Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1235/14/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-03-09
Teza: Czy w opisywanej sytuacji, dokonana przez Spółkę, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem darowizna całego przedsiębiorstwa na rzecz Spółki komandytowej, w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego?
Słowa kluczowe: darowizna; przedsiębiorstwa; spółki-spółka komandytowa; wspólnik; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych darowizny przedsiębiorstwa (w tym znaku towarowego) do spółki osobowej, w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych darowizny przedsiębiorstwa (w tym znaku towarowego) do spółki osobowej, w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w chwili obecnej jest jednym ze wspólników spółki jawnej, która niebawem może ulec przekształceniu w spółkę komandytową (dalej jako „Spółka”), drugim wspólnikiem Spółki jest małżonek Wnioskodawcy.

W skład przedsiębiorstwa Spółki wchodzą różne składniki majątkowe, w tym nieruchomości oraz prawa ochronne do zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego objętego ochroną udzieloną przez Urząd ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (Znaki Towarowe i Wzory) /OHiM/ z siedzibą w A., Hiszpania (dalej jako „Znak towarowy”).

Wnioskodawca wraz z małżonkiem planują zostać wspólnikami (komandytariuszami) spółki komandytowej z siedzibą w Polsce (dalej: „Spółka komandytowa”). Komplementariuszem w Spółce komandytowej będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce.

W związku z planowaną restrukturyzacją działalności prowadzonej przez Spółkę, Spółka zamierza przekazać w drodze darowizny na rzecz Spółki komandytowej całe prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisywanej sytuacji, dokonana przez Spółkę, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem darowizna całego przedsiębiorstwa na rzecz Spółki komandytowej, w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy w opisywanej sytuacji dokonanie przez Spółkę, w której jest wspólnikiem darowizny całego przedsiębiorstwa na rzecz Spółki komandytowej, w której będzie wspólnikiem, nie będzie skutkowało dla Wnioskodawcy powstaniem przychodu podatkowego.

Zgodnie z art. 5a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Definicja przedsiębiorstwa zawarta została w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje i zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Jednocześnie, biorąc pod uwagę, iż przepis art. 551 Kodeksu cywilnego posługuje się zwrotem „w szczególności” utrwalił się pogląd, iż w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu Kodeksu cywilnego mogą wchodzić także inne składniki majątkowe, niewymienione w cyt. wyżej przepisie, np. zobowiązania wynikające z prowadzonej w ramach tego przedsiębiorstwa pozarolniczej działalności gospodarczej.

W myśl natomiast art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów. Może więc nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym na podstawie umowy sprzedaży, zamiany czy darowizny. Jednocześnie należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „darowizna", dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego - do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

Z powyższego wynika, że w przypadku przekazania przedsiębiorstwa na rzecz innego podmiotu, przedmiotem tego przekazania są wszelkie składniki majątkowe funkcjonalnie związane z tym przedsiębiorstwem, o ile na podstawie czynności prawnej będącej podstawą przekazania, bądź przepisów szczególnych, nie zostały z niego wyłączone.

W przypadku darowizny przedsiębiorstwa mamy do czynienia z nieodpłatnym, jednostronnym świadczeniem. W związku z aktem darowizny darczyńca nie otrzymuje żadnych wartości pieniężnych, ani innego przysporzenia majątkowego. W związku z powyższym przekazanie przedsiębiorstwa na rzecz spółki osobowej prawa handlowego nie będzie wywoływało skutków podatkowych u darczyńcy będącego spółką transparentną podatkowo, a w konsekwencji i jego wspólników.

W szczególności zauważyć należy, że po stronie darczyńcy nie powstanie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej ani z innego źródła przychodu, bowiem ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże powstanie przychodu z tego źródła z odpłatnym zbyciem składników majątku wykorzystywanych w tej działalności. W przypadku zaś, gdy zbycie ma charakter nieodpłatny (a taki charakter ma zbycie na podstawie umowie darowizny), nie można przyjąć, iż powstanie przychód podatkowy związany z prowadzeniem działalności gospodarczej po stronie darczyńcy.

Zatem w momencie dokonania darowizny, nie powstanie po stronie Wnioskodawcy (tj. darczyńcy) przychód podatkowy w związku z przeniesieniem własności majątku (tj. przedsiębiorstwa) wykorzystywanego uprzednio przez Spółkę w której Wnioskodawca jest wspólnikiem w działalności gospodarczej. Przychód taki powstałby jedynie w sytuacji, gdyby zbycie miało charakter odpłatny.

Jednocześnie na moment dokonania darowizny nie powstanie również przychód podatkowy dla Wnioskodawcy jako wspólnika spółki osobowej, będącej podmiotem obdarowanym, z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż z uwagi na fakt, iż w analizowanej sytuacji darowizna będzie dokonana na rzecz spółki niebędącej osobą prawną, zastosowanie znajdzie

art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami (\`(...)\`), są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle natomiast art. 14 ust. 2 pkt 8 przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość nieodpłatnie otrzymanych świadczeń ustalona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b.

W świetle powyższego należy zauważyć, iż przychodem są jedynie nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Innymi słowy, aby nieodpłatne świadczenie stanowiło przychód do opodatkowania musi być ono faktycznie przez tego podatnika „otrzymane”. Jednakże nie może być przedmiotem wątpliwości, iż nie można otrzymać świadczenia „od samego siebie", a z taką sytuacją mamy do czynienia w opisie zdarzenia przyszłego, gdzie spółka osobowa, w której wspólnikiem jest Wnioskodawca przenosi na inną spółkę osobową, w której wspólnikiem jest Wnioskodawca w formie darowizny prawa majątkowe takie jak własność. Tym samym przychód z nieodpłatnych świadczeń powstanie jedynie u ewentualnych pozostałych wspólników Spółki komandytowej (którzy jednocześnie nie są wspólnikami Spółki) na rzecz której dokonano darowizny, bowiem w przypadku osoby która jest wspólnikiem Spółki i Spółki komandytowej przychód z nieodpłatnych świadczeń nie powstanie gdyż nie jest możliwe „obdarowanie” samego siebie. Ponadto w takiej sytuacji nie byłoby powstania faktycznego przysporzenia majątkowego po stronie takiego wspólnika, które jest warunkiem powstania przychodu podatkowego.

W świetle wspomnianych na wstępie przepisów aby mieć do czynienia z powstaniem przychodu podatnik musi „otrzymać” świadczenia. W sytuacji zaś kiedy podatnik dokonuje darowizny na rzecz spółki osobowej lub spółki cywilnej, której jest wspólnikiem, należy stwierdzić, iż w praktyce nic on nie otrzymuje. Otrzymanie wiąże się bowiem z nabyciem czegoś, czego wcześniej się nie miało. Zatem w analizowanej sytuacji należałoby przyjąć, iż mamy do czynienia z przeniesieniem poszczególnych składników majątkowych w ramach tego samego majątku podatnika. Nie ma natomiast miejsca żadne powiększenie tego majątku, które de facto jest okolicznością warunkującą powstanie przychodu podatkowego.

Należy zauważyć, iż analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 3 grudnia 2009 r. nr ILPB1/415-917/09-6/ IM oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2013 r. o nr ILPB1/415-895/13-4/AA oraz z dnia 5 maja 2014 r. o nr ILPB1/415-231/14-3/AA.

W konsekwencji, darowanie przez Spółkę w której Wnioskodawca jest wspólnikiem przedsiębiorstwa na rzecz spółki osobowej, której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawcy jakiegokolwiek przychodu podatkowego, zarówno z perspektywy Wnioskodawcy jako wspólnika darczyńcy, jak również z perspektywy Wnioskodawcy jako wspólnika spółki, która została obdarowana. W żadnym z tych przypadków nie są spełnione przesłanki umożliwiające uznanie powstania przychodu podatkowego. Natomiast przychód podatkowy powstanie jedynie po stronie ewentualnych pozostałych wspólników spółki obdarowanej wedle proporcji, w jakiej uczestniczą oni w zyskach spółki, określonej w umowie spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena dopuszczalności prawnej zawarcia umowy darowizny przedsiębiorstwa na rzecz spółki osobowej, której Wnioskodawca będzie wspólnikiem. Są to bowiem kwestie regulowane przez odrębne przepisy (przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121 oraz ustawy z dnia 15 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy - t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788), niebędące przepisami prawa podatkowego, a tym samym nie mogące być przedmiotem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Nadmienić także należy, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i że nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników lub dla spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.