Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.465.2023.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-10-26
Teza: Możliwość zaliczenia wydatków na zakup owoców i warzyw przeznaczonych dla Pracowników i Współpracowników do kosztów podatkowych w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; koszt-koszty uzyskania przychodów; owoce; reprezentacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 28

**Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

28 sierpnia 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 sierpnia 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia wydatków na zakup owoców i warzyw przeznaczonych dla Pracowników i Współpracowników do kosztów podatkowych w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego
-------------------------

Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski i zajmuje się m.in. hurtowym i detalicznym obrotem (\`(...)\`) na terytorium Polski, Unii Europejskiej oraz poza jej granicami, w oparciu o koncesję na obrót (\`(...)\`) oraz koncesję na obrót (\`(...)\`) z zagranicą.

Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce, w tym dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w VAT.

W celu prowadzenia działalności gospodarczej Spółka zatrudnia kilkuset pracowników oraz współpracowników (tj. osoby współpracujące ze Spółką na podstawie umów cywilnoprawnych takich jak m.in. umowa zlecenie, umowa o dzieło, umowa o współpracę „B2B”). Wspomniani w poprzednim zdaniu pracownicy i współpracownicy będą dla potrzeb niniejszego wniosku zwani dalej łącznie jako „Pracownicy i Współpracownicy”.

Dotychczas Spółka zapewniała Pracownikom i Współpracownikom dostęp do artykułów spożywczych tj. kawa, herbata, cukier, mleko, które są stale wyłożone w kuchni oraz ogólnodostępnych powierzchniach biura Wnioskodawcy z przeznaczeniem do ich konsumpcji na miejscu podczas wykonywania w biurze obowiązków zawodowych przez pracowników i współpracowników zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. 2003 nr 169 poz. 1650).

Jednakże ze względu na opisane poniżej oczekiwane korzyści, Spółka przewiduje zagwarantowanie Pracownikom i Współpracownikom stałego dostępu do zdrowych przekąsek w postaci owoców i warzyw. Spółka przewiduje w tym celu nawiązanie współpracy z kontrahentami (zarejestrowanymi jako czynni podatnicy VAT w Polsce), którzy będą regularnie (na przykład co tydzień) dostarczać owoce i warzywa do biura Spółki dokumentując takie dostawy wystawianymi na Spółkę fakturami. Z założenia owoce i warzywa będę dostępne do czasu każdorazowego wyczerpania dostawy, a więc należy uznać, że będzie to ograniczona ilość towaru.

Z perspektywy Spółki zapewnienie owoców i warzyw Pracownikom i Współpracownikom ma na celu między innymi podwyższenie morale panujących w zespole, zawężenie relacji między Pracownikami i Współpracownikami i przez to zwiększenie efektywności ich współpracy. Dostawy owoców do kuchni znajdującej się w biurze Spółki sprzyjają bowiem integracji Pracowników i Współpracowników i zachęcają do wykonywania pracy w biurze Spółki, zamiast wykonywania pracy zdalnej. Tym samym, Spółka oczekuje uzyskania korzyści w postaci zwiększonego przychodu w wyniku lepszej współpracy Pracowników i Współpracowników.

Należy również zauważyć, że zarządzający Wnioskodawcą w celu utrzymania statusu konkurencyjnego miejsca pracy nie tylko są zobowiązani do przestrzegania obowiązków wynikających z kodeksu pracy i pozostałych aktów normatywnych, ale w obecnej praktyce również muszą podążać za pojawiającymi się trendami oraz wymaganiami Pracowników i Współpracowników.

Wynika to zarówno z celu utrzymania wykwalifikowanej, doświadczonej kadry, dbałości o ich efektywność i wysoką jakość świadczonej pracy i usług na rzecz Spółki, jak również ze zwiększenia atrakcyjności względem potencjalnych nowych Pracowników i Współpracowników.

Okresowe dostawy owoców i warzyw Pracownikom i Współpracownikom stają się niejako rynkowym standardem.

Fakt, że Spółka zdecydowała się na nieodpłatne dostarczanie owoców i warzyw Pracownikom i Współpracownikom spełnia również założenia strategii zarządzania CSR, która bez względu na formę zatrudnienia kadry dba o jakość pracy i sprawiedliwe traktowanie, a także ich zdrowie. Wykazując się dbałością o komfort pracy Pracowników i Współpracowników, Spółka pracuje nad polepszeniem panującej opinii na swój temat jako przyjaznego i zdrowego środowiska pracy dla swojej kadry zdając sobie sprawę, że bez niej nie mogłaby dokonywać transakcji handlowych i osiągać zysków.

Tym samym zapewnienie owoców i warzyw Pracownikom i Współpracownikom ma w planach Spółki wpłynąć na zwiększenie jej przychodów poprzez zmniejszenie fluktuacji Pracowników i Współpracowników i zwiększenie atrakcyjności miejsca pracy w celu przyciągnięcia do Spółki nowych Pracowników i Współpracowników, którzy wygenerują większy przychód. Jeżeli Spółka stawia przed sobą cel rozwoju i zwiększania swoich zysków, musi inwestować w zadowolenie Pracowników i Współpracowników, ponieważ w przeciwnym wypadku może spodziewać się ich odpływu.

Kolejno, celem nieodpłatnego dostarczania owoców i warzyw jest zwiększenie efektywności Pracowników i Współpracowników przekładającej się na przychód Spółki. Członkowie kadry, którzy nie muszą martwić się o posiłek w ciągu dnia będą bardziej skoncentrowani na pracy, a dzięki temu wykonają ją lepiej.

Należy również zaznaczyć, że w związku z charakterem i skalą prowadzonej działalności przez Spółkę, Pracownicy i Współpracownicy regularnie poddawani są dużemu stresowi i pracy pod presją czasu, co może wpływać negatywnie na ich zdrowie i konsekwentnie na zwiększoną liczbę dni, w których nie wykonują pracy z uwagi na choroby i tym samym mniejszą liczbę godzin przepracowanych w Spółce w danym okresie.

Potencjalnie wiąże się to z uszczuplonym przychodem Spółki. Jednym z celów zapewnienia Pracownikom i Współpracownikom owoców i warzyw jest zatem utrzymanie/ zwiększenie jej przychodu poprzez zmniejszenie absencji wywołanych chorobami Pracowników i Współpracowników.

Spółka będzie nabywać owoce i warzywa z dostawą do biura i opłacać otrzymane od dostawców faktury dokumentujące ich nabycie ze środków obrotowych. Wydatki te nie będą finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych i nie będą w żaden sposób zwracane Spółce.

Pytanie
-------

Czy Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w CIT wydatki na zakup owoców i warzyw wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego?

Państwa stanowisko w sprawie
----------------------------

Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w CIT wydatki na zakup owoców i warzyw wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT. Z założenia, wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie przychodu albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu).

Zgodnie z praktyką organów podatkowych, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił koszt uzyskania przychodu, musi on spełniać następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Konstrukcja przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów przewiduje katalog zamknięty wydatków, których nie można uznać za koszt, a więc analogicznie przepis daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT), pod warunkiem, że dokona oceny pod kątem celowości i wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Zatem, do kosztów uzyskania przychodów każdy podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, z wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Wynika z tego, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną, samo wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić wcześniej opisany związek. Zauważyć należy, że sformułowanie „w celu” należy rozumieć jako dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu).

Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zapewnienie Pracownikom i Współpracownikom owoców i warzyw ma pośredni związek z powstaniem, zwiększeniem przychodu albo zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodu, w szczególności gdyż Spółka oczekuje:

*   podwyższenia morale panujących w zespole, zawężenia relacji między Pracownikami i Współpracownikami i przez to zwiększenia efektywności ich współpracy - dostawy owoców i warzyw do kuchni znajdującej się w biurze Spółki sprzyjają bowiem integracji Pracowników i Współpracowników i zachęcają do wykonywania pracy w biurze Spółki, zamiast wykonywania pracy zdalnej. Tym samym, Spółka oczekuje uzyskania korzyści w postaci zwiększonego przychodu w wyniku lepszej współpracy Pracowników i Współpracowników.
*   utrzymania statusu konkurencyjnego miejsca pracy, zwiększenia atrakcyjności miejsca pracy w celu przyciągnięcia do Spółki nowych Pracowników i Współpracowników - okresowe dostawy Pracownikom i Współpracownikom owoców i warzyw stają się niejako rynkowym standardem. Fakt, ze Spółka zdecydowała się na nieodpłatne dostarczanie owoców i warzyw Pracownikom i Współpracownikom spełnia również założenia strategii zarządzania CSR, która bez względu na formę zatrudnienia kadry dba o jakość pracy i sprawiedliwe traktowanie, a także ich zdrowie. Wykazując się dbałością o komfort pracy Pracowników i Współpracowników, Spółka pracuje nad polepszeniem panującej opinii na swój temat jako przyjaznego i zdrowego środowiska pracy dla swojej kadry zdając sobie sprawę, że bez niej nie mogłaby prowadzić transakcji handlowych i osiągać zysków. Jeżeli Spółka stawia przed sobą cel rozwoju i zwiększania swoich zysków, musi inwestować w zadowolenie Pracowników i Współpracowników, ponieważ w przeciwnym wypadku może spodziewać się ich odpływu;
*   zwiększenia efektywności Pracowników i Współpracowników przekładającej się na przychód Spółki - Członkowie kadry, którzy nie muszą martwić się o posiłek w ciągu dnia będą bardziej skoncentrowani na pracy, a dzięki temu wykonają ją lepiej;
*   zmniejszenia absencji wywołanych chorobami i tym samym utrzymania/ zwiększenia przychodu - w związku z charakterem i skalą prowadzonej działalności przez Spółkę, Pracownicy i Współpracownicy regularnie poddawani są dużemu stresowi i pracy pod presją czasu, co może wpływać negatywnie na ich zdrowie i konsekwentnie na zwiększoną liczbę dni, w których nie wykonują pracy z uwagi na choroby i tym samym mniejszą liczbę godzin przepracowanych w Spółce w danym okresie. Potencjalnie wiąże się to z uszczuplonym przychodem Spółki. Jednym z celów Spółki zapewnienia Pracownikom i Współpracownikom owoców i warzyw jest zatem utrzymanie/ zwiększenie jej przychodu poprzez zmniejszenie absencji wywołanych chorobami Pracownikom i Współpracownikom.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe jednoznacznie wskazuje, że koszty związane z nieodpłatnym dostarczaniem Pracownikom i Współpracownikom owoców i warzyw do biur Spółki spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a jednocześnie nie mieszczą się w żadnej z kategorii wydatków nie stanowiących kosztów podatkowych, wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT i tym samym mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, opis zdarzenia przyszłego wskazuje, że wydatek ten zostanie odpowiednio udokumentowany (faktura), pozostanie w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, będzie definitywny i poniesiony z zasobów majątkowych Spółki.

Wskazane stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 20 października 2022 r. 0111-KDIB1-3.4010.572.2022.1.IM: „Bezsprzecznie bowiem stworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy, dbałość o pracownika wiąże te osoby z Wnioskodawcą co przekłada się na większą efektywność podejmowanych przez ww. osoby działań, skutkiem czego są wyższe przychody Wnioskodawcy. (\`(...)\`) stwierdzić należy, że wydatki na zakup artykułów spożywczych, leków i artykułów higienicznych, udostępnione pracownikom podczas ich pracy, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów”,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 22 sierpnia 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.548.2022.1.JG: „Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. (\`(...)\`) stwierdzić należy, że wydatki na artykuły spożywcze, takie jak: woda, kawa, herbata, soki, cukier, mleko, soki, ciasta, ciastka, herbatniki, paluszki, cukierki, czekoladki, słodycze, owoce, przekąski, napoje energetyczne, ww. napoje niegazowane i gazowane typu coca-cola, sprite itp. udostępniane we wspólnych pomieszczeniach socjalnych, biurowych, kuchniach Wnioskodawcy pracownikom, współpracownikom podczas ich pracy, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji, o których w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p”.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 30 maja 2022 r. 0111-KDIB1-2.4010.146.2022.1.AK: „Odnosząc powyższe rozważania do opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z nabyciem artykułów spożywczych takich jak woda, kawa, herbata, cukier, mleko, napoje, soki, ciastka, czekoladki, herbatniki, paluszki, cukierki, owoce, napoje typu coca-cola, sprite itp., które są udostępniane w biurze Spółki pracownikom i współpracownikom mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji, o których w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p.”.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 12 listopada 2021 r. 0111-KDIB1.2.4010.438.2021.1.MZA „Zatem wydatki ponoszone w związku z nabyciem artykułów spożywczych, które są udostępniane w biurze Spółki pracownikom oraz współpracownikom, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów”.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien zatem kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że poniesienie wydatku ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów).

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że dokona oceny pod kątem celowości i wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić wcześniej opisany związek. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu). Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski i zajmuje się m.in. hurtowym i detalicznym obrotem (\`(...)\`) na terytorium Polski, Unii Europejskiej oraz poza jej granicami.

Spółka zatrudnia kilkuset Pracowników oraz Współpracowników (tj. osoby współpracujące ze Spółką na podstawie umów cywilnoprawnych takich jak m.in. umowa zlecenie, umowa o dzieło, umowa o współpracę „B2B”).

Dotychczas Spółka zapewniała Pracownikom i Współpracownikom dostęp do artykułów spożywczych z przeznaczeniem do ich konsumpcji na miejscu podczas wykonywania w biurze obowiązków zawodowych przez nich.

Spółka planuje również zagwarantować Pracownikom i Współpracownikom stały dostęp do zdrowych przekąsek w postaci owoców i warzyw. Spółka przewiduje w tym celu nawiązanie współpracy z kontrahentami, którzy będą regularnie dostarczać owoce i warzywa do biura Spółki dokumentując takie dostawy wystawianymi na Spółkę fakturami. Z założenia owoce i warzywa będę dostępne do czasu każdorazowego wyczerpania dostawy.

Z perspektywy Spółki zapewnienie owoców i warzyw Pracownikom i Współpracownikom ma na celu między innymi podwyższenie morala panującego w zespole, zawężenie relacji między Pracownikami i Współpracownikami i przez to zwiększenie efektywności ich współpracy, integracji Pracowników i Współpracowników. Spółka oczekuje uzyskania korzyści w postaci zwiększonego przychodu w wyniku lepszej współpracy Pracowników i Współpracowników.

Celem zapewnienia owoców i warzyw dla Pracowników i Współpracowników jest utrzymanie wykwalifikowanej, doświadczonej kadry, dbałość o ich efektywność i wysoką jakość świadczonej pracy i usług na rzecz Spółki, jak również zwiększenie atrakcyjności względem potencjalnych nowych Pracowników i Współpracowników.

Okresowe dostawy owoców i warzyw Pracownikom i Współpracownikom stają się niejako rynkowym standardem.

Dbając o komfort pracy Pracowników i Współpracowników, Spółka pracuje nad polepszeniem panującej opinii na swój temat jako przyjaznego i zdrowego środowiska pracy dla swojej kadry zdając sobie sprawę, że bez niej nie mogłaby dokonywać transakcji handlowych i osiągać zysków.

Zapewnienie owoców i warzyw Pracownikom i Współpracownikom ma wpłynąć na zwiększenie przychodów Spółki poprzez zmniejszenie fluktuacji Pracowników i Współpracowników, zwiększenie atrakcyjności miejsca pracy w celu przyciągnięcia do Spółki nowych Pracowników i Współpracowników, którzy wygenerują większy przychód.

Kolejnym, celem nieodpłatnego dostarczania owoców i warzyw jest dbanie o zdrowie Pracowników i Współpracowników, zatem utrzymanie/ zwiększenie jej przychodu poprzez zmniejszenie absencji wywołanych ich chorobami.

Spółka będzie nabywać owoce i warzywa z dostawą do biura i opłacać otrzymane od dostawców faktury dokumentujące ich nabycie ze środków obrotowych. Wydatki te nie będą finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych i nie będą w żaden sposób zwracane Spółce.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zaliczenia wydatków na zakup owoców i warzyw przeznaczonych dla Pracowników i Współpracowników do kosztów podatkowych w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W analizowanym zakresie za kierunkowe kryterium wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT trzeba przyjąć kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, a tym samym we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego wydatku na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. W tym kontekście istotne jest również, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony wydatek jako koszt podatkowy, była dokonywana z perspektywy jego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wiedzy na temat tego, czy dany wydatek może obiektywnie przyczynić się do realizacji pożądanego celu - osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła - co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten musi być zawsze osiągnięty.

### Ponadto wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to Spółka zobowiązana jest wykazać, że ponoszone przez nią ww. wydatki pozostają w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i pozostają w związku o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił – w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT,

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.

Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi przychodami.

Bezsprzecznie bowiem stworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy, dbałość o Pracownika/ Współpracownika wiąże te osoby ze Spółką co przekłada się na większą efektywność podejmowanych przez ww. osoby działań, skutkiem czego są/ będą wyższe przychody Wnioskodawcy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że opisane w zdarzeniu przyszłym wydatki poniesione na Pracowników i Współpracowników spełniają kryteria przesłanki pozytywnej zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu, tj. związku ponoszonych wydatków z osiąganiem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła.

Wydatki ponoszone przez Spółkę dotyczące zakupu owoców i warzyw z przeznaczeniem dla Pracowników i Współpracowników są bowiem przejawem starań Spółki o kondycję i samopoczucie pracowników, co w dalszej perspektywie może przyczyniać się do poprawy atmosfery w miejscu pracy, zwiększania motywacji do pracy, wzrostu wydajności pracy. To z kolei pozwoli szybciej i sprawniej zrealizować cele biznesowe założone przez Spółkę, co może przełożyć się na uzyskiwane przez Spółkę przychody. Ponadto, udostępnienie pracownikom warzyw i owoców ma ich zachęcić do kontynuowania pracy u Wnioskodawcy.

Koszty poniesione przez Spółkę na zakup owoców i warzyw udostępnianych do ogólnej konsumpcji Pracownikom i Współpracownikom Spółki w czasie ich pracy, nie należą także do kategorii kosztów reprezentacyjnych.

Wydatki na zakup owoców i warzyw w istocie mają wpływ na stworzenie odpowiednich warunków do wykonywania obowiązków przez Pracowników i Współpracowników.

Zapewnienie Personelowi owoców i warzyw ma na celu między innymi zachęcenie do podjęcia i kontynuowania pracy u Wnioskodawcy i prowadzi do zmniejszeniem fluktuacji, Personelu, co bez wątpienia przyczynia się do zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów.

Odnosząc powyższe rozważania do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że Spółka ma prawo zaliczyć poniesione wydatki na zakup owoców i warzyw, udostępnianych w biurach Spółki Pracownikom i Współpracownikom do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji, o których w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za **prawidłowe.**

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Powołane interpretacje indywidualne nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tutejszy organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1\. z zastosowaniem art. 119a;

2\. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3\. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).