Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.101.2025.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Zaliczenie wydatków na materiały (…), (…) oraz licencję na nie
do kosztów uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: licencja
materiały-materiały reklamowe
umowa-umowa licencyjna
usługi-usługi poligraficzne
usługi-usługi reklamowe
Zagadnienia: Wartości niematerialne i prawne-Autorskie lub pokrewne
prawa majątkowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartości niematerialne i prawne-Licencje
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 1-lit. b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16b-ust. 1-pkt 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16m-ust. 1-pkt 4
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16
    września 2025 r. (wpływ: 17 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) (dalej: „A”) jest spółdzielnią działającą w oparciu o przepisy ustawy (...), prowadzącą
    działalność w zakresie (...).
    A uzyskuje i będzie w przyszłości uzyskiwała przychody przede wszystkim ze świadczenia
    na rzecz swoich członków usług finansowych określonych w ustawie o (...), w szczególności
    w zakresie (...).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej A prowadzi kampanie reklamowe,
    mające na celu promocję oferowanych usług. Na potrzeby tych kampanii A zleciła agencji
    reklamowej wyprodukowanie materiału (...) oraz (...). W ramach realizacji zlecenia agencja
    reklamowa udzieliła A licencji wyłącznych do (...) oraz (...). Licencje są ograniczone (...).
    Licencje (...) zostały udzielone na okres 12 miesięcy (...). Po upływie wskazanego okresu
    korzystanie z licencji jest możliwe tylko po uzyskaniu odrębnej zgody. A planuje korzystać
    ze wskazanych licencji przez okres, na jaki zostały udzielone.
    Za realizację zlecenia agencji reklamowej należne jest wynagrodzenie, którego wysokość
    określono jako jedną kwotę należną za kompleksową realizację zlecenia, bez
    wyszczególnienia ceny jednostkowej za produkcję poszczególnych (...). Agencja reklamowa
    ani A nie są w stanie rozdzielić kosztów produkcji (...) , gdyż była to kompleksowa realizacja.
    W związku z powyższym A wprowadziła do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych
    wszystkie ww. licencje będące przedmiotem opisanego zlecenia, na okres 20 miesięcy,
    czyli do (...) 2026 r., ze względu na brak wyodrębnienia kwot. Licencje są amortyzowane
    według stawki 20% przewidzianej w art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych dla wartości niematerialnych i prawnych innych niż prawa autorskie,
    licencje na programy komputerowe, licencje na wyświetlanie filmów, licencje na emisję
    programów radiowych i telewizyjnych oraz poniesione koszty zakończonych prac
    rozwojowych.

    Uzupełnienie wniosku
    Wynagrodzenie dla agencji marketingowej należne jest za wyprodukowanie (...) oraz (...)
    wraz z udzieleniem licencji na (...). Dodatkowo wynagrodzenie obejmuje udzielenie zgody
    na korzystanie z wizerunku (...).
    A nabyła łącznie (...) odrębne licencje wyłączne – (...).
    (...). Agencja reklamowa udzieliła jednej odrębnej licencji do (...) „(...)” i „(...)” oraz jednej
    odrębnej licencji do (...) z przekazem „(...)”.
    Przez materiały (...).
    Agencja reklamowa udzieliła (...) łącznej licencji do korzystania z materiałów (...).
    Warunki udzielenia licencji zostały uregulowane w załączniku do zlecenia wykonania
    usługi. A i agencję reklamową łączy generalna umowa o współpracy z (...) 2015 r., której
    celem jest (...). Umowa o współpracy z agencją reklamową jest objęta (...). Przedmiot i
    zakres poszczególnych działań jest regulowany w odrębnych zleceniach. Tak było również
    w opisanym stanie faktycznym – agencja reklamowa otrzymała zlecenie na realizację (...),
    w ramach generalnej umowy o współpracy. Załącznikiem do zlecenia była specyfikacja
    oraz warunki licencji.
    A nabyła przedmiotowe licencje odpłatnie, (...). Przedmiotem nabywanych licencji są
    utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Każda z nabywanych licencji do (...) oraz materiałów (...), o których
    mowa we wniosku, nadawała się samodzielnie do gospodarczego wykorzystania w dniu
    przyjęcia do użytkowania.
    Do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych A wprowadziła jedną wartość
    niematerialną i prawną obejmującą wszystkie (...) licencje opisane wyżej, obejmującą
    wszystkie (...) oraz materiały (...), ze względu na jedną wspólną cenę. Jak wskazano
    powyżej, ze względu na brak możliwości wyceny poszczególnych licencji do ewidencji
    wartości niematerialnych i prawnych A wprowadziła jedną wartość niematerialną i prawną
    składającą się z (...) licencji.
    Wartość początkowa przyjętych licencji odpowiada wynagrodzeniu brutto należnemu
    agencji reklamowej za realizację zlecenia. Wartość początkowa przyjętych licencji
    obejmuje podatek od towarów i usług, gdyż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2025 poz. 775 ze zm.) A nie przysługuje
    obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony od tego nabycia.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, licencje zostały udzielone odpowiednio na 12
    albo na 20 miesięcy – licencja na materiały (...) oraz licencja na (...) z przekazem „(...)” i „(...)”
    zostały udzielone na okres 12 miesięcy (...), natomiast licencja na (...) z przekazem „(...)”
    została udzielona na okres do (...) 2026 r. (...) r. Po upływie okresu, na jaki licencje zostały
    udzielone, A nie będzie miała prawa do wykorzystywania licencji w działalności
    gospodarczej. Powyższe oznacza, iż A będzie zmuszona dokonać likwidacji wartości
    niematerialnej i prawnej, zanim zostanie całkowicie zamortyzowana podatkowo.
    Likwidacja nastąpi (...) 2026 r., czyli z upływem okresu, na jaki została udzielona najdłuższa
    z (...) licencji składających się na wprowadzoną wartość niematerialna i prawną.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy wydatki poniesione na nabycie licencji, o których mowa w stanie faktycznym,
      stanowią koszty uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, dokonywane
      wg stawki 20% zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
      podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2025 poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa
      CIT”)? (stan faktyczny)
    2) Czy po upływie okresu, na który udzielono licencji będących przedmiotem stanu
      faktycznego, A będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów

      straty odpowiadającej wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej, o której
      mowa w stanie faktycznym, pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne?
      (zdarzenie przyszłe)
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1.
    Zdaniem A wydatki na nabycie licencji, odpowiadające kwocie należnej i zapłaconej agencji
    reklamowej za realizację zlecenia, o których mowa w opisanym stanie faktycznym,
    stanowią koszty uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane wg
    stawki 20%.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy CIT do kosztów uzyskania przychodów zaliczane są wszelkie
    wydatki poniesione przez podatnika, o definitywnym charakterze, które zostały
    poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła i
    jednocześnie nie zostały wyłączone z puli kosztów przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1
    tejże ustawy.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy CIT nie uznaje się za koszty uzyskania
    przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie wartości
    niematerialnych i prawnych. Kosztem uzyskania przychodów są natomiast odpisy z tytułu
    zużycia wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie
    z art. 16a-16m ustawy CIT, o czym stanowi art. 15 ust. 6 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy CIT amortyzacji podlegają nabyte od innego
    podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania
    licencje o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
    podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
    albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji),
    umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami
    niematerialnymi i prawnymi.
    Podatnik, aby móc dokonywać odpisów amortyzacyjnych od nabytej wartości
    niematerialnej i prawnej, zobowiązany jest do ustalenia jej wartości początkowej. Art. 16g
    ust. 3 ustawy CIT wskazuje, że za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy,
    powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego
    lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu,
    załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia
    programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych,
    odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem
    przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie
    stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty
    należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy
    o podatku od towarów i usług.
    Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do
    ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje
    zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym
    postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór.
    Podsumowując przytoczone przepisy, aby uznać składnik majątku podatnika za wartość
    niematerialną i prawną na gruncie ustawy CIT, składnik ten powinien spełniać następujące
    kryteria:
    - kwalifikować się jako jedno z praw określonych w art. 16b ust. 1,
    - zostać nabyty od innego podmiotu,
    - nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,

    - posiadać przewidywany okres używania dłuższy niż rok,
  - być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
    albo oddany przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji),
    umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1,
    - zostać wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
      prawnych.
    W opisanym stanie faktycznym A zleciła agencji reklamowej wykonanie (...) oraz
    materiałów (...). Agencja reklamowa udzieliła A (...) odrębnych licencji wyłącznych – (...) (...).
    Mając na uwadze wyżej przedstawione przepisy oraz brak możliwości wyodrębnienia ceny
    nabycia poszczególnych elementów zlecenia, zdaniem A licencje na (...) oraz materiały (...)
    objęte ww. zleceniem stanowią wartość niematerialną i prawną, która podlega amortyzacji
    zgodnie z art. 16a-16m ustawy CIT. Ponieważ w umowie z agencją reklamową nie
    wyodrębniono wynagrodzenia za udzielenie licencji oraz nie wyodrębniono
    wynagrodzenia za produkcję poszczególnych (...) i materiałów (...), cała kwota
    wynagrodzenia należna agencji reklamowej za realizację zlecenia stanowi cenę nabycia
    wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na (...) i materiały (...) opisane w stanie
    faktycznym.
    Zgodnie z art. 16m ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres
    dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może
    być krótszy niż:
    1) od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24
      miesiące;
    2) od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych
      – 24 miesiące;
    3) od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;
    4) od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.
    W opisanym stanie faktycznym A nabyła (...) odrębne licencje na (...) oraz (...) licencję na
    materiały (...). Materiały (...) podlegają amortyzacji przez okres nie krótszy niż 60 miesięcy.
    (...) podlegają amortyzacji przez okres nie krótszy niż 24 miesiące. Ponieważ umowa z
    agencją reklamową nie określa odrębnie wysokości wynagrodzenia za udzielenie licencji
    na materiały (...) i odrębnie za poszczególne (...), zdaniem A wartość niematerialna i
    prawna obejmująca wszystkie (...) licencje podlega amortyzacji przez okres nie krótszy niż
    60 miesięcy.
    Ad 2.
    Zdaniem A po upływie okresu, na który udzielono licencji będących przedmiotem stanu
    faktycznego, A będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty
    odpowiadającej wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej, o której mowa w
    stanie faktycznym, pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne.
    W opisanym stanie faktycznym agencja reklamowa udzieliła A (...) licencji odpowiednio na
    12 albo na 20 miesięcy (licencja na materiały (...) oraz licencja na (...) z przekazem „(...)” i
    „(...)”, zostały udzielone na okres 12 miesięcy (...), natomiast licencja na (...) z przekazem
    „(...)” została udzielona na okres 20 miesięcy(...), tj. do (...) 2026 r. Do ewidencji wartości
    niematerialnych i prawnych A wprowadziła jedną wartość niematerialną i prawną
    obejmującą wszystkie (...) licencje opisane we wniosku.
    Po upływie okresu, na jaki licencje zostały udzielone, A nie będzie miała prawa do
    wykorzystywania licencji w działalności gospodarczej. Powyższe oznacza, iż A będzie
    zmuszona dokonać likwidacji wartości niematerialnej i prawnej obejmującej wszystkie (...)
    licencje, zanim ta wartość niematerialna i prawna zostanie całkowicie zamortyzowana
    podatkowo. W wyniku likwidacji powstanie strata odpowiadająca niezamortyzowanej

    części wartości początkowej licencji. Zdaniem A powstała strata będzie stanowić koszty
    uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy CIT nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów
    strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej
    sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
    W przepisach podatkowych nie zdefiniowano pojęcia straty jako kosztu uzyskania
    przychodów. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 maja 2016 r. sygn. II
    FSK 880/14: „Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych zdefiniowała jedynie
    stratę jako wynik działalności stwierdzając, że jeśli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, to różnica ta jest stratą (art. 7 ust. 2 u.p.d.o.p.). Jednak
    definicja ta nie ma nic wspólnego ze stratą jako kosztem. Znaczenia pojęcia „strata”, jako
    kosztu poszukiwać należy w drodze wykładni językowej i należy ją ujmować jako szkodę w
    cywilistycznym rozumieniu tego pojęcia, czyli jako ubytek na majątku spowodowany
    okolicznościami niezależnymi od podatnika, który stratę tę (szkodę) poniósł.”
    W sytuacji, w której podatnik nie rozliczył całości poniesionego wydatku na nabycie
    wartości niematerialnych i prawnych w formie odpisów amortyzacyjnych, a wartości
    niematerialne i prawne utraciły swą przydatność w działalności gospodarczej, powstaje
    ubytek w majątku podatnika, czyli strata. Art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy CIT wskazuje, że nie
    może być kosztem podatkowym strata w wartościach niematerialnych i prawnych
    odpowiadająca dokonanym odpisom amortyzacyjnym. W konsekwencji
    niezamortyzowana część wartości niematerialnej i prawnej stanowi koszt podatkowy,
    jeżeli likwidacja takiej wartości niematerialnej i prawnej ma charakter definitywny oraz ma
    na celu uzyskanie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła, zgodnie z
    art. 15 ust. 1 ustawy CIT.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, zdaniem A zostały spełnione
    warunki uznania za koszt podatkowy straty odpowiadającej niezamortyzowanej wartości
    niematerialnej i prawnej w postaci licencji na (...) i materiały (...). Strata powstanie na
    skutek zakończenia okresu licencji, co uniemożliwia dalsze korzystanie z licencji. Powyższe
    zostało również zaprezentowane w interpretacji Ministra Finansów (winno być: Dyrektora
    Izby Skarbowej w Warszawie) z 9 sierpnia 2013 r. sygn. IPPB1/415-557/13-2/AM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT
    oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może
    mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia

    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
    pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
    podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż
    podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
    Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art.
    16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
    środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym
    wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne
    lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku
    podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia wartości niematerialnych i
    prawnych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16b-16m ww. ustawy.
    I tak, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT:
    Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające
    się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje - o
    przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
    na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo
    oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy
    najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami
    niematerialnymi i prawnymi.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia definicji
    licencji. Definicję pojęcia „licencja” zawiera ustawa z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa PAiPP”).
    Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 27 ustawy PAiPP:
    W rozumieniu ustawy licencją jest umowa o korzystanie z utworu.
    Natomiast w myśl art. 41 ust. 2 ustawy PAiPP:
    Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola
    eksploatacji wyraźnie w nich wymienione.
    Zgodnie z art. 16d ustawy o CIT:
    1. Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o
    których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art.
    16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas
    koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

    2. Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1,
    najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia
    uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o
    których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.
    Stosownie do art. 16f ust 1 i 3 ustawy o CIT:
    1. Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
    działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a
    ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
    3. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
    początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do
    używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa
    lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać
    odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu
    oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo
    w miesiącu następnym.
    Natomiast art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi, że:
    Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się: od wartości początkowej środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od
    pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
    wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w
    którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością
    początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich
    niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z
    art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
    Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
    uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.
    Przy czym, jak wynika z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT:
    Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
    zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i
    prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku,
    ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów
    komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz
    pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z
    odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego
    albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek
    naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i
    usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu
    składników majątku.
    Z kolei, jak stanowi art. 16g ust. 12 ustawy o CIT:
    Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje się
    odpowiednio art. 14.
    W myśl art. 14 ustawy o CIT:
    1. Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
    jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
    uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych

    rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości
    rynkowej.
    2. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy, praw majątkowych lub usług
    określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami, prawami lub
    usługami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i
    stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia albo świadczenia.
    3. Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości
    rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy wzywa strony umowy do
    zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie
    odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania
    zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie
    odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określa wartość z
    uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co
    najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego ponosi zbywający
    albo świadczący usługi.
    4. Przepisy art. 12 ust. 4 pkt 7, 9 i 10 stosuje się odpowiednio.
    5. (uchylony)
    6. (uchylony)
    7. W przypadku transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 wartość
    zbytych nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy ustala się na
    podstawie przepisów art. 11c i art. 11d.
    Zgodnie z art. 16m ust. 1-3 ustawy o CIT:
    Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:
    1) od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24
    miesiące;
    2) od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i
    telewizyjnych - 24 miesiące;
    3) od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;
    4) od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.
    2. Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w ust.
    1 pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać
    odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.
    3. Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości
    niematerialnych i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem
    dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie czy wydatki poniesione na nabycie
    licencji, o których mowa we wniosku, stanowią koszty uzyskania przychodów poprzez
    odpisy amortyzacyjne, dokonywane wg stawki 20% zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy
    o CIT.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyli Państwo (...) odrębne licencje wyłączne:
    (...)
    Każda z nabywanych licencji do (...) oraz materiałów (...) nadawała się samodzielnie do
    gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do użytkowania. Planują Państwo
    korzystać ze wskazanych licencji przez okres, na jaki zostały udzielone. Nabyte licencje są

    wykorzystywane przez Państwa na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Wynagrodzenie należne agencji reklamowej określono jako jedną kwotę
    należną za kompleksową realizację zlecenia, bez wyszczególnienia wynagrodzenia za
    udzielenie licencji do (...) i materiałów (...).
    W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, licencje
    podlegają amortyzacji, jako wartości niematerialne i prawne, jeżeli spełniają łącznie
    następujące warunki:
    - zostały nabyte przez podatnika,
    - nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
    - przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
    - są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że powyższe warunki spełnia
    wyłącznie licencja do (...) z przekazem „(...)”, udzielona na okres 20 miesięcy (...). Pozostałe
    licencje, z uwagi na przewidywany okres użytkowania nieprzekraczający roku, nie spełniają
    definicji wartości niematerialnej i prawnej, i tym samym nie powinny podlegać amortyzacji.
    Ponadto należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    nie przewidują możliwości łącznego wprowadzenia kilku licencji jako jednej wartości
    niematerialnej i prawnej. Wskazali Państwo w opisie sprawy, ze każda z nabywanych
    licencji, o których mowa we wniosku, nadawała się samodzielnie do gospodarczego
    wykorzystania w dniu przyjęcia do użytkowania. Zatem każda z nabytych licencji winna być
    osobno oceniana pod kątem spełnienia warunków wskazanych w art. 16b ust. 1 pkt 5
    ustawy o CIT. Fakt, że w umowie z agencją reklamową nie zostały wyszczególnione kwoty
    należne agencji za udzielenie Państwu poszczególnych licencji, nie jest przesłanką do tego,
    by wszystkie (...) licencje ujmować w ewidencji jako jedną wartość niematerialną i prawną.
    Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m.
    Jeżeli w ramach ustalonego wynagrodzenia na rzecz agencji reklamowej nie
    wyszczególniono wynagrodzenia za udzielenie licencji, to w takiej sytuacji, stosownie do
    art. 16 ust. 12 ustawy o CIT, cenę nabycia poszczególnych licencji należy ustalić w oparciu
    o wartość rynkową tych licencji, określoną na podstawie cen rynkowych stosowanych w
    obrocie licencji tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
    stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Suma wynagrodzenia za
    usługę i wartości rynkowej poszczególnych licencji nie może jednak przekroczyć łącznej
    kwoty określonej w umowie.
    Tym samym, nie można uznać, że z uwagi na brak wyszczególnienia konkretnego
    wynagrodzenia za poszczególne licencje nie ma możliwości ustalenia wartości
    początkowej wartości niematerialnej i prawnej, od której dokonywane powinny być odpisy
    amortyzacyjne. Biorąc powyższe pod uwagę, nie sposób zgodzić się z Państwa
    stanowiskiem, zgodnie z którym nabyte licencje stanowią jedną wartość niematerialną i
    prawną, która podlega amortyzacji.
    Wartość początkową licencji do (...) z przekazem „(...)”, udzielonej na okres 20 miesięcy (...),
    ustalić należy w oparciu o wartość rynkową tej licencji, określoną na podstawie cen

    rynkowych stosowanych w obrocie licencji tego samego rodzaju, z uwzględnieniem w
    szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnej i prawnej jaką
    jest licencja do (...) z przekazem „(...)”, udzielonej na okres 20 miesięcy (...), zgodnie z art.
    16m ust. 1 pkt 4, nie może być krótszy niż 60 miesięcy. Zatem wskazana licencja powinna
    być przez Państwa amortyzowana stawką 20%.
    Natomiast wydatki związane z nabytymi licencjami, których przewidywany okres używania
    nie przekracza roku, należy rozpoznać jako koszty uzyskania przychodów pośrednio
    związane z uzyskiwanymi przychodami, bowiem nie da się ich wprost przypisać do
    konkretnych przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
    Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
    są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
    rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT wynika, że koszty, które pozostają w innym niż
    bezpośrednim związku z przychodami, powinny być uznane za koszty uzyskania
    przychodów co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak koszty te dotyczą okresu
    przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy
    danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 15 ust. 4d, ust. 4e ustawy o CIT
    w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT).
    W związku z powyższym, poniesione przez Państwa wydatki z tytułu nabycia licencji do (...)
    z przekazem „(...)” i „(...)”, udzielonej na okres 12 miesięcy (...), oraz licencji na materiały (...),
    udzielonej na okres 12 miesięcy (...), stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów,
    rozpoznawane w kosztach w roku poniesienia, tj. w dacie ujęcia faktury lub innego
    dokumentu w księgach rachunkowych Spółki, z wyjątkiem tych które dotyczą okresu
    przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy
    danego roku podatkowego. W takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    nieprawidłowe.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest również ustalenie, czy po upływie okresu, na który
    udzielono licencji, będą Państwo uprawnieni do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów straty odpowiadającej wartości początkowej wartości niematerialnej i
    prawnej, pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne.
    Na wstępie należy zaznaczyć, że w związku ze stanowiskiem organu w zakresie pytania
    oznaczonego nr 1, strata odpowiadająca wartości początkowej wartości niematerialnej i
    prawnej pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne może mieć miejsce wyłącznie w
    zakresie licencji do (...) z przekazem „(...)”, ponieważ tylko ta licencja spełnia definicję
    wartości niematerialnej i prawnej.
    W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet
    pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, w rozumieniu
    przepisów podatkowych, nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz
    wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

    Przechodząc do Państwa wątpliwości należy wskazać, iż zgodnie z przywołanym art. 16
    ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów straty w środkach
    trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów
    amortyzacyjnych. Wnioskując przez przeciwieństwo, z interpretacji tego przepisu, wynika
    iż ewentualna strata w środkach trwałych, bądź wartościach niematerialnych i prawnych w
    części nie pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych (tj. niezamortyzowana część) może
    stanowić koszt uzyskania przychodów pod warunkiem, że spełnione zostaną ogólne
    kryteria zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, które zostały wskazane
    powyżej.
    W omawianej sprawie licencja na (...) z przekazem „(...)” została udzielona na okres 20
    miesięcy. Po upływie okresu, na jaki została udzielona, nie będą mieli Państwo prawa do
    wykorzystywania licencji w działalności gospodarczej, co oznacza, że będą Państwo
    zmuszeni dokonać likwidacji wartości niematerialnej i prawnej, zanim zostanie całkowicie
    zamortyzowana. Zatem zaprzestanie wykorzystywania licencji do (...) z przekazem „(...)” w
    Państwa działalności gospodarczej spowodowane będzie zakończeniem okresu jej
    obowiązywania.
    W związku z powyższym, ewentualna strata w wartości niematerialnej i prawnej jaką jest
    licencja do (...) z przekazem „(...)”, w części niepokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych (tj.
    niezamortyzowana jej część) będzie stanowić koszt uzyskania przychodów na gruncie art.
    15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w części dotyczącej licencji do (...)
    z przekazem „(...)” (przy uwzględnieniu stanowiska organu do pytania nr 1, tj.
    prawidłowym ustaleniu wartości początkowej tej licencji) jest prawidłowe, w pozostałej
    części nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się
    wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.