Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DOP7.8101.48.2023.APMU
Informacja zmieniana: 516976
Organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie
rejestrującej sprzedaży biletów za przejazdy przez drużyny
konduktorskie na dworcach kolejowych z § 2 ust. 1 w zw. z
poz. 37, sprzedaży biletów na przejazd przez drużyny
konduktorskie na dworcach kolejowych na podstawie § 2 ust.
1 w zw. z poz. 41.
Słowa kluczowe: bilety
ewidencja-ewidencja podatku od towarów i usług
ewidencja-ewidencja sprzedaży
kasa-kasa rejestrująca
kasa-kasa rejestrująca-zwolnienie z ewidencjonowania za
pomocą kasy rejestrującej
Zagadnienia: ustawowa - rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy
zastosowaniu kas rejestrujących
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązki
podatników prowadzących ewidencję sprzedaży przy
zastosowaniu kasy rejestrującej
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy
zastosowaniu kas rejestrujących (uchylone)-§ 2-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Delegacja
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 sierpnia 2022 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący
    zwolnienia z obowiązku ewidencjonowanie na kasie rejestrującej sprzedaży biletów na
    przejazd przez drużyny konduktorskie na dworcach kolejowych na podstawie § 2 ust. 1 w
    zw. z poz. 41 i/lub 37 Załącznika Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021
    r. (Dz. U. z 2021 r., poz. 2442 ze zm.)
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, którego zasadniczy
    przedmiot działalności stanowi świadczenie usług transportu kolejowego pasażerskiego
    na trasach (...). W znakomitej większości nabywcami świadczonych usług są osoby fizyczne
    nieprowadzące działalności gospodarczej. Wśród klientów Wnioskodawcy znajdują się
    jednak również przedsiębiorcy, posiadający status podatnika podatku od towarów i usług,
    nabywający w tym charakterze usługi transportu kolejowego pasażerskiego.
    Dokumentem uprawniającym do skorzystania z usług przewozu świadczonych przez
    Wnioskodawcę jest bilet kolejowy sprzedawany za pośrednictwem różnych kanałów
    dystrybucji, tj. w kasach biletowych, w automatach biletowych, za pośrednictwem
    internetowego systemu (...) oraz aplikacji mobilnych.
    W przypadku braku możliwości zakupu biletu w w/w kanałach, pasażer ma możliwość
    zakupu biletu na pokładzie pociągu u drużyny konduktorskiej (osób zatrudnionych na
    stanowisku konduktor/kierownik pociągu uprawnionych do poboru na rzecz
    Wnioskodawcy należności związanych z wykonywaniem usług przewozu osób) lub
    kontrolera działającego w ramach wewnętrznej kontroli instytucjonalnej.

    Drużyny konduktorskie oraz kontrolerzy (dawniej rewizorzy pociągów) wyposażone są w
    urządzenia – mobilne terminale konduktorskie umożliwiające wydruk biletu, pobór
    należności za bilety oraz opłat dodatkowych. Każdy sprzedany na pokładzie pociągu bilet
    drukowany jest z terminala konduktorskiego (drużyny konduktorskie i kontrolerzy, co do
    zasady nie wystawiają biletów manualnie; bilety blankietowe, odręczne wystawiane są
    wyłącznie w przypadku awarii terminala konduktorskiego). Dane o tej sprzedaży
    zapisywane są w pamięci urządzenia i w sposób zautomatyzowany przenoszone do
    ewidencji sprzedaży prowadzonej dla celów VAT.
    Bilety jednorazowe na przejazd w komunikacji krajowej sprzedawane przez drużyny
    konduktorskie lub kontrolerów na pokładzie pociągu zawierają wszystkie elementy
    pozwalające uznać je za faktury zgodnie z § 3 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. z 2021 r., poz. 1979, ze
    zm.).
    Pasażer nabywający bilet u drużyny konduktorskiej lub kontrolera na pokładzie pociągu
    ma możliwość dokonania zapłaty za niego gotówką lub kartą płatniczą za pomocą
    terminala płatniczego (bezprzewodowego PIN-PADA do akceptacji kart płatniczych
    stanowiącego wyposażenie drużyn konduktorskich i kontrolerów). PIN-PAD jest
    zintegrowany z terminalem konduktorskim. Każda realizacja płatności jest „wywoływana” z
    terminala konduktorskiego (PIN-PADY nie umożliwiają dokonywania płatności
    bezpośrednio z urządzenia), a tym samym powiązana jest z konkretną sprzedażą biletu.
    Korzystanie przez Wnioskodawcę z PIN-PADÓW odbywa się na podstawie umowy zawartej
    z agentem rozliczeniowym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach
    płatniczych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2003 r. t.j.), który świadczy na rzecz Wnioskodawcy
    usługę polegającą na obsłudze i rozliczaniu transakcji bezgotówkowych za pomocą kart
    płatniczych. Podmiot ten przekazuje należne Wnioskodawcy kwoty z tytułu dokonanych za
    pomocą kart płatniczych transakcji bezgotówkowych na rachunek bankowy
    Wnioskodawcy nie później niż w kolejnym dniu roboczym po dacie dokonania płatności.
    Udostępnia też Wnioskodawcy szczegółowe raporty o przeprowadzonych transakcjach
    płatniczych. Zawarte w nich dane o dacie i godzinie płatności, kwocie płatności oraz
    numerze karty i kodzie autoryzacji, w powiązaniu z danymi generowanymi z raportów
    sprzedaży przez Wnioskodawcę zawierającymi w szczególności informacje o dacie i
    godzinie sprzedaży biletu, numerze biletu i jego cenie, formie płatności i kodzie autoryzacji
    pozwalają połączyć sprzedaż biletu z konkretną płatnością dokonaną kartą płatniczą.
    Zgodnie z obowiązującymi przepisami (§ 2 ust. 1 w zw. z pkt 41 Rozporządzenia MF w
    sprawie zwolnień), przyjmowanie należności związanych z wykonywaniem usług przewozu
    osób pobieranych na pokładzie pociągu przez osoby uprawnione do ich poboru (w
    szczególności przez drużyny konduktorskie) na rzecz przewoźnika kolejowego nie wymaga
    ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wobec braku
    obowiązku fiskalizacji sprzedaży biletów na pokładzie pociągów, drużyny konduktorskie
    nie są więc wyposażone w kasy rejestrujące. Nadmienić należy także, iż obecnie na rynku
    nie są dostępne mobilne urządzenia spełniające wymogi przepisów prawa podatkowego,
    które pozwalałyby na odprawę podróżnych na pokładzie pociągu i rejestrację tej
    sprzedaży w trybie fiskalnym.
    Dotychczas sprzedaż biletów przez drużyny konduktorskie i kontrolerów odbywała się
    wyłącznie na pokładzie pociągu i była ograniczona do sprzedaży biletu na przejazd
    pociągiem, na pokładzie którego znajduje się pasażer w momencie sprzedaży biletu oraz
    biletu na podróż na kolejne pociągi, którymi podróż była kontynuowana.
    W związku z konfliktem zbrojnym na Ukrainie i wynikającym z tego znaczącym
    zwiększeniem liczby podróżnych zainteresowanych nabyciem biletu na przejazd,
    Wnioskodawca zdecydował się o dopuszczeniu możliwości nabycia biletu u pracowników
    drużyn konduktorskich i kontrolerów także na dworcach kolejowych. Przy czym co do
    zasady możliwość nabycia biletu na przejazd w ten sposób ograniczona jest jedynie do
    biletów na przejazd realizowany od stacji, na której bilet został nabyty (przypadki

    sprzedaży biletów, których trasa przejazdu rozpoczyna się od innej stacji niż ta, na której
    bilet został sprzedany są incydentalne) i biletów uprawniających do przejazdu w dniu jego
    sprzedaży. W istocie jest to zatem taka sama sprzedaż, jaka zrealizowana byłaby na
    pokładzie pociągu, gdyby pasażer wobec braku możliwości nabycia biletu w kasie
    biletowej wsiadł do pociągu i na jego pokładzie nabył bilet.
    W chwili obecnej rozwiązanie to zostało wprowadzone przez Wnioskodawcę na stacji
    Przemyśl, która stała się najważniejszym kolejowym punktem przesiadkowym dla osób,
    które uciekają z Ukrainy. Podkreślenia wymaga, iż dopuszczenie takiej możliwości wynika z
    nadzwyczajnej sytuacji i spowodowane jest niewystarczającą liczbą stanowisk kasowych
    (kas biletowych), w których mogą być odprawieni podróżni. Ponieważ nie jest możliwe
    zwiększenie liczby stanowisk kasowych, wnioskodawca wskazał, że jedynym rozwiązaniem
    tej sytuacji okazały się „mobilne” punkty sprzedaży na dworcach obsługiwane przez
    pracowników drużyn konduktorskich i kontrolerów.
    Wprowadzenie tego rozwiązania w ocenie Wnioskodawcy pozwala na szybkie i sprawne
    obsłużenie większej ilości podróżnych, a nadto zabezpiecza przychody Wnioskodawcy ze
    świadczenia usług przewozowych (w razie braku możliwości nabycia biletu na przejazd w
    kasie, a przy znaczącej liczbie podróżnych - także u drużyny konduktorskiej lub kontrolera
    na pokładzie pociągu, podróżni w wielu przypadkach decydowali się na podróż bez
    ważnego biletu, co narażało Wnioskodawcę na wymierne straty finansowe).
    Pracownicy drużyny konduktorskiej i kontrolerzy sprzedają bilety na dworcu przy użyciu
    tożsamych narzędzi, jak przy sprzedaży na pokładzie pociągu, tj. przy użyciu mobilnego
    terminala konduktorskiego, z którego drukowany jest bilet na przejazd. Podobnie, jak w
    przypadku sprzedaży na pokładzie pociągu dane o sprzedaży zapisywane są w pamięci
    urządzenia i w sposób zautomatyzowany przenoszone do ewidencji sprzedaży
    prowadzonej dla celów VAT. Różnica pomiędzy sprzedażą przez drużyny konduktorskie na
    pokładzie pociągu i sprzedażą na dworcu jest taka, że przy tej ostatniej jedyną
    dopuszczalną formą płatności jest płatność kartą płatniczą (na zasadach tożsamych, jak
    przy sprzedaży biletu na pokładzie pociągu). Wykluczona natomiast została, w ocenie
    Wnioskodawcy, możliwość zapłaty gotówką.
    Sprzedaż biletów dokonywana przez drużyny konduktorskie i kontrolerów na dworcach,
    podobnie jak sprzedaż na pokładzie pociągu nie jest przez Wnioskodawcę
    ewidencjonowana z zastosowaniem kas rejestrujących.
    Jak wskazano wyżej na chwilę obecną sprzedaż biletów przez pracowników drużyn
    konduktorskich na dworcu dotyczy co do zasady wyłącznie jednego punktu i jest reakcją
    na znaczącą liczbę podróżnych spowodowaną konfliktem zbrojnym na Ukrainie.
    Wnioskodawca rozważa jednak możliwość stosowania tego rozwiązania także na innych
    dworcach, gdzie pojawiać się mogą przejściowe problemy z odprawą podróżnych ze
    względu na ich liczbę lub brak możliwości uruchomienia sprzedaży stacjonarnej.
    W szczególności rozwiązanie to może być wprowadzone na niektórych dworcach w
    okresach wzmożonego ruchu podróżnych, np. w okresach świątecznych, w czasie wakacji
    czy też incydentalnie ze względu na dynamikę przemieszczania się podróżnych w trakcie
    imprez masowych o ogólnopolskim charakterze (np. ...), w celu zabezpieczenia należnych
    Wnioskodawcy przychodów, a w konsekwencji także danin na rzecz Skarbu Państwa.
    Wnioskodawca powziął jednak wątpliwość, czy dokonywana przy użyciu takich samych
    urządzeń i na takich samych zasadach (z wyjątkiem różnicy odnośnie dopuszczalnej formy
    płatności) sprzedaż biletów na dworcach przez pracowników drużyn konduktorskich i
    kontrolerów może/będzie mogła korzystać ze zwolnienia z ewidencjonowania przy
    zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie Rozporządzenia MF w sprawie zwolnień.

## Pytanie

Czy sprzedaż biletów na przejazd dokonywana przez drużyny konduktorskie na dworcach
    kolejowych w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym może korzystać/będzie

    mogła korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży z
    zastosowaniem kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 i/lub 37
    Załącznika Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. (Dz. U. z 2021 r.,
    poz. 2442 ze zm.)?
    Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży z zastosowaniem
    kas fiskalnych w przypadku dokonywania sprzedaży na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej wynika z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.; dalej:
    ustawa o VAT).
    Mocą jednak Rozporządzenia Ministerstwa Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie
    zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U.
    z 2021 r., poz. 2442, ze zm.) niektóre grupy podatników i niektóre czynności zostały
    zwolnione z tego obowiązku. I tak, stosownie do § 2 ust. 1 zwolnione z obowiązku
    ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia
    2023 r. są czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. Kluczowe dla niniejszej
    sprawy zwolnienia określone w przedmiotowym załączniku to:
    1) wymienione pod pozycją 41: „Przyjmowanie przez rewizorów, w przypadku braku
      odpowiedniego dokumentu przewozu albo dokumentu uprawniającego do przejazdu
      bezpłatnego lub ulgowego, należności związanych z wykonywaniem usług przewozu
      osób oraz przewożonych przez nie rzeczy i zwierząt, a w przypadkach tego
      wymagających - również opłat dodatkowych (w transporcie kolejowym dotyczy to
      również należności pobieranych na pokładzie pociągu przez osoby uprawnione do ich
      poboru na rzecz przewoźnika kolejowego, a w szczególności przez drużyny
      konduktorskie)”,
    2) wymienione pod poz. 37: „Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych
      nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli
      świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem
      poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo - kredytowej (odpowiednio na
      rachunek bankowy podatnika lub rachunek podatnika w spółdzielczej kasie
      oszczędnościowo - kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów
      dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła”.
    W ocenie Wnioskodawcy oba w/w zwolnienia znajdują zastosowanie do dokonywanej
    przez pracowników drużyn konduktorskich i kontrolerów sprzedaży biletów na przejazd
    na dworcach, za które odpłatność pobierana jest wyłącznie bezgotówkowo (kartą
    płatniczą).
    Zwolnienie z fiskalizacji wymienione pod poz. 41 Załącznika do Rozporządzenia ma
    zastosowanie do usług przewozu osób (względnie - przewożonych przez nie rzeczy i
    zwierząt), za które należność jest pobierana przez rewizorów, a w transporcie kolejowym –
    także przez drużyny konduktorskie. Niniejsze zwolnienie z fiskalizacji funkcjonuje w
    krajowym porządku prawnym od kilkunastu lat, a celem tej regulacji była eliminacja
    obowiązku fiskalizacji sprzedaży usług przewozu, w sytuacji gdy należność za nią
    przyjmują rewizorzy i drużyny konduktorskie. Główną przyczyną jej wprowadzenia w
    transporcie kolejowym były (i są nadal) z jednej strony ograniczenia techniczne związane z
    użytkowaniem kas rejestrujących przez drużyny konduktorskie i kontrolerów, a z drugiej
    względy bezpieczeństwa i komfortu pracy konduktorów (kontrolerów). Jednocześnie
    odejście od fiskalizacji tych czynności nie wiązało się (i nie wiąże nadal) z nadmiernym
    ryzykiem fiskalnym, co wynika w głównej mierze ze specyfiki czynności, która to specyfika
    zapewnia, że sprzedaż biletów przez konduktorów i kontrolerów dzięki zastosowaniu
    odpowiednich narzędzi i procedur wewnętrznych dotyczących raportowania sprzedaży
    podlega należytej kontroli bez konieczności używania kas rejestrujących.

    Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego sprzedaż biletów
    na przejazd przez drużyny konduktorskie i kontrolerów realizowana jest za
    pośrednictwem mobilnych terminali konduktorskich, a zapisane w ich pamięci dane o
    sprzedaży są w sposób zautomatyzowany przenoszone do ewidencji sprzedaży
    prowadzonej dla celów VAT. Co więcej każda sprzedaż jest w sposób należyty
    udokumentowana poprzez wydanie nabywcy/pasażerowi dokumentu – biletu na przejazd.
    Każdorazowo istnieje zatem dowód potwierdzający dokonanie sprzedaży.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zważywszy na cel zwolnienia uzasadnione jest twierdzenie, iż
    sprzedaż biletów dokonywana przez drużyny konduktorskie i kontrolerów na dworcach,
    przy użyciu tych samych urządzeń i przy zastosowaniu tych samych zasad raportowania o
    sprzedaży dla celów VAT może także korzystać ze zwolnienia z obowiązku
    ewidencjonowania z zastosowaniem kas rejestrujących.
    Okoliczność, że sprzedaż dokonywana jest na dworcu a nie na pokładzie pociągu, nie
    zmienia w żaden sposób ani przedmiotu sprzedaży (nadal jest nim bilet na przejazd
    stanowiący dowód uiszczenia należności za usługę przewozu i uprawniający do
    skorzystania z niej), ani podmiotu dokonującego sprzedaży (Spółka poprzez
    zatrudnionego przez siebie pracownika drużyny konduktorskiej lub kontrolera), ani
    urządzenia przy pomocy którego sprzedaż jest realizowana i raportowana dla celów VAT
    (mobilny terminal konduktorski). Brak jest zatem jakiegokolwiek uzasadnienia dla
    wyłączenia możliwości zwolnienia z obowiązku fiskalizacji w tym przypadku. Tym bardziej,
    że jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w praktyce bilet kupiony
    u konduktora lub kontrolera na dworcu jest takim samym biletem, który pasażer kupiłby u
    niego na pokładzie pociągu w przypadku braku możliwości jego zakupu w kasie biletowej
    (bilet na przejazd pociągiem od stacji, na której doszło do zakupu biletu będącą stacją
    początkową podróży i do zrealizowania w dniu jego sprzedaży).
    Mając powyższe na względzie Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż sprzedaż biletów na
    przejazd dokonywana przez drużyny konduktorskie i kontrolerów na dworcach
    kolejowych (na tożsamych zasadach, jak sprzedaż na pokładzie pociągu) może korzystać
    ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży z zastosowaniem kasy
    rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 Rozporządzenia MF w sprawie
    zwolnień.
    Niezależnie od powyższego, w ocenie Wnioskodawcy w stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym opisanym w niniejszym wniosku, sprzedaż biletów dokonywana na dworcu
    przez pracowników drużyn konduktorskich i kontrolerów objęta jest także zwolnieniem
    wymienionym pod poz. 37 Załącznika do Rozporządzenia MF w sprawie zwolnień.
    Zwolnienie, o którym tu mowa przysługuje o ile spełnione są łącznie następujące warunki:
    1) odnośnie przedmiotu sprzedaży - zwolnienie dotyczy świadczenia usług na rzecz osób
      fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych,
      niebędących usługami wymienionymi w § 4 pkt 2 Rozporządzenia MF w sprawie
      zwolnień
    2) odnośnie formy płatności - podatnik świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za
      wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy
      oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub
      rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest
      członkiem)
    3) odnośnie ewidencji - z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie
      wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.
    W przedstawionym stanie faktycznym spełnione są wszystkie wskazane powyżej warunki.
    Niewątpliwie spełniony jest warunek odnośnie przedmiotu sprzedaży - świadczenie
    realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej to usługi transportu kolejowego pasażerskiego (przedmiotem sprzedaży nie

    jest bilet sam w sobie - to wyłącznie dokument uprawniający do skorzystania z usługi
    przewozu). Tego rodzaju usługi nie zostały w zawartym w § 4 pkt 2 rozporządzenia MF w
    sprawie zwolnień katalogu usług, których świadczenie wyklucza możliwość skorzystania z
    omawianego zwolnienia.
    Spełniony jest również drugi warunek. Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego jedyną dopuszczalną formą płatności za bilety sprzedawane przez
    drużyny konduktorskie i kontrolerów na dworcu jest/będzie płatność bezgotówkowa -
    kartą płatniczą z wykorzystaniem terminala płatniczego. Całość należności od pasażera z
    tytułu dokonanej sprzedaży Wnioskodawca otrzymuje na własny rachunek bankowy nie
    później niż w kolejnym dniu roboczym po dacie dokonania płatności, w drodze zbiorczego
    przelewu realizowanego przez agenta rozliczeniowego, z którym ma zawartą umowę o
    świadczenie usługi obsługi i rozliczania transakcji bezgotówkowych za pomocą kart
    płatniczych. Powyższe wynika z istoty tej formy płatności. W najprostszym ujęciu polega
    ona na ściągnięciu środków z karty płatniczej klienta przy udziale podmiotu
    pośredniczącego - agenta rozliczeniowego/operatora płatności. Agent rozliczeniowy
    współpracujący z Wnioskodawcą dokonuje następnie przekazania środków pieniężnych
    otrzymanych od klientów ze swojego rachunku bankowego (bo tam wpłynęły środki od
    klientów) na rachunek bankowy prowadzony przez bank Spółki. Oznacza to niewątpliwie,
    że zapłata za świadczenie została dokonana na rachunek bankowy Spółki, a tym samym
    spełniony jest warunek wskazany w pkt 37 Załącznika do Rozporządzenia w sprawie
    zwolnień.
    W opinii Wnioskodawcy stanowisko to znajduje potwierdzenie w prawomocnym wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2021r., sygn. akt III
    SA/Wa 1390/20. W uzasadnieniu orzeczenia, które Wnioskodawca wskazuje jako element
    własnego stanowiska w sprawie, Sąd wyjaśnił, iż: „Rozporządzenie nie przewiduje (...)
    warunku dokonania płatności w formie „bezgotówkowej”. Kluczowe jest jedynie to, aby
    płatność została otrzymana za pośrednictwem banku (na rachunek bankowy). Potwierdza
    to fakt, że warunek do zastosowania zwolnienia jest spełniony także w przypadku
    otrzymania płatności za pośrednictwem poczty - przy czym płatność za pośrednictwem
    poczty jest transakcję gotówkową (gotówkę uiszcza się w kasie poczty). Zatem nie ma
    żadnych podstaw by twierdzić, że gotówkowy charakter płatności sam w sobie nie
    pozwala na zastosowanie analizowanego zwolnienia. (...) przepisy rozporządzenia nie
    przewidują warunku, by płatność była dokonana z rachunku bankowego. Wystarczy, że
    jest ona otrzymana za pośrednictwem banku, tzn. na rachunek bankowy. Wynika z tego,
    że nie ma żadnego znaczenia, w jaki sposób płatności dokonuje klient - istotna jest tylko
    perspektywa odbiorcy płatności. Jeśli np.: klient w celu dokonania zapłaty używa gotówki
    (np. w punkcie wykonującym przelewy na zlecenie) i z jego perspektywy jest to transakcja
    gotówkowa, to fakt że odbiorca - pomimo wpłacenia gotówki przez klienta - otrzymał tę
    płatność na rachunek bankowy, uprawnia odbiorcę do skorzystania ze zwolnienia.
    Rozporządzenie nie formułuje także wymogu, aby do płatności zaangażowane były
    wyłącznie banki. Wymagane jest jedynie „pośrednictwo” banku przy otrzymaniu płatności,
    zaś bez znaczenia pozostaje np. to, że do płatności zaangażowani są też pośrednicy (np.
    operator karty płatniczej). Oznacza to, że każda forma płatności, w którą bank jest
    zaangażowany (i płatność ostatecznie powoduje uznanie na rachunku bankowym
    odbiorcy) - będzie pozwalała odbiorcy zastosować zwolnienie z ewidencjonowania
    sprzedaży (przy zachowaniu pozostałych warunków)”. W efekcie zdaniem Sądu
    przyjmowanie płatności za sprzedane usługi kartą płatniczą przy użyciu terminala
    płatniczego oznacza spełnienie warunku opisanego w pkt 37 Załącznika do
    Rozporządzenia w sprawie zwolnień.
    Także w interpretacjach indywidualnych organy podatkowe wielokrotnie potwierdzały, że
    w przypadku płatności kartą płatniczą obowiązek ewidencjonowania sprzedaży na kasie
    rejestrującej nie zachodzi (np. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 20 września 2021 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.82.2020.12.KP, z 1 lutego 2018r., sygn.

    0115-KDIT1-1.4012.867.2017.I.AJ oraz z 29 kwietnia 2019 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4012.
    96.2019.2.AP). Wprawdzie w większości tych interpretacji mowa jest o płatności kartą za
    pośrednictwem systemów płatniczych on-line, tym niemniej ponieważ jedyna różnica
    pomiędzy tymi płatnościami dotyczy sposobu użycia karty (podanie danych w systemie
    internetowym albo przyłożenie do terminala płatniczego), zaś sam przepływ środków
    pieniężnych od klienta do sprzedawcy pozostaje taki sam - w szczególności płatność w ten
    sposób prowadzi do przekazania należności sprzedawcy na rachunek bankowy - wnioski z
    nich płynące znajdują w pełni zastosowanie także w opisanej w niniejszym wniosku
    sprawie.
    Ostatnią z przesłanek warunkujących możliwość skorzystania ze zwolnienia z fiskalizacji, o
    którym mowa w pkt 37 Rozporządzenia w sprawie zwolnień, tj. posiadanie ewidencji i
    dowodów dokumentujących zapłatę, z których jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie
    czynności dotyczyła - także należy w omawianym przypadku uznać za spełnioną.
    Podkreślenia wymaga, że ustawodawca nie formułuje w tym zakresie żadnych
    szczególnych wymogów. Oznacza to, że podatnik może prowadzić tę ewidencję w dowolny
    sposób i w dowolnej formie o ile wraz ze zgromadzonymi dowodami pozwala ona
    powiązać jednoznacznie każdą płatność na rachunek z konkretną sprzedażą.
    W przypadku Wnioskodawcy funkcję tę spełniają raporty i zestawienia, w których jest
    posiadaniu, tj. generowany przez Wnioskodawcę raport sprzedaży zawierający informację
    o dacie i godzinie sprzedaży, numerze biletu i jego cenie oraz formie płatności i kodzie
    autoryzacji w przypadku płatności kartą w powiązaniu z otrzymywanym od agenta
    rozliczeniowego raportem o przeprowadzonych transakcjach płatniczych, w którym
    znajdują się szczegółowe informacje m.in. o dacie i godzinie płatności, kwocie płatności
    oraz numerze karty i kodzie autoryzacji. W efekcie w oparciu o posiadane zestawienia i
    raporty da się z łatwością połączyć każdą sprzedaż biletu w terminalu konduktorskim z
    płatnością na rachunek bankowy Wnioskodawcy.
    Mając powyższe na względzie Wnioskodawcy stoi na stanowisku, iż w przedstawionym
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym sprzedaż biletów na przejazd dokonywana przez
    drużyny konduktorskie i kontrolerów na dworcach, za które odpłatność pobierana jest
    /będzie wyłącznie w formie bezgotówkowej (kartą płatniczą z wykorzystaniem terminala
    płatniczego) z zastosowaniem tych samych zasad i narzędzi, jak w przypadku sprzedaży na
    pokładzie pociągu korzysta/będzie korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia
    ewidencji z zastosowaniem kasy fiskalnej na podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 i 37
    Załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie
    zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących.

## Ocena stanowiska

dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2022 r.
    nr 0112-KDIL3.4012.306.2022.1.MS uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie
    zwolnienia z obowiązku ewidencjonowanie na kasie rejestrującej:
    – sprzedaży biletów za przejazdy przez drużyny konduktorskie na dworcach kolejowych
      na podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 37 załącznika rozporządzenia MF za prawidłowe,
    – sprzedaży biletów na przejazd przez drużyny konduktorskie na dworcach kolejowych na
      podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 załącznika rozporządzenia MF za nieprawidłowe.
    Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej
    Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef KAS stwierdza, że interpretacja indywidualna
    wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w zakresie zwolnienia z obowiązku
    ewidencjonowanie na kasie rejestrującej jest nieprawidłowa.
                                                [5]Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:

      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy
    wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w ww. przepisie
    odbiorców. Odbiorcami tymi są:
    1) osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej, oraz
    2) rolnicy ryczałtowi.
    W myśl przepisu art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
      a) w postaci papierowej lub
      b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
      nim uzgodniony;
    Stosownie do art. 111 ust. 8 ustawy o VAT:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze
      rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre
      czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze
      zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu
      państwa (...).
    Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas
    rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników od 1 stycznia 2022 r.
    reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zwolnień z
    obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących zostało
    określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia MF w sprawie zwolnień.
    Powyższe przepisy zwalniają z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie
    rejestrującej:
    1) określone grupy podatników (zwolnienie podmiotowe),
    2) konkretne czynności (zwolnienie przedmiotowe).
    Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia MF:
      Zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej
      jednak niż do dnia 31 grudnia 2023 r., czynności wymienione w załączniku do
      rozporządzenia.
    § 2 ust. 2 rozporządzenia MF stanowi, że:
      W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia
      zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w
      tym załączniku.
    I tak w poz. 37 załącznika do rozporządzenia MF zostało zwolnione z obowiązku ewidencji
    na kasie rejestrującej:
      Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
      gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości
      zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy
      oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na

      rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest
      członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika,
      jakiej konkretnie czynności dotyczyła.
    Natomiast w poz. 41 ww. załącznika do rozporządzenia MF w sprawie zwolnień zapisano:
      Przyjmowanie przez rewizorów, w przypadku braku odpowiedniego dokumentu
      przewozu albo dokumentu uprawniającego do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego,
      należności związanych z wykonywaniem usług przewozu osób oraz przewożonych
      przez nie rzeczy i zwierząt, a w przypadkach tego wymagających - również opłat
      dodatkowych (w transporcie kolejowym dotyczy to również należności pobieranych na
      pokładzie pociągu przez osoby uprawnione do ich poboru na rzecz przewoźnika
      kolejowego, a w szczególności przez drużyny konduktorskie).
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług,
    którego zasadniczy przedmiot działalności stanowi świadczenie usług transportu
    kolejowego pasażerskiego na trasach (...). W znakomitej większości nabywcami
    świadczonych usług są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.
    Dokumentem uprawniającym do skorzystania z usług przewozu świadczonych przez
    Wnioskodawcę jest bilet kolejowy sprzedawany za pośrednictwem różnych kanałów
    dystrybucji, tj. w kasach biletowych, w automatach biletowych, za pośrednictwem
    internetowego systemu (...) oraz aplikacji mobilnych.
    W przypadku braku możliwości zakupu biletu w w/w kanałach, pasażer ma możliwość
    zakupu biletu na pokładzie pociągu u drużyny konduktorskiej (osób zatrudnionych na
    stanowisku konduktor/kierownik pociągu uprawnionych do poboru na rzecz
    Wnioskodawcy należności związanych z wykonywaniem usług przewozu osób) lub
    kontrolera działającego w ramach wewnętrznej kontroli instytucjonalnej.
    Drużyny konduktorskie oraz kontrolerzy (dawniej rewizorzy pociągów) wyposażone są w
    urządzenia - mobilne terminale konduktorskie umożliwiające wydruk biletu, pobór
    należności za bilety oraz opłat dodatkowych. Każdy sprzedany na pokładzie pociągu bilet
    drukowany jest z terminala konduktorskiego (drużyny konduktorskie i kontrolerzy, co do
    zasady nie wystawiają biletów manualnie; bilety blankietowe, odręczne wystawiane są
    wyłącznie w przypadku awarii terminala konduktorskiego). Dane o tej sprzedaży
    zapisywane są w pamięci urządzenia i w sposób zautomatyzowany przenoszone do
    ewidencji sprzedaży prowadzonej dla celów VAT.
    Pasażer nabywający bilet u drużyny konduktorskiej lub kontrolera na pokładzie pociągu
    ma możliwość dokonania zapłaty za niego gotówką lub kartą płatniczą za pomocą
    terminala płatniczego (bezprzewodowego PIN-PADA do akceptacji kart płatniczych
    stanowiącego wyposażenie drużyn konduktorskich i kontrolerów). PIN-PAD jest
    zintegrowany z terminalem konduktorskim. Każda realizacja płatności jest „wywoływana” z
    terminala konduktorskiego (PIN-PADY nie umożliwiają dokonywania płatności
    bezpośrednio z urządzenia), a tym samym powiązana jest z konkretną sprzedażą biletu.
    Korzystanie przez Wnioskodawcę z PIN-PADÓW odbywa się na podstawie umowy zawartej
    z agentem rozliczeniowym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach
          [6]płatniczych, który świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługę polegającą na obsłudze i
    rozliczaniu transakcji bezgotówkowych za pomocą kart płatniczych. Podmiot ten
    przekazuje należne Wnioskodawcy kwoty z tytułu dokonanych za pomocą kart płatniczych
    transakcji bezgotówkowych na rachunek bankowy Wnioskodawcy nie później niż w
    kolejnym dniu roboczym po dacie dokonania płatności. Udostępnia też Wnioskodawcy
    szczegółowe raporty o przeprowadzonych transakcjach płatniczych. Zawarte w nich dane
    o dacie i godzinie płatności, kwocie płatności oraz numerze karty i kodzie autoryzacji, w
    powiązaniu z danymi generowanymi z raportów sprzedaży przez Wnioskodawcę

    zawierającymi w szczególności informacje o dacie i godzinie sprzedaży biletu, numerze
    biletu i jego cenie, formie płatności i kodzie autoryzacji pozwalają połączyć sprzedaż biletu
    z konkretną płatnością dokonaną kartą płatniczą.
    Zgodnie z obowiązującymi przepisami (§ 2 ust. 1 w zw. z pkt 41 rozporządzenia MF w
    sprawie zwolnień), przyjmowanie należności związanych z wykonywaniem usług przewozu
    osób pobieranych na pokładzie pociągu przez osoby uprawnione do ich poboru (w
    szczególności przez drużyny konduktorskie) na rzecz przewoźnika kolejowego nie wymaga
    ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wobec braku
    obowiązku fiskalizacji sprzedaży biletów na pokładzie pociągów, drużyny konduktorskie
    nie są więc wyposażone w kasy rejestrujące. Wnioskodawca wskazał, iż obecnie na rynku
    nie są dostępne mobilne urządzenia spełniające wymogi przepisów prawa podatkowego,
    które pozwalałyby na odprawę podróżnych na pokładzie pociągu i rejestrację tej
    sprzedaży w trybie fiskalnym.
    Dotychczas sprzedaż biletów przez drużyny konduktorskie i kontrolerów odbywała się
    wyłącznie na pokładzie pociągu i była ograniczona do sprzedaży biletu na przejazd
    pociągiem, na pokładzie którego znajduje się pasażer w momencie sprzedaży biletu oraz
    biletu na podróż na kolejne pociągi, którymi podróż była kontynuowana.
    Jednakże w związku z konfliktem zbrojnym na Ukrainie i wynikającym z tego znaczącym
    zwiększeniem liczby podróżnych zainteresowanych nabyciem biletu na przejazd,
    Wnioskodawca zdecydował się na dopuszczeniu możliwości nabycia biletu u pracowników
    drużyn konduktorskich i kontrolerów także na dworcach kolejowych.
    Dopuszczenie takiej możliwości wynika z nadzwyczajnej sytuacji i spowodowane jest
    niewystarczającą liczbą stanowisk kasowych (kas biletowych), w których mogą być
    odprawieni podróżni. Ponieważ nie jest możliwe zwiększenie liczby stanowisk kasowych,
    jedynym rozwiązaniem w ocenie Wnioskodawcy , w tej sytuacji okazały się „mobilne”
    punkty sprzedaży na dworcach obsługiwane przez pracowników drużyn konduktorskich i
    kontrolerów. Powyższe jest reakcją na znaczącą liczbę podróżnych spowodowaną
    konfliktem zbrojnym na Ukrainie. Wnioskodawca wskazał, że rozważa możliwość
    stosowania tego rozwiązania także na innych dworcach, gdzie pojawiać się mogą
    przejściowe problemy z odprawą podróżnych ze względu na ich liczbę lub brak możliwości
    uruchomienia sprzedaży stacjonarnej. Jak wskazał Wnioskodawca jego zamiarem jest
    dokumentowanie jak największej liczby tego typu transakcji aby zabezpieczyć przychody
    Wnioskodawcy ze świadczenia usług przewozowych.
    Pracownicy drużyny konduktorskiej i kontrolerzy sprzedają bilety na dworcu przy użyciu
    tożsamych narzędzi, jak przy sprzedaży na pokładzie pociągu, tj. przy użyciu mobilnego
    terminala konduktorskiego, z którego drukowany jest bilet na przejazd. Podobnie, jak w
    przypadku sprzedaży na pokładzie pociągu dane o sprzedaży zapisywane są w pamięci
    urządzenia i w sposób zautomatyzowany przenoszone do ewidencji sprzedaży
    prowadzonej dla celów VAT. Różnica pomiędzy sprzedażą przez drużyny konduktorskie na
    pokładzie pociągu i sprzedażą na dworcu jest taka, że przy tej ostatniej jedyną
    dopuszczalną formą płatności jest płatność kartą płatniczą (na zasadach tożsamych, jak
    przy sprzedaży biletu na pokładzie pociągu). Wykluczona natomiast została możliwość
    zapłaty gotówką.
    Sprzedaż biletów dokonywana przez drużyny konduktorskie i kontrolerów na dworcach,
    podobnie jak sprzedaż na pokładzie pociągu nie jest przez Wnioskodawcę
    ewidencjonowana z zastosowaniem kas rejestrujących.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii możliwości korzystania ze zwolnienia z
    obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących sprzedaży biletów na
    dworcach przez pracowników drużyn konduktorskich i kontrolerów na podstawie poz. 37 i
    41 rozporządzenia MF w sprawie zwolnień.
    Z analizy wyżej przedstawionych przepisów wynika, że aby przysługiwało podatnikowi
    prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy

    rejestrującej - na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do
    rozporządzenia - muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:
    1) usługodawca otrzymuje w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem
      poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na
      rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie
      oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),
    2) z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej
      konkretnie czynności dotyczyła,
    3) przedmiotem świadczenia nie są usługi wymienione w § 4 rozporządzenia MF.
    Podatnik nie może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży
    przy zastosowaniu kasy rejestrującej, jeśli nie spełni wszystkich ww. warunków
    jednocześnie.
    W celu określenia, czy z tytułu świadczonych usług Wnioskodawca będzie zwolniony z
    obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie
    zwolnienia z poz. 37 załącznika do rozporządzenia MF, należy ustalić w pierwszej
    kolejności czy usługi te nie są wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia MF.
    Usługi wymienione w tym przepisie są bowiem wykluczone z możliwości korzystania z
    powyższego zwolnienia.
    Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:
    Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w
    przypadku świadczenia usług:
    a) przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów
      wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
    b) taksówek (PKWiU 49.32.11.0), z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z
      kierowcą,
    c) naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich
      zakładania, bieżnikowania i regenerowania,
    d) w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
    e) w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
    f) w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z
      wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 48 załącznika do
      rozporządzenia,
    g) prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 27 załącznika do rozporządzenia,
    h) doradztwa podatkowego,
    i) związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, PKWiU 56.21, PKWiU ex 56.29, PKWiU ex
      56.30), wyłącznie:
        – świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również
        sezonowo, oraz
        – usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
    j) fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
    k) kulturalnych i rozrywkowych - wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,
    l) związanych z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych
      miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne.

    Zatem usługi transportu kolejowego pasażerskiego na trasach (...), które Wnioskodawca
    świadczy, nie są usługami wymienionymi wśród usług w § 4 ust. 2 rozporządzenia MF,
    które nie mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z ewidencji sprzedaży na kasie
    rejestrującej.
    W dalszej kolejności należy rozpatrzyć pozostałe warunki niezbędne do możliwości
    korzystania ze zwolnienia z poz. 37 załącznika do rozporządzenia:
    – aby usługodawca otrzymywał w całości zapłatę za wykonaną czynność za
      pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
      (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w
      spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem).
    – aby z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę posiadanych przez usługodawcę
      (Wnioskodawcę), jednoznacznie wynikało, jakiej konkretnie czynności zapłata ta
      dotyczyła.
    Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że kupując bilet na dworcu u
    pracowników drużyn konduktorskich jedyną dopuszczalną formą płatności jest płatność
    kartą płatniczą (na zasadach tożsamych, jak przy sprzedaży biletu na pokładzie pociągu).
    Wykluczona natomiast została możliwość zapłaty gotówką.
    Przy płatnościach bezgotówkowych Wnioskodawca wykorzystuje bezprzewodowego PIN-
    PADA do akceptacji kart płatniczych który jest zintegrowany z terminalem konduktorskim.
    Każda realizacja płatności jest „wywoływana” z terminala konduktorskiego (PIN-PADY nie
    umożliwiają dokonywania płatności bezpośrednio z urządzenia), a tym samym powiązana
    jest z konkretną sprzedażą biletu.
    Korzystanie przez Wnioskodawcę z PIN-PADÓW odbywa się na podstawie umowy zawartej
    z agentem rozliczeniowym. Podmiot ten przekazuje należne Spółce kwoty z tytułu
    dokonanych za pomocą kart płatniczych transakcji bezgotówkowych na rachunek
    bankowy Spółki i udostępnia szczegółowe raporty o przeprowadzonych transakcjach
    płatniczych. Zawarte w nich dane o dacie i godzinie płatności, kwocie płatności oraz
    numerze karty i kodzie autoryzacji, w powiązaniu z danymi generowanymi z raportów
    sprzedaży przez Spółkę zawierającymi w szczególności informacje o dacie i godzinie
    sprzedaży biletu, numerze biletu i jego cenie, formie płatności i kodzie autoryzacji
    pozwalają połączyć sprzedaż biletu z konkretną płatnością dokonaną kartą płatniczą.
    Zatem zastosowana forma płatności (tj. płatność kartą płatniczą za dokonywaną sprzedaż
    biletu) wypełnia kryteria wynikające ze wskazanej normy prawa. Transakcja zostanie
    dokonana za pośrednictwem banku. W związku z powyższym, spełniony jest warunek
    zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.
    Tym samym, należy uznać że powyższe przesłanki są spełnione do korzystania ze
    zwolnienia z obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej sprzedaży biletów na podstawie §
    2 ust. 1 w zw. poz. 37 rozporządzenia MF i w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy Szef
    KAS uznaje za prawidłowe.
    Odnosząc się do kwestii zwolnienia z poz. 41 załącznika do rozporządzenia MF i zwolnienia
    z obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej nie należy go interpretować sensu stricte,
    jako tylko odnoszący się do braku obowiązku fiskalizacji sprzedaży usług przewozu
    (biletu), w sytuacji gdy należność za nią przyjmuje pracownik drużyny konduktorskiej i
    kontroler w trakcie podróży (lub bezpośrednio przed jej rozpoczęciem) na pokładzie
    środka transportu (np. pociągu) i że zwolnienie to nie znajduje zastosowania do tego typu
    czynności wykonywanych poza środkiem transportu, przed podróżą, np. na dworcu
    kolejowym i w odniesieniu do tras w różnych kierunkach.
    Celem regulacji wynikającej z § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 załącznika rozporządzenia MF
    wprowadzonego przez ustawodawcę była możliwość podmiotowego zwolnienia z
    obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej odnoszącego się do przyjmowania przez
    rewizorów należności za przewóz osób. Natomiast w przypadku transportu kolejowego

    ww. zwolnieniem objęte jest pobieranie opłat na pokładzie pociągu przez inne osoby niż
    rewizorzy, którzy są uprawnieni do ich poboru na rzecz przewoźnika jak i też sprzedaż
    biletów przez te osoby na dworcu kolejowym.
    Zatem sprzedaż biletów przez rewizorów, drużyny konduktorskie na dworcach kolejowych
    na podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 załącznika rozporządzenia MF może korzystać
    również ze zwolnienia z ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących do 31
    grudnia 2023 r. i w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy Szef KAS uznaje za prawidłowe.
    Natomiast odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji
    indywidualnych należy zaznaczyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego
    wydawane na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej mają ze swej istoty charakter
    indywidualny i jednostkowy, są bowiem rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach,
    dotyczą konkretnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych w kontekście określonego
    stanu prawnego i wiążą organ podatkowy tylko w sprawie, w której zostały wydane.
    Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnych
    indywidualnych sprawach, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie
    można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Organ podatkowy jest zobowiązany każdą
    sprawę traktować indywidualnie. W szczególności należy zauważyć, że przywołane przez
    Wnioskodawcę interpretacje indywidualne dotyczą innych stanów faktycznych i
    odmiennych zdarzeń przyszłych opisanych przez Wnioskodawcę.
    Szef KAS dokonuje zatem z urzędu zmiany interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2022 r.
    o nr 0112-KDIL3.4012.306.2022.1.MS wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z uwagi na jej nieprawidłowość.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Wnioskodawca we
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dacie
    zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego,
    które przedstawił Wnioskodawca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i
    stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
      może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej
      nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału
      Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie
    nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji
    Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.
    • Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem
      faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    • Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
      przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
      Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
      rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
      będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez
      Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
      któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź
      straci swą aktualność.

    • Wskazuję, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych
      przez Wnioskodawcę we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co
      oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
      podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan
      faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    • Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:
      zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej
      przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi
      podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego
      uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak
      również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
    Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną)
    interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n
    Ordynacji podatkowej.
    • Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak
      odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę,
      oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku
      zastosowania się przez Wnioskodawcę do interpretacji oraz skutki podatkowe
      związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem
      interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z
      obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego
      przedmiotem interpretacji.
    • Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, może
      Wnioskodawca nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych
      dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub
      miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w
      którym doręczono Wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub
      stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia
      sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem
      jego prawomocności (por. art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa).
    • Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się przez Wnioskodawcę do
      interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez
      Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w
      trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie
      uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.
    • Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:
        przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcę
      do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień
      podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacja podatkowa).
    • Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23
      października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa
      oraz niektórych innych ustaw7 wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
    Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej
    Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...), w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art.
    3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi8).
    Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego
    działanie jest przedmiotem skargi):
    • w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916
      Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)
      lub
    • w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres
      elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
      zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej
      Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a,
      art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu
      elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej
      wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5
      ww. ustawy).
    Skarga na pisemną interpretacji indywidualnej może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).
    [1] Dalej: Dyrektor KIS
    [2] Dalej: Szef KAS
    [3] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2023 r. poz. 2383 z późn. zm.), dalej „Ordynacja podatkowa”.
    [4] (Dz. U. z 2021 r., poz. 2442 ze zm.) dalej rozporządzenie MF
    [5] (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT
    [6] (Dz. U. z 2024 r., poz. 30 ze zm.)