Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.44.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Ustalenie czy w przypadku zbycia udziałów Wnioskodawcy
przez jego przyszłego udziałowca, Spółkę Z, tj. spółkę
kapitałową posiadającą siedzibę i rezydencję podatkową w
Zjednoczonych Emiratach Arabskich, po stronie
Wnioskodawcy jako płatnika powstanie obowiązek wpłaty
zaliczki na podatek w wysokości 19% od dochodu z tytułu
zbycia udziałów Wnioskodawcy, na podstawie art. 26aa
ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: pobór-pobór podatku u źródła
podatek-podatek pobierany u źródła
płatnik
udział-sprzedaż udziałów
udziałowiec
Zagadnienia: (podatek u źródła)-Należności objęte obowiązkiem
poboru podatku przez płatnika
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 4a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 4a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 35
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26aa-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia,
    czy w przypadku zbycia udziałów Wnioskodawcy przez jego przyszłego udziałowca, Spółkę
    Z, tj. spółkę kapitałową posiadającą siedzibę i rezydencję podatkową w Zjednoczonych
    Emiratach Arabskich, po stronie Wnioskodawcy jako płatnika powstanie obowiązek wpłaty
    zaliczki na podatek w wysokości 19% od dochodu z tytułu zbycia udziałów Wnioskodawcy,
    na podstawie art. 26aa ustawy o CIT.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie Organu – 12 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X Spółka z o.o. (dalej Wnioskodawca) jest osobą prawną prowadzącą działalność
    gospodarczą i posiadającą siedzibę w Polsce. Wspólnik Wnioskodawcy planuje zmianę w
    strukturze właścicielskiej Wnioskodawcy, w wyniku której bezpośrednim udziałowcem
    Wnioskodawcy będzie spółka kapitałowa z siedzibą i rezydencją podatkową w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich (dalej: „Spółka Z”). Sposób objęcia bądź nabycia
    udziałów Wnioskodawcy przez Spółkę Z nie został jeszcze ustalony.
    Wnioskodawca nie spełnia i nie spełni definicji spółki nieruchomościowej, zgodnie z art. 4a
    pkt 35 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. podatku dochodowym od osób prawnych (dalej:
    ustawa o CIT).
    Wnioskodawca nie będzie podmiotem, którego co najmniej 50% wartości aktywów
    bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości.
    W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości w jakich okolicznościach, w
    przypadku ewentualnej sprzedaży udziałów Wnioskodawcy przez jego przyszłego
    udziałowca, tj. Spółkę Z, posiadającą rezydencję podatkową w Zjednoczonych Emiratach
    Arabskich, po stronie Wnioskodawcy jako płatnika powstanie obowiązek wpłaty zaliczki na
    podatek w wysokości 19% od dochodu z tytułu zbycia udziałów na podstawie art. 26aa
    ustawy o CIT.
    Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 11 marca 2025 r., wskazali
    Państwo, że:
    1) Planowane zmiany (w strukturze właścicielskiej Wnioskodawcy) dotyczą sprzedaży 50%
      udziałów.
    2) Planowane zmiany nastąpią w 2025 r.
    3) W wyniku sprzedaży udziałów przez wspólnika spółka „Z” stanie się bezpośrednim
      udziałowcem Wnioskodawcy.
    4) Spółka „Z” będzie posiadała 50% udziałów we wnioskodawcy

    5) Spółka „Z” będzie posiadało udziały docelowo, tj. przez czas nieokreślony, zgodnie z
      zamierzonym celem inwestycyjnym.
    Ponadto w ww. uzupełnieniu zaprzeczyli Państwo, że w Spółce:
    - na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym dokonana zostanie
      wskazana we wniosku transakcja, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów Spółki,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych
      na terytorium rzeczypospolitej polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
      bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10.000.000 złotych albo równowartość tej
      kwoty określoną według kursu średniego walut obcych, ogłoszonego przez Narodowy
      Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku
      podatkowego poprzedzającego rok podatkowy,
    - w roku poprzedzającym ww. rok podatkowy, przychody podatkowe Spółki z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze
      lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do
      nieruchomości, o których mowa w artykule 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w
      innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% udziału przychodów
      podatkowych.

## Pytanie

Czy w przypadku zbycia udziałów Wnioskodawcy przez jego przyszłego udziałowca, Spółkę
    Z, tj. spółkę kapitałową posiadającą siedzibę i rezydencję podatkową w Zjednoczonych
    Emiratach Arabskich, po stronie Wnioskodawcy jako płatnika powstanie obowiązek wpłaty
    zaliczki na podatek w wysokości 19% od dochodu, z tytułu zbycia udziałów Wnioskodawcy,
    na podstawie art. 26aa ustawy o CIT, uwzględniając iż Wnioskodawca nie spełnia i nie
    spełni definicji spółki nieruchomościowej, o której mowa art. 4a pkt 35 ustawy o CIT ani
    nie jest i nie będzie podmiotem, którego co najmniej 50% wartości aktywów bezpośrednio
    lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub prawa do takich nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W przypadku ewentualnego zbycia udziałów Wnioskodawcy przez jego przyszłego
    udziałowca, Spółkę Z, tj. spółkę kapitałową posiadającą siedzibę i rezydencję podatkową w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich, uwzględniając, iż Wnioskodawca nie spełnia (i nie
    spełni) definicji spółki nieruchomościowej, o której mowa w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, ani
    nie będzie podmiotem, którego co najmniej 50% wartości aktywów bezpośrednio lub
    pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
    prawa do takich nieruchomości, po stronie Wnioskodawcy jako płatnika nie powstanie
    obowiązek wpłaty zaliczki na podatek w wysokości 19% od dochodu z tytułu zbycia
    udziałów, gdyż transakcja taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem CIT w Polsce.
    Uzasadnienie
    Jak stanowi art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu (dalej: „nierezydenci”), podlegają
    obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 4 i 4a do kategorii dochodów osiąganych w Polsce przez
    nierezydentów podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zalicza się
    odpowiednio dochody z tytułu:
    - przeniesienia własności udziałów w spółce, jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej
      spółki stanowią nieruchomości położone na terytorium Polski lub prawa do takich
      nieruchomości, oraz
    - przeniesienia własności udziałów w spółce nieruchomościowej.

    Pojęcie spółki nieruchomościowej zostało zdefiniowane w art 4a pkt 35 ustawy o CIT i
    oznacza podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na
    podstawie przepisów o rachunkowości, w którym:
    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie
      jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego, co
      najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła
      wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości
      przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
      średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia
      roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku
      podmiotów rozpoczynających działalność,
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku
      poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
      bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty
      określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank
      Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku
      poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody
      podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem
      podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze
      lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do
      nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych
      spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio
      przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w
      przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a.
    W przypadku zbycia udziałów w polskiej spółce przez nierezydenta zastosowanie mają
    zasady ogólne opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, tak więc w
    tym przypadku podatek wyniesie 19% podstawy opodatkowania, tj. dochodu osiągniętego
    ze sprzedaży przedmiotowych udziałów.
    Zgodnie z art. 91 Konstytucji ratyfikowane umowy międzynarodowe w razie sprzeczności
    mają pierwszeństwo przed ustawą, tak więc nie ulega wątpliwości, że w tym przypadku
    pierwszeństwo nad ustawą o CIT będzie miała właściwa umowa o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Aby ustalić właściwe postępowanie w przypadku opodatkowania rozważanych dochodów
    z tytułu zbycia udziałów w spółce z siedzibą w Polsce przez rezydenta Zjednoczonych
    Emiratów Arabskich należy sięgnąć do przepisów umowy między Rządem Rzeczypospolitej
    Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi 31 stycznia 1993 roku zmienionej
    Protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 11 grudnia 2013 r. (dalej: „Protokół
    zmieniający”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz
    przez Zjednoczone Emiraty Arabskie dnia 27 czerwca r. (dalej: „umowa o unikaniu
    podwójnego opodatkowania”, „UPO”).
    Literalne brzmienie przepisu art. 13 ust. 5 UPO przesądza o wyłącznym opodatkowaniu
    przeniesienia własności udziałów w kraju, w którym przenoszący własność (Spółka Z) ma
    swoją siedzibę. W tym przypadku więc będzie to opodatkowanie właściwe dla Z.

    W przypadku zbycia udziałów w polskiej spółce przez nierezydenta w zakresie wpłaty
    zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych mają zastosowanie zasady ogólne, z
    wyjątkiem sytuacji, o której mowa w art. 26aa ust. 1 i 2 ustawy o CIT.
    W przypadku planowanego zbycia udziałów Wnioskodawcy przez jego przyszłego
    udziałowca, Spółkę Z, tj. spółkę kapitałową posiadającą siedzibę i rezydencję podatkową w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich, uwzględniając, iż Wnioskodawca nie spełni definicji
    spółki nieruchomościowej, o której mowa w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, ani nie będzie
    podmiotem, którego co najmniej 50% wartości aktywów bezpośrednio lub pośrednio,
    stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
    takich nieruchomości, wówczas po stronie Wnioskodawcy jako płatniku nie powstanie
    obowiązek wpłaty zaliczki na podatek, w wysokości 19% od dochodu z tytułu zbycia
    udziałów, gdyż transakcja tak nie podlega opodatkowaniu podatkiem CIT w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278.; dalej
    jako: „ustawa o CIT”):
    Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z kolei w myśl art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT:
    Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z
    tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
    spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,
    instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym
    charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów
    (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50%
    wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu
    inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio
    lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub prawa do takich nieruchomości.
    Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT:
    Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z
    tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
    uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.
    Określając podmiotowy zakres obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawodawca polski przyjął dwie zasady: nieograniczonego obowiązku
    podatkowego, dotyczącego osób prawnych mających siedzibę lub zarząd w Polsce (zasada
    rezydencji - art. 3 ust. 1 ustawy o CIT) i ograniczonego obowiązku podatkowego,
    dotyczącego tych osób prawnych, które nie mają siedziby lub zarządu w Polsce (zasada
    źródła - wyrażona w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT).
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z
    opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na
    miejsce (kraj), w którym podatnik ma siedzibę lub zarząd.
    Powyższa zasada w szczególności ma zastosowanie w sytuacji, gdy zagraniczny podmiot
    zbywa nieruchomości znajdujące się na terytorium Polski, bądź dokonuje zbycia
    posiadanych (bezpośrednio, bądź pośrednio) udziałów w spółce, których podstawę

    istnienia stanowią te nieruchomości. Uzyskana w tym zakresie wartość przychodów
    pozostaje bowiem w korelacji z dochodami pochodzącymi z nieruchomości osiąganymi
    poprzez spółkę polską.
    Jednakże jak wynika z pkt 4a art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, opodatkowaniu na terytorium
    Polski podlega również przeniesienie własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
    tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej,
    który to przepis stanowi niezależną od wskazanej w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT,
    podstawę powstania obowiązku podatkowego na terytorium Polski.
    Z uwagi na powyższe zbycie przez podmiot zagraniczny udziałów polskiej spółki
    nieruchomościowej rodzi dla tego podmiotu na terytorium Polski powstanie obowiązku
    podatkowego.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 35 ustawy o CIT:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce nieruchomościowej - oznacza to podmiot inny niż
    osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
    rachunkowości, w którym:
    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie
    jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego, co
    najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość
    rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do
    takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000
    zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut obcych,
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku podmiotów rozpoczynających
    działalność,
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
    nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku
    poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
    bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
    bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty
    określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank
    Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku
    poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a
    w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego -
    przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy,
    poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia
    własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
    mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych,
    stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów podatkowych albo
    przychodów ujętych w wyniku finansowym netto – w przypadku podmiotów innych niż
    określone w lit. a.
    Aby określoną spółkę uznać za spółkę nieruchomościową, warunki określone w tym
    przepisie pod literami a i b muszą zostać spełnione łącznie.
    Uznanie spółki za spółkę nieruchomościową, o której mowa w powyższym przepisie rodzi
    po jej stronie określone obowiązki płatnika.
    Jak stanowi bowiem art. 26aa ust. 1 ustawy o CIT:
    Spółka nieruchomościowa, której udziały (akcje), ogół praw i obowiązków, tytuły
    uczestnictwa lub prawa o podobnym charakterze są zbywane, jest obowiązana wpłacić na

    rachunek właściwego urzędu skarbowego, jako płatnik, zaliczkę na podatek od dochodu z
    tego tytułu w wysokości 19%, w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
    w którym powstał dochód, jeżeli:
    1) stroną dokonującą zbycia jest podmiot niemający siedziby lub zarządu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub osoba fizyczna niemająca miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
    2) przedmiotem transakcji zbycia są udziały (akcje) dające co najmniej 5% praw głosu w
    spółce albo ogół praw i obowiązków dający co najmniej 5% prawa do udziału w zysku
    spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5% ogólnej liczby tytułów uczestnictwa
    lub praw o podobnym charakterze, w spółce nieruchomościowej.
    W myśl art. 26aa ust. 2 ustawy o CIT:
    Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku dokonania przez jeden podmiot więcej niż
    jednej transakcji zbycia udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
    lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej, w okresie
    nieprzekraczającym 12 miesięcy liczonych począwszy od ostatniego dnia miesiąca, w
    którym nastąpiło pierwsze ich zbycie, jeżeli są spełnione warunki określone w tym
    przepisie. W takim przypadku spółka nieruchomościowa jest obowiązana wpłacić zaliczkę
    na podatek w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym suma
    praw głosu w spółce, której udziały (akcje) zostały zbyte, albo ogółu praw i obowiązków
    dających prawa do udziału w zyskach w spółce niebędącej osobą prawną, albo tytułów
    uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze, w okresie, o którym mowa w zdaniu
    pierwszym, wyniosła co najmniej 5%.
    Z powyższych przepisów wywieźć zatem należy, że mimo, że w przypadku zbycia udziałów
    w spółce nieruchomościowej jest ona jedynie przedmiotem (nie zaś stroną) transakcji
    zbycia, to w pewnych okolicznościach to właśnie na niej, a nie na podmiocie osiągającym
    dochód ciążyć będzie obowiązek zapłaty podatku. Stanie się tak wówczas, gdy zbywcą
    udziałów będzie nierezydent oraz jednocześnie dojdzie do zbycia udziałów (akcji) dających
    co najmniej 5% praw głosu w spółce albo ogółu praw i obowiązków dających co najmniej
    5% prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5%
    ogólnej liczby tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
    nieruchomościowej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wspólnik planuje
    zmianę w Państwa strukturze właścicielskiej (poprzez sprzedaż udziałów), w wyniku której
    Państwa bezpośrednim udziałowcem Wnioskodawcy będzie spółka kapitałowa z siedzibą i
    rezydencją podatkową w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Nie spełniacie i nie
    będziecie Państwo spełniać definicji spółki nieruchomościowej, zgodnie z art. 4a pkt 35
    ustawy o CIT. Nie będzie Państwo również podmiotem, którego co najmniej 50% wartości
    aktywów bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości.
    W związku z powyższym powzięli Państwo wątpliwości, czy w przypadku ewentualnej
    sprzedaży Państwa udziałów przez przyszłego udziałowca, tj. Spółkę Z, powstanie po
    Państwa stronie jako płatnika obowiązek wpłaty zaliczki na podatek, w wysokości 19% od
    dochodu z tytułu zbycia udziałów, na podstawie art. 26aa ustawy o CIT.
    W analizowanej sprawie konieczne jest odwołanie się do postanowień umowy zawartej
    pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich
    w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi 31
    stycznia 1993 r. (Dz.U. z 1994 r. nr 81, poz. 373 ze zm., dalej: „Konwencja”). Zarówno
    Polska, jak i Zjednoczone Emiraty Arabskie notyfikowały ww. umowę do objęcia
    Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,

    sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369). Dniem
    wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest dzień 1 lipca 2018 r., natomiast
    dla Zjednoczonych Emiratów Arabskich dzień 1 września 2019 r.
    Wskazać należy, że w przypadku gdy kraj rezydencji podatkowej podatnika zawarł z
    Rzecząpospolitą Polską umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, to przy ustalaniu,
    czy w danych okolicznościach powstaje ograniczony obowiązek podatkowy,
    pierwszeństwo przed przepisami krajowymi mają przepisy zawartej umowy
    międzynarodowej o unikaniu podwójnego opodatkowania, które mogą znacznie
    modyfikować zakres przedmiotowy opodatkowania nierezydentów ustalony w art. 3 ust. 3
    ustawy o CIT.
    Tak więc, umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania ma charakter norm
    kolizyjnych, które decydują o zakresie zastosowania prawa podatkowego poszczególnych
    państw, w przypadku gdy zgodnie z ich wewnętrznymi przepisami dany dochód podlega
    opodatkowaniu w więcej niż jednym państwie.
    Niemniej jednak umowa w sprawie podwójnego opodatkowania nie ustanawia
    samoistnego obowiązku podatkowego – obowiązek podatkowy w danym państwie musi
    wynikać z jego wewnętrznych regulacji.
    Zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO PL-Z:
    Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
    Państwie, z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), których wartość w więcej niż 50
    procentach pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego położonego w
    drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W myśl natomiast art. 13 ust. 5 UPO PL-Z:
    Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku innego niż wymieniony w ustępach
    1, 2, 3 oraz 4 podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym przenoszący
    własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Z powyższych przepisów wynika, że w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania
    została zawarta klauzula nieruchomościowa. Z treści art. 13 ust. 4 UPO PL-Z wynika
    bowiem, że w sytuacji gdy przedmiotem zbycia są udziały, których wartość w więcej niż 50
    procentach pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego położonego
    na terytorium Polski, dochody uzyskane z tej transakcji mogą być opodatkowane w Polsce.
    Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 5 zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku
    niewymienionego w ustępach 1, 2, 3 oraz 4 podlegają opodatkowaniu tylko w
    Umawiającym się Państwie, w którym zbywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Oznacza to, że w przypadku przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku innego niż
    wymienione w ust. 1, 2, 3 oraz 4 zyski z tego tytułu podlegają zgodnie z UPO PL-Z
    opodatkowaniu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, tj. w miejscu, w którym przyszły
    Państwa udziałowiec będzie miał siedzibę.
    Dokonując oceny Państwa stanowiska dotyczącego skutków podatkowych planowanej
    sprzedaży Państwa udziałów przez Spółkę Z, należy uwzględnić okoliczność, że jak
    wyraźnie wynika z opisu sprawy, jako podmiot, którego udziały są zbywane, nie spełniacie
    i nie będziecie Państwo spełniać definicji spółki nieruchomościowej, w rozumieniu art. 4a
    pkt 35 ustawy o CIT. Nie będzie zatem ciążyć na Państwu obowiązek podatkowy,
    wynikający z art. 26aa ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, do pobrania zaliczki na podatek od
    dochodu z tytułu zbycia udziałów w spółce nieruchomościowej przez podmiot niemający
    siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ponadto, skoro jak wynika z wniosku, nie będziecie Państwo podmiotem, którego co
    najmniej 50% wartości aktywów bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości
    położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości, to w
    związku ze zbyciem przez Spółkę Z Państwa udziałów nie powstanie dochód, o którym

    mowa jest w art. 4a ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, który zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO PL-Z
    podlegałby opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Reasumując, w opisanych we wniosku okolicznościach, w przypadku ewentualnego zbycia
    Państwa udziałów przez przyszłego udziałowca, tj. Spółkę Z, będącą rezydentem
    podatkowym Zjednoczonych Emiratów Arabskich, po Państwa stronie jako płatnika, nie
    powstanie obowiązek wpłaty zaliczki na podatek w wysokości 19% od dochodu z tytułu
    zbycia udziałów, gdyż transakcja ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym w Polsce.
    Państwa stanowisko jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.