Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.89.2020.11.DD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Opodatkowanie przychodów z domów studenckich podatkiem od budynków, o którym mowa w art. 24b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: budynek; przychód; studenci; uczelnie; środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 0,035% od przychodów z budynków-Budynki objęte obowiązkiem podatkowym
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24b-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 lutego 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie
    opodatkowania przychodów z budynków, o których mowa w art. 24b ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Z uwagi na braki formalne wniosku, wezwaliśmy Państwa, pismem z 15 maja 2020 r., o
    ich uzupełnienie. Wezwanie zostało odebrane 21 maja 2020 r., uzupełnienie do ww.
    wniosku wpłynęło 29 maja 2020 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X (zwany dalej „Wnioskodawcą”) jest uczelnią publiczną w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 1
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 roku – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r.
    poz. 1668). Wnioskodawca prowadzi działalność określoną w statucie uczelni, obejmującą
    w szczególności: (...).
    Wnioskodawca jest osobą prawną, zatem podlega obowiązkowi podatkowemu
    określonemu w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. – Podatek dochodowy od osób prawnych
    (Dz.U.2019., poz. 865, dalej jako u.p.d.o.p.). Ze względu na charakter działalności
    prowadzonej przez Wnioskodawcę, przeważająca większość przychodów wydatkowana
    jest na rzecz jego celów statutowych, tj. na działalność naukową, naukowo-techniczną,
    oświatową, w tym również polegającą na kształceniu studentów. W związku z powyższym
    przychody te są objęte zwolnieniem od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.
    Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, które są zabudowane budynkami
    wielomieszkaniowymi wykorzystywanymi jako domy studenckie (dalej jako: „Domy
    studenckie” lub „DS.”):
    a) DS (...)
    b) DS (...)
    c) DS (...)
    d) DS (...)
    e) DS (...)
    f) DS (...).
    Domy studenckie nie są budynkami mieszkalnymi oddanymi do używania w ramach
    realizacji programów rządowych i samorządowych dotyczących budownictwa społecznego.
    Nieruchomości określone jako DS (...) i DS (...) są zarządzane bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę.
    Nieruchomości określone jako DS (...), DS (...), DS (...), DS (...) na podstawie zawartych z
    fundacją Y (dalej jako: (...) lub „Fundacja”) umów są oddane fundacji do bezpłatnego
    używania i pobierania pożytków.
    Udostępnienie nieruchomości na rzecz Fundacji nastąpiło na mocy:
    I. umowy z (...) r. (dot. DS (...)) z aneksami z (...)
    II. umowy z (...) r. (dot. DS (...)) z aneksami z (...)
    III. umowy z (...) r. (dot. DS (...)) z aneksami z (...)
    IV. umowy z (...) r. (dot. DS (...)) z aneksami z (...)

    – dalej jako: „umowy”.
    Zgodnie z postanowieniami Statutu Fundacji, celami Fundacji są: (...)
    Wymienione wyżej cele Fundacja realizuje m.in. poprzez: (...).
    Wszystkie nieruchomości Wnioskodawcy są wykorzystywane na kilka sposobów:
    1. Podczas roku akademickiego (30 września – 25 czerwca) Domy studenckie są
      udostępnione:
      a. w przeważającej części studentom, doktorantom i stażystom na zaspokajanie ich
        potrzeb mieszkalnych, na podstawie decyzji Wnioskodawcy wydanej w formie
        skierowania,
      b. w części nie przekraczającej jednak 5% powierzchni użytkowej na potrzeby
        działalności gospodarczej (w szczególności gastronomicznej, handlowej,
        usługowej, hotelowej) na zasadach komercyjnych,
  2. Na okres wakacji Domy studenckie są udostępnione:
      a. w części studentom, doktorantom i stażystom na zaspokajanie potrzeb
        mieszkalnych na zasadach komercyjnych,
      b. w części innym osobom na zaspokajanie potrzeb mieszkalnych na zasadach
        komercyjnych,
      c. w części, nie przekraczającej jednak 5% powierzchni użytkowej, na potrzeby
        działalności gospodarczej (w szczególności gastronomicznej, handlowej,
        usługowej, hotelowej) zasadach komercyjnych.
    I. Zasady przyznawania miejsc podczas roku akademickiego
      a. Skierowanie i kwaterowanie
    Podczas roku akademickiego we wszystkich nieruchomościach, w części budynków
    oddanych studentom, doktorantom i stażystom na zaspokajanie potrzeb mieszkalnych
    miejsca są przydzielane na podstawie i według kryteriów określonych w załącznikach nr
    (...) do Zarządzenia nr (...) Rektora X.
    Przydział miejsca studentom w domach studenckich realizowany jest na podstawie
    skierowania, które jest podstawą do zakwaterowania. Proces skierowania studenta do
    domu studenckiego we wszystkich nieruchomościach jest analogiczny. Natomiast samo
    kwaterowanie osób odbywa się na dwa sposoby:
    1) przez wnioskodawcę, w przypadku zarządzanych przez niego nieruchomości,
    2) w przypadku domów studenckich oddanych fundacji do używania kwaterowania
      dokonuje fundacja.
    Zgodnie z Załącznikiem nr (...) do Zarządzenia nr (...) Rektora X z (...) w sprawie:
    wprowadzenia Regulaminu domów studenckich X: podstawą zakwaterowania w domu jest
    skierowanie.
    Skierowanie wydawane są przez X po uprzednim przeprowadzeniu postępowania i
    analizie spełnienia kryteriów określonych w określonych w załącznikach nr (...) do
    Zarządzenia nr (...) Rektora X.
    Przy zakwaterowaniu zostaje sporządzony protokół przekazania pokoju wraz z
    wyposażeniem. Mieszkaniec podczas zakwaterowania zapoznaje się z treścią Regulaminu,
    właściwych informacji i komunikatów wynikających z wewnętrznych aktów prawnych oraz
    wszelkich instrukcji użytkowania, związanych z wymogami przeciwpożarowymi, i
    zobowiązuje się do ich przestrzegania, co poświadcza własnoręcznym podpisem. Osoba,
    której przyznano miejsce w domu studenckim nie podpisuje umowy z osobą zarządzającą
    placówką. Przydział następuje na podstawie wewnętrznych decyzji Wnioskodawcy.

    Natomiast w nieruchomościach określonych jako DS (...), DS (...), DS (...), DS. (...)
    kwaterowanie studentów, doktorantów i stażystów na zaspokajanie potrzeb mieszkalnych
    w domach studenckich dokonuje bezpośrednio Fundacja na podstawie skierowań
    (wewnętrznych decyzji) wydanych przez Wnioskodawcę.
      b. Zasady ponoszenia opłat
    Wysokość opłat jest ustalana przez Wnioskodawcę jednostronnie i student nie ma
    możliwości ich renegocjacji.
    Wysokość opłat i zasady ich uiszczania na chwilę obecną określa zarządzenie nr (...)
    Rektora X z (...) w sprawie wysokości opłat za korzystanie z miejsca w domach studenckich
    X oraz w Domu Doktoranta X (z wyłączeniem (...)).
    Działalność polegająca na przydziale miejsc w domach studenckich przeznaczonych do
    zaspokajania potrzeb mieszkaniowych studentów nie jest nakierowana na uzyskanie
    dochodu przez Wnioskodawcę. Wysokość miesięcznej opłaty wnoszonej przez studenta za
    miejsce w domu studenckim ustala Prorektor X (...) w porozumieniu z (...), na wniosek
    zarządzających domami studenckimi. Co do zasady miesięczna opłata odpowiada o
    wysokości kosztów utrzymania, a nie stawce rynkowej najmu powierzchni mieszkalnych.
    Opłaty każdorazowo są ustalane w oparciu o koszt utrzymania jednego miejsca w domu
    studenckim i są oderwane od stawek rynkowych czynszu w przypadku najmu. Z tego
    względu opłata za miejsce w domu studenckim jest nieporównywalnie niższa od
    wysokości czynszu za najem w mieszkaniu wynajmowanym w podobnej lokalizacji.
    Podstawowym okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy. Dla okresów
    rozliczeniowych krótszych niż pełny miesiąc kalendarzowy opłata za miejsce w domu
    studenckim naliczana jest według stawki dobowej.
    Studenci są zobowiązani do wnoszenia opłaty za akademik do 10-go dnia każdego
    miesiąca. Wyjątkiem jest dzień zakwaterowania, kiedy to opłatę należy wnieść z góry w
    dniu zakwaterowania. W przypadku nieuiszczenia opłat w terminie naliczane są ustawowe
    odsetki. Zarządzający domem studenckim może ustalić kaucję zwrotną za korzystanie z
    miejsca w domu studenckim.
    Jednomiesięczna zaległość w uiszczaniu opłaty za pobyt w akademiku upoważnia do
    pozbawienia studenta miejsca w domu studenckim.
    Opłaty od studentów są uiszczane na dwa sposoby:
    a) na rzecz i na konto Wnioskodawcy w przypadku domów studenckich pozostawionych w
      jego zarządzaniu (DS (...) i DS (...)),
    b) na rzecz i na konto Fundacji w przypadku domów studenckich oddanych do
      zarządzania Fundacji (DS (...), DS (...), DS (...), DS (...)).
      c. Zasady rozliczenia z fundacją
    Zgodnie z zawartymi umowami Fundacja jest zobowiązana do ponoszenia wszelkich
    kosztów w związku z prowadzeniem i zarządzaniem domami studenckimi, w tym z
    prowadzeniem przez Fundację działalności gospodarczej.
    Na poczet tych kosztów fundacja pobiera 100% wpłat dokonywanych od osób
    skierowanych przez Wnioskodawcę do domu studenckiego i wynikłych z tytułu ich
    zakwaterowania. Wpłaty z danego domu studenckiego nie mogą być tym samym
    przeznaczane na inne cele niż potrzeby funkcjonowania tego domu studenckiego.
    Koszty bieżącego funkcjonowania domów studenckich – w obu przypadkach – są
    pokrywane między innymi z przychodów uzyskiwanych z opłat wnoszonych przez
    mieszkańców.
    Wnioskodawca jest zobowiązany do finansowania kosztów remontów kapitalnych
    budynków i budowli (tj. takich których koszt przekracza 10% wartości odtworzeniowej

    obiektu powodujący wyłączenie części lub całego domu studenckiego z eksploatacji na
    okres co najmniej 3 miesięcy). Wnioskodawca wskazuje, że nie ponosi na chwilę obecną
    kosztów remontów kapitalnych, ani żadnych innych kosztów związanych z utrzymaniem
    tych nieruchomości.
    Fundacja natomiast zobowiązana jest do dokonywania i finansowania bieżących
    remontów i konserwacji budynków, pomieszczeń i urządzeń we własnym zakresie.
    Dodatkowo Fundacja jest zobowiązana do zawarcia umowy ubezpieczenia powierzonego
    jej mienia od wszelkiego rodzaju ryzyka.
    Fundacja na podstawie noty obciążeniowej zwraca uiszczoną przez Wnioskodawcę kwotę
    podatku od nieruchomości z tytułu tych części nieruchomości, w których prowadzona jest
    działalność gospodarcza.
    Przychody uzyskiwane w związku z prowadzeniem przez Wnioskodawcę oraz Fundację
    wyżej wymienionej działalności przeznaczane są m.in. na remonty oraz inwestycje w
    budynkach i urządzeniach domów studenckich, zakup wyposażenia oraz urządzeń
    podnoszących jakość i standard zamieszkania a także na potrzeby innych usług
    świadczonych w związku z ich funkcjonowaniem.
    II. Zasady przyznawania miejsc w okresie wakacyjnym
    W okresie wakacyjnym studenci, doktoranci i stażyści Wnioskodawcy są kwaterowani w
    zależności od zapotrzebowania.
    Zasady przyznawania miejsca są analogiczne jak przy procedurze przyznawania miejsc w
    czasie roku akademickiego z zastrzeżeniem, że nie jest wystawiane skierowanie do
    zakwaterowania.
    Stawka opłat za zakwaterowanie w czasie wakacji również ustalana jest co roku i zwykle
    jest wyższa niż w czasie roku akademickiego a to z uwagi na wyższy koszt utrzymania
    jednego mieszkańca.
    Opłaty są wnoszone tak jak podczas roku akademickiego, tj. na konto Wnioskodawcy lub
    Fundacji.
    W piśmie z 26 maja 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazali Państwo, że
    budynki, o których mowa we wniosku, w tym zwłaszcza budynki oddane do bezpłatnego
    użytkowania, stanowią środki trwałe Wnioskodawcy w rozumieniu art. 16a ust. 1 pkt 1
    ustawy i podatku dochodowym od osób prawnych.
    Pytania (sformułowane ostatecznie w piśmie z 26 maja 2020 r.)
    1. Czy Domy Studenckie, w zakresie w jakim są one wykorzystywane na zaspokojenie
      potrzeb mieszkaniowych studentów, doktorantów i stażystów w okresie roku
      akademickiego, w których miejsca przyznawane są w drodze decyzji Wnioskodawcy
      wydanej w formie skierowania, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
      przychodów z nieruchomości na podstawie art. 24b u.p.d.o.p.?
    2. Czy budynki oddane na rzecz Fundacji do bezpłatnego korzystania i wykorzystywane
      jako domy studenckie, tj. w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych studentów,
      doktorantów i stażystów w okresie roku akademickiego podlegają opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od przychodów z nieruchomości na podstawie art. 24b u.p.d.
      o.p.?
    Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w piśmie z 26 maja 2020 r.)
    Państwa zdaniem:
    1) domy studenckie, w części w jakiej zaspokajają potrzeby mieszkaniowe studentów,
      doktorantów i stażystów w okresie roku akademickiego, w których miejsca

      przyznawane są w drodze decyzji, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      minimalnym od nieruchomości na podstawie art. 24b u.p.d.o.p.,
    2) domy studenckie przekazane do bezpłatnego korzystania na czas oznaczony Fundacji
      w części w jakiej zaspokajają potrzeby mieszkaniowe studentów, doktorantów i
      stażystów w okresie roku akademickiego, w których miejsca przyznawane są w drodze
      decyzji, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem minimalnym od nieruchomości na
      podstawie art. 24b u.p.d.o.p.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Ad 1
    Zgodnie z art. 24b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 865 ze zm., dalej jako „u.p.d.o.p.”) opodatkowaniu
    podlegają przychody ze środka trwałego, który jest budynkiem oraz:
    1) stanowi własność albo współwłasność podatnika,
    2) został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
    3) jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Nieruchomości zabudowane budynkami wielomieszkaniowymi – Domami studenckimi –
    stanowią własność Wnioskodawcy i położone są na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W
    niniejszym stanie faktycznym zatem kluczowe jest określenie czy Domy studenckie zostały
    oddane w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
    innej umowy o podobnym charakterze.
    Pomieszczenia w Domach studenckich są przydzielane studentom na podstawie kryteriów
    określonych w Zarządzeniu Rektora (...) w drodze decyzji (skierowania) wydawanej przez X.
    Zdaniem podatnika, decyzja o przyznaniu miejsca w domu studenckim nie jest umową a
    tym samym nie ma cech umowy o podobnym charakterze do umowy najmu lub umowy
    dzierżawy.
    Należy zaznaczyć, zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także
    doktryną prawa administracyjnego skierowanie do domu studenckiego stanowi decyzję
    administracyjną, a co za tym idzie nie leży ona w sferze prawa cywilnego. W literaturze
    decyzje administracyjną określa się ją jako akt administracyjny sensu stricto,
    charakteryzujący się jednostronnością, zewnętrznością, indywidualnością i konkretnością,
    który rozstrzyga sprawę co do istoty w całości lub w części (J. Zimmermann, Prawo
    administracyjne, Zakamycze 2003). Rozstrzygnięcie organów uczelni polega na
    przekształceniu stosunku prawnego łączącego studenta z Wnioskodawcą, gdyż przyznanie
    miejsca w domu studenckim wiąże się z powstaniem po stronie adresata nowych
    indywidualnych uprawnień i obowiązków. Ponadto decyzja ta zawiera wszystkie elementy
    wskazane w art. 107 § 1 k.p.a. Dodatkowo dotyczy ono świadczenia wyjątkowego,
    związanego z mieniem o charakterze ograniczonym, z którego korzystają tylko nieliczni.
    Tym samym powinno zostać uznane, jeśli nie za decyzję administracyjną w rozumieniu k.p.
    a., to przynajmniej za decyzję wewnątrzzakładową wydawaną przy zastosowaniu
    powyższych przepisów.
    Należy także zauważyć, że decyzja o przyznaniu miejsca w DS nie jest umową – nie opiera
    się na zgodnym oświadczeniu stron a wyłącznie na władztwie przypisywanym
    Wnioskodawcy. Widoczny pozostaje tu brak równości stron opisywanego stosunku
    prawnego. Kształtującymi sytuację faktyczną jak i prawną adresata jednostronnego aktu
    są tu w każdym przypadku organy uczelni wyższej. Student ubiegający się o miejsce w
    domu studenckim nie ma zatem wpływu na treść wydawanej przez Wnioskodawcę decyzji,
    gdyż jak wskazano w opisywanym stanie faktycznym, jest ona wydawana w oparciu o
    ściśle określone kryteria.
    Z drugiej strony, Wnioskodawca nie ma możliwości odstąpić od przyznawania miejsc w DS,
    gdyż jest ustawowo zobligowany na podstawie ustawy Prawo o Szkolnictwie Wyższym i

    Nauce do zapewnienia pomocy materialnej studentom m.in. przez prowadzenie domów
    studenckich. Mając również na uwadze jakie są cele statutowe Wnioskodawcy – nie ma on
    również możliwości pobierać opłat po stawkach rynkowych – gdyż takie działania byłyby
    sprzeczne z statutem uczelni i celami funkcjonowania uczelni.
    Z uwagi na powyższe podkreślenia wymaga fakt, iż Wnioskodawcę i studentów nie wiąże
    w przedmiocie przydziału pomieszczeń żadna umowa a w szczególności ani umowa
    najmu, ani dzierżawy, ani inna umowa o podobnym charakterze. Z racji tego, że przepisy
    prawa podatkowego należy interpretować ściśle, a w ich treści brak jest wskazania jakoby
    należało je interpretować odmiennie, w ocenie Wnioskodawcy, Domy studenckie, w
    których miejsca przyznawane są w drodze decyzji, nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem minimalnym od nieruchomości na podstawie art. 24b u.p.d.o.p.
    Dodatkowo, nawet gdy uznać, że decyzja o przyznaniu miejsca w akademiku, stanowi
    przejaw działalności na gruncie prawa cywilnego to w ocenie Wnioskodawcy decyzja o
    przyznaniu miejscu w akademiku, a następnie skierowanie i zakwaterowanie studenta nie
    jest umową o podobnym charakterze do umowy najmu.
    Umowa najmu jest umową uregulowaną w dziale III ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm., dalej jako: „k.c.”) – Zobowiązania.
    Zgodnie z art. 353 § 1 k.c. zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od
    dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Świadczenie może polegać
    na działaniu albo na zaniechaniu (§ 2).Treść świadczenia stanowi zatem zachowanie się
    dłużnika zgodne z treścią zobowiązania i czyniące zadość interesowi wierzyciela.
    Zaspokojenie tego interesu jest celem stosunku zobowiązaniowego. Dzięki świadczeniu
    wierzyciel uzyskuje kosztem dłużnika pewną korzyść. W niniejszym stanie faktycznym
    (winno być: stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym), z uwagi na zapisy prawa
    oświatowego Uczelnie są zobowiązane do udzielania pomocy swoim studentom przez np.
    przydzielanie pomocy materialnych, ale również na zapewnieniu zakwaterowania
    studentom.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszej sytuacji Wnioskodawca (działając jako quasi
    Wierzyciel) nie uzyskuje żadnych korzyści z tytułu zakwaterowywania w akademikach:
    1) kwaterowanie nie jest jego swobodną decyzją, a wynika z przepisów prawa,
    2) zakres osób, które mogą być zakwaterowanie jest ściśle określone na podstawie
      Regulaminów,
    3) nie osiąga dochodów z tytułu działalności prowadzonej przez Domy studenckie zysku
      jakie mógłby uzyskać wynajmując nieruchomości na wolnym rynku.
    Z tego względu nawet rozpatrując niniejszą sytuację na podstawie przepisów prawa
    cywilnego należy uznać, że kwaterowanie studentów w akademikach nie jest umową o
    podobnym charakterze do umowy najmu czy dzierżawy, a w związku z tym nie podlega
    ona opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 24b u.p.d.o.p.
    Należy w tym miejscu podkreślić także, że odmienna interpretacja przedmiotowego
    przepisu, tj. uznanie, że decyzja w sprawie przyznania akademików stanowa „umowę o
    podobnym charakterze” stanowiłoby rozszerzającą wykładnię sprzeczną z literalnym
    brzmieniem przepisów. Wykładnia taka narusza art. 217 Konstytucji określającą
    fundamentalną zasadę prawa podatkowego w demokratycznym państwie prawnym, tj. że
    zakres przedmiotu opodatkowania musi być precyzyjnie określony w ustawie podatkowej,
    a interpretacja jej przepisów nie może być rozszerzająca.
    Nakaz ścisłej wykładni przepisów prawa podatkowego, a w szczególności zakaz wykładni
    rozszerzającej przepisów prawa podatkowego, która zwiększałaby zakres obciążeń
    podatkowych podatnika jest podkreślany w orzecznictwie Sądów Administracyjnych (tak
    też: wyrok SN z 22 października 1992 r., sygn. akt III ARN 50/92. OSNC 1993/10/181 oraz
    wyrok NSA z 23 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SA/Po 1782/97).

    Nie jest w szczególności dopuszczalne tworzenie w drodze wykładni, czy analogii nowych
    stanów podatkowych, ulg i umorzeń oraz określanie zakresu podmiotowego ustaw
    podatkowych przez jego wykładnię. Wspomniana dyrektywa znajduje wsparcie w zasadzie
    konstytucyjnej, w myśl której Nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie
    podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad
    przyznawania podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy (art. 217
    Konstytucji). Dopuszczalna jest natomiast wykładnia rozszerzająca przepisów prawa
    podatkowego na korzyść podatnika (por. L. Morawski: Wykładnia w orzecznictwie sądów.
    Toruń 2002, s. 246- 247).
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy domy studenckie, w części w jakiej zaspokajają
    potrzeby mieszkaniowe studentów, w których miejsca przyznawane są w drodze decyzji,
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem minimalnym od nieruchomości na podstawie
    art. 24b u.p.d.o.p. Budynki te nie są bowiem oddane do korzystania na podstawie umowy
    najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Ad 2
    Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, opodatkowaniu podatkiem minimalnym od
    nieruchomości na podstawie art. 24b u.p.d.o.p. podlegają przychody ze środka trwałego:
    1) będącego budynkiem stanowiącym własność albo współwłasność podatnika;
    2) oddanego w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
      lub innej umowy o podobnym charakterze;
    3) położonego na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.
    Wspólną cechą obu ww. umów jest oddanie nieruchomości do korzystania podmiotowi
    trzeciemu (dzierżawcy lub najemcy) w celu osiągania dochodów. Różnica polega jedynie
    na tym, że w przypadku najmu nie zawsze korzystanie to odpowiada pojęciu pobierania
    pożytków (art. 53 i 54 k.c.), które za to stanowi konieczny element konstrukcyjny umowy
    dzierżawy. Można zatem wnioskować, że umowa o charakterze podobnym do najmu lub
    dzierżawy również powinna być ukierunkowana na osiąganie dochodów przez właściciela
    nieruchomości. Do podobnej konkluzji dojść można sięgając do art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym użyto analogicznego
    sformułowania wskazując, że źródłami przychodu są: najem, podnajem, dzierżawa,
    poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze.
    Natomiast, zdaniem Wnioskodawcy, umowa oddania nieruchomości do nieodpłatnego
    korzystania, jaka łączy Wnioskodawcę z Fundacją, nie jest umową o podobnym
    charakterze do umowy najmu bądź dzierżawy z uwagi na brak ekwiwalentu czynszu. W
    tym zakresie umowa ta jest bardzo zbliżona do umowy użyczenia. Z uwagi na cele
    Fundacji jakimi są m.in.: (...).
    Zgodnie z art. 710 kodeksu cywilnego przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się
    zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie
    oddanej mu w tym celu rzeczy. Poprzez postanowienia zawartej przez Wnioskodawcę i
    Fundację umowy Wnioskodawca zobowiązał się do bezpłatnego oddania Fundacji
    nieruchomości, zatem nie uzyskuje z tego tytułu żadnego wynagrodzenia. Zgodnie z art.
    713 k.c. biorący do używania ponosi koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Jeżeli poczynił
    inne wydatki lub nakłady na rzecz, stosuje się odpowiednio przepisy o prowadzeniu
    cudzych spraw bez zlecenia. Fundacja na podstawie zawartej umowy jest obowiązana do
    ponoszenia wszelkich kosztów w związku z prowadzeniem i zarządzaniem domami
    studenckimi. Koszty bieżącego funkcjonowania domów studenckich są pokrywane między
    innymi z przychodów uzyskiwanych z opłat wnoszonych przez mieszkańców.
    Powołując się na ugruntowane stanowisko doktryny i orzecznictwa, właściciel rzeczy nie
    może przy umowie użyczenia uzyskiwać żadnych korzyści z zawartej umowy – co ma
    miejsce w tym przypadku. Wnioskodawca nie oddał nieruchomości do nieodpłatnego
    korzystania w celach zarobkowych, a opisana działalność (czy to Fundacji czy to samego

    Wnioskodawcy) nie jest w tym wypadku nakierowana na uzyskanie dochodu przez
    Wnioskodawcę. W kontekście przedstawionego stanu faktycznego (winno być: stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego) należy zatem wskazać, że strony łączy umowa
    użyczenia, która nie jest kwalifikowana jako „inna umowa o podobnym charakterze” do
    umowy najmu czy dzierżawy. W tym przedmiocie została wydana interpretacja
    indywidualna z 20 maja 2019 r. 0111-KDIB1-3.4010.163.2019.1.MBD, gdzie wskazano, że
    (...) umowa użyczenia nieruchomości (...) nie jest co do zasady umową o podobnym
    charakterze do umowy najmu czy też dzierżawy, z uwagi na brak istotnej cechy, jaką jest
    odpłatność umowy.
    Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną umowa użyczenia nie prowadząca do powstania
    przychodu nie jest źródłem przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Mając powyższe na uwadze, a także i w tym miejscu powołując się na zasadę wąskiej a nie
    szerokiej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w ocenie Wnioskodawcy,
    przychody z budynków wykorzystywanych jako domy studenckie, a nieodpłatne
    przekazane w umowie nieodpłatnego korzystania na czas oznaczony Fundacji w celu
    realizacji przydziału studentom miejsc zaspokajających ich potrzeby mieszkaniowe, nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem minimalnym od nieruchomości na podstawie art.
    24b u.p.d.o.p.
    Jednocześnie należy wskazać, że niezależnie od faktu, że Domy studenckie zarządzane
    przez Fundację są jej oddane do bezpłatnego korzystania przydział miejsc na rzecz
    studentów, doktorantów i stażystów następuje na podstawie decyzji Wnioskodawcy, w
    tym zakresie w pełni zastosowanie znajdzie przedstawiona wyżej argumentacja.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że także w odniesieniu do tych nieruchomości studenci
    są w nich kwaterowani na podstawie skierowania (decyzji) Wnioskodawcy. Zarówno
    Wnioskodawca jak i Fundacja nie podpisują ze studentami żadnych umów, a w
    szczególności umowy najmu lub dzierżawy. W związku z powyższym także w tym zakresie
    nie sposób twierdzić, że nieruchomości zostały oddane w najem lub dzierżawę. Z tego też
    względu w ocenie Wnioskodawcy Domy Studenckie nie są opodatkowane podatkiem
    minimalnym od nieruchomości, gdyż nie znajdują się one w zakresie przedmiotowym
    podatku.
    Interpretacja indywidualna
    W wyniku analizy Państwa wniosku – 10 czerwca 2020 r. wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB2-1.4010.89.2020.2.MK, w której uznałem Państwa
    stanowisko w części za prawidłowe i w części za nieprawidłowe.
    Interpretacja ta została skutecznie doręczona 17 czerwca 2020 r.
    Skarga na interpretację
    Pismem z 14 lipca 2020 r. wnieśli Państwo skargę na ww. interpretację indywidualną do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga wpłynęła do mnie 20 lipca
    2020 r.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w
    zaskarżonej części.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację
    indywidualną z 10 czerwca 2020 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.89.2020.2.MK – wyrokiem z
    17 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 746/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 11 czerwca 2024 r. sygn. akt II FSK 1190/21,
    oddalił skargę kasacyjną.

    Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretacje indywidualną, stał się prawomocny od 11
    czerwca 2024 r. Data wpływu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie do Organu – 11 grudnia 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    1) uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    2) ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
      zakresie podatku dochodowego od osób prawnych – stwierdzam, że stanowisko, które
      przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego oceny Państwa stanowiska w sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie wydania pierwotnej
    interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.