Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.406.2025.1.ASK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Zastosowanie 9% stawki podatku przy obliczaniu zaliczek na
podatek dochodowy.
Słowa kluczowe: limit
podatnik-mały podatnik
zaliczka-zaliczka na podatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Mały podatnik
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawki podstawowe-
Stawka 9% podstawy opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 19-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie zastosowania stawki 9% przy obliczaniu zaliczek na podatek
    dochodowy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka A. Sp. z o.o. została zarejestrowana w 2023 roku i w tym roku podatkowym nie
    osiągnęła żadnych przychodów.
    W roku podatkowym 2024 Spółka uzyskiwała przychody z działalności gospodarczej
    opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT) w formie zaliczek
    miesięcznych.
    Od stycznia do października 2024 r. Spółka stosowała obniżoną stawkę CIT 9% na
    podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, jako mały podatnik w rozumieniu art. 4a pkt 10
    ustawy o CIT.
    W październiku 2024 r. narastający przychód w rozumieniu ustawy o CIT (bez VAT)
    przekroczył równowartość 2 000 000 EUR (ok. 8 687 000 zł według kursu NBP). Od
    listopada 2024 r. Spółka, uznając przekroczenie limitu, zaczęła obliczać zaliczki CIT według
    stawki 19%.
    W zeznaniu CIT-8 za 2024 rok wykazano dochody opodatkowane stawką 9% za okres od
    stycznia do października oraz dochody opodatkowane stawką 19% za okres od listopada
    do grudnia.
    Powstała wątpliwość, czy w sytuacji przekroczenia limitu 2 000 000 EUR w trakcie roku
    podatkowego, Spółka powinna stosować stawkę 19% wyłącznie od miesiąca
    następującego po przekroczeniu progu (tj. od listopada 2024 r.), czy też stawkę 19% należy
    zastosować wstecz – do całości dochodu od początku roku podatkowego 2024.

## Pytanie

Czy w świetle art. 19 ust. 1 pkt 2 oraz art. 25 ust. 1g ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych, w sytuacji gdy Spółka A. Sp. z o.o. w
    październiku 2024 r. przekroczyła w trakcie roku podatkowego próg przychodów w
    wysokości 2 000 000 EUR (ok. 8 687 000 zł w przeliczeniu według właściwego kursu NBP),
    utrata prawa do stosowania stawki 9% CIT dotyczy wyłącznie dochodów osiągniętych od
    miesiąca następującego po przekroczeniu limitu (tj. od listopada 2024 r.), czy też obejmuje
    całość dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego 2024?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku przekroczenia w trakcie roku podatkowego progu
    przychodów, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych (CIT), utrata prawa do preferencyjnej stawki 9% powinna dotyczyć
    wyłącznie dochodów osiągniętych od miesiąca następującego po miesiącu, w którym limit
    został przekroczony.
    Literalne brzmienie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wskazuje, że prawo do stosowania
    stawki 9% jest uzależnione od wysokości przychodów osiągniętych w roku bieżącym, przy
    czym przepisy nie zawierają jednoznacznej regulacji nakazującej stosowanie stawki 19%
    wstecz od początku roku podatkowego w przypadku przekroczenia limitu.
    W konsekwencji należy przyjąć, że zmiana stawki ma skutek na przyszłość (prospektywny),
    a nie wsteczny (retroaktywny). Takie podejście jest zgodne z zasadą pewności prawa i
    ochrony zaufania podatnika do państwa wynikającą z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 121 §
    1 Ordynacji podatkowej. W momencie obliczania zaliczek miesięcznych do października
    2024 r.
    Spółka spełniała warunki do stosowania stawki 9%, a więc stosowanie tej stawki było
    zgodne z obowiązującym stanem prawnym i faktycznym na tamten moment. Ponadto, w

    orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. wyrok WSA w Gdańsku z 26 lutego 2020 r.,
    sygn. I SA/Gd 832/19) podkreśla się, że interpretacja przepisów podatkowych powinna być
    dokonywana na korzyść podatnika, jeżeli istnieją wątpliwości co do ich zakresu i znaczenia.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że art. 25 ust. 1g ustawy o CIT, nakazujący stosowanie
    stawki 19% w przypadku przekroczenia limitu przychodów, należy interpretować w ten
    sposób, że zmiana stawki obowiązuje od momentu przekroczenia limitu, a nie obejmuje
    dochodów uzyskanych wcześniej w tym samym roku podatkowym.
    W związku z powyższym, Spółka prawidłowo stosowała stawkę 9% CIT od stycznia do
    października 2024 r., a stawkę 19% CIT od listopada 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 tej ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
      przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli
      koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze
      źródła przychodów.
    Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:
      1) 19% podstawy opodatkowania;
      2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
      kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
      podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
      równowartości 1 200 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Stawka 9% podstawy opodatkowania ma zatem zastosowanie wyłącznie do podatników, u
    których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości
    1.200.000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki
    podatku.
    Regulacje wyłączające możliwość korzystania z preferencyjnej – 9% stawki podatkowej
    zostały określone w art. 19 ust. 1a-1c ustawy o CIT. Wyłączenia te, jak wynika z wniosku,
    nie mają jednak do Państwa zastosowania.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w
      tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.
    Jednak zgodnie z art. 19 ust. 1e
      Warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających
      prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej
      działalności.

    Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego
      wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i
      usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro
      dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
      na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w
      zaokrągleniu do 1000 zł.
    Wskazane w art. 4a pkt 10 sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży” nie zostało
    zdefiniowane w ustawie o CIT. Wskazać także należy, że nie należy tego pojęcia
    utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. W związku z tym należy dokonać
    literalnej wykładni tego pojęcia. Przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić
    wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku
    dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż, np.
    uzyskane odszkodowania, odsetki od środków finansowych na rachunku bankowym,
    dotacje, dopłaty lub refundacje kosztów.
    W myśl art. 25 ust. 1 i 1a ustawy o CIT:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
      Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
      każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni
      miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego
      miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni
      miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty
      podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.
    Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 1g ustawy o CIT:
      Podatnicy rozpoczynający działalność, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1a, w pierwszym
      roku podatkowym oraz mali podatnicy, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1c, mogą obliczać
      zaliczki przy zastosowaniu stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 pkt 2 za
      miesiące lub kwartały, w których ich przychody osiągnięte od początku roku
      podatkowego nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
      równowartości 1 200 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Począwszy od następnego miesiąca lub
      kwartału, podatnicy są obowiązani do stosowania stawki podatku, o której mowa w
      art. 19 ust. 1 pkt 1.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka została zarejestrowana w 2023 r. i w tym roku
    podatkowym nie osiągnęła żadnych przychodów. W roku podatkowym 2024 Spółka
    uzyskiwała przychody z działalności gospodarczej opodatkowane podatkiem dochodowym
    od osób prawnych (CIT) w formie zaliczek miesięcznych.
    Od stycznia do października 2024 r. Spółka stosowała obniżoną stawkę CIT 9% na
    podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, jako mały podatnik w rozumieniu art. 4a pkt 10
    ustawy o CIT. W październiku 2024 r. narastający przychód w rozumieniu ustawy o CIT
    (bez VAT) przekroczył równowartość 2 000 000 EUR (ok. 8 687 000 zł według kursu NBP).
    Od listopada 2024 r. Spółka, uznając przekroczenie limitu, zaczęła obliczać zaliczki CIT
    według stawki 19%.
    W zeznaniu CIT-8 za 2024 r. wykazano dochody opodatkowane stawką 9% za okres od
    stycznia do października oraz dochody opodatkowane stawką 19% za okres od listopada
    do grudnia.

    Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy w sytuacji przekroczenia limitu 2 000 000 EUR w
    trakcie roku podatkowego, Spółka powinna stosować stawkę 19% wyłącznie od miesiąca
    następującego po przekroczeniu progu (tj. od listopada 2024 r.), czy też stawkę 19% należy
    zastosować wstecz – do całości dochodu od początku roku podatkowego 2024.
    Analizując przedstawiony stan faktyczny, w kontekście przytoczonych przepisów, należy
    stwierdzić, że w 2023 r. nie osiągnęli Państwo żadnych przychodów. Zatem w trakcie 2024
    r. byli Państwo uprawnieni do zastosowania obniżonej 9% stawki podatku.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1g ustawy o CIT (...) mali podatnicy, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1c,
    mogą obliczać zaliczki przy zastosowaniu stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 pkt 2
    za miesiące lub kwartały, w których ich przychody osiągnięte od początku roku
    podatkowego nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości
    2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy
    Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Począwszy od następnego miesiąca lub kwartału, podatnicy są obowiązani do stosowania
    stawki podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że mali podatnicy mają możliwość dokonania wyboru
    stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT (9%) w zakresie obliczania zaliczki
    na podatek dochodowy od osób prawnych. Podkreślenia wymaga, że możliwość takiego
    wyboru, tj. preferencyjnego korzystania z wpłat zaliczek w wysokości 9% dotyczy wyłącznie
    okresu (miesięcy/kwartałów), w których przychody podatnika osiągnięte od początku roku
    podatkowego nie przekroczyły wskazanego limitu 2 000 000 euro. Zasada ta wynika
    bezpośrednio z treści art. 25 ust. 1g ustawy o CIT, który stanowi, że podatnicy (...) mogą
    obliczać zaliczki przy zastosowaniu stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy
    o CIT za miesiące lub kwartały, w których ich przychody osiągnięte od początku roku
    podatkowego nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości
    2 000 000 euro (...). Dlatego w okresie (miesiącu/kwartale), w którym suma przychodów
    przekroczy limit 2 000 000 euro, nie jest już możliwe stosowanie stawki 9%. Należy przy
    tym wskazać, że z powyższą treścią przepisu koresponduje jego część in fine. Ostanie
    zdanie art. 25 ust. 1g ustawy o CIT stanowi bowiem, że począwszy od następnego
    miesiąca lub kwartału, podatnicy są obowiązani do stosowania stawki podatku, o której
    mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT (19%).
    Przykładowo, jeżeli przychody podatnika przekroczyły limit 2 000 000 euro w październiku,
    to ostatnim miesiącem, za który zaliczka może być obliczona w wysokości 9% podstawy
    opodatkowania jest wrzesień. Zaliczka za październik musi być już obliczona wg stawki
    19% podstawy opodatkowania.
    Tym samym, Spółka, jako mały podatnik, może stosować preferencyjną stawkę podatkową
    w wysokości 9% w 2024 r., ale jedynie do momentu przekroczenia określonej w art. 19 ust.
    1 pkt 2 ustawy o CIT, tj. wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000
    000 euro. Jeżeli przekroczą Państwo w 2024 r. ustawowy limit przychodów w określonym
    miesiącu/kwartale, to zaliczkę na podatek dochodowy za ten miesiąc/kwartał, w którym
    nastąpiło przekroczenie limitu powinni Państwo wykazać już w wysokości obliczonej
    według stawki 19%. Dalsze zaliczki będą musiały być obliczane także przy zastosowaniu
    stawki 19 %.
    Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że skoro w październiku 2024 r. Spółka
    przekroczyła limit przychodów uprawniający do stosowania stawki 9 % przy naliczaniu
    zaliczek na podatek dochodowy (8 687 000,00 zł) to powinni Państwo wykazać zaliczkę na
    podatek dochodowy już w wysokości obliczonej według stawki 19%. Ostatnim miesiącem,
    za który zaliczka może być obliczona w wysokości 9% podstawy opodatkowania jest
    wrzesień. Zaliczka za październik musi być już obliczona wg stawki 19% podstawy
    opodatkowania.

    Zatem, od stycznia do września 2024 r. byli Państwo uprawnieni do stosowania 9% stawki,
    natomiast od października do grudnia 2024 r. byli Państwo zobowiązani do stosowania
    19% stawki podatku dochodowego od osób prawnych.
    Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołany we wniosku wyrok sądu administracyjnego został wydany w
    indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.