Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.184.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
inwestycyjnych związanych z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: energia
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt-projekt pomocowy
proporcja
świetlica
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków inwestycyjnych związanych z realizacją projektu pn. „...”
    Uzupełnili go Państwo pismem – w odpowiedzi na wezwanie - z 26 marca 2025 r. (data
    wpływu 26 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina [dalej: Gmina lub Wnioskodawca] jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług [dalej: VAT]. Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego,
    która działa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym [Dz. U. z
    2024 r. poz. 609 z późn. zm] [dalej: Ustawa o samorządzie gminnym].
    W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach
    rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (t.j. Dz.U. z
    2018 r. poz. 280), z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina podjęła wspólne rozliczanie VAT wraz
    ze wszystkimi swoimi jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w art. 2 pkt 1 tej
    ustawy.
    Obecnie Gmina realizuje inwestycję pn. „...” [dalej: Inwestycja lub Projekt], która jest
    dofinansowana z funduszy unijnych w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi
    na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-
    2020.
    Celem zrealizowanej Inwestycji jest poprawa jakości życia mieszkańców... oraz Gminy
    poprzez przebudowę i zakup wyposażenia świetlicy wiejskiej.
    Projekt polega na przebudowaniu budynku, będącego własnością Gminy, który położony
    jest w miejscowości ..na działce o numerze ewidencyjnym [dalej: Świetlica] oraz
    zakupieniu określonego wyposażenia do tego budynku.
    W ramach realizacji Inwestycji Gmina ponosi i będzie ponosiła wydatki na zakup robót
    budowlanych, wyposażenia oraz na usługi pełnienia kompleksowego nadzoru
    inwestorskiego przy realizacji Projektu [dalej łącznie jako: Wydatki inwestycyjne]. Wydatki
    inwestycyjne zostaną udokumentowane fakturami VAT, na których Gmina oznaczona jest
    /będzie jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Przebudowa Budynku w ramach Projektu polega na wykonaniu m.in. następujących prac:
    remontu pokrycia dachowego i więźby (w zakresie: demontażu istniejącego pokrycia z
    blachy, uszkodzonych elementów więźby z odwozem tych elementów; wymiany

    uszkodzonych elementów więźby na nowe; montażu paroizolacji, wiatroizolacji;
    wykonaniu nowego pokrycia dachu z blachodachówki; wykonaniu obróbek blacharskich,
    podbitki, rynien i rur spustowych), remontu elewacji (w zakresie: demontażu istniejących
    podokienników; oczyszczeniu istniejącej elewacji z zagruntowaniem; wykonaniu warstwy
    wzmacniającej; wykonaniu docieplenia metodą lekką-mokrą tynkiem silikonowym,
    warstwą styropianu gr. 12 cm współczynnik lambda 0,32; montażu nowych
    podokienników) remontu ogrodzenia oraz dostawy wraz montażem instalacji
    fotowoltaicznej.
    Ponadto w ramach Inwestycji zakupione zostanie przez Gminę wyposażenie do kuchni i
    sali spotkań Świetlicy m.in. komplet mebli kuchennych, zamrażarka wolnostojąca, zestaw
    garnków do indukcji, piekarnik elektryczny, płyta indukcyjna, stół, ławki, krzesła składane,
    namiot imprezowy, stół konferencyjny składany.
    Po zrealizowaniu Inwestycji Świetlica jest i będzie zarządzana bezpośrednio przez Urząd
    Gminy.
    W przebudowanej i wyposażonej w związku z realizacją Inwestycji Świetlicy planowane jest
    prowadzenie przez Gminę, tj. bezpośrednio przez Urząd Gminy, m.in. bezpłatnych zajęć
    ogólnodostępnych dla mieszkańców Gminy np. zajęć rękodzielniczych, zajęć kulinarnych,
    klubu rekreacji.
    Po realizacji Inwestycji zmodernizowana w ramach Projektu Świetlica będzie
    ogólnodostępna i udostępniana mieszkańcom i innym podmiotom bezpłatnie. W
    konsekwencji Gmina nie uzyskuje/nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z
    infrastruktury zmodernizowanej w ramach Inwestycji (ani zakupionego wyposażenia), w
    szczególności Świetlica po zrealizowaniu Inwestycji nie będzie odpłatnie wynajmowana czy
    wydzierżawiana przez Gminę.
    W uzupełnieniu wniosku Gmina wskazała następujące informacje:
      1) Czy w związku z montażem instalacji fotowoltaicznej w ramach inwestycji pn. „...” są
        /będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a
        ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r.
        poz. 1361 ze zm.) [2]?
    W związku z montażem instalacji fotowoltaicznej w ramach inwestycji pn. „...” [dalej:
    Projekt] Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm., dalej jako: Ustawa o OZE).
      2) Czy ww. instalacja stanowi/będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt
        19 ustawy o odnawialnych źródłach energii [3]?
    Ww. instalacja będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 Ustawy o OZE.
      3) Czy zawarli Państwo/zamierzają Państwo zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem
        energetycznym? Jeżeli tak, to należy wskazać:
        a) jakie zostały/zostaną określone zasady rozliczenia wyprodukowanej z
          instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej?
        b) czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa
          w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?
    Wnioskodawca jest w trakcie procesu zawierania z przedsiębiorstwem energetycznym
    umowy sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji [dalej: Umowa].
    Przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna będzie produkowała energię elektryczną, która w
    pierwszej kolejności będzie zużywana na potrzeby własne. Pozostała część

    wyprodukowanej energii elektrycznej będzie wprowadzana do sieci, będąc przedmiotem
    sprzedaży pomiędzy Wnioskodawcą a przedsiębiorstwem energetycznym na podstawie
    Umowy. Wynagrodzenie za wprowadzoną do sieci energię elektryczną będzie ustalane
    zgodnie z dokumentem rozliczenia odkupu wystawionym przez przedsiębiorstwo
    energetyczne nie później niż do 21 dnia po zakończeniu roku kalendarzowego, którego
    dotyczy rozliczenie. Wnioskodawca na podstawie dokumentu rozliczenia odkupu oraz w
    oparciu o określoną w Umowie cenę, będzie wystawiał przedsiębiorstwu energetycznemu
    fakturę VAT. Mając powyższe na uwadze, Umowa przewiduje/będzie przewidywała
    wynagrodzenie dla Wnioskodawcy w związku z wyprodukowaną i wprowadzoną do sieci
    energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej.
      4) Czy w przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we wniosku, korzystają
        /będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do
        sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej
        z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
    Nie, w przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we wniosku, Wnioskodawca nie
    będzie korzystał z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w
    oparciu o art. 4 ust. 1 Ustawy o OZE.
      5) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 4 jest twierdząca, to czy otrzymują/będą Państwo
        otrzymywali z tego tytułu wynagrodzenie?
    Mając na uwadze odpowiedź udzieloną przez Wnioskodawcę na pytanie numer 4 powyżej,
    odpowiedź na niniejszej pytanie staje się bezprzedmiotowa.
      6) Czy w przypadku instalacji, o których mowa we wniosku, korzystają/będą Państwo
        korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z
        tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? [5]
    Nie, w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, w opinii Wnioskodawcy nie będzie
    on korzystał z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej
    sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 Ustawy o OZE.
      7) Czy ww. instalacja fotowoltaiczna mieści się/będzie się mieściła w przepisach
        określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? [6] Jeśli tak,
        prosimy wskazać konkretny punkt ww. przepisu.
    Ww. instalacja fotowoltaiczna nie mieści się/nie będzie się mieściła w przepisach
    określonych w art. 4d ust. 2 Ustawy o OZE.
      8) Do jakich czynności jest/będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja
        fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego projektu, tj. czy do czynności:
        a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie to
          czynności),
        b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (prosimy
          wskazać, jakie to czynności),
        c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy
          wskazać, jakie to czynności)?
    W przeważającej mierze instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego
    Projektu będzie wykorzystywana w celu zapewnienia energii elektrycznej niezbędnej do
    funkcjonowania świetlicy wiejskiej w ... [dalej: Świetlica]. W konsekwencji energia

    wyprodukowana z przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej będzie w pierwszej kolejności
    zużywana na potrzeby własne budynku Świetlicy. Zmodernizowana w ramach Projektu
    Świetlica będzie ogólnodostępna i udostępniana mieszkańcom i innym podmiotom
    bezpłatnie. W konsekwencji Gmina nie uzyskuje/nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów
    z infrastruktury zmodernizowanej w ramach Inwestycji (ani zakupionego wyposażenia), w
    szczególności Świetlica po zrealizowaniu Inwestycji nie będzie odpłatnie wynajmowana czy
    wydzierżawiana przez Gminę. Tak więc część Projektu, dotycząca wykonania instalacji
    fotowoltaicznej, ma związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze imperium, czyli
    zadań własnych, a zatem ma związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu
    VAT (wykonywanymi poza działalnością gospodarczą).
    Równocześnie mając na uwadze możliwość wystąpienia nadwyżki wyprodukowanej przez
    instalację fotowoltaiczną energii, która następnie będzie podlegała wprowadzeniu do sieci
    na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego (sprzedaży na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego) Wnioskodawca nie może wykluczyć sytuacji, że przedmiotowa instalacja
    fotowoltaiczna powstała w ramach Projektu będzie wykorzystywana także do działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    [dalej: Ustawa o VAT], podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą ze
    zwolnienia.
    Mając powyższe na uwadze należy uznać, że przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna
    powstała w ramach Projektu będzie wykorzystywana zarówno do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
      9) Czy ww. instalacja fotowoltaiczna wykorzystywana jest/będzie przez Państwa:
        a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
          ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
          poz. 361 ze zm.)?
        b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww.
          ustawy o podatku od towarów i usług?
        c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art.
          15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż
          działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku
          od towarów i usług?
    W przeważającej mierze instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego
    Projektu będzie wykorzystywana w celu zapewnienia energii elektrycznej niezbędnej do
    funkcjonowania Świetlicy. W konsekwencji energia wyprodukowana z przedmiotowej
    instalacji fotowoltaicznej będzie w pierwszej kolejności zużywana na potrzeby własne
    budynku Świetlicy. Zmodernizowana w ramach Projektu Świetlica będzie ogólnodostępna
    i udostępniana mieszkańcom i innym podmiotom bezpłatnie. W konsekwencji Gmina nie
    uzyskuje/nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z infrastruktury zmodernizowanej w
    ramach Inwestycji (ani zakupionego wyposażenia), w szczególności Świetlica po
    zrealizowaniu Inwestycji nie będzie odpłatnie wynajmowana czy wydzierżawiana przez
    Gminę. Tak więc część Projektu, dotycząca wykonania instalacji fotowoltaicznej, ma
    związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze imperium, czyli zadań własnych, a
    zatem ma związek z czynnościami wykonywanymi poza działalnością gospodarczą.
    Równocześnie mając na uwadze możliwość wystąpienia nadwyżki wyprodukowanej przez
    instalację fotowoltaiczną energii, która następnie będzie podlegała wprowadzeniu do sieci
    na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego (będzie podlegała sprzedaży na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego) Wnioskodawca nie może wykluczyć sytuacji, że

    przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach Projektu będzie
    wykorzystywana także do celów działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy o VAT
    podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą ze zwolnienia.
    Mając powyższe na uwadze należy uznać, że ww. instalacja fotowoltaiczna będzie
    wykorzystywana przez Wnioskodawcę zarówno do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, jak i może być wykorzystywana do
    celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
      10) W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna jest/będzie przez Państwa wykorzystywana
        zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
        gospodarcza, to czy istnieje możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków
        w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
        podatku od towarów i usług?
    Wnioskodawca nie ma możliwości przyporządkowania wydatków poniesionych na
    wykonanie przedmiotowej instalacji w całości celów działalności gospodarczej, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
      11) Czy ww. instalacja fotowoltaiczna jest/będzie wykorzystywana do czynności
        opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT?
    Nie, ww. instalacja fotowoltaiczna nie jest/nie będzie wykorzystywana do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT.
      12) W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna jest/będzie przez Państwa wykorzystywana
        w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych
        podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to należy wskazać, czy
        mają/będą Państwo mieli obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania
        kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem
        VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
    Mając na uwadze odpowiedź udzieloną przez Wnioskodawcę na pytanie numer 11
    powyżej, odpowiedź na niniejszej pytanie staje się bezprzedmiotowa.
      13) Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
        instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
        pobranej z tej sieci:
        a) mogą/będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak,
          to należy wskazać, w jakim terminie?
        b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
    a) Nie, wnioskodawca nie będzie mógł wykorzystać nadwyżki energii elektrycznej w
    późniejszym terminie.
    b) Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci, niewykorzystana w określonym terminie
    nadwyżka nie przepada. Zostanie ona wprowadzona do sieci (sprzedana) na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zawierana jest Umowa.
      14) Czy są Państwo w stanie wyodrębnić z wydatków ponoszonych na realizację
        inwestycji pn. „...” wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną oraz pozostałe
        wydatki?
    Tak, Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić z wydatków ponoszonych na realizację
    inwestycji pn. „...” (Projekt) wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną oraz pozostałe
    wydatki.

      15) Do jakich czynności wykorzystują/będą wykorzystywali Państwo pozostałe efekty
        projektu (oprócz instalacji fotowoltaicznej), które powstaną w ramach
        realizowanego projektu pn. „...”, tj. czy do czynności:
        a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
        b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
        c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pozostałe efekty projektu (oprócz instalacji fotowoltaicznej), które powstaną w ramach
    realizowanego Projektu pn. „...” Wnioskodawca będzie wykorzystywał do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu od towarów i usług.
      16) Czy pozostałe efekty powstałe w ramach ww. projektu (oprócz instalacji
        fotowoltaicznej) są/będą wykorzystywane przez Państwa:
        a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
          ustawy o podatku od towarów i usług?
        b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww.
          ustawy o podatku od towarów i usług?
        c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art.
          15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż
          działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku
          od towarów i usług?
    Pozostałe efekty ww. projektu (oprócz instalacji fotowoltaicznej) są/będą wykorzystywane
    przez Wnioskodawcę do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15
    ust. 2 Ustawy o VAT.
      17) W sytuacji, gdy pozostałe efekty realizowanego projektu (oprócz instalacji
        fotowoltaicznej) są/będą przez Państwa wykorzystywane zarówno do działalności
        gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak
        i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww.
        ustawy o podatku od towarów i usług, to czy istnieje/będzie istniała możliwość
        przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności
        gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Mając na uwadze, iż efekty realizowanego projektu (oprócz instalacji fotowoltaicznej) nie są
    /nie będą wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, udzielenie odpowiedzi
    na niniejsze pytanie staje się bezprzedmiotowe.
      18) Czy pozostałe efekty powstałe w ramach ww. projektu (oprócz instalacji
        fotowoltaicznej) są/będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych
        podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT?
    Pozostałe efekty powstałe w ramach ww. projektu nie są i nie będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT.
      19) W sytuacji, gdy pozostałe efekty realizowanego projektu (oprócz instalacji
        fotowoltaicznej) są/będą przez Państwa wykorzystywane w ramach działalności
        gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz
        czynności zwolnionych od podatku VAT, to należy wskazać, czy mają Państwo

        obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego
        związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami
        zwolnionymi od podatku VAT?
    Mając na uwadze, że pozostałe efekty realizowanego projektu nie są/nie będą przez
    Wnioskodawcę wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej zarówno do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT,
    udzielenie odpowiedzi na niniejsze pytanie staje się bezprzedmiotowe.
      20) Ile wynosi prewspółczynnik ustalony dla urzędu obsługującego Państwa Gminę,
        zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy?
    Prewspółczynnik ustalony na rok 2025 (tj. w oparciu o dane z 2024 roku) dla urzędu
    obsługującego Gminę, zgodnie z art. 86 ust. 2a Ustawy o VAT i Rozporządzeniem Ministra
    Finansów wynosi 2% (przed zaokrągleniem 1,66%).
      21) W sytuacji, gdy prewspółczynnik nie przekracza 2%, to należy wskazać, czy uznają
        Państwo, iż wynosi on 0%?
    Mając na uwadze, że prewspółczynnik o którym mowa w pytaniu nr 20, nie przekracza 2%
    Wnioskodawca uznaje, że wynosi on 0%.
      22) Ile wynosi proporcja ustalona dla Państwa Gminy, zgodnie z art. 90 ust. 2-ust. 9a
        ustawy o podatku od towarów i usług?
    Proporcja kalkulowana zgodnie z art. 90 ust. 2 – ust. 9a Ustawy o VAT na rok 2025 (tj. w
    oparciu o dane z 2024 roku) wynosi 90%.
      23) W sytuacji, gdy proporcja nie przekracza 2%, to należy wskazać, czy Państwa Gmina
        uzna, iż wynosi ona 0%?
    Mając na uwadze odpowiedź udzieloną na pytanie nr 22, udzielenie odpowiedzi na
    niniejsze pytanie staje się bezprzedmiotowe.

## Pytanie

Czy w przedstawionych okolicznościach Gmina ma i będzie miała prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od Wydatków inwestycyjnych związanych z realizacją Projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionych okolicznościach Gmina nie ma i nie będzie
    miała prawa do odliczenia VAT naliczonego od Wydatków inwestycyjnych związanych z
    realizacją Projektu.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z

    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Tak skonstruowana zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 Ustawy o VAT. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy również, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem
    towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie
    go – dla tej czynności – za podatnika podatku VAT, działającego w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak wynika z art. 15 ust. 6 Ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizacji zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku VAT w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać art. 2 ust. 1 Ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje
    określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym oraz na własną
    odpowiedzialność. Do zadań publicznych o charakterze lokalnym, zgodnie z art. 7 ust. 1
    pkt 15 ww. ustawy, wykonanych przez gminę, należą m.in. utrzymanie gminnych obiektów
    i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Powyższe oznacza, iż organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT w tych przypadkach, w
    których: (i) wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach zadań własnych

    lub (ii) wykonuje czynności mieszczące się wprawdzie w ramach zadań własnych, gdy mają
    on swoje źródło w stosunku cywilnoprawnym, tj. są realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Tylko w tym zakresie wykonywane przez Gminę czynności mogą zatem
    mieć przymiot działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
    Jednocześnie, powołane wyżej przepisy Ustawy o VAT wskazują, iż prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy zostaną
    spełnione łącznie następujące warunki: (i) odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz (ii)
    wystąpi związek między nabywanymi towarami lub usługami z prowadzoną przez
    podatnika działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, a następnie
    – w ramach tej działalności – związek ze sprzedażą opodatkowaną VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy w rozpatrywanych okolicznościach nie zostaną spełnione
    wskazane wyżej warunki do odliczenia VAT naliczonego od Wydatków inwestycyjnych
    poniesionych w związku z realizacją Inwestycji, ponieważ: (i) Gmina nie występuje/nie
    będzie występować jako podatnik VAT oraz, w konsekwencji (ii) wydatki te nie są i nie będą
    wykorzystywane do czynności podlegających VAT, w tym opodatkowanych.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż Inwestycja jest i będzie realizowana z
    założeniem, że po jej wykonaniu Świetlica nie będzie wykorzystywana przez Gminę do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Gmina działa/będzie działać w tym zakresie w
    ramach reżimu publicznoprawnego. W związku z realizacją Projektu Wnioskodawca
    występuje/będzie występował jako organ władzy publicznej, w ramach i w celu realizacji
    zadań własnych, nałożonych nań odrębnymi przepisami prawa, a nie na podstawie i w
    celu wykonywania zobowiązań wynikających z umów cywilnoprawnych. A zatem, na
    podstawie art. 15 ust. 6 Ustawy o VAT, Gmina nie działała i nie będzie działać tu w
    charakterze podatnika VAT.
    Ponadto, w kontekście drugiej z ww. przesłanek, należy zauważyć, iż prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie, gdy związek
    pomiędzy nabyciem towarów/usług a sprzedażą opodatkowaną jest dostatecznie
    oczywisty. Jak natomiast zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, po realizacji
    Projektu Świetlica nie będzie służyła Gminie do czynności opodatkowanych VAT. Tym
    samym Wydatki inwestycyjne poniesione przez Gminę na realizację Inwestycji nie służą
    /nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej VAT, a więc druga z ww. przesłanej nie
    zostanie spełniona.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    przepisów prawa podatkowego w zakresie VAT.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 3 listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-
    1.4012.480.2023.1.JKU, Dyrektor KIS stwierdził, że „W związku z powyższym, ze względu na
    niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki, warunkującej prawo do odliczenia
    podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca nie ma – na podstawie
    art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach
    dokumentujących zakupy związane z realizacją projektu. Podsumowując, Gmina nie ma
    prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację projektu pn.:
    „(...)”.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 15
    listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.565.2023.2.DS oraz interpretacji indywidualnej
    z dnia 24 listopada 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.593.2023.2.KS.
    Podsumowując, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT
    od Wydatków inwestycyjnych poniesionych w związku z realizacją Inwestycji, gdyż nie
    zostaną spełnione warunki określone w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT do odliczenia tj. w

    związku z realizacją Inwestycji (i) Gmina nie występuje/nie będzie występować jako
    podatnik VAT oraz (ii) po realizacji Inwestycji Świetlica, a tym samym Wydatki inwestycyjne,
    nie są i nie będą wykorzystywane do czynności podlegających VAT, w tym
    opodatkowanych.
    Mając na uwadze przedstawione wyżej argumenty, Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,

      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy
    towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z realizacją zadania będą wykorzystywane
    przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty

    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:

      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:

      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
            udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu
            energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego
            w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
            ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
            niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku, gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
            ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku, gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi
            zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w
            instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta

      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
        odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
        ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w

        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej "kontem prosumenta", na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej "depozytem prosumenckim".
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
          1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
          2) ust. 1a pkt 1.

          Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
          1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
            obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
            koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
          2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii
            elektrycznej dla czerwca 2022 r.
          – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii

    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług. Obecnie Gmina realizuje inwestycję pn. „...”, która jest
    dofinansowana z funduszy unijnych w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi
    na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-
    2020. Celem zrealizowanej Inwestycji jest poprawa jakości życia mieszkańców ... oraz
    Gminy poprzez przebudowę i zakup wyposażenia świetlicy wiejskiej. Przebudowa Budynku
    w ramach Projektu polega na wykonaniu m.in. następujących prac: remontu pokrycia
    dachowego i więźby, remontu elewacji, remontu ogrodzenia oraz dostawy wraz
    montażem instalacji fotowoltaicznej. Ponadto w ramach Inwestycji zakupione zostanie
    przez Gminę wyposażenie do kuchni i sali spotkań Świetlicy m.in. komplet mebli
    kuchennych, zamrażarka wolnostojąca, zestaw garnków do indukcji, piekarnik elektryczny,
    płyta indukcyjna, stół, ławki, krzesła składane, namiot imprezowy, stół konferencyjny
    składany.
    Należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym
    energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie
    zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.

    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem będziecie Państwo dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacjj nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Z przepisów ustawy OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacjach.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnym
    źródle energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.

    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będziecie dokonywali na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zostanie zawarta umowa, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej zamontowanej na budynku świetlicy wiejskiej
    w ramach projektu pn. „...”, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww.
    projektu wskazuję, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną
    zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;

      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związana z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej licznie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością,
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością i poza tą działalnością,
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności
        innej niż gospodarcza, średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do
        działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej
        do działalności gospodarczej poza
        tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Jak stanowi art. 86 ust 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Według art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;

      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem jako zarejestrowanego czynnego podatnika
    VAT, jest przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w ramach projektu pn. „...”, do
    określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) oraz innej
    niż działalność gospodarcza (czynności pozostające poza VAT), z którymi wydatki te są
    związane. Mają zatem Państwo obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji, czyli
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu związanych z realizacją ww. projektu. Jeśli takie
    wyodrębnienie wydatków jest możliwe przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami
    opodatkowanymi. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków
    inwestycyjnych poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania
    czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast gdy nie mają Państwo możliwości
    przypisania w całości poniesionych wydatków związanych z realizacją projektu do
    działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz
    ww. rozporządzenia.

    Z przedstawionych okoliczności wynika, że są Państwo w stanie wyodrębnić ponoszone w
    ramach ww. projektu wydatki na instalację fotowoltaiczną i inne wydatki.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach Inwestycji na wykonanie instalacji
    fotowoltaicznej, zauważam, że instalacja ta służy/będzie służyła do produkcji prądu,
    którego dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie wskazuję, że
    ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla dostawy prądu.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – celem zrealizowanej Inwestycji jest poprawa jakości
    życia mieszkańców ... oraz Gminy poprzez przebudowę i zakup wyposażenia świetlicy
    wiejskiej. W przeważającej mierze instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach
    realizowanego projektu będzie wykorzystywana w celu zapewnienia energii elektrycznej
    niezbędnej do funkcjonowania świetlicy wiejskiej w .... W konsekwencji energia
    wyprodukowana z przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej będzie w pierwszej kolejności
    zużywana na potrzeby własne budynku Świetlicy. Zmodernizowana w ramach Projektu
    Świetlica będzie ogólnodostępna i udostępniana mieszkańcom i innym podmiotom
    bezpłatnie.
    Tak więc część Projektu, dotycząca wykonania instalacji fotowoltaicznej, ma/będzie miała
    związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze imperium, czyli zadań własnych, a
    zatem ma związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT (wykonywanymi
    poza działalnością gospodarczą).
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją wytworzenia instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w
    charakterze prosumenta, stanowią/będą stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem,
    niekorzystającą ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na wytworzenie
    instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. projektu mają/będą miały związek zarówno z
    działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z
    działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Natomiast pozostałe wydatki poniesione w ramach realizacji projektu, tj. oprócz wydatków
    na instalację fotowoltaiczną – jak wynika z wniosku – są/będą wykorzystywane do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem w związku z ponoszeniem nakładów na wykonanie instalacji fotowoltaicznej w
    ramach ww. projektu dotyczącego rozbudowy świetlicy wiejskiej, w sytuacji, gdy nie mają
    /nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych wydatków na wytworzenie
    instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. projektu w całości do działalności gospodarczej, to
    przysługuje/będzie przysługiwało Państwu na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w
    jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy
    oraz rozporządzenia. Tak obliczony podatek naliczony podlega/będzie podlegał odliczeniu
    w całości, ponieważ z opisu sprawy wynika, że ponoszone wydatki związane z wykonaniem
    instalacji fotowoltaicznej nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku.

    Należy jednak zauważyć, że jak wskazano wyżej, w myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli
    proporcja nie przekracza 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie
    dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g
    ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem
    podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję,
    czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy podatku naliczonego.
    Jak wynika z wniosku, wyliczona dla urzędu obsługującego Państwa Gminę proporcja nie
    przekracza 2% i uznają Państwo na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy, że proporcja ta wynosi 0%. Zatem, jeśli w analizowanym przypadku proporcja ta
    nie przekroczy 2% i uznają Państwo, że wynosi 0%, to w takiej sytuacji nie mają/nie będą
    mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
    wykonaniem instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. projektu.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów
    rozporządzenia – co do zasady – przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do
    częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z wykonaniem
    instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. projektu pn. „...” w części w jakiej zakupione
    towary i usługi są/będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak
    zauważyć, że jeśli w analizowanym przypadku proporcja wyliczona dla urzędu
    obsługującego Państwa Gminę nie przekroczy 2% i uznają Państwo, że wynosi 0% to nie
    przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych w związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej w ramach
    ww. projektu.
    W odniesieniu do pozostałych wydatków poniesionych w ramach realizacji ww. projektu
    pn. „...” – oprócz wydatków na instalacje fotowoltaiczną – wskazuję, że podstawowe
    warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są/nie będą spełnione,
    bowiem ww. pozostałe wydatki nie są/nie będą wykorzystywane przez Państwa do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, w odniesieniu do ww.
    pozostałych wydatków poniesionych w ramach ww. projektu (poza wydatkami na
    instalacje fotowoltaiczną) – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie mają/nie będą mieli
    Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Wobec powyższego, oceniając całościowo Państwa stanowisko, uznałem je za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.