Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-312/07-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-21
Teza: Dofinansowanie studiów podyplomowych, o którym mowa w art. 42a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wystawienia bezrobotnemu informacji PIT-8C
Słowa kluczowe: bezrobocie; dofinansowanie; fundusz-Fundusz Pracy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; studia-studia podyplomowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2007 r. (data wpływu 25.10.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania otrzymanego z Funduszu Pracy dofinansowania studiów podyplomowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania otrzymanego z Funduszu Pracy dofinansowania studiów podyplomowych.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Zgodnie z art. 42a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) starosta (prezydent - w miastach na prawach powiatu), na wniosek bezrobotnego, może sfinansować z Funduszu Pracy koszty studiów podyplomowych do wysokości 75 %„ jeżeli bezrobotny uprawdopodobni że ukończenie studiów zapewni uzyskanie odpowiedniej pracy.

W dniu 22.01.2007 r. pomiędzy Prezydentem Miasta L. w imieniu którego działa Dyrektor Miejskiego Urzędu Pracy w L. (MUP) a bezrobotnym zarejestrowanym w MUP została zawarta Umowa o sfinansowanie z Funduszu Pracy kosztów studiów podyplomowych. Na tej podstawie w dniu 22.01.2007 r. MUP dokonał przelewu kwoty 3.000 zł na rachunek bankowy szkoły wyższej, w której bezrobotny podjął studia.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy dofinansowanie studiów podyplomowych, o którym mowa w art. 42a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych czy też zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Jeżeli podlega opodatkowaniu, to czy należy bezrobotnemu wydać PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy sfinansowanie osobie bezrobotnej przez urząd pracy kosztów studiów podyplomowych powinno być zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tej podstawie wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń rzeczowych z tytułu szkoleń. Ustawowa definicja zawarta w art. 2 ust. 1 pkt 37 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy określa „szkolenie” jako pozaszkolne zajęcia mające na celu uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia.

Studia podyplomowe nie mieszczą się w cyt. definicji szkolenia, gdyż w myśl odrębnych przepisów (ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym) nie zaliczają się do pozaszkolnych form kształcenia.

Należy jednak podkreślić iż celem dofinansowywanych przez starostę (prezydenta miasta) studiów podyplomowych, podobnie jak celem szkoleń jest uzyskanie przez osoby bezrobotne kwalifikacji zawodowych pozwalających na uzyskanie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Samo umiejscowienie przepisu dotyczącego finansowania studiów podyplomowych (art. 42a) pośród przepisów z zakresu szkolenia osób bezrobotnych i innych poszukujących pracy (art. 40-43) również przemawia za jednakowym traktowaniem w sferze podatkowej obu tych form pomocy bezrobotnym.

Dlatego też w pełni uzasadnione byłoby objęcie zwolnieniem podatkowym dofinansowania studiów podyplomowych. Rozwiązanie takie odpowiadałoby zamiarowi ustawodawcy, który wprowadził możliwość dofinansowania studiów podyplomowych dla osób bezrobotnych w celu wzbogacenia możliwości aktywnego wychodzenia z bezrobocia.

**Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.**

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. Nr z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem art.14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 118 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są wartość nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń rzeczowych, z tytułu szkoleń, badań lekarskich oraz ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków otrzymanych na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001).

„Szkolenie” stosownie do zapisu art. 2 ust. 1 pkt 37 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oznacza pozaszkolne zajęcia mające na celu uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia.

Do dnia 13 marca 2006 roku w myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 roku za podstawowe formy kształcenia, doskonalenia, a także doskonalenia w formach pozaszkolnych uznawano: studia podyplomowe, kursy, seminaria. Przepis ten uchylił jednak § 52 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. (Dz. U. Nr 31, poz. 216) w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 14 marca 2006 r. uznać należy, iż studia podyplomowe zalicza się do kształcenia w formach szkolnych.

Zgodnie z § 3 rozporządzenia z 1993 r., kształcenie dorosłych w formach szkolnych odbywa się w szkołach podstawowych, ponadpodstawowych i szkołach wyższych. Art. 8 ust.1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) stanowi, że studia podyplomowe są - obok studiów, studiów doktoranckich oraz kursów dokształcających - jedną z form zajęć, które mogą być prowadzone przez uczelnię.

Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym definiuje studia podyplomowe jako inną niż studia wyższe i studia doktoranckie formę kształcenia przeznaczoną dla osób legitymujących się dyplomem ukończenia studiów wyższych (art. 2 ust.1 pkt 11 ustawy).

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do podstawowych usług rynku pracy zalicza się organizację szkoleń.

W myśl art. 40 ust. 1 ww. ustawy starosta inicjuje, organizuje i finansuje z Funduszu Pracy szkolenia bezrobotnych, osób pobierających rentę szkoleniową i żołnierzy rezerwy w celu zwiększenia ich szans na uzyskanie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podnoszenie kwalifikacji zawodowych lub zwiększenie aktywności zawodowej, w szczególności w przypadku:

1.  braku kwalifikacji zawodowych,
2.  konieczności zmiany lub uzupełnienia kwalifikacji w związku z brakiem propozycji odpowiedniej pracy,
3.  utraty zdolności do wykonywania pracy w dotychczas wykonywanym zawodzie,
4.  braku umiejętności aktywnego poszukiwania pracy.

Przepisy ustawy o promocji zatrudniania i instytucjach rynku pracy określają szereg warunków dotyczących organizacji szkoleń (np. warunki dotyczące sposobu i źródła finansowania szkoleń, warunki rekrutacji bezrobotnych).

Dopiero ich spełnienie może stanowić podstawę do uznania, że szkolenie organizowane jest na podstawie przepisów ustawy o promocji zatrudniania i instytucjach rynku pracy, a tym samym świadczenie, które bezrobotny otrzymał w ramach szkolenia, jest świadczeniem otrzymanym na podstawie przepisów powołanej ustawy, w konsekwencji korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w myśl art. 42a wyżej cyt. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - starosta, na wniosek bezrobotnego, może sfinansować z Funduszu Pracy koszty studiów podyplomowych do wysokości 75%, jeżeli bezrobotny uprawdopodobni, że ukończenie danych studiów zapewni uzyskanie odpowiedniej pracy.

W świetle powyższego przyznane bezrobotnemu decyzją starosty środki na sfinansowanie kosztów studiów podyplomowych, na podstawie art. 42a ustawy o promocji zatrudnienia (\`(...)\`) nie mieszczą się w zwolnieniu, określonym w art. 21 ust. pkt 118 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Starosta bowiem nie organizuje (inicjuje) szkolenia, jedynie finansuje studia podyplomowe bezrobotnemu.

Ponadto należy dodać, iż dofinansowanie do studiów podyplomowych należy do szkolnych form kształcenia, a więc nie jest szkoleniem, o którym mowa w ww. ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W związku z powyższym nie można uznać, iż sfinansowanie z Funduszu Pracy kosztów podyplomowych korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 118 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodać należy, iż zwolnienia jako wyjątek od zasady powszechności opodatkowania muszą być interpretowane zarówno bez dokonywania wykładni rozszerzającej, jak i zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.

Ponadto zauważyć należy, iż z art. 42a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Dofinansowanie studiów podyplomowych co do zasady stanowią przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy i tym samym mieszczą się w otwartym katalogu przychodów art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym wnioskodawca ma obowiązek wystawiania bezrobotnym informacji PIT-8C, o której mowa w ww. art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując uznać należy, iż dofinansowanie studiów podyplomowych, o którym mowa w art. 42a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wystawienia bezrobotnemu informacji PIT-8C.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.