Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.216.2024.2.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: W zakresie skutków podatkowych otrzymania od Powierzającego w drodze darowizny praw i obowiązków z tytułu umowy powiernictwa.
Słowa kluczowe: cesja; darowizna; podatek-podatek od spadków i darowizn; umowa-umowa powiernictwa
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem darowizny, polecenia darczyńcy; Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki zwolnienia-Obowiązek zgłoszenia nabycia
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 2; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4a-ust. 1 -pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania od
    Powierzającego w drodze darowizny praw i obowiązków z tytułu umowy powiernictwa.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 stycznia 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na wstępie Wnioskodawczyni wskazuje, że jest:
    1) osobą fizyczną;
    2) polskim obywatelem;
    3) osobą posiadającą stałe miejsce pobytu na terytorium Polski;
    4) osobą, na której ciąży nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku dochodowym
      od osób fizycznych – innymi słowy jest tzw. polskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawczyni wyjaśnia również, że jest w związku małżeńskim, w ramach którego
    obowiązuje ustrój majątkowy, jakim jest rozdzielność majątkowa.
    Mąż Wnioskodawczyni („Powierzający”), podobnie jak ma to miejsce w przypadku
    Wnioskodawczyni:
    1) jest polskim obywatelem;
    2) posiada miejsce stałego pobytu na terytorium Polski;
    3) jest polskim rezydentem podatkowym (z pkt widzenia PIT).
    Powierzający jest stroną umowy powiernictwa („Umowa”) akcji spółki akcyjnej („Akcje”),
    posiadającej siedzibę i zarząd na terytorium Polski („Spółka”). Prawo własności Akcji
    przysługuje powiernikowi („Powiernik”). Wnioskodawczyni wyjaśnia, że Powiernik jest
    spółką osobową (tj. jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej),
    posiadającą siedzibę na terytorium Polski. Wszyscy ze wspólników Powiernika są polskimi
    obywatelami, posiadającymi stałe miejsce pobytu na terytorium Polski (są polskimi
    rezydentami podatkowymi).
    Umowa została zawarta przez Powierzającego już po ustanowieniu rozdzielności
    majątkowej pomiędzy Powierzającym a Wnioskodawczynią.
    Czynności Powiernika wykonywane są w imieniu własnym, ale na rzecz Powierzającego,
    na podstawie Umowy.
    Umowa przewiduje, że Powierzający zleca, a Powiernik zobowiązuje się do pełnienia dla
    Powierzającego funkcji powiernika udziałów (a obecnie Akcji) w Spółce. Ponadto na mocy
    Umowy Powiernik zobowiązuje się wobec Powierzającego do:
    1) posiadania udziałów powierzonych przez okres trwania Umowy;
    2) wykonywania wszelkich praw i obowiązków wspólnika Spółki wynikających z udziałów
      powierzonych z zachowaniem postanowień Umowy, o ile nie będzie to prowadzić do
      naruszenia obowiązujących przepisów prawa, postanowień umowy Spółki lub
      interesów ogółu wspólników Spółki;
    3) przekazywania na rzecz Powierzającego wszelkich środków pobranych i otrzymanych
      ze Spółki przez Powiernika w związku z prawami udziałowymi wynikającymi z udziałów
      powierzonych zgodnie z postanowieniami Umowy;

    4) pozyskiwania, na żądanie zgłoszone przez Powierzającego, informacji i dokumentów
      ze Spółki poprzez wykonywanie prawa kontroli, o którym mowa w art. 212 k.s.h. (
      Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r., poz. 18,
      dalej: „k.s.h.”)
    Jeżeli chodzi o zobowiązania Powierzającego to można tu m.in. wskazać na obowiązek
    zwrotu wydatków, które Powiernik poczyni w celu należytego wykonania obowiązków
    Powiernika wraz z odsetkami ustawowymi na wypadek opóźnień w zapłacie. Powierzający
    zobowiązany jest również zwolnić Powiernika od zobowiązań, które Powiernik w
    powyższym celu zaciągnął w imieniu własnym i na własny rachunek.
    Dodatkowo, Powierzający zobowiązany jest do wypłaty wynagrodzenia Powiernikowi na
    zasadach opisanych w Umowie. Wynagrodzenie za pierwszy rok zostało określone w
    wysokości niższej aniżeli wynagrodzenie za każdy następny rozpoczęty rok rozliczeniowy
    pełnienia funkcji Powiernika. Umowa przewiduje także zasady określania wynagrodzenia
    przewidziane na wypadek rozwiązania, wypowiedzenia lub wygaśnięcia Umowy. Co
    istotne Umowa przewiduje również, że w przypadku ustania stosunku powiernictwa,
    niezależnie od jego przyczyn, Powiernik zobowiązuje się przenieść na Powierzającego lub
    osobę przez niego wskazaną na piśmie wszystkie Akcje.
    Pierwotnie Powiernik był właścicielem udziałów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością („
    Spółka 2”). Spółka 2 została jednak przejęta przez Spółkę w trybie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h.,
    tj. poprzez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą.
    W wyniku przejęcia przez Spółkę majątku Spółki 2, Powiernik, w miejsce posiadanych
    udziałów Spółki 2, otrzymał od Spółki określoną ilość jej akcji, proporcjonalnie do udziałów
    dotychczas posiadanych w kapitale zakładowym Spółki 2.
    Umowa wprost przewiduje, że w przypadku podziału, połączenia lub przekształcenia
    Spółki, na skutek którego w zamian za udziały powierzone lub w związku z udziałami
    powierzonymi wydawane będą udziały lub akcje w innej spółce kapitałowej, wówczas
    pojęcie udziałów powierzonych oraz obowiązki Powiernika z nim związane rozciągać się
    będą na takie akcje lub udziały.
    Po opisanym wyżej połączeniu Spółki oraz Spółki 2 Powierzający nadal korzysta z usług
    Powiernika na podstawie Umowy, lecz obecnie Powiernik pełni swoją funkcję w
    odniesieniu do Akcji Spółki.
    Co istotne, wszelkie czynności związane z:
    1) objęciem przez Powiernika prawa własności udziałów w Spółce 2;
    2) wykonywaniem praw przysługujących Powiernikowi z tytułu posiadania prawa
      własności udziałów w Spółce 2;
    3) otrzymaniem prawa własności Akcji na skutek połączenia Spółki ze Spółką 2
        dokonywane były, jak również są obecnie przez Powiernika działającego w imieniu
        własnym, lecz na rzecz Powierzającego.
    Obecnie Powierzający zamierza przenieść prawa i obowiązki z Umowy na
    Wnioskodawczynię.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony dotychczas opis zdarzenia przyszłego, Powierzający
    zamierza zawrzeć trójstronne porozumienie („Porozumienie”) z Wnioskodawczynią i
    Powiernikiem.
    Na mocy Porozumienia Powierzający, jako osoba ostatecznie uprawniona do otrzymania
    akcji, dokona przeniesienia (cesji) swoich praw i obowiązków z Umowy na
    Wnioskodawczynię bez wynagrodzenia. W efekcie Porozumienia dojdzie do wstąpienia
    Wnioskodawczyni do Umowy w miejsce Powierzającego, w efekcie czego
    Wnioskodawczyni stanie się powierzającym. Rolą Powiernika będzie wyrażenie zgody na
    przeniesienie praw i obowiązków z Umowy przez Powierzającego na Wnioskodawczynię.

    Wnioskodawczyni wskazuje przy tym, że przed zawarciem Porozumienia Powierzający
    spełni wszystkie świadczenia wobec Powiernika, których wcześniej nie wypełnił, a które
    wynikają z umowy (tj. ureguluje wynagrodzenie Powiernika za dotychczas wyświadczone
    usługi). W efekcie tego w dniu przeniesienia przez Powierzającego praw i obowiązków z
    Umowy na Wnioskodawczynię nie będą istniały żadne niezaspokojone długi, obciążenia,
    czy też zobowiązania, które wynikałyby z Umowy.
    W konsekwencji, na skutek zawarcia Porozumienia:
    1) akcje Spółki pozostaną w majątku Powiernika;
    2) Umowa będzie zawarta pomiędzy Powiernikiem a Wnioskodawczynią
      (Wnioskodawczyni będzie nowym powierzającym wchodząc do Umowy w miejsce
      Powierzającego).
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że otrzymanie praw i obowiązków z umowy
    powiernictwa nastąpi na podstawie umowy darowizny (której skutkiem będzie cesja praw i
    obowiązków z ww. umowy na Wnioskodawczynię bez wynagrodzenia), tj. na podstawie
    tytułu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r., poz. 1837).

## Pytanie

Czy w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawczynię od Powierzającego praw i
    obowiązków z Umowy, Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do skorzystania ze
    zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy
    SiD?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawczynię od
    Powierzającego praw i obowiązków z Umowy, Wnioskodawczyni będzie przysługiwało
    prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w
    art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy SiD.
    Zgodnie z art. 1 ustawy SiD podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.
    in. darowizny.
    Jak stanowi art. 5 ustawy SiD obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i
    praw majątkowych. Obowiązek podatkowy w przypadku darowizny powstaje przy nabyciu
    w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu
    notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą
    spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny
    przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    W przypadku darowizny, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy SiD, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w
    razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia
    przyrzeczonego świadczenia. Jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
    wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą złożenia takich oświadczeń
    W ustawie SiD przewidziano także zwolnienia od podatku od spadków i darowizn.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że jednym z nich jest zwolnienie zawarte w art. 4a ust. 1 pkt 1
    ustawy SiD. Zgodnie ze wskazanym przepisem, w kontekście darowizny, zwalnia się od
    podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych,
    wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności
    rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6

    miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust.
    1 pkt 2-5 ustawy SiD.
    W kontekście ww. przepisu Wnioskodawczyni wskazuje, że na skutek Porozumienia
    nabędzie ona w drodze darowizny prawa majątkowe od Powierzającego. Fakt ten
    Wnioskodawczyni zamierza zgłosić właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w
    ustawowym terminie.
    Przechodząc natomiast do przedstawienia istotnych z punktu widzenia niniejszego
    wniosku przepisów prawa cywilnego oraz rodzinnego Wnioskodawczyni wskazuje, że jeżeli
                                            1idzie o rozdzielność majątkową to jej istotę opisano w art. 51 oraz art. 51 KRO - Ustawa z
    dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2023 r. poz. 2809, dalej
    „KRO”). Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że w razie umownego ustanowienia
    rozdzielności majątkowej, każdy z małżonków zachowuje zarówno majątek nabyty przed
    zawarciem umowy, jak i majątek nabyty później. Drugi z powołanych przepisów wskazuje
    natomiast, że każdy z małżonków zarządza samodzielnie swoim majątkiem. Uwzględniając
    to, Powierzający może przenieść na Wnioskodawczynię prawa i obowiązki wynikające z
    Umowy w drodze darowizny, jako że obecnie należą one do jego majątku.
    Przepisy w zakresie umowy darowizny zostały ujęte w art. 888 – 902 KC - Ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061, dalej „KC”). Należy wskazać, iż
    ustawa SiD nie zawiera odrębnej definicji darowizny. Niemniej biorąc pod uwagę, iż zakres
    przedmiotowy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn opiera się na wybranych
    instytucjach ustanowionych przez przepisy prawa cywilnego, a w zasadzie przez KC, w
    ocenie Wnioskodawczyni, należy posłużyć się znaczeniem umowy darowizny, czy też
    darowizny, w rozumieniu nadanym jej przez regulacje KC. Znaczenie to zgodne jest także z
    potocznym rozumieniem tego pojęcia. Można tu zatem wskazać, iż zarówno wykładnia
    literalna, celowościowa i systemowa wewnętrzna i zewnętrzna pojęcia darowizny są ze
    sobą zgodne.
    W konsekwencji, darowizna jest to umowa nazwana tj. opisana w przepisach KC. Chcąc
    zdefiniować umowę darowizny należy wskazać za art. 888 § 1 KC, że przez umowę
    darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna jest umową, której celem jest
    dokonanie na rzecz drugiej osoby „aktu szczodrobliwości, bez gospodarczego
    ekwiwalentu”.
    W świetle art. 888 KC do tzw. essentialia negoti umowy darowizny należą: określenie
    przedmiotu darowizny, wskazanie, że świadczenie następuje kosztem majątku darczyńcy,
    a ponadto że ma nieodpłatny charakter. Pojęcie majątku, kosztem którego dokonywane
    jest świadczenie, jest w omawianym przypadku rozumiane w znaczeniu węższym, jako
    zbiór aktywów, czyli praw majątkowych danego podmiotu.
    Uwzględniając wyżej wskazane argumenty, zdaniem Wnioskodawczyni, Porozumienie
    będzie stanowiło umowę darowizny, w ramach której przejdą z Powierzającego na
    Wnioskodawczynię prawa i obowiązki z Umowy, w efekcie czego Wnioskodawczyni wstąpi
    do Umowy w miejsce Powierzającego.
    Można tu także wskazać na art. 510 § 1 KC, w myśl którego m.in. umowa darowizny lub
    inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na
    nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    W zdarzeniu przyszłym opisanym w niniejszym wniosku dojdzie do darowizny, skutkiem
    której będzie cesja praw na Wnioskodawczynię, która wstąpi do Umowy w miejsce
    Powierzającego.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym występuje także Powiernik. Wnioskodawczyni pragnie
    wskazać, że instytucja powiernika nie została zdefiniowana w polskim systemie prawa.
    Umowa powiernictwa regulująca stosunek powiernictwa jest tzw. umową nienazwaną. Jej
                    1zawieranie umożliwia art. 353 KC, zgodnie z którym strony zawierające umowę mogą

    ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały
    się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (tzw.
    zasada swobody zawierania umów).
    Wnioskodawczyni podkreśla, że udział Powiernika w zawarciu Porozumienia ograniczał się
    będzie do wyrażenia zgody na dokonanie przeniesienia praw i obowiązków
    Powierzającego na Wnioskodawczynię (Powiernik wyrazi zgodę na dokonanie ww.
    czynności). Niemniej, niezależnie od tego prawa i obowiązki z Umowy przenoszone będą
    pomiędzy Powierzającym a Wnioskodawczynią.
    Reasumując, uwzględniając fakt, że:
    1) Powierzający jest małżonkiem Wnioskodawczyni;
    2) między Powierzającym a Wnioskodawczynią ustanowiona została rozdzielność
      majątkowa;
    3) Umowa została zawarta pomiędzy Powierzającym i Powiernikiem już po ustanowieniu
      rozdzielności majątkowej, o której mowa w pkt 2;
    4) Powierzający i Wnioskodawczyni zawrą Porozumienie stanowiące umowę darowizny;
    5) Wnioskodawczyni dochowa wszelkich wymogów formalnych przewidzianych w art. 4a
      ust. 1 pkt 1 ustawy o SiD
    Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku od
    spadków i darowizn, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy SiD.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
          1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
            polecenia testamentowego;
          2) darowizny, polecenia darczyńcy;
          3) zasiedzenia;
          4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
          5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
            spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
          6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.

    Stosownie do art. 5 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
        1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu
          naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania
          obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8
          oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6
          miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego
          nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
        2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
          darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
          nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
          nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną
          w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
          rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
          spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Jak z powyższego wynika, ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice
    przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco
    wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn. Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega
    tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy
    zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia
    obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

    Przedmiotem darowizny mogą być zarówno rzeczy, jak również prawa majątkowe. Pod
    pojęciem praw majątkowych, o których mowa w ustawie o podatku od spadków i
    darowizn ustawodawca rozumie m.in. prawa majątkowe wynikające ze stosunków
    zobowiązaniowych.
    Z kolei instytucję przeniesienia (cesji) wierzytelności regulują przepisy art. 509-518
    Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Stosownie do art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Przeniesienie wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych
    zasadach zobowiązań prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela podczas, gdy przedmiot
    zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności
    prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.
    Z treści ww. art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że czynnością stanowiącą podstawę
    cesji może być umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inne umowy zobowiązujące do
    przeniesienia wierzytelności.
    Jak wynika z powyższych przepisów, umowa cesji może przyjąć formę darowizny, jeżeli
    posiada cechy darowizny, tzn. oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz
    oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny oraz cesja dokonywana jest
    bezpłatnie, tzn. kosztem majątku cedenta (darczyńcy), a cesjonariusz (obdarowany) nie
    jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za dokonaną cesję.
    Mając zatem na uwadze, że wymienione w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki
    podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, to nabycie wierzytelności podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jedynie wówczas gdy przyjmie formę
    darowizny.
    Natomiast powiernictwo jako instytucja prawna nie jest uregulowane w prawie polskim.
    Zatem umowa powiernicza należy do kategorii umów nienazwanych. Podstawą do
                                        1konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w art. 353 ustawy Kodeks cywilny
    zasada swobody kontraktowej. Zgodnie z tym przepisem:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa
    i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o
    zleceniu.
    Jak wynika z art. 734 i 735 Kodeksu cywilnego, istotą umowy zlecenia jest odpłatne lub
    nieodpłatne dokonanie określonej czynności prawnej w imieniu dającego zlecenie lub
    jeżeli tak stanowi umowa w imieniu własnym lecz na rachunek zlecającego. W tym
    ostatnim wypadku wszelkie nabycie praw lub rzeczy ma charakter powierniczy
    (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko, co przy
    wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym (art. 740 zdanie
    drugie Kodeksu cywilnego).

    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Pani mąż jest
    stroną umowy powiernictwa akcji spółki akcyjnej. Umowa została zawarta przez
    Powierzającego już po ustanowieniu rozdzielności majątkowej pomiędzy Powierzającym a
    Wnioskodawczynią. Pani mąż jako Powierzający na mocy trójstronnego porozumienia
    zawartego z Panią i Powiernikiem dokona przeniesienia (cesji) swoich praw i obowiązków z
    ww. umowy na Panią bez wynagrodzenia. W efekcie porozumienia wstąpi Pani do ww.
    umowy w miejsce Powierzającego, a zatem stanie się Pani powierzającym. Otrzymanie
    praw i obowiązków z umowy powiernictwa nastąpi na podstawie umowy darowizny, której
    skutkiem będzie cesja praw i obowiązków z ww. umowy na Panią bez wynagrodzenia.
    Pani zdaniem, w związku z otrzymaniem przez Panią od Powierzającego praw i
    obowiązków z Umowy, będzie Pani przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z
    podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    od spadków i darowizn.
    A zatem, skoro – jak wskazała Pani w uzupełnieniu wniosku – otrzyma Pani prawa i
    obowiązki z umowy powiernictwa, na podstawie umowy darowizny, to nabycie to będzie
    podlegać regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jednakże, przy spełnieniu
    przesłanek określonych w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    nabycie to korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i
    darowizn. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest złożenie zgłoszenia SD-Z2 do
    właściwego urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
    podatkowego.
    Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonać należy na formularzu
    SD-Z2, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w
    sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz. U. z 2015
    r. poz. 2060).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.