Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.821.2018.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-05
Teza: Zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 39 załącznika do rozporządzenia.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 grudnia 2018 r. (data wpływu 14 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2018 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – Spółka – prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży kursów w postaci elektronicznej (audiobooki, ebooki) poprzez serwisy internetowe.

Podstawowym przedmiotem działalności spółki jest działalność edycyjna w zakresie oprogramowania. Główna klasyfikacja działalności to PKD 6201Z – Działalność związana z oprogramowaniem.

Spółka prowadzi sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Sprzedaż dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest rejestrowana na kasie fiskalnej, dla odbiorców będących podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą wystawiane są faktury VAT. Zakupione produkty wysyłane są na podany przez klienta adres e-mail po uregulowaniu należności przez klienta.

Zapłaty za zakupione produkty dokonywane są przez osoby fizyczne za pośrednictwem płatności elektronicznych (za pomocą serwisów płatności on-line, np. PayPal, tpay.com, PayU, dotpay.pl) lub przelewem bankowym na konto Spółki. Wnioskodawca nie przyjmuje zapłaty fizycznie w gotówce. W związku z powyższym na firmowe konto bankowe trafiają dwa rodzaje wpłat od klientów: zbiorcze kwoty z kont serwisów płatności elektronicznych lub indywidualne kwoty od klientów. Na chwilę obecną Spółka posiada jedno konto bankowe w PLN oraz jedno w EUR, na które to rachunki wpływają wszystkie wpłaty od klientów.

Spółka posiada w swojej dokumentacji zestawienia z poszczególnych systemów płatności elektronicznych potwierdzające poszczególne wpłaty od kupujących. W zestawieniach tych podane są m.in. indywidualny numer transakcji z serwisu płatności, wpłacone kwoty, daty wpłaty oraz e-mail kupującego.

Spółka posiada również zestawienia dokonanej sprzedaży odpowiadające tym wpłatom, a zawierające co najmniej: indywidualny numer transakcji z serwisu płatności, kwotę transakcji, adres e-mail kupującego, nazwę produktu.

Spółka posiada też wyciągi bankowe potwierdzające poszczególne wpłaty oraz zbiorcze kwoty z systemów płatności elektronicznych. W przypadku wpływu zbiorczej kwoty z kont systemów płatności on-line na konto bankowe spółki spółka przechowuje dane z firmowego konta bankowego potwierdzające te wpłaty oraz posiada potwierdzenie wypłaty z systemów płatności elektronicznych. Wnioskodawca jest w stanie powiązać zestawienia dokonanej sprzedaży z poszczególnymi wpłatami od klientów za pomocą indywidualnego numeru transakcji z serwisu płatności. Tym samym z prowadzonych ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku prowadzenia wspomnianego typu sprzedaży oraz sposobu jej dokumentowania spółka może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej (fiskalnej), a co za tym idzie także z wystawiania, drukowania i wydawania paragonów fiskalnych na podstawie Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W stosunku do prowadzonej sprzedaży dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej spółka może korzystać ze zwolnienia z obowiązku rejestracji tych transakcji poprzez kasy rejestrujące oraz wystawiania, drukowania i wydawania paragonów fiskalnych klientom.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy o VAT. W myśl ust. 1 tego przepisu podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Jak wynika z art. 111 ust. 8 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa.

Obecnie obowiązuje Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwane dalej „rozporządzeniem”. Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe) oraz wysokość obrotu – do określonej wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Pozycja 39 ww. załącznika do rozporządzenia brzmi: „Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła”. Działalność gospodarcza prowadzona przez spółkę poprzez serwisy internetowe spełnia powyższe warunki. Ponadto przedmiotem działalności spółki nie są usługi wymienione w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, podlegające obowiązkowi bezwzględnej ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Zapłata za transakcje następuje w całości za pomocą płatności elektronicznych (za pomocą serwisów płatności on-line, np. PayPal, tpay.com, PayU, dotpay.pl) lub przelewów bankowych na rachunek bankowy spółki. Nie ma przypadków zapłaty gotówką. Płatności poprzez systemy płatnicze on-line, ponieważ dokonywane są z konta nabywcy na konto bankowe spółki, spełniają przesłankę do uznania, że zostały dokonane za pośrednictwem banku. Przemawia za tym również wykładnia celowościowa, ponieważ obowiązkiem ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej na podstawie rozporządzenia objęta jest przede wszystkim sprzedaż detaliczna w żaden inny sposób nieudokumentowana.

Natomiast w opisanym przypadku każda sprzedaż „pozostawia po sobie ślad” w postaci wpływu na konto spółki w związku ze sprzedażą.

W pełni możliwe jest również zapewnienie identyfikacji oraz przypisywanie konkretnych płatności do konkretnych transakcji. Spółka posiada w swojej dokumentacji zestawienia z poszczególnych systemów płatności elektronicznych potwierdzające poszczególne wpłaty od kupujących jak również zestawienia dokonanej sprzedaży odpowiadające tym wpłatom. Spółka jest w stanie powiązać zestawienia dokonanej sprzedaży z poszczególnymi wpłatami od klientów za pomocą indywidualnego numeru transakcji z serwisu płatności, tym samym z prowadzonych ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Z uwagi zatem na powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku naszym zdaniem przyjęty przez spółkę sposób dokumentacji sprzedaży dokonywanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej spełnia przesłanki umożliwiające zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących wynikające z § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z pozycją 39 ww. załącznika do rozporządzenia. Spółka nie przyjmuje wpłat w formie gotówkowej, płatności są dokonywane w sposób wskazany w poz. 39 załącznika do rozporządzenia, ponadto spółka jest w posiadaniu dowodów, z których jednoznacznie wynika jakiej konkretnie dostawy wpłata dotyczyła.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Poprzez sprzedaż rozumie się, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, przez usługi elektroniczne rozumie się usługi świadczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Na mocy art. 7 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 2011.77.1), do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi lub towaru jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Ponadto z przywołanych przepisów wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy jedynie tych czynności, które stanowią sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, przy czym sprzedaż musi być dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Jedynie w przypadku gdy dokonywana przez Wnioskodawcę sprzedaż powinna być opodatkowana w kraju można rozpatrywać czy istnieje obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Zatem stosownie do powyższego, kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących.

Stan prawny obowiązujący w 2018 r. kształtowały przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., poz. 2454), zwanego dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (ust. 2 § 2 rozporządzenia).

Pod poz. 39 ww. załącznika wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Niektóre usługi oraz dostawa niektórych towarów zostały wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 ww. rozporządzenia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej. Szczegółowo zostały one wymienione w § 4 powołanego rozporządzenia.

Aby zatem przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 39 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

*   świadczący usługę na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła,
*   przedmiotem świadczenia nie są usługi wymienione w § 4 rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży kursów w postaci elektronicznej (audiobooki, ebooki) poprzez serwisy internetowe. Spółka prowadzi sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Sprzedaż dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest rejestrowana na kasie fiskalnej, dla odbiorców będących podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą wystawiane są faktury VAT. Zakupione produkty wysyłane są na podany przez klienta adres e-mail po uregulowaniu należności przez klienta. Zapłaty za zakupione produkty dokonywane są przez osoby fizyczne za pośrednictwem płatności elektronicznych (za pomocą serwisów płatności on-line, np. PayPal, tpay.com, PayU, dotpay.pl) lub przelewem bankowym na konto Spółki. Wnioskodawca nie przyjmuje zapłaty fizycznie w gotówce. W związku z powyższym na firmowe konto bankowe trafiają dwa rodzaje wpłat od klientów: zbiorcze kwoty z kont serwisów płatności elektronicznych lub indywidualne kwoty od klientów. Spółka posiada w swojej dokumentacji zestawienia z poszczególnych systemów płatności elektronicznych potwierdzające poszczególne wpłaty od kupujących. W zestawieniach tych podane są m.in. indywidualny numer transakcji z serwisu płatności, wpłacone kwoty, daty wpłaty oraz e-mail kupującego. Spółka posiada również zestawienia dokonanej sprzedaży odpowiadające tym wpłatom, a zawierające co najmniej: indywidualny numer transakcji z serwisu płatności, kwotę transakcji, adres e-mail kupującego, nazwę produktu.

Spółka posiada też wyciągi bankowe potwierdzające poszczególne wpłaty oraz zbiorcze kwoty z systemów płatności elektronicznych. W przypadku wpływu zbiorczej kwoty z kont systemów płatności on-line na konto bankowe spółki spółka przechowuje dane z firmowego konta bankowego potwierdzające te wpłaty oraz posiada potwierdzenie wypłaty z systemów płatności elektronicznych. Wnioskodawca jest w stanie powiązać zestawienia dokonanej sprzedaży z poszczególnymi wpłatami od klientów za pomocą indywidualnego numeru transakcji z serwisu płatności. Tym samym z prowadzonych ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości skorzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kasy rejestrującej sprzedaży opisanych usług a co za tym idzie także z wystawiania, drukowania i wydawania paragonów fiskalnych.

Wnioskodawca wskazał, że nie przyjmuje zapłaty fizycznie w gotówce. Płatność dokonana jest elektronicznie (za pomocą serwisów płatności on-line, np. PayPal, tpay.com, PayU, dotpay.pl) lub przelewem bankowym na konto Spółki. Spółka posiada zestawienia z poszczególnych systemów płatności elektronicznych potwierdzające poszczególne wpłaty od kupujących. Ponadto dysponuje również zestawieniami dokonanej sprzedaży odpowiadającymi tym wpłatom. Wyciągi bankowe potwierdzają poszczególne wpłaty oraz zbiorcze kwoty z systemów płatności elektronicznych. Wnioskodawca jest w stanie powiązać zestawienia dokonanej sprzedaży z poszczególnymi wpłatami od klientów za pomocą indywidualnego numeru transakcji z serwisu płatności. Z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie zostały również wymienione w § 4 rozporządzenia.

Analiza opisu sprawy pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostaną warunki konieczne do zwolnienia sprzedaży kursów w postacie elektronicznej (audiobooki, ebooki) z ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 39 załącznika do rozporządzenia.

Zatem dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych opisana we wniosku sprzedaż kursów w postaci elektronicznej (audiobooki, ebooki) poprzez serwisy internetowe, które wysyłane są na podany przez klienta adres e-mail za które świadczący otrzymuje zapłatę w całości na jego rachunek bankowy, będzie korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 39 załącznika do rozporządzenia.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego w stosunku do przedmiotowej sprzedaży realizowanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej spółka może korzystać ze zwolnienia z obowiązku rejestracji tych transakcji przy zastosowaniu kasy rejestrującej, a co za tym idzie także z wystawiania, drukowania i wydawania paragonów fiskalnych klientom jest prawidłowe.

Końcowo Organ informuje, że treść regulacji zawartej w poz. 39 załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących obowiązującego do 31 grudnia 2018 r., znalazło się również w niezmienionej treści pod poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r., poz. 2519), obowiązującego od 1 stycznia 2019 r.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.