Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-667/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-18
Teza: Czy zgodnie z art. 22k ust. 7 i 11 spółka cywilna może jednorazowo dokonać odpisu amortyzacyjnego od zakupionego środka trwałego do wysokości nie przekraczającej 50.000
Słowa kluczowe: amortyzacja; działalność-działalność gospodarcza; podatnik-mały podatnik; spółki-spółka cywilna; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIUDALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 22 sierpnia 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 28 sierpnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od zakupionych środków trwałych **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od zakupionych środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

We wrześniu 2007 roku Spółka cywilna założona przez małżonków między którymi istnieje ustrój rozdzielności majątkowej rozpoczęła działalność gospodarczą. W tym samym roku Spółka zakupiła środki trwałe zaliczone do grupy 3 - 8 Klasyfikacji (za wyjątkiem samochodów osobowych). Od 1994 roku jeden ze wspólników Spółki prowadzi samodzielnie drugą działalność gospodarczą i jest małym podatnikiem, drugi ze wspólników nie prowadził do tej pory działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka mogła jednorazowo zaliczyć w koszty uzyskania przychodów roku 2007, jednorazowe odpisy amortyzacyjne od zakupionych środków trwałych należących do grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych (z wyłączeniem samochodów osobowych)?

Zdaniem wnioskodawcy, ma prawo dokonywać jednorazowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych zaliczanych do grupy 3–8 Klasyfikacji (za wyjątkiem samochodów osobowych), do wysokości 50.000 euro w roku podatkowym.

Z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać:

*   mali podatnicy,
*   podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.

Skoro ważne jest, kto nabywa środki trwałe, prowadzi ich ewidencje oraz dokonuje odpisów amortyzacyjnych, to limit określający maksymalne odpisy amortyzacyjne oraz limit, do wysokości którego dany podmiot gospodarczy jest małym podatnikiem w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy odnieść do spółki, a nie do jej wspólników. Dlatego też możliwość jednorazowych odpisów w roku rozpoczęcia działalności gospodarczej również należy badać w odniesieniu do Spółki, a nie jej wspólników.

Gdyby bowiem rozpatrywać odrębnie każdego ze wspólników to zaistniałaby sytuacja, w której, jeden ze wspólników spełnia warunki ustawy jako rozpoczynający działalność gospodarczą, drugi ze wspólników również spełnia warunki ustawy jako mały podatnik, bowiem prowadzi już działalność gospodarczą samodzielnie, a jego przychody ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług za 2006 rok nie przekroczyły kwoty 3.180.000 zł.

W związku z powyższym, wspólnicy spółki mogą skorzystać z jednorazowej amortyzacji w działalności prowadzonej w spółce w roku jej założenia, nawet jeśli w tym samym roku prowadziliby działalność jednoosobowo.

Na poparcie stanowiska wnioskodawca powołał pismo Ministerstwa Finansów z dnia 29 czerwca 2007 r. nr MB8/522/2007.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do postanowień art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Natomiast zgodnie z art. 22k ust. 7 i 11 ww. ustawy podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych. Przepis ten nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa. Zatem z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać:

*   mali podatnicy lub
*   podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.

Określenie „mały podatnik” jest zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ww. ustawy; oznacza podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 800.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

W 2007 r. za małego podatnika można było uznać tego, którego przychód ze sprzedaży za 2006 rok nie przekroczył kwoty 3.180.000,00 zł przychodu brutto, wg wyliczenia: średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 2 października 2006 roku (pierwszy dzień roboczy) wynosił 3,9745 zł x 800.000 = 3.179.600 zł, w zaokrągleniu 3.180.000 zł.

Jednakże dla skorzystania z jednorazowej amortyzacji na podstawie ww. przepisów istotne jest kto nabywa środki trwałe, prowadzi ich ewidencję i dokonuje odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 24a ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a – 22o.

Jak wynika z powyższego przepisu, zarówno przychody, jak i koszty podatkowe ewidencjonowane są przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Dlatego też kryteria umożliwiające dokonywanie jednorazowo odpisów amortyzacyjnych na podstawie art. 22k ust. 7 ww. ustawy należy badać w stosunku do każdego podmiotu, który tego odpisu chce dokonać. A zatem to Spółka cywilna, która powstała we wrześniu 2007r. jest podmiotem „rozpoczynającym prowadzenie działalności gospodarczej”, stąd należy badać zastrzeżone w tym przypadku przepisem art. 22k ust. 11 ww. ustawy warunki.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż jeden ze wspólników Spółki cywilnej prowadził w 2007 r. i w latach wcześniejszych również samodzielnie pozarolniczą działalność gospodarczą, a zatem warunki te nie zostały spełnione. Fakt, iż wspólnik ten posiada (w ramach prowadzonej indywidualnie działalności gospodarczej) status „małego podatnika” w przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia.

W świetle przedstawionych wyżej przepisów stwierdzić należy, iż Spółka cywilna nie miała w 2007 r. prawa do dokonania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych od zakupionych środków trwałych. Zatem stanowisko przedstawione w ww. wniosku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zważywszy na fakt, iż jak wynika z wniosku wnioskodawcą jest Spółka Cywilna, niniejsza interpretacja stosownie do postanowień m.in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla Spółki co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.