Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 015-KDIT3.4011.604.2025.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w
sytuacji okresowego najmu nabytego lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
lokal-lokal mieszkalny
najem-najem prywatny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, ma miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej i podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności
    gospodarczej.
    W dniu 14 stycznia 2019 r. Wnioskodawczyni dokonała zakupu lokalu mieszkalnego (dalej
    jako: „Pierwsze Mieszkanie”). W dniu 14 maja 2021 r. Wnioskodawczyni dokonała
    sprzedaży Pierwszego Mieszkania. Dokonując sprzedaży Pierwszego Mieszkania,
    Wnioskodawczyni miała zamiar przeznaczyć i wydatkować całość środków finansowych
    uzyskanych z jego sprzedaży na własne cele mieszkaniowe, tzn. na zakup innego lokalu
    mieszkalnego, który służyłby zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni. W
    tym celu, Wnioskodawczyni odpowiednio zabezpieczyła te środki finansowe, tzn.
    utrzymywała je zdeponowane na swoim rachunku bankowym.
    W dniu 29 lipca 2024 r. Wnioskodawczyni dokonała zakupu innego lokalu mieszkalnego
    (dalej jako: „Drugie Mieszkanie”). Wnioskodawczyni przeznaczyła na zapłatę ceny za Drugie
    Mieszkanie całość środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży Pierwszego Mieszkania.
    Wnioskodawczyni ma zamiar wykorzystywać Drugie Mieszkanie do zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych. W szczególności Wnioskodawczyni zamierza zamieszkiwać w
    Drugim Mieszkaniu z zamiarem stałego pobytu, i w tym zamiarze zaczęła mieszkać w
    Drugim Mieszkaniu. Natomiast Wnioskodawczyni bierze pod uwagę również następujące
    okoliczności:
    · Drugie Mieszkanie znajduje się w miejscu stosunkowo odległym od zakładu pracy, w
      którym zatrudniona jest Wnioskodawczyni;
    · charakter pracy wykonywanej przez Wnioskodawczynię wiąże się z dojazdami do
      zakładu pracy (czasami nawet kilka dojazdów i przejazdów dziennie);
    · jednocześnie charakter tej pracy wymaga od Wnioskodawczyni z samochodu
      osobowego;
    · w konsekwencji Wnioskodawczyni ponosi istotne, zwiększone wydatki związane z
      eksploatacją samochodu (paliwo, serwis, utrzymanie itd.);
    · dodatkowo ogólna sytuacja finansowa Wnioskodawczyni uległa w ostatnim czasie
      pewnemu pogorszeniu, na co złożyły się następujące okoliczności
    (...)
    Wynajęcie Drugiego Mieszkania innej osobie lub osobom przez Wnioskodawczynię
    miałoby z góry założony charakter czasowy (przejściowy). Intencją Wnioskodawczyni nie
    jest, aby Drugie Mieszkanie było przez cały czas, stale i powtarzalnie wynajmowane innej
    osobie lub osobom. Intencją Wnioskodawczyni nie jest też to, aby odpłatność
    otrzymywana przez nią od najemców Drugiego Mieszkania przynosiła jej zysk (tzn.
    potocznie rozumiany „zarobek” czy „zwrot”). Wnioskodawczyni nie traktowała i nie traktuje
    zakupu Drugiego Mieszkania jako inwestycji, która ma przynosić jej zysk.
    Wnioskodawczyni w żadnym razie nie rezygnuje z zamiaru wykorzystywania Drugiego
    Mieszkania do zaspokojenia swoich własnych potrzeb mieszkaniowych. Po ustaniu lub
    zmianie okoliczności życiowych, o których mowa powyżej – np. w razie zmiany pracy przez
    Wnioskodawczynię – Wnioskodawczyni zamierza zamieszkać w Drugim Mieszkaniu.
    Oprócz Drugiego Mieszkania, Wnioskodawczyni nie dysponuje tytułem prawnym do
    jakiegokolwiek innego lokalu mieszkalnego (ani do jakiegokolwiek budynku mieszkalnego,
    np. domu).

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni przysługuje zwolnienie od podatku dochodowego od osób
    fizycznych (dalej jako: "PDOF"), o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26
    czerwca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „ustawa o PDOF”)
    w sytuacji, w której czasowo (przejściowo) wynajmie ona Drugie Mieszkanie innej osobie
    lub osobom, cały czas zachowując zamiar późniejszego wykorzystania Drugiego
    Mieszkania na własne cele mieszkaniowe?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Stanowisko własne Wnioskodawczyni
      Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przysługuje jej zwolnienie od PDOF, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF w sytuacji, w której czasowo
      (przejściowo) wynajmie ona Drugie Mieszkanie innej osobie lub osobom, cały czas
      zachowując zamiar późniejszego wykorzystania Drugiego Mieszkania na własne cele
      mieszkaniowe.
    2. Sprzedaż Pierwszego Mieszkania – źródło przychodu
      Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PDOF, źródłem przychodów jest odpłatne
      zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – jeżeli odpłatne
      zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed
      upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
      W stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku, sprzedaż Pierwszego
      Mieszkania przez Wnioskodawczynię:
    · nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej (Wnioskodawczyni w ogóle nie
      prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej);
    · nastąpiła przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie Pierwszego Mieszkania przez Wnioskodawczynię.
      W konsekwencji sprzedaż Pierwszego Mieszkania stanowi dla Wnioskodawczyni źródło
      przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF.
    3. Sprzedaż Pierwszego Mieszkania – przychód i koszty uzyskania przychodu
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o PDOF, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF, jest ich wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PDOF, koszty uzyskania przychodu (dalej
    jako: „KUP”) z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    PDOF, stanowią udokumentowane koszty nabycia nieruchomości, powiększone o
    udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości, poczynione w czasie
    jej posiadania. Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o PDOF, wysokość tych nakładów ustala się
    na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz
    dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Przy czym - na
    podstawie art. 22 ust. 6f ustawy o PDOF - te koszty nabycia są corocznie podwyższane,
    począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie zbywanej
    nieruchomości, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło jej zbycie, w
    stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
    okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
    okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w
    Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
    Odnosząc to, co powyżej, do indywidualnej sytuacji Wnioskodawczyni będącej
    przedmiotem wniosku oznacza to, że:

    · cena sprzedaży Pierwszego Mieszkania (pomniejszona o poniesione przez
      Wnioskodawczynię koszty sprzedaży, takie jak np. koszty pośrednictwa itp.) stanowi
      dla Wnioskodawczyni przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości;
    · cena zakupu Pierwszego Mieszkania (powiększona o poniesione przez
      Wnioskodawczynię nakłady zwiększające wartość Pierwszego Mieszkania,
      udokumentowane w sposób określony w przepisach o PDOF) stanowią KUP dotyczące
      tego przychodu.
    4. Sprzedaż Pierwszego Mieszkania – wysokość dochodu
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o PDOF, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i
    praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a, PDOF wynosi 19 % podstawy obliczenia
    podatku. Podstawą obliczenia podatku jest - zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy o PDOF -
    dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw określonym zgodnie z art. 19 ustawy o PDOF, a kosztami ustalonymi zgodnie z art.
    22 ust. 6c ustawy o PDOF.
    W indywidualnej sytuacji Wnioskodawczyni, której dotyczy wniosek, oznacza to, że
    Wnioskodawczyni uzyskała dochód ze sprzedaży Pierwszego Mieszkania, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem i KUP (ustalonymi jak powyżej). Tak ustalony dochód co do
    zasady podlega opodatkowaniu PDOF według stawki 19%.
    5. Sprzedaż Pierwszego Mieszkania – zwolnienie od podatku
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF, zwalnia się z PDOF dochód z odpłatnego
    zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 30e ustawy o PDOF, w wysokości, która
    odpowiada:
    · iloczynowi tego dochodu;
    · udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z
      odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych;
    – jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie 3 lat od końca
      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia
      tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
      mieszkaniowe. Udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
      wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PDOF, za wydatki poniesione na
    cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF, uważa się wydatki
    poniesione na nabycie m.in. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
    W zakresie, w jakim dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości jest objęty tym
    zwolnieniem, nie podlega on opodatkowaniu PDOF Poprzedzenie wyrażenia „cele
    mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując
    podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF dopisując
    ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy
    obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które
    poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc
    uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PDOF zwolnienie w zamierzeniach
    ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, realizowane w dłuższym okresie czasu.
    Zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w
    przypadku przeznaczenia przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w

    sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym,
    spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym niewskazującym na działanie ukierunkowane na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego,
    ustawa o PDOF nie określa kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym
    lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest
    podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy
    nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów
    – zamieszka po upływie określonego czasu. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie
    pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez jakiś czas lokal będzie wynajmowany. Co
    istotne, nie jest przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie
    nieruchomości mieszkalnej innemu podmiotowi – zarówno przed realizacją własnego celu
    mieszkaniowego, jak i już po realizacji tego celu. Innymi słowy, nie ma znaczenia kolejność
    wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta w celu
    realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w czasie
    późniejszym.
    W świetle powyższego, co do zasady podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy
    nabył ten lokal mieszkalny w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie
    realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.
    Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej mianem
    chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie działanie.
    Zatem, wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany w
    zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. Istotny jest zamiar nabycia
    nieruchomości na cele mieszkaniowe, który to zamiar powinien prowadzić do
    zamieszkania (od razu lub w późniejszym terminie, w sposób nieprzerwany lub z
    przerwami) w nabytej nieruchomości.
    Zatem, jeżeli Wnioskodawczyni dokonała zakupu Drugiego Mieszkania z zamiarem
    realizowania w nim własnego celu mieszkaniowego – to okoliczność, że Wnioskodawczyni
    czasowo (przejściowo) wynajmie Drugie Mieszkanie innej osobie lub osobom, nie stoi na
    przeszkodzie dla zastosowania zwolnienia z PDOF na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o PDOF (nie spowoduje utraty przez Wnioskodawczynię prawa do tego zwolnienia).
    6. Dotychczasowa linia interpretacyjna i orzecznictwo sądów administracyjnych
    Wnioskodawczyni – zdając sobie sprawę, że interpretacja indywidualna stanowi
    każdorazowo indywidualne rozstrzygnięcie organu odnoszące się do konkretnej,
    jednostkowej sytuacji przedstawionej we wniosku przez podmiot występujący z wnioskiem
    o jej wydanie – wskazuje porządkowo, że przedstawione przez nią stanowisko znajduje
    swoje potwierdzenie w szeregu wydanych do tej pory interpretacji indywidualnych. W
    interpretacjach tych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) potwierdził, że
    „własne cele mieszkaniowe” są realizowane (a w konsekwencji stosuje się zwolnienie od
    PDOF na podstawie art 21 ust 1 pkt 131 ustawy o PDOF) w sytuacji, w której:
    · podatnik ma zamiar mieszkać w danym miejscu (np. w domu, lokalu mieszkalnym) „w
      przyszłości” - przy czym nie jest wymagane, żeby czas zamieszkania w nim był z góry
      dokładnie ustalony;
    · podatnik czasowo (przejściowo) udostępnił to miejsce (np. dom, lokal mieszkalny) innej
      osobie lub osobom, w tym również odpłatnie na podstawie umowy najmu - przy czym
      nie ma z góry określonego maksymalnego czasu takiego udostępnienia.
    Przykładowo, takie rozstrzygnięcie jest zawarte w następujących interpretacjach
    indywidualnych:

    · interpretacja indywidualna DKIS z dnia 30 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDSL1-
      2.4011.270.2025.2.AP;
    · interpretacja indywidualna DKIS z dnia 23 czerwca 2025 r., sygn. 0110112-KDSL1-
      1.4011.252.2025.2.AK;
    · interpretacja indywidualna DKIS z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDSL1-
      2.4011.201.2025.3.AP;
    · interpretacja indywidualna DKIS z dnia 20 maja 2025 r., sygn. 015-KDIT3.
      4011.333.2025.1.RS;
    · interpretacja indywidualna DKIS z dnia 7 stycznia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-
      2.4011.857.2024.2.EC;
    · interpretacja indywidualna DKIS z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT2-
      2.4011.447.2023.3.KR;
    · interpretacja indywidualna DKIS z dnia 3 września 2020 r., sygn. 0113- KDWPT.
      4011.100.2020.1.MG.
    Analogiczne stanowisko wynika również np. z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. II FSK 3126/14.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie,
    z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        # jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy,
    stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli nie następuje w wykonaniu
    działalności gospodarczej i zostanie dokonane w określonym czasie, tj. przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że 14 stycznia 2019 r. nabyła Pani
    lokal mieszkalny, który sprzedała 14 maja 2021 r.

    Mając na uwadze powyższe, w sytuacji gdy ww. sprzedaż nie nastąpiła w wykonaniu
    działalności gospodarczej i dokonana została przez Panią przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, stanowi dla Pani źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku od osób
    fizycznych.
    Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie dokonanej sprzedaży
    nieruchomości należy wskazać, co następuje:
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi natomiast art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik
      jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i
      do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego
      dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia
      zapłaty podatku włącznie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
      jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od
      końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne

      cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się
      do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada
    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia. Dochód zwolniony należy obliczyć według
    następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D x (W / P), gdzie: D - dochód ze sprzedaży, W - wydatki poniesione na
    cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, P - przychód ze sprzedaży.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa
    w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i
      e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub

      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Przy czym, jak stanowi art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
        – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez
    podatnika w ściśle określonym czasie, środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c na
    realizację własnego celu mieszkaniowego.
    Podkreślam, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia
    podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza
    literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia
    przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek
    wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg
    i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    okolicznością decydującą o jego zastosowaniu jest przeznaczenie przychodów uzyskanych
    z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w
    okresie trzech lat licząc od końca roku podatkowego, w którym zostało ono dokonane, na
    własne cele mieszkaniowe.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazał, że przychód ze sprzedaży ma zostać wydatkowany na „własne cele
    mieszkaniowe”. Omawiane zwolnienie jest normą celu społecznego – w zamierzeniach
    ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie niezaspokojonych, własnych
    potrzeb mieszkaniowych obywateli.
    Zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w
    przypadku przeznaczenia przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w
    sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym,
    spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym niewskazującym na działanie ukierunkowane na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy nabycie lokalu mieszkalnego ustawa nie określa kiedy i
    jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, aby zrealizował cel
    mieszkaniowy. Zatem może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem
    lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy nabył go w celu realizacji własnych celów
    mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby
    mieszkaniowe. Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do nabycia np.
    lokalu mieszkalnego, w którym podatnik realizuje bezpośrednie potrzeby mieszkaniowe, a
    nie do wydatkowania przychodu na nabycie lokalu mieszkalnego w znaczeniu
    przedmiotowym.

    Omawiane zwolnienie przedmiotowe dotyczy wyłącznie wydatkowania środków na
    nabycie nieruchomości, która ma pełnić dla podatnika funkcję mieszkalną. Inaczej
    mówiąc, ma to być przysłowiowy „dach nad głową”. Istotą zwolnienia jest bowiem
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych podatnika, co powoduje, że ze zwolnienia nie może
    korzystać wydatkowanie środków na zakup lokalu mieszkalnego mający cel zarobkowy,
    np. inwestycja kapitału, wynajem czy dalsza odsprzedaż.
    Z opisu sprawy wynika, że środki uzyskane ze sprzedaży pierwszego lokalu mieszkalnego
    przeznaczyła Pani na zakup drugiego lokalu mieszkalnego, w którym zamieszkała. Z uwagi
    na zmianę sytuacji życiowej, zdrowotnej jak i finansowej, rozważa Pani przejściowy
    wynajem drugiego mieszkania, jednak z zamiarem ponownego zamieszkania w nim w
    przyszłości.
    Pani wątpliwość dotyczy ustalenia, czy w sytuacji okresowego wynajmu drugiego lokalu
    mieszkalnego, będzie Pani przysługiwało zwolnienie z opodatkowania w odniesieniu do
    dochodu uzyskanego ze sprzedaży pierwszego lokalu mieszkalnego.
    W tym przypadku okoliczność, że z opisanych przyczyn tymczasowo wynajmie Pani nowo
    nabyte mieszkanie, nie wpłynie na możliwość skorzystania ze zwolnienia.
    Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne w kontekście przedstawionego stanu
    faktycznego stwierdzić należy, że wydatkowanie przychodu uzyskanego przez Panią z ww.
    odpłatnego zbycia, na nabycie lokalu mieszkalnego, w którym Pani mieszkała i zamieszka
    w przyszłości, jednak tymczasowo je wynajmie, uprawnia do skorzystania z ulgi
    podatkowej wynikającej z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sam fakt tymczasowego wynajęcia przez Panią tego mieszkania, ze względu na zaistniałą
    sytuację życiową, nie wyklucza możliwości skorzystania z omawianego zwolnienia w
    przypadku, gdy zostało ono nabyte – jak sama Pani wskazała w opisie sprawy – z
    zamiarem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Dlatego też stanowisko Pani uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych oraz wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego informuję, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw
    podatników, w określonych stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych) i w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe,
    pomimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi
    rozstrzygnięciami, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności
    faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego

    w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania
    kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.