaniem Pana tzw. „urzędówki” są usługami wykonanymi na rzecz osoby fizycznej, ale płatnikiem (nabywcą usługi zgodnie z fakturą) jest sąd. Z uwagi na powyższe tzw. „urzędówki” nie powinny być wliczane do ustalenia wysokości obrotu na rzecz osób fizycznych, będących podstawą do ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, stosownie do ust. 2 ww. artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ponadto, jak wynika z treści art. 15 ust. 3 ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.);
2.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż czynności prawnicze wykonywane z urzędu, na zlecenie sądu, wypełniają dyspozycję art. 8 oraz art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W tym miejscu wskazać należy, iż instytucja pomocy prawnej z urzędu gwarantuje, iż faktyczny nabywca tej usługi za nią nie płaci. Zatem obowiązek stosowania kas dotyczy tylko podatników (w tym adwokatów), u których powstają należności (roszczenia) od osób fizycznych z tytułu dokonanej na ich rzecz sprzedaży, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Obowiązkiem ewidencjonowania, tym samym, objęta jest jedynie kwota należna od wskazanych w wymienionym przepisie art. 111 ust. 1 ww. ustawy osób fizycznych i rolników ryczałtowych oraz podatek należny z nią związany. Na zasadzie a contrario omawianym obowiązkiem ewidencji nie są objęte kwoty należne od innych podmiotów. Ponieważ usługi adwokata ustanowionego przez sąd z urzędu nie podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu przy zastosowaniu kas rejestrujących, nie podlegają one również zaliczeniu do kwoty obrotów stanowiącej kryterium zastosowania zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zatem świadczenie pomocy prawnej z urzędu określone przez Pana jako tzw. „urzędówki” nie powinny być wliczane do ustalenia wysokości obrotu na rzecz osób fizycznych będących podstawą do ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej, tym bardziej, iż jak wskazano we wniosku, każdorazowo w orzeczeniach kończących postępowanie zasądzane wynagrodzenie będzie płatne przez sąd, na rzecz którego wystawiana będzie faktura VAT.

Końcowo należy zaznaczyć, iż w niniejszej interpretacji nie odniesiono się do kwestii powstania obowiązku ewidencjonowania obrotu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz dla rolników ryczałtowych przy użyciu kasy rejestrującej, bowiem nie było to przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.