Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-30/10/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-26
Teza: Możliwość wniesienia nieruchomości, jako aportu do spółki cywilnej, w której wspólnikami są małżonkowie, bez sporządzenia aktu notarialnego.
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; małżeństwo; nieruchomości; spółki-spółka cywilna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 08 stycznia 2010 r. (data wpływu do tut. Biura 14 stycznia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości wniesienia nieruchomości, jako aportu do spółki cywilnej, której wyłącznymi wspólnikami są małżonkowie, bez sporządzenia aktu notarialnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2010 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości wniesienia nieruchomości, jako aportu do spółki cywilnej, której wyłącznymi wspólnikami są małżonkowie, bez sporządzenia aktu notarialnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 15 października 2009 r. Wnioskodawca zawarł z żoną (z którą posiada ustawową wspólność małżeńską) umowę spółki cywilnej. Zgodnie z paragrafem 4 tej umowy małżonkowie wnieśli do spółki nieruchomości, które przyjęli do ewidencji środków trwałych i dokonują od wartości tych nieruchomości odpisów amortyzacyjnych i uwzględniają amortyzację w kosztach uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodów wspólników spółki cywilnej, celem ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wniesione w ten sposób do spółki cywilnej małżonków nieruchomości stanowią, zgodnie z art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, własność spółki cywilnej i podlegają amortyzacji, która zgodnie z art. 22 ust. 8 ww. ustawy stanowi koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, zawarte w umowie spółki cywilnej wniesienie do spółki nieruchomości jest wystarczające do uznania, że spółka jest właścicielem tych nieruchomości, a w związku z tym może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości tych nieruchomości i zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów, które przy ustalaniu dochodów wspólników spółki cywilnej będą stanowić koszty podatkowe. Mimo, że przepisy art. 158 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). mówią, że umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego, a art. 73 tego Kodeksu stwierdza, że jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, czynność dokonana bez zachowania zastrzeżonej formy jest nieważna, to nie powinny one mieć zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym. W przypadku posiadania tej nieruchomości w ramach ustawowej wspólności małżeńskiej, zgodnie z art. 196 ww. Kodeksu cywilnego, małżonkowie byli współwłaścicielami tych nieruchomości na zasadzie współwłasności łącznej. Po zawiązaniu spółki cywilnej i wprowadzeniu tych nieruchomości do tej spółki, zgodnie z przepisami art. 863 Kodeksu cywilnego, są właścicielami tych nieruchomości na tej samej zasadzie, tj. współwłasności łącznej. Wobec tego, że dokonana czynność nie wywołuje żadnych skutków dla czynności prawnej nie powinna być wymagana forma aktu notarialnego. Skutki takie wystąpiłyby wtedy gdy wspólnikami spółki byłyby osoby nie pozostające w związku małżeńskim. Wówczas mimo, że byliby współwłaścicielami nieruchomości wymagana byłaby forma aktu notarialnego, ponieważ współwłasność ułamkowa zmieniłaby się na współwłasność łączną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenie w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono dokument źródłowy. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.