Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.471.2025.2.KKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-26
Teza: Podatek z niezrealizowanych zysków (exit tax).
Słowa kluczowe: Dania
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja-rezydencja podatkowa
zyski-zyski niezrealizowane
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodów z niezrealizowanych zysków.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30da -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30da -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30da -ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30da -ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30da -ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30da -ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 21 lipca
    2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan X („Wnioskodawca”) jest obywatelem Norwegii. Wnioskodawca przebywa w Polsce od
    1 października 2020 r., z krótkotrwałymi przerwami na wyjazdy wakacyjne. Wcześniej,
    Wnioskodawca mieszkał w Norwegii. We wrześniu 2020 r. Wnioskodawca nabył
    mieszkanie w ... za pośrednictwem pełnomocnika.
    W dniu 1 października 2020 r. Wnioskodawca rozpoczął studia akademickie w Polsce i w
    połowie 2025 r. zakończy edukację w Polsce.
    W związku z przeniesieniem do Polski ośrodka interesów życiowych Wnioskodawca od 1
    stycznia 2021 r. rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych jako osoba mająca
    miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegająca obowiązkowi podatkowemu od
    całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) w rozumieniu art. 3 ust. 1 Ustawy o
    PIT oraz artykułu 4 ust. 2 lit. (a) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy
    Polską a Norwegią (1 Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w ... dnia 9 września
    2009 r.).
    Wnioskodawca posiada pozwolenie na pobyt stały w Polsce od 13 sierpnia 2021 r. W skład
    majątku Wnioskodawcy wchodziły na moment przyjazdu do Polski i do dnia złożenia
    niniejszego wniosku wchodzą przede wszystkim:
    a) prawo własności udziałów w spółce mającej siedzibę w Norwegii, działającej w formie
      prawnej .... (odpowiednik polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością), której
      Wnioskodawca jest jedynym wspólnikiem („Spółka”);
    b) prawo własności lokalu mieszkalnego w Warszawie wraz z wyposażeniem, używanego
      przez Wnioskodawcę do Jego celów mieszkaniowych;
    c) prawo do oszczędności zgromadzonych na rachunku bankowym w bankach w Polsce i
      Norwegii.
    Wartość aktywów Wnioskodawcy przekracza 4 miliony złotych. Wartość rynkowa udziałów
    w Spółce na moment zmiany rezydencji będzie przekraczała wartość 4 milionów złotych.
    Wnioskodawca nie pozostaje w związku małżeńskim.

    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w Polsce ani w żadnym innym
    kraju. Wnioskodawca zasiada w zarządach dwóch spółek zarejestrowanych w Polsce i jest
    prokurentem w jednej spółce zarejestrowanej w Polsce.
    W 2021 r. Wnioskodawca zlecił rzeczoznawcy majątkowemu wycenę wartości rynkowej
    Spółki według stanu na dzień 1 stycznia 2021 r. Od tego czasu, wartość Spółki wzrosła.
    Wnioskodawca stał się wspólnikiem Spółki będąc osobą małoletnią. Spółka została
    założona przez ojca Wnioskodawcy w 2007 r. Ojciec Wnioskodawcy przekazał środki na
    początkowy wkład pieniężny do Spółki, a następnie dokonał darowizny wszystkich
    udziałów w Spółce na rzecz Wnioskodawcy. Następnie ojciec Wnioskodawcy przekazał
    bezpośrednio Spółce, w drodze darowizny, część udziałów w innej norweskiej spółce,
    której był wspólnikiem. Udziały te stanowią główne aktywo Spółki Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie dokonywał wkładów na kapitały Spółki.
    W związku ze zbliżającym się zakończeniem edukacji w Polsce, Wnioskodawca wyprowadzi
    się z Polski na stałe przenosząc jednocześnie swój ośrodek interesów życiowych (centrum
    interesów osobistych i gospodarczych) do innego kraju – Danii. Wyjazd planowany jest na
    1 lipca 2027 r.
    Wnioskodawca w związku z wyjazdem utraci miejsce zamieszkania (rezydencję
    podatkową) w Polsce i nabędzie miejsce zamieszkania (rezydencję podatkową) w Danii.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Na moje pytanie o treści:
      Od kiedy podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
      Proszę wskazać konkretną datę (dzień, miesiąc, rok).
    odpowiedział Pan, że:
      Nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce Wnioskodawca podlega od
      1 stycznia 2021 r.
    Na moje pytanie o treści:
      Czy posiada Pan certyfikat rezydencji, a jeśli tak, to jakiego kraju i za jaki okres?
    odpowiedział Pan, że:
      Wnioskodawca posiada polskie certyfikaty rezydencji wydane za okres od 1 stycznia
      2021 r. do 31 grudnia 2024 r. Wcześniej, Wnioskodawca mieszkał w Norwegii.
    Na moje pytanie o treści:
      Kiedy konkretnie zamierza Pan wyprowadzić się z Polski zmieniając jednocześnie
      swoją rezydencję podatkową? Proszę wskazać konkretną datę (dzień, miesiąc, rok).
    odpowiedział Pan, że:
      Wnioskodawca zamierza wyprowadzić się z Polski zmieniając jednocześnie swoją
      rezydencję podatkową w dniu 1 lipca 2027 r.
    Na moje pytanie o treści:
      Do jakiego konkretnie kraju planuje się Pan wyprowadzić zmieniając jednocześnie
      swoją rezydencję podatkową?
    odpowiedział Pan, że:
      Wnioskodawca planuje wyprowadzić się do Danii.
    Na moje pytanie o treści:
      Czy zamierza Pan przenieść się do tego kraju na stałe, czy tymczasowo?
    odpowiedział Pan, że:

      Wnioskodawca zamierza przenieść się do Danii na stałe.
    Na moje pytanie o treści:
      Czy majątek Spółki, której udziały Pan posiada składa się głównie, bezpośrednio lub
      pośrednio, z majątku nieruchomego? Jeśli tak to w którym Państwie położony jest ten
      majątek nieruchomy?
    odpowiedział Pan, że:
      Majątek Spółki, której udziały posiada Wnioskodawca nie składa się głównie,
      bezpośrednio lub pośrednio, z majątku nieruchomego. Majątek nieruchomy stanowi
      ok. 10% majątku Spółki (Spółka nie posiada bezpośrednio nieruchomości,
      nieruchomości posiada spółka zależna).
    Na moje pytanie o treści:
      (...) W jaki sposób stał się Pan udziałowcem w Spółce? Proszę to opisać.
    odpowiedział Pan, że:
      Ojciec Wnioskodawcy założył Spółkę i wniósł do niej wkład na kapitał zakładowy.
      Następnie ojciec darował Wnioskodawcy (wówczas małoletniemu) 100% udziałów w
      Spółce.
    Na moje pytanie o treści:
      Czy osobiście wniósł Pan do spółki wkład (jaki konkretnie?)?
    odpowiedział Pan, że:
      Wnioskodawca nie wnosił osobiście żadnego wkładu do Spółki.
    Na moje pytanie o treści:
      Czy udziały nabył Pan:
        i. nieodpłatnie czy odpłatnie? Jeżeli odpłatnie to należy wskazać:
        - za jaką odpłatnością?
        - w oparciu o jakie warunki została określona ta odpłatność?
        - w drodze umowy darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia
          1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.)? Jeśli tak, to co było
          przedmiotem tej darowizny – środki pieniężne, czy udziały w spółce, inne – jakie?
    odpowiedział Pan, że:
      Wnioskodawca nabył wszystkie posiadane przez siebie udziały w Spółce nieodpłatnie,
      na podstawie darowizny od ojca pod prawem norweskim w grudniu 2007 r.
    Na moje pytanie o treści:
      Czy w wyniku zmiany przez Pana rezydencji podatkowej Rzeczpospolita Polska utraci
      prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia przez Pana udziałów w Spółce?
    odpowiedział Pan, że:
      Tak, w wyniku zmiany rezydencji podatkowej Rzeczpospolita Polska utraci prawo do
      opodatkowania dochodów ze zbycia przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce.
    Na moje pytanie o treści:
      Czy wartość rynkowa udziałów w Spółce na moment zmiany rezydencji będzie
      przekraczała wartość 4 000 000 zł?
    odpowiedział Pan, że:

      Wartość rynkowa udziałów w Spółce na moment zmiany rezydencji będzie
      przekraczała wartość 4 000 000 zł.
    Pytania (po uzupełnieniu)
    1. Czy w przypadku wyjazdu z Polski do Danii, Wnioskodawca przestanie podlegać pod
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce z dniem wyjazdu w rozumieniu art. 3
      ust. 1 Ustawy o PIT w zw. z art. 4 Konwencji Polska Dania?
    2. W jaki sposób Wnioskodawca powinien liczyć okres co najmniej pięciu lat posiadania
      miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dziesięcioletnim
      okresie poprzedzającym dzień zmiany rezydencji podatkowej, o którym mowa w art.
      30da ust. 3 Ustawy o PIT?
    3. Czy na potrzeby określenia dochodu z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w
      art. 30da ust. 7 Ustawy o PIT wartością rynkową składnika majątku (udziałów w
      Spółce), o której mowa w art. 30da ust. 8 Ustawy o PIT, będzie wartość rynkowa tych
      udziałów powstała w czasie, w którym Wnioskodawca podlegał pod nieograniczony
      obowiązek podatkowy w Polsce?
    4. Czy dla celów opodatkowania podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków do
      udziałów w Spółce posiadanych przez Wnioskodawcę będzie miała zastosowanie
      stawka podatku 3%?
    Pana stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu)
    W zakresie pytania 1
    W przypadku wyjazdu z Polski do Danii, połączonego z przeniesieniem ośrodka interesów
    życiowych do tego kraju, w trakcie roku kalendarzowego, Wnioskodawca przestanie
    podlegać pod nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce z dniem wyjazdu,
    niezależnie od tego, czy wyjazd nastąpi przed, czy po upływie 183 dni roku
    kalendarzowego.
    W zakresie pytania 2
    Okres posiadania przez Wnioskodawcę miejsca zamieszkania w Polsce rozpoczął się z
    momentem objęcia nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce i zakończy się z
    momentem, w którym Wnioskodawca przestanie być objęty nieograniczonym
    obowiązkiem podatkowym, czyli z dniem wyjazdu z Polski. Oznacza to, że okres co
    najmniej pięciu lat posiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej liczy się od dnia do dnia, a nie pełnymi latami podatkowymi.
    W zakresie pytania 3
    Na potrzeby określenia dochodu z niezrealizowanych zysków (art. 30da ust. 7 Ustawy o
    PIT) wartością rynkową udziałów w Spółce (art. 30da ust. 8 Ustawy o PIT), będzie wartość
    rynkowa powstała w czasie, w którym Wnioskodawca podlegał pod nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce, tj. nadwyżka wartości rynkowej Spółki z dnia
    poprzedzającego dzień, w którym Wnioskodawca przestanie być objęty nieograniczonym
    obowiązkiem podatkowym nad wartością rynkową z dnia objęcia Go nieograniczonym
    obowiązkiem podatkowym.
    W zakresie pytania 4
    Dla celów opodatkowania podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków, do
    udziałów w Spółce posiadanych przez Wnioskodawcę zastosowanie znajdzie stawka
    podatku 3%.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W zakresie pytania 1

    Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z
    art. 3 ust. 1a Ustawy o PIT, uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek
    interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183
    dni w roku podatkowym.
    Spójnik „lub” oznacza, że spełnienie przynajmniej jednego z tych kryteriów pozwala uznać
    podatnika za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Jednocześnie
    każde z tych kryteriów należy rozpatrywać samodzielnie i niezależnie” (Objaśnienia
    podatkowe z 29 kwietnia 2021 r. Rezydencja podatkowa oraz zakres obowiązku
    podatkowego osób fizycznych w Polsce („Objaśnienia”), str. 5.).
    Obliczanie długości pobytu na terytorium Polski jest natomiast oparte na fizycznej
    obecności w Polsce, a do liczby dni spędzonych na terytorium Polski zalicza się każdy
    dzień, którego część, niezależnie od jej długości, spędzona była w Polsce (Objaśnienia, str.
    7).
    Zgodnie z art. 4a Ustawy o PIT, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b Ustawy o PIT stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w ... dnia 6
    grudnia 2001 r. (dalej: „Konwencja Polska Dania”) za „osobę mająca miejsce zamieszkania
    lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” uznaje się osobę, która zgodnie z prawem
    państwa-strony umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, podlega tam
    opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu
    albo inne kryterium o podobnym charakterze. Określenie to nie obejmuje osoby, która
    podlega opodatkowaniu w tym państwie-stronie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł
    położonych tylko w tym państwie.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 Konwencji Polska Dania, jeśli stosownie do powyższej reguły osoba
    fizyczna ma miejsce zamieszkania w obydwu umawiających się państwach, to jej status
    będzie określony według następujących reguł:
    a) uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, w którym ma ona
      stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
      państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w państwie, z
      którym ma ściślejsze powiązania osobiste oraz gospodarcze (ośrodek interesów
      życiowych);
    b) jeżeli nie można ustalić, w którym państwie osoba posiada ośrodek interesów
      życiowych albo nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z państw,
      uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, w którym zwykle
      przebywa;
    c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym
      z nich, uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, którego jest
      obywatelem;
    d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu państw lub nie jest obywatelem żadnego z tych
      Państw, właściwe organy umawiających się państw rozstrzygną sprawę w drodze
      wzajemnego porozumienia.

    W ocenie Wnioskodawcy, niezależnie zatem od tego, czy wyjazd Wnioskodawcy nastąpi
    przed upływem, czy po upływie 183 dni roku kalendarzowego, to jeśli będzie on się wiązał
    z przeniesieniem ośrodka interesów życiowych do Danii, wówczas z dniem takiego
    wyjazdu Wnioskodawca przestanie podlegać nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.
    Z Konwencji Polska Dania wynika, że gdy osoba jest uznawana za mającą miejsce
    zamieszkania w więcej niż jednym państwie, wówczas (zgodnie z regułami kolizyjnymi) za
    jej jedyne miejsce zamieszkania uznaje się państwo-stronę, w którym znajduje się jej stałe
    miejsce zamieszkania (rozumiane jako dostępny dla nich dom lub mieszkanie
    przystosowane i przeznaczone do stałego użytku, w przeciwieństwie do przebywania w
    określonym miejscu na takich warunkach, że pobyt jest wyraźnie krótkotrwały (Komentarz
    do Konwencji Modelowej OECD 2017, str. 109-110.).
    Objaśnienia potwierdzają, że zmiana rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku
    podatkowego, a po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w
    Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski (Objaśnienia,
    str. 8). Takie rozumienie ww. przepisów potwierdza Komentarz do Modelowej Konwencji
    OECD (Komentarz do Konwencji Modelowej OECD 2017, str. 109).
    Stąd, od momentu wyjazdu, niezależnie od tego, w jakim momencie roku ten wyjazd
    nastąpi, Wnioskodawca przestanie podlegać nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.
    W zakresie pytania 2
    Zgodnie z art. 30da ust. 2 Ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem od dochodów z
    niezrealizowanych zysków podlega: 1) (...); 2) zmiana rezydencji podatkowej przez
    podatnika podlegającego w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, w wyniku której Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania
    dochodów ze zbycia składnika majątku będącego własnością tego podatnika, w związku z
    przeniesieniem jego miejsca zamieszkania do innego państwa.
    Zgodnie z art. 30da ust. 3 Ustawy o PIT, w przypadku składnika majątku niezwiązanego z
    działalnością gospodarczą opodatkowaniu podatkiem od dochodów z niezrealizowanych
    zysków w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, podlegają tylko składniki majątku
    stanowiące: ogół praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną, udziały w spółce,
    akcje i inne papiery wartościowe, pochodne instrumenty finansowe oraz tytuły
    uczestnictwa w funduszach kapitałowych, zwane dalej „majątkiem osobistym”, jeżeli
    podatnik ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez łącznie
    co najmniej pięć lat w dziesięcioletnim okresie poprzedzającym dzień zmiany rezydencji
    podatkowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, pojęcie miejsca zamieszkania użyte w art. 30da ust. 3 Ustawy o
    PIT należy rozumieć tożsamo z pojęciem miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, o
    których mowa w art. 3 ust. 1 i ust. 1a Ustawy o PIT.
    Uzupełniająco, należy uwzględnić umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, których
    stroną jest Rzeczpospolita Polska. Reguły wykładni systemowej wewnętrznej, wymagają,
    aby te same pojęcia zastosowane w tym samym akcie prawnym rozumieć w sposób
    analogiczny. Okres posiadania przez Wnioskodawcę miejsca zamieszkania w Polsce na
    potrzeby opodatkowania podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków jest zatem
    tożsamy z okresem objęcia nieograniczonym obowiązkiem podatkowym. Zmiana miejsca
    zamieszkania jest równoznaczna ze zmianą rezydencji podatkowej.
    U Wnioskodawcy okres, o którym mowa w art. 30da ust. 3 Ustawy o PIT rozpoczął się z
    momentem objęcia nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce (1 stycznia 2021
    r.) i zakończy się z dniem poprzedzającym dzień wyjazdu z Polski do innego kraju,
    połączonego z przeniesieniem ośrodka interesów życiowych do tego kraju (planowane na
    1 lipca 2027 r.).

    Tym samym, jeśli w ciągu 10 lat od uzyskania przez Wnioskodawcę statusu rezydenta
    podatkowego w Polsce po raz pierwszy, będzie On podlegał pod nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce przez co najmniej 5 lat, licząc od dnia do dnia, nie w latach
    kalendarzowych, wówczas Wnioskodawca spełni warunek, o którym mowa w art. 30da
    ust. 3 Ustawy o PIT i będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od dochodów z
    niezrealizowanych zysków.
    W przeciwnym razie, podatek ten nie znalazłby zastosowania.
    W zakresie pytania 3
    Zgodnie z art. 30da ust. 7 Ustawy o PIT, dochód z niezrealizowanych zysków stanowi
    nadwyżka wartości rynkowej składnika majątku ustalanej na dzień jego przeniesienia albo
    na dzień poprzedzający dzień zmiany rezydencji podatkowej ponad jego wartość
    podatkową.
    Zgodnie z art. 30da ust. 8 Ustawy o PIT, wartość rynkową składnika majątku osobistego
    określa się zgodnie z art. 19 ust. 3 Ustawy o PIT na podstawie cen rynkowych stosowanych
    w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w
    szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    W ocenie Wnioskodawcy, wartością rynkową na potrzeby opodatkowania podatkiem od
    dochodów z niezrealizowanych zysków w Polsce powinna być jedynie wartość rynkowa
    aktywów wygenerowana w czasie, w którym Wnioskodawca miał miejsce zamieszkania w
    Polsce. Wartością rynkową na potrzeby tego podatku będzie przyrost wartości rynkowej
    od czasu objęcia nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce do dnia wyjazdu.
    Potwierdza to brzmienie dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r.
    ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania
    opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego
    („Dyrektywa ATAD”), której implementację stanowią przepisy o podatku od dochodów z
    niezrealizowanych zysków w odniesieniu do opodatkowania osób prawnych. Choć
    Dyrektywa ATAD nie ma bezpośredniego zastosowania do osób fizycznych, to jej cele i
    fundamentalne założenia powinny być respektowane także w odniesieniu do tych osób. W
    motywie 10 Dyrektywy ATAD wskazano, że „Podatki od niezrealizowanych zysków
    kapitałowych mają na celu zapewnienie, aby w przypadku przeniesienia przez podatnika
    aktywów lub rezydencji podatkowej poza jurysdykcję podatkową danego państwa,
    państwo to mogło opodatkować wartość ekonomiczną ewentualnych zysków
    kapitałowych osiągniętych na jego terytorium, chociaż zyski te nie zostały jeszcze
    zrealizowane w chwili dokonania zmiany jurysdykcji podatkowej.”
    Powyższe wskazuje, że dane państwo ma uprawnienie do opodatkowania tylko tej części
    wartości rynkowej aktywa, która powstała w czasie, gdy podatnik miał miejsce
    zamieszkania w tym państwie.
    Inne rozumienie powyższego przepisu, nakładające obowiązek zapłaty podatku od
    niezrealizowanych zysków od całej wartości aktywa, tj. również w części powstałej, gdy
    Wnioskodawca nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski, powodowałoby
    nieuprawnione nadmierne opodatkowanie i byłoby niezgodne z założeniami Dyrektywy
    ATAD.
    Potwierdzają to wyroki sądów administracyjnych, z których wynika, że „wprowadzenie
    opodatkowania osób fizycznych podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków ma
    na celu uszczelnienie systemu podatkowego i stworzenie podstaw prawnych do
    opodatkowania w kraju dochodów od zysków, które faktycznie na jej terytorium zostały
    wygenerowane lub też wiązały się z długoletnim miejscem rezydencji podatkowej w kraju.
    Orzecznictwo TSUE uzasadnia dopuszczalność opodatkowania niezrealizowanych zysków,
    w tym w związku ze zmianą rezydencji podatkowej, względami dotyczącymi zapewnienia
    zrównoważonego rozdziału kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi,
    zgodnie z zasadą terytorialności podatkowej obejmującą czynnik czasowy, tj. rezydencję

    podatkową podatnika na terytorium kraju w ciągu okresu, w którym pojawiły się zyski”
    (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 maja 2023 r. sygn. I SA
    /Po 178/23 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19
    października 2023 r. sygn. III SA/Wa 1500/23).
    Zważając na powyższe, w przypadku spełnienia przesłanek opodatkowania Wnioskodawcy
    podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków, Polska będzie miała prawo do
    opodatkowania tylko wartości rynkowej udziałów w Spółce równej wzrostowi tej wartości
    od daty objęcia Wnioskodawcy nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce do
    daty poprzedzającej datę zmiany rezydencji podatkowej na inną niż polska.
    W zakresie pytania 4
    Zgodnie z art. 30da ust. 1 Ustawy o PIT, podatek od dochodów z niezrealizowanych
    zysków wynosi:
    a) 19% podstawy opodatkowania – gdy ustalana jest wartość podatkowa składnika
      majątku;
    b) 3% podstawy opodatkowania – gdy nie ustala się wartości podatkowej składnika
      majątku.
    Zgodnie z art. 30da ust. 10 Ustawy o PIT, wartość podatkową składnika majątku stanowi
    wartość, niezaliczona uprzednio do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie,
    jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, gdyby składnik
    ten został przez niego odpłatnie zbyty. Nie ustala się wartości podatkowej składnika
    majątku w przypadku, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami, do celów opodatkowania
    podatkiem dochodowym nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego
    zbycia tego składnika majątku.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 Ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji)
    oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w
    funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z
    odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
    wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia,
    wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach
    kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Mając na względzie, że:
    i. jedynym wkładem na kapitały spółki były wpłacone przez rodziców Wnioskodawcy środki
      pieniężne,
    ii. wpłata została dokonana przez ojca Wnioskodawcy w czasie, gdy ojciec był właścicielem
      udziałów w Spółce,
    iii. Wnioskodawca nie dokonał dokapitalizowania Spółki,
    iv. Wnioskodawca nabył udziały w Spółce w drodze darowizny od ojca, nie objął nowych
      udziałów w Spółce i
    v. nie dokonywał innych podobnych czynności,
    należy uznać, że nie jest możliwe zidentyfikowanie kosztów uzyskania przychodów w
    stosunku do (hipotetycznego) odpłatnego zbycia udziałów w Spółce przez Wnioskodawcę.
    W związku z tym, w stosunku do udziałów w Spółce nie powinna być ustalana wartość
    podatkowa.
    Wniosek ten wypływa w szczególności z art. 23 ust. 1 punkt 38 Ustawy o PIT. Zgodnie z
    tym przepisem, koszt uzyskania przychodu mogą stanowić „wydatki” na nabycie lub
    objęcie udziałów, które spełniają podstawową przesłankę uznania za koszt uzyskania

    przychodu, tj. związek z przychodem oraz faktyczne poniesienie wydatku na cele
    uzyskania przychodu. Wnioskodawca w rzeczywistości nie poniósł wydatku rozumianego
    jako uszczuplenie własnego majątku w celu nabycia udziałów.
    Nabycie udziałów w Spółce przez Wnioskodawcę należy uznać za nabycie pod tytułem
    darmym.
    Takie przypadki omawiano w interpretacjach indywidualnych: „ustalenie kosztów
    uzyskania przychodu w oparciu o art. 22 ust. 1f ww. ustawy może nastąpić jedynie w
    przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład
    niepieniężny (aport). (...) przy ustalaniu podstawy opodatkowania należy uwzględnić, że w
    wypadku nabycia papierów wartościowych (akcji) w drodze darowizny podatnik nie ponosi
    wydatków na nabycie, które zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych są kosztami uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z odpłatnego
    zbycia tych papierów wartościowych. Przy nabyciu akcji w drodze darowizny element
    wydatku czy poniesienia kosztu nie występuje bowiem obdarowany nabywa przedmiot
    darowizny pod tytułem darmym, nieodpłatnie.” (pismo z 6 lipca 2020 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.338.2020.2.EC, podobnie pismo z 10
    grudnia 2018 r. sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.579.2018.1.RR). W braku wystąpienia u
    Wnioskodawcy kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów w Spółce, a
    tym samym braku wartości podatkowej, ewentualne opodatkowanie podatkiem od
    dochodów z niezrealizowanych zysków udziałów w Spółce nastąpi z zastosowaniem stawki
    3%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego w zakresie pytania nr 1,2 i 4.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

w zakresie pytania nr 3
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych
    dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione
    z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8b ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da.
    Podatek od niezrealizowanych zysków
    Zgodnie z art. 30da ust. 1 powyższej ustawy:
      Podatek od dochodów z niezrealizowanych zysków wynosi:
      1) 19% podstawy opodatkowania – gdy ustalana jest wartość podatkowa składnika
      majątku;
      2) 3% podstawy opodatkowania – gdy nie ustala się wartości podatkowej składnika
      majątku.
    Jak stanowi art. 30da ust. 2 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków podlega:

        1) przeniesienie składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
          wyniku którego Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania
          dochodów ze zbycia tego składnika majątku, przy czym przenoszony składnik
          majątku pozostaje własnością tego samego podmiotu;
        2) zmiana rezydencji podatkowej przez podatnika podlegającego w
          Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w
          wyniku której Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów
          ze zbycia składnika majątku będącego własnością tego podatnika, w związku z
          przeniesieniem jego miejsca zamieszkania do innego państwa.
    Literalne brzmienie cytowanych wyżej przepisów wskazuje, że opodatkowaniu exit tax
    podlega zmiana rezydencji podatkowej bądź przeniesienie składnika majątku poza
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku którego Rzeczpospolita Polska w całości
    albo w części traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia składnika majątku
    będącego własnością tego podatnika, a dokładniej opodatkowanie nierealizowanych
    jeszcze zysków kapitałowych, w związku z przeniesieniem przez podatnika do innego
    państwa aktywów, w tym wchodzących w skład zagranicznego zakładu lub ze zmianą
    rezydencji podatkowej.
    Chodzi zatem o przypadki utraty przez Polskę, jako dotychczasowe państwo rezydencji
    podatnika bądź miejsca prowadzenia działalności, prawa do opodatkowania dochodów,
    które zostały faktycznie wypracowane w okresie, w którym dany podatnik (składnik
    aktywów) podlegał polskiej jurysdykcji podatkowej. Exit tax ma na celu zapewnienie, aby w
    przypadku przeniesienia przez podatnika aktywów lub rezydencji podatkowej poza
    jurysdykcję podatkową Polski, Polska mogła opodatkować wartość ekonomiczną
    ewentualnych zysków kapitałowych osiągniętych na jej terytorium, chociaż zyski te nie
    zostały jeszcze zrealizowane w chwili dokonania zmiany jurysdykcji podatkowej.
    Przepis art. 30da ust. 3 ww. ustawy stanowi, że:
      W przypadku składnika majątku niezwiązanego z działalnością gospodarczą
      opodatkowaniu podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków w przypadku,
      o którym mowa w ust. 2 pkt 2, podlegają tylko składniki majątku stanowiące: ogół
      praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną, udziały w spółce, akcje i inne
      papiery wartościowe, pochodne instrumenty finansowe oraz tytuły uczestnictwa w
      funduszach kapitałowych, zwane dalej „majątkiem osobistym”, jeżeli podatnik ma
      miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez łącznie co
      najmniej pięć lat w dziesięcioletnim okresie poprzedzającym dzień zmiany rezydencji
      podatkowej.
    W myśl art. 30da ust. 5 ww. ustawy:
      Opodatkowanie podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków w wyniku
      zmiany rezydencji podatkowej, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie dotyczy składników
      majątku, które po zmianie rezydencji podatkowej pozostają związane z położonym
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagranicznym zakładem podatnika, który
      zmienił rezydencję podatkową.
    Zgodnie z art. 30da ust. 7 ww. ustawy:
      Dochód z niezrealizowanych zysków stanowi nadwyżka wartości rynkowej składnika
      majątku ustalanej na dzień jego przeniesienia albo na dzień poprzedzający dzień
      zmiany rezydencji podatkowej ponad jego wartość podatkową.
    Sposób określenia wartości rynkowej składnika majątku określa natomiast art. 30da ust. 8
    ww. ustawy. W świetle tego przepisu:
      Wartość rynkową składnika majątku określa się:

      1) zgodnie z art. 19 ust. 3 – w przypadku składników majątku osobistego i składników
      majątku, z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie
      funkcji, aktywów lub ryzyk;
      2) zgodnie z art. 23o – w pozostałych przypadkach.
    Stosownie natomiast do treści art. 30da ust. 12 zdanie pierwsze omawianej ustawy:
      Podstawę opodatkowania podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków
      stanowi suma dochodów z niezrealizowanych zysków ustalonych dla poszczególnych
      składników majątku.
    Omawiane przepisy – dotyczące dochodów z niezrealizowanych zysków – zostały
    wprowadzone mocą ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193;
    dalej: ustawa zmieniająca). Wprowadzenie opodatkowania dochodów z niezrealizowanych
    zysków (tzw. exit tax) było elementem uszczelnienia systemu podatków dochodowych. Jak
    wskazano w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej:
      (...) Istotą przepisów o exit tax jest opodatkowanie nierealizowanych jeszcze zysków
      kapitałowych w związku z przeniesieniem przez podatnika do innego państwa
      aktywów, w tym wchodzących w skład zagranicznego zakładu lub ze zmianą
      rezydencji podatkowej. Chodzi zatem o przypadki utraty przez dotychczasowe
      państwo siedziby podatnika bądź miejsca prowadzenia działalności (Polskę) prawa
      do opodatkowania dochodów, które zostały faktycznie wypracowane w okresie, w
      którym dany podatnik (składnik aktywów) podlegał jurysdykcji podatkowej tego
      państwa. Podatek od niezrealizowanych zysków ze swej istoty nie dotyczy zatem
      każdego przeniesienia aktywów, a jedynie takiego, z którym wiąże się utrata przez
      dane państwo prawa do opodatkowania dochodu efektywnie wygenerowanego
      przed przeniesieniem.
      Niniejszy projekt zawiera regulacje odpowiadające przepisom przewidzianym w
      Dyrektywie Rady (UE) 2036/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy
      mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają
      bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz. U. UE L 193 z
      19.7.2016 str. 1) - tzw. dyrektywy ATAD, w zakresie art. 5 regulującego
      opodatkowanie niezrealizowanych zysków kapitałowych w przypadku przeniesienia
      aktywów, rezydencji podatkowej lub stałego zakładu. (...) Dyrektywa ATAD znajduje
      zastosowanie do wszystkich podatników podlegających podatkowi od osób
      prawnych w państwie członkowskim (...). Przepisy dyrektywy ATAD mają charakter
      regulacji de minimis. Wyznaczają one zatem jedynie ogólny, minimalny poziom
      ochrony przed agresywnym planowaniem podatkowym na rynku wewnętrznym. (...)
      Obecnie państwa członkowskie będą obowiązane do dostosowania swoich regulacji
      w zakresie opodatkowania exit tax, stosowanej w odniesieniu do osób prawnych, do
      zakresu przewidzianego dyrektywną ATAD. Systematyka przepisów prawa
      dotyczących zasad opodatkowania podatkiem dochodowym, wynikająca z
      konstytucyjnej równości podmiotów w prawie nakazuje stosowanie analogicznych
      rozwiązań dotyczących osób prawnych oraz fizycznych, z uwzględnieniem jednak
      specyfiki wynikającej z odrębności podmiotowej osób fizycznych i osób prawnych
      oraz faktu, że w zakresie osób fizycznych państwo może wprowadzić inne regulacje,
      niż przewiduje Dyrektywa ATAD. Uwzględniając powyższe, również w ustawie o
      podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono zmiany, które umożliwia
      także opodatkowanie niezrealizowanych zysków kapitałowych osiąganych przez
      osoby fizyczne zarówno prowadzące działalność gospodarczą, jak i nieprowadzące
      działalności gospodarczej, przypadku przeniesienia poza terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej składników majątku lub zmiany rezydencji podatkowej. Jednakże w
      przypadku osób fizycznych przewiduje się wprowadzenie progu kwotowego w

      wysokości 4 mln zł dla wartości aktywów objętych podatkiem od niezrealizowanych
      zysków.
      (...) Jak wskazano w motywie 10 preambuły do dyrektywy, podatki od
      niezrealizowanych zysków kapitałowych mają na celu zapewnienie, aby w przypadku
      przeniesienia przez podatnika aktywów lub rezydencji podatkowej poza jurysdykcję
      podatkową danego państwa, państwo to mogło opodatkować wartość ekonomiczną
      ewentualnych zysków kapitałowych osiągniętych na jego terytorium, chociaż zyski te
      nie zostały jeszcze zrealizowane w chwili dokonania zmiany jurysdykcji podatkowej.
      Orzecznictwo TSUE uzasadnia dopuszczalność opodatkowania niezrealizowanych
      zysków w związku ze zmianą rezydencji podatkowej względami dotyczącymi
      zapewnienia zrównoważonego rozdziału kompetencji podatkowych między
      państwami członkowskimi, zgodnie z zasadą terytorialności podatkowej obejmującą
      czynnik czasowy, tj. rezydencję podatkową podatnika na terytorium kraju w ciągu
      okresu, w którym pojawiły się zyski (wyrok ws. National Grid Indus BV, C-371/10).
    Zatem, zarówno z literalnego brzmienia przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, jak i z uzasadnienia do ustawy wprowadzającej regulacje podatkowe w
    zakresie exit tax wynika, że już na moment zmiany rezydencji podatkowej powstaje – co
    do zasady – obowiązek zapłaty tego podatku. Przy tym omawiane regulacje nie są
    sprzeczne z prawem unijnym.
    Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
    Stosownie do art. 13 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie 6
    grudnia 2001 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 43 poz. 368) zmienionej Protokołem podpisanym w
    Warszawie dnia 7 grudnia 2009 r.
        1) Zyski, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
          Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o
          którym mowa w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
          mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2) Zyski z przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część
          majątku zakładu, który przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa
          posiada w drugim Umawiającym się Państwie, łącznie z zyskami, które
          pochodzą z przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo z całym
          przedsiębiorstwem), mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        3) Zyski z przeniesienia własności statków morskich lub statków powietrznych
          eksploatowanych w transporcie międzynarodowym oraz z przeniesienia
          własności majątku ruchomego związanego z eksploatacją takich statków
          morskich lub statków powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym
          Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu
          przedsiębiorstwa.
        4) Zyski osiągane przez przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa z
          przeniesienia własności kontenerów (włączając przyczepy, statki żeglugi
          śródlądowej i związane z nimi urządzenia służące do transportu kontenerów)
          stosowanych do transportu dóbr i towarów w transporcie międzynarodowym
          podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
        5) Zyski osiągane z przeniesienia własności akcji, udziałów lub praw w spółce, w
          jakiejkolwiek innej osobie prawnej lub w spółce osobowej, której majątek składa
          się głównie z majątku nieruchomego położonego w Umawiającym się Państwie
          lub z praw wchodzących w skład tego majątku nieruchomego, lub z akcji spółki,
          której majątek składa się głównie z takiego majątku nieruchomego lub praw

          wchodzących w skład takiego majątku nieruchomego położonego w
          Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w Państwie, w którym
          majątek nieruchomy jest położony, zgodnie z prawem tego Państwa. Takie zyski
          podlegają takim samym zasadom opodatkowania jak zyski z przeniesienia
          własności majątku nieruchomego.
        6) Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w
          ustępach 1, 2, 3, 4 i 5 podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się
          Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub
          siedzibę.
    Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
    Przedmiotem Pana wątpliwości w zakresie pytania nr 3 jest ustalenie, czy na potrzeby
    określenia dochodu z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 30da ust. 7
    ustawy o podatku odchodowym od osób fizycznych, wartością rynkową składnika majątku
    (udziałów w Spółce), o której mowa w art. 30da ust. 8 Ustawy o PIT, będzie wartość
    rynkowa tych udziałów powstała w czasie, w którym podlegał Pan pod nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce.
    Biorąc po uwagę okoliczności sprawy, jak również wskazane wyżej uregulowania prawne,
    nie mogę podzielić Pana stanowiska, zgodnie z którym:
      (...) wartością rynkową na potrzeby opodatkowania podatkiem od dochodów z
      niezrealizowanych zysków w Polsce powinna być jedynie wartość rynkowa aktywów
      wygenerowana w czasie, w którym Wnioskodawca miał miejsce zamieszkania w
      Polsce.
      (...)
      Wartością rynkową na potrzeby tego podatku będzie przyrost wartości rynkowej od
      czasu objęcia nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce do dnia wyjazdu.
    Z literalnego brzmienia przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od dochodów z
    niezrealizowanych zysków podlegają wszystkie zgromadzone przez Pana składniki
    majątku, o których mowa w art. 30da ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w sytuacji gdy na skutek zmiany przez Pana rezydencji podatkowej
    Rzeczpospolita Polska utraci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia tych
    składników majątku.
    Również, literalnie brzmienie przepisu art. 19 ust. 3 w zw. z art. art. 30da ust. 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się do wartości rynkowej, którą określa
    się na podstawie ceny rynkowej, a nie jak Pan twierdzi przyrostu wartości rynkowej.
    W efekcie tego błędnie odczytał Pan zasadę, wedle której powinien Pan określić dochód z
    tytułu niezrealizowanych zysków.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana
    wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, bądź we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Przeanalizowałem powołane przez Pana we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych
    oraz interpretacje. Przy czym wskazać należy, że dotyczą one innych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych niż przedstawiony we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania nr 1, 2
    i 4 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.