Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-195/13-5/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-11
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie skuteczności doręczenia zawiadomienia o zamiarze skorzystania z „ulgi za złe długi”.
Słowa kluczowe: doręczanie-doręczanie pism; dłużnik; korekta-korekta podatku; podatek-podatek należny; podatek-podatek należny-zmniejszenie podatku należnego; podatek-podatek od towarów i usług; ubezpieczenia; ulga; wierzyciel; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne; zawiadomienie
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział IV-Rozdział 5-art. 150; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2013 r. (data wpływu 11 marca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 maja 2013 r. (data wpływu 27 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skuteczności doręczenia zawiadomienia o zamiarze skorzystania z „ulgi za złe długi” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skuteczności doręczenia zawiadomienia o zamiarze skorzystania z „ulgi za złe długi”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 maja 2013 r. (data wpływu 27 maja 2013 r.) o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Problem, który spółka posiada dotyczy art. 89a ust. 6 ustawy o VAT, a mianowicie trudności z zawiadomieniem dłużnika o zamiarze skorzystania z ulgi na złe długi. Dotyczy to podatników, którzy nie odbierają korespondencji i koperty z zawiadomieniem wracają do spółki z adnotacją miedzy innymi „firma zamknięta brak skrzynki listowej” zdarza się, że zwroty te następują szybciej niż po upływie 14 dni, a więc trudno jest wykazać, że został zachowany warunek powtórnego awizo. Klienci ci nie odbierają również korespondencji z zawiadomieniem spółki o skorzystaniu z ulgi na złe długi. Tak więc warunek podwójnego awizo w ich przypadku jest warunkiem czysto formalnym. Niezależnie od ilości awizo korespondencja nie byłaby odebrana.

Awiza z adnotacją „firma zamknięta brak skrzynki na listy” lub brak awizowania powtórnego, dotyczą dwóch dłużników:

1.  A.
2.  B.

W stosunku do pierwszej firmy spółka posiada nakaz zapłaty. Wierzytelność została skierowała do egzekucji komorniczej. Na wszystkich dokumentach widnieje adres: (…) Poza powyższym oraz standardowymi wezwaniami do zapłaty, spółka nie podjęła innych działań zmierzających do ustalenia miejsca prowadzenia działalności.

Sprawa była również prowadzona przez TU z notatek sporządzonych przez pracowników Towarzystwa wynika, że adres działalności nie uległ zmianie.

Egzekucja wierzytelności została zlecona komornikowi, on posiada niezbędne narzędzia służące do zlokalizowania dłużnika oraz wyegzekwowania należności.

Do dzisiaj żadna suma nie wpłynęła na konto spółki. W załączeniu Wnioskodawca przesłał:

*   wniosek egzekucyjny z dnia 16 lutego 2012 r.,
*   zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego z dnia 23 lutego 2012 r.
*   notatki TU w sprawie A.

W stosunku do B, Wnioskodawca posiada nakaz zapłaty z dnia 16 maja 2011 r. Ponieważ egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna dlatego sporządzono pozew na członków zarządu. Pozew otrzymał nakaz zapłaty w dniu 2 października 2012 r. i został skierowany do egzekucji komorniczej 29 stycznia 2013 r. Na wszystkich dokumentach posiadanych przez spółkę widnieje adres (…). Spółka poza ww. działaniami i poza standardowymi wezwaniami do zapłaty, nie wykonała innych czynności związanych z ustaleniem miejsca wykonywania działalności spółki B.

TU również podjęło szereg działań związanych z egzekucją należności od B. z notatek do sprawy, wynika że adres spółki jest ciągle taki sam.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy można uznać zgodnie z art. 89a ust. 6 ustawy o VAT, że korespondencja została prawidłowo doręczona mimo, że nie został zachowany warunek podwójnego awizo?

Wnioskodawca zaznaczył również, że pytanie dotyczy ulgi za złe długi wg stanu prawnego przed 1 stycznia 2013 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do zastosowania ulgi na złe długi jeżeli dłużnik nie odbiera korespondencji (zawiadomienie a zamiarze skorzystania z ulgi na złe długi, zawiadomienie o skorzystaniu z ulgi na złe długi) można uznać, że korespondencja została prawidłowo doręczona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszej interpretacji udzielono, zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy, w oparciu o stan prawny obowiązujący przed dniem 1 stycznia 2013 r.

Zgodnie z art. 89a ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa ust. 2 pkt 6.

Przepis ten wprost wskazuje, że warunkiem niezbędnym dla dokonania korekty jest otrzymanie przez dłużnika zawiadomienia.

Potwierdza to również art. 89b ust. 5 ustawy przewidujący, iż do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej o doręczeniach.

Z kolei art. 89b ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, i nieuregulowania należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik) jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za okres, w którym dokonał odliczenia.

Zatem, podatnik chcąc skorzystać z uprawnienia do korekty podatku należnego, o którym mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, jest obowiązany dowieść, że dłużnik został w sposób prawidłowy zawiadomiony, posiadając odpowiednie pokwitowanie odbioru.

Stosownie do zapisu art. 148 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy.

Art. 148 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, iż pisma mogą być również doręczone:

1.  w siedzibie organu podatkowego;
2.  w miejscu pracy adresata – osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji;
3.  uchylony.

W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 148 § 3 Ordynacji podatkowej).

W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 149 ustawy Ordynacja podatkowa).

Zgodnie z art. 150 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:

1.  operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
2.  pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a Ordynacji podatkowej).

W myśl art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Natomiast osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej – na podstawie art. 151 Ordynacji podatkowej – pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności – osobie upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 stosuje się odpowiednio.

W art. 151a ustawy Ordynacja podatkowa postanowiono, że jeżeli podany przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej adres jej siedziby nie istnieje lub jest niezgodny z odpowiednim rejestrem i nie można ustalić miejsca prowadzenia działalności, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Wskazać także należy na przepis art. 146 Ordynacji podatkowej, do którego odwołuje się ww. przepis art. 151 tej ustawy i z którego wynika, że:

§ 1. W toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego, jeżeli wniesiono o zastosowanie takiego sposobu doręczania albo wyrażono na to zgodę.

§ 2. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca ma problem dotyczy podatników, którzy nie odbierają korespondencji i koperty z zawiadomieniem wracają do spółki z adnotacją miedzy innymi „firma zamknięta brak skrzynki listowej” zdarza się że zwroty te następują szybciej niż po upływie 14 dni, a więc trudno jest wykazać że został zachowany warunek powtórnego awizo. Klienci ci nie odbierają również korespondencji z zawiadomieniem spółki o skorzystaniu z ulgi na złe długi. Tak więc warunek podwójnego awizo w ich przypadku jest warunkiem czysto formalnym. Niezależnie od ilości awizo korespondencja nie byłaby odebrana.

Awiza z adnotacją „firma zamknięta brak skrzynki na listy” lub brak awizowania powtórnego, dotyczą dwóch dłużników:

1.  A.,
2.  B.

W stosunku do pierwszej firmy spółka posiada nakaz zapłaty. Wierzytelność została skierowała do egzekucji komorniczej. Na wszystkich dokumentach widnieje ten sam adres. Poza powyższym oraz standardowymi wezwaniami do zapłaty, spółka nie podjęła innych działań zmierzających do ustalenia miejsca prowadzenia działalności.

Sprawa była również prowadzona przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe. Z notatek sporządzonych przez pracowników Towarzystwa wynika że adres działalności nie uległ zmianie. Egzekucja wierzytelności została zlecona komornikowi, on posiada niezbędne narzędzia służące do zlokalizowania dłużnika oraz wyegzekwowania należności. Do dzisiaj żadna suma nie wpłynęła na konto spółki.

W stosunku do drugiej spółki, Wnioskodawca posiada nakaz zapłaty z dnia 16 maja 2011 r. Ponieważ egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna dlatego sporządzono pozew na członków zarządu. Pozew otrzymał nakaz zapłaty w dniu 2 października 2012 r. i został skierowany do egzekucji komorniczej 29 stycznia 2013 r. Na wszystkich dokumentach posiadanych przez spółkę widnieje ten sam adres. Spółka poza ww. działaniami i poza standardowymi wezwaniami do zapłaty, nie wykonała innych czynności związanych z ustaleniem miejsca wykonywania działalności spółki.

Towarzystwo Ubezpieczeniowe również podjęło szereg działań związanych z egzekucją należności od B. Z notatek do sprawy, wynika że adres spółki jest ciągle taki sam.

W powyższym przypadku znajdują zastosowanie przepisy o doręczeniu zastępczym. W sytuacji, gdy podatnik dokonał wszelkich działań, celem ustalenia adresu siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności dłużników i faktycznie nie można ustalić innego adresu dłużników niż ten, pod który podatnik dotychczas kierował korespondencję, a doręczenie zawiadomienia dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego nastąpiło zgodnie z zasadami zawartymi w art. 150 Ordynacji podatkowej, to należy uznać że zwrot tej korespondencji stanowi potwierdzenie odbioru przez dłużnika.

Jednak w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie przepis art. 151a Ordynacji podatkowej. Tym samym pismo dotyczące zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6 pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, o ile niemożliwym było ustalenie innego miejsca prowadzenia działalności dłużnika.

Należy podkreślić, że Wnioskodawca jest w posiadaniu notatek Towarzystwa Ubezpieczeniowego, z których wynika, że adres siedziby w przypadku obu dłużników nie uległ zmianie. Tym samym można stwierdzić, że adres dłużnika jest zgodny z tym, na który wysłano korespondencję. Ponadto, egzekucja wierzytelności została zlecona komornikowi, również ze wskazaniem znanych Wnioskodawcy adresów dłużników. Pomimo tego awiza wróciły z adnotacją „firma zamknięta brak skrzynki na listy”. Z przepisów Ordynacji podatkowej nie wynika, kto, w jakim trybie i w jakiej formie winien ustalić miejsce prowadzenia działalności dłużnika. W takim przypadku uznać należy, iż wszelkie działania podjęte w celu ustalenia właściwego adresu siedziby i miejsca prowadzenia działalności, wypełniają dyspozycję tego przepisu. W związku z tym można przyjąć, że ogół czynności podjętych zarówno przez Zainteresowanego jak i Towarzystwo Ubezpieczeniowe oraz komornika, przesądza o tym, że podjęto niezbędne działania w celu ustalenia aktualnego adresu dłużnika. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie pismo zwrócone z ww. adnotacją Wnioskodawca może pozostawić w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Biorąc powyższe po uwagę należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie korespondencja z zawiadomieniem dłużnika przez Wnioskodawcę o skorzystaniu z ulgi na złe długi została doręczona w sposób prawidłowy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż w pozostałym zakresie dotyczącym prawa do skorzystania z „ulgi za złe długi” w sytuacji gdy towarzystwo ubezpieczeniowe wypłaciło Wnioskodawcy odszkodowanie zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie z dnia 11 czerwca 2013 r. Nr ILPP2/443-195/13-4/AD.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.