Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-82/15/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-27
Teza: zastosowanie preferencyjnej stawki 8% w podatku od towarów i usług dla opodatkowania sprzedaży karnetów (kart wstępu) uprawniających do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się na terenie klubu fitness
Słowa kluczowe: bilety; karnet; sport; stawka-stawki podatku; usługi-usługi rekreacyjne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 stycznia 2015r. (data wpływu 30 stycznia 2015r.), uzupełnionym pismem z 31 marca 2015r. (data wpływu 3 kwietnia 2015r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki 8% w podatku od towarów i usług dla opodatkowania sprzedaży karnetów (kart wstępu) uprawniających do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się na terenie klubu fitness – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2015r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki 8% w podatku od towarów i usług dla opodatkowania sprzedaży karnetów (kart wstępu) uprawniających do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się na terenie klubu fitness.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 31 marca 2015r. (data wpływu 3 kwietnia 2015r.), będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 26 marca 2015 r. znak: IBPP2/4512-82/15/JJ.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność w zakresie usług rekreacyjnych. Posiada klub fitness. W ramach prowadzonej działalności firma oferuje klientom m.in. zajęcia na siłowni, zajęcia fitness oraz saunę.

Spółka sprzedaje swoim klientom karnety uprawniające do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się na terenie do klubu fitness.

Klient, który wchodzi na teren klubu, czyni to wyłącznie po to, aby móc skorzystać z udostępnionych urządzeń na terenie klubu.

Dotychczas Spółka stosuje dla tych usług podstawową stawkę VAT.

Oprócz wymienionych usług klient ma możliwość zakupienia wody, napojów ale jest to odrębna usługa, nie mająca związku z zakupionymi karnetami wstępu do klubu.

Ponadto Wnioskodawca uzupełnił wniosek o następujące informacje:

Ad.l) Karnety wstępu opisane we wniosku, tzw. karty STANDARD, nie obejmują świadczenia usług indywidualnego instruktora lub trenera personalnego, umożliwiają one wyłącznie samodzielne korzystanie z urządzeń na terenie klubu fitness.

Klient ma możliwość zakupu innego karnetu zawierającego dodatkowo możliwość skorzystania z zajęć aerobiku, są tzw. karty MIX AEROBIC.

Ad.2) Klub Wnioskodawcy nie zatrudnia instruktorów, trenerów personalnych. Zatrudnia jedynie instruktora prowadzącego zajęcia aerobiku.

Ad.3) Klienci zakupujący w/w karty, mogą je odpowiednio zakupić na okresy: 1 miesiąca, 3 miesięcy, 6 miesięcy oraz 12 miesięcy. Korzystanie z pomieszczeń i urządzeń możliwe jest soboty od godz. 10:00 do godz. 18:00, w niedziele do godz. 10:00 do godz. 15:00.

Ad.4) Wnioskodawca nie obsługuje grup zorganizowanych, klienci korzystają z usług indywidualnie.

Ad.5) Ceny karnetów STANDARD są zróżnicowane w zależności od okresu, na który są zakupywane. Spółka nie zatrudnia i nie świadczy usług trenerów personalnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż karnetów (kart wstępu) podlega preferencyjnej stawce 8 proc. VAT, czy też stawce podstawowej - 23 proc. VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż karnetów podlega stawce preferencyjnej 8%.

Uzasadnienie stanowiska dot. pytania wnioskodawcy:

1.Pismo Ministra Finansów nr PT1/033/32/354/LJU/14 z dnia 02-12-2014

2.Wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzające możliwość stosowania preferencyjnej 8% stawki VAT do wstępu, do klubów fitness

*   wyrok z 14 maja 2014 r. ( sygn. I FSK 943/13)
*   wyrok z 18 lutego 2014 r. (sygn. I FSK 349/13)
*   wyrok z 30 stycznia 2014 r. (sygn. I FSK 311/13)

3.Wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych potwierdzające możliwość stosowania preferencyjnej 8% stawki VAT do wstępu, do klubów fitness

*   WSA w Bydgoszczy w wyroku z 30 stycznia 2013 r. (sygn. akt I SA/Bd 1045/12)
*   WSA w Krakowie w orzeczeniu z 28 września 2012 r. (sygn. akt I SA/Kr 889/12)

4.Wynika to również z pozycji 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT (określającego usługi, dla których obowiązuje stawka 8 proc. VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych w niektórych przypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie usług rekreacyjnych. Posiada klub fitness. W ramach prowadzonej działalności firma oferuje klientom m.in. zajęcia na siłowni, zajęcia fitness oraz saunę.

Spółka sprzedaje swoim klientom karnety uprawniające do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się na terenie do klubu fitness.

Klient, który wchodzi na teren klubu, czyni to wyłącznie po to, aby móc skorzystać z udostępnionych urządzeń na terenie klubu.

Dotychczas Spółka stosuje dla tych usług podstawową stawkę VAT.

Oprócz wymienionych usług klient ma możliwość zakupienia wody, napojów ale jest to odrębna usługa, nie mająca związku z zakupionymi karnetami wstępu do klubu.

Karnety wstępu opisane we wniosku, tzw. karty STANDARD, nie obejmują świadczenia usług indywidualnego instruktora lub trenera personalnego, umożliwiają one wyłącznie samodzielne korzystanie z urządzeń na terenie klubu fitness.

Klient ma możliwość zakupu innego karnetu zawierającego dodatkowo możliwość skorzystania z zajęć aerobiku, są tzw. karty MIX AEROBIC.

Klub Wnioskodawcy nie zatrudnia instruktorów, trenerów personalnych. Zatrudnia jedynie instruktora prowadzącego zajęcia aerobiku.

Klienci zakupujący w/w karty, mogą je odpowiednio zakupić na okresy: 1 miesiąca, 3 miesięcy, 6 miesięcy oraz 12 miesięcy. Korzystanie z pomieszczeń i urządzeń możliwe jest w ramach godzin otwarcia klubu tj. od poniedziałku do piątku od godz. 07:30 do godz. 23:00, w soboty od godz. 10:00 do godz. 18:00, w niedziele do godz. 10:00 do godz. 15:00.

Wnioskodawca nie obsługuje grup zorganizowanych, klienci korzystają z usług indywidualnie.

Ceny karnetów STANDARD są zróżnicowane w zależności od okresu, na który są zakupywane. Spółka nie zatrudnia i nie świadczy usług trenerów personalnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą możliwości zastosowania preferencyjnej stawki 8% podatku od towarów i usług dla opodatkowania sprzedaży karnetów (kart wstępu) na siłownię, zajęcia fitness oraz saunę.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

\-poz. 179 – usług związanych z działalnością obiektów sportowych – PKWiU 93.11.10.0;

\-poz. 182 – usług kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu:

*   na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
*   do obiektów kulturalnych

\-bez względu na symbol PKWiU;

\-poz. 183 – usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne – bez względu na symbol PKWiU;

\-poz. 184 – usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu – bez względu na symbol PKWiU;

\-poz. 185 – wstępu na imprezy sportowe – bez względu na symbol PKWiU.

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”, aby zatem poznać jego znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sip.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”.

Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp „na siłownię”, czy do parku rozrywki).

Co do zasady, zróżnicowanie ceny biletu wstępu np. w zależności od rodzaju usług związanych z rekreacją, do skorzystania z których dany bilet uprawnia (np. do pomieszczenia siłowni, w którym znajdują się urządzenia do ćwiczeń siłowych, czy też do pomieszczenia do ćwiczeń aerobowych (fitness) oraz sauny) nie ma wpływu na wysokość stawki podatku, która ma zastosowanie do ich sprzedaży.

Pojęcie „Usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu np. na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną, lecz są opodatkowane stawką podstawową.

Zatem stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług.

Powyższa interpretacja przepisów ustawy jest zgodna z linią orzeczniczą prezentowaną przez sądy administracyjne, w szczególności ze stanowiskiem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 311/13.

Należy jednakże zaznaczyć, że w ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że: „(\`(...)\`) sformułowanie »usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu« odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie »wyłącznie w zakresie wstępu« należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową” (pkt 4.5 uzasadnienia).

W sprawie będącej przedmiotem wniosku Wnioskodawca w klubie fitness świadczy m.in. usługi, na które sprzedaje swoim klientom karnety uprawniające do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się na terenie klubu fitness.

W ocenie tut. Organu charakter świadczonych przez Wnioskodawcę usług, wymienionych w opisie sprawy, oceniany przez pryzmat przywołanej wyżej definicji „rekreacji” wskazuje, że usługi te można sklasyfikować jako „usługi związane z rekreacją”. Wnioskodawca – jak wynika z opisu sprawy – świadczy ww. usługi sprzedając karnety wstępu, tzw. karty STANDARD. Opisane karnety nie obejmują świadczenia usług indywidualnego instruktora lub trenera personalnego, umożliwiają one wyłącznie samodzielne korzystanie z urządzeń na terenie klubu fitness. Klub Wnioskodawcy nie zatrudnia instruktorów, trenerów personalnych. Klub zatrudnia jedynie instruktora prowadzącego ww. zajęcia aerobiku. Wnioskodawca sprzedaje swoim klientom karnety uprawniające do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się na terenie klubu fitness. Świadczone przez Wnioskodawcę ww. usługi są związane z normalnym typowym użytkowaniem klubu fitness.

Jak wskazano wyżej dla usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu) – na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – stosuje się stawkę podatku obniżoną do wysokości 8%.

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie sprzedaż karnetów wstępu, tzw. karty STANDARD, które umożliwiają wyłącznie samodzielne korzystanie z urządzeń i przyrządów znajdujących się na terenie klubu fitness, można sklasyfikować jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, w związku z czym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% na świadczone usługi.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, że interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie pytania Wnioskodawcy w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Zauważyć należy, że Wnioskodawca sformułował pytanie o treści, cyt. „ Czy sprzedaż karnetów (kart wstępu) podlega preferencyjnej stawce 8 proc. VAT, czy też stawce podstawowej – 23 proc. VAT?”. Jednocześnie, uzupełniając opis zaistniałego stanu faktycznego, Wnioskodawca w piśmie, które wpłynęło do tut. Organu w dniu 3 kwietnia 2015 r. wyjaśnił, że cyt. „Karnety wstępu opisane we wniosku, tzw. karty STANDARD, nie obejmują świadczenia usług indywidualnego instruktora lub trenera personalnego, umożliwiają one wyłącznie samodzielne korzystanie z urządzeń na terenie klubu fitness.”. Z uwagi na powyższe okoliczności, podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie odnosi się wyłącznie do karnetów wstępu określonych przez Wnioskodawcę jako tzw. karty STANDARD. Interpretacja nie odnosi się do innych rodzajów karnetów sprzedawanych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja nie rozstrzyga też w zakresie opodatkowania treningów indywidualnych z instruktorem, bowiem w tym zakresie nie zadano pytania oraz nie przedstawiono stanowiska.

Zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego opisu stanu faktycznego, w szczególności gdyby usługi świadczone w ramach karnetów wstępu dotyczyły również usług indywidualnego trenera personalnego, powoduje, że interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.