Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-205/13-2/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-05-22
Teza: Od 1 stycznia 2011, w świetle zmiany przepisów Ustawy nowelizującej (obowiązującej od 1 stycznia 2011 r.), Spółce przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionego paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów, o których mowa w stanie faktycznym.
Słowa kluczowe: badanie-badanie techniczne; homologacja-świadectwo homologacji; paliwo; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 06.03.2013 r. (data wpływu 08.03.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa do napędu samochodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.03.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa do napędu samochodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej: „Spółka”) jest operatorem platformy płatnej telewizji satelitarnej. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. W celu wykonywania ww. działalności opodatkowanej w latach 2009 - 2011 Spółka zakupiła samochody o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, które spełniają warunki wymienione do 31 grudnia 2010 r. w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej: „Ustawą”, a po tej dacie w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym — Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm., dalej: „Ustawa nowelizująca”. W stosunku do przedmiotowych samochodów Spółka posiada zaświadczenie z okręgowej stacji kontroli pojazdów, homologację ciężarową oraz adnotację „samochód ciężarowy” w dowodzie rejestracyjnym. W związku z nabyciem ww. samochodów i ich wykorzystywaniem do czynności opodatkowanych VAT zgodnie z art. 86 ust. 3-5 Ustawy oraz art. 3 Ustawy nowelizującej Spółka obniżyła kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów w pełnej kwocie. W latach 2009-2010 Spółka odliczała podatek naliczony z tytułu nabycia paliwa do ww. samochodów w pełnej kwocie. Od 1 stycznia 2011 r. Spółka nie odliczała podatku naliczonego związanego z nabyciem paliwa do przedmiotowych samochodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od 1 stycznia 2011 r. Spółce przysługuje pełne odliczenie podatku naliczonego od zakupionego paliwa do napędu samochodów, o których mowa w stanie faktycznym?

Zdaniem Wnioskodawcy, od 1 stycznia 2011, w świetle zmiany przepisów Ustawy nowelizującej (obowiązującej od 1 stycznia 2011 r.), Spółce przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionego paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów, o których mowa w stanie faktycznym. Samochody te spełniają bowiem wymagania wymienione w art. 3 ust. 2 ww. Ustawy nowelizującej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej: „Ustawą”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 86 ust. 1 Ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W oparciu o art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

*   z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 11 lit. b Ustawy nowelizującej z dniem 1 stycznia 2011 r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast dodano m.in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,
*   przepis art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług, określający zasady odliczenia paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 Ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 oraz art. 88a mają wejść w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz paliw, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 Ustawy nowelizującej.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 Ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl art. 3 ust. 3 Ustawy nowelizującej, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 4 Ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Należy zauważyć, iż ograniczenie w odliczaniu VAT od nabycia paliwa w obecnie obowiązującym kształcie (zawarte w ww. art. 4 Ustawy nowelizującej) jest powtórzeniem zapisu art. 88 ust. 1 pkt 3 Ustawy obowiązującego w okresie od 22 sierpnia 2005 r. do 31 grudnia 2010r. równolegle z art. 86 ust. 3 i 4 Ustawy (obecnie art. 3 ust. 1 - 2 Ustawy nowelizującej), na podstawie których możliwe było odliczanie VAT od paliwa do samochodów, o których mowa w stanie faktycznym.

Spółka pragnie również przypomnieć, iż zmiany do ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodów oraz paliwa wykorzystywanego do ich napędu są konsekwencją wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-414/07 Magoora sp. z o.o., dotyczącego interpretacji przepisów Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L 145, str. 1, ze zm.) oraz decyzji wykonawczej Rady z dnia 27 września 2010 r. w zakresie ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego od niektórych pojazdów samochodowych nią objętych oraz konsultacji z Komitetem ds. VAT z dnia 30 września 2009 r. w sprawie ograniczenia odliczenia podatku naliczonego od paliwa do ww. samochodów.

Zatem mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. ograniczenie w zakresie odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu dotyczy:

*   samochodów osobowych oraz
*   niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem pojazdów samochodowych objętych od dnia 1 stycznia 2011 r. pełnym odliczeniem podatku (tzn. z wyjątkiem pojazdów samochodowych, do których zgodnie z art. 3 ust. 2 Ustawy nowelizującej — nie stosuje się ograniczenia w odliczeniu podatku).

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt, iż samochody, o których mowa w stanie faktycznym:

*   spełniają wymagania określone w okresie 2009-2010 r. w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 Ustawy oraz od 1 stycznia 2011 r. w art. 3 ust. 2 Ustawy o transporcie drogowym,
*   posiadają zaświadczenia potwierdzające spełnienie ww. wymagań wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów,
*   w dowodzie rejestracyjnym posiadają adnotację „samochód ciężarowy”,
*   dopuszczalna masa całkowita samochodów nie przekracza 3,5 tony,
*   zostały nabyte w latach 2009-2011 r.,

Spółce od 2011 r. przysługuje pełne prawo do odliczania podatku naliczonego od zakupionego paliwa wykorzystywanego do napędu przedmiotowych samochodów.

Spółka pragnie podkreślić, iż przedstawione stanowisko jest zgodne z wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów dostępnymi na stronie http://ww.finanse.mf.goy.pl/documents/766655/1 402295/NajwaSniejsze+zmiany+w+VAT+od+dnia+1+stycznia+2011+r.%2C.pdf, w których czytamy: „W przypadku nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu - wykorzystywanych do napędu:

*   samochodów osobowych oraz
*   niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem pojazdów samochodowych, przy nabyciu których podatnikowi przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku przy ich nabyciu (w tym użytkowanych na podstawie umów najmu, dzierżawy, leasingu łub innych umów o podobnym charakterze) nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

UWAGA

Ograniczenie w zakresie odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. paliw dotyczy również pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem pojazdów samochodowych objętych pełnym odliczeniem podatku, o których mowa wyżej w punkcie A (w punkcie A wskazano Ograniczenia w odliczaniu podatku przy nabyciu samochodów osobowych i niektórych innych pojazdów samochodowych”, w tym niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem samochodów, o których mowa w art. art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej - przypis Spółki), użytkowanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, nawet tych zawartych przed dniem 1 stycznia 2011 r., w odniesieniu do których przysługiwało na dzień 31 grudnia 2010 r. pełne prawo do odliczenia”.

Ministerstwo w przedmiotowych wyjaśnieniach wprost odniosło się również do przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2011 r., stwierdzając, że: „(\`(...)\`) Przepis art. 88 ust. 1 pkt 3, stanowi o braku możliwości odliczenia podatku od paliwa wykorzystywanego do samochodów i pojazdów wymienionych w art. 86 ust. 3. W przepisie tym są wymienione pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, ale przepis ten nie dotyczy wszystkich pojazdów o takiej właśnie dopuszczalnej masie całkowitej. Zakres przedmiotowy samochodów i pojazdów, które objęte są regulacją art. 86 ust. 3 znowelizowanej ustawy, jest określony również przez ust. 4 tego artykułu. Przepis art. 86 ust. 4 jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, że przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy, a zatem nie obejmuje pewnych kategorii pojazdów. Tym samym zakaz odliczenia podatku od paliwa, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3, nie odnosi się do paliwa wykorzystywanego do pojazdów, których ten przepis nie dotyczy. Oznacza to zatem, że podatnikowi będzie przysługiwało odliczenie podatku od paliwa wykorzystywanego do pojazdów wymienionych w art. 86 ust. 4. (\`(...)\`).”

W dodatkowych wyjaśnieniach do cytowanej wyżej broszury Ministerstwo Finansów potwierdziło, iż:

Od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenie w zakresie odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu dotyczy:

*   samochodów osobowych oraz
*   niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (także tzw. samochodów z „kratką”), w tym użytkowanych na podstawie umów najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, z wyjątkiem pojazdów samochodowych objętych od dnia 1 stycznia 2011 r. pełnym odliczeniem podatku (tzn. z wyjątkiem pojazdów samochodowych, do których zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym - Dz. U. Nr 247, poz. 1652 - nie stosuje się ograniczenia podatku).”

Stanowisko Spółki jest zgodne również ze stanowiskiem organów podatkowych wyrażonym w interpretacjach indywidualnych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 2 lutego 2012 r., sygn. ILPP2/443-1575/11-2/MN, w której czytamy: „Przedmiotowy samochód nie spełnia wymagań określonych w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej. Samochód nie posiada zaświadczeń potwierdzających spełnienie tych wymagań wydanych przez okręgową stację kontroli pojazdów. W dowodzie rejestracyjnym posiada adnotację samochód ciężarowy”. Dopuszczalna masa całkowita samochodu, o którym mowa we wniosku nie przekracza 3,5 tony. Przedmiotowy samochód Zainteresowany nabył w roku 2010. Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. nie przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanego do napędu przedmiotowego samochodu, który nie spełnia wymogów, określonych w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.”

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki od 1 stycznia 2011, w świetle zmiany przepisów Ustawy nowelizującej (obowiązującej od 1 stycznia 2011 r.), Spółce przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionego paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów, o których mowa w stanie faktycznym. Samochody te spełniają bowiem wymagania wymienione w art. 3 ust. 2 ww. Ustawy nowelizującej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.