Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.761.2024.2.MKW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-13
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działki
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: media
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
umowa-umowa przyrzeczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 5 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 23 grudnia 2024
    r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej, w której skład wchodzi m.in.
                      2działka nr 1 o powierzchni 8362 m, obręb ewidencyjny (...), jednostka ewidencyjna (...),
    położonej w miejscowości (...), w gminie (...), powiat (...), województwo (...), dla której Sąd
    Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).
    Działka ta pozostaje w posiadaniu Wnioskodawcy na podstawie umowy darowizny z 21
    listopada 1997 r.
                                      2Niezabudowana działka o powierzchni około (+/- 5%) 4900 m powstanie z wydzielenia jej
    z niezabudowanej nieruchomości opisanej powyżej, składającej się między innymi z
    opisanej działki 1.
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomość ta oznaczona jest
    symbolem P/U1 – produkcja i usługi komercyjne. W rejestrze gruntów oznaczona jest
    symbolami: „RV” – grunty orne; „ŁIV” – łąki trwałe i „W-ŁIV” – grunty pod rowami.
    Wnioskodawca jest w trakcie zawierania umowy kupna-sprzedaży powyższej działki, z
    przedstawicielem spółki B. z o. o. z siedzibą w (...), dla potrzeb przedsięwzięcia
    gospodarczego, polegającego na prowadzeniu placówki handlowej w ramach sieci
    handlowej (...).
    3 października 2023 r. Wnioskodawca zawarł przedwstępną umowę sprzedaży,
    Repertorium A numer (...), z wstępnie ustaloną kwotą netto i informacją o ewentualnym
    powiększeniu tej kwoty o wartość podatku od towarów i usług, o ile będzie konieczny.

    Na podstawie tego dokumentu Wnioskodawca jest zobowiązany dostarczyć spółce B.
    informacji dotyczącej indywidualnej interpretacji podatkowej tej transakcji.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Działkę, będącą przedmiotem sprzedaży, do tej pory Wnioskodawca wykorzystywał jako
    pole (obsiewane zbożem lub kukurydzą), w rejestrze gruntów posiada symbol: „RV” grunty
    orne.
    Działka ta nie była w przeszłości, nie jest obecnie i nie będzie w przyszłości - dzierżawiona
    odpłatnie.
    Sprzedającym jest Wnioskodawca — A.A., a kupującym jest spółka B. sp. z o.o. z siedzibą w
                                            2(...). Przedmiotem transakcji jest działka niezabudowana o pow. 4900,00 m która zostanie
                          2 wydzielona z działki nr 1 o pow. 8362 mznajdującej się w miejscowości (...), w gminie (...)
    (woj. (...)).
    Strony ustaliły cenę (...) pln (netto). Termin zawarcia umowy przyrzeczonej jest określony
    do 30 dni po skompletowaniu wszystkich niezbędnych dokumentów, pozwalających
    rozpocząć budowę planowanego dyskontu, jednak nie później niż 30 kwietnia 2025 r.
    Termin zapłaty ceny to 14 dni od daty wydania nieruchomości. Termin zawarcia umowy
    przyrzeczonej jest też terminem wydania przez Wnioskodawcę nieruchomości
    Kupującemu.
    Przed ostatecznym zbyciem działki Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa do uzyskania
    niezbędnych dokumentów i pozwoleń na budowę:
        wystąpienie o pozwolenie na budowę,
        podłączenie do sieci energetycznej,
        podłączenie do sieci wodno-kanalizacyjnej.
    Wszelkie koszty ponosi Kupujący.
    Wnioskodawca nie był i nie jest czynnym podatnikiem VAT, nie prowadzi działalności
    gospodarczej, w której wykorzystywałby działkę, będącą przedmiotem zapytania.
    Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym.
    Wnioskodawca działki tej nie doinwestowywał, nie jest ogrodzona i nie ma na niej żadnych
    podłączeń mediów. Sam nigdy żadnej swojej działki nie ogłaszał do sprzedaży. Potencjalny
    nabywca sam się skontaktował z Wnioskodawcą i złożył propozycję, na którą
    Wnioskodawca przystał.
                                        221 maja 2010 r. Wnioskodawca sprzedał działkę nr 2, o pow. 900 m, wraz z budynkiem
    jednorodzinnym wolnostojącym w stanie surowym otwartym. Działkę Wnioskodawca
    nabył od babci i dziadka na podstawie umowy darowizny z 21 listopada 1997 r. Działkę tą
    Wnioskodawca sprzedał obecnemu właścicielowi, ponieważ spodobała mu się okolica i
    zdecydował się akurat na to miejsce.
    21 stycznia 2011 r. Wnioskodawca sprzedał działkę nr 3, niezabudowaną, o pow. 0,0267
    ha, nabył ją na podstawie umowy darowizny z 21 listopada 1997 r. Sprzedał ją po
    namowie obecnego właściciela, który chciał powiększyć sobie posiadaną już działkę nr 2.
    1 lipca 2014 r. Wnioskodawca sprzedał działkę nr 4, o pow. 0,0047 ha, niezabudowaną.
    Wnioskodawca nabył ją na podstawie umowy darowizny z 21 listopada 1997 r. Sprzedał ją,
    ponieważ obecny właściciel nie miał dojazdu do swojej posesji z drogi głównej .
    Wyżej wymienione działki przed sprzedażą byty wykorzystywane jako pola uprawne. W
    związku z ich sprzedażą Wnioskodawca nie był zobowiązany do zarejestrowania się jako
    czynny podatnik VAT i nie musiał odprowadzać podatku VAT.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca jako Sprzedający działa jako podatnik VAT oraz czy powyższa
    transakcja podlega opodatkowaniu VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy podatek VAT od sprzedaży nieruchomości firmie B. Sp. z o. o. nie
    powinien być naliczony.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny.
    Obejmuje pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną
    działalność i występują w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalnością
    gospodarczą jest wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych, które
    powtarza się lub trwa przez długi okres. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku
    wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

    Z grona podatników należy wykluczyć osoby fizyczne, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie przepisów ustawy, lecz wynika z
    wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę - podatnika podatku od wartości dodanej - części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika między innymi, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma
    charakteru decydującego. Nie może to stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że
    dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie, podział gruntu na działki, aby w momencie sprzedaży osiągnąć wyższą cenę
    łączną – nie jest decydująca. Nie ma również znaczenia długość okresu, w jakim te
    transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Wszystkie ww.
    elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Trybunał w tej sprawie stwierdził również:
      Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze
      zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany
      planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt
      przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
      dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej
      Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta
      następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
      Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje
      aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
      do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w

      rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot
      prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
      podatnika podatku od wartości dodanej.
      Okoliczność, że osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1
      pkt 3 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez
      znaczenia.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (to jest jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego
    rodzaju aktywność „handlową” musi wskazywać ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż wydzielonej części działki z działki nr 1 na
    rzecz Spółki będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako dostawa towarów w
    myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT, dokonywana przez podatnika podatku VAT w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy VAT.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1
    istotne jest zatem, czy podjął lub podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Należy rozważyć przy tym czy będzie Pan angażować środki podobne
    do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i
    okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w Pana sprawie należy przeanalizować
    całokształt działań jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do sprzedaży ww.
    nieruchomości.
    W tym miejscu, wskazać należy, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    ustawa Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U z 2023 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    również kwestia udzielonego przez Pana pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Jak stanowi art. 109 Kodeksu cywilnego:

      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa, wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z wniosku wynika, że 3 października 2023 r. zawarł Pan przedwstępną umowę sprzedaży
    działki ze Spółką, która planuje na niej wybudować i prowadzić placówkę handlową w
    ramach jej sieci handlowej.
    Warunkiem zawarcia umowy przyrzeczonej jest skompletowanie wszystkich niezbędnych
    dokumentów, pozwalających rozpocząć budowę dyskontu, zgodnie z planami
    inwestycyjnymi Spółki.
    Jednocześnie, udzielił Pan pełnomocnictwa do uzyskania niezbędnych dokumentów i
    pozwoleń, tj. w zakresie: wystąpienia o pozwolenie na budowę, podłączenia działki do sieci
    energetycznej, podłączenia działki do sieci wodno-kanalizacyjnej.
    Powyższe wskazuje, że celem udzielenia pełnomocnictwa jest takie przekształcenie działki,
    które pozwoli na szybkie zbycie tej nieruchomości na rzecz Spółki. W momencie sprzedaży
    działki ma być ona przystosowana do koncepcji Spółki oraz jej planów inwestycyjnych.
    W opisanej sytuacji dla uznania Pana za podatnika podatku VAT z tyt. sprzedaży działki
    istotne jest udzielenie przez Pana na rzecz Nabywcy działki pełnomocnictwa. Po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez Spółkę wywołają bowiem skutki bezpośrednio
    w Pana sferze prawnej, jako mocodawcy. Spółka, dokonując ww. działań, przygotuje
    działkę do własnych planów inwestycyjnych, jednakże działka ta stanowi nadal Pana
    majątek.
    Podjęte działania mają doprowadzić do zawarcia transakcji na potrzeby wybudowania na
    ww. nieruchomości zaplanowanej przez Spółkę inwestycji. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej nieruchomości te podlegać więc będą wielu ww. czynnościom. Wszystkie te
    czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pana sferze
    prawnopodatkowej. W efekcie dokonanego szeregu ww. czynności, sprzeda Pan
    nieruchomość gruntową o zupełnie innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej, uatrakcyjnioną, gotową do realizacji zamierzeń inwestycyjnych Nabywcy.
    Ww. decyzje nie będą zatem wykonywane w związku z użytkowaniem działki na Pana cele
    osobiste.
    Tym samym, udzielenie przez Pana stosownego pełnomocnictwa i zgody spowodowało, że
    wszystkie ww. czynności podejmowane są i będą przez Kupującego w Pana imieniu,
    ponieważ to Pan posiada prawo własności tej nieruchomości i to Pan jest stroną
    uzyskującą stosowne decyzje, pozwolenia, warunki itp. związane z realizacją inwestycji
    Kupującego. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww.
    czynności przez Kupującą Spółkę.
    Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania
    nieruchomości do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby
    fizyczne, w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym.
    Należy wskazać, że wcześniej kilkakrotnie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości. 21
    maja 2011 r. sprzedał Pan działkę nr 2 wraz z budynkiem jednorodzinnym w stanie
    surowym otwartym, 21 stycznia 2011 r. sprzedał Pan niezabudowaną działkę nr 3, 1 lipca
    2014 r. sprzedał Pan niezabudowaną działkę nr 4.

    Tym samym Pana aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do sprzedaży działki wydzielonej z działki
    nr 1. Podejmował Pan te same aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawie C-181/10 i C-180/10 wskazywał TSUE.
    Zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług, będzie Pan działać jak podatnik podatku VAT. Sprzedając działkę po podziale, nie
    będzie Pan korzystać z prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym.
    Podejmowane przez Pana działania poprzez pełnomocnika wykluczają sprzedaż tej
    nieruchomości w ramach zarządu majątkiem osobistym.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości będzie:
      1. zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w
        ramach prowadzonej działalności gospodarczej;
      2. podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na
        podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W efekcie należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana nieruchomości gruntowej będzie
    stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana
    preferencyjną stawką podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług
    dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane. W przypadku tych ostatnich opodatkowane są
    wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku takiego planu wiążąca jest decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o której mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym.
    Jak wskazał Pan we wniosku działka, z której zostanie wydzielona działka będąca
    przedmiotem sprzedaży, objęta jest miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, jej przeznaczenie to produkcja i usługi komercyjne. Tym samym, ww.
    działka będąca przedmiotem zapytania, będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany
    w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie sprzedając ww. działkę nie będzie Pan mógł
    skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;
    2. brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, prawo własności nieruchomości nabył Pan w drodze
    darowizny. Nie wystąpił wtedy podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu.
    Nie można tym samym uznać, że nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku
    VAT, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Zatem, do sprzedaży wskazanej działki wydzielonej z działki nr 1, nie będzie miał
    zastosowania również art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie są spełnione warunki
    zwolnienia zawarte w tym przepisie.
    W efekcie należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana działki wydzielonej z działki nr 1,
    będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym sprzedaż działki wydzielonej z działki nr 1, dokonana przez Pana
    na rzecz Spółki będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od
    towarów i usług.

    Tym samym Pana stanowisko w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działki
    wydzielonej z działki nr 1 uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Nadmieniam, że niniejsza interpretacja dotyczy opodatkowania podatkiem VAT transakcji
    sprzedaży działki wydzielonej z działki nr 1. Natomiast w odniesieniu do określenia
    wysokości stawki podatku VAT zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan
        do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.