Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.388.2025.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Rozpoznanie transakcji łańcuchowej, brak opodatkowania w
Polsce zakupu i sprzedaży towarów oraz brak obowiązku
wykazania transakcji w pliku JPK oraz w informacji
podsumowującej.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa
miejsce-miejsce opodatkowania
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 2. Miejsce świadczenia przy
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 3-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2-art. 25-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2-art. 25-ust. 2-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 18 czerwca 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania transakcji opisanej we
    wniosku za transakcję łańcuchową, braku opodatkowania w Polsce dokonanego przez
    Spółkę zakupu i sprzedaży towarów oraz braku obowiązku wykazania transakcji w pliku
    JPK oraz w informacji podsumowującej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 25 lipca 2025 r. (wpływ za pośrednictwem ePUAP 25 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej także jako „Spółka”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością,
    posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, jest czynnym podatnikiem VAT w
    Polsce i posiada ważny numer VAT UE.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zajmuje się m.in. handlem (...) -
    ich zakupem i sprzedażą na rynkach zagranicznych.
    Spółka zawiera transakcję zakupu towarów od kontrahenta mającego siedzibę w Holandii.
    Dla celów tej transakcji Spółka posługuje się ważnym numerem VAT UE. Towar zakupiony
    na terytorium Holandii nie jest przemieszczany na terytorium Polski - jego transport
    odbywa się bezpośrednio z Holandii do Estonii. Towar nie trafia na terytorium Polski i tym
    samym nie jest też w Polsce magazynowany.
    Następnie Spółka dokonuje sprzedaży ww. towaru na rzecz kontrahenta z siedzibą w
    Turcji (kontrahent nieposiadający numeru VAT UE). Wydanie towaru kontrahentowi
    tureckiemu lub jego przedstawicielowi następuje w Estonii. Również w tym przypadku
    towar nie trafia na terytorium Polski - jego fizyczna dostawa następuje bezpośrednio z
    Holandii do Estonii. Transport organizowany jest albo przez dostawcę z Holandii lub na
    jego zlecenie albo przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca nie posiada infrastruktury magazynowej ani innej formy stałej obecności
    (zakładu, oddziału itp.) ani na terytorium Holandii ani na terytorium Estonii. Nie jest
    również zarejestrowany do celów VAT w tych krajach.
    Uzupełnienie wniosku
    1) Kiedy Spółka nabyła towary od kontrahenta z siedzibą w Holandii oraz kiedy dokonała
      dostawy tych towarów na rzecz kontrahenta z siedzibą w Turcji? Proszę podać daty
      (stan faktyczny).

    Spółka dokonała zakupu towarów (...) 2024 r. Towar został wysłany (...) 2024 r. do
    kontrahenta z siedzibą w Turcji.
    2) Czy nabywając towar od kontrahenta z Holandii, Spółka miała już zawartą umowę
      (ustną/pisemną lub ustalenia w innej formie np. zamówienie na konkretną partię
      towarów) z kontrahentem z Turcji na dostawę towarów?
    Spółka miała zawartą umowę na konkretną partię towarów. Umowa ustna została zawarta
    przed dokonaniem zakupu, a jej przedmiotem była dostawa określonej ilości i rodzaju
    towarów, zgodnie z ustalonymi warunkami handlowymi.
    3) Kiedy przetransportowano towary z Holandii do Estonii? Proszę podać datę.
    Odpowiedź: (...) 2024 r.
    4) Który podmiot transportował towar z Holandii do Estonii? Jeśli towar transportowała
      zewnętrzna firma transportowa/spedytor - proszę wskazać, który uczestnik transakcji
      miał zawartą umowę dotyczącą transportu towarów z tą firmą, w czyim imieniu/na
      czyją rzecz przewoźnik przetransportował towar z Holandii do Estonii?
    Towar transportowała zewnętrzna firma transportowa. Warunki handlowe z firmą
    transportową zawierała firma z Holandii.
    5) Kiedy/w którym momencie Spółka nabyła prawo do rozporządzania towarem jak
      właściciel w ramach transakcji pomiędzy dostawcą z Holandii i Spółką (na terytorium
      jakiego państwa znajdował się towar w tym momencie) oraz kiedy Spółka przeniosła to
      prawo na kontrahenta z Turcji (w jakim państwie znajdował się wówczas towar)?
    Towar w momencie zakupu staje się własnością Spółki oraz Spółka w momencie sprzedaży
    (wystawienia faktury) traci prawo do rozporządzania towarem. Towar znajdował się na
    terytorium Holandii.
    6) Czy Spółka ma zarejestrowaną działalność gospodarczą w Holandii i w Estonii? Czy
      Spółka jest w tych krajach zarejestrowana jako podatnik podatku od wartości dodanej?
      Jakim (nadanym w jakim kraju) numerem identyfikacji podatkowej posłużyła się Spółka
      kupując towar od kontrahenta z Holandii?
    Nie. Spółka nie jest zarejestrowana w Holandii i Estonii jako podatnik od wartości dodanej.
    Spółka posłużyła się polskim numerem identyfikacji podatkowej kupując towar od
    kontrahenta z Holandii.
    7) W jaki sposób kontrahent z Holandii rozliczył podatek z tytułu dostawy towarów na
      rzecz Spółki? Proszę opisać zdarzenie.
    Kontrahent z Holandii rozliczył WDT.
    8) W jaki sposób Spółka rozliczyła podatek z tytułu dostawy towarów na rzecz
      kontrahenta z Turcji, oraz w jaki sposób udokumentowała tę dostawę, tj. czy np.
      Spółka wystawiła polską fakturę z tytułu dostawy na rzecz kontrahenta z Turcji, czy
      faktura ta zawiera polski numer identyfikacji podatkowej Spółki oraz kwotę podatku
      VAT?
    Spółka wystawiła fakturę ze stawką NP na kontrahenta z Turcji i rozliczyła fakturę w
    deklaracji podatkowej jako „dostawa towarów oraz usług, poza terytorium kraju”. Faktura
    zawiera polski numer identyfikacji podatkowej.
    9) Proszę podać dane dotyczące kontrahentów Spółki, tj. kontrahenta z Holandii, od
      którego Spółka nabyła towar oraz kontrahenta z Turcji, któremu Spółka sprzedała
      towar (nazwę i status podatkowy).
    Spółka nabyła towar od kontrahenta (...).
    Spółka sprzedała towar dla kontrahenta (...) LTD. STI.

    10) Czy podatek związany z nabyciem towarów, służących Spółce do wykonywania
      czynności poza terytorium kraju, tj. sprzedaży towarów zakupionych w Holandii
      nabywcy z Turcji, mógłby być odliczony gdyby sprzedaż ta była dokonana na
      terytorium Polski, tj. czy dostawa towarów dokonana przez Spółkę na rzecz nabywcy z
      Turcji stanowiłaby czynność opodatkowaną uprawniającą do odliczenia podatku
      naliczonego, gdyby była dokonana na terytorium Polski?
    Tak, jeśli towar zostałby zakupiony na terytorium Polski, to Spółka miałaby prawo do
    odliczenia VAT. W przypadku sprzedaży towaru na terytorium Polski również towar
    zostałby opodatkowany.
    Pytania
    1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym Spółka nabywa towary od
      kontrahenta z siedzibą w Holandii, a towary te są transportowane bezpośrednio z
      Holandii do Estonii i nie trafiają na terytorium Polski, transakcja ta nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce?
    2) Czy w opisanym stanie faktycznym, z uwagi na brak fizycznego przemieszczenia
      towarów na terytorium Polski oraz brak ich magazynowania lub wykorzystywania w
      Polsce, Spółka nie ma obowiązku wykazania tej transakcji w ewidencji JPK_VAT ani w
      informacji podsumowującej VAT UE?
    3) Czy sprzedaż towarów przez Spółkę na rzecz kontrahenta z siedzibą w Turcji, w sytuacji
      gdy fizyczny przepływ towaru odbywa się bezpośrednio z Holandii do Estonii (bez
      wprowadzenia towaru na terytorium Polski), stanowi dostawę towarów
      niepodlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce?
    4) Czy opisana sekwencja transakcji (zakup towaru od kontrahenta z Holandii i dalsza
      sprzedaż towaru na rzecz kontrahenta z Turcji z przemieszczeniem towaru z Holandii
      do Estonii) stanowi transakcję łańcuchową, w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a
      jeśli tak - która z dostaw powinna być uznana za dostawę ruchomą: dostawa od
      kontrahenta holenderskiego do Spółki czy dostawa od Spółki do kontrahenta z Turcji?
    5) Czy w przypadku, gdy transport towarów z Holandii do Estonii organizowany jest przez
      Spółkę, wpływa to na kwalifikację dostawy ruchomej w ramach transakcji łańcuchowej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Tak, zakup tych towarów nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Uzasadnienie:
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT)
    opodatkowane jest w państwie, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia
    transportu. Skoro transport kończy się w Estonii, a Spółka nie wprowadza towarów na
    terytorium Polski, to nie dochodzi do WNT w Polsce. Zatem brak jest podstawy do
    opodatkowania zakupu w Polsce.
    Ad 2
    Tak, nie ma obowiązku wykazywania tej transakcji w JPK_VAT ani VAT UE w Polsce.
    Uzasadnienie:
    Skoro nie dochodzi do WNT w Polsce (brak fizycznego wprowadzenia do kraju), to
    transakcja ta nie podlega ewidencji VAT w Polsce. Nie występuje również obowiązek ujęcia
    jej w informacji VAT UE, ponieważ nie została spełniona przesłanka miejsca
    opodatkowania w Polsce.
    Ad 3
    Tak, transakcja ta nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.

    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest miejsce, gdzie
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia transportu. W przypadku, gdy towar nie jest
    transportowany ani magazynowany w Polsce, a jego wydanie i odbiór następują w innych
    krajach (tu: Holandia i Estonia), dostawa ta nie podlega opodatkowaniu w Polsce, o ile
    Spółka nie posiada w tych krajach stałego miejsca prowadzenia działalności. W rezultacie,
    sprzedaż ta jest poza zakresem polskiego VAT.
    Ad 4
    Tak, jest to transakcja łańcuchowa. Dostawa ruchoma powinna być przypisana do tego
    podmiotu, który organizuje transport.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT oraz przepisami unijnymi, jeżeli w transakcji bierze
    udział więcej niż dwóch podatników i odbywa się jeden transport towaru, to tylko jedna
    dostawa w łańcuchu może być uznana za dostawę ruchomą (czyli tę, która skutkuje
    przemieszczeniem towarów).
    Jeżeli to Wnioskodawca organizuje transport z Holandii do Estonii, to dostawa od
    kontrahenta z Holandii do Wnioskodawcy jest nieruchoma (opodatkowana w Holandii), a
    dostawa od Wnioskodawcy do kontrahenta z Turcji na terytorium Estonii jest dostawą
    ruchomą (opodatkowana poza Polską).
    Ad 5
    Tak, organizacja transportu przez Wnioskodawcę wpływa na przypisanie dostawy
    ruchomej.
    Uzasadnienie:
    W transakcjach łańcuchowych, organizator transportu decyduje, której dostawie
    przypisuje się status „ruchomej”. Jeżeli to Wnioskodawca organizuje transport, to dostawa
    od niego do kontrahenta tureckiego jest ruchoma, co skutkuje koniecznością określenia
    miejsca dostawy poza Polską. Oznacza to, że sprzedaż nie podlega VAT w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe oraz w
    części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy czym, w myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:

      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji,
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy (WNT) ma
    miejsce wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, towary są wysyłane lub transportowane
    na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
    rozpoczęcia wysyłki.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

    Natomiast według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347 str. 1 ze
    zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalność rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Zatem, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, opodatkowaniu podlega
    czynność nabycia towaru. Podatek należny z tego tytułu rozliczany jest przez nabywcę
    towaru w państwie, do którego następuje dostawa towarów.
    Przy czym, jak wskazuje art. 25 ust. 2 ustawy:
      Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art.
      9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu
      przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne
      niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za
      dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca
      udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:
      1) zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary
      znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub
      2) zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na
      którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze
      względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej
      transakcji trójstronnej, o której mowa w dziale XII.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Według art. 22 ust. 2 ustawy:

      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    Stosownie do art. 22 ust. 2b ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    Przy czym w myśl art. 22 ust. 2d ustawy:
      Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    Według art. 22 ust. 2c ustawy:
      W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2e ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
      dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Zatem, w myśl art. 22 ust. 3 ustawy, wszystkie transakcje realizowane przed dostawą
    ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w
    państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy
    mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia
    towaru. Transakcja ruchoma będzie stanowić eksport lub wewnątrzwspólnotową dostawę
    towaru po stronie dostawcy, natomiast po stronie nabywcy import lub
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.
    Przy czym, w sytuacji gdy za transport towarów odpowiedzialny jest pierwszy dostawca,
    transport towarów należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego
    dostawcę (pierwszej dostawie w ramach łańcucha dostaw). Natomiast w przypadku gdy za
    transport odpowiedzialny jest ostatni nabywca, transport towarów należy
    przyporządkować dostawie dokonanej na rzecz tego nabywcy (ostatniej dostawie w
    łańcuchu) (art. 22 ust. 2e ustawy).
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Według art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Stosownie do art. 99 ust. 13a i 13b ustawy:
      13a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na
      elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym
      mowa w ust. 11c.
      13b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
      rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z
      objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji
      podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami,
      uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego
      obowiązku przez organ podatkowy.
    Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem” oraz opracowane na jego podstawie wzory
    struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.
      Na podstawie § 1 rozporządzenia:
      1. Rozporządzenie określa:
      1) szczegółowy zakres danych zawartych w:
      a) deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy z dnia 11
      marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ,,ustawą'',
      b) ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, zwanej dalej ,,ewidencją'';
      2) objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji
      podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy, zwanych dalej ,,
      deklaracjami'', oraz niezbędne pouczenia, a także sposób wykazywania danych w
      ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.
      2. Objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz sposób
      wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy
      określa załącznik do rozporządzenia.
    Ponadto, zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy:

      Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są
      obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:
      1) wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do
      których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości
      dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na
      potrzeby podatku od wartości dodanej,
      2) wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub
      art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na
      potrzeby podatku od wartości dodanej,
      3) dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku
      od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
      zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
      4) usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od
      wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
      zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż
      zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla
      których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca,
      5) przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock, o której
      mowa w dziale II rozdziale 3b, oraz o zmianach w zakresie tej procedury zawartych w
      informacjach
      - zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.
    Według art. 100 ust. 3 pkt 1 ustawy:
      Informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, za pomocą środków
      komunikacji elektronicznej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o
      których mowa w ust. 1 pkt 1-4.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce oraz jest
    zarejestrowana do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (posiada ważny numer VAT
    UE).
    (...) 2024 r. Spółka nabyła towar od kontrahenta z siedzibą w Holandii, a następnie
    sprzedała ten towar kontrahentowi z Turcji. Towar został przetransportowany
    bezpośrednio z Holandii do Estonii, do kontrahenta z siedzibą w Turcji (...) 2024 r.
    Nabywając towar od kontrahenta z Holandii Spółka miała zawartą umowę na konkretną
    partię towarów. Umowa ustna została zawarta przed dokonaniem zakupu, a jej
    przedmiotem była dostawa określonej ilości i rodzaju towarów, zgodnie z ustalonymi
    warunkami handlowymi. Spółka przeniosła prawo do rozporządzania towarem jak
    właściciel na kontrahenta z Turcji w momencie sprzedaży (wystawienia faktury). Towar
    znajdował się wówczas na terytorium Holandii. Spółka nie posiada infrastruktury
    magazynowej ani innej formy stałej obecności (zakładu, oddziału itp.) w Holandii i w
    Estonii i nie jest w tych krajach zarejestrowana do celów VAT.
    Ad 4
    W tak przedstawionych okolicznościach sprawy wyrazili Państwo wątpliwości dotyczące m.
    in. uznania opisanej transakcji za transakcję łańcuchową.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że transakcja łańcuchowa
    cechuje się tym, że towar będący przedmiotem więcej niż jednej transakcji, jest fizycznie
    wydawany tylko raz bezpośrednio przez pierwszy podmiot ostatniemu nabywcy. Każda z

    dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie, co oznacza, że dla każdej z
    nich odrębnie ustalane jest też miejsce dokonania dostawy. Zatem, dla zaistnienia
    dostawy łańcuchowej konieczne jest łączne wystąpienie następujących okoliczności:
        w transakcji musi uczestniczyć kilka podmiotów,
        transakcja musi dotyczyć tego samego towaru,
        towar jest przedmiotem tylko jednej wysyłki od pierwszego dostawcy do ostatniego
        w kolejności nabywcy (art. 22 ust. 2 ustawy).
    Przedstawione okoliczności wskazują, że transakcja będąca przedmiotem zapytania jest
    transakcją łańcuchową. W transakcji uczestniczą trzy podmioty, tj. dostawca towarów z
    Holandii (pierwszy podmiot w łańcuchu dostaw), Państwa Spółka (drugi podmiot w
    łańcuchu) oraz nabywca z Turcji (trzeci podmiot w łańcuchu). Podmiot z Holandii sprzedaje
    towar Państwu, a Państwo sprzedają ten towar nabywcy z Turcji. Przy tym, towar
    transportowany jest bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu
    dostaw, tj. od dostawcy z Holandii do tureckiego nabywcy na terytorium Estonii.
    Jednocześnie, przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że podmiotem
    transportującym towar z Holandii do Estonii jest pierwszy podmiot w łańcuchu, tj.
    dostawca z Holandii. Jak bowiem Państwo wskazujecie, to podmiot z Holandii zawierał
    umowę (warunki handlowe) z firmą transportową, która transportowała towar z Holandii
    do Estonii.
    Zatem, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności
    sprawy, należy uznać, że - stosownie do art. 22 ust. 2e pkt 1 ustawy - transport towarów
    należy przypisać dostawie dokonanej przez podmiot z Holandii na Państwa rzecz. Tym
    samym, pierwszą transakcję w łańcuchu dostaw (dokonywaną pomiędzy podmiotem z
    Holandii a Państwa Spółką), należy traktować - w oparciu o art. 22 ust. 2 i ust. 3 pkt 1
    ustawy - jako dostawę transgraniczną („ruchomą”), dokonaną i podlegającą
    opodatkowaniu w miejscu rozpoczęcia transportu, tj. na terytorium Holandii. Natomiast
    kolejną dostawę towarów dokonaną pomiędzy Państwa Spółką i nabywcą z Turcji należy
    uznać - stosownie do art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy - za dokonaną i opodatkowaną w miejscu
    zakończenia transportu, tj. na terytorium Estonii.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania nr 4, zgodnie z którym opisana transakcja
    stanowi transakcję łańcuchową jest prawidłowe.
    Ad 1 i 2
    Państwa wątpliwości dotyczą również potwierdzenia, że zakup towarów na terytorium
    Holandii nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski (pytanie 1) w związku z czym nie
    mają Państwo obowiązku wykazywania tej transakcji w pliku JPK oraz w informacji
    podsumowującej (pytanie 2).
    Jak wynika z przyjętego rozstrzygnięcia, dostawa towarów dokonana przez podmiot z
    Holandii na Państwa rzecz stanowi dostawę „ruchomą”, która podlega opodatkowaniu w
    Holandii (miejsce rozpoczęcia transportu), na podstawie art. 22 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy.
    Jak już wskazałem, transakcja ruchoma, która stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę
    towaru po stronie dostawcy, po stronie nabywcy stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towaru. Przy czym, WNT uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego,
    na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu (art. 25
    ust. 1 ustawy). Zatem, podmiot dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
    powinien zarejestrować się w kraju UE zakończenia transportu towarów i rozliczyć w tym
    kraju podatek z tytułu WNT, na podstawie przepisów obowiązujących w tym państwie
    członkowskim UE.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że nabyli Państwo prawo do
    rozporządzania towarem jak właściciel w innym niż Polska państwie członkowskim UE

    (Holandia). W wyniku tej dostawy towar został przetransportowany z Holandii na
    terytorium innego państwa członkowskiego UE, tj. do Estonii. W świetle obowiązujących
    przepisów prawa oraz powyższych wyjaśnień należy więc uznać, że nabycie towarów od
    dostawcy z Holandii stanowi dla Państwa WNT, które powinno zostać opodatkowane na
    terytorium Estonii (kraj zakończenia transportu towarów). Zatem, co do zasady, powinni
    Państwo dokonać rejestracji w kraju zakończenia transportu, tj. w Estonii i rozliczyć w tym
    kraju podatek z tytułu WNT zgodnie z przepisami obowiązującymi w Estonii. Podobnie,
    obowiązek opodatkowania dostawy dokonanej w Estonii na rzecz podmiotu z siedzibą w
    Turcji należy analizować w oparciu o przepisy obowiązujące w Estonii. Państwo
    wskazaliście jednak, że nie jesteście zarejestrowani w Holandii i Estonii jako podatnik od
    wartości dodanej. Kupując towar od kontrahenta z Holandii, posłużyli się Państwo polskim
    numerem identyfikacji podatkowej. Dostawę dokonaną na rzecz nabywcy z Turcji
    udokumentowali Państwo fakturą, w której wskazali Państwo polski numer identyfikacji
    podatkowej oraz adnotację „NP”. Jednocześnie dostawę towarów dokonaną na rzecz
    nabywcy z Turcji rozliczyli Państwo w deklaracji podatkowej jako „dostawa towarów oraz
    usług, poza terytorium kraju”.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na regulację zawartą w art. 25 ust. 2 ustawy, zgodnie
    z którą - w przypadku, gdy podatnik dokonujący WNT na potrzeby tej transakcji posłużył
    się numerem przyznanym mu dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych przez
    państwo członkowskie, inne niż to, w którym towary znajdują się w momencie
    zakończenia transportu, uznaje się, że WNT zostało dokonane również na terytorium tego
    państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że WNT opodatkowano w kraju
    przeznaczenia. Przytoczona regulacja wprowadza więc obowiązek opodatkowania tej
    samej transakcji (WNT) zarówno w kraju zakończenia transportu jak i w kraju nadania
    numeru VAT UE nabywcy.
    Przy czym, przepisy przewidują również, że w takim przypadku wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów nie nastąpi w kraju, którego numer został wykorzystany, jeżeli nabywca
    udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:
        zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary
        znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub
        zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na
        którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze
        względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej
        transakcji trójstronnej.
    Odnosząc powyższe ustalenia do Państwa sytuacji, należy więc uznać, że skoro Państwo
    jako podatnik dokonujący WNT nie posłużyliście się numerem identyfikacyjnym nadanym
    w Estonii (państwo zakończenia transportu) lecz polskim numerem identyfikacji
    podatkowej - to oznacza, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 25 ust. 2 ustawy, który
    nakazuje uznać, że WNT zostało dokonane również na terytorium Polski, tj. na terytorium
    państwa, które nadało Państwu numer identyfikacji jaki podaliście dostawcy z Holandii.
    Zatem pomimo, że transport towarów zakończył się w innym niż Polska państwie
    członkowskim UE, to z uwagi na fakt, że dla dokonanego nabycia towarów podali Państwo
    polski numer identyfikacji podatkowej i nabycie to nie zostało przez Państwa rozliczone na
    terytorium Estonii, należy je opodatkować w Polsce jako wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów i wykazać w informacji podsumowującej oraz w pliku JPK_V7.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że rozliczając podatek z tytułu WNT również w Polsce,
    na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy, nabywca towarów nie może odliczyć podatku VAT z
    tytułu takiego WNT, o czym przesądza art. 88 ust. 6 ustawy, który stanowi, że:

      Nie stanowi podstawy do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego
      kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c, w przypadku
      opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art.
      25 ust. 2, na terytorium kraju z powodu podania numeru, o którym mowa w art. 97
      ust. 10, w sytuacji gdy towary w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu
      znajdują się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Tym samym stanowisko, z którego wynika, że zakup towarów od dostawcy z Holandii nie
    podlega opodatkowaniu na terytorium Polski (pytanie 1) w związku z czym nie mają
    Państwo obowiązku wykazywania tej transakcji w pliku JPK_VAT oraz w VAT UE w Polsce
    (pytanie 2) jest nieprawidłowe.
    Ad 3
    Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy sprzedaż towarów kontrahentowi z
    siedzibą w Turcji podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Jak potwierdziłem w tej interpretacji, transakcja dokonywana pomiędzy dostawcą z
    Holandii, Państwa Spółką i nabywcą z siedzibą w Turcji jest transakcją łańcuchową.
    Dostawa towarów dokonana przez podmiot z Holandii na Państwa rzecz podlega
    opodatkowaniu na terytorium Holandii, natomiast dostawa towarów dokonana przez
    Państwa na rzecz nabywcy z Turcji podlega opodatkowaniu w Estonii, na podstawie art. 22
    ust. 3 pkt 2 ustawy. Zatem, dostawa towarów na rzecz nabywcy z siedzibą w Turcji nie
    stanowi dla Państwa czynności podlegającej opodatkowaniu na terytorium Polski. W
    konsekwencji, w związku ze sprzedażą towarów nabywcy z Turcji, nie jesteście Państwo
    zobowiązani do rozliczenia podatku VAT w Polsce.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 3, z którego wynika, że sprzedaż towarów na
    rzecz kontrahenta z siedzibą w Turcji, w sytuacji gdy fizyczny przepływ towaru odbywa się
    bezpośrednio z Holandii do Estonii, bez wprowadzenia towaru na terytorium Polski,
    stanowi dostawę towarów niepodlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce jest prawidłowe.
    Jednocześnie wskazuję, że nie odniosłem się do pytania nr 5, które dotyczy ustalenia, czy
    organizacja transportu przez Spółkę wpływa na przypisanie dostawy ruchomej. Złożony
    wniosek dotyczy stanu faktycznego, tj. transakcji dokonanej w okresie od (...) 2024 r.
    (zakup towaru od kontrahenta z Holandii) do (...) 2024 r. (transport towaru z Holandii do
    Estonii). Zgodnie ze wskazaniem Spółki - podmiotem transportującym towar była w tym
    przypadku zewnętrzna firma transportowa działająca na rzecz dostawcy z Holandii, a nie
    Państwa Spółka. Skoro Państwo nie transportowaliście towaru, pytanie dotyczące
    ustalenia, czy organizacja transportu przez Wnioskodawcę wpływa na przypisanie dostawy
    ruchomej jest bezprzedmiotowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Należy również zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie kwalifikacji
    czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę na gruncie polskiej ustawy o podatku od
    towarów i usług, natomiast nie rozstrzyga w jaki sposób należy opodatkować czynności
    wykonywane przez Wnioskodawcę, które nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Z uwagi
    na terytorialność podatku VAT, zasady opodatkowania opisanych transakcji podlegają
    regulacjom krajów, w którym znajduje się miejsce świadczenia przy dostawie towarów (w
    analizowanej sprawie w Estonii). Zatem to przepisy tego państwa wskażą, w jaki sposób

    należy opodatkować dokonane przez Wnioskodawcę nabycie i dostawę towarów oraz w
    jaki sposób powinny być one dokumentowane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111
        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.