Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-1181/15/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-02-12
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2015 r. (data wpływu 23 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „…”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina w 2015 r. rozpoczęła inwestycję pn. „…”. Droga gminna oznaczona numerem … zlokalizowana jest na działkach nr 96 oraz częściowo na działce nr 75/2 w miejscowości P. oraz działkach nr 13 w miejscowości D. Rozpoczęte zostały prace inwestycyjne na działce nr 72/2, która wcześniej stanowiła pas kolejki wąskotorowej, zlikwidowanej kilkadziesiąt lat temu. Droga gmina, objęta opracowaniem inwestycyjnym, przebiega od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr … w miejscowości P. do skrzyżowania z drogą powiatową nr … w miejscowości D. W etapie II Gmina planuje przebudowę drogi gminnej na odcinku od końca zrealizowanej w I etapie do włączenia z drogą powiatową nr … w km 2+0,21,34. Zaprojektowano wymianę konstrukcji jezdni i zjazdów oraz roboty związane z odwodnieniem. Na odcinku objętym przebudową w II etapie w pasie drogi gminnej nie występują żadne elementy sieci infrastruktury podziemnej. Całkowita długość odcinka objętego przebudową wynosi 2.021,34 m. W II etapie planowana jest przebudowa na odcinku 1.114,94 m. Inwestycja polegająca na przebudowie drogi gminnej w I etapie wyniosła: 613.920,01 zł z czego kwotę 465.170,01 zł stanowią środki własne, a 148.920,00 zł środki z Województwa pozyskane zgodnie z umową z dnia 21 maja 2015 r. i aneksem z dnia 6 października 2015 r. Środki finansowe na 2016 r. II etap inwestycji wynoszą 900.000,00 zł. Z uwagi na brak możliwości zapewnienia całości środków własnych na planowany II etap inwestycji Gmina złożyła wniosek o przyznanie środków w kwocie 572.670,00 zł z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 operacja typu „Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związane z tworzeniem, ulepszeniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji z energią odnawialną i oszczędzanie energii”. Celem ww. inwestycji jest poprawa stanu technicznego drogi gminnej dla poprawy bezpieczeństwa i poziomu życia mieszkańców.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją ww. inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, zamierza złożyć wniosek na realizację projektu inwestycyjnego pn. „…” do Urzędu Marszałkowskiego Województwa o współfinansowanie ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związane z tworzeniem, ulepszeniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i oszczędzanie energii”. Przedmiotem realizowanej inwestycji będzie budowa drogi gminnej. W kosztach inwestycji Gmina ujmie podatek od towarów i usług w całości jako koszt kwalifikowany i wykaże go do objęcia refundacją. Inwestycja po zrealizowaniu służyć będzie społeczności lokalnej, a za korzystanie z niej nie będą pobierane opłaty. Inwestycja zostanie zrealizowana w ramach działalności statutowej Gminy, jest zadaniem publicznym nałożonym odrębnymi przepisami, wykonywanym w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez Gminę (art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym) i nie będzie stanowić przedmiotu działalności gospodarczej. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych dotyczących wieczystego użytkowania, dzierżawy i sprzedaży działek. Czynności wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych nie są związane w żaden sposób z projektowaną inwestycją. Zdaniem Gminy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), obniżenie kwoty podatku lub zwrot różnicy podatku należnego uzależnione są „od zakupu”, w jakim nabywane towary i usługi związane są ze sprzedażą opodatkowaną. W przedmiotowej spawie związek ze sprzedażą opodatkowaną nie istnieje. Tym samym nie jest spełniony warunek dający Gminie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z wymienionymi we wniosku inwestycjami. Analizując przedstawiony stan faktyczny i prawny Gmina stoi na stanowisku, że przedmiotowa inwestycja, po zrealizowaniu, nie będzie związana z czynnościami opodatkowanymi i nie będzie mogła odliczyć podatku od towarów i usług, ponieważ zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem podatek ten przy ubieganiu się o dofinansowanie z Urzędu Marszałkowskiego Województwa będzie kosztem kwalifikowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z przepisu tego wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz cytowanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu, na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Nie będzie przysługiwać również zwrot podatku poniesionego w związku z realizacją ww. przedsięwzięcia, gdyż środki finansowe wskazane we wniosku nie są środkami, o których mowa w powołanym rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2013 r.

Końcowo należy wskazać, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię te rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.