Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.45.2025.2.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Definicja działalności badawczo-rozwojowej i koszty kwalifikowane.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; koszt-koszty kwalifikowane; materiały; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R); wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 lutego 2025 r. (wpływ 20 lutego 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X (dalej: „Wnioskodawca” lub „X”) kieruje swoją ofertę głównie do przedsiębiorstw
    zajmujących się produkcją części i podzespołów samochodowych, wytwórców sprzętu
    AGD oraz firm z branży elektro-mechanicznej. Jednocześnie, Wnioskodawca pozostaje
    otwarty na współpracę z podmiotami reprezentującymi inne sektory przemysłu.
    W realizowanych projektach, X wykorzystuje (...) technologie z zakresu (...). Proces pracy
    nad danym projektem obejmuje etapy projektowania, a następnie budowy maszyn i
    urządzeń, w tym również prototypów.
    X dostarcza maszyny i urządzenia dostosowane do indywidualnych potrzeb klientów,
    opracowywane na bazie własnych koncepcji bądź zgodnie z dokumentacją przekazaną
    przez zleceniodawców. Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym, głównym
    przedmiotem działalności X jest produkcja pozostałych maszyn ogólnego przeznaczenia,
    gdzie indziej niesklasyfikowana (28.29.Z).
    X zajmuje się szeroko pojętą automatyzacją (...). Ponadto, Wnioskodawca specjalizuje się w
    automatyzacji i robotyzacji (...).
    X wdraża (...) rozwiązania technologiczne, w tym m.in. (...) i inne urządzenia.
    Wnioskodawca prowadzi również (...). Innowacyjne technologie wdrażane przez X na
    etapie projektowania i konstruowania znacząco optymalizują proces produkcyjny, co
    przekłada się na bardziej płynną i niezawodną pracę urządzeń. Dzięki temu możliwe jest
    utrzymanie ciągłości pracy oraz redukcja kosztów produkcji.
    X dysponuje zespołem wykwalifikowanych specjalistów oraz biurem konstrukcyjnym, w
    którym doświadczeni projektanci opracowują nowatorskie rozwiązania, często
    wymagające nieszablonowego podejścia. Na hali montażowej pracują mechanicy i
    elektrycy, którzy realizują budowę urządzeń na podstawie dokumentacji opracowanej
    przez konstruktorów. W swojej działalności, X korzysta z licencjonowanych programów
    wspierających projektowanie maszyn i urządzeń, tworzenie schematów (...), a także (...).
    Spółka posiada certyfikat PN-EN ISO 9001:2015-10, który potwierdza, że jej działalność
    prowadzona jest zgodnie z najbardziej uznanymi standardami zarządzania. Usługi
    świadczone przez X spełniają wymagania odpowiednich norm prawnych oraz najwyższe
    standardy jakości.
    X prowadzi projekty, które można rozdzielić i przyporządkować do czterech kategorii
    (szczegółowo opisanych poniżej), tj.:
    - zakres A - działalność w zakresie tworzenia urządzeń od podstaw, na podstawie
    samodzielnie opracowanych koncepcji, w oparciu o produkt przekazany przez klienta,

    - zakres B - działalność w zakresie tworzenia urządzeń od podstaw, na podstawie
    samodzielnie opracowanych koncepcji, w oparciu o ściśle określoną specyfikację i
    wymagania klienta,
    - zakres C - działalność w zakresie tworzenia urządzeń na podstawie szczątkowej
    dokumentacji klienta,
    - zakres D - projekty polegające na modernizacji oraz ulepszaniu wcześniej wykonanych
    urządzeń, w przypadku których konieczne jest większe zautomatyzowanie, poprzez m.
    in. dodawanie robotów, manipulatorów, tj. wymieniane są elementy kluczowe danego
    urządzenia.
    Efektami prac X są: (...).
    W ramach prac z zakresu A, B, C i D, X przeprowadza proces wdrażania projektów, który
    można sprowadzić do poszczególnych etapów:
    1. zapytanie ofertowe (konsultacje: rozmowa telefoniczna, e-mail);
    2. sporządzenie oferty;
    3. przyjęcie zamówienia,
      - stworzenie harmonogramu;
    4. analiza techniczna/projekt 3D,
      - konsultacje;
    5. odbiór projektu 3D,
      - analiza ryzyka projektu;
    6. stworzenie schematów elektrycznych/pneumatycznych;
    7. dokumentacja 2D;
    8. obróbka;
    9. montaż;
    10. program sterownika PLC oraz panelu operatorskiego HMI;
    11. certyfikacja,
      - analiza ryzyka prac powykonawczych;
    12. ostateczne uruchomienie,
      - dokumentacja,
      - szkolenia,
      - protokół odbioru.
    Do pierwszej kategorii (zakres A) należą projekty, w których X opracowuje od podstaw
    projekt urządzenia, a następnie wykonuje samo urządzenie, bazując na dostarczonym
    przez klienta produkcie (czyli efekcie, który urządzenie ma osiągnąć). Może to być np.
    kontrola jakości, gratowanie, wykrawanie zbędnych elementów lub podawanie
    komponentów. Całość koncepcji i projektu technicznego, łącznie z wdrożeniem
    specyficznych i innowacyjnych rozwiązań, leży po stronie X. Klient czasami dostarcza
    jedynie ogólne wytyczne, takie jak czas cyklu, tolerancja wymiarowa czy stopień
    automatyzacji. Urządzenia w tej kategorii są wytwarzane jednostkowo, na indywidualne
    zamówienie, i nie mają swoich odpowiedników w dalszej działalności X. Ich konstrukcja nie
    jest oparta na istniejących na rynku rozwiązaniach ani na zestawieniu gotowych
    podzespołów, lecz stanowi efekt sekwencji działań zmierzających do stworzenia
    unikalnego rozwiązania.

    Do drugiej kategorii (zakres B) zaliczają się projekty, w których X również opracowuje od
    podstaw projekt i urządzenie, jednak opiera się na precyzyjnej specyfikacji i wymaganiach
    klienta. Klient definiuje swoje oczekiwania wobec urządzenia oraz ewentualne
    ograniczenia, a niekiedy wskazuje preferowanych dostawców elementów handlowych.
    Całość opracowania urządzenia, w tym wykorzystanie specyficznych i innowacyjnych
    rozwiązań, należy do X. Tak jak w przypadku pierwszej kategorii, urządzenia te są
    wytwarzane jednostkowo na indywidualne zlecenie i nie bazują na standardowych
    rozwiązaniach ani na montażu gotowych podzespołów. Każdy projekt wymaga
    nowatorskiego podejścia i opracowania rozwiązań, które wcześniej nie były stosowane
    przez X.
    Do trzeciej kategorii (zakres C) należą projekty, w których X opracowuje od podstaw
    projekt urządzenia, a następnie realizuje jego wykonanie, bazując na dostarczonej przez
    klienta dokumentacji. Warto podkreślić, że tego typu projekty są podejmowane przez X
    bardzo rzadko. Dostarczona dokumentacja jest zazwyczaj niepełna, często w formie
    papierowej, i dotyczy starszych maszyn funkcjonujących u klienta. W takim przypadku,
    dokumentacja wymaga przeniesienia do formy elektronicznej, udoskonalenia oraz
    opracowania nowoczesnego urządzenia, które różni się znacznie od oryginalnego dzięki
    wprowadzonym przez X istotnym modyfikacjom. Dostarczona dokumentacja stanowi
    jedynie punkt wyjścia do opracowania rozwiązania zgodnego z aktualnymi standardami i
    wykorzystującego nowatorskie technologie. Proces przeprojektowania urządzenia nie
    polega na prostym wyposażeniu starszej maszyny w standardowe podzespoły stosowane
    w innych projektach X, lecz wymaga stworzenia unikalnego rozwiązania.
    Do czwartej kategorii (zakres D) zaliczają się projekty modernizacyjne, obejmujące
    ulepszanie urządzeń, zarówno tych wcześniej wyprodukowanych przez X, jak i tych
    pochodzących od innych producentów. Projekty te dotyczą m.in. sytuacji, gdy czas cyklu
    urządzenia jest zbyt długi, wymagane jest zwiększenie automatyzacji z uwagi na
    ograniczoną liczbę operatorów, lub konieczne jest podniesienie wydajności. Modernizacje
    obejmują dodawanie nowych komponentów, takich jak roboty czy manipulatory, a także
    modyfikacje kluczowych elementów urządzenia, które nie są standardowymi zmianami.
    Efektem tych działań jest innowacyjność urządzenia, zwiększenie jego efektywności oraz
    wprowadzenie nowych funkcjonalności, które wpływają na wyższy poziom automatyzacji
    procesu. Modernizacje przeprowadzane przez X są oparte na nowatorskich
    rozwiązaniach, co pozwala na zwiększenie oszczędności oraz poprawę funkcjonalności
    urządzenia.
    W każdym z wymienionych zakresów, projektowanie indywidualnych rozwiązań przez X,
    wymaga zastosowania nowatorskiego podejścia, polegającego na zaproponowaniu
    rozwiązań, które wcześniej nie były realizowane. Często wiąże się to z niestandardowym
    zestawieniem różnych podzespołów, których połączenie może wymagać dodatkowego
    opracowania dedykowanego oprogramowania czy konstrukcji elementów łączących,
    takich jak ramy czy obudowy. Efektem tych działań jest powstanie urządzenia
    realizującego nowe funkcjonalności, które różnią się od standardowego wykorzystania
    tych podzespołów. Dla X realizacja projektów oznacza stworzenie innowacyjnej wartości,
    której wcześniej nie udało się osiągnąć, mimo że bazuje ona na wiedzy i doświadczeniu
    zespołu Wnioskodawcy.
    Wybór parametrów końcowego urządzenia opiera się na doświadczeniu i wiedzy
    pracowników X, zdobytej podczas realizacji wcześniejszych projektów. Wszystkie projekty
    realizowane przez X mają charakter systematyczny i uporządkowany, a proces
    zarządzania projektami jest zgodny z jednolitym modelem, który obejmuje szereg działań
    wykonywanych przez odpowiednie zespoły.
    Pomimo przeprowadzania licznych testów i prób podczas produkcji urządzeń, X czasami
    napotyka na problemy, które pojawiają się dopiero w trakcie późniejszych prób lub
    podczas eksploatacji urządzenia. Takie usterki są wynikiem innowacyjności rozwiązań i
    wymagają modyfikacji projektu, aby urządzenie działało prawidłowo w warunkach pracy u

    klienta. Zgodnie z polityką jakości stosowaną w X, wszelkie wykryte wady są analizowane i
    eliminowane, a zdobyte doświadczenie wykorzystywane w kolejnych projektach.
    Wdrażając innowacyjne rozwiązania, X nie produkuje standardowych urządzeń dla
    szerokiego grona klientów, ponieważ każdy projekt jest indywidualny i różni się od
    pozostałych. W działalności X kluczowe jest nowatorskie podejście do każdego projektu,
    które przejawia się m.in. w analizie potrzeb klientów i rynku oraz niestandardowym
    dobieraniu podzespołów w celu osiągnięcia zamierzonych rezultatów. W trakcie realizacji
    projektów, pracownicy X nieustannie rozwiązują problemy, napotykają trudności i muszą
    wykazać się twórczym oraz kreatywnym myśleniem.
    Prace projektowe realizowane przez X mają na celu poszukiwanie nowych zastosowań dla
    wiedzy i doświadczenia pracowników, przy jednoczesnym uwzględnieniu celów i założeń
    określonych przez klienta. Każdy projekt charakteryzuje się indywidualnością i stanowi
    wynik zastosowania wiedzy zdobytej przez pracowników podczas realizacji poprzednich
    rozwiązań (proces rozwoju przez naukę). Choć proces realizacji projektu jest zaplanowany
    organizacyjnie, wiąże się z wysokim stopniem niepewności badawczej i technologicznej.
    Na każdym etapie prac projektowych pracownicy X nieustannie rozwiązują problemy,
    napotykają trudności techniczne, które wymagają twórczego i kreatywnego podejścia. W
    wyniku realizacji projektów pracownicy rozwijają specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności,
    które są następnie wykorzystywane w kolejnych projektach.
    W związku z prowadzoną działalnością, X planuje rozpoznać część kosztów ponoszonych
    w ramach projektów jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej,
    zgodnie z artykułem 18d UPDOP (dalej: „ulga B+R”). Wnioskodawca ma zamiar uwzględnić
    w rozliczeniu następujące koszty jako kwalifikowane do ulgi B+R.:
    1. Koszty wynagrodzeń - umowy o pracę
    Wnioskodawca w celu realizacji projektów rozwojowych, zatrudnia pracowników na
    podstawie umowy o pracę. W ramach nawiązanego stosunku pracy, Wnioskodawca
    ponosi następujące koszty, które ma zamiar rozliczyć w ramach ulgi B+R:
    a) wynagrodzenia podstawowe;
    b) składki z tytułu należności wskazanych w punkcie a) powyżej, określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części
      finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek tj. składki na ubezpieczenie
      emerytalne, rentowe, wypadkowe;
    c) premie (np. roczne, uznaniowe, miesięczne, motywacyjne), dodatki (np. funkcyjne);
    d) koszty dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników m.in. ubezpieczeń zdrowotnych
      i opieki medycznej.
    Wnioskodawca planuje uwzględnić w ramach ulgi B+R koszty wynagrodzeń, obejmujące w
    szczególności następujące grupy pracowników (dalej: „pracownicy”):
    1) Zespół projektantów zatrudnionych w X. Czas pracy oraz odpowiednią część
    wynagrodzenia tej grupy w kontekście projektów rozwojowych Wnioskodawca zamierza
    ustalać na podstawie prowadzonej ewidencji czasu pracy pracowników projektowych.
    Ewidencja ta umożliwia precyzyjne określenie stopnia zaangażowania w realizację
    zadań związanych z konkretnymi zleceniami projektowymi.
    2) Pracowników produkcyjnych, w tym mechaników i elektryków, bezpośrednio
    zaangażowanych w realizację projektów rozwojowych. Do zadań tej grupy należy
    produkcja detali i podzespołów, a także identyfikacja oraz przekazywanie
    konstruktorom informacji o potencjalnych nieprawidłowościach i problemach
    technicznych. Problemy te mogą ujawniać się na etapie budowy, montażu, rozruchu i
    testów prototypu. Ich udział odgrywa kluczową rolę w eliminacji technicznych
    niepewności, które pojawiają się na etapie projektowania, i ma bezpośredni związek z
    pracami rozwojowymi.

    Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracowników produkcyjnych, która
    pozwala precyzyjnie określić zakres ich zaangażowania w projekty rozwojowe. Z uwagi na
    powyższe, Wnioskodawca zamierza włączyć do kosztów kwalifikowanych jedynie
    proporcjonalną część kosztów wynagrodzeń wymienionych powyżej. Proporcja ta będzie
    określana na podstawie stosunku czasu poświęconego na realizację projektów będących
    przedmiotem niniejszego wniosku do całkowitego czasu pracy w danym okresie
    rozliczeniowym, zgodnie z ewidencją czasu pracy. Metodyka rozliczania czasu pracy
    będzie zgodna z interpretacją ogólną Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2024 r. (nr DD8.
    8203.1.2021).
    2. Koszty związane z zakupem materiałów i surowców
    W ramach realizowanych projektów, Wnioskodawca nabywa różnorodne materiały, takie
    jak stalowe elementy ram, panele sterujące, okablowanie, napędy elektryczne, czujniki
    położenia, metale, farby, środki montażowe, podkładki, śruby oraz inne narzędzia i
    oprzyrządowanie wykorzystywane do wytwarzania artykułów z tworzyw sztucznych.
    X nie wytwarza samodzielnie części, lecz pozyskuje je od dostawców zewnętrznych w
    drodze nabycia, a następnie wykorzystuje w procesie produkcji urządzeń. Szczegółowa
    ewidencja dokumentująca realizację projektów (we wszystkich zakresach) jest
    prowadzona w arkuszach kalkulacyjnych Excel. Zawiera ona dane o kosztach związanych z
    zakupem materiałów, surowców oraz części.
    Każdemu projektowi przypisany jest unikalny numer wewnętrzny, który znajduje się
    również na fakturach zakupowych. Numer ten widnieje również na pozostałej
    dokumentacji dotyczącej konkretnego zlecenia, co umożliwia precyzyjne
    przyporządkowanie i identyfikację kosztów poniesionych na rzecz danego projektu. Warto
    zaznaczyć, że na niektórych fakturach może widnieć więcej niż jeden numer projektu,
    ponieważ zakupione materiały mogą być używane w ramach różnych przedsięwzięć.
    X gromadzi kompletną dokumentację dotyczącą każdego projektu, obejmującą oferty,
    dokumentację projektową, faktury, instrukcje obsługi, protokoły odbioru, a niekiedy
    również zdjęcia wyprodukowanego urządzenia. W przypadku bardziej złożonych
    projektów, opracowywany jest szczegółowy przewodnik projektu, który określa jego
    zakres, odpowiedzialny zespół oraz harmonogram realizacji poszczególnych etapów.
    W związku z opisanym powyżej stanem faktycznym, Wnioskodawca planuje dokonać
    rozliczenia z tytułu ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d UPDOP, przy czym w
    szczególności zaznacza, że:
    - nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub Polskiej Strefy Inwestycji na podstawie
    decyzji o wsparciu i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17
    ust. 1 pkt 34 lub 34a UPDOP,
    - zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 2 i ust.
    3 UPDOP,
    - zamierza dokonać odliczenia kosztów kwalifikowanych, zgodnie z limitami wskazanymi w
    art. 18d ust. 7 pkt 3 UPDOP,
    - nie zamierza odliczać w ramach ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od wartości
    samochodów osobowych, budowli, budynków i lokali stanowiących odrębną własność,
    - wymienione składniki wynagrodzenia pracowników biorących udział w projektach
    będących przedmiotem tego wniosku każdorazowo stanowiły i będą stanowić w
    przyszłości należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - wymienione w tym wniosku koszty nie zostały zwrócone i nie będą zwrócone w
    jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania,

    - nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego,
    - prowadzi bilansową oraz pozabilansową ewidencje wyżej opisanych kosztów,
    - koszty kwalifikowane zostaną odliczone od podstawy opodatkowania roku, w którym
    zostały ujęte jako koszty uzyskania przychodu,
    - podlega nieograniczonego obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
    - Wnioskodawca w przyszłości również planuje prowadzić w ramach działalności projekty
    w wyżej opisanym zakresie.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    1. X wykorzystuje szeroki zakres istniejącej wiedzy technicznej i inżynieryjnej, w
    szczególności z dziedzin:
      - Automatyki i robotyki;
      - Mechaniki i mechatroniki;
      - Pneumatyki i hydrauliki;
      - Systemów sterowania i wizji maszynowej;
      - Informatyki przemysłowej.
    2. W wyniku prowadzonych prac, powstaje nowa wiedza, zarówno na poziomie
    indywidualnym w zakresie umiejętności i doświadczenia pracowników, jak i
    organizacyjnym - poprzez rozwój metodyki projektowej, technologii oraz innowacyjnych
    rozwiązań stosowanych przez X.
    Obszary powstawania nowej wiedzy i umiejętności to inżynieria mechaniczna i
    automatyzacja, robotyka i mechatronika, technologie produkcji, informatyka
    przemysłowa, badania operacyjne i analiza procesów - tworzenie modeli przewidujących
    zachowanie systemów produkcyjnych oraz ich efektywność.
    Wiedza ta powstaje w sposób stopniowy i systematyczny. Każdy realizowany projekt
    stanowi kolejny etap rozwoju kompetencji firmy oraz jej zespołu. Pracownicy, uczestnicząc
    w innowacyjnych przedsięwzięciach, poszerzają swoje umiejętności i zdobywają nowe
    doświadczenia, które następnie wykorzystywane są przy kolejnych, jeszcze bardziej
    zaawansowanych realizacjach.
    Z każdą zakończoną inwestycją, X zwiększa swoje zdolności technologiczne i projektowe.
    Wiedza zdobywana przy realizacji projektów pozwala na stosowanie coraz bardziej
    skomplikowanych rozwiązań w przyszłości, zarówno w zakresie konstrukcji mechanicznej,
    jak i sterowania, automatyzacji oraz integracji systemów.
    3. W działalności X łączona i kształtowana jest wiedza z różnych dziedzin inżynierii, w tym:
      • Mechaniki i konstrukcji maszyn;
      • Automatyki i sterowania;
      • Robotyki i systemów wizyjnych;
      • Informatyki przemysłowej;
      • Technologii produkcji.
    Efektem tego połączenia jest opracowanie i wdrażanie nowych, bardziej zaawansowanych
    rozwiązań w ramach poszczególnych projektów. Kształtowanie wiedzy odbywa się
    zarówno poprzez bieżącą pracę nad projektami, jak i rozwój kompetencji pracowników.
    Dzięki realizacji kolejnych projektów Wnioskodawca zdobywa nowe doświadczenia, które
    pozwalają na stosowanie coraz bardziej zaawansowanych rozwiązań technologicznych. W
    ten sposób, X nie tylko wykorzystuje dostępne zasoby wiedzy, ale także rozwija je,
    wprowadzając nowatorskie podejście do konstruowania maszyn i automatyzacji procesów.

    4. Twórczy charakter działalności X, przejawia się na kilku poziomach - od opracowywania
    koncepcji technicznych i projektowania unikalnych maszyn, poprzez wdrażanie
    nowoczesnych rozwiązań technologicznych, aż po ciągłe doskonalenie i rozwijanie
    metod produkcji.
    Indywidualne podejście do każdego projektu
    Działalność X nie polega na kopiowaniu istniejących rozwiązań czy stosowaniu gotowych
    systemów, ale na tworzeniu nowych, dostosowanych do specyficznych wymagań klientów
    urządzeń i procesów. Każdy projekt jest unikalny i wymaga tworzenia oryginalnych
    koncepcji technicznych, które nie były wcześniej stosowane w firmie.
    Projektowanie nowych systemów i technologii
    Twórczość przejawia się również w projektowaniu nowatorskich układów sterowania i
    automatyzacji. X opracowuje m.in. zaawansowane algorytmy sterowania, które
    optymalizują działanie maszyn i zwiększają ich wydajność, nowe rozwiązania mechaniczne
    i konstrukcyjne, które pozwalają na poprawę ergonomii i trwałości urządzeń, inteligentne
    systemy wizyjne, które umożliwiają na precyzyjną kontrolę jakości w procesach
    produkcyjnych.
    Rozwiązywanie problemów technologicznych w innowacyjny sposób
    W trakcie realizacji projektów, często pojawiają się różnego rodzaju problemy techniczne,
    które nie mają gotowych rozwiązań oraz wymagają nieszablonowego podejścia. Zdarza
    się, że pracownicy X eksperymentują z nowymi podejściami, aby znaleźć optymalne
    rozwiązanie.
    Podsumowując, każdorazowy projekt realizowany przez X wymaga indywidualnego i
    innowacyjnego podejścia, ponieważ każda maszyna czy system są projektowane na
    zamówienie i dostosowywane do specyficznych potrzeb klienta. Twórczy charakter
    działalności firmy, przejawia się w nieszablonowym łączeniu technologii, opracowywaniu
    unikalnych koncepcji technicznych oraz wdrażaniu niestandardowych rozwiązań
    inżynieryjnych. Dzięki temu każde urządzenie nie tylko spełnia określone wymagania, ale
    często przewyższa rynkowe standardy pod względem efektywności, precyzji i
    automatyzacji X, rozwijając swoją wiedzę i kompetencje w kolejnych projektach, może
    podejmować coraz bardziej złożone wyzwania, co pozwala na ciągły rozwój firmy i
    wdrażanie coraz bardziej zaawansowanych technologii.
    5. X wskazuje, iż działalność będąca przedmiotem wniosku obejmuje jedynie prace
    innowacyjne, wymagające twórczego podejścia. Rutynowe działania, takie jak
    standardowe wdrożenia czy powtarzalne modernizacje nie są zaliczane do ww. rodzaju
    działalności.
    6. X konsekwentnie dąży do tworzenia innowacyjnych rozwiązań technologicznych,
    optymalizacji procesów produkcyjnych oraz automatyzacji i robotyzacji stanowisk
    przemysłowych. W toku prowadzonych prac Spółka osiągnęła szereg kluczowych celów,
    które wpłynęły na rozwój zarówno jej samej, jak i jej klientów.
    Kluczowe cele osiągnięte w ramach prowadzonych prac obejmują:
    • Projektowanie i wdrażanie nowoczesnych maszyn - opracowanie zindywidualizowanych
    urządzeń (...), dostosowanych do specyficznych potrzeb klientów;
    • Automatyzacja i robotyzacja procesów produkcyjnych - (...);
    • Optymalizacja wydajności i redukcja kosztów - (...);
    • Modernizacja i ulepszanie istniejących rozwiązań - unowocześnianie wcześniej
    wykonanych maszyn, poprawa ich ergonomii, bezpieczeństwa oraz dostosowanie do
    nowych wymagań technologicznych.

    Do realizacji projektów X wykorzystuje zasoby ludzkie, rzeczowe i finansowe, które
    wspólnie pozwalają na realizację projektów. Prace prowadzone są przez wysoko
    wykwalifikowaną kadrę składającą się z konstruktorów, inżynierów, programistów,
    mechaników oraz elektryków, którzy odpowiadają za projektowanie, montaż i wdrażanie
    nowoczesnych technologii. Dzięki ich doświadczeniu i wiedzy możliwe jest tworzenie
    zindywidualizowanych maszyn i systemów automatyzacji dostosowanych do
    specyficznych potrzeb klientów.
    Nieodłącznym elementem działalności Wnioskodawcy są również zasoby rzeczowe,
    obejmujące nowoczesne oprogramowanie CAD, park maszynowy. Narzędzia te pozwalają
    na dokładne projektowanie urządzeń, przeprowadzanie symulacji oraz testowanie
    gotowych rozwiązań.
    Działalność X opiera się także na zasobach finansowych, obejmujących środki własne.
    Dzięki stabilnemu finansowaniu możliwe jest nie tylko prowadzenie prac, ale również ich
    optymalizacja i wdrażanie w warunkach przemysłowych. Wszystkie te elementy łącznie
    pozwalają na realizację zaawansowanych projektów i ciągłe doskonalenie procesów
    produkcyjnych.
    7. Prace realizowane przez Wnioskodawcę podejmowane są w sposób systematyczny.
    Spółka posiada opracowany harmonogram dotyczący prac projektowych. Każdy projekt
    rozpoczyna się od określenia celów strategicznych, takich jak:
    • Zwiększenie poziomu automatyzacji w procesach przemysłowych;
    • Opracowanie indywidualnych, dedykowanych rozwiązań dostosowanych do
      specyfikacji klientów;
    • Redukcja (...);
    • Integracja nowoczesnych (...).
    Harmonogram projektowy obejmuje następujące etapy:
      1. Analiza potrzeb klienta i konsultacje techniczne.
      2. Tworzenie koncepcji technicznej oraz wizualizacji 3D.
      3. Projektowanie mechaniczne, elektryczne i pneumatyczne.
      4. Produkcja podzespołów i montaż urządzenia.
      5. Programowanie i testy wstępne w zakładzie X.
      6. Ostateczne wdrożenie i optymalizacja u klienta.
      7. Serwis i doskonalenie systemów.
    Wszystkie prace projektowe, realizowane przez Spółkę, prowadzone są zgodnie z
    ustalonym harmonogramem, jednak ze względu na twórczy charakter prac, niektóre
    etapy mogą podlegać niewielkim odstępstwom z powodu dodatkowych testów lub
    ewentualnej modyfikacji urządzenia.
    Pytania
    1) Czy opisana powyżej działalność X, stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której
    mowa w prawie podatkowym art. 4a pkt 26 UPDOP, a Wnioskodawca jest uprawniony
    do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d ust. 1 UPDOP?
    2) Czy ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym, przez X, koszty osobowe, tj.
    koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz
    składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu należności, stanowią koszty kwalifikowane
    w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy
    opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy?

    3) Czy ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym przez X, wydatki na nabycie
    materiałów, surowców i części niezbędnych do realizacji projektów stanowią koszty
    kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a tym samym mogą zostać
    odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Opisana w przedstawionym stanie faktycznym, działalność X, stanowi działalność
      badawczo-rozwojową, o której mowa w prawie podatkowym art. 4a pkt 26 UPDOP i
      Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d ust. 1
      UPDOP.
    2. Ponoszone przez X w przedstawionym stanie faktycznym koszty osobowe, tj. koszty
      wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz składki
      na ubezpieczenia społeczne z tytułu tych należności stanowią koszty kwalifikowane w
      rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP i tym samym mogą zostać odliczone od podstawy
      opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy.
    3. Ponoszone przez X, w przedstawionym stanie faktycznym, wydatki na nabycie
      materiałów, surowców i części niezbędnych do realizacji projektów (wskazane w pkt 3)
      stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a tym samym
      mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww.
      ustawy.
    Uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego
    stanu faktycznego
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 UPDOP, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wy korzystania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań.
    Stosownie natomiast do definicji zawartej w art. 4a pkt 27 UPDOP, badaniami naukowymi
    są:
    - badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.) , rozumiane jako prace
    empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej
    wiedzy podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
    zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce, rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
    lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 cyt. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, przez prace
    rozwojowe rozumie się natomiast działalność obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług
    oraz procesów i technologii produkcji. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace są
    działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 cyt.

    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Działalność Wnioskodawcy, w ramach
    prowadzonych projektów i produkcji, obejmuje prace rozwojowe, w rozumieniu tych
    przepisów, ponieważ spełnia łącznie następujące kryteria:
    - działalność stanowi działalność twórczą,
    - działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,
    - celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań,
    - działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
    - działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń.
    Działalność twórcza:
    Przepisy UPDOP nie definiuje pojęcia „twórczy”, co oznacza, iż zgodnie z teorią wykładni
    prawa należy odwołać się do znaczenia tego słowa w języku słownikowym i potocznym w
    celu jego zrozumienia i zastosowania. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego pod red. W.
    Doroszewskiego (Zob. http://sjp.pwn.pl. Wszelkie dalsze odwołania do słownikowego
    znaczenia słów zawarte w niniejszym opracowaniu odnoszą się do wskazanego w
    niniejszym przypisie słownika) charakter twórczy oznacza „tworzący lub mający zdolność
    tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy”.
    Z kolei, słownik języka polskiego PWN podaje, że działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu (Zob.
    J. Barta, R. Markiewicz, Cecha twórczości i indywidualności, (w:) Prawo autorskie, Wolters
    Kluwer, dostęp online, rozdział 1.3).
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia” (Zob. M. Poźniak-Niedzielska, A. Niewęgłowski. Prawo autorskie.
    System prawa prywatnego, tom 13, J. Barta (red.), wyd. 3, Warszawa 2013, s. 9) .
    Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem
    nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Warto również sięgnąć do Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów pochodzących z prawa własności
    intelektualnej, tj. IP Box. Przedmiotowe objaśnienia dotyczą innej ulgi podatkowej,
    jednakże definicja działalności badawczo-rozwojowej jest wspólna zarówna dla ulgi IP Box,
    jak i dla ulgi na działalność badawczo-rozwojową, która została przewidziana w art. 18d
    ust. 1 UPDOP. Zgodnie z art. 14a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (dalej jako „Ordynacja podatkowa”), minister właściwy do spraw finansów
    publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego
    przez organy podatkowe, w szczególności: wydając z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów
    prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe) - przy
    uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Co istotne, w myśl art. 14n § 4 pkt 1 Ordynacji
    podatkowej, zastosowanie się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do
    objaśnień podatkowych powoduje objęcie go ochroną przewidzianą w art. 14k-14 m tej

    ustawy. Zatem, zastosowanie się do tych wyjaśnień zwiększa bezpieczeństwo prawno-
    podatkowe podatników.
    Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych, za działalność twórczą uznaje się działalność,
    której rezultat jest odpowiednio ustalony, przez co może odbyć się w dowolnej formie; ma
    charakter indywidualny, w związku z tym nie jest wynikiem wyłącznie mechanicznych
    działań, ale kreatywnych procesów myślowych; oraz ma charakter oryginalny tzn. stanowi
    nowy twór, przy czym oryginalność należy rozpatrywać retrospektywnie (tzn. rezultat
    pracy nie jest twórczy, w sytuacji, w które istnieje identyczne, uprzednio stworzone już
    dzieło). Ponadto, zostało wskazane, że: „na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w
    stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn.
    przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-
    rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli
    podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem, twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika”.
    Zgodnie z powyższym, działalność Wnioskodawcy ma charakter twórczy, ponieważ prace
    projektowe każdorazowo zmierzają do poszukiwania nowych zastosowań dla wiedzy i
    doświadczenia pracowników z uwzględnieniem celów i założeń podanych przez klienta. W
    związku z tym, każdy z projektów posiada cechę indywidualności, nie jest on wynikiem
    wyłącznie mechanicznych działań ale kreatywnych procesów myślowych. Każdy z
    projektów powstaje na podstawie ustaleń z klientem oraz w oparciu o koncepcję
    technologiczną wraz ze specyfikacją techniczną. Konstruktorzy na początkowym etapie
    projektu zajmują się projektowaniem składników linii oraz opracowywaniem dokumentacji
    wykonawczej. Proces realizacji projektu, mimo że jest zaplanowany od strony
    organizacyjnej, cechuje się wysokim stopniem niepewności badawczej i technologicznej. W
    każdym z czterech ww. etapów prac projektowych pracownicy na bieżąco rozwiązują
    problemy, spotykają się z trudnościami i problemami technicznymi, co wymaga twórczego
    i kreatywnego myślenia. Nabyta wiedza i doświadczenie są wykorzystywane podczas
    realizacji kolejnych projektów. Podejmowane w trakcie realizacji projektu czynności
    wymagają zastosowania metod analitycznych i koncepcyjnych w celu stworzenia
    unikalnego w skali Spółki rozwiązania. Każdy rezultat pracy Wnioskodawcy stanowi nowe
    rozwiązanie techniczne, które dotychczas nie występowało w praktyce gospodarczej.
    Działalność podejmowana w sposób systematyczny:
    Podobnie jak w przypadku pojęcia „twórczy”, znaczenia tego pojęcia należy poszukiwać w
    języku powszechnym ze względu na brak ustawowej definicji. Według słownika języka
    polskiego pojęcie „systematyczny” to „uporządkowany według pewnego systemu,
    regularny”, a także „odznaczający się skrupulatnością w wykonywaniu czegoś; dokładny”.
    Według tego słownika „systematyczny proces” to „proces zachodzący stale, od dłuższego
    czasu”, natomiast „systematyczne działanie” to działanie „prowadzone w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu”, których efekty są „planowe i metodyczne”.
    Odpowiednikiem cechy systematyczności na gruncie Frascati 2015, jest cecha
    „metodyczna”, która „(...) oznacza, że działalność B+R jest prowadzona w sposób
    zaplanowany, przy czym rejestruje się zarówno przebieg procesu, jak i jego wynik. Aby to
    zweryfikować, należy określić cel projektu B+R oraz źródła finansowania prowadzonych
    prac badawczych i rozwojowych.” (Frascati 2015, s. 50)
    W orzecznictwie sądów administracyjnych można spotkać się z próbą określenia
    „systematyczności”, która mówi, że „(...) działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób, czyli bieżące prowadzenie prac badawczo-
    rozwojowych podjętych w przeszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych
    przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i
    realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako zakaz

    obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika (...)”(Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9
    października 2019 r. (I SA/Gd 990/19, LEX nr 2738804)). Potwierdził to Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2019 r., znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.538.2018.2.APO). Według tezy zawartej w interpretacji indywidualnej z 6 marca
    2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-3.4010.617.2019.2.
    APO, systematyczny charakter działalności oznacza także działalność prowadzoną w
    sposób stały, regularny, uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, ze wskazaniem
    harmonogramu i zasobów.
    Warto również wskazać stanowisko Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z 12
    stycznia 2021 r. (znak: 0112-KDIL2-1.4011.833.2020.2.KF), który stwierdził, że „działalność
    badawczo-rozwojowa musi być także podejmowana w systematyczny sposób, czyli istotne
    jest bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przeszłości, jak i
    rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w
    przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy
    zatem rozumieć jako niemożność uznania za działalność badawczo-rozwojową
    incydentalnych działań podatnika”.
    Zgodnie z powyższym, prace prowadzone przez Wnioskodawcę są oraz będą w przyszłości
    prowadzone w sposób metodyczny, zaplanowany, zorganizowany i ciągły, uporządkowany
    według ustalonych procedur. X prowadzi prace według ściśle ustalonego schematu
    działania. Zarządzanie projektami jest podzielone na poszczególne etapy, które wytyczają
    prace Spółki. Cały proces powstania konkretnego rozwiązania od momentu zgłoszenia do
    jego zakończenia jest szczegółowo zaplanowany. W związku z tym, działalność
    Wnioskodawcy jest podejmowana w sposób systematyczny.
    Celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wy korzystanie zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań:
    Przepisy UPDOP, nie określają kryteriów uznania działania za zwiększające zasoby wiedzy
    oraz ich wykorzystania. W Podręczniku Frascati 2015 wskazuje się, że cechą działalności
    B+R jest także nowatorskość, którą Frascati 2015 identyfikuje jako ukierunkowanie na
    nowe odkrycia, przy czym idzie tutaj o nowatorskość odnoszoną dla danego
    przedsiębiorstwa, z wyłączeniem działań podejmowanych w celu kopiowania,
    naśladowania lub realizowania tzw. inżynierii wstecznej jako środka zdobywania wiedzy,
    ponieważ wiedza ta nie ma charakteru nowatorskiego. Co ważne, powyższe nie oznacza,
    że projekt B+R musi zakończyć się powodzeniem, bowiem w Podręczniku Frascati 2015
    wprost wskazano, że jedną z cech działalności badawczo-rozwojowej jest niepewność co
    do ostatecznego wyniku - zatem działalność tą cechuje m.in. nieprzewidywalność (Frascati
    2015, s. 49.). Dlatego też tak istotne jest prowadzenie działalności B+R w sposób
    systematyczny.
    W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej należy uznać, że „zwiększenie
    zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych,
    natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. Innymi słowy, działalność
    badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym
    badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych
    (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów,
    procesów lub usług (również w formie nowych technologii).
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje
    podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac
    rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i
    umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych,
    zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.

    W związku z tym, że ustawodawca dla potrzeb preferencji IP Box, czy też ulgi B+R, nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększenia zasobów wiedzy”, nie jest jasne czy zasoby
    wiedzy odnoszą się do wiedzy ogólnej, wiedzy pracowników, wiedzy w przedsiębiorstwie,
    czy też wiedzy w danej dziedzinie przemysłowej lub naukowej. Nie ma zatem przeszkód,
    aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się wyłącznie do
    wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest element celowościowy w postaci
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań,
    niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy
    też całe państwo, kontynent lub świat. Jasne jest jednak, że im większa będzie
    skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy, tym większy będzie potencjał
    dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych determinantów prowadzenia
    przez podatników działalności badawczo-rozwojowej.”
    Analizując cały proces B+R w X nie sposób zaprzeczyć, że dochodzi w nim do zwiększenia
    zasobów wiedzy, jak również do ich wykorzystania. Bez zwiększenia zasobów wiedzy nie
    byłoby bowiem możliwe skonstruowanie prototypowych maszyn/linii produkcyjnych,
    których skonstruowanie materializuje także efekt owego zwiększenia zasobów wiedzy i
    jest nierozerwalnie związane z wykorzystaniem zwiększonych zasobów wiedzy. Wobec
    powyższego należy stwierdzić, że również ta przesłanka została spełniona.
    Podsumowując, działalność Wnioskodawcy zwiększa zasoby wiedzy oraz wykorzystuje je
    do tworzenia nowych zastosowań w realizowanych projektach, które wykorzystują
    dostępne zasoby wiedzy pracowników i podwykonawców do tworzenia coraz to nowszych
    rozwiązań.
    Działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług:
    Wnioskodawca wskazuje, że w celu realizacji projektów, pracownicy zatrudnieni przez
    Spółkę nabywają, łączą, kształtują i wykorzystują dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych zindywidualizowanych linii produkcyjnych/maszyn.
    Działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń:
    Prowadzone przez Spółkę prace nie mają charakteru rutynowego i nie stanowią
    okresowych zmian, bowiem są to nowe i kreatywne, innowacyjne koncepcje i rozwiązania.
    Należy w tym miejscu podnieść, że Dyrektor KIS w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych, prezentuje poglądy podobne do przedstawionych powyżej, tj. w zakresie
    konstrukcji urządzeń i maszyn zindywidualizowanych, dostosowanych do specyficznych
    potrzeb klientów (wytwarzanie prototypów maszyn/linii produkcyjnych spełniających
    zindywidualizowane potrzeby klientów), uznając je za działalność badawczo-rozwojową.
    Przykłady interpretacji indywidualnych potwierdzające uznanie prowadzenia prac
    badawczo- rozwojowych w zakresie realizacji linii produkcyjnych/maszyn/urządzeń:
    - interpretacja indywidualna z 9 marca 2022 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (znak: 0111-KDIB1-3.4010.661.2021.1.IZ), w której to organ
    podatkowy uznał, że wskazane w opisie stanu faktycznego prace, podejmowane w
    ramach realizowanych Maszyn, Urządzeń, Narzędzi mają charakter prac rozwojowych i
    spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28
    UPDOP w brzmieniu obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 roku, jak i
    również przed dniem 1 października 2018 roku, która uprawnia Spółkę do zastosowania
    ulgi określonej w art. 18d UPDOP;

    - interpretacja indywidualna z 20 września 2024 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (znak: 0111-KDIB1-3.4010.432.2024.2.AN), w której organ
    podatkowy uznał, że czynności podejmowane przez Spółkę w ramach obszarów B+R tj.
    automatyzacji i robotyzacji procesów produkcyjnych, projektowaniu i budowie maszyn,
    tworzeniu oprogramowania stanowią działalność badawczo-rozwojową, w rozumieniu
    art. 4a pkt 26 ustawy CIT, a w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    skorzystania z dodatkowego odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w art. 18d ustawy CIT;
    - interpretacja indywidualna z 16 października 2023 r. (znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.446.2023.2.JMS) w której w której Dyrektor KIS potwierdził stanowisko
    wnioskodawcy, że prowadzenie działalności w zakresie tworzenia i wdrażania systemów
    optymalizacji i automatyzacji procesów przemysłowych dostosowanych do
    specyficznych potrzeb klientów tj. projektowanie oraz konstrukcji maszyn i linii
    produkcyjnych, wsparcie inżynieryjne dla procesu produkcyjnego klientów spełnia
    definicję działalności badawczo-rozwojowej.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę
    przedstawiona w stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 4a pkt 26-28 UPDOP i tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do
    skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d UPDOP.
    Koszty wynagrodzeń pracowników
    Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 18 UPDOP, koszty uzyskania
    przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
    kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
    dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
    kapitałowych.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 UPDOP, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w
    danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz sfinansowane
    przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października
    1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu.
    Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF, obejmują „wszelkiego
    rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich
    ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
    szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.”
    Wynagrodzenia wypłacane pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę,
    stanowią zatem, koszty kwalifikowane w takiej części, w jakiej przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika (w tym
    także usługodawcy) w danym miesiącu zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów z
    dnia 13 lutego 2024 r. (nr DD8.8203.1.2021).
    Biorąc pod uwagę powyższe, ponoszone przez X wydatki na wypłatę wynagrodzeń
    pracowników, którzy realizują zadania związane z ww. działalnością stanowią koszty
    kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 UPDOP oraz mogą zostać odliczone od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy.
    Koszty materiałów i surowców

    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 UPDOP, kosztami kwalifikowanymi są koszty nabycia
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową. Przepis ten pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów
    wszelkich materiałów niezbędnych do realizacji prac rozwojowych. Zatem, gdy
    wykorzystanie tych materiałów jest niezbędne do realizacji projektu, należy uznać, że
    zachodzi bezpośredni związek danych materiałów i surowców z działalnością o
    charakterze badawczo-rozwojowym. Ponadto, Wnioskodawca jest w stanie co do zasady
    precyzyjnie wskazać koszty materiałów i surowców wykorzystywanych do produkcji
    konkretnego urządzenia - poszczególnych projektów.
    Jedynym wyjątkiem są elementy identyczne, wykorzystywane przy projektowaniu i
    produkcji wszystkich urządzeń, np. podkładki, śruby, kable oraz materiały zakupywanych
    na kilogramy, litry lub metry bieżące, np. metale, farby, preparaty montażowe. W związku
    z brakiem możliwości dokładnego i szczegółowego przypisania do projektów i w związku z
    tym, że koszty te w całości dotyczą projektów prowadzonych w ramach prac rozwojowych
    Wnioskodawca zamierza uznać te koszty w całości za koszty kwalifikowane.
    Wnioskodawca wskazuje również, że w przypadku niektórych faktur opis na dokumencie
    wskazuje na usługę np. oksydacji, cynkowania, anodowania, malowania proszkowego,
    cięcia laserem (opis na fakturze). W rzeczywistości X dokonuje zakupu elementów
    niezbędnych do realizacji projektów, które są np. pokryte powłoką, odpowiednio pocięte.
    Wobec tego X zamierza zaliczyć tego typu koszty do kosztów materiałów i surowców.
    Reasumując powyższe, wszystkie materiały, surowce i części używane przy projektowaniu,
    a także tworzeniu urządzeń, w tym wykonywane na indywidualne zlecenie X przez
    podmioty zewnętrzne, stanowiące część składową urządzeń, do których są wyłącznie
    dedykowane, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d UPDOP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”),
    przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: „Ustawa SWIN”), badania naukowe są
    działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

    W art. 4a pkt 28 updop ustawodawca wskazał, że:
    ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,
    prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 18d ust. 1 updop,
    podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 updop,
    koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
    jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop,
    podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
    odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w
    kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    W myśl art. 18d ust. 7 updop, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
    lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
    Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
    pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5,
    ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Stosownie do art. 18d ust. 8 updop,

    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
    o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
    art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym
    podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z
    odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1,
    wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu updop,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop,
      przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      updop,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Ad. 1
    W celu stwierdzenia, czy opisana działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową,
    należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności

    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
    Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone
    w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów
    aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi
    na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,

    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop – co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).

    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Z treści wniosku wynika, że w wyniku prowadzonych prac, powstaje nowa wiedza,
    zarówno na poziomie indywidualnym w zakresie umiejętności i doświadczenia
    pracowników, jak i organizacyjnym - poprzez rozwój metodyki projektowej, technologii
    oraz innowacyjnych rozwiązań stosowanych przez Państwa Spółkę. Obszary powstawania
    nowej wiedzy i umiejętności to inżynieria mechaniczna i automatyzacja, robotyka i
    mechatronika, technologie produkcji, informatyka przemysłowa, badania operacyjne i
    analiza procesów - tworzenie modeli przewidujących zachowanie systemów
    produkcyjnych oraz ich efektywność.
    Twórczy charakter Państwa działalności, przejawia się na kilku poziomach - od
    opracowywania koncepcji technicznych i projektowania unikalnych maszyn, poprzez
    wdrażanie nowoczesnych rozwiązań technologicznych, aż po ciągłe doskonalenie i
    rozwijanie metod produkcji.
    Państwa działalność wypełnia więc definicję działalności badawczo-rozwojowej. Należy
    jednak podkreślić, że z działalności badawczo-rozwojowej należy wyłączyć czynności takie
    jak szkolenia oraz prace związane z serwisem i doskonaleniem systemów. Prace te nie są
    twórcze bowiem ich celem nie jest stworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań. Pomimo
    tego, że prace te mogą dotyczyć innowacyjnego produktu, same w sobie nie są twórcze
    ani rozwojowe.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisana powyżej działalność X, stanowi
    działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w prawie podatkowym art. 4a pkt 26
    UPDOP, a Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d
    ust. 1 UPDOP, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu
    wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-
    rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją
    prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty
    świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt
    kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także

    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163, dalej: „updof”),
    za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
    finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy ponoszone w przedstawionym stanie
    faktycznym, przez X, koszty osobowe, tj. koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych
    na podstawie umowy o pracę oraz składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu należności,
    stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a tym samym mogą
    zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy, jest
    prawidłowe.
    Ad. 3
    W opisie sprawy, wskazali Państwo, że w ramach realizowanych projektów, nabywają
    Państwo różnorodne materiały, takie jak stalowe elementy ram, panele sterujące,
    okablowanie, napędy elektryczne, czujniki położenia, metale, farby, środki montażowe,
    podkładki, śruby oraz inne narzędzia i oprzyrządowanie wykorzystywane do wytwarzania
    artykułów z tworzyw sztucznych.
    Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów i surowców należy odwołać się do art. 18d
    ust. 2 pkt 2 updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów
    i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku

    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy w zakresie ulgi B+R pozwalają na
    zakwalifikowanie do niej kosztów materiałów i surowców, które podatnik zaliczył do
    kosztów uzyskania przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez
    niego działalnością badawczo-rozwojową.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy ponoszone w przedstawionym stanie
    faktycznym przez X wydatki na nabycie materiałów, surowców i części niezbędnych do
    realizacji projektów stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a
    tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art.
    18 ww. ustawy, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych
    stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i
    nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek

    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.