Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.864.2024.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Uznanie, że sprzedaż udziału w nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę nr 1 o pow. 0,5071 ha jest opodatkowaną bez uwzględnienia zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; dzierżawa; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; pełnomocnictwo; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 28 października 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że sprzedaż udziału w nieruchomości stanowiącej
    niezabudowaną działkę nr 1 o pow. 0,5071 ha jest opodatkowana bez uwzględnienia
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Uzupełniła go Pani pismem z 16 stycznia 2025 r. (wpływ 17 stycznia 2025 r.) i pismem z 16
    stycznia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni przysługuje prawo własności na prawach ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej niezabudowanej nieruchomości, położonej w miejscowości (...),
    gmina (...), powiat (...), województwo (...), składającej się z działki numer 1 o powierzchni
    0,5071 ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę nr
    (...). Wpisy w powołanej księdze wieczystej nie uległy zmianie, nie został złożony do sądu
    jakikolwiek wniosek o wpis w tej księdze wieczystej.
    Prawo własności nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła od osób fizycznych na
    podstawie:
        warunkowej umowy sprzedaży z 8 maja 2009 r., Rep. A nr (...)
        oraz przeniesienia własności nieruchomości z 5 czerwca 2009 r., Rep. A nr (...),
        sporządzonych przed notariuszem (...) w Kancelarii Notarialnej w (...);
        umową darowizny z 27 maja 2011 r., Rep. A nr (...) i sporządzoną przed
        notariuszem (...) - B.B przeniósł własność nieruchomości z majątku osobistego do
        majątku wspólnego jego i żony.
    Przedmiotem sprzedaży jest działka nr 1 o powierzchni 0,5071 ha. Działka nr 1 nie jest
    lasem, nie jest objęta planem urządzania lasu, ani decyzją wydawaną na podstawie
    inwentaryzacji stanu lasu; nie znajduje się na obszarze rewitalizacji lub specjalnej strefy
    rewitalizacji, wszystkie opłaty związane z własnością nieruchomości, w tym należności
    podatkowe – są uregulowane.
    Opisana nieruchomość nie jest obciążona prawami i roszczeniami osób trzecich
    nieujawnionymi w księdze wieczystej, w tym ciężarami, ograniczeniami, ani długami i
    należnościami, do których mają zastosowanie przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.
    Nieruchomość nie jest przedmiotem innych umów, w tym umowy dzierżawy, jest wolna
    od roszczeń ewentualnych dawnych właścicieli, w szczególności roszczeń
    reprywatyzacyjnych, nie toczy się żadne postępowanie sądowe, administracyjne lub
    egzekucyjne, które mogłoby spowodować obciążenie tej nieruchomości.
    Wypis z rejestru gruntów wydany przez Starostę (...) 12 lipca 2023 r., z którego wynika, że
    działka nr 1 o powierzchni 0,5071 ha, położona jest w obrębie (...), jednostka ewidencyjna
    (...), powiat (...), województwo (...), w opisie użytków oznaczona jest jako grunty orne.
    Działka posiada dostęp do drogi publicznej. Z zaświadczenia Wójta Gminy (...) z 2 czerwca
    2023 r., nr (...), wynika że, działka nr 1, położona w obrębie (...), nie jest objęta
    opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; Rada Gminy nie
    podjęła uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru rewitalizacji.
    Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zamierza sprzedać spółce prawo własności
    niezabudowanej działki o pow. 0,5071 ha działki nr 1, dla której Sąd Rejonowy w (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę nr (...).
    Co ważne, obecnie Wnioskodawca razem z małżonkiem oddała spółce mającej dokonać jej
    zakupu pod działalność gospodarczą w dzierżawę działkę gruntu o pow. 0,5071 ha
    opisanej szczegółowo powyżej (umowa dzierżawy nr (...) zawarta 18 lipca 2023 r. na czas

    nieoznaczony). Spółka w zamian zobowiązuje się płacić Wydzierżawiającemu określony
    umową czynsz dzierżawny niedokumentowany fakturami.
    Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej. Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-
                                2usługowy o powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami parkingowymi w
    ilości minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność
    gospodarczą.
    W akcie notarialnym Repertorium A nr (...) z 18 lipca 2023 r. umowa przedwstępna,
    kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności
    związanych z inwestycją na tych działkach.
    To jest spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                            2handlowousługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m, wraz z
      miejscami parkingowymi w liczbie co najmniej (...) miejsc postojowych,
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (...) m w tym sala sprzedaży
                2o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      parkingowych,
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną Nieruchomości,
    4. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o podziale działki nr 2
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki,
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym,
    9. Uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać mu działkę o pow. 0,5071 ha wydzieloną z działki
    nr 1.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.

    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie,
      radiu.
    3. W zakresie zbycia nieruchomości Wnioskodawczyni nie współpracuje z biurami
      pośrednictwa lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie zbywaną
      nieruchomością.
    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana.
    6. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem obecnie dzierżawi przedmiotową działkę spółce,
      która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    7. Kupująca spóła wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nabywanej
      działki umożliwiające zabudowę handlowo-usługową wraz z infrastrukturą
      towarzyszącą.
    8. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    9. Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem oświadczają, że udzielają Kupującej pełnomocnictwa
    z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie Nieruchomości
    szczegółowo opisanej powyżej warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedający oświadczają, że przez
    cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest
    nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującą
    przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994, Nr 89, poz.
    414, ze zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem przeprowadzenia
    badań gruntu. Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez
    Kupującą własnym kosztem i staraniem na Nieruchomości tymczasowego przyłącza
    energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupująca oświadcza, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem urządzenia usytuowane na
    nieruchomości. Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej
    sprzedaży jest współwłasnością. Wniosek dla współmałżonka zostanie złożony w tym
    samym dniu, co przedmiotowy wniosek. Czyli oboje właściciele złożą wniosek.
    Uzupełnienie
    1. czy transakcja nabycia własności nieruchomości (działki nr 1) na podstawie
      warunkowej umowy sprzedaży oraz przeniesienia współwłasności nieruchomości była
      opodatkowana podatkiem VAT i została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą
      podatku VAT?

      Odpowiedź: Nie była opodatkowana podatkiem VAT
    2. czy w związku z nabyciem współwłasności w działce nr 1 przysługiwało Pani prawo do
      odliczenia podatku VAT naliczonego?
      Odpowiedź: Nie przysługiwało mi takie prawo transakcja była zwolniona z VAT.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wszystkie informacje zawarte we wniosku dotyczą
    działki nr 1.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę o pow. o powierzchni
    0,5071 ha działka nr 1, jest opodatkowana podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT ?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę
    o pow. 0,5071 działki nr 1 jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności.
    Problematyka ta została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności
    nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma
    względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału,
    każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U.
    z 2020 r. poz. 1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z
    mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty
    majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
    (majątek wspólny).
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bez udziałowej). Tym
    samym oboje małżonkowie muszą dokonać sprzedaży nieruchomości.
    Wnioskodawczyni przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności

    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich. Wnioskodawczyni stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww.
    gruntu podejmowała aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Przypomnijmy, iż na działce nr 1 od momentu nabycia do momentu podpisania umowy ze
    spółką nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww.
    nieruchomości Wnioskodawczyni samodzielnie nigdy nie podejmowała żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
    szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Tutaj jednak należy
    podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr 1 warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru.
    Wnioskodawczyni uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze - dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawczyni,
    jak to już wyżej podkreślono sama nie podejmowała ona działań charakterystycznych dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności zostaną jednak podjęte
    przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.

    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. nr 1 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla Kupującego. Tym samym Wnioskodawczyni twierdzi, iż
    dokonywała ona czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawczyni w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki z działki grunty nr 1.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawczyni uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia
    terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów
    zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawczyni podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.

    Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki, które
    uniemożliwiają zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż o pow. 0,5071
    ha działki nr 1 stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie
    korzysta ze zwolnienia z VAT. Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze
    zwolnienia będzie trzeba jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT.
    W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej
    nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem
    przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i
    zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...), w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.1061 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.

      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla
    stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        przedmiotem sprzedaży będzie udział w niezabudowanej działce nr 1 o pow. 0,5071
        ha;
        prawo własności nieruchomości nabyła Pani od osób fizycznych na podstawie
        warunkowej umowy sprzedaży 8 maja 2009 r. oraz przeniesienia własności
        nieruchomości z 5 czerwca 2009 r., umową darowizny 27 maja 2011 r. – mąż
        przeniósł własność nieruchomości z majątku osobistego do majątku wspólnego
        Jego i żony;
        wraz z mężem oddała Pani działkę nr 1 w dzierżawę spółce mającej dokonać jej
        zakupu pod działalność gospodarczą;
        w zakresie zbycia nie współpracuje Pani z biurami pośrednictwa;

        powyższa działka nigdy nie była wykorzystywana przez Panią w działalności
        gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy;
        w celu sprzedaży 18 lipca 2023 r. zawarła Pani umowę przedwstępną, w której
        Spółka kupująca zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych
        z inwestycją na tej działce, tj. zobowiązała się m.in. do:
      1) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z
        planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                        2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m, wraz z miejscami
        parkingowymi w liczbie co najmniej (...) miejsc postojowych,
      2) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę,
        z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                          2 obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (...) mw tym sala
                        2sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum
        (...) miejsc parkingowych,
      3) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
        koncepcji Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu
        ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną Nieruchomości,
      4) Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości
        skutkującego koniecznością rekultywacji,
      5) Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
      6) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o podziale działki nr 2
        zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki,
      7) Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
      8) Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowym,
      9) Uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym
        obiekcie handlowo-usługowym.
        udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
        pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
        publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
        niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków
        oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień. Dokonania wszelkich czynności
        związanych z uzyskaniem, na terenie Nieruchomości będącej przedmiotem umowy,
        warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
        kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
        szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
        odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
        złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru (przez cały okres

        obowiązywania umowy przedwstępnej pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie
        wygasa wskutek śmierci mocodawcy);
        wyraziła Pani zgodę na dysponowanie przez Kupującego przedmiotową
        Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku
        art. 3 ust. 11 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z
        wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniła
        Kupującemu Nieruchomość będącą przedmiotem umowy sprzedaży celem
        przeprowadzenia badań gruntu;
        dodatkowo wyraziła Pani zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
        kosztem i staraniem na nieruchomości będącej przedmiotem umowy sprzedaży,
        tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi
        przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem;
    Na tle przedstawionego opisu sprawy powzięła Pani wątpliwość dotyczącą tego, czy
    sprzedaż udziału w nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę nr 1 o pow. 0,5071
    ha, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy Kodeks
    cywilny, zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona,

      nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie
      wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej.
      Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z
      nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
      wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.
      Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony
      termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Należy zwrócić również uwagę na kwestię udzielonego przez Panią Kupującej Spółce
    pełnomocnictwa.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, o czym stanowi § 2 powyższego
      artykułu.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod
      rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu Cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.

    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażoną na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził:
      „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego procesu inwestycyjnego
      spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za podatnika, skoro
      spółka - jako jego pełnomocnik - jest jedynie jego reprezentantem w tych
      czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
      majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust.
      1 i 2 u.p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego
      imieniu i na rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w
      rozumieniu tych przepisów.”
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że z tytułu sprzedaży udziału w
    niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę nr 1 o pow. 0,5071 ha będzie Pani
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działka, która ma być sprzedana jest przedmiotem umowy dzierżawy zawartej przez Panią
    ze Spółką Kupującą, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, a w konsekwencji wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej.
    Ponadto na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, Spółka Kupująca
    podejmie szereg szczegółowo opisanych we wniosku działań, w efekcie których nastąpi
    uatrakcyjnienie działki, co de facto skutkować będzie wzrostem jej wartości. Nie ulega
    wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działki do sprzedaży nie jest
    typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania
    majątkiem osobistym – prywatnym. W efekcie wykonywanych czynności dostawie będzie
    podlegała nieruchomość o zupełnie innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej. Nie zmienia tego okoliczność, że działań tych nie podejmie Pani, lecz
    Kupująca Spółka na podstawie pełnomocnictwa. Do dnia sprzedaży udziału w posiadanej
    działce nr 1 o pow. 0,5071 ha, czynności wykonywane przez Spółkę w ramach udzielonego
    jej pełnomocnictwa, wywołują skutki bezpośrednio w Pani sferze prawnej, gdyż to Pani
    jest stroną podejmowanych czynności, a nie Spółka występująca jako Pani pełnomocnik.
    Podjęta przez Panią aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanego udziału w nieruchomości
    niezabudowanej stanowiącej działkę nr 1 o pow. 0,5071 ha, a zaistniały ciąg zdarzeń
    wskazuje, że jej sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z
    tytułu której będzie Pani podatnikiem podatku VAT.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Panią sprzedaż udziału nieruchomości niezabudowanej stanowiącej
    działkę nr 1 o pow. 0,5071 ha, będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą
    dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności podjęła Pani działania podobne do tych, jakie
    wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których
    mowa w orzeczeniach w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała Pani
    aktywność w przedmiocie zbycia prawa własności udziału w ww. nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Podkreślić należy, że udział w nieruchomości jest wykorzystywany w celach
    zarobkowych – jest przedmiotem umowy dzierżawy, nie był i nie jest więc wykorzystywany
    przez cały okres posiadania na zaspokojenie Pani potrzeb osobistych.

    W konsekwencji, sprzedaż udziału w nieruchomości niezabudowanej stanowiącej działkę
    nr 1 o pow. 0,5071 ha, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż
      dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub
    uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego –
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji
      o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;

      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się
      w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem dostawy będzie niezabudowana działka nr
    1 o pow. 0,5071 ha. Przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Należy jednak zauważyć, że jak wynika z opisu
    zdarzenia przyszłego, sprzedaż ww. działki dojdzie do skutku, gdy dla tej działki, na
    wniosek działającego w Pani imieniu pełnomocnika, wydana zostanie prawomocna,
    wykonalna i ostateczna decyzja o warunkach zabudowy zgodna z planami inwestycyjnymi
    Kupującej spółki.
    W konsekwencji, dostawa udziału w niezabudowanej działce nr 1 o pow. 0,5071 ha nie
    będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    ponieważ grunt ten na moment sprzedaży stanowić będzie teren budowlany zdefiniowany
    w art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem VAT dostawy udziału w niezabudowanej działce nr 1 o pow.
    0,5071 ha, wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-
      280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.

    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że prawo własności na zasadach wspólności ustawowej
    małżeńskiej nabyła Pani od osób fizycznych na podstawie warunkowej umowy sprzedaży 8
    maja 2009 r. oraz przeniesienia własności nieruchomości z 5 czerwca 2009 r., umową
    darowizny 27 maja 2011 r. – mąż przeniósł własność nieruchomości z majątku osobistego
    do majątku wspólnego Jego i żony. Transakcja nabycia nie była opodatkowana podatkiem
    VAT. W związku z nabyciem współwłasności w działce nr 1 nie przysługiwało Pani prawo do
    odliczenia podatku VAT. Transakcja ta była zwolniona od podatku VAT. Ponadto działka nr
    1 będąca przedmiotem sprzedaży nie była wykorzystywana przez Panią w działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Dopiero w związku z planowaną
    sprzedażą oddała Pani w dzierżawę ww. działkę, która będzie sprzedawana spółce mającej
    dokonać jej zakupu. Oznacza to, że działka nr 1 o pow. 0,5071 ha nie była wykorzystywana
    przez Panią wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT w całym okresie
    posiadania.
    Wobec powyższego sprzedaż udziału w działce niezabudowanej nr 1 o pow. 0,5071 ha, nie
    będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż
    nie jest spełniony jeden z warunków określonych w tym przepisie niezbędny do
    zastosowania zwolnienia.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Panią udziału w działce niezabudowanej nr 1 o pow.
    0,5071 ha, powinna zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu sprzedaży stawką
    podatku VAT.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie uznania, że sprzedaż udziału w działce
    niezabudowanej nr 1 o pow. 0,5071 ha jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pani, a nie wywiera skutku prawnego
    dla Pani małżonka jako współwłaściciela gruntu.
    Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywało się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.