Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.858.2025.2.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Określenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
usług z tytułu importu towarów.
Słowa kluczowe: import-import towarów
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
wartość-wartość celna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania z tytułu
importu towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 30b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynęło pismo Urzędu Celno-
    Skarbowego przekazujące złożony przez Państwa wniosek z 15 lipca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej – celem załatwienia zgodnie z właściwością, który dotyczy

    określenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu
    towarów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 października
    2025 r. (wpływ 9 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca [dalej: Wnioskodawca, Spółka lub Spółka] jest zarejestrowanym
    podatnikiem VAT czynnym, również jako podatnik VATUE.
    W najbliższym czasie Spółka zamierza dokonywać zakupów .... z terytorium Ukrainy, które
    następnie zostanie przywiezione na terytorium Polski i odprawione w polskim Urzędzie
    Celno-Skarbowym. Schemat zakupów przedstawiał się będzie następująco:
    1. Sprzedawca - podmiot ukraiński [dalej: „podmiot UKR” lub „Sprzedawca”] z siedzibą na
      Ukrainie, prowadzący tam działalność w zakresie pozyskiwania i sprzedaży .... dokona
      sprzedaży tego towaru na rzecz podmiotu mającego swoją siedzibę na terytorium
      Wielkiej Brytanii [dalej: „podmiot X” lub „Pośrednik”] zajmującym się handlem różnego
      rodzaju towarami. Z tytułu dostawy towarów, podmiot UKR wystawi fakturę na rzecz
      podmiotu X na kwotę np. .... EURO.
    2. Pośrednik, zakupione od Sprzedawcy ...., sprzeda Wnioskodawcy doliczając swój zysk
      (marżę). Z tego tytułu wystawi fakturę na rzecz Spółki na wyższą kwotę np. .... EURO.
    3. Dostawa 1 i Dostawa 2 dotyczyć będą tego samego towaru (konstrukcji .....) (zmianie
      ulegnie wyłącznie cena).
    4. Warunki transportu wg INCOTERMS 2020 dla poszczególnych dostaw:
    Dostawa 1 - dostarczone do określonego miejsca. Zapis DAP oznacza obowiązek
    sprzedającego do dostarczenia zamówionego przez kupującego towaru w wyznaczone
    miejsce. Należy jednak zwrócić uwagę, że nie dotyczy on obowiązku rozładunku towaru.
    To kupujący organizuje wyładunek towarów, które dostarcza sprzedający. Warunki
    dostawy DAP obligują sprzedającego m.in. do dokonania odprawy w eksporcie.
    Dostawa 2 - dostarczone do określonego miejsca. Zapis DAP oznacza obowiązek
    sprzedającego do dostarczenia zamówionego przez kupującego towaru w wyznaczone
    miejsce. Należy jednak zwrócić uwagę, że nie dotyczy on obowiązku rozładunku towaru.
    To kupujący organizuje wyładunek towarów, które dostarcza sprzedający. Warunki
    dostawy DAP obligują sprzedającego m.in. do dokonania odprawy w eksporcie.
    Na dokumentach wystawionych w ramach Dostawy:
      · CMR (Międzynarodowy samochodowy list przewozowy) w poz. 2 Odbiorca
        wskazywany będzie podmiot brytyjski (Pośrednik),
      · „TRANZYTOWY DOKUMENT ", który będzie dołączony do zgłoszeń celnych (MRN), jako
        Odbiorca wskazywany będzie podmiot X.
    5. Sprzedający wynajmie na swój koszt i swoje ryzyko przewoźnika, który dostarczy towar
      do miejsca przeznaczenia.
    6. Ten sam towar będzie przedmiotem kolejnych, następujących po sobie dostaw towarów
      (w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy VAT).
    7. Towar zostanie przemieszczony bezpośrednio od pierwszego dostawcy (Sprzedawcy) do
      ostatniego nabywcy (Wnioskodawcy).
    8. Odprawy celnej, jako importer, dokona Wnioskodawca. Na dokumentach SAD
      przedkładanym władzom celnym, rozpoczynającym procedurę wywozu z Ukrainy, jako
      Eksporter będzie występował podmiot UKR, a jako Odbiorca podmiot X.
    9. Dla celów wywozu towarów w ramach sprzedaży eksportowej na rzecz podmiotu X,
      podmiot UKR będzie przedkładał władzom celnym opinie sporządzaną każdorazowo
      na zlecenie podmiotu UKR, w których zostanie określany m.in. kod towarowy

      stosowany w obrocie międzynarodowym oraz będzie stwierdzana zgodność
      przedstawionego do oceny towaru załadowanego na konkretny pojazd, wymieniony w
      dokumentach przewozowych, zgodnych z umową i fakturą wystawioną na rzecz
      podmiotu X. Opinie będą się odwoływały zatem do towarów załadowanych na
      konkretne pojazdy wskazywane później w dokumentach CMR i dokumentach celnych
      wywozowych i przywozowych, jak również do dokumentów sprzedaży (umowy i
      faktury) na rzecz Pośrednika.
    10. Dla celów wywozu towarów w ramach sprzedaży eksportowej na rzecz podmiotu X,
      sprzedający będzie sporządzał i później udostępniał władzom celnym, na którym jako
      importer wskazywany będzie podmiot brytyjski (Pośrednik).
    11. Odprawy celnej, jako importer, dokonywał będzie Wnioskodawca.
    12. Towar będący przedmiotem dostawy (konstrukcji ...), wg stanu prawnego na dzień
      złożenia wniosku, będzie objęty zerową stawką celną (0%).
    13. Wnioskodawca nie ma wpływu na warunki na jakich zawierana będzie umowa
      pomiędzy podmiotem UKR, a podmiotem X. Wnioskodawca nie będzie uczestniczył w
      jej zawieraniu, czy też negocjowaniu.
    14. Sprzedawca nie ma siedziby, ani stałego miejsca wykonywania działalności
      gospodarczej w Polsce. Nie jest również zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT.
    15. Pośrednik nie ma siedziby, ani stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej
      w Polsce. Nie jest również zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT.
    16. Wnioskodawca będzie miał dostęp do faktury wystawionej przez Sprzedawcę na rzecz
      Pośrednika. Oczywiście będzie dysponował także fakturą wystawioną na jego rzecz
      przez Pośrednika.
    17. Wywóz towarów z terytorium Ukrainy do miejsca przeznaczenia w Polsce będzie
      następował w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze, tj. od momentu
      rozpoczęcia transportu do chwili wywozu tych towarów na terytorium Unii
      Europejskiej nie będą występowały przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją
      transportu do miejsca docelowego.

## Pytanie

Czy w przyszłym stanie faktycznym opisanym we wniosku dla określenia podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu towarów prawidłowym
    będzie ustalenie wartości celnej (jednego z elementów składowych tej podstawy
    opodatkowania) na podstawie wartości transakcyjnej wynikającej z faktury Sprzedawcy
    wystawionej na rzecz Pośrednika?
    Wnioskodawca nie ma wątpliwości co zasad ustalania pozostałych elementów
    kalkulacyjnych podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług z tytułu importu
    towarów, w tym cła i kosztów dodatkowych, o których mowa w art. 30b ust. 4 ustawy VAT.
    Pytanie nie dotyczy tych, pozostałych składowych podstawy opodatkowania w podatku od
    towarów i usług.
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w przyszłym stanie faktycznym opisanym we wniosku, dla
    określenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu
    towarów prawidłowym będzie ustalenie wartości celnej (jednego z elementów składowych
    tej podstawy opodatkowania) na podstawie wartości transakcyjnej wynikającej z faktury
    Sprzedawcy wystawionej na rzecz Pośrednika.
    Uzasadnienie stanowiska

    Jak stanowi art. 22 ust. 2 ustawy VAT, w przypadku gdy te same towary są przedmiotem
    kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego
    dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje
    się wyłącznie jednej dostawie.
    Nie ulega wątpliwości, że wszystkie elementy opisane tym przepisem w analizowanej
    transakcji będą spełnione:
      1) ten sam towar będzie przedmiotem kolejnych, następujących po sobie dostaw
        towarów (w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy VAT),
      2) towar zostanie przemieszczony bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
        nabywcy.
    Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność przyporządkowania transportu tylko
    jednej dostawie. Tym samym dostawa, której przypisany zostanie transport będzie tzw.
    dostawą ruchomą [dalej: DR], natomiast dostawa, której nie zostanie przypisany transport
    będzie tzw. dostawą nieruchomą [dalej: DNR].
    W celu przyporządkowania transportu do którejś z dostaw, pierwszym krokiem jest
    ustalenie, który z podmiotów jest organizatorem transportu [dalej: „OT”]. Jako
    organizatora transportu należy traktować tego kontrahenta w łańcuchu, który dysponuje
    towarem jak właściciel w trakcie transportu, czyli tego, który ponosi ryzyko i
    odpowiedzialność za towar w trakcie transportu.
    W świetle ustalonych warunków transportu wg INCOTERMS 2020 zarówno Dostawa 1, jak i
    Dostawa 2 będą dokonywane na warunkach DAP. Oznacza to, że OT może być uznany
    wyłącznie podmiot pierwszy, w tym przypadku będzie to podmiot UKR (Sprzedawca). To
    właśnie on będzie dysponował towarem jak właściciel, ponosił ryzyko i odpowiedzialność
    za towar w trakcie transportu. Skoro zatem OT będzie podmiot ukraiński, to tylko jego
    dostawa może być uznana za dostawę ruchomą (DR). Fakt, że Dostawa 2 zostanie
    dokonana również na warunkach DAP nie zmienia tej oceny, ponieważ podmiot X
    (Pośrednik) nie może być uznany za OT, z uwagi na to, że w trakcie transportu nie będzie
    dysponował towarem, nie będzie ponosił ryzyka i odpowiedzialności za towar w trakcie
    transportu (ustalił ze Sprzedawcą, iż ten dostarczy towar do określonego miejsca i
    dopiero, po jego dostarczeniu do tego miejsca, nabędzie prawo do dysponowania
    towarem jak właściciel).
    Mając na uwadze, że tylko jedna dostawa może być uznana za ruchomą (DR), a tą dostawą
    jest Dostawa 1, następująca po niej Dostawa 2 musi zostać uznana za dostawę
    nieruchomą (DNR).
    Powyższe wnioski i ustalenia mają bezpośrednie przełożenie na kwestię ustalenia
    podstawy opodatkowania przy imporcie towarów w ramach tak ułożonych stosunków
    pomiędzy kontrahentami. Art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi
    bowiem:
      Podstawę opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona
      o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem
      akcyzowym, podstawę opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło
      i podatek akcyzowy.
    W swojej treści odwołuje się zatem do pojęcia „wartości celnej”. Konieczne staje się
    odwołanie do przepisów prawa celnego.
    Zasady ustalania wartości transakcyjnej, która stanowi zasadniczą podstawę wartości
    celnej zostały wyjaśnione przez Komisję Europejską [dalej: „Wytyczne"].
    Dokument ten zawiera wytyczne, które odzwierciedlają strukturę i kolejność
    umiejscowienia odpowiednich przepisów rozporządzenia wykonawczego Unijnego

    Kodeksu Celnego [dalej: UKC RW], które koncentrują się na nowych elementach
    odnoszących się do zasad ustalania wartości celnej. Jak wyjaśniono na ich wstępie,
    Wytyczne zmieniają i zastępują dotychczasowe wytyczne w tym zakresie.
    Mając na uwadze ich wagę i powszechność obowiązującej wykładni przepisów na
    terytorium całej Wspólnoty należy za Wytycznymi wskazać, że zgodnie z art. 70 ust. 1
    rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9
    października2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10
    października 2013 r., s. 1-101) [dalej: UKCJ
      Zasadniczą podstawą wartości celnej towarów jest wartość transakcyjna, tj. cena
      faktycznie zapłacona lub należna za towary gdy zostały one sprzedane w celu
      wywozu na obszar celny Unii, w razie potrzeby skorygowana.
    Stosownie do art. 128 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia
    24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów
    rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny
    kodeks celny (Dz. Urz. UE L 343 z dnia 29 grudnia 2015 r., s. 558-893) - dalej: UKC RW:
      Wartość transakcyjna towarów sprzedawanych w celu wywozu na obszar celny Unii
      jest ustalana w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego na podstawie sprzedaży, która
      nastąpiła bezpośrednio przed wprowadzeniem towarów na ten obszar celny.
    Z literalnego brzmienia tych unormowań wynika bezsprzecznie, że wartość transakcyjna
    towarów sprzedawanych w celu wywozu na obszar celny Unii jest ustalana w chwili
    przyjęcia zgłoszenia celnego na podstawie sprzedaży, która nastąpiła bezpośrednio przed
    wprowadzeniem towarów na ten obszar celny.
    A zatem, tylko jedna transakcja może stanowić podstawę do określenia wartości celnej.
    Zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej zawartym w Wytycznych - transakcją
    właściwą dla określenia wartości celnej metodą wartości transakcyjnej, jest ta, która ma
    miejsce bezpośrednio przed wprowadzeniem towarów na obszar celny Unii. Generuje to
    problem w przypadku łańcuchów, w których uczestniczy wiele podmiotów, ponieważ w
    takiej sytuacji transakcją właściwą może być transakcja, która nie została dokonana przez
    importera.
    W związku z powyższym, w celu ustalenia wartości transakcyjnej niezbędne jest ustalenie
    sprzedaży (transakcji, dostawy), która nastąpiła bezpośrednio przed wprowadzeniem
    towarów na unijny obszar celny.
    Zgodnie z ww. Wytycznymi, cyt.:
    „1. Art. 128 ust. 1 UKC RW określa zasadę, zgodnie z którą sprzedażą, istotną z punktu
    widzenia ustalania wartości celnej na podstawie metody wartości transakcyjnej, jest
    sprzedaż, która nastąpiła bezpośrednio przed wprowadzeniem towarów na obszar celny
    UE, pod warunkiem, że taka sprzedaż faktycznie stanowi „sprzedaż na wywóz" na obszar
    celny UE.
    2. Momentem właściwym dla określenia wartości transakcyjnej jest zatem moment, w
    którym towary są wprowadzane na obszar celny Unii (zob. przepisy Tytułu IV UKC).
    Sprzedaż, istotna z punktu widzenia ustalania wartości celnej towarów wprowadzanych do
    Unii, to sprzedaż [istniejąca] przy przekraczaniu granicy, tj. sprzedaż, odbywająca się w
    tym czasie, w celu realizacji umowy sprzedaży.
    3.Zazwyczaj sprzedający znajduje się w kraju wywozu, a kupujący znajduje się w Unii.
    Należy jednak podkreślić, że Porozumienie w sprawie stosowania art. VII GATT (Kodeks
    Wartości Celnej WTO) nie zawiera postanowień odnoszących się do kraju, w którym mają
    być zlokalizowane strony transakcji sprzedaży, w celu uznania jej za sprzedaż na wywóz do
    kraju przywozu. W tym kontekście należy wziąć pod uwagę wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 6 czerwca 1990 r. (C-11/89 [Wyrok
    Trybunału z dnia 6 czerwca 1990 r. Unifert przeciwko Hauptzollamt Munster, C-ll/89, ECLI:

    EU:C:1990:237 (dostępny na stronie https://eur-lex.eurona.eu/legal-content/EN/TXT/?
    uri=CELEX%3A61989CJ0011) oraz w Kompendium tekstów dotyczących ustalania wartości
    celnej (Sekcja E)]), w którym podkreśla on, że „cenę określoną w umowie sprzedaży
    zawartej pomiędzy osobami mającymi siedzibę we Wspólnocie można zatem uznać za
    wartość transakcyjną (...)". Także Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO
    wskazał w Opinii 14.1 - Znaczenie wyrażenia „sprzedany na wywóz do kraju przywozu", że
    kraj w którym dokonano sprzedaży, nie wpływa na rozumienie pojęcia „sprzedaż na
    wywóz do kraju przywozu" (zob. przykład 2 w instrumencie TKWC) [Zobacz także
    Komentarz 22.1 - Znaczenie wyrażania „sprzedane na wywóz do kraju przywozu" w serii
    sprzedaży wydany przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO.]
    4.Artykuł 128 ust. 1 UKC RW stanowi, że sprzedażą odpowiednią do ustalenia wartości
    towarów jest sprzedaż lub wywóz, który wprowadza towary do Unii. Jest to sprzedaż
    dokonywana bezpośrednio przed wprowadzeniem towarów na obszar celny Unii.
    5.Sprzedaż ta pozwala na zastosowanie metody wartości transakcyjnej w sposób
    uwzględniający istotę całej transakcji handlowej w momencie przyjęcia zgłoszenia celnego.
    Pozwala to na właściwe stosowanie innych przepisów (np. dotyczących doliczeń i
    odliczeń). Tam gdzie nie jest to możliwe, metoda wartości transakcyjnej nie będzie mogła
    być stosowana.
    6.Z tego względu jest to sprzedaż, która umożliwia podmiotom gospodarczym i organom
    celnym na faktyczne zastosowanie metody wartości transakcyjnej”.
    Wytyczne, w celu wyjaśnienia zasad ustalania wartości celnej posługują się przykładami.
    Jeden z nich ma zastosowanie do analizowanych transakcji pomiędzy Sprzedającym -
    Pośrednikiem - Wnioskodawcą, Przykład nr 3.b, cyt:
    „Art. 128 ust 1 UKC RW
    Zarówno sprzedaż między A i B, jak i sprzedaż pomiędzy B i C maja miejsce przed
    wprowadzeniem towarów na obszar celny Unii, podczas gdy sprzedaż pomiędzy C i D
    odbywa się po wprowadzeniu towarów na obszar celny Unii.
    D zgłasza towary do obrotu.
    « Sprzedaż
    ® Kierunek przepływu towarów
    Sprzedażą występującą bezpośrednio przed wprowadzeniem towarów na obszar celny
    Unii jest sprzedaż zawarta pomiędzy B i C. Sprzedaż ta stanowi sprzedaż na wywóz na
    obszar celny Unii i powinna stanowić podstawę określenia wartości celnej metodą
    wartości transakcyjnej zgodnie z art. 70 ust. 1 UKC.
    Jednakże możliwość zastosowania metody wartości transakcyjnej zależy od dostępu
    importera (D) do faktury, która odnosi się do transakcji sprzedaży zawartej pomiędzy B i C
    (art. 145 UKC RW w związku z art. 163 ust. 1 UKC). W przypadku, gdy importer nie ma
    dostępu do niniejszej faktury, metoda wartości transakcyjnej nie znajdzie zastosowania”.
    Mając na uwadze fakt, że w przyszłym stanie faktycznym niniejszego wniosku
    wprowadzenie towarów na obszar celny Unii Europejskiej odbywało się będzie w ramach
    Dostawy 1, tj. w ramach sprzedaży pomiędzy Sprzedającym a Pośrednikiem (faktyczny
    przepływ towarów na teren UE) podstawą do ustalenia wartości celnej będzie właśnie ta
    transakcja i jej wartość, a nie wartość wynikająca z faktury sprzedaży na rzecz
    Wnioskodawcy. Momentem właściwym dla określenia wartości transakcyjnej jest moment,
    w którym towary są wprowadzane na obszar celny Unii (zob. przepisy Tytułu IV UKC).
    Sprzedaż, istotna z punktu widzenia ustalania wartości celnej towarów wprowadzanych do
    Unii, to sprzedaż (istniejąca) przy przekraczaniu granicy, tj. sprzedaż, odbywająca się w
    tym czasie, w celu realizacji umowy sprzedaży.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w związku z tym, iż:

      1) dostawy oznaczone wyżej jako Dostawa 1 (podmiot UKR - podmiot X) mogą zostać
        uznane za dostawy ruchome, tylko te dostawy mogą zostać uznane za transakcje
        sprzedażowe bezpośrednio poprzedzające wwóz towarów na terytorium UE,
      2) do czasu dostarczenia towaru, to podmiot ukraiński będzie dysponował towarami,
        ponosząc wszelkie ryzyko i koszty z nimi związane, wykluczyć zatem należy uznanie,
        iż transakcjami, które miały miejsce bezpośrednio przez wwozem towarów na
        terytorium UE będą transakcje pomiędzy podmiotem X a Wnioskodawcą,
      3) wwóz towarów będzie miał miejsce po dokonaniu odprawy eksportowej z terytorium
        Ukrainy przez podmiot ukraiński, nie można zatem przyjąć, że transakcją
        poprzedzającą wprowadzenie towarów na terytorium UE będą transakcje
        następujące po jego dostawach. Przeczyłoby to zasadom logiki,
      4) przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w ramach:
        a. Dostawy 1 z podmiotu UKR na rzecz podmiotu X będzie miało miejsce w
          Polsce (zgodnie z warunkami Incoterms - DAP), a zatem już po dokonaniu
          odprawy celnej w polskim urzędzie celnym. Dostawy te będą miały status
          dostawy ruchomej. Przed dostarczeniem towarów (Polska) podmiot UKR nie
          zrealizuje jeszcze wszystkich warunków wynikających z zastosowanej formuły
          DAP. W momencie dostawy, towary te będą miały już status towarów
          dopuszczonych do obrotu na terytorium UE.
        b. Dostawy 2 od podmiotu X na rzecz Spółki będą miały miejsce w Polsce
          (zgodnie z warunkami Incoterms - DAP), a zatem już po dokonaniu odprawy
          celnej w polskim urzędzie celnym. Dostawy te będą miały status dostaw
          nieruchomej. Przed dostarczeniem towarów (Polska) podmiot Xnie zrealizuje
          jeszcze wszystkich warunków wynikających z zastosowanej formuły DAP. Nie
          będą to zatem dostawy dokonane w celu wywozu z Ukrainy na terytorium
          UE. Sprzedawca w ramach Dostaw 1 będzie gromadził dokumenty wskazane
          w pkt 5) poniżej. Będą one potwierdzać okoliczność, iż to Dostawy 1 były
          sprzedażami w celu wywozu na terytorium UE. Występować na nich jako
          odbiorca towarów podmiot brytyjski.
        c. Konsekwencją i najistotniejszym wnioskiem wynikającym z pkt a i b jest to, iż
          do czasu przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel z
          podmiotu UKR na Pośrednika, podmiot brytyjski nie będzie mógł przenieść
          tego prawa na Spółkę. Dopiero po przeniesieniu tego prawa na niego, co
          będzie miało miejsce po dostarczeniu towaru, będzie mógł go dalej przenieść
          {sprzedać towar) na rzecz Wnioskodawcy.
      5) dokumenty takie jak:
        a. CMR (Międzynarodowy samochodowy list przewozowy), gdzie w poz. 2
          Odbiorca wskazywany będzie podmiot brytyjski,
        b. „TRANZYTOWY DOKUMENT”, dołączany do zgłoszenia celnego (MRN), gdzie
          jako Odbiorca wskazywany będzie podmiot brytyjski,
        c. Jednolite Dokumenty Administracyjne - SAD przedkładane władzom celnym,
          rozpoczynające procedurę wywozu z Ukrainy jako Eksportera określały będą
          podmiot UKR, a jako Odbiorcę podmiot X
        d. Opinie sporządzane dla celów wywozu towarów w ramach sprzedaży
          eksportowej na rzecz podmiotu X, będą się odwoływały do towarów
          załadowanych na konkretne pojazdy wskazywane później w dokumentach
          CMR i dokumentach celnych wywozowych i przywozowych, jak również do
          dokumentów sprzedaży (umowy i faktury) na rzecz podmiotu X,
        e. Świadectwa pozyskiwane przez podmiot UKR dla celów wywozu towarów w
          ramach sprzedaży eksportowej na rzecz podmiotu X i przedstawiane

          władzom celnym będą wskazywały, iż importerem jest podmiot brytyjski -
          jednoznacznie będą potwierdzać, iż transakcjami, które zostaną dokonane „w
          celu wywozu na obszar celny Unii" (art. 128 ust. 1 UKC RW) mogą zostać
          uznane wyłącznie DOSTAWY 1 pomiędzy podmiotem UKR a podmiotem X.
          Wynikać z nich bowiem będzie, że transakcje sprzedaży towarów w ramach
          tych dostaw zostaną dokonane w celu ich wywozu z Ukrainy na terytorium
          Polski. Na żadnym z tych dokumentów nie będzie występować Spółka jako
          nabywca (kupujący).
    - jedynymi transakcjami, które mogą stanowić podstawę do określenia wartości celnej
    metodą wartości transakcyjnej, będą sprzedaże pomiędzy podmiotem ukraińskim, a
    podmiotem brytyjskim ponieważ będą one miały miejsce bezpośrednio przed
    wprowadzeniem towarów na obszar celny Unii.
    Taką ocenę potwierdza cytowany wyżej pkt 2 Wytycznych, gdzie wyjaśniono: „Sprzedaż,
    istotna z punktu widzenia ustalania wartości celnej towarów wprowadzanych do Unii, to
    sprzedaż [istniejąca] przy przekraczaniu granicy, tj. sprzedaż, odbywająca się w tym czasie,
    w celu realizacji umowy sprzedaży". Jedyną sprzedażą „istniejącą" przy przekraczaniu
    granicy będzie sprzedaż dokonana pomiędzy podmiotem UKR, a podmiotem X.
    Skoro Wnioskodawca będzie dysponował fakturami wystawionymi przez podmiot UKR na
    rzecz podmiotu X, wartość transakcyjna winna być ustalona na podstawie tych faktur, a
    nie faktur wystawionych przez Pośrednika na rzecz Spółki.
    Taki sposób wykładni art. 70 ust. 1 UKC w związku z art. 128 ust. 1 UKC RW potwierdza
    treść Wytycznych. W konsekwencji, trzymając się podanych w przyszłym stanie faktycznym
    wniosku przykładowych wartości poszczególnych transakcji, wartość celna importowanych
    towarów przez importera - Wnioskodawcę winna zostać ustalona w oparciu o wartość
    transakcji pomiędzy Sprzedawcą a Pośrednikiem, tj. .... EURO.
    Mając na uwadze powyższe, dla określenia podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług z tytułu importu towarów prawidłowym będzie ustalenie wartości celnej
    (jednego z elementów składowych tej podstawy opodatkowania) na podstawie wartości
    transakcyjnej wynikającej z faktury Sprzedawcy wystawionej na rzecz Pośrednika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się
      terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej [...].
    Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego –
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego - rozumie
      się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest – w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    Na mocy art. 22 ust. 2a ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    Przy czym, art. 22 ust. 2e ustawy stanowi, że:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest
    przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma
    miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno
    przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę
    „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”.

    Zauważyć jednocześnie należy, że pojęcie „organizacji” transportu – przyjęte w praktyce
    stosowania ww. przepisów przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne – nie
    zostało zdefiniowane w przepisach ustawy. Zgodnie z potocznym rozumieniem, przez
    „organizację” należy rozumieć „sposób zorganizowania czegoś lub organizowanie czegoś”.
    Zatem przez organizację transportu towarów należy rozumieć planowanie, jak i
    koordynowanie poszczególnych etapów wywozu towarów.
    Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl tego przepisu wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której
    przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego
    towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po
    transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    W myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 26a ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na
      terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:
      1) uszlachetniania czynnego,
      2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych
      przywozowych,
      3) składowania celnego,
      4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z
      procedur celnych,
      5) wolnego obszaru celnego
      – miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na
      którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do
      obliczenia i wykazania w:
      1) zgłoszeniu celnym albo
      2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
      przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447,
      - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz
    podatnikiem VAT-UE. Zamierzają Państwo dokonywać zakupów .... z terytorium Ukrainy,
    które następnie zostanie przywiezione na terytorium Polski i odprawione w polskim
    Urzędzie Celno-Skarbowym. Schemat zakupów przedstawiał się będzie następująco:
      1. Sprzedawca - podmiot ukraiński z siedzibą na Ukrainie, prowadzący tam działalność
        w zakresie pozyskiwania i sprzedaży .... dokona sprzedaży tego towaru na rzecz
        podmiotu mającego swoją siedzibę na terytorium Wielkiej Brytanii [dalej: „podmiot
        X” lub „Pośrednik”] zajmującym się handlem różnego rodzaju towarami. Z tytułu
        dostawy towarów, podmiot UKR wystawi fakturę na rzecz podmiotu X na kwotę np.
        ... EURO.
      2. Pośrednik, zakupione od Sprzedawcy....., sprzeda Państwu doliczając swój zysk
        (marżę). Z tego tytułu wystawi fakturę na rzecz Państwa na wyższą kwotę np. ....
        EURO.
    Przedstawione okoliczności wskazują, że transakcja będąca przedmiotem zapytania jest
    transakcją łańcuchową. W transakcji uczestniczą trzy podmioty, tj. Sprzedawca (pierwszy
    podmiot w łańcuchu dostaw), Pośrednik (drugi podmiot w łańcuchu) i Państwo (trzeci
    podmiot w łańcuchu). Podmiot z Ukrainy (Sprzedawca) sprzedaje towar Pośrednikowi
    (podmiotowi z Wielkiej Brytanii), który sprzedaje ten towar Państwu. Przy tym, towar
    transportowany jest bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu
    dostaw, tj. od Sprzedawcy do Państwa. Jednocześnie, przedstawione okoliczności sprawy
    wskazują, że podmiotem transportującym towar z Ukrainy do Polski jest pierwszy podmiot
    w łańcuchu, tj. Sprzedawca. Jak bowiem Państwo wskazujecie, to Sprzedawca wynajmie na
    swój koszt i swoje ryzyko przewoźnika, który dostarczy towar do miejsca przeznaczenia.
    Ponadto będą Państwo dokonywać odprawy celnej jako importer.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz całokształt okoliczności sprawy, w tym
    także, że to podmiot pierwszy w łańcuchu dostaw będzie podmiotem organizującym
    transport stwierdzić należy, że pierwszą transakcję w łańcuchu dostaw (dokonywaną
    pomiędzy Sprzedawcą a Pośrednikiem), należy traktować jako dostawę transgraniczną
    („ruchomą”). Natomiast kolejną dostawę towarów dokonaną pomiędzy Pośrednikiem i
    Państwem należy uznać za dostawę nieruchomą.
    Z opisu sprawy wynika, że będą Państwo podatnikiem z tytułu importu towarów.
    Przy czym należy wyjaśnić, że jakkolwiek w przedmiotowej sprawie wysyłka towarów
    rozpoczyna się na terytorium państwa trzeciego, to nie jesteście Państwo w tym

    przypadku podatnikiem dokonującym dostawy, który jednocześnie jest podatnikiem z
    tytułu importu tych towarów. Zatem uregulowania zawarte w art. 22 ust. 4 ustawy w
    Państwa przypadku nie mają zastosowania.
    Wobec powyższego należy uznać, że - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – transakcję
    pomiędzy Sprzedawcą a Pośrednikiem (dostawę ruchomą) należy traktować jako
    dokonaną i podlegającą opodatkowaniu w miejscu rozpoczęcia transportu, tj. na
    terytorium Ukrainy. Natomiast dostawę towarów dokonaną pomiędzy Pośrednikiem i
    Państwem należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy - za dokonaną i
    opodatkowaną w miejscu zakończenia transportu, tj. na terytorium Polski.
    Wyjaśnić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl ust. 6 tego artykułu:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Jak stanowi art. 30b ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona
      o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem
      akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło
      i podatek akcyzowy.
    W myśl art. 70 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z
    9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz.UE.L.2013.269.1 z 10
    października 2013 r. ze zm.) - zwanym dalej UKC:
      Zasadniczą podstawą wartości celnej towarów jest wartość transakcyjna, tj. cena
      faktycznie zapłacona lub należna za towary, gdy zostały one sprzedane w celu
      wywozu na obszar celny Unii, w razie potrzeby skorygowana.
    Stosownie do art. 128 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia
    24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów
    rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny
    kodeks celny (Dz.U.UE.L.2015.343.558) - dalej: UKC RW:
      Wartość transakcyjna towarów sprzedawanych w celu wywozu na obszar celny Unii
      jest ustalana w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego na podstawie sprzedaży, która
      nastąpiła bezpośrednio przed wprowadzeniem towarów na ten obszar celny.
    Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa
    stwierdzić należy, że transakcja, która może stanowić podstawę do określenia wartości
    celnej metodą wartości transakcyjnej, będzie sprzedaż pomiędzy Sprzedawcą (podmiotem
    z Ukrainy), a Pośrednikiem (podmiotem z Wielkiej Brytanii) ponieważ będzie ona miała
    miejsce bezpośrednio przed wprowadzeniem towarów na obszar celny Unii. Wobec
    powyższego, zgodzić się należy z Państwem, że dla określenia podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług z tytułu importu towarów prawidłowym będzie ustalenie

    wartości celnej (jednego z elementów składowych tej podstawy opodatkowania) na
    podstawie wartości transakcyjnej wynikającej z faktury Sprzedawcy wystawionej na rzecz
    Pośrednika.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.