Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-360/15/MJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-09-21
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zaproszonych obecnych i przyszłych kontrahentów podczas spotkań biznesowych i promocyjnych.
Słowa kluczowe: kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; reprezentacja; usługi-usługi gastronomiczne; wyłączenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2015 r. (data wpływu 15 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zaproszonych obecnych i przyszłych kontrahentów podczas spotkań biznesowych i promocyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zaproszonych obecnych i przyszłych kontrahentów podczas spotkań biznesowych i promocyjnych.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zajmuje się produkcją elementów placów zabaw. Główne rynki zbytu to kraje Unii Europejskiej jak również kraje trzecie. W celu nawiązania, jak również rozszerzania kontaktów gospodarczych oraz wzrostu efektywności działań marketingowych dotyczących promocji oferowanych produktów przez Spółkę, dotychczasowi kontrahenci, jak również w ramach rozszerzania rynków zbytu potencjalni kontrahenci, zapraszani są na indywidualne spotkania biznesowe. W trakcie tych spotkań omawiane są kwestie dotyczące warunków współpracy, aktualna oferta handlowa, jak również szczegółowe postanowienia zawieranych umów. W trakcie spotkań z kontrahentami w siedzibie Spółki prezentowane są produkowane wyroby gotowe, oraz funkcjonujące już place zabaw u kontrahentów którzy je w Spółce zakupili (przedstawienie aranżacji placu zabaw w terenie). Przekazywane są też informacje o stosowanych technologiach w procesie produkcji, materiałach używanych do wytworzenia placów zabaw i ich wpływie na jakość oferowanych produktów. W trakcie spotkań ustalane są również szczegółowo sprawy związane z produkcją elementów placów zabaw pod konkretne oczekiwania klienta w przypadku braku odpowiednich produktów w ofercie handlowej Spółki.

Przedstawiciele kontrahentów zainteresowanych wyrobami Spółki przyjeżdżają z reguły na kilka dni (2-4).

Siedziba Spółki mieści się w D., a tym samym kontrahenci zagraniczni przylatują z reguły na lotniska międzynarodowe znajdujące się w B. (najbliżej położone ). Koszty jakie Spółka ponosi, związane z przyjmowaniem przedstawicieli aktualnych i potencjalnych kontrahentów z zagranicy to min.: koszty transportu z lotniska w B. do siedziby Spółki, koszty transportu z siedziby Spółki do hotelu, koszty transportu na lotnisko w B. przy wyjeździe kontrahentów, koszty noclegów w hotelu, zwyczajowe posiłki, tj. drobne poczęstunki w siedzibie Spółki oraz obiady, lunche , kolacje w lokalach gastronomicznych.

Standard oferowanych noclegów mieści się w kanonach kontaktów biznesowych i nie ma na celu oferowania kontrahentom Spółki świadczeń o charakterze luksusowym i jest ogólnie przyjęty w środowisku biznesowym Spółki (przyjmowanie zagranicznych kontrahentów). Posiłki Spółka serwuje swoim gościom w siedzibie Spółki w trakcie prowadzenia rozmów, które zakupuje w formie cateringu oraz gotowych artykułów spożywczych tj. np. kawa , herbata, woda mineralna soki. ciastka itp.

W przypadku liczniejszej delegacji kontrahentów, Spółka wynajmuje na kilka dni niezbędne naczynia do podania napojów i drobnych poczęstunków od podmiotów zewnętrznych, gdyż nie dysponuje taką ilością naczyń (szklanki, filiżanki, talerzyki itp.).

Spółka zakupuje również usługi gastronomiczne w lokalach gastronomicznych, które mają charakter zwyczajowy, często kupowane są w hotelu w którym mieszają kontrahenci lub w okolicy siedziby Spółki, w celu oszczędzenia czasu związanego z dojazdem do lokalu. Wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę mają charakter niezbędny w celu zorganizowania przedmiotowych spotkań biznesowych, ponoszone są w celu zachęcenia do nabywania oferowanych placów zabaw, nie mają charakteru czysto konsumpcyjnego lecz zwyczajowy i ponoszone są w trakcie pobytu przedstawicieli kontrahentów w Spółce oraz w trakcie rozmów handlowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na gruncie zapisów art. 15 ust. 1, art. 16 ust.1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014r. poz. 851 z późn. zm.), koszty zakwaterowania w hotelu, koszty transportu z lotniska i na lotnisko, koszty zakupu artykułów spożywczych oraz usług cateringowych, gastronomicznych oraz pozostałe koszty ponoszone przez Spółkę na rzecz zaproszonych obecnych i przyszłych kontrahentów podczas spotkań biznesowych i promocyjnych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?

Wnioskodawca przedstawił następujące stanowisko:

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione zwyczajowe koszty na rzecz obecnych i przyszłych kontrahentów, polegające na zapewnieniu im noclegu w hotelu, transporcie z lotniska w B. do siedziby Spółki i z powrotem, koszty zakupu artykułów spożywczych oraz usług cateringowych, gastronomicznych w trakcie prowadzonych rozmów biznesowych i promocyjnych, wynajem naczyń, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia danego wydatku (koszt pośredni). Celem ponoszonych przez Spółkę w/w wydatków jest zapewnienie prawidłowej współpracy z obecnymi i potencjalnymi kontrahentami a nie kreowanie lub poprawa jej wizerunku na zewnątrz. Stosownie do postanowień przepisu art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014r. poz.851 z późn. zm.), koszty te spełniają bowiem przesłanki niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodów, tj. są faktycznie poniesione, mają charakter definitywny, pozostają w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, są ponoszone w celu uzyskania przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, a także są właściwie udokumentowane.

Ponadto tego rodzaju wydatki nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiącym katalog zamknięty wydatków nie stanowiących koszty uzyskania przychodów, w szczególności nie stanowią one wydatków na cele reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Potwierdzeniem tego stanowiska jest wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2013r. sygn. akt II FSK 1524/11 jak również wydana w dniu 25.11.2013r. przez Ministra Finansów interpretacja ogólna DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521 w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności, napojów etc.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1, tj.:

*   zostały poniesione przez podatnika,
*   ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów (tzw. przesłanka celowości kosztów),
*   nie zostały wymienione w zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy.

Pierwsza z wymienionych przesłanek odnosi się do możliwości przypisania faktu poniesienia kosztu do osoby podatnika. Kosztem uzyskania przychodu mogą być wyłącznie koszty obciążające samego podatnika – wartość ciężarów, jakie ponosi podatnik w toku prowadzenia działalności (funkcjonowania). Poniesienie kosztu jest, co do zasady, związane z faktycznym i definitywnym przesunięciem określonej wartości z majątku podatnika do majątku innego podmiotu.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać takiego efektu.

Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy ma charakter zamknięty. Wśród wydatków nieuważanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. w pkt 28 tego przepisu koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje przy tym terminu „reprezentacja”, ani też nie odsyła w celu jego wyjaśnienia do innych przepisów prawa. Poszukując znaczenia tego pojęcia, należy zatem w pierwszej kolejności odnieść się do języka powszechnego, w którym „reprezentacja” oznacza:

*   „grupę osób, instytucję występującą w czyimś imieniu, reprezentującą czyjeś interesy, przedstawicielstwo”;
*   „reprezentowanie kogoś lub czegoś”;
*   „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną”.

(por. Uniwersalny Słownik Języka Polskie pod red. St. Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007; http://sjp.pwn.pl; Słownik języka polskiego. Tom III., pod red. M. Szymczaka, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981 r.). Pomocną może być również etymologia tego słowa - „repraesentatio” (łac.) oznacza „wizerunek”.

Zatem za wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy należy uznać te, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami spotkań.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że skoro jak wskazała Spółka w opisie stanu faktycznego, w trakcie tych spotkań omawiane są min. kwestie dotyczące warunków współpracy, aktualna oferta handlowa, prezentowane są wyroby gotowe, przekazywane informacje o stosowanych technologiach w procesie produkcji jak również szczegółowe postanowienia zawieranych umów, to z zastrzeżeniem, że wyłącznym bądź dominującym celem wydatków ponoszonych na te spotkania nie jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami spotkań, wydatki te (koszty zakwaterowania w hotelu, koszty transportu z lotniska i na lotnisko, koszty zakupu artykułów spożywczych oraz usług cateringowych , gastronomicznych oraz pozostałe koszty ponoszone przez Spółkę na rzecz zaproszonych obecnych i przyszłych kontrahentów), spełniając przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Stanowisko Spółki w kontekście okoliczności przedstawionych we wniosku jest zatem prawidłowe

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku sądu oraz interpretacji organu podatkowego wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczy tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń