Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.135.2018.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-16
Teza: brak prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: miasto; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odzyskanie; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2018 r. (data wpływu 21 lutego 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 marca 2018 r. (data wpływu 5 kwietnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu p.n. „\`(...)\`” **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu p.n. „\`(...)\`”.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 marca 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytania oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług o numerze NIP \`(...)\`.

Wnioskodawca wraz ze swoimi jednostkami budżetowymi realizuje projekt pod nazwą: „\`(...)\`” współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2014-2020. Opis działania: Infrastruktura szkolna, Działanie 13.7. Realizacja tego zadania mieści się w katalogu zadań publicznych, do realizacji których Miasto zostało powołane. Zgodnie z brzmieniem art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), do zadań własnych Miasta należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb lokalnej wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. edukacji publicznej i utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym). W związku z powyższym koszty związane z modernizacjami czy zakupem wyposażenia dla szkół ponosi Miasto.

Celem głównym projektu jest poprawa jakości kształcenia ogólnego w Mieście dzięki wyposażeniu pracowni szkolnych 7 szkół publicznych i wsparciu procesu rozwoju kompetencji kluczowych na rynku pracy, nauczania eksperymentalnego, indywidualizacji pracy z uczniem o specjalnych potrzebach edukacyjnych oraz kreowania właściwych postaw. Efektem realizacji projektu będzie wzrost liczby uczniów objętych wsparciem w zakresie rozwijania kompetencji kluczowych i ich indywidualnego rozwoju. W szkołach zostaną stworzone warunki umożliwiające prowadzenie efektywnych działań edukacyjnych poprzez wyposażenie bazy 7 szkół prowadzących kształcenie ogólne w niezbędny sprzęt ( sprzęt ICT, wyposażenie pracowni chemicznej), pozwoli to na podniesienie jakości oferty edukacyjnej, zniwelowanie barier w kształceniu osób z niepełnosprawnościami (niepełnosprawność ruchowa, intelektualna - autyzm/zespół Aspergena, słuchu/mowy - niedosłuch, choroby układu oddechowego) i tym samym przyczyni się do zwiększenia dostępu do dobrej jakości kształcenia ogólnego w szkołach znajdujących się na terenie Miasta.

Przedmiot projektu odzwierciedla główne jego zadanie czyli wsparcie istniejącej bazy lokalowej szkół publicznych poprzez zakup niezbędnego wyposażenia pracowni szkolnych.

W ramach projektu wspartych zostanie 7 obiektów infrastruktury edukacyjnej, zostanie zakupionych 371 sztuk wyposażenia, 7 obiektów zostanie dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych. Rzeczywista liczba użytkowników, która skorzysta z nowo udoskonalonej infrastruktury edukacyjnej w poszczególnych szkołach wyniesie: 1764 uczniów. Potencjał objętej wsparciem infrastruktury edukacyjnej wyniesie: 2899 uczniów. Projekt będzie realizowany w 2018 roku.

Faktury dokumentujące poniesione wydatki będą wystawione na Miasto, które zostanie obciążone podatkiem VAT. Płatnikiem będzie Miasto. Odbiorcami będą poszczególne szkoły, w których będzie realizowany projekt. Po dokonaniu zakupu, wyposażenie pracowni zostanie wprowadzone do ewidencji środków trwałych danej szkoły, które będzie bezpłatnie użytkowane i będzie wykorzystywane tylko do działań edukacyjnych. Po przeprowadzeniu modernizacji pracowni w poszczególnych szkołach nastąpi zwiększenie wartości środków trwałych w szkołach, które będą bezpłatnie użytkowane i wykorzystywane tylko do działań edukacyjnych. Projekt jako całość ma charakter niekomercyjny. W trakcie realizacji projektu nie będą zawierane żadne umowy cywilnoprawne, skutkujące sprzedażą opodatkowaną.

Wnioskodawca będzie wykorzystywać zakupione towary oraz realizowane usługi w ramach projektu „\`(...)\`” do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Projekt będzie jedynie służył do realizacji zadań własnych Miasta.

Wykaz sprzętu:

Lp/Sprzęt/Liczba-szt.

1.  Komputer przenośny dla ucznia wraz z oprogramowaniem 210,
2.  Komputer przenośny dla nauczyciela wraz z oprogramowaniem 64,
3.  Komputer przenośny konwertowalny/hybrydowy 5,
4.  Urządzenie umożliwiające ładowanie oraz zarządzanie mobilnym sprzętem (wózek na laptopy - urządzenie ładujące), min. 20 skrytek 8,
5.  Urządzenie umożliwiające ładowanie oraz zarządzanie mobilnym sprzętem (wózek na laptopy - urządzenie ładujące), min. 30 skrytek 2,
6.  Sieciowe urządzenie wielofunkcyjne 12,
7.  Drukarka 3D 4,
8.  Tablica interaktywna 30,
9.  Mobilna tablica interaktywna 19,
10.  Projektor 33,
11.  Monitor interaktywny z oprogramowaniem/ekran dotykowy 15,
12.  Wizualizer 10,
13.  System do zbierania i analizowania odpowiedzi 2,
14.  Dygestorium 1,
15.  Szafa na odczynniki chemiczne z wyciągiem 1,
16.  Zestaw odczynników chemicznych 1.

Ww. wyposażenie zakupione dla poszczególnych szkół w ramach projektu, będzie wykorzystane przez wszystkich uczniów tych szkół, tablice interaktywne zostaną trwale zamocowane w specjalistycznych pracowniach w szkołach i będą służyły wyłącznie celom edukacyjnym. Ponadto szkoły nie korzystają z odliczeń podatku VAT z prewspółczynnikiem, ponieważ z mocy ustawy nie muszą go stosować.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy Miasto ma prawo do odzyskania podatku VAT w projekcie zg. z art. 15 ust. 6 ustawy z dn. 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 nr poz. 535 z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), Miasto nie posiada prawnej możliwości odzyskania podatku VAT w projekcie zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dn. 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 nr poz. 535 z późn. zm.). Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Miasto nie jest uznawane za podatnika w zakresie, w jakim realizuje zadania projektowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Zakupione w ramach projektu towary i usługi nie będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych, a między nimi nie istnieje udokumentowany związek.

Zdaniem Miasta modernizacja pracowni, zakup wyposażenia i zakup tablic informacyjnych związany jest z realizacją zadań własnych i w tym zakresie Miasto nie może być uznane za podatnika VAT, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto wydatki poniesione na modernizację pracowni, zakup wyposażenia i zakup tablic informacyjnych nie będą związane z wykonywaniem przez Miasto w przyszłości czynności opodatkowanych. Tym samym nie przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 cyt. ustawy.

Podsumowując, Miasto nie będzie miało prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu: „…”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s.1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy w zakresie edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy o samorządzie gminnym), a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – zakupione towary i usługi w ramach projektu będzie wykorzystywać do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji tego projektu. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, nie będzie miał zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu p.n. „\`(...)\`”, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty ww. projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.