Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-106/14-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-15
Teza: Otrzymanie przez Wnioskodawczynię od Klienta zaliczki, na poczet przyszłej usługi turystyki, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w momencie jej otrzymania. Ze względu na specyfikę usług turystyki i brak wiedzy o faktycznie poniesionych kosztach na moment otrzymania zaliczki, Wnioskodawczyni jest zobowiązana opodatkować otrzymaną zaliczkę określając marżę w drodze prognozy, tzn. obliczając ją na podstawie wstępnie przewidywanych kosztów jakie zostaną poniesione z tytułu świadczonych usług.
Słowa kluczowe: przedpłaty; turystyka; usługi-usługi turystyczne; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 3-art. 119

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy- przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2014 r. (data wpływu 5 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanej zaliczki przed wykonaniem usługi turystyki **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanej zaliczki przed wykonaniem usługi turystyki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zgodnie z przepisami nowej ustawy o podatku od towarów i usług nie mogąc znaleźć wyjaśnienia kiedy powstaje obowiązek podatkowy w przypadku zaliczki na wyjazd z działalności turoperatora Wnioskodawczyni stosuje rozliczenie VAT marża dla biur turystycznych wg „starych zasad”. Znaczy to, że nie odprowadza podatku VAT od zaliczek w momencie ich wpłaty (Wnioskodawczyni nie może przewidzieć jaka będzie marża na danym wyjeździe) natomiast rozlicza na zasadach VAT marży czyli od wszystkich dochodów (łącznie z zaliczkami) odejmuje wszystkie koszty poniesione dla dobra klienta (również uwzględniając wcześniejsze zaliczki) i tak wyliczoną marżę pomniejsza o podatek od towarów i usług. Ponieważ taka forma rozliczeń jest logiczna, pomimo nie do końca jasnych wytycznych wynikających z nowej (od 2014r) ustawy, Wnioskodawczyni uważa ją za prawidłową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy stosowane naliczenie z tytułu VAT marża jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Wnioskodawczyni nie ma możliwości przewidzenia jaka będzie marża przy organizacji wyjazdu turystycznego. Nie są znane wszystkie koszty poniesione dla dobra klienta. Przy organizacji wyjazdu nie wie jaki będzie koszt zajęć i wycieczek fakultatywnych, ile i w jakim zakresie klient z nich skorzysta, czy innych wydatków. Wszystkie koszty są znane dopiero po zakończeniu wyjazdu, powrocie turystów do kraju i przesłaniu fv kosztowych. Dopiero w takim momencie istnieje możliwość obliczenia marży uzyskanej na organizacji wyjazdu. Dochód stanowi marża pomniejszona o podatek VAT. Tu dopiero następuje moment, w którym można obliczyć VAT należny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług(Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przepis art. 8 ust. 1 przywołanej ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (…).

Ze zdarzenia opisanego we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni świadczy usługi turystyki. Wnioskodawczyni wykonując usługi otrzymuje od nabywców część należności (w postaci zaliczek) na poczet danej usługi turystycznej. Wnioskodawczyni ma wątpliwość, czy otrzymanie zaliczekod klientów na poczet przyszłej usługi turystyki rodzi powstanie obowiązku podatkowego, na podstawie przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2014 r.

Należy zwrócić uwagę, że w stosunku do usług turystyki takich jak usługi świadczone przez Wnioskodawczynię, ustawodawca przewidział szczególne procedury dotyczące m.in. określania podstawy opodatkowania tych usług.

I tak, stosownie do art. 119 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

Zgodnie z art. 119 ust. 2 ustawy, przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

Szczególne procedury nie obejmują jednak m.in. sposobu określania momentu powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek ten, w przypadku usług turystyki, powstaje na zasadach ogólnych.

Zgodnie z zasadą ogólną, zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi (…).

W przypadku zaś, gdy przed wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, to, stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Ponieważ do obliczania podstawy opodatkowania dla usług turystyki stosuje się art. 119 ust. 1 ustawy, to również te same zasady obowiązują przy obliczaniu podstawy opodatkowania z tytułu otrzymanej zaliczki.

Zatem, otrzymanie przez Wnioskodawcę od Klienta zaliczki, na poczet przyszłej usługi turystyki, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w momencie jej otrzymania. Ze względu na specyfikę usług turystyki i brak wiedzy o faktycznie poniesionych kosztach na moment otrzymania zaliczki, Wnioskodawczyni jest zobowiązana opodatkować otrzymaną zaliczkę określając marżę w drodze prognozy, tzn. obliczając ją na podstawie wstępnie przewidywanych kosztów jakie zostaną poniesione z tytułu świadczonych usług. Oznacza to, że Wnioskodawczyni może założyć jaką marżę chce zrealizować lub wziąć pod uwagę marżę, którą zwykle stosuje przy realizacji podobnych usług.

Jeśli po wykonaniu usługi, gdy Wnioskodawczyni będzie znała faktyczną wartość poniesionych kosztów i rzeczywistą wysokość marży, okaże się że marża „końcowa” będzie inna od prognozowanej – Wnioskodawczyni będzie zobowiązana dokonać korekty podatku (na plus lub na minus) w momencie wykonania usługi.

Stanowisko Wnioskodawczyni należało więc uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.