Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-309/07/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-11-15
Teza: Czy Podatnik powinien wykazać w korekcie zeznania podatkowego PIT-36L za 2006 r. stratę/dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej Danii?
Słowa kluczowe: Dania; działalność-działalność gospodarcza; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek liniowy; przedsiębiorstwa; przychód-źródła przychodu; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zeznania-zeznania roczne; zyski
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 02 października 2007 r. (data wpływu 04 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia dochodów/straty z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w Danii - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia dochodów/straty z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w Danii.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W 2006 roku Podatnik jako osoba fizyczna prowadził w Polsce pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą O. z siedzibą w T. Jednocześnie Podatnik prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą w Danii pod nazwą T. z siedzibą w Danii. Przez cały 2006 rok stałym miejscem zamieszkania Podatnika była Polska. Z działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce Podatnik uzyskał dochód w wysokości 539.354 zł., natomiast z prowadzonej działalności gospodarczej w Danii Podatnik poniósł stratę w wysokości 18.972 DKK. W terminach wymaganych przepisami prawa Podatnik złożył w Urzędzie Skarbowym zeznanie podatkowe – PIT-36L dla dochodów osiągniętych w Polsce oraz zeznanie podatkowe w Danii dot. dochodów osiągniętych w Danii. Do PIT-36L za 2006 r. Podatnik dołączył informację, iż dokona korekty ww. zeznania podatkowego po otrzymaniu dokumentów rozliczeniowych z Danii.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy Podatnik powinien wykazać w korekcie zeznania podatkowego PIT-36L za 2006 r. stratę/dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej Danii?

Zdaniem Wnioskodawcy w Urzędzie Skarbowym winna zostać złożona informacja o wysokości osiągniętego dochodu/straty z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w Danii bez konieczności łączenia wykazanego dochodu/straty z przychodami uzyskanymi z tytułu prowadzonej w Polsce pozarolniczej działalności gospodarczej.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stałym miejscem zamieszkania Wnioskodawcy w 2006 r. była Polska, a zatem Podatnik w Polsce podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, w tym również dochodów z tytułu prowadzonej w Danii pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy przepis art. 3 ust.1 ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zasady unikania podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Danią reguluje Konwencja zawarta między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 6 grudnia 2001r. (Dz. U. z 2003 r., Nr 43, poz. 368)

W myśl art. 7 ww. Konwencji, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi.

Zgodnie z art. 22 ww. Konwencji podwójne opodatkowanie będzie eliminowane w ten sposób, że jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w drugim Państwie, wówczas pierwsze Państwo zezwoli na odliczenie od podatku dochodowego danej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w drugim państwie, jednakże takie odliczenie w żadnym razie nie może przekroczyć tej części podatku dochodowego lub podatku od majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada bądź na dochód, bądź na majątek, jaki może być opodatkowany w drugim państwie.

Podkreślić jednak należy, iż sformułowanie zawarte w umowie o unikaniu podwójnego, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) nie oznacza, że podatnik może wybrać państwo, w którym opodatkuje swój dochód i zapłaci podatek. Postanowienie to wskazuje natomiast, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż prowadzi Pan działalność gospodarczą w Polsce, oraz w Danii, poprzez położony tam zakład. Z tytułu działalności prowadzonej w Danii jest Pan w tym kraju podatnikiem i tam składał zeznanie podatkowe. W Polsce wybrał Pan opodatkowanie z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej określone w art. 30c ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d i art. 44 ust. 4, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Wybór formy opodatkowania dotyczy wszystkich przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Działalność ta stanowi jedno źródło przychodów, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy bez względu na to, ile „firm” prowadzi podatnik i czy są one powiązane gospodarczo, czy też nie.

Zatem w Polsce podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (od całości uzyskanych dochodów). Natomiast dochody uzyskane z działalności prowadzonej Danii opodatkowane są zarówno w kraju, w którym ta działalność jest prowadzona poprzez położony tam zakład (tj. w Danii) oraz w kraju rezydencji (w Polsce). Podwójnego opodatkowania unika się poprzez zastosowanie metody przewidzianej konwencją międzynarodową. Sposób zastosowania metody odliczenia proporcjonalnego (o której mowa w cytowanym art. 22 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii), przez podatników, którzy opodatkowują przychody z działalności gospodarczej „podatkiem liniowym” przewiduje art. 30c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli podatnik o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a dochody te nie są zwolnione od opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przez dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

W związku z powyższym zobowiązany jest Pan do złożenia w Urzędzie Skarbowym – właściwym według miejsca zamieszkania w 2006 r.– w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, zeznania podatkowego według ustalonego wzoru (PIT-36L) o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W powyższym zeznaniu należy wykazać łącznie kwoty przychodów i kosztów z całej działalności (prowadzonej w Polsce i w Danii) i ustalić dochód/stratę zgodnie z polskimi przepisami.

Następnie w celu obliczenia podatku należnego od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Danii. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą. Jeśli zatem za granicą osiągnie Pan stratę, odliczenie to nie przysługuje.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń