Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-133/09-2/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-29
Teza: Czy w 2009 roku Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z przewidzianej w art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych możliwości wpłacania zaliczek w formie uproszczonej, tj. w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w rubryce 54 deklaracji CIT-8 za 2007 rok złożonej w roku 2008.
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; podatek-podatek należny; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; zaliczka-obliczanie zaliczek; zaliczka-zaliczka miesięczna; zaliczka-zaliczka na podatek; zaliczka-zaliczka uproszczona; zeznania; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 25; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2009 r. (data wpływu 10 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości wpłacania zaliczki w uproszczonej formie – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości wpłacania zaliczki w uproszczonej formie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca w 2006 roku poniósł stratę podatkową w wysokości 4.663.171,16 złotych, natomiast w 2007 roku dochód do opodatkowania w wysokości 1.147.067 złotych (po uwzględnieniu odliczeń od dochodu).

Spółka w deklaracji CIT-8 za 2007 rok w rubryce 54 (podatek należny według stawki) wykazała kwotę 217.942,70 złotych (19%\*1.147.067 zł), natomiast w rubryce 56 (podatek należny po odliczeniu za rok podatkowy) kwotę 0 złotych.

Odliczona od podatku kwota w wysokości 217.942,70 zł stanowiła podatek zapłacony przez płatnika (spółkę zależną XXX) z tytułu wyrównania wartości parytetu akcji spółki XXX.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w 2009 roku Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z przewidzianej w art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych możliwości wpłacania zaliczek w formie uproszczonej, tj. w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w rubryce 54 deklaracji CIT-8 za 2007 rok, złożonej w roku 2008?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa podatkowa uzależnia możliwości skorzystania z uproszczonej formy płacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych od tego, czy za rok poprzedzający złożenie deklaracji podatkowej podatnik uzyskał dochód i wykazał „podatek należny”.

Pojęcie „podatek należny” nie jest zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych i nie może być utożsamiane z podatkiem należnym w rozumieniu ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

Pojęcie to występuje ponadto w deklaracji CIT-8 zarówno w rubryce 54, jak i w rubryce 56, przy czym ustawodawca w art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje, czy chodzi o podatek przed odliczeniami, czy też o podatek do wpłaty do urzędu skarbowego.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.), podatkiem jest „publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej”.

Natomiast słowo „należny” z uwagi na brak definicji ustawowej tego pojęcia należy rozumieć potocznie, tj. jako „przysługujący komuś”. Nie ulega przy tym wątpliwości, że podatek wykazany w rubryce 54 deklaracji CIT-8 jest podatkiem należnym, tj. gdyby podatnik nie skorzystał z odliczeń, taką właśnie kwotę musiałby zapłacić do urzędu skarbowego. Obniżenie kwoty podatku z rubryki 54 o kwotę odliczeń i w konsekwencji wykazanie podatku w rubryce 56 w innej wysokości nie powoduje, że podatek z rubryki 54 przestaje być podatkiem „należnym” w rozumieniu wskazanym wyżej.

Dodatkowo wskazać trzeba, że przepisy ustaw podatkowych należy stosować ściśle. Zatem, jeżeli ustawodawca określając prawo podatnika do stosowania uproszczonej zasady wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych posługuje się pojęciem podatku należnego, uznać należy, iż jest to kwota z poz. 54 formularza CIT-8. W przeciwnym bowiem wypadku posłużyłby się pojęciem podatek należny po odliczeniach.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, dla skorzystania z uprawnienia przewidzianego w art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych miarodajna jest kwota z rubryki 54 deklaracji CIT-8, a nie rubryki 56.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Warunki i zasady dotyczące możliwości stosowania przez podatników uproszczonej formy wpłaty zaliczek miesięcznych regulują przepisy art. 25 ust. 6 – 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Zgodnie z art. 25 ust. 6 ww. ustawy, podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

Natomiast norma prawna wyrażona w przepisie art. 27 ust. 1 powyższej ustawy stanowi, iż podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a) i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

W myśl art. 19 ust. 1 tej ustawy, podatek, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, wynosi 19% podstawy opodatkowania.

Należy zauważyć, iż określenie „podatek należny” zawarte w art. 25 ust. 6 ww. ustawy oznacza podatek, który zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powinien być uiszczony (w tym w postaci zaliczek) za dany rok podatkowy.

Tym samym, powyższe określenie obejmuje podatek, o którym mowa w art. 19 ustawy, pomniejszony o przewidziane przepisami odliczenia.

Do identycznej konkluzji prowadzi również analiza formularza CIT-8, dotyczącego dochodów osiągniętych w 2007 roku. Użyty w tymże formularzu zwrot „podatek należny po odliczeniach” spełnia jedynie rolę precyzującą, wyjaśniającą kolejne kroki w trakcie jego wypełniania. Zarówno pozycja 54, jak i następne 55 i 56, znajdują się w części F „Obliczenie należnego podatku”.

Dodatkowo, w części I „Różnica pomiędzy podatkiem należnym a należnymi zaliczkami” oraz w części J „Kwota do zapłaty / nadpłata” formularza CIT-8, do dokonania obliczeń posługuje się podatkiem należnym, który wykazany jest w poz. 56. W związku z powyższym, w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest mowa o podatku należnym wykazanym w pozycji 56 zeznania podatkowego CIT-8.

Zatem, „podatkiem należnym” nie jest wykazany w poz. 54 „podatek należny według stawki z poz. 53, obliczony od kwoty z poz. 51”, lecz ostateczny wynik działań arytmetycznych dokonanych w tej części formularza CIT-8 (poz. 56).

Poza tym, skoro ustawodawca nie zawarł w słowniczku ustawowym wyjaśnienia pojęcia „podatek należny”, należy posiłkować się słownikowym znaczeniem zwrotu „należny”, który według Słownika Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) oznacza „przysługujący komuś lub czemuś”.

Zatem, z samej interpretacji językowej zwrotu „podatek należny” wynika, że jest nim podatek przysługujący Budżetowi Państwa od dochodu osiągniętego przez podatnika w danym roku podatkowym.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy stwierdzić, że podstawą wyliczenia kwoty zaliczki podlegającej wpłacie w 2009 r., powinien być podatek należny wykazany w poz. 56 formularza CIT-8 w złożonym zeznaniu za rok 2007 lub w przypadku nie wykazania tegoż podatku po uwzględnieniu odliczeń w 2007 roku, podatek należny wykazany w poz. 54 w złożonym zeznaniu rocznym za rok 2006.

W związku z powyższym, Spółka - na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - nie ma możliwości skorzystania w 2009 r. z uproszczonej formy wpłacania zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy w 2009 r. biorąc pod uwagę zeznanie złożone w 2008 r. dotyczące 2007 roku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.