Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.465.2019.2.HW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-29
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki w związku z realizacją zadania.
Słowa kluczowe: odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2019 r. (data wpływu 11 października 2019 r.), uzupełnionym pismami: z dnia 7 listopada 2019 r. (data wpływu 14 listopada 2019 r.) oraz z dnia 20 listopada 2019 r. (data wpływu 21 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki w związku z realizacją zadania pn. „(…)”– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki w związku z realizacją zadania pn. „(…)”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 października 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i o odpis pełny z księgi rejestrowej oraz pismem z dnia 20 listopada 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Celem X w (…) (dalej: X, Wnioskodawca, Zainteresowany) jest prowadzenie wielokierunkowej działalności rozwijającej i zaspokajającej potrzeby kulturalne, sportowo-rekreacyjne i turystyczne mieszkańców Miasta i Gminy (…). X może, na zasadach określonych odrębnymi przepisami, prowadzić działalność, z której przychody przeznaczone będą na realizację celów statutowych i pokrywanie kosztów działalności bieżącej, w szczególności w zakresie:

1.  organizowania imprez rozrywkowych, artystycznych, sportowo-rekreacyjnych i turystycznych, w tym również na zlecenie osób trzecich;
2.  wynajmu pomieszczeń, wyposażenia, sprzętu audiowizualnego itp.;
3.  obsługi imprez;
4.  świadczenia usług małej gastronomii, Dziennik Urzędowy Województwa (…);
5.  sprzedaży biletów na imprezy własne i zlecone, a także za udostępnianie gminnych obiektów zabytkowych dla zwiedzających i turystów;
6.  prowadzenia warsztatów, szkoleń i kursów według potrzeb społecznych;
7.  świadczenia usług reklamowych i promocyjnych;
8.  sprzedaży wydawnictw, produktów własnych;
9.  innych usług związanych z działalnością statutową.

Celem obecnie realizowanego projektu przez X pt. „(…)” jest przede wszystkim wzrost atrakcyjności obszaru (…), zainteresowanie odbiorców legendami (…) oraz poszerzenie ich wiedzy na temat postaci historycznej (…). Zamówienie finansowane jest z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, działanie „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER”, poddziałanie „(…)”. X nie osiąga przychodów opodatkowanych podatkiem VAT. Realizacja powyższego zadania nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a otrzymane dofinansowanie na realizację projektu stanowi jedynie źródło finansowania celów statutowych instytucji kultury.

Ponadto w piśmie z dnia 7 listopada 2019 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Zainteresowany wskazał, że Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Realizacja powyższego zadania nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a otrzymane dofinansowanie na realizację projektu stanowi jedynie źródło finansowania celów statutowych instytucji kultury.

Obowiązkiem ustawowym jest zapewnienie przez organizatora instytucji kultury – Gminę – niezbędnych środków do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona. Wnioskodawca, jako instytucja kultury zachowuje jednak niezależność od organizatora, który nie odpowiada za jego zobowiązania (także finansowe).

Z kolei w piśmie z dnia 20 listopada 2019 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca poinformował, że pojęcie i zasady funkcjonowania instytucji kultury jaką jest X zostały zdefiniowane w ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Jego celem jest przede wszystkim realizacja działalności kulturalnej polegającej na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, co nie stanowi w świetle powyższej ustawy działalności gospodarczej.

X w formie instytucji kultury utworzyła Gmina – najpierw poprzez akt i statut, następnie poprzez wpis do rejestru instytucji kultury, który jest warunkiem koniecznym. Ponadto Gmina jest zobligowana powyższą ustawą do zapewnienia niezbędnych środków finansowych do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej Ośrodka oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona.

Mimo, iż Gmina odgrywa kluczową rolę w utworzeniu Wnioskodawcy – instytucji kultury, co mogłoby wskazywać na zależność, to z prawnego punktu widzenia jest to jednostka samodzielna, posiadająca osobowość prawną. Działa na własny rachunek i prowadzi własną gospodarkę finansową. Gmina i Wnioskodawca, działający jako instytucja kultury, to dwa oddzielne byty prawne. Wszystkie dokumenty kupna – sprzedaży, które zawierają szczegółowe informacje na temat zrealizowanej transakcji związane z projektem „(…)” są wystawiane bezpośrednio na: (…) , ul. (…), (…), NIP: (…).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania „(…)” X ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących poniesione koszty?

Zdaniem Wnioskodawcy, X nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwot podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących poniesione koszty związane z realizacją wskazanego zadania, ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Celem X jest prowadzenie wielokierunkowej działalności rozwijającej i zaspokajającej potrzeby kulturalne, sportowo-rekreacyjne i turystyczne mieszkańców Miasta i Gminy. Zainteresowany może, na zasadach określonych odrębnymi przepisami, prowadzić działalność, z której przychody przeznaczone będą na realizację celów statutowych i pokrywanie kosztów działalności bieżącej, w szczególności w zakresie: organizowania imprez rozrywkowych, artystycznych, sportowo-rekreacyjnych i turystycznych, w tym również na zlecenie osób trzecich; wynajmu pomieszczeń, wyposażenia, sprzętu audiowizualnego itp.; obsługi imprez; świadczenia usług małej gastronomii; sprzedaży biletów na imprezy własne i zlecone, a także za udostępnianie gminnych obiektów zabytkowych dla zwiedzających i turystów; prowadzenia warsztatów, szkoleń i kursów według potrzeb społecznych; świadczenia usług reklamowych i promocyjnych; sprzedaży wydawnictw, produktów własnych; innych usług związanych z działalnością statutową.

Celem obecnie realizowanego projektu przez Wnioskodawcę pn. ,,(…)” jest przede wszystkim wzrost atrakcyjności obszaru (…), zainteresowanie odbiorców legendami (…) oraz poszerzenie ich wiedzy na temat postaci historycznej (…). Zamówienie finansowane jest z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, działanie „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER”, poddziałanie „(…)”. X nie osiąga przychodów opodatkowanych podatkiem VAT. Realizacja powyższego zadania nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a otrzymane dofinansowanie na realizację projektu stanowi jedynie źródło finansowania celów statutowych instytucji kultury.

Obowiązkiem ustawowym jest zapewnienie przez organizatora instytucji kultury – Gminę – niezbędnych środków do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona. Zainteresowany, jako instytucja kultury, zachowuje jednak niezależność od organizatora, który nie odpowiada za jego zobowiązania (także finansowe).

Pojęcie i zasady funkcjonowania instytucji kultury jaką jest Wnioskodawca zostały zdefiniowane w ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Jego celem jest przede wszystkim realizacja działalności kulturalnej polegającej na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, co nie stanowi w świetle powyższej ustawy działalności gospodarczej.

Wnioskodawcę w formie instytucji kultury utworzyła Gmina – najpierw poprzez akt i statut, następnie poprzez wpis do rejestru instytucji kultury, który jest warunkiem koniecznym. Ponadto Gmina jest zobligowana powyższą ustawą do zapewnienia niezbędnych środków finansowych do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej Ośrodka oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona.

Mimo, iż Gmina odgrywa kluczową rolę w utworzeniu X – instytucji kultury, co mogłoby wskazywać na zależność, to z prawnego punktu widzenia jest to jednostka samodzielna posiadająca osobowość prawną. Działa na własny rachunek i prowadzi własną gospodarkę finansową. Gmina i Wnioskodawca, działający jako instytucja kultury, to dwa oddzielne byty prawne. Wszystkie dokumenty kupna – sprzedaży, które zawierają szczegółowe informacje na temat zrealizowanej transakcji związane z projektem pn. „(…)” są wystawiane bezpośrednio na Wnioskodawcę.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania pn. „(…)” X ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących poniesione koszty.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że realizacja powyższego zadania nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a otrzymane dofinansowanie na realizację projektu stanowi jedynie źródło finansowania celów statutowych instytucji kultury. Zatem w analizowanej sprawie podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą spełnione. Tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

Podsumowując, w odpowiedzi na zadane pytanie należy stwierdzić, że w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania pn. „(…)” X nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących poniesione koszty.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.