Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.562.2025.2.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Sprzedaż zabudowanej działki nie była czynnością podlegającą
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zaistniałego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania
    podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1 o pow. 0,0753 ha jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania
    podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1. Uzupełnił go Pan pismem z 8 sierpnia 2025 r.
    (wpływ 19 sierpnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    24 czerwca 2021 roku, aktem notarialnym Nr (...) Wnioskodawca nabył działkę gruntu
    położoną w obrębie miejscowości (...), gmina (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW (...), oznaczoną numerem
    geodezyjnym 1, o powierzchni 0,0753 ha.
    Działka zabudowana była murowanym niemieszkalnym budynkiem
                            2jednokondygnacyjnym, o powierzchni 164 m i 25 kwietnia 2019 roku, wydana była dla tej
    nieruchomości decyzja o warunkach zabudowy Nr (...) znak: (...), dotycząca warunków
    zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, przebudowie, nadbudowie
    istniejącego na tej działce budynku, w tym ze zmianą jego przeznaczenia na cele
    mieszkalno-usługowe oraz budowie niezbędnej infrastruktury technicznej. Decyzja została
    wydana przed nabyciem przez Wnioskodawcę nieruchomości.
    Po nabyciu nieruchomości Wnioskodawca wystąpił wyłącznie o przepisanie istniejącej
    decyzji na swoje nazwisko jako aktualny właściciel, co było zwykłą czynnością
    administracyjną, będącą konsekwencją transakcji nabycia zabudowanej działki. W związku
    z czynnością przepisania decyzji, jej numer i zakres nie uległy zmianie.
    W trakcie posiadania nieruchomości Wnioskodawca nie dokonywał zmian ww. decyzji
    innych niż przepisanie na swoje nazwisko, nie występował o nowe decyzje oraz nie
    dokonywał żadnych nakładów na działce, w tym na budynek posadowiony na tej działce.
    Transakcja nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomości nie była obciążona podatkiem
    VAT i Wnioskodawca nie dokonywał żadnych odliczeń podatku VAT w związku z nabyciem
    ani posiadaniem tej nieruchomości.
    Nieruchomość została nabyta na cele osobiste Wnioskodawcy, a budynek miał być
    zmodernizowany zgodnie z ww. decyzją i użytkowany dla osobistych celów mieszkalnych
    Wnioskodawcy i jego rodziny.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami, ani w zakresie usług deweloperskich. Wnioskodawca nie wynajmował,
    ani nie wydzierżawiał odpłatnie, ani nieodpłatnie ww. nieruchomości.
    W związku z tym, że przystosowanie istniejącego budynku na cele wyłącznie mieszkalne
    wymagałoby znacznych nakładów, w tym zaangażowania czasowego Wnioskodawcy, w
    roku 2023 Wnioskodawca znalazł inną działkę, lepiej zlokalizowaną i bardziej

    odpowiadającą jego potrzebom osobistym. Tę natomiast Wnioskodawca postanowił
    sprzedać, żeby odzyskać środki i przeznaczyć je na realizację swoich celów
    mieszkaniowych na innej działce.
    Działając osobiście, Wnioskodawca wystawił działkę w (...) na sprzedaż (wywieszona
    informacja na płocie działki o chęci sprzedaży nieruchomości). 14 marca 2025 r. aktem
    notarialnym (...) Wnioskodawca sprzedał działkę na rzecz podmiotu gospodarczego.
    Działkę Wnioskodawca sprzedał w takim samym stanie fizycznym i prawnym, jak ją nabył.
    Wnioskodawca nie dokonywał też żadnych zmian w budynku.
    Zarówno przed aktem notarialnym, jak i w samym akcie sprzedaży nieruchomości z 14
    marca 2025 r. ani Wnioskodawca, ani kupujący nie składali oświadczenia o wyborze
    opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W odpowiedzi na pytania wskazał Pan:
    a) Czy prowadził Pan/prowadzi działalność gospodarczą inną niż obrót nieruchomościami
      i usługi deweloperskie? Jeśli tak, to w jakim zakresie, czy jest to działalność
      opodatkowana podatkiem VAT, korzystająca ze zwolnienia od podatku?
    Odp.: „Nie prowadzę działalności gospodarczej podlegającej wpisowi do CEIDG.
    Jestem podatnikiem VAT z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu: najmu
    prywatnego (stawka VAT 23%) i dzierżawy gruntu rolnego na cele rolnicze (zwolnione z
    VAT).
    Przedmiotem najmu są dwie nieruchomości:
        dom położony w miejscowości (...), który nabyłem w spadku po rodzicach;
        lokal położony w (...), który nabyłem ze środków własnych.
    Przedmiotem dzierżawy gruntu rolnego, jest grunt położony w miejscowości (...), który
    nabyłem razem z domem w spadku po rodzicach”.
        b) Czy był Pan/jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu tej
        działalności, czy wykorzystywał Pan działkę nr 1 zabudowaną budynkiem
        niemieszkalnym w tej działalności?
    Odp.: „Jestem podatnikiem podatku VAT z tytułu wykonywania wymienionych w pkt. a)
    czynności opodatkowanych, a nie z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
    Działki nr 1 nigdy nie wykorzystywałem odpłatnie ani nieodpłatnie dla celów działalności
    gospodarczej ani dla celów jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT”.
        c) Czy w związku ze sprzedażą działki nr 1 udzielał Pan nabywcy bądź innemu
        podmiotowi/osobie pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu i na Pana rzecz
        w związku ze sprzedawaną nieruchomością - jeśli tak, to do podjęcia jakich
        działań ten podmiot był zobowiązany na jego podstawie (proszę je wymienić)?
    Odp.: „W związku ze sprzedażą działki nr 1 udzieliłem pisemnego pełnomocnictwa swojej
    żonie B.A., w zakresie podpisania w imieniu i na moją rzecz umowy sprzedaży. Innych
    pełnomocnictw w związku ze sprzedażą tej działki nie udzielałem”.
        d) Czy dokonywał Pan wcześniej zbycia innych nieruchomości niż ta, o której mowa
        we wniosku i czy z tego tytuły występował Pan jako podatnik VAT czynny?
    Odp.: „Wcześniej dokonałem sprzedaży dwóch nieruchomości:
        w 10/2023 - nabytej w 2012 roku ze środków własnych niezbudowanej
        nieruchomości rolnej. Nie podejmowałem żadnych działań w stosunku do tej działki

        w okresie jej posiadania. Transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
        został pobrany podatek od czynności cywilnoprawnych.
        w 12/2023 - odziedziczonej w spadku niezabudowanej nieruchomości gruntowej w
        miejscowości (...). Dla tej transakcji wydano interpretację indywidualną nr 0114-
        KDIP1-1.4012.399.2023.2MŻ, w której uznano transakcję za podlegającą
        opodatkowaniu podatkiem VAT ze względu na to, że podejmowałem jako
        sprzedający działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się
        profesjonalnie obrotem nieruchomościami (przed sprzedażą użyczałem działkę, na
        której użytkownik prowadził czynności mogące zwiększyć jej atrakcyjność oraz
        przed sprzedażą udzieliłem kupującemu pełnomocnictwa do wykonania na tej
        działce szeregu czynności, których pozytywny efekt warunkował jej sprzedaż)”.
    Nabywca prowadził zorganizowaną akcję wykupu działek od wielu sprzedających (głównie
    osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) z przeznaczeniem pod
    budowę magazynów. Wszyscy sprzedający (w tym również ja) udzielili nabywcy
    pełnomocnictw do działania, w szerokim zakresie. Dzięki pełnomocnictwom kupujący
    mógł sprawnie sfinalizować transakcję i prowadzić proces inwestycyjny zgodnie z
    założonym planem.
    W związku z ww. interpretacją transakcja sprzedaży została opodatkowana podatkiem VAT
    według stawki 23%.

## Pytanie

1. Czy jako sprzedający przedmiotową nieruchomość w dniu 14 marca 2025 roku
      Wnioskodawca działał jako podatnik podatku VAT i w związku z tym, czy transakcja
      sprzedaży powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT?
    2. Jeśli w odpowiedzi na pytanie nr 1 organ uzna, że Wnioskodawca działał jako podatnik
      VAT to czy transakcja sprzedaży nieruchomości jest zwolniona z podatku VAT na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 10) lub 10a) ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Biorąc pod uwagę stan faktyczny w sprawie, w szczególności fakt, że;
    a) nieruchomość Wnioskodawca nabywał na cele osobiste, związane z zaspokojeniem
      potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy i jego rodziny;
    b) Wnioskodawca nie dokonywał żadnych odliczeń podatku VAT w związku z nabyciem
      ani posiadaniem tej nieruchomości;
    c) Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu
      nieruchomościami ani w zakresie usług deweloperskich;
    d) w trakcie posiadania nieruchomości Wnioskodawca nie dokonywał zmian w istniejącej
      decyzji dotyczącej nieruchomości innych niż przepisanie na swoje nazwisko, nie
      występował o nowe decyzje oraz nie dokonywał żadnych nakładów na działce, w tym
      na budynek posadowiony na tej działce;
    e) Wnioskodawca nie wynajmował, ani nie wydzierżawiał odpłatnie, ani nieodpłatnie
      nieruchomości w całości ani w części;
    f) nieruchomość Wnioskodawca sprzedał w takim samym stanie prawnym i fizycznym,
      jak ją nabył

    - sprzedaż nieruchomości dokonana przez Wnioskodawcę należała do czynności zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy, niestanowiącej wykonywania przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W ocenie Wnioskodawcy transakcja sprzedaży nieruchomości nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Ad 2
    Jeśli w odpowiedzi na pytanie nr 1 organ nie podzieli stanowiska Wnioskodawcy, to
    Wnioskodawca uważa, że sprzedaż powinna korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na
    mocy art. 43 ust. 1 pkt 10) ustawy o VAT.
    Działkę gruntu Wnioskodawca nabył i sprzedał wraz z posadowionym na niej budynkiem.
    Transakcja nabycia nieruchomości, która była w takim samym stanie fizycznym i prawnym,
    w jakim ją następnie Wnioskodawca sprzedał nie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Zarówno w akcie notarialnym, na podstawie którego Wnioskodawca nabył nieruchomość,
    jak i w akcie notarialnym z 14 marca 2025 roku, na mocy którego Wnioskodawca sprzedał
    nieruchomość istnieje zapis, że nieruchomość zabudowana jest budynkiem
                                                    2niemieszkalnym, jednokondygnacyjnym, murowanym, o powierzchni zabudowy 164 m.
    Budynek ten ma istotne znaczenie dla wartości i atrakcyjności tej działki i jego istnienie
    było dla Wnioskodawcy kluczowym argumentem przemawiającym za nabyciem tej działki
    w 2021 roku, jak również miało istotny wpływ na jej wartość przy sprzedaży działki w 2025
    roku.
    Decyzja o warunkach zabudowy, która została wydana w odniesieniu do tej
    nieruchomości, dotyczy w zasadzie budynku na niej posadowionego. Warunki zabudowy
    dotyczą bowiem przebudowy, rozbudowy, nadbudowy (nie dopuszczają rozbiórki)
    budynku, a w odniesieniu do budowy - dotyczą wyłącznie niezbędnej infrastruktury
    technicznej.
    Należy podkreślić, że wartość nabytej przez Wnioskodawcę (a następnie zbywanej)
    nieruchomości była definiowana przez posadowiony na niej budynek.
    Zgodnie z zapisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (tj. Dz. U.
    2004 Nr 92 poz. 880), a konkretnie zapisy art. 17 ust. 1 podpunkt 7 w brzmieniu
    Art. 17 ust. 1:
    W parku krajobrazowym mogą być wprowadzone następujące zakazy
    7) budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od:
    a) Unii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych,
    b) zasięgu lustra wody w sztucznych zbiornikach wodnych usytuowanych na wodach
      płynących przy normalnym poziomie piętrzenia określonym w pozwoleniu
      wodnoprawnym, o którym mowa w art. 389 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. -
      Prawo wodne;
    - do czego odnosi się również przedmiotowa decyzja (punkt 3.1.a).
    W praktyce oznacza to, że uzyskanie decyzji nr (...) przez poprzedniego właściciela, było
    możliwe jedynie dzięki temu, iż na działce, w odległości kilku metrów od linii brzegowej,
    posadowiony jest budynek. W odmiennej sytuacji (brak naniesienia) - nie byłoby
    możliwości posadowienia tam nowego budynku. Bez tego budynku ta działka byłaby warta
    10% wartości.

    Transakcja sprzedaży obejmowała więc grunt wraz z budynkiem na nim posadowionym.
    Pierwsze zasiedlenie budynku miało miejsce z pewnością przed 2021 rokiem, czyli co
    najmniej 2 lała przed sprzedażą przez Wnioskodawcę nieruchomości.
    Na mocy art. 29a ust 8. w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu, a więc stawkę VAT stosuje się taką, jak dla budynków
    usytuowanych na tym gruncie.
    Według art. 43 ust 1 pkt 10) zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Przy czym, zgodnie z ust. 10 tego artykułu można zrezygnować z powyższego zwolnienia i
    wybrać opodatkowanie dostawy budynków, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i
    nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni oraz
    2) złożą przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego lub dokonają właściwego zapisu o wyborze opodatkowania w akcie
      notarialnym, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
      budowli łub ich części.
    Wnioskodawca wraz z kupującym nie składali oświadczenia o wyborze opodatkowania.
    Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Wnioskodawcy, nawet gdyby organ uznał
    stanowisko Wnioskodawcy wyrażone w pytaniu nr 1 za nieprawidłowe, to transakcja
    sprzedaży powinna korzystać ze zwolnienia z podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie braku opodatkowania
    podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1 o pow. 0,0753 ha jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

    Należy zauważyć, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących

    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki nr 1 o powierzchni 0,0753
    ha, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba

    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do nieruchomości będącej przedmiotem
    sprzedaży.

    Z opisu sprawy wynika, że był Pan właścicielem działki gruntu położonej w obrębie
    miejscowości (...), gmina (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą KW (...), oznaczonej numerem geodezyjnym 1, o powierzchni
    0,0753 ha.
    Transakcja nabycia nieruchomości nie była obciążona podatkiem VAT i nie dokonywał Pan
    żadnych odliczeń podatku VAT w związku z nabyciem, ani posiadaniem tej nieruchomości.
    Nieruchomość została nabyta na Pana cele osobiste, a budynek miał być zmodernizowany
    zgodnie z decyzją i użytkowany dla osobistych celów mieszkalnych Pana i Pana rodziny.
    Działka zabudowana była murowanym niemieszkalnym budynkiem
                            2jednokondygnacyjnym, o powierzchni 164 m i 25 kwietnia 2019 roku, wydana była dla tej
    nieruchomości decyzja o warunkach zabudowy Nr (...) znak: (...), dotycząca warunków
    zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, przebudowie, nadbudowie
    istniejącego na tej działce budynku, w tym ze zmianą jego przeznaczenia na cele
    mieszkalno-usługowe oraz budowie niezbędnej infrastruktury technicznej. Decyzja została
    wydana przed nabyciem przez Wnioskodawcę nieruchomości.
    Po nabyciu nieruchomości wystąpił Pan wyłącznie o przepisanie istniejącej decyzji na
    swoje nazwisko jako aktualny właściciel, co było zwykłą czynnością administracyjną,
    będącą konsekwencją transakcji nabycia zabudowanej działki. W związku z czynnością
    przepisania decyzji, jej numer i zakres nie uległy zmianie.
    W trakcie posiadania nieruchomości nie dokonywał Pan zmian ww. decyzji innych niż
    przepisanie na swoje nazwisko, nie występował o nowe decyzje oraz nie dokonywał
    żadnych nakładów na działce, w tym na budynek posadowiony na tej działce.
    Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, ani w
    zakresie usług deweloperskich. Nie wynajmował Pan, ani nie wydzierżawiał odpłatnie, ani
    nieodpłatnie ww. nieruchomości. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej podlegającej
    wpisowi do CEIDG.
    Jest Pan podatnikiem VAT z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu: najmu
    prywatnego (stawka VAT 23%) i dzierżawy gruntu rolnego na cele rolnicze (zwolnione z
    VAT).
    Przedmiotem najmu są dwie nieruchomości:
        dom położony w miejscowości (...), który nabył Pan w spadku po rodzicach;
        lokal położony w (...), który nabył Pan ze środków własnych.
    Przedmiotem dzierżawy gruntu rolnego, jest grunt położony w miejscowości (...), który
    nabył Pan razem z domem w spadku po rodzicach.
    Działając osobiście, wystawił Pan działkę w (...) na sprzedaż (wywieszona informacja na
    płocie działki o chęci sprzedaży nieruchomości). 14 marca 2025 r. aktem notarialnym (...)
    sprzedał Pan działkę na rzecz podmiotu gospodarczego. Działkę sprzedał Pan w takim
    samym stanie fizycznym i prawnym, jak ją nabył. Nie dokonywał Pan też żadnych zmian w
    budynku.
    W związku ze sprzedażą działki nr 1 udzielił Pan pisemnego pełnomocnictwa swojej żonie
    B.A., w zakresie podpisania w Pana imieniu i na Pana rzecz umowy sprzedaży. Innych
    pełnomocnictw w związku ze sprzedażą tej działki Pan nie udzielał.
    Z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku wynika,
    że działka nie była przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy. W stosunku do
    sprzedawanej nieruchomości nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej
    uatrakcyjnienia ani nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych w celu jej
    sprzedaży. Nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności opodatkowanej
    podatkiem VAT.

    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    zabudowanej działki nr 1 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż ww. działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana
    aktywność w pełni mieściła się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko
    to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Zatem dokonując sprzedaży zabudowanej działki nr 1 o pow. 0,0753 ha, korzystał Pan z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży przedmiotowej działki korzystał Pan z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż zabudowanej działki nr 1 o pow. 0,0753 ha nie była czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, odstępuję od rozstrzygnięcia kwestii korzystania ze zwolnienia
    od podatku VAT ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), co oznacza, że
    w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.