Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1309/10/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-03-21
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz obowiązek wystawienia not korygujących.
Słowa kluczowe: noty-nota korygująca; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2010 r. (data wpływu 24 grudnia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 15 marca 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz obowiązku wystawienia not korygujących – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 15 marca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz obowiązku wystawienia not korygujących.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 1 lutego 2007 r. rozpoczęła Pani działalność gospodarczą i od tego dnia jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Prowadzona działalność w zakresie sprzedaży okien, drzwi, bram garażowych oraz usług budowlano-montażowych była i jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a nabywane towary są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. W dniu 12 marca 2009 r. nabyła Pani działkę z przeznaczeniem pod budowę pawilonu handlowo-usługowego. Pozwolenie na budowę uzyskała Pani w dniu 24 marca 2009 r. Budowa pawilonu rozpoczęła się kwietniu 2009 r., a zakończyła 30 listopada 2009 r. W okresie prowadzonej budowy nabywała Pani materiały budowlane na swoje imię i nazwisko. W fakturach tych brak jest NIP nabywcy oraz nazwy Pani firmy. Z otrzymanych faktur nie były dokonywane odliczenia podatku naliczonego. Od momentu podjęcia budowy pawilonu handlowo-usługowego, jej celem było wykorzystanie wybudowanego pawilonu do prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Po zakończeniu budowy pawilonu (30 listopada 2009 r.) prowadzi w nim Pani działalność gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

*   Czy przysługuje prawo, poprzez korektę deklaracji VAT-7, do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach, w których brak jest numeru NIP nabywcy oraz nazwy firmy?
*   Czy dokonując tego odliczenia należy wystawić noty korygujące?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazującego treść art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przepisy regulujące prawo do odliczenia podatku naliczonego nie normują wobec podatników prowadzących sprzedaż opodatkowaną ograniczenia możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów, które mają służyć przyszłej sprzedaży opodatkowanej. W przypadku gdy podatnik realizuje proces inwestycyjny, którego efektem ma być środek trwały związany z jego działalnością opodatkowaną, nie ma podstaw aby nakłady na ten środek trwały w budowie, w zakresie realizacji prawa do odliczenia, traktować inaczej aniżeli nakłady na nabycie gotowego środka trwałego.

Stwierdziła Pani, że art. 88 ww. ustawy, określający ustawowe ograniczenia możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony i ust. 3a tego artykułu, określający faktury i dokumenty celne, które nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego, w wymienionych przypadkach, w przedmiotowej sytuacji nie mają zastosowania. Wskazała, że jedyną przeszkodą są faktury zawierające braki formalne, t.j. brak NIP nabywcy oraz brak nazwy firmy, a wskazanie imienia i nazwiska. Poza tym brakiem faktury posiadają wszystkie elementy wymienione w § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W sytuacji naruszenia formalnych warunków jakie powinna spełniać faktura, aby dawała uprawnienie do odliczenia podatku, ważnym dla realizacji lub odmowy realizacji tego prawa przez podatnika, jest dokonanie oceny, czy w tym przypadku zachodzi ryzyko oszustwa lub nadużycia. Wskazała Pani, że dysponuje tytułem własności gruntu, pozwoleniem na budowę, pozwoleniem na użytkowanie, w pawilonie prowadzi działalność gospodarczą wykonując czynności opodatkowane. Biorąc powyższe pod uwagę, uważa Pani, że przysługuje Jej prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w opisanych fakturach, poprzez korekty deklaracji VAT-7.

Wskazując przepisy § 5 ust. 1 oraz § 15 ww. rozporządzenia, uważa Pani, notą korygującą można skorygować błędy formalne faktury, których wadliwość nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku. Podatnik, niezależnie od tego, czy formalne wady faktury skoryguje notą korygującą, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w niej zawartego (art. 88 ust. 3a ustawy nie przewiduje wyłączenia obniżenia podatku należnego z faktur dotkniętych wadą dot. informacji o nabywcy ani też brakiem not korygujących do tych faktur). Wskazała Pani, że w opisanym przypadku występują wyłącznie braki formalne dot. nabywcy, t.j. brak NIP oraz nazwy firmy, ale zawierają imię i nazwisko. Biorąc pod uwagę powyższe, uważa Pani, że nie ma obowiązku wystawienia not korygujących, a ww. wady formalne faktur nie pozbawiają prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż identyfikacja nabywcy jest wystarczająca, faktury zawierają Pani imię i nazwisko, dysponuje Pani tytułem własności gruntu, pozwoleniem na budowę oraz pozwoleniem na użytkowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z uwagi na fakt, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku złożonym w 2010 r., oceny prawnej tego stanowiska dokonano w oparciu o przepisy obowiązujące w 2010 r.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W myśl ust. 2 pkt 1 powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7:

1.  suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

*   z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ww. ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

W myśl ust. 11 cyt. artykułu, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Ustęp 13 ww. artykułu stanowi, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Zgodnie z treścią art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyny korekty.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Minister Finansów, na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ww. ustawy, określił w § 5 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), jakie elementy powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży.

Stosownie do powołanego przepisu § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Natomiast zgodnie § 15 ust. 1 cyt. rozporządzenia, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 6-12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą. W myśl § 15 ust. 2 nota korygująca jest przesyłana wystawcy faktury lub faktury korygującej, wraz z kopią. Zgodnie z ust. 3 ww. paragrafu, nota korygująca powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny i datę jej wystawienia;
2.  imiona i nazwiska albo nazwy bądź nazwy skrócone wystawcy noty i wystawcy faktury albo faktury korygującej oraz ich adresy i numery identyfikacji podatkowej;
3.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy nota korygująca, określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4;
4.  wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.

W myśl ust. 4 cyt. paragrafu, jeżeli wystawca faktury lub faktury korygującej akceptuje treść noty, potwierdza ją podpisem osoby uprawnionej do wystawienia faktury lub faktury korygującej.

Noty korygujące powinny zawierać wyrazy "NOTA KORYGUJĄCA" (§ 15 ust. 5).

Na podstawie § 15 ust. 7 rozporządzenia, w przypadku not korygujących wystawianych w formie elektronicznej przepisy § 6 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Mając na uwadze ww. przepisy, wskazać należy, że brak numeru NIP na fakturze jest brakiem formalnym, który można uzupełnić w drodze noty korygującej wystawionej przez nabywcę towaru lub usługi.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz ww. przepisy, stwierdzić należy, iż skoro jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym działalność gospodarczą (jako osoba fizyczna), a otrzymane faktury z tytułu nabycia materiałów do budowy pawilonu handlowo-usługowego wykorzystywanego w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, zawierają Pani dane, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w tych fakturach, poprzez sporządzenie korekt deklaracji dla podatku od towarów i usług, po uprzednim wystawieniu not korygujących do otrzymanych faktur. Ze względu na to, że w przedstawionym stanowisku w sprawie wskazała Pani, że nie ma obowiązku wystawienia not korygujących, stanowisko to należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.