Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-808/16-7/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-11-23
Teza: Czy w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, tj. czasowego składowania w Polsce produktów należących do Spółki w centralnym magazynie utrzymywanym przez Firmę logistyczną przy jednoczesnym zatrudnianiu w Polsce pracownika i korzystaniu ze wsparcia polskich M. Partnerów i ich magazynów przy dostawie towarów do klientów finalnych dojdzie do powstania w Polsce zakładu Wnioskodawcy jako zakładu przedsiębiorstwa zagranicznego w Polsce?
Słowa kluczowe: Niemcy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; usługi-usługi magazynowania i przechowywania towarów; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku, z dnia 17 sierpnia 2016 r. (data wpływu 22 sierpnia 2016 r.), uzupełnione pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. (data nadania 30 sierpnia 2016 r., data wpływu 1 września 2016 r.) oraz pismem z dnia 19 września 2016 r. (data nadania 20 września 2016 r., data wpływu 22 września 2016 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB5/4510-808/16-3/RS z dnia 19 września 2016 r. (data nadania poprzez platformę e-puap 19 września 2016 r., data doręczenia 20 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania zakładu Wnioskodawcy w Polsce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania zakładu Wnioskodawcy w Polsce.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

S. AG (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką akcyjną prawa niemieckiego. Spółka posiada polski numer NIP i jest zarejestrowana jako aktywny podatnik VAT w związku z dokonywaniem sprzedaży wysyłkowej z terytorium Niemiec na terytorium Polski. Spółka prowadzi działalność w branży nasiennej. Spółka posiada uprawy w Niemczech. Nasiona Spółki nie są ogólnie dostępne w sprzedaży, lecz wyłącznie u lokalnych podmiotów, z którymi Spółka współpracuje (dalej: „M. Partnerzy”). Spółka sprzedaje materiał siewny m.in. w Polsce (w ramach sprzedaży wysyłkowej oraz w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowych). W tym celu Spółka zatrudnia w Polsce pracownika, który wykonuje czynności przygotowawcze i pomocnicze zajmując się w szczególności analizą zapytań od przyszłych lub potencjalnych klientów. Pracownik nie jest upoważniony do samodzielnej realizacji zamówień ani do negocjowania warunków sprzedaży. Zamówienia klientów nie mogą być przez pracownika samodzielnie akceptowane lub przyjmowane. Pracownik nie posiada pełnomocnictwa do zawierania umów z klientami ani kontrahentami Spółki. W przypadku otrzymania zleceń pracownik jest zobligowany przekazać je Spółce. Pracownik nie jest upoważniony do zbierania od klientów zaległych rachunków i innych zaległości, nie ma prawa prowadzić w tym zakresie negocjacji ani potrącać czy inkasować zaległych należności.

Czynności polegające na negocjacjach, akceptowaniu zamówień, uzgadnianiu cen, warunków i terminów dostaw, zawierania i rozwiązywania umów, zarządzania płatnościami wykonywane są przez pracowników Spółki w Niemczech.

Spółka planuje korzystać w Polsce z usług logistycznych świadczonych przez wyspecjalizowany podmiot (dalej: Firma logistyczna). W ramach świadczonych usług logistycznych na rzecz Spółki Firma logistyczna będzie angażować utrzymywany przez siebie magazyn w Polsce. Magazyn ten będzie pełnił dla Spółki rolę centralnego magazynu w Polsce, do którego przywożone będą produkty Spółki z za granicy, tymczasowo przechowywane, a następnie dostarczane do M. Partnerów, lub w wyjątkowych sytuacjach bezpośrednio do klientów Spółki. Spółka nie będzie uprawniona do wykonywania w magazynie jakichkolwiek czynności na tych produktach - np. nie będzie miała prawa ich sortować, przerabiać, konfekcjonować – ani do prowadzenia jakiejkolwiek działalności. W ramach umowy z Firmą logistyczną Spółka nie będzie uprawniona do dysponowania infrastrukturą techniczną Firmy logistycznej ani określoną powierzchnią magazynową, ani nie będzie miała kompetencji do wydawania poleceń personelowi Firmy logistycznej. Firma logistyczna obowiązana będzie na podstawie umowy do świadczenia usług na rzecz Spółki z zachowaniem standardu profesjonalnej jakości świadczonych usług i terminowości. Firma logistyczna będzie odpowiedzialna za prawidłowe magazynowanie produktów Spółki i za związane z tym ryzyko zniszczenia/uszkodzenia.

Ponadto Spółka współpracuje z M. Partnerami m.in. na terenie Polski na podstawie umów współpracy. Zakres czynności M. Partnerów wynikający z wzorcowej umowy współpracy to:

*   nawiązywanie kontaktów, doradztwo oraz pozyskiwanie zamówień na produkty Spółki (materiał siewny) na określonym przez Spółkę obszarze, gdzie klientami M. Partnerów są rolnicy, gospodarstwa rolne i/lub przedsiębiorstwa z sektora rolnego, przy czym M. Partnerzy podejmując inicjatywę w celu zdobycia nowych klientów jako odbiorców produktów Spółki korzystają z własnej siatki kontaktów biznesowych,

*   działalność logistyczna polegająca na magazynowaniu i spedycji materiału siewnego należącego do Spółki do klientów finalnych, przy czym decyzja co do sposobu magazynowania i dostawy będzie leżeć w gestii M. Partnerów; produkty Spółki do M. Partnerów przemieszczone zostaną z centralnego magazynu w Polsce należącego do podmiotu zewnętrznego (szczegóły powyżej) i będą magazynowane przez M. Partnerów, pozostając własnością Spółki do momentu znalezienia klienta finalnego na materiał siewny oraz uiszczenia za te produkty pełnej kwoty przez niego i wydania mu towaru albo wydania przez M. Partnera towaru do klienta finalnego znanego z góry po uiszczeniu przez niego pełnej kwoty za towar; M. Partnerzy zobowiązani będą do utrzymywania w magazynie odpowiedniej ilości produktów Spółki pozwalającej na zaspokojenie zamówień zebranych od klientów finalnych oraz do przechowywania produktów w odpowiednich warunkach.

M. Partnerzy nie są upoważnieni do zawierania w imieniu Spółki umów z klientami. Klienci zawierają umowy bezpośrednio ze Spółką. M. Partnerzy organizacyjnie podlegają pracownikowi Spółki w Polsce. Podległość organizacyjna polega na tym, że to do pracownika Spółki zwracają się M. Partnerzy w związku z pytaniami dot. nasion, działania i misji Spółki oraz na tym, że to poprzez pracownika składane są zamówienia na towary, które realizowane są przez Spółkę z siedzibą w Niemczech, a które trafiają do M. Partnerów. Spółka może korzystać z magazynów M. Partnerów wyłącznie w celu tymczasowego składowania produktów, które trafiają w Polsce do nabywców finalnych, natomiast nie jest uprawniona do wykonywania w magazynie jakichkolwiek czynności na tych produktach - np. nie ma prawa ich sortować, przerabiać, konfekcjonować. M. Partnerzy nie podlegają poleceniom Spółki. M. Partnerzy samodzielnie lub poprzez pracowników wykonują powierzone im zadania, dowolnie wybierając miejsce i czas pracy. M. Partnerzy mogą również działać na rzecz innych przedsiębiorstw, w tym zajmować się doradztwem i dystrybucją produktów innych podmiotów. W czasie trwania umowy ze Spółką M. Partnerzy zobowiązani są do niepodejmowania działalności na rzecz przedsiębiorstwa konkurencyjnego w stosunku do Spółki. Za wyżej wymienione usługi M. Partnerowi przysługuje wynagrodzenie ustalone w oparciu o procent od uzyskanych obrotów. M. Partnerzy sami ponoszą koszty swojej działalności. Oprócz współpracy ze Spółką M. Partnerzy wykonują również inną działalność zarobkową m.in. prowadzą gospodarstwa rolne, wykonują pracę najemną na rzecz innych podmiotów. Sprzedaż produktów Spółki dokonywana jest sezonowo, przez kilka miesięcy w roku. Faktury za sprzedane produkty wystawiane są bezpośrednio przez Spółkę na rzecz klienta finalnego. Z tytułu otrzymywanego od Spółki wynagrodzenia M. Partnerzy, jako podmioty niezależne, samodzielnie odprowadzają podatki (w tym dochodowe) i składki na ubezpieczenia do właściwego oddziału ZUS.

W piśmie z dnia 29 sierpnia 2016 r. (data nadania 30 sierpnia 2016 r., data wpływu 1 września 2016 r.) Wnioskodawca sprostował stan faktyczny przedstawiony we wniosku z dnia 17 sierpnia 2016 r., tj. podał, że aktualnie Spółka nie sprzedaje już materiału siewnego do Polski w ramach sprzedaży wysyłkowej jak to zostało opisane w stanie faktycznym ww. wniosku o interpretację. Spółka sprzedaje materiał siewny w Polsce w ramach dostaw dokonywanych bezpośrednio z magazynów zlokalizowanych w Polsce. Tak jak to zostało opisane w tym celu Spółka zatrudnia w Polsce pracownika, który wykonuje czynności przygotowawcze i pomocnicze zajmując się w szczególności analizą zapytań od przyszłych lub potencjalnych klientów. Pracownik nie jest upoważniony do samodzielnej realizacji zamówień ani do negocjowania warunków sprzedaży. Zamówienia klientów nie mogą być przez pracownika samodzielnie akceptowane lub przyjmowane. Pracownik nie posiada pełnomocnictwa do zawierania umów z klientami ani kontrahentami Spółki. W przypadku otrzymania zleceń pracownik jest zobligowany przekazać je Spółce. Pracownik nie jest upoważniony do zbierania od klientów zaległych rachunków i innych zaległości, nie ma prawa prowadzić w tym zakresie negocjacji ani potrącać czy inkasować zaległych należności. Czynności polegające na negocjacjach, akceptowaniu zamówień, uzgadnianiu cen, warunków i terminów dostaw, zawierania i rozwiązywania umów, zarządzania płatnościami wykonywane są przez pracowników Spółki w Niemczech.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, tj. czasowego składowania w Polsce produktów należących do Spółki w centralnym magazynie utrzymywanym przez Firmę logistyczną przy jednoczesnym zatrudnianiu w Polsce pracownika i korzystaniu ze wsparcia polskich M. Partnerów i ich magazynów przy dostawie towarów do klientów finalnych dojdzie do powstania w Polsce zakładu Wnioskodawcy jako zakładu przedsiębiorstwa zagranicznego w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie dojdzie do powstania w Polsce zakładu zagranicznego Wnioskodawcy z następujących względów:

*   Spółka posiada w Polsce pracownika, który nie posiada i nie wykonuje zwyczajowo pełnomocnictwa do zawierania umów w imieniu Spółki w Polsce,

*   Spółka współpracuje z M. Partnerami, których należy uznać za przedstawicieli niezależnych, gdyż w swoich działaniach wykonywanych na podstawie zawartej ze Spółką umowy współpracy są niezależni od Spółki prawnie i ekonomicznie oraz mogą działać na rzecz innych przedsiębiorstw nie prowadzących działalności konkurencyjnej do działalności Spółki, a ponadto nie posiadają pełnomocnictwa do zawierania w imieniu Spółki umów z klientami,

*   Na podstawie umowy na usługi logistyczne, którą Spółka zawrze z Firmą logistyczną, Spółka będzie uprawniona wyłącznie do tymczasowego przechowywania w magazynie utrzymywanym przez Firmę logistyczną swoich produktów w celu jego dostarczenia do M. Partnerów lub ew. klienta finalnego - magazynu nie będzie można zatem uznać za stałą placówkę, przez którą Spółka prowadzi działalność gospodarczą,

*   Spółka korzysta z magazynów M. Partnerów na terytorium Polski wyłącznie do tymczasowego składowania swoich produktów w celu ich dostarczenia do klienta finalnego - magazynów nie będzie można zatem uznać za stałą placówkę, przez którą Spółka prowadzi działalność gospodarczą,

Wskazano, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm., dalej ustawa o CIT) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Za przychody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należałoby uznać np. zyski zagranicznego zakładu położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 4a pkt 11 ustawy o CIT zagraniczny zakład oznacza:

1.  stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
2.  plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
3.  osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

\- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.

W niniejszej sprawie właściwą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania jest umowa z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku oraz powstania obowiązku podatkowego w Polsce (Dz. U. z 2005 r., Nr 12 poz. 90; dalej: UM PL-DE).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 UM PL-DE określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa i obejmuje ono w szczególności:

1.  miejsce zarządu,
2.  filię,
3.  biuro,
4.  fabrykę,
5.  warsztat i
6.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Zgodnie z art. 5 ust. 4 UM PL-DE określenie "zakład" nie obejmuje:

1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

Zgodnie z wykładnią dotyczącą powstania zakładu (Internationale Gewinnabgrenzimg bei Betriebsstatten, Dipl. - Kfm. Dr. Xaver Ditz, Berlin 2004) w rozumieniu umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego opodatkowania elementami koniecznymi do ukonstytuowania zakładu są:

*   istnienie stałej placówki,

*   ekonomiczne prawo do dysponowania/rozporządzania tą placówką oraz

*   wykonywanie działalności przedsiębiorstwa, tj. wykonywanie istotnych ilościowo i wartościowo czynności bezpośrednio na rzecz osób trzecich - warunek ten nie jest spełniony w przypadku wykonywania czynności przygotowawczych lub pomocniczych na rzecz siedziby głównej.

Zgodnie z komentarzem do art. 5 UM PL-DE (Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami pod redakcją dr. Marcina Jamrożego i dr. Adriana Cloer, Warszawa 2007) „ocena, czy działalność wykonywana w placówce ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy, zależy od całokształtu działalności przedsiębiorstwa. Istotny jest faktyczny zakres działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę zagranicznego poprzez placówkę, ustalany np. poprzez pryzmat kosztów ponoszonych przez tę placówkę albo poprzez pryzmat informacji dotyczących tego, kto zajmuje się wyszukiwaniem klientów, z kim kontrahenci prowadzą negocjacje, do kogo wysyłają faksy (\`(...)\`). Działalność o takim charakterze nie stanowi z perspektywy przedsiębiorstwa samoistnej działalności, lecz ma podrzędne znaczenie w stosunku do działalności podstawowej, czyli ma sens gospodarczy tylko w powiązaniu z pozostałą działalnością przedsiębiorstwa”. W zawieraniu umów międzynarodowych w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku państwa posługują się wypracowanym przez OECD wzorcem, tzw. Modelową Konwencją. Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD do art. 5 ust. 4 kryterium decydującym o odróżnieniu działalności podstawowej od działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym jest określenie, czy działalność stałej placówki stanowi istotną i znaczącą część działalności przedsiębiorstwa jako całości (Modelowa Konwencja w sprawie podatku od dochodu i majątku, Wersja skrócona, lipiec 2010, przełożył Kazimierz Bany). Analogiczne wnioski płyną z komentarza do wszystkich niemieckich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (Komentarz do wszystkich niemieckich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wydany przez Prof. Dr. Helmut Debatin, Prof. Dr. Franz Wassermeyer, Monachium 2003), a mianowicie czynności pomocnicze charakteryzują się tym, że są różne od czynności głównych, mogą być wykonywane równolegle do działalności głównej, wspierają działalność główną, nie stanowią istotnej ani zasadniczej części działalności przedsiębiorstwa i zazwyczaj nie są zorientowane na osiągnięcie zysku.

Podniesiono, że Spółka będzie korzystać z magazynu Firmy logistycznej na terytorium Polski, który będzie pełnił rolę magazynu centralnego, skąd dostarczane będą towary do M. Partnerów lub ew. klientów. Spółka może również korzystać z magazynów M. Partnerów na terytorium Polski. Zarówno magazyn centralny jak i magazyny M. Partnerów służyć będą wyłącznie do tymczasowego przechowywania produktów Spółki (materiału siewnego), który będzie przedmiotem dostawy i wydania odpowiednio do M. Partnerów a następnie do klientów finalnych. Magazynowanie i spedycja produktów Spółki będzie należeć do zadań Firmy logistycznej i do M. Partnerów. Magazyn centralny ani magazyny M. Partnerów nie posłużą do zarządzania czy nadzorowania działalnością Spółki, za ich pośrednictwem nie dojdzie do negocjowania, zawierania czy rozwiązywania umów, ani do zarządzania zamówieniami - czynności te wykonywane są przez pracowników Spółki w Niemczech. Magazyn centralny i magazyny M. Partnerów mają mieć na celu wyłącznie ułatwienie dostawy produktów do finalnych klientów polskich. Za ich pośrednictwem nie będzie wykonywana jakakolwiek inna czynność - w szczególności Spółka nie będzie dokonywać np. sortowania, przerabiania czy konfekcjonowania produktów w magazynie centralnym ani w magazynach M. Partnerów.

Zaznaczono także, że Spółka prowadzi uprawy w Niemczech, których wynikiem jest produkt będący przedmiotem magazynowania w Polsce w celu jego dostawy i wydania do klientów finalnych. Magazyn centralny i magazyny M. Partnerów posłużą zatem wyłącznie działalności pomocniczej Spółki. W związku z powyższym - magazynu, w którym przejściowo będą przechowywane w celu wydania towary Spółki w Polsce nie można będzie uznać za stałą placówkę kreującą zakład Spółki w Polsce.

Podniesiono, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22.7.2014 nr IPPB5/423-374/14-4/PS), z których wynika, że korzystanie z magazynu innego podmiotu wyłącznie w celu składowania komponentów i towarów oraz wydawania towarów nie kreuje dla zagranicznej spółki zakładu w Polsce dla celów CIT.

W myśl art. 5 ust. 5 UM PL-DE, jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu art. 5 ust. 6 UM PL-DE, działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się, że przedsiębiorstwo to, bez względu na postanowienia art. 5 ust. 1 i 2 UM PL-DE, posiada zakład w tym Państwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności, który osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności, wymienionych w art. 5 ust. 4 UM PL-DE, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.

Zdaniem Wnioskodawcy, zatrudnienie w Polsce pracownika, który nie będzie posiadał ani zwyczajowo wykonywał pełnomocnictwa do zawierania w Polsce umów w imieniu Spółki nie powoduje powstania zagranicznego zakładu Spółki w Polsce. Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD do art. 5 ust. 5 (Modelowa Konwencja w sprawie podatku od dochodu i majątku, Wersja skrócona, lipiec 2010, przełożył Kazimierz Bany) „podjęcie postanowienia, że utrzymanie każdej zależnej osoby oznacza powstanie zakładu przedsiębiorstwa, byłoby niekorzystne dla międzynarodowych stosunków gospodarczych. Tak traktowane powinny być osoby, których uprawnienia lub charakter ich czynności angażują przedsiębiorstwo w działalność gospodarczą w określonym zakresie na obszarze danego państwa. Ustęp 5 stanowi więc, że jedynie utrzymywanie osób mających uprawnienia do zawierania kontraktów może prowadzić do powstania zakładu przedsiębiorstwa. Osoba taka ma dostateczne uprawnienia do angażowania przedsiębiorstw w działalność gospodarczą w danym państwie. Użycie określenia „zakład” w tym kontekście oznacza, że ta osoba korzysta ze swych uprawnień w sposób ciągły, a nie tylko w pojedynczych przypadkach (\`(...)\`). Uprawnienie do podpisywania kontraktów musi obejmować kontrakty dotyczące operacji stanowiących istotę działalności przedsiębiorstwa (\`(...)\`). Osoba posiadająca uprawnienia do negocjowania wszelkich elementów i szczegółów kontraktu w sposób wiążący przedsiębiorstwo może być uważana za osobę wykonującą uprawnienia „w tym państwie”, nawet jeżeli kontrakt jest podpisany przez inną osobę w państwie, w którym położone jest przedsiębiorstwo lub przedstawicielowi nie dano formalnego upoważnienia do reprezentowania”. W niniejszym przypadku pracownik nie jest uprawniony do samodzielnej akceptacji i przyjmowania zamówień, ani do negocjowania warunków umów z klientami, nie posiada pełnomocnictwa do zawierania umów z klientami ani kontrahentami Spółki. Czynności te wykonywane są przez pracowników Spółki w Niemczech. Na tej podstawie pracownik Spółki zatrudniony w Polsce nie jest zależnym przedstawicielem, który ukonstytuowałby zakład Spółki w Polsce. Podejście takie potwierdzają organy podatkowe (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24.3.2010 nr IPPB5/423-27/10-4/PS, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 13.10.2009 nr IPPB5/423-475/09-2/PS).

Zdaniem Spółki za zależnego przedstawiciela, o którym mowa w art. 5 ust. 5 UM PL-DE nie można również uznać M. Partnerów, gdyż zakres i charakter ich działalności wypełnia przesłanki do uznania ich za niezależnych przedstawicieli w rozumieniu art. 5 ust. 6 UM PL-DE. Ponadto, nawet gdyby M. Partnerzy zostali uznani za zależnego przedstawiciela, z uwagi na brak pełnomocnictwa do zawierania umów w imieniu Spółki nie wypełniliby dyspozycji powstania zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 5 UM PL-DE.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 6 UM PL-DE nie powstanie zakład na terytorium Polski w sytuacji, gdy zagraniczne przedsiębiorstwo prowadzi na terytorium Polski działalność poprzez maklera, komisanta albo innego niezależnego przedstawiciela a przedstawiciel ten działa w ramach swojej zwykłej działalności. Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD do art. 5 ust. 5 i 6 (Model Konwencji OECD Komentarz pod redakcją Bogumiła Brzezińskiego Warszawa 2010) „osoba taka nie stanowi stałego zakładu przedsiębiorstwa, na rachunek którego działa, jeśli łącznie spełnia dwie przesłanki. Po pierwsze jest niezależna od przedsiębiorstwa zarówno prawnie jak i ekonomicznie. Po drugie, działając w imieniu przedsiębiorstwa, działa w ramach swojej zwykłej działalności (\`(...)\`) jeżeli pełnomocnik podlega ścisłym instrukcjom przedsiębiorstwa i nie ponosi ryzyka, to nie można przypisać mu przymiotu niezależności (\`(...)\`) Za niezależnego przedstawiciela można uznać osobę, która odpowiada wobec reprezentowanego przedsiębiorstwa za wyniki swojej działalności, natomiast sposób jej wykonywania nie podlega kontroli”. Autor wskazuje również, że działanie na rzecz wyłącznie lub prawie wyłącznie jednego przedsiębiorstwa nie przesądza o niezależności przedstawiciela, należy bowiem „uwzględnić wszystkie fakty i okoliczności towarzyszące działalności przedstawiciela”. M. Partnerzy prowadzą działalność w sposób przez siebie zorganizowany, szczegółowe kwestie dotyczące sposobu wykonywania obowiązków nie podlegają nadzorowi Spółki. Ponadto M. Partnerzy ponoszą ryzyko ekonomiczne swojej działalności – ich wynagrodzenie z tytułu współpracy ze Spółką uzależnione jest bowiem od wyników sprzedaży, nie otrzymują oni od Spółki gwarantowanej kwoty wynagrodzenia, ani zwrotu kosztów. M. Partnerzy są zatem prawnie i ekonomicznie niezależni w swych działaniach. M. Partnerzy nie są zobowiązani do współpracy wyłącznie ze Spółką, w czasie trwania umowy o współpracy ze Spółką mogą podejmować działalność na rzecz innych podmiotów nieprowadzących działalności konkurencyjnej do działalności Spółki.

Spółka podniosła, że w dniu 03.06.2015 r. wystąpiła o interpretację indywidualną w celu potwierdzenia, czy posiada ona zakład w Polsce jako zakład przedsiębiorstwa zagranicznego w rozumieniu Ustawy o CIT. Przedmiot wniosku o interpretację różnił się tym, że na tamten moment Spółka nie miała w planach korzystania z magazynu centralnego Firmy logistycznej. Pozostałe elementy opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego są analogiczne do zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku. Spółka otrzymała interpretację indywidualną z dnia 21.08.2015 r. nr IPPB5/4510-516/15-2/PS, w której Minister Finansów potwierdził, że działalność Spółki w Polsce nie będzie skutkowała powstaniem zakładu Spółki w Polsce.

Mając na uwadze wyżej przytoczoną argumentację oraz ww. pozytywną interpretację Ministra Finansów w indywidualnej sprawie Spółki, zdaniem Wnioskodawcy opisana działalność Spółki w Polsce nie skutkuje powstaniem zakładu jako zakładu przedsiębiorstwa zagranicznego w Polsce. Zyski ze sprzedaży produktów polskim klientom nie będą zatem podlegać opodatkowaniu CIT w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie powstania zakładu Wnioskodawcy w Polsce – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.