Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.102.2025.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-22
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją
inwestycji.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt-projekt pomocowy
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pt. „...”.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 3 marca 2025 r. (wpływ 4 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina ... jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT. Gmina ... wykonuje zadania
    dla których została powołana na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym.
    Większość tych zadań realizowana jest przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego.
    Część czynności Gmina wykonuje na podstawie umów cywilnoprawnych i traktuje je jako
    podlegające regulacjom ustawy o VAT.
    Gmina ... realizuje inwestycję pt.: „...” z projektu „Wsparcie inwestycji związanych z
    tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym
    inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” objętego Programem Rozwoju
    Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
    Zadanie obejmuje zaprojektowanie i wykonanie ... przydomowych oczyszczalni ścieków na
    terenie gminy ..., na posesjach poza granicami aglomeracji ujętymi w Krajowym Programie
    Oczyszczania Ścieków Komunalnych z przyłączeniami kanalizacji sanitarnej z budynku,
    odprowadzeniem ścieków oczyszczonych, zasilaniem elektrycznym, rozruchem
    technicznym i technologicznym.
    Oczyszczalnie budowane będą na zlecenie Gminy przez wykonawcę wybranego przez
    Gminę w trybie ustawy – Prawo zamówień publicznych. Gmina będzie właścicielem
    wybudowanych oczyszczalni od dnia ich wybudowania do dnia, w którym upłynie tzw.
    okres trwałości Projektu, tj. do dnia, w którym upłynie 5 lat od dnia otrzymania przez
    Gminę ostatniej transzy dofinansowania Projektu środkami powyższej dotacji. Po tym dniu
    staną się one własnością mieszkańców, na których terenie gospodarstw zostaną one
    wybudowane, przy czym przeniesienie prawa własności na tych mieszkańców zostanie
    określone w umowie zawartej pomiędzy mieszkańcem i Gminą, o której mowa powyżej.
    Za przeniesienie prawa własności Gmina nie przewiduje pobrania od mieszkańca żadnej
    dodatkowej opłaty.
    Mieszkańcy będą mieli prawo użytkować wybudowane na terenie ich gospodarstw
    oczyszczalnie od momentu ich wybudowania. Po wybudowaniu oczyszczalni obowiązek
    ponoszenia kosztów utrzymania i eksploatacji oczyszczalni będzie w całości należał do
    mieszkańców. Gmina nie będzie ponosiła żadnych wydatków związanych z utrzymaniem i
    eksploatacją oczyszczalni. Mieszkańcy będą zobowiązani do opróżniania i wywozu
    nieczystości z oczyszczalni na własny koszt.

    Wydatki poniesione na wybudowanie oczyszczalni zostaną udokumentowane fakturami
    VAT wystawionymi na Gminę (ze wskazaniem Gminy jako nabywcy).
    Budowa oczyszczalni należy do zadań własnych Gminy. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia
    8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 609, 721) gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z
    art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 stanowi zaś, iż zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do
    zadań własnych gminy - w szczególności zadania te obejmują sprawy wodociągów i
    zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
    utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych. Dodatkowo zgodnie z art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
    odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2024 r. poz. 757) zbiorowe odprowadzanie ścieków jest
    zadaniem własnym gminy.
    Celem budowy oczyszczalni nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie działalności
    Gminy w celach zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują ją podmioty gospodarcze,
    lecz interes społeczny.
    W przypadku braku uzyskania przez Gminę powyższego dofinansowania ze środków
    dotacji celowej budowy oczyszczalni Gmina nie będzie realizować tej budowy. Opisana
    budowa oczyszczalni jest działaniem incydentalnym, tj. Gmina nie zamierza kontynuować
    budowy oczyszczalni w przyszłości w ramach innych przedsięwzięć ze środków własnych,
    natomiast zakłada możliwość realizacji takiej budowy w przypadku, gdy poziom
    dofinansowania takich budów z innych źródeł (np. dotacje, wpłaty mieszkańców)
    powodowałby, że finansowanie tej budowy ze środków własnych Gminy byłoby niewielkie
    w stosunku do całkowitych kosztów budowy.
    Wartość inwestycji wynosi: ... zł
    Z czego wartość dofinansowania ... zł
    Ponadto w uzupełnieniu wskazano:
    Gmina doprecyzowuje, że wartość dofinansowania wynosi ...%.
    Zaktualizowana wartość inwestycji na dzień składania wyjaśnień wynosi ... zł, a wartość
    dofinansowania wynosi ... zł.
    Mieszkańcy nie wnoszą odpłatności z tytułu realizacji wskazanej inwestycji.
    Wykorzystywane towary i usługi związane z wskazaną inwestycją będą wykorzystywane do
    czynności niepodlegających opodatkowanych.
    Gmina realizując wskazaną inwestycję, nie będzie prowadzić działalności gospodarczej z
    nią związanej. Gmina realizuje wskazaną inwestycję jako organ władzy publicznej w
    ramach zadań własnych, a nie w celu osiągnięcia zysku.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków.

    W pierwszej kolejności konieczne jest rozstrzygnięcie, czy budowa oczyszczalni przez
    Gminę będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT.
    Pomocne dla tego rozstrzygnięcia jest orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21 (Gmina O. przeciwko Dyrektorowi
    Krajowej Informacji Skarbowej), które zapadło w wyniku wniosku o wydanie orzeczenia w
    trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w przedmiocie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do transakcji
    polegających na zawarciu przez gminę umowy z niektórymi z jej mieszkańców w celu
    instalacji systemów odnawialnych źródeł energii (OZE) na ich nieruchomościach w zamian
    za świadczenie pieniężne ze strony tych mieszkańców.
    Co prawda, wyrok ten odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach
    instalacji systemów odnawialnych źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww.
    orzeczenia są pomocne w analizowanej sprawie. W odniesieniu do czynności związanych z
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków należy zauważyć, że działania te są
    prowadzone w okolicznościach bardzo zbliżonych do warunków w jakich zapadło ww.
    orzeczenie TSUE.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że: „(...) aby czynności dokonywane przez gminę w ramach
    promowania odnawialnych źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy
    2006/112, powinny one, po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które
    gmina ta wykonuje odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit.
    a) i c) tej dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
    charakterze podatnika” (pkt 24).
    TSUE zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania: „W tym względzie, po pierwsze, należy
    zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży do stałego osiągania dochodu (zob.
    podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP Sibiu i DGRFP Braaov, C-655/19,EU:C:2021:
    40, pkt 27-29 i przytoczone tam orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie
    zamierza świadczyć regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie
    zamierza zatrudniać pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w
    których świadczenia gminne miały charakter trwały (pkt 36).
    Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O. wydaje
    się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym właścicielami
    nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w ramach programu
    regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną,
    dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą dostawą i
    z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu wynagrodzenie za
    te same dostawę i instalację po cenie rynkowej (pkt 37).
    Tymczasem TSUE miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze
    otrzymywanych przez nią wkładów – jedynie niewielką część poniesionych przez siebie
    kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka różnica między
    tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może sugerować, że
    wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob. podobnie wyrok z dnia
    12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris van Financien, C-520/14,EU:C:2016:
    334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę
    płatności przyznane gminie O. przez dane województwo, które wynoszą 75% kosztów
    podlegających dofinansowaniu, suma kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z
    jednej strony i od owego województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od
    łącznych kosztów faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31

    niniejszego wyroku, co nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku
    instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich
    swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko
    strat, nie mając perspektywy zysku (pkt 38).
    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane” (pkt 39).
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że: „W konsekwencji nie
    wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd odsyłający, by gmina O.
    wykonywała w niniejszym przypadku działalność o charakterze gospodarczym w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112. (pkt 40) Ponieważ gmina O., w
    świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności wchodzącej w zakres stosowania
    dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie, czy działalność ta byłaby również
    wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie art. 13 ust. 1 tej dyrektywy” (pkt 41).
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że: „(...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006
    /112 należy interpretować w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę,
    za pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
    właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
    systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
    jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych” (pkt
    42).
    Ostatecznie z wyroku TSUE w sprawie C-612/21 wynika, że okoliczność zlecania przez
    gminę przedsiębiorstwu czynności dostarczenia i instalacji OZE na rzecz jej mieszkańców
    będących właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia
    usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka
    działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez
    mieszkańców niewielkiej części poniesionych kosztów, zaś czynności te są finansowane ze
    środków publicznych.
    Aby ocenić, czy czynności związane z budową przydomowych oczyszczalni ścieków będą
    realizowane przez Gminę ... w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, kluczowe jest zidentyfikowanie realizowanych w ramach tej budowy
    czynności pod kątem ich opodatkowania w myśl przesłanek wskazanych w ww. wyroku, tj.
    m.in.:
      - brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynności te nie mają na
        celu osiągnięcia stałego dochodu;
      - brak równorzędnego ekwiwalentu ekonomicznego ze strony ostatecznego
        beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy);
      - zgoda mieszkańca na wykonanie usługi budowy przydomowej oczyszczalni ścieków;
      - uzyskanie dofinansowania;
      - zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W przedmiotowej sprawie ww. przesłanki są spełnione, ponieważ:

      - Gmina ... jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT;
      - zadanie ma charakter proekologiczny, ponieważ jego celem jest budowa
        przydomowych oczyszczalni ścieków;
      - na dofinansowanie realizacji budowy oczyszczalni Gmina ma otrzymać dotację celową;
      - mieszkańcy, na rzecz których będą budowane oczyszczalnie nie będą ponosić opłat za
        ich wykonanie;
      - udział mieszkańców Gminy w przedsięwzięciu będzie dobrowolny – mieszkańcy nie
        będą przymuszani do wybudowania oczyszczalni na ich posesji;
      - budowa oczyszczalni będzie realizowana na zlecenie Gminy za pośrednictwem
        wykonawcy wybranego w trybie ustawy – Prawo zamówień publicznych,
      - dla Gminy celem budowy oczyszczalni nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie
        działalności w celach zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują je podmioty
        gospodarcze, lecz interes społeczny;
      - wydatki na budowę oczyszczalni zostaną udokumentowane fakturami VAT ze
        wskazaniem Gminy jako nabywcy.
    Celem Gminy jest jednorazowa realizacja zadania polegającego na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach należących do mieszkańców.
    Zatem działania Gminy w analizowanym przypadku odbiegają od wzorca przeciętnego
    przedsiębiorcy, którego głównym celem byłoby dążenie do maksymalizacji zysku, przy
    jednoczesnej minimalizacji strat. Gmina nie ma możliwości budowy oczyszczalni z
    osiąganiem dochodu, przez co Gmina nie spełnia przesłanek prowadzenia działalności
    gospodarczej, na którą zwrócił uwagę TSUE w ww. wyroku z dnia 30 marca 2023 r.
    Zasadniczym celem budowy oczyszczalni jest realizacja zadań własnych Gminy w zakresie
    gospodarki wodno-ściekowej. Spełnione są ponadto pozostałe przesłanki uznania
    czynności w ramach budowy oczyszczalni za nieopodatkowane, wynikające z ww. wyroku
    TSUE, tj.: wola mieszkańców przeprowadzenia na ich rzecz zadania, skorzystanie z usług
    podmiotu trzeciego w celu wykonania zadania oraz uzyskanie dofinansowania na budowę
    oczyszczalni.
    W konsekwencji działania na rzecz mieszkańców w związku z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków nie będą stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując budowę oczyszczalni Gmina nie
    będzie wykonywać działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zatem, czynności realizowane w ramach budowy oczyszczalni nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W związku z powyższym, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.

    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Zgodnie z przedstawionym powyżej stanowiskiem nabycie towarów i usług w związku z
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie będzie miało związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT oraz wykonywaniem
    czynności opodatkowanych.
    Zatem w przedstawionym przypadku nie zostanie spełniona – wskazana w art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT – podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, tj. ponoszone wydatki na budowę przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji Gminie ... nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki związane z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków.
    W tożsamym stanie faktycznym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z
    dnia 1.10.2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.615.2024.2.JS, wskazał:
    „W konsekwencji, działania Państwa polegające na budowie przydomowych oczyszczalni
    ścieków w ramach zadania pn. „...” nie stanowią dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując zadanie w ww. zakresie nie
    wykonują Państwo działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    realizacja ww. zadania dotyczącego budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak stanowi art. 8 ust. 2a ustawy o VAT:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT. Zauważyć również należy, iż usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego

    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Realizują Państwo inwestycję pt. „...” z projektu „Wsparcie inwestycji
    związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej
    infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” objętego
    Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zadanie obejmuje
    zaprojektowanie i wykonanie ... przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie Gminy ....
    W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy budowa przez
    Państwa w ramach ww. inwestycji przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie Gminy
    jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612

    /21 (Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej). Co prawda wyrok
    ten odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach promowania
    odnawialnych źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww. orzeczenia mogą być
    pomocne w analizowanej sprawie.
    W wyroku tym TSUE wskazał, iż aby czynności dokonywane przez gminę w ramach
    promowania odnawialnych źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy
    2006/112, powinny one, po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które
    gmina ta wykonuje odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit.
    a) i c) tej dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
    charakterze podatnika (pkt 24).
    W pkt 42 wyroku Trybunał wskazał, że art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    2006/112 należy interpretować w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę,
    za pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
    właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
    systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
    jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    TSUE wskazał, że w konsekwencji o ile w świetle powyższych rozważań należy uznać, że
    gmina O., nie wykonuje działalności wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112,
    nie jest konieczne ustalenie, czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu
    stosowania na podstawie art. 13 ust. 1 tej dyrektywy.
    Trybunał w przedmiocie dokonania dostawy towarów i świadczenia usług w ramach
    działalności gospodarczej zauważył, że po pierwsze, podczas gdy przedsiębiorca dąży do
    stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP Sibiu i
    DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam orzecznictwo),
    gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, (...) że
    nie zamierza świadczyć regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie
    zamierza zatrudniać pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w
    których świadczenia gminne miały charakter trwały (pkt 36).
    Po drugie, (...) gmina O. wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom
    będącym właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
    ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę
    niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą dostawą i
    z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu wynagrodzenie za
    te same dostawę i instalację po cenie rynkowej (pkt 37).
    Tymczasem (...) jeżeli gmina odzyskuje – w drodze otrzymywanych przez nią wkładów –
    jedynie niewielką część poniesionych przez siebie kosztów, a pozostała część jest
    finansowana ze środków publicznych, taka różnica między tymi kosztami a kwotami
    otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może sugerować, że wkłady te należy raczej
    uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r.,
    Gemeente Borsele i Staatssecretaris van Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i
    przytoczone tam orzecznictwo). W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności
    przyznane gminie O. przez dane województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających
    dofinansowaniu, suma kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i
    od owego województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych
    kosztów faktycznie poniesionych przez tę gminę, co nie odpowiada podejściu, jakie
    przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich cen
    starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana
    gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając perspektywy zysku.

    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane.
    Podsumowując TSUE wskazał, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: dostawy towarów i świadczenia
    usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej nie stanowi
    dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa,
    systemów odnawialnych źródeł energii na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy,
    jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą
    przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych
    kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    Ponadto wskazać należy na tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-616/21
    (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie L.), zapadłym w wyniku
    wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w
    przedmiocie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości
    dodanej (VAT) w odniesieniu do przeprowadzonych na zlecenie gminy czynności
    związanych z usuwaniem azbestu oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego od tych
    czynności. W wyroku tym, TSUE rozstrzygnął, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: okoliczność zlecania
    przez gminę przedsiębiorstwu czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i
    odpadów zawierających azbest na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu
    osiągania stałego dochodu i nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców,
    zaś czynności te są finansowane ze środków publicznych.
    W rozpatrywanej sprawie analiza przedstawionego opisu sprawy wykazuje, że realizują
    Państwo czynności w zakresie budowy ... przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie
    Gminy w ramach inwestycji pn.: „...” w warunkach podobnych do wynikających z wyroków
    TSUE nr C-612/21 i C-616/21, tj.:
    - beneficjentem ww. inwestycji są mieszkańcy Gminy,
    - beneficjenci nie wnoszą na rzecz Państwa żadnych wpłat z tytułu realizacji ww. inwestycji,
    - wykonanie prac w zakresie realizowanej inwestycji zostało zlecone wyspecjalizowanemu
      podmiotowi,
    - w wyniku realizacji inwestycji osiągnięte zostaną cele związanie z poprawą ochrony
      środowiska oraz poprawą jakości życia mieszkańców,
    - wydatki poniesione na realizację inwestycji zostaną udokumentowane fakturami VAT
      wystawionymi na Państwa.
    Opis przedmiotowej sprawy wskazuje, że na strukturę udziału poszczególnych źródeł
    finansowania zgodnie z wnioskiem o płatność końcową składają się: wnioskowana przez
    Państwa kwota pomocy na realizację inwestycji oraz wkład własny Państwa. Beneficjenci
    (mieszkańcy) nie wnoszą na rzecz Państwa żadnych wpłat z tytuły realizacji ww. inwestycji.

    Ponadto, oczyszczalnie budowane będą na Państwa zlecenie przez wykonawcę wybranego
    przez Państwa w trybie ustawy – Prawo zamówień publicznych, nie zatrudniają zatem
    Państwo własnych pracowników celem świadczenia takich usług powszechnie jak inne
    przedsiębiorstwa trudniące się budową przydomowych oczyszczalni ścieków. Jak Państwo
    wskazali realizując wskazaną inwestycję, nie będą Państwo prowadzić działalności
    gospodarczej z nią związanej. Realizują Państwo wskazaną inwestycję jako organ władzy
    publicznej w ramach zadań własnych, a nie w celu osiągnięcia zysku. Zatem celem
    Państwa nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie takiej działalności w celach
    zarobkowych, na warunkach w jakich wykonują je podmioty gospodarcze trudniące się
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków, lecz celem Państwa działania jest interes
    społeczny. Nie jest to zatem sposób działania występujący w przypadku zwykłej
    działalności gospodarczej.
    W wyniku Państwa działań nie będą występować znaczące zakłócenia konkurencji, które
    prowadzić by mogły do wyłączenia z dostaw dla ostatecznego konsumenta innych
    podmiotów (w tym przypadku prywatnych firm działających w zakresie budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków). Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że
    przydomowe oczyszczalnie ścieków będą wybudowane przez wyspecjalizowany podmiot,
    któremu Państwo zlecą wykonanie prac. Tym samym, będą działać Państwo jako
    świadczeniobiorca dokonujący zakupu od podmiotu prywatnego.
    W konsekwencji, działania Państwa polegające na budowie przydomowych oczyszczalni
    ścieków w ramach inwestycji pt. „...” nie stanowią dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując zadanie w ww. zakresie nie
    wykonują Państwo działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    realizacja ww. inwestycji dotyczącej budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT.
    Odnosząc się natomiast do kwestii braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z
    realizacją inwestycji pt. „...”, należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące odliczania
    podatku naliczonego, zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego
    przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich

    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Ten ostatni
    przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak już wcześniej wskazano realizacja inwestycji pt. „...” nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, nie dokonują Państwo w tym zakresie dostawy towarów,
    ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec powyższego,
    w niniejszej sprawie nie występuje związek pomiędzy dokonywanymi zakupami a
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Mając zatem na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją
    inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków realizowanej w
    ramach inwestycji pt.: „...”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie
    zostały spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT – przesłanki warunkujące
    prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. wydatki ponoszone na realizację ww.
    inwestycji w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Reasumując, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją
    inwestycji pt. „...” w zakresie związanym z budową przydomowych oczyszczalni ścieków,
    ponieważ towary i usługi nabywane w ramach realizacji inwestycji nie są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych

    stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.