Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-652/13-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-09-23
Teza: Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Komornika, dokumentującej dostawę Nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; odliczenia-odliczenie podatku; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 01.07.2013 r.(data wpływu 05.07.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury VAT dokumentującej dostawę Nieruchomości **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.07.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury VAT dokumentującej dostawę Nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe :

Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym działalność na rynku nieruchomości. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Tomasz G., Komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym (dalej: „Komornik”) prowadzi postępowanie egzekucyjne przeciwko spółce P. Sp. z o.o., będącej dłużnikiem w tym postępowaniu (dalej: „Zbywca”). W ramach prowadzonego postępowania Komornik wszczął egzekucję z nieruchomości przez licytację publiczną dwóch sąsiadujących ze sobą nieruchomości położonych w K., dla których Sąd Rejonowy w P. prowadzi księgi wieczyste o numerach KW …….. (dalej: „Nieruchomość I) oraz……….. (dalej: „Nieruchomość II”, łącznie z Nieruchomością I zwane dalej: „Nieruchomościami”). Sprzedaż nastąpi po przeprowadzeniu licytacji publicznej na rzecz nabywcy, który złoży najwyższą ofertę nabycia Nieruchomości i uzyska przybicie. Przeniesienie własności Nieruchomości nastąpi na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w P. o przysądzeniu własności. Wnioskodawca planuje nabycie Nieruchomości na powyższej licytacji publicznej.

Zbywca nabył prawo własności Nieruchomości na podstawie umów sprzedaży od osób fizycznych. Nieruchomość I nabyta została w dniu 5 wrześniu 2007 r., natomiast Nieruchomość II w dniu 26 maja 2008 r. Obie transakcje pozostawały poza zakresem opodatkowania VAT. Notariusz pobrał od obu umów podatek od czynności cywilnoprawnych.

Nieruchomość I składa się z działek gruntu o numerach ewidencyjnych 16/7, 16/8, 16/9, 16/10, 16/11, 16/12, 10/13, 16/14 16/15, 16/16 16/17 16/18, 16/19, 10/20, 16/21, 16/22, 16/23, 10/24, 16/25, 16/26, 10/27, 16/26, 16/29, 10/30, 16/31, 16/32, 16/33, 16/34, 16/35, 16/36, 16/37, 16/38, 16/39 10/40, 16/41, 16/42, 16/43, 16/44, 16/45, 16/46, 16/47, 16/48, 16/49, 16/50, 16/51, 16/54, 16/55, 16/57, 16/59, 16/60, 16/61, 16/62, 16/63, 16/64, 16/65, 16/66, 16/67, 16/71 i 16/73. Działki te powstały z podziału trzech działek gruntu o numerach ewidencyjnych 16/3, 16/4 i 16/5, które składały się na Nieruchomość I przed podziałem.

Nieruchomość II składa się z działek gruntu o numerach ewidencyjnych 16/52, 16/53, 16/56, 16/58, 10/68, 16/69, 16/70 i 16/72. Działki te powstały w wyniku podziału działki gruntu o numerze ewidencyjnym 16/6, która stanowiła Nieruchomość II przed podziałem (działki gruntów stanowiące części Nieruchomości zwane są dalej łącznie „Działkami Gruntu”).

Przed zaprzestaniem działalności Zbywca prowadził działalność deweloperską. Nieruchomości zostały nabyte w celu wybudowania osiedla domów jednorodzinnych „V”. Po nabyciu Nieruchomości Zbywca przystąpił do działań mających na celu realizację inwestycji.

Na terenie, na którym położone są Nieruchomości nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W decyzji z dnia 29 kwietnia 2009 r. burmistrz miasta i gminy P. ustalił na wniosek Zbywcy warunki dla inwestycji obejmującej budowę zespołu budynków jednorodzinnych i budynku usługowo-mieszkalnego „V” na działkach o numerach ewidencyjnych 16/3, 16/4, 16/5 i 16/6 wraz z częścią działki gruntu o numerze ewidencyjnym 25 stanowiącej drogę dojazdową do drogi publicznej we wsi K. (dalej: „Decyzja o Warunkach Zabudowy”).

Dla Nieruchomości opracowano studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. Zgodnie z obecną treścią studium Nieruchomość I leży w ok. 25% na obszarze oznaczonym jako UP (funkcja terenu pod usługi publiczne z dopuszczeniem usług komercyjnych) oraz w ok. 75% na obszarze oznaczonym jako MN (funkcja terenu pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne). Natomiast Nieruchomość II leży na obszarze oznaczonym jako UP (funkcja terenu pod usługi publiczne z dopuszczeniem usług komercyjnych).

W dniu 2 lipca 2010 r. burmistrz miasta i gminy P. wydał decyzję o podziale Nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki ewidencyjne 16/3, 16/4, 16/5 i 16/6 na wymienione powyżej 67 działek ewidencyjnych (dalej: „Decyzja Podziałowa”). Zgodnie z Decyzją Podziałową, większość działek powstałych w wyniku podziału przeznaczonych zostało pod zabudowę jednorodzinną. Pozostałe działki miały być przeznaczone pod zabudowę usługową, drogi wewnętrzne lub poszerzenie dróg wewnętrznych. Ponadto Decyzja Podziałowa przewidywała, iż 22 działki miały zostać wydzielone jako dziesięć nieruchomości stanowiących odrębne całości inwestycyjne. Wynikało to z faktu, iż minimalna powierzchnia działki przeznaczonej dla jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego została ustalona na 1.200 m2. Podział nieruchomości został zatwierdzony pod warunkiem, że przy zbywaniu działek wydzielonych w wyniku powyższego podziału, zostanie ustanowiona służebność drogowa polegająca na zapewnieniu dostępu do drogi publicznej.

W dniu nabycia przez Zbywcę Nieruchomości, większość Działek Gruntu zabudowanych była różnego rodzaju obiektami (dalej: „Obiekty”). Ponieważ Nieruchomości przeznaczone były pod inwestycję deweloperską, Zbywca przystąpił do sukcesywnego wyburzania Obiektów znajdujących się na Nieruchomościach. Wnioskodawcy nie jest wiadome, czy Zbywca uzyskał decyzję zezwalającą na przeprowadzanie wyburzenia, jednak w uzasadnieniu Decyzji Podziałowej zawarta jest wzmianka, iż Zbywca dołączył do wniosku o wydanie decyzji kserokopię potwierdzenia, że budynek gospodarczy, przez który przebiega linia podziału działki 16/6, został w dniu 28 stycznia 2010 r. zgłoszony w Starostwie P. do rozbiórki.

Zbywca dokonał rozbiórki części Obiektów umiejscowionych na Nieruchomościach. W przypadku budynków, Zbywca zdołał wyburzyć części nadziemne. Następnie, ze względu na trudności finansowe, Zbywca wstrzymał rozbiórkę Obiektów.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku część Działek Gruntu jest niezabudowana (dalej: „Działki Gruntu bez Obiektów”). Natomiast na większości Działek Gruntu znajdują się następujące kategorie Obiektów (dalej: „Działki Gruntu z Obiektami”):

1.  ruiny budynków (Działki Gruntu zabudowane wyłącznie ruinami budynków zwane będą dalej: „Działkami z Ruinami”),
2.  betonowe ogrodzenie otaczające obie Nieruchomości (Działki Gruntu zabudowano wyłącznie betonowym ogrodzeniem zwane będą dalej: „Działkami z Ogrodzeniem”),
3.  fundamenty wyburzonych budynków (Działki Gruntu zabudowane wyłącznie fundamentami wyburzonych budynków zwane będą dalej: „Działkami z Fundamentami”),
4.  wyodrębnione powierzchnie gruntu pokryte betonem, pełniące funkcje komunikacyjne (w tym parking) (Działki Gruntu zabudowane wyłącznie wyodrębnionymi powierzchniami gruntów pokrytymi betonem, pełniącymi funkcje komunikacyjne zwane będą dalej: „Działkami Komunikacyjnymi”),
5.  betonowe pozostałości basenu (Działki Gruntu zabudowane wyłącznie betonowymi pozostałościami basenu zwane będą dalej: „Działkami z Pozostałościami Basenu”).

Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż na części Działek Gruntu z Obiektami położony jest wyłącznie jeden Obiekt (np. wyłącznie ogrodzenie albo wyłącznie ruiny budynków) lub Obiekty należące do tej samej kategorii Obiektów (np. ruiny kilku budynków), a na innych położone są Obiekty należące do różnych kategorii Obiektów (np. ruiny budynku oraz ogrodzenie) (Działki Gruntów zabudowane przynajmniej dwoma kategoriami Obiektów zwane będą dalej: „Działkami z Różnymi Obiektami”).

Powyższe okoliczności, a także znaczna liczba Działek Gruntu (67 działek) oraz Obiektów powodują, iż niezwykle utrudnione jest przyporządkowanie poszczególnych Obiektów do konkretnych Działek Gruntu.

Wszystkie Obiekty wybudowane zostały przez poprzednich właścicieli Nieruchomości i obecnie znajdują się w bardzo złym stanie technicznym i nie nadają się do użytku. Dotyczy to w szczególności budynków. Budynki, które nie zostały wyburzone podczas rozbiórki, stanowią de facto ruiny, chociaż co do zasady zachowana została zasadnicza konstrukcja budynków, tj. w dalszym ciągu posiadają zarówno ściany, jak i dachy (choć znacznie uszkodzone).

Na potrzeby prowadzonego postępowania egzekucyjnego przygotowane zostały na zamówienie Wnioskodawcy dwa operaty szacunkowe dotyczące Nieruchomości wykonane w dniu 19 lipca 2012 r. (dalej łącznie zwane jako: „Operaty Szacunkowe”).

Zgodnie z Operatem Szacunkowym dotyczącym Nieruchomości I, aktualna wartość rynkowa Nieruchomości I (według stanu na dzień wizji 5 czerwca 2012 r. oraz według poziomu cen na dzień 19 lipca 2012 r.) wynosi 1.937.400 zł, przy czym aktualna wartość rynkowa gruntu wynosi 1.453.100 zł, a wartość rynkowa budynków i budowli wynosi 484.300 zł. W Operacie Szacunkowym znajduje się też następująca informacja dotycząca budynków znajdujących się na Nieruchomości I : „ Zgodnie z wypisem z kartoteki budynków na działce 16/17 znajduje się budynek mieszkalny dwukondygnacyjny, o powierzchni zabudowy 1310 m2 wybudowany w 2001 r. Budynek w stanie ruiny. Na terenie znajdują się również ruiny budynków, które nie widnieją w kartotece budynków”.

Natomiast zgodnie z Operatom Szacunkowym dotyczącym Nieruchomości II, aktualna wartość rynkowa Nieruchomości II (według stanu na dzień wizji 5 czerwca 2012 r., oraz według poziomu cen na dzień 19 lipca 2012 r.) wynosi 530.500 zł, przy czym aktualna wartość rynkowa gruntu wynosi 491.600 zł a wartość rynkowa budynków budowli wynosi 39.000 zł. W Operacie Szacunkowym znajduje się też następująca informacja dotycząca budynków znajdujących się na Nieruchomości II: „na terenie znajdują się ruiny budynku, który nie widnieje w kartotece budynków”.

Zgodnie z Operatami Szacunkowymi wartość budynków i budowli wyznaczono przy zastosowaniu metody porównawczej jako różnicę między wartością rynkową nieruchomości zabudowanej a wartością rynkową gruntu. A zatem przy wycenie budynków i budowli dokonano porównania cen zbliżonych działek zabudowanych i niezabudowanych. W konsekwencji, od średniej ceny działek zabudowanych odjęta została średnia cena działek niezabudowanych. Uzyskana różnica cen została automatycznie przyporządkowana przez wyceniających do wartości budynków i budowli położonych na Nieruchomościach. Zdaniem Wnioskodawcy Obiekty nie będą miały żadnej ekonomicznej wartości, a wręcz przeciwnie, będą wiązać się powstaniem dla Wnioskodawcy lub kolejnego nabywcy dodatkowych kosztów związanych z ich wyburzeniem.

Zgodnie z informacjami uzyskanymi przez Wnioskodawcę, Obiekty nie były nigdy oddane do używania innemu podmiotowi w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieruchomości nie były także przedmiotem sprzedaży podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z najlepszą wiedzą Wnioskodawcy, Zbywca nie ponosił wydatków na ulepszenie Obiektów, a jeżeli nawet takie wydatki były ponoszone, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów. Ponadto, w chwili obecnej Zbywca nie prowadzi bieżącej działalności.

Wnioskodawca będzie używać Nieruchomości w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT (np. zbycia Nieruchomości, odpłatnego oddania do używania, lub prowadzenia działalności deweloperskiej).

W związku z zakupem Nieruchomości przez Wnioskodawcę od Zbywcy, Wnioskodawca spodziewa się od Komornika (jako płatnika podatku VAT) faktury VAT dokumentującej dostawę Nieruchomości. Z tego względu, Wnioskodawca pragnie m.in. uzyskać potwierdzenie, że przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z powyższej faktury. W tym celu, Wnioskodawca zadaje poniżej pytania zmierzające do jednoznacznego ustalenia prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że również Komornik, złożył wniosek o wydanie interpretacji podatkowych dotyczących wybranych aspektów podatkowych przedmiotowej transakcji (do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Komornika dokumentującej dostawę Nieruchomości ?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Komornika, dokumentującej dostawę Nieruchomości.

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Jak wskazano powyżej, w związku z wydaniem Nieruchomości przez Komornika, Wnioskodawca spodziewa się od Komornika faktury VAT dokumentującej dostawę Nieruchomości.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca będzie używał Nieruchomości do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (opodatkowane VAT zbycie, odpłatne oddanie do używania, lub prowadzenie działalności deweloperskiej). Nie zachodzi także żadna okoliczność wyłączająca prawo do odliczenia VAT na podstawie art. 8 ustawy o VAT. W konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego z otrzymanej faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit, a) ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Natomiast zgodnie z ust. 11 tego artykułu, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę, może on obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z dostawą Nieruchomości w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma fakturę VAT dokumentującą tę dostawę lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym zdarzeniu przyszłym nie zajdzie żaden z przypadków uniemożliwiających odliczenie podatku VAT naliczonego, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT, w szczególności w ust. 3a pkt 2 tego przepisu.

Brak możliwości zastosowania ograniczenia prawa do, odliczenia z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Wnioskodawca uważa, iż w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania wynikające z powyższego przepisu ograniczenie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości, gdyż sprzedaż Działek Gruntu będzie stanowiła dostawę terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, w związku z czym do dostawy tej nie znajdzie zastosowania zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ani żadne inne zwolnienie z VAT.

1.  Zbycie Działek Gruntu bez Obiektów.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planom zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W niniejszej sprawie, przedmiotem sprzedaży będą Działki Gruntu bez Obiektów stanowiące tereny niezabudowane. Jednocześnie dla terenów, na których położone są Nieruchomości, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Natomiast zgodnie z Decyzją o Warunkach Zabudowy tereny, na których położone są Nieruchomości, stanowią tereny przeznaczone pod inwestycję obejmującą budowę zespołu budynków jednorodzinnych i budynku usługowo-mieszkalnego „V”.

Zdaniem Wnioskodawcy, z powyższego wynika, iż wszystkie Działki Gruntu należy traktować jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W efekcie Działki Gruntu bez Obiektów spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w związku z czym sprzedaż Działek Gruntu bez Obiektów powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle powyższego, zbycie Działek Gruntu bez Obiektów będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie podlegało zwolnieniu z tego podatku.

1.  Zbycie Działek z Ruinami.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się taką samą stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W świetle powyższego, mając na uwadze powyższe przepisy, opis zdarzenia przyszłego oraz fakt, iż ustawa o VAT wiąże odmienne skutki podatkowe z transakcją zbycia zabudowanych i niezabudowanych działek gruntu, dla oceny konsekwencji sprzedaży Działek z Ruinami konieczne jest przede wszystkim ustalanie, czy działki te należy traktować jako zabudowane czy niezabudowane w rozumieniu ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, Obiekty położone na Działkach z Ruinami, nie powinny mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości. Wynika to z faktu, iż Obiekty położone na Działkach z Ruinami nie przedstawiają jakiejkolwiek wartości ekonomicznej.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Obiekty położone na Działkach z Ruinami znajdują się w bardzo złym stanie technicznym i nie nadają się do użytkowania. Ze względu na stopień ich zdewastowania, w Operatach Szacunkowych zostały określone jako ruiny budynków Co więcej, z punktu widzenia przyszłego nabywcy istnienie Obiektów faktycznie będzie obniżało wartość Nieruchomości, gdyż przed przystąpieniem do ich zagospodarowania nabywca będzie zmuszony do poniesienia kosztów związanych z dokończeniem rozbiórki Obiektów. Dlatego też, z ekonomicznego punktu widzenia, transakcję nabycia Nieruchomości (w tym Działek z Ruinami) należy traktować jako nabycie niezabudowanych działek gruntu.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższą konkluzję potwierdza fakt, iż Zbywca zainicjował rozbiórkę Obiektów znajdujących się na Działkach Gruntu. Rozbiórka Obiektów była elementem przygotowywania Nieruchomości do przeprowadzenia planowanej inwestycji w postaci wybudowania osiedla domów jednorodzinnych przeznaczonych na sprzedaż.

Podsumowując tę część rozważań, zdaniem Wnioskodawcy, Obiekty położone na Działkach z Ruinami nie powinny mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości, gdyż nie przedstawiają one jakiejkolwiek wartości ekonomicznej.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższej konkluzji nie zmienia fakt, iż w Operatach Szacunkowych budynki i budowle położone na Nieruchomościach zostały odrębnie wycenione i ich wartość została określona na wyższą od zera. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na metodologię przeprowadzenia wyceny. Wartość budynków i budowli wyznaczono mianowicie przy zastosowaniu metody porównawczej, jako różnicę między wartością rynkową nieruchomości zabudowanej, a wartością rynkową gruntu. A zatem, przy wycenie budynków i budowli dokonano porównania cen działek zabudowanych i niezabudowanych. W konsekwencji, od średniej ceny działek zabudowanych odjęta została średnia cena działek niezabudowanych. Uzyskana różnica cen została automatycznie przyporządkowana przez wyceniających do wartości budynków i budowli położonych na Nieruchomościach.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, opisania powyżej metodologia nie uwzględnia w wystarczającym stopniu złego stanu technicznego, w jakim znajdują się Obiekty położone na Nieruchomościach, oraz ich nieprzydatności dla przyszłego nabywcy (co będzie wiązało się z ich nieuniknioną rozbiórką). Wycena nie była bowiem wynikiem szczegółowej analizy wartości konkretnych Obiektów. Wynikała ona natomiast z przeprowadzenia matematycznego działania, polegającego na odjęciu średniej ceny działek zabudowanych od średniej ceny działek niezabudowanych. Nie pozwalała zatem na indywidualną ocenę wartości Obiektów. Co więcej, została już rozpoczęta rozbiórka niektórych Obiektów, czego, zdaniem Wnioskodawcy, nie mogła uwzględniać metodologia wyceny zastosowana w Operatach Szacunkowych.

Z tego względu, wycena budynków i budowli położonych na Nieruchomościach w Operatach Szacunkowych nie powinna mieć wpływu na konkluzję, iż Obiekty położone na Nieruchomościach nie reprezentują jakiejkolwiek wartości ekonomicznej i nie powinny być brane pod uwagę przy ocenie skutków na gruncie podatku VAT transakcji sprzedaży Nieruchomości. W sensie ekonomicznym, przedmiotem tej transakcji będą bowiem wyłącznie Działki Gruntu, a nie umiejscowione na nich Obiekty.

Należy zwrócić uwagę, iż analogiczne stanowisko prezentują zarówno Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej „TSUE”), jak i polskie sądy administracyjne. W wyroku z dnia 19 listopada 2000 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE orzekł, iż zwolnieniem z podatku VAT przewidzianym dla dostaw gruntu zabudowanego istniejącymi budynkami nie jest objęta dostawa działki, na której wciąż stoi stary budynek, który ma zostać rozebrany w celu wzniesienia na jego miejscu nowej konstrukcji. Z powyższego wyroku TSUE jednoznacznie wynika, iż dla ustalenia, czy działkę gruntu będącą przedmiotom transakcji należy traktować jako zabudowaną, kluczowe znaczenie mają aspekty ekonomiczne transakcji oraz zgodna wola stron. W efekcie, nawet w sytuacji, gdy na działce gruntu znajdują się budynki przeznaczone do rozbiórki, to transakcję należy traktować jako dotyczącą niezabudowanej działki gruntu, o ile taka była intencja stron transakcji.

Niezwykle istotny w tym zakresie jest wyrok NSA z dnia 31 maja 2012 r. (sygn. akt I FSK 1375/11) wydany w stanie faktycznym bardzo zbliżonym do zdarzenia przyszłego będącego przedmiotom niniejszego wniosku. Wyrok dotyczył konsekwencji na gruncie VAT zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży dotyczącej zbycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, wraz z prawem własności usytuowanego na niej budynku mieszkalnego (stanowiącego odrębną własność). W sprawie tej do dnia zawarcia umowy znaczna część budynków została rozebrana.

W powyższej sprawie organy podatkowe uznały, iż faktycznym przedmiotem transakcji była dostawa nieruchomości gruntowych niezabudowanych. Organy podatkowe nie kwestionowały faktu, że w świetle przepisów prawa cywilnego, przedmiotem transakcji wykonanej przez podatnika była sprzedaż budynku z prawem użytkowania wieczystego gruntu. Jednocześnie organy podatkowe stwierdziły, że z ekonomicznego punktu widzenia, przedmiotem transakcji jest jedynie prawo wieczystego użytkowania gruntu. W ocenie organów podatkowych, przedmiotem transakcji na gruncie VAT nie jest przeniesienie prawa własności budynku, gdyż prawo to dla nabywcy nie prezentowało żadnej wartości, W rezultacie, zdaniem organów podatkowych, opodatkowanie VAT omawianej transakcji powinno zostać określone zgodnie z przepisami dotyczącymi dostawy gruntów niezabudowanych.

NSA podzielił stanowisko zajęte przez organy podatkowe oraz WSA w Warszawie. Uzupełniając argumentację przytoczoną wcześniej przez organy podatkowe NSA wskazał, iż (…) dostawa towarów na gruncie podatku VAT ma rozumienie szersze niż sprzedaż w ujęciu cywilistycznym. W przypadku dostawy kładzie się nacisk na ekonomiczny (gospodarczy) aspekt transakcji, nie tylko rozumiany jak to sugeruje Skarżąca w kontekście tzw. własności ekonomicznej, tj. rozporządzania towarem jak właściciel, ale też celu danej dostawy. Skoro dostawa ma miejsce także, gdy mamy do czynienia z nabyciem tzw. własności ekonomicznej to przy dostawie liczy się przede wszystkim to, jaki jest efekt ekonomiczny danej transakcji”.

Warto także zwrócić uwagę na wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 3099/11), w którym sąd doszedł do zbliżonych konkluzji. Także w tym wyroku sąd zwrócił uwagę na ekonomiczny aspekt transakcji. Sąd wskazał w tym kontekście, iż (…) logicznym jest wniosek, że bez rozbiórki istniejących zabudowań nie da się posadowić planowanego obiektu towarowego wraz z infrastrukturą. Strony już na etapie opisywanej umowy przedwstępnej wyraziły wolę dostawy działki nadającej się bez ograniczeń pod budowę obiektu, którego wstępne założenia zostały określone w załączniku do umowy przedwstępnej (…). Spółka podpisując przedwstępną umowę sprzedaży oraz dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, przeprowadziła dla celów VAT transakcję mającą na celu nie dostawę istniejących budynków, a dostawę gruntów, w celu wzniesienia nowej konstrukcji, tj. samoobsługowego domu towarowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą”.

Także w wyroku z dnia 9 kwietnia 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 3297/12) wydanym w zbliżonym stanie faktycznym, WSA w Warszawie wskazał, iż przy dokonywaniu kwalifikacji prawnopodatkowej danej czynności w celu określenia jej skutków na gruncie podatku VAT, podstawowe znaczenie ma aspekt ekonomiczny, a nie cywilnoprawny danej transakcji. W efekcie, nabycie przez spółkę gruntu, który przeznaczony był pod zabudowę - wybudowanie centrum handlowego z lokalami pod wynajem — należy na gruncie ustawy o VAT traktować jako nabycie gruntu niezabudowanego przeznaczonego pod zabudowę, pomimo iż znajdował się na nim szereg budynków oraz budowli, stanowiących kompleks byłego stadionu żużlowego.

Ponadto, warto zwrócić uwagę na wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 maja 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 3407/12), w którym Sąd stwierdził, iż w przypadku, gdy budynki oraz budowle zlokalizowane na nieruchomości w chwili sprzedaży nie przedstawiały dla spółki nabywcy żadnej wartości ekonomicznej oraz z założenia już w chwili dokonania transakcji przeznaczone były do rozbiórki, należy uznać, że dostawa ta stanowi dostawę gruntu pod zabudowę i powinna podlegać opodatkowaniu według stawki podstawowej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Podsumowując, w świetle przedstawionej powyżej argumentacji, Obiekty położone na Działkach z Ruinami, nie powinny mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości.

W związku z powyższym zbycie Działek z Ruinami należy traktować jako sprzedaż terenów niezabudowanych w rozumieniu ustawy o VAT. W efekcie, konsekwencje na gruncie podatku VAT sprzedaży tych działek będą analogiczne jak konsekwencje sprzedaży Działek Gruntu bez Obiektów, których dotyczy pytanie 1 punkt a). Działki z Ruinami należy zatem traktować jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W efekcie, Działki z Ruinami spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w związku z czym, sprzedaż Działek z Ruinami powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, zbycie Działek z Ruinami będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie podlegało zwolnieniu z tego podatku.

1.  Zbycie Działek z Ogrodzeniem.

Jak zostało wskazane w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 punkt b), mając na uwadze przepisy ustawy o VAT, opis zdarzenia przyszłego oraz fakt, iż ustawa o VAT wiąże odmienne skutki podatkowe z transakcją zbycia zabudowanych i niezabudowanych działek gruntu, dla oceny konsekwencji sprzedaży Działek z Ogrodzeniem konieczne jest przede wszystkim ustalenie, czy działki te należy traktować jako zabudowane czy niezabudowane w rozumieniu ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, betonowe ogrodzenie położone na Działkach z Ogrodzeniem nie powinno mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości. Wynika to z faktu, iż betonowe ogrodzenie położone na Działkach z Ogrodzeniem nie przedstawia jakiejkolwiek wartości ekonomicznej. Argumentacja w tym zakresie przedstawiona w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 punkt b) może zostać w pełnym zakresie zastosowana także w odniesieniu do betonowego ogrodzenia położonego na Działkach z Ogrodzeniem.

Analogiczne stanowisko zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 kwietnia 2012 r. (sygn. akt. I FSK 918/11). Warto zwrócić uwagę na fragment uzasadnienia do tego wyroku, w którym Sąd stwierdził, iż „sprzedaży działki gruntu, ogrodzonej siatką na słupkach betonowych z oczywistych względów nie można traktować jako dostawy budowli w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Sensem ekonomicznym tej czynności jest przecież sprzedaż gruntu, a nie ogrodzenia. Siatka ogrodzeniowa, jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji nie pełni samodzielnych funkcji budowlanych. Jej celem jest wydzielenie granic działki i jej zabezpieczenie”. Zatem, także w tym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił znaczenie ekonomicznego sensu czynności dla jej kwalifikacji na gruncie podatku VAT. Stanowisko, zgodnie z którym ogrodzenie położone na działkach gruntu nie powinno mieć wpływu na ocenę konsekwencji na gruncie podatku VAT sprzedaży działek, znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego (np. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 marca 2013 r., sygn. IPTPP2/443-1030/12-4/KW; interpretacjach Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 października 2012 r., sygn. IPPP1/443-648/12-2/MPe, z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. IPPP3/443-517/12-2/RD, z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. IPPP3/443-1454/11-2/SM, z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. IPPP3/443-1446/11-2/KT, z dnia 16 maja 2011 r., sygn. IPPP2-443-195/11-2/AK, z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. IPPP1-443-1267/10-2/MP, z dnia 24 stycznia 2010 r., sygn. IPPPI-443-1232/09-2/IZ oraz z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. IPPP3/443-889/09-2/KT).

W związku z powyższym, zbycie Działek z Ogrodzeniem należy traktować jako sprzedaż terenów niezabudowanych w rozumieniu ustawy o VAT. W efekcie, konsekwencje na gruncie podatku VAT sprzedaży tych działek będą analogiczne jak konsekwencje sprzedaży Działek Gruntu bez Obiektów, których dotyczy pytanie 1 punkt a). Działki z Ogrodzeniem należy zatem traktować jako grunty przeznaczone pod zabudowę, zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W efekcie, Działki z Ogrodzeniem spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w związku z czym sprzedaż Działek z Ogrodzeniem powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, zbycie Działek z Ogrodzeniem będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie podlegało zwolnieniu z tego podatku.

1.  Zbycie Działek z Fundamentami.

Jak zostało wskazane w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 punkt b), mając na uwadze przepisy ustawy o VAT, opis zdarzenia przyszłego oraz fakt, iż ustawa o VAT wiąże odmienne skutki podatkowe z transakcją zbycia zabudowanych i niezabudowanych działek gruntu, dla oceny konsekwencji sprzedaży Działek z Fundamentami konieczne jest przede wszystkim ustalenie, czy działki te należy traktować jako zabudowane czy niezabudowane w rozumieniu ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, fundamenty wyburzonych budynków położone na Działkach z Fundamentami nie powinny mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości. Wynika to z faktu, iż fundamenty wyburzonych budynków położone na Działkach z Fundamentami nie przedstawiają jakiejkolwiek wartości ekonomicznej. Argumentacja w tym zakresie przedstawiona w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytanie 1 punkt b) może zostać w pełnym zakresie zastosowana także w odniesieniu do fundamentów wyburzonych budynków położonych na Działkach z Fundamentami.

W związku z powyższym, zbycie Działek z Fundamentami należy traktować jako sprzedaż terenów niezabudowanych w rozumieniu ustawy o VAT. W efekcie, konsekwencje na gruncie podatku VAT sprzedaży tych działek będą analogiczne jak konsekwencje sprzedaży Działek Gruntu bez Obiektów, których dotyczy pytanie 1 punkt a). Działki z Fundamentami należy zatem traktować jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W efekcie, Działki z Fundamentami spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w związku z czym sprzedaż Działek z Fundamentami powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, zbycie Działek z Fundamentami będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie podlegało zwolnieniu z tego podatku.

1.  Zbycie Działek Komunikacyjnych.

Jak zostało wskazane w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 punkt b), mając na uwadze przepisy ustawy o VAT, opis zdarzenia przyszłego oraz fakt, iż ustawa o VAT wiąże odmienne skutki podatkowe z transakcją zbycia zabudowanych i niezabudowanych działek gruntu, dla oceny konsekwencji sprzedaży Działek Komunikacyjnych konieczne jest przede wszystkim ustalenie, czy działki te należy traktować jako zabudowane czy niezabudowane w rozumieniu ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, wyodrębnione powierzchnie gruntu pokryte betonem, pełniące funkcje komunikacyjne położone na Działkach Komunikacyjnych nie powinny mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości. Wynika to z faktu, iż wyodrębnione powierzchnie gruntu pokryte betonem, pełniące funkcje komunikacyjne położone na Działkach Komunikacyjnych nie przedstawiają jakiejkolwiek wartości ekonomicznej. Argumentacja w tym zakresie przedstawiona w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 punkt b) może zostać w pełnym zakresie zastosowana także w odniesieniu do wyodrębnionych powierzchni gruntu pokrytych betonem, pełniących funkcje komunikacyjne, położonych na Działkach Komunikacyjnych.

W związku z powyższym, zbycie Działek Komunikacyjnych należy traktować jako sprzedaż terenów niezabudowanych w rozumieniu ustawy o VAT. W efekcie, konsekwencje na gruncie podatku VAT sprzedaży tych działek będą analogiczne jak konsekwencje sprzedaży Działek Gruntu bez Obiektów, których dotyczy pytanie 1 punkt a). Działki Komunikacyjne należy zatem traktować jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W efekcie, Działki Komunikacyjne spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w związku z czym sprzedaż Działek Komunikacyjnych powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, zbycie Działek Komunikacyjnych będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie podlegało zwolnieniu z tego podatku.

1.  Zbycie Działek z Pozostałościami Basenu.

Jak zostało wskazane w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 punkt b), mając na uwadze przepisy ustawy o VAT, opis zdarzenia przyszłego oraz fakt, iż ustawa o VAT wiąże odmienne skutki podatkowe z transakcją zbycia zabudowanych i niezabudowanych działek gruntu, dla oceny konsekwencji sprzedaży Działek z Pozostałościami Basenu konieczne jest przede wszystkim ustalenie, czy działki te należy traktować jako zabudowane czy niezabudowane w rozumieniu ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, betonowe pozostałości basenu położone na Działkach z Pozostałościami Basenu nie powinny mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości.

Wynika to z faktu, iż betonowe pozostałości basenu położone na Działkach z Pozostałościami Basenu nie przedstawiają jakiejkolwiek wartości ekonomicznej. Argumentacja w tym zakresie przedstawiona w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 punkt b) może zostać w pełnym zakresie zastosowana także w odniesieniu do betonowych pozostałości basenu położonych na Działkach z Pozostałościami Basenu.

W związku z powyższym, zbycie Działek z Pozostałościami Basenu należy traktować jako sprzedaż terenów niezabudowanych w rozumieniu ustawy o VAT. W efekcie, konsekwencje na gruncie podatku VAT sprzedaży tych działek będą analogiczne jak konsekwencje sprzedaży Działek Gruntu bez Obiektów, których dotyczy pytanie 1 punkt a). Działki z Pozostałościami Basenu należy zatem traktować jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W efekcie, Działki z Pozostałościami Basenu spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w związku z czym, sprzedaż Działek z Pozostałościami Basenu powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, zbycie Działek z Pozostałościami Basenu będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie podlegało zwolnieniu z tego podatku.

1.  Zbycie Działek z Rożnymi Obiektami.

Jak zostało wskazane w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 punkty b) do f), mając na uwadze przepisy ustawy o VAT, opis zdarzenia przyszłego oraz fakt, iż ustawa o VAT wiąże odmienne skutki podatkowe z transakcją zbycia zabudowanych i niezabudowanych działek gruntu, dla oceny konsekwencji sprzedaży Działek z Różnymi Obiektami konieczne jest przede wszystkim ustalenie, czy działki te należy traktować jako zabudowane czy niezabudowane w rozumieniu ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, Obiekty położone na Działkach Gruntu, których dotyczy pytanie 1 punkty b) do f), nie powinny mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości.

Biorąc pod uwagę, iż Obiekty położone na Działkach z Różnymi Obiektami są takimi samymi Obiektami, jak te położone na Działkach Gruntu, których dotyczy pytanie 1 punkty b) do f), także Działki z Różnymi Obiektami, na których położonych jest klika kategorii Obiektów, powinny być traktowane tak jak działki Gruntów, których dotyczy pytanie 1 punkty b) do f). Zatem Obiekty położone na Działkach z Różnymi Obiektami, nie powinny mieć wpływu na ocenę opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości.

W świetle powyższego, zbycie Działek z Różnymi Obiektami należy traktować jako sprzedaż terenów niezabudowanych w rozumieniu ustawy o VAT. W efekcie, konsekwencje na gruncie podatku VAT sprzedaży tych działek będą analogiczne jak konsekwencje sprzedaży działek Gruntu bez Obiektów, których dotyczy pytanie 1 punkt a). Zbycie Działek z Różnymi Obiektami nie powinno zatem korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9) ustawy o VAT, gdyż działki te stanowią tereny budowlane.

W konsekwencji, zbycie Działek z Różnymi Obiektami będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie podlegało zwolnieniu z tego podatku.

Podsumowując, jak wynika z analizy przeprowadzonej w uzasadnianiu stanowiska Wnioskodawcy do pylenia 1 punkty a) do g), brak możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego do dostawy Nieruchomości oznacza, że będą one podlegać opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej, tj. 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Organ podatkowy informuje ponadto, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych sprawa zostanie rozpatrzona odrębnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.