Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-902/10/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-25
Teza: obowiązku umieszczania nazwy towaru i usługi na paragonie drukowanym przez kasę rejestrującą oraz na fakturze VAT
Słowa kluczowe: ewidencja; impreza; kasa-kasa rejestrująca; określenie; paragon-paragon fiskalny; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2010r. (data wpływu 21 czerwca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nazwy usługi na fakturze VAT i paragonie fiskalnym - jest **nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nazwy usługi na fakturze VAT i paragonie fiskalnym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od kilku lat prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej w zakresie usług gastronomicznych – restauracja PKWiU 55.30.11, catering PKWiU 55.52.1, wynajem sali – w jednym obiekcie. Wnioskodawca świadczy usługi gastronomiczne w szerokim zakresie zaczynając od dań z karty, dań obiadowych, posiłków regeneracyjnych na zlecenie różnych firm, obsługi uroczystości wesel, chrzcin, styp, imprez firmowych itp.

Wnioskodawca robi to wszystko we własnym zakresie kupując produkty do przygotowania we własnej kuchni wszelkich dań serwowanych w restauracji, pakując gotowe dania dostarczane pod wskazane adresy oraz obsługując uroczystości odbywające się na terenie restauracji.

Wnioskodawca posiada w restauracji jedno stanowisko kasowe z zafiskalizowaną kasą fiskalną. Transakcje na rzecz firm są udokumentowane fakturami VAT natomiast na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej są dokumentowane paragonami fiskalnymi, czasem także na żądanie klienta drukowana są faktury VAT, do kopii których przypinany jest oryginał paragonu.

Na fakturach VAT zakres wykonanej usługi gastronomicznej opisywany jest jako: posiłki regeneracyjne 7% VAT, usługi gastronomiczne 7% VAT, używki 22% VAT, natomiast na paragonach jest uwzględniane wszystko to co skonsumowali klienci z rozbiciem na poszczególne dania i stawki VAT.

W dokumentacji Wnioskodawca posiada także specyfikacje zakresu wykonanej usługi, czyli to co wchodziło w jej zakres.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca ma prawo wystawiać faktury VAT w których zakres wykonanych usług będzie brzmiał następująco:
    1.  posiłki regeneracyjne, ilość sztuk 7% VAT i dalsze dane,
    2.  usługa gastronomiczna – obsługa wesela (chrzcin, stypy itp.) ilość sztuk 7% VAT i dalsze dane,
    3.  używki, ilość sztuk, 22% VAT i dalsze dane?
2.  Czy Wnioskodawca ma obowiązek na paragonie z kasy fiskalnej ewidencjonować wszystko co wchodzi w skład usługi, czyli paragon np. do obsługi wesela zawierać powinien wszystkie dania (zupy, drugie dania, przystawki, desery, itp.) podane w trakcie uroczystości oraz wszystkie napoje kawa, herbata, soki, wody, itp., czy też może wpisać tylko usługę gastronomiczną – obsługa wesela, a jeżeli klient zażyczy sobie faktury za taka usługę, to faktura wygląda jak w pkt 2 i 3, a kopia ma podpięty paragon jak opisano?

Zdaniem Wnioskodawcy, procedura wpisywania na paragonie każdej pozycji z usługi gastronomicznej jest niezwykle pracochłonna i nie jest racjonalna, a także nie jest poparta żadnymi przepisami ponieważ wykonywana przez Wnioskodawcę usługa we wszystkich zakresach jest usługą gastronomiczną i analogicznie do innych usług takich jak np. budowlane Wnioskodawca powinien mieć prawo ewidencjonowania na kasie tak jak na fakturze VAT, czyli bez rozdrabniania całej usługi na poszczególne składniki, treść faktury VAT oraz paragonu powinny być identyczne. Paragon za np. usługę budowy domu nie zawiera wszystkich materiałów zużytych do tej budowy tylko treść „Usługa budowy domu” i stawka VAT. Dlaczego więc w przypadku restauracji i świadczonych przez nie usług gastronomicznych miałoby być inaczej?

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy).

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Stosownie do art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania.

Zasady te zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

W myśl § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

W oparciu o cytowany powyżej art. 106 ust. 4 podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Zasadą jest zatem wystawianie faktur VAT dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jedynie w przypadku, gdy tego zażądają.

Zgodnie z regulacjami art. 111 ust 1 ww. ustawy podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Obowiązek ewidencjonowania w kasie dotyczy zatem tych transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je dokumentujących (faktury wystawiane są wyłącznie na żądanie nabywców – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

Ustawa o VAT nakazuje zapewnienie konsumentowi prawa do otrzymania dowodu nabycia towarów lub usług z uwidocznioną kwotą podatku oraz możliwość kontroli przez klienta czynności dotyczących prawidłowego ewidencjonowania transakcji i wystawienia dowodu potwierdzającego jej wykonanie nakazując uwzględnienie powyższego w aktach wykonawczych Ministra Finansów (art. 111 ust. 9 ustawy o VAT).

Obowiązujące od dnia 1 grudnia 2008r. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338), szczegółowo określa m.in. wymogi, co do treści paragonu fiskalnego.

Jak wynika z treści § 2 pkt 11 ww. rozporządzenia przez „paragon fiskalny” rozumie się wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży.

Zgodnie natomiast z § 5 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia, paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać następujące informacje:

1.  imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika,
2.  numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP),
3.  numer kolejny wydruku,
4.  datę i czas (godzinę i minutę) sprzedaży,
5.  nazwę towaru lub usługi i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy,
6.  cenę jednostkową towaru lub usługi,
7.  ilość i wartość sprzedaży,
8.  wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek,
9.  wartość sprzedaży zwolnionej z podatku,
10.  łączną kwotę podatku,
11.  łączną kwotę należności,
12.  kolejny numer paragonu fiskalnego,
13.  kolejny numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym,
14.  logo fiskalne, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, oraz numer unikatowy kasy,
15.  oznaczenie waluty przynajmniej przy łącznej kwocie należności, o której mowa w lit.k, w której dokonywana jest rejestracja sprzedaży.

Paragon fiskalny musi być czytelny i zawierać wszystkie dane, o których mowa w pkt 6, pozwalające nabywcy na sprawdzenie prawidłowości dokonanej transakcji (§ 5 ust. 1 pkt 10).

Z cytowanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, iż zarówno na fakturze VAT jak i na paragonie fiskalnym ma znajdować się nazwa towaru lub usługi.

Wprawdzie przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia nazwy towaru oraz nie określają źródła stosowania nazw towarów, jednakże przez nazwę towaru lub usługi należy rozumieć zgodnie ze „Słownikiem Języka Polskiego” PWN nazwę jednostkową, tj. nazwę mającą tylko jeden desygnat. Oznacza to, że stosowana na fakturze VAT i paragonie fiskalnym nazwa winna być przypisana sprzedawanemu towarowi lub świadczonej usłudze i jednoznacznie je identyfikować. Nazwa towaru lub usługi powinna być tak skonstruowana, aby można było na jej podstawie dokładnie określić indywidualnie zakupiony towar i usługę.

Natomiast używanie nazw grup usług zamiast jednoznacznie definiującej towar lub usługę nazwy indywidualnej jest naruszeniem obowiązujących przepisów.

Jednocześnie nazwa usługi (towaru) na paragonie musi być tak skonstruowana, aby można było na tej podstawie w połączeniu z ceną dokładnie określić jaki został zakupiony towar czy usługa. Dopiero powyższe skutecznie zagwarantuje konsumentowi prawo do otrzymania dowodu nabycia towarów lub usług z uwidocznioną kwotą podatku oraz możliwość kontroli przez klienta czynności dotyczących prawidłowego ewidencjonowania transakcji i wystawienia dowodu potwierdzającego jej wykonanie.

Nazwy grupowań według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, zdaniem tut. organu, mogą być wykorzystywane do prawidłowego definiowania nazwy towarów i usług, które będą zamieszczone na fakturze VAT oraz drukowane przez kasę rejestrującą na paragonie fiskalnym, ale pod tym warunkiem, że nazwa danego grupowania pozwoli jednoznacznie zidentyfikować towar czy usługę, jakie zostały faktycznie zakupione przez klienta.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych – restauracja PKWiU 55.30.11, catering PKWiU 55.52.1, wynajem sali – w jednym obiekcie. Wnioskodawca świadczy usługi gastronomiczne w szerokim zakresie zaczynając od dań z karty, dań obiadowych, posiłków regeneracyjnych na zlecenie różnych firm, obsługi uroczystości wesel, chrzcin, styp, imprez firmowych itp.

Wnioskodawca posiada w restauracji jedno stanowisko kasowe z zafiskalizowaną kasą fiskalną. Transakcje na rzecz firm są udokumentowane fakturami VAT natomiast na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej są dokumentowane paragonami fiskalnymi, czasem także na żądanie klienta drukowana są faktury VAT, do kopii których przypinany jest oryginał paragonu.

Na fakturach VAT zakres wykonanej usługi gastronomicznej opisywany jest jako: posiłki regeneracyjne 7% VAT, usługi gastronomiczne 7% VAT, używki 22% VAT, natomiast na paragonach jest uwzględniane wszystko to co skonsumowali klienci z rozbiciem na poszczególne dania i stawki VAT.

W dokumentacji Wnioskodawca posiada także specyfikację zakresu wykonanej usługi, czyli to co wchodziło w jej zakres.

Wątpliwości po stronie Wnioskodawcy powstały w związku z nazwą usługi jaka powinna być zawarta w fakturze VAT oraz na paragonie drukowanym przez kasę rejestrującą, tj. czy na fakturze wystarczająca jest przykładowo nazwa „usługa gastronomiczna – obsługa wesela (chrzcin, stypy itp.)”, oraz czy na paragonie fiskalnym konieczne jest wymienianie na wszystkich elementów wchodzących w skład usługi.

Podkreślenia jednak wymaga, iż z powołanych powyżej przepisów dot. faktur VAT oraz paragonów fiskalnych nie wynika, aby nazwa towaru lub usługi na fakturze miała się czymś różnić od nazwy towaru lub usługi na paragonie fiskalnym. Należy więc uznać, iż w obu tych przypadkach należy używać takie same kryteria stosowania nazwy towaru i usługi.

W tym miejscu należy zauważyć, że czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego w procesie prowadzonej przezeń działalności produkcyjnej, służąc tym samym tej działalności produkcyjnej, albo też do zaspokojenia potrzeb zamawiającego o charakterze konsumpcyjnym.

Tym samym wyodrębnianie z usługi gastronomicznej świadczonej przez jeden podmiot poszczególnych jej elementów (potraw) jako odrębnych pozycji nie jest konieczne, jeśli wszystkie elementy zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie, tym bardziej jeżeli wszystkie elementy usługi opodatkowane są jedną stawką podatku VAT. Zatem przy realizacji umów, które w swoim przedmiocie składają się z kompleksu czynności usługowych zmierzających do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie, brak jest podstaw do ich odrębnego wykazywania na paragonie z kasy rejestrującej, ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę a nie elementy (koszty), które się na nią składają.

Wobec powyższego, jeżeli z umowy zawartej z kontrahentem wynika, że zleca on wykonanie jednej kompleksowej usługi gastronomicznej polegającej na obsłudze takich imprez jak wesela, stypy itp., to może ona być traktowana jako usługa gastronomiczna stanowiąca jedną czynność bez rozbicia na poszczególne elementy składowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem świadczenia polegającego na usłudze gastronomicznej, będzie kompleksowa usługa, której głównym celem będzie obsługa gastronomiczna imprezy (wesela, chrzcin itp.). Poszczególne elementy wchodzące w skład kompleksowej usługi służą wykonaniu czynności głównej – obsłudze gastronomicznej określonej imprezy. Tym samym czynność ta może zostać wykazana w fakturze VAT i na paragonie fiskalnym pod jedną nazwą z wykazaniem wartości usługi na kwotę ogółem z przyporządkowaniem odpowiedniej dla danej usługi stawki podatku VAT.

Należy w tym miejscu wskazać, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi) według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), określonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), obowiązującej do dnia 31 grudnia 2010r.

Organy podatkowe nie są uprawnione do zaklasyfikowania, czy też weryfikacji klasyfikacji wskazanych przez Wnioskodawcę usług do odpowiedniego grupowania PKWiU.

Organem kompetentnym do wydawania informacji w zakresie zaklasyfikowania świadczonych usług do odpowiedniego grupowania PKWiU jest Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź.

Jak wynika z wniosku ww. usługa gastronomiczna świadczona w restauracji została zakwalifikowana przez Wnioskodawcę pod symbolem PKWiU 55.30.11, natomiast usługa cateringowa pod symbolem PKWiU 55.52.1.

Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 224, poz. 1799), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

W poz. 20 ww. załącznika wymieniono usługi gastronomiczne, z wyłączeniem:

*   sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
*   sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), napojów bezalkoholowych gazowanych, wód mineralnych, a także sprzedaży w stanie nieprzetworzonym innych towarów opodatkowanych stawką 22%.

Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż sprzedaż usług gastronomicznych zaklasyfikowanych przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 55.30.14 oraz 55.52.10, przy uwzględnieniu wyłączeń wymienionych w poz. 20 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r., podlega opodatkowaniu 7% stawką VAT. Nie będą jednak korzystały z obniżonej stawki podatku VAT sprzedawane przez Wnioskodawcę kawa, herbata, soki, woda.

Jak wynika z cytowanych powyżej przepisów § 5 pkt 10 rozporządzenia dot. wystawiania faktur, faktura sprzedaży powinna m.in. zawierać sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;

Należy także wskazać, iż z § 5 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia w sprawie kryteriów technicznych i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, że warunkiem niezbędnym do stosowania kasy rejestrującej jest określenie sposobu przyporządkowania stawki podatku do nazw towarów i usług.

Podkreślenia więc wymaga, że to sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich starań aby nazwa towaru w jednoznaczny sposób definiowała sprzedawane usługi i umożliwiała jej właściwe przyporządkowanie do stawek podatków.

Sposób przyporządkowania stawki określa sam podatnik uwzględniając asortyment sprzedawanych towarów i usług. Zauważyć również należy, że im szerszy jest wybór towarów lub usług w danej grupie, to wymaga on bardziej szczegółowego określenia nazwy usługi w celu jej prawidłowej identyfikacji.

W oparciu o cytowane powyżej przepisy dotyczące dokumentowania sprzedaży, należy wskazać, iż dowodem dokumentujących dokonanie sprzedaży jest faktura VAT lub paragon fiskalny. Jak wskazano powyżej, nazwy usług w fakturach VAT i paragonach fiskalnych należy tak zindywidualizować, aby nie było problemów z ich rozróżnieniem i przyporządkowaniem stawek.

Nazwa usługi proponowana przez Wnioskodawcę na fakturze tj. „usługa gastronomiczna – obsługa wesela (chrzcin, stypy itd.)” i „ posiłki regeneracyjne”, pozwala na jednoznaczną identyfikację wykonanej usługi. Nazwa wskazuje, iż przedmiotem świadczenia jest konkretna usługa gastronomiczna dotycząca obsługi konkretnej imprezy, ponadto jak wskazał Wnioskodawca w dokumentacji posiada on także specyfikację zakresu wykonanej usługi, czyli to co wchodziło w jej zakres.

Należy jednak zauważyć, iż w świetle powyższych przepisów doprecyzowania wymaga nazwa w postaci „używki”, bowiem jak wynika z treści wniosku pod nazwą tą Wnioskodawca sprzedaje różne napoje, tj. kawę, herbatę, soki i wodę. Zatem nazwa „używki” nie identyfikuje sprzedawanego towaru w sposób wystarczająco jednoznaczny i precyzyjny, gdyż nie można wyłącznie na podstawie takiej nazwy określić jaki konkretnie napój został sprzedany. Ponadto zasadniczo pojęcie używki obejmuje swoim zakresem kawę, herbatę, alkohol, tytoń, cukier rafinowany i inne substancje psychoaktywne, a nie obejmuje wody i soków. Nazwa ta więc jest nie tylko mało precyzyjna, lecz także nieadekwatna do sprzedawanego towaru.

Tym samym nazwa towaru (w fakturze VAT oraz paragonie fiskalnym) zawierająca tylko sformułowanie treści „używki” bez podania jakiego towaru dotyczy nie jest wystarczająca dla dokładnego określenia wymogu postawionego przez powołany przepisy dotyczące wystawiania faktur i drukowania paragonów fiskalnych.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż potraktowanie usługi polegającej na kompleksowej obsłudze gastronomicznej wesela, chrzcin itp. dla celów dokumentowania fakturą VAT oraz ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej jako jednej usługi pod jedną nazwą jest prawidłowe. Sprzedawca nie musi bowiem na fakturze VAT i paragonie fiskalnym szczegółowo opisywać każdego towaru lub usługi. Wystarczy, że poda nazwę tak, aby można było przypisać mu odpowiednią stawkę VAT. Zatem nazwa „usługa gastronomiczna – obsługa wesela (chrzcin, stypy itp.)” oraz „posiłki regeneracyjne” zarówno na fakturze VAT jak i na paragonie fiskalnym jest prawidłowa.

Podkreślenia jednak wymaga, iż z zakresu ww. usługi gastronomicznej – „obsługa wesela (chrzcin, stypy itp.)” sklasyfikowanej przez Wnioskodawcę pod symbolem PKWiU 55.30.11 i opodatkowanej stawką 7%, wyłączyć należy sprzedaż napojów alkoholowych, kawy, herbaty, wód itp. traktowanych przez Wnioskodawcę jako „używki” i opodatkowanych według stawki podatku 22%.

W kontekście powołanych wyżej przepisów, należy również zauważyć, iż zarówno w fakturach VAT jak i na paragonach fiskalnych nie można poprzestać na podaniu ogólnych grup towarów lub usług. Tym samym zastosowane przez Wnioskodawcę oznaczenia sprzedawanego towaru tj. „używki” nie identyfikuje go w sposób jednoznaczny i precyzyjny, gdyż nie można określić jaki konkretnie towar został sprzedany. Z dowodu dokumentującego sprzedaż (faktury VAT i paragonu fiskalnego) powinna wynikać informacja umożliwiająca szczegółową identyfikację usługi (towaru), aby zapewnić konsumentowi prawo do otrzymania dowodu nabycia z uwidocznioną kwotą podatku oraz możliwość kontroli przez klienta czynności dotyczących prawidłowego ewidencjonowania transakcji i wystawienia dowodu potwierdzającego jej wykonanie. Natomiast nazwa „używki” nie spełnia tych warunków, a zatem nie jest ona prawidłowa.

Podsumowując, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż ma on prawo do ewidencjonowania sprzedaży zarówno na kasie jak i na fakturze bez rozdrabniania całej usługi na poszczególne składniki, a treść faktury VAT oraz paragonu powinny być identyczne, jest prawidłowe. Jednakże podkreślenia wymaga, iż proponowana przez Wnioskodawcę nazwa „używki” dla sprzedawanych napojów wymaga doprecyzowania, bowiem w tej formie jest ona nieprawidłowa.

Mając powyższe na uwadze i oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za nieprawidłowe.

Zauważyć ponadto należy, iż interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU) lub zmiany stanu prawnego. Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania tych usług według PKWiU. Wskazuje się, że tut. organ nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym.

Ponadto, niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w kwestii nazwy na paragonie za usługę budowy domu, który jak wskazuje Wnioskodawca w stanowisku własnym nie zawiera wszystkich materiałów zużytych do tej budowy tylko treść „Usługa budowy domu” i stawkę VAT, ponieważ nie było to przedmiotem interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.