Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-170/15/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-25
Teza: Zwolnienie od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1649) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 3 listopada 2015 r. (data wpływu 4 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem z 3 grudnia 2015 r. (data wpływu 8 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych - **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 grudnia 2015 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 23 listopada 2015 r. znak: IBPP4/4513-170/15/PK.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawcy (Spółki) jest produkcja cementu sklasyfikowana w podklasie 23.51.Z według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD).

Proces produkcyjny cementu obejmuje następujące etapy:

1.  Pozyskanie i wstępne przetworzenie surowca. Etap ten obejmuje wydobycie urobku, funkcjonowanie zakładu górniczego - przepompowni i podobnych urządzeń, pracę kruszarek i urządzeń pomocniczych oraz transport skruszonego surowca z zakładu górniczego na teren cementowni.
2.  Przygotowanie surowca. Etap ten obejmuje magazynowanie, transport do młynów surowca, pracę młynów surowca, homogenizację mączki surowcowej i transport mączki surowcowej do silosów surowca. Przygotowanie zestawu surowcowego do pieca cementowego jest jedną z ważniejszych operacji w całym procesie technologicznym produkcji cementu. Utrzymanie zadanego stałego składu mąki surowcowej przygotowywanej do wypału w piecu jest podstawą otrzymania dobrego półproduktu -klinkieru cementowego.
3.  Wypał klinkieru. Podstawowa i najbardziej energochłonna część procesu produkcji cementu przebiega w piecu cementowym, w której podczas wielu reakcji i przemian fazowych otrzymywany jest klinkier cementowy. Etap ten obejmuje odbiór surowca z silosów oraz pracę pieców cementowych (silniki główne i pomocnicze, wentylatory, pompy smarujące, dmuchawy chłodnika, napęd rusztu, kruszarki).
    1.  Dostarczenie paliwa. Na etapie wypału niezbędne jest dostarczenie paliwa do palników pieca cementowego. Dostarczenie paliw obejmuje rozładunek i transport pneumatyczny suszonych osadów ściekowych, opon, paliw kawałkowych oraz w szczególności urządzenia związane z dostarczeniem węgla - magazynowanie, transport węgla do młynów węglowych, praca silników młynów węgla i urządzeń pomocniczych (separatory, filtry) oraz transport do zasobników zmielonego węgla
4.  Przemiał. Operacją, która prowadzi do uzyskania końcowego produktu jest mielenie. Etap ten obejmuje transport klinkieru do młynów cementu, prace młynów, transport do silosów cementu oraz transport żużla i popiołów.

Zgodnie z uzyskaną przez Spółkę interpretacją z Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi przeprowadzany przez Spółkę proces produkcyjny obejmujący procesy fizykochemiczne zachodzące od momentu wydobycia skały osadowej poprzez kruszenie, przemiał, homogenizację mączki surowcowej, jej wypał i przemiał klinkieru, aż do otrzymania produktu finalnego - cementu, mieści się w grupowaniu PKD 23.51.Z „Produkcja cementu”. Powyższa interpretacja została wydana w oparciu o identyczny opis procesu produkcyjnego jak przedstawiony w niniejszym wniosku.

Zużycie energii w Spółce następuje na wszystkich wyżej wymienionych etapach procesu, do napędu urządzeń oraz do oświetlenia i ogrzewania budynków produkcyjnych w których zachodzą powyższe procesy.

W uzupełnieniu Spółka wskazała, że:

*   Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku akcyzowego od energii elektrycznej wykorzystywanej w opisanym procesie produkcyjnym;
*   Wnioskodawca przekaże do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykorzysta energie elektryczną w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania, a które będzie zawierać:
    1.  nazwę i adres siedziby oraz numer NIP Wnioskodawcy;
    2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
    3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
    4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie.
*   Produkcja cementu na etapach 1-4 opisanych we wniosku jest czynnością sklasyfikowaną w całości w podklasie 23.51 PKD „produkcja cementu”, której odpowiednikiem w nomenklaturze NACE jest kod DI 26.51 „produkcja cementu”, a zatem jest czynnością sklasyfikowaną pod kodem DI 26 w nomenklaturze NACE.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 roku Wnioskodawca będzie miał prawo do zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w opisanym powyżej procesie produkcyjnym na etapach 1 do 4, na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 roku będzie miał on prawo do zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w opisanym powyżej procesie produkcyjnym na etapach 1 do 4, na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, energia elektryczna zużywana w opisanym procesie jest energią elektryczną wykorzystywaną w procesie mineralogicznym, która podlega zwolnieniu od akcyzy na mocy art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 roku.

Art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy akcyzowej definiuje procesy mineralogiczne jako procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t.04, str. 177, z późn. zm.).

W nomenklaturze NACE pod kodem DI 26.51 jest „produkcja cementu”. Odpowiednikiem tej klasyfikacji jest podklasa 23.51 PKD, która jest przeważającą działalnością gospodarczą Spółki.

Niemniej jednak, ustawodawca nie posługuje się kryterium podmiotowym, lecz używa zwrotu „procesy sklasyfikowane (\`(...)\`) pod kodem DI 26”.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (sjp.pwn.pl) „proces” to:

1\. przebieg następujących po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian

(\`(...)\`)

3\. kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne materii»

Zatem proces mineralogiczny należałoby zdefiniować jako proces, w którym następuje przemiana fizykochemiczna minerałów (związków chemicznych powstałych wskutek procesów geologicznych) w określony produkt. W przypadku Spółki jest to proces, w którym następuje przemiana znajdujących się w skałach osadowych (margle, wapienie) minerałów (z rodziny węglanów) w cement.

Mając na uwadze całokształt przepisów art. 30 ust. 7a ustawy akcyzowej, Wnioskodawca nie ma wątpliwości, iż ustawodawca miał na myśli proces mineralogiczny jako proces produkcyjny.

Każdy proces produkcyjny (także mineralogiczny) można podzielić na proces sensu stricte, tzn. proces główny (którym w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego jest wypał klinkieru cementowego), oraz szereg procesów wspomagających, takich jak opisanych procesów mających na celu umożliwienie wypału (pozyskanie surowca i jego przygotowanie, czyli przemiał) oraz doprowadzenie otrzymanych w wyniku procesu głównego substancji (klinkieru cementowego) do ostatecznej formy produktu, czyli cementu. Wszystkie te procesy wchodzą w skład produkcji cementu, czyli procesu mineralogicznego w sensie przemysłowym.

Zdaniem Spółki, przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego proces zachodzący na etapach 1 do 4, to jeden niepodzielny proces produkcyjny obejmujący procesy fizykochemiczne zachodzące od momentu wydobycia skały osadowej poprzez jej kruszenie, przemiał, homogenizację mączki surowcowej, jej wypał i przemiał w celu otrzymania cementu jako finalnego produktu. W przypadku wyeliminowania któregokolwiek z powyższych etapów nie będzie możliwe otrzymanie przez Spółkę wyrobu gotowego, czyli wyprodukowanie cementu.

Wszystkie opisane procesy pozostają ze sobą w ścisłym związku przyczynowym. Jednocześnie, zużycie energii w tych procesach jest zużyciem produkcyjnym, bezpośrednio związanym z zachodzącymi w ramach tego procesu produkcyjnego przemianami fizykochemicznymi kopalin.

Należy podkreślić, iż powyższe stanowisko Spółki jest zgodne z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Działalności, która z kolei jest spójna metodologicznie z nomenklaturą NACE. Potwierdził to Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi, stwierdzając iż przeprowadzany przez Spółkę proces produkcyjny obejmujący procesy fizykochemiczne zachodzące od momentu wydobycia skały osadowej poprzez kruszenie, przemiał, homogenizację mączki surowcowej, jej wypał i przemiał klinkieru, aż do otrzymania produktu finalnego - cementu (a więc proces przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego niniejszego zapytania w punktach 1-4), mieści się w grupowaniu PKD 23.51.Z „Produkcja cementu”.

Odnośnie zakresu zwolnienia, podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 24 lutego 2014 roku (ILPP3/443-95/13-2/TW), dotyczącej identycznie sformułowanego zwolnienia od akcyzy dla wyrobów gazowych wskazując, iż jako proces należy rozumieć tylko ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym. W świetle powyższego uznać należy, że zwolnieniu od podatku podlega tylko wyrób gazowy zużywany w przebiegu regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym w ramach działalności gospodarczej sklasyfikowanej pod kodem NACE DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku I GSK 369/12 z 19 września 2012 roku odnoszącym się do pojęcia procesu produkcji energii elektrycznej wskazał, iż „Sąd I instancji wskazuje, że samo pojęcie „produkcji” według słownikowego określenia oznacza „zorganizowaną działalność ludzką mającą na celu seryjne wytwarzanie określonych dóbr materialnych; proces wytwarzania czegoś dla potrzeb człowieka; wytwarzanie, wytwórczość”, natomiast pojęcie „procesu” oznacza „przebieg regularnie po sobie następujących zjawisk, pozostających miedzy sobą w związku przyczynowym”. Przyjmując taką definicję procesu produkcji zasadnie Sąd I instancji zaakceptował stanowisko organów wskazujące, że w elektrowni parowej proces produkcji obejmuje zarówno zasadniczy proces przemiany energetycznej jaki zachodzi w urządzeniach podstawowych elektrowni (w kotle parowym, w turbinie parowej i w generatorze), jak również procesy pomocnicze zachodzące w ramach procesu produkcyjnego i wykonywane przez urządzenia bezpośrednio wspomagające urządzenia podstawowe”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i 33 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 752 ze zm.):

*   wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy,
*   procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Obrót energią elektryczną i jej zużycie w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady opodatkowaniu akcyzą.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1.  z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…).

Od 1 stycznia 2016 r. zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 4, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach mineralogicznych.

Zwolnienie to jest uwarunkowane:

1.  wykorzystywaniem energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii;
2.  przekazywaniem przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania (art. 30 ust. 7b ustawy).

Stosownie do art. 30 ust. 7c ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 7b pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie.

Zgodnie z ww. przepisami od 1 stycznia 2016 r. wprowadzono zwolnienia dla energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych. Procesy te zostały zdefiniowane jako procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych”. Należy tutaj zauważyć, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3037/90 w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej, celem tego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnej statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej. W klasyfikacji tej pod symbolem DI 26.51 wymieniono produkcję cementu.

Należy także wskazać, że ww. nomenklatura klasyfikuje produkcję danego towaru, natomiast w definicji procesów mineralogicznych jest mowa o procesach sklasyfikowanych na podstawie tej nomenklatury. Jest tu zatem mowa o dwóch różnych czynnościach, które w praktyce mogą lecz nie musza się pokrywać.

Jak wynika bowiem z potocznego znaczenia produkcja oznacza zorganizowaną działalność mającą na celu wytworzenie np. określonych towarów, lakonicznie ujmując jest to wytwarzanie określonych towarów.

Natomiast proces jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993 r. str. 708 „proces” to przykładowo: przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny. Tym samym jako proces należy rozumieć tylko ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym.

Na podstawie powyższego należy zauważyć, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub też kompilacją procesów oraz czynności nie stanowiących procesu jak i też w ramach produkcji może nie zachodzić żaden proces.

Należy wskazać, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy powtórzyć za Wnioskodawcą, że proces mineralogiczny należy zdefiniować jako proces, w którym następuje przemiana fizykochemiczna minerałów (związków chemicznych powstałych wskutek procesów geologicznych) w określony produkt.

W konsekwencji zwolnieniu od podatku podlega tylko energia elektryczna zużywana w ww. procesie.

Chcąc odpowiedzieć na pytanie Wnioskodawcy należy rozpatrzyć czy wszystkie czynności, które mają miejsce w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy w ramach produkcji cementu stanowią element ww. procesu.

Jak wynika z wniosku proces produkcji cementu u Wnioskodawcy składa się z następujących etapów gdzie każdy etap produkcji jest zaklasyfikowany w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26.51.

1.  Pozyskanie i wstępne przetworzenie surowca. Etap ten obejmuje wydobycie urobku, funkcjonowanie zakładu górniczego - przepompowni i podobnych urządzeń, pracę kruszarek i urządzeń pomocniczych oraz transport skruszonego surowca z zakładu górniczego na teren cementowni.
2.  Przygotowanie surowca. Etap ten obejmuje magazynowanie, transport do młynów surowca, pracę młynów surowca, homogenizację mączki surowcowej i transport mączki surowcowej do silosów surowca. Przygotowanie zestawu surowcowego do pieca cementowego jest jedną z ważniejszych operacji w całym procesie technologicznym produkcji cementu. Utrzymanie zadanego stałego składu mąki surowcowej przygotowywanej do wypału w piecu jest podstawą otrzymania dobrego półproduktu -klinkieru cementowego.
3.  Wypał klinkieru. Podstawowa i najbardziej energochłonna część procesu produkcji cementu przebiega w piecu cementowym, w której podczas wielu reakcji i przemian fazowych otrzymywany jest klinkier cementowy. Etap ten obejmuje odbiór surowca z silosów oraz pracę pieców cementowych (silniki główne i pomocnicze, wentylatory, pompy smarujące, dmuchawy chłodnika, napęd rusztu, kruszarki).
    1.  Dostarczenie paliwa. Na etapie wypału niezbędne jest dostarczenie paliwa do palników pieca cementowego. Dostarczenie paliw obejmuje rozładunek i transport pneumatyczny suszonych osadów ściekowych, opon, paliw kawałkowych oraz w szczególności urządzenia związane z dostarczeniem węgla - magazynowanie, transport węgla do młynów węglowych, praca silników młynów węgla i urządzeń pomocniczych (separatory, filtry) oraz transport do zasobników zmielonego węgla
4.  Przemiał. Operacją, która prowadzi do uzyskania końcowego produktu jest mielenie. Etap ten obejmuje transport klinkieru do młynów cementu, prace młynów, transport do silosów cementu oraz transport żużla i popiołów.

Mając na uwadze wszystkie ww. czynności, w kontekście klasyfikacji ich jako element procesów mineralogicznych, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że nie można do nich zaliczyć funkcjonowania zakładu górniczego jako takiego. Nie można bowiem uznać, że samo funkcjonowanie zakładu górniczego stanowi proces mineralogiczny, mianowicie, że przez samo funkcjonowanie zakładu górniczego ma miejsce przemiana fizykochemiczna minerałów (związków chemicznych powstałych wskutek procesów geologicznych) w określony produkt.

Co więcej, zdaniem Organu, również wydobycie urobku jak i jego przetransportowanie do cementowni i jego magazynowanie nie sposób uznać za proces mineralogiczny. Są to bowiem czynności prowadzące do uzyskania surowca, który ma zostać dopiero poddany zmianom fizykochemicznym, które same w sobie nie przyczyniają się do przemiany fizykochemicznej minerałów.

Również czynność kruszenia urobku w zakładzie wydobywczym, pomimo że dochodzi tutaj niewątpliwie do zmiany fizycznej minerałów, nie może być uznana za proces mineralogiczny. W tym przypadku, pomimo że przedmiotowe kruszenie urobku bezsprzecznie jest wstępem do procesu mineralogicznego, stanowi pojedynczą czynność, która nie jest bezpośrednio wpisana w ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo aby móc uznać ja za proces mineralogiczny. Mianowicie ani wydobycie urobku, tj. czynność poprzedzająca kruszenie, ani też transport skruszonego urobku do magazynu, tj. czynność następująca po kruszeniu, nie stanowią czynności, które można by zaliczyć do procesu mineralogicznego.

Zdaniem Organu samo uzyskanie surowca, z którego produkowany jest cement, nie rozpoczyna procesu produkcji cementu. Produkcja cementu rozpoczyna się bowiem dopiero w procesie przetwarzania uzyskanego urobku z zastosowaniem określonej technologii, który prowadzi do uzyskania gotowego wyrobu, jakim jest cement. Nie można do tego procesu zaliczyć wydobycia urobku, stanowiącego wyłącznie pozyskanie surowca, który dopiero ma być przeznaczony do produkcji cementu.

Na marginesie można zauważyć, że samo wydobycie minerałów z których produkowany jest cement klasyfikowane jest w nomenklaturze NACE pod kodem DI 14. I gdyby czynność ta była wykonywana przez odrębny podmiot, którego działalność ograniczałaby się tylko do wydobycia i ewentualnie do dostarczenia surowca do cementowni, bezdyskusyjne by było, że działalność wydobywcza takiego zakładu nie stanowi procesu mineralogicznego, a tym samym nie korzysta ze zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy. Dlatego też sam fakt, że Wnioskodawca oprócz produkcji samego cementu również samodzielnie pozyskuje surowiec do jego produkcji nie stanowi przesłanki, aby dla celów podatkowych, całą jego działalność traktować kompleksowo. Należy zauważyć, że zwolnienie o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Tym samym fakt, że Wnioskodawca jest producentem cementu, tj. uzyskuje gotowy produkt w wyniku procesu mineralogicznego, nie oznacza, że każdy etap jego produkcji winien być objęty ww. zwolnieniem nawet jeśli pośrednio jest związany z procesem mineralogicznym, lecz który obiektywnie rzecz ujmując nie może być uznany za proces mineralogiczny.

Mając powyższe na uwadze Organ uważa, że opisany etap pierwszy produkcji cementu nie stanowi procesu mineralogiczne ani w sensie stricte ani też sensie largo.

W ten proces nie wpisuje się również magazynowanie surowca oraz rozładunek, transport do magazynu i magazynowanie paliwa. Czynności te same w sobie nie stanowią produkcji cementu. Jest to niewątpliwie etap poprzedzający produkcję cementu, można powiedzieć przygotowanie się do procesu produkcji, co jednak nie zmienia charakteru tych czynności jako nie wiążących się z poddaniem surowca zmianom fizykochemicznym w wyniku którego powstaje cement.

Tym samym wykorzystanie energii elektrycznej na pierwszym etapie oraz na magazynowanie surowca (element drugiego etapu) oraz rozładunek, transportowanie do magazynu i magazynowanie paliwa (element trzeciego etapu) nie korzysta ze zwolnienia z podatku.

Reasumując, należy się zgodzić z Wnioskodawcą, że etap trzeci produkcji cementu - z wyłączeniem rozładunku, transportowania do magazynu i magazynowania paliwa - stanowi proces mineralogiczny w ścisłym znaczeniu, a etapy drugi (z wyłączeniem magazynowania surowca) i czwarty stanowią elementy procesu mineralogicznego w rozumieniu szerokim. Opisane czynności które mają miejsce na tych etapach - z uwzględnieniem ww. wyłączeń - z jednej strony przyczyniają się do zmian fizykochemicznych surowca w efekcie którego uzyskiwany jest cement, a po drugie czynności te składają się na ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym co pozwala uznać je za proces mineralogiczny.

Dlatego też tylko energia elektryczna, która jest wykorzystana na etapie 2-4 (z wyłączeniem magazynowania surowca oraz rozładunku, transportu do magazynu i magazynowania paliwa) korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniane całościowo należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.