Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-594/13-5/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-27
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków bieżących ponoszonych w związku z utrzymaniem infrastruktury wodociągowej.
Słowa kluczowe: budowa; faktura; gmina; infrastruktura; inwestycje; inwestycje-wydatki inwestycyjne; korekta; korekta-korekta podatku; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia; sieć-sieć wodno-kanalizacyjna; usługi; utrzymanie; wydatek; środek-środek trwały; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2013 r. (data wpływu 28 czerwca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. (data wpływu 2 września 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków bieżących ponoszonych w związku z utrzymaniem infrastruktury wodociągowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków bieżących ponoszonych w związku z utrzymaniem infrastruktury wodociągowej. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. (data wpływu 2 września 2013 r.) o doprecyzowanie ilości stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina „A” (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

W latach 2011-2012 Gmina ponosiła wydatki inwestycyjne związane z budową sieci wodociągowej w miejscowościach D., B., D. oraz budową wodociągu przesyłowego z D. do miejscowości B. (dalej: inwestycja, infrastruktura). Wydatki inwestycyjne w przedmiotowym zakresie zostały sfinansowane częściowo ze środków własnych, a częściowo dofinansowane do kwoty netto wydatków (bez finansowania kosztów podatku VAT) z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Wartość inwestycji przekroczyła 15.000 zł netto. Wydatki były udokumentowane zasadniczo fakturami VAT wystawionymi na Gminę.

Protokoły odbioru końcowego inwestycji zostały spisane na dzień 13 stycznia 2012 r. Następnie, Gmina wystąpiła do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie wybudowanej infrastruktury. Decyzją Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia l marca 2012 r. Gmina uzyskała pozwolenie na użytkowanie wodociągu w miejscowościach B. – D., a zaświadczeniami o przyjęciu zgłoszenia o zakończeniu budowy z dnia 2 marca 2012 r. Gmina uzyskała pozwolenie na użytkowanie wodociągu w miejscowości Dobromierz i wodociągu przesyłowego do miejscowości B. Wówczas Gmina rozpoczęła testowanie ww. sieci wodociągowych, w celach ich kalibracji/przystosowania do funkcjonowania (przykładowo dokonywała pomiarów ciśnienia wody w sieciach, testowała przepusty kanałów, studzienek, etc. ) oraz rozpoczęła montowanie wodomierzy w lokalach mieszkalnych i użytkowych przyszłych usługobiorców – odbiorców wody. W praktyce, użytkowanie infrastruktury dla celów świadczenia usług dostarczania wody rozpoczęto w kwietniu/maju 2012 r. W tym czasie zostały wystawione na rzecz odbiorców pierwsze faktury dokumentujące wynagrodzenie Gminy z tego tytułu. Moment przyjęcia inwestycji na środek trwały dokumentem OT datuje się na dzień 31 grudnia 2012 r.

Przed l kwietnia 2012 r. działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę, której przedmiotem jest ujmowanie, uzdatnianie i dostarczanie wody usługobiorcom, tj. mieszkańcom Gminy (dalej: usługi), świadczył Zakład Obsługi Komunalnej (dalej: ZOK). Uchwałą Rady Gminy z dnia 16 listopada 2011 podjęto decyzję o likwidacji ZOK. Postawienie ZOK w stan likwidacji nastąpiło z dniem l grudnia 2011 r., a z dniem 31 marca 2012 r. ZOK zakończył swoją działalność.

Od 1 kwietnia 2012 r. zadania wcześniej realizowane przez ZOK na rzecz mieszkańców Gminy zostały przejęte przez Gminę, tj. w szczególności przez rozszerzenie zadań w referacie budownictwa i rolnictwa. Majątek ruchomy i nieruchomy, znajdujący się w użytkowaniu ZOK (tj. uprzednio użyczony ZOK przez Gminę), przeszedł z powrotem do Gminy, pod zarząd Wójta Gminy. Tym samym, od 1 kwietnia 2012 r. Gmina świadczy usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców, a uzyskiwane z tego tytułu wynagrodzenie wykazuje w swoich deklaracjach VAT i rozlicza VAT należny. Na fakturach za przedmiotowe usługi jako sprzedawca widnieje Gmina. Gmina jest też stroną umów cywilnoprawnych zawartych z mieszkańcami, odbiorcami usług. Gmina nie planuje dokonywać zmian w odniesieniu do modelu świadczenia ww. usług w perspektywie kolejnych lat.

Mając na uwadze powyższe, Gmina podkreśla, że moment podjęcia decyzji o zmianie modelu świadczenia usług komunalnych w Gminie związanych z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków nastąpił w listopadzie 2011 r., wraz z podjęciem uchwały Rady Gminy o likwidacji ZOK i świadczeniu tych usług samodzielnie przez Gminę poprzez rozszerzenie zadań referatu budownictwa i rolnictwa.

W listopadzie 2011 r. Gmina była w trakcie realizacji inwestycji będącej przedmiotem wniosku. Zatem należy uznać, że w tym momencie nastąpiła również zmiana decyzji, co do sposobu wykorzystywania tej infrastruktury po jej oddaniu do użytkowania – tj. do czynności opodatkowanych VAT w postaci samodzielnego świadczenia usług przez Gminę. Zatem od listopada 2011 r. Gmina zamierzała wykorzystywać inwestycje do czynności opodatkowanych VAT, co też nastąpiło w kwietniu/maju 2012 r. Jednocześnie Gmina podkreśla, że infrastruktura wodociągowa nie była nigdy przekazana do korzystania na rzecz ZOK i tym samym ZOK nie świadczył przy jej pomocy usług na rzecz mieszkańców.

Jednocześnie Gmina ponosi wydatki bieżące na utrzymanie infrastruktury, przykładowo na energię elektryczną niezbędną do funkcjonowania wodociągu, usuwanie bieżących awarii etc. Nabycie towarów i usług w tym zakresie jest udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę.

Gmina nie dokonała odliczenia VAT od wydatków związanych z budową wskazanej infrastruktury, ponieważ uprzednio chce potwierdzić prawo w tym zakresie w drodze interpretacji indywidualnej MF.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w analizowanym przypadku Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących utrzymania infrastruktury wskazanej we wniosku, tj. wydatków bieżących ponoszonych w związku z tą infrastrukturą?

Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym przypadku Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczenia VAT od wydatków bieżących ponoszonych w związku z infrastrukturą (tj. ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących utrzymania infrastruktury).

Uzasadnienie stanowiska Gminy

Zgodnie z art. 86 ust. l ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatki należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, że prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:

*   nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT oraz
*   nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Zdaniem Gminy, w analizowanym przypadku powyższe przesłanki będą spełnione i tym samym, stosownie do art. 86 ust. l ustawy o VAT, Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z budową i modernizacją infrastruktury. Jednocześnie, Gmina powinna mieć prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem przedmiotowej infrastruktury.

W ocenie Gminy, za bezsporny należy uznać bowiem fakt, że ponoszenie wydatków na budowę i modernizację infrastruktury jest konieczne i bezpośrednio związane ze świadczeniem usług doprowadzania wody. Bez ich poniesienia, świadczenie przedmiotowych usług byłoby niemożliwe, gdyż brak byłoby niezbędnej do tego celu infrastruktury. Jednocześnie, świadczenie usług doprowadzania wody na rzecz mieszkańców jest uzależnione od utrzymania przedmiotowej infrastruktury w odpowiednim stanie, co jest możliwe poprzez systematyczne ponoszenie wydatków na jej bieżące funkcjonowanie (tj. w szczególności przeglądy techniczne, remonty, konserwacje, etc.).

Ponadto Gmina pragnie podkreślić, że stanowisko odmienne od przestawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych. Przykładowo, Gmina pragnie przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, że „Prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.

Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Skoro bowiem Gmina, jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest uiszczać VAT należny z tytułu świadczonych usług doprowadzania wody, powinna ona mieć jednocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków warunkujących możliwość ich świadczenia.

Gmina pragnie zwrócić uwagę, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w interpretacjach Ministra Finansów wydawanych dla innych gmin.

Przykładem może być interpretacja indywidualna z dnia 9 lipca 2012 r., sygn. ITPP2/443 -505/12/MD, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, odnosząc się do analogicznego stanu faktycznego (z tym że dotyczącego budowy kanalizacji, nie wodociągu), potwierdził w pełni stanowisko Wnioskodawcy, że „Przedmiotowa inwestycja będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem nabyte w ramach realizacji projektu towary i usługi będą służyły wykonywanym przez Wnioskodawcę czynnościom opodatkowanym. Reasumując, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z budową sieci kanalizacji sanitarnej ponieważ przedmiotowa inwestycja będzie służyła czynnościom opodatkowanym”.

Podobne stanowisko zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 14 marca 2012 r., sygn. ILPP1/443-1556/11-3/NS, w której uznał, że „Z uwagi na związek poniesionych wydatków na budowę infrastruktury kanalizacyjnej z czynnościami opodatkowanymi, które Gmina wykonywać będzie na podstawie umów cywilnoprawnych, Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie”.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone także w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia l grudnia 2011 r., sygn. IPTPP1/443-915/11-3/MW, w której organ podatkowy stwierdził, że „Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że pobierane przez Gminę opłaty za odprowadzanie ścieków na podstawie umów cywilnoprawnych nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Zatem przedmiotowa inwestycja będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. l ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem nabyte w ramach realizacji projektu towary i usługi będą służyły wykonywanym przez Wnioskodawcę czynnościom opodatkowanym. Reasumując, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z budową sieci kanalizacji sanitarnej, ponieważ przedmiotowa inwestycja będzie służyła czynnościom opodatkowanym”.

Podobne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 stycznia 2012 r., sygn. IPTPP2/443-650/11-5/KW, w której organ stwierdził, że „W zakresie przedmiotowej sprawy zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 86 ust. l ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizowaną przez Wnioskodawcę inwestycją. Nabyte towary i usługi związane z budową sieci kanalizacji sanitarnej będą służyły wykonywanym przez Wnioskodawcę czynnościom opodatkowanym – usługi odprowadzania ścieków, świadczone odpłatnie na podstawie zawieranych z mieszkańcami umów cywilnoprawnych. Reasumując, świadczone przez Gminę usługi odprowadzania ścieków przy pomocy przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. l pkt l ustawy. W związku z tym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z inwestycją w zakresie budowy ww. sieci kanalizacji sanitarnej na terenie jednej z gminnych miejscowości”.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, w analizowanym przypadku Gmina ma prawo do pełnego odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych i bieżących ponoszonych w związku z infrastrukturą (tj. ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazane na fakturach zakupowych dotyczących budowy, modernizacji i utrzymania infrastruktury).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego – na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Należy zauważyć, iż formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo – prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Dodatkowo zauważyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18 (art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy).

W świetle art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Na mocy art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Gmina będąca zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT w latach 2011-2012 ponosiła wydatki inwestycyjne związane z budową sieci wodociągowej w miejscowościach D., B., D. oraz budową wodociągu przesyłowego z D. do miejscowości B. Wydatki były udokumentowane zasadniczo fakturami VAT wystawionymi na Gminę. W praktyce, użytkowanie infrastruktury dla celów świadczenia usług dostarczania wody rozpoczęto w kwietniu/maju 2012 r. Jednocześnie, Gmina ponosi wydatki bieżące na utrzymanie infrastruktury, przykładowo na energię elektryczną niezbędną do funkcjonowania wodociągu, usuwanie bieżących awarii etc. Nabycie towarów i usług w tym zakresie jest udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę. Począwszy od 1 kwietnia 2012 r. Wnioskodawca na podstawie umów cywilnoprawnych świadczy usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców, a uzyskiwane z tego tytułu wynagrodzenie wykazuje w swoich deklaracjach VAT i rozlicza VAT należny. Na fakturach za przedmiotowe usługi jako sprzedawca widnieje Gmina.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków bieżących ponoszonych w związku z utrzymaniem infrastruktury wodociągowej.

Zauważyć należy, że jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W tym miejscu wskazać należy, że w interpretacji indywidualnej z dnia 27 września 2013 r. nr ILPP2/443-594/13-3/AD tut. Organ stwierdził, że usługi dostarczania wody, świadczone przez Gminę stanowią czynności opodatkowane VAT, niekorzystające ze zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Analizując okoliczności niniejszej sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy uznać, że w niniejszej sytuacji zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, albowiem Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a wydatki ponoszone przez Gminę w związku z utrzymaniem infrastruktury wodociągowej, tj. bieżące wydatki związane z funkcjonowaniem infrastruktury, mają związek z wykonywanymi przez Zainteresowanego, wskazanymi w opisie sprawy, czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Zatem, z uwagi na związek ww. wydatków bieżących ponoszonych w związku z utrzymaniem infrastruktury wodociągowej z czynnościami opodatkowanymi (opodatkowane usługi dostarczania wody), które Gmina wykonuje na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków bieżących ponoszonych w związku z utrzymaniem infrastruktury wodociągowej, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie wniosku zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.