Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-251/16-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-06-10
Teza: Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do zaliczania zapłaconych odsetek od Pożyczki w całości do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, bez konieczności stosowania ograniczeń, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: kapitalizacja-cienka kapitalizacja; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki; osoba-osoby fizyczne; pożyczka; rodzina; udział; wspólnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2016 r. (data wpływu 2 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku zastosowania ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku zastosowania ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podlegającym obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Wnioskodawca zakłada, iż w przyszłości wspólnikami Spółki będą trzy osoby fizyczne, pomiędzy którymi istniały będą więzy pokrewieństwa.

Wnioskodawca zakłada, iż w przyszłości jeden ze wspólników Spółki (dalej: „Pożyczkodawca”) udzieli Spółce pożyczki (dalej: „Pożyczka”) na podstawie umowy zawartej pomiędzy Pożyczkodawcą oraz Spółką (dalej: „Umowa Pożyczki”). Wartość zadłużenia Spółki z tytułu Umowy Pożyczki będzie przekraczała wysokość kapitałów własnych Spółki. W związku z udzieleniem Pożyczki, Spółka zobowiązana będzie do wypłaty odsetek, w wysokości i terminach ustalonych w Umowie Pożyczki. W celu ustalenia wysokości odsetek zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, Wnioskodawca stosuje i będzie stosował zasady opisane w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT (Wnioskodawca nie wybrał i nie wybierze tzw. metody alternatywnej).

Pożyczkodawca nie będzie posiadał udziałów stanowiących co najmniej 25% kapitału zakładowego Spółki, ani nie będzie uprawniony do wykonywania co najmniej 25% praw głosu na zgromadzeniu wspólników Spółki. Wnioskodawca zakłada jednakże, iż udziały stanowiące co najmniej 25% kapitału zakładowego Spółki, uprawniające do wykonywania co najmniej 25% praw głosu, będą w posiadaniu pozostałych dwóch wspólników, będących krewnymi Pożyczkodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do zaliczania zapłaconych odsetek od Pożyczki w całości do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, bez konieczności stosowania ograniczeń, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie miał on prawo do zaliczania zapłaconych odsetek od Pożyczki w całości do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, bez konieczności stosowania ograniczeń, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm., dalej jako: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez podmiot posiadający bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec podmiotów posiadających bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, uwzględniającego również zadłużenie z tytułu pożyczek, przekroczy łącznie wartość kapitału własnego spółki – w proporcji, w jakiej wartość zadłużenia przekraczająca wartość kapitału własnego spółki pozostaje do całkowitej kwoty tego zadłużenia wobec tych podmiotów, określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek.

Rozwinięciem powyższej regulacji jest art. 16 ust. 6 ustawy o CIT, zgodnie z którym wskaźnik procentowy, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT, posiadanych udziałów w spółce, określa się na podstawie liczby praw głosu, jakie w związku z posiadanymi udziałami (akcjami) przysługują danemu podmiotowi, przy czym w celu ustalenia liczby praw głosu art. 11 ust. 5b ustawy o CIT stosuje się odpowiednio. Z kolei art. 11 ust. 5b ustawy o CIT stanowi, iż określając wielkość udziału pośredniego, jaki podmiot posiada w kapitale innego podmiotu, przyjmuje się zasadę, że jeżeli jeden podmiot posiada w kapitale drugiego podmiotu określony udział, a ten drugi posiada taki sam udział w kapitale innego podmiotu, to pierwszy podmiot posiada udział pośredni w kapitale tego innego podmiotu w tej samej wysokości, natomiast jeżeli wartości te są różne, za wysokość udziału pośredniego przyjmuje się wartość niższą.

Należy ponadto zauważyć, iż zgodnie z art. 16 ust. 7b ustawy o CIT przez pożyczkę, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT, rozumie się każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy, w tym kredyt, emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę.

Przytoczone powyżej przepisy regulują ograniczenia w zakresie prawa zaliczania odsetek do kosztów podatkowych wynikające z tzw. niedostatecznej kapitalizacji. Należy podkreślić, iż wskazane przepisy, wprowadzające wyjątek od zasady zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków związanych z osiąganymi przychodami podatkowymi, powinny podlegać ścisłej wykładni, ograniczonej wyłącznie do ich literalnego brzmienia, bez możliwości rozciągania przewidzianych w nich ograniczeń na stany faktyczne nieobjęte wyraźnie ich zakresem.

Mając powyższe na uwadze, celem zastosowania ograniczenia w zakresie zaliczania odsetek do kosztów uzyskania przychodów, kluczowe jest spełnienie dwóch warunków:

1.  analizowane odsetki muszą wynikać z pożyczki (z uwzględnieniem definicji tego pojęcia zawartej w art. 16 ust. 7b ustawy o CIT) udzielonej przez podmioty posiadające bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25% udziałów/akcji (25% praw głosu) spółki otrzymującej pożyczkę (warunek odnoszący się do pożyczki, jako udzielonej przez tzw. podmioty kwalifikowane),
2.  w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek, spółka otrzymująca pożyczkę musi posiadać zobowiązania (zadłużenie) w określonej wysokości wobec podmiotów posiadających bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25% udziałów/akcji (25% praw głosu) spółki otrzymującej pożyczkę (warunek odnoszący się do zadłużenia względem tzw. podmiotów kwalifikowanych).

Na gruncie przedstawionego stanu faktycznego nie ulega wątpliwości, iż nie zostaną spełnione obydwa ww. warunki, a tym samym prawo do zaliczania do kosztów podatkowych odsetek od Pożyczki udzielonej na rzecz Spółki przez Pożyczkodawcę nie będzie podlegało ograniczeniom, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT.

Jak zostało podkreślone w stanie faktycznym sprawy, Pożyczkodawca udzielający Pożyczki na rzecz Spółki nie będzie posiadał udziałów stanowiących co najmniej 25% kapitału zakładowego Spółki, ani nie będzie uprawniony do wykonywania co najmniej 25% praw głosu na zgromadzeniu wspólników Spółki. Powyższe oznacza, iż Pożyczkodawca nie będzie tzw. podmiotem kwalifikowanym, określonym w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT. W szczególności wymaga podkreślenia, iż Pożyczkodawca nie będzie mógł zostać uznany za podmiot posiadający pośrednio udziały stanowiące co najmniej 25% kapitału zakładowego Spółki (uprawniające do wykonywania co najmniej 25% praw głosu na walnym zgromadzeniu Spółki) w związku z faktem pozostawania w relacjach rodzinnych (pokrewieństwo) z innymi wspólnikami Spółki, posiadającymi udziały stanowiące co najmniej 25% kapitału zakładowego Spółki (uprawniające do wykonywania co najmniej 25% praw głosu na walnym zgromadzeniu Spółki). Sposób ustalenia istnienia powiązań pośrednich dla celów stosowania art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT został wskazany w art. 11 ust. 5b w zw. z art. 16 ust. 6 ustawy o CIT, w świetle którego bierze się pod uwagę jedynie istnienie powiązań o charakterze kapitałowym (a nie powiązań o charakterze rodzinnym).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.