Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.823.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: Dokumentowanie sprzedaży towarów na kasie fiskalnej w
ramach procedury OSS na rzecz osób fizycznych
nieprowadzących działalności gospodarczej na terenie Unii
Europejskiej.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca
osoba-osoby fizyczne
procedura-procedura OSS
towar-sprzedaż towarów
Zagadnienia: dotycząca niektórych dostaw towarów oraz świadczenia
niektórych usług (poprzednio: Procedura szczególna dot.
usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub usług
elektronicznych świadczonych przez podmioty z siedzibą
w UE na rzecz konsumentów)-Zgłoszenie informacji o
zamiarze skorzystania z procedury szczególnej
rozliczenia VAT
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-§ 2-
ust. 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-
Załącznik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Delegacja
ustawowa - rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy
zastosowaniu kas rejestrujących
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 6a. Procedura unijna
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy dokumentowania sprzedaży towarów na kasie fiskalnej w ramach procedury OSS
    na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej na terenie Unii
    Europejskiej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży towarów
    Konsumentom końcowym (B2C) na terenie Unii Europejskiej za pośrednictwem własnej
    strony internetowej. Po przekroczeniu limitu sprzedaży B2C do krajów UE w wysokości 10
    000 euro rocznie Wnioskodawca stosuje procedurę OSS a wszystkie faktury wystawiane są
    z odpowiednią stawką podatku VAT kraju konsumenta.
    Wnioskodawca dokumentuje sprzedaż fakturą VAT, natomiast kasa fiskalna obsługuje
    jedynie stawki VAT obowiązujące w Polsce i nie umożliwia wystawienia paragonu
    fiskalnego z zagraniczną stawką podatku VAT.
    W związku z powyższym w celu prawidłowego dokumentowania sprzedaży Wnioskodawca
    planuje zamiast paragonu fiskalnego dołączyć do każdej faktury dowód zapłaty od klienta,
    jak np. potwierdzenie przelewu lub dokonanej płatności online.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym dopuszczalne jest stosowanie dowodu zapłaty zamiast
    paragonu fiskalnego przy sprzedaży B2C dokumentowanej fakturą VAT z zastosowaniem
    stawki VAT kraju nabywcy w ramach procedury OSS?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca planuje zamiast paragonu fiskalnego dołączyć do każdej faktury dowód
    zapłaty od klienta, jak np. potwierdzenie przelewu lud dokonanej płatności online.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terytorium kraju rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei z art. 2 pkt 22a ustawy wynika, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca
      uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa
      członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki
      lub transportu towarów do nabywcy, który jest:
      a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego
      wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      c) podmiotem niebędącym podatnikiem
      - pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani
      towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
      zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1a pkt 1 ustawy:

      Przepisów ust. 1 pkt 1a-1c nie stosuje się do towarów, o których mowa w art. 120
      ust. 1 podlegających opodatkowaniu podatkiem na zasadach określonych w art. 120
      ust. 4 i 5.
    Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy:
      Przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a nie ma zastosowania, jeżeli łącznie spełnione są
      następujące warunki:
      1) dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej
      siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium
      jednego państwa członkowskiego;
      2) towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego
      inne niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
      3) suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na
      terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 2, oraz całkowitej
      wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów,
      o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku
      od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w
      poprzednim roku podatkowym kwoty 10.000 euro lub jej równowartości wyrażonej
      w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w
      przypadku dostawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie
      braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na
      terytorium kraju, wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42.000 zł.
    Zgodnie z art. 22a ust. 2 ustawy:
      Jeżeli w trakcie roku podatkowego kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 3, zostanie
      przekroczona, przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a stosuje się, począwszy od dostawy, w
      związku z którą przekroczono tę kwotę.
    Natomiast w myśl art. 22a ust. 3 ustawy:
      Dostawca, do którego ma zastosowanie przepis ust. 1, może wskazać jako miejsce
      dostawy miejsce, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1a. Dostawca, którego towary w
      momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju,
      wskazuje miejsce dostawy przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie
      do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru,
      na zasadach określonych w art. 28p.
    Jak wynika z powołanych przepisów, co do zasady, miejscem dostawy (opodatkowania) w
    przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość (WSTO) jest kraj, w
    którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy
    (konsumenta). Natomiast w sytuacji gdy są spełnione warunki określone w art. 22a ust. 1
    ustawy, za miejsce opodatkowania dostawy towarów uznaje się kraj rozpoczęcia wysyłki
    /transportu towarów.
    Procedura szczególna VAT-OSS (procedura unijna) została uregulowana w przepisach
    rozdziału 6a ustawy.
    Zgodnie z art. 130a pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podatnikach - rozumie się przez to osoby
      prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
      które:
      a) dokonują wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
      b) ułatwiają dostawę towarów zgodnie z art. 7a ust. 2, jeżeli wysyłka lub transport
      towarów będących przedmiotem dostawy rozpoczyna się i kończy na terytorium
      tego samego państwa członkowskiego, lub
      c) posiadają siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale nie posiadają siedziby

      działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
      na terytorium państwa członkowskiego konsumpcji oraz świadczą usługi na rzecz
      osób niebędących podatnikami, o których mowa w art. 28a.
    Według art. 130a pkt 2a ustawy:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o państwie członkowskim konsumpcji -
      rozumie się przez to:
      a) w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość - państwo
      członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy,
      b) w przypadku dostaw towarów dokonanych przez podatnika ułatwiającego takie
      dostawy zgodnie z art. 7a ust. 2, jeżeli wysyłka lub transport towarów będących
      przedmiotem takich dostaw rozpoczyna się i kończy na terytorium tego samego
      państwa członkowskiego - to państwo członkowskie,
      c) w przypadku świadczenia usług - państwo członkowskie, na terytorium którego ma
      miejsce świadczenie usług.
    Na podstawie art. 130a pkt 2b ustawy:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o 2b) państwie członkowskim identyfikacji -
      rozumie się przez to państwo członkowskie:
      a) w którym podatnik posiada siedzibę działalności gospodarczej albo
      b) w którym podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
      jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii
      Europejskiej, albo
      c) w którym podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
      które wybiera w celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z
      procedury unijnej, jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na
      terytorium Unii Europejskiej, ale posiada więcej niż jedno stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, albo
      d) rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów, a w przypadku większej liczby takich
      państw członkowskich - państwo członkowskie, które podatnik wybiera w celu
      złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z procedury unijnej, pod
      warunkiem że nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak stanowi art. 130a pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o 3) procedurze unijnej - rozumie się przez
      to rozliczenie VAT należnego z tytułu czynności określonych w pkt 2 lit. a-c państwu
      członkowskiemu konsumpcji za pośrednictwem państwa członkowskiego
      identyfikacji.
    W świetle art. 130b ust. 1 ustawy:
      Podatnik może złożyć zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania z procedury
      unijnej w państwie członkowskim identyfikacji. Procedura unijna ma zastosowanie
      do wszystkich dostaw towarów lub każdego świadczenia usług objętych tą
      procedurą, dokonywanych przez podatnika na terytorium Unii Europejskiej.
    Kwestie związane z obowiązkiem wystawiania faktur regulują przepisy Rozdziału 1
    „Faktury” Działu XI ustawy „Dokumentacja” (przepisy art. 106a – 106n). I tak w myśl art.
    106a pkt 3 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do czynności rozliczanych w procedurach
      szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których
      państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest
      państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska.
    Natomiast stosownie do art. 106b ust. 4a ustawy:

      Podatnik korzystający z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w
      rozdziałach 6a, 7 i 9, może wystawić fakturę dokumentującą czynności, o których
      mowa w art. 106a pkt 3 i 4.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów podatnik korzystający z procedury szczególnej
    OSS może wystawić fakturę dokumentującą czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3
    ustawy. Zatem ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur
    dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży
    towarów Konsumentom końcowym (B2C) na terenie Unii Europejskiej za pośrednictwem
    własnej strony internetowej. Po przekroczeniu limitu sprzedaży B2C do krajów UE w
    wysokości 10 000 euro rocznie stosuje Pan procedurę OSS a wszystkie faktury wystawiane
    są z odpowiednią stawką podatku VAT kraju konsumenta. Dokumentuje Pan sprzedaż
    fakturą VAT, natomiast kasa fiskalna obsługuje jedynie stawki VAT obowiązujące w Polsce i
    nie umożliwia wystawienia paragonu fiskalnego z zagraniczną stawką podatku VAT. W
    związku z powyższym w celu prawidłowego dokumentowania sprzedaży planuje Pan
    zamiast paragonu fiskalnego dołączyć do każdej faktury dowód zapłaty od klienta, jak np.
    potwierdzenie przelewu lub dokonanej płatności online.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy ma Pan wątpliwości czy dopuszczalne jest
    stosowanie dowodu zapłaty zamiast paragonu fiskalnego przy sprzedaży B2C
    dokumentowanej fakturą VAT z zastosowaniem stawki VAT kraju nabywcy w ramach
    procedury OSS.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 111 ust. 1
    ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia
    ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy
    dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem,
    podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania do ewidencjonowania
    sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy świadczeń wykonywanych
    przez podatnika.
    Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze
      rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre
      czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze
      zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu
      państwa (...).
    Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas
    rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów
    rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z
    obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1902), zwane dalej rozporządzeniem.
    Rozporządzenie określa zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i
    niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży i kwot podatku
    należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz warunki korzystania ze zwolnienia.
    Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia:

        Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie
        dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku
        do rozporządzenia.
    W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia:
        W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do
        rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z
        warunkami określonymi w tym załączniku.
    Zgodnie z poz. 53 załącznika do rozporządzenia ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących korzysta:
        Dostawa towarów i świadczenie usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o
        których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7 ustawy
    Niektóre usługi oraz dostawa niektórych towarów zostały wyłączone przez ustawodawcę z
    prawa do zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia. Szczegółowo
    zostały one wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia.
    W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia:
        Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:
        1) dostawy:
        a) gazu płynnego,
        b) części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),
        c) silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z
        zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym
        motocykli (CN 8407 i 8408),
        d) nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),
        e) przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00),
        kontenerów (CN 8609 00),
        f) części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN
        8716 90),
        g) części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80),
        to jest do:
          ciągników,
          pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą,
          samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo
          do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi)
          oraz samochodami wyścigowymi,
          pojazdów silnikowych do transportu towarów,
          pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, innych niż te zasadniczo
          przeznaczone do przewozu osób lub towarów, w szczególności: pojazdów
          pogotowia technicznego, dźwigów samochodowych, pojazdów strażackich,
          betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek, przewoźnych
          warsztatów, ruchomych stacji radiologicznych
          z wyłączeniem motocykli,
        h) komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz
        urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,

        i) wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych,
        gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten,
        wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku,
        nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,
        j) wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,
        k) silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,
        l) sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów
        fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,
        m) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie
        może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej
        „ustawą”,
        n) zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
        o) wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych
        jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez
        względu na kod CN,
        p) wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów
        dostarczanych na pokładach samolotów,
        q) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, napojów
        alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których
        zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem
        towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
        r) perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów
        dostarczanych na pokładach samolotów,
        s) wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia
        lub do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na
        pokładach samolotów,
        t) wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy
        powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym
        rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do
        odmrażania,
        u) węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla
        brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,
        w) towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które również w
        systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej
        formie (bezgotówkowej) i wydają towar;
        2) świadczenia usług:
        a) przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem
        przewozów wymienionych w poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia,
        b) taksówek (PKWiU 49.32.11.0), z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych
        z kierowcą,
        c) naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich
        zakładania, bieżnikowania i regenerowania,
        d) w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
        e) w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
        f) w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z
        wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do
        rozporządzenia,

        g) prawniczych, z wyłączeniem usług wymienionych w poz. 31 załącznika do
        rozporządzenia,
        h) doradztwa podatkowego,
        i) związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, 56.21, ex 56.29, ex 56.30),
        wyłącznie:
          świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również
          sezonowo, oraz
          usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
        j) fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
        k) kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia
        cyrkowe,
        l) związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych
        miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,
        m) mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0),
        n) parkingu samochodów i innych pojazdów,
        o) przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta,
        które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie,
        banknotach lub innej formie (bezgotówkowej).
    Jednocześnie zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług, o których
      mowa w poz. 53 i 57 załącznika do rozporządzenia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że po przekroczeniu limitu sprzedaży B2C do krajów UE w
    wysokości 10 000 euro rocznie stosuje Pan procedurę OSS i wystawia faktury z
    odpowiednią stawką podatku VAT kraju konsumenta. Zatem stosuje Pan procedurę
    szczególną VAT-OSS (procedura unijna), która została uregulowana w przepisach rozdziału
    6a ustawy.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że będzie Pan mógł na podstawie § 2 ust. 1
    rozporządzenia w zw. z poz. 53 załącznika do rozporządzenia, stosować zwolnienie z
    obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej w odniesieniu do
    sprzedaży towarów konsumentom końcowym (B2C) z innych niż Polska krajów UE.
    Oznacza to, że nie jest Pan zobowiązany do wystawiania paragonów w związku ze
    sprzedażą dokonywaną na rzecz ww. osób. Jednocześnie nie ma Pan obowiązku
    wystawiania faktur. Jak z wniosku wynika, pomimo braku takiego obowiązku,
    dokumentuje Pan każdą sprzedaż poprzez wystawienie faktury z odpowiednią stawką
    podatku VAT kraju konsumenta. Dodatkowo zamierza Pan oprócz wystawiania faktur
    wystawiać dokument w postaci dowodu zapłaty. Ponieważ żaden przepis ustawy o VAT jak
    również rozporządzeń wydanych na jej podstawie nie odnosi się co do zasady do
    dokumentowania sprzedaży w inny sposób niż wystawianie faktur i paragonów to nie ma
    przeszkód, aby do każdej faktury dołączał Pan dowód zapłaty od klienta. Jak wcześniej
    wspomniałem nie jest Pan zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży, opisanej we
    wniosku, na kasie fiskalnej.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.