Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-605/14/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-23
Teza: prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do napędu pojazdów ciężarowych opisanych w stanie faktycznym, w sytuacji w której dane pojazdu Wnioskodawca stwierdza wyłącznie na podstawie dowodu rejestracyjnego.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 czerwca 2014r. (data wpływu 23 czerwca 2014r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do napędu pojazdów ciężarowych opisanych w stanie faktycznym, w sytuacji w której dane pojazdu Wnioskodawca stwierdza wyłącznie na podstawie dowodu rejestracyjnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2014r. wpłynął ww. wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do napędu pojazdów ciężarowych opisanych w stanie faktycznym, w sytuacji w której dane pojazdu Wnioskodawca stwierdza wyłącznie na podstawie dowodu rejestracyjnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym. W ramach jednego przedsiębiorstwa prowadzi działalność rolniczą oraz pozarolniczą; działalność gospodarczą, oba rodzaje działalności w całości podlegają pod przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Do prowadzonych działalności wykorzystuje m. in. dwa samochody ciężarowe, stanowiące składniki aktywów trwałych jego firmy. Są one objęte ewidencją środków trwałych.

1.  Pierwszy z nich: Toyota H. zgodnie z danymi wskazanymi wyłącznie w dowodzie rejestracyjnym ma następujące parametry (dane pojazdu): samochód ciężarowy, dopuszczalna masa całkowita: 2.515 kg, dopuszczalna ładowność 630 kg, liczba miejsc: 5. Na fakturze dokumentującej zakup tego samochodu jest wpisany nr świadectwa homologacji, natomiast samego dokumentu homologacji (świadectwa homologacji) na chwilę obecną Wnioskodawca nie posiada. W posiadanym dowodzie rejestracyjnym na podstawie którego to Wnioskodawca określa ww. dane tego pojazdu również nie ma adnotacji o homologacji,
2.  Drugi z nich to samochód: Toyota R. zgodnie z danymi wskazanymi wyłącznie w dowodzie rejestracyjnym ma następujące parametry (dane pojazdu): samochód ciężarowy, dopuszczalna masa całkowita 2.040 kg, dopuszczalna ładowność 645 kg, ilość miejsc/siedzeń 4. W dowodzie rejestracyjnym dla tego samochodu jest wpisany nr świadectwa homologacji, natomiast samego dokumentu (świadectwa) homologacji fizycznie - na ten moment Wnioskodawca nie posiada.

Wnioskodawca nie złożył informacji o wyłącznym wykorzystywaniu tych samochodów dla celów prowadzonej działalności gospodarczej VAT-26.

Zatem dla obu ww. pojazdów samochodowych dane techniczne pojazdu jak: typ (rodzaj) pojazdu: ciężarowy (czyli inny niż osobowy); dopuszczalna masa całkowita - mniejsza jak 3,5 t; dopuszczalna ładowność oraz liczba (miejsc) siedzeń stwierdzana jest wyłącznie na podstawie posiadanych dowodów rejestracyjnych. Dla żadnego z opisywanych wyżej pojazdów Wnioskodawca nie posiada fizycznie dokumentu - świadectwa homologacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na podstawie przepisów ustawy od podatku od towarów i usług obowiązujących od 1 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca może odliczać VAT od paliwa dla obu samochodów opisanych w stanie faktycznym w wysokości 50% kwoty podatku naliczonego, w sytuacji w której dane pojazdu Wnioskodawca stwierdza wyłącznie na podstawie dowodu rejestracyjnego?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie przepisów ustawy od podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r., Wnioskodawca ma możliwość odliczania 50% kwoty podatku naliczonego od paliwa wykorzystywanego do napędu obu wskazanych w stanie faktycznym samochodów. Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług przez pojazdy samochodowe rozumie się "pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony." W myśl art. 86a ust. 1 cyt. ustawy "w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 stanowi 50% kwoty podatku (\`(...)\`) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika." Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zaliczamy m. in. wydatki dotyczące "nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów". Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw "obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu (\`(...)\`) innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi (\`(...)\`) 3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg. (\`(...)\`) Dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń) (\`(...)\`) są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym." W rozumieniu powyższych przepisów samochody są pojazdami samochodowymi, innymi niż samochody osobowe, a ich dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony. Ponadto, ich ładowność jest większa niż 500 kg, a ilość (liczba) miejsc (siedzeń) jest większa niż 3. Podane dane dotyczące tych dwóch pojazdów wynikają wyłącznie z posiadanych dowodów rejestracyjnych, które to dokumenty (dowody rejestracyjne) są według Wnioskodawcy dokumentami wydanymi na podstawie przepisów o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym 1. Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, o których mowa w ust. 3.

2\. Pojazdy określone w ust. 1 są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w art. 66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, a w przypadku pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli, w nalepkę kontrolną\`(...)\`. itd. Mając na uwadze zacytowane przepisy art. 71 ustawy o ruchu drogowym Wnioskodawca uważa, że dowód rejestracyjny jest dokumentem wydanym na podstawie przepisów o ruchu drogowym, o którym mowa m.in. w art. 12, w szczególności art. 12 ust. 3 Ustawy z dnia 07-02-2014 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. Powyższe oznacza, że stwierdzanie na podstawie wyłącznie dowodu rejestracyjnego danych pojazdu jak np. m.in: rodzaj (typ) pojazdu - osobowy lub inny niż osobowy np. ciężarowy, dopuszczalną masę całkowitą, dopuszczalną ładowność oraz liczbę miejsc (siedzeń), czy innych - dane Wnioskodawcy prawo (w przypadku spełnienia kryteriów m.in. art. 12 Ustawy z 07 lutego 2014 j.w.) do odliczania 50% VAT od nabywanych paliw do takich pojazdów samochodowych, jak m.in. Wnioskodawcy wymienione w stanie faktycznym. Nie ma przy tym żadnego znaczenia czy w dokumentacji Wnioskodawca posiada świadectwo homologacji czy też nie jako dokument (jego ksero itp.) i/lub czy numer świadectwa homologacji jest wskazany w dowodzie rejestracyjnym.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca uważa, że są spełnione wszystkie warunki wskazane w ustawie o podatku od towarów i usług dające prawo do odliczania 50% podatku naliczonego od nabycia paliw służących do napędu w/w samochodów. Nie ma tutaj znaczenia fizyczny brak świadectwa homologacji, gdyż wszystkie, wymagane parametry są wskazane w dowodzie rejestracyjnym, który to dokument według Wnioskodawcy jest dokumentem wydanym zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Ustawodawca w zakresie podatku VAT nie określił wprost na podstawie jakich dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym należny określać dane pojazdów samochodowych, pozostawiając tym samym podatnikom dowolność, co dla Wnioskodawcy oznacza, że mając wyłącznie dowód rejestracyjny - Wnioskodawca ma prawo dane pojazdu stwierdzać wyłącznie na jego podstawie (Wnioskodawca nie musi mieć ani świadectwa homologacji czy też informacji o świadectwie homologacji w dowodzie rejestracyjnym) i jeśli spełnia kryteria techniczne - jak jego samochody przywołane w stanie faktycznym, to ma prawo do odliczania 50% VAT od nabywanych paliw.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego, uznaje się za prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Od dnia 1 kwietnia 2014r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy, w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r., poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

I tak, w myśl art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

Na podstawie art. 86a ust. 2 ww. ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W myśl art. 86a ust. 3 ww. ustawy o VAT, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Stosownie do treści art. 86a ust. 4 ww. ustawy o VAT, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Z art. 86a ust. 5 ustawy wynika, że warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
\- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności (art. 86a ust. 6 ustawy).

W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia pro-wadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd – dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
\- potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;5.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

Z art. 86a ust. 5 ustawy wynika, że warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze\- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności (art. 86a ust. 6 ustawy).

W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia pro-wadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd – dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem\- potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;
5.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W świetle ust. 9 powołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1\. pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

a. klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

b. z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

2\. pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

3\. pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

c. agregat elektryczny/spawalniczy,

d. do prac wiertniczych,

e. koparka, koparko-spycharka,

f. ładowarka,

g. podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

h. żuraw samochodowy - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z ust. 10 powołanego artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Na podstawie ust. 12 ww. artykułu, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

W myśl ust. 13 tegoż artykułu, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone w terminie najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zgodnie z ust. 3 powyższego artykułu, zaświadczenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność na potrzeby stosowania art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 – dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Jak stanowi ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu wykorzystywanych do napędu wskazanych w art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej samochodów osobowych oraz innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych przysługiwać będzie zatem dopiero od dnia 1 lipca 2015 r.

W myśl ust. 3 tegoż artykułu, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 1 pkt 2, są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Od 1 kwietnia 2014 r. nie można więc odliczać VAT od zakupu paliwa do samochodu osobowego oraz pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w którym liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg, 2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg, 3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg. Natomiast jeżeli pojazd samochodowy jest innym niż pojazdy, o których mowa powyżej to podatnik ma prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego w odniesieniu do nabywanych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do jego napędu zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT. Przy czym, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw powinna być określana na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Należy wskazać, że ustawodawca wprowadzając nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony wskazał nie na wyciąg ze świadectwa homologacji a szerzej, na dokumenty wydane zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Do tej kategorii zaliczane są zarówno dowód rejestracyjny jak i karta pojazdu.

Na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego z w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. (…)

Zgodnie z art. 72 ust. 1 ww. ustawy, rejestracji dokonuje się na podstawie:

1.  dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;
2.  karty pojazdu, jeżeli była wydana;
3.  świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;
4.  zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;
5.  dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;
6.  dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; 6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju „samochodowy inny”, podrodzaj „czterokołowiec” (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj „czterokołowiec lekki” (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;
7.  (uchylony);
8.  zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający:
    1.  uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub
    2.  brak obowiązku, o którym mowa w lit. a - jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a;
9.  dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym, rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

Jak stanowi § 2 ust. 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 września 2003 r. w sprawie dokumentów stanowiących podstawę wpisu danych do karty pojazdu oraz czynności jednostek zajmujących się dystrybucją, przechowywaniem i wydawaniem kart pojazdów (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 431) − wydanego na podstawie delegacji ustawowej przewidzianej w art. 77 ust. 4 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym − wpisu parametrów technicznych pojazdu w karcie dokonuje się na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji typu pojazdu albo odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 i 6 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy − Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1448 oraz z 2013 r. poz. 700) oraz dowodu rejestracyjnego lub innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, o którym mowa w art. 72 ust. 2a ustawy.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy:

1.  świadectwa homologacji typu zachowują ważność do czasu wygaśnięcia;
2.  świadectwa homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem, zachowują ważność;
3.  decyzje zwalniające z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane;
4.  wyciągi ze świadectw homologacji typu pojazdu zachowują ważność;
5.  wyciągi ze świadectw homologacji sposobu montażu instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem zachowują ważność;
6.  odpisy decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu zachowują ważność.

Stosownie do art. 10 ust. 2 ww. ustawy, dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 6, stanowią podstawę do rejestracji pojazdu.

Na mocy art. 10 ust. 4 ww. ustawy, przepis ust. 1 pkt 4 i 6 stosuje się odpowiednio na potrzeby art. 86a ust. 2 pkt 5 i ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym. W ramach jednego przedsiębiorstwa prowadzi działalność rolniczą oraz pozarolniczą; działalność gospodarczą, oba rodzaje działalności w całości podlegają pod przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Do prowadzonych działalności wykorzystuje m. in. dwa samochody ciężarowe, stanowiące składniki aktywów trwałych jego firmy. Są one objęte ewidencją środków trwałych.

1.  Pierwszy z nich: Toyota Hillux zgodnie z danymi wskazanymi wyłącznie w dowodzie rejestracyjnym ma następujące parametry (dane pojazdu): samochód ciężarowy, dopuszczalna masa całkowita: 2.515 kg, dopuszczalna ładowność 630 kg, liczba miejsc: 5. Na fakturze dokumentującej zakup tego samochodu jest wpisany nr świadectwa homologacji, natomiast samego dokumentu homologacji (świadectwa homologacji) na chwilę obecną Wnioskodawca nie posiada. W posiadanym dowodzie rejestracyjnym na podstawie którego to Wnioskodawca określa ww. dane tego pojazdu również nie ma adnotacji o homologacji,
2.  Drugi z nich to samochód: Toyota RAV-4 zgodnie z danymi wskazanymi wyłącznie w dowodzie rejestracyjnym ma następujące parametry (dane pojazdu): samochód ciężarowy, dopuszczalna masa całkowita 2.040 kg, dopuszczalna ładowność 645 kg, ilość miejsc/siedzeń 4. W dowodzie rejestracyjnym dla tego samochodu jest wpisany nr świadectwa homologacji, natomiast samego dokumentu (świadectwa) homologacji fizycznie - na ten moment Wnioskodawca nie posiada.

Wnioskodawca nie złożył informacji o wyłącznym wykorzystywaniu tych samochodów dla celów prowadzonej działalności gospodarczej VAT-26.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy Wnioskodawca może odliczać VAT od paliwa dla obu samochodów opisanych w stanie faktycznym w wysokości 50% kwoty podatku naliczonego, w sytuacji, w której dane pojazdu Wnioskodawca stwierdza wyłącznie na podstawie dowodu rejestracyjnego.

Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że skoro przedmiotowe pojazdy, posiadające łącznie z miejscem dla kierowcy, 4 lub więcej miejsc oraz dopuszczalną ładowność przekraczającą 500 kg, nie są samochodami osobowymi, Wnioskodawcy przysługuje − bez prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i spełnienia innych warunków wskazanych w ww. przepisach − prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do jego napędu pod warunkiem, że nie zachodzą ograniczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Skoro dopuszczalna ładowność i liczba miejsc dotycząca tych samochodów określona jest w dowodach rejestracyjnych tych pojazdów, jako dokumentach wydanych na podstawie przepisów Prawo o ruchu drogowym, należy uznać, że jest spełniony wymóg, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ww. ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca będzie miał prawo do ograniczonego (50%) obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie paliw silnikowych oraz oleju napędowego określonego wykorzystywanych do napędu tych samochodów.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy, że są spełnione wszystkie warunki wskazane w ustawie o podatku od towarów i usług dające prawo do odliczania 50% podatku naliczonego od nabycia paliw służących do napędu w/w samochodów, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.