Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.227.2025.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Brak opodatkowania opłat z tytułu ustanowienia prawa
użytkowania wieczystego ustalonych w decyzji Wojewody.
Słowa kluczowe: Skarb Państwa
czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
gmina
opłata-opłata za użytkowanie wieczyste
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
wojewoda
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania opłat z tytułu ustanowienia prawa
    użytkowania wieczystego ustalonych w decyzji Wojewody. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina A. (dalej: Gmina, Wnioskodawca) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT. Gmina zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14
    maja 2009 r., sygn. akt I FSK 293/08, jest podatnikiem podatku VAT również w zakresie
    czynności związanych z gospodarowaniem nieruchomościami stanowiącymi własność
    Skarbu Państwa.
    Skarb Państwa jest właścicielem nieruchomości, przed podziałem oznaczonej jako działka
    gruntu nr 1, o powierzchni (...) h. Nieruchomość objęta jest miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego zgodnie z Uchwałą nr (...) Rady Miejskiej A z dnia (...) r.
    w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie
    ulic (...) i (...) w A.
    Działka nr 1 stanowi teren oznaczony na rysunku planu symbolami:
    • w części „5Z” - Dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 5Z ustala się
      przeznaczenie:
    1) zieleń parkowa;
    2) skwery;
    3) obiekty infrastruktury technicznej.
    • w części „3KDZ/2” - Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem 3KDZ/2
      ustala się przeznaczenie – ulice;
    • w części „1UC-U” - Dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 1UC-U ustala
      się przeznaczenie:
    1) usługi I;
    2) stacje paliw;
    3) infrastruktura drogowa;
    4) lotniska;
    5) wytwarzanie energii cieplnej;
    6) obiekty infrastruktury technicznej;
    7) sport i rekreacja;
    • w części „4KS/1” - Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem 4KS/1 ustala
      się przeznaczenie:
    1) infrastruktura drogowa;
    2) obiekty infrastruktury wodociągowej;
    3) obiekty infrastruktury kanalizacyjnej.
    Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu
    regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w (...) (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1286) (dalej:
    ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu), inwestycje w zakresie terminalu oraz
    inwestycje towarzyszące są celami publicznymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu, decyzję o ustaleniu
    lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, na wniosek inwestora, wydaje właściwy

    miejscowo wojewoda. Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w
    zakresie terminalu może odnosić się do całości lub części zadania inwestycyjnego, o
    którym mowa w art. 2 ust. 2.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu, decyzją o ustaleniu
    lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu zatwierdza się podział nieruchomości. Mapy z
    projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu
    lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu.
    W myśl art. 20 ust. 6a ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu, z wyjątkiem ust. 7,
    inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji
    inwestycji w zakresie terminalu stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego
    nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o
    ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu do Skarbu Państwa, znajdujących się
    w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie oznaczonym w tej decyzji zgodnie z
    art. 10 ust. 1 pkt 7a, oraz prawo własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem
    związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.
    Stosownie do art. 20 ust. 9 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu, opłaty z tytułu
    ustanowienie użytkowania wieczystego nieruchomości, o których mowa w ust. 6a, oraz
    opłaty z tytułu trwałego zarządu tymi nieruchomościami są naliczane i nakładane zgodnie
    z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
    W myśl art. 71 ust. 1-4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
        1. Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się
        pierwszą opłatę i opłaty roczne.
        2. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
        drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia
        umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
        3. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
        drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach
        tych stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4.
        4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do
        dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za
        rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy
        organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed
        upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający
        danego roku kalendarzowego.
    Decyzją Wojewody A z dnia 22 grudnia 2023 r. (data ostateczności: 2 lutego 2024 r.)
    ustalono lokalizację inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu
    regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w (...), dla inwestycji pn.: „(...)”. Na
    podstawie powyższej decyzji m.in. zatwierdzono podział działki nr 1 o powierzchni (...) h na
    dwie działki, tj. działkę nr 2 o powierzchni (...) h oraz działkę nr 3 o powierzchni (...) h oraz
    ustalono nabycie przez Operatora (...) z mocy prawa, prawa użytkowania wieczystego
    gruntu oznaczonego ewidencyjnie jako działka nr 2.
    Następnie decyzją z dnia 21 maja 2024 r. (data ostateczności: 11 czerwca 2024 r.)
    Wojewoda A orzekł o stwierdzeniu nabycia przez Operatora (...) prawa użytkowania
    wieczystego na okres 99 lat (tj. do 2123 r.) gruntu, stanowiącego własność Skarbu
    Państwa, oznaczonego ewidencyjnie jako działka nr 2 (która powstała z podziału działki nr
    1).
    Wydzielona z działki nr 1 działka nr 2 stanowi teren oznaczony symbolem 1UC-U na
    rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Uchwała nr (...) Rady
    Miejskiej A z dnia 18 kwietnia 2013 r.).

    Dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 1UC-U ustalono następujące
    przeznaczenie:
    1) usługi I;
    2) stacje paliw;
    3) infrastruktura drogowa;
    4) lotniska;
    5) wytwarzanie energii cieplnej;
    6) obiekty infrastruktury technicznej;
    7) sport i rekreacja.
    Działka nr 2 to nieruchomość niezabudowana.
    Nabycie prawa użytkowania wieczystego ww. gruntu nastąpiło z mocy prawa na
    podstawie cytowanego powyżej art. 20 ust. 6a ustawy o inwestycjach w zakresie
    terminalu, z dniem 2 lutego 2024 r., tj. z dniem w którym decyzja Wojewody A z dnia 22
    grudnia 2023 r., stała się ostateczna.
    Decyzją z dnia 21 maja 2024 r. Wojewoda A zobowiązał użytkownika wieczystego
    (Operatora (...)) do uiszczania opłat z tytułu użytkowania wieczystego, tj. pierwszej opłaty
    w wysokości 25% ceny nieruchomości oraz opłat rocznych w wysokości 1% ceny
    nieruchomości.
    Opłata roczna płatna w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja z dnia 21 maja 2024 r.
    stała się ostateczna.
    Opłaty roczne (począwszy od 2025 r.) płatne z góry w terminie do dnia 31 marca każdego
    roku.
    W związku z wątpliwościami dotyczącymi opodatkowania ww. ustanowienia użytkowania
    wieczystego, podatnik opodatkował otrzymaną pierwszą opłatę podstawową stawką
    podatku VAT - 23% i wystąpił z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

## Pytanie

Czy nabycie z mocy prawa, prawa użytkowania wieczystego działki nr 2 na zasadach
    opisanych we wniosku stanowi na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT dostawę towarów
    opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, tj. czy pierwsza opłata oraz kolejne opłaty
    roczne z tytułu prawa użytkowania wieczystego ustalone w decyzji Wojewody z dnia 21
    maja 2024 r. podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), dalej: ustawa o VAT, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary - na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz ich części,
    a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym
    również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za
      odszkodowanie;

    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste, stanowi
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednakże z uwagi na fakt, iż oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nie nastąpiło na
    podstawie umowy cywilnoprawnej lecz z mocy prawa, powstała wątpliwość czy opisywana
    czynność podlega opodatkowaniu VAT. Z kolei art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT mówi o
    przeniesieniu z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie,
    natomiast w omawianej sytuacji dochodzi do nabycia z mocy prawa prawa użytkowania
    wieczystego nie zaś prawa własności.
    W opisywanej sprawie niezabudowany grunt (działka nr 2) został oddany z mocy prawa w
    użytkowanie wieczyste na realizację celu publicznego polegającego na budowie stacji
    pomiarowej i gazociągu przyłączeniowego, zgodnie z decyzją Wojewody A z dnia 22
    grudnia 2023 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie
    terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w (...). Opłaty, które będzie
    zobowiązany uiszczać użytkownik wieczysty również zostały ustalone na podstawie decyzji
    Wojewody A.
    Dodatkowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w Interpretacji Indywidualnej z dnia
    24 maja 2021 r. nr 0112-KDIL1-1.4012.91.2021.2.JKU w podobnej sprawie wyraził
    następujące stanowisko:
    „Analiza przedstawionego stanu faktycznego w świetle przywołanych regulacji prawnych
    prowadzi do stwierdzenia, że pierwsza opłata oraz opłaty roczne ustalone przez
    Wojewodę z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa przekazanej
    w użytkowanie wieczyste z mocy prawa - na podstawie wydanej przez Wojewodę decyzji
    na podstawie art. 20 ust. 6, 8, 9 i 10 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w
    zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego (...) - nie będą stanowiły,
    po stronie Powiatu, czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. W tym konkretnym bowiem przypadku, Powiat nie wykonał czynności, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem pierwsza opłata i

    opłaty roczne, które zostaną ustalone przez Wojewodę, nie będą wiązały się z czynnością
    ustanowienia przez Powiat użytkowania wieczystego gruntów.
    Podsumowując, pierwsza opłata z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego
    oraz kolejne opłaty roczne z tytułu prawa użytkowania wieczystego ustalone w decyzji
    Wojewody (...) znak (...) z dnia 15 stycznia 2019 r. nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług”.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy pierwsza opłata oraz kolejne opłaty
    roczne z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego ustalone na podstawie
    decyzji Wojewody z dnia 21 maja 2024 r. nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż nabycie z mocy prawa prawa użytkowania wieczystego nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
        1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
          imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności
          towarów w zamian za odszkodowanie;
        2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
          umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
          sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
          następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
          ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
        3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
          komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
        4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
          jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
        5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
          ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
          przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
          spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
          członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
          lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
          własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
        6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
        7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste, stanowi
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Co do zasady dla uznania, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika
    wprost z cyt. wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów) za wynagrodzeniem. W
    znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także
    odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów,
    płatny.
    Aby dana czynność (dostawa towarów) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy tą
    dostawą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty
    stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za konkretną dostawę dokonaną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Według art. 232 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach
      administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami,
      lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do
      realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie
      wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.
    Na mocy art. 232 § 2 Kodeksu cywilnego:
      W wypadkach przewidzianych w przepisach szczególnych przedmiotem użytkowania
      wieczystego mogą być także inne grunty Skarbu Państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków.
    W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego:

      W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez
      umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek
      samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik
      może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
      użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
    W myśl natomiast art. 238 Kodeksu cywilnego:
      Wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną.
    Stosownie natomiast do art. 71 ust. 1-4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
        1. Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się
          pierwszą opłatę i opłaty roczne.
        2. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste
          w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia
          zawarcia umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
        3. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste
          w drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach
          tych stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4.
        4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie
          do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera
          się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego.
          Właściwy organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14
          dni przed upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty,
          nieprzekraczający danego roku kalendarzowego.
    Na podstawie art. 72 ust. 2 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Stawka procentowa pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego wynosi od
      15% do 25% ceny nieruchomości gruntowej.
    Stosownie do art. 72 ust. 3 pkt 4 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego
      jest uzależniona od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa
      została oddana, i wynosi za nieruchomości gruntowe oddane na cele mieszkaniowe,
      na realizację urządzeń infrastruktury technicznej i innych celów publicznych oraz
      działalność sportową - 1% ceny.
    Jak wynika z powołanych przepisów oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste jest
    czynnością odpłatną. Ustawodawca przewidział w tym zakresie dwa rodzaje odpłatności,
    tj. pierwszą opłatę oraz opłaty roczne. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres
    użytkowania wieczystego w terminie do 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
    Z cytowanych przepisów należy wywnioskować, że w przypadku użytkowania wieczystego
    właścicielem gruntu przez cały okres użytkowania pozostaje Skarb Państwa lub jednostka
    samorządu terytorialnego. Użytkownik wieczysty w tym czasie posiada zatem we władaniu
    rzecz cudzą. Jego prawo w stosunku do tego gruntu pozwala na dysponowanie rzeczą w
    sposób zbliżony do właściciela. Wykonanie więc tego świadczenia w całości następuje z
    chwilą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.
    Na podstawie art. 5 ust. 1-4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie
    terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w (...) (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1286 ze zm.), zwanej dalej ustawą o inwestycjach:
        1. Decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, na wniosek
          inwestora, wydaje właściwy miejscowo wojewoda. Wniosek o wydanie decyzji o
          ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu może odnosić się do całości
          lub części zadania inwestycyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2.

        2. Wojewoda wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do tej części
          inwestycji w zakresie terminalu realizowanej przez danego inwestora, która jest
          zlokalizowana na obszarze danego województwa.
        3. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach lokalizacji
          inwestycji w zakresie terminalu jest minister właściwy do spraw budownictwa,
          planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
        4. Wojewoda niezwłocznie zawiadamia organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku
          o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu oraz o
          wydaniu takiej decyzji.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 9 i 9a) ustawy o inwestycjach:
      Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu
      zawiera:
        9) wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji
        inwestycji w zakresie terminalu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 20 ust.
        3 i 6.
        9a) wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji
        inwestycji w zakresie terminalu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 20 ust.
        6a.
    Na mocy art. 20 ust. 3 ustawy o inwestycjach:
      Nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie
      oznaczonym w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, zgodnie
      z art. 10 ust. 1 pkt 7, stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z dniem, w
      którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu stała się
      ostateczna, za odszkodowaniem.
    Według art. 20 ust. 6 ustawy o inwestycjach:
      Z zastrzeżeniem ust. 7, inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o
      ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu stała się ostateczna, prawo
      użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych, określonych w ust. 3, oraz
      prawo własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali
      znajdujących się na tych nieruchomościach.
    Na podstawie art. 20 ust. 6a ustawy o inwestycjach:
      Z wyjątkiem ust. 7, inwestor nabywa z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o
      ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu stała się ostateczna, prawo
      użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych należących w dniu złożenia
      wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu do
      Skarbu Państwa, znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w
      zakresie oznaczonym w tej decyzji zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7a, oraz prawo
      własności budynków, innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali
      znajdujących się na tych nieruchomościach.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. Są Państwo podatnikiem podatku VAT również w zakresie czynności związanych z
    gospodarowaniem nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa. Skarb
    Państwa jest właścicielem nieruchomości, przed podziałem oznaczonej jako działka gruntu
    nr 1, o powierzchni (...) ha.
    Decyzją Wojewody A z 22 grudnia 2023 r. (data ostateczności: 2 lutego 2024 r.) ustalono
    lokalizację inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego
    skroplonego gazu ziemnego w (...), dla inwestycji pn.: „(...)”. Na podstawie powyższej
    decyzji m.in. zatwierdzono podział działki nr 1 o powierzchni (...) ha na dwie działki, tj.
    działkę nr 2 o powierzchni (...) ha oraz działkę nr 3 o powierzchni (...) ha oraz ustalono

    nabycie przez Operatora (...) z mocy prawa, prawa użytkowania wieczystego gruntu
    oznaczonego ewidencyjnie jako działka nr 2.
    Następnie decyzją z 21 maja 2024 r. (data ostateczności: 11 czerwca 2024 r.) Wojewoda A
    orzekł o stwierdzeniu nabycia przez Operatora (...) prawa użytkowania wieczystego na
    okres 99 lat (tj. do 2123 r.) gruntu, stanowiącego własność Skarbu Państwa, oznaczonego
    ewidencyjnie jako działka nr 2 (która powstała z podziału działki nr 1).
    Nabycie prawa użytkowania wieczystego ww. gruntu nastąpiło z mocy prawa na
    podstawie art. 20 ust. 6a ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu, z dniem 2 lutego
    2024 r., tj. z dniem w którym decyzja Wojewody A z 22 grudnia 2023 r., stała się ostateczna.
    Decyzją z 21 maja 2024 r. Wojewoda A zobowiązał użytkownika wieczystego (Operatora
    (...)) do uiszczania opłat z tytułu użytkowania wieczystego, tj. pierwszej opłaty w wysokości
    25% ceny nieruchomości oraz opłat rocznych w wysokości 1% ceny nieruchomości. Opłata
    roczna płatna w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja z 21 maja 2024 r. stała się
    ostateczna. Opłaty roczne (począwszy od 2025 r.) płatne z góry w terminie do 31 marca
    każdego roku.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nabycie przez Operatora (...) z mocy prawa,
    prawa użytkowania wieczystego działki nr 2 na zasadach opisanych we wniosku stanowi
    na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy dostawę towarów opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług, a więc czy pierwsza opłata oraz kolejne opłaty roczne z tytułu prawa
    użytkowania wieczystego ustalone w decyzji Wojewody z 21 maja 2024 r. podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie pierwsza opłata oraz opłaty roczne ustalone przez Wojewodę z
    tytułu przekazania Operatorowi (...) nieruchomości Skarbu Państwa w użytkowanie
    wieczyste z mocy prawa – na podstawie wydanej przez Wojewodę decyzji - nie stanowią,
    po Państwa stronie, czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. W tym konkretnym przypadku, nie wykonują Państwo czynności, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem pierwsza opłata i opłaty
    roczne, które zostały ustalone przez Wojewodę, nie wiążą się z czynnością ustanowienia
    przez Państwa użytkowania wieczystego gruntów.
    Tym samym, pierwsza opłata oraz kolejne opłaty roczne z tytułu ustanowienia prawa
    użytkowania wieczystego ustalone w decyzji Wojewody z 21 maja 2024 r. nie stanowią
    wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie interpretacja nie wywołuje żadnych skutków prawnopodatkowych po stronie
    Województwa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.