Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-441/10-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-07-16
Teza: skutki podatkowe zbycia odrębnej własności lokalu
Słowa kluczowe: lokal-odrębna własność lokalu; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; skutki podatkowe; umowa-umowa przyrzeczenia; umowa-umowa sprzedaży
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 15.04.2010 r. (data wpływu 19.04.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia odrębnej własności lokalu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.04.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia odrębnej własności lokalu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 25 stycznia 2010 roku Wnioskodawca zawarł z Panem Mirosławem P. umowę przedwstępną oraz pełnomocnictwa - akt notarialny z dnia 25 stycznia 2010 roku, sporządzony przez notariusza Piotra S. z Kancelarii Notarialnej w W., (dalej: „umowa przedwstępna”).

W ramach umowy przedwstępnej Wnioskodawca oraz Pan Mirosław P. ustalili między innymi, iż w trakcie obowiązywania umowy przedwstępnej Wnioskodawca może żądać w każdym czasie zawarcia umowy sprzedaży (dalej: umowa sprzedaży”), na mocy której Wnioskodawca sprzeda na rzecz Pana Mirosława P. przysługujące Wnioskodawcy prawo własności do nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny nr 6 położony w W. przy ul. O., dla którego Sąd Rejonowy wydział ksiąg wieczystych, prowadzi księgę wieczystą, wraz z wszelkimi związanymi z nim prawami (dalej: „nieruchomość 1”), zaś Pan Mirosław P. przedmiotową nieruchomość kupi. Dodatkowo Wnioskodawca oraz Pan Mirosław P. ustalili, w ramach umowy przedwstępnej, iż cena sprzedaży nieruchomości 1 może zostać rozliczona w ten sposób, że w miejsce zapłaty długu z tytułu ceny sprzedaży nieruchomości 1 Pan Mirosław P. przeniesie na rzecz Wnioskodawcy wszelkie przysługujące jemu roszczenia do dawnej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu Nr 1640A o powierzchni 955 m2 położonej w W. przy ul. E., objętej księgą hipoteczną (dalej: „nieruchomość 2” datio in solutum - art. 453 Kodeksu cywilnego).

Pan Mirosław P. jest następcą prawnym Wacława i Anny P., którzy nabyli od Aleksandra i Bronisławy G. w dniu 9 listopada 1959 roku, na mocy umowy przelewu - akt notarialny z dnia 9 listopada 1959 roku sporządzony w Państwowym Biurze Notarialnym w W. przed notariuszem Wiesławem O. - prawa i roszczenia do nieruchomości 2 z tytułu przejęcia przez gminę m. st. Warszawy na mocy art. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279).

Wnioskodawca nabył nieruchomość 1 będąc rozwiedzionym od spółdzielni z siedzibą w W. na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży z dnia 8 stycznia 2002 roku - akt notarialny z dnia 8 stycznia 2002 roku, sporządzony przez notariusza Czesławę K. z Kancelarii Notarialnej w W., za repertorium.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę na rzecz Pana Mirosława P. nieruchomości 1 na podstawie umowy sprzedaży i dokonanie zapłaty ceny poprzez przeniesienie na rzecz Wnioskodawcy przysługujących Panu Mirosławowi P. roszczeń do nieruchomości 2 (datio in solutum - art. 453 kodeksu cywilnego), w ramach umowy przyrzeczonej (umowy sprzedaży), będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przez Wnioskodawcę na rzecz Pana Mirosława P. nieruchomości i zapłata ceny poprzez spełnienie innego świadczenia w postaci przeniesienia na Wnioskodawcę przysługujących Panu Mirosławowi P. roszczeń do nieruchomości 2, dokonane w ramach umowy przyrzeczonej (umowy sprzedaży), nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W pierwszej kolejności wskazać bowiem należy, iż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8) ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „updof”) jednym ze źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu tym podatkiem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Nie ulega również wątpliwości, zgodnie z ugruntowanym w doktrynie i orzecznictwie poglądem prawnym, iż zapłatę ceny sprzedaży można wyrazić nie tylko w pieniądzu, lecz również poprzez inne określenie jej wartości (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2000 roku, SA/Gd 2258/95 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 sierpnia 2009 roku, i SA/Bd 133/09). Zapłata ceny może nastąpić między innymi poprzez zwolnienie z długu, potrącenie wymagalnych wierzytelności, czy też, jak w przedmiotowym przypadku, w wyniku zastosowania konstrukcji prawnej przewidzianej w art. 453 kodeksu cywilnego (zapłata ceny za nieruchomość 1 poprzez przeniesienie roszczeń do nieruchomości 2). w takiej sytuacji zobowiązanie kupującego wygasa, tak jakby wygasło przez zwykłe wykonanie (poprzez zapłatę uzgodnionej ceny) - taki sposób rozliczenia się sprzedającego i kupującego nie pozbawia zawartej umowy elementu jakim jest określenie ceny sprzedaży i nie powoduje zmiany prawnego charakteru umowy, którą w tym przypadku jest umowa sprzedaży.

Mając na uwadze powyższe należy zatem jednoznacznie stwierdzić, iż sprzedaż przez Wnioskodawcę na rzecz Pana Mirosława P. nieruchomości 1 i zapłata ceny poprzez spełnienie innego świadczenia w postaci przeniesienia na Wnioskodawcę przysługujących Panu Mirosławowi P. roszczeń do nieruchomości 2, w ramach umowy przyrzeczonej (umowy sprzedaży), nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, albowiem nieruchomość i została nabyta przez Wnioskodawcę w 2002 roku, a zatem jej zbycie nastąpi z całą pewnością po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została nabyta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo, w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Sądu Najwyższego, należy zaznaczyć, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą indywidualnych spraw innych wnioskodawców i nie mogą stanowić źródła praw i obowiązków dla innych podatników.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja nr 10, 09-402 Płock.