Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-350/12-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-01-11
Teza: Czy dokonanie w opisanym we wniosku trybie - zmiany podmiotowej w zawartych przez Dotychczasowego Korzystającego umowach leasingu, na skutek których ich stroną stanie się Wnioskodawca, przy zachowaniu tożsamości kryteriów przedmiotowych pierwotnych umów leasingu, spowoduje konieczność ponownej weryfikacji kryteriów tych umów od daty tej zmiany podmiotowej, pod kątem przesłanek określonych w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w celu ich uznania jako leasingu podatkowego po stronie Wnioskodawcy?
Słowa kluczowe: cesja; ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing-leasing operacyjny; leasing-umowa cesji leasingu; leasingobiorca; samochód; umowa-umowa leasingu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 03 października 2012 r. (data wpływu 12.10.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych cesji umów leasingu operacyjnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych cesji umów leasingu operacyjnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca zamierza wstąpić w prawa i obowiązki korzystającego (leasingobiorcy), wskutek planowanych cesji leasingu. Obecny korzystający jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością powiązaną z Wnioskodawcą wspólnym udziałowcem (dalej: „Dotychczasowy Korzystający”).

Przedmiotem umów leasingu, których cesje miałyby dotyczyć są samochody osobowe. Umowy leasingu zawarte przez Dotychczasowego Korzystającego spełniają ustawowe warunki leasingu określone w art. 17b ust. 1 w związku z art. 17a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mają zatem walor podatkowego leasingu operacyjnego, a Dotychczasowy Korzystający nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów, w celu uznania wydatków z tytułu używania samochodów osobowych dla potrzeb działalności gospodarczej, jako kosztów uzyskania przychodów.

Na skutek cesji, Dotychczasowy Korzystający przestanie być podmiotem umowy, a Wnioskodawca przejmie jego prawa i obowiązki kontynuując korzystanie z przedmiotów leasingu dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy istnieje obowiązek ponownej weryfikacji kryteriów przejętych i istniejących umów leasingu dla potrzeb regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, będących skutkiem dokonania cesji leasingu na Jego rzecz, aby możliwe było zaliczenie wydatków z tytułu udostępnienia i używania samochodów osobowych stanowiących przedmiot leasingu bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów, czy też skoro w następstwie zmiany podmiotowej zachowana jest ciągłość przedmiotowa stosunku prawnego dotyczącego indywidualnie oznaczonych przedmiotów leasingu, zamiana podmiotowa pozostaje bez wpływu na charakter zawartej umowy - jako leasingu podatkowego w rozumieniu art. 17b, art. 17a pkt 1 oraz art. 17l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że w sytuacji ponownej weryfikacji kryteriów tych umów pod kątem przesłanek określonych w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (z uwzględnieniem założenia, iż data zmiany podmiotowej - wynikająca z cesji praw i obowiązków umów leasingu przez Dotychczasowego Korzystającego na rzecz Wnioskodawcy - tworzy podatkowo nową kategorię relacji podmiotowych jako finansujący - Wnioskodawca i podlega ponownej ocenie z punktu widzenia kryteriów art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w dacie dokonania cesji), część z przejętych umów leasingu - w zakresie w jakim ocenie podlegałyby jedynie kryteria po zmianie podmiotowej - nie będzie wypełniała kryteriów umów leasingu podatkowego określonych w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dokonanie - w opisanym we wniosku trybie - zmiany podmiotowej w zawartych przez Dotychczasowego Korzystającego umowach leasingu, na skutek których ich stroną stanie się Wnioskodawca, przy zachowaniu tożsamości kryteriów przedmiotowych pierwotnych umów leasingu, spowoduje konieczność ponownej weryfikacji kryteriów tych umów od daty tej zmiany podmiotowej, pod kątem przesłanek określonych w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w celu ich uznania jako leasingu podatkowego po stronie Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonanie - w opisanym we wniosku trybie - zmiany podmiotowej w zawartych przez Dotychczasowego Korzystającego umowach leasingu, na skutek których ich stroną stanie się Wnioskodawca, przy zachowaniu tożsamości kryteriów przedmiotowych pierwotnych umów leasingu, nie spowoduje konieczności ponownej weryfikacji kryteriów tych umów od daty tej zmiany podmiotowej, pod kątem przesłanek określonych w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w celu ich uznania jako leasingu podatkowego po stronie Wnioskodawcy.

W konsekwencji - w opinii Wnioskodawcy - jeżeli umowy te w dacie ich zawarcia przez Dotychczasowego Korzystającego wypełniały kryteria leasingu podatkowego (o których mowa w art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), zmiana ich strony podmiotowej wskutek cesji praw i obowiązków z Dotychczasowego Korzystającego na Wnioskodawcę pozostanie neutralna dla potrzeb oceny tych umów jako leasingu podatkowego (w rozumieniu art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), a zatem i po stronie Wnioskodawcy umowy te będą miały walor leasingu podatkowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 17a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez umowę leasingu należy rozumieć umowę nazwaną w Kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron (finansujący), oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie (korzystającemu), podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

W art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określono przesłanki uznania umowy leasingu za podatkowy leasing operacyjny obejmujące m.in. kryteria:

1.  umowa została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome;
2.  suma ustalonych opłat w umowie, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych.

Przyjąć zatem należy, że jeżeli - wobec nawiązanych relacji leasingu - zostaną spełnione określone wyżej warunki, to opłaty ustalone w umowie leasingu ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszty uzyskania przychodów korzystającego. Możliwość zaliczenia do przychodów i kosztów odnosi się przy tej umowie do całej kwoty opłaty (raty leasingowej).

Powyższe warunki odnoszą się wyłącznie do kryteriów przedmiotowych umowy leasingu - a mianowicie czasu jej trwania, rzeczy, której dotyczy umowa oraz sumy określonych opłat z tytułu używania przedmiotu leasingu. Przepis art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w przeciwieństwie do art. 17b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), określając warunki jakie winna spełniać umowa nie odnosi się do jej strony podmiotowej, a zatem do osoby korzystającego, czy też finansującego. Umowa cesji leasingu stanowi zatem kontynuację pierwotnej umowy zarówno na gruncie prawa cywilnego, jak i podatkowego, a warunki jej uznania jako umowy leasingu operacyjnego dotyczą wyłącznie kwestii przedmiotowych umowy.

Zatem, dokonanie zmian po stronie podmiotowej (zmiany osoby korzystającego) w żaden sposób nie wpływa na treść umowy oraz jej charakter i status podatkowy. Oznacza to, że po wstąpieniu do umowy nowego korzystającego nie ulegają zmianie podstawowe okresy trwania umowy, wysokość opłat, czy też przedmiot, którego umowa dotyczy. W dalszym ciągu finansujący będzie uprawniony do odsprzedaży przedmiotu leasingu nowemu korzystającemu na zasadach i w terminach określonych w umowie z poprzednim korzystającym.

W sprawie objętej zapytaniem Wnioskodawcy, umowy leasingu zawarte przez Dotychczasowego Korzystającego (w dacie nawiązania leasingu) spełniały warunki podatkowego leasingu operacyjnego (art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Dokonanie w nich zmiany podmiotowej na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego - wskutek cesji praw i obowiązków - nie będzie zatem w jakikolwiek sposób wpływać na charakter zawartej umowy leasingu oraz na jej elementy przedmiotowe, a w konsekwencji także na ich status prawnopodatkowy. Zmieni się jedynie strona podmiotowa tej umowy, tj. korzystający.

Od chwili cesji dla nowego korzystającego, tj. Wnioskodawcy, zgodnie z art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, opłaty ustalone w umowie leasingu (pierwotnie zawartej) tytułem używania samochodów osobowych stanowić będą koszt uzyskania przychodów (bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów), a kryteria umowy nie będą ponownie weryfikowane od daty dokonania cesji.

Tym samym, dokonanie zmiany podmiotowej w zawartych przez Dotychczasowego Korzystającego umowach leasingu, na skutek których ich stroną stanie się Wnioskodawca, przy zachowaniu tożsamości kryteriów przedmiotowych pierwotnych umów leasingu, nie spowoduje konieczności ponownej weryfikacji kryteriów tych umów od daty tej zmiany podmiotowej, pod kątem przesłanek określonych w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w celu ich uznania jako leasingu podatkowego po stronie Wnioskodawcy. Jeżeli umowy te w dacie ich zawarcia przez Dotychczasowego Korzystającego wypełniały kryteria leasingu podatkowego (o których mowa w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), ich zmiana podmiotowa wskutek cesji praw i obowiązków z Dotychczasowego Korzystającego na Wnioskodawcę pozostanie neutralna dla potrzeb oceny tych umów jako leasingu podatkowego (w rozumieniu art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), a zatem i po stronie Wnioskodawcy umowy te będą miały walor leasingu podatkowego.

Jednocześnie Wnioskodawca zauważa, ze stanowisko tożsame z przedstawionym wyżej jest prezentowane także w orzecznictwie sądowym (por. wyrok WSA w Białymstoku z 5 maja 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 80/10 oraz wyrok NSA z 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 1755/10). Także organy podatkowe - dokonując oceny charakteru umów leasingu po stronie korzystających przekazujących w drodze cesji prawa i obowiązki wynikające z umów na nowych korzystających podkreślają konieczność weryfikacji łącznych kryteriów umowy leasingu w dacie jej zawarcia - niezależnie od późniejszych zmian podmiotowych umowy (por. m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 09.04.2009 r. sygn. IBPBI/2/423-37/09/AP, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 13.05.2009 r. sygn. IPPB3/423-136/09-2/GJ, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 1.06.2011 r. sygn. ILPB4/423-97/11-4/DS).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych reguluje rozdział 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jak wynika z art. 17a pkt 1 ww. ustawy, ilekroć w rozdziale tym jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Stosownie do treści art. 17b ust. 1 ww. ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

1.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3.  suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie do treści art. 17b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1.  art. 6,
2.  przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3.  art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178)

\- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f - 17h.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż co do zasady, jeżeli umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 17b ww. ustawy, to wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego) w związku z tą umową wydatki z tytułu używania przedmiotu leasingu – w podstawowym okresie – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Regulacje ujęte w rozdziale 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają natomiast skutków podatkowych zawarcia umowy cesji leasingu operacyjnego na rzecz innego podmiotu. Zatem, przystąpienie do umowy leasingu nowego korzystającego oznacza, iż w pełni uzasadnionym staje się konieczność zbadania, czy na dzień cesji umowa ta stanowi dla tego podmiotu podatkową umowę leasingową. Nie można bowiem mówić o kontynuacji podatkowej umowy leasingowej w sytuacji, gdy korzystającym został nowy podatnik i przystępuje on do umowy, której okres obowiązywania jest już krótszy, niż w momencie podpisywania jej przez pierwszego korzystającego.

W następstwie bowiem cesji umowy leasingu, nowy korzystający przejmie wyłącznie prawa i obowiązki cywilnoprawne dotychczasowego leasingobiorcy. Nie przejmie natomiast praw i obowiązków o charakterze podatkowym. Umową cywilnoprawną nie można bowiem przenieść uprawnień podatkowych.

Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dopuszczają wprawdzie możliwość przejęcia przez nowego korzystającego wszystkich praw i obowiązków poprzedniego leasingobiorcy, bez rozwiązywania umowy leasingowej. Nie oznacza to jednak, iż dokonana cesja umowy leasingu będzie miała analogiczne skutki na gruncie prawa podatkowego.

W świetle powyższego, w przypadku cesji umowy leasingu niezbędne jest ustalenie, czy umowa ta stanowi dla nowego leasingobiorcy nadal podatkową umowę leasingu, a tym samym, czy opłaty ponoszone z tego tytułu mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w oparciu o art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skoro ustawodawca w przepisie art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uzależnia prawo korzystającego do zaliczenia opłat ustalonych w umowie leasingu, ponoszonych przez niego z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do kosztów uzyskania przychodów od łącznego spełnienia warunków w nim określonych, nie można przyjąć, że z przywilejów tych skorzysta również osoba, która tych warunków nie spełnia. Umowa leasingu w chwili przystąpienia do niej nowego korzystającego, aby mogła w stosunku do niego wywierać skutki podatkowe w postaci uprawnienia zaliczenia opłat leasingowych do kosztów podatkowych, musi dalej trwać co najmniej przez okres stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji oraz suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, musi odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza wstąpić w prawa i obowiązki korzystającego (leasingobiorcy), wskutek planowanych cesji leasingu. Przedmiotem umów leasingu, których cesje miałyby dotyczyć są samochody osobowe. Ponadto wskazano, iż część z przejętych umów leasingu - w momencie wstąpienia Wnioskodawcy w prawa i obowiązki dotychczasowego korzystającego - nie będą wypełniały kryteriów umów leasingu podatkowego określonych w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem, skoro nie zostaną spełnione przesłanki wynikające z art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to opłaty ponoszone przez Wnioskodawcę nie mogą być odnoszone w koszty podatkowe stosownie do wskazanej regulacji.

W takim stanie rzeczy, dla wydatków wynikających z umów leasingu, przejętych w wyniku cesji, zastosowanie będą miały ogólne zasady zaliczania przychodów i kosztów do kategorii podatkowych w myśl art. 17l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony, lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 3 lub art. 17f ust. 1 lub art. 17i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12 - 16, dla umów najmu i dzierżawy.

W tym miejscu wskazać należy na przepis art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z pierwszą regulacją, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Zatem kosztami uzyskania przychodów są – po wyłączeniu kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy – wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Natomiast na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących składników majątku podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; podatnik jest obowiązany prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu.

W myśl art. 16 ust. 3b tej ustawy, przepis ust. 1 pkt 51 nie dotyczy samochodów osobowych używanych na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1.

Tym samym, skoro część przejętych w drodze cesji umów leasingu, której przedmiot stanowią samochody osobowe, nie spełniają warunków do uznania ich za podatkowe umowy leasingu, to Spółka zobowiązana będzie do stosowania ograniczenia wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy podatkowej i w konsekwencji, do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Reasumując, dokonanie zmiany podmiotowej w zawartych przez Dotychczasowego Korzystającego umowach leasingu, na skutek których ich stroną stanie się Wnioskodawca, powoduje konieczność ponownej weryfikacji kryteriów tych umów od daty tej zmiany podmiotowej, pod kątem przesłanek określonych w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w celu ich uznania jako leasingu podatkowego po stronie Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, iż są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Ponadto należy wskazać, iż wskazane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa, należy stwierdzić, iż zdaniem Organu podatkowego, tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2012 r..

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.