Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-393/14/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-11
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu polegającego na modernizacji 49 budynków mieszkalnych.
Słowa kluczowe: odliczenia; proporcja; spółdzielnie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2014 r. (data wpływu 25 marca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu polegającego na modernizacji 49 budynków mieszkalnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu polegającego na modernizacji 49 budynków mieszkalnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną tym podatkiem (np. w zakresie wynajmu lokali użytkowych w pawilonach handlowo-usługowych) oraz działalność zwolnioną od podatku w zakresie dokonywania czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10-11 ustawy od towarów i usług. Zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zwolnienie dotyczy opłat od lokali mieszkalnych m. in. z tytułu.:

*   eksploatacji i utrzymania lokali,
*   eksploatacji i utrzymania nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni lub nieruchomości wspólnych,
*   funduszu remontowego.

W dniu 11 sierpnia 2011 r. Spółdzielnia (Beneficjent) zawarła umowę z Województwem, jako Instytucją Zarządzającą, o dofinansowanie projektu w ramach Osi Priorytetowej – „Rozwój, restrukturyzacja i rewitalizacja miast” Działanie 4.1 – „Humanizacja blokowisk” Poddziałanie 4.1.1 – „Poprawa warunków technicznych budynków zrealizowanych w technologii wielkiej płyty” Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007- 2013. Do ww. umowy podpisano 3 aneksy. Projekt polega na modernizacji 49 budynków mieszkalnych będących w zarządzie Spółdzielni w zakresie:

1.  modernizacji balustrad balkonowych (loggii) wraz z naprawą krawędzi elementów konstrukcyjnych,
2.  ocieplenia i wykonania nowej okładziny cokołów,
3.  wykonania w miejsce istniejącej nowej opaski okołobudynkowej,
4.  wymiany okien w piwnicach.

W jednym z budynków podlegających modernizacji znajduje się w pomieszczeniu piwnicznym punkt naprawy RTV o pow. 15 m², za który Spółdzielnia pobiera miesięczne opłaty. Roczny przychód z tego tytułu zaliczany jest, jako pożytek dla danej nieruchomości (budynku mieszkalnego), przeznaczony jest zatem na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Udział przedmiotowego lokalu w powierzchni ogółem budynku mieszkalnego wynosi 0,006%, roczne przychody z tytułu pobieranej opłaty stanowią 0,82% przychodów ogółem danego budynku. Pomieszczenie piwniczne nie zostało przystosowane przez Spółdzielnię do zmiany jego przeznaczenia jako lokalu użytkowego.

Do kosztów kwalifikowanych, objętych dofinansowaniem środków UE zaliczono planowane nakłady w wartości brutto. Realizacja projektu jest rozpoczęta. Wydatki związane z jego realizacją są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Spółdzielnię, co jest niezbędne do rozliczenia przez Instytucję Zarządzającą. Na sfinansowanie części nakładów dotacja unijna wynosząca 50 % kosztów kwalifikowanych rozliczona zostanie z funduszem remontowym tych nieruchomości, które objęte są projektem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółdzielnia ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wykonanie usług związanych z realizacją wyżej wskazanego projektu, dotyczącego modernizacji zasobów mieszkaniowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Projekt nie będzie miał związku z czynnościami opodatkowanymi. Warunkiem umożliwiającym skorzystanie z prawa do odliczenia jest bezpośredni i bezsporny związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Treść przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wskazuje, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Na podstawie ust. 3 tego artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W oparciu o ust. 4 ww. artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy).

Z regulacji ust. 6 tego artykułu wynika, że do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te maja charakter pomocniczy.

W myśl postanowień ust. 10 omawianego artykułu, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Stwierdzić należy, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

W sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 i następne ustawy.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że w przypadku budynków mieszkalnych, w których pomieszczenia piwniczne nie są wynajmowane na prowadzenie działalności gospodarczej, Spółdzielni nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z tym projektem. Natomiast w odniesieniu do budynku, w którym znajduje się punkt naprawy RTV – wbrew stwierdzeniu zawartemu we wniosku – w pewnej części wystąpi związek pomiędzy wydatkami dotyczącymi tego budynku również z czynnościami opodatkowanymi. Związek ten w świetle cytowanych przepisów nie musi być bezpośredni i dotyczyć wyłącznie tego pomieszczenia. Skoro dokonane zakupy dotyczą budynku mieszkalnego, w którym znajdują się zarówno lokale mieszkalne, jak i inne (lokal znajdujący się w pomieszczeniu piwniczym, w którym znajduje się punkt RTV), uznać należy, że są one związane zarówno z czynnościami opodatkowanymi (dającymi prawo do odliczenia), jak i zwolnionymi (nie dającymi prawa do odliczenia). Spółdzielnia winna więc przyporządkować odpowiednie kwoty podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, kierując się przede wszystkim zapisami art. 86 i 90 ust. 1 ustawy, a więc ustalając rzeczywisty zakres prawa do odliczenia, który winien być miarodajny i uzasadniony. Jednakże należy podkreślić, że wyłącznie Spółdzielnia znając specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie ustalić stosowny klucz podziału w celu wyliczenia prawidłowej kwoty podatku naliczonego do odliczenia.

W przypadku natomiast, gdy nie jest możliwe rzetelne wyodrębnienie kwot podatku naliczonego (tj. przypisanie konkretnych kwot podatku naliczonego), związanego wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną (lokal przeznaczony na prowadzenie działalności gospodarczej), Spółdzielnia winna dokonać odliczenia podatku naliczonego związanego z powyższymi zakupami, w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2-10 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego przedstawione we wniosku stanowisko w ujęciu całościowym należało uznać za nieprawidłowe. Należy jednak wskazać, że jeżeli proporcja ta nie przekroczyła 2%, a Spółdzielnia przyjęła, że wynosi 0%, miała prawo uznać, że nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie zaznacza się, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.