Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.721.2024.4.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących programu.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; spółki-spółka akcyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2 

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy
    prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących (...). Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 stycznia 2025 r. (wpływ 22 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką akcyjną, posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej która podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w
    niniejszym wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Spółka prowadzi działalność w zakresie (...).
    Wnioskodawca posiada (...) zakłady produkcyjne zlokalizowane w (...) oraz (...)
    (miejscowość w powiecie (...)). Jest (...).
    Wnioskodawca jest (...). Z tego powodu (...). Celem Wnioskodawcy są (...).
    W związku z powyższym od wielu lat Wnioskodawca angażuje się (...).
    Wnioskodawca jest członkiem grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”), która od (...) r. realizuje
    strategię ESG (ang. Environmental, Social and Corporate Governance - Środowisko
    naturalne, Społeczeństwo i Ład korporacyjny). W obecnych realiach gospodarczych
    zarządzanie biznesem z uwzględnieniem standardów ESG staje się normą. Realizacja
    strategii ESG w organizacji dotyka obszarów związanych z ochroną środowiska
    naturalnego, odpowiedzialnością społeczną i ładem korporacyjnym. Celem wdrożenia
    standardów ESG w Grupie jest (...). Coraz więcej firm wdraża standardy ESG nie tylko z
    powodu wymogów regulacyjnych (compliance), a także dlatego, że oczekują tego ich
    klienci, dostawcy, czy też pracownicy.
    ESG stanowi kontynuację i rozszerzenie koncepcji CSR (ang. Corporate Social
    Responsibility - Społeczna Odpowiedzialność Biznesu), stanowiącej strategię zarządzania
    biznesem, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie
    uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami
    interesariuszy, w szczególności z pracownikami.
    Grupa, do której należy Wnioskodawca, swoją strategię ESG, którą realizuje również
    Wnioskodawca, opiera na (...):

      · (...).
    Wnioskodawca wskazuje przy tym, że działalność Grupy w zakresie realizacji ww. strategii
    ESG Grupy została (...)
    Każdy z (...) strategii ESG Grupy zakłada realizację określonych celów. Jednym z obszarów
    wchodzących w skład „...” jest (...). W ramach realizacji tego celu Grupa, w tym
    Wnioskodawca:
      · (...).
    Spółka w związku ze wskazanych celem realizowanych w ramach wspomnianego (...)
    strategii ESG, od momentu wdrożenia strategii ESG w Grupie, zintensyfikowała swoje
    działania w obszarze (...). Spółka podejmowała różnorodne działania (...).
    Spółka jako podmiot odpowiedzialny społecznie zamierza kontynuować swoje
    zaangażowanie (...) w ramach strategii ESG realizowanej przez Grupę.
    (...)
    Dodatkowo, w ramach działań związanych z ESG i CSR, Wnioskodawca uruchomił (...).(...).
    (...) jest realizowany w (...):
      · „(...).
    (...) jest realizowany przez zewnętrzną firmę (podatnika VAT z siedzibą w Polsce). Firma ta
    zafakturuje Wnioskodawcę za swoje prace ((...)).
    W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo następujących wyjaśnień:
    Ad. 1
    Wszystkie Inicjatywy oraz (...) wiążą się pośrednio z uzyskaniem przychodów przez Spółkę,
    bądź zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła. Jak wskazywała we wniosku Spółka,
    realizuje ona od lat wiele działań z zakresu CSR wobec (...). Działania związane z
    finansowaniem (...) stanowią ich kontynuację. Działania te pozwolą (...). W związku z
    funkcjonowaniem (...) i (...), Wnioskodawca będzie mógł dalej rozwijać (...).
    W konsekwencji, działalność Spółki związana niewątpliwie wpłynie na (...).
    Zatem celem ponoszonych wydatków dotyczących I (...) związanych z realizacją założeń
    CSR jest (...). Spółka chętnie dzieli się doświadczeniami oraz dobrymi praktykami, (...).
    Strategia biznesowa Spółki zakłada (...).
    Wskazane we wniosku działania w zakresie CSR wpisują się w definicję społecznej
    odpowiedzialności biznesu i mogą przyczynić się do budowania (...). Większe zaufanie z
    kolei jest fundamentem tworzenia otoczenia, w którym Wnioskodawca podejmuje i może
    podejmować inicjatywy innowacyjne i rozwijać się.
    Ad. 2
    Dofinansowanie (...) zostanie zrealizowane ze środków własnych i nie zostanie w żaden
    sposób zwrócone Spółce.
    Ad. 3
    Oprócz korzyści wymienionych w ramach odpowiedzi na pytanie nr 1 powiązanych ze
    wzrostem konkurencyjności Spółki oraz budowaniem (...), Spółka wskazuje ponadto, że na
    materiałach związanych z realizacją Inicjatyw (w tym np. (...)) beneficjenci będą
    zobowiązani do wskazania, że zostały one ze środków (...). Z kolei w przypadku (...) we
    wszelkich (...) (...). Działania związane z (...) i (...) będą również przekładać się na
    zwiększenie świadomości społeczności lokalnej w zakresie działań CSR prowadzonych
    przez Spółkę - w szczególności, zważywszy, że będzie to kolejne ze skoordynowanych
    działań Spółki spójnych z jej innymi działaniami CSR na rzecz lokalnej społeczności, które
    to działania realizowane są przez Spółkę już od wielu lat.

    Ad. 4
    Spółka będzie promowana w taki sposób, jak opisano w odpowiedzi na pytanie nr 3, tj. na
    materiałach związanych z realizacją Inicjatyw jak i (...).
    Ad. 5
    Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Ad. 6
    Spółka zasadniczo nie prowadzi działalności usługowej. Spółka jest (...). Jest także (...). (...).
    Sprzedaż wszystkich ww. wyrobów Spółka opodatkowuje VAT jako sprzedaż towarów.
    Incydentalnie Spółka można także świadczyć usługi, które podlegają opodatkowaniu VAT
    jako świadczenie usług.
    Ad. 7
    Tak, działalność gospodarcza Spółki jest prowadzona na warunkach konkurencyjnych.
    Spółka funkcjonuje (...).
    Ad. 8
    Bezpośrednim odbiorcą wytarzanych przez Spółkę produktów jest podmiot powiązany z
    Grupy, który prowadzi działalność dystrybucyjną (Spółka skoncentrowana jest wyłącznie
    na działalności produkcyjnej). Natomiast docelowym odbiorcą wytwarzanych przez Spółkę
    produktów, są podmioty z wielu branż przemysłu, w szczególności:
    • (...).
    W każdym z ww. przemysłów wytarzane przez Spółkę produktu stanowią składnik
    niezbędny do produkcji dóbr wytwarzanych przez dany przemysł. Odnośnie do (...).
    Jednakże zasadniczym docelowym odbiorcą produktów Spółki są podmioty prowadzące
    działalność produkcyjną w innych gałęziach przemysłu.
    Ad. 9
    Spółka bezpośrednio wpływa na (...). Podmioty te powiązane są gospodarczo ze Spółką,
    dostarczając jej surowce niezbędne do produkcji (np. (...)) lub usługi (np. (...)). Dla tych firm
    Wnioskodawca często jest (...). Zatem (...). Dodatkowo im większa jest skala działalności
    Spółki, tym większe przychody są w stanie osiągnąć jej lokalni dostawcy.
    Spółka jest także (...). W konsekwencji od Spółki zależny jest (...).
    Wnioskodawca jest świadomy (...). Z tego powodu (...).
    W związku z powyższym od wielu lat Wnioskodawca angażuje się (...).
    Realizowana przez Spółkę strategia społecznej odpowiedzi biznesu wpływa więc na wzrost
    jej konkurencyjności poprzez poprawę (...).
    Spółka budując pozytywne i trwałe relacje zarówno z lokalnymi partnerami społecznymi,
    jak i biznesowymi przyczynia się do (...). Strategia biznesowa Spółki zakłada bycie
    podmiotem wrażliwym społecznie, uwzględnia wpływ Spółki na otoczenie, w którym
    funkcjonuje, jest częścią procesu zarządzania Spółką, które wykracza poza zakres
    typowych aktywności, przyczyniając się do pozytywnych zmian w otoczeniu.
    Budowa (...) jest fundamentem tworzenia lokalnego (...), w którym działa Spółka, co
    pozytywnie przekłada się na jej działalność.
    Ad. 10
    Jedynym warunkiem formalnym jest posiadanie (...). O przyjęciu do (...) decyduje (...). (...).
    Ad. 11

    Związek ten jest pośredni - (...) stanowi kolejną aktywność Spółki realizowaną przez Spółkę
    w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu na rzecz lokalnej społeczności.
    Ad. 12
    (...) nie jest związany z profilem działalności Spółki. Nie będzie więc obejmować zagadnień
    z zakresu (...). Celem (...) jest (...). W ramach (...).
    Ad. 13
    (...) będzie nieodpłatny dla uczestników.
    Działania Spółki związane z (...) polegały na zidentyfikowaniu potrzebny przeprowadzeniu
    (...) z lokalnej społeczności. W dalszej kolejności Spółka szukała wykwalifikowanego
    dostawcy, z którym mogłaby przeprowadzić (...) - podmiotu posiadające stosowne
    kompetencje i doświadczenie w realizacji tego typu przedsięwzięć.(...).
    Ad. 14
    Spółka spodziewa się osiągnąć korzyści w zakresie (...).
    Ad. 15
    (...) przełoży się na cele (...). Stanowić będzie kontynuację działań Spółki w zakresie CSR na
    rzecz społeczności lokalnej.
    Ad. 16
    (...) nie będzie związany z promowaniem działalności Spółki. (...).
    Ad. 17
    W ramach (...) nie dojdzie do odpłatnego lub nieodpłatnego przekazania towarów.
    Ad. 18
    Tematyka (...) nie ma związku z profilem prowadzonej przez Spółkę działalności
    gospodarczej. Celem (...) jest (...).
    Ad. 19
    Realizacja (...), jako (...). Zwiększenie konkurencyjności Spółki na poziomie lokalnym w
    zamierzeniu Spółki ma przedkładać się na zwiększenie konkurencyjności na poziomie
    globalnym – docelowa kontrahenci Spółki mogą być bardziej zainteresowani nabyciem jej
    produktów mając świadomość, że Spółki prowadzi swoją działalność w sposób społecznie
    odpowiedzialny.
    Ad. 20
    Realizacja (...) wpływa na jej działalność w sposób pośredni. W związku z realizacją (...) jako
    kolejnej inicjatywy z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu zwiększa się zaufanie
    do Spółki ze strony społeczności lokalnej, co jest istotne z uwagi na istotną rolę spółki w
    lokalnej tkance gospodarczej. Zwiększenie konkurencyjności Spółki na poziomie lokalnym
    w zamierzeniu Spółki ma przedkładać się na zwiększenie konkurencyjności na poziomie
    globalnym - docelowi kontrahenci Spółki mogą być bardziej zainteresowani nabyciem jej
    produktów mając świadomość, że Spółka prowadzi swoją działalność w sposób społecznie
    odpowiedzialny.
    Ad. 21
    Poniesione wydatki, zarówno w zakresie (...) jak (...) nie wpływają na ceny oferowanych
    przez Spółkę towarów i usług.
    Ad. 22
    Realizacja (...) wpływa na wzrost sprzedaży opodatkowanej Spółki w sposób pośredni. W
    związku z realizacją (...) jako (...). Zwiększenie konkurencyjności Spółki na poziomie
    lokalnym w zamierzeniu Spółki ma przedkładać się na zwiększenie konkurencyjności na

    poziomie globalnym - docelowi kontrahenci Spółki mogą być bardziej zainteresowani
    nabyciem jej produktów mając świadomość, że Spółka prowadzi swoją działalność w
    sposób społecznie odpowiedzialny.
    Ad. 23
    Realizacja (...) wpływa na ostatecznych nabywców produktów Spółki, w tym nowych
    potencjalnych kontrahentów, w sposób pośredni. W związku z realizacją (...) jako(...).
    Zwiększenie konkurencyjności Spółki na poziomie lokalnym w zamierzeniu Spółki ma
    przedkładać się na zwiększenie konkurencyjności na poziomie globalnym - docelowi
    kontrahenci Spółki mogą być bardziej zainteresowani nabyciem jej produktów mając
    świadomość, że Spółka prowadzi w sposób społecznie odpowiedzialny.
    Ad. 24
    Realizacja (...) wpływa na konkurencyjność Spółki w sposób pośredni. W związku z
    realizacją (...). Zwiększenie konkurencyjności Spółki na poziomie lokalnym w zamierzeniu
    Spółki ma przedkładać się na zwiększenie konkurencyjności na poziomie globalnym –
    docelowi kontrahenci Spółki mogą być bardziej zainteresowani nabyciem jej produktów
    mając świadomość, że Spółka prowadzi w sposób społecznie odpowiedzialny.
    Ad. 25
    Podmioty, na których rzecz Spółka realizuje (...), to (...) . (...) nie są zobowiązani do
    wykonywania jakichkolwiek czynności na rzecz Spółki.
    Ad. 26
    Działalność prowadzona przez Spółkę jest wyłącznie działalnością opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 27
    W związku z realizacją (...) Spółka nabywa usługi od zewnętrznego dostawcy (podmiotu
    mającego kompetencje i doświadczenie w przeprowadzaniu tego typu (...)). Dostawca
    realizuje zajęcia odbywające się w ramach (...).
    Ad. 28
    W związku z realizacją (...) Spółka nabywa usługi od zewnętrznego dostawcy (podmiotu
    mającego kompetencje i doświadczenie w przeprowadzaniu tego typu (...)). Dostawca
    realizuje zajęcia odbywające się w ramach (...). Wydatki te będą związane z działalności
    Spółki pośrednio, jako wydatki w ramach strategii dotyczącej działań z zakresu społecznej
    odpowiedzialności biznesu.
    Ad. 29
    W związku z realizacją (...). Zwiększenie konkurencyjności Spółki na poziomie lokalnym w
    zamierzeniu Spółki ma przedkładać się na zwiększenie konkurencyjności na poziomie
    globalnym – docelowi kontrahenci Spółki mogą być bardziej zainteresowani nabyciem
    większej ilości produktów Spółki mając świadomość, że Spółka prowadzi w sposób
    społecznie odpowiedzialny.
    Ad. 30
    Nieponiesienie wydatków, zarówno w zakresie (...) jak i (...), nie spowoduje dla Spółki
    utraty obrotu opodatkowanego VAT.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
    Czy wydatki poniesione przez Spółkę w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu,
    polegające na sfinansowaniu (...), będą stanowić koszty uzyskania przychodu w
    rozumieniu ustawy o CIT oraz czy Wnioskodawca od ww. faktur dotyczących tego (...)
    wystawionych przez zewnętrzną firmę będzie mógł odliczyć VAT?

    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (ostatecznie
    doprecyzowane w piśmie z 17 stycznia 2025 r.)
    2. Wydatki poniesione przez Spółkę w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu,
      polegające na sfinansowaniu (...), będą stanowić koszty uzyskania przychodu w
      rozumieniu ustawy o CIT oraz Wnioskodawca od ww. faktur dotyczących tego (...)
      wystawionych przez zewnętrzna firmę będzie mógł odliczyć VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy o CIT.
    Artykuł 15 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem
    przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania
    przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada
    się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób
    przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące
    do ich osiągnięcia.
    A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest aby wydatek ten łącznie spełniał następujące przesłanki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty
    · z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika
      wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż
      podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
    · w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone
    przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania
    przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów,
    między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy
    tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub
    zabezpieczenie tego przychodu.
    Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących
    kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W tym miejscu w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego należy szerzej omówić
    definicję CSR.

    Najpowszechniejsza definicja CSR zawarta jest w opracowanej przez Międzynarodową
    Organizację Standaryzacyjną (ang. International Organization for Standarization, ISO)
    normie międzynarodowej PN-ISO 26000, zawierającej wytyczne dotyczące społecznej
    odpowiedzialności. CSR (ang. Corporate Social Responsibility) oznacza społeczną
    odpowiedzialność biznesu, tj. odpowiedzialność organizacji za wpływ podejmowanych
    decyzji i działań na społeczeństwo i środowisko. CSR jest koncepcją, według której
    przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii, podczas podejmowania decyzji i działań,
    dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne i ochronę środowiska, a także relacje z
    różnymi grupami interesariuszy. CSR to odpowiedzialność organizacji za wpływ jej decyzji i
    działań na społeczeństwo i środowisko zapewniana przez przejrzyste i etyczne
    postępowanie, które:
    · przyczynia się do zrównoważonego rozwoju, w tym zdrowia i dobrobytu społeczeństwa;
    · uwzględnia oczekiwania interesariuszy (osób lub grup, które są zainteresowane
      decyzjami lub działaniami organizacji);
    · jest zgodne z obowiązującym prawem i spójne z międzynarodowymi normami
      postępowania;
    · jest zintegrowane z działaniami organizacji i praktykowane w jej relacjach, które dotyczą
      działań organizacji podejmowanych w obrębie jej sfery oddziaływań;
    · odpowiedzialnej oraz jej rzeczywiste działania w zakresie społecznej odpowiedzialności
      mogą mieć wpływ na:
      - przewagę konkurencyjną;
      - reputację organizacji;
      - zdolność pozyskiwania i zatrzymywania pracowników, konsumentów, klientów,
        użytkowników;
      - morale, zaangażowanie i wydajność pracowników;
      - opinie inwestorów, właścicieli, darczyńców, sponsorów i społeczności finansowej oraz
      - relacje organizacji z przedsiębiorstwami, instytucjami rządowymi, mediami,
        dostawcami, podobnymi organizacjami, klientami oraz społecznością, w obrębie
        której organizacja funkcjonuje.
    Norma ISO 26000 zawiera wytyczne dotyczące odpowiedzialności społecznej w takich
    obszarach, jak: ład organizacyjny, prawa człowieka, praktyki z zakresu pracy, środowisko,
    uczciwe praktyki operacyjne, zagadnienia konsumencie, zaangażowanie społeczne i
    rozwój społeczności lokalnej. Obecnie, stosowanie praktyk CSR stanowi metodę reklamy,
    w szczególności w branżach, w których typowa reklama (zamieszczona w Internecie,
    telewizji, radiu) nie ma szerokiego zastosowania.
    Definicję CSR znaleźć można także na stronie internetowej Polskiej Agencji Rozwoju
    Przemysłu. Według tej definicji to strategia zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa
    w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty
    środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z
    pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby
    ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych
    działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i
    kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.
    Innymi słowy, odpowiedzialność biznesu to efektywna strategia zarządzania, która
    poprzez prowadzenie dialogu społecznego na poziomie lokalnym przyczynia się do
    wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstw na poziomie globalnym i jednocześnie
    kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.
    Jak wskazuje Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności, Spółka od lat realizuje
    wiele działań i inicjatyw z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR) na rzecz (...).
    Działania te wpisują się w szczególności w realizowaną przez Grupę strategię ESG, która
    jest realizowana także przez Spółkę. W ramach tych działań, Spółka planuje (...), którego
    celem jest wspieranie Inicjatyw. (...) stanowić będzie kontynuację działań Spółki z zakresu

    społecznej odpowiedzialności biznesu związanych z zaangażowaniem Spółki w życie
    lokalnej społeczności z (...). Działalność (...) pozwoli zwiększyć rozpoznawalność
    priorytetów i działań społecznych Spółki, poszerzyć świadomość roli społecznej Spółki
    wśród mieszkańców (...), w tym w zakresie aktywnego uczestnictwa Spółki w
    zrównoważonym rozwoju (...). W związku z funkcjonowaniem (...), Wnioskodawca będzie
    mógł dalej rozwijać prowadzony już dialog i partnerską współpracę ze społecznością
    lokalną (...). W konsekwencji, działalność Spółki związana z (...) niewątpliwie wpłynie na
    poprawę dialogu społecznego na poziomie lokalnym, co przełoży się na poprawę
    wizerunku Spółki i wzrost konkurencyjności firmy na rynku globalnym, co pośrednio
    wpłynie na wielkość uzyskiwanych przez nią przychodów. Co więcej, beneficjenci
    dofinansowań realizujący Inicjatywy będą także zobowiązani do umieszczania na
    materiałach związanych z realizacją Inicjatywy w tym np. (...), co będzie również
    przekładowo na zwiększenie świadomości społeczności lokalnej w zakresie działań CSR
    prowadzonych przez Spółkę. W efekcie, wydatki ponoszone w związku z (...) spełniać będą
    warunek ich poniesienia w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
    przychodów - w szczególności, zważywszy, że będzie to kolejne ze skoordynowanych
    działań Spółki spójnych z jej innymi działaniami CSR na rzecz lokalnej społeczności, które
    to działania realizowane są przez Spółkę już od wielu lat.
    Wydatki te również nie będą objęte żadnych z przepisów art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, który
    zawiera katalog Wydatków niestanowiących kosztów podatkowych.
    W szczególności wydatki te związane z (...) nie stanowią wydatków, o których mowa w art.
    16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi
    gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Za wydatki na reprezentację należy bez wątpienia uznać te koszty, których wyłącznym
    bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, w tym
    stworzenie dobrego obrazu jego firmy. Celem wydatków reprezentacyjnych jest więc
    wykreowanie pozytywnych relacji z obecnymi czy też potencjalnymi kontrahentami
    (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć
    właśnie przez pryzmat ich celu.
    Słowo „reprezentacja”, w rozumieniu omawianego przepisu ustawy o CIT stanowi więc
    działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec
    kontrahentów.
    W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu
    wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności,
    profesjonalizmu, reputacji.
    W ww. kontekście zauważyć należy, że jak wynika z przedstawionego we wniosku
    zdarzenia przyszłego (winno być: stanu faktycznego), celem (...) przez Wnioskodawcę jest
    (...). Powyższe działania Spółki niewątpliwie wpisują się w definicję społecznej
    odpowiedzialności biznesu, a nie reprezentacji. Celem działania (...) nie będzie budowanie
    pozytywnego wizerunku wobec swoich dostawców czy klientów. Wynika to przede
    wszystkim z tego, że działalność (...) nie będzie w żaden sposób skierowana do dostawców
    czy klientów Spółki. Takie podmioty nie będą mogły ani skorzystać z (...) ani w formie
    otrzymania dofinansowania na realizacje Inicjatywy ani być beneficjentem Inicjatywy
    zrealizowanej przez inne podmioty przy wsparciu (...). Celem (...) jest (...).
    Zatem, wydatki związane z (...) zdaniem Spółki nie stanowią wydatków, o których mowa w
    art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    W kontekście dofinansowań udzielanych przez (...), należy wskazać, że dofinansowania te
    nie będą stanowić także kosztów, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów darowizny i ofiar
    wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że
    kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów
    spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i

    usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z
    przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te
    organizacje.
    Podstawowym warunkiem uznania danej umowy za darowiznę jest to, aby obdarowany
    nie wykonał na rzecz darczyńcy jakiegokolwiek świadczenia, które byłoby dokonane w
    zamian za otrzymaną darowiznę. Wtedy można bowiem mówić o bezpłatnym
    (nieodpłatnym) charakterze świadczenia ze strony darczyńcy. Jeśli jednak obdarowany
    dokona jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego, nie można już mówić o nieodpłatności,
    gdyż darczyńca uzyska jakiś ekwiwalent za swoją czynność. Forma tego ekwiwalentu nie
    ma przy tym znaczenia dla oceny, czy w konkretnej sprawie doszło do zawarcia umowy
    darowizny. Nie jest również istotne, czy świadczenie to nastąpi z chwilą zawarcia umowy
    darowizny, czy też w przyszłości. Istotne jest bowiem, czy świadczenie to ma związek z
    darowizną otrzymaną przez obdarowanego.
    W świetle powyższego wskazać należy, że celem dofinansowywania Inicjatyw przez (...) nie
    będzie przysporzenie beneficjentów. Dofinansowania udzielane przez (...) nie będą
    bowiem powiększać majątków beneficjentów, a mają być przez nich wykorzystywane na
    realizację Inicjatywy, na którą dany beneficjent otrzymał dofinansowanie. Jak wskazano w
    opisie zdarzenia przyszłego (winno być: stanu faktycznego), beneficjent musi przeznaczyć
    dofinansowanie na realizację Inicjatywy. W przypadku wykorzystania jej na inny cel,
    beneficjent zobowiązany będzie do jej zwrotu. Wnioskodawca i Inwestor celowo planują
    tak zorganizować funkcjonowanie (...), aby nie było możliwe wykorzystanie dofinansowań
    przez beneficjentów na realizację ich własnych prywatnych celów. Wspierane poprzez
    dofinansowanie będą jedynie Inicjatywy dotyczące (...). Dodatkowo beneficjent będzie
    musiał dokumentować realizację Inwestycji, w tym gromadzić rachunki, faktury i inne
    dokumenty potwierdzające prawidłowe wykorzystanie środków z dofinansowania, a także
    wykonać dokumentację zdjęciową. Z kolei po zakończeniu realizacji Inicjatywy beneficjent
    będzie zobowiązany do przedstawienia sprawozdania końcowego z jego realizacji, która
    ma zawierać ewidencję wykorzystania środków z dofinansowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy powyższe okoliczności uniemożliwiają uznanie dofinansowań za
    darowizny.
    Możliwość zaliczania do kosztów podatkowych wydatków związanych z CSR potwierdza
    wieloletnia linia interpretacyjna organów podatkowych, w tym m.in. następujące
    interpretacje indywidualne:
    · interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 31 lipca 2014 r., znak: ILPB3/423-
      200/14-2/PR,
    · interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 19 sierpnia 2016 r., znak: IBPB-1-3
      /4510-690/16-2/JKT,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 marca 2018 r., znak: 0111-
      KDIB2-1.4010.47.2018.1.BJ,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 lipca 2020 r., znak: 0111-KDIB1-
      2.4010.186.2020.1.BD,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 stycznia 2021 r., znak: 0111-
      KDIB1-1.4010.365.2020.6.SG,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 listopada 2022 r., znak: 0114-
      KDIP2-2.4010.38.2022.2.KW,
    · interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 marca 2023 r., znak: 0114-
      KDIP2-3.4010.36.2019.2.S/SP.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach
    społecznej odpowiedzialności biznesu polegające na dofinansowaniu opisanych Inicjatyw
    w związku z działalnością (...) stanowić będą koszty uzyskania przychodu w rozumieniu
    ustawy o CIT.

    Powyższe uzasadnienie ma zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie również do
    sfinansowania przez niego (...) (...). Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki
    poniesione przez Spółkę w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu, polegające na
    sfinansowaniu (...), będą stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT
    oraz Wnioskodawca od ww. faktur dotyczących tego (...) wystawionych przez zewnętrzną
    firmę będzie mógł odliczyć VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja odnosi się wyłącznie
    do Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług w odniesieniu do prawa
    do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących (...). W zakresie podatku dochodowego
    od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r.
    poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl tego przepisu:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ww.
    ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do

    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar/usługa mają służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy o podatku od
    towarów i usług wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście
    jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ww. ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczające jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez
    podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter
    niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek
    zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia
    2006 r., str. 1, ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE
    podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze
    sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w
    przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane
    do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Podobny pogląd wyraził Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie
    C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank. Trybunał nie miał w tej
    sprawie wątpliwości, że art. 2 Pierwszej Dyrektywy i art. 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w
    sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych, należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez
    podatnika podatku VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa, było zasadniczo

    istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją
    (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. W uzasadnieniu
    tego wyroku Trybunał wyjaśnił, że w przypadku gdy podatnik dokonuje transakcji w
    odniesieniu do których podatek VAT podlega odliczeniu oraz transakcji nie dających
    podstaw do odliczenia podatku naliczonego, podatnik może dokonać odliczenia podatku
    VAT naliczonego od towarów i usług przez niego nabytych w przypadku, gdy towary te
    pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami sprzedaży podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy zauważyć, że w wyroku TSUE z 8 lutego 2007 r. C 435/05 w sprawie Investrand BV
    przeciwko Staatssecretaris van Financiën, (pkt 23) TSUE w pierwszej kolejności wskazał, że
    zgodnie z ustalonym orzecznictwem, aby można było przyznać podatnikowi prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne
    jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją
    powodującą naliczenie podatku, a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem
    należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt
    24; w sprawie Abbey National, pkt 26; oraz wyrok z 3 marca 2005 r. w sprawie C 32/03 Fini
    H, Zb.Orz. str. 1599, pkt 26). Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich nabycia stanowiły element
    cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do jego
    odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 30, w sprawie Abbey National,
    pkt 28, jak i wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C 16/00 Cibo Participations, Rec. str. I
    6663, pkt 31).
    Następnie w pkt 24 wyroku TSUE wskazał, że prawo do odliczenia zostaje zatem również
    przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku
    pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma
    transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty
    omawianych usług stanowią część jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią element
    cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te w
    rzeczywistości zachowują bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą
    podatnika (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawach Midland Bank, pkt 23 i 31 oraz
    Kretztechnik, pkt 36).
    Ostatecznie jednak TSUE doszedł w tej sprawie do konkluzji, że artykuł 17 ust. 2 szóstej
    dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
    państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku
    od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w
    ten sposób, że koszty usług doradczych, z których podatnik skorzystał w celu ustalenia
    kwoty wierzytelności stanowiącej część majątku jego przedsiębiorstwa i związanej ze
    sprzedażą akcji dokonaną w okresie, w którym nie był on jeszcze podatnikiem podatku
    VAT, z braku dowodów na to, że wyłączną przyczyną tych usług jest działalność
    gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika, nie wykazują
    bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do
    odliczenia podatku VAT, który je obciąża.
    W konsekwencji, z wyroku tego wynika, że aby można było przyznać podatnikowi prawo
    do odliczenia naliczonego podatku VAT związek pomiędzy zakupami, a działalnością
    gospodarczą co do zasady powinien być bezpośredni, może być również pośredni jednak
    tylko gdy zakupy związane są z działalnością gospodarczą („wyłączną przyczyną tych usług
    jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika”).
    W przeciwnym wypadku koszty pośrednie nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku
    z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je
    obciąża.
    Przenosząc tezy płynące z powyższego orzeczenia C-435/05 na grunt niniejszej sprawy
    należy zauważyć, że nie można zakładać, że w każdym przypadku ten związek pośredni
    zakupów uprawnia do odliczenia podatku. Oznacza to, że wydatki na nabycie towarów i
    usług, poniesione w związku z realizacją społecznej odpowiedzialności biznesu mogą być

    kwalifikowane jako wydatki o charakterze marketingowym i mogą mieć związek z
    prowadzoną przez podatnika działalnością opodatkowaną, ale nie muszą.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność w zakresie (...). Są Państwo
    członkiem grupy kapitałowej, która od (...) r. realizuje strategię ESG (ang. Environmental,
    Social and Corporate Governance - Środowisko naturalne, Społeczeństwo i Ład
    korporacyjny), która to stanowi kontynuację i rozszerzenie koncepcji CSR. Realizacja
    strategii ESG w Państwa organizacji dotyka obszarów związanych z (...). Celem
    wdrożenia standardów ESG w Grupie jest zapewnienie, że dąży ona do
    odpowiedzialnego i zrównoważonego rozwoju.
    W przedmiotowej sprawie Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług
    dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących (...).
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że CSR (Corporate Social Responsibility), czyli społeczna
    odpowiedzialność biznesu (przedsiębiorstw) to koncepcja, według której
    przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii dobrowolnie uwzględniają interesy
    społeczne i ochronę środowiska, a także relacje z różnymi grupami interesariuszy.
    Definicja tego pojęcia została określona w 2010 r. przez Międzynarodową Organizację
    Standaryzacyjną (ang. International Organization for Standarization, ISO). Według Normy
    PN-ISO 26000 („Guidance on social responsibility”) – „społeczna odpowiedzialność to
    odpowiedzialność organizacji za wpływ jej decyzji i działań na społeczeństwo i środowisko
    zapewniana poprzez przejrzyste i etyczne postępowanie które przyczynia się do
    zrównoważonego rozwoju w tym dobrobytu i zdrowia społeczeństwa; uwzględnia
    oczekiwania interesariuszy jest zgodne z obowiązującym prawem i spójne z
    międzynarodowymi normami postępowania oraz jest zintegrowane z działaniami
    organizacji i praktykowane w jej relacjach”.
    Norma PN-ISO 26000 jest przeznaczona dla wszystkich organizacji: biznesowych,
    administracji rządowej i samorządowej oraz trzeciego sektora. Norma ta nie podlega
    certyfikacji, jest zbiorem praktyk i standardów dających możliwość dobrowolnego ich
    stosowania przez organizację. Każda organizacja może posługiwać się tą normą, jeżeli
    postępuje zgodnie z jej zasadami. Można wybrać te obszary, które dotyczą konkretnej
    organizacji i dostosować się do nich.
    W części (3) dotyczącej rozumienia i charakterystyki społecznej odpowiedzialności (3.3)
    podano, że ponieważ społeczna odpowiedzialność dotyczy potencjalnego i rzeczywistego
    oddziaływania decyzji oraz działań podejmowanych przez organizację, to stałe, codzienne
    działania organizacji stanowią najważniejszy obszar, który należy wziąć pod uwagę. Zaleca
    się, aby społeczna odpowiedzialność była integralną częścią podstawowej strategii
    organizacji, z przypisanymi obowiązkami i rozliczalnością z nich na wszystkich właściwych
    poziomach organizacji. Zaleca się, aby było to odzwierciedlone w procesie decyzyjnym
    oraz uwzględnione w realizacji działań.
    Filantropia (w tym kontekście rozumiana jako przekazywanie środków na cele
    charytatywne) może pozytywnie wpływać na społeczeństwo. Jednakże nie zaleca się, aby
    tego typu działania były stosowane przez organizacje jako substytut integrowania
    społecznej odpowiedzialności z działaniami organizacji (3.3.4).
    W tym kontekście, społeczna odpowiedzialność biznesu, to przede wszystkim
    prowadzenie własnej działalności z uwzględnieniem kluczowych obszarów społecznej
    odpowiedzialności takich jak: ład organizacyjny, prawa człowieka, praktyki z zakresu pracy,
    środowisko, uczciwe praktyki operacyjne, zagadnienia konsumenckie oraz zaangażowanie
    społeczne i rozwój społeczności globalnej.
    W tym miejscu podkreślenia wymaga, że chociaż pojęcie CSR, jako pewnego rodzaju
    jednolita struktura funkcjonuje (jest realizowane) w działalności biznesowej oraz jest
    dostrzegane na poziomie publicznym (zdefiniowanie pojęcia CSR przez Międzynarodową
    Organizację Normalizacyjną w normie ISO 26000 z 2010 r.) to jednak wypada podkreślić,

    że nie jest ono znane jako takie przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Nie
    zostało ono w niej wymienione wprost, brak jest także innej konstrukcji prawnej, która
    pozwalałaby uznać tego rodzaju wydatki całościowo. To zaś prowadzi do wniosku, że nie
    jest możliwe, dokonywanie oceny wszystkich zagregowanych w strukturze CSR wydatków
    tak, jakby był to jeden wydatek. Jakkolwiek podejmowanie przez podatnika działań w
    ramach społecznej odpowiedzialności biznesu jest z pewnością pożądane chociażby ze
    względu na uwzględniany przez firmę interes społeczny, nie oznacza to jednak, że we
    wszystkich tego typu inwestycjach przedsiębiorca ma prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na działania CSR, gdyż jest to uzależnione od
    okoliczności konkretnego przypadku.
    Zatem, samo wskazanie przez podatnika, że wydatki ponoszone są w ramach CSR, nie jest
    wystarczające dla uznania, że związku z tym powinny one być traktowane jako pośrednio
    związane z wykonywaniem przez Spółkę działalności opodatkowanej. Nawet jeśli, zdaniem
    podatnika, działania podejmowane są w ramach przyjętej strategii biznesowej, które
    można przypisać do społecznej odpowiedzialność biznesu, to należy dokonać oceny, czy
    rzeczywiście efektem, a nie tylko celem działania realizowanego w związku z polityką CSR
    Spółki jest budowa jej pozytywnego wizerunku w otoczeniu lokalnym i biznesowym.
    Co do zasady działania marketingowe przekładają się bezpośrednio na wizerunek firmy i
    pośrednio mogą wpływać na zwiększenie prowadzonej przez podatnika działalności
    opodatkowanej. Zauważyć należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (m.in. wyroki z 13 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1606/12, z 13 czerwca 2018 r., sygn. akt
    I FSK 1420/16 oraz z 26 września 2018 r, sygn. akt II FSK 2500/16) wyjaśniono, że wydatki
    na nabycie towarów i usług, poniesione w związku z realizacją społecznej
    odpowiedzialności biznesu mogą być kwalifikowane jako wydatki o charakterze
    marketingowym i mogą mieć związek z prowadzoną przez podatnika działalnością
    opodatkowaną. Jest to - jak podkreślono - koncepcja zarządzania przedsiębiorstwem,
    polegająca na świadomym, zrównoważonym działaniu zorientowanym nie tylko na zysk
    finansowy i aspekty ekonomiczne, ale także uwzględniającym potrzeby i wymagania
    szeroko pojętych interesów społecznych i ekologicznych w otoczeniu firmy.
    Praktyki CSR są współcześnie uznaną metodą reklamy i promocji podmiotów
    gospodarczych, działających zwłaszcza w szczególnych branżach, w których typowa
    reklama (telewizyjna, radiowa, internetowa) nie ma szerokiego zastosowania.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 marca 2017 r., sygn. akt I FSK 1458/15
    wskazał, że podejmowanie przez podatnika działań w ramach społecznej
    odpowiedzialności biznesu jest z pewnością pożądane chociażby ze względu na
    uwzględniany przez firmę interes społeczny, nie oznacza to jednak, że we wszystkich tego
    typu inwestycjach przedsiębiorca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych na działania CSR, gdyż jest to uzależnione od okoliczności
    konkretnego przypadku. W każdej zatem konkretnej, wskazanej we wniosku sytuacji
    należy rozważyć czy podejmowane przez przedsiębiorcę czynności (zakupy, usługi) w
    ramach CSR mają związek z działalnością opodatkowaną i wpływ na powstanie obrotu.
    Odpowiadając na Państwa pytanie w zakresie podatku od towarów i usług należy w
    stosunku do opisanych we wniosku wydatków ponoszonych w związku z (...),
    przeanalizować, czy istnieje pomiędzy tymi wydatkami, a opodatkowaną działalnością
    gospodarczą Spółki związek uprawniający podatnika do odliczenia podatku naliczonego.
    Nie wszystkie bowiem wydatki ponoszone w ramach społecznej odpowiedzialności
    biznesu zdefiniowanej jako koncepcja zarządzania przedsiębiorstwem polegająca na
    świadomym, zrównoważonym działaniu zorientowanym nie tylko na zysk finansowy i
    aspekty ekonomiczne, ale także uwzględniającym potrzeby i wymagania szeroko pojętych
    interesów społecznych i ekologicznych w otoczeniu firmy (vide: wyrok NSA z dnia 13
    czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 1420/16) uprawniają podatnika do odliczenia podatku

    naliczonego. Prawo to jest bowiem uzależnione od okoliczności konkretnego przypadku, a
    w szczególności charakteru poniesionego wydatku i profilu prowadzonej przez podatnika
    działalności gospodarczej.
    Odnosząc się do Państwa działań związanych z ESG i CSR należy zwrócić uwagę, że
    uruchomili Państwo (...), (...). (...) . (...).(...) obejmuje (...). Celem (...) jest (...). Umiejętności
    te mają być (...)w procesie przygotowania się do (...).
    (...) jest realizowany w (...):
    • „(...)”.
    (...) dla (...) jest realizowany przez zewnętrzną firmę (podatnika VAT z siedzibą w Polsce).
    Firma ta zafakturuje Spółkę za swoje prace ((...)).
    Odnosząc się do prawa do odliczenia VAT z faktur dotyczących (...), należy zauważyć, że
    realizacja przez Państwa ww. (...) nie ma powiązań z profilem prowadzonej przez Państwa
    działalności. Wydatki te nie wpływają na podniesienie obrotu Spółki.
    Realizacja (...) nie wykazuje bezpośredniego i pośredniego związku z czynnościami
    opodatkowanymi Spółki, tj. z profilem prowadzonej przez Państwa działalności
    gospodarczej. W opisie sprawy wskazali Państwo, że realizowany (...) nie jest związany z
    profilem działalności Spółki i nie będzie obejmował zagadnień np. (...). Wskazany przez
    Państwa obszar wpływu realizowanych działań stanowi niewątpliwie pozytywny element
    prowadzonej polityki w zakresie współdziałania i współpracy ze społecznością lokalną, ale
    nie można ich powiązać z czynnościami opodatkowanymi Spółki. Nie sposób zatem z faktu
    realizacji (...) wyprowadzić wniosku o wzroście sprzedaży opodatkowanej w Spółce
    prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie (...). Należy zauważyć, że projekt (...) jest
    skierowany do ((...)), trudno więc mówić o chociażby pośrednim wpływie na odbiorców
    Państwa towarów. Ponadto, jak sami Państwo wskazali, poniesione wydatki na (...) nie
    wpływają na ceny oferowanych przez Państwa towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie, w zestawieniu z charakterem i
    profilem działalności oraz specyficznym gronem kontrahentów Spółki (bezpośrednim
    odbiorcą wytwarzanych przez Państwa produktów jest podmiot z grupy, który prowadzi
    działalność dystrybucyjną, Państwo skupiają się wyłącznie na działalności produkcyjnej),
    trudno uznać wydatki ponoszone w związku z opisanym (...) dla (...) za wydatki związane z
    celami marketingowymi Spółki, które realnie promowałyby Spółkę i jej działalność (w
    szczególności wskazać należy, iż charakter realizowanego (...) nie jest spójny z profilem
    działalności Spółki oraz specyfiką kontrahentów), zatem kierunek podejmowanych działań,
    ich cel oraz odbiorca przemawiają za brakiem możliwości uznania ww. wydatków za
    wydatki marketingowe wpływające w tym konkretnym przypadku na działalność
    opodatkowaną Spółki. Należy zauważyć, iż sami wskazali Państwo w opisie sprawy, że (...)
    nie będzie związany z promowaniem działalności Spółki.
    Podsumowując, wskazać należy, że z przedstawionych okoliczności sprawy nie wynika, aby
    poniesione wydatki związane z realizacją (...) mogły mieć choćby pośredni wpływ na
    Państwa sprzedaż opodatkowaną. W opisanym przypadku brak jest związku przyczynowo-
    skutkowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami a działalnością opodatkowaną, który
    choćby w sposób pośredni wpływał na sprzedaż opodatkowaną Spółki.
    Wskazać także trzeba, że nie wystarczy subiektywne przekonanie o wpływie poniesionego
    wydatku na osiągnięcie przyszłych obrotów opodatkowanych. Nawet jeśli, zdaniem
    podatnika, działania podejmowane są w ramach przyjętej strategii biznesowej można
    przypisać do społecznej odpowiedzialność biznesu, to należy mieć również na uwadze, że
    każdy wydatek powinien być rozpatrywany indywidualnie.
    W tym miejscu raz jeszcze należy wskazać, że dla zaistnienia prawa do odliczenia podatku
    naliczonego konieczny jest związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi podatkiem
    od towarów i usług generującymi podatek należny. Związek ten może być pośredni, ale
    konkretny, bezsporny i niebudzący wątpliwości. Ponadto wydatek musi mieć charakter
    cenotwórczy. W rozpatrywanej sprawie nie wykazali Państwo takiego związku.

    Przedstawione przez Państwa we wniosku wydatki, nie spełniają warunku związku z
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług generującymi podatek
    należny, który to warunek jest niezbędny do zaistnienia prawa do odliczenia podatku
    naliczonego.
    Tym samym, biorąc pod uwagę powołany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy oraz mając
    na uwadze fakt, że wydatki, o których mowa w analizowanej sprawie, nie wykazują
    związku z działalnością opodatkowaną Spółki, stwierdzić należy, że nie mają Państwo
    prawa do odliczenia VAT z faktur dotyczących (...). W opisanej sytuacji nie zostanie
    spełniony warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związek z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez Państwa Spółkę.
    A zatem, Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu Organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie. Ponadto, powołane przez Państwa interpretacje
    rozstrzygają wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.