Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.643.2025.2.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Opodatkowanie środków pieniężnych otrzymanych ze zbiórki
publicznej.
Słowa kluczowe: darowizna
przychód-przychody z innych źródeł
zbiórka publiczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Zbiórka publiczna została zorganizowana na Pana rzecz, czyli siedmiolatka chorującego na
    czterokończynowe porażenie mózgowe. Zbiórkę przeprowadzało (...), natomiast środki w
    wysokości 26.000 zł (dwadzieścia sześć tysięcy złotych), zebrane podczas zbiórki publicznej
    zostały przekazane protokołem Pana rodzicom z przeznaczeniem na pomoc finansową w
    leczeniu i rehabilitacji. Przeprowadzona zbiórka wypełnia definicję zbiórki publicznej w
    rozumieniu ustawy z 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych.
    Nie zwracał się Pan na piśmie do organizatorów zbiórki o udostępnienie danych
    darczyńców, znaczna część kwoty stanowiły kwoty z zakupu biletów, aby uczestniczyć w
    koncercie lub też ze sprzedanych cegiełek. Szkoła nie posiadała takich danych. Podczas
    koncertu były prowadzone licytacje, na którym poszczególne osoby licytowały przedmioty.
    Nie zna Pan danych, jednak żadna z wylicytowanej kwoty nie przekroczyła 5.733,00 zł.
    Protokół przekazania środków pieniężnych w wysokości 26.000 zł miał miejsce 6 marca
    2025 r.
    Pytania
      1. Czy zaistniałe zdarzenie podlega opodatkowaniu od spadków i darowizn?
      2. Czy musi Pan zgłosić zaistniałe zdarzenie do Urzędu Skarbowego?
      3. Czy opisana sytuacja podlega opodatkowaniu w PIT-36 za 2025 r.?
    Interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych (pyt. Nr 3). W zakresie
    podatku od spadków i darowizn (pyt. Nr 1 i 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko
    Uważa Pan, że opisana sytuacja nie podlega opodatkowaniu w PIT-36 za 2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a
        i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony)

      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12- 20 omawianej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Ustawodawca użył w tym przepisie sformułowania „w szczególności”, co wskazuje na to,
    że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Nie ma więc przeszkód, aby
    do tej kategorii zaliczać również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – o ile nie są przychodami ze źródeł
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,

      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Z kolei w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z
      ich pracy, rent, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do
      swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje
      prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.
    Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    art. 2 przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej
    się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    Zacytowany przepis dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co
    do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest
    zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby
    powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby
    podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć
    należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów
    wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało
    miejsce.
    Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Zarówno ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawa o podatku od
    spadków i darowizn, nie definiują pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie
    odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak stanowi art. 890 § 1 ww. Kodeksu:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    W interpretacji z 3 września 2025 r. Nr 0111-KDIB2-2.4015.100.2025.1.DR dotyczącej
    podatku od spadków i darowizn Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził m. in.,
    że:

      Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do
      opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca był możliwy do zidentyfikowania
      przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też – w przypadku, gdy darczyńcą nie jest
      osoba fizyczna – innych danych szczegółowych, według których można
      zidentyfikować ten podmiot.
      Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia
      świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone
      essentialia negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie
      zobowiązujących – w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do
      określonego świadczenia. Przy anonimowych wpłatach nie można mówić
      o wskazaniu konkretnego darczyńcy.
      Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek
      publicznych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1672):
      Zbiórką publiczną jest zbieranie ofiar w gotówce lub w naturze w miejscu publicznym
      na określony, zgodny z prawem cel pozostający w sferze zadań publicznych, o
      których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
      publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2020 r. poz. 1057), oraz na cele religijne.
      Zbiórka publiczna w rozumieniu ww. ustawy dotyczy tylko takich zbiórek, gdzie z
      założenia wyklucza się identyfikowanie ofiarodawców, często też jej beneficjentów, a
      także kwot przekazywanych przez danego ofiarodawcę. Zbiórki publiczne
      uregulowane wspomnianą ustawą służą zbieraniu pieniędzy lub rzeczy na określony
      cel, a zebrane środki podlegają dystrybucji zgodnie z decyzją organizatora zbiórki, po
      pokryciu z zebranych ofiar kosztów niezbędnych do zorganizowania i
      przeprowadzenia zbiórki. Ofiarodawcy nie są więc w tym przypadku stronami
      umowy darowizny, a organizatorzy i ostateczni beneficjenci zbiórki nie mają co do
      zasady wiedzy o ofiarodawcach – nie łączy ich żaden stosunek zobowiązaniowy. Ani
      organizator ani beneficjent zbiórki publicznej nie wie także jaką kwotę pieniędzy
      przekazała dana, anonimowa osoba.
      Wszystkie zatem wpłaty od anonimowych darczyńców, lub których nie można
      zidentyfikować nie mogą zostać uznane za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu
      cywilnego, gdyż nie jest możliwe wskazanie, kto w danej sprawie w istocie jest
      darczyńcą.
      Zatem kwota, którą otrzymał Pan w ramach opisanej zbiórki w ogóle nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wobec powyższego, nie jest Pan
      zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego o nabyciu darowizny SD-3 w
      związku z nabyciem środków pieniężnych w drodze zbiórki publicznej.
    Zatem, do wpłat od anonimowych darczyńców, lub których nie można zidentyfikować nie
    mogą zostać uznane za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, nie będą
    miały zastosowania przepisy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym, na gruncie
    podatku dochodowego od osób fizycznych nie znajdzie zastosowania wyłączenie
    wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, kwotę, którą otrzymał Pan w ramach opisanej zbiórki należy zaliczyć
    do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust.1 w związku z art. 10 ust. 1
    pkt 9 ww. ustawy.
    W zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ww. ustawy, składanym za 2025
    r. Pana rodzice stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych powinni doliczyć ww. kwotę do swoich dochodów podlegających
    opodatkowaniu zgodnie z art. 27 ust. 1, wykazując ją w części zeznania PIT-36 „Dochody
    małoletnich dzieci” oraz w załączniku PIT/M.
    Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.