Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-643/12/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-07-30
Teza: Skoro otrzymywane przez Pana dofinansowanie nie ma wpływu na cenę świadczonych usług, to nie stanowi obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2012 r. (data wpływu 1 czerwca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dotacji otrzymanej na pokrycie kosztów realizacji projektu za obrót - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dotacji otrzymanej na pokrycie kosztów realizacji projektu za obrót.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, niekorzystającym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan organizatorem projektów szkoleniowych, które dofinansowane są w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Środki stanowiące dofinansowanie, pochodzą z Europejskiego Funduszu Społecznego.

W ramach działalności zawarł Pan umowę o dofinansowanie, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, projektu pt. „K.”. Szkolenia będą przeprowadzane w okresie od 1 kwietnia 2012 r. do 30 czerwca 2013 r., na podstawie umowy, którą zawarł Pan ze spółką D., (dalej Odbiorca). Szkolenia mają na celu podnoszenie kwalifikacji zawodowych osób biorących w nich udział m.in. poprzez zwiększenie ich umiejętności organizacji pracy w zakresie gospodarki magazynowej, prowadzenia dokumentacji narzędziowej, materiałoznawstwa, technologii lakierowania, obsługi uciosarek, szlifierek, strugarek, obsługi programów komputerowych, zarządzania personelem oraz prowadzenia efektywnej sprzedaży.

Wsparcie zostało przyznane w kwocie nieprzekraczającej 252.731,04 zł. (słownie: dwieście pięćdziesiąt dwa tysiące siedemset trzydzieści jeden złotych i cztery grosze) i stanowi nie więcej niż 70% całkowitych wydatków kwalifikowanych projektu. Dofinansowanie jest przeznaczone na pokrycie ściśle określonych wydatków ponoszonych przez organizatora projektu w związku z jego realizacją. Są to wydatki kwalifikowane. Działania podejmowane w projekcie obejmują: zarządzanie projektem i realizację szkoleń, które mogą być wykonane bezpośrednio przez Pana lub przy pomocy podwykonawców. Koszt projektu (w tym szkolenia) pokrywany jest w 70% ze środków uzyskanych z tytułu przyznanego dofinansowania w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki a 30% kosztów stanowi wkład własny Odbiorcy. Jednocześnie na podstawie zawartych umów, wkład własny Odbiorcy wnoszony jest w formie niepieniężnej i przybiera postać wydatków na wynagrodzenie pracowników, którzy uczestniczą w szkoleniach. Wysokość wkładu wniesionego w formie wynagrodzeń wynika z dokumentacji księgowej Odbiorcy.

W związku z powyższym, zadano następujące pytanie:

Czy wartość otrzymanej przez Pana dotacji (dofinansowania) na pokrycie kosztów realizacji projektu stanowi obrót, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 29 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze dotyczy wyłącznie sytuacji, w których podatnik uzyskuje dotację celową, tzn. taką, która jest bezpośrednio związana z dostawą towaru lub świadczeniem usług w ten sposób, że wpływa na ich cenę. Stwierdził Pan, że podstawa opodatkowania w podatku od towarów i usług zwiększana jest wyłącznie o takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie ceny konkretnego towaru, czy konkretnej usługi. Pana zdaniem, a contrario, nie stanowi przesłanki do zwiększenia podstawy opodatkowania otrzymana przez podatnika dotacja, która jest niezwiązana z dostawą konkretnego towaru, czy świadczeniem konkretnej usługi.

Jednocześnie wskazał Pan, iż uzyskana dotacja może być traktowana za element zwiększający podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług wyłącznie wówczas, kiedy wpływa na cenę dostawy towaru, czy świadczonej usługi traktowanej jako czynność opodatkowana na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Powoduje to, że w przypadku, gdy dotacja odnosi się do czynności nieobjętej regulacją ustawy, choćby wpływała na jej cenę, nie będzie zwiększała obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 tej ustawy. Po powołaniu treści art. 5 ust. 1 ustawy, stwierdził Pan, iż w przepisie tym prawodawca wprowadza zamknięty katalog czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stąd też wykonywanie czynności nie ujętych w ww. katalogu, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w tym podatku, jak również w ogóle nie jest objęte zakresem regulacji tego aktu prawnego.

Podniósł Pan, że stoi na stanowisku, iż wykonywane czynności (zarządzenie projektem i przeprowadzanie szkoleń) nie stanowią czynności opodatkowanych, stąd też uzyskana na ten cel dotacja nie może, w myśl art. 29 ust. 1 ustawy, zwiększać podstawy opodatkowania. Stwierdził Pan, że nawet uznając, iż wykonywane czynności w ramach realizacji projektu są czynnościami opodatkowanymi w rozumieniu art. 5 ustawy, otrzymana dotacja również nie zwiększa podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług. Ponownie wskazał Pan, iż dofinansowanie otrzymane w ramach dotacji stanowi wyłącznie pokrycie wydatków związanych z realizacją projektu, jest dotacją zakupową i nie kształtuje ceny wykonywanych przez Pana usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według regulacji ust. 2 powyższego artykułu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Należy podkreślić, iż czynność może być odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma natomiast żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, czy ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej kosztów są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Warunki, których spełnienie powoduje, że nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług to:

*   w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do odliczenia – w całości lub w części - podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie),
*   w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Według dyspozycji art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Cytowany powyżej przepis stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1 ze zm.) z treści którego wynika, iż w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Dla określenia, czy dane dotacje są, czy nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotacje, subwencje), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności (czy też kosztów realizacji konkretnego zadania) nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł Pan umowę o dofinansowanie, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, projektu polegającego na przeprowadzeniu szkoleń mających na celu podnoszenie kwalifikacji zawodowych osób biorących w nich udział. Wsparcie stanowi nie więcej niż 70% całkowitych wydatków kwalifikowanych projektu. Koszt projektu (w tym szkolenia) pokrywany jest w 70% ze środków uzyskanych z tytułu przyznanego dofinansowania a 30% kosztów stanowi wkład własny Odbiorcy, który wnoszony jest w formie niepieniężnej i przybiera postać wydatków na wynagrodzenie pracowników, którzy uczestniczą w szkoleniach. Otrzymana dotacja pokrywa wyłącznie wydatki związane z realizacją projektu, jest dotacją zakupową i nie kształtuje ceny wykonywanych przez Pana usług.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z treści wniosku - otrzymywane przez Pana dofinansowanie nie ma wpływu na cenę świadczonych usług, to nie stanowi obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie zaznacza się, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga, czy wykonywane czynności (zarządzenie projektem i przeprowadzanie szkoleń) stanowią czynności podlegające opodatkowaniu, gdyż nie postawiono w tym zakresie pytania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.