Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.4019.16.2024.2.MCW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Brak obowiązku uiszczania opłaty od środków spożywczych z
tytułu sprzedaży napojów podlegających opłacie na rzecz
przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na
terytorium RP wyłącznie za pośrednictwem sklepu
internetowego na rzecz konsumentów oraz poza terytorium RP
Słowa kluczowe: internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu
napoje
opłata-opłata cukrowa
Zagadnienia: Ustawa o zdrowiu publicznym -Opłata od środków
spożywczych-Podmioty zobowiązane do zapłaty
1
Przepisy: [CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 2
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 3
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12b-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12d-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12e-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12e-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy w ramach prowadzonej przez
    Państwa sprzedaży napojów, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, na rzecz
    przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na terytorium RP wyłącznie za
    pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie umów na odległość) na rzecz
    konsumentów oraz poza terytorium RP, dokonują Państwo ich wprowadzenia na rynek
    krajowy, a w konsekwencji, czy będą Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty od
    środków spożywczych – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w
    zakresie opłaty od środków spożywczych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 10 stycznia 2025 r. (data wpływu 10 stycznia 2025 r.). Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    (...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z siedzibą na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    (...)
    Niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego
    dotyczy: (i) napojów produkowanych przez (...) lub napojów, których produkcję (...) zleca w
    ten sposób, że (...) zamawia ich produkcję u innego podmiotu, a skład napoju objętego
    stanowi element umowy zawartej z tym podmiotem, dotyczącej produkcji tego napoju dla
    (...) jako zamawiającego lub nabywanych przez (...) w ramach wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów lub importowanych przez (...), (ii) których wprowadzenie na rynek
    podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A ustawy z dnia 11
    września 2015 roku o zdrowiu publicznym (dalej „Ustawa”), (iii) które (...) sprzedawać
    będzie na rzecz (...). Napoje te są zwane dalej Napojami (...).
    (...) dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej,
    odpłatnego zbywania napojów zarówno tych, których wprowadzenie na rynek podlega
    opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy, jak i tych, których
    wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w
    rozdziale 3A Ustawy, w tym Napojów (...), konsumentom. (...) nie dokonuje jednak tego
    zbywania na podstawie umowy zawartej: 1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2
    pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2020 r. poz. 287 oraz
    z 2021 r. poz. 2105), 2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z
    dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta. (...) dokonuje bowiem na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, odpłatnego zbywania
    napojów, zarówno tych, których wprowadzenie na rynek podlega opłacie od środków
    spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy, jak i tych, których wprowadzenie na
    rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy,
    w tym Napojów (...), konsumentom wyłącznie na podstawie umowy zawartej na odległość
    tj. umowy zawartej z konsumentami w ramach zorganizowanego systemu zawierania
    umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym
    wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do
    chwili zawarcia umowy włącznie tj. umowy zdefiniowanej w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30
    maja 2014 r. o prawach konsumenta . Do tego celu (...) wykorzystuje platformę cyfrową
    (sklep internetowy).

    (...)
    (...) jest podmiotem sprzedającym Napoje (...) do pierwszego punktu sprzedaży detalicznej
    lub podmiotem sprzedającym Napoje (...) podmiotowi prowadzącemu jednocześnie
    sprzedaż detaliczną oraz hurtową.
    Pismem z 10 stycznia 2025 r. (data wpływu 10 stycznia 2025 r.) uzupełnili Państwo opis
    zdarzenia przyszłego wskazując:
    (...) Napoje (...), których dotyczy wniosek, (...) będzie sprzedawać, na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, na rzecz (...). (...) nie
    prowadzi/nie będzie prowadzić sprzedaży napojów, w tym Napojów (...) wyłącznie poza
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. (...) prowadzi/będzie prowadzić sprzedaż napojów, w
    tym Napojów (...) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    (...) zgodnie z art. 12a ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 roku o zdrowiu publicznym
    (dalej „Ustawa”), przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w art. 12a ust. 2 tej Ustawy,
    rozumie się dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności
    gospodarczej zbywcy, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy
    zawartej: 1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja
    2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222), 2) poza
    lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
    prawach konsumenta - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie
    usługi odrębnie niezaewidencjonowanej.
    (...) nie dokonuje sprzedaży detalicznej napojów w rozumieniu wyżej wskazanego art. 12a
    ust. 3 Ustawy, gdyż nie dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach
    działalności gospodarczej, odpłatnego zbywania napojów, w tym Napojów (...) na rzecz
    konsumentów na podstawie umowy zawartej: 1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2023 r. poz.
    2759 oraz z 2024 r. poz. 1222), 2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2
    ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta - także w przypadku, gdy zbywaniu
    towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej.
    Powyższe nie oznacza jednak, że (...) nie dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    w ramach działalności gospodarczej, odpłatnego zbywania napojów, w tym Napojów (...)
    konsumentom. (...) dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach
    działalności gospodarczej, odpłatnego zbywania napojów, w tym Napojów (...)
    konsumentom. Odpłatne zbywanie napojów konsumentom przez (...) następuje na
    podstawie umowy zawartej na odległość tj. umowy zawartej z konsumentem w ramach
    zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej
    obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków
    porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie. Do tego celu (...)
    wykorzystuje platformę cyfrową (sklep internetowy).

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym wprowadzenia na rynek krajowy Napojów (...)
    dokonuje (...), a w konsekwencji czy (...) jest podmiotem zobowiązanym do zapłaty opłaty
    od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3a Ustawy (dalej też Opłata)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opisanym zdarzeniu przyszłym wprowadzenia na rynek krajowy Napojów (...) nie
    dokonuje (...), a w konsekwencji (...) nie jest podmiotem zobowiązanym do zapłaty Opłaty.
    Zgodnie z art. 12a ust. 1 Ustawy opłacie cukrowej podlega wprowadzanie na rynek
    krajowy napojów z dodatkiem:
    1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych
      zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w

      rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia
      2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z
      późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1333/2008”,
    2) kofeiny lub tauryny.
    Art. 12a ust. 2 Ustawy stanowi, że: Przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o
    których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do
    zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest
    prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta,
    podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w
    przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.
    Art. 12a ust. 3 Ustawy stanowi, że: Przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w ust. 2,
    rozumie się dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności
    gospodarczej zbywcy, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy
    zawartej:
    1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
      prawach konsumenta (Dz. U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222),
    2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014
      r. o prawach konsumenta,
    - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie
      niezaewidencjonowanej.
    Art. 12d ust. 1 Ustawy stanowi, że: Obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej,
    osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej
    będącej:
    1) podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo
      prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu
      nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub
      importera napoju;
    2) zamawiającym, w przypadku, gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element
      umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla
      zamawiającego.
    Ponadto, zgodnie z art. 12d ust. 2 Ustawy: W przypadku powstania obowiązku zapłaty
    opłaty na podstawie ust. 1 pkt 2 obowiązek ten spoczywa wyłącznie na zamawiającym, o
    którym mowa w ust. 1 pkt 2.
    Zgodnie z art. 12e ust. 3 Ustawy obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie
    sprzedającym napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu
    jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza
    się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych opłatą.
    Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że (...) nie dokonuje na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, odpłatnego zbywania
    napojów, zarówno tych, których wprowadzenie na rynek podlega opłacie od środków
    spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy, jak i tych, których wprowadzenie na
    rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy,
    w tym Napojów (...), konsumentom, na podstawie umowy zawartej: 1) w lokalu
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach
    konsumenta (Dz.U. z 2020 r. poz. 287 oraz z 2021 r. poz. 2105), 2) poza lokalem
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach
    konsumenta. (...) nie dokonuje więc sprzedaży detalicznej napojów, w tym Napojów (...) w
    rozumieniu Ustawy. Sprzedażą detaliczną w rozumieniu ustawy jest bowiem dokonywanie
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, odpłatnego

    zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej: 1) w lokalu
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach
    konsumenta (Dz.U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222), 2) poza lokalem
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach
    konsumenta - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi
    odrębnie niezaewidencjonowanej. (...) dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    ramach działalności gospodarczej, odpłatnego zbywania napojów, zarówno tych, których
    wprowadzenie na rynek podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w
    rozdziale 3A Ustawy, jak i tych, których wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od
    środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy, w tym Napojów (...),
    konsumentom wyłącznie na podstawie umowy zawartej na odległość tj. umowy zawartej z
    konsumentami w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez
    jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
    liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie. Do
    tego celu (...) wykorzystuje platformę cyfrową (sklep internetowy). Dokonywanie na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, odpłatnego
    zbywania napojów konsumentom na podstawie umowy zawartej na odległość tj. umowy
    zawartej z konsumentami w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na
    odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem
    jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia
    umowy włącznie nie jest jednak sprzedażą detaliczną w rozumieniu Ustawy. (...) nie
    dokonuje więc sprzedaży detalicznej napojów, w tym Napojów (...), w rozumieniu Ustawy.
    W odniesieniu zatem do Napojów (...) sprzedawanych przez (...), (...) nie sprzedaje ich do
    punktów sprzedaży detalicznej, w której prowadzona jest sprzedaż napojów, ani nie
    sprzedaje ich podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną napojów oraz
    hurtową. Nie zachodzi więc żaden przypadek określony w art. 12a ust. 2 Ustawy tj. nie ma
    miejsca sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa
    w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna
    ani nie ma miejsca sprzedaż, o której mowa w art. 12e ust. 3 Ustawy. Sprzedając Napoje
    (...) na rzecz (...), (...) nie dokonuje też sprzedaży detalicznej, przede wszystkim dlatego, że
    sprzedaż nie następuje na rzecz konsumenta ((...) nie jest osobą fizyczną).
    W opisanym zdarzeniu przyszłym wprowadzenia na rynek krajowy Napojów (...) nie
    dokonuje więc (...), a w konsekwencji (...) nie jest podmiotem zobowiązanym do zapłaty
    Opłaty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia czy w ramach
    prowadzonej przez Państwa sprzedaży napojów, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy,
    na rzecz przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na terytorium RP wyłącznie za
    pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie umów na odległość) na rzecz
    konsumentów oraz poza terytorium RP, dokonują Państwo ich wprowadzenia na rynek
    krajowy, a w konsekwencji, czy będą Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty od
    środków spożywczych - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2024
    r. poz. 1670), zwanej dalej ustawą,
      wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:
    1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych
      zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w
      rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16
      grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str.
      16, z późn. zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",

    2) kofeiny lub tauryny
      – podlega opłacie.
    Stosownie do art. 12a ust. 2 ustawy:
      przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się
      sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w
      art. 12d ust. 1,
      do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż
      detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt
      2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
      lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.
    Jak stanowi art. 12a ust. 3 ustawy:
      przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w ust. 2, rozumie się dokonywanie na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej zbywcy,
      odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej:
      1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r.
      o prawach konsumenta (Dz.U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222),
      2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja
      2014 r. o prawach konsumenta
      - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie
      niezaewidencjonowanej.
    Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy,
      za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz
      syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
      klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej
      jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji
      występujących w nich naturalnie.
    Zgodnie z art. 12d ust. 1 ustawy,
      obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce
      organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej: 1) podmiotem
      sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż
      detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w
      ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;
      2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element
      umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla
      zamawiającego.
    Jak stanowi art. 12e ustawy:
    1. Obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju,
      o którym mowa w art. 12a ust. 1.
      (...)
    3. Obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa
      w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz
      hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych
      temu podmiotowi napojów objętych opłatą.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo producentem napojów (zwanych dalej
    przez Państwa napojami (...)) oraz podmiotem nabywającym napoje (...) w ramach

    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub ich importerem, a także zamawiającym,
    który zleca produkcję napoju objętego opłatą, a jego skład stanowi element umowy
    zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji napoju (...).
    Wskazali Państwo, że napoje (...) podlegają opłacie od środków spożywczych, o której
    mowa w treści art. 12a ust. 1 ustawy.
    Sprzedają Państwo przedmiotowe napoje na rzecz (...). Jak Państwo wskazali, (...) dokonuje
    odpłatnego zbycia napojów (tj. tych, których wprowadzenie na rynek podlega opłacie od
    środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A ustawy jak i tych, których
    wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w
    rozdziale 3A ustawy), w tym Napojów (...), na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także
    poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Doprecyzowali Państwo, że (...) dokonuje na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, odpłatnego
    zbywania napojów, w tym Napojów (...) konsumentom, lecz czyni to wyłącznie na
    podstawie umowy zawartej na odległość tj. umowy zawartej z konsumentami w ramach
    zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej
    obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków
    porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie. Do tego celu (...)
    wykorzystuje platformę cyfrową (sklep internetowy). Podkreślili Państwo także, że (...) nie
    dokonuje sprzedaży detalicznej napojów w rozumieniu art. 12a ust. 3 ustawy, gdyż nie
    dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej,
    odpłatnego zbywania napojów, w tym Napojów (...) na rzecz konsumentów na podstawie
    umowy zawartej: 1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30
    maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222),
    2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r.
    o prawach konsumenta – także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy
    świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej.
    Państwa wątpliwość budzi, czy w ramach prowadzonej przez Państwa sprzedaży napojów,
    o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, na rzecz (...), która dokonuje odpłatnego zbycia
    napojów, w tym Napojów (...) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie za
    pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie umów na odległość) na rzecz
    konsumentów oraz poza terytorium RP, dokonują Państwo ich wprowadzenia na rynek
    krajowy, a w konsekwencji, czy będą Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty od
    środków spożywczych.
    Jak wynika z wyżej powołanych przepisów, opłacie od środków spożywczych podlega
    wprowadzanie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    w klasach 10.32, 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co najmniej jedna
    z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w
    nich naturalnie.
    Z kolei, przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, zgodnie z art. 12a ust. 2 ustawy
    należy rozumieć, sprzedaż napojów przez podmioty zobowiązane do zapłaty opłaty, o
    których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona
    sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o
    którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w
    przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3 ustawy, tj. sprzedaż napojów podmiotowi
    prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową.
    W związku z powyższym, w przypadku sprzedaży przez Państwa napojów podlegających
    opłacie od środków spożywczych istotne jest ustalenie, czy doszło, w rozumieniu ustawy,
    do wprowadzenia napojów na rynek krajowy.

    Zgodnie z art. 12a ust. 3 ustawy, przez sprzedaż detaliczną rozumie się dokonywanie na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpłatnego zbywania towarów konsumentom na
    podstawie umowy zawartej w lokalu przedsiębiorstwa lub umowy zawartej poza lokalem
    przedsiębiorstwa.
    Zatem sprzedaż detaliczna w rozumieniu ustawy dotyczy wyłącznie sprzedaży towarów na
    rzecz konsumentów na podstawie umowy zawartej w lokalu przedsiębiorstwa lub umowy
    zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, przy czym w drugim przypadku konieczna jest
    fizyczna obecność stron przynajmniej na etapie złożenia oferty, która inicjuje zawarcie
    umowy.
    Ustawa nie definiuje pojęcia konsumenta. Należy więc przytoczyć definicję konsumenta
    zawartą w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
              1Stosownie do art. 22 Kodeksu cywilnego,
      za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności
      prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.
    W zakresie definicji konsumenta, zasadne jest również powołanie art. 76 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
      Władze publiczne chronią konsumentów, użytkowników i najemców przed
      działaniami zagrażającymi ich zdrowiu, prywatności i bezpieczeństwu oraz przed
      nieuczciwymi praktykami rynkowymi. Zakres tej ochrony określa ustawa.
    Z kolei przez lokal przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 3 ustawy z 30 maja 2014 r. o
    prawach konsumenta (Dz.U. z 2024 r. poz. 1796), zwanej dalej ustawą o prawach
    konsumenta, rozumie się:
      a) miejsce prowadzenia działalności będące nieruchomością albo częścią
      nieruchomości, w którym przedsiębiorca prowadzi działalność na stałe,
      b) miejsce prowadzenia działalności będące rzeczą ruchomą, w którym
      przedsiębiorca prowadzi działalność zwyczajowo albo na stałe.
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy o prawach konsumenta, umowa zawarta poza
    lokalem przedsiębiorstwa oznacza:
      umowę z konsumentem zawartą:
      a) przy jednoczesnej fizycznej obecności stron w miejscu, które nie jest lokalem
      przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy,
      b) w wyniku przyjęcia oferty złożonej przez konsumenta w okolicznościach, o których
      mowa w lit. a,
      c) w lokalu przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy lub za pomocą środków
      porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak nawiązano indywidualny
      i osobisty kontakt z konsumentem w miejscu, które nie jest lokalem
      przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności
      stron,
      d) podczas wycieczki zorganizowanej przez przedsiębiorcę, której celem lub
      skutkiem jest promocja oraz zawieranie umów z konsumentami,
      e) podczas pokazu zorganizowanego przez przedsiębiorcę, w którym uczestniczy
      zaproszona bezpośrednio lub pośrednio określona liczba konsumentów, w którego
      trakcie ma miejsce promocja, składanie ofert sprzedaży lub sprzedaż towarów lub
      usług, bez względu na to, czy został na niego zorganizowany transport.

    Należy wskazać, że ustawa o prawach konsumenta, oprócz ww. rodzajów umów (umowy
    zawartej w lokalu przedsiębiorstwa i umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa)
    wymienia jeszcze jeden rodzaj umowy, a mianowicie umowę zawartą na odległość.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o prawach konsumenta, umowa zawarta na odległość
    oznacza:
      umowę zawartą z konsumentem w ramach zorganizowanego systemu zawierania
      umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym
      wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na
      odległość do chwili zawarcia umowy włącznie.
    W świetle powyższego, sprzedaż napojów na rzecz konsumentów za pośrednictwem
    sklepu internetowego (poprzez zawieranie umów na odległość) nie spełnia definicji
    sprzedaży detalicznej, o której mowa w art. 12a ust. 3 ustawy.
    Ponadto obowiązek zapłaty opłaty, w myśl art. 12d ust. 1 ustawy, ciąży na osobie fizycznej,
    osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej
    będącej m.in. podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo
    prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu
    nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera
    napoju, bądź zamawiającym, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 12e ust. 1 ustawy obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem
    wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.
    W analizowanej sprawie stwierdzić należy, że sprzedaż przez Państwa napojów, o których
    mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, na rzecz podmiotu, który nie prowadzi sprzedaży
    detalicznej napojów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz prowadzi sprzedaż
    napojów poza terytorium RP, nie stanowi ich wprowadzenia na rynek krajowy w myśl
    zacytowanych powyżej przepisów ustawy.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży napojów podlegających opłacie od środków
    spożywczych na rzecz (...), tj. podmiotu prowadzącego sprzedaż napojów na terytorium RP
    wyłącznie za pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie umów na
    odległość) na rzecz konsumentów oraz poza terytorium RP, nie będą Państwo
    zobowiązani do zapłaty opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy w ramach prowadzonej przez
    Państwa sprzedaży napojów, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, na rzecz
    przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na terytorium RP wyłącznie za
    pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie umów na odległość) na rzecz
    konsumentów oraz poza terytorium RP, dokonują Państwo ich wprowadzenia na rynek
    krajowy, a w konsekwencji, czy będą Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty od
    środków spożywczych należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.),
      zwanej dalej Ordynacją podatkową. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję
      ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia
      przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...)
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej
    jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).