Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4011.186.2017.2.HK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-24
Teza: Czy w związku z uzyskaniem przez Wnioskodawcę dochodów z pracy na statku eksploatowanym na wodach terytorialnych Azerbejdżanu i biorącym udział przy wydobyciu węglowodorów po stronie podatnika powstanie obowiązek podatkowy w Polsce? Czy na podstawie art. 23 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Azerbejdżańskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania Wnioskodawca jest obowiązany zapłacić podatek od uzyskanych dochodów w Azerbejdżanie? Czy z uwagi na fakt zapłaty przez Wnioskodawcę podatku w Azerbejdżanie w oparciu o art. 23 Konwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku w Polsce? Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego w sytuacji, gdy nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce?
Słowa kluczowe: Azerbejdżan; dochód; marynarze; praca-praca najemna; statek; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 września 2017 r. (data wpływu – 22 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z 7 listopada 2017 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP w tym samym dniu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów osiągniętych z pracy na statku eksploatowanym na wodach terytorialnych Azerbejdżanu w związku z pracami związanymi z wydobyciem węglowodorów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów osiągniętych z pracy na statku eksploatowanym na wodach terytorialnych Azerbejdżanu w związku z pracami związanymi z wydobyciem węglowodorów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 2 listopada 2017 r. znak: 0111-KDIB2-3.4011.186.2017.1.HK, wezwano o jego uzupełnienie.

Wniosek uzupełniono pismem z 7 listopada 2017 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP w tym samym dniu).

We wniosku, uzupełnionym pismem z 7 listopada 2017 r., przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza wykonywać w 2017 r. pracę na pokładzie statku, który operuje na wodach terytorialnych Azerbejdżanu. Statek ten podnosił będzie banderę Azerbejdżanu i będzie brał udział przy wydobyciu węglowodorów. Statek zarządzany jest z lokalnego biura przedsiębiorstwa z siedzibą w Baku (Azerbejdżan). Wynagrodzenie za pracę na statku będzie Wnioskodawcy wypłacał pośrednik z Wielkiej Brytanii na jego rachunek bankowy w Polsce.

Od dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę pracodawca będzie potrącał z wynagrodzenia podatnika zaliczkę na podatek i uiszczał ją do właściwych organów podatkowych w Azerbejdżanie. Podatnik na analogicznych warunkach i zasadach zamierza kontynuować tę pracę również w latach następnych.

Wnioskodawca jest obywatelem polskim i na stałe zamieszkuje w Polsce – w Polsce zamieszkuje rodzina Wnioskodawcy i tu znajduje się centrum interesów osobistych Wnioskodawcy.

Wnioskodawca na terytorium Azerbejdżanu będzie przebywał około 183 dni w roku. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w Polsce opodatkowaną w formie liniowej.

W roku 2018 podatnik zamierza kontynuować zatrudnienie u powyższego podmiotu na ww. warunkach.

W uzupełnieniu wniosku z 7 listopada 2017 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP w tym samym dniu) wskazano, że Wnioskodawca uzyskuje i będzie uzyskiwał dochody w związku z pracą na statku eksploatowanym na wodach terytorialnych Azerbejdżanu na podstawie umowy o pracę z agencją pracy tymczasowej, która to oddelegowuje podatnika do pracy dla przedsiębiorstwa w Azerbejdżanie (pracodawca użytkownik).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy w związku z uzyskaniem przez Wnioskodawcę dochodów z pracy na statku eksploatowanym na wodach terytorialnych Azerbejdżanu i biorącym udział przy wydobyciu węglowodorów po stronie podatnika powstanie obowiązek podatkowy w Polsce?

Czy na podstawie art. 23 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Azerbejdżańskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania Wnioskodawca jest obowiązany zapłacić podatek od uzyskanych dochodów w Azerbejdżanie?

Czy z uwagi na fakt zapłaty przez Wnioskodawcę podatku w Azerbejdżanie w oparciu o art. 23 Konwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku w Polsce?

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego w sytuacji, gdy nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361. ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosowanie natomiast do art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy dotyczące nieograniczonego oraz ograniczonego obowiązku podatkowego – art. 3 ust. 1a – stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Praca będzie wykonywana przez Wnioskodawcę na pokładzie statku eksploatowanego na wodach terytorialnych Azerbejdżanu w związku z czym zastosowanie znajdzie Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Azerbejdżańskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

Z uwagi na fakt, iż statek będzie prowadził prace związane z wydobyciem węglowodorów, do ustalenia sytuacji prawnej Wnioskodawcy zastosowane znajdzie art. 23 Konwencji. Zgodnie z tym postanowieniem dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie, przebywającą w drugim Umawiającym się Państwie w związku ze świadczeniem usług o charakterze niezależnym lub w ramach pracy najemnej w związku z poszukiwaniami na morzu, wydobywaniem i eksploatacją węglowodorów, prowadzonym w tym drugim Państwie, podlega opodatkowaniu w tym drugim Państwie, jeżeli osoba fizyczna:

1.  przebywa w tym drugim Umawiającym się Państwie przez łączny okres przekraczający 30 dni,
2.  przebywa w tym drugim Umawiającym się Państwie przez okresy przekraczające łącznie 90 dni w każdorazowym dwunastomiesięcznym okresie zaczynającym się lub kończącym w danym roku finansowym (nawet jeżeli taka osoba nie posiada stałej placówki dla świadczenia usług o nieznacznym charakterze).

Z powyższego wynika, iż opodatkowanie dochodów Wnioskodawcy uzyskanych w związku z pracą na statku przy wydobyciu węglowodorów na wodach terytorialnych Azerbejdżanu podlega opodatkowaniu w Azerbejdżanie.

Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje wyjaśnienie istoty powstania obowiązku podatkowego i wynikającego z niego zobowiązana podatkowego. Obowiązek podatkowy powstaje samoistnie w wyniku zaistnieniu zdarzenia, z którym przepisy wiążą jego powstanie, jako stosunek nieskonkretyzowany. Natomiast zobowiązanie podatkowe wynika bezpośrednio z obowiązku podatkowego i polega na zobowiązaniu konkretnego podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonym przez przepisy prawa podatkowego. By zobowiązanie podatkowe w stosunku do podatnika mogło powstać musi na nim ciążyć obowiązek podatkowy. A contrario jeżeli na podatniku nie ciąży obowiązek podatkowy nie może powstać zobowiązanie do zapłaty podatku. Sytuację tą najtrafniej oddaje wyrok z 16 stycznia 2008 r. (sygn. akt I SA/O1 602/07, niepubl.) Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który stwierdził, że „obowiązek podatkowy jest zobiektywizowaną kategorią prawną i faktyczną, która powstaje w warunkach opisanych przez prawo, niezależnie od woli podmiotów podlegających temu obowiązkowi czy też podmiotów ustawowo zobowiązanych do stosowania różnych środków jego realizacji. Spełnienie przez dany podmiot abstrakcyjnie wyznaczonych w ustawie warunków powstania obowiązku podatkowego prowadzi do indywidualizacji tego obowiązku, a następnie do jego konkretyzacji w postaci zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie podatkowe jest zatem formą konkretyzacji zindywidualizowanego obowiązku podatkowego i może powstać wyłącznie wtedy, gdy wcześniej bądź równocześnie powstał obowiązek podatkowy danego podmiotu. Adresatem obowiązku podatkowego zawsze jest podatnik, którego to działania powodują zaistnienie zdarzenia, z którym przepisy prawa materialnego wiążą powstanie obowiązku podatkowego.

Polska na mocy postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Republiką Azerbejdżanu me może opodatkować dochodu podatnika uzyskanego z pracy najemnej na statku eksploatowanym na wodach terytorialnych Azerbejdżanu w zakresie wydobycia węglowodorów.

Co więcej, należy wskazać, ze przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania stosuje się w każdym przypadku, bez względu na to, czy podatek pobiera organ podatkowy na szczeblu państwowym czy lokalnym. Postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają charakter norm szczególnych, przysługuje im pierwszeństwo przed normami prawa wewnętrznego, zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 18 maja 1994 r. (wyrok NSA w Krakowie z 18 maja 1994 r., sygn. akt SA/Kr 3032/93).

Jednakże normy prawa wewnętrznego mają zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowią inaczej.

Postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie dają podatników możliwości wyboru jurysdykcji podatkowej jednego z państw będących stroną umowy (wyrok NSA w Łodzi z 4 lutego 1997 r., sygn. akt I SA/Łd 67/96).

To właśnie postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania rozgraniczają roszczenia podatkowe przysługujące państwom stronom umowy. Podstawą dla rozgraniczenia roszczeń podatkowych między państwami są wewnętrzne normy prawa podatkowego w każdym z tych państw. Roszczenie podatkowe względem podatnika przysługuje państwu na podstawie aktu wewnętrznego rangi ustawowej, natomiast sama umowa konstruuje tyko mechanizm zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu dochodu uzyskanego przez podatnika. W związku z powyższym, Polska nie ma żadnego roszczenia względem podatnika w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego przez niego w zaistniałym stanie faktycznym.

Wnioskodawca w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w Polsce opodatkowanej w formie liniowej nie jest obowiązany łączyć dochodów z zagranicy z dochodami z działalności gospodarczej w Polsce z uwag na różne formy opodatkowania dochodów.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca od uzyskanych dochodów jest zobowiązany do zapłaty podatku w Azerbejdżanie i jednocześnie na mocy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Azerbejdżanem nie jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w Polsce w zeznaniu podatkowym oraz zapłaty podatku od tego dochodu w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032, ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca zamierza wykonywać w 2017 r. pracę na pokładzie statku, który operuje na wodach terytorialnych Azerbejdżanu. Statek ten podnosił będzie banderę Azerbejdżanu i będzie brał udział przy wydobyciu węglowodorów. Statek zarządzany jest z lokalnego biura przedsiębiorstwa z siedzibą w Baku (Azerbejdżan). Wynagrodzenie za pracę na statku będzie Wnioskodawcy wypłacał pośrednik z Wielkiej Brytanii na jego rachunek bankowy w Polsce.

Od dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę pracodawca będzie potrącał z wynagrodzenia podatnika zaliczkę na podatek i uiszczał ją do właściwych organów podatkowych w Azerbejdżanie. Podatnik na analogicznych warunkach i zasadach zamierza kontynuować tę pracę również w latach następnych.

Wnioskodawca jest obywatelem polskim i na stałe zamieszkuje w Polsce – w Polsce zamieszkuje rodzina Wnioskodawcy i tu znajduje się centrum interesów osobistych Wnioskodawcy.

Wnioskodawca na terytorium Azerbejdżanu będzie przebywał około 183 dni w roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w Polsce opodatkowaną w formie liniowej.

W roku 2018 podatnik zamierza kontynuować zatrudnienie u powyższego podmiotu na ww. warunkach.

Wnioskodawca uzyskuje i będzie uzyskiwał dochody w związku z pracą na statku eksploatowanym na wodach terytorialnych Azerbejdżanu na podstawie umowy o pracę z agencją pracy tymczasowej, która to oddelegowuje podatnika do pracy dla przedsiębiorstwa w Azerbejdżanie (pracodawca użytkownik).

W celu ustalenia, w którym kraju będą podlegały opodatkowaniu dochody uzyskane przez Wnioskodawcę w związku z pracami związanymi z wydobywaniem węglowodorów, prowadzonymi na wodach terytorialnych Azerbejdżanu, należy poddać analizie przepisy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Azerbejdżańskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie dnia 26 sierpnia 1997 r. (Dz.U. z 2008 r. Nr 9, poz. 52).

W rozumieniu powyższej Konwencji określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarejestrowania, utworzenia, siedzibę zarządu, albo inne kryterium o podobnym charakterze. Określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł znajdujących się w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie (art. 4 ust. 1 Konwencji).

Na podstawie art. 15 ust. 1 Konwencji, z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19 i 20, płace, uposażenia i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 Konwencji bez względu na postanowienia ustępu 1 tego artykułu, wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas każdego dwunastomiesięcznego okresu, zaczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
2.  wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
3.  wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Jednakże, stosownie do treści art. 23 Konwencji, dochód uzyskiwany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie, przebywającą w drugim Umawiającym się Państwie w związku ze świadczeniem usług o charakterze niezależnym lub w ramach pracy najemnej w związku z pracami związanymi z poszukiwaniami na morzu, wydobywaniem i eksploatacją węglowodorów, prowadzonymi w tym drugim Państwie, podlega opodatkowaniu w tym drugim Państwie, jeżeli osoba fizyczna:

1.  przebywa w tym drugim Umawiającym się Państwie przez łączny okres przekraczający 30 dni;
2.  przebywa w tym drugim Umawiającym się Państwie przez okresy przekraczające łącznie 90 dni w każdorazowym dwunastomiesięcznym okresie zaczynającym się lub kończącym w danym roku finansowym (nawet jeżeli taka osoba nie posiada stałej placówki dla świadczenia usług o niezależnym charakterze).

Stosownie natomiast do treści art. 24 ust. 1 Konwencji, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany w Azerbejdżanie, to Polska z uwzględnieniem postanowień ustępu 2 zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania, lecz przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby, może uwzględnić zwolniony z opodatkowania dochód lub majątek.

Wobec powyższego, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami ww. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może być opodatkowany w Azerbejdżanie, to Polska może uwzględnić ten dochód przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu.

W myśl art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Metodę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy stosuje się, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy. W przedstawionym stanie faktycznym podatnik nie ma obowiązku składania zeznania z tych dochodów.

Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli w sytuacji przedstawionej we wniosku dochód uzyskany przez Wnioskodawcę zostanie osiągnięty w związku z pracami związanymi z wydobywaniem węglowodorów i jednocześnie Wnioskodawca będzie przebywał w Azerbejdżanie przez łączny okres przekraczający 30 dni lub przez okresy przekraczające łącznie 90 dni w każdorazowym dwunastomiesięcznym okresie zaczynającym się lub kończącym w danym roku finansowym, a tym samym Wnioskodawca będzie podlegał – w oparciu o art. 23 Konwencji – opodatkowaniu w Azerbejdżanie, to Polska zwolni ten dochód z opodatkowania. W takiej sytuacji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowania tego dochodu w Polsce.

W sytuacji, gdy Wnioskodawca nie osiągnie w Polsce w danym roku podatkowym żadnych innych dochodów opodatkowanych według skali określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie nadal osiągał w Polsce jedynie dochody z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, to Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do składania za ten rok podatkowy zeznania podatkowego w celu wykazania dochodów z pracy w Azerbejdżanie.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do powołanych we wniosku wyroków – wspierających argumentację Wnioskodawcy – należy stwierdzić, że orzeczenia sądów nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Niemniej jednak Organ pomocniczo korzysta ze wskazówek interpretacyjnych zawartych w wyrokach sądowych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.