Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.373.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu przekazania pracownikom
upominków okolicznościowych.
Słowa kluczowe: pracownik
płatnik
upominki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. dalej: "Spółka" lub "Wnioskodawca" jest częścią (...) Grupy X. Grupa X działa w
    branży (...) w skali światowej i zajmuje się m.in.(...). W szczególności, Spółka w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej świadczy różnego rodzaju usługi na rzecz innych
    podmiotów z Grupy X, w zamian za otrzymywane wynagrodzenie zapewniające pokrycie
    kosztów oraz realizację odpowiedniego zysku. Do świadczonych usług należą:
        usługi prowadzenia prac badawczo-rozwojowych,
        usługi marketingowe,
        usługi wsparcia procesów finansowych
        usługi wsparcia procesów zakupowych i inne.
    W celu wykonywania wymienionej działalności Wnioskodawca zatrudnia znaczną liczbę
    pracowników (w chwili obecnej ok. 3000 osób) i jest pracodawcą w rozumieniu przepisów
    Kodeksu pracy.
    Pracownicy są zatrudnieni w biurach w (...) oraz (...), jak również zlokalizowani na terenie
    całego kraju. Pracownicy Spółki posiadają bardzo wysokie, często unikalne rynkowo
    kwalifikacje, w większości legitymują się wykształceniem wyższym, w tym specjalistycznym.
    Dlatego, Spółka jako pracodawca, przykłada dużą wagę do kreowania i utrzymywania
    wyjątkowo dobrych warunków pracy (systematycznie lokuje się w czołówce rankingów
    najlepszych pracodawców), a w tym celu stosuje wiele narzędzi mających na celu
    utrzymywanie dobrych relacji z pracownikami, wysokiego morale oraz dużego poziomu
    lojalności wobec pracodawcy.
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych i płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych
    (ze względu na wypłatę wynagrodzeń za pracę na rzecz zatrudnionych pracowników oraz
    zleceniobiorców). Wnioskodawca zamierza przekazywać swoim pracownikom drobne
    upominki w postaci np.:
        Kwiatów okolicznościowych, z okazji imienin, urodzin, okazji z życia naukowego (np.
        obrony doktoratu), podziękowań itp.
        Drobnych słodyczy, czasami tortów z okazji imienin, urodzin, pożegnania
        pracownika itd.
        Drobnych upominków rzeczowych z okazji osobistych, w tym narodzin dziecka (np.
        tzw. tort pieluchowy - przedmiot wykonany z pieluch)
        Wiązanki pogrzebowe lub kwiaty z okazji pogrzebu osób najbliższych pracownikowi
        Vouchery/karty podarunkowe do placówek detalicznych
        Inne drobne upominki okolicznościowe.
    (zwanymi dalej łącznie: „upominkami”). Wartość pojedynczego upominku będzie
    relatywnie niewielka, na dzień składania wniosku oznacza to, że maksymalna wysokość
    nie będzie przekraczała kwoty 1000 PLN.
    Upominki będą przekazywane sporadycznie. Upominek za każdym razem będzie formą
    gratulacji, uhonorowania ważnych okazji w życiu lub podziękowania. Tym samym,
    upominek nie będzie zatem stanowił elementu wynagrodzenia, do którego zapłaty jest
    zobowiązany pracodawca na podstawie zawartej umowy o pracę. Przekazanie upominku
    nie będzie też uzależnione od osiąganych wyników, ocen okresowych, czy wskaźników
    absencji.

    Jednocześnie, wręczanie upominków nie będzie regulowane w przepisach wewnętrznych
    pracodawcy, za każdym razem osoby z otoczenia danego pracownik podejmują inicjatywę
    związaną z prezentem. Pracownik nie będzie więc mógł dochodzić wydania upominku na
    podstawie stosunku prawnego ani roszczenia.
    Pracownik w żaden sposób nie będzie zobowiązany przez Wnioskodawcę do przyjęcia
    upominku ani do jego późniejszej konsumpcji. Finansowanie upominków będzie
    realizowane z bieżących środków Wnioskodawcy.
    Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w związku z
    obdarowaniem pracowników upominkami powstanie przychód ze stosunku pracy i czy w
    związku z tym, na Wnioskodawcy spoczywają obowiązki płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy obdarowanie pracowników okazjonalnie upominkami stanowi dla pracowników
    przychód ze stosunku pracy i czy w związku z tym na Wnioskodawcy spoczywają obowiązki
    płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, upominki przekazywane okazjonalnie pracownikom nie będą stanowiły
    wynagrodzenia ze stosunku pracy i w związku z tym na Wnioskodawcy nie będą ciążyły
    obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (“PIT”).
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń
    częściowo odpłatnych.
    W świetle art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami
    prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są
    obowiązane, jako płatnicy, obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy
    od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku pracy, z pracy
    nakładczej, stosunku służbowego, lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków
    pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu
    udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy. Natomiast zgodnie z
    art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c raz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku. Powyższe regulacje wskazują, że opodatkowaniu podatkiem PIT podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych które zostały
    enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartych w powyższej
    ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku lub w stosunku do których nie
    stosuje się ustawy o PIT, a są one opodatkowane na podstawie innych ustaw. Warto
    zwrócić uwagę na przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, zgodnie z którym, przepisów tej
    ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i
    darowizn.
    Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby
    fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
    praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem
    darowizny, polecenia darczyńcy.

    Umowa darowizny zdefiniowana została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny, w myśl którego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do
    bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. W świetle
    art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy
    własności rzeczy i praw majątkowych.
    W ocenie Wnioskodawcy, w pewnych sytuacjach nieodpłatne przekazanie rzeczy przez
    pracodawcę na rzecz pracownika nie powinno być traktowane jako przychód ze stosunku
    pracy, ale w związku ze spełnieniem definicji z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego jako
    darowizna, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ jest przedmiotem opodatkowania podatkiem od spadków i
    darowizn, o czym stanowi art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Na podstawie art. 888 § 1
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061) przez
    umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Innymi
    słowy, darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i
    dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z
    ustawy. Pogląd Wnioskodawcy znajduje uzasadnienie w orzecznictwie Trybunału
    Konstytucyjnego. Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez
    pracowników od pracodawców została rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny w
    wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt: K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny
    wskazał, że: „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi
    sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest
    oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać, lecz
    także postać różnego rodzaju świadczeń, które - nawet nieujęte w umowie o pracę - w
    praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca
    rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu
    zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako
    podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku o spadków i darowizn. A zatem to
    nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których
    wartość należy podnieść podlegający dochód podatnika, od tych które jego dochodu nie
    zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie
    pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść),
    którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
    W przytoczonym wyroku Trybunał sformułował zasadę, zgodnie z którą, świadczenia
    otrzymywane przez pracowników od pracodawców należy uznać za przychód, jednak z
    wyjątkiem świadczeń, które mają uhonorować i docenić pracownika z okazji niemającej
    związku z wykonywaną pracą - w tym przypadku przedmiotowa korzyść stanowi
    darowiznę podlegającą przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2022
    r. Znak: 0112-KDIL2-1.4011.1170.2021.3.AMN: „W rezultacie stwierdzić należy, że
    obdarowywanie pracowników przez Państwa prezentami stanowiącymi formę gratulacji,
    uhonorowania ważnych okazji w ich życiu, które - jak sami Państwo wskazali we wniosku -
    nie będą elementem wynagrodzenia, do zapłaty którego Państwo są zobowiązani na
    podstawie zawartej umowy o pracę, a jest to dobrowolne świadczenie z Państwa strony
    (do którego nie są Państwo zobowiązani na podstawie zapisów umownych ani innych
    porozumień), co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W
    konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczanych przez Państwo

    pracownikom Państwa prezentów, o których mowa we wniosku, nie stanowi dla nich
    przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z ww.
    tytułu na Państwu nie będą ciążyć obowiązki płatnika”.
    Dodatkowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 23 lutego 2024
    r. Znak: 0114-KDIP3-2.4011.1141.2023.1.JK3, stwierdził, że: „Darowizna na rzecz
    pracowników, z prezentów, które - jak Państwo wskazali we wniosku – nie stanowi dla
    pracowników dodatkowej formy gratyfikacji za wykonaną pracę, co do zasady będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Z uwagi na wyłączenie z
    opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przekazanie pracownikom Voucherów oraz Prezentów nie będzie stanowić dla
    nich przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem,
    na Państwu jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i
    odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych”.
    Natomiast Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 14 czerwca 2024 r. (Znak: 0115-
    KDIT1.4011.284.2024.1.AS) (stan faktyczny: pracodawca zamierzał dawać pracownikom
    prezenty z okazji Świąt Bożego Narodzenia oraz Wielkanocy) zgodził się z pracodawcą, że
    ten nie ma obowiązku obliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób
    fizycznych od wartości tych prezentów. Bowiem te prezenty nie są nieodpłatnym
    świadczeniem ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o PIT, powodującym
    powstanie u pracowników przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym. Dyrektor KIS stwierdził końcowo w tejże interpretacji: „(...) skoro w realiach
    opisanej sprawy otrzymanie przez Państwa pracowników przedpłaconych kart
    podarunkowych nie jest zależne od osiąganych w pracy wyników, nie stanowi dodatkowej
    formy wynagrodzenia, do którego byliby Państwo zobowiązani na podstawie umowy o
    pracę bądź innego dokumentu, jak również nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem
    wzajemnym ze strony pracownika, co do zasady może podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn. W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z
    opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wartość przekazanych pracownikom przez Państwa przedpłaconych kart
    podarunkowych nie stanowi dla nich przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym na Państwu - jako płatniku – nie
    ciąży obowiązek obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych
    w myśl art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”.
    Także w interpretacji podatkowej z 2 maja 2024 r. Znak: 0112-KDIL2-1.4011.253.2024.1.DJ
    – stan faktyczny: pracodawca zamierzał przekazywać niektórym, długoletnim
    pracownikom przechodzącym na emeryturę prezenty w formie rzeczowej o wartości ok.
    2000 zł - Dyrektor KIS uznał, że wartość takich prezentów nie jest przychodem pracownika
    ze stosunku pracy a zatem nie trzeba pobierać zaliczki na podatek dochodowy. Natomiast
    za podatek właściwy Dyrektor uznał właśnie podatek od spadków i darowizn, stwierdzając,
    że „Przekazywanie prezentów pracownikowi spełnia kluczową dla darowizny cechę braku
    ekwiwalentności (świadczeń wzajemnych). Upominki będą w przyszłości przekazywane
    pracownikom Wnioskodawcy, jednak w żadnym wypadku nie zależą od wykonywania
    pracy czy jej rezultatów, jedynie stanowią formę docenienia oraz uhonorowania
    pracownika.”. Innymi słowy, Dyrektor uznał, że przekazywanie pracownikom
    przedmiotowych upominków powinno zostać potraktowane jako darowizna, podlegająca
    przepisom o podatku od spadków i darowizn. Reasumując, z uwagi na wyłączenie z
    opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie będą stanowiły one dla pracowników Spółki przychodu w rozumieniu art.
    12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, z przedmiotowego tytułu na Wnioskodawcy jako płatniku, nie będzie ciążyć
    obowiązek pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    – podatku.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w
    art. 10 ust. 1 pkt 1:
      Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,

      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu
    wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane
    przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie
    tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do
    przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość
    świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia
    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane
    pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi,
    bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki
    płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści
    majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych
    w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały:
      Przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do
    zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest
    zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby
    powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby
    podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
    Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium

      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), w myśl którego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka zamierza przekazywać swoim
    pracownikom drobne upominki z okazji imienin, urodzin, okazji z życia naukowego,
    podziękowań, pożegnania pracownika, okazji osobistych, z okazji pogrzebu, Vouchery
    /karty podarunkowe do placówek detalicznych i innych. Wartość pojedynczego upominku
    będzie relatywnie niewielka, na dzień składania wniosku oznacza to, że maksymalna
    wysokość nie będzie przekraczała kwoty 1000 PLN. Upominki będą przekazywane
    sporadycznie. Upominek za każdym razem będzie formą gratulacji, uhonorowania
    ważnych okazji w życiu lub podziękowania. Tym samym, upominek nie będzie zatem
    stanowił elementu wynagrodzenia, do którego zapłaty jest zobowiązany pracodawca na
    podstawie zawartej umowy o pracę. Przekazanie upominku nie będzie też uzależnione od
    osiąganych wyników, ocen okresowych, czy wskaźników absencji. Jednocześnie, wręczanie
    upominków nie będzie regulowane w przepisach wewnętrznych pracodawcy, za każdym
    razem osoby z otoczenia danego pracownik podejmują inicjatywę związaną z prezentem.
    Pracownik nie będzie więc mógł dochodzić wydania upominku na podstawie stosunku
    prawnego ani roszczenia. Pracownik w żaden sposób nie będzie zobowiązany przez
    Wnioskodawcę do przyjęcia upominku ani do jego późniejszej konsumpcji. Finansowanie
    upominków będzie realizowane z bieżących środków Wnioskodawcy.
    Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od
    pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i
    prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej
    materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez
    Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym
    Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez
    pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.
      „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami)
      nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że
      wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także
      postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w
      praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca
      rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu
      zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako
      podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U.
      z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium
      odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający
      opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają.
      Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie
      pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe
      (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa
    podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13,
    uznać należy, że przekazywanie pracownikom Prezentów z różnych okazji wskazanych we
    wniosku, które – jak samo Państwo wskazujecie we wniosku – nie będą stanowić elementu
    wynagrodzenia, lecz będą one formą gratulacji, uhonorowania ważnych okazji w życiu lub
    podziękowania, co do zasady będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn.

    W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych pracownikom
    przez Spółkę Prezentów w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie będzie stanowić
    dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Zatem z ww. tytułu nie będą na Spółce ciążyć obowiązki płatnika związane
    z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.
    Państwa stanowisko uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że
    dotyczą on konkretnych indywidualnych spraw w określonym stanie faktycznym i w tej
    sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o
    niniejszym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.