Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.740.2025.1.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Brak prawa do wystawienia faktury korygującej.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca
paragon-paragon fiskalny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do wystawienia faktury
    korygującej celem wprowadzenia nr NIP nabywcy do faktury sprzedaży wystawionej do
    paragonu niezawierającego NIP.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest dealerem samochodowym, sprzedaje samochody osobom fizycznym
    jak i firmom.

    W dniu 27.01.2025 zawarli Państwo z Klientem umowę zamówienia na nowy pojazd marki
    ... Klient otrzymał od Państwa zamówienie na zakup pojazdu z danymi Firmy (NIP).
    W dniu 29.01.2025 wystawiona została faktura VAT, podczas wystawiania której pracownik
    Państwa firmy popełnił błąd i nie wpisał na dokumencie numeru NIP Klienta.
    Do faktury był również wystawiony paragon fiskalny bez NIP.
    W czerwcu 2025 klient zwrócił się do Państwa z prośbą o poprawę faktury i uzupełnienie
    NIP.

## Pytanie

Czy w zaistniałej sytuacji, która wniknęła z błędu Państwa pracownika (niewpisanie nr NIP
    klienta) mogą Państwo wystawić korektę do FV sprzedaży wprowadzając nr NIP Klienta
    kupującego pojazd?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca uważa, że nie ma prawa skorygowania faktury sprzedaży niezawierającej
    NIP, zgodnie z art. 106b ust. 6 ustawy o VAT:
      W przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 5, organ
      podatkowy ustala temu podatnikowi dodatkowe zobowiązanie podatkowe w
      wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. W
      stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za
      wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania
      podatkowego nie ustala się.
    Wystawienie faktury do paragonu na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej jest
    dopuszczalne tylko wówczas, gdy na paragonie widnieje NIP nabywcy. Jeżeli zatem dana
    transakcja zostanie zaewidencjonowana na kasie fiskalnej bez uwzględnienia NIP nabywcy
    będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej, sprzedawca nie może wystawić
    faktury do tego paragonu dla tego podatnika, zgodnie z dyspozycją art. 106b ust. 5 w
    związku z art. 106b ust. 6 ustawy.
    W takim przypadku wystawienie faktury na rzecz podatnika jest możliwe tylko pod
    warunkiem, że na paragonie fiskalnym będzie numer NIP nabywcy. W takiej sytuacji jeżeli
    nabywca wystąpi o wystawienie mu faktury przez sprzedawcę, powinien otrzymać fakturę
    taką, jak dla konsumentów, a więc bez NIP nabywcy.
    W konsekwencji, do zaewidencjonowanej za pomocą kasy rejestrującej, nawet pomyłkowo
    bądź w wyniku pośpiechu, sprzedaży na rzecz podmiotu gospodarczego, do paragonu
    dokumentującego tą sprzedaż bez nr NIP nabywcy, brak jest podstaw do korekty
    paragonu do "zera" w ewidencji oczywistych omyłek. W związku z powyższym stwierdzić
    należy, że zgodnie z art. 106b ust. 5 ustawy, nie ma również prawa do wystawienia do
    paragonu bez NIP nabywcy, faktury zawierającej ten NIP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy.
    W myśl art. 111 ust. 1 tego przepisu:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Stosownie do art. 111 ust. 1b ustawy:
      W ewidencji, o której mowa w ust. 1, wykazuje się dane o sprzedaży, zawarte w
      dokumentach wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym określające
      przedmiot opodatkowania, wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego
      oraz dane służące identyfikacji poszczególnych sprzedaży, w tym numer, za pomocą
      którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku albo podatku od
      wartości dodanej.
    W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej
      sprzedaży:
        a) w postaci papierowej lub
        b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w
          sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego
          Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu
          paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności
          podawania jego danych osobowych.
    Ponadto, treść art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy wskazuje, że:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż
      określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas.
    Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas
    rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w
    sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1625 ze zm.), zwanego dalej
    rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży
      zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie
      obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w
      art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i
      warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po
      dokonaniu jej fiskalizacji.
    Natomiast treść § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wskazuje, że:

      Podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania,
      paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia
      należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu
      fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy.
    W myśl § 2 pkt 16 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze - rozumie
      się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy
      podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.
    Stosownie do § 25 rozporządzenia w sprawie kas:
        1. W przypadku prowadzenia przez podatnika ewidencji przy użyciu kas z
          elektronicznym lub papierowym zapisem kopii paragon fiskalny zawiera co
          najmniej:
        1) imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a w przypadku
          sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca
          zamieszkania podatnika;
        2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika;
        3) numer kolejny wydruku;
        4) datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
        5) oznaczenie ,,PARAGON FISKALNY'';
        6) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację;
        7) cenę jednostkową towaru lub usługi;
        8) ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem
          literowym przypisanej stawki podatku;
        9) wartość opustów, obniżek lub narzutów, o ile występują;
    10) wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku według poszczególnych stawek
      podatku z oznaczeniem literowym po uwzględnieniu opustów, obniżek lub narzutów;
    11) wartość sprzedaży zwolnionej od podatku z oznaczeniem literowym;
    12) łączną wysokość podatku;
    13) łączną wartość sprzedaży brutto;
    14) oznaczenie waluty, w której jest zapisywana sprzedaż, przynajmniej przy łącznej
      wartości sprzedaży brutto;
    15) kolejny numer paragonu fiskalnego;
    16) numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;
    17) numer identyfikacji podatkowej (NIP) nabywcy - na żądanie nabywcy;
    18) logo fiskalne i numer unikatowy.
        2. Dane zawarte na paragonie fiskalnym powinny znajdować się w kolejności
          określonej w ust. 1, z wyjątkiem danych o dacie oraz godzinie i minucie
          sprzedaży, a logo fiskalne i numer unikatowy powinny być umieszczone
          centralnie w ostatniej linii paragonu fiskalnego.
    W myśl § 3 ust. 4 rozporządzenia (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.):

      W przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje
      niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji:
        1) błędnie ujętej w ewidencji sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość
          podatku należnego);
        2) krótkiego opisu przyczyny i okoliczności wystąpienia oczywistej pomyłki oraz
          dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie
          sprzedaży, przy której wystąpiła oczywista pomyłka, a w przypadku gdy
          dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny w postaci elektronicznej -
          podanie numeru tego paragonu oraz numeru unikatowego.
    Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik ewidencjonuje przy użyciu kasy
      sprzedaż w prawidłowej wysokości.
    Zasady dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług zawarte zostały w Dziale XI rozdziale 1 ustawy.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Natomiast w myśl art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
        1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury
          nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
        a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
        b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
        a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i
          ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
        b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Z przywołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że obowiązek ewidencjonowania
    sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej ciąży na podatnikach dokonujących
    sprzedaży na rzecz dwóch rodzajów podmiotów, mianowicie osób fizycznych

    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Należy podkreślić,
    że obowiązek ten dotyczy wyłącznie sprzedaży, która została dokonana na rzecz tych
    wyżej wymienionych podmiotów. Tym samym obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za
    pomocą kasy rejestrującej nie wystąpi w przypadku sprzedaży na rzecz innych
    podmiotów, bowiem sprzedaż na rzecz podmiotów prowadzących działalność
    gospodarczą (w tym osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą) należy
    udokumentować fakturą. Jednocześnie przepisy ustawy nie zabraniają ewidencjonowania
    sprzedaży za pomocą kas rejestrujących na rzecz ww. podmiotów. W takim przypadku
    należy pamiętać, że ustawodawca do takiej sprzedaży przewidział określone warunki
    ewidencyjne.
    Przepisy nie zabraniają ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących na
    rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą. Jednakże w takim przypadku należy
    pamiętać, że ustawodawca dla takiej sprzedaży przewidział określone warunki
    ewidencyjne.
    W tej sprawie należy przede wszystkim wskazać na przepisy art. 106b ust. 5 ustawy:
      W przypadku sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej
      potwierdzonej paragonem fiskalnym fakturę na rzecz podatnika podatku lub
      podatku od wartości dodanej wystawia się wyłącznie, jeżeli paragon potwierdzający
      dokonanie tej sprzedaży zawiera numer, za pomocą którego nabywca towarów lub
      usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 6 ustawy:
      W przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 5, organ
      podatkowy ustala temu podatnikowi dodatkowe zobowiązanie podatkowe w
      wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. W
      stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za
      wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania
      podatkowego nie ustala się.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
        1) datę wystawienia;
        2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
          jednoznaczny identyfikuje fakturę;
        3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
          adresy;
        4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
          z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
        5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
          potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
          towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub
          datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data
          jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową
          netto);

    10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
    11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z
      procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
      poszczególnych stawek podatku;
    15) kwotę należności ogółem.
    Z kolei art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
      nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
    W myśl art. 106h ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu
      kasy rejestrującej:
        1) do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon fiskalny
          w postaci papierowej dotyczący tej sprzedaży albo
        2) pozostawia się w dokumentacji numer dokumentu oraz numer unikatowy kasy
          rejestrującej zawarte na paragonie fiskalnym w postaci elektronicznej.
    Na mocy art. 106h ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawianą przy
      zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota
      podatku są zaewidencjonowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.
    Zgodnie z 106h ust. 3 ustawy:
      W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży
      zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w
      dokumentacji:
        1) paragon fiskalny w postaci papierowej dotyczący tej sprzedaży z danymi
          identyfikującymi tę fakturę albo
        2) numer dokumentu oraz numer unikatowy kasy rejestrującej zawarte na
          paragonie fiskalnym w postaci elektronicznej.
    W myśl art. 106h ust. 4 ustawy:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę
      wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.
    Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
        1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa
          zmianie,
        2) (uchylony)
        3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
        4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
          ust. 1 pkt 4,

        5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
        - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    W świetle art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:
        1) (uchylono);
        2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
      faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
      których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
        3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
        4) (uchylony)
        5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
          należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
          korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
          stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
        6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
          pozycji.
    Zgodnie z art. 106k ust. 4 ustawy:
      Przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów dotyczących wystawiania faktur
      korygujących.
    Jak wynika z powyższych regulacji, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia
    rabatów, obniżek cen, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot
    nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających
    opodatkowaniu (zwrotu całości lub części należności) oraz w sytuacji, gdy podwyższono
    cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie
    podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
    Zatem, jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść
    wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik
    wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana
    jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych
    danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.
    Z opisu sprawy wynika, że w dniu 27.01.2025 zawarli Państwo z Klientem umowę
    zamówienia na nowy pojazd. Klient otrzymał od Państwa zamówienie na zakup pojazdu z
    danymi Firmy (NIP). W dniu 29.01.2025 wystawiona została faktura VAT, podczas
    wystawiania której pracownik Państwa firmy popełnił błąd i nie wpisał na dokumencie
    numeru NIP Klienta. Do faktury był również wystawiony paragon fiskalny bez NIP. W
    czerwcu 2025 klient zwrócił się do Państwa z prośbą o poprawę faktury i uzupełnienie NIP.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii możliwości wystawienia faktury korygującej celem
    wprowadzenia nr NIP nabywcy do faktury sprzedaży wystawionej do paragonu
    niezawierającego NIP.
    Jak już wcześniej wskazano, kasa rejestrująca jest ewidencją uregulowaną w przepisach
    prawa i przeznaczoną do ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, natomiast dla podmiotów gospodarczych

    wystawia się faktury. Zatem jeżeli podatnik, również w wyniku pomyłki, ewidencjonuje na
    kasie sprzedaż, której nie powinien tam ewidencjonować, to z wszelkimi tego
    konsekwencjami.
    W tym miejscu należy zauważyć, że odrębna ewidencja, o której mowa w § 3 ust. 4
    rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących dotyczy oczywistych pomyłek, które odnoszą
    się do wartości i przedmiotu sprzedaży. Nie można w związku z tym przyjąć, że
    korygowanie numeru NIP, a także jego „uzupełnienie” (wobec braku tego numeru na
    paragonie) będzie stanowiło „oczywistą omyłkę” w zakresie wartości i przedmiotu
    sprzedaży, którą można zniwelować poprzez ujęcie w ewidencji i ponowne
    zewidencjonowanie na kasie rejestrującej, a więc udokumentowanie kolejnym paragonem
    fiskalnym. Błąd w numerze NIP nabywcy oraz jego brak na paragonie nie stanowi zatem
    oczywistej omyłki, o której mowa w § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących,
    która mogłaby być ujęta w tej ewidencji.
    W świetle powyższego omyłka w postaci braku numeru identyfikacji podmiotu nie podlega
    korekcie na warunkach wskazanych w przepisach prawa. Przepisy prawa zastrzegają
    możliwość korekty do przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji.
    Uprawnienie takie przysługuje podatnikowi, który w odrębnej ewidencji ujmuje błędnie
    zaewidencjonowaną sprzedaż oraz krótki opis przyczyny i okoliczności popełnienia
    pomyłki.
    Przepis art. 106b ust. 5 ustawy wprowadza zasadę, zgodnie z którą w przypadku
    sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, fakturę do paragonu
    fiskalnego na rzecz nabywcy posługującego się NIP (lub numerem podatku od wartości
    dodanej) wystawia się tylko w przypadku, gdy paragon dokumentujący tę sprzedaż
    zawiera ten numer.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że zgodnie z art. 106b ust. 5 ustawy o VAT,
    jeżeli nawet pomyłkowo zaewidencjonowali Państwo za pomocą kasy rejestrującej
    sprzedaż na rzecz podmiotu gospodarczego, a paragon dokumentujący tą sprzedaż nie
    zawiera NIP nabywcy, to brak jest podstaw do wystawienia do takiego paragonu faktury
    zawierającej NIP tego nabywcy.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy, stwierdzam, że w
    związku z tym, że wystawili Państwo klientowi fakturę bez numeru NIP nabywcy do
    paragonu fiskalnego niezawierającego numeru NIP, to nie mają Państwo prawa do
    wystawienia faktury korygującej zawierającej numer NIP. Jak wyżej wskazano, zgodnie z
    art. 106b ust. 5 ustawy, nie mają Państwo prawa do wystawienia do paragonu bez NIP
    nabywcy, faktury zawierającej ten NIP.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku.

    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.