Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP1.4512.763.2016.1.MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-11-15
Teza: w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów, w których jednostkowa wartość nie przekracza 10 zł oraz opodatkowania nieodpłatnego przekazania dodatków dołączonych do sprzedawanych książek
Słowa kluczowe: dodatki; książka; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2016 r. (data wpływu 20 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów, w których jednostkowa wartość nie przekracza 10 zł oraz opodatkowania nieodpłatnego przekazania dodatków dołączonych do sprzedawanych książek - **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów, w których jednostkowa wartość nie przekracza 10 zł oraz opodatkowania nieodpłatnego przekazania dodatków dołączonych do sprzedawanych książek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność wydawniczą, sprzedając książki w tzw. seriach wydawniczych. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w Polsce.

Spółka dokonuje sprzedaży książek za pośrednictwem dwóch kanałów dystrybucji:

1.  tzw. sprzedaż subskrypcyjna - bezpośrednia sprzedaż przez Spółkę do prenumeratorów (głównie są to osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, może się zdarzyć również, że w ramach tego kanału dystrybucji książki są sprzedawane do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, jak również osób prawnych, dalej: „Prenumeratorzy”).
2.  tzw. sprzedaż kioskowa - w ramach tego kanału dystrybucji, książki sprzedawane są przez Spółkę do dystrybutorów (osoby prawne bądź też osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, dalej: „Dystrybutorzy”). Dystrybutorzy następnie w ramach sprzedaży prowadzonej w detalicznych punktach sprzedaży (kioski) sprzedają książki do osób fizycznych.

W celu uatrakcyjnienia sprzedawanych książek oraz w celu zachęcenia potencjalnych klientów do ich zakupu, w przypadku niektórych serii książek, Spółka dodaje do poszczególnych egzemplarzy książek określone towary, które są w efekcie nieodpłatnie przekazywane nabywcom książek.

W ramach nieodpłatnie przekazywanych dodatków można wyróżnić następujące kategorie:

1.  dodatki należące do kategorii tzw. „build up” tzn. takie dodatki, które dołączone do pojedynczych tomów serii wydawniczej - stanowią części składowe jednej rzeczy, która może być złożona (zbudowana) z tych części składowych. Przykładem takiej kategorii dodatków są np. części modelu samolotu, które dodawane są do poszczególnych tomów serii wydawniczej, a które następnie składają się na jeden model samolotu.
2.  dodatki mające samodzielny charakter, które nie stanowią części składowej określonej rzeczy (tzw. „dodatki samodzielne”). Przykładem tej kategorii dodatków są np. miniaturowe modele samochodów dołączone do poszczególnych tomów (książek serii wydawniczej).Niezależnie od dodatków dołączanych do poszczególnych tomów serii wydawniczej, o których mowa powyżej (przekazywanych w ramach obu ww. kanałów dystrybucji), w przypadku sprzedaży subskrypcyjnej, zdarzają się ponadto sytuacje, gdy Spółka przekazuje nieodpłatnie Prenumeratorom również dodatkowe prezenty zachęcające do dalszych zakupów.

Dalej wszystkie przekazywane nieodpłatnie towary, o których mowa powyżej, łącznie zwane będą jako: „Dodatki”.

Nieodpłatne przekazywanie Dodatków jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki - ma na celu zwiększenie sprzedaży książek, która jest podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki.

Przekazywane Dodatki są uprzednio nabywane przez Spółkę lub wytworzone przez Spółkę we własnym zakresie, a Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu odpowiednio nabycia, importu lub wytworzenia tych Dodatków (lub ich części składowych).

Jednostkowa cena nabycia/ koszt wytworzenia przekazywanych przez Spółkę Dodatków (tj. Dodatków należących do kategorii „dodatków samodzielnych” oraz Dodatków typu „build-up”) w większości przypadków nie przekracza wartości 10 złotych netto, natomiast zdarzają się również Dodatki, których jednostkowa cena nabycia/ koszt wytworzenia przekraczają tę wartość.

W przypadku sprzedaży subskrypcyjnej Spółka prowadzi ewidencję (rejestr) Prenumeratorów, która zawiera m.in. dane identyfikacyjne poszczególnych Prenumeratorów oraz informację na temat poszczególnych egzemplarzy (tomów) serii wydawniczej książek wysłanych do Prenumeratorów.

Ewidencja Prenumeratorów prowadzona jest w celu wsparcia sprzedaży subskrypcyjnej - m.in. kontroli zamówień, płatności oraz wysyłki do Prenumeratorów poszczególnych egzemplarzy (tomów) serii wydawniczej książek wraz z Dodatkami. Ewidencja Prenumeratorów stanowi również źródło informacji do rozliczeń podatkowych Spółki.

Z uwagi na to, że do poszczególnych książek w ramach serii wydawniczej przypisane są konkretne Dodatki, dane z rejestru (ewidencji) pozwalają Spółce określić ilość Dodatków przekazanych przez Spółkę nieodpłatnie w ramach sprzedaży subskrypcyjnej na rzecz Prenumeratorów.

W przypadku sprzedaży kioskowej dokonywanej na rzecz Dystrybutorów Spółka prowadzi ewidencję (rejestr) głównie do celów podatkowych, umożliwiającą również zidentyfikowanie ilości i wartości Dodatków przekazanych na rzecz Dystrybutorów.

W związku z powyższym, Spółka występuje z niniejszym wnioskiem w celu potwierdzenia prawidłowości sposobu rozliczania na gruncie VAT nieodpłatnych przekazań Dodatków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Dodatki (których jednostkowa cena nabycia (bez podatku)/ jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania nie przekraczają 10 złotych) przekazywane nieodpłatnie przez Spółkę na rzecz Prenumeratorów oraz Dystrybutorów, nie podlegają opodatkowaniu VAT, bez względu na fakt prowadzenia przez Spółkę ewidencji nieodpłatnych wydań, status Prenumeratora lub Dystrybutora (osoba fizyczna prowadząca, nieprowadząca działalności gospodarczej czy też osoba prawna) oraz niezależnie od ilości przekazywanych Dodatków jednemu Prenumeratorowi / Dystrybutorowi?
2.  Czy w przypadku wydania przez Spółkę Dodatków należących do kategorii „dodatki samodzielne”, jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszty wytworzenia, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2) ustawy o VAT, powinien być ustalony w oparciu o wartość każdego Dodatku oddzielnie, czy też w oparciu o sumę wartości Dodatków przekazanych w związku ze sprzedażą książek danej serii wydawniczej?
3.  Czy w przypadku wydania przez Spółkę Dodatków należących do kategorii „build-up”, jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2) ustawy o VAT, powinien być ustalony w oparciu o wartość pojedynczego Dodatku, czy też całej rzeczy, która powstaje w wyniku późniejszego połączenia Dodatków przekazanych w związku ze sprzedażą książek danej serii wydawniczej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  W ocenie Spółki, Dodatki (których jednostkowa cena nabycia (bez podatku) / jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania nie przekraczają 10 złotych), przekazywane nieodpłatnie przez Spółkę na rzecz Dystrybutorów oraz Prenumeratorów, nie podlegają opodatkowaniu VAT, bez względu na fakt prowadzenia przez Spółkę ewidencji nieodpłatnych wydań, status Prenumeratora / Dystrybutora (osoba fizyczna prowadząca, nieprowadząca działalności gospodarczej oraz osoba prawna) oraz niezależnie od ilości przekazywanych Dodatków jednemu Prenumeratorowi / Dystrybutorowi.
2.  W ocenie Spółki w przypadku Dodatków należących do kategorii „dodatków samodzielnych”, jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia Dodatku, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2) ustawy o VAT, powinien być ustalany w oparciu o wartość pojedynczego Dodatku wydanego w związku ze sprzedażą pojedynczej książki (także, gdy książka należy do tzw. serii wydawniczej).
3.  W ocenie Spółki, w przypadku Dodatków należących do kategorii typu „build-up”, jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia Dodatku, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2) ustawy o VAT, powinien być ustalony w oparciu o wartość pojedynczego Dodatku wydanego w związku ze sprzedażą pojedynczej książki (także gdy książka należy do serii wydawniczej), a nie w oparciu o rzecz, która powstaje w wyniku późniejszego połączenia Dodatków.

Uzasadnienie

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatną dostawę towarów uznaje się również nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny.- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych

Jednocześnie zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT ustawodawca wyłączył z opodatkowania nieodpłatne przekazania prezentów o małej wartości i próbek jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o VAT, pod pojęciem prezentów o małej wartości należy rozumieć przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Nieodpłatne wydanie Dodatków o jednostkowej cenie nabycia (bez Dodatku)/ koszcie wytworzenia nieprzekraczających 10 zł w sytuacji prowadzenia ewidencji wydań

W ocenie Spółki, dla uznania Dodatku przekazywanego nieodpłatnie za prezent o małej wartości, warunki przytoczone w art. 7 ust. 4 pkt 1) i 2) ustawy o VAT należy traktować w sposób niezależny. Innymi słowy, spełnienie któregokolwiek z wymienionych warunków pozwala na nieopodatkowanie nieodpłatnie przekazywanych Dodatków. W szczególności zaś należy podkreślić, że sam fakt prowadzenia ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości odbiorców dla wszystkich przekazywanych nieodpłatnie Dodatków nie wyklucza możliwości wyłączenia z opodatkowania przekazań Dodatków o jednostkowej cenie nabycia (bez podatku)/ koszcie wytworzenia nieprzekraczającej 10 zł.

Teza powyższa znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 31 sierpnia 2012 r. (sygn. IPPP1/443-559/I2-2/AP) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził stanowisko podatnika, stwierdzając że „Nie można zatem zgodzić się, aby pkt 1 i 2 ust. 4 art. 7 ustawy o VAT należało interpretować łącznie jako jeden dwuelementowy warunek, którego spełnienie jedynie w całości pozwala na nieopodatkowywanie dokonywanych nieodpłatnych wydań prezentów o małej wartości. Odmienna interpretacja oznaczałaby bowiem, że podatnik, który nie prowadzi ewidencji może korzystać z przywileju braku opodatkowania, podczas gdy podatnik, który rozpocznie prowadzenie takiej ewidencji byłby karany koniecznością opodatkowania VAT dokonywanych nieodpłatnych wydań”.

W ocenie Spółki, treść art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie nieodpłatne przekazania Dodatków o jednostkowej cenie nabycia (bez podatku)/ koszcie wytworzenia do 10 zł nie podlegają opodatkowaniu, a prowadzenie ewidencji pozwalającej na identyfikację odbiorców jest w tym przypadku nieistotne. Z kolei prowadzenie takiej ewidencji jest warunkiem koniecznym dla nieopodatkowania nieodpłatnych przekazań Dodatków o jednostkowej cenie nabycia/ jednostkowym koszcie wytworzenia w przedziale 10,01 zł - 100,00 zł, pod warunkiem, że ich łączna wartość wydawana dla jednego odbiorcy nie przekroczy kwoty 100 zł w ciągu roku.

Sam fakt prowadzenia ewidencji dla wszystkich przekazywanych nieodpłatnie Dodatków bez względu na ich jednostkową cenę, tak jak to ma miejsce w przypadku Spółki, nie może rodzić obowiązku opodatkowywania nieodpłatnych wydań dotyczących tych Dodatków, których jednostkowa cena nabycia (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekraczają 10 zł.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest również interpretacja indywidualna z dnia 10 marca 2015 r. (sygn. IPPP1/4512-161/15-2/EK), w której Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że: „konstrukcja przewidziana w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa wydawanego towaru nie przekracza 10 zł, jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT”.

Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 stycznia 2012 r. (sygn. IPPP2/443-72/12-2/KAN) oraz z dnia z 24 sierpnia 2012 r. (sygn. IPPP1/443-494/12-2/AP).

Wniosek przeciwny do wyrażonego powyżej prowadziłby do sytuacji, w której podatnik prowadzący ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości odbiorców nieodpłatnych przekazań prezentów o małej wartości znajdowałby się w sytuacji gorszej od podatnika, który takiej ewidencji nie prowadzi.

Odwołując się do wykładni celowościowej omawianego przepisu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT należałoby dojść do konkluzji, że zamierzeniem ustawodawcy było stworzenie udogodnienia dla podatników dokonujących nieodpłatnych przekazań prezentów o niskiej wartości na cele marketingowe, mając na uwadze fakt, że wartość nieopodatkowanej konsumpcji związanej z tymi wydaniami ma charakter znikomy w stosunku do globalnej wartości obrotu generowanego przez dany podmiot. Z całą pewnością zaś nie było intencją ustawodawcy karanie obowiązkiem opodatkowania podatkiem VAT tych podatników, którzy prowadzą stosowną ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości odbiorców przekazywanych prezentów o małej wartości, która to ewidencja jest podstawową przesłanką dla nieopodatkowywania nieodpłatnych przekazań prezentów o jednostkowej cenie nabycia/ jednostkowym koszcie wytworzenia w przedziale 10,01 zł - 100 zł, pod warunkiem, że ich łączna wartość wydawana dla jednego odbiorcy nie przekroczy kwoty 100 zł w ciągu roku.

Przekazania Dodatków w większej ilości jednemu podmiotowi

Zgodnie z art. 7 ust. 4 pkt 2 nie podlega opodatkowaniu nieodpłatne przekazanie prezentów o małej wartości o jednostkowej cenie nabycia lub jednostkowym koszcie wytworzenia nieprzekraczających 10 zł netto.

W ocenie Spółki, takie nieodpłatne przekazania Dodatków nie będą podlegały opodatkowaniu VAT bez względu na ilość przekazywanych Dodatków jednemu podmiotowi, o ile jednostkowy koszt wytworzenia / cena nabycia danego Dodatku nie będzie przekraczać 10 zł netto.

Spółka pragnie w tym miejscu podkreślić, że treść przepisu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT wyraźnie wskazuje, że dotyczy on nieopodatkowywania wydań towarów o jednostkowym koszcie wytworzenia/ cenie nabycia (bez podatku) nieprzekraczających 10 zł, bez względu na ilość przekazywanych towarów jednemu podmiotowi (nawet jeżeli ich łączna wartość przekroczy 100 zł).

Stanowisko zaprezentowane przez Spółkę znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 18 czerwca 2012 r. (sygn. IPPP3/443-328/12-2/MPe) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że: „(\`(...)\`) bez względu na ilość przekazywanych przez Wnioskodawcę jednemu podmiotowi Innych towarów (nawet gdy ich łączna wartość przekroczy 100 zł), z uwagi na fakt, że jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) tych towarów nie przekracza 10 zł, nieodpłatne ich wydanie nie będzie uznane za dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Status odbiorcy przekazywanych Dodatków

Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o VAT przez prezenty o małej wartości rozumie się towary przekazywane jednej osobie (po spełnieniu warunków określonych pkt 1 i 2 wymienionego przepisu). Ustawodawca nie określił wprost, jak należy definiować pojęcie „osoby” na potrzeby powyższego przepisu. W szczególności zaś przepisy ustawy o VAT nie wskazują, czy do grona odbiorców nieodpłatnych przekazań prezentów o małej wartości niepodlegających opodatkowaniu, można zaliczyć zarówno osoby fizyczne (prowadzące i nieprowadzące działalności gospodarczej), jak i osoby prawne.

Wobec powyższego, w ocenie Spółki brak obowiązku opodatkowywania nieodpłatnych przekazań prezentów o małej wartości dotyczy wydań zarówno dla osób fizycznych, osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, jak i dla osób prawnych. Teza powyższa znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 14 sierpnia 2013 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPP2/443-444/13-3/MN): „(\`(...)\`) na opodatkowanie podatkiem od towarów i usług opisanego we wniosku nieodpłatnego przekazania nie ma wpływu ilość przekazanych towarów jednemu podmiotowi, ani status tego podmiotu”. Powyższe zostało potwierdzone również przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 8 listopada 2013 r. (sygn. IPPP3/443-776/13-2/IG): ,,(.,.) nieodpłatne przekazania towarów o jednostkowym koszcie wytworzenia nieprzekraczającym wartości 10 zł netto nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT bez względu na status kontrahenta (osoba prawna, osoba fizyczna prowadząca, nieprowadząca działalności gospodarczej, posiadająca siedzibę w Polsce lub za granicą), ilość przekazywanych towarów w opakowaniach zbiorczych kontrahentowi oraz fakt, że Spółka będzie ewidencjonować wszystkie nieodpłatne wydania”.

W związku z powyższym, brak jest obowiązku opodatkowywania nieodpłatnych wydań Dodatków w każdym z dwóch stosowanych przez Spółkę kanałów dystrybucji, tj. w zakresie Dodatków przekazywanych Dystrybutorom jak i Dodatków, które Spółka przekazuje na rzecz Prenumeratorów, pod warunkiem, że spełnione są warunki wskazane w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT.

Reasumując, w ocenie Spółki, Dodatki, których jednostkowa cena nabycia (bez podatku)/ jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania nie przekraczają 10 złotych przekazywane nieodpłatnie przez Spółkę na rzecz Dystrybutorów oraz Prenumeratorów, nie podlegają opodatkowaniu VAT bez względu na fakt prowadzenia przez Spółkę ewidencji nieodpłatnych wydań, status Prenumeratora (osoba fizyczna prowadząca, nieprowadząca działalności gospodarczej oraz osoba prawna) lub Dystrybutora (osoba prawna lub osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą) oraz niezależnie od ilości przekazywanych Dodatków jednemu Prenumeratorowi/ Dystrybutorowi.

Ad. 2

W ocenie Spółki w przypadku Dodatków należących do kategorii „dodatków samodzielnych”, jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia Dodatku, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2) ustawy o VAT, powinien być ustalany w oparciu o wartość pojedynczego Dodatku wydanego w związku ze sprzedażą pojedynczej książki (także, gdy książka należy do tzw. serii wydawniczej).

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o „towarach” rozumie przez to „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.” Towarem może być zatem obiekt stanowiący zarówno samodzielną rzecz jak i część rzeczy. Pojęcie rzeczy zdefiniowane zostało z kolei w kodeksie cywilnym (dalej: „k.c”). Zgodnie z art. 45 k.c. „rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.”

Dodatki przekazywane przez Spółkę w związku ze sprzedażą poszczególnych książek w ramach danej serii wydawniczej, należące do wspominanej kategorii „dodatki samodzielne” stanowią przedmioty materialne. Zgodnie z przeznaczeniem tych Dodatków, stanowią one samodzielne „rzeczy” w rozumieniu art. 45 k.c. (vide wskazany powyżej przykład miniaturowych modeli samochodów stanowiących dodatki do pojedynczych książek w ramach danej serii wydawniczej). Biorąc zatem pod uwagę, że wspomniany powyżej art. 2 pkt 6 ustawy o VAT definiuje jako „towar” m.in. „rzeczy”, należy uznać, że wspomniane Dodatki - stanowiące „rzeczy” - w rozumieniu wspomnianej definicji z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - są odrębnym towarem w rozumieniu ustawy o VAT, w tym również w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT. Powyższe prowadzi do wniosku, że dla potrzeb ustalenia ceny nabycia towaru lub jednostkowego kosztu wytworzenia towaru (stanowiącego prezent), wspomniane Dodatki powinny być oceniane oddzielnie, ponieważ stanowią one odrębne towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Dodatkowym argumentem za taką kwalifikacją jest również to, że sprzedaż pojedynczych książek (razem z przekazaniem każdego Dodatku) dokonywana jest oddzielnie - Dystrybutor czy też Prenumerator nabywa jednorazowo pojedynczą książkę (i otrzymuje dodatek prezent). To implikuje uznanie pojedynczego Dodatku za odrębny towar w rozumieniu ustawy o VAT (w przypadku uznania, że dla potrzeb VAT pojedynczy Dodatek nie jest towarem, w ogóle nie można byłoby mówić, że przekazanie takiego Dodatku objęte jest zakresem przedmiotowym ustawy o VAT).

Powyższe oznacza, że wskazany w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT limit ceny nabycia towaru oraz jednostkowego kosztu wytworzenia towaru powinien być odnoszony oddzielnie do każdego Dodatku. Dla oceny tej sytuacji nie ma znaczenia to, że powyższe Dodatki (towary) są dodawane do kolejnych książek należących do tej samej serii wydawniczej, ponieważ pojedyncze książki należące do danej serii wydawniczej są sprzedawane odrębnie, tak jak odrębnie do każdej książki dołączany jest prezent.

Reasumując, w opisanej powyżej sytuacji, Dodatki należące do kategorii „dodatki samodzielne”, stanowią odrębne towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Powyższe oznacza, że Dodatki takie stanowią odrębne towary w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT. Wynika z tego, że limit o którym mowa w tym ostatnim przepisie, powinien być stosowany odrębnie do każdego Dodatku przekazywanego, jako prezent do pojedynczej książki sprzedawanej w ramach danej serii wydawniczej. Jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia takiego Dodatku przekracza 10 zł (bez VAT), Spółka zobowiązana jest do wykazania podatku należnego VAT z tytułu przekazania Dodatku. Jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia Dodatku nie przekracza 10 zł (bez VAT), Spółka nie ma obowiązku wykazania podatku należnego VAT z tytułu przekazania takiego Dodatku (jak wskazano w uzasadnieniu do pkt 1 - bez względu na fakt prowadzenia przez Spółkę ewidencji nieodpłatnych wydań, status Prenumeratora / Dystrybutora oraz niezależnie od ilości przekazywanych Dodatków jednemu Prenumeratorowi / Dystrybutorowi).

Ad .3

W ocenie Spółki, w przypadku Dodatków należących do kategorii Dodatków typu „build-up”, jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia Dodatku, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2) ustawy o VAT, powinien być ustalony w oparciu o wartość pojedynczego Dodatku typu „build-up” wydanego w związku ze sprzedażą pojedynczej książki (także gdy książka należy do serii wydawniczej), a nie w oparciu o rzecz, która powstaje w wyniku późniejszego połączenia Dodatków.

Jak wskazano w uzasadnieniu w pkt 2, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o „towarach” rozumie przez to „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.” Towarem może być zatem obiekt stanowiący zarówno samodzielną rzecz jak i część rzeczy. Pojęcie rzeczy zdefiniowane zostało z kolei w kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 45 k.c. „rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.”

Dodatki przekazywane przez Spółkę w związku ze sprzedażą poszczególnych książek w ramach danej serii wydawniczej, należące do wspominanej kategorii "build-up," stanowią przedmioty materialne. Zgodnie z przeznaczeniem tych Dodatków, stanowią one części składowe rzeczy, która może być ostatecznie złożona z tych Dodatków (vide wskazany powyżej przykład modelu samolotu składanego z części stanowiących Dodatki do pojedynczych książek w ramach danej serii wydawniczej). Biorąc jednak pod uwagę, iż wspomniany powyżej art. 2 pkt 6 ustawy o VAT definiuje, jako "towar" zarówno "rzeczy" jak i "części rzeczy", należy uznać, że wspomniane Dodatki, stanowiące części rzeczy, w rozumieniu wspomnianej definicji z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - są odrębnym towarem w rozumieniu ustawy o VAT, w tym również w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT.

Ponadto, sprzedaż pojedynczych książek (razem z przekazaniem każdego Dodatku) dokonywana jest oddzielnie - Dystrybutor/Prenumerator nabywa jednorazowo pojedynczą książkę (i otrzymuje dodatek - prezent). To implikuje uznanie pojedynczego Dodatku za odrębny towar w rozumieniu ustawy o VAT (w przypadku uznania, że dla potrzeb VAT pojedynczy Dodatek nie jest towarem, w ogóle nie można byłoby mówić, że przekazanie takiego Dodatku objęte jest zakresem przedmiotowym ustawy o VAT).

Powyższe prowadzi do wniosku, że dla potrzeb ustalenia ceny nabycia towaru lub jednostkowego kosztu wytworzenia towaru (stanowiącego prezent), wspomniane Dodatki typu „build up” powinny być oceniane oddzielnie, ponieważ stanowią one odrębne towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Reasumując, w opisanej powyżej sytuacji, Dodatki należące do kategorii "build-up” stanowią odrębne towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Powyższe oznacza, że Dodatki takie stanowią odrębne towary w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT. Wynika z tego, że limit, o którym mowa w tym ostatnim przepisie, powinien być stosowany odrębnie do każdego Dodatku przekazywanego, jako prezent do pojedynczej książki sprzedawanej w ramach danej serii wydawniczej. Jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia takiego Dodatku przekracza 10 zł (bez VAT), Spółka zobowiązana jest do wykazania podatku należnego VAT z tytułu przekazania Dodatku. Jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia Dodatku nie przekracza 10 zł (bez VAT), Spółka nie ma obowiązku wykazania podatku należnego VAT z tytułu przekazania takiego Dodatku, ponieważ w takiej sytuacji zastosowanie ma wyłączenie z opodatkowania wynikające z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT (jak wskazano w uzasadnieniu do pkt 1 - bez względu na fakt prowadzenia przez Spółkę ewidencji nieodpłatnych wydań, status Prenumeratora / Dystrybutora oraz niezależnie od ilości przekazywanych Dodatków jednemu Prenumeratorowi / Dystrybutorowi).

Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska w opisanym powyżej stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy – przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy – przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Wyjątkiem jest przekazanie towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki.

Istotne jest zatem, że nie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Podkreślić w tym miejscu należy, że konstrukcja przewidziana w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa wydawanego towaru nie przekracza 10 zł, jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w pkt 1 analizowanego przepisu.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność wydawniczą, sprzedając książki w tzw. seriach wydawniczych. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w Polsce.

Spółka dokonuje sprzedaży książek za pośrednictwem dwóch kanałów dystrybucji:

1.  tzw. sprzedaż subskrypcyjna - bezpośrednia sprzedaż przez Spółkę do prenumeratorów (głównie są to osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, może się zdarzyć również, że w ramach tego kanału dystrybucji książki są sprzedawane do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, jak również osób prawnych, dalej: „Prenumeratorzy”).
2.  tzw. sprzedaż kioskowa - w ramach tego kanału dystrybucji, książki sprzedawane są przez Spółkę do dystrybutorów (osoby prawne bądź też osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, dalej: „Dystrybutorzy”). Dystrybutorzy następnie w ramach sprzedaży prowadzonej w detalicznych punktach sprzedaży (kioski) sprzedają książki do osób fizycznych.

W celu uatrakcyjnienia sprzedawanych książek oraz w celu zachęcenia potencjalnych klientów do ich zakupu, w przypadku niektórych serii książek, Spółka dodaje do poszczególnych egzemplarzy książek określone towary, które są w efekcie nieodpłatnie przekazywane nabywcom książek.

W ramach nieodpłatnie przekazywanych dodatków można wyróżnić następujące kategorie:

1.  dodatki należące do kategorii tzw. „build up” tzn. takie dodatki, które dołączone do pojedynczych tomów serii wydawniczej - stanowią części składowe jednej rzeczy, która może być złożona (zbudowana) z tych części składowych. Przykładem takiej kategorii dodatków są np. części modelu samolotu, które dodawane są do poszczególnych tomów serii wydawniczej, a które następnie składają się na jeden model samolotu.
2.  dodatki mające samodzielny charakter, które nie stanowią części składowej określonej rzeczy (tzw. „dodatki samodzielne”). Przykładem tej kategorii dodatków są np. miniaturowe modele samochodów dołączone do poszczególnych tomów (książek serii wydawniczej).Niezależnie od dodatków dołączanych do poszczególnych tomów serii wydawniczej, o których mowa powyżej (przekazywanych w ramach obu ww. kanałów dystrybucji), w przypadku sprzedaży subskrypcyjnej, zdarzają się ponadto sytuacje, gdy Spółka przekazuje nieodpłatnie Prenumeratorom również dodatkowe prezenty zachęcające do dalszych zakupów.

Nieodpłatne przekazywanie Dodatków jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki - ma na celu zwiększenie sprzedaży książek, która jest podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki. Przekazywane Dodatki są uprzednio nabywane przez Spółkę lub wytworzone przez Spółkę we własnym zakresie, a Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu odpowiednio nabycia, importu lub wytworzenia tych Dodatków (lub ich części składowych). Jednostkowa cena nabycia/ koszt wytworzenia przekazywanych przez Spółkę Dodatków (tj. Dodatków należących do kategorii „dodatków samodzielnych” oraz Dodatków typu „build-up”) w większości przypadków nie przekracza wartości 10 złotych netto, natomiast zdarzają się również Dodatki, których jednostkowa cena nabycia/ koszt wytworzenia przekraczają tę wartość.

W przypadku sprzedaży subskrypcyjnej Spółka prowadzi ewidencję (rejestr) Prenumeratorów, która zawiera m.in. dane identyfikacyjne poszczególnych Prenumeratorów oraz informację na temat poszczególnych egzemplarzy (tomów) serii wydawniczej książek wysłanych do Prenumeratorów. Ewidencja Prenumeratorów prowadzona jest w celu wsparcia sprzedaży subskrypcyjnej - m.in. kontroli zamówień, płatności oraz wysyłki do Prenumeratorów poszczególnych egzemplarzy (tomów) serii wydawniczej książek wraz z Dodatkami. Ewidencja Prenumeratorów stanowi również źródło informacji do rozliczeń podatkowych Spółki.

Z uwagi na to, że do poszczególnych książek w ramach serii wydawniczej przypisane są konkretne Dodatki, dane z rejestru (ewidencji) pozwalają Spółce określić ilość Dodatków przekazanych przez Spółkę nieodpłatnie w ramach sprzedaży subskrypcyjnej na rzecz Prenumeratorów.

W przypadku sprzedaży kioskowej dokonywanej na rzecz Dystrybutorów Spółka prowadzi ewidencję (rejestr) głównie do celów podatkowych, umożliwiającą również zidentyfikowanie ilości i wartości Dodatków przekazanych na rzecz Dystrybutorów.

W związku z powyższym, Spółka występuje z niniejszym wnioskiem w celu potwierdzenia prawidłowości sposobu rozliczania na gruncie VAT nieodpłatnych przekazań Dodatków.

Ad. 1

Z uwagi na powołane przepisy prawa oraz przedstawiony przez Wnioskodawcę opis sprawy należy wskazać, że nieodpłatne przekazanie towarów (Dodatków) będących przedmiotem wniosku, których jednostkowa cena nabycia netto lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 10 zł, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wynika to z faktu, że towary te stanowią prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy, a ich przekazanie następuje na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki, gdyż jak wskazał Wnioskodawca, nieodpłatne przekazywanie Dodatków ma na celu zwiększenie sprzedaży książek, która jest podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki.

Ponadto, na opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będącego przedmiotem wniosku nieodpłatnego przekazania nie ma wpływu okoliczność, że Spółka prowadzi ewidencję nieodpłatnych wydań, ilość przekazanych towarów jednemu podmiotowi (Prenumeratorowi/Dystrybutorowi), ani status tego Prenumeratora/Dystrybutora (osoba fizyczna prowadząca, nieprowadząca działalności gospodarczej oraz osoba prawna). Istotne znaczenie ma, że jednostkowy koszt wytworzenia (ewentualnie cena nabycia) pojedynczego przekazywanego towaru nie przekracza 10 zł netto.

Wobec tego, powyższe nieodpłatne przekazanie nie stanowi dostawy towarów i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy w powiązaniu z art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 i 4 ustawy o VAT.

Tym samym, w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, Dodatki przekazywane nieodpłatnie przez Spółkę na rzecz Prenumeratorów/Dystrybutorów (których jednostkowa cena nabycia (bez podatku)/jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania nie przekraczają 10 złotych) nie podlegają opodatkowaniu VAT bez względu na fakt prowadzenia przez Spółkę ewidencji nieodpłatnych wydań, status Prenumeratora/Dystrybutora (osoba fizyczna prowadząca, nieprowadząca działalności gospodarczej oraz osoba prawna) oraz niezależnie od ilości przekazywanych dodatków jednemu Prenumeratorowi/Dystrybutorowi.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Ad. 2 i 3

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o „towarach” rozumie przez to „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.” Towarem może być zatem obiekt stanowiący zarówno samodzielną rzecz jak i część rzeczy.

Jak zaś stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.) rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Dodatki przekazywane przez Spółkę w związku ze sprzedażą poszczególnych książek w ramach danej serii wydawniczej, należące do kategorii „dodatki samodzielne” oraz „build up” stanowią przedmioty materialne.

Zgodnie z przeznaczeniem tych Dodatków należących do kategorii „dodatki samodzielne”, stanowią one samodzielne „rzeczy” w rozumieniu art. 45 k.c. Z uwagi na wymieniony powyżej art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, należy uznać, że wymienione Dodatki - stanowiące „rzeczy”, są odrębnym towarem w rozumieniu ustawy o VAT, w tym również w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT. Powyższe prowadzi do wniosku, że dla potrzeb ustalenia ceny nabycia towaru lub jednostkowego kosztu wytworzenia towaru (stanowiącego prezent), wspomniane Dodatki powinny być oceniane oddzielnie, ponieważ stanowią one odrębne towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Natomiast Dodatki należące do kategorii „build up” stanowią części składowe rzeczy, która może być ostatecznie złożona z tych Dodatków. Zatem z uwagi na wymieniony powyżej art. 2 pkt 6 ustawy o VAT definiujący, jako "towar" zarówno "rzeczy" jak i "części rzeczy", należy uznać, że wspomniane Dodatki, stanowiące części rzeczy, w rozumieniu wspomnianej definicji z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - są odrębnym towarem w rozumieniu ustawy o VAT, w tym również w rozumieniu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT.

Ponadto, sprzedaż pojedynczych książek (razem z przekazaniem każdego Dodatku) dokonywana jest oddzielnie - Dystrybutor/Prenumerator nabywa jednorazowo pojedynczą książkę (i otrzymuje dodatek - prezent). To wnioskuje uznanie pojedynczego Dodatku za odrębny towar w rozumieniu ustawy o VAT.

Powyższe oznacza, że wskazany w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT limit ceny nabycia towaru oraz jednostkowego kosztu wytworzenia towaru powinien być odnoszony oddzielnie do każdego Dodatku. Dla oceny tej sytuacji nie ma znaczenia to, że powyższe Dodatki (towary) są dodawane do kolejnych książek należących do tej samej serii wydawniczej, ponieważ pojedyncze książki należące do danej serii wydawniczej są sprzedawane odrębnie, tak jak odrębnie do każdej książki dołączany jest prezent.

Z uwagi na opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa, Dodatki należące do kategorii „dodatki samodzielne” oraz „build up”, stanowią odrębne towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Powyższe oznacza, że Dodatki takie stanowią odrębne towary w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT. Wynika z tego, że limit o którym mowa w tym ostatnim przepisie, powinien być stosowany odrębnie do każdego Dodatku przekazywanego, jako prezent do pojedynczej książki sprzedawanej w ramach danej serii wydawniczej. Jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia dodatku nie przekracza 10 zł (bez VAT), Spółka nie ma obowiązku wykazania podatku należnego VAT z tytułu przekazania takiego dodatku, ponieważ w takiej sytuacji zastosowanie ma wyłączenie z opodatkowania wynikające z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 i 3 należy uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.