Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-130/10/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-23
Teza: możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na opłacenia polisy ubezpieczeniowej
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; polisa ubezpieczeniowa; ubezpieczenia-ubezpieczenia osobowe; wydatek-wydatki osobiste
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 08 lutego 2010r. (data wpływu do tut. Biura 11 lutego 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na opłacenie polisy ubezpieczeniowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na opłacenie polisy ubezpieczeniowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest lekarzem, zatrudnionym w szpitalu na umowę o pracę w wymiarze ½ etatu. Jednocześnie prowadzi działalność gospodarczą, która polega na pełnieniu dyżurów lekarskich (tylko taki sposób dyżurowania jest możliwy) i pracy ambulatoryjnej. Ponieważ obok działalności gospodarczej ma właśnie umowę o pracę, to zgodnie z przepisami nie może odprowadzać składek na pełne ubezpieczenie społeczne, tzn. może płacić składki na ubezpieczenie emerytalno – rentowe, a nie może na ubezpieczenie chorobowe. Oznacza to, że jej dochód z działalności gospodarczej jest zagrożony, a właściwie niemożliwy, w razie choroby, a jest on znaczący w budżecie rodzinnym. Jedyną możliwością zabezpieczenia źródła przychodów w razie choroby jest polisa ubezpieczeniowa z opcją odszkodowania w razie choroby, ciężkiej choroby, pobytu w szpitalu, rehabilitacji, trwałej niezdolności do pracy, czy inwalidztwa. W przypadku zawarcia takiej polisy nie chodzi o podwyższenie standardu życia dzięki polisie, ale o zabezpieczenie źródła przychodu, czyli Wnioskodawczyni, w razie choroby, tj. coś co ma jako pracownik najemny dzięki składkom na ubezpieczenie chorobowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wyżej opisaną polisę, założoną w celu „zabezpieczenia źródła przychodów” może wliczyć w koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawczyni, możliwość wliczenia w koszty uzyskania przychodu ww. polisy wynika z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która definiuje koszty uzyskania przychodu i mówi także o zabezpieczeniu źródła przychodu. Dla Wnioskodawczyni źródłem uzyskania przychodu jest praca osobiście przez nią wykonywana, dlatego właśnie tak ważne jest zabezpieczenie na czas choroby. Poza tym, w art. 23 tej ustawy nie ma punktu, który wykluczałby możliwość zaliczenia polisy do kosztów. Konieczność zabezpieczenia się polisą wynika z faktu, że niemożliwe jest w przypadku Wnioskodawczyni opłacanie składki na ubezpieczenie chorobowe do ZUS i jest to od niej niezależne, a wynika z przepisów prawa.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 w/w ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w wymiarze ½ etatu oraz prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. W związku z powyższym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej podlega częściowemu ubezpieczeniu społecznemu, tj. nie opłaca składek na ubezpieczenie chorobowe. Zamierza zawrzeć polisę ubezpieczeniową z opcją odszkodowania w razie choroby, ciężkiej choroby, pobytu w szpitalu, rehabilitacji, trwałej niezdolności do pracy oraz inwalidztwa.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż zawarta przez Wnioskodawczynię polisa ma w istocie na celu dodatkowe (poza zasiłkiem chorobowym otrzymywanym z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę), finansowe zabezpieczenie osobiste Wnioskodawczyni, m.in. w związku z niemożliwością wykonywania przez nią działalności gospodarczej (zarówno chwilową - w związku z chorobą, jak i długotrwałą, bądź całkowitą w związku z pobytem w szpitalu, czy też trwałą niezdolnością do pracy). Polisa ta nie ma zatem na celu zabezpieczenia źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W konsekwencji wydatki poniesione na jej zapłatę nie stanowią wydatków na zabezpieczenie źródła przychodów lecz wydatki osobiste Wnioskodawczyni. Nie będą mogły zatem być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z uwagi na powyższe stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 – 100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.