Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4513-95/15-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-02-05
Teza: zwolnienie energii elektrycznej zużywanej w procesach metalurgicznych
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; zwolnienie
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 1; Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 2-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2015 r. (data wpływu 12 listopada 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania wykonywanych czynności za „proces metalurgiczny” i prawa do zwolnienia od akcyzy zużywanej energii elektrycznej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania wykonywanych czynności za „proces metalurgiczny” i prawa do zwolnienia od akcyzy zużywanej energii elektrycznej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) jest producentem wyrobów stalowych. Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja wyrobów ze stali węglowych i stopowych, wykorzystywanych w przemyśle samochodowym, maszynowym, łożyskowym, w przeróbce plastycznej oraz w budownictwie. Spółka posiada następujące wydziały produkcyjne: stalownię elektryczną, walcownię prętów jakościowych i żebrowanych oraz linie wykańczające. Spółka prowadzi swoją główną działalność w zakładzie zlokalizowanym w Warszawie, który - obok budynków stalowni, walcowni i prefabrykacji - obejmuje zaplecze biurowe, magazynowe i socjalne. W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej Spółka oprócz wyrobów stanowiących surowce do produkcji wyrobów stalowych (głównie złom, topniki i uszlachetniacze) wykorzystuje także różne nośniki energii, w tym wyroby gazowe oraz energię elektryczną.

Wyroby stalowe powstają w technologii pieca łukowego elektrycznego (ang. electric arc furnace) w trakcie wieloetapowego procesu, począwszy od przygotowania wsadu (skup, przerób złomu stalowego, w tym segregowanie, paczkowanie, strzępienie złomu stalowego), roztapiania wsadu w łukowych piecach elektrycznych wraz z wstępną obróbką ciekłego metalu (wyświeżanie - utlenianie domieszek i odfosforyzowanie kąpieli metalowej), poprzez dalszą obróbkę ciekłego metalu wraz z tzw. wykańczaniem na stanowiskach pozapiecowej obróbki stali (ang. ladle metallurgical station) oraz odlewanie stali metodą ciągłą (COS) aż do wytworzenia poszczególnych produktów.

Podstawowym tworzywem żelaznonośnym do produkcji stali w przypadku Spółki jest złom stalowy (zbiórkowy - poamortyzacyjny, jak i obiegowy z poszczególnych wydziałów huty). Pozostałe materiały wykorzystywane w procesie to: topniki - materiały żużlotwórcze (wapno palone i dolomitowe), nawęglacze (węgiel, złom elektrod węglowych, koks), dodatki stopowe (głównie żelazostopy), odtleniacze (aluminium, żelazokrzem i żelazo, krzem, mangan), spieniacze żużla (rozdrobnione materiały węglowe).

Proces produkcyjny w podstawowym zarysie przebiega następująco: Spółka skupuje, oczyszcza i segreguje złom w podziale na klasy przeznaczone do dalszej obróbki. Jednym z podstawowych procesów przerobu, któremu podawany jest złom w niektórych klasach w celu jego przygotowania do obróbki termicznej jest jego cięcie (prasonożyca), zagęszczanie (paczkarka) oraz rozdrobnienie w specjalnej strzępiarce z napędem elektrycznym, co pozwala na uzyskanie materiału wsadowego do pieca łukowego o właściwej strukturze - fragmentacji oraz czystości (bez wcześniejszego przygotowania wsadu nie byłoby możliwe zastosowanie złomu stalowego w piecu łukowym). Przygotowany złom oraz inne materiały takie jak wapno, nawęglacz (dodatki wsadowe) dostarczane są do stalowni i ładowane do pieca łukowego. Po załadowaniu pieca opuszczane są elektrody w celu zainicjowania łuku elektrycznego. Dodatkowa energia cieplna jest dostarczana do pieca w wyniku pracy palników paliwowo-tlenowych. Na tym etapie następuje roztapianie wsadu - powstaje ciekła stal, gazy procesowe i żużel. Po roztopieniu rozpoczyna się świeżenie kąpieli metalowej (utlenianie węgla i innych niepożądanych domieszek), które jest kontynuowane aż do momentu uzyskania wymaganej zawartości węgla w stali. Do świeżenia stosuje się tlen gazowy wdmuchiwany za pomocą lancy. Powyższe etapy procesu wymagają zużycia znacznych ilości energii elektrycznej.

Następnie ciekła stal wlewana jest do kadzi, w której następuje tzw. obróbka pozapiecowa na stanowisku do obróbki ciekłej w kadzi, polegająca na rafinacji po dodaniu topników (pod żużlem rafinacyjnym), końcowej regulacji i ujednorodnieniu składu chemicznego (po dodaniu odpowiednich składników stopowych). Uzyskanie stali o określonym, jednorodnym w całej objętości składzie chemicznym i pozbawionej wtrąceń niemetalicznych wymaga przedmuchiwania gazem obojętnym (najczęściej argonem). Etap obróbki w piecu kadziowym pochłania energię elektryczną dla podgrzewania ciekłej stali do wymaganej temperatury, wykorzystując system grzania łukiem elektrycznym.

Oczyszczona, ciekła stal trafia na oddział COS (ciągłego odlewania stali), gdzie z kadzi lejniczej przelewana jest do kadzi pośredniej, stanowiącej rezerwuar zapewniający stałe ciśnienie ferrostatyczne stali i jej rozdział w przypadku maszyn odlewniczych wielożyłowych. Z kadzi pośredniej ciekła stal trafia do komory krystalizatora (chłodzone wodą formy miedziowe).

W oscylującym pionowo krystalizatorze stal zaczyna krzepnąć tworząc stały naskórek, a rdzeń pasma pozostaje ciekły. Następnie pasmo jest wyciągane z krystalizatora i chłodzone natryskiem wodnym w specjalnej komorze. Po przejściu przez rolki ciągnące i prostujące trafia na samotok (przenośnik wałkowy doprowadzający), następnie całkowicie skrzepnięte pasma są cięte za pomocą palników tlenowo-gazowych na odcinki o wymaganej długości. W oddziale COS powstają kęsy oraz wlewki przeznaczone do dalszej produkcji (głównie walcowania) lub odsprzedaży.

Na wydziale stalowni oprócz opisanego procesu topienia i odlewania, energia elektryczna zużywana jest do napędu mechanizmów pieca, pieca kadziowego, maszyn odlewniczych COS oraz zasilania pozostałych urządzeń i infrastruktury hal produkcyjnych, w tym np. odprowadzania i oczyszczania spalin, suwnic transportowych, pompowniach układu chłodzenia, wentylacji itp.

Kęsy trafiają następnie do pieca grzewczego opalanego gazem ziemnym, gdzie uzyskują odpowiednią temperaturę (ok. 1250°C), umożliwiającą obróbkę plastyczną (tj. walcowanie), podczas której wyroby stalowe uzyskują odpowiedni kształt, właściwości mechaniczne i strukturę. W tej fazie procesu energia elektryczna jest niezbędna do zasilania silników urządzeń maszyn walcowni oraz pozostałych urządzeń i infrastruktury hal produkcyjnych, w tym np. pompowni wody chłodzącej, suwnic transportowych itp.

Kolejne etapy produkcji to: walcowanie, prostowanie, wykańczanie na oddziałach wykańczalni wraz z obróbką, prostowanie, cięcie, zgrzewanie, gięcie, przewijanie, pakowanie i magazynowanie, celem uzyskania produktów stalowych odpowiadających specyfikacji wymaganej na etapie sprzedaży i dystrybucji. Na tym etapie energia elektryczna zużywana jest do napędu i chłodzenia maszyn służących do produkcji w ww. procesach i pozostałych urządzeń infrastruktury, w tym przykładowo urządzeń transportowych (suwnice). Przemieszczanie stali pomiędzy wydziałami odbywa się za pośrednictwem oświetlonych ciągów komunikacyjnych.

Powstające w wyniku wyżej opisanego procesu produkty stalowe będące w asortymencie Spółki to przykładowo pręty okrągłe walcowane oraz pręty żebrowane, stal podwyższonej jakości (SBQ), półprodukty w postaci kęsów, wlewki z przeznaczeniem do kucia i walcowania.

Dodatkowo, w celu dochowania najwyższych standardów produkcyjnych, Spółka dokonuje kontroli jakości produkowanych wyrobów na różnych etapach procesu. W trakcie kontroli jakości energia elektryczna zużywana jest przez aparaturę pomiarową i inne w celu potwierdzenia najwyższej jakości produktu metalurgicznego. Dopiero po pozytywnym przejściu kontroli jakości, wyrób dopuszczany jest do sprzedaży.

Spółka posiada również własną kotłownię, produkującą ciepło na potrzeby procesu produkcyjnego oraz na potrzeby socjalne. Spółka zaznacza, że proces produkcyjny byłby niemożliwy bez użycia ciepła produkowanego w kotłowni. Poszczególne wydziały posiadają pomieszczenia biurowe, mieszczące infrastrukturę niezbędną do przeprowadzenia procesu produkcyjnego (np. sterownie odpowiadające za komputerowe sterowanie procesem metalurgicznym), w których zużywana jest energia elektryczna. W celu uproszczenia, w dalszej części wniosku, w tym w pytaniu, Spółka na określenie opisanego powyżej procesu, będzie posługiwać się określeniem „Proces”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisany powyżej Proces mieści się w pojęciu „proces metalurgiczny” i w efekcie czy zużycie przez Spółkę energii elektrycznej w tym Procesie będzie korzystało ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Opisany Proces, tj. proces produkcji wyrobów stalowych mieści się w dyspozycji pojęcia „proces metalurgiczny” i w efekcie zużycie przez Spółkę energii elektrycznej w tym Procesie będzie korzystało ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.).

1.

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. UE L 2003.283.51) (dalej „Dyrektywa Energetyczna”) w art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie zastrzega, że jej postanowienia nie znajdują zastosowania do produktów energetycznych podwójnego zastosowania, tj. wykorzystywanych zarówno jako paliwo do ogrzewania, jak też w innych celach, tj. do redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych.

Na gruncie polskiego porządku prawnego wyłączenie to zostało zrealizowane poprzez zwolnienie w odniesieniu do energii elektrycznej, które zostało wprowadzone do ustawy o podatku akcyzowym na mocy art. 30 ust. 7a pkt 3. Powyższy przepis wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Zgodnie jego brzmieniem, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. Warunkami skorzystania z tego zwolnienia jest, zgodnie z ust. 7b tego samego artykułu, wykorzystanie energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii oraz przekazywanie przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania.

Spółka już w chwili obecnej jest podatnikiem podatku akcyzowego w zakresie energii elektrycznej oraz będzie dopełniać obowiązek składania wymaganych oświadczeń w terminach określonych w ustawie.

2.

Jednocześnie, ani Dyrektywa Energetyczna, ani ustawa o podatku akcyzowym nie zawierają bezpośrednio definicji „procesu metalurgicznego”. Ustalenie zaś zakresu znaczeniowego tego pojęcia ma istotne znaczenie dla oceny, czy zużycie energii elektrycznej w danym procesie przemysłowym będzie korzystało ze zwolnienia z akcyzy. Brak definicji legalnej „procesów metalurgicznych” w Dyrektywie Energetycznej oznacza, że państwa członkowskie realizując wyłączenie z zakresu zastosowania Dyrektywy w swoich porządkach prawnych, muszą dokonać implementacji przede wszystkim w oparciu o cele Dyrektywy oraz mieć wzgląd na rolę tej dyrektywy w systemie prawa unijnego.

W tym świetle należy przede wszystkim zauważyć, że cele Dyrektywy w odniesieniu do wyłączenia z zakresu jej zastosowania, tj. w istocie wyłączenia spod opodatkowania akcyzą, produktów energetycznych (w tym energii elektrycznej) zużywanych w procesach metalurgicznych powinny być interpretowane w zgodzie z Preambułą Dyrektywy. Zgodnie z motywem 22 Preambuły: „Produkty energetyczne powinny zasadniczo stanowić przedmiot ram wspólnotowych, gdy są wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowe. W tym zakresie, zgodnie z naturą i logiką systemu podatkowego, z zakresu tych ram wyłączone jest wykorzystywanie produktów energetycznych podwójnego zastosowania i wykorzystywanie produktów energetycznych nie jako paliw, a także procesy mineralogiczne.” Analiza motywu 22 Preambuły wskazuje więc, że produkty uważane za mające podwójne zastosowanie realizują cel dyrektywy, gdy są wyłączone,z opodatkowania. Doprecyzowane zostało przy tym wyraźnie w treści przepisów (art. 2 pkt 4 lit. b)), że za takie podwójne zastosowanie uważane są w szczególności procesy metalurgiczne.

Takie podejście prawodawcy unijnego nie może dziwić. Prawodawca ten zdaje sobie bowiem sprawę ze specyficznych uwarunkowań przemysłu metalurgicznego, który z istoty swej działalności poddany jest szczególnej konkurencji w wymiarze globalnym, a jednocześnie jest kluczowy z punktu widzenia polityki bezpieczeństwa poszczególnych państw. Z tego właśnie względu prawodawca zastosował podejście, zgodnie z którym akcyza, według Dyrektywy Energetycznej, nie jest w ogóle wymagana. W tym kontekście prawodawca uwzględnił znaczenie nośników energii w hutnictwie, których opodatkowanie negatywnie oddziaływałoby na zdolność europejskiego przemysłu metalurgicznego do rywalizacji z hutnictwem spoza Europy, gdzie nośniki energii są znacznie łatwiej dostępne i przez to tańsze. Zatem to wyłączenie wpisuje się w istotę polityki i integracji europejskiej, dla której to integracji podwalinę stanowiło zawiązanie w 1952 r., a następnie przekształcenie w poprzedniczkę Unii Europejskiej, tj. w Europejską Wspólnotę Gospodarczą, historycznej Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

Tym samym, za zgodną z celem Dyrektywy Energetycznej i całego prawodawstwa unijnego należy uznać wprowadzenie wyłączenia akcyzowego w odniesieniu do „procesów metalurgicznych”, które rozumiane być musi jako uwzględnienie szczególnej roli przemysłu metalurgicznego z punktu widzenia najbardziej elementarnych interesów i polityki Unii Europejskiej.

Takie ujęcie wymusza w efekcie, stosując wykładnię prowspólnotową, zgodną z celami Dyrektywy, interpretowanie pojęcia „procesu metalurgicznego” jako całości procesów zachodzących w przemyśle metalurgicznym ukierunkowanych na wytworzenie produktów tego przemysłu.

Takie odwołanie się do celu przemysłu metalurgicznego, jakim jest wytwarzanie produktów, jest istotne także z tego względu, że w szczególności hutnictwo stali stosuje dwie odrębne i wzajemnie wykluczające się technologie:

*   technologię wielkiego pieca, obejmującą produkcję wyrobów stalowych przede wszystkim z rudy żelaza,
*   technologię pieca elektrycznego, obejmującą produkcję wyrobów stalowych ze złomu.

Wspólne dla tych technologii są z kolei dalsze czynności, a więc walcowanie, cynkowanie, itd. wchodzące również w skład procesu metalurgicznego.

Stąd też za prawidłowe należy uznać podejście polskiego ustawodawcy polegające na wprowadzeniu do ustawy o podatku akcyzowym pojęcia „proces metalurgiczny” bez jego ograniczania definicją, która mogłaby być wobec uwarunkowań technologicznych zbyt wąska, a przez to ograniczająca istotę zwolnienia z art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Poparcie dla powyższych konkluzji odnajdujemy także w zasadach wykładni językowej. W literaturze specjalistycznej „metalurgią” nazywa się szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali (por. Chudzikiewicz R., Briks W.: Podstawy metalurgii i odlewnictwa. Warszawa, PWN 1977). Zgodnie zaś ze Słownikiem Języka Polskiego „metalurgia” to „dział przemysłu zajmujący się produkcją metali”. Z punktu widzenia wykładni językowej procesami metalurgicznymi są więc procesy produkcji wyrobów metalowych. Z tej perspektywy procesy, które mają miejsce w zakładach Spółki, a które są przedstawione w stanie faktycznym niniejszego wniosku, jako że przedstawiają ciąg czynności i procesów niezbędnych do wytworzenia wyrobów stalowych o różnych zastosowaniach stanowią „procesy metalurgiczne”.

3.

Z uwagi na to, że przepisy Dyrektywy Energetycznej stanowią punkt wyjścia dla porządków krajowych wszystkich państw członkowskich, wskazówkę, jak rozumieć i stosować pojęcie „procesów metalurgicznych” może stanowić także sposób implementacji wyłączenia produktów energetycznych podwójnego zastosowania, w tym wypadku produktów wykorzystywanych w procesach metalurgicznych, z zakresu regulacji Dyrektywy Energetycznej w innych państwach członkowskich, szczególnie tych, które były państwami założycielskimi zarówno Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, a także wyrosłych na jej gruncie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i w efekcie Unii Europejskiej, a przy tym są podobnie jak Polska krajami z rozbudowanym przemysłem ciężkim. Dlatego poniżej Spółka odniesie się w szczególności do przypadków Niemiec i Francji, które wprowadziły w swoich ustawodawstwach definicje procesu metalurgicznego.

Niemcy dokonały implementacji art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy Energetycznej poprzez wprowadzenie sekcji 51 (1) nr 1 lit. b Podatkowego Kodeksu Energetycznego. Przepisy te przewidują własną definicję „procesów metalurgicznych”. W świetle tych postanowień procesy metalurgiczne oznaczają:

*   Wytwarzanie i przetwórstwo metali (np. żelaza i stali);
*   Kucie, prasowanie, tłoczenie, walcowanie metalu w ramach procesu jego produkcji;
*   Obróbka i powlekanie metalu.

Definicja ta obejmuje więc pełny proces produkcji metali.

Z kolei w prawodawstwie francuskim akt wykonawczy wydany w celu implementacji norm unijnych w zakresie opodatkowania akcyzą produktów energetycznych stanowi, że produkty energetyczne uważa się za mające podwójne zastosowanie, gdy są wykorzystywane w celach grzewczych oraz gdy ich spalanie jest niezbędne do uzyskania innych produktów, które będą wykorzystywane w tych celach. Procesy metalurgiczne oznaczają procesy produkcyjne lub przeróbki w wysokich temperaturach metali żelaznych i nieżelaznych i ich stopów, wyszczególnione poniżej:

*   Brykietowanie węgla, węgla drzewnego, rudy żelaza, produkcja syntetycznego grafitu;
*   Prażenie lub spiekanie rudy metalu, łącznie z rudą siarczkową;
*   Produkcja koksu;
*   Produkcja stali, żelaza, żeliwa, stopów żelaza;
*   Obróbka rud metali nieżelaznych, produkcja metali i stopów nieżelaznych;
*   Produkcja stopów krzemu lub węgliku krzemu w piecu elektrycznym;
*   Wytapianie ołowiu i stopów zwierających ołów;
*   Wytapianie metali żelaznych i ich stopów;
*   Wytapianie metali nieżelaznych i ich stopów;
*   Mechaniczna obróbka metali i stopów metali poprzez walcowanie, wyciskanie, rozciąganie a także obróbka cieplna poprzez kucie, punktowanie;
*   Chłodzenie szybkie, wyżarzanie, hartowanie metali i stopów metali;
*   Ogrzewanie i procesy przemysłowe przeprowadzane z użyciem stopionej stali w celu walcowania, wyciskania i rozciągania.

Powyższa definicja także obejmuje pełen proces niezbędny do produkcji metali.

Zatem w opinii Wnioskodawcy, opisany w stanie faktycznym Proces polegający na oczyszczaniu i segregacji złomu (jako elementu niezbędnego do rozpoczęcia produkcji), podziału złomu na klasy, jego cięcia (prasonożyce), zagęszczania (paczkarka), rozdrabniania w strzępiarce, dodaniu dodatków wsadowych, dostarczeniu do stalowni, załadowaniu do pieca, roztapianiu wsadu, świeżeniu kąpieli metalowej, obróbce pozapiecowej, końcowej regulacji, ujednorodnieniu składu chemicznego, obróbce COS, cięciu, walcowaniu, prostowaniu, wykańczaniu wraz z obróbką, zgrzewaniem, gięciem, przewijaniem, pakowaniem i magazynowaniem w celu nadania wyrobowi jego ostatecznego kształtu jest procesem metalurgicznym. Warto przy tym zauważyć, że szereg innych państw członkowskich (zarówno z tzw. piętnastki, jak też państw członkowskich, które w ostatnim stuleciu dołączyły do Unii Europejskiej), aby zdefiniować „procesy metalurgiczne” odwołało się do klasyfikacji statystycznej wynikającej z postanowień Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. U. UE L 1990.293.1 ze zm.) (dalej „Rozporządzenie NACE z 1990 r.” lub „NACE Rev. 1”) lub zastępującego go Rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. U. UE L 2006.393.1 ze zm.) (dalej „Rozporządzenie NACE z 2006 r.” lub „NACE Rev. 2”).

Zgodnie z belgijskimi przepisami akcyzowymi, przez „procesy metalurgiczne” rozumie się procesy prowadzące do uzyskania produktów sklasyfikowanych według następujących kodów DI klasyfikacji NACE lub według kodów Prodcom:

*   23.10 Wytwarzanie produktów koksowania węgla;
*   27.10 Produkcja żeliwa i stali oraz stopów żelaza;
*   27.41 Produkcja metali szlachetnych;
*   27.42 Produkcja aluminium, aż do kodu 27.42.25.00 włącznie;
*   27.43 Produkcja ołowiu, cynku i cyny, z wyłączeniem kodów 27.43.23.00, 27.43.26.00 i 27.43.29.00;
*   27.44 Produkcja miedzi, aż do kodu 27.44.25.00 włącznie;
*   27.45 Produkcja pozostałych metali nieżelaznych, z wyłączeniem kodów 27.45.24.30, 27.45.24.50, 27.45.30.17 (kod 8102 99 00), 27.45.30.23 (kod 8103 90 90), 27.45.30.25 (kod 8104 90 00), 27.45.30.27 (kod 8105 90 00), 27.45.30.33 (kod 8106 00 90), 27.45.30.37, 27.45.30.43 (kody 8108 90 10, 8108 90 70, 8108 90 90), 27.45.30.45 (kod 8109 90 00), 27.45.30.47 (kod 8110 90 00),
*   27.45.30.53 (kod 8111 00 90), 27.45.30.55 (kody 8112 19 00, 8112 29 00, 8112 30 90, 8112 40 90, 8112 59 00, 8112 99 10, 8112 99 30 i 8112 99 80) oraz 27.45.30.57 (kod 8113 00 90).

Ponadto odesłanie do klasyfikacji statystycznej NACE w zakresie definiowania pojęcia „procesów metalurgicznych” znajduje się również w prawodawstwie Rumunii (odesłanie do kodu 24 NACE Rev. 2), jak i Bułgarii (odesłanie do kodu DI 27 NACE Rev. 1). W prawodawstwie czeskim „procesy metalurgiczne” zostały zdefiniowane w przepisach akcyzowych poprzez odwołanie się do klasyfikacji statystycznej NACE Rev. 1. W szczególności, zgodnie z czeskimi przepisami akcyzowymi „procesy metalurgiczne” obejmują obróbkę cieplną rud oraz ich koncentratów, a także produkcję podstawowych metali oraz produktów metalurgicznych objętych kodem DI 27 według klasyfikacji NACE.

Należy także wskazać, że prawodawcy w innych państwach członkowskich nie wprowadzają regulacji szczególnych dla technologii pieca elektrycznego. Oznacza to, że traktują czynności właściwe dla tej technologii definiowane poprzez czynności technologii wielkiego pieca analogicznie. Tym samym tak samo traktowane będzie na gruncie definiowania procesu przykładowo prażenie lub spiekanie rudy metalu, łącznie z rudą siarczkową, jak przygotowanie złomu stalowego, by mógł on stanowić wsad do pieca łukowego.

Podsumowując, jakkolwiek różną technikę legislacyjną zastosowały poszczególne kraje, które zdecydowały się zdefiniować pojęcie „procesy metalurgiczne” to można je podzielić zasadniczo na dwie grupy:

*   wprowadzające definicję opisową - w tych przypadkach wyraźnie widać, że poszczególne kraje starały się pokryć definicją pełne spektrum procesów, aż do wytworzenia wyrobów przemysłu metalurgicznego,
*   odwołujące się do klasyfikacji działalności - w tych przypadkach już samo odwołanie do klasyfikacji działalności, której istotą jest wytworzenie określonych produktów sprawia, że definicja procesów metalurgicznych zawiera całość procesów zachodzących wewnątrz przedsiębiorstwa metalurgicznego.

W efekcie należy stwierdzić, że jakkolwiek z praktycznego punktu widzenia, przydatne może być wprowadzanie takich definicji legalnych, to jednak podejście, które zastosowała Polska, chociaż prowadzi do tożsamych wniosków co do szerokiego zakresu zastosowania, to jest tym właściwsze, że nie rodzi ryzyka, że wprowadzona definicja nie jest wystarczająco szeroka, np. jako efekt postępu technologicznego nieuwzględnionego w historycznie stworzonych definicjach procesu metalurgicznego.

4.

Celem uzupełnienia warto także odnieść się do wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), określonych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2007 r. Nr 251, poz. 1885). Polska klasyfikacja PKD jest bowiem oparta na NACE Rev. 2. Zgodnie z tymi wyjaśnieniami dział 24 PKD i odpowiednio 24 NACE Rev. 2 obejmuje:

*   wytapianie i/lub oczyszczanie metali żelaznych i nieżelaznych z rudy, surówki lub złomu przy zastosowaniu procesów elektrometalurgicznych i innych technik metalurgicznych,
*   wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali.

Wyrób powstały w wyniku wytapiania i oczyszczania, występujący zazwyczaj w formie wlewków, jest poddany operacji walcowania, ciągnienia i wytłaczania w celu otrzymania arkuszy, blach, taśm, prętów, drutów lub rur, tub i profili drążonych, a w formie ciekłej, przeznaczony jest do produkcji odlewów i części z metalu.

W szczególności:

24.10.2 Produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych

Podklasa ta obejmuje:

*   obsługę wielkich pieców, stalowni konwertorowej, stalowni elektrycznej, walcowni i walcarek wykańczających,
*   produkcję surówki odlewniczej i surówki zwierciadlistej w gąskach, blokach i pozostałych formach podstawowych,
*   produkcję żelazostopów,
*   produkcję żeliwa lub stali przez bezpośrednią redukcję rud żelaza lub innych gąbczastych produktów zawierających żelazo,
*   produkcję żelaza wyjątkowej czystości w procesie elektrolizy lub innych procesach chemicznych,
*   przetapianie wybrakowanych wlewków z żeliwa lub stali,
*   produkcję granulatu i proszku z żeliwa lub stali,
*   produkcję stali w postaci wlewków i innych form podstawowych,
*   produkcję półproduktów z żeliwa lub stali,
*   produkcję wyrobów płaskich walcowanych na gorąco i na zimno ze stali,
*   produkcję sztab i prętów ze stali walcowanych na gorąco,
*   produkcję kątowników, kształtowników i innych profili otwartych ze stali walcowanych na gorąco,
*   produkcję ścianek szczelnych (grodzic) i kształtowników spawanych,
*   produkcję elementów konstrukcyjnych torów kolejowych ze stali.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   produkcji prętów poprzez ciągnienie na zimno, sklasyfikowanej w 24.31.Z.

24.20.2 Produkcja rur, przewodów, kształtowników zamkniętych i łączników, ze stali

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję rur bez szwu o kołowym lub niekołowym przekroju poprzecznym, otrzymanych z półwyrobów o kołowym przekroju poprzecznym, do dalszej obróbki przez walcowanie na gorąco, wytłaczanie na gorąco lub z wykorzystaniem innego procesu obróbki na gorąco, lub z półproduktu, który może być sztabą lub kęsem, otrzymanymi przez walcowanie na gorąco lub odlewanie ciągłe,
*   produkcję rur bez szwu, nawet precyzyjnych, otrzymanych z półwyrobów walcowanych na gorąco lub wytłaczanych na gorąco poddanych dalszej obróbce, poprzez ciągnienie na zimno lub przez walcowanie na zimno rur o kołowym przekroju poprzecznym, oraz poprzez ciągnienie na zimno jedynie rur o niekołowym przekroju poprzecznym i profilów drążonych,
*   produkcję rur spawanych o przekroju poprzecznym przekraczającym 406,4 mm, formowanych na zimno z walcowanych na gorąco wyrobów płaskich i spawanych wzdłużnie lub spiralnie, włączając kształtowniki zamknięte,
*   produkcję rur spawanych o przekroju poprzecznym 406,4 mm lub mniejszym o kołowym przekroju poprzecznym, przez formowanie ciągłe na zimno lub gorąco arkuszy walcowanych i wyrobów płaskich walcowanych na zimno lub gorąco produktów walcowanych na zimno i spawanych wzdłużnie lub spiralnie, i o niekołowym przekroju poprzecznym poprzez formowanie do kształtu na zimno lub gorąco z walcowanych na zimno lub gorąco arkuszy spawanych wzdłużnie, włączając kształtowniki zamknięte,
*   produkcję spawanych rur precyzyjnych o przekroju poprzecznym 406,4 mm lub mniejszym, przez formowanie na zimno lub gorąco taśm walcowanych na zimno lub gorąco oraz spawanych wzdłużnie, i przekazywanych jako spawane lub poddanych dalszej obróbce poprzez ciągnienie na zimno, walcowanie na zimno lub formowanie do kształtu rur o niekołowym przekroju poprzecznym,
*   produkcję płaskich kołnierzy i kołnierzy z pierścieniami kutymi w procesie walcowania na gorąco płaskich wyrobów ze stali,
*   produkcję spawanych doczołowo łączników, takich jak kolanka i reduktory, przez kucie walcowanych na gorąco stalowych rur bez szwu,
*   produkcję elementów gwintowanych i pozostałych stalowych łączników rurowych.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   produkcji rur bez szwu, ze staliwa odlewanego odśrodkowo, sklasyfikowanej w 24.52.Z.

24.31.Z Produkcja prętów ciągnionych na zimno

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję stalowych sztab, prętów i pozostałych wyrobów ze stali poprzez ciągnienie na zimno, szlifowanie lub łuszczenie.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   produkcji drutów poprzez ciągnienie, sklasyfikowanej w 24.34.Z.

24.32.Z Produkcja wyrobów płaskich walcowanych na zimno

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję walcowanych płaskich wyrobów ze stali, powlekanych lub niepowlekanych, w zwojach lub w postaci płaskich taśm, o szerokości <600 mm, poprzez powtórne walcowanie na zimno płaskich wyrobów walcowanych na gorąco lub z prętów stalowych.

24.33.Z Produkcja wyrobów formowanych na zimno

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję otwartych kształtowników stalowych poprzez kształtowanie stopniowe w walcowniach lub przy pomocy prasy wyrobów walcowanych płaskich stalowych,
*   produkcję formowanych i składanych na zimno arkuszy profilowanych (żeberkowanych) i płyt wielowarstwowych.

24.34.Z Produkcja drutu

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję drutów ze stali poprzez ciągnienie na zimno stalowych prętów.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   produkcji sztab i pełnych kształtowników ze stali, poprzez ciągnienie, sklasyfikowanej w 24.31.Z,

*   produkcji wyrobów wykonanych z drutu, sklasyfikowanej w 25.93.Z.

24.41.Z Produkcja metali szlachetnych

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję podstawowych metali szlachetnych, takich jak: złoto, srebro, platyna itp. poprzez oczyszczanie rudy i złomu metali szlachetnych, nawet obrobionych plastycznie,
*   produkcję stopów metali szlachetnych,
*   produkcję półproduktów z metali szlachetnych,
*   produkcję metali nieszlachetnych platerowanych srebrem,
*   produkcję metali nieszlachetnych lub srebra/platerowanych złotem,
*   produkcję złota, srebra lub metali nieszlachetnych, platerowanych platyną lub metalami z grupy platynowców,
*   produkcję drutów z ww. metali, poprzez ciągnienie,
*   produkcję laminatów z folii z metali szlachetnych.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   produkcję aluminium z tlenku glinu,
*   produkcję aluminium z rafinacji elektrolitycznej odpadów lub złomu aluminium,
*   produkcję stopów aluminium,
*   produkcję półproduktów aluminiowych.

24.42.A Produkcja aluminium hutniczego

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję aluminium z tlenku glinu,
*   produkcję aluminium z rafinacji elektrolitycznej odpadów lub złomu aluminium,
*   produkcję stopów aluminium,
*   produkcję półproduktów aluminiowych.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   odlewnictwa metali nieżelaznych, sklasyfikowanego w 24.53.Z, 24.54.A i 24.54.B.

24.42. B Produkcja wyrobów z aluminium i stopów aluminium

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję drutów z aluminium, poprzez ciągnienie,
*   produkcję tlenku glinu,
*   produkcję folii aluminiowej służącej do pakowania,
*   produkcję laminatów z folii aluminiowej, która stanowi podstawowy składnik wyrobu.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   odlewnictwa metali nieżelaznych, sklasyfikowanego w 24.53.Z, 24.54.A i 24.54.B.

24.43.Z Produkcja ołowiu, cynku i cyny

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję ołowiu, cynku, cyny z rud,
*   produkcję ołowiu, cynku, cyny w procesie rafinacji elektrolitycznej odpadów lub złomu ołowiu, cynku i cyny,
*   produkcję stopów ołowiu, cynku i cyny,
*   produkcję półproduktów z ołowiu, cynku i cyny,
*   produkcję drutów z ww. metali, poprzez ciągnienie,
*   produkcję folii cynkowej.

24.44.Z Produkcja miedzi

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję miedzi z rud,
*   produkcję miedzi w procesie rafinacji elektrolitycznej odpadów lub złomu miedzi,
*   produkcję stopów miedzi,
*   produkcję drutu i taśmy miedzianej do bezpieczników,
*   produkcję półproduktów z miedzi,
*   produkcję kamienia miedziowego,
*   produkcję drutów z miedzi, poprzez ciągnienie.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   odlewnictwa metali nieżelaznych, sklasyfikowanego w 24.53.Z, 24.54.A i 24.54.B.

24.45.Z Produkcja pozostałych metali nieżelaznych

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję chromu, manganu, niklu itp. z rud lub z tlenków,
*   produkcję chromu, manganu, niklu itp. w procesie rafinacji elektrolitycznej lub aluminotermicznej odpadów lub złomu chromu, manganu, niklu itp.,
*   produkcję stopów chromu, manganu, niklu itp.,
*   produkcję półproduktów z chromu, manganu, niklu itp.,
*   produkcję kamienia niklowego,
*   produkcję drutów z ww. metali, poprzez ciągnienie.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   odlewnictwa metali nieżelaznych, sklasyfikowanego w 24.53.Z, 24.54.A i 24.54.B.

24.46.Z Wytwarzanie paliw jądrowych

Podklasa ta obejmuje:

*   produkcję uranu z blendy smolistej i pozostałych rud,
*   wytapianie i rafinację uranu.

24.5 Odlewnictwo metali

Grupa ta obejmuje wytwarzanie półwyrobów i różnorodnych odlewów w procesie odlewniczym.

Grupa ta nie obejmuje odlewnictwa wyrobów finalnych, takich jak:

*   kotły i grzejniki, sklasyfikowanego w 25.21.Z,

*   artykuły gospodarstwa domowego, sklasyfikowanego w 25.99.Z.

24.51.Z Odlewnictwo żeliwa

Podklasa ta obejmuje:

*   odlewnictwo półwyrobów z żeliwa,
*   odlewnictwo odlewów z żeliwa szarego,
*   odlewnictwo odlewów z żeliwa sferoidalnego,
*   odlewnictwo wyrobów z żeliwa ciągliwego,
*   produkcję rur i złączek odlewanych z żeliwa.

24.52.2 Odlewnictwo staliwa

Podklasa ta obejmuje:

*   odlewnictwo półwyrobów ze staliwa,
*   odlewnictwo części ze staliwa,
*   produkcję rur i złączek ze staliwa,
*   produkcję rur bez szwu w procesie odlewania odśrodkowego.

24.53.Z Odlewnictwo metali lekkich

Podklasa ta obejmuje:

*   odlewnictwo półwyrobów z aluminium, magnezu, tytanu itp.,
*   odlewnictwo części z metali lekkich.

24.54. Odlewnictwo miedzi i stopów miedzi

Podklasa ta obejmuje:

*   odlewnictwo części z miedzi,

*   odlewnictwo części ze stopów miedzi.

24.54.B Odlewnictwo pozostałych metali nieżelaznych, gdzie indziej niesklasyfikowane

Podklasa ta obejmuje:

*   odlewnictwo części z metali ciężkich,
*   odlewnictwo części z metali szlachetnych,
*   odlewnictwo ciśnieniowe/kokilowe części z metali nieżelaznych.

Należy zatem stwierdzić, że także w zakresie ewentualnego odwołania się do PKD, jako krajowego odbicia unijnej klasyfikacji działalności jaką jest NACE, występuje zbieżność stosowania zwolnienia akcyzowego z celami dyrektywy, w zakresie w jakim interpretują je także inne kraje członkowskie wskazane powyżej.

5.

Podsumowując, brak w Dyrektywie Energetycznej definicji procesów metalurgicznych oznacza, że prawodawca unijny nie zamierzał tego pojęcia zawężać, czy też modyfikować. Pozostaje to w oczywistej korelacji z wykładnią celowościową roli przedmiotowego wyłączenia z punktu widzenia znaczenia przemysłu metalurgicznego, dla bezpieczeństwa i gospodarki europejskiej. W efekcie, implementując postanowienia Dyrektywy Energetycznej co do celu, państwo członkowskie powinno zastosować możliwie szerokie rozumienie tego pojęcia.

6.

W rezultacie, Spółka stoi na stanowisku, że przeprowadzany przez nią Proces opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowi proces metalurgiczny, o którym mowa w przedmiotowych przepisach. W konsekwencji, zużycie przez Spółkę energii elektrycznej w procesach metalurgicznych przedstawionych w opisie stanu faktycznego będzie korzystało ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 33 ww. załącznika została wymieniona energia elektryczna o kodzie CN 2716 00 00.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie (art. 9 ust. 2 ustawy).

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania m.in. energii elektrycznej określa dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegają tej regulacji. Poszczególne państwa Unii Europejskiej, w tym Polska, (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania zwolnień.

Od dnia 1 stycznia 2016 r., zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 3, ustawy zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych.

Warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 7a, jest:

1.  wykorzystywanie energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii;
2.  przekazywanie przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania (art. 30 ust. 7b ustawy).

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7b pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie (art. 30 ust. 7c ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest producentem wyrobów stalowych. Wyroby stalowe powstają w technologii pieca łukowego elektrycznego w trakcie wieloetapowego procesu, począwszy od przygotowania wsadu (skup, przerób złomu stalowego, w tym segregowanie, paczkowanie, strzępienie złomu stalowego), roztapiania wsadu w łukowych piecach elektrycznych wraz z wstępną obróbką ciekłego metalu (wyświeżanie - utlenianie domieszek i odfosforyzowanie kąpieli metalowej), poprzez dalszą obróbkę ciekłego metalu wraz z tzw. wykańczaniem na stanowiskach pozapiecowej obróbki stali oraz odlewanie stali metodą ciągłą (COS) aż do wytworzenia poszczególnych produktów.

Proces produkcyjny w podstawowym zarysie przebiega następująco: Spółka skupuje, oczyszcza i segreguje złom w podziale na klasy przeznaczone do dalszej obróbki. Jednym z podstawowych procesów przerobu, któremu podawany jest złom w niektórych klasach w celu jego przygotowania do obróbki termicznej jest jego cięcie (prasonożyca), zagęszczanie (paczkarka) oraz rozdrobnienie w specjalnej strzępiarce z napędem elektrycznym, co pozwala na uzyskanie materiału wsadowego do pieca łukowego o właściwej strukturze - fragmentacji oraz czystości (bez wcześniejszego przygotowania wsadu nie byłoby możliwe zastosowanie złomu stalowego w piecu łukowym). Przygotowany złom oraz inne materiały takie jak wapno, nawęglacz (dodatki wsadowe) dostarczane są do stalowni i ładowane do pieca łukowego. Po załadowaniu pieca opuszczane są elektrody w celu zainicjowania łuku elektrycznego. Dodatkowa energia cieplna jest dostarczana do pieca w wyniku pracy palników paliwowo-tlenowych. Na tym etapie następuje roztapianie wsadu - powstaje ciekła stal, gazy procesowe i żużel. Po roztopieniu rozpoczyna się świeżenie kąpieli metalowej (utlenianie węgla i innych niepożądanych domieszek), które jest kontynuowane aż do momentu uzyskania wymaganej zawartości węgla w stali. Do świeżenia stosuje się tlen gazowy wdmuchiwany za pomocą lancy. Powyższe etapy procesu wymagają zużycia znacznych ilości energii elektrycznej.

Następnie ciekła stal wlewana jest do kadzi, w której następuje tzw. obróbka pozapiecowa na stanowisku do obróbki ciekłej w kadzi, polegająca na rafinacji po dodaniu topników (pod żużlem rafinacyjnym), końcowej regulacji i ujednorodnieniu składu chemicznego (po dodaniu odpowiednich składników stopowych). Uzyskanie stali o określonym, jednorodnym w całej objętości składzie chemicznym i pozbawionej wtrąceń niemetalicznych wymaga przedmuchiwania gazem obojętnym (najczęściej argonem). Etap obróbki w piecu kadziowym pochłania energię elektryczną dla podgrzewania ciekłej stali do wymaganej temperatury, wykorzystując system grzania łukiem elektrycznym.

Oczyszczona, ciekła stal trafia na oddział COS (ciągłego odlewania stali), gdzie z kadzi lejniczej przelewana jest do kadzi pośredniej, stanowiącej rezerwuar zapewniający stałe ciśnienie ferrostatyczne stali i jej rozdział w przypadku maszyn odlewniczych wielożyłowych. Z kadzi pośredniej ciekła stal trafia do komory krystalizatora (chłodzone wodą formy miedziowe). W oscylującym pionowo krystalizatorze stal zaczyna krzepnąć tworząc stały naskórek, a rdzeń pasma pozostaje ciekły. Następnie pasmo jest wyciągane z krystalizatora i chłodzone natryskiem wodnym w specjalnej komorze. Po przejściu przez rolki ciągnące i prostujące trafia na samotok (przenośnik wałkowy doprowadzający), następnie całkowicie skrzepnięte pasma są cięte za pomocą palników tlenowo-gazowych na odcinki o wymaganej długości. W oddziale COS powstają kęsy oraz wlewki przeznaczone do dalszej produkcji (głównie walcowania) lub odsprzedaży.

Na wydziale stalowni oprócz opisanego procesu topienia i odlewania, energia elektryczna zużywana jest do napędu mechanizmów pieca, pieca kadziowego, maszyn odlewniczych COS oraz zasilania pozostałych urządzeń i infrastruktury hal produkcyjnych, w tym np. odprowadzania i oczyszczania spalin, suwnic transportowych, pompowniach układu chłodzenia, wentylacji, itp.

Kęsy trafiają następnie do pieca grzewczego opalanego gazem ziemnym, gdzie uzyskują odpowiednią temperaturę (ok. 1250°C), umożliwiającą obróbkę plastyczną (tj. walcowanie), podczas której wyroby stalowe uzyskują odpowiedni kształt, właściwości mechaniczne i strukturę. W tej fazie procesu energia elektryczna jest niezbędna do zasilania silników urządzeń maszyn walcowni oraz pozostałych urządzeń i infrastruktury hal produkcyjnych, w tym np. pompowni wody chłodzącej, suwnic transportowych itp.

Kolejne etapy produkcji to: walcowanie, prostowanie, wykańczanie na oddziałach wykańczalni wraz z obróbką, prostowanie, cięcie, zgrzewanie, gięcie, przewijanie, pakowanie i magazynowanie, celem uzyskania produktów stalowych odpowiadających specyfikacji wymaganej na etapie sprzedaży i dystrybucji. Na tym etapie energia elektryczna zużywana jest do napędu i chłodzenia maszyn służących do produkcji w ww. procesach i pozostałych urządzeń infrastruktury, w tym przykładowo urządzeń transportowych (suwnice). Przemieszczanie stali pomiędzy wydziałami odbywa się za pośrednictwem oświetlonych ciągów komunikacyjnych.

Powstające w wyniku wyżej opisanego procesu produkty stalowe będące w asortymencie Spółki to przykładowo pręty okrągłe walcowane oraz pręty żebrowane, stal podwyższonej jakości (SBQ), półprodukty w postaci kęsów, wlewki z przeznaczeniem do kucia i walcowania.

Dodatkowo, w celu dochowania najwyższych standardów produkcyjnych, Spółka dokonuje kontroli jakości produkowanych wyrobów na różnych etapach procesu. W trakcie kontroli jakości energia elektryczna zużywana jest przez aparaturę pomiarową i inne w celu potwierdzenia najwyższej jakości produktu metalurgicznego. Dopiero po pozytywnym przejściu kontroli jakości, wyrób dopuszczany jest do sprzedaży.

Spółka posiada również własną kotłownię, produkującą ciepło na potrzeby procesu produkcyjnego oraz na potrzeby socjalne. Proces produkcyjny byłby niemożliwy bez użycia ciepła produkowanego w kotłowni. Poszczególne wydziały posiadają pomieszczenia biurowe, mieszczące infrastrukturę niezbędną do przeprowadzenia procesu produkcyjnego (np. sterownie odpowiadające za komputerowe sterowanie procesem metalurgicznym), w których zużywana jest energia elektryczna.

Wątpliwości Spółki dotyczą uznania ww. czynności za „proces metalurgiczny” i prawa do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w ww. art. 30 ust. 7b pkt 4 ustawy, dla energii elektrycznej wykorzystywanej w tym procesie.

Należy zauważyć, że ww. przepisy art. 30 ust. 7b-7c ustawy przewidują zwolnienie z podatku dla energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach metalurgicznych przy spełnieniu opisanych powyżej warunków formalnych.

Jak wynika z wniosku, Spółka spełnia ww. warunki, tj. w chwili obecnej jest podatnikiem podatku akcyzowego w zakresie energii elektrycznej oraz będzie dopełniać obowiązek składania wymaganych oświadczeń w terminach określonych w ustawie.

Aby zatem Spółka mogła zastosować zwolnienia dla nabywanej przez nią energii elektrycznej konieczne jest rozstrzygnięcie, czy wykorzystuje ona tę energię w procesach metalurgicznych.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie definiują pojęcia „procesy metalurgiczne”, nie odwołują się także w powyższym zakresie wprost do innych aktów prawnych. Zasadnym jest jednak w tym zakresie odwołanie się do definicji sformułowanej w innych aktach prawnych, tj. do wyjaśnień zawartych w Polskiej Klasyfikacji Działalności według Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 251, poz. 1885) czy też do kodów Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Powyższa Klasyfikacja PKD została opracowana na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2, wprowadzonej rozporządzeniem (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (dziennik Urzędowy UE L 393/1 z dnia 30 grudnia 2006).

Zgodnie z wyjaśnieniami do ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. zawartymi w Dziale 24 produkcja metali obejmuje:

*   wytapianie i/lub oczyszczanie metali żelaznych i nieżelaznych z rudy, surówki lub złomu przy zastosowaniu procesów elektrometalurgicznych i innych technik metalurgicznych,

*   wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali.

Wyrób powstały w wyniku wytapiania i oczyszczania, występujący zazwyczaj w formie wlewków, jest poddany operacji walcowania, ciągnienia i wytłaczania w celu otrzymania arkuszy, blach, taśm, prętów, drutów lub rur, tub i profili drążonych, a w formie ciekłej, przeznaczony jest do produkcji odlewów i części z metalu.

W skład powyższego wchodzi m.in.:

1.  produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych;
2.  produkcja rur, przewodów, kształtowników zamkniętych i łączników, ze stali;
3.  produkcja pozostałych wyrobów ze stali poddanej wstępnej obróbce;
4.  produkcja prętów ciągnionych na zimno;
5.  produkcja wyrobów płaskich walcowanych na zimno;
6.  produkcja wyrobów formowanych na zimno;
7.  produkcja drutu.

Tym samym zakres czynności, które zgodnie z Klasyfikacją PKD wchodzą w skład produkcji metali, a tym samym do „procesów metalurgicznych” jest bardzo rozległy.

Ponadto do określenia pojęcia „procesy metalurgiczne” należy się także posiłkować definicjami zawartymi w odrębnej literaturze. Zgodnie z definicja zawartą w publikacji „Technologia ogólna: podstawy technologii mechanicznych” pod red. Aleksandra Góreckiego – procesy metalurgiczne są to procesy otrzymywania surówki w podwyższonych temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji tlenków. Za procesy metalurgiczne uważa się procesy polegające na otrzymywaniu, rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów m.in. przy użyciu prądu elektrycznego. Ponadto w literaturze specjalistycznej „Metalurgią” nazywa się szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali (Chudzikiewicz R., Briks W.: Podstawy metalurgii i odlewnictwa. Warszawa: PWN 1977).

Zgodnie zaś z encyklopedią PWN metalurgia to dziedzina nauki i techniki zajmująca się procesami otrzymywania metali i stopów z rud, ich rafinacją oraz obróbką (mającą na celu nadanie im odpowiedniego kształtu i właściwości). Proces metalurgiczny obejmuje: wstępną obróbkę rudy - rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu zwany procesem hutniczym, oraz rafinację metalu; zależnie od stosowanych metod metalurgię dzieli się na pirometalurgię, obejmującą procesy redukcji tlenków metali w wysokich temperaturach i procesy utleniania zanieczyszczeń (świeżenie), hydrometalurgię oraz elektrometalurgię (otrzymywanie metali w piecach elektrycznych), a także metalurgię próżniową i metalurgię proszków.

Stosownie do internetowego słownika języka polskiego (…) metalurgia to:

1.  nauka o otrzymywaniu metali i nadawaniu im pożądanych własności;
2.  dział przemysłu zajmujący się produkcją metali i wyrobów metalowych; przemysł metalowy.

Tym samym na podstawie powyższego pod pojęciem „proces metalurgiczny” należy rozumieć wszystkie czynności mające bezpośredni związek z określonym procesem produkcji metali i wyrobów metalowych, który nie obejmuje czynności przygotowawczych do tej produkcji, jak następujących po samym wytworzeniu produktu będącego efektem tej produkcji.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 Nr 5, poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy podlega wyłącznie ta część energii elektrycznej, która jest bezpośrednio zużyta w procesach metalurgicznych wyznaczonych przez technologię produkcji metali i ich obróbki, wymaganych dla uzyskania produktu końcowego (metali w odpowiedniej formie), zachodzących w poszczególnych wydziałach Spółki.

Ponadto warunkiem zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy jest przekazywanie przez Spółkę (podatnika podatku akcyzowego) do właściwego naczelnika urzędu celnego oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Spółka wykorzystała energię elektryczną - art. 30 ust. 7b ustawy.

Analiza przedstawionej sytuacji na tle zacytowanych przepisów prowadzi do wniosku, że niektóre czynności opisane we wniosku nie mogą być uznane za proces metalurgiczny. Do procesu metalurgicznego nie można zaliczyć etapu przygotowania wsadu w ramach którego mieszczą się takie czynności jak skup, oczyszczanie i segregacja złomu, jak również jego cięcie (prasonożyca), zagęszczanie (paczkarka) oraz rozdrobnienie w specjalnej strzępiarce z napędem elektrycznym.

Zdaniem Organu samo uzyskanie surowca, z którego produkowane są produkty stalowe będące w asortymencie Spółki oraz jego przygotowanie do obróbki termicznej, nie rozpoczyna procesu metalurgicznego produkcji wyrobów stalowych. Produkcja ta rozpoczyna się bowiem dopiero w procesie przetwarzania uzyskanego wsadu z zastosowaniem określonej technologii, który prowadzi do uzyskania gotowego wyrobu, jakim jest produkt stalowy. Nie można do procesu metalurgicznego zaliczyć pozyskania surowca oraz jego wstępne przygotowanie, który dopiero ma być przeznaczony do produkcji.

Jak wynika bowiem z przytoczonych definicji procesu metalurgicznego, które co prawda nieco się różnią od siebie, lecz dokonując ich syntezy można stwierdzić, że jest to proces polegający na otrzymywaniu, rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów w celu uzyskania jednolitych produktów z metali i ich stopów. Dlatego też sam etap uzyskania i przygotowania surowca, który ma być poddany procesom metalurgicznym nie sposób uznać za element tego procesu. Przygotowanie wsadu niewątpliwie można uznać za proces wspomagający opisany proces metalurgiczny, niemniej proces ten nie mieści się w ścisłej definicji procesu metalurgicznego. Mając na uwadze, że przepisy ustanawiające przywileje podatkowe nie mogą być interpretowane rozszerzająco należy uznać, że energia elektryczna wykorzystana do skupu, oczyszczania i segregacji złomu, jak również jego cięcia, zagęszczania oraz rozdrobnienia nie korzysta ze zwolnienia.

Za proces metalurgiczny nie może być uznane również pakowanie i magazynowanie wyprodukowanych wyrobów, jak i też transport w obrębie zakładu, jeśli dotyczy on wyrobów gotowych, ponieważ czynności te nie mają na celu otrzymywanie, rafinację oraz przetwarzanie metali i ich stopów. Dlatego też energia elektryczna wykorzystana do tych czynności nie będzie objęta zwolnieniem przewidzianym w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy.

Zdaniem Organu za początek procesu metalurgicznego - opisanego we wniosku - w jego ścisłym znaczeniu, należy uznać rozpoczęcie ładowania materiału wsadowego do pieca. Natomiast za zakończenie tego procesu należy uznać uzyskanie produktu stalowego. Na tym etapie mają miejsce takie czynności jak załadowanie pieca, roztapianie wsadu, świeżenie kąpieli metalowej, tzw. obróbka pozapiecowa na stanowisku do obróbki ciekłej w kadzi, proces ciągłego odlewania stali, walcowanie na gorąco, walcowanie na zimno, prostowanie, wykańczanie na oddziałach wykańczalni wraz z obróbką, prostowanie, cięcie, zgrzewanie, gięcie, przewijanie.

Zatem tylko energia elektryczna wykorzystana do opisanych wykonywanych czynności począwszy od rozpoczęcia załadunku wsadu i dodatków wsadowych do pieca, do uzyskania wyrobu gotowego podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego.

Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało je uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.