Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-1142/15-2/KF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-11-13
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie momentu, od którego należy ustalić, czy nastąpiło przekroczenie limitu przychodu powodujące obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; księgi-księgi rachunkowe; limit; norma; szacowanie (szacunek)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2015 r. (data wpływu 14 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu, od którego należy ustalić, czy nastąpiło przekroczenie limitu przychodu powodujące obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu, od którego należy ustalić, czy nastąpiło przekroczenie limitu przychodu powodujące obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

I. Wnioskodawca („Wnioskodawca”) jest: (i) osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz (ii) podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych („podatek PIT”). Wnioskodawca nie pozostaje w związku małżeńskim.

II. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne na terytorium Polski. W prowadzonej działalności rolniczej Wnioskodawca wykorzystuje składniki majątkowe stanowiące „gospodarstwo rolne” w rozumieniu art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), („KC”) oraz będące własnością Wnioskodawcy, takie jak: (i) budynki gospodarskie, (ii) specjalistyczne maszyny i urządzenia, niezbędne do prowadzenia działalności rolniczej przez Wnioskodawcę, a także (iii) grunty („Gospodarstwo Rolne”).

III. Wnioskodawca planuje założyć kilka spółek jawnych z siedzibą na terytorium Polski, które to spółki będą od 2015 r. prowadzić gospodarstwo rolne na terytorium Polski (dalej we Wniosku wszystkie spółki jawne są określane jako „Spółka Jawna”). Drugim wspólnikiem Spółki Jawnej będzie także osoba fizyczna, mająca miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku PIT. Rokiem obrotowym Spółki Jawnej będzie rok kalendarzowy. Spółka Jawna będzie prowadziła działalność analogiczną do tej, jaką prowadzi Wnioskodawca na dzień składania Wniosku, a więc działalność stanowiącą jeden z „działów specjalnych produkcji rolnej” w rozumieniu ustawy o PIT. Spółka Jawna będzie mogła prowadzić działalność przy wykorzystaniu składników majątkowych, stanowiących część Gospodarstwa Rolnego, które zostanie wniesione do Spółki Jawnej przez Wnioskodawcę jako wkład niepieniężny (aport) lub na podstawie umów dzierżawy, zawartych przez Wnioskodawcę i każdą z poszczególnych Spółek Jawnych – w celu zapewnienia jej odpowiednich środków produkcji rolnej.

IV. Od 2010 r. Wnioskodawca w Gospodarstwie Rolnym prowadzi, a także Spółka Jawna w gospodarstwie rolnym będzie prowadziła, działalność produkcyjną w zakresie: (i) hodowli zwierząt futerkowych (norek) oraz (ii) produkcji skór norczych, tj. celem prowadzonej działalności rolniczej jest wyłącznie produkcja skór norczych, a samo mięso norek (tuszka) podlega utylizacji („Ferma Norek”). Działalność Fermy Norek polega więc zasadniczo na tym, że samice rodzą norki, które są hodowane, a po osiągnięciu dorosłości są ubijane (wszystkie dorosłe samce po kryciu samic są ubijane już około marca, natomiast niektóre samice, tj. stado reprodukcyjne oraz samce na potrzeby kopulacji po zakończeniu cyklu hodowlanego w danym roku nie są ubijane. Samice rodzą kolejne norki w następnym cyklu produkcyjnym i są ubijane z końcem kolejnego cyklu produkcyjnego). Działalność w zakresie hodowli norek jest sezonowa, co wynika z rocznego (wynika to z biologii norek) cyklu rozrodczego norek (cykl ten wygląda tak, że raz do roku samica po ok. 60-dniowej ciąży rodzi 2-8 młodych (najczęściej 2-3)). Okres godowy (krycie samic) przypada na okres od lutego do początku marca, narodziny młodych – na koniec kwietnia lub maj (czasami do początku czerwca – zależnie od warunków pogodowych i uwarunkowań danego koloru zwierząt). Po ok. 6 tygodniach młode są już częściowo samodzielne, zaś na jesieni matka opuszcza je ostatecznie. Na koniec każdego cyklu produkcyjnego pozostaje tzw. stado podstawowe, tj. samice i samce (w proporcji 4:1), które są wykorzystywane do rozrodu w następnym cyklu produkcyjnym. W związku z tym, samce wchodzące w skład stada podstawowego, które pochodzą z produkcji z danego roku (tj. są urodzone w 2015 r.), są ubijane dopiero w marcu następnego roku (np. w marcu 2016 r.), gdyż mają za zadanie krycie samic w kolejnym cyklu produkcyjnym (kolejnym roku).

Urodzone w danym cyklu produkcyjnym norki nie przeznaczone do rozrodu w następnym cyklu produkcyjnym są ubijane przed końcem danego roku, zwykle w listopadzie / grudniu danego roku. Ubicie norki skutkuje tym, iż taka norka po uśpieniu wraz ze skórą jest składowana w chłodni, a samo oddzielenie skóry od tuszki norki (tzw. skórowanie) może nastąpić później, nawet kilka miesięcy po ubiciu norki. Wyprodukowanie norki kończy się więc w momencie ubicia norki. Natomiast, moment oddzielenia skóry od norki (tzw. skórowanie) jest to moment wyprodukowania samej skórki norczej, która następnie podlega – dalszej obróbce (tj. tzw. mizdrowaniu, bębnowaniu, formowaniu, suszeniu i nawilżaniu) przed wysłaniem skórki norczej do domu aukcyjnego. Obróbka skórek u Wnioskodawcy trwa od listopada danego roku do końca grudnia albo maksymalnie do końca stycznia roku następnego. Po zakończeniu procesu przygotowania skóry, każda skóra norcza otrzymuje swój kod kreskowy, pozwalający na identyfikację producenta skóry przez dom aukcyjny oraz pozwalający na określenie daty dostarczenia danej skóry do magazynu domu aukcyjnego – o ile skóra norcza będzie sprzedawana za pośrednictwem domu aukcyjnego.

Wyprodukowane bowiem z norek ubitych w danym cyklu produkcyjnym skóry norcze: (1) mogą być sprzedawane np. do firm garbarskich i kuśnierskich na podstawie umowy sprzedaży (w takim przypadku własność skóry przechodzi ze zbywcy na nabywcę) albo (2) są wysyłane – w takim przypadku na podstawie umowy komisu – do zagranicznego domu aukcyjnego (z siedzibą w K), stanowiąc nadal własność Wnioskodawcy (Spółki Jawnej). Ze względu na dużą wartość skór norczych, każda wysyłka skór odbywa się transportem nabywcy – kupującego albo domu aukcyjnego (każda dostawa jest dokumentowana listem przewozowym wskazującym na ilość wysłanych skór). W razie sprzedaży skór norczych za pośrednictwem domu aukcyjnego (tj. na podstawie umowy komisu), każda ze skór jest już ściśle ewidencjonowana – za pomocą kodu kreskowego – na koncie właściciela danej skóry norczej od chwili wprowadzenia do magazynu domu aukcyjnego aż do momentu jej sprzedaży na aukcji (w ciągu danego roku kalendarzowego jest bowiem w danym domu aukcyjnym kilka terminów aukcji). Taki sposób ewidencji skór powoduje, iż jest bezsporny sposób ustalenia daty produkcji danej skóry (co wynika z daty wprowadzenia takiej skóry do sytemu magazynowego domu aukcyjnego), a także ceny uzyskanej ze sprzedaży takiej skóry.

V. Dla uniknięcia wątpliwości, ilekroć dalej we Wniosku jest mowa o „skórach z produkcji 2015 r.”, oznacza to skóry z norek hodowanych i ubitych w 2015 r., niezależnie od momentu zakończenia procesu skórowania (i dalszej obróbki) skór z tych norek.

VI. Istnieją normy branżowe, z których wynika jaki jest koszt wyhodowania norki (np. koszt w postaci skonsumowanej paszy przez jedną norkę, koszty opieki weterynaryjnej, koszty szczepień, itp.).

VII. Przychody Wnioskodawcy (a także przychody Wnioskodawcy ze Spółki Jawnej) z działalności w zakresie Fermy Norek od rozpoczęcia działalności podlegały i nadal podlegają przepisom ustawy o PIT o tzw. „działach specjalnych produkcji rolnej”. Wnioskodawca ponadto osiąga przychody z działów specjalnych produkcji rolnej w zakresie chowu drobiu rzeźnego i nieśnego, jednak Spółka Jawna nie będzie prowadziła działalności w tym zakresie.

VIII. Wnioskodawca do dnia 31 grudnia 2015 r. wyprodukuje i sprzeda określoną ilość skór norczych. Sprzedaż skór norczych nastąpi na podstawie umowy sprzedaży, która – co wynika z przepisów prawa cywilnego – jest zawierana niezależnie od daty wydania towaru będącego jej przedmiotem (ta może by późniejsza niż data zawarcia umowy) oraz daty dokonania zapłaty ceny (ta również może być późniejsza niż data zawarcia umowy); umowa sprzedaży musi jednak co najmniej ustalić ilość towaru oraz cenę.

IX.1. W przypadku części odbiorców skór (tj. sprzedaży skór bezpośrednio do kupującego), faktyczne wydanie skór norczych będzie miało miejsce przed dniem 1 stycznia 2016 r., a w przypadku części odbiorców skór, faktyczne wydanie skór norczych będzie miało miejsce po dniu 31 grudnia 2015 r. Faktyczna zapłata za część produkcji skór norczych wyprodukowanej i sprzedanej przez Wnioskodawcę do dnia 31 grudnia 2015 r. (wydanej przed dniem 1 stycznia 2016 r., jak i po dniu 31 grudnia 2015 r.) może nastąpić po dniu 31 grudnia 2015 r.

IX.2. W przypadku sprzedaży skór norczych za pośrednictwem domu aukcyjnego (na podstawie umowy komisu), Wnioskodawca planuje wysłać wszystkie skóry norcze wyprodukowane w 2015 r. (tj. skóry z produkcji 2015 r.) do magazynu domu aukcyjnego do dnia 31 grudnia 2015 r. Dom aukcyjny wypłaci Wnioskodawcy 100% przewidywanej kwoty, uzyskanej ze sprzedaży skór norczych również do dnia 31 grudnia 2015 r. Co do zasady, dom aukcyjny wypłaca sprzedawcy skór cenę za sprzedaż skór pomniejszoną o wynagrodzenie domu aukcyjnego (prowizja domu aukcyjnego).

X. W 2015 r. Wnioskodawca poniósł i poniesie do dnia 31 grudnia 2015 r. określone koszty na produkcję skór norczych wyprodukowanych i sprzedanych w 2015 r. (tj. skór z produkcji 2015 r.), wydanych nabywcom tych skór przed dniem 1 stycznia 2016 r., jak i po dniu 31 grudnia 2015 r.

XI. Od rozpoczęcia działalności gospodarstwa rolnego w zakresie Fermy Norek, jak też w 2015 r., Wnioskodawca nie prowadził, nie prowadzi, a Wnioskodawca (Spółka Jawna) nie będzie prowadził ksiąg rachunkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.), („Ustawa o Rachunkowości”), a także nie prowadził i nie prowadzi ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (tak też będzie wyglądała sytuacja na dzień 30 grudnia 2015 r.). Powyższe wynika z faktu ryczałtowego opodatkowania podatkiem PIT przychodów (dochodów) z działów specjalnych produkcji rolnej. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług („podatek VAT”) od 2010 r., tj. od roku, w którym rozpoczął działalność rolniczą w formie gospodarstwa rolnego.

XII. W 2015 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez Wnioskodawcę w ramach działów specjalnych produkcji rolnej (tj. z Fermy Norek oraz z chowu drobiu rzeźnego i nieśnego) przekroczyły równowartość w walucie polskiej 1.200.000 Euro. Wnioskodawca zakłada, że w 2015 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez Spółkę Jawną w ramach działów specjalnych produkcji rolnej nie przekroczą równowartości w walucie polskiej 1.200.000 Euro.

Wnioskodawca zakłada, że w 2016 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez Wnioskodawcę w ramach działów specjalnych produkcji rolnej nie przekroczą równowartości w walucie polskiej 1.200.000 Euro. Wnioskodawca zakłada też, iż w 2016 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez każdą ze Spółek Jawnych, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem w ramach działów specjalnych produkcji rolnej nie przekroczą równowartości w walucie polskiej 1.200.000 Euro. Prognozowane roczne łączne przychody netto Wnioskodawcy oraz ze Spółek Jawnych – jako wspólnika tych spółek – będą przekraczały równowartość w walucie polskiej kwoty 1.200.000 Euro.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku z Ustawy Nowelizującej, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., wynika, iż dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. należy ustalić czy limit przychodu ze sprzedaży przekracza kwotę 1.200.000 Euro, a co za tym idzie Wnioskodawca (Spółka Jawna) – niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu ze sprzedaży w 2016 r. – będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem PIT produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku z Ustawy Nowelizującej, która weszła w życie z dniem 1 styczna 2016 r., wynika, iż dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. należy ustalić, czy limit przychodu ze sprzedaży przekracza kwotę 1.200.000 Euro, a co za tym idzie Wnioskodawca (Spółka Jawna) – niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu ze sprzedaży w 2016 r. – będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem PIT produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu.

I. (Uzasadnienie prawa do złożenia Wniosku przez Wnioskodawcę) Wnioskodawca wskazuje, iż wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w stanie przyszłym (tj. obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. wynikającym m.in. z ustawy ogłoszonej w Dzienniku Ustaw z 2015 r., poz. 699), w którym wnioskodawca jest zainteresowanym w myśl art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), („Ordynacja podatkowa”) może dotyczyć przepisów, które w dniu składania wniosku zostały już ogłoszone w Dzienniku Ustaw, a które nie weszły w życie do dnia złożenia wniosku. Jak wskazano w prawomocnym wyroku WSA w Białymstoku z dnia 3 czerwca 2014 r. (sygn. akt I SA/Bk 158/14) „aby organ mógł wydać interpretację indywidualną, pytanie musi być oparte o stan prawny istniejący na dzień złożenia wniosku. Nie oznacza to jednak, że norma prawna będąca podstawą zadanego pytania musi w dniu złożenia wniosku obowiązywać. Oznacza to jednak, że musi istnieć jako norma prawna, a nie jako jej projekt, co jest równoznaczne z tym, że musi być ona opublikowana w dzienniku urzędowym. Podstawą pytania mogą być zatem przepisy uchwalone, opublikowane lecz jeszcze nie obowiązujące.” Zatem Wnioskodawca, jako zainteresowany w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej w sprawie będącej przedmiotem Wniosku, jest uprawniony do złożenia Wniosku, którego pytanie dotyczy oceny stanu przyszłego (tj. obowiązującego w 2016 r.) w świetle przepisów istniejących (uchwalonych i opublikowanych w Dzienniku Urzędowym), ale jeszcze nie obowiązujących w dniu składania Wniosku.

II.1. (Stan prawny) Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1) ustawy o PIT „przepisów (ustawy o PIT) nie stosuje się do: 1) przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.” Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4) ustawy o PIT jednym ze źródeł przychodów w podatku PIT są „działy specjalne produkcji rolnej”. Jak wynika z art. 2 ust. 3 ustawy o PIT „działami specjalnymi produkcji rolnej” w rozumieniu ustawy o PIT są: (i) uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, (ii) uprawy grzybów i ich grzybni, (iii) uprawy roślin „in vitro”, (iv) fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, (v) wylęgarnie drobiu, (vi) hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, (vii) hodowla dżdżownic, (viii) hodowla entomofagów, (ix) hodowla jedwabników, (x) prowadzenie pasiek, a także (xi) hodowla oraz chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym. Natomiast nie stanowią „działów specjalnych produkcji rolnej” w rozumieniu ustawy o PIT uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT (art. 2 ust. 3a ustawy o PIT). Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4) ustawy o PIT źródłami przychodów w podatku PIT są „działy specjalne produkcji rolnej”.

II.2.Stosownie do art. 15 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r.) przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 ustawy o PIT, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

II.3.Rozdział 5 „Szczególne zasady ustalania dochodu” ustawy o PIT zawiera m.in. art. 24 i art. 24a ustawy o PIT; w tym rozdziale są zawarte przepisy w zakresie szczególnych zasad ustalenia dochodu, tj. w inny sposób niż wynikający z przepisów ustawy o PIT. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.) u podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Z kolei zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.) dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o PIT, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w Załączniku nr 2 do ustawy o PIT (a faktycznie od 2002 r. na podstawie norm określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy o PIT).

Art. 24 ust. 7 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.) stanowi, iż minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza w drodze rozporządzenia normy szacunkowe, o których mowa w art. 24 ust. 4 ustawy o PIT, zmieniając je corocznie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 października 2014 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1558), wydanego na ww. podstawie prawnej, określa normy szacunkowe dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej obowiązujące w 2015 r., stanowiące załącznik do rozporządzenia. W tym załączniku, w przypadku norek (poz. 8 lit. b), jako – jednostka rodzajów produkcji – wskazana jest ‘powyżej 2 szt. samic stada podstawowego’ oraz kwota podatku. Podatek PIT według norm szacunkowych za dany rok podatkowy jest zatem należny wyłącznie od ilości sztuk samic stada podstawowego na początek danego cyklu produkcyjnego, a nie od ilości sprzedanych zwierząt lub ilości skór z ubitych zwierząt –urodzonych przez te samice w danym cyklu produkcyjnym lub dochodu z tego tytułu albo momentu uzyskania tego przychodu / dochodu.

II.4. Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, co do zasady, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych. Z kolei z art. 24a ust. 2 pkt 2) ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.) obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

II.5. Jak wynika z art. 1 Ustawy Nowelizującej, w art. 15 ustawy o PIT z dniem 1 stycznia 2016 r. zostanie dokonana zmiana, w ten sposób, iż obecna treść art. 15 ustawy o PIT stanie się art. 15 ust. 1 ustawy o PIT oraz zostanie dodany art. 15 ust. 2 ustawy o PIT, zgodnie z którym „W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolne ustała sie na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 (ustawy o PIT). W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych”. Tzw. przepisy przejściowe zawarte są w art. 6 i art. 7 Ustawy Nowelizującej nie regulują w ocenie Wnioskodawcy – zagadnień wskazanych we wniosku.

II.6. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1) i pkt 2) ustawy o rachunkowości „przepisy ustawy o rachunkowości (\`(...)\`) stosuje się (\`(...)\`) do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: (1) spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego; (2) osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro”.

Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie mogą stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym”.

III. Wnioskodawca wskazuje, iż biorąc pod uwagę to, że Ustawa Nowelizująca wejdzie w życie dopiero w dniu 1 stycznia 2016 r., oznacza to, iż „poprzednim rokiem obrotowym” co do którego można zastosować przepisy Ustawy Nowelizującej może być rok nie wcześniejszy niż rok 2016.

Wynika z tego, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych przez Wnioskodawcę (Spółkę Jawną) powstanie najwcześniej w 2017 r. – w przypadku, w którym Wnioskodawca przekroczy limit przychodów ze sprzedaży w kwocie 1.200.000 Euro w 2016 r.

Natomiast, zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2016 r. przez Wnioskodawcę (Spółkę Jawna) nie powstanie jeszcze w sytuacji, w której Wnioskodawca przekroczy ww. limit w 2015 r.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku z Ustawy Nowelizującej, która weszła w życie z dniem 1 styczna 2016 r., wynika, iż dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. należy ustalić, czy limit przychodu ze sprzedaży przekracza kwotę 1.200.000 Euro, a co za tym idzie Wnioskodawca (Spółka Jawna) – niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu ze sprzedaży w 2016 r. – będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem PIT produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Jak stanowi art. 2 ust. 3 tej ustawy, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Przy czym w myśl art. 2 ust. 3a cyt. ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 4 powoływanej ustawy, działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów.

Zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Jednocześnie tut. Organ zauważa, że na mocy art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 699, z późn. zm.) z dniem 1 stycznia 2016 r. następuje zmiana art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. – przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 powoływanej ustawy, obowiązującego od 1 stycznia 2016 r., w przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Stosownie do treści art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Ponadto, zgodnie z art. 24a ust. 1 powoływanej ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Tut. Organ zauważa, że w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.), przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

*   spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego (pkt 1)
*   osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro (pkt 2).

Zatem przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się do osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro.

W związku z tym, mając na uwadze treść art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosą co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro, będą zobowiązane ustalać przychód z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co – z uwagi na treść art. 24 ust. 4 powoływanej ustawy podatkowej – wiąże się z brakiem możliwości ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Jednocześnie wymaga podkreślenia, że skoro taki stan prawny będzie obowiązywał od 1 stycznia 2016 r., to poprzednim rokiem obrotowym, do którego odnosi się przepis art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, jest rok 2015.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że na podstawie znowelizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które wchodzą w życie od 1 stycznia 2016 r., w celu ustalenia, czy w roku podatkowym 2016 Wnioskodawca (Spółka Jawna) będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem dochodowym produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych, należy ustalić, czy w roku podatkowym poprzedzającym ten rok, tj. w roku 2015, limit przychodu netto ze sprzedaży przekroczył równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro. Przekroczenie tego limitu w roku 2015 skutkuje tym, że w roku 2016 nie będzie możliwości opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych.

Zatem nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, w myśl którego dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. należy ustalić, czy limit przychodu ze sprzedaży przekracza kwotę 1.200.000 Euro, a co za tym idzie Wnioskodawca (Spółka Jawna) – niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu ze sprzedaży w 2016 r. – będzie miał nadal prawo do opodatkowania podatkiem PIT produkcji wyprodukowanej w 2016 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.