Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.766.2018.1.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-26
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn.: „…”
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka budżetowa; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2018 r. (data wpływu 11 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn.: „…”- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn.: „…”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Miejski Dom Kultury w … (dalej: „Instytucja kultury” lub „Wnioskodawca”) jest samorządową instytucją kultury, stanowiącą osobę prawną odrębną od innych podmiotów, w szczególności od Gminy …. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Instytucja kultury powołana została w celu realizacji zadań własnych Gminy … (dalej: „Gmina”) w zakresie kultury, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. 2018 poz., 994 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”).

Zadania te zasadniczo nie mają charakteru gospodarczego, tj. nie są wykonywane przez Instytucję kultury za odpłatnością. Niemniej jednak, Instytucja kultury sporadycznie dokonuje wynajmu pomieszczeń użytkowych na rzecz podmiotów zewnętrznych oraz sprzedaży gadżetów promocyjnych. Wartość sprzedaży z ww. tytułu nie przekracza jednak rokrocznie kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT. Równocześnie Wnioskodawca pragnie wskazać, iż nie wykonuje on czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy VAT.

Instytucja kultury jest w trakcie realizacji zadania pn.: „…” (dalej: „Inwestycja” lub „Zadanie”). Celem realizacji Inwestycji jest zwiększenie liczby osób korzystających z oferty Instytucji kultury oraz rozwój integracji społeczno-kulturalnej mieszkańców Gminy poprzez udział społeczności lokalnej w warsztatach i wydarzeniach artystycznych, zajęciach ruchowych oraz spotkaniach okolicznościowych.

Inwestycja obejmuje modernizację budynku Miejskiego Domu Kultury w …, która zawiera rozwiązania sprzyjające ochronie środowiska. Zakres przedmiotowego Zadania obejmować będzie w szczególności roboty rozbiórkowe i remontowe, ocieplenie ścian i wykonanie elewacji zewnętrznej, wymianę stolarki okiennej oraz opraw oświetleniowych, a także montaż instalacji odgromowej. W ramach Inwestycji planuje się również w szczególności dostosowanie dwóch podjazdów dla osób niepełnosprawnych.

Na realizację przedmiotowej Inwestycji Instytucji kultury zostało przyznane dofinansowanie pochodzące ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach działania „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w następującym zakresie: Budowa lub przebudowa ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej. Przedmiotowe dofinansowanie zostało przyznane do kwoty brutto nakładów związanych z realizacją Zadania.

W związku z realizacją Inwestycji Wnioskodawca ponosi/będzie ponosił wydatki inwestycyjne, które są/będą dokumentowane przez dostawców/wykonawców wystawionymi na Instytucję kultury fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku naliczonego.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że budynek objęty Inwestycją stanowi własność Instytucji kultury. Także po zakończeniu realizacji Zadania ww. budynek pozostanie własnością Wnioskodawcy, który będzie nim zarządzał i ponosił koszty jego utrzymania oraz nie przekaże go innemu podmiotowi lub jednostce.

Zasadniczo majątek wytworzony w ramach Zadania będzie ogólnodostępny i nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wskazano jednak powyżej, określone powierzchnie budynku będącego przedmiotem Inwestycji mogą być sporadycznie udostępniane odpłatnie zainteresowanym podmiotom zewnętrznym. Równocześnie Wnioskodawca pragnie podkreślić, że wpływy z ww. tytułu uzyskane przez nią na przestrzeni ubiegłych lat nie ulegały istotnym wahaniom i każdorazowo nie przekraczały limitu wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (tj. kształtowały się na poziomie ok. 45 tys. PLN rocznie). Tym samym Instytucja kultury zakłada, że po oddaniu Inwestycji do użytkowania wpływy z ww. tytułu nie ulegną zasadniczemu wzrostowi i w konsekwencji sprzedaż Wnioskodawcy także wtedy nie przekroczy ww. limitu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Instytucji kultury przysługuje/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje natomiast, iż świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przy czym zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie podmiotowe dla pewnej grupy podatników. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 tys. PLN.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumieć należy odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Ponadto, w świetle art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tą kwotę.

Ponadto, podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy o VAT pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy o VAT podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku m.in. na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. Wówczas, zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika jako „podatnika VAT zwolnionego”.

W świetle powyższego, biorąc pod uwagę, iż przychody uzyskiwane przez Instytucję kultury z działalności gospodarczej nie przekraczają rokrocznie progu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (obecnie 200 tys. PLN), zdaniem instytucji kultury nie ma ona obowiązku zarejestrowania się jako „podatnik VAT czynny” i korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Na prawidłowość powyższego stanowiska wskazuje przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2016 r., sygn. IPPP2/4512-563/16-2/KOM, w której Organ wskazał, iż „(\`(...)\`) w związku z nieprzekroczeniem w roku podatkowym wartości sprzedaży w kwocie 150 000 zł sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawczynię w zakresie świadczenia usług PR polegających na przygotowaniu i dystrybucji informacji prasowych, przygotowywaniu kampanii promocyjnej w mediach społecznościowych, analizie mediów oraz kontaktach z dziennikarzami może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Zaznaczyć należy, że jeżeli jednak faktyczna wartość sprzedaży wszystkich świadczonych przez Wnioskodawczynię usług przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, (\`(...)\`), to zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę i Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, na mocy którego zostanie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny”.

Powyższe znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.406.2017.RG, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, iż „(\`(...)\`) zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT będzie przysługiwało do momentu gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzenia działalności danym roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Zaznaczyć jednak należy, że Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia od podatku VAT w przypadku wykonania jakichkolwiek czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, oraz jeżeli wartość sprzedaży opodatkowanej przekroczy kwotę 200.000 zł (począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę)”.

Ponadto, Instytucja kultury pragnie wskazać, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Powyższa zasada wyklucza zatem w szczególności możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Instytucja kultury pragnie wskazać, że powyższe potwierdzają interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w analogicznych sprawach, tj. w szczególności interpretacja DKIS z dnia 17 września 2018 r., znak: 0112-KDIL2-3.4012.320.2018.2.AS, w ramach której DKIS uznał, iż „Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT to - zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy - nie będzie mieć prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi w ramach projektu”.

W konsekwencji należy uznać, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia VAT nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Zatem Instytucji kultury nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1983, z późn. zm.), działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W myśl art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora (art. 13 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Artykuł 14 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej stanowi, że instytucje kultury uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć działalność z chwilą wpisu do rejestru prowadzonego przez organizatora.

Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych przychodów. Natomiast przepisy art. 28 ust. 2 i 3 stanowią, że przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł. Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji:

1.  podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;
2.  celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;
3.  celowej na realizację wskazanych zadań i programów.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (art. 88 ust. 4 ustawy).

Z przepisów ustawy wynika zatem, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury, stanowiącą osobę prawną, odrębną od innych podmiotów, w szczególności od Gminy …. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Instytucja kultury jest w trakcie realizacji zadania pn.: „…” (dalej: „Inwestycja” lub „Zadanie”). Na realizację przedmiotowej Inwestycji Instytucji kultury zostało przyznane dofinansowanie pochodzące ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach działania „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w następującym zakresie: Budowa lub przebudowa ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej.

W związku z realizacją Inwestycji Wnioskodawca ponosi/będzie ponosił wydatki inwestycyjne, które są/będą dokumentowane przez dostawców/wykonawców wystawionymi na Instytucję kultury fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku naliczonego.

Majątek wytworzony w ramach Zadania będzie ogólnodostępny i nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zadania wykonywane przez Wnioskodawcę w zakresie kultury nie mają charakteru gospodarczego, tj. nie są wykonywane przez Instytucję kultury za odpłatnością. Niemniej jednak, Instytucja kultury sporadycznie dokonuje wynajmu pomieszczeń użytkowych na rzecz podmiotów zewnętrznych oraz sprzedaży gadżetów promocyjnych. Wartość sprzedaży z ww. tytułu nie przekracza jednak rokrocznie kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT (tj. kształtowały się na poziomie ok. 45 tys. PLN rocznie). Wnioskodawca nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą stwierdzenia, czy przysługuje/będzie przysługiwało Mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że wartość sprzedaży rokrocznie nie przekracza kwoty limitu, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy (kwota ta kształtuje się poziomie ok. 45 tys. PLN rocznie) oraz Wnioskodawca nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednakże, jak wskazano wcześniej, przepis art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie jest/nie będzie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – nie jest On zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. zadania. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy należy wskazać, że Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn.: „…”, ponieważ Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym zaistniałym stanie faktycznym oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji w części dotyczącej zdarzenia przyszłego.

Końcowo zauważyć należy, że w niniejszej interpretacji nie rozstrzygano kwestii dotyczącej zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż nie było to przedmiotem zapytania.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Niniejszą interpretację Organ wydał w oparciu o przedstawiony opis sprawy, w którym wskazano, że „Wartość sprzedaży z ww. tytułu nie przekracza jednak rokrocznie kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT. Równocześnie Wnioskodawca pragnie wskazać, iż nie wykonuje on czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy VAT.” W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w szczególności w przypadku, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej przekroczy w proporcji do okresu prowadzenia działalności w danym roku podatkowym kwotę limitu, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT lub gdy Wnioskodawca wykona czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy VAT, a tym samym Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia od podatku VAT, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.