Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.100.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Opodatkowanie kwot otrzymanych w wyniku ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: koszt-koszty procesowe
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2007 r. zawarł Pan z – aktualnie – (...), wpisanym do rejestru przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy (...) Krajowego Rejestru
    Sądowego, pod numerem (...), NIP (...), REGON (...), kapitał zakładowy w wysokości (...) zł w
    całości wpłacony (Bank) umowę nr (...) kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej
    (Umowa) – kredytu denominowanego we franku szwajcarskim (CHF) (Kredyt).
    Kwota Kredytu opiewała na kwotę (...) CHF. Okres kredytowania miał wynosić (...) miesięcy
    od daty pierwszego uruchomienia Kredytu. Kredyt udzielony został z przeznaczeniem na
    finansowanie remontu (modernizacji) domu mieszkalnego, jednorodzinnego oraz spłatę
    zobowiązań konsumpcyjnych. Uruchomienie kredytu nastąpiło w kilku transzach w
    walucie kredytu PLN w następujący sposób:
      1) w wysokości całkowitego zadłużenia z tytułu kredytu konsumpcyjnego w kwocie (...)
        PLN – wypłata na rachunek banku (...) uruchomiony do spłaty kredytu,
      2) w wysokości (...) PLN na Pana rachunek bankowy z przeznaczeniem na remont
        (modernizację) kredytowanej nieruchomości.
    Wybranym wariantem spłaty kredytu były równe raty kapitałowo-odsetkowe z terminem
    spłaty (...) dnia każdego miesiąca. Umowa wprowadzała wymóg spłaty należności z tytułu
    kredytu na rachunek bankowy prowadzony w CHF i zasilany wyłącznie środkami w walucie
    CHF.
    Kredyt wraz z odsetkami, kosztami i innymi należnościami wynikającymi z Umowy kredytu
    został zabezpieczony w postaci hipoteki zwykłej o najwyższym pierwszeństwie w kwocie
    (...) CHF oraz hipoteki kaucyjnej o najwyższym pierwszeństwie w wysokości (...) CHF.
    Hipoteka została wpisana do księgi wieczystej przedmiotowej nieruchomości.
    Kredyt spłacił Pan w całości w dniu (...) 2022 r., a Bank w dniu (...) 2022 r. wydał
    zaświadczenie o spłacie kredytu oraz zwolnieniu zabezpieczeń, na podstawie którego
    dokonano wykreślenia obciążenia hipoteki.
    Nigdy nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. W przedmiotowej nieruchomości
    zamieszkiwał Pan i nadal zamieszkuje. W przedmiotowej nieruchomości nie prowadził Pan
    i nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Na skutek powzięcia w roku 2020 informacji o zawarciu w Umowie Kredytu klauzul
    niedozwolonych zdecydował się Pan w dniu (...) 2020 r. złożyć do Sądu pozew przeciwko
    Bankowi.
    Aktualnie przed Sądem Okręgowym w (...) toczy się postępowanie z Pana powództwa
    oznaczone sygn. akt (...), którego przedmiotem są roszczenia związane/wynikające z
    nieważności/bezskuteczności Umowy Kredytu. Przedmiotowe postępowanie na dzień
    dzisiejszy nie zostało zakończone. Wartość przedmiotu sporu została określona jako (...) zł
    oraz (...) CHF (wps w PLN = (...) PLN). Ponadto od momentu złożenia pozwu, kredyt był
    nadal przez Pana regularnie spłacany aż do (...) 2022 r.
    W chwili obecnej Bank wystąpił z propozycją zawarcia ugody, która jest na etapie
    negocjacji. Projekt Ugody przewiduje m.in., że Strony potwierdzają, że wolą obu Stron było
    zawarcie Umowy w dacie jej zawarcia oraz oświadczają, że mają wolę potwierdzenia jej
    ważności a zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Kredytu zgodnie z Umową
    zostało w całości spłacone.
    Na podstawie ugody Bank wypłaci kwotę (...) PLN, w związku z rozliczeniem Umowy na
    Pana rachunek bankowy w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody.

    Ponadto, Bank w związku z procesem toczącym się przed Sądem Okręgowym w (...), (...)
    pod sygn. akt (...) oświadcza, że zwróci na rzecz Kredytobiorcy koszty procesu, w tym
    koszty zastępstwa procesowego w wysokości (...) PLN oraz (...) PLN tytułem połowy opłaty
    od pozwu.
    Wskazać należy, iż w Ugodzie nie jest określony sposób wyliczenia proponowanej do
    wypłaty kwoty. Ugoda na dzień złożenia wniosku nie została podpisana.
    Kwota ugody opiewa na mniejszą wartość niż różnica pomiędzy łączną kwotą wpłaconą
    przez Pana Bankowi a kwotą udzielonego i wypłaconego kredytu przez Bank. Zatem, na
    podstawie ugody Bank zwróci tylko część uprzednio nadpłaconej przez Pana kwoty. Koszty
    postępowania sądowego (opłata za pozew oraz zastępstwa procesowego) także zostały
    przez Pana opłacone.
    W projekcie Ugody nie ma mowy o umorzeniu jakichkolwiek kwot, gdyż kredyt jest
    spłacony w całości.
    W projekcie dokumentu Bank uznaje, że kwota wypłacona w ramach Ugody będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i zostanie przez
    Bank wystawiony PIT-11.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego powyżej zdarzenia przyszłego, w związku z zamiarem
    zawarcia przez Pana z Bankiem Ugody mającej na celu zakończenie sporu na tle Umowy
    kredytu denominowanego w CHF, z uwagi na nadpłacenie kredytu, prawidłowe jest
    stanowisko, że wypłacona przez Bank kwota w PLN wraz z zasądzonym zwrotem kosztów
    procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, nie będzie stanowić przychodu i w
    związku z tym czy po Pana stronie nie powstanie obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn.
    zm.) (dalej: Ustawa PIT)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w związku z zamiarem zawarcia z Bankiem Ugody mającej na celu
    zakończenie sporu na tle Umowy kredytu denominowanego w CHF, z uwagi na
    nadpłacenie kredytu, wypłacona przez Bank kwota (...) PLN wraz z zasądzonym zwrotem
    kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, nie będzie stanowić
    przychodu i w związku z tym po Pana stronie nie powstanie obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy o PIT. Wypłata środków
    otrzymanych na podstawie ugody z bankiem dotyczącej kredytu frankowego nie powinien
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ stanowi
    jedynie odzyskanie nadpłaconych środków, a nie uzyskanie dodatkowego dochodu.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      - dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
        52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz

      - dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
        właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
        Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
        uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W świetle natomiast art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6,9,10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
      25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika, tj. takie
    pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował,
    objął w posiadanie”; pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do
    dyspozycji podatnika, tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione
    /przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość
    włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
    wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
    określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 powołanej
    ustawy mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro
    bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Ustawodawca tworząc system
    opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia
    uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i
    zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła
    przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł
    przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów uzyskania przychodów dla
    celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).
    Źródła przychodów.
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił - w punkcie 9 ww. przepisu - „inne
    źródła”. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić jeśli u podatnika
    wystąpią realne korzyści majątkowe, co w Pana przypadku nie ma miejsca.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W przedmiotowej sprawie, w sytuacji przyjęcia ugody proponowanej przez Bank, będącej
    odpowiedzią na złożony pozew o stwierdzenie nieważności umowy kredytowej, zostaną
    zwrócone środki stanowiące część spłaty kredytu dokonanej z Pana środków.
    Wobec powyższego należy uznać, że przelew środków dokonany przez Bank nie będzie
    Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pana majątku. Otrzymana kwota stanowić będzie de facto zwrot pieniędzy, które
    nienależnie wpłacił Pan uprzednio do Banku, a jej uzyskanie nie będzie skutkować po Pana
    stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    Natomiast w kwestii opodatkowania zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa
    procesowego, zgodnie z art. 98 § 1-4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks
    postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1568):
      § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
      § 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub
      przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
      § 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata
      zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
      § 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu
      oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata,
      radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.
    Mając zatem na uwadze zwrotny charakter kosztów wygranego procesu sądowego należy
    uznać, że zwrot ten nie skutkuje obowiązkiem podatkowym w świetle przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów
    postępowania nie przewyższa faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Koszty te w pierwszej kolejności powód finansuje bowiem z własnych środków, które
    następnie na podstawie wyroku są mu zwracane. W takim wypadku kwota ta stanowi
    jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów – nie jest więc dochodem podlegającym
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów
    postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Mając na uwadze powyższe, zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa
    procesowego, zarówno w sytuacji zasądzenia ich na Pana rzecz, jak i w razie zwrotu tych
    kosztów mocą ugody – do wysokości poniesionych wydatków – nie będzie stanowić

    przysporzenia po Pana stronie i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem nie nastąpi
    realne przysporzenie majątkowe.
    Interpretacje podatkowe wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    potwierdzają stanowisko zaprezentowane w niniejszym wniosku (interpretacje
    indywidualne: z dnia 28 kwietnia 2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1 MN oraz z dnia
    28 sierpnia 2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN, z dnia 26 stycznia 2024 r., nr
    0113-KDIPT2-2.4011.852.2023.2.DA, z dnia 14 sierpnia 2024 r. nr 0113-KDIPT2-
    2.4011.496.2024.2.KR).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam,
    że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami
    jego uzyskania. Jednakże jak wyżej wyjaśniłem definicja przychodu podatkowego
    zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

    Wobec powyższego, skoro kwota, którą otrzyma Pan od banku w wyniku zawartej ugody,
    będzie mieścić się w kwocie wpłaconej przez Pana podczas spłaty kredytu hipotecznego to
    jej otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.
    W konsekwencji pieniądze te nie będą Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało
    po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących kwestii zwrotu kosztów procesu, w tym
    kosztów zastępstwa procesowego, wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17
    listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, przez bank na Pana
    rzecz, w ramach zawartej ugody nie spowoduje powstania u Pana przychodu, o którym
    mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, zwrócone na Pana rzecz koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego,
    nie będą stanowiły przysporzenia po Pana stronie i nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem
    ww. kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, nie nastąpi realne
    przysporzenie majątkowe. Kwoty te będą stanowiły jedynie zwrot poniesionych wcześniej
    przez Pana wydatków – nie będą więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów
    podatkowych otrzymana kwota tytułem kosztów procesu będzie obojętna podatkowo.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot na Pana rzecz kosztów procesu, w tym
    kosztów zastępstwa procesowego, w ramach zawartej z bankiem Ugody, nie spowoduje
    powstania po Pana stronie przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego w związku
    z otrzymaniem od banku w ramach Ugody ww. kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.