Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1019/13/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-12-12
Teza: Czy Spółka musi złożyć informacje VAT-23 o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu i zapłacić podatek od towarów i usług?
Słowa kluczowe: samolot; transport-środek transportu; zapłata-zapłata podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2013 r. (data wpływu 24 września 2013 r.), uzupełnionym w dniu 11 grudnia 2013 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku złożenia informacji VAT-23 o wewnątrzwspólnotowym nabyciu samolotu i zapłacenia podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 11 grudnia 2013 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku złożenia informacji VAT-23 o wewnątrzwspólnotowym nabyciu samolotu i zapłacenia podatku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka zakupiła samolot typu B. - rok produkcji 1975 od kontrahenta ze Szwecji (podatnika). Obie strony są podatnikami VAT-UE. Samolot był używany przez sprzedającego w działalności gospodarczej, jest 6 osobowy i waży ponad 3 tony, jest zarejestrowany w Szwecji. Został zakupiony do wykonywania działalności gospodarczej Spółki, która zajmuje się szkoleniem pilotów (posiada wymagany dla tej działalności certyfikat). Spółka nie zamierza przerejestrowywać samolotu w Polsce. Nabycie samolotu wykazała jako WNT w deklaracji VAT. Samolot będzie używany do wykonywania szkoleń i usług transportowych krajowych i międzynarodowych. Będzie wpisany do ewidencji środków trwałych i amortyzowany.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka musi złożyć informacje VAT-23 o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu i zapłacić podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt, że samolot nie jest nowym środkiem transportu i nie będzie rejestrowany w Polsce, zwalnia od procedury z art. 103 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Według regulacji ust. 2 powyższego artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:

1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a. - z zastrzeżeniem art. 10.

3.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Stosownie do treści art. 103 ust. 1 ustawy, podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

W myśl ust. 3 powyższego artykułu, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Zgodnie z art. 99 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące podatnikami wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.

Jak stanowi art. 103 ust. 4 ustawy, przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.

Na podstawie ust. 5 ww. artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.

Stosownie do brzmienia ust. 6 tego artykułu, informacja, o której mowa w ust. 5, wraz z kopią faktury potwierdzającej nabycie środka transportu i dowodem zapłaty, stanowią podstawę do wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 105 ust. 1 pkt 1.

W myśl art. 105 ust. 1 ustawy, naczelnicy urzędów skarbowych dla celów związanych z rejestracją środków transportu są obowiązani do wydawania zaświadczeń potwierdzających:

1.  uiszczenie przez podatnika podatku - w przypadkach, o których mowa w art. 103 ust. 3 i 4, lub
2.  brak obowiązku uiszczenia podatku z tytułu przywozu nabywanych z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju pojazdów, które mają być dopuszczone do ruchu na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. c ww. ustawy, przez nowe środki transportu rozumie się statki powietrzne o maksymalnej masie startowej większej niż 1550 kilogramów, jeżeli były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem środków transportu lotniczego, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

Stosownie do treści art. 83 ust. 1 pkt 6 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego dla przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

Zatem – jak wynika z powołanego wyżej art. 2 pkt 10 lit. c ustawy - za nowe środki transportu są uznawane statki powietrzne, które spełniają określone warunki dotyczące maksymalnej masy startowej oraz dotychczasowej długości ich używania (mierzonej czasem używania) lub okresu jaki upłynął od momentu ich dopuszczenia do użytku.

W konsekwencji, przez inne środki transportu, o których mowa w art. 103 ust. 4 ustawy, należy rozumieć środki transportu tożsame z nowymi, jednak nie spełniające warunku uznania ich za nowe środki transportu.

Należy zauważyć, że informację o nabywanych środkach transportu podatnik składa, jeżeli w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia środek transportu ma być zarejestrowany przez podatnika na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. prawo lotnicze (t.j. Dz.U. z 2012 poz. 933 ze zm.), do wykonywania lotów w przestrzeni powietrznej dopuszcza się, z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2, wyłącznie cywilne statki powietrzne:

1.  wpisane do polskiego lub obcego rejestru cywilnych statków powietrznych;
2.  mające wymagane znaki rozpoznawcze;
3.  posiadające zdatność do lotów, potwierdzoną odpowiednimi dokumentami, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1.

Stosownie do zapisu ust. 2 ww. artykułu, wpis do rejestru cywilnych statków powietrznych skutkuje z mocy prawa przynależnością państwową statku powietrznego oraz pociąga za sobą poddanie statku powietrznego obowiązkowemu nadzorowi władz lotniczych państwa przynależności, w zakresie określonym w niniejszej ustawie.

W myśl ust. 5 tegoż artykułu, przeniesienie rejestracji statku powietrznego z rejestru statków powietrznych jednego państwa do rejestru statków powietrznych innego państwa następuje z zachowaniem przepisów obu państw oraz zgodnie z wiążącymi te państwa przepisami międzynarodowymi.

Na podstawie art. 32 ust. 2 ww. ustawy, jeżeli statek powietrzny zarejestrowany w obcym rejestrze statków powietrznych będzie używany przez podmiot, którego główne miejsce działalności lub, jeśli nie ma takiego miejsca działalności, miejsce stałego pobytu albo siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 2, może być w całości lub w części przekazany Prezesowi Urzędu, w drodze porozumienia zawartego między Prezesem Urzędu a organami władz lotniczych państwa rejestracji statku powietrznego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka nabyła samolot typu B. (rok produkcji 1975) od kontrahenta ze Szwecji (podatnika). Obie strony są podatnikami VAT-UE. Jest to samolot 6 osobowy, waży ponad 3 tony i jest zarejestrowany w Szwecji. Został nabyty do wykonywania działalności gospodarczej Spółki, która zajmuje się szkoleniem pilotów (posiada wymagany dla tej działalności certyfikat). Nie zamierza Pan zarejestrowywać samolotu w Polsce. Nabycie wykazała jako WNT w deklaracji VAT. Samolot będzie używany do wykonywania szkoleń i usług transportowych krajowych i międzynarodowych. Będzie wpisany do ewidencji środków trwałych i amortyzowany.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego prowadzi do stwierdzenia, że skoro nabyty samolot został zarejestrowany na terytorium Szwecji, to – jak wynika z przepisów powołanej ustawy prawo lotnicze - nie podlega rejestracji na terytorium Polski. Jednak z uwagi na fakt, że jest on użytkowany przez Spółkę w wykonywanej na terytorium Polski działalności gospodarczej, zostają spełnione przesłanki, o których mowa w art. 103 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym Spółka jest zobowiązana do złożenia informacji VAT-23 i dokonania zapłaty podatku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.