Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-106/13/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-02-04
Teza: „Czy koszt własny sprzedaży stanowiący cenę nabycia przez Spółkę towaru sprzedanego w punkcie 1) stanowi koszt uzyskania przychodu z punktu widzenia updop? /pytanie oznaczone we wniosku Nr 2/?”
Słowa kluczowe: bony-bony towarowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 03 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 30 października 2012 r.), uzupełnionym w dniu 14 stycznia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących zakupu towarów oferowanych do sprzedaży, za które klienci płacą bonami towarowymi emitowanymi przez Spółkę /pytanie oznaczone we wniosku Nr 2/ - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących zakupu towarów oferowanych do sprzedaży, za które klienci płacą bonami towarowymi emitowanymi przez Spółkę. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 09 stycznia 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-1380/12/CzP wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 14 stycznia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe :

W ramach swojej działalności gospodarczej Spółka zajmuje się między innymi sprzedażą detaliczną odzieży i obuwa sportowego oraz sprzętu turystycznego. Spółka rozważa wyemitowanie bonów towarowych, które w ramach różnych akcji marketingowych będą rozdawane wśród potencjalnych klientów. Bony będą traktowane jako środek płatniczy, który będzie mógł być wykorzystany przez jego posiadacza do „zapłaty” za towar nabyty w sklepach prowadzonych przez Spółkę. Będą one stanowić jedynie środek dowodowy (poświadczenie), że jego posiadaczowi przysługuje uprawnienie do wymiany bonu na towar.

Bony, które będą wyemitowane przez Spółkę charakteryzować się będą następującymi cechami:

1.  uprawniają do bezgotówkowego zakupu towarów w sklepach Spółki,
2.  nie podlegają wymianie na gotówkę,
3.  nie podlegają realizacji po upływie terminu ważności,
4.  nie uprawniają do zwrotu różnicy w przypadku, gdy łączna wartość brutto zakupionych towarów jest niższa niż wartość nominalna Bonu,
5.  nakładają na klienta obowiązek uiszczenia dopłaty, jeżeli wartość zakupów będzie przewyższała wartość Bonu.

Zdaniem Spółki, w przedstawionej sytuacji wystąpią następujące kategorie, które są związane z kategoriami przychodów lub kosztów.

1.  Przychód, który powstaje w momencie sprzedaży towaru, który zostaje opłacony bonem towarowym wyemitowanym przez Sprzedawcę,
2.  Koszt bezpośredni w postaci kosztu własnego sprzedaży stanowiącego cenę nabycia towaru sprzedanego w punkcie 1,
3.  Koszt związany z tym, iż zapłata za towar zostaje uiszczona w formie bonów a nie w formie gotówkowej; ponieważ to Sprzedawca jest emitentem tych bonów należność za sprzedany towar jest zapłacona właśnie tymi bonami, a więc nigdy nie przyjmie formy pieniężnej. W efekcie w momencie sprzedaży powstaje w Spółce należność od klienta, która nigdy nie zostanie spłacona w formie pieniężnej, ponieważ jako dowód zapłaty klient przedstawił otrzymany od Sprzedawcy bon towarowy. W związku z tym wartość, na jaką opiewa ten bon stanowi dla Spółki koszt działalności.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy koszt własny sprzedaży stanowiący cenę nabycia przez Spółkę towaru sprzedanego w punkcie 1) stanowi koszt uzyskania przychodu z punktu widzenia updop? /pytanie oznaczone we wniosku Nr 2/

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W przypadku kosztów stanowiących koszt nabycia towarów, które zostały sprzedane w okolicznościach przedstawionych w niniejszym zapytaniu, koszty te stanowią koszty bezpośrednio związane z przychodami z ich sprzedaży, w związku z czym stanowią bezpośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm., dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W updop nie została zawarta definicja pojęcia „koszty bezpośrednio związane z przychodami”. Ogólne znaczenie tego pojęcia można jednakże ustalić posługując się jego językowym znaczeniem. I tak, przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami bezpośrednimi będą zatem takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika m.in., iż Spółka rozważa wyemitowanie bonów towarowych, które w ramach różnych akcji marketingowych będą rozdawane wśród potencjalnych klientów. Bony będą traktowane jako środek płatniczy, który będzie mógł być wykorzystany przez jego posiadacza do „zapłaty” za towar nabyty w sklepach prowadzonych przez Spółkę. Będą one stanowić jedynie środek dowodowy (poświadczenie), że jego posiadaczowi przysługuje uprawnienie do wymiany bonu na towar. Bony, które będą wyemitowane przez Spółkę charakteryzować się będą cechami wymienionymi w pkt 1-5 opisu zdarzenia przyszłego.

W interpretacji indywidualnej z dnia 04 lutego 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-1380/12/CzP Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, iż wydanie klientom towarów, na podstawie wyemitowanych przez Spółkę bonów towarowych, nie generuje przychodu, o którym mowa w art. 12updop. Skoro zatem na tle opisanego zdarzenia przyszłego, w związku z ww. wydaniem towarów, nie powstanie przychód, to nie powstanie również bezpośredni koszt jego uzyskania w postaci wydatków poniesionych na ich nabycie.

Stanowisko Spółki jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego od dnia złożenia wniosku o wydanie interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 3, 4, 5, 6 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.