Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4441-11/11-3/HMW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-05-31
Teza: Stawka podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego oraz miejsc postojowych.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; miejsce-miejsce postojowe; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

WYDANA W WYNIKU UWZGLĘDNIENIA SKARGI

W związku ze skargą z dnia 15 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego: 29 kwietnia 2011 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 9 lutego 2011 r. ILPP1/443-1202/10-2/MP w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym, doręczoną w dniu 11 lutego 2011 r. (data potwierdzenia odbioru), Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), **uwzględnia skargę w całości**, w związku z czym **zmienia** zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 9 lutego 2011 r. znak ILPP1/443-1202/10-2/MK dotyczącą stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym, uznając stanowisko Wnioskodawcy **za prawidłowe.**

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów wydał na wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług Spółki z o.o. z dnia 8 listopada 2010 r. (data wpływu: 12 listopada 2010 r.) – zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 9 lutego 2011 r., znak ILPP1/443-1202/10-2/MK, stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawcy dotyczące stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym jest nieprawidłowe.

We wniosku z dnia 8 listopada 2010 r. o wydanie interpretacji indywidualnej zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność deweloperską. Zainteresowany rozpoczął realizację projektu deweloperskiego we W. polegającego na wybudowaniu ośmiokondygnacyjnego zespołu zabudowy mieszkalno-usługowej wraz z czteropoziomową halą garażową znajdującą się na dwóch kondygnacjach podziemnych i dwóch naziemnych. Wnioskodawca zamierza sprzedawać mieszkania położone w realizowanych budynkach wielorodzinnych. Mieszkania te będą sprzedawane wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych dla samochodów osobowych i rowerów (tzw. „rowerownią” przylegającą do miejsca postojowego), zlokalizowanych w hali garażowej wielostanowiskowej położonej na dwóch kondygnacjach podziemnych i dwóch naziemnych.

Wnioskodawca nie będzie wyodrębniać hali garażowej jako odrębnego lokalu użytkowego. Hala garażowa będzie zaliczać się do części wspólnych budynku i innych urządzeń „które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali” - zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Nabywcy mieszkań będą nabywać zgodnie z ustawą o własności lokali także udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali (art. 3 ust.1 ustawy o własności lokali). Sprzedaż mieszkań wraz z prawem korzystania z miejsc postojowych dla samochodów osobowych i rowerów (tzw. „rowerowni” przylegających do miejsca postojowego) będzie następować w ten sposób, że w umowie o wyodrębnienie i sprzedaż mieszkań dokona się podziału do korzystania z części budynku - halę garażową na zasadzie umowy quoad usum (położenie której opisane jest powyżej), obejmujące znajdujące się w nim miejsca postojowe dla samochodów osobowych i rowerów (tzw. ”rowerowni” - przylegających do miejsca postojowego dla samochodu) w ten sposób, że każdoczesny właściciel konkretnego lokalu mieszkalnego, który zdecyduje się nabyć go łącznie z miejscem postojowym, będzie miał prawo do wyłącznego korzystania i pobierania pożytków z konkretnego miejsca postojowego dla samochodu osobowego i roweru lub tylko z miejsca postojowego dla samochodu osobowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w przypadku, gdy Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży mieszkań wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych dla samochodów osobowych i rowerów (tzw. „rowerowni” - przylegających do miejsca postojowego) w taki sposób, że łącznie spełnione będą dwa następujące warunki:

1.  sprzedaż obejmować będzie zarówno mieszkania, jak i określony udział we współwłasności wspólnych części budynków i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali (do których zalicza się czteropoziomową halę garażową),
2.  w umowie o ustanowienie odrębnej własności lokalu i sprzedaży mieszkań dokona się podziału do korzystania (umowa quoad usum) z części budynku - hali garażowej - obejmującej znajdujące się w nim miejsca postojowe dla samochodów osobowych i rowerów (tzw. „rowerowni”- przylegających do miejsca postojowego) w ten sposób, że każdoczesny właściciel konkretnego lokalu mieszkalnego będzie miał prawo wyłącznego korzystania i pobierania pożytków z konkretnego miejsca postojowego dla samochodu osobowego i roweru (tzw. „rowerowni”- przylegającej do miejsca postojowego) lub tylko dla samochodu osobowego

\- to czy do sprzedaży takiego prawa do miejsca postojowego powinna mieć zastosowanie stawka podatku VAT właściwa dla sprzedaży mieszkania, tj. 7%?

Zdaniem Wnioskodawcy: do sprzedaży takiego prawa do miejsca postojowego dla samochodu osobowego i rowerów powinna mieć zastosowanie stawka podatku VAT właściwa dla sprzedaży mieszkania, tj. w wysokości 7%. Przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej i naziemnej budynku, które jest integralnie związane z prawem własności do lokalu mieszkalnego. Miejsca postojowe dla samochodów osobowych rowerów są zatem wydzielonymi z części budynku mieszkalnego fragmentami powierzchni budynku, które zgodnie z umową sprzedaży zalicza się w całości do nieruchomości wspólnej - czyli współwłasności wspólnych części budynków i innych urządzeń, które służą do wyłącznego użytku współwłaścicieli poszczególnych lokali. Na takiej powierzchni właścicielowi konkretnego lokalu mieszkalnego przysługuje uprawnienie do zaparkowania samochodu osobowego i rowerów.

Oznacza to z punktu widzenia prawa podatkowego, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z tak wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług - właściwej dla lokalu mieszkalnego. Nie można bowiem dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwości zastosowania odrębnych stawek podatku VAT), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot umowy sprzedaży.

Takie stanowisko - potwierdzające zasadność zastosowania stawki podatku VAT dla sprzedaży wraz lokalem mieszkalnym prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego - właściwej dla sprzedaży lokalu mieszkalnego - tj. 7% zajęto w wyrokach:

z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 103/2005, z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1181/07, z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 413/10, z dnia 14 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 607/09, z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 724/09, oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu nr ILPP1/443-333/08/10-S/Al - z dnia 27 września 2010 r. wydanej w związku z wyrokiem NSA z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 724/09.

W wydanej w dniu 9 lutego 2011 r. interpretacji indywidualnej nr ILPP1/443-1202/10-2/MK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu – działając w imieniu Ministra Finansów – uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W interpretacji wskazano, iż miejsca postojowe dla samochodów osobowych oraz rowerów w hali garażowej, których w świetle ww. przepisów nie można zaliczyć do tzw. pomieszczeń pomocniczych do lokalu mieszkalnego, lecz zalicza się do kategorii tzw. pomieszczeń przynależnych do tego lokalu, które w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.

Na podstawie powyższych uregulowań można stwierdzić, iż miejsca postojowe w hali garażowej, nie mieszczą się ani w pojęciu lokalu mieszkalnego, ani pomieszczenia przynależnego, jednocześnie odpowiadają pojęciu lokalu użytkowego wynikającemu z § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Miejsca postojowe w hali garażowej mogą przynależeć do lokalu mieszkalnego, ale nie zmienia to ich funkcji użytkowych. Oznacza to, iż miejsca postojowe w hali garażowej nie mieszczą się w zakresie preferencji wynikającej z przepisów ustawy, bądź rozporządzenia, a zatem dotyczące ich czynności są opodatkowane zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług na zasadach ogólnych.

Wskazano również, że miejsce postojowe w hali garażowej, z którego prawo do wyłącznego korzystania posiadać będzie nabywca lokalu mieszkalnego, nie jest niezbędne w korzystaniu z lokalu mieszkalnego, a jego brak nie dyskwalifikuje lokalu mieszkalnego jako pomieszczenia służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych społeczeństwa. Fakt, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego odbywa się łącznie z prawem do korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej, nie powoduje, że stanowi on, na gruncie przepisów o podatku VAT, integralny, nierozerwalnie ze sobą związany przedmiot sprzedaży.

W dniu 2 marca 2011 r. do Biura KIP w Lesznie wpłynęło wezwanie Spółki z o.o. reprezentowanej przez radcę prawnego do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji indywidualnej w zakresie stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym.

Pismem z dnia 31 marca 2011 r. nr ILPP1/443/W-11/11-2/HMW, stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym.

W dniu 2 maja 2011 r. Spółka z o.o. reprezentowanej przez radcę prawnego za pośrednictwem Izby Skarbowej w Poznaniu Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na indywidualną interpretację z dnia 9 lutego 2011 r. znak ILPP1/443-1202/10-2/MK w zakresie stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym.

W powyższym piśmie Skarżąca, przedmiotowej interpretacji indywidualnej zarzuca naruszenie prawa poprzez błędną wykładnię art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 3 ustawy o własności lokali oraz art. 41 ust. 2 w z art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego, Spółka wniosła o:

1.  uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym,
2.  zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała wyroki: NSA: z dnia 21 grudnia 2010 r. sygn. akt I FSK 75/10, z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt I FSK 1068/09, z dnia 29 października 2010 r. sygn. akt I FSK 1813/09 oraz wyroki WSA: z dnia 29 września 2009 r. sygn. akt I SA/KR 506/09, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1184/10, z dnia 20 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Po 1442/08.

Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów po rozpatrzeniu przedmiotowej skargi z dnia 15 kwietnia 2011 r. r. uwzględnia skargę w całości i stwierdza, że stanowisko Skarżącej przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2010 r. (data wpływu: 12 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z brzmieniem obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przepis art. 5a ustawy został dodany do ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476).

Art. 2 pkt 6 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy ruchome oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 – o czym stanowi art. 41 ust. 2 ustawy.

Jednakże na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a ustawy, który został wprowadzony art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianach niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578) oraz zmieniony art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 12 ustawy, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się stawkę podatku, o której mowa w art. 146a pkt 2 (czyli art. 41 ust. 2 ustawy).

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 41 ust. 12b ustawy, stanowi natomiast, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), dalej zwanego rozporządzeniem, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3.  robót konserwacyjnych dotyczących:

1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i pkt 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 rozporządzenia).

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to, budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy).

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, dlatego też należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.

Z powyższego wynika więc, iż miejsce postojowe znajdujące się w podziemnej części budynku mieszkalnego jest częścią nieruchomości wspólnej. Nie ma możliwości nabycia prawa do korzystania z miejsca postojowego w oderwaniu do nabycia samego lokalu mieszkalnego, jako że miejsca postojowe nie są w opisanym przypadku samodzielnymi lokalami użytkowymi, nie stanowią wydzielonych trwałymi ścianami izb w obrębie jednego budynku. Nie można również nabyć w oderwaniu od lokalu mieszkalnego części wspólnych budynku mieszkalnego.

Zatem, jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w częściach wspólnych nieruchomości, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej budynku, które jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i na podstawie art. 2 pkt 12 ustawy oraz art. 146a pkt 2 z uwzględnieniem art. 41 ust. 12b podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność deweloperską. Zainteresowany rozpoczął realizację projektu deweloperskiego polegającego na wybudowaniu ośmiokondygnacyjnego zespołu zabudowy mieszkalno-usługowej wraz z czteropoziomową halą garażową znajdującą się na dwóch kondygnacjach podziemnych i dwóch naziemnych. Wnioskodawca zamierza sprzedawać mieszkania położone w realizowanych budynkach wielorodzinnych. Mieszkania te będą sprzedawane wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych dla samochodów osobowych i rowerów (tzw. „rowerownią” przylegającą do miejsca postojowego), zlokalizowanych w hali garażowej wielostanowiskowej położonej na dwóch kondygnacjach podziemnych i dwóch naziemnych.

Wnioskodawca nie będzie wyodrębniać hali garażowej jako odrębnego lokalu użytkowego. Hala garażowa będzie zaliczać się do części wspólnych budynku i innych urządzeń „które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali” - zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Nabywcy mieszkań będą nabywać zgodnie z ustawą o własności lokali, także udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali (art. 3 ust.1 ustawy o własności lokali). Sprzedaż mieszkań wraz z prawem korzystania z miejsc postojowych dla samochodów osobowych i rowerów (tzw. „rowerowni” przylegających do miejsca postojowego) będzie następować w ten sposób, że w umowie o wyodrębnienie i sprzedaż mieszkań dokona się podziału do korzystania z części budynku - halę garażową na zasadzie umowy quoad usum (położenie której opisane jest powyżej), obejmujące znajdujące się w nim miejsca postojowe dla samochodów osobowych i rowerów (tzw. „rowerowni” - przylegających do miejsca postojowego dla samochodu) w ten sposób, że każdoczesny właściciel konkretnego lokalu mieszkalnego, który zdecyduje się nabyć go łącznie z miejscem postojowym, będzie miał prawo do wyłącznego korzystania i pobierania pożytków z konkretnego miejsca postojowego dla samochodu osobowego i roweru lub tylko z miejsca postojowego dla samochodu osobowego.

Mając na uwadze opis sprawy oraz stan prawny stwierdzić należy, że dostawa lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego, tj. 8%.

Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2010 r. w zakresie stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i miejscem rowerowym było zatem prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejsze rozstrzygniecie. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.