Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.334.2025.4.MD; 0115-KDIT1.
4011.782.2025.5.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Umowa cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej,
która przybierze formę darowizny, podlega opodatkowaniu
podatkiem od spadków i darowizn. Zatem, z uwagi na
wyłączenie z opodatkowania podatkiem dochodowym od
osób fizycznych, opisana czynność nie będzie stanowiła
przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cesja
darowizna
deweloper
osoba-osoba fizyczna nieprowadząca działalności
gospodarczej
osoba-osoby fizyczne
podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od
osób fizycznych
podatek-podatek od spadków i darowizn
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób
    fizycznych w zakresie skutków podatkowych cesji praw i obowiązków z umowy
    deweloperskiej. Uzupełnił Pan wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – 13 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan urodzonym (...) r., obywatelem Białorusi. Uczy się Pan w (...). Od (...) r. miał Pan
    kartę czasowego pobytu z powodu nauki w liceum (inne okoliczności). Od (...) r. mieszka
    Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pod adresem (...). Obecnie ma Pan złożone
    dokumenty na drugą kartę czasowego pobytu (tak samo z powodu nauki w liceum).
    Pana matka, (...), urodzona (...) r., obywatelka Białorusi, mieszka na terytorium Białorusi,
    nie ma karty czasowego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, buduje
    mieszkanie w (...) i planuje zrobić darowiznę tego mieszkania na Pana rzecz za pomocą
    notarialnie poświadczonej umowy cesji w trakcie budowy.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana matka zawarła umowę z deweloperem i na
    mocy tej umowy deweloper jest zobowiązany do wybudowania i przeniesienia prawa
    własności mieszkania na Pana matkę. W trakcie budowy Pana matka chce przenieść
    prawa majątkowe na Pana rzecz, za pośrednictwem umowy cesji w formie darowizny,
    która nie jest sprzeczna z art. 510 Kodeksu cywilnego.
    W 2025 roku przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy
    niż 183 dni w roku. Przebywa Pan na terytorium Polski wyłącznie z powodów
    edukacyjnych. Obecnie uczy się Pan w liceum na trzecim roku nauki i planuje Pan
    kontynuować edukację na poziomie studiów wyższych w Polsce.
    Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Republice Białorusi, obecnie nie posiada Pan
    statusu rezydenta podatkowego Republiki Białorusi. Nie posiada Pan stałego miejsca
    zamieszkania na terytorium Republiki Białorusi.

    Centrum Pana interesów życiowych znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Uczy się Pan tutaj w liceum, planuje podjąć studia na uczelni wyższej, a w przyszłości także
    pracować i mieszkać w Polsce. Na terytorium Polski mieszkają i pracują również Pana
    ciotka oraz wujek, a ponadto tutaj uczą się i pracują Pana przyjaciele.
    Od (...) roku przebywa Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z powodów
    edukacyjnych. W ten czas tylko 2 razy jeździł Pan na Białoruś w (...) r. (kilka dni) i (...) r. (2
    tygodnie).
    Pana mama zawarła umowę z deweloperem dotyczącą budowy mieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, z przewidzianym przeniesieniem prawa własności do tego lokalu.
    Dodatkowo, Pana matka nie jest rezydentem podatkowym Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Pana matka
    nie ma tutaj centrum interesów życiowych i nie przebywa w Polsce ponad 183 dni w roku
    podatkowym.
    Pytania (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy powinien Pan zapłacić podatek od darowizny zgodnie z ustawą o podatku od
      spadków i darowizn?
    2. Jeśli prawa majątkowe otrzymane przez umowę cesji w formie darowizny nie
      odpowiadają art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, to czy podpadają te
      prawa majątkowe pod ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Pana zdaniem, darowizna będzie realizowana przez umowę cesji u notariusza między
    Pana matką i Panem (najbliższymi członkami rodziny) i z uwagi na Pana miejsce stałego
    pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zgodnie z art. 25 ustawy o ewidencji
    ludności, która definiuje pobyt stały jako zamieszkanie w danej miejscowości pod
    określonym adresem z zamiarem stałego przebywania) ta sytuacja będzie odpowiadała
    ustawie z art. 1 ustawy od spadków i darowizn i może Pan być zwolniony z podatku od
    darowizny na podstawie art. 4a wskazanej ustawy.
    Pana zdaniem, podatek dochodowy w tym przypadku nie powinien powstać, ponieważ te
    prawa majątkowe otrzymane przez umowę cesji w formie darowizny odpowiadają art. 1
    ustawy o podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
        Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem” podlega nabycie
        przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej tytułem:
        1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
        polecenia testamentowego;
        2) darowizny, polecenia darczyńcy;
        3) zasiedzenia;
        4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
        5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

        6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
        Podatkowi temu podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
        podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
        uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
        otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
        jego śmierci.
    Katalog nabyć podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony
    w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym.
    Wobec tego jedynie wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw
    majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego
    względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia
        na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę.
    Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego
    określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji
    majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie
    majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny.
    Przedmiotem darowizny mogą być zarówno rzeczy, jak również prawa majątkowe. Pod
    pojęciem praw majątkowych, o których mowa w ustawie o podatku od spadków i
    darowizn ustawodawca rozumie m.in. prawa majątkowe wynikające ze stosunków
    zobowiązaniowych.
    Z kolei instytucję przeniesienia (cesji) wierzytelności regulują przepisy art. 509-518
    Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
        (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
        właściwości zobowiązania.
    Stosownie do art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
        przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
        szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

    Przeniesienie wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych
    zasadach zobowiązań, prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela, podczas gdy przedmiot
    zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności
    prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.
    Z treści ww. art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że czynnością stanowiącą podstawę
    cesji może być umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inne umowy zobowiązujące do
    przeniesienia wierzytelności.
    Jak wynika z powyższych przepisów, umowa cesji może przyjąć formę darowizny, jeżeli
    posiada cechy darowizny, tzn. oświadczenie darczyńcy (darczyńców) o przekazaniu
    darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny oraz cesja
    dokonywana jest bezpłatnie, tzn. kosztem majątku cedenta (darczyńcy), a cesjonariusz
    (obdarowany) nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za dokonaną
    cesję.
    Mając zatem na uwadze, że wymienione w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki
    podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, to nabycie wierzytelności podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jedynie wówczas gdy przyjmie formę
    darowizny.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Pana matka – obywatelka Białorusi,
    która nie posiada miejsca zamieszkania na terytorium RP, planuje przekazanie Panu –
    obywatelowi Białorusi, który przebywa w Polsce na podstawie karty czasowego pobytu,
    jednak posiada w Polsce centrum interesów życiowych oraz planuje dalsze pozostanie w
    Polsce – umową cesji (która przybierze formę darowizny) praw z umowy, na podstawie
    której deweloper zobowiązał się do wybudowania na jej rzecz mieszkania.
    Wobec tego, biorąc pod uwagę opisane zdarzenie oraz przedstawiony powyżej stan
    prawny i skoro planuje Pan zawrzeć z mamą umowę cesji praw i obowiązków z umowy
    deweloperskiej, która to umowa przybierze formę darowizny, to podlega ona
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.
    Prawa majątkowe, o których mowa we wniosku wykonywane są bowiem na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (mieszkanie ma być położone w (...)).
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
        Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
        Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
        złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
        zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
        przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
        wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
        powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
        Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
        majątkowych o czystej wartości przekraczającej: 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest
        osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
    Na podstawie art. 14 ust. 1, 2 i 3 ww. ustawy:
        Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której
        zaliczony jest nabywca.

        Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy
        do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
        Do I grupy podatkowej zalicza się – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba,
        zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
        Notariusze są płatnikami podatku od dokonanej w formie aktu notarialnego
        darowizny.
    Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
        Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
        małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
        1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu
        naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania
        obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz
        ust. 1a-2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy
        od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
        2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
        nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w
        art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
        rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
        Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
        1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło
        ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty
        określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
        2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego
        albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Wg treści art. 4 ust. 4 cyt. ustawy:
        Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili
        nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z
        państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego
        Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze
        Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub terytorium takiego państwa.
    Jak wynika z powołanego powyżej art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    dla skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 4a tej ustawy przy zawarciu umowy
    darowizny, koniecznym jest, aby obdarowany:
    a) posiadał obywatelstwo Polskie, lub
    b) posiadał obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw
      członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o
      Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub
    c) miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

    d) miał miejsce zamieszkania na terytorium jednego z państw członkowskich Unii
      Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
      (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
    W przepisach polskiego prawa podatkowego pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało
    zdefiniowane.
    Jak stanowi art. 25 Kodeksu cywilnego:
        Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta
        przebywa z zamiarem stałego pobytu.
    Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów
    dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar
    stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ
    odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące
    zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego
    pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego
    życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że centrum Pana interesów życiowych znajduje się
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Uczy się Pan tutaj w liceum, planuje podjąć studia
    na uczelni wyższej, a w przyszłości także pracować i mieszkać w Polsce. Na terytorium
    Polski mieszkają i pracują również Pana ciotka oraz wujek, a ponadto tutaj uczą się i
    pracują Pana przyjaciele.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz opis zdarzenia, uznać należy, że
    posiada Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Należy zauważyć, że zwolnienie przewidziane w art. 4a ww. ustawy dotyczy nabycia przez
    konkretnie wskazane w tym przepisie osoby. Zwolnienie obejmuje nabycie m.in. przez
    zstępnych (syna w stosunku do matki), przy spełnieniu pozostałych warunków zwolnienia.
    Z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, iż jednym z warunków
    skorzystania ze zwolnienia, jest zgłoszenie przez osoby objęte zwolnieniem właściwemu
    naczelnikowi urzędu skarbowego nabycia rzeczy lub praw majątkowych w terminie 6
    miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek nie obejmuje
    przypadków, gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu
    notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron (art. 4a
    ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn).
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że zawarcie umowy cesji praw i
    obowiązków z umowy deweloperskiej – skoro przybierze formę umowy darowizny praw
    majątkowych od Pana mamy na Pana rzecz, tj. osoby wymienionej w zamkniętym katalogu
    określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – korzysta ze
    zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a powołanej ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 4a ust. 4 pkt 2 ww. ustawy, nie będzie ciążył na Panu obowiązek
    zgłoszenia nabycia ww. prawa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6
    miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, ponieważ darowizna zostanie
    dokonana w formie aktu notarialnego.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
        Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
        podatku od spadków i darowizn.
    Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody
    podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do
    zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a

    który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest
    zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby
    powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby
    podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć
    należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów
    wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało
    miejsce.
    W Pana przypadku umowa cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej, która to
    umowa przybierze formę darowizny, podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem, z
    uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, opisana we wniosku czynność prawna nie będzie
    stanowiła dla Pana przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.