Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-694/09/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-07
Teza: gdy mówimy o sumie wpłaconych stawek, które stanowią podstawę opodatkowania, należy mieć pod uwagę sumę wszystkich kwot (stawek) które stanowią podstawę do obliczenia ewentualnej wygranej czyli będzie to kwota wpłacona bezpośrednio przez gracza, jak też i kwoty wynikające z poszczególnych prawidłowo wytypowanych okazji przeznaczone na kolejne okazje zawarcia zakładu.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; stawka; zakład-zakłady wzajemne
Przepisy: Ustawa o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2009r. (data wpływu 16 września 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku o grach i zakładach wzajemnych w zakresie określenia podstawy opodatkowania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku o grach i zakładach wzajemnych w zakresie określenia podstawy opodatkowania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest organizowanie zakładów wzajemnych na wyniki wydarzeń sportowych, społecznych i politycznych, która jest prowadzona w sieci 364 punktów usługowych rozmieszczonych na terenie całego kraju. Spółka zamierza wprowadzić do swojej oferty nowy rodzaj zakładu wzajemnego typu F. Zakład typu F. jest zakładem składającym się z dwóch do siedmiu okazji zawarcia zakładu lub ich grup na jednym kuponie. W przypadku trafnego wytypowania pierwszej okazji zawarcia zakładu – OZZ 1 - czyli zdarzenia lub grupy zdarzeń, gracz otrzyma wygraną, która obliczana jest jako połowa EWK (suma przeznaczona do wypłaty w przypadku poprawnego określenia wyniku) w zwykłym zakładzie (czyli jest to iloczyn 90% stawki i 50% kursu na to zdarzenie), a ponadto otrzyma bonus do kursu na drugą okazję zawarcia zakładu - OZZ 2 - i następne (jeżeli zakład składa się z większej ilości okazji zawarcia zakładu), w wysokości połowy kursu na pierwszą okazję zawarcia zakładu (czyli kurs OZZ 1 x 0,5). W przypadku zakładu składającego się z większej liczby okazji zawarcia zakładu powyższy proces powtarza się. W przypadku błędnego wytypowania pierwszej okazji zawarcia zakładu - OZZ 1 - cały zakład typu F. jest przegrany. Gracz przystępując do zakładu F. zyskuje przeliczenie wygranej według wyższych kursów niż według kursów podstawowej oferty oraz istnieje większe prawdopodobieństwo wygranej pieniężnej w przypadku wytypowania prawidłowo tylko kilku z wszystkich możliwych okazji. W przypadku błędnego wytypowania pierwszej okazji cały zakład typu F. jest przegrany. Gracz odbiera całość wygranej w momencie rozstrzygnięcia całego zakładu lub po stwierdzeniu błędnego typowania kolejnej okazji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku takiej konstrukcji zakładu wzajemnego typu F. podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi kwota wpłacona fizycznie przez gracza w momencie przystąpienia do zakładu wzajemnego typu F. czy opodatkować należy każdą część należnej wygranej biorącej udział w kolejnej okazji?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy gracz decyduje się na zawarcie zakładu wzajemnego typu F. i wpłaca do kasy Spółki określoną stawkę na ten zakład, kwota fizycznie wpłacona przez gracza tylko i wyłącznie stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od gier.

Przedmiotem opodatkowania przez Spółkę jest prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych. Zgodnie z przepisami ww. ustawy z 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych podstawę opodatkowania podatkiem od gier w zakładach wzajemnych stanowi suma wpłaconych stawek (art. 42 pkt 8 ww. ustawy o grach), a stawka podatku wynosi 10% (art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy). Stawkę stanowi opłata jaką uczestnik gry musi wnieść, aby wziąć udział w zakładzie. Wpłata fizycznie określonej kwoty jest warunkiem wzięcia udziału w grze. W przypadku zakładu typu F. stawkę stanowić będzie kwotą jaką wpłaci gracz przy zakupie tego zakładu. Zgodnie z § 4 pkt I regulaminu zakładów wzajemnych Spółki na kuponie umieszcza się wartość stawki, którą będzie kwota odpowiadająca równowartości wpłaconych pieniędzy przez gracza. Jeżeli zgodnie z ustawą o grach i zakładach wzajemnych podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi w zakładach wzajemnych suma wpłaconych stawek to w przypadku zakładu wzajemnego typu F. stawkę tego zakładu stanowi wpłacona kwota pieniędzy przez gracza w momencie podjęcia decyzji o przystąpieniu do tego zakładu. Późniejszy sposób podziału wygranej i ponowne przeliczanie pozostałej wygranej według ustalonych kursów są już wynikiem konstrukcji matematycznej całego zakładu typu F. i pomysłowości bukmacherów Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) przez zakłady wzajemne rozumie się zakłady o wygrane pieniężne, polegające na odgadywaniu:

1.  wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek - totalizatory;
2.  zaistnienia różnych zdarzeń, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranych zależy od umówionego, pomiędzy przyjmującym zakład a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej - bukmacherstwo.

Stosownie zaś do art. 42 pkt 8 ww. ustawy w zakładach wzajemnych podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi suma wpłaconych stawek.

Analizując niniejszą sprawę w pierwszej kolejności należy zauważyć, że podatek od gier jest podatkiem obrotowym obciążającym usługi polegające na prowadzeniu gier losowych i zakładów wzajemnych. Opodatkowane są tu określone rodzaje czynności, obciążone według stawek podatkowych zróżnicowanych w zależności od rodzaju czynności.

Jak wynika z ww. przepisu art. 45 pkt 8, w zakładach wzajemnych podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi suma wpłaconych stawek. Ustawodawca nie zawarł definicji legalnej „stawki” tym samym należy się odwołać do znaczenia potocznego tego słowa. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994r.) przez stawkę należy rozumieć kwotę stawianą w grze.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca ma zamiar wprowadzić do swojej oferty nowy rodzaj zakładu wzajemnego typu F. Zakład ten składa się z dwóch do siedmiu okazji zawarcia zakładu lub ich grup na jednym kuponie. W przypadku trafnego wytypowania pierwszej okazji zawarcia zakładu, gracz otrzyma wygraną, która obliczana jest jako połowa EWK w zwykłym zakładzie (czyli jest to iloczyn 90% stawki i 50% kursu na to zdarzenie), a ponadto otrzyma bonus do kursu na drugą okazję zawarcia zakładu i ewentualnie następne, w wysokości połowy kursu na pierwszą okazję zawarcia zakładu. W przypadku zakładu składającego się z większej liczby okazji zawarcia zakładu powyższy proces powtarza się. W przypadku błędnego wytypowania pierwszej okazji zawarcia zakładu cały zakład jest przegrany. Gracz przystępując do ww. zakładu zyskuje przeliczenie wygranej według wyższych kursów niż według o kursów podstawowej oferty oraz istnieje większe prawdopodobieństwo wygranej pieniężnej w przypadku wytypowania prawidłowo tylko kilku z wszystkich możliwych okazji. W przypadku błędnego wytypowania pierwszej okazji cały zakład typu F. jest przegrany. Gracz odbiera całość wygranej w momencie rozstrzygnięcia całego zakładu lub po stwierdzeniu błędnego typowania kolejnej okazji.

A zatem mamy tutaj do czynienia z sytuacją w której zakładający się fizycznie wpłaca określoną kwotę z tytułu zawarcia ww. zakładu, a jednocześnie, w ramach zawartego zakładu, wydaje dyspozycję, iż w przypadku prawidłowego typowania pierwszej okazji, część wygranej ma być przeznaczona na zawarcie kolejnego zakładu. Należy tutaj zauważyć, że w drugim, ewentualnie też w każdym kolejnym, zakładzie do obliczenia EWK brana jest kwota wygenerowana w pierwszej okazji, ewentualnie w następnych poprawnie typowanych okazjach. A zatem jest to kwota, która nie była w posiadaniu zakładającego się gracza w momencie zawierania zakładu, a tym samym nie można tutaj mówić, że gracz dokonał tutaj tylko jednej wpłaty motywując to faktem, iż fizycznie dokonano jednej wpłaty, gdyż ustawa o podatku o grach i zakładach wzajemnych w żadnym razie nie warunkuje wielkości podstawy opodatkowania od faktu, w jaki sposób zostaną wpłacone stawki na poszczególne zakłady.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że gdy mówimy o sumie wpłaconych stawek, które stanowią podstawę opodatkowania, należy mieć pod uwagę sumę wszystkich kwot (stawek) które stanowią podstawę do obliczenia ewentualnej wygranej czyli będzie to kwota wpłacona bezpośrednio przez gracza, jak też i kwoty wynikające z poszczególnych prawidłowo wytypowanych okazji przeznaczone na kolejne okazje zawarcia zakładu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.