Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.788.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu zaciągniętego na zakup
działki i refinansowanie poniesionych kosztów.
Słowa kluczowe: dom
działki
kredyt
odsetki
opodatkowanie
przychód
ugody
umorzenie
zaniechanie
zwolnienie
zwrot
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2007 r. małżonkowie A.A. („Wnioskodawczyni”) i B.B. („Małżonek”) zainteresowany
    niebędący stroną niniejszego postępowania (łącznie „Małżonkowie”) podjęli decyzję o
    zakupie niezbudowanej działki w miejscowości (...) (KW nr (...)) („Działka”) oraz
    wybudowaniu na niej domu mieszkalnego i wyprowadzeniu się z (...).
    Sprzedający, przy zawarciu umowy przedwstępnej sprzedaży Działki, przedstawił
    dokumenty potwierdzające, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego terenów wsi (...) Działka o statusie gruntu rolnego leży na obszarze
    zabudowy mieszkaniowej, z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę
    mieszkaniową jednorodzinną wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi.
    Na podstawie umowy sprzedaży z 29 marca 2007 r. (akt notarialny – repertorium A nr (...))
    Małżonkowie nabyli Działkę do majątku wspólnego – na zasadach wspólności ustawowej.
    Małżonkowie wpłacili sprzedawcy Działki kwotę 67.200,00 zł tytułem zaliczki przy zawarciu
    umowy przedwstępnej sprzedaży Działki, zaś pozostała kwota po zawarciu umowy
    sprzedaży Działki została przelana na rachunek bankowy sprzedawcy przez A. Spółka
    Akcyjna (...), który to bank został następnie przejęty przez B. (łącznie „Bank”).
    28 marca 2007 r. Małżonkowie zawarli bowiem z Bankiem umowę o kredyt hipoteczny
    indeksowany do franków szwajcarskich wypłacony w polskich złotych, na sfinansowanie
    zakupu Działki („Umowa kredytu”).

    Zgodnie z Umową kredytu Bank udzielił kredytu przeznaczonego na nabycie prawa
    własności gruntu budowlanego pod (...) o numerze KW nr (...) oraz refinansowanie
    kosztów poniesionych przez Małżonków na zakup Działki (tj. wydatków poniesionych przez
    Małżonków z własnych środków na nabycie Działki przed zawarciem Umowy kredytu)
    („Kredyt”).
    Małżonkowie odpowiadają solidarnie za spłatę Kredytu.
    Zgodnie z Umową jako zabezpieczenie spłaty Kredytu ustanowiono hipotekę kaucyjną na
    Działce.
    Działalność Banku podlegała i nadal podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru
    nad rynkiem finansowym. Bank był i jest uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Małżonkowie wstrzymali realizację planu budowy domu jednorodzinnego na Działce ze
    względu na zmienione okoliczności życiowe, gdyż Wnioskodawczyni musiała z uwagi na
    komplikacje z ciążą od 5 miesiąca przebywać w domu na zwolnieniu, następnie urodziła
    drugie dziecko w 2008 r. Małżonek zaś w 2008 roku zmienił pracę na taką, która wymagała
    od niego udziału w projektach zagranicznych (w tym w (...) i (...)) i w rezultacie sporą część
    roku przebywał poza domem powracając do domu tylko w weekendy, czasem co trzeci
    weekend. W związku z tym Małżonek nie miał możliwości zajęcia się budową domu, a w tej
    sytuacji Wnioskodawczyni, mając pod opieką dwójkę małych dzieci, również nie miała
    możliwości zajęcia się budową i nie chciała też sama zostawać w nowym domu, który
    miałby być postawiony na uboczu z dala od wszelkich placówek, takich jak sklepy,
    przychodnie itd.
    Z powyższych powodów Małżonkowie przesuwali w czasie realizację budowy domu na
    Działce. Z biegiem lat, kiedy dzieci zaczęły uczęszczać do przedszkoli i szkół w (...), a
    Wnioskodawczyni wróciła do pracy, dochodziły kolejne powody odsuwania w czasie
    budowy domu na Działce (np. dojazdy z Działki do przedszkola, szkoły i ówczesnych miejsc
    pracy Małżonków zajmowałyby około półtorej godziny w jedną stronę).
    W związku z tym Małżonkowie do dziś nie zrealizowali swoich pierwotnych planów
    budowy domu na Działce.
    W wyniku zniesienia małżeńskiej wspólności majątkowej i zawarciu umowy o podziale
    wspólnego majątku Małżonków Działka stanowi obecnie odrębny majątek
    Wnioskodawczyni.
    Małżonkowie złożyli pozew przeciwko Bankowi o unieważnienie Umowy kredytu.
    W 2025 r. Bank zaproponował Małżonkom zawarcie ugody obejmującej m.in.
    przekształcenie Kredytu na kredyt PLN oraz umorzenie części pozostającego do spłaty
    zadłużenia. Małżonkowie rozważają przystąpienie do rozmów z Bankiem i dalszej
    negocjacji warunków ugody pozasądowej, ale nie wykluczają też kontynuowania sporu w
    tym zakresie przed sądem.
    Nie można wykluczyć, że w wyniku negocjacji z Bankiem zmierzających do zawarcia ugody
    pozasądowej albo wydania orzeczenia przez sąd Małżonkowie będą mogli uzyskać:
    a) nie tylko częściowe umorzenie pozostającego do spłaty zadłużenia, ale również
    umorzenie całej kwoty zadłużenia pozostającego do spłaty, w tym ewentualnie odsetki i
    prowizje, oraz świadczenie z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania (łącznie
    „Świadczenie z tytułu Ugody”) lub również zwrot nienależnie wpłaconych Bankowi przez
    Małżonków kwot („Zwrot z tytułu Ugody”), albo
    b) zwrot środków wpłaconych do Banku w wyniku zawarcia Umowy kredytu w wyniku
    unieważnienia Umowy kredytu, w tym Kredyt (kapitał), odsetki i prowizje („Świadczenia z
    tytułu unieważnienia Umowy kredytu”) oraz odsetki ustawowe za opóźnienie tego zwrotu.

    Wnioskodawczyni nie wyklucza, że w przyszłości Małżonkowie podejmą działania
    zmierzające do wybudowania domu jednorodzinnego na Działce, ale nie mogą też
    wykluczyć, że odstąpią jednak od realizacji planu wybudowania domu i sprzedadzą Działkę.
    Małżonkowie nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jakiejkolwiek
    inwestycji mieszkaniowej.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Umorzenie będzie dotyczyło tylko kwoty kapitału i odsetek.
    W skład kwoty umarzanej nie będą wchodziły kwoty odsetek karnych (odsetek od
    zadłużenia przeterminowanego).
    Podział majątku wspólnego nie miał wpływu na zawartą Umowę kredytu, tj. pomimo
    podziału majątku Pani A.A. oraz jej małżonek nadal solidarnie odpowiadają za spłatę
    Kredytu.
    Na chwilę obecną nie zapadł wyrok sądowy unieważniający Umowę kredytu. Strony mogą
    zawrzeć pozasądową ugodę w tym zakresie. Na tym etapie nie została jeszcze
    wynegocjowana ugoda z Bankiem.
    Na mocy zawartej ugody pozasądowej strony tej ugody mogą uznać część wpłaconych do
    Banku środków jako nienależnie wpłacone. Zatem ewentualny zwrot małżonkom tych
    środków może mieć charakter zwrotu nienależnego świadczenia z tytułu ugody.
    Na chwilę obecną nie zapadł wyrok sądowy unieważniający Umowę kredytu.
    Kwota odsetek za opóźnienie wspomniana w pytaniu nr 4 wniosku o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczy ewentualnej sytuacji wydania wyroku
    sądowego unieważniającego Umowę kredytu i ewentualnego opóźnienia Banku w
    wykonaniu tego wyroku. Kwota tych odsetek ustawowych będzie wtedy ustalana w
    sposób określony w art. 481 § 2 lub w art. 359 § 2 w związku z art. 360 Kodeksu cywilnego.
    Pytania
    1. Czy w przypadku otrzymania przez Małżonków Świadczeń z tytułu Ugody z Bankiem,
      kwoty Świadczeń z tytułu Ugody będą objęte w całości zaniechaniem poboru PIT na
      podstawie § 1 ust. 1 Rozporządzenia?
    2. Czy w przypadku zawarcia Ugody i otrzymania przez Małżonków Zwrotu z tytułu Ugody
      kwota ta nie będzie stanowiła przychodu (dochodu) Małżonków w świetle art. 11
      Ustawy o PIT?
    3. Czy w przypadku wydania wyroku sądowego unieważniającego Umowę kredytu kwoty
      Świadczenia z tytułu unieważnienia Umowy kredytu wpłacone Małżonkom przez Bank
      nie będą stanowiły przychodu (dochodu) Małżonków w świetle art. 11 Ustawy o PIT?
    4. Czy w przypadku wydania wyroku sądowego unieważniającego Umowę kredytu
      odsetki ustawowe za opóźnienie wypłacone przez Bank Małżonkom będą stanowiły
      przychód zwolniony z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawczyni, kwoty Świadczeń z tytułu Ugody z Bankiem (tj. kwoty
    umorzonych przez Bank wierzytelności z tytułu Kredytu lub świadczenia otrzymane z
    tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania) będą stanowiły przychód Małżonków
    podlegający w całości zaniechaniu poboru PIT na podstawie § 1 ust. 1 Rozporządzenia.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    Ustawy o PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy z 29 sierpnia

    1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późń. zm., „OP”) zaniechano
    poboru podatku.
    Na podstawie art. 9 ust. 2 Ustawy o PIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f Ustawy o PIT nie stanowią inaczej, jest
      nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w
      roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica
      jest stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie zaś z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 Ustawy o PIT w
      zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt
      11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do
      dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
      wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z powyższych przepisów wynika, że przychód podatkowy w rozumieniu Ustawy o PIT
    powstaje, w każdej sytuacji, w której podatnik albo na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych albo na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie
    jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o PIT uzależnia zasady opodatkowania przychodów (dochodów) od źródła tego
    przychodu.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    W świetle art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT,
      uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17 Ustawy o PIT.
    Dokonując oceny skutków podatkowych potencjonalnego umorzenia Kredytu przez Bank,
    należy też wskazać, że zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, z późn. zm.):
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Przy tym, umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Stosownie bowiem do art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 z późn. zm., „KC”):

      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Zatem dla umorzenia wierzytelności wymagana jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody).
    W świetle art. 9 ust. 1 i art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT za przychody należy uznać każdą formę
    przysporzenia majątkowego, zarówno w formie pieniężnej jak i niepieniężnej, w tym
    nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, przychód
    podatkowy powstaje w każdym przypadku, kiedy u podatnika występuje realna korzyść
    majątkowa. Użyty natomiast w art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT zwrot „w szczególności”,
    wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma
    przeszkód, aby do kategorii tej zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w
    tym przepisie.
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawczyni, kwoty Świadczeń z tytułu Ugody z
    Bankiem (tj. kwoty umorzonych przez Bank wierzytelności z tytułu Kredytu lub
    świadczenia z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania) będą stanowiły przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Należy jednak zwrócić uwagę, że na podstawie § 1 ust. 1 Rozporządzenia”
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
    Zgodnie z § 1 ust. 2 Rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
    Na mocy § 1 ust. 3 Rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 Ustawy o PIT, zaniechanie, o którym mowa w § 1
      ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na

      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Zgodnie z § 1 ust. 4 Rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, obejmuje odpowiednio kwotę
      wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
      odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Zgodnie z § 1 ust. 5 Rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a
      Rozporządzenia, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb
      mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie z § 1 ust. 6 Rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w § 1 ust. 5 Rozporządzenia,
      rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
      mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
      wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Zgodnie z § 1 ust. 7 Rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b
      Rozporządzenia.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia:
      Ilekroć w Rozporządzenia jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 Ustawy o PIT.
    Zgodnie z § 4 ust. 1 Rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 Rozporządzenia, ma zastosowanie do
      dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia
      2026 r.

    W ocenie Wnioskodawczyni, zarówno przychód Wnioskodawczyni jak i Małżonka z tytułu
    Świadczeń z tytułu Ugody z Bankiem (tj. kwoty umorzonych przez Bank wierzytelności z
    tytułu Kredytu lub świadczenia z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania) będą
    objęte zaniechaniem poboru PIT.
    Spełnione zostaną bowiem wszystkie warunki do zastosowania zaniechania poboru PIT
    przewidziane w Rozporządzaniu od kwot Świadczeń z tytułu Ugody, a w szczególności:
    a) kwota umorzonego Kredytu może obejmować kwotę (1) kapitału, (2) odsetek, w tym
    odsetek skapitalizowanych, i prowizji, (3) opłat, których poniesienie przez kredytobiorcę
    było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń;
    b) kredyt został:
    i) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r., przez Bank, którego działalność podlegała
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów, oraz
    ii) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na Działce, oraz
    iii) zaciągnięty na wydatek poniesiony na nabycie gruntu pod budowę budynku
    mieszkalnego, tj. na wydatek o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c Ustawy o PIT.
    Jedynie w przypadku gdyby Kredyt został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 Ustawy o PIT, zgodnie z § 1 ust. 3 Rozporządzenia,
    zaniechanie poboru PIT byłoby możliwe jedynie w zakresie kwoty wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego, która została zaciągnięta na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 Ustawy o PIT.
    Natomiast kwota zaciągniętego Kredyt wyłącznie pokrywała wydatki Małżonków na
    nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego – tj. wydatki określone w art. 21 ust.
    25 pkt 1 Ustawy o PIT,
    iv) zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 5 pkt 1
    Rozporządzenia), której celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego Małżonków.
    Przy tym należy zaznaczyć, że § 1 ust. 5 Rozporządzenia nie określa dla celów
    zastosowania zaniechania poboru PIT, kiedy cel jakim jest zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych powinien zostać zrealizowany. Zgodnie z tym przepisem cel zaciągnięcia
    kredytu w postaci zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych powinien być oceniany na
    moment udzielania kredytu. Tym bardziej, że § 1 ust. 1 Rozporządzenia wprost odnosi się
    do momentu zawierania umowy kredytowej. Innymi słowy, realizacja przez inwestycję celu
    w postaci zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych na gruncie Rozporządzenia dotyczy
    wyłącznie tego, aby kredytobiorca zaciągając kredyt kierował się celem zaspokojenia
    swoich potrzeb mieszkaniowych.
    Zatem ewentualna późniejsza rezygnacja z zamiaru zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych
    nie ma znaczenia dla określonej w Rozporządzeniu możliwości zastosowania zaniechania
    poboru PIT.
    Małżonkowie niewątpliwe zaciągnęli Kredyt w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych,
    czego potwierdzeniem jest już sama treść Umowy kredytu. Umowa ta dotyczyła bowiem
    sfinansowania nabycia Działki, która w momencie zaciągania Kredytu była właśnie
    gruntem przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową.
    Dopiero zmiana okoliczności życiowych zmusiła Małżonków do odsunięcia w czasie
    realizacji zamiaru wybudowania domu jednorodzinnego. Przy czym, Małżonkowie nie
    wykluczają, że w przyszłości m.in. z uwagi na dzieci i ich miejsce nauki, jak również miejsca
    pracy Małżonków odstąpią od zamiaru wybudowania domu jednorodzinnego i sprzedadzą

    Działkę. Ewentualna zmiana planów w tym zakresie, po otrzymaniu Świadczeń z tytułu
    Ugody pozostaje jednak bez znaczenia dla możliwości zastosowania zaniechania poboru
    PIT od kwot Świadczeń z tytułu Ugody w świetle w § 1 ust. 1 w zw. z § 1 ust. 5
    Rozporządzenia.;
    c) ani Wnioskodawczyni, ani Małżonek nie korzystali do tej pory z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 lit. b) w zw. z § 1 ust.
    7 Rozporządzenia);
    W związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, że w przypadku otrzymania przez
    Małżonków Świadczeń z tytułu Ugody z Bankiem będą one objęte w całości zaniechaniem
    poboru PIT na podstawie § 1 ust. 1 Rozporządzenia.
    Tożsame stanowisko w zakresie możliwości zaniechania poboru podatku od umarzanej
    kwoty kredytu frankowego zaciągniętego na zakup gruntu rolnego przeznaczonego w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkalną
    sformułował również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ("KIS”) w interpretacji
    indywidualnej z 10 kwietnia 2024 r. znak 0114-KDIP3-2.4011.145.2024.2.MN oraz w
    interpretacji indywidualnej z 10 kwietnia 2025 r. znak 0115-KDIT1.4011.122.2025.2.DB.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku zawarcia Ugody i otrzymania przez Małżonków
    Zwrotu z tytułu Ugody, kwota Zwrotu nie będzie stanowiła przychodu (dochodu)
    Małżonków w świetle Ustawy o PIT.
    Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT o uzyskaniu przychodu w rozumieniu Ustawy
    o PIT można mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku zawarcia Ugody z Bankiem i otrzymania przez
    Małżonków Zwrotu z tytułu Ugody, kwota Zwrotu stanowić będzie jedynie zwrot kwot
    nienależnie wpłaconych do Banku przez Małżonków. Otrzymanie zwrotu nienależnie
    uiszczonych świadczeń nie spowoduje zatem uzyskania przysporzenia majątkowego, czy
    też wzrostu majątku. Tym samym, otrzymanie przez Małżonków Zwrotu nie będzie
    stanowić dla nich przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 Ustawy o PIT.
    Innymi słowy, uzyskanie Zwrotu z tytułu Ugody nie będzie skutkować po stronie
    Małżonków powstaniem obowiązku zapłaty PIT z tytułu jego uzyskania.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora KIS, np. w interpretacji indywidualnej z 10 kwietnia 2025 r.
    znak 0115-KDIT1.4011.122.2025.2.DB.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku wydania wyroku sądowego unieważniającego
    Umowę kredytu kwoty Świadczenia z tytułu unieważnienia Umowy kredytu wypłacone
    Małżonkom przez Bank nie będą stanowiły przychodu (dochodu) Małżonków w świetle
    Ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 58 § 2 KC:
      Czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego jest nieważna.
    Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności
    prawnej. Na gruncie prawa cywilnego powyższe generuje skutki ex tunc (wstecz).
    Stwierdzenia przez sąd nieważności umowy kredytu oznacza zatem, że sąd uznaje
    zobowiązania klienta i banku za nigdy nie powstałe (m.in. obowiązek wypłaty kredytu, a z
    drugiej strony spłaty rat kapitałowo-odsetkowych). W rezultacie strony zobowiązane są

    zwrócić sobie wszystko to co świadczyły, ze względu na to, że były to świadczenia
    nienależne.
    Zatem kwota zwrotu (nienależnie pobranych kwot) dokonana przez bank w wyniku
    unieważnienia umowy kredytowej nie powoduje faktycznego przyrostu majątku pod
    stronie kredytobiorcy, a jedynie „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia majątku.
    Wobec tego kwota zwracanych przez Bank nienależnie pobranych świadczeń nie będzie
    stanowiła dla Małżonków przychodu (dochodu) w rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT,
    który mógłby podlegać opodatkowaniu PIT.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku wydania wyroku sądowego unieważniającego
    Umowę kredytu odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie na rzecz Małżonków
    świadczenia nienależnego będą u Małżonków przychodem zwolnionym z PIT.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy o PIT:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów OP zaniechano
      poboru podatku.
    Z powyższego wynika jednoznacznie, że odsetki wypłacane przez banki z tytułu
    nieterminowej wypłaty na rzecz kredytobiorców niepodlegających opodatkowaniu PIT
    kwot wynikających z unieważnienia umów kredytowych, są zwolnione z PIT.
    Przychód Małżonków z tytułu odsetek ustawowych wypłaconych z tytułu nieterminowego
    zwrot przez Bank nienależnych świadczeń w związku wydaniem wyroku sądowego
    unieważniającego Umowę kredytu będzie zatem zwolniony z PIT.
    Powyższe stanowisko w zakresie pytań 3 i 4 potwierdzają również interpretacje
    indywidualne wydawane przez Dyrektora KIS, w tym np. interpretacja indywidualna z 26
    lutego 2025 r. znak 0112-KDIL2-1.4011.10.2025.2.DJ, oraz z 5 marca 2025 r. znak 0115-
    KDIT1.4011.842.2024.3.AS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji

      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazali Państwo, że w Państwa przypadku może dojść do zawarcia ugody z bankiem, w
    wyniku której dojdzie do umorzenia części lub całości zobowiązania, uzyskania
    świadczenia z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania i zwrotu nienależnie
    pobranego świadczenia jak również może dojść do wydania wyroku sądowego, w wyniku
    którego zostanie unieważniona Państwa umowa kredytowa oraz otrzymają Państwo zwrot
    wpłaconych na rzecz banku kwot oraz odsetki ustawowe za opóźnienie.
    Powzięli Państwo wątpliwość, jakie mogą wystąpić dla Państwa skutki podatkowe z tytułu
    powyższych czynności.
    Umorzenie wierzytelności
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie
    wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu
    należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;

      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki na cele mieszkaniowe.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przez Państwa w części zaciągnięty na zakup
    gruntu budowlanego.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w ust. 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    W literze c) tego przepisu zostało wymienione m.in. nabycie gruntu pod budowę budynku
    mieszkalnego lub udziału w takim gruncie. Co istotne, w tym przepisie nie wymienia się
    warunku wybudowania na tym gruncie budynku mieszkalnego.
    Zatem zakup gruntu budowlanego pod budowę budynku mieszkalnego z kredytu
    wymienionego w rozporządzeniu daje prawo do zaniechania w związku z umorzeniem
    wierzytelności.
    Wobec powyższego - przychód uzyskany przez Państwa z tytułu umorzenia kredytu w
    części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup gruntu - będzie korzystał z zaniechania
    poboru podatku dochodowego.
    W tej części pytania nr 1 Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Należy jednakże mieć na uwadze, że omawiany kredyt został przez Państwa również
    zaciągnięty na refinansowanie kosztów zakupu działki poniesionych z Państwa własnych
    środków.
    Zauważam, że pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
    Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja
    pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu
    zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.
    Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu,
    aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem
    czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia
    kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej
    zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości
    aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację
    pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia
    środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie
    wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny
    cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane
    z własnych zasobów.
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na
    refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju
    wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zatem przychód uzyskany przez Państwa z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej
    został on zaciągnięty na refinansowanie poniesionych kosztów - nie będzie korzystał z
    zaniechania poboru podatku dochodowego. Od tej części umorzenia będą Państwo
    zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W tej części pytania nr 1 Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    Wypłata świadczenia związanego z zastosowaniem ujemnego oprocentowania kredytu
    Powstanie przychodu ma miejsce także w sytuacji otrzymanych przez osobę fizyczną
    świadczeń związanych z kredytem mieszkaniowym udzielonym w walucie obcej lub w
    złotych, lecz nominowanym lub indeksowanym do waluty obcej, z tytułu zastosowania
    ujemnego oprocentowania.
    W wyniku stosowania przez instytucje udzielające kredytów ujemnych stóp procentowych
    mają miejsce przypadki, w których kredytodawca nalicza ujemne oprocentowanie kredytu,
    tj. de facto kredytobiorca nie jest zobowiązany nie tylko do zwrotu odsetek, ale również
    części kapitału. W takim przypadku dochodzi do zapłaty kwoty kredytu poniżej jego
    nominalnej wartości (kwoty przypadającej na spłatę kredytu).
    Państwa skutki podatkowe wypłaty świadczenia związanego z zastosowaniem ujemnego
    oprocentowania kredytu
    Przyjmując za Państwem, że otrzymają Państwo świadczenie z tytułu zastosowania
    ujemnego oprocentowania, to stwierdzam, że kwota ta będzie stanowiła przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 omawianego Rozporządzenia – przychód uzyskany z tytułu
    ujemnego oprocentowania kredytu może być zwolniony z podatku dochodowego, o ile
    taki kredyt był przeznaczony na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, od przychodu powstałego z tytułu świadczenia związanego z
    zastosowaniem ujemnego oprocentowania kredytu – w części w jakiej kredyt ten był
    przeznaczony na wydatki na cele mieszkaniowe (na nabycie działki) - nie będą Państwo
    zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe.
    Natomiast zaniechanie nie będzie dotyczyło kwoty kredytu odpowiadającego części, w
    jakiej kredyt mieszkaniowy zaciągnięto na refinansowanie poniesionych kosztów z tytułu
    nabycia działki.
    Zatem Państwa stanowisko w ww. zakresie jest nieprawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu z tytułu ugody
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania

    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Odnosząc się do skutków podatkowych zwrotu, w sytuacji, gdy bank zwraca kredytobiorcy
    środki, które wcześniej na mocy umowy kredytowej zostały przekazane na rzecz banku
    tytułem wykonania umowy kredytu, wówczas kredytobiorca otrzymuje środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z jego własnych środków. Nie
    dojdzie zatem do powstania przysporzenia majątkowego - taka wypłata będzie dla
    kredytobiorcy neutralna podatkowo – po stronie kredytobiorcy nie powstanie przychód w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Jeśli w wyniku ugody otrzymają Państwo zwrot swoich własnych środków wpłaconych
    tytułem wykonania umowy kredytu – to taki zwrot nie będzie stanowił przychodu.
    Tym samym - nie będzie na Państwu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tego tytułu.
    Zatem w kwestii pytania nr 2 Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Nieważność umowy kredytu
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      pkt 2: kwotę i walutę kredytu;
      pkt 4: zasady i termin spłaty kredytu.
    Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
            1W myśl art. 385 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie
      nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi
      obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne).
      Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub
      wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
      § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są
      związane umową w pozostałym zakresie.
      § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść
      konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do

      postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi
      przez kontrahenta.
      § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa
      na tym, kto się na to powołuje.
    Sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny zawartych przez
    banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej
    czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność
    umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie
    powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową
    jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie świadczenia
    pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego
    kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na
    gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy
    dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu, jako
    nieważna już od chwili jej zawarcia, nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z
    sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Zatem samo unieważnienie umowy kredytowej nie rodzi żadnych skutków podatkowych.
    Dopiero wzajemne rozliczenia między bankiem a kredytobiorcą mogą nieść ze sobą
    ewentualne skutki podatkowe.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu unieważnienia umowy kredytowej
    Jeżeli w opisanej przez Państwa sytuacji dojdzie do wydania wyroku sądowego
    unieważniającego Państwa umowę kredytową – i strony zwrócą sobie nawzajem to, co
    świadczyły w związku z nieważną umową – będzie to zwrot świadczenia nienależnego.
    Zwrot środków pieniężnych zasądzonych prawomocnym wyrokiem Sądu, stanowiących
    równowartość wszystkich wpłat uiszczonych przez Państwa na podstawie umowy kredytu
    uznanej za nieważną na rzecz Banku nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie
    majątku podatnika ani poprzez zwiększenie aktywów, ani poprzez zmniejszenie jego
    pasywów, a tym samym po Państwa stronie nie powstanie przychód w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrócone Państwu kwoty
    nienależnie pobranych przez Bank świadczeń nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku zwrotu świadczenia na podstawie nieważnej umowy kredytowej, klient
    otrzymuje bowiem z powrotem swój kapitał – zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma
    zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla
    celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.
    Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie
    z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy.

    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia z
    opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami,
    które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zwrot wpłaconych przez Państwa środków tytułem wykonania umowy kredytu w
    wyniku unieważnienia umowy kredytowej nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki będą podlegały
    zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.