Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.802.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
oprogramowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 listopada 2025 r. (wpływ 3 listopada 2025 r.) -
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A.A. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą B. [zwany dalej Wnioskodawcą] i
    rozpoczął prowadzenie działalności, której dotyczy niniejszy wniosek w dniu 15.06.2021 r.
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP w myśl
    art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych [zwanej dalej Ustawą o
    PIT]. Wnioskodawca korzysta z formy opodatkowania - podatek liniowy.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca opracowuje nowe, a
    także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Działalność jest działalnością
    twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Wnioskodawca realizuje projekt, w ramach którego tworzy i ulepsza Oprogramowanie -
    (...) [dalej jako Produkt], w zakresie współpracy z Y. LLC [dalej jako Spółka].
    Projekt to autorski portal konwersacyjny [nazwa „(...)"] z funkcjami generowania treści i
    obrazów, oparty o duże modele językowe (LLM) i modele graficzne (głównie modele
    dyfuzyjne).
    Oprogramowanie dostarcza użytkownikom interaktywnych „person” (charakterów o
    różnych stylach), z którymi można rozmawiać w czasie rzeczywistym, a także prosić o
    tworzenie ilustracji do wątków rozmowy. Kluczowa wartość dodana wynika z własnych
    rozwiązań łączących warstwę dialogową i obrazową w spójne doświadczenie użytkownika
    (prompt->rozmowa->obraz->kontynuacja).W warstwie tekstowej wykorzystuje LLM do
    prowadzenia rozmów, personalizacji stylu odpowiedzi i zarządzania kontekstem. Pracuje
    nad szablonami promptów, profilami person i mechanizmami „pamięci” konwersacyjnej,
    które streszczają wcześniejsze interakcje i poprawiają trafność kolejnych odpowiedzi.
    Rozwija własne reguły łączenia kontekstu (np. ostatnie wiadomości, preferencje
    użytkownika, cele rozmowy) z profilami person, tak aby odpowiedzi były spójne, pomocne
    i przewidywalne jakościowo.
    W warstwie graficznej trenuje własne adaptery L. (...) dla wybranych modeli
    generatywnych, aby osiągać konkretne style wizualne, lepiej odwzorowywać opis, postać i
    stabilniej kontrolować parametry (pozy, kadr, nastrój). Buduje wewnętrzny pipeline:
    przygotowanie i czyszczenie zbiorów danych, dopasowanie captionów, trening L. (...),
    walidacja jakości (A/B, checklisty stylu/zgodności z opisem) oraz wersjonowanie i
    wdrażanie najlepszych adapterów. Dzięki temu stale podnoszona jest jakość i
    powtarzalność generowanych obrazów, rozwijając własne know-how i IP. Portal działa w

    prostym dla użytkownika modelu: wybór persony, rozmowa tekstowa, możliwość żądania
    obrazu w toku dialogu, wgląd w historię konwersacji oraz własną galerię wygenerowanych
    prac. Użytkownik dostaje spójne środowisko: od zdefiniowania celu rozmowy, przez
    sugestie i pomysły AI, po finalną ilustrację dopasowaną do kontekstu rozmowy.
    Komercjalizacja opiera się na modelu subskrypcji/limitów wykorzystania, a jakość i
    bezpieczeństwo treści są nadzorowane przez procedury moderacji i testów jakościowych.
    Oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało wyposażone, zostały i są
    dostosowane do ściśle sprecyzowanych wymagań użytkownika docelowego, co podkreśla
    fakt, że wytworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie jest utworem unikalnym,
    niedostępnym dotychczas na rynku.
    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru rutynowych, okresowych
    zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala zastąpić dotychczas wykorzystywaną
    technologię, nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi rozwiązaniami. Tym samym
    tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Wnioskodawcę oprogramowania i jego części
    stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej
    twórczości intelektualnej).
    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do
    programu komputerowego, podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa
    majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości
    Wnioskodawcy jako twórcy oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości
    na podmiot zamawiający zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania.
    W ramach Umowy zawartej ze Spółką z dnia 23.12.2021 r. Wnioskodawca przenosi na nią
    autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w ramach wykonywania tejże
    Umowy. Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie za wykonane, w ramach
    Umowy zlecenie, przy czym część otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu na Spółkę, zlecającą opracowanie
    oprogramowania. Zatem część uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu stanowi
    dochód z KPWI, uwzględnionych w cenie świadczonych usług.
    Kwalifikowany dochód z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej [zwane dalej
    KPWI], oznacza, że dochód w opisanej sytuacji we wniosku osiągany jest z tytułu sprzedaży
    KPWI. W związku z wykonywanymi usługami Wnioskodawca uzyskuje dochód z KPWI
    uwzględniony w cenie świadczonych usług.
    Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw jego twórczej działalności o indywidualnym
    charakterze. Efekt pracy Wnioskodawcy odpowiada aktualnym potrzebom i wymaganiom
    branży, i jest zgodny z panującymi w tym zakresie trendami i uwarunkowaniami
    prawnymi. Należy podkreślić, że wykonywana przez Wnioskodawcę praca nie jest
    nakierowana na uzyskanie rutynowych zmian produktu, a na kreatywne wytworzenie od
    podstaw nowego oprogramowania.
    W ramach czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę zdobywa on, poszerza i łączy
    wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Ze strony konstrukcyjnej Oprogramowanie składa się z kilku warstw - warstwy
    programistycznej, tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), będącego
    zestawem instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu, warstwy
    wizualnej, na którą składają się elementy graficzne oraz interfejsu zapewniającego

    interoperacyjność wspomnianego kodu, elementów audiowizualnych oraz urządzenia
    użytkownika końcowego (telefonu komórkowego, tabletu, komputera). Połączenie
    wszystkich tych elementów stanowi kompletne Oprogramowanie.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za
    poprzedni rok nie przekroczyły 2 mln euro. Nie ma więc obowiązku prowadzić ksiąg
    rachunkowych i ich nie prowadzi. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Wskazane poniżej wydatki są faktycznie ponoszone przez Wnioskodawcę na prowadzoną
    bezpośrednio przez Niego działalność gospodarczą związaną z KPWI. Ponownie
    podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, na podstawie
    której jest w stanie przyporządkować konkretną wartość ww. kosztów do wytworzenia,
    ulepszenia lub rozwoju konkretnego oprogramowania lub jego części.
    Wnioskodawca w każdym roku podatkowym ponosi koszty działalności gospodarczej
    związanej bezpośrednio z wytwarzaniem i rozwojem Oprogramowania, stanowiących
    przedmiot ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Wnioskodawca w toku prac nad Oprogramowaniem ponosi następujące koszty
    prowadzonej działalności:
        koszty zakupu sprzętu komputerowego
        koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną ewidencję zgodnie z wymogiem art. 30cb
    pkt 2 Ustawy o PIT Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić w prowadzonej ewidencji
    rachunkowej pozycje związane z wykonaniem zlecenia na podstawie zawartej Umowy.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na
    Oprogramowanie. Ewidencja jest odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych
    kosztów z osiąganymi dochodami z KPWI. Odrębna ewidencja w postaci szczegółowego
    rejestru przychodów i kosztów związanych z KPWI umożliwia wyodrębnienie każdego
    KPWI, ustalenie przychodów i kosztów przypadających na każde KPWI oraz obliczenie
    dochodu (straty) z KPWI.
    Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5 %
    uzyskanego dochodu kwalifikowanego z KPWI za 2024 r. i rok 2025.
    Poprzez zastosowanie wspólnego identyfikatora KPWI-NNN w stosunku do wszystkich
    dokumentów przychodów i kosztów tego samego KPWI możliwe jest ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    KPWI osobno, w tym powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi dochodami z
    każdego KPWI odrębnie.
    W związku z tym, że w przypadku rozliczenia podatku dochodowego z wykorzystaniem
    mechanizmu IP BOX Wnioskodawca będzie osiągał dochody opodatkowane wg.
    dotychczasowych zasad oraz dochody opodatkowane stawką 5%, w celu ustalenia
    dochodu z Oprogramowania, koszty wspólne, których Wnioskodawca nie może przypisać
    jednoznacznie do przychodów z Oprogramowania zostaną przypisane do przychodów z
    Oprogramowania w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym w
    ogólnej kwocie przychodów. Przedsiębiorca ma możliwość wyodrębnienia kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każdy rodzaj
    Oprogramowania, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    W rezultacie, wobec braku regulacji w tym zakresie na gruncie przepisów o IP BOX - na
    zasadzie analogii do art. 22 ust. 3 ustawy o PIT zostanie zastosowana zasada podziału
    kosztów wspólnych w przypadku ponoszenia kosztów uzyskania przychodów ze źródeł, z

    których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
        Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „Oprogramowanie" należy rozumieć
        autorski program komputerowy wytwarzany przez Wnioskodawcę w ramach
        prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Oprogramowanie stanowi całość
        obejmującą zarówno warstwę kodu źródłowego, jak i warstwę wizualną wraz z
        interfejsem użytkownika, który zapewnia funkcjonalne połączenie oraz
        interoperacyjność pomiędzy poszczególnymi komponentami systemu.
      Jak wynika z treści wniosku, Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę ma
      charakter autorski, twórczy i indywidualny, a jego poszczególne elementy - w tym
      algorytmy, interfejsy oraz struktura danych - składają się na integralny program
      komputerowy stanowiący kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
        Wnioskodawca wskazuje, że w ramach współpracy ze Spółką tworzy, rozwija i
        modyfikuje autorskie oprogramowanie przeznaczone do automatyzacji procesów
        biznesowych, integracji systemów zewnętrznych oraz obsługi danych w środowisku
        webowym. Oprogramowanie powstaje przy wykorzystaniu technologii no-code i
        low-code (m.in. Xano, WeWeb, FlutterFlow, Bubble.io), które Wnioskodawca
        uzupełnia o własny kod programistyczny w językach JavaScript i Python,
        zapewniający realizację funkcji niedostępnych w standardowych modułach.
        Wnioskodawca opracowuje m.in.:
      - aplikacje integrujące systemy CRM z narzędziami raportowymi,
      - moduły do automatycznego przetwarzania danych i generowania analiz,
      - interfejsy użytkownika o wysokim stopniu interaktywności,
      - rozwiązania API usprawniające wymianę danych między usługami chmurowymi.
      Innowacyjność wytwarzanych rozwiązań polega na tworzeniu nowych metod integracji
      i przetwarzania danych w architekturze serverless oraz na opracowywaniu
      niestandardowych funkcji, które dotychczas nie występowały w używanych
      platformach. Działalność ma charakter twórczy, gdyż obejmuje projektowanie nowych
      algorytmów, struktur danych i interfejsów zapewniających interoperacyjność
      systemów, co wymaga opracowania autorskich rozwiązań programistycznych,
      testowania ich efektywności i wprowadzania ulepszeń w kolejnych iteracjach.
        Wnioskodawca wyjaśnia, że Oprogramowanie zostało wytworzone i rozwijane w
        oparciu o technologie no-code i low-code (Xano, WeWeb,FlutterFIow, Bubble.io) z
        wykorzystaniem własnych rozszerzeń w językach JavaScript i Python. Rozwiązania
        te służą do projektowania aplikacji webowych, integracji systemów oraz
        automatyzacji procesów biznesowych. Wnioskodawca wykorzystuje architekturę
        serverless, bazę danych Xano oraz komponenty frontendowe WeWeb i FlutterFlow,
        które łączy poprzez autorskie API.

    Nowość i oryginalność Oprogramowania przejawiają się w tworzeniu autorskich
    modułów logiki biznesowej oraz dynamicznych interfejsów użytkownika, które
    umożliwiają integrację danych z wielu źródeł w czasie rzeczywistym. W porównaniu do
    dotychczas stosowanych rozwiązań, Wnioskodawca opracował m.in. własny system
    komunikacji między warstwami aplikacji oraz koncepcję „inteligentnych akcji" - zestawu
    reguł przetwarzania danych reagujących na zmieniające się warunki użytkowania.
    Zastosowane rozwiązania nie występowały wcześniej w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy. Ich wytworzenie wymagało opracowania autorskich skryptów,
    optymalizacji zapytań bazodanowych i integracji środowisk backend-frontend, co w
    sposób znaczący odróżnia nowe Oprogramowanie od wcześniej rozwijanych systemów i
    nadaje mu oryginalny charakter w sensie technicznym i funkcjonalnym.
        Wnioskodawca wskazuje, że działalność polegająca na tworzeniu, ulepszaniu i
        rozwijaniu Oprogramowania ma charakter uporządkowany i planowy. Prace
        prowadzone są według ustalonego cyklu obejmującego etapy: analizy wymagań,
        projektowania architektury, implementacji, testowania, wdrożenia oraz ewaluacji
        rezultatów. Każdy projekt rozpoczyna się od określenia celu funkcjonalnego oraz
        sporządzenia harmonogramu z podziałem na zadania i terminy realizacji.
    Systematyczność przejawia się w stosowaniu metodyki iteracyjnej (zwinnej), w ramach
    której Wnioskodawca weryfikuje efekty poszczególnych etapów, testuje nowe
    rozwiązania i wprowadza modyfikacje w oparciu o wyniki analiz. Prace są
    dokumentowane w repozytoriach kodu i narzędziach do zarządzania projektami, co
    umożliwia śledzenie postępu i wprowadzanych zmian.
    Wnioskodawca wykorzystuje posiadaną wiedzę oraz wyniki wcześniejszych
    eksperymentów programistycznych do opracowywania nowych koncepcji technicznych i
    funkcjonalnych. Taki sposób działania zapewnia metodyczne i ciągłe doskonalenie
    tworzonych rozwiązań oraz spełnia przesłanki systematyczności działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
        Wnioskodawca wskazuje, że dla każdego projektu Oprogramowania określał cele
        funkcjonalne i techniczne. W latach objętych wnioskiem obejmowały one m.in.:
        opracowanie systemu integracji danych między aplikacjami biznesowymi (rok
        2023), stworzenie modułów automatyzujących raportowanie i analizę danych (rok
        2024) oraz rozwój interaktywnych interfejsów użytkownika i algorytmów
        optymalizacji procesów (rok 2025). Wszystkie cele realizowano etapowo, w ramach
        iteracyjnych prac B+R.
        Wnioskodawca osiągnął cele obejmujące stworzenie autorskiego systemu integracji
        API, modułów automatycznego raportowania oraz interaktywnych interfejsów
        użytkownika. Projekty realizował samodzielnie, z wykorzystaniem własnych
        zasobów - wiedzy technicznej, sprzętu komputerowego oraz oprogramowania
        licencjonowanego. Finansowanie działalności pochodziło z przychodów z umowy ze
        Spółką. Opracowane rozwiązania rozwiązały praktyczne problemy integracji i
        automatyzacji procesów biznesowych klientów.
        Wnioskodawca opracowywał harmonogramy dla każdego projektu
        Oprogramowania, obejmujące etapy: analiza wymagań, projekt architektury,
        implementacja, testy i wdrożenie. Dla systemu integracji API harmonogram z 2023

        r. został zrealizowany w całości. W 2024 r. wykonano plan dotyczący-modułów
        raportowania i analizy danych. W 2025 r. realizowany jest harmonogram rozwoju
        interfejsów użytkownika i optymalizacji procesów w środowisku no- ode/low-code.
        Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija umiejętności z zakresu projektowania
        architektury aplikacji, programowania w JavaScript i Python, modelowania baz
        danych oraz integracji systemów w środowisku no-code/low-code. Innowacyjne
        rozwiązania powstają przy użyciu technologii Xano, WeWeb, FlutterFlow i Bubble.io,
        uzupełnianych autorskim kodem. Nowość polega na tworzeniu własnych API,
        modułów automatyzacji i dynamicznych interfejsów, które znacząco usprawniają
        integrację i przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym.
        Wnioskodawca oferował usługi polegające na projektowaniu, tworzeniu i wdrażaniu
        dedykowanego oprogramowania webowego, w tym systemów integrujących dane
        między aplikacjami, modułów automatyzujących raportowanie i analitykę oraz
        interfejsów użytkownika o wysokiej interaktywności. Ponadto świadczył usługi
        doradcze w zakresie optymalizacji procesów biznesowych i wdrażania narzędzi no-
        code/low-code, dostosowując opracowane rozwiązania do indywidualnych potrzeb
        klientów.
        Wnioskodawca opierał tworzone produkty i usługi na rozwiązaniach
        technologicznych z zakresu no-code i low-code (Xano, WeWeb, FlutterFlow, Bubble.
        io), uzupełnianych autorskim kodem w JavaScript i Python. Wykorzystywał także
        wiedzę z obszaru projektowania API, baz danych i architektury serverless. Procesy
        opierały się na metodykach iteracyjnych, umożliwiających testowanie i rozwój
        funkcji w oparciu o dane użytkowe, co zapewniało stałe doskonalenie
        opracowywanych rozwiązań.
        Efektem działań Wnioskodawcy jest opracowanie nowego zastosowania
        polegającego na integracji wielu usług i źródeł danych w jednym środowisku
        webowym, bez konieczności użycia tradycyjnego backendu. Powstało rozwiązanie
        umożliwiające tryb, zasady oraz warunki tego procesu. Zgodnie z umową,
        przeniesienie autorskich praw -majątkowych do-oprogramowania odbywa, się po
        zakończeniu prac nad konkretnym rozwiązaniem oraz jego formalnym przekazaniu
        Spółce. W umowie przewidziano, że przeniesienie praw obejmuje wszystkie prawa
        zależne i pokrewne, bez ograniczeń "terytorialnych i czasowych, oraz że następuje
        ono po uregulowaniu wynagrodzenia. Wyodrębnienie konkretnego
        oprogramowania odbywa się poprzez szczegółowy opis funkcji, cech i zastosowań
        stworzonego rozwiązania. Wnioskodawca opracowuje dokumentację techniczną i
        opis oprogramowania, a następnie przekazuje te materiały Spółce, która formalnie
        potwierdza odbiór oraz weryfikuje zgodność oprogramowania z warunkami umowy.
    Czynności realizowane przez Wnioskodawcę obejmują stworzenie oprogramowania,
    przygotowanie dokumentacji technicznej oraz przekazanie kodu źródłowego. Spółka z
    kolei weryfikuje jakość i zgodność dostarczonego rozwiązania, a następnie, po
    akceptacji, dokonuje zapłaty za usługę, co formalizuje przeniesienie praw majątkowych.

        Efekty pracy Wykonawcy, nazywa on „oprogramowaniem" zawsze są utworami w
        rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: (i) zawsze
        odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
        nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; (ii) nie są efektem pracy
        która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
        programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako
        mające charakter powtarzalny, (iii) nie są jedynie „techniczną", a „twórczą",
        realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów
        Faktury, które wystawiał Wnioskodawca na rzecz Spółki, nie wyodrębniają
        wynagrodzenia z tytułem przeniesienia majątkowych praw autorskich do
        poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy na Spółkę gdyż proporcja ta jest
        zmienna w zależności od konkretnego miesiąca rozliczeniowego.
        Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie jest bezpośrednio wskazane
        ani w umowie, ani na fakturze, Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję
        prac i zadań realizowanych w ramach tworzenia oraz rozwijania oprogramowania
        lub projektu. Ewidencja ta umożliwia wyodrębnienie konkretnych czynności
        związanych z danym oprogramowaniem, co pozwala na monitorowanie postępu
        prac.
    W ramach tej działalności Wnioskodawca co miesiąc sporządza dokumentację, która
    zawiera informacje na temat wykonanych zadań, ich zakresu oraz stopnia realizacji.
    Takie comiesięczne raporty umożliwiają dokładne przypisanie poszczególnych działań
    do konkretnego etapu projektu, co pozwala na rzetelne rozliczanie wynagrodzenia za
    wykonane prace, nawet w sytuacji, gdy nie jest ono bezpośrednio wyszczególnione na
    fakturze lub w umowie.
    W ten sposób możliwe jest nie tylko monitorowanie postępu w realizacji projektu, ale
    również zapewnienie przejrzystości w zakresie przeniesienia praw autorskich, co jest
    kluczowe dla rozliczeń z kontrahentem.
        Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na
        wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności
        intelektualnej.
        Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do stworzonych
        programów komputerowych zostało ustalone w umowie w sposób szczegółowy,
        choć może przybrać różne formy w zależności od ustaleń między stronami.
    Zazwyczaj wynagrodzenie to jest częścią ogólnej kwoty za wykonane usługi, które
    obejmują zarówno stworzenie oprogramowania, jak i przeniesienie praw majątkowych.
    W praktyce wynagrodzenie może być określone na dwa sposoby: jako stała kwota
    wynagrodzenia za całość usługi, która uwzględnia również przeniesienie praw, lub jako
    procentowy udział z dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży lub licencjonowania
    oprogramowania przez spółkę.
    Jeśli nie wynika to bezpośrednio z faktury, przeniesienie praw autorskich jest ujęte w
    ogólnych ustaleniach dotyczących wynagrodzenia za realizację projektu. Przeniesienie
    praw następuje po akceptacji oprogramowania przez spółkę i po uiszczeniu pełnego
    wynagrodzenia, co formalizuje przekazanie autorskich praw majątkowych.

        Zleceniodawca, o którym mowa we wniosku, jest podmiotem zagranicznym (USA).
        Usługi dla tego podmiotu są wykonywane przez Wnioskodawcę w Polsce.
        Wnioskodawca osiąga dochody zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
        produktu lub usługi. Prostuje również stan faktyczny w tak sposób, że:
    W ramach Umowy zawartej ze Spółką z dnia 07.01.2024 r. Wnioskodawca przenosi na nią
    autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w ramach wykonywania tejże
    Umowy. Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie za wykonane, w ramach
    Umowy zlecenie, przy czym część otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu na Spółkę, zlecającą opracowanie
    oprogramowania. Zatem część uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu stanowi
    dochód z KPWI, uwzględnionych w cenie świadczonych usług. Kwalifikowany dochód z
    tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej [zwane dalej KPWI], oznacza, że
    dochód w opisanej sytuacji we wniosku osiągany jest w związku z wykonywanymi
    usługami.
        Wnioskodawca potwierdza, że odrębna od podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów ewidencja dla celów IP BOX jest prowadzona od początku realizacji
        działalności badawczo-rozwojowej, tj. od momentu poniesienia pierwszych kosztów
        związanych z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
        Ewidencję prowadzi na bieżąco, od dnia 1 stycznia 2023 r., z zachowaniem zasady
        przyporządkowania przychodów i kosztów do poszczególnych projektów
        Oprogramowania.
        Wnioskodawca poniósł konkretne koszty zakupu sprzętu komputerowego, które
        były, niezbędne do realizacji prac rozwojowych nad oprogramowaniem (...).
    Wydatki te obejmują zakup nowoczesnych komputerów stacjonarnych oraz przenośnych
    o wysokiej wydajności, procesorów, kart graficznych, pamięci RAM, płyt głównych, a także
    monitorów. Ponadto, w ramach potrzeb projektowych zakupiono urządzenia peryferyjne,
    takie jak klawiatury, myszy, drukarki oraz kamery internetowe, które były wykorzystywane
    do pracy zdalnej i testowania oprogramowania.
    Koszty te zostały poniesione głównie w latach 2022 i 2023, zgodnie z harmonogramem
    prac nad oprogramowaniem, i były bezpośrednio związane z realizacją konkretnych zadań
    rozwojowych, takich jak optymalizacja algorytmów sztucznej inteligencji oraz integracja
    systemów CRM. Wydatki te są zamkniętym katalogiem niezbędnych zakupów związanych
    z projektem i nie przewiduje się ich rozszerzenia poza już poniesione.
        Wnioskodawca poniósł koszty zakupu nowego sprzętu komputerowego. Koszty
        zostały poniesione w okresie którego dotyczy wniosek. Wydatki te były poniesione
        dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych.
        Odnośnie pojęcia poszczególnych kosztów oraz przesłanek świadczących o
        bezpośrednim powiązaniu ww. kosztów z KPWI, Wnioskodawca wskazuje co
        następuje:
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup sprzętu komputerowego" należy rozumieć:
    koszty związane z zakupem-komputerów stacjonarnych i przenośnych. Wydatki te nie są
    związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez
    Wnioskodawcę.

    Koszty zakupu sprzętu komputerowego
    Oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie. Sprzęt ten nie stanowi środków trwałych.
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup podzespołów komputerowych" należy
    rozumieć koszty związane z zakupem procesora, płyty głównej, pamięci RAM, karty
    graficznej, karty dźwiękowej, karty sieciowej, czy stacji dyskietek.
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup urządzeń peryferyjnych" należy rozumieć
    koszty związane z zakupem monitora, klawiatury, myszy komputerowej, drukarki, skanera,
    kamery internetowej i rzutników.
    Wydatki te nie są związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną
    przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie zalicza kosztów związanych z eksploatacją
    samochodu do kosztów związanych z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    Sam sprzęt komputerowy nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia
    oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
    oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadany sprzęt
    komputerowy poprzez wymianę jego podzespołów oraz wykorzystywanych urządzeń
    peryferyjnych. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez
    Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do
    spadku wydajności jego pracy. Tym samym zakup podzespołów komputerowych i
    urządzeń peryferyjnych jest niezbędny dla prowadzenia prac badawczo rozwojowych.
    Podzespoły te i urządzenia peryferyjne nie stanowią środków trwałych.
    Pytania
    1. Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym można uznać, że tworzenie przez
      Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
      wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych., a tym samym Wnioskodawca
      osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla
      opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku PIT?
    3. Czy na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
      ustawy o PIT, do kosztów działalności badawczo - rozwojowej związanej z
      wytwarzaniem Oprogramowania, w kategorii „a” Przedsiębiorca może zaliczyć wydatki,
      które zostały faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego
      działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tj.
        koszty zakupu sprzętu komputerowego,
        koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pytanie 1
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym należy uznać, że tworzenie przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
    wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej, które zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1-2 Ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    autorskie prawo do programu komputerowego -podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP BOX jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5 %, wymienia
    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP BOX, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1, ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”)
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim) gdzie wskazano, iż programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Wnioskodawcy, należy, wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu komputerowego).
    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją (źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/ Program
    _komputerowy) program komputerowy jest to (...) sekwencja symboli opisująca
    realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem Oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne. (...). Program można podzielić na dwie części (obszary): (i) część
    zawierająca kod - składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora; (ii) część
    zawierająca dane - składającą się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych przez
    program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych, danych
    graficznych itp. (...).

    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika, warstwa dźwiękowa i warstwa
    graficzna, stanowi jednolity program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy o
    PIT.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej
    części z kodu źródłowego, i warstwy graficznej, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX z
    dnia 15 lipca 2019 roku [zwanych dalej Objaśnieniami IP BOX], gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP BOX w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się Oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt. 73 i nast.), w przepisach o prawie autorskim brak
    jest definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,
    niezwykle kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego. Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    nie będą natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm,
    interfejs czy interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP BOX oraz
    jej normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS Plan
    Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce, powyższe,
    skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze przedmiotu
    prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania preferencji IP
    BOX wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenie
    funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem przepisów o IP
    BOX, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu,
    copyrighted software, czyli nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim,
    ale szerzej Oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP, jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę powinno, jako
    nierozerwalna, funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda
    warstwa Oprogramowania - kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa graficzna oraz
    interfejs użytkownika - w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych dochodów jako całość
    stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody. W szczególności, co warte
    podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym) znaczenie dla uzyskiwanych
    przychodów ma każda warstwa Oprogramowania. Wnioskodawca uzyskuje przychody z
    Oprogramowania jako funkcjonalnej całości. Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, tworzone
    przez Wnioskodawcę Oprogramowanie zawierające Funkcje Dodatkowe, z których
    Wnioskodawca uzyskuje przychody należy traktować jako jedną całość w kontekście
    klasyfikowania jako programu komputerowego podlegającego ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    Ustawy o PIT, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć

    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt
    38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia
    działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo- rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram
    i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną
    w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego
    lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za
    działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować
    tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył
    działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego
    tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-
    rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem
    działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem
    spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po
    trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe
    (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 Ustawy o PIT) oraz (ii) prace rozwojowe (o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT,
    mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało
    wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową
    tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz
    innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak
    innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Wnioskodawca jest programistą, który w ramach prowadzonej działalności tworzy oraz
    modyfikuje Oprogramowanie komputerowe przy użyciu innowacyjnych technologii.
    Świadcząc usługi na rzecz Spółki, na podstawie zawartej Umowy, Wnioskodawca
    wytworzył od podstaw nowe, oryginalne Oprogramowanie, które następnie
    konsekwentnie rozwijał. Dzięki wykonanej przez Wnioskodawcę pracy i zastosowaniu
    nieszablonowych, kreatywnych rozwiązań Oprogramowanie odpowiada potrzebom
    biznesowym klienta i daje możliwość szerokiego zastosowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego i

    oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie przez
    niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą. Tego typu podejście każdorazowo
    wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala na wykorzystanie jej do tworzenia
    coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań, które nie są ogólnodostępne w
    gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących. Proces pogłębiania tej wiedzy
    przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to nowszych i niepowtarzalnych
    rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów na drodze twórczej.
    Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie i innowacyjne
    rozwiązania dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają od podstaw lub -
    jeśli klient ma taką potrzebę - rozwijane i ulepszane zostają istniejące programy
    informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga zaprojektowania i
    opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na systematycznie
    pogłębianej i poszerzanej wiedzy. Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi
    i unikalnymi rozwiązaniami. Aby sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest
    ciągłe i systematyczne poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii,
    ich wykorzystywania oraz dostosowywania w unikalny sposób do potrzeb klienta.
    Tworzenie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Prowadzona przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo- rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), w szczególności
    jest to działalność o charakterze twórczym obejmująca badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany), a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że tworzenie przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże wyczerpuje definicje
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zwracam jednocześnie uwagę, iż zgodnie z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego siedziba w Bydgoszczy z dnia 16 lutego 2021 r. I SA/Bd 31/21
    Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez niego działalność może
    zostać uznana za badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie
    interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 30ca
    ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęciem "działalności
    badawczo-rozwojowej", zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art. 5a pkt 38 oraz
    związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy
    pozapodatkowej, to oczywistym jest, że organ jest uprawniony do interpretowania
    charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy. Prawo organu do
    wezwania o uzupełnienie stanu faktycznego nie oznacza możliwości wymagania od
    podatnika ubiegającego się o interpretację, aby to on sam rozstrzygnął w takiej formie
    wątpliwości interpretacyjne związane z pojęciem zawartym w przepisach prawa
    podatkowego.
    Pytanie 2
    Wnioskodawca zawarł Umowę ze Spółką, na podstawie której zobowiązuje się do
    wykonania i dostarczenia Oprogramowania, spełniającego wytyczne Spółki. Wykonanie
    Umowy polega na zaprojektowaniu, opracowaniu i wdrożeniu oprogramowania, przy
    wykorzystaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Wytworzone w celu wykonania
    Umowy Oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej Wnioskodawcy o
    indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

        z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie zawartej ze Spółką Umowy Wnioskodawca wykonuje usługi badawczo-
    rozwojowe na rzecz Spółki. W ramach prowadzonej pozarolniczej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca dostarcza Spółce wystawiane faktury VAT na podstawie
    wykonanych usług badawczo rozwojowych. Wraz z przekazywaniem Spółce wytworzonego
    i rozwiniętego oprogramowania Wnioskodawca dokonuje również przeniesienia
    autorskich praw majątkowych do utworu powstałego w wyniku wykonywania Umowy.
    Wnioskodawca dokonuje również przeniesienia na Spółkę wszystkich praw zależnych i
    pokrewnych, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Sprzedaż wskazanych we wniosku
    praw nastąpiła i będzie następować w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy. Dochodem Wnioskodawcy z tytułu KPWI są dochody osiągnięte przez
    Wnioskodawcę z tytułu KPWI uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany
    przez Wnioskodawcę dochód z tytułu wytworzonego autorskiego oprogramowania, które
    stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. To oznacza, że
    Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku do dochodu uzyskiwanego ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, którego efektem jest program
    komputerowy.
    W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że dochód Wnioskodawcy pochodzący ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie stanowił dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt. 2
    ustawy o PIT, dla opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku
    PIT.
    Pytanie 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, koszty działalności badawczo - rozwojowej (też jako
    działalność B + R) związanej z wytwarzaniem Oprogramowania, w wymienionych
    rodzajach należy zaliczyć do następującego rodzaju kategorii wymienionych w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT. Kategoria „a” obejmuje wydatki faktycznie poniesione na prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1,3-5 ustawy o PIT: podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku
    podatkowym. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a
    + b) x 1,3 / a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na: (a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność

    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, (b)
    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, (c) nabycie wyników prac badawczo- rozwojowych
    związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w
    lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, (d) nabycie przez
    podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W celu korzystania z mechanizmu IP BOX konieczne jest wyznaczenie tzw.
    kwalifikowanego dochodu z KPWI. Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    ustalany jest jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i tzw. wskaźnika Nexus (przedstawionego powyżej),
    którego wartość nie może być wyższa niż „1”.
    W celu wyznaczenia wskaźnika Nexus niezbędne jest określenie kosztów działalności
    badawczo- rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Koszty w rodzajach wskazanych w literach a-d przepisu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
    kwalifikują się do uwzględnienia w kalkulacji tego wskaźnika. Pozostałe rodzaje kosztów, w
    tym koszty niezwiązane bezpośrednio z KPWI nie mogą być zaliczone do kalkulacji
    wskaźnika.
    Jednocześnie, te rodzaje kosztów uzyskania przychodu, które ponoszone są w celu
    zarówno prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej związanej z KPWI, jak i
    pozostałej działalności gospodarczej winny być przez podatnika rozliczone
    proporcjonalnie do stopnia ich wykorzystania w prowadzeniu poszczególnych rodzajów
    działalności gospodarczej (tj. związanej z wytworzeniem KPWI lub innej). Przykładem
    takich kosztów mogą być wydatki związane z dostępem do sieci Internet lub wydatki na
    sprzęt elektroniczny.
    Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo - rozwojową związaną z wytwarzaniem
    Oprogramowania polegającą na projektowaniu oraz tworzeniu autorskich programów
    informatycznych. W tym celu ponosi bezpośrednio związane z taką działalnością koszty.
    Procesowi, którego efektem jest Oprogramowanie, towarzyszą pewne, niewielkie, koszty.
    Wytworzone Oprogramowanie bazuje na doświadczeniu i kompetencjach Wnioskodawcy.
    W związku z tym, że Oprogramowanie stanowi program komputerowy, do jego realizacji
    potrzebne są ograniczone zasoby materialne. Znaczna większość pracy intelektualnej
    odbywa się w umyśle Wnioskodawcy, który zapisuje przy pomocy odpowiedniego języka
    programowania swój tok myślowy. W świetle powyższego również i ewentualne koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania będą miały dość wąski zakres.
    W związku z powyższym, należy podkreślić, że zdaniem Wnioskodawcy na potrzeby
    wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z wytwarzaniem Oprogramowania w kategorii „a” można zaliczyć wydatki
    wymienione enumeratywnie w pytaniu nr 3.
    Odnośnie pojęcia poszczególnych kosztów oraz przesłanek świadczących o bezpośrednim
    powiązaniu ww. kosztów z KPWI, Wnioskodawca wskazuje co następuje:
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup sprzętu komputerowego” należy rozumieć:
    koszty związane z zakupem komputerów stacjonarnych i przenośnych. Wydatki te nie są
    związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez
    Wnioskodawcę.
    Koszty zakupu sprzętu komputerowego
    Oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie. Sprzęt ten nie stanowi środków trwałych.

    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup podzespołów komputerowych” należy
    rozumieć koszty związane z zakupem procesora, płyty głównej, pamięci RAM, karty
    graficznej, karty dźwiękowej, karty sieciowej, czy stacji dyskietek. Pod pojęciem
    poniesienia kosztów na „zakup urządzeń peryferyjnych” należy rozumieć koszty związane
    z zakupem monitora, klawiatury, myszy komputerowej, drukarki, skanera, kamery
    internetowej i rzutników. Wydatki te nie są związane wyłącznie z działalnością badawczo-
    rozwojową prowadzoną przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie zalicza kosztów
    związanych z eksploatacją samochodu do kosztów związanych z wytwarzaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    Sam sprzęt komputerowy nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia
    oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
    oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadany sprzęt
    komputerowy poprzez wymianę jego podzespołów oraz wykorzystywanych urządzeń
    peryferyjnych. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez
    Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do
    spadku wydajności jego pracy. Tym samym zakup podzespołów komputerowych i
    urządzeń peryferyjnych jest niezbędny dla prowadzenia prac badawczo rozwojowych.
    Podzespoły te i urządzenia peryferyjne nie stanowią środków trwałych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z
          późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, realizuje Pan projekt, w ramach którego tworzy i ulepsza Oprogramowanie -
    (...) w zakresie współpracy z Y. LLC [dalej jako Spółka]. Projekt to autorski portal
    konwersacyjny (nazwa „(...)") z funkcjami generowania treści i obrazów, oparty o duże
    modele językowe (LLM) i modele graficzne (głównie modele dyfuzyjne). Wskazał Pan, że
    oprogramowanie dostarcza użytkownikom interaktywnych „person” (charakterów o

    różnych stylach), z którymi można rozmawiać w czasie rzeczywistym, a także prosić o
    tworzenie ilustracji do wątków rozmowy. Wartość dodana wynika z Pana rozwiązań
    łączących warstwę dialogową i obrazową w spójne doświadczenie użytkownika (prompt-
    >rozmowa->obraz->kontynuacja). W warstwie tekstowej wykorzystuje Pan LLM do
    prowadzenia rozmów, personalizacji stylu odpowiedzi i zarządzania kontekstem. Pracuje
    Pan nad szablonami promptów, profilami person i mechanizmami „pamięci”
    konwersacyjnej, które streszczają wcześniejsze interakcje i poprawiają trafność kolejnych
    odpowiedzi. Rozwija Pan własne reguły łączenia kontekstu (np. ostatnie wiadomości,
    preferencje użytkownika, cele rozmowy) z profilami person, tak aby odpowiedzi były
    spójne, pomocne i przewidywalne jakościowo.
    W ramach współpracy ze Spółką tworzy Pan, rozwija i modyfikuje autorskie
    oprogramowanie przeznaczone do automatyzacji procesów biznesowych, integracji
    systemów zewnętrznych oraz obsługi danych w środowisku webowym. Pana
    oprogramowanie powstaje przy wykorzystaniu technologii no-code i low-code (m.in. Xano,
    WeWeb, FlutterFlow, Bubble.io), które uzupełnia Pan o własny kod programistyczny w
    językach JavaScript i Python, zapewniający realizację funkcji niedostępnych w
    standardowych modułach. Opracował Pan m.in.: aplikacje integrujące systemy CRM z
    narzędziami raportowymi, moduły do automatycznego przetwarzania danych i
    generowania analiz, interfejsy użytkownika o wysokim stopniu interaktywności,
    rozwiązania API usprawniające wymianę danych między usługami chmurowymi.
    Wytworzone i rozwijane oprogramowanie dokonuje Pana w oparciu o technologie no-
    code i low-code (Xano, WeWeb,FlutterFIow, Bubble.io) z wykorzystaniem rozszerzeń w
    językach JavaScript i Python. Rozwiązania te służą do projektowania aplikacji webowych,
    integracji systemów oraz automatyzacji procesów biznesowych. Wykorzystuje Pan
    architekturę serverless, bazę danych Xano oraz komponenty frontendowe WeWeb i
    FlutterFlow, które łączy poprzez autorskie API. W wyniku prowadzonych prac powstają
    programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako
    ustawa o PAIPP) .
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    opracowuje nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi

    niewystępujące dotychczas w Pana działalności gospodarczej, w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Działalność Pana obejmuje prace
    rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wytworzone
    przez Pana Oprogramowanie jest utworem unikalnym, niedostępnym dotychczas na
    rynku. Wprowadzane zmiany nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian.
    Wdrożone oprogramowania pozwalają zastąpić dotychczas wykorzystywaną technologię,
    nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi rozwiązaniami. Pana działania polegające na
    tworzeniu, ulepszaniu i rozwijaniu Oprogramowania mają charakter uporządkowany i
    planowy. Powadzi Pan prace według ustalonego cyklu obejmującego etapy: analizy
    wymagań, projektowania architektury, implementacji, testowania, wdrożenia oraz
    ewaluacji rezultatów. Każdy projekt rozpoczyna Pan od określenia celu funkcjonalnego
    oraz sporządzenia harmonogramu z podziałem na zadania i terminy realizacji.
    Wykorzystuje Pan posiadaną wiedzę oraz wyniki wcześniejszych eksperymentów
    programistycznych do opracowywania nowych koncepcji technicznych i funkcjonalnych.
    Rozwiązania zastosowane przez Pana nie występują w Pana praktyce gospodarczej.
    Wytworzenie wymagało od Pana opracowania autorskich skryptów, optymalizacji zapytań
    bazodanowych i integracji środowisk backend-frontend, co w sposób znaczący odróżnia
    nowe Oprogramowanie od wcześniej rozwijanych systemów i nadaje mu oryginalny
    charakter w sensie technicznym i funkcjonalnym. Tworzone produkty i usługi opierał Pan
    na rozwiązaniach technologicznych z zakresu no-code i low-code (Xano, WeWeb,
    FlutterFlow, Bubble.io), uzupełnianych autorskim kodem w JavaScript i Python.
    Wykorzystywał Pan wiedzę z obszaru projektowania API, baz danych i architektury
    serverless.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan profesjonalną wiedzę w zakresie programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Łączy Pan wiedzę
    teoretyczną z praktyczną. Wykorzystuje Pan posiadaną wiedzę oraz wyniki wcześniejszych
    eksperymentów programistycznych do opracowywania nowych koncepcji technicznych i
    funkcjonalnych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto
    dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te
    obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od
    niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów

    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pani we wniosku, pracując nad wytwarzaniem oprogramowania nabywa
    Pani, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pani, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez nią
    systemów i aplikacji.
    Ponadto posiada Pani profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym
      (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
        (a + b) * 1,3
        a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający

    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług -
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy, ulepsza i rozwija Pan
      Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pani powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Panią działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pan prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
      praw majątkowych do programów komputerowych;
    7) od 1 stycznia 2023 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Na gruncie rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że dochód z tytułu przeniesienia
    praw do wytworzonego i rozwiniętego przez Pana programu komputerowego
    stanowiącego odrębny program komputerowy, podlegający ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które to oprogramowanie zostało
    wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do
    dochodów z kwalifikowanego IP. To oznacza, że w ww. sytuacji może Pan skorzystać z
    preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%.
    Mógł więc Pan za 2024 r. oraz będzie Pan mógł za 2025 r. zastosować stawkę 5% od
    dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej
    we wniosku (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów:
        zakupu sprzętu komputerowego oraz
        zakup podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych

    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Pana na: zakupu sprzętu komputerowego oraz
    zakup podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych mogą stanowić koszty, o
    których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-
    rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Nadmienia się ponadto, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez Pana. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
    dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...),
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.