Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-230/13/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-13
Teza: Opodatkowanie czynności użyczenia budynku dzieciom.
Słowa kluczowe: budynek; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; użyczenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2013 r. (data wpływu 11 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 28 maja 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu czynności użyczenia budynku dzieciom - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 28 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie niepodlegania opodatkowaniu czynności użyczenia budynku dzieciom.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą (wykonuje usługi budowlane) i jest podatnikiem VAT czynnym. Wraz żoną, na prywatnym gruncie, wybudował nad morzem budynek z pokojami przeznaczonymi, co do zasady, na krótkotrwały wynajem. Budowa budynku została zakończona w dniu 7 stycznia 2013 r.. Nie odliczył Pan podatku naliczonego z faktur dotyczących budowy, gdyż traktował ją jako budowę budynku wchodzącego w skład majątku „prywatnego”. Przedmiotem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej nie są usługi krótkotrwałego zakwaterowania. Zamierza Pan, wraz z żoną, użyczyć budynek dzieciom (córce i synowi), które w tym obiekcie będą świadczyć usługi krótkotrwałego zakwaterowania. Przedmiotowy budynek, od zakończenia jego budowy do czasu użyczenia jest/będzie wykorzystywany na cele osobiste (wypoczynek Pana i rodziny). Podatek od nieruchomości będzie uiszczać Pan, jako właściciel nieruchomości, natomiast biorący w użyczenie zawrą umowy z dostawcami „mediów” i na tej podstawie będą bezpośrednio opłacali ich koszty. Dzieci nie będą zobowiązane do uiszczania Panu lub za Pana opłat związanych z eksploatacją budynku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opisana umowa użyczenia podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana umowa użyczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Po powołaniu treści art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskazał Pan, że na podstawie tego przepisu opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegać może również umowa użyczenia, jednakże spełniony musi być jeden warunek - zawarcie umowy użyczenia nie może być związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą (tylko wówczas mowa jest o nieodpłatnym świadczeniu usług na cele wymienione powyżej oraz wszelkim innym nieodpłatnym świadczeniu usług, które nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez podatnika). Jednocześnie zaznaczył, iż aby w ogóle rozważać opodatkowanie podatkiem od towarów i usług umowy użyczenia, czynność ta musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika. Ponownie stwierdził, że jest podatnikiem VAT czynnym, jednakże budowę budynku, mającego być przedmiotem użyczenia, traktował jako budowę budynku wchodzącego w skład „prywatnego” majątku. Pana zdaniem, nigdy nie podlega opodatkowaniu użyczenie „prywatnej” (niezwiązanej z prowadzoną działalnością gospodarczą) nieruchomości przez osobę fizyczną będącą czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, dlatego też opisana umowa użyczenia nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 7 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Artykuł 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu wówczas, gdy czynności te wykonywane są odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy a w przypadku świadczenia usług, w art. 8 ust. 2 ustawy.

I tak, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Wskazać należy, że za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza) uznaje się wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 str. 1 ze zm.), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy.

Przez umowę użyczenia, zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.), użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą (wykonuje usługi budowlane) i jest podatnikiem VAT czynnym. Wraz żoną, na prywatnym gruncie, wybudował nad morzem budynek z pokojami przeznaczonymi, co do zasady, na krótkotrwały wynajem. Budowa budynku została zakończona w dniu 7 stycznia 2013 r.. Nie odliczył Pan podatku naliczonego z faktur dotyczących budowy, gdyż traktował ją jako budowę budynku wchodzącego w skład majątku „prywatnego”. Przedmiotem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej nie są usługi krótkotrwałego zakwaterowania. Zamierza Pan, wraz z żoną, użyczyć budynek dzieciom (córce i synowi), które w tym obiekcie będą świadczyć usługi krótkotrwałego zakwaterowania. Przedmiotowy budynek, od zakończenia budowy do czasu użyczenia, jest/będzie wykorzystywany na cele osobiste (wypoczynek Pana i rodziny). Dzieci nie będą zobowiązane do uiszczania Panu lub za Pana opłat związanych z eksploatacją budynku. Podatek od nieruchomości będzie uiszczać Pan, jako właściciel nieruchomości, natomiast biorący w użyczenie zawrą umowy z dostawcami „mediów” i na tej podstawie będą bezpośrednio opłać ich koszty.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż użyczenie przedmiotowego budynku na rzecz dzieci nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż czynność ta – jak wynika z treści wniosku – będzie świadczona nieodpłatnie, a z tytułu wydatków poniesionych na budowę tego budynku nie odliczył Pan podatku naliczonego. Niezależnie zatem od faktu, iż budował Pan budynek z pokojami przeznaczonymi na wynajem, z uwagi na fakt, że obiekt ten do dnia użyczenia wykorzystywany był/jest wyłącznie na cele osobiste, niezwiązane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, w tym konkretnym przypadku należy stwierdzić, iż oddając go w użyczenie nie wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta będzie mieścić się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym.

Zaznaczenia wymaga, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).