Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-636/08-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-07-14
Teza: możliwości rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko
Słowa kluczowe: opodatkowanie; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; rozliczanie (rozliczenia)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 11.04.2008 r. (data wpływu 15.04.2008 r.) oraz piśmie (data nadania 27.06.2008 r., data wpływu 30.06.2008 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB2/415-636/08-2/JS z dnia 10.06.2008 r. (data nadania 11.06.2008 r., data doręczenia 26.06.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.04.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko .

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest matką samotnie wychowującą 5 letniego syna. Ojciec dziecka zmarł w wyniku choroby w 2005 r. Syn odziedziczył po ojcu spadek, w skład którego wchodzą nieruchomości.

Wnioskodawczyni jako matka i reprezentant ustawowy sprawuje nadzór nad majątkiem dziecka w zakresie zwykłego zarządu. Część nieruchomości syna Wnioskodawczyni wynajęła różnym podmiotom gospodarczym.

W styczniu 2007 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek do urzędu skarbowego o nadanie synowi numeru NIP. Został on nadany w dniu 27.02.2007 r. Ponadto w imieniu syna Wnioskodawczyni odprowadza miesięczne zaliczki na podatek dochodowy.

Pismem z dnia 10.06.2008 r. wezwano Wnioskodawczynię o uzupełnienie wniosku poprzez poinformowanie czy:

*   rozliczenie dotyczy 2007 r.,

*   osiąga lub osiągała przychody opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne,

*   prowadzi lub prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych,

*   w Jej przypadku mają lub miały zastosowanie przepisy o podatku tonażowym.

Pismem z dnia 27.06. 2008 r. (data wpływu 30.06.2008 r. ) Wnioskodawczyni uzupełniła powyższe informując, że rozliczenie dotyczy 2007 r. , nie osiąga i nie osiągała przychodów opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne. Wnioskodawczyni aktualnie nie prowadzi i w 2007 r. nie prowadziła pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie miały i nie mają zastosowania przepisy o podatku tonażowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni może dokonać rozliczenia rocznego podatku jako matka samotnie wychowująca dziecko łącząc tym samym dochody małoletniego dziecka z własnymi?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Uważa, że prawidłowo dokonała rozliczenia rocznego za 2007 r. dołączając do PIT 36:

PIT - B z działalności gospodarczej, którą prowadziła,

PIT – 0 w którym wykazana jest kwota, którą Wnioskodawczyni może odliczyć od podatku na dziecko ,

PIT – M w którym wykazane są przychody małoletniego syna, a także PIT z dochodów Rady Nadzorczej,

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym:

1.  dzieci małoletnie,
2.  dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny,
3.  dzieci do ukończenia 25 lat uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach – Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów wolnch wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości nie powodującej obowiązku zapłaty podatku

*   podatek może być określony, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7; z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

Stosownie do art. 6 ust. 5 ww. ustawy za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Natomiast na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, dolicza się do dochodów rodziców lub dochodów osób, o których mowa w art. 6 ust 4, chyba, że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

Należy zwrócić uwagę, że zacytowany powyżej przepis art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regułę zaliczania dochodów dzieci do dochodów rodziców lub osób samotnie je wychowujących odnosi wyłącznie do dochodów małoletnich dzieci własnych lub przysposobionych.

Z wykładni gramatycznej art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem, iż tylko dochody małoletnich dzieci z ich pracy, stypendiów oraz dochody z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku podlegają opodatkowaniu na imię małoletniego dziecka, są one bowiem wyłączone z zarządu majątkiem dziecka przez rodziców. Natomiast inne dochody podlegają doliczeniu do dochodu rodziców. W przypadku odrębnego opodatkowania rodziców, dochody z majątku dzieci (które nie są opodatkowane na ich imię) dolicza się po połowie do dochodu każdego małżonka, z wyjątkiem małżonków, w stosunku do których orzeczono separację.

Analizując zatem unormowania powyższego artykułu można niewątpliwie stwierdzić, że u podstaw regulacji nakazującej łączyć dochody małoletniego dziecka z dochodami jego rodziców lub rodzica samotnie go wychowującego leżą unormowania Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wedle których rodzicom przysługuje względem małoletniego dziecka władza rodzicielska (art. 93 § 1), która obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do jego wychowania (art. 95 § 1), rodzice zaś zobowiązani są sprawować zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską z należytą starannością (art. 101 § 1).

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć rocznie kwotę, obliczoną zgodnie z ust. 2, jeżeli w roku podatkowym wychowywał własne lub przysposobione dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4.

Zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn liczby wychowywanych dzieci i dwukrotności kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na mocy art. 27f ust. 3 cytowanej ustawy odliczenie kwoty, o której mowa w ust. 2, dotyczy łącznie obojga rodziców, z zastrzeżeniem ust. 4. Kwotę tę odlicza się od podatku jednego z rodziców lub od podatku obojga.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz prawny stwierdzić należy, iż przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia, tj. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Ponadto ma Pani prawo odliczyć od podatku dochodowego rocznie kwotę, obliczoną zgodnie z art. 27 ust. 2, gdyż w roku podatkowym wychowywała Pani własne małoletnie dziecko.

Natomiast dochód z wynajmu otrzymanych w spadku przez dziecko nieruchomości będzie podlegał doliczeniu do Pani dochodu. Dochody dziecka z najmu nieruchomości nie są bowiem dochodami z pracy, ani też nieruchomość nie jest przedmiotem oddanym dziecku do swobodnego użytku.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-go Maja 10, 09-402 Płock