Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-926/14/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-11-24
Teza: Czy planowana działalność rolnicza polegająca na chowie bydła we własnym gospodarstwie rolnym, w krótszym niż do tej pory czasie nadal spełnia definicję działalności rolniczej zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 rolnik nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów z tej działalności?
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; opodatkowanie; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2014 r. (data wpływu 12 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy chów bydła stanowi działalność rolniczą w świetle art. 2 ust. 2 ww. ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy chów bydła stanowi działalność rolniczą w świetle art. 2 ust. 2 ww. ustawy.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest rolnikiem posiadającym gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. Z tytułu prowadzonej działalności rolniczej zrezygnował ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, jest czynnym podatnikiem VAT. W prowadzonym gospodarstwie rolnym zajmuje się zarówno chowem bydła, jak i uprawą roślin. Wnioskodawca nadmienia, że głównym źródłem dochodu jest sprzedaż bydła z własnego chowu a uprawiane rośliny przeznaczane są na wykarmienie chowanych zwierząt. Do sprzedaży przeznacza sztuki bydła, które są chowane w Jego gospodarstwie rolnym zazwyczaj przez okres 23 – 24 miesięcy. Po sprzedaży najczęściej trafiają do uboju.

Obecnie planuje poszerzyć sprzedaż o młode sztuki bydła, które krócej będą chowane we własnym gospodarstwie rolnym. Z powodu małego areału posiadanego gospodarstwa rolnego Wnioskodawca chciałby sprzedawać młode bydło, które do wykarmienia potrzebuje więcej zakupionych gotowych pasz niż pasz pochodzących z upraw z własnego gospodarstwa. Dzięki temu zmniejszyłby ryzyko, że straci możliwość wyżywienia posiadanych zwierząt w okresie suszy czy nieurodzaju. Kupowane do gospodarstwa młode bydło nie pochodziłoby od konkretnej grupy dostawców, a więc Wnioskodawca kupowałby je od gospodarstw indywidualnych prowadzonych przez rolników ryczałtowych, rolników będących podatnikami VAT a także innych podmiotów gospodarczych trudniących się sprzedażą zwierząt. Po okresie biologicznego wzrostu, w którym zwierzęta osiągną pożądaną przy sprzedaży wagę tj. około 100 kg – co nastąpi w czasie przekraczającym dwa miesiące lub wagę 300 – 400 kg co nastąpi w czasie do pół roku od momentu nabycia chowanego bydła sprzedawałby je, w zależności od zapotrzebowania na rynku, do dalszego chowu bądź z przeznaczeniem do uboju. Obecnie Wnioskodawca nie planuje jaka grupa odbiorców będzie zainteresowana zakupem młodych zwierząt. Sądzi, że będą to rolnicy prowadzący gospodarstwa rolne – zarówno ryczałtowi jak i podatnicy VAT, a może także przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy planowana działalność rolnicza polegająca na chowie bydła we własnym gospodarstwie rolnym, w krótszym niż do tej pory czasie nadal spełnia definicję działalności rolniczej zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 rolnik nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów z tej działalności?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowany chów bydła we własnym gospodarstwie rolnym spełnia definicję działalności rolniczej zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 do przychodów uzyskanych z tej działalności nie stosuje się przepisów ww. ustawy, zatem nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Od momentu zakupu Wnioskodawca stanie się właścicielem nabywanego bydła. Do momentu sprzedaży zwierzęta będą przebywać w gospodarstwie rolnym będącym Jego własnością, gdzie otrzymają należytą opiekę, utrzymanie i wykarmienie powodujące ich wzrost do wagi pożądanej przy sprzedaży. Zatem w chwili sprzedaży będą pochodzić w stanie nieprzetworzonym z własnego chowu w gospodarstwie rolnym. Ponadto okres w jakim będą przebywać w Jego gospodarstwie, w którym nastąpi ich biologiczny wzrost, wyniesie od dwóch miesięcy do pół roku lub dłużej od dnia nabycia.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy planowany chów to działalność rolnicza i do przychodów z niej uzyskanych nie stosuje się przepisów ustawy o podatku od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego precyzuje wyraźnie co należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w przepisie art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter wyczerpujący.

Podstawową cechą działalności rolniczej jest to, że prowadzi ona do uzyskiwania produktów w stanie nieprzetworzonym. Oznacza to, że wszelkie produkty działalności rolniczej powstają wyłącznie na skutek działania normalnych biologicznych procesów wzrostu (co nie wyklucza wspomagania ich przez człowieka, np. podawanie pasz itp.). Produkcja w tym przypadku przyjmuje postać uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przykładowo wymienia, jakie w szczególności rodzaje uprawy, chowu lub hodowli uznaje się za działalność rolniczą. Także inne niewymienione w ustawie rodzaje działalności mogą być uznane za działalność rolniczą, o ile ich istotą jest wytwarzanie produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym).

Działalnością rolniczą jest również działalność polegająca na przetrzymywaniu zakupionych produktów roślinnych lub zwierzęcych przez co najmniej wskazany w przepisie okres czasu, podczas którego następuje ich biologiczny wzrost. Przez biologiczny wzrost należy rozumieć taką sytuację, w której produkty roślinne lub zwierzęce powiększają swoje rozmiary (wyrażone masą, objętością czy też wymiarami), a następuje to na skutek zachodzących procesów biologicznych. Dla uznania danej sytuacji za działalność rolniczą konieczne jest zachowanie minimalnego, wskazanego w przepisach okresu przetrzymywania produktów roślinnych lub zwierzęcych. Przetrzymywanie przez krótszy okres czasu, po którym następuje ich odprzedaż, należy uznać za działalność o charakterze handlowym. Co oznacza, że przychody z tej działalności będą mogły być kwalifikowane do przychodów z działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Ponadto, ilekroć w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa o gospodarstwie rolnym – w myśl art. 2 ust. 4 tej ustawy – oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1381). W związku z powyższym za gospodarstwo rolne, stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy, uważa się obszar gruntów, o którym mowa w art. 1 o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, w tym spółki nieposiadającej osobowości prawnej. Natomiast w myśl ust. 2 tego artykułu, za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowo fermowego oraz chów i hodowlę ryb.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca posiada gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym i w tym gospodarstwie prowadzi chów bydła. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż tego rodzaju działalność nie stanowi działu specjalnego produkcji rolnej.

Jednocześnie, jak wynika z wniosku, prowadzona działalność Wnioskodawcy będzie polegała na przetrzymywaniu zakupionego bydła przez okres dłuższy niż dwa miesiące, (okres, w którym zwierzęta osiągną pożądaną przy sprzedaży wagę tj. około 100 kg – co nastąpi w czasie przekraczającym dwa miesiące lub wagę 300 – 400 kg co nastąpi w czasie do pół roku). W trakcie tego okresu następuje biologiczny wzrost zakupionych zwierząt. W świetle definicji zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych taka działalność stanowi działalność rolniczą. Wobec takiej kwalifikacji, przychody z tytułu sprzedaży bydła, w warunkach opisanych we wniosku – nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Do przychodów z tego tytułu stosuje się bowiem wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże tut. organ nadmienia, że jeżeli okres przetrzymywania zakupionych zwierząt, w trakcie którego następuje ich biologiczny wzrost, będzie krótszy niż dwa miesiące, licząc od dnia ich nabycia, przychody z ich sprzedaży nie będą stanowiły przychodów z działalności rolniczej, a zatem dochód z tej działalności podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.