Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-197/14-4/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-05-16
Teza: opodatkowanie wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach realizacji projektu oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją ww. projektu
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; wpłata; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2014 r. (data wpływu 10 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 maja 2014 r. (data wpływu 12 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach realizacji projektu „…” oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją ww. projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach realizacji projektu „…” oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją ww. projektu.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 maja 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina X (Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina podpisała umowę o przyznanie pomocy … w ramach działania „Energia przyjazna środowisku”, objętego RPO na lata 2007-2013 na zadanie „…”. Wnioskodawca planuje poprawić jakość powietrza w Gminie montując kolektory słoneczne na budynkach mieszkalnych, które stanowią własność prywatną. Pomiędzy mieszkańcami a Gminą podpisane zostały bezpłatne umowy użyczenia na część dachu lub ściany oraz część wewnętrzną budynku mieszkalnego o powierzchni niezbędnej do zainstalowania zestawu solarnego. Gmina podpisze także umowy cywilno-prawne z mieszkańcami na partycypację w kosztach realizacji ww. projektu. Wpłata zrealizowana będzie w dwóch transzach: I transza w terminie 14 dni od daty podpisania umowy, II transza po rozstrzygnięciu przetargu dotyczącego wykonania instalacji solarnych i po obliczeniu ostatecznej wartości projektu. Projekt będzie finansowany przez Gminę ze środków RPO w wysokości nie więcej niż 85% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu, co najmniej 14% kosztu kwalifikowalnego ze środków partycypacji uczestników projektu oraz 1% wkład własny Gminy. W przypadku wystąpienia kosztów niekwalifikowalnych projektu, uczestnik – właściciel zobowiązuje się do samodzielnego sfinansowania tych kosztów w wysokości przypadającej na jego budynek prywatny poprzez wpłatę odpowiedniej kwoty na konto bankowe Wnioskodawcy.

W ramach realizacji zadania faktury VAT dokumentujące poniesione wydatki wystawiane będą na Gminę. Ani kolektory, ani energia generowana za ich pomocą nie będą mogły być wykorzystywane do celów działalności gospodarczej, będą to wyłącznie budynki mieszkalne – 476 sztuk. Po zakończeniu inwestycji zestaw kolektora słonecznego będzie stanowił własność Gminy przez okres 5 lat od dnia zatwierdzenia końcowego wniosku o płatność, po czym zostanie on przekazany uczestnikowi projektu w zamian za wniesiony wkład – partycypację w kosztach montażu kolektorów słonecznych.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11.03.2004 r. (Dz. U. 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych.

W wyniku realizacji zadania osiągnięty zostanie następujący cel: „zmniejszenie poziomu zanieczyszczenia powietrza i ochrona środowiska”, co zgodnie z art. 7 ust. l pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 roku (Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591) należy do zadań własnych Gminy i służy zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że montaż kolektorów słonecznych na budynkach mieszkalnych będzie uzależniony od wpłat wniesionych przez mieszkańców Gminy. Warunki umowy na montaż kolektorów słonecznych są jednakowe dla wszystkich mieszkańców Gminy. Kwota wpłaty udziału finansowego będzie zróżnicowana w zależności od wielkości instalacji solarnych. Będzie wynosiła 14% zgodnie z umową podpisaną w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Kwota wpłacona przez mieszkańców, u których instalowane będą kolektory słoneczne, będzie stanowiła współudział w finansowaniu inwestycji polegającej na budowie zestawów solarnych. Zawarcie umów z mieszkańcami i ich deklaracja o chęci uczestnictwa w projekcie jest niewystarczająca. Uczestnik musi dokonać zapłaty, wystąpi więc bezpośredni związek pomiędzy Gminą a płatnościami wnoszonymi przez mieszkańców. Czynności, do których zobowiązała się Gmina w ramach projektu, stanowiły będą odpłatne czynności, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt l ustawy będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Montaż kolektorów słonecznych nastąpi wyłącznie na budynkach mieszkalnych, w których nie jest prowadzona działalność gospodarcza.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy otrzymana na rachunek Gminy partycypacja mieszkańców biorących udział w projekcie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?
2.  Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia towarów i usług związanych ze wskazaną inwestycją „…” w 100% wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona inwestycja służy sprzedaży opodatkowanej i wiąże się w ten sposób z odliczaniem podatku VAT naliczonego i odprowadzaniem podatku VAT należnego. Podstawą opodatkowania będzie kwota partycypacji uczestnika projektu. Według Wnioskodawcy, Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur ww. inwestycji. Gmina uważa, iż powyższa inwestycja służy dobru mieszkańców i dla nich jest ona przeznaczona.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowany doprecyzował, że jego stanowisko w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej partycypacji mieszkańców biorących udział w przedmiotowym projekcie przedstawia się jako czynność opodatkowaną. Podstawą opodatkowania będzie kwota partycypacji uczestnika projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej i związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Według art. 88 ust. 4 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.) obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).

Z ww. przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada, wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, podpisał umowę o przyznanie pomocy w ramach działania „Energia przyjazna środowisku”, objętego RPO na lata 2007-2013 na zadanie „…”. Wnioskodawca planuje poprawić jakość powietrza w Gminie montując kolektory słoneczne na budynkach mieszkalnych, które stanowią własność prywatną. Pomiędzy mieszkańcami a Gminą podpisane zostały bezpłatne umowy użyczenia na część dachu lub ściany oraz część wewnętrzną budynku mieszkalnego o powierzchni niezbędnej do zainstalowania zestawu solarnego. Gmina podpisze także umowy cywilno-prawne z mieszkańcami na partycypację w kosztach realizacji ww. projektu. Wpłata zrealizowana będzie w dwóch transzach: I transza w terminie 14 dni od daty podpisania umowy, II transza po rozstrzygnięciu przetargu dotyczącego wykonania instalacji solarnych i po obliczeniu ostatecznej wartości projektu. Projekt będzie finansowany przez Gminę ze środków RPO w wysokości nie więcej niż 85% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu, co najmniej 14% kosztu kwalifikowalnego ze środków partycypacji uczestników projektu oraz 1% wkład własny Gminy. W przypadku wystąpienia kosztów niekwalifikowalnych projektu, uczestnik – właściciel zobowiązuje się do samodzielnego sfinansowania tych kosztów w wysokości przypadającej na jego budynek prywatny poprzez wpłatę odpowiedniej kwoty na konto bankowe Wnioskodawcy.

W ramach realizacji zadania faktury dokumentujące poniesione wydatki wystawiane będą na Gminę. Ani kolektory, ani energia generowana za ich pomocą nie będą mogły być wykorzystywane do celów działalności gospodarczej, będą to wyłącznie budynki mieszkalne – 476 sztuk. Po zakończeniu inwestycji zestaw kolektora słonecznego będzie stanowił własność Gminy przez okres 5 lat od dnia zatwierdzenia końcowego wniosku o płatność, po czym zostanie on przekazany uczestnikowi projektu w zamian za wniesiony wkład – partycypację w kosztach montażu kolektorów słonecznych.

W wyniku realizacji zadania osiągnięty zostanie następujący cel: „zmniejszenie poziomu zanieczyszczenia powietrza i ochrona środowiska”, co zgodnie z art. 7 ust. l pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym należy do zadań własnych Gminy i służy zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy.

Montaż kolektorów słonecznych na budynkach mieszkalnych będzie uzależniony od wpłat wniesionych przez mieszkańców Gminy. Warunki umowy na montaż kolektorów słonecznych są jednakowe dla wszystkich mieszkańców Gminy. Kwota wpłaty udziału finansowego będzie zróżnicowana w zależności od wielkości instalacji solarnych. Kwota wpłacona przez mieszkańców, u których instalowane będą kolektory słoneczne, będzie stanowiła współudział w finansowaniu inwestycji polegającej na budowie zestawów solarnych. Zawarcie umów z mieszkańcami i ich deklaracja o chęci uczestnictwa w projekcie jest niewystarczająca. Uczestnik musi dokonać zapłaty, wystąpi więc bezpośredni związek pomiędzy Gminą a płatnościami wnoszonymi przez mieszkańców.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata. Wyjątkiem jest uiszczenie zaliczki na poczet przyszłej dostawy towarów czy świadczenia usług.

W przedmiotowej sprawie czynnością, jakiej Gmina dokonuje na rzecz osoby fizycznej, biorącej udział w projekcie, jest wykonanie usługi polegającej na montażu zestawu solarnego, na poczet wykonania której Wnioskodawca pobiera określoną wpłatę, zgodnie z zawartą z mieszkańcem umową. Wykonanie przez Gminę usługi nastąpi po upływie okresu trwałości projektu (po minimum 5 latach), kiedy to instalacje solarne zostaną przekazane mieszkańcom na własność.

Nie można zatem uznać, że wpłaty wnoszone przez mieszkańców deklarujących uczestnictwo w projekcie pozostają „w oderwaniu” od czynności, które zostaną wykonane przez Gminę – zachodzi bowiem związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami a zobowiązaniem się Wnioskodawcy do wykonania określonych czynności. Należy zauważyć, że we wskazanej sytuacji istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami a zindywidualizowanym świadczeniem na rzecz uczestnika projektu, które ma zostać wykonane przez Wnioskodawcę. Należy również zauważyć, że stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy, Gmina zawierając umowę z wykonawcami na montaż instalacji solarnych oraz umowy z mieszkańcami, wchodzi w rolę świadczącego usługę. Tym samym wpłaty, które Zainteresowany otrzymuje od uczestników projektu – mieszkańców, stanowią wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez Gminę usług na rzecz tychże mieszkańców. Oznacza to, że dokonane wpłaty, o których mowa we wniosku, stanowią zaliczki na poczet przyszłej usługi, której zakończenie nastąpi po upływie minimum 5-ciu lat od zamontowania zestawów solarnych.

W związku z powyższym, dokonywane przez mieszkańców wpłaty z tytułu uczestnictwa w projekcie dotyczą świadczenia usługi montażu zestawów solarnych na budynkach mieszkańców, co wskazuje, że świadczenia, co do których Gmina zobowiązała się w ramach podpisanych z tymi mieszkańcami umów, stanowią odpłatne świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego, czynności wykonywane przez Gminę, za które Wnioskodawca otrzymuje wpłaty od mieszkańców biorących udział w projekcie stanowiące wkład w budowę instalacji solarnych, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Ww. wpłaty stanowią bowiem zapłatę tytułem czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania pierwszego wniosku ORD-IN uznaje się za prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na wykonanie instalacji solarnych u osób fizycznych należy podkreślić, że jak już wskazano powyżej – świadczenia Gminy na rzecz mieszkańców w ramach podpisanych z tymi mieszkańcami umów, stanowią odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem ponoszone w ramach realizacji przedmiotowego projektu wydatki, dotyczące montażu zestawów solarnych u mieszkańców Gminy, wykorzystywane będą przez Wnioskodawcę – będącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT – do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, dla których przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych nie przewidują zwolnienia od podatku. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie spełnione są przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Przy czym prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek wymienionych w art. 88 ustawy. Tym samym w przypadku, gdy w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, to Wnioskodawcy przysługuje z tego tytułu prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanego pytania drugiego wniosku ORD-IN, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, np. dotyczące podstawy opodatkowania, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.