Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1099/13-3/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-02-13
Teza: Opodatkowanie sprzedaży gruntów.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; działki; grunty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z 6 listopada 2013 r. (data wpływu 14 listopada 2013 r.) uzupełnionym pismem z 12 lutego 2013 r. (data wpływu 12 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów. Wniosek uzupełniono 12 lutego 2014 r. o wskazanie zakresu interpretacji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  W dniu 25 czerwca 1997 r. małżonkowie L.iE. Ł. zakupili działkę nr 688/1 o pow. 1.0258 ha. Zakup dokonany był z majątku dorobkowego. W małżeństwie obowiązywał ustrój wspólności ustawowej. Przedmiotowa działka była niezabudowana, a w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy przeznaczona była pod zabudowę mieszkaniową. Zakup nastąpił od rodzeństwa M. i D., którzy byli właścicielami w udziale po 1/4 każdy i każdy z nich był stanu wolnego i nie był opodatkowany podatkiem od towarów i usług. Decyzją kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 2 stycznia 1997 r. nabyta działka nr 688/1 podzielona została na działki o numerach: 688/2, 688/3, 688/4, 688/5, 688/6, 688/7, 688/8.
2.  W roku 2000 na skutek wywołanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Gmina zwróciła się do małżonków Ł. z zapytaniem o możliwość zamiany należących do nich gruntów przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod budowę ulic i na tereny zielone. Wobec porozumienia stron w dniu 26 października 2000 r. podpisany został akt notarialny z Gminą, na mocy którego dokonano zamiany działek powstałych w wyniku podziału działki nr 688/1, tj. działek nr 688/2, 688/3, 688/5, 688/6 i 688/8, będących własnością małżonków Ł., na działkę nr 2598/7 powstałą z podziału działki nr 2598/5 zgodnie z decyzją Burmistrza z dnia 10 września 1998 r. i działkę nr 2598/9 powstałą z podziału działki 2598/8 zgodnie z decyzją Burmistrza z dnia 2 sierpnia 2000 r. będące własnością Gminy. Na mocy ww. umowy dokonano zamiany między stronami także innych działek niebędących obecnie przedmiotem sprzedaży. Z uwagi na różnicę wartości działek małżonkowie Ł. uiścili Gminie dopłatę. Powyższa zamiana również nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
3.  Po dokonaniu zamiany ww. działek:
    *   własnością małżonków Ł. z działki 688/1 pozostały: działka nr 688/4 o pow. 4.885 m2 i działka nr 688/7 o pow. 800 m2;
    *   na mocy zamiany z Gminą małżonkowie Ł. stali się właścicielami m.in. działki nr 2598/7 o pow. 3.562 m2 i nr 2598/9 o pow. 485 m2.
4.  Z aktów notarialnych powołanych powyżej wynika, że w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy niżej wymienione działki przeznaczone były:
    *   działki nr 688/4 i 688/7 pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną,
    *   działka nr 2598/7 (wraz z innymi działkami) pod budowę ośrodka z zakresu kultury, gastronomii lub handlu,
    *   działka nr 2598/9 pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą.
5.  W dniu 20 listopada 2002 r. małżonkowie Ł. aktem notarialnym - dokonali wyłączenia wspólności ustawowej i podziału majątku wspólnego. Na mocy tej umowy L.Ł. stała się jedynym właścicielem m.in. przedmiotowych działek, tj. działek nr 688/4, 688/7, 2598/7 i 2598/9.
6.  W roku 2006 Wnioskodawczyni rozważała zamiar budowy na przedmiotowych działkach budynków mieszkalnych. Wnioskiem z dnia 10.03.2006 r. wystąpiła do Burmistrza o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji:
    *   budowa budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działkach 688/4, 688/7 i 2598/9,
    *   budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią handlowo-usługową w parterze m.in. na działce 2598/7.
7.  Decyzją nr 159/06 z dnia 16.08.2006 r. Burmistrz wydał warunki zabudowy dla ww. działek. Ww. decyzja wydana została na nazwisko L.Ł. i P.Ł.
8.  W dniu 23 sierpnia 2007 r. uchwałą w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru „A” Rada Miejska uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Na mocy tej uchwały przedmiotowe działki stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami.
9.  W roku 2010 Wnioskodawczyni ponownie rozważała zamiar budowy na przedmiotowych działkach budynków mieszkalnych wielorodzinnych. W ramach przygotowywania przyszłej inwestycji podjęła następujące czynności:
    *   16 marca 2011 r. wniosek do Burmistrza o zezwolenie na usunięcie drzew i krzewów kolidujących z planowaną realizacją budynków mieszkalnych wielorodzinnych; zezwolenie Burmistrza z dnia 31 marca 2011 r.,
    *   wykonanie przyłączeń - woda i kanalizacja sanitarna - rok 2010,
    *   wykonanie projektu koncepcyjnego ulic dla planowanej inwestycji,
    *   wystąpienie do „B” o określenie zasad finansowania i realizacji inwestycji polegającej na podłączeniu planowanych budynków mieszkalnych wielorodzinnych do miejskiej sieci ciepłowniczej (projekt umowy o przyłączenie z xxxxxx r.),
    *   wystąpienie z wnioskiem do „E” o usunięcie kolizji istniejących linii kablowych z planowaną budową drogi i miejsc parkingowych; odpowiedź „E” z dnia 19 maja 2011 r.

Wnioskodawczyni nigdy nie rozpoczęła budowy wyżej powołanych budynków mieszkalnych i zaniechała tym planom. Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki cywilnej pod nazwą „C” i od 1992 roku jako wspólnik tej spółki posiadający obecnie 51% udziałów prowadzi działalność gospodarczą pod firmą „D”, w której przeważającą działalnością gospodarczą jest sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych i ta działalność stanowi główny przedmiot prowadzonej przez nią działalności i nie prowadzi żadnej innej działalności. Wnioskodawczyni nigdy nie wprowadziła nieruchomości, którą zamierza sprzedać do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez nią działalności i nie zaliczała do kosztów działalności wydatków związanych z jej utrzymaniem. Nieruchomość ta nie była nigdy przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Spółka jest podatnikiem podatku VAT. Na marginesie w ramach rozliczenia za dostarczony opał Lokatorsko - Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej, Spółka w której Wnioskodawczyni ma obecnie 51% udziałów, przejęła na własność grunty inne niż wyżej wymienione częściowo budowlane, częściowo rolne. Nabycie odbyło się w formie aktu notarialnego i do ceny doliczony był podatek VAT. Grunty przejęte za długi od Spółdzielni na dzień dzisiejszy nie zostały sprzedane.

Obecnie Wnioskodawczyni zamierza sprzedać działki nr 688/4, 688/7, 2598/7 i 2598/9 o łącznej powierzchni 9.732 m2 na rzecz spółki pod firmą „M”Spółka komandytowa. Wymieniona firma zawodowo zajmuje się budową domów mieszkaniowych oraz handlowo-usługowych. W dniu 5 listopada 2013 r. podpisana została przedwstępna umowa sprzedaży w formie aktu notarialnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego sprzedaż działek o nr 688/4, 688/7, 2598/7, 2598/9 o łącznej powierzchni 9.732 m2 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż działek budowlanych przez osobę fizyczną, jako sprzedaż majątku prywatnego, nie nabytych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz podmiotu zawodowo zajmującego się budową budynków mieszkalnych i usługowych, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże Wnioskodawczyni zamierzając pierwotnie samodzielnie realizować zadanie inwestycyjne polegające na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych, podejmowała szereg czynności, które zostały przedstawione wyżej. Działania takie mogą być traktowane jako działania zmierzające do realizacji inwestycji i następnie sprzedaży mieszkań, czy też mające na celu podniesienie wartości przedmiotowych działek. Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż działek w świetle podejmowanych wcześniej działań szczegółowo opisanych w stanie faktycznym, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług winna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT w stawce 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L 347 s. 1 ze zm.) – „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. Natomiast „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Opodatkowaniu VAT podlega – na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE – odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.

I tak, jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zauważyć należy, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Konieczne jest zatem ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, Wnioskodawczyni, w celu dokonania dostawy gruntu podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też zbycie to nastąpiło w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Zatem w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży gruntu podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347.1 ze zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W tym miejscu – dla wyjaśnienia zakresu zwykłego wykonywania prawa własności – konieczne jest sięgnięcie do zapisów prawa cywilnego, tj. cytowanej wyżej ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121), w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

Rozporządzanie rzeczą jest drugim spośród wymienionych wyraźnie w art. 140 Kodeksu cywilnego uprawnień właściciela do rozporządzania rzeczą (ius disponendi). Podkreślić także należy, że ustawodawca nie definiuje używanego pojęcia rozporządzenia. Nie klasyfikuje też postaci rozporządzenia. W literaturze zaś podkreśla się zazwyczaj, że chodzi o uprawnienie do wyzbycia się własności i uprawnienie do obciążania prawa własności. Wyzbycie się własności w pierwszym rzędzie obejmuje dokonywaną (inter vivos) czynność przeniesienia własności, dalej zaś czynność rozporządzenia testamentowego (…) (Edward Gniewek, Kodeks cywilny, Księga Druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz, Zakamycze, 2001, Komentarz do art. 140 k.c.).

Z powyższych wyjaśnień wynika zatem, że dokonanie sprzedaży określonej rzeczy materialnej stanowi naturalny (oczywisty, podstawowy) element wykonywania prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 25 czerwca 1997 r. małżonkowie L.iE. Ł zakupili działkę nr 688/1 o pow. 1.0258 ha. Zakup dokonany był z majątku dorobkowego. W małżeństwie obowiązywał ustrój wspólności ustawowej. Przedmiotowa działka była niezabudowana, a w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy przeznaczona była pod zabudowę mieszkaniową. Decyzją kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 2 stycznia 1997 r. nabyta działka nr 688/1 podzielona została na działki o numerach: 688/2, 688/3, 688/4, 688/5, 688/6, 688/7, 688/8.

W 2000 r. na skutek wywołanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Gmina zwróciła się do małżonków Ł. z zapytaniem o możliwość zamiany należących do nich gruntów przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod budowę ulic i na tereny zielone. Wobec porozumienia stron w dniu 26 października 2000 r. podpisany został akt notarialny - z Gminą, na mocy którego dokonano zamiany działek powstałych w wyniku podziału działki nr 688/1, tj. działek nr 688/2, 688/3, 688/5, 688/6 i 688/8, będących własnością małżonków Ł., na działkę nr 2598/7 powstałą z podziału działki nr 2598/5 zgodnie z decyzją Burmistrza z dnia 10 września 1998 r. i działkę nr 2598/9 powstałą z podziału działki 2598/8 zgodnie z decyzją Burmistrza z dnia 2 sierpnia 2000 r. - będące własnością Gminy. Z uwagi na różnicę wartości działek małżonkowie Ł. uiścili Gminie dopłatę. Po dokonaniu zamiany ww. działek: własnością małżonków Ł. z działki 688/1 pozostały: działka nr 688/4 o pow. 4.885 m2 i działka nr 688/7 o pow. 800 m2; na mocy zamiany z Gminą małżonkowie Ł. stali się właścicielami m.in. działki nr 2598/7 o pow. 3.562 m2 i nr 2598/9 o pow. 485 m2.

Z aktów notarialnych powołanych powyżej wynika, że w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy niżej wymienione działki przeznaczone były: działki nr 688/4 i 688/7 pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną; działka nr 2598/7 (wraz z innymi działkami) pod budowę ośrodka z zakresu kultury, gastronomii lub handlu; działka nr 2598/9 pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą.

W dniu 20.11.2002 r. małżonkowie Ł. aktem notarialnym - dokonali wyłączenia wspólności ustawowej i podziału majątku wspólnego. Na mocy tej umowy L.Ł. stała się jedynym właścicielem m.in. przedmiotowych działek, tj. działek nr 688/4, 688/7, 2598/7 i 2598/9.

W roku 2006 Wnioskodawczyni rozważała zamiar budowy na przedmiotowych działkach budynków mieszkalnych. Wnioskiem z dnia 10 marca 2006 r. wystąpiła do Burmistrza o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji: budowa budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działkach 688/4, 688/7 i 2598/9; budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią handlowo-usługową w parterze m.in. na działce 2598/7.

Decyzją z dnia 16 sierpnia 2006 r. Burmistrz wydał warunki zabudowy dla ww. działek. Ww. decyzja wydana została na nazwisko L.Ł. i P.Ł.

W dniu 23 sierpnia 2007 r. uchwałą w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Rada Miejska uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Na mocy tej uchwały przedmiotowe działki stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami.

W roku 2010 Wnioskodawczyni ponownie rozważała zamiar budowy na przedmiotowych działkach budynków mieszkalnych wielorodzinnych. W ramach przygotowywania przyszłej inwestycji podjęła następujące czynności:

*   16 marca 2011 r. wniosek do Burmistrza o zezwolenie na usunięcie drzew i krzewów kolidujących z planowaną realizacją budynków mieszkalnych wielorodzinnych,
*   wykonanie przyłączeń - woda i kanalizacja sanitarna - rok 2010,
*   wykonanie projektu koncepcyjnego ulic dla planowanej inwestycji,
*   wystąpienie do „B” o określenie zasad finansowania i realizacji inwestycji polegającej na podłączeniu planowanych budynków mieszkalnych wielorodzinnyc do miejskiej sieci ciepłowniczej,
*   wystąpienie z wnioskiem do „E” o usunięcie kolizji istniejących linii kablowych z planowaną budową drogi i miejsc parkingowych.

Wnioskodawczyni nigdy nie rozpoczęła budowy wyżej powołanych budynków mieszkalnych i zaniechała tym planom. Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki cywilnej i od 1992 roku jako wspólnik tej spółki posiadający obecnie 51% udziałów prowadzi działalność gospodarczą, w której przeważającą działalnością gospodarczą jest sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych i ta działalność stanowi główny przedmiot prowadzonej przez nią działalności i nie prowadzi żadnej innej działalności. Wnioskodawczyni nigdy nie wprowadziła nieruchomości, którą zamierza sprzedać do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez nią działalności i nie zaliczała do kosztów działalności wydatków związanych z jej utrzymaniem. Nieruchomość ta nie była nigdy przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Spółka jest podatnikiem podatku VAT. Obecnie Wnioskodawczyni zamierza sprzedać działki nr 688/4, 688/7, 2598/7 i 2598/9 o łącznej powierzchni 9.732 m2 na rzecz spółki komandytowej. Wymieniona firma zawodowo zajmuje się budową domów mieszkaniowych oraz handlowo-usługowych. W dniu 5 listopada 2013 r. podpisana została przedwstępna umowa sprzedaży w formie aktu notarialnego.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii czy sprzedaż opisanych we wniosku działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%.

W świetle powyżej przytoczonych przepisów dostawa ww. gruntu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzonej działalności gospodarczej, co może mieć miejsce również przy czynności dokonanej jednorazowo.

W związku z powyższym należy wskazać, że istotnym elementem, przesądzającym o uznaniu planowanej przez Zainteresowaną transakcji sprzedaży za prowadzenie działalności gospodarczej są czynności przygotowawcze, jakie poczyniła Wnioskodawczyni w związku z zamierzoną dostawą ww. działek. Zainteresowana bowiem w związku z zamiarem budowy na przedmiotowych działkach budynków mieszkalnych wystąpiła z wnioskiem o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji: budowa budynków mieszkalnych wielorodzinnych; budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią handlowo-usługową. Ponadto w ramach przygotowywania przyszłej inwestycji Zainteresowana podjęła następujące czynności:

*   wystąpienie z wnioskiem o zezwolenie na usunięcie drzew i krzewów kolidujących z planowaną realizacją budynków mieszkalnych wielorodzinnych,
*   wykonanie przyłączeń - woda i kanalizacja sanitarna,
*   wykonanie projektu koncepcyjnego ulic dla planowanej inwestycji,
*   wystąpienie do „B” o określenie zasad finansowania i realizacji inwestycji polegającej na podłączeniu planowanych budynków mieszkalnych wielorodzinnych do miejskiej sieci ciepłowniczej,
*   wystąpienie z wnioskiem do „E” o usunięcie kolizji istniejących linii kablowych z planowaną budową drogi i miejsc parkingowych.

Przedstawione powyżej okoliczności sprawy wskazują na zamiar sprzedaży nieruchomości z zyskiem, bowiem Zainteresowana podjęła szereg czynności zmierzających do realizacji inwestycji a następnie sprzedaży lub wynajmu budynków, a co za tym idzie podniesienie wartości przedmiotowych działek. Zatem wykonanie ww. czynności wskazuje na podjęcie przez Zainteresowaną świadomych działań zmierzających do sprzedaży gruntu w celu osiągnięcia korzyści finansowej.

Zatem sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a dokonujący dostawy będzie działał w związku z tą dostawą jako podatnik podatku VAT. Wobec tego ww. czynność sprzedaży dokonana będzie w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię samodzielnej działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że czynności wykonywane przez Zainteresowaną będą wypełniały definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i będzie Ona występowała – w związku z dostawą gruntu – w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy – przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.

Wnioskodawczyni wskazała, że działki, które zamierza sprzedać objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami.

W konsekwencji, do przedmiotowej dostawy działek nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że planowana przez Wnioskodawczynię dostawa działek o nr 688/4, 688/7, 2598/7, 2598/9 o łącznej powierzchni 9.732 m2 stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawczyni będzie działała dla tej transakcji jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji powyższego, sprzedaż działek będzie odpłatną dostawą towarów uregulowaną w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, która zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.