Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.553.2018.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-22
Teza: brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją operacji
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 sierpnia 2018 r. (data wpływu 20 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją operacji pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2018 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją operacji pn. „…”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą prawną będącą przedsiębiorcą. Prowadzi on działalność gospodarczą w zakresie opieki dziennej nad dziećmi w żłobku i przedszkolu.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Jest on objęty zwolnieniem przedmiotowym wymienionym w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT (z racji rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej – niepubliczne przedszkole), a także w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy o VAT (z racji rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej – żłobek).

Strona dnia 5 grudnia 2017 r. zawarła z Województwem X. z siedzibą w Y. umowę o przyznaniu pomocy (nr 00xxx/17). Wnioskodawca zobowiązał się do realizacji operacji pn. „…”. W wyniku jej realizacji, osiągnięty został następujący cel określony w ww. umowie – „Rozwój usług wspomagających funkcjonowanie rodziny na terenie ….”

Zgodnie z umową, realizacja projektu obejmowała m.in. poniesienie przez Wnioskodawcę kosztów kwalifikowanych operacji, w tym dokonanie płatności za dostawy, usługi, roboty budowlane.

W związku z powyższym, Strona w celu uruchomienia ww. żłobka poniosła następujące wydatki:

1.  Zmiana sposobu użytkowania z restauracji na potrzeby żłobka:
2.  Roboty rozbiórkowe – cena 42.141,65 zł brutto;
3.  Roboty budowlane – cena 73.772,94 zł brutto;
4.  Prace wykończeniowe – cena 120.973,00 zł brutto;
5.  Elewacja – cena 8.470,19 zł brutto;
6.  Wyposażenie – cena 96.363,03 zł brutto;
7.  Instalacje elektryczne – cena 45.685,83 zł brutto;
8.  Instalacje sanitarne – cena 87.940,24 zł brutto;
9.  Zagospodarowanie – cena 54.682,73 zł brutto;
10.  Podniesienie kwalifikacji personelu (kurs opieki dziecięcej) – cena 1.500,00 zł brutto;
11.  Projekt budowlany – cena 8.610,00 zł brutto;
12.  Projekt wnętrz sali dla dzieci oraz łazienki przynależnej do żłobka – cena 1.845,00 zł brutto.

Łącznie poniesione na ten cel wydatki wyniosły 541.984,59 zł brutto. Ww. ceny zakupu towarów i usług obejmują kwotę netto oraz podatek VAT naliczony. Faktury potwierdzające nabycie ww. towarów i usług są wystawiane na Wnioskodawcę.

Dodatkowo, zakupy towarów i usług nabywane w związku z realizowaną operacją będą miały związek wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną od podatku VAT.

Pomoc udzielana przez instytucję finansującą może obejmować także podatek VAT. Zasady finansowania zakupu towarów i usług w zakresie podatku VAT wynikają z:

1.  Przedmiotowej umowy o przyznaniu pomocy;
2.  § 17 ust. 1 pkt 9 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. ws. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 – pomoc na operację (\`(...)\`) jest przyznawana w formie refundacji kosztów kwalifikowalnych, do których zalicza się koszty m.in. podatku od towarów i usług (VAT), zgodnie z art. 69 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 1303/2013.
3.  Art. 69 ust. 3 lit. c Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. – następujące koszty są niekwalifikowalne (\`(...)\`) m.in. podatek od wartości dodanej (VAT), z wyjątkiem podatku którego nie można odzyskać na mocy prawodawstwa krajowego VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wymienionych w stanie faktycznym wniosku wydatków, które zostały poniesione w celu realizacji przedmiotowej operacji?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wymienionych w stanie faktycznym wniosku wydatków, które zostały poniesione w celu realizacji przedmiotowej operacji.

Uzasadnienie

W myśl przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak wspomniano już w stanie faktycznym wniosku, Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wykonywana przez niego działalność w całości podlega zwolnieniu z podatku VAT. Jest ona objęta zwolnieniem przedmiotowy wymienionym w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT (z racji rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej – niepubliczne przedszkole), a także w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy o VAT (z racji rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej – żłobek).

W związku z powyższym, towary i usługi nabyte przez Stronę w związku z realizacją operacji rozwoju żłobka nie były wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wynika z tego wniosek, iż Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wymienionych w stanie faktycznym wniosku wydatków, które zostały poniesione w celu realizacji przedmiotowej inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ww. ustawy o VAT, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Powołane regulacje wykluczają więc możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niezarejestrowany jako „podatnik VAT czynny” oraz odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT, a także niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 96 ust. 4, Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego” i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca zobowiązał się do realizacji operacji pn. „…”. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT. Zakupy towarów i usług nabywane w związku z realizowaną operacją będą miały związek wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną od podatku VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków, które zostały poniesione w celu realizacji przedmiotowej operacji.

Jak wskazano na wstępie, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Analizując okoliczności przedstawione w opisie stanu faktycznego w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Jak wynika z treści wniosku Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi nabywane w związku z realizowaną operacją – jak wskazał sam Wnioskodawca – będą miały związek wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną od podatku VAT.

W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków, które zostały poniesione w celu realizacji operacji pn. „…”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.