Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-400/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-21
Teza: Czy naliczając i płacąc w Polsce zryczałtowany podatek dochodowy od dywidendy wypłaconej wnioskodawcy przez spółkę mającą siedzibę w Wielkiej Brytanii, w której jest 100% udziałowcem ma prawo uwzględnić 10% podatek równy uldze podatkowej (tax credit) rozliczony z brytyjskim urzędem podatkowym? Czy tym samym wnioskodawca powinien naliczyć zryczałtowany podatek w wysokości 19% od otrzymanej dywidendy, następnie potrącić podatek dochodowy zapłacony w Wielkiej Brytanii, a różnicę odprowadzić do swojego właściwego Urzędu Skarbowego w Polsce?
Słowa kluczowe: dywidendy; ulga; ulga-ulga podatkowa; Wielka Brytania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 08 kwietnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 15 kwietnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu z tytułu dywidendy wypłaconej przez spółkę mającą siedzibę w Wielkiej Brytanii w związku z przyznaniem ulgi tzw. tax credit - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu z tytułu dywidendy wypłaconej przez spółkę mającą siedzibę w Wielkiej Brytanii w związku z przyznaniem ulgi tzw. tax credit.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W bieżącym 2013 r. wnioskodawca planuje założyć w Wielkiej Brytanii spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, która będzie działać zgodnie z prawem brytyjskim. Wnioskodawca planuje być 100% udziałowcem w tej spółce. Przewiduje, że spółka ta będzie generować zyski. W związku z tym wnioskodawca będzie miał prawo do otrzymywania dywidendy. Zakłada, że wartość dywidendy podlegającej wypłacie nie przekroczy kwoty 30 000 GBP rocznie.

Dywidenda uzyskana przez polskiego rezydenta podatkowego od podmiotu zagranicznego, w którym jest udziałowcem, w oparciu o ustawę o PDOF, podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym zryczałtowanym w wysokości 19%. Zgodnie z zapisami polsko-brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dywidendy wypłacone polskiemu rezydentowi podatkowemu przez spółkę z siedzibą w Wielkiej Brytanii mogą być opodatkowane w Wielkiej Brytanii, z tym że podatek tam ustalony i pobrany nie może przekroczyć 10% kwoty dywidendy brutto.

Dla dywidend wypłaconych w Wielkiej Brytanii przez spółkę brytyjską do wysokości 30 000 GBP rocznie, brytyjskie prawo podatkowe ustala podatek dochodowy w wysokości 10% kwoty dywidendy. Wraz z wypłatą dywidendy udziałowiec otrzymuje prawo do ulgi, tzw. tax credit.

W oparciu o brytyjskie prawo podatkowe, firmy wypłacają dywidendy jako część odniesionych zysków, od których już odprowadziły podatek. Ulga (tax credit) ma na celu uwzględnienie tego podatku i udziałowcy mogą odliczyć ją od podatku dochodowego, który będą musieli odprowadzić od otrzymanych dywidend. Sumując całkowity uzyskany dochód udziałowiec jest zobowiązany uwzględnić sumę otrzymanej dywidendy i przyznanej mu ulgi (tax credit). Tak ustalona kwota stanowi całkowity dochód z dywidendy.

W związku z powyższym wnioskodawca, jako udziałowiec, otrzyma dywidendę składającą się z dwóch składników, z których jeden będzie stanowił 90% dochodu z tytułu dywidendy, a drugi w wysokości 10% dywidendy będzie ulgą podatkową, tzw. tax credit.

Na dowód powyższego sposobu rozliczenia podatku dochodowego wnioskodawca otrzyma zaświadczenie (voucher) o otrzymanej dywidendzie i przysługującej mu uldze podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy naliczając i płacąc w Polsce zryczałtowany podatek dochodowy od dywidendy wypłaconej wnioskodawcy przez spółkę mającą siedzibę w Wielkiej Brytanii, w której jest 100% udziałowcem wnioskodawca ma prawo uwzględnić 10% podatek równy uldze podatkowej (tax credit) rozliczony z brytyjskim urzędem podatkowym? Czy tym samym wnioskodawca powinien naliczyć zryczałtowany podatek w wysokości 19% od otrzymanej dywidendy, następnie potrącić podatek dochodowy zapłacony w Wielkiej Brytanii, a różnicę odprowadzić do swojego właściwego Urzędu Skarbowego w Polsce?

Zdaniem wnioskodawcy, umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Wielką Brytanią pozwala polskiemu rezydentowi podatkowemu na odliczenie od podatku dochodowego płaconego w Polsce kwoty podatku zapłaconego w Wielkiej Brytanii. Pomimo że podatek od dywidendy w wysokości 10% naliczony w Wielkiej Brytanii jest zgodnie z tamtejszymi przepisami kompensowany z przyznaną ulgą podatkową, zdaniem wnioskodawcy, należy uznać, że w Wielkiej Brytanii jest pobierany 10% podatek od dywidendy, który wnioskodawca ma prawo uwzględnić w rozliczeniu podatku dochodowego zryczałtowanego w Polsce.

W związku z powyższym, do obliczenia należnego podatku w Polsce wnioskodawca powinien zastosować stawkę 19%, a od tak ustalonej kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego ma prawo potrącić podatek dochodowy w wysokości 10% otrzymanej dywidendy, który został zapłacony w Wielkiej Brytanii.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Przy czym w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie natomiast do art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 Konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840) dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże w świetle art. 10 ust. 2 lit. b) Konwencji takie dywidendy z zastrzeżeniem punktu a) niniejszego ustępu, mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10 procent kwoty dywidend brutto. Użyty w powyższym przepisie zwrot „mogą być opodatkowane” nie oznacza dowolności w wyborze miejsca opodatkowania dywidend. Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że umowa przyznaje prawo do opodatkowania dywidendy nie tylko Państwu, w którym miejsce zamieszkania lub siedzibę ma osoba otrzymująca dywidendę, ale również Państwu, w którym siedzibę ma spółka wypłacająca dywidendę.

Podwójnego opodatkowania będzie się wówczas unikać poprzez zastosowanie metody wymienionej w art. 22 ust. 2 lit. b) Konwencji, zgodnie z którym jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 niniejszej Konwencji, mogą być opodatkowane w Zjednoczonym Królestwie, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Zjednoczonym Królestwie. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski majątkowe uzyskane w Zjednoczonym Królestwie.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 4 Konwencji postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do dywidend, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, działalność poprzez zakład w nim położony i gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia art. 7 Konwencji.

Warto również wyjaśnić, że określenie „dywidendy” użyte w art. 10 Konwencji oznacza dochód z udziałów (akcji) lub innych praw do udziału w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak również dochód z innych praw w spółce, który według prawa Umawiającego się Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jest pod względem podatkowym traktowany jak dochód z udziałów (akcji) i obejmuje również każdy dochód, który według prawa Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jest traktowany jak dywidenda lub dystrybucja dokonywana przez spółkę (art. 10 ust. 3 Konwencji).

Jak wynika z powyższych przepisów, co do zasady dochody z dywidendy wypłaconej przez spółkę z siedzibą w Wielkiej Brytanii osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlegać będą opodatkowaniu w Polsce z uwzględnieniem metody proporcjonalnego odliczenia. Zauważyć jednak należy, że odliczenie, na które pozwala ww. przepis art. 22 ust. 2 lit. b) Konwencji odnosi się jedynie do podatku faktycznie potrąconego (zapłaconego) na terenie Wielkiej Brytanii. Przepis ten jednoznacznie stanowi bowiem, że Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Zjednoczonym Królestwie. Tym samym przepis art. 22 ust. 2 lit. b) Konwencji dotyczy potrącenia w Polsce od podatku dochodowego osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Wielkiej Brytanii. Nie można zatem twierdzić, że odliczeniu od podatku należnego w Polsce podlega także równowartość podatku z tytułu dywidendy, który byłby należny w Wielskiej Brytanii, gdyby nie zastosowane zgodnie z tamtejszym ustawodawstwem ulgi tzw. tax credit. Warunkiem odliczenia jest faktyczna zapłata podatku od dywidendy u źródła. Natomiast przyznanie ulgi w postaci tzw. tax credit powoduje, że wnioskodawca nie zapłaci podatku z tytułu dywidendy w Wielskiej Brytanii w wysokości 10%, co zarazem wyklucza możliwość odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty równej 10% wartości dywidendy, będącej ulgą podatkową.

Reasumując, w przypadku uzyskania przez wnioskodawcę dywidendy ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wielkiej Brytanii, nie będzie on miał prawa do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty podatku równej 10% wartości dywidendy, która stanowiłaby podatek do zapłacenia w Wielkiej Brytanii (kwoty równej uldze podatkowej), gdyż podatek od tej dywidendy nie zostanie faktycznie zapłacony w Wielkiej Brytanii w związku z przyznaniem wnioskodawcy, jako udziałowcowi spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, ulgi tzw. tax credit.

Tym samym stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.