Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-14/12/15-S/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-02-26
Teza: Opodatkowanie dostaw nieruchomości oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami.
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 870/14 (data wpływu prawomocnego wyroku 30 stycznia 2015 r.) – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 stycznia 2012 r. (data wpływu 9 stycznia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 12 kwietnia 2012 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 12 kwietnia 2012 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Gmina, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w ramach długofalowego programu inwestycyjnego doprowadziła do powstania na terenie Parku \`(...)\` (dalej: P\`(...)\`.). P. \`(...)\` to obszar gruntów położony ok. 3 km od miasta G., który został w pełni uzbrojony i przygotowany pod lokalizację nowych inwestycji przemysłowych. W latach 2002-2008 część gruntów P. \`(...)\` (ponad 160 ha) zostało zakupionych przez inwestorów m. in. z Danii, Belgii, Holandii, Włoch, Korei i Polski pod budowę zakładów przemysłowych. Działalność na terenie P. \`(...)\` prowadzą firmy zajmujące się przetwórstwem rolnym, produkcją żywności, obróbką skór, konfekcjonowaniem i obróbką kamieni dekoracyjnych, produkcją przędzy dywanowej, tapet, artykułów higienicznych, produkcją naczep i przyczep, kadłubów do jachtów, montażem sprzętu komputerowego oraz łopat dla siłowni wiatrowych. Pozostały obszar P. \`(...)\` jest w dalszym ciągu dostępny do nabycia, stanowiąc ofertę Gminy dla potencjalnych inwestorów zainteresowanych lokowaniem swojego zakładu na terenie. P. \`(...)\` posiada systematycznie rozbudowywaną sieć dróg wewnętrznych przeznaczonych dla ciężkiego transportu kołowego. Ponadto na terenie P. \`(...)\` funkcjonuje Specjalna Strefa Ekonomiczna będąca podstrefą K-S SSE. Powstanie P. \`(...)\` i jej funkcjonowanie wiąże się z ponoszeniem przez Gminę różnego rodzaju kosztów, których celem było i jest przystosowanie terenów P. \`(...)\` na potrzeby potencjalnych inwestycji, jak również zachęcenie inwestorów do nabywania gruntów na terenie P. \`(...)\` pod budowę zakładów produkcyjnych. Jednym z wydatków ponoszonych w celu utworzenia lub też powiększenia obszaru P. \`(...)\` było nabywanie gruntów, które miały stanowić obszar P\`(...)\`. Jako przykład takiej transakcji Gmina wskazała nabycie w 2010 r. niezabudowanych nieruchomości od Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo w miejscowości K., w celu powiększenia obszaru P. \`(...)\`. Mimo, że nieruchomości te figurowały w ewidencji gruntów, jako grunty leśne, to z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynikało, że są one przeznaczone na powiększenie P. \`(...)\`, tj. są przeznaczone pod realizację inwestycji związanych z przemysłem (a zatem są przeznaczone pod zabudowę). Sprzedaż przedmiotowych gruntów została opodatkowana podatkiem od towarów i usług i udokumentowana fakturą z dnia 29 października 2010 r., na której wykazano należną kwotę podatku obliczoną przy zastosowaniu podstawowej stawki podatku.

Innym rodzajem wydatków poniesionych przez Gminę, w związku z utworzeniem P. \`(...)\`, były wydatki na podstawie umowy z dnia 29 grudnia 2004 r. zawartej z Miastem K. nad rzeką \`(...)\`. i umowy z dnia 4 lipca 2005 r. zawartej ze Specjalną Strefą Ekonomiczną pn. „S.” S.A. Według stanu prawnego na dzień zawarcia umów dzierżawy, wynikającego z art. 5a ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600), Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, mogła znieść strefę, zmienić jej obszar lub połączyć strefy, biorąc pod uwagę, że łączny obszar wszystkich stref nie może przekroczyć dotychczas ustalonego łącznego obszaru stref. Podejmując działania w kierunku utworzenia w P. \`(...)\` specjalnej strefy ekonomicznej, zważywszy, że łączny obszar stref nie mógł być zwiększony, po przeanalizowaniu prawnych możliwości działań stwierdzono, że ścieżką dającą największe prawdopodobieństwo realizacji wytyczonego celu jest „przeniesienie” uprawnień wynikających z faktu użytkowania gruntu zaliczonego do istniejącej już strefy, na grunty będące własnością Gminy. Warunkiem ubiegania się o stworzenie na terenie P. \`(...)\` strefy ekonomicznej było zatem „pozyskanie” gruntów w już istniejącej strefie. Zawarcie umów dzierżawy, na podstawie których Gmina stała się dzierżawcą gruntów w K-S SSE, których właścicielem było Miasto K. nad rzeką \`(...)\`, a następnie w S. Specjalnej Strefie Ekonomicznej, których użytkownikiem wieczystym i właścicielem była Specjalna Strefa Ekonomiczna pn. „S.” S.A., było podstawą do wystąpienia o „przeniesienie” przywilejów strefowych na grunty w P. \`(...)\` Przyjęty tryb działania okazał się skuteczny, gdyż Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia z dnia 15 marca 2005 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie K-S Specjalnej Strefy Ekonomicznej (Dz. U. Nr 56, poz. 488), objęła strefą ekonomiczną grunty położone w P. \`(...)\`, tworząc Podstrefę G. K-S SSE, a następnie rozporządzeniem z dnia 30 sierpnia 2005 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie K-S Specjalnej Strefy Ekonomicznej (Dz. U. Nr 181, poz. 1501), rozszerzyła jej obszar.

Istotny przy tym jest fakt, że jedynym ekonomicznym celem zawarcia przez Gminę umów dzierżawy i ponoszenia wskazanych kosztów było umożliwienie przeniesienia pozwoleń strefowych z dzierżawionych gruntów na grunty znajdujące się w P. \`(...)\` Działanie to miało zapewnić większą atrakcyjność gruntów położonych w P. \`(...)\` dla potencjalnych inwestorów, a przez to przyczynić się do wzrostu ich wartości w przypadku ich późniejszej sprzedaży.

Działania zmierzające do objęcia terenów P. \`(...)\` pozwoleniami strefowymi doprowadziły również do podjęcia przez Gminę szerszej współpracy ze spółką K-S SSE S.A. W dniu 18 stycznia 2005 r. strony zawarły umowę o współpracy dotyczącą lokowania inwestycji na terenach należących do Gminy, a objętych podstrefą K-S SSE. Umowę aneksowano w dniu 7 kwietnia 2006 r. w związku z włączeniem nowych terenów do Podstrefy G. W ramach tej umowy, w przypadku sprzedaży nieruchomości objętych umową, Gmina zobowiązała się do uiszczania na rzecz K-S SSE S.A. wynagrodzenia stanowiącego 5% ceny transakcyjnej netto (4% w przypadku gruntów objętych aneksem). Wynagrodzenie to było związane z usługami świadczonymi przez K-S SSE S.A. na rzecz Gminy, tj. działaniami podejmowanymi przez K-S SSE S.A. w celu pozyskiwania nowych inwestorów, w tym działaniami marketingowymi, promocyjnymi, informacyjnymi, negocjacyjnymi, a także wydawaniem zezwoleń na działalność na terenie K-S SSE.

Oprócz powyżej opisanych kosztów Gmina przeprowadziła lub zamierza przeprowadzić szereg prac, które miały/mają umożliwić prowadzenie inwestycji na terenach P. \`(...)\` I tak, dokonała nakładów na budowę rowów melioracyjnych, sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, a także przyłączeń do poszczególnych działek. Ponadto w ramach projektu pn.: „O.” planuje się budowę zbiornika retencyjnego wód opadowych wraz z obiektami towarzyszącymi i rurociągiem tłocznym prowadzonym wzdłuż drogi powiatowej Nr … oraz Nr … do miejscowości \`(...)\`. i odprowadzającym wody opadowe do rzeki \`(...)\`. Budowany system odwodnienia będzie zapewniał odbiór wód deszczowych z północno-zachodniego obszaru P. \`(...)\`, bez powodowania podtopień nawet przy deszczach wieloletnich pojawiających się raz na 10 lub więcej lat. Wszelkie inwestycje związane z infrastrukturą techniczną miały na celu uatrakcyjnienie terenów zarówno dla obecnie działających, jak i przyszłych inwestorów oraz zapewnienie stosownej infrastruktury umożliwiającej lokowanie na tych terenach zakładów produkcyjnych.

W związku z tym, że grunty położone na obszarze P. \`(...)\` w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zostały przeznaczone pod zabudowę. Gmina opodatkowuje ich dostawę podatkiem od towarów i usług.

Gmina stwierdziła, że sieciami wodociągowo-kanalizacyjnymi na terenie P. \`(...)\` zarządza jej spółka celowa, tj. W. sp. z o.o., do której zostały wniesione przez Gminę w drodze aportu. W. jest zatem w chwili obecnej właścicielem sieci (dokonuje dostaw wody i świadczy usługi odprowadzania ścieków oraz pobiera stosowne opłaty w tym zakresie). Wskazała, że z uwagi na fakt, iż kwestia prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z ww. sieciami była przedmiotem odrębnych wniosków o wydanie interpretacji (interpretacje nr ITPP2/443-1556/11/EK i nr ITPP2/443-1555/11/AP), wnosi o wyłączenie tego zagadnienia (wycofuje pytanie w odniesieniu do tego rodzaju inwestycji w P. \`(...)\`). Zatem wnosi o wydanie interpretacji jedynie w stosunku do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego obejmującego wydatki wskazane w treści wniosku o interpretację inne niż wskazane wyżej, tj. inne niż infrastruktura kanalizacyjna i wodociągowa. Gmina zaznaczyła, że stan faktyczny przedstawiony w uzupełnieniu wniosku, a także zadane pytania dotyczą wydatków poniesionych po 1 maja 2004 r. oraz inwestycji zakończonych po tej dacie.

Stwierdziła, że zamierza realizować takie transakcje również w przyszłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

*   Czy Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu dokonywania dostaw nieruchomości znajdujących się na terenie P. \`(...)\` i czy czynności te podlegają opodatkowaniu tym podatkiem?
*   Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze wskazanymi nakładami (wydatkami ponoszonymi w związku z funkcjonowaniem P. \`(...)\`, tj. w szczególności w związku z nabywaniem gruntów, które miały stanowić obszar P. \`(...)\`, dzierżawą nieruchomości na podstawie umów z Miastem K. nad rzeką \`(...)\` i Specjalną Strefą Ekonomiczną pn. „S.” S.A., nakładami na budowę rowów melioracyjnych oraz planowaną inwestycją polegającą na odwodnieniu P. \`(...)\`)?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonywane dostawy nieruchomości stanowią czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług i jest z tego tytułu podatnikiem tego podatku. Z tego względu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami ponoszonymi w związku z funkcjonowaniem P. \`(...)\`. Gmina, po powołaniu treści art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdziła, że w świetle powyższych regulacji w zakresie dokonywanych czynności cywilnoprawnych, posiada status podatnika podatku od towarów i usług. Dokonując dostaw gruntów położonych na terenie P. \`(...)\` na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych postępuje w sposób tożsamy do innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. W konsekwencji w przypadkach dostawy nieruchomości w wyniku zawarcia umowy cywilnoprawnej, występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Prezentowany przez Gminę pogląd odnośnie statusu gmin, jako podatników podatku od towarów i usług, w zakresie dokonywanych czynności cywilnoprawnych znajduje również potwierdzenie między innymi w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2010 r. sygn. akt. I FSK 1303/09 oraz z dnia 23 marca 2010 r. sygn. akt. I FSK 273/09. Gmina, po powołaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdziła, że zawierane przez nią umowy przewidują przejście prawa własności nieruchomości na nabywcę za wynagrodzeniem, a zatem czynności te stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Ponieważ sprzedawane przez Gminę tereny P. \`(...)\` stanowią niezabudowane grunty przeznaczone, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, pod zabudowę, ich sprzedaż nie korzystała/nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Po powołaniu treści art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, Gmina stwierdziła, że prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług. Z przytoczonej powyżej regulacji wynika jednakże, iż odliczenie to przysługuje wyłącznie w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli takich, które generują podatek należny. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Gmina stwierdziła, że przenosząc powyższe na grunt przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego stoi na stanowisku, że w przypadku odpłatnej dostawy gruntów w P. \`(...)\` przysługiwało/będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z nakładami powiązanymi ze sprzedażą gruntów. Przedmiotowe wydatki były/będą bowiem związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W opinii Gminy, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługiwać będzie z faktur dokumentujących nabywanie nieruchomości w celu utworzenia lub powiększenia obszaru P. \`(...)\`. Nabycie takich nieruchomości wiąże się bowiem bezpośrednio z późniejszym ich zbyciem inwestorom, które jest czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. W szczególności prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje z faktury z dnia 29 października 2010 r. dokumentującej nabycie niezabudowanych nieruchomości od Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo w miejscowości K. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego nieruchomości te figurowały w ewidencji gruntów, jako grunty leśne, jednak z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynikało, że są one przeznaczone na powiększenie P. \`(...)\`, tj. są przeznaczone pod realizację inwestycji związanych z przemysłem (a zatem są przeznaczone pod zabudowę).

W ocenie Gminy, innym rodzajem wydatków poniesionych przez nią w związku z utworzeniem P. \`(...)\` były przykładowo wydatki na podstawie umowy z dnia 29 grudnia 2004 r. zawartej z Miastem K. nad rzeką \`(...)\` i umowy z dnia 4 lipca 2005 r. zawartej ze Specjalną Strefą Ekonomiczną pn. „S.” S.A. Gmina zauważyła, że jedynym ekonomicznym celem zawarcia wskazanych umów i ponoszenia z tym związanych kosztów było uatrakcyjnienie oferty inwestycyjnej, a przez to zachęcenie potencjalnych nabywców do zakupu gruntów w P. \`(...)\` oraz przyczynienie się do wzrostu ich wartości w przypadku sprzedaży. Czynności te związane zatem były z prowadzoną sprzedażą nieruchomości na terenie P. \`(...)\`. Według Gminy, z tego względu wydatki na dzierżawę gruntów od Miasta K. i SSE pn. „S.” S.A. dawały prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wydatkami dającymi prawo do odliczenia podatku naliczonego były również wydatki związane z wynagrodzeniem K-S SSE S.A. należnym z tytułu świadczonych usług. W przypadku tych wydatków związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych - sprzedażą gruntów w P. \`(...)\` - jest bezpośredni, bowiem działania podejmowane przez K-S SSE S.A. miały przyczyniać się do zwiększenia zainteresowania ofertą inwestycyjną Gminy oraz zachęcać inwestorów do podpisywania umów inwestycyjnych.

Bezpośredni związek ze sprzedażą gruntów miały/mają również nakłady na budowę rowów melioracyjnych oraz planowanej inwestycji dotyczącej odwodnienia terenów P. \`(...)\`. Jedynym celem ww. inwestycji miało być/ma być przygotowanie nieruchomości pod nowe inwestycje, a także uatrakcyjnienie terenów P. \`(...)\` dla obecnie działających, jak i przyszłych inwestorów. Należy bowiem mieć na uwadze, iż tereny nieposiadające stosownej infrastruktury (np. odpowiedniego systemu odwadniania terenu) położone w P. \`(...)\` mogą w ogóle nie być brane pod uwagę przez konkretnych inwestorów, dla których jest to jeden z decydujących warunków co do lokalizacji inwestycji na danym terenie. Z tego względu Gmina uważa, iż realizacja przedmiotowych projektów będzie związana ze sprzedażą opodatkowaną realizowaną przez nią na terenie P. \`(...)\`.

W podsumowaniu Gmina stwierdziła, iż sprzedając grunty w P. \`(...)\` działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług i dokonuje czynności opodatkowanych tym podatkiem. Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami ponoszonymi w związku z funkcjonowaniem P. \`(...)\` takimi jak: koszty nabycia gruntów na utworzenie lub powiększenie P. \`(...)\`, dzierżawę terenów w celu umożliwienia przeniesienia pozwoleń strefowych, usług świadczonych przez K-S SSE S.A., budowy rowów melioracyjnych oraz systemu odwadniania terenów P. \`(...)\`.

W interpretacji indywidualnej z dnia 19 kwietnia 2012 r. nr ITPP2/443-14/12/AD stanowisko Gminy oceniono za nieprawidłowe.

Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który podzielając stanowisku organu wyrokiem z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 659/12 oddalił skargę Gminy.

W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej przez Gminę od ww. wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 758/13, uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie wskazując, że zasadnicze znaczenie dla możliwości uznania Gminy za podatnika podatku od towarów i usług ma związek spornych wydatków z czynnościami opodatkowanymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, wyrokiem z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 870/14 (data wpływu 6 listopada 2014 r.) uchylił zaskarżoną interpretację. W uzasadnieniu stwierdził, że Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok I instancji wskazał, że: „zasadniczy spór jaki wyłania się w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy Gminie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na budowę rowów melioracyjnych oraz odwodnieniu P. \`(...)\`. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia uzależnione jest od odpowiedzi na pytanie, czy Gmina budując wyżej wymienione rowy melioracyjne i odwodnienie P. \`(...)\` była podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 w związku z ust. 6 u.p.t.u. i czy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje bowiem - co do zasady - podatnikowi, o którym mowa w art. 15, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 u.p.tu.)”.

Dalej NSA zauważył, że: udzielenie pozytywnej odpowiedzi na pytanie postawione wyżej wymagałoby zatem w pierwszej kolejności stwierdzenia, że budując przedmiotowe rowy melioracyjne i odwodnienie P. \`(...)\`Gmina występowała w charakterze podatnika VAT oraz w drugiej kolejności, że nabywane w związku z tą budową towary i usługi były związane z wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych.

Przystępując do odpowiedzi na postawione pytania, Naczelny Sąd Administracyjny powołał treść art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy stwierdzając, że treść ust. 6 tego artykułu stanowi implementację art. 4 ust. 5 VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. UEL z dnia 13 czerwca 1977 r. oraz 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L 347 z 11 grudnia 2006 r.), która zastąpiła VI Dyrektywę.

WSA podzielił konstatację Naczelnego Sądu Administracyjnego wynikająca z wyroku z dnia 11 października 2011 r. sygn. akt I FSK 965/11, że unormowanie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady jest jednak, w porównaniu do regulacji polskiej, poszerzone o dwie kwestie. Jeżeli traktowanie organów władzy publicznej w zakresie określonych czynności lub transakcji jako niebędących podatnikami naruszałoby rażąco zasady konkurencji, należy – w przypadku tych czynności lub transakcji - uznawać je za podatników.

Podniósł, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości wielokrotnie wskazywał, że dla zastosowania art. 4(5) VI Dyrektywy (obecnie art. 13 ust 1 Dyrektywy 2006/112/WE) konieczne jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: działalność musi być wykonywana przez podmiot prawa publicznego i musi być ona wykonywana w celu sprawowania władzy publicznej (por. m. in. wyroki w sprawach C - 4/89 i C-288/07). Trybunał dokonując wykładni przepisów wspólnotowych w tym zakresie wskazywał, że przepis ten - jako stanowiący odstępstwo od zasady ogólnej opodatkowania - powinien być interpretowany w sposób zawężający (por. wyrok z dnia 16 września 2008 r. w sprawie C-288/07 Isle of Wight Council i In., Zb. Orz. S. I-7203, pkt 60). Odnośnie przesłanki „działania w charakterze władzy publicznej” w postanowieniu z 20 marca 2014 r. w sprawie C-72/17 Gmina Wrocław, Trybunał wskazał, że sposoby wykonywania danej działalności pozwalają na ustalenie zakresu wyłączenia podmiotów prawa publicznego z opodatkowania. Działalność wykonywaną w charakterze władzy publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1 akapit pierwszy Dyrektywy 2006/112 stanowi działalność wykonywaną przez podmioty prawa publicznego w ramach właściwego dla nich reżimu prawnego, z wyłączeniem tej działalności, która jest wykonywana przez nie na takich samych warunkach prawnych co działalność wykonywana przez prywatnych przedsiębiorców (zob. ww. wyrok w sprawie Fazenda Pulica, pkt 15-17 i przytoczone tam orzecznictwo).

Wskazał, że nawet jeżeli podmioty te wykonują taką działalność w charakterze władzy publicznej należy je uznać za podatników zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112 Rady w sytuacji, gdyby wyłączenie z opodatkowania prowadzić miało do znaczącego zakłócenia konkurencji (zob. ww. wyrok w sprawie Isle of Wight Council i In., pkt 32).

WSA odnosząc powyższe spostrzeżenia do rozpatrywanej sprawy zauważył, że ustalenia sprowadzające się do twierdzenia, że Gmina w związku z wydatkami poniesionymi na melioracje oraz odwodnienie P. \`(...)\` wykonywać będzie zadania własne, nie są przesądzające w kwestii możliwości odliczenia wydatków poniesionych na budowę spornych urządzeń. Zasadnicze znaczenie w tym względzie mieć będzie związek spornych wydatków z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług).

Stwierdził, że jeśli zatem inwestycje związane z infrastrukturą techniczną miały na celu uatrakcyjnienie terenów zarówno dla obecnie działających, jak i przyszłych inwestorów oraz zapewnienie stosowanej infrastruktury umożliwiającej lokowanie na tych terenach zakładów produkcyjnych - to działania te niewątpliwie są (będą) związane z przyszłymi czynnościami opodatkowanymi jakimi będzie sprzedaż działek tam ulokowanych.

Gminie zatem przysługuje prawo do odliczenia spornych wydatków poniesionych na przygotowanie nieruchomości pod nowe inwestycje, a także uatrakcyjnienie terenów P. \`(...)\`.

W dniu 30 stycznia 2015 r. wpłynęło do tutejszego organu ww. orzeczenie WSA w Szczecinie, opatrzone klauzulą prawomocności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego - biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 870/14 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.