Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.51.2019.1.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-05
Teza: Obowiązek rejestracji dla celów podatku akcyzowego w związku z odsprzedażą oleju napędowego kontrahentowi świadczącemu usługi wiertnicze na rzecz Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; obrót; paliwo; rejestracja
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2019 r. (data wpływu 27 lutego 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku rejestracji dla celów podatku akcyzowego w związku z odsprzedażą oleju napędowego kontrahentowi świadczącemu usługi wiertnicze na rzecz Wnioskodawcy - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku rejestracji dla celów podatku akcyzowego w związku z odsprzedażą oleju napędowego kontrahentowi świadczącemu usługi wiertnicze na rzecz Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, lecz nie posiada koncesji do obrotu paliwami. Przedmiotem działalności nie jest obrót paliwami, lecz:

*   wydobywanie kamieni ozdobnych oraz kamienia dla potrzeb budownictwa, skał wapiennych, gipsu, kredy i łupków,
*   wydobywanie żwiru i piasku, wydobywanie gliny i koalinu,
*   wydobywanie minerałów dla przemysłu chemicznego oraz do produkcji nawozów,
*   pozostałe górnictwo i wydobywanie, gdzie indziej niesklasyfikowane,
*   działalność usługowa wspomagająca pozostałe górnictwo i wydobywanie,
*   naprawa i konserwacja maszyn,
*   naprawa i konserwacja pozostałego sprzętu transportowego,
*   transport drogowy towarów,
*   sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana oraz
*   sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego.

Wnioskodawca stale dokonuje nabyć paliw, które są zużywane na własne potrzeby. Paliwa nabywane są od innego podmiotu posiadającego koncesję na obrót paliwem, a podatek akcyzowy zostaje już odprowadzony na wcześniejszym etapie obrotu. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza nawiązać współpracę z innym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, który miałby świadczyć Wnioskodawcy usługi wiertnicze. W trakcie realizacji usług wiertniczych zużywane będzie paliwo ze zbiornika Wnioskodawcy. Wnioskodawca na tę okoliczność sporządzałby szczegółowe wydruki z systemu monitorującego zużycie paliwa przez podatnika wykonującego ww. usługi wiertnicze. To pozwoliłoby precyzyjnie wyliczyć ilość zużytego paliwa do usług wiertniczych przez konkretny podmiot oraz cenę za jaką zakupiono zużyty olej napędowy. W zawiązku z powyższym, Wnioskodawca planuje podpisać umowę z firmą świadczącą ww. usługi wiertnicze, na mocy której koszt zużywanego paliwa przy świadczeniu przez podmiot zewnętrzny usług wiertniczych refakturować będzie na ten podmiot zgodnie ze szczegółowym wyliczeniem w oparciu o wydruki z systemu monitorującego. Wartości objęte ww. refakturowaniem byłyby tożsame z wartościami jakie ponosi Wnioskodawca na nabycie tegoż paliwa bez doliczania jakiejkolwiek marży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy refaktura wystawiona na podmiot świadczący Wnioskodawcy usługi wiertnicze na paliwo zużyte przy świadczeniu tych usług podlega obowiązkowi rejestracji dla celów podatku akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku z tytułu dalszej sprzedaży produktów paliwowych, albowiem od wyrobów akcyzowych, które zostaną nabyte będzie już zapłacona akcyza.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlegają:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; 4a. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 6 ww. ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy dla innej czynności określonej w tych przepisach, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

W świetle powyższego czynność dostawy wyrobów akcyzowych podlega opodatkowaniu akcyzą na podstawie art. 8 ustawy o podatku akcyzowym, jednakże tylko wtedy, gdy od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

Jeżeli więc podatek akcyzowy z tytułu sprzedaży paliwa zostanie naliczony przez podmiot sprzedający na rzecz Wnioskodawcy, to Wnioskodawca - jako podmiot dokonujący sprzedaży na kolejnym etapie obrotu - nie będzie zobowiązany do rozliczenia i zapłaty akcyzy, zwłaszcza iż nie będzie dokonywał przerobu wyrobu, lecz jego dalszej odsprzedaży (refakturowanie). Pojęcie refaktury nie występuje w przepisach prawa podatkowego, jednak zostało ukształtowane w praktyce gospodarczej, a w przypadku refakturowania mamy do czynienia z sytuacją, gdy jeden podmiot nabywa towar, który następnie odsprzedaje innemu podmiotowi, sprzedający jednak nie jest bezpośrednim dostawcą.

W związku z tym, że przepisy podatkowe nie wskazują jednoznacznie, jak powinno przebiegać refakturowanie, należy przyjąć, że mamy z nim do czynienia wtedy, gdy występują następujące okoliczności: - odsprzedaż dokonywana jest po cenach zakupu bez doliczania marży,

*   towar jest wykorzystywany przez odbiorcę finalnego a nie podmiot na którego wystawiony został dowód zakupu,
*   refakturowanie odbywa się na podstawie zawartej między stronami umowy.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, (\`(...)\`) rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Transakcję „przerzucenia” kosztów paliwa powinno się zatem rozliczyć według zasad ogólnych, które zostały przewidziane dla dostawy towarów, opodatkować według krajowej stawki VAT (23%) oraz wystawić fakturę. Postępowanie to jest zgodne z interpretacją o sygnaturze ILPP2/443-875/09-2/MN wydaną przez Izbę Skarbową w Poznaniu w dniu 29 września 2009 r., a także z interpretacją indywidualną o sygnaturze IPPP2/443-1272/13-2/KBr wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 3 lutego 2014 r. możliwe jest refakturowanie kosztów paliwa na podstawie karty paliwowej. Wystawienie takiej refaktury jest dopuszczalne - posiadanie stosownej koncesji oraz zapłata akcyzy nie są w takich przypadkach wymagane.

Sama sprzedaż wyrobów akcyzowych, opodatkowanych wcześniej akcyzą, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym (wniosek z art. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, Dz.U. z 2018 r. poz. 1114 z późn. zm.). Toteż z punktu widzenia podatku akcyzowego wystawienie wskazanej refaktury również jest dopuszczalne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1115, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; 4a. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:
    1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
    2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;
2.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
4.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej - art. 8 ust. 6 ustawy.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej - art. 10 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

1.  nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony;
2.  będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu; 2a będący nabywcą lub posiadaczem suszu tytoniowego niebędący podmiotem prowadzącym skład podatkowy, pośredniczącym podmiotem tytoniowym, grupą producentów lub rolnikiem, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży suszu tytoniowego;
3.  u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych lub doszło do całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych;
4.  będący przedstawicielem podatkowym;
5.  będący zarejestrowanym odbiorcą, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz innego podmiotu;
6.  będący zarejestrowanym wysyłającym, jeżeli wysyła z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe z miejsca importu;
7.  dokonujący użycia lub sprzedaży wyrobów węglowych, które uzyskał w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  będący pośredniczącym podmiotem tytoniowym zużywającym susz tytoniowy;
9.  będący podmiotem prowadzącym skład podatkowy zużywającym susz tytoniowy do innych celów niż produkcja wyrobów tytoniowych lub wyrobów nowatorskich;
10.  będący pośredniczącym podmiotem węglowym używającym wyrobów węglowych;
11.  będący finalnym nabywcą węglowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 5;
12.  będący pośredniczącym podmiotem gazowym używającym wyrobów gazowych;
13.  będący finalnym nabywcą gazowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5;
14.  będący przedsiębiorstwem w spadku, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz. U. poz. 1629), w okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo do dnia upływu terminu do powołania zarządcy sukcesyjnego, o którym mowa w art. 12 ust. 10 tej ustawy, w przypadku gdy nie ustanowiono zarządu sukcesyjnego, a osoby, o których mowa w art. 14 tej ustawy, dokonały czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub zaistniał wobec nich stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, przy czym przedsiębiorstwo w spadku uznaje się za podatnika kontynuującego prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.

Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Obowiązek, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, ma zastosowanie również do podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca planuje podpisać umowę z firmą świadczącą usługi wiertnicze. Na podstawie tej umowy kontrahent świadcząc przedmiotowe usługi będzie nabywał od Wnioskodawcy paliwo (olej napędowy) na potrzeby tych usług.

Paliwo, które kontrahent będzie zużywał Wnioskodawca nabywa od innego podmiotu posiadającego koncesję na obrót paliwem, a podatek akcyzowy od tego paliwa zostanie już odprowadzony na wcześniejszym etapie obrotu.

W świetle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca ma wątpliwości czy w związku z odsprzedażą oleju napędowego kontrahentowi świadczącemu na jego rzecz usługi wiertnicze podlega obowiązkowi rejestracji dla celów podatku akcyzowego.

Odnosząc się do przedmiotowej kwestii wskazać należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem jednofazowym. Jednofazowość opodatkowania akcyzą wynika z art. 8 ust. 6 ustawy i przejawia się w tym, że akcyza powinna być płacona na pierwszym szczeblu obrotu wyrobami akcyzowymi, dokonywanego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Konsekwentnie, każda następna transakcja po zadeklarowaniu lub określeniu kwoty akcyzy, której przedmiotem będą te same wyroby akcyzowe, nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a podmiot dokonujący danej transakcji nie powinien być traktowany jako podatnik akcyzy. Dalsze czynności, w tym m.in. dalsza odsprzedaż, których przedmiotem będą wyroby akcyzowe, nie będzie opodatkowana akcyzą.

Jak wynika z treści wniosku, olej napędowy, który Wnioskodawca będzie sprzedawał kontrahentowi świadczącemu na jego rzecz usługi wiertnicze zostanie opodatkowany akcyzą na wcześniejszym etapie obrotu. Wobec powyższego, mając na uwadze zasadę jednofazowości podatku akcyzowego, należy stwierdzić, że olej napędowy sprzedawany przez Wnioskodawcę wskazanemu kontrahentowi nie będzie podlegał opodatkowaniu akcyzą, a w konsekwencji Wnioskodawca w związku z tą czynnością nie będzie podlegał obowiązku rejestracji dla celów podatku akcyzowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że nie będzie zobowiązany do rejestracji dla celów podatku akcyzowego należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że granice postępowania, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa zainteresowany (wnioskodawca) występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przez niego przedstawionego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 Ordynacji podatkowej. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zatem niniejsza interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie sformułowanego we wniosku pytania, tj. w zakresie obowiązku rejestracji dla celów podatku akcyzowego w związku z odsprzedażą oleju napędowego kontrahentowi świadczącemu usługi wiertnicze na rzecz Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione we wniosku nieobjęte pytaniem. tj. opodatkowanie podatkiem od towarów i usług i dokumentowanie odsprzedaży oleju napędowego, nie były przedmiotem oceny gdyż w tym zakresie Wnioskodawca nie zadał pytania.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie stwierdzenia czy w związku z odsprzedażą oleju napędowego kontrahentowi świadczącemu usługi wiertnicze Wnioskodawca będzie podlegał obowiązkowi posiadania koncesji wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.