Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-215/15/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-08-10
Teza: Czy koszty poniesione na organizację Wydarzeń w całości stanowią koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy w rozumieniu przepisu art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako wydatki na reklamę to jest nie podlegają wyłączeniu na podstawie przepisu art. 16 ust 1 pkt 28 tej ustawy?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; marketing; reklama; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 maja 2015 r. (data wpływu 18 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji ponoszonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, uzupełnionym pismem z dnia 24 czerwca 2015 r. (data wpływu 30 czerwca 2015 r.) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji ponoszonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych. Wobec tego pismem z dnia 16 czerwca 2015 r. Nr ITPB3/4510-215/15-2/AW wezwano Spółkę do jego uzupełnienia. Niniejsze zostało dokonane w dniu 30 czerwca 2015 r. (data wpływu).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką kapitałową mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w związku z tym na podstawie przepisu art. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów na terytorium RP (nieograniczony obowiązek podatkowy), jest również zarejestrowana jako podatnik VAT UE czynny.

Spółka działa w branży odzieżowej i zajmuje się projektowaniem, produkcją i sprzedażą odzieży oraz akcesoriów odzieżowych. Spółka sprzedaje swoje produkty w kilkuset salonach sprzedaży na terenie Rzeczypospolitej, oznakowanych 5 różnymi markami. Produkty oznaczone poszczególnymi markami są adresowane do różnych grup odbiorców.

W celu promocji swoich produktów oraz wzmacniania pozycji marek na rynku spółka organizuje różnego rodzaju wydarzenia marketingowe, których celem jest prezentacja towarów (np. poprzez pokazy mody z udziałem modelek bądź prezentację zestawów odzieżowych na manekinach w tzw. showroomach) oraz promocja danej marki. Sposób prezentacji produktów zależy od charakteru danego Wydarzenia. Spółka często powierza organizację Wydarzeń wyspecjalizowanym podmiotom („Agencjom”), które za wynagrodzeniem podejmują działania (wszystkie bądź większość) niezbędne do zorganizowania Wydarzenia. Na koszty Wydarzenia składają się najczęściej wydatki związane z: wynajęciem pomieszczeń, aparatury nagłaśniającej, wystrojem sali, zaproszeniem znanych osób ze świata mody, telewizji, filmu, dziennikarzy, występami artystycznymi, usługami DJów, konferansjerów, hostess, modelek i osób przygotowujących modelki (fryzjerów, stylistów), poczęstunkiem dla gości w tym również alkoholem. Z zaproszeniem znanych osób czy dziennikarzy wiąże się często konieczność pokrycia przez spółkę kosztów ich noclegu czy przejazdów. Wydatkiem związanym z organizacją Wydarzenia jest również wynagrodzenie Agencji. Wnioskodawca działając w branży modowej, musi zapewniać Wydarzeniom odpowiednią oprawę oraz rozgłos. Zaproszenie znanych osób oraz dziennikarzy podnosi rangę Wydarzenia oraz wiąże się z nagłośnieniem Wydarzenia w mediach (prasa, telewizja), co ma istotny wymiar reklamowy dla Wnioskodawcy.

Podczas Wydarzeń prezentowane są wyłącznie produkty oraz nazwy poszczególnych marek, prezentowane jest wyłącznie logo danej marki – np. na scenie, przy wejściu, na tle dla fotoreporterów. Wydarzenia mogą być dedykowane tylko jednej ale też kilku lub wszystkim markom. Podczas trwania Wydarzeń nie jest prezentowana ani nazwa Spółki ani żaden aspekt działalności Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy.

W uzupełnieniu wniosku Spółka podała ponadto, że:

*   Organizuje następujące wydarzenia marketingowe: eventy promujące nową kolekcję, pokazy mody – podczas których prezentowana jest odzież na modelkach lub eventy organizowane w showroom, gdzie zaproszonym gościom prezentowana jest odzież wraz z akcesoriami na manekinach lub wieszakach;
*   Stan faktyczny dotyczy sytuacji, gdy organizacja Wydarzenia jest powierzana wyspecjalizowanemu podmiotowi;
*   W przypadku powierzenia organizacji Wydarzenia wyspecjalizowanemu podmiotowi Wnioskodawca zleca mu kompleksową organizację Wydarzenia, Agencja jest zobowiązana do organizacji wszystkich elementów wydarzenia, w jednostkowych przypadkach zdarza się, że Wnioskodawca sam organizuje niewielką część Wydarzenia np. zapewnia dekoracje, jednak zdecydowana i przeważająca część organizacji Wydarzenia spoczywa na Agencji;
*   Zdarza się, że Wnioskodawca pokrywa koszty dojazdu bądź noclegu niektórych gości, co wynika z ustaleń z dana osobą;
*   Większość Wydarzeń (np. pokaz mody) dotyczy 1 marki, zdarza się też, że Wydarzenie dotyczy wszystkich marek, które prezentowane są w sposób od siebie rozdzielony ale w tym samym czasie, w jednej lokalizacji np. z okazji otwarcia nowego sezonu.

Wyjaśnia także, że wskazane w drugim punkcie wezwania stwierdzenie oznacza, że Wydarzenia służą promocji i reklamie towarów Wnioskodawcy produkowanych i sprzedawanych pod określoną marką. Celem Wydarzeń jest dotarcie do jak najszerszego grona klientów i zachęcenie ich do nabywania towarów oferowanych przez Wnioskodawcę Wydarzenia nie promują samej nazwy ani logo przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, nie jest ich celem prezentowanie informacji o samym Wnioskodawcy.

Wydatki na organizację Wydarzeń służą uzyskaniu przychodów gdyż ich celem jest reklama i prezentacja produktów oferowanych przez Wnioskodawcę do sprzedaży. W organizowanych Wydarzeniach bierze udział duża liczba osób a informacja o Wydarzeniu i jego przebiegu jest rozpowszechniania w mediach. Celem jest dotarcie do jak najszerszego grona osób z informacją i przedstawieniem np. o nowej kolekcji odzieży, pozytywnym odbiorze przez osoby związane z modą.

Przedmiotowych wydatków nie można powiązać z konkretnym przychodem jednak ich ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione i służy osiąganiu przychodów oraz zabezpieczeniu albo zachowaniu ich źródła. Jest to powszechnie przyjęty sposób prezentowania i reklamowania produktów modowych.

Celem Wydarzeń jest reklama i promocja towarów oraz budowanie i utrwalanie świadomości marki, pod którą dane towary są produkowane i sprzedawane. Celem Wydarzeń nie jest budowanie pozytywnego wizerunku Spółki czy tworzenie dobrego obrazu Wnioskodawcy czy jego działalności a także kreowanie pozytywnych relacji Wnioskodawcy z uczestnikami Wydarzeń.

Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę służą promocji towarów i marek ale nie samej Spółki. Ich celem jest prezentacja towarów i zachęcanie do ich nabywania, zwiększanie zainteresowania towarami. Wydarzenia mają wpływ na popularyzację, budowanie i utrwalanie świadomości marek u klientów a tym samym wpływają na zwiększenie sprzedaży nie tylko w okresie następującym bezpośrednio po Wydarzeniu ale również w przyszłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy koszty poniesione na organizację Wydarzeń w całości stanowią koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy w rozumieniu przepisu art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako wydatki na reklamę to jest nie podlegają wyłączeniu na podstawie przepisu art. 16 ust 1 pkt 28 tej ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione na organizację Wydarzeń, w tym koszt poczęstunku i alkoholu dla gości stanowi w całości koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie z przepisem art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Z zastrzeżenia tego wynika, że są wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą. Katalog takich wydatków zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten, w pkt 28, stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Konsekwencją takiego zapisu jest wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów wszystkich wydatków na reprezentację. Ustawodawca jednakże nie zdefiniował pojęcia reprezentacji, wprowadził jedynie wyliczenie przykładowe rodzaju wydatku, odwołując się w szczególności do wydatków poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholu.

Wobec braku legalnej definicji pojęć „reprezentacja” i „reklama” należy odwołać się do ich wykładni językowej. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych reprezentacja to działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane z utrzymaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów. Zatem celem wydatków na reprezentację jest m.in. stworzenie i utrwalenie właściwego wizerunku podatnika, poprzez np. sposób podejmowania kontrahentów, poczęstunek, czy wręczanie upominków. Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług.

Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego produktów czy usług.

Natomiast reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług danej firmy. Reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie logo firmy ze szczególnym uwzględnieniem branży, w której działa podatnik.

Istotne jest zatem dokonanie rozróżnienia między wydatkami ukierunkowanymi na reprezentowanie firmy, kształtowanie „obrazu przedsiębiorcy” oraz budowanie jego prestiżu (reprezentacja), a wydatkami mającymi na celu zachęcanie potencjalnych nabywców do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego oraz budowanie świadomości marki. Powyższe wynika między innymi z: wyroku wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów z dnia 17 czerwca 2013 r. w sprawie sygn. akt II FSK 702/11, wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II FSK 1789/10, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2013 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2019/13, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2102/11.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Spółka organizuje Wydarzenia marketingowe pod szyldem jednej lub kilku marek odzieżowych, którymi oznacza swoje produkty. Celem Wydarzeń jest prezentacja towarów np. pokaz nowej kolekcji połączona z promocją marki i zachęcenie klientów do ich nabywania. Mając na uwadze fakt, że Spółka działa na rynku odzieżowym – modowym, niezmiernie istotna z punktu widzenia marketingowego jest obecność na Wydarzeniach znanych osób i dziennikarzy gdyż osoby te, informację o Wydarzeniu, zaprezentowanych produktach i marce rozpowszechniają następnie w mediach. Dodatkowo sama Spółka np. na swoich stronach internetowych prezentuje zdjęcia i relacje z Wydarzeń wraz z informacją o obecności znanych osób. Ponadto obecność tych osób przyciąga uwagę szerszej publiczności i mediów a co za tym idzie informacja o produkcie i marce staje się dostępna dla szerszej grupy odbiorców. W trakcie tych Wydarzeń nie pojawia się nazwa samej Spółki, nie jest również przedstawiana w żaden sposób jej działalność oraz nie jest budowany w żaden sposób pozytywny obraz samego podatnika. Celem Wydarzeń jest wyłącznie prezentacja produktów danej marki oraz popularyzowanie samej marki.

Wobec powyższego uznać należy, że wydatki poniesione na organizację Wydarzeń stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisu art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako wydatki na reklamę produktów oraz marek Spółki. W związku z faktem, że celem Wydarzeń nie jest promocja Spółki jako przedsiębiorcy czy prezentacja jej działalności jak również ich celem nie jest budowanie czy poprawa wizerunku Spółki, nie podlegają one wyłączeniu jako koszty reprezentacji w oparciu o przepis art. 16 ust 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka stoi na stanowisku, że wszystkie wymienione w stanie faktycznym wydatki, w tym również wydatki na poczęstunek oraz serwowany w trakcie Wydarzenia alkohol stanowią koszt uzyskania przychodów Spółki, gdyż są ponoszone w celu zachęcania jak największej liczby osób do nabywania towarów oferowanych przez spółkę poprzez promowanie towarów i marek Spółki. Celem tych wydatków jest więc uzyskanie przychodu.

Analogiczne stanowisko zostało zajęte w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej:

*   w Katowicach w dniu 29 sierpnia 2014 r. nr IBPBI/2/423-677/14/IŻ,
*   w Poznaniu w dniu 3 czerwca 2011 nr ILPB1/415-264/11-4/AP,
*   w Warszawie w dniu 11 marca 2010 r. nr IPPB5/423-33/10-4/JC.

Spółka wskazuje również na interpretację ogólną wydaną przez Ministra Finansów w dniu 25 listopada 2013 r. nr DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521, w której wprost stwierdzono, że nie zawsze wydatki związane z zakupem usług gastronomicznych oraz alkoholu będą podlegały wyłączeniu z możliwości uznania ich za koszt uzyskania przychodu a każdy tego rodzaju wydatek należy ocenić z punktu widzenia/celu w jakim został poniesiony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1, tj.:

*   zostały poniesione przez podatnika,
*   ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów (tzw. przesłanka celowości kosztów),
*   nie zostały wymienione w zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy.

Pierwsza z wymienionych przesłanek odnosi się do możliwości przypisania faktu poniesienia kosztu do osoby podatnika. Kosztem uzyskania przychodu mogą być wyłącznie koszty obciążające samego podatnika – wartość ciężarów, jakie ponosi podatnik w toku prowadzenia działalności (funkcjonowania). Poniesienie kosztu jest – co do zasady – związane z faktycznym i definitywnym przesunięciem określonej wartości z majątku podatnika do majątku innego podmiotu.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy ma charakter zamknięty. Wśród wydatków nieuważanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. – w pkt 28 tego przepisu – koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji terminu reprezentacja. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne odwołanie się do etymologii terminu reprezentacja. Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio” oznaczającego wizerunek. Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że ,,reprezentacja” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia.

Dokonując oceny kwalifikacji wydatków w okolicznościach konkretnej sprawy należy posłużyć się również dynamiczną wykładnią funkcjonalną, spowodowaną zmieniającą się rzeczywistością gospodarczą. To co dawniej mogło zostać uznane za reprezentację do takiej kategorii nie zostanie zaliczone obecnie ze względu na zmieniające się realia prowadzenia działalności gospodarczej, przyjęte w tym zakresie dobre praktyki i obyczaje. Dotyczy to akceptowanych i stosowanych powszechnie zachowań, bez których nie jest możliwe prowadzenie działalności gospodarczej. Każdy wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu lub jego zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W innej sytuacji zbędne stają się rozważania dotyczące dalszej kwalifikacji konkretnego wydatku ze względu na dodatkowe kryteria wprowadzone w art. 16 ust. 1 ustawy (w tym wypadku wynikające z omawianego pkt 28).

Z uwagi na powyższe każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny pod kątem kwalifikacji konkretnych wydatków jako kosztów reprezentacji, wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Wnioskodawca w celu promocji swoich produktów oraz wzmacniania pozycji marek na rynku organizuje różnego rodzaju wydarzenia marketingowe, których celem jest prezentacja towarów (np. poprzez pokazy mody z udziałem modelek bądź prezentację zestawów odzieżowych na manekinach w tzw. showroomach) oraz promocja danej marki. Sposób prezentacji produktów zależy od charakteru danego Wydarzenia. Spółka powierza organizację Wydarzeń wyspecjalizowanym podmiotom („Agencjom”), które za wynagrodzeniem podejmują działania (wszystkie bądź większość) niezbędne do zorganizowania Wydarzenia. Na koszty Wydarzenia składają się najczęściej wydatki związane z: wynajęciem pomieszczeń, aparatury nagłaśniającej, wystrojem sali, zaproszeniem znanych osób ze świata mody, telewizji, filmu, dziennikarzy, występami artystycznymi, usługami DJow, konferansjerów, hostess, modelek i osób przygotowujących modelki (fryzjerów, stylistów), poczęstunkiem dla gości w tym również alkoholem. Z zaproszeniem znanych osób czy dziennikarzy wiąże się często konieczność pokrycia przez spółkę kosztów ich noclegu czy przejazdów. Wydatkiem związanym z organizacją Wydarzenia jest również wynagrodzenie Agencji. Wnioskodawca działając w branży modowej, musi zapewniać Wydarzeniom odpowiednią oprawę oraz rozgłos. Zaproszenie znanych osób oraz dziennikarzy podnosi rangę Wydarzenia oraz wiąże się z nagłośnieniem Wydarzenia w mediach (prasa, telewizja), co ma istotny wymiar reklamowy dla Wnioskodawcy.

Nie ulega wątpliwości, że część ponoszonych przez Spółkę wydatków związanych z organizacją Wydarzeń nosi znamiona wydatków o charakterze reprezentacyjnym.

Jednakże, jak wynika z opisu zdarzenia, dominującym celem organizacji Wydarzeń nie jest budowanie pozytywnego wizerunku Spółki, czy tworzenie dobrego obrazu Wnioskodawcy, czy jego działalności, a także kreowanie pozytywnych relacji Wnioskodawcy z uczestnikami Wydarzeń, ani też prezentowanie informacji o samej Spółce. Przy czym Wydarzenia te nie promują samej nazwy ani logo przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Opisane Wydarzenia są natomiast organizowane w celu promocji produktów oraz wzmacniania pozycji marek na rynku. Celem Wydarzeń jest dotarcie do jak najszerszego grona klientów (z informacją i przedstawieniem np. o nowej kolekcji odzieży) i zachęcenie ich do nabywania towarów oferowanych przez Wnioskodawcę. W Wydarzeniach bierze udział duża liczba osób a informacja o Wydarzeniu i jego przebiegu jest rozpowszechniania w mediach. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę służą promocji towarów i marek. Ich celem jest prezentacja towarów i zachęcanie do ich nabywania, zwiększanie zainteresowania towarami. Wydarzenia mają wpływ na popularyzację, budowanie i utrwalanie świadomości marek u klientów a tym samym wpływają na zwiększenie sprzedaży nie tylko w okresie następującym bezpośrednio po Wydarzeniu ale również w przyszłości.

W konsekwencji, stanowisko Spółki, w świetle którego w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, a wszystkie koszty poniesione w związku z organizacją Wydarzeń będą stanowiły koszt uzyskania przychodu – jest co do zasady –prawidłowe.

Tym samym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki na organizację Wydarzeń w opisanym we wniosku zakresie stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Pamiętać trzeba jednak, że ze względu na konieczność indywidualnej oceny każdego przypadku ponoszenia przez podatnika tego rodzaju wydatków, które mogą zostać zaliczone do kosztów reprezentacji, na podatniku spoczywa obowiązek szczególnej dbałości o ich udokumentowanie oraz wskazanie okoliczności im towarzyszących. Należy pamiętać, że zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z art. 21 oraz art. 22 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.), do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia gospodarczego polegającego na zakupie towarów lub usług, u konkretnego dostawcy lub wykonawcy, za konkretną cenę, ale i odpowiednie udokumentowanie tej operacji.

Ponadto należy zauważyć, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami (w tym przypadku wykazania, że omawiane wydatki mają charakter reklamowy i promocyjny), bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Dodatkowo konieczne jest podkreślenie, że niniejsze rozstrzygnięcie zostało dokonane w oparciu o przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej opis zdarzenia przyszłego, bowiem zakres i przedmiot sprawy administracyjnej o wydanie interpretacji prawa podatkowego określa treść wniosku, co oznacza, że organ interpretacyjny jest ściśle związany stanem faktycznym albo zdarzeniem przyszłym przedstawionym we wniosku, a przepisy działu II rozdziału 1a Ordynacji podatkowej nie dają uprawnienia do samodzielnego ustalania i weryfikowania tego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Dlatego też przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej – adekwatnie do treści pytania oraz zaprezentowanego opisu – jest wyłącznie kwestia możliwości zaliczenia wydatków na reklamę i prezentacje produktów do kosztów uzyskania przychodów. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym „sprawy podatkowej” wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów materialnego prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może przy tym prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację.

Zatem pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków Wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy –Ordynacja podatkowa. Dokonując bowiem interpretacji indywidualnej organ podatkowy działający z upoważnienia Ministra Finansów przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Podkreślić również należy, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie – w odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych oraz orzeczeń sadów administracyjnych – stwierdzić należy, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, pomimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych oraz sądów administracyjnych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Co więcej, stanowisko zawarte z w tych interpretacjach nie jest rozbieżne ze stanowiskiem zaprezentowanym przez tutejszy organ interpretacyjny w niniejszej sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.