Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.410.2025.1.IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów umorzonych
wierzytelności uprzednio zaliczonych do przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
umowa
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości
    umorzonych wierzytelności uprzednio zaliczonych jako przychód należny.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest rezydentem
    podatkowym w Polsce. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż̇ hurtowa i detaliczna
    samochodów osobowych i furgonetek (PKD 45.11.Z).
    Spółka powstała z dniem 1 lipca 2022 r. z przekształcenia A. spółka jawna w spółkę
    komandytową.
    Spółka posiada nieuregulowane i nieprzedawnione wierzytelności handlowe do B. Sp. z o.
    o. (dalej jako: „Wierzytelności”). Spółka oraz B. sp. z o.o. (dalej jako: „Dłużnik”) są
    podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT.
    Wierzytelności wynikają z tytułu usług świadczonych przez Spółkę na rzecz Dłużnika.
    Spółka (a wcześniej jej wspólnicy w okresie, w którym Spółka działała w formie spółki
    jawnej) rozpoznawała wynagrodzenie z tytułu świadczenia ww. usług dokumentowane
    fakturami sprzedaży VAT jako przychód dla celów podatku dochodowego oraz jako
    sprzedaż dla celów podatku VAT.
    Dłużnik nie kwestionuje Wierzytelności, jednak z uwagi na ponoszone straty obecnie nie
    ma możliwości uregulowania ciążących na nim zobowiązań.
    W ocenie Spółki, podejmowanie działań mających na celu odzyskanie należności od
    Dłużnika, w tym w szczególności skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego,
    nie rokuje szans na skuteczne wyegzekwowanie tych należności. Przeciwnie – mogłoby
    jedynie generować dodatkowe koszty po stronie Wnioskodawcy, takie jak wydatki
    związane z windykacją, a cały proces byłby długotrwały, kosztowny i niegwarantujący
    powodzenia. Z uwagi na znaczne trudności z odzyskaniem Wierzytelności, Spółka rozważa
    scenariusz działań, który przewiduje restrukturyzację zadłużenia Dłużnika wobec Spółki
    oraz rozłożenie spłaty powstałego zadłużenia w perspektywie długoterminowej.
    Scenariusz działań przewiduje następujące etapy:
    1. Umorzenie części Wierzytelności.
    2. Zawarcie umowy pożyczki na podstawie, której Spółka zobowiąże się jako
      pożyczkodawca do przekazania kwoty głównej pożyczki do Dłużnika. Kwota główna
      pożyczki będzie odpowiadała wartości Wierzytelności, które nie zostaną umorzone i
      będą pozostawały do uregulowania.
    3. Zawarcie umowy potrącenia na podstawie, której wzajemne istniejące wierzytelności
      Dłużnika i Spółki ulegną potrąceniu, tj.:
      a. Wierzytelność Dłużnika wobec Spółki o przekazanie kwoty głównej pożyczki na
        podstawie umowy wskazanej w pkt 2 powyżej z
      b. wierzytelnościami Spółki wobec Dłużnika o zapłatę Wierzytelności, które nie będą
        podlegały umorzeniu.
    Po przeprowadzeniu ww. działań Dłużnik będzie mieć zobowiązanie pożyczkowe wobec
    Spółki, które będzie regulowane zgodnie z warunkami zawartej umowy pożyczki między
    tymi podmiotami.
    Umorzenie Wierzytelności z pkt 1 ww. scenariusza miałoby nastąpić na podstawie umowy
    zwolnienia z długu zawartej w formie pisemnej, zgodnie z art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny3 (dalej jako: „KC”). W umowie tej (dalej jako: „Umowa”)
    strony (tj. Wnioskodawca i Dłużnik) określą m.in. datę umorzenia części Wierzytelności, do
    zapłaty których zobowiązany jest Dłużnik. W umowie tej zarówno Spółka, jak i Dłużnik
    wyrażą pisemną zgodę na zwolnienie z długu.
    Spółka w stosunku do umarzanych Wierzytelności nie będzie dysponowała jakimikolwiek
    dokumentami potwierdzającymi nieściągalność wierzytelności, o których mowa w art. 16
    ust. 2 Ustawy o CIT oraz nie będą zachodziły przesłanki świadczące o
    uprawdopodobnieniu nieściągalności w rozumieniu art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o CIT.

    Podsumowując należy wskazać, że:
        umorzenie części Wierzytelności nastąpi przed ich przedawnieniem;
        zarówno Spółka jak i Dłużnik wyraż ą pisemną zgodę na zwolnienie z długu;
        umorzenie obejmie wyłącznie te Wierzytelności, które wcześniej zostały zaliczone
        do przychodów Spółki;
        Wierzytelności podlegające umorzeniu nie zostały wcześniej odpisane jako
        nieściągalne ani nie zostały ujęte w kosztach uzyskania przychodów dla celów
        podatkowych.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym umorzenie przez Spółkę Wierzytelności
    zarachowanych uprzednio jako przychód należny skutkować będzie możliwością zaliczenia
    przez Spółkę wartości umorzonych Wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów
    zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 44 Ustawy CIT i w zw. z art. 15 ust. 1 tej ustawy jednorazowo w
    momencie umorzenia Wierzytelności określonych w Umowie?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym umorzenie przez Spółkę
    Wierzytelności zarachowanych uprzednio jako przychód należny skutkować będzie
    możliwością zaliczenia przez Spółkę wartości umorzonych Wierzytelności do kosztów
    uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 44 Ustawy CIT i w zw. z art. 15 ust. 1 tej
    ustawy jednorazowo w momencie umorzenia Wierzytelności określonych w Umowie.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Przepisy ogólne
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Z ogólnej definicji kosztów uzyskania przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT) wynika, że
    aby dany wydatek mógł stanowić koszt podatkowy, powinien:
    1) zostać poniesiony w celu:
    a) osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub
    b) zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;
    2) być faktycznie poniesiony przez podatnika oraz musi być definitywny,
    3) nie znajdować się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów
      wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.
    Choć nie wynika to wprost z definicji kosztu uzyskania przychodu, zarówno organy
    podatkowe jak i sądy administracyjne wskazują by wydatek był uznawany za koszt
    podatkowy, należy spełnić także warunek jego właściwego udokumentowania.
    Z uwagi na to, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny, to
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji podatkowej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa
    wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub
    wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach,
    należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy poniesieniem
    kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych,
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

    Ustawa nie określa wprost stopnia związku poniesionych kosztów z przychodami. Dlatego
    też przyjąć należy, że przesłankami do uznania, iż wskazany związek istnieje, są (M.
    Smakuszewski, K. Klimkiewicz – Deplano, M. Siwiński [w:] Komentarz CIT 2023, wyd. Infor,
    Warszawa 2023):
        racjonalność wydatku i możliwość jego gospodarczego uzasadnienia, czyli podatnik
        musi wykazać, że w związku z poniesieniem wydatku istniała obiektywna możliwość
        osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
        istnienie związku przyczynowo – skutkowego między wydatkiem a przychodem.
    Konkludując, powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu
    wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
    stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo -
    skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 44 Ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem wierzytelności lub jej części, które
    uprzednio zostały zarachowane jako przychody należne - do wysokości zarachowanej jako
    przychód należny.
    A contrario z powyższego przepisu wynika, że umorzone wierzytelności uprzednio
    zarachowane jako przychód należny mogą stanowić koszt uzyskania przychodów.
    Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia umorzenia wierzytelności, dlatego zasadne jest
    odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej oraz prawa cywilnego. I tak
    (zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN), "umorzyć" to "zrezygnować całkowicie lub
    częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych", "zrezygnować z dalszego
    postępowania sądowego w określonej sprawie".
    Natomiast na gruncie prawa cywilnego instytucję umorzenia długu reguluje art. 508 KC.
    Zgodnie z tym przepisem zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a
    dłużnik zwolnienie przyjmuje.
    Jak wynika z powyższego przepisu umorzenie wierzytelności nie jest czynnością
    jednostronną. Zwolnienie z długu musi być przyjęte przez dłużnika, co musi się znaleźć
    również w treści umowy.
    Nie ma przy tym przeszkód aby zwolnienie z długu objęło tylko część zobowiązania.,
    jednakże jak wskazano wyżej musi ono zostać zaakceptowane przez dłużnika. Dlatego też
    niezbędnymi elementami umowy umorzenia są dwa oświadczenia:
    1) wierzyciela o zwolnieniu z długu,
    2) dłużnika o przyjęciu zwolnienia z długu.
    Zatem, aby można było stwierdzić, że miało miejsce umorzenie zobowiązania w
    rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, konieczne jest definitywne wygaśnięcie tego
    zobowiązania – oznacza to, że przestaje ono istnieć. W konsekwencji wierzyciel traci
    możliwość jego egzekwowania, jak również przeniesienia go na inny podmiot. Umorzenie
    wierzytelności skutkuje więc powstaniem straty majątkowej po stronie wierzyciela,
    odpowiadającej wartości wierzytelności, której nie udało się odzyskać.
    Dodatkowo należy mieć na uwadze przepis art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako
    przedawnione.
    W świetle powyższego, w celu zaliczenia danej wierzytelności do kosztów uzyskania
    przychodów muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

    1) strata majątkowa odpowiadająca wartości wierzytelności, której nie udało się odzyskać
      musi wykazywać związek przyczyno – skutkowy z osiąganymi przychodami ze źródła
      przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów;
    2) wierzytelność musi być wcześniej zarachowana jako przychód należny,
    3) wierzytelność nie może ulec przedawnieniu do dnia umorzenia,
    4) wierzytelność nie może zostać odpisana jako nieściągalna ani ujęta w kosztach
      uzyskania przychodów dla celów podatkowych.
    5) wierzytelność musi zostać umorzona.
    Analiza spełnienia przesłanek z art. 16 ust. 1 pkt 44 w zw. z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT
    Związek straty majątkowej poniesionej na skutek umorzenia części Wierzytelności z
    osiąganymi przychodami ze źródła przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła przychodów
    W ocenie Spółki, umorzenie Wierzytelności przez Spółkę wobec Dłużnika spełnia
    przesłanki ogólne określone w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT. W szczególności:
    i. Wierzytelności, które mają zostać umorzone, powstały w związku z podstawową
      działalnością gospodarczą Spółki, a ich wartość została wcześniej zarachowana jako
      przychód należny, co potwierdza ich gospodarcze powiązanie ze źródłem przychodów;
    ii. umorzenie Wierzytelności umożliwi Spółce zaniechanie dalszych działań
      windykacyjnych, które – wobec trudnej sytuacji finansowej Dłużnika – byłyby
      ekonomicznie nieuzasadnione. Kontynuowanie dochodzenia Wierzytelności wiązałoby
      się z dodatkowymi nakładami finansowymi i organizacyjnymi, a jednocześnie z uwagi
      na sytuację finansową Dłużnika niosłoby wysokie ryzyko braku skuteczności, przez co
      generowałoby wyłącznie dodatkowe koszty bez realnej szansy na odzyskanie
      należności;
    iii. umorzenie Wierzytelności nie ma charakteru bezinteresownego – przeciwnie, stanowi
      element szerszej strategii restrukturyzacyjnej, mającej na celu odzyskanie części
      zadłużenia poprzez zawarcie porozumienia z Dłużnikiem i refinansowanie pozostałej
      części długu w formie pożyczki. W rezultacie zwiększy to realne szanse na odzyskanie
      części należności – zarówno kapitału, jak i odsetek – w przyszłości. Działanie to jest
      więc gospodarczo uzasadnione z punktu widzenia ekonomicznego interesu Spółki;
    iv. z perspektywy gospodarczej, działanie to zmierza więc do zabezpieczenia źródła
      przychodów i ochrony interesu ekonomicznego Spółki, co jest zgodne z celem i funkcją
      kosztów podatkowych w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Dodatkowo należy wskazać, że Wierzytelności udokumentowane są fakturami sprzedaży
    VAT zaś ich umorzenie nastąpi na podstawie pisemnej umowy zawartej pomiędzy Spółką a
    Dłużnikiem.
    Podsumowując, umorzenie wierzytelności w przedstawionym stanie faktycznym nie ma
    charakteru darowizny ani działania nieekwiwalentnego. Jest to racjonalna decyzja
    gospodarcza, uzasadniona zarówno obecnym stanem majątkowym Dłużnika, jak i
    celowością podejmowania dalszych działań windykacyjnych. W związku z tym koszt z
    tytułu umorzenia Wierzytelności mieści się w zakresie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT jako koszt
    poniesiony w celu zabezpieczenia źródła przychodów Wnioskodawcy.
    Zarachowanie wierzytelności jako przychód należny
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
    14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice
    kursowe.
    Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a

    także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o
    których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie
    zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów,
    udzielonych bonifikat i skont.
    Z treści art. 12 ust. 3 Ustawy o CIT wynika, że podatnik zobowiązany jest ujmować dla
    celów podatkowych przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami
    specjalnymi produkcji rolnej, które nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane przez
    podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Zatem
    przychodami należnymi są przychody, które w następstwie działalności gospodarczej
    podatnika stały się należnością (wierzytelnością), chociaż faktycznie ich nie uzyskano.
    Na podstawie tego przepisu Spółka ujęła w przychodach podatkowych równowartość
    Wierzytelności pomimo, iż faktycznie nie otrzymała zapłaty przez Dłużnika. Dlatego też
    warunek ujęcia Wierzytelności w przychodach należnych jest spełniony.
    Brak przedawnienia Wierzytelności do dnia umorzenia
    Jak wskazywała Spółka w opisie zdarzenia przyszłego umorzenie części Wierzytelności
    nastąpi przed ich przedawnieniem. Umorzeniem zostaną objęte te Wierzytelności co do
    których nie upłynął ustawowy termin, w którym Spółka może prawnie dochodzić ich
    spłaty. Innymi słowy, na dzień umorzenia, Wierzytelności będą wymagalne i co do zasady
    Spółce będzie przysługiwało prawo odzyskania długu na drodze sądowej.
    Nieściągalność Wierzytelności i brak ujęcia w kosztach uzyskania przychodów
    Wierzytelności objęte umorzeniem nie zostaną odpisane przez Spółkę jako nieściągalne.
    Spółka wobec umarzanych Wierzytelności nie będzie dysponowała jakimikolwiek
    dokumentami potwierdzającymi nieściągalność wierzytelności, o których mowa w art. 16
    ust. 2 tj.:
    1) postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym
      stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego,
      albo
    2) postanowieniem sądu o:
    a) oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie
      wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na
      zaspokojenie tych kosztów, lub
    b) umorzeniu postępowania upadłościowego, jeżeli zachodzi okoliczność wymieniona w
      lit. a, lub
    c) zakończeniu postępowania upadłościowego, albo
    3) protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty
      procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo
      wyższe od jej kwoty.
    Także w stosunku do umarzanych Wierzytelności na dzień ich umorzenia nie będą istniały
    przesłanki świadczące o uprawdopodobnieniu nieściągalności w rozumieniu art. 16 ust. 2a
    pkt 1 ustawy o CIT tj.:
    a) dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
      Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość albo
    b) zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o
      zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w
      ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte
      postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej
      przedsiębiorstw i banków, albo

    c) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na
      drogę postępowania egzekucyjnego, albo
    d) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.
    Umarzane Wierzytelności nie zostały także ujęte w kosztach uzyskania przychodów Spółki.
    W szczególności z uwagi na to, że Wierzytelności dotyczą transakcji realizowanych
    pomiędzy podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT,
    Spółka nie stosowała tzw. ulgi na złe długi, o której mowa w art. 18f Ustawy o CIT.
    Umorzenie wierzytelności
    Wierzytelności podlegające umorzeniu zostaną umorzone w trybie art. 508 KC na
    podstawie pisemnej umowy zawartej pomiędzy Spółką a Dłużnikiem. W umowie tej
    zostanie zawarte oświadczenie Wnioskodawcy o umorzeniu Wierzytelności oraz Dłużnika
    o przyjęciu zwolnienia z długu.
    Reasumując zdaniem Wnioskodawcy, skoro:
    · umarzane Wierzytelności będą spełniały przesłanki ogólne określone w art. 15 ust. 1
      Ustawy o CIT,
    · Wierzytelności zostaną wcześniej zarachowane jako przychód należny,
    · Wierzytelności nie będą przedawnione na moment wejścia w życie umowy o zwolnieniu
      z długu,
    · Wierzytelności nie zostaną odpisane jako nieściągalne ani nie zostaną ujęte w kosztach
      uzyskania przychodów dla celów podatkowych,
    · Wierzytelności zostaną umorzone na podstawie art. 508 KC, ponieważ Spółka podpisze z
      Dłużnikiem umowę o zwolnieniu z długu, a Dłużnik to zwolnienie przyjmie, to
      Wnioskodawca w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 44 Ustawy o CIT i w zw. z art. 15 ust. 1
      Ustawy o CIT będzie miał prawo - w dacie umorzenia - do rozpoznania w kosztach
      uzyskania przychodów wartość umarzanych Wierzytelności.
    Jednocześnie podkreślenia wymaga, że Spółka w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 46 Ustawy o CIT
    będzie miała prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodu wartość umorzonych
    Wierzytelności w kwocie netto, gdyż kosztem uzyskania przychodów zgodnie z ww.
    przepisem nie jest podatek od towarów i usług.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach
    podatkowych np.:
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lutego 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, znak: 0114-KDIP2-2.4010.675.2023.2.ASK;
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-1.4010.306.2023.1.SG;
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lutego 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, znak: 0111-KDIB2-1.4010.778.2022.1.AS;
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 27 stycznia 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, znak: 0114-KDIP2-2.4010.254.2022.1.PK;
    · interpretacja indywidualna z dnia 10 stycznia 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, znak: 0111-KDIB2-1.4010.726.2022.1.AS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia przyjęcia, że umorzenie przez Spółkę
    wierzytelności zarachowanych uprzednio jako przychód należny skutkować będzie

    możliwością zaliczenia przez Spółkę wartości umorzonych wierzytelności do kosztów
    uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 44 w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    jednorazowo w momencie umorzenia wierzytelności określonych w umowie.
    Zaznaczyć należy, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy wniosku. W związku z
    powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko wierzytelności, które zostały umorzone.
    Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem,
    nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 278, dalej „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT) pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek
    z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu. Wobec tego kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie przychodów ze źródła przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16
    ust. 1 ustawy o CIT.
    Stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, umorzonych wierzytelności, z
      wyjątkiem wierzytelności lub jej części, które uprzednio zostały zarachowane jako
      przychody należne - do wysokości zarachowanej jako przychód należny.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Norma zawarta w art. 12 ust. 3 ww. ustawy nakazuje zatem ujmować dla celów
    podatkowych przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
    produkcji rolnej, które nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane przez podatnika, ale są mu
    należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Zatem przychodami należnymi
    są przychody, które w następstwie działalności gospodarczej podatnika stały się
    należnością (wierzytelnością), chociaż faktycznie ich nie uzyskano.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT :
      Do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług.

    Przez analogię, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty
    uzyskania przychodów podatku od towarów i usług (z zastrzeżeniem wyjątków zawartych
    w tym przepisie).
    Jak z powyższego wynika, do kosztów uzyskania przychodów kwalifikuje się tylko wartość
    netto umorzonych wierzytelności, gdyż kosztem uzyskania przychodów nie jest podatek
    od towarów i usług. Podatek ten, jak już wyżej wskazano, nie jest również przychodem w
    rozumieniu ustawy o CIT, w związku z czym nie podlega uprzedniemu zarachowaniu jako
    przychód. Okoliczność ta wynika zresztą wprost z brzmienia cytowanego wcześniej art. 16
    ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, który dopuszcza możliwość rozpoznania kosztu uzyskania
    przychodu „do wysokości zarachowanej jako przychód należny”, a więc do wartości netto.
    Z kolei, w myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Wobec tego umorzone odsetki od zobowiązań nie stanowią dla wierzyciela kosztu
    uzyskania przychodów. Zatem, do kosztów uzyskania przychodów u wierzyciela zalicza się
    jedynie kwotę umorzonej należności głównej.
    W świetle art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, wierzytelności odpisanych jako
      przedawnione.
    W świetle powyższego, w celu zaliczenia danej wierzytelności do kosztów uzyskania
    przychodów muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
        wierzytelność musi być wcześniej zarachowana jako przychód należny,
        wierzytelność nie może ulec przedawnieniu do dnia umorzenia,
        wierzytelność musi zostać umorzona.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia umorzenia
    wierzytelności, dlatego zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni
    językowej oraz prawa cywilnego. I tak, „umorzyć” to „zrezygnować całkowicie lub
    częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych”, „zrezygnować z dalszego
    postępowania sądowego w określonej sprawie”, (https://sjp.pwn.pl).
    Wskazać przy tym należy, że wierzytelność stanowi uprawnienie do żądania spełnienia
    świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego, przysługujące wierzycielowi
    wobec dłużnika. Jest ona zbywalnym prawem majątkowym. Wierzyciel może również
    podjąć decyzję o zwolnieniu dłużnika z długu.
    Instytucję tę reguluje art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z
    2025 r., poz. 1071 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Konsekwencją zwolnienia z długu jest umorzenie zobowiązania, które nie powoduje
    powstania nowego. Ważną rzeczą jest fakt, że zwolnienie z długu wymaga zgody dłużnika,
    zatem nie będzie skuteczne zwolnienie z długu za pomocą jednostronnej czynności
    prawnej wierzyciela pozostawionej bez reakcji dłużnika. Dla zwolnienia potrzebna jest
    akceptacja dłużnika, co musi się znaleźć również w treści umowy.
    Ponadto strony mają swobodę w decydowaniu o tym, czy zwolnienie z długu ma objąć
    całe zobowiązanie czy tylko jego część. Nie ma przeszkód aby zwolnienie z długu objęło
    tylko część zobowiązania. Nie ma również przeszkód aby zwolnienie z długu zostało
    dokonane z zastrzeżeniem warunku lub terminu (K. Zagrobelny, Komentarz do KC red. E.
    Gniewek, Warszawa 2006, s. 872). Zwłaszcza zwolnienie z długu przy zastrzeżeniu

    warunku jest dość popularne w stosunkach między przedsiębiorcami. Jeśli chodzi o
    określenie warunku strony mają znaczną swobodę. Może nim być zawarcie innej umowy.
    Zwolnienie z długu jest zatem (obok spełnienia świadczenia, datio in solutum, potrącenia,
    odnowienia) jednym ze sposobów wygaśnięcia zobowiązania. Tak więc aby uznać, że
    doszło do umorzenia zobowiązania w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, zobowiązanie dłużnika wobec wierzyciela musi
    wygasnąć, co oznacza, że nie będzie ono dalej istniało. Skoro tak, nie będzie również
    możliwości dalszego dochodzenia wierzytelności, jak również cesji wierzytelności na
    innego wierzyciela. Następstwem umorzenia wierzytelności jest określona strata w
    majątku wierzyciela w wysokości nigdy nieodzyskanej wierzytelności.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka posiada
    nieuregulowane i nieprzedawnione Wierzytelności handlowe. Wierzytelności te wynikają z
    tytułu usług świadczonych przez Spółkę na rzecz Dłużnika (podmiotu powiązanego).
    Spółka rozpoznawała wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, które dokumentowała
    fakturami sprzedaży VAT jako przychód dla celów podatku dochodowego oraz jako
    sprzedaż dla celów podatku VAT. Dłużnik nie kwestionuje Wierzytelności, jednak z uwagi
    na ponoszone straty obecnie nie ma możliwości uregulowania ciążących na nim
    zobowiązań. W ocenie Spółki podejmowanie działań mających na celu odzyskanie
    należności od dłużnika, w tym w szczególności skierowanie sprawy na drogę
    postępowania sądowego, nie rokuje szans na skuteczne wyegzekwowanie tych należności,
    a jedynie mogłoby generować dodatkowe koszty po stronie Spółki.
    Spółka zamierza umorzyć część wierzytelności na podstawie zwolnienia z długu zgodnie z
    art. 508 KC, tj. strony określą datę umorzenia części Wierzytelności do zapłaty których
    zobowiązany jest dłużnik. W stosunku do umarzanych Wierzytelności, spółka nie będzie
    dysponowała jakimikolwiek dokumentami potwierdzającymi nieściągalność
    Wierzytelności, o których mowa w art. 16 ust. 2 ustawy o CIT oraz nie będą zachodziły
    przesłanki świadczące o uprawdopodobnieniu nieściągalności w rozumieniu art. 16 ust. 2a
    pkt 1 ustawy o CIT.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego:
        umorzenie części Wierzytelności nastąpi przed ich przedawnieniem;
        Spółka i Dłużnik wyrażą pisemną zgodę na zwolnienie z długu;
        Umorzenie obejmuje wyłącznie Wierzytelności, które wcześniej zostały zaliczone do
        przychodów Spółki;
        Wierzytelności podlegające umorzeniu nie zostały wcześniej odpisane jako
        nieściągalne ani nie zostały ujęte w kosztach uzyskania przychodów dla celów
        podatkowych.
    W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz przedstawionego
    opisu sprawy stwierdzić należy, że umorzenie przez Spółkę wierzytelności zarachowanych
    uprzednio jako przychód należny skutkować będzie możliwością zaliczenia przez Spółkę
    wartości umorzonych Wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15
    ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT. Przesądza o tym fakt, że:
        Wierzytelność została zarachowana jako przychód należny;
        Umorzenie Wierzytelności nastąpi przed ich przedawnieniem;
        Spółka oraz dłużnik wyrażą pisemną zgodę na zwolnienie z długu.
    Zatem wartość nieprzedawnionych, umorzonych zobowiązań w kwocie netto, która
    została uprzednio zarachowana jako przychód należny, stanowić będzie dla Spółki koszt

    uzyskania przychodów w dacie umorzenia. Wynika to z faktu, że kosztem uzyskania
    przychodów nie jest podatek od towarów i usług (art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT.)
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    że dotyczą one konkretnych spraw i konkretnych podatników osądzonych w określonym
    stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.