Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.622.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
przychód-powstanie przychodu
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    10 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 lipca 2025 roku o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      AA
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      BA

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowany będący stroną postępowania (wnioskodawca) oraz zainteresowana
    niebędąca stroną postępowania (uczestniczka postępowania) są podatnikami podatku
    dochodowego od osób fizycznych podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem na
    terytorium polskim od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia.
    W dniu (...) października 2006 roku wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania zawarli
    z Bankiem Umowę kredytu mieszkaniowego.
    Zgodnie z umową kredytu:
    · wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania zaciągnęli kredyt w kwocie (...) CHF na
      budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego w G., na
      nieruchomości posiadającej księgę wieczystą (...), zwana dalej także nieruchomością;
    · całkowita wypłata kredytu przez bank miała nastąpić do dnia (...) listopada 2007 roku;
    · zabezpieczeniem kredytu była hipoteka kaucyjna na nieruchomości, weksle in blanco
      oraz cesja praw z polisy ubezpieczeniowej nieruchomości.
    W dniu (...) maja 2008 roku wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania zawarli z
    bankiem aneks nr 1 do umowy kredytu, na mocy którego:
    · kredyt zwiększono o kwotę (...) CHF, do łącznej kwoty (...) CHF.
    W dniu (...) lipca 2013 roku wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania zawarli z
    bankiem aneks nr 2 do umowy kredytu, na mocy którego:
    · spłata zadłużenia kredytu i odsetek następowała w drodze potrącenia z rachunku
      oszczędnościowego,
    · zaległość została rozłożona na raty,
    · spłata rat kapitałowych została zawieszona od (...) lipca 2013 roku do (...) czerwca 2014
      roku.
    Wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania pozostają w związku małżeńskim. Przed
    zawarciem związku małżeńskiego wnioskodawcy oraz uczestniczka postępowania zawarli
    w dniu (...) lipca 2006 roku umowę majątkową małżeńską, zgodnie z którą w ich
    małżeństwie obowiązywać miał ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej.
    Nieruchomość gruntowa, dla której prowadzona jest księga wieczysta (...), została nabyta
    przez uczestniczkę postępowania przed zawarciem związku małżeńskiego do jej majątku
    odrębnego. Umowa kredytu została zawarta przez wnioskodawcę i uczestniczkę
    postępowania już po zawarciu związku małżeńskiego. Kredytobiorcami z tytułu umowy
    kredytu pozostają łącznie wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania.
    Ze środków pozyskanych z kredytu zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej, z
    uwzględnieniem aneksów numer 1 oraz 2, w całości sfinansowana została budowa domu
    jednorodzinnego mieszkalnego, zwanego dalej także budynkiem mieszkalnym.
    Budynek mieszkalny służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych wnioskodawcy,
    uczestniczki postępowania oraz trójki ich wspólnych dzieci. Wnioskodawca, uczestniczka
    postępowania oraz ich dzieci tworzą jedno gospodarstwo domowe w rozumieniu § 1 ust. 6
    rozporządzenia.
    Wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania zamieszkują w budynku mieszkalnym
    wraz z ich dziećmi.

    Kredyt mieszkaniowy zaciągnięty przez wnioskodawcę oraz uczestniczkę postępowania na
    podstawie umowy kredytu został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
    w rozumieniu § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a) rozporządzenia.
    Wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania są osobami, o których mowa w § 1 ust. 1
    pkt 1) lit. b) rozporządzenia, tj.
    · są stronami umowy kredytu mieszkaniowego,
    · nie korzystały z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji
      mieszkaniowej niż ta opisana w niniejszym wniosku.
    Kredyt mieszkaniowy zaciągnięty przez wnioskodawcę oraz uczestniczkę postępowania na
    podstawie umowy kredytu został przeznaczony wyłącznie na wydatki określone w art. 21
    ust. 1 pkt 25) updof, związane w całości z realizacją jednej inwestycji mieszkaniowej
    polegającej na wzniesieniu budynku mieszkalnego. Właścicielką nieruchomości pozostaje
    wyłącznie uczestniczka postępowania. Właścicielką budynku mieszkalnego również
    pozostaje wyłącznie uczestniczka postępowania. Wnioskodawca pozostaje stroną umowy
    kredytu, a swoje potrzeby mieszkaniowe zaspokaja w budynku mieszkalnym z mocy art. 28
    1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którym jeżeli prawo do mieszkania
    przysługuje jednemu małżonkowi, drugi małżonek jest uprawniony do korzystania z tego
    mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb rodziny.
    Pomiędzy bankiem a wnioskodawcą i uczestniczką postępowania powstał spór z
    powództwa banku przeciwko, który prowadzony jest pod sygn. akt: (...) w sprawie o
    zapłatę toczącej się przed Sądem Okręgowym, zwany dalej „sporem”. W sporze
    wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania wytoczyli przeciwko bankowi powództwo
    wzajemne, kwestionując ważność umowy kredytu.
    Bank zaproponował wnioskodawcy oraz uczestniczce postępowania zawarcie ugody
    sądowej, na mocy której m. in.:
    · Na moment zawarcia ugody wysokość zadłużenia wnioskodawcy oraz uczestniczki
      postępowania wobec banku z tytułu umowy kredytu zostałaby określona na kwotę (...)
      PLN, na którą to kwotę składałyby się kwoty:
      - kapitału,
      - odsetek zapadłych niespłaconych,
      - odsetek od zadłużenia przeterminowanego,
      - odsetek zawieszonych,
    · zadłużenie wnioskodawcy oraz uczestniczki postępowania z tytułu niezapłaconych
      kosztów i opłat związanych z umową kredytu zostałaby określona na kwotę (...) PLN,
    · strony ugody miałyby przyjąć, że kredyt udzielony na podstawie umowy kredytu
      zostanie rozliczony tak jakby od daty zawarcie umowy kredytu stanowił on kredyt
      udzielony w walucie polskiej,
    · kwota kredytu po przeliczeniu stanowiłaby sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i
      wynosiłaby (...) PLN, a kwoty wypłacone w walucie CHF zostały przeliczone na walutę
      polską według kursu średniego NBP z dnia wypłaty kredytu,
    · wysokość spłat dokonanych przez wnioskodawcę i uczestniczkę postępowania na
      podstawie umowy kredytu zostałaby zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat
      odsetkowych, a następnie rat kapitałowych kredytu wyrażonego w złotych; powstała w
      ten sposób nadwyżka pomniejszyła by kapitał do spłaty kredytu od którego naliczane
      są kolejne odsetki, a niedobór powiększyłby kapitał do spłaty, od którego naliczane są
      kolejne odsetki, o po zmianie waluty zadłużenie na walutę polską strony uzgodniłyby
      jako pozostałą do spłaty kwotę wynoszącą (...) PLN,

    · bank zwolniłby wnioskodawcę oraz uczestniczkę postępowania z długu w kwocie (...)
      PLN, która to kwota stanowi różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wynikającą z umowy
      kredytu przed zawarciem ugody sądowej a kwotą zadłużenia uzgodnioną na kwotę (...)
      PLN.
    Dodatkowo wnioskodawca i uczestniczka postępowania wskazują, że:
    · zamieszkują w budynku mieszkalnym nieprzerwanie od chwili zakończenia prac
      budowlanych,
    · zakończenie prac budowlanych nie zostało zgłoszone do właściwego organu nadzoru
      budowlanego,
    · wnioskodawca i uczestniczka postępowania na skutek przeoczenia nie powiadomili
      właściwego organu podatkowego o zmianie miejsca zamieszkania na adres właściwy
      dla budynku i składali deklaracje na potrzeby podatku dochodowego od osób
      fizycznych do Urzędów skarbowych właściwych dla innych adresów, które jednak nie
      były ich adresami zamieszkania,
    · kredyt zaciągnięty na podstawie umowy kredytu przez wnioskodawcę i uczestniczkę
      postępowania stanowi kredyt mieszkaniowy w rozumieniu § 3 ust. 1 rozporządzenia,
      tj.:
      - został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 roku przez podmiot, którego
        działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
        finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
        regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, i
      - jest zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości, i
      - zaciągnięty został na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 updof i w tymże
        celu został w całości wykorzystany.

## Pytanie

1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w stosunku do przychodu wnioskodawcy
      z tytułu umorzenia przez bank zobowiązania na podstawie ugody sądowej
      zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
      na podstawie § 1 rozporządzenia?
    2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w stosunku do przychodu uczestniczki
      postępowania z tytułu umorzenia przez bank zobowiązania na podstawie ugody
      sądowej zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
      fizycznych na podstawie § 1 rozporządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem wnioskodawcy i uczestniczki postępowania:
    · w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w stosunku do przychodu wnioskodawcy z
      tytułu umorzenia przez bank zobowiązania na podstawie ugody sądowej,
      zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
      na podstawie § 1 rozporządzenia;
    · w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w stosunku do przychodu uczestniczki
      postępowania z tytułu umorzenia przez bank zobowiązania na podstawie ugody
      sądowej, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
      fizycznych na podstawie § 1 rozporządzenia.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 updof:
    · Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    W myśl art. 9 ust. 1 a updof:
    · Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 updof:
    · Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
      art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
    · Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    · Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu

      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu zaciągniętego przez wnioskodawcę i uczestniczkę postępowania wskazać należy,
    że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z póżn. zm.). Zgodnie z treścią art.
    69 ust. 1 ww. ustawy:
    · Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa. Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art.
    508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz.
    1610 z późn. zm.):
    · Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego należy
    zakwalifikować do przychodu wnioskodawcy i uczestniczki postępowania z innych źródeł,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 updof.
    W tym miejscu wskazać należy na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
    tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 102 (rozporządzenie). Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
        a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty

        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
        do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
        ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
        kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
        ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
      od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z póżn. zm.), zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w
      art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
      mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
      jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
      zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie
      wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
    · Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
    · Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 updof:
    · Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
        gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
        takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji

    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że:
    · Wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania zawarli z bankiem umowę kredytu
      mieszkaniowego;
    · Zgodnie z umową kredytu:
      - wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania zaciągnęli kredyt na budowę
        budynku mieszkalnego jednorodzinnego;
      - zabezpieczeniem kredytu była hipoteka kaucyjna na nieruchomości, weksle in blanco
        oraz cesja praw z polisy ubezpieczeniowej nieruchomości;
    · Wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania pozostają w związku małżeńskim;
    · Ze środków pozyskanych z kredytu zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej, z
      uwzględnieniem aneksów w całości sfinansowana została budowa domu
      jednorodzinnego mieszkalnego;
    · Budynek mieszkalny służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych wnioskodawcy,
      uczestniczki postępowania oraz trójki ich wspólnych dzieci;
    · Wnioskodawca, uczestniczka postępowania oraz ich dzieci tworzą jedno gospodarstwo
      domowe w rozumieniu § 1 ust. 6 rozporządzenia.;
    · Wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania zamieszkują w budynku mieszkalnym
      wraz z ich dziećmi;
    · Kredyt mieszkaniowy zaciągnięty przez wnioskodawcę oraz uczestniczkę postępowania
      na podstawie umowy kredytu został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej w rozumieniu § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a) rozporządzenia;
    · Wnioskodawca oraz uczestniczka postępowania są osobami, o których mowa w § 1 ust.
      1 pkt 1) lit. b) rozporządzenia, tj. są stronami umowy kredytu mieszkaniowego i nie
      korzystały z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż
      ta opisana w niniejszym wniosku.
    · Kredyt mieszkaniowy zaciągnięty przez wnioskodawcę oraz uczestniczkę postępowania
      na podstawie umowy kredytu został przeznaczony wyłącznie na wydatki określone w
      art. 21 ust. 1 pkt 25) updof, związane w całości z realizacją jednej inwestycji
      mieszkaniowej polegającej na wzniesieniu budynku mieszkalnego;
    · W związku z toczącym się sporem bank zaproponował wnioskodawcy oraz uczestniczce
      postępowania zawarcie ugody sądowej, na mocy której m. in.:
      - Na moment zawarcia ugody wysokość zadłużenia wnioskodawcy oraz uczestniczki
        postępowania wobec banku z tytułu umowy kredytu zostałaby określona na kwotę
        (...) PLN,
      - strony ugody miałyby przyjąć, że kredyt udzielony na podstawie umowy kredytu
        zostanie rozliczony tak jakby od daty zawarcie umowy kredytu stanowił on kredyt
        udzielony w walucie polskiej,
      - kwota kredytu po przeliczeniu stanowiłaby sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i
        wynosiłaby (...) PLN, a kwoty wypłacone w walucie CHF zostały przeliczone na walutę
        polską według kursu średniego NBP z dnia wypłaty kredytu,
      - wysokość spłat dokonanych przez wnioskodawcę i uczestniczkę postępowania na
        podstawie umowy kredytu zostałaby zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat
        odsetkowych, a następnie rad kapitałowych kredytu wyrażonego w złotych;

        powstała w ten sposób nadwyżka pomniejszyła by kapitał do spłaty kredytu od
        którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór powiększył by kapitał do spłaty, od
        którego naliczane są kolejne odsetki,
      - po zmianie waluty zadłużenie na walutę polską strony uzgodniłyby jako pozostałą do
        spłaty kwotę wynoszącą (...) PLN,
      - bank zwolniłby wnioskodawcę oraz uczestniczkę postępowania z długu w kwocie (...)
        PLN, która to kwota stanowi różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wynikającą z
        umowy kredytu przed zawarciem ugody sądowej a kwotą zadłużenia uzgodnioną na
        kwotę (...) PLN;
    · Wnioskodawca i uczestniczka postępowania:
      - zamieszkują w budynku mieszkalnym nieprzerwanie od chwili zakończenia prac
        budowlanych,
      - zakończenie prac budowlanych nie zostało zgłoszone do właściwego organu nadzoru
        budowlanego,
      - wnioskodawca i uczestniczka postępowania na skutek przeoczenia nie powiadomili
        właściwego organu podatkowego o zmianie miejsca zamieszkania na adres
        właściwy dla budynku i składali deklaracje na potrzeby podatku dochodowego od
        osób fizycznych do Urzędów skarbowych właściwych dla innych adresów, które
        jednak nie były ich adresami zamieszkania,
      - kredyt zaciągnięty na podstawie umowy kredytu przez wnioskodawcę i uczestniczkę
        postępowania stanowi kredyt mieszkaniowy w rozumieniu § 3 ust. 1
        rozporządzenia, tj.: został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 roku przez
        podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru
        nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie
        odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, i jest
        zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości, i zaciągnięty
        został na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 updof i w tymże celu
        został w całości wykorzystany.
    W 21 ust. 25 pkt 1) lit. d) updof została wymieniona m.in. budowa, rozbudowa,
    nadbudowa, przebudowa lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub
    własnego lokalu mieszkalnego. Zatem udzielony wnioskodawcy i uczestniczce
    postępowania kredyt, w części która odpowiada wydatkom poniesionym na finansowanie
    budowy domu jednorodzinnego, wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt
    mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe w swej treści odnosi się do kredytu „udzielonego”, „zaciągniętego”.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przytoczonego rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji,
    w przedstawionym zdarzeniu przyszłym:

    · w stosunku do przychodu wnioskodawcy z tytułu umorzenia przez bank zobowiązania
      na podstawie ugody sądowej zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
      dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 rozporządzenia,
    · w stosunku do przychodu uczestniczki postępowania z tytułu umorzenia przez bank
      zobowiązania na podstawie ugody sądowej zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
      podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 rozporządzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności z
    tytułu kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Państwa, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu

        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz
    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze d) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    została wymieniona m.in. budowa własnego budynku mieszkalnego. Zatem udzielony
    Państwu kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym
    mowa w rozporządzeniu. Fakt, że właścicielem budynku mieszkalnego na budowę którego
    zaciągnięty został kredyt jest wyłącznie uczestniczka postępowania nie powoduje, że
    kredyt ten w stosunku do Państwa nie jest kredytem mieszkaniowym, o którym mowa w
    rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez
    Państwa na sfinansowanie budowy budynku mieszkalnego, stanowić będzie dla Państwa
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od uzyskanego przychodu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie, biorąc pod uwagę kontekst całego wniosku, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej przyjął, że Wnioskodawca przytaczając na stronie 3 i stronie 10 odwołania do
    art. 21 ust. 1 pkt 25 updof miał w istocie na myśli art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.