Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.182.2025.4.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery
oprogramowanie
prawa-prawa autorskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 5 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 25
    marca 2025 r. (wpływ do Pierwszego Urzędu Skarbowego 25 marca 2025 r., wpływ do
    Krajowej Informacji Skarbowej 27 marca 2025 r.) oraz pismem z 19 maja 2025 r. (wpływ 19
    maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (...) maja 2024 r. pod
    firmą (...), prowadzoną pod adresem (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...) i
    numerem REGON (...) . Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od
    samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania
    to podatek liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności

    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą a kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu,
        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
        rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
        metod jego implementacji.
      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych
        funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
        programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
        uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
        projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
        jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
        oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
        wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
        poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
        testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
        akceptacyjnych. Wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
        świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane
        z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
        oraz poprawą tychże błędów.
      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością
        wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z
        dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
        dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności: (...)
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach
    przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od
    momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe,
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa

    własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu
        źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego
        oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74);
      - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I
        ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego
    systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które
    Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli
    jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez

    niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy zawarte pomiędzy
    Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w
    zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej;
    - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na wyszczególnienie
    koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej;
    koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane
    zgodnie z zasadami lege artis; ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez
    specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co
    przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego; należy również
    podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per
    se; natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi
    IP Box (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
    możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
    działalnością badawczo-rozwojową;
    Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności
    gospodarczej;
    b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu;
    - koszty związane z amortyzacją/leasingiem oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają
    Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących
    tworzonego oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia
    potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w
    dziedzinie programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z
    wytworzeniem oprogramowania;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych;
    - Wnioskodawca dba o ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić
    koszty związane z wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio
    przygotowane miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć

    że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
    niezbędnymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;
    - należy podkreślić, iż zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe,
    które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie
    kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
    elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty;
    natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia
    jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z
    zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia
    działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie;
    - najnowsze oprogramowanie jest niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów,
    stąd wydatek ten jest konieczny w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu
    kosztów pozwala Wnioskodawcy efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu
    bycie konkurencyjnym na rynku programistycznym;
    f) koszty związane z wyjazdami służbowymi;
    - Wnioskodawca podróżuje służbowo, w związku z czym ponosi on koszty związane z
    noclegiem oraz koszty dojazdu do wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu
    widzenia działalności związanej z tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się
    sytuacja, że Wnioskodawca będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w
    miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy;
    g) koszt usług telekomunikacyjnych;
    - abonament telefoniczny umożliwia konsultację z kontrahentami, co służy personalizacji
    tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta
    i jego oczekiwań; natomiast koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i
    stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie
    kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie
    informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie
    dzielenie się efektami swojej pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca
    ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
    konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń
    do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy;
    oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania
    wykorzystuje dostęp do sieci; jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie
    byłoby możliwe bez Internetu; w świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do
    zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową;
    h) składki na ubezpieczenia społeczne;
    - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie wydatki jak składki na ubezpieczenia
    społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i
    Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; niniejsze obciążenia są
    obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w
    Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
    programistycznych; również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają
    za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania
    działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego
    zdolność zawodową;
    i) koszty dokształcenia zawodowego;
    - koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura branżowa, udział w szkoleniach,
    konferencjach, certyfikaty; w tym miejscu należy podkreślić konieczność poniesienia

    wydatków na nieustanne kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega
    ciągłym zmianom; oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie
    wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie
    mają posiadane przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym celu
    Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie, co
    przyczynia się do poszerzenia jego oferty;
    j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu;
    - koszty te ponoszone są w celu zapewnienia ochrony finansowej Wnioskodawcy w
    przypadku popełnienia błędu, pominięcia, przeoczenia lub przekroczenia terminu oddania
    projektu, wobec czego doszłoby do powstania szkody u kontrahenta lub innej osoby
    trzeciej; koszty ubezpieczenia od utraty dochodu są niezbędne, aby uniknąć utraty
    płynności finansowej, przykładowo w wyniku choroby; powyższe uzasadnia uznanie tych
    kosztów za koszty niezbędne w działalności związanej z tworzeniem oprogramowania.
    Od (...) 2024 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1
    ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu
    pytania:
    1) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
      Należy wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego
      „programu komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „programu
        komputerowego”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego
        tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony i rozwinięty przez
        Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana
        „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje,
        rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?
      c) co powoduje, że wytworzony nowy „program komputerowy” lub rozwinięty w
        znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym
        polega oryginalność tego „programu komputerowego”?
      d) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytanie oznaczone jako A, B oraz C, D.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca

    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności: (...)
    2) W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pan „prowadzi w sposób systematyczny
      prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy” proszę wyjaśnić:
      a) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego
        „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania
        zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Za każdym razem ten sam - stworzenie oprogramowania, które będzie
    działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
      b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
        zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania
    spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując
    jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
      c) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
    Odpowiedź: Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
    umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem.
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
        a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego,
        ulepszonego i rozwiniętego „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
    każdorazowo zrealizowane.
    3) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
      „programu komputerowego”?
    4) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
      wniosku działalności?
    5) Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
      nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone programy komputerowe
      od już istniejących?

    6) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytania oznaczone jako 3,4,5,6
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    7) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że „(...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze
      wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (...)” należy rozumieć, że w każdym
      przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów
      – efekty Pana samodzielnej pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które
      podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które

    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe.
    8) Czy przysługują wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
      programów komputerowych?
    Odpowiedź: Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do - w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta.
    9) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
      zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny;
      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
        przez kontrahentów?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    10) Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy okresu od 1 czerwca 2024 r. (od
    tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny), do czasu aż stan faktyczny nie
    ulegnie zmianie.
    11) Jeżeli wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy (lata następne), czy będą
      one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych
      we wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
    Odpowiedź: Tak, będą one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w
    przedstawionych we wniosku.
    12) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż zleceniodawca/kontrahent)?
    Odpowiedź: Zgodnie z postanowieniami zawartych umów Wnioskodawca i Jego
    Kontrahent są niezależnymi podmiotami, Wnioskodawca występuje jako podmiot
    profesjonalny, w związku z czym ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich
    (zleceniodawca/kontrahent) za rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach realizacji
    zleceń programistycznych.
    Nie ponosi on jednak odpowiedzialności wobec Klientów Kontrahenta za rezultat oraz
    wykonywanie czynności w ramach realizacji zleceń programistycznych.
    13) W jaki sposób umowy z kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
    · wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego”
      (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);

    Odpowiedź: Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta wynagrodzenie za świadczenie
    usług programistycznych, w którym to wynagrodzeniu zawarte jest honorarium za
    przeniesienie majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania.
      także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box
      zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu)?
    Odpowiedź: W ramach świadczonych usług Wnioskodawca wykonuje szereg czynności,
    które nie są wprost związane z wytworzeniem prawa własności intelektualnej, chociaż
    często są niezbędne w celu poprawnego zrealizowania projektu. Takie jak spotkania
    organizacyjne czy przegląd kodu.
    Czynności tych Wnioskodawca nie zalicza jednak do czynności twórczych i dochód z nich
    wydziela odpowiednio w prowadzonej ewidencji w ten sposób, że ulgą zamierza objąć
    tylko tę część dochodu, która pochodzi z czynności stricte twórczych.
    14) Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
    ustawy.
    15) Czy faktury, które wystawiał Pan na rzecz Kontrahentów wyodrębniały
      wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
      poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahenta? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał
      dlaczego i w jaki sposób określał Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia
      majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Wystawiane faktury przychodowe wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu
    świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz danego Kontrahenta, zaś
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych lub
    ich części, zawiera się w tym wynagrodzeniu.
    16) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż
    Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
        a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w
          art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
          pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem
          przeniesienia praw jest wówczas przekazanie wytworzonego utworu
          Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co bezpośrednio regulują zapisy zawarte
          w umowie.
        b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74
          ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.
          U. z 2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest
          wówczas samo wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu.
          Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw

          do tego efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki
          prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    17) Czy wydatki na usługi doradcze obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
      interpretacji indywidualnej?
    Odpowiedź: Wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    18) Jakich konkretnie kosztów użytkowania samochodu dotyczy Pana wniosek? Zakres
      wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”,
      „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztu użytkowania samochodu Wnioskodawca ma na myśli
    wydatki na: paliwo, naprawy, odpisy amortyzacyjne od samochodu, części zamienne.
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii. Koszty te Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia
    działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania, której
    dotyczy wniosek. Wydatki te służą Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń
    programistycznych.
    19) Jakich konkretnie kosztów zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych
      dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym
      (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztu zakupu wyposażenia biurowego Wnioskodawca ma na
    myśli wydatki na: klawiaturę, myszkę, słuchawki, baterii, papier do drukarki, segregatory,
    długopisy. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia
    innych wydatków z tej kategorii. Koszty te Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Wydatki te służą Wnioskodawcy do realizacji
    wielu zleceń programistycznych.
    20) Jakich konkretnie kosztów zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego dotyczy
      Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez
      zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego
    Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: słuchawki, klawiatura, myszka, monitor, laptop
    /komputer, głośniki. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości
    poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Koszty zakupu sprzętu komputerowego i
    elektronicznego Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia działalności związanej z
    tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania, której dotyczy wniosek.
    Zakupiony sprzęt komputerowy i elektroniczny służy Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    21) Na jakie konkretnie oprogramowanie ponosi/poniósł Pan koszt zakupu licencji? Zakres
      wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i
      inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztów zakupu licencji na oprogramowanie należy rozumieć
    zakup licencji na oprogramowanie zależne od realizowanych zadań. Wymienienie przez
    Wnioskodawcę konkretnych nazw licencji na oprogramowanie nie ma znaczenia w
    sprawie, jednakże dla dodatkowego unaocznienia Organowi bezpośredniego powiązania
    wskazanego kosztu z wytworzeniem, rozwojem i ulepszeniem oprogramowania, rozwinie
    swoją odpowiedź:
    Wnioskodawca ponosi koszty związane z zakupem licencji m.in. do wirtualnych narzędzi
    programistycznych. Są to wydatki niezbędne w działalności programistycznej, które nie

    tylko usprawniają pracę Wnioskodawcy, ale i uwydatniają jej efekty. Jest to wydatek
    bezpośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością oraz z
    wytworzeniem oprogramowania.
    Ponadto nie stanowi ono nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    22) Jakich konkretnie kosztów związanych z wyjazdami służbowymi dotyczy Pana wniosek?
      Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”,
      „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Wnioskodawca często podróżuje służbowo, w związku z czym ponosi On
    koszty związane z noclegiem (np. zakwaterowanie w hotelu) oraz koszty dojazdu do
    wyznaczonego miejsca (np. bilety autostradowe, bilety lotnicze, bilety kolejowe, taksówki).
    23) Jakich konkretnie kosztów udziału w szkoleniach i konferencjach dotyczy Pana
      wniosek? Jaki jest zakres tematyczny poszczególnych szkoleń i konferencji? Należy
      wskazać zamknięty katalog kosztów (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztów dot. udziału w szkoleniach i konferencjach
    Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: zakwaterowanie w hotelu, bilety lotnicze, bilety
    kolejowe, taksówki, uber, dieta, bilety wstępu. W kwestii szkoleń i konferencji,
    Wnioskodawca ponosi wydatki na szkolenia i kursy, zależne od realizowanego przez niego
    zadania, wynikające z konieczności zapoznania się z nową technologią, uzupełnienia
    wiedzy potrzebnej do realizacji konkretnego zadania.
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    24) Czego dotyczą „certyfikaty” wymienione wśród wydatków na dokształcenie zawodowe?
      Jakie umiejętności Pan nabył? W jaki sposób wykorzystuje Pan te umiejętności w
      działalności będącej przedmiotem wniosku?
    Odpowiedź: Certyfikaty dotyczą szkoleń związanych przedmiotem działalności
    Wnioskodawcy, czyli wytwarzania oraz rozwijania oprogramowania.
    25) Jakich konkretnie wydatków poniesionych na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie od
      utraty dochodu dotyczy Pana wniosek? Jaki jest dokładnie zakres tego ubezpieczenia i
      w jakim celu poniósł Pan te wydatki? Czy do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i
      ubezpieczenia od utraty dochodu zobowiązuje Pana umowa zawarta z Kontrahentem?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że na ten moment nie ponosi tego rodzaju
    wydatków. Możliwe jednak, że w przyszłości w związku z nawiązaniem nowej współpracy z
    Kontrahentem będzie On zobligowany do zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od
    utraty dochodu.
    26) Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana pytanie nr 4 były lub są
      ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
      tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu
    faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z
    poszczególnych praw własności intelektualnej tj. Z działań polegających na tworzeniu i
    rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są bezpośrednio związane z
    powstaniem przychodu z poszczególnych praw własności intelektualnej.

    27) W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
      „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie
      wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
      „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
      wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
    przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie
    przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
    wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    28) O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 4? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Odpowiedź: W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są
    do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie
    jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    29) Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 4) stosowany jest wyłącznie w przypadku, gdy
      z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
      (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
      danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych
      IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej,
      która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego
      kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego
      kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z
    konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym.
    30) Czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan:
      • każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      • przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      • koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu?

    Odpowiedź: Odrębna ewidencja prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób
    zapewniający:
      - wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do wytwarzanego oprogramowania
        oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty)
        przypadających na każde z takich praw autorskich, a w szczególności:
      - wyodrębniono każde prawo własności intelektualnej;
      - wyodrębniono koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde
        prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie dochodu;
      - dokonywano zapisów w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z praw
        własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        prawo własności intelektualnej.
    Natomiast w piśmie z 19 maja 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, ostatecznie
    doprecyzował Pan opis sprawy:
      1) Na jakie konkretnie oprogramowanie ponosi/poniósł Pan koszt zakupu licencji?
        Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”,
        „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).”
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że poniósł następujące koszty: (...)
    Spodziewane koszty w przyszłości: (...)
      2) Jaki jest zakres tematyczny poszczególnych szkoleń i konferencji?
    Odpowiedź: (...)
    Szkolenia planowane w przyszłości:
      - Wszelkie wymienione,
      - Szkolenia branżowe w zależności od projektu czasem jest potrzebne zgłębienie
        wiedzy technicznej nieprogramistycznej, by móc zrozumieć zagadnienia biznesowe.
      3) Jakie umiejętności Pan nabył zdobywając ww. certyfikaty? W jaki sposób
        wykorzystuje Pan te umiejętności w działalności będącej przedmiotem wniosku?
    Odpowiedź:
      - Umiejętność tworzenia zapytań dla modeli językowych, na podstawie których
        generują one rozwiązania lub tłumaczenia kompleksowych zagadnień, w
        określonym formacie. Dotyczy to zarówno treści tekstowych jak i graficznych,
      - Umiejętność tworzenia zapytań niezbędnych do testowania poprawności
        zabezpieczeń przy komunikacji z modelami AI (np. czy model nie wyda informacji,
        które powinny pozostać tajne),
      - Umiejętność tworzenia agentów Al do wspomagania w codziennej pracy poprzez
        zapamiętywanie wszelakich informacji oraz ich analizę i samodzielne inicjowanie
        procesów wspomagających pracę,
      - Umiejętność tworzenia rozwiązań no-code, które automatyzują procesy bez potrzeby
        pisania kodu,

      - Zaznajomienie z technikami programistycznymi, które optymalizują kod, np. lepsze
        algorytmy, „design patterns”, rozwiązania co do architektury projektów,
      - Lepsze zrozumienie fundamentów i dedykowanych rozwiązań oferowanych przez
        języki programowania.
      4) Czy Pana obowiązek do zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu
        będzie wynikał z umów zawieranych w przyszłości?
    Odpowiedź: Wnioskodawca na ten moment nie wie, jaka byłaby treść umowy z
    potencjalnym nowym Kontrahentem, stąd nie jest w stanie precyzyjnie wskazać czy te
    umowy obligowałyby go do zakupu tego rodzaju ubezpieczenia.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      g) koszt usług telekomunikacyjnych,
      h) składki na ubezpieczenia społeczne,
      i) koszty dokształcenia zawodowego,
      j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu,
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej
    metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do
      zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do

    tworzenia nowych zastosowań. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony
    stan faktyczny jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-
    rozwojową, jego działalność spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności
        od potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje,
        oczekują od niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony,
        natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych),
        pomimo korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje
        wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację
        archaicznych rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona
        jest w sposób systematyczny;
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta,
        co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe,
    nieistniejące wcześniej funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają
    na innowacyjność wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie
    nabywanej, łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli
    takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś
    projektem posiadając nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania
    rozwiązującego problemy nakreślone przez kontrahenta przy negocjowaniu współpracy.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie
    wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą
    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe
    stworzone przez niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych
    programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności

    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem
    Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności oraz są
    one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności, jak i
    jego kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019
    r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie
    do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności - autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
      a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo- rozwojowej, oraz
      b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
        jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną
        jest Unia Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego
    mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli
    tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS
    z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpecnostnf softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do
    programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP
    zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub
    beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.

    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      - z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      - ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      - z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
        zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o
        PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią kwalifikowane
    IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami konkretnej
    umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez Wnioskodawcę
    na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz majątkowe prawa
    autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca
    otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium za
    przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3/ a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W
    związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      g) koszt usług telekomunikacyjnych,
      h) składki na ubezpieczenia społeczne,
      i) koszty dokształcenia zawodowego,
      j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, która dotyczy tworzenia oprogramowania. Głównym
    przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje
    Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta,
    poprzez projektowanie architektury, prowadzenie badań w zakresie innowacyjnych
    rozwiązań technologicznych, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy
    uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi
    wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Ma Pan możliwość wykonywania
    zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest Pan związany
    sztywnymi godzinami pracy. Ponosi Pan ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie posiadanej przez Pana
    wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, opisane we
    wniosku.
    Wszystkie czynności, które realizował Pan w zakresie wytwarzania i rozwijania/ulepszania/
    modyfikowania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do
    powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie
    zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których
    przenoszone są prawa majątkowe. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa
    autorskie do tych programów, aż do - w przypadku praw majątkowych - ich odpłatnego
    zbycia na rzecz Kontrahenta. Efektem Pana prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej

    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. Wybranie
    rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Działalność ta
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w
    ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz
    którego są realizowane zlecenia programistyczne. Opracowuje Pan nowe programy
    komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy Pan innowacyjne
    rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Ponadto, wskazał Pan, że
    oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie
    zupełnie nowych funkcjonalności. Wskazał Pan, że nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
    innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan oprogramowanie
    ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem Pana twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Jest Pan w stanie stwierdzić, że
    tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan prace w sposób
    systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy

    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą i
    korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Wytworzone oprogramowania
    stanowią nowość w Pana działalności, więc do momentu ich wytworzenie nie oferował
    Pan podobnych rozwiązań.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W przedstawionym opisie sprawy stwierdził Pan, że Pana działania prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. Wskazał Pan również, że w ramach działalności gospodarczej
    prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego programu
    komputerowego stawia Pan sobie zawsze te same cel, czyli stworzenie
    oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało
    wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Samodzielnie stworzył Pan oprogramowanie,
    dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Działalność, w ramach której
    tworzy Pan Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany,
    zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
    harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Jest Pan
    zobowiązany w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem
    współpracy, którą zobowiązany jest Pan należycie udokumentować i wykonywać
    zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez nich planem. Każde
    oprogramowanie posiadało harmonogram prac, który został każdorazowo zrealizowany.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.

    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. W ramach bezpośrednio prowadzonej
    działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Czynności
    wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program
    komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska
    programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że program stworzony przez Pana na rzecz
    Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów, lub też powodował
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość
    rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca Pana polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Tworzy Pan programy komputerowe - utwory w
    rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują
    się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem
    do wykonania oprogramowania, każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię,
    co wiąże się z wykorzystaniem Pana zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie
    posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Nie jest Pan podmiotem, który pełni
    wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi Pan ryzyko związane ze swoją
    działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa
    do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Pana Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które
    posiada Pan w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym
    podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu
    procesów.

    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wynika z wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa Pan, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa
    Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w
    celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego
    wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. W
    ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Efekty pracy
    nazywane przez Pana oprogramowaniem – zawsze są utworami w rozumieniu przepisów
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są
    również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahentów. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej
    nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana,
    jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Opracowuje
    Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej
    skali. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych
    zmian do tworzonego programu komputerowego. Jest Pan twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami
    powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia,
    tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma
    dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu
    oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;

      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
    bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe –
    utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych;
    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Kontrahenta na mocy umowy o
    współpracy w ramach wykonywanych usług, na podstawie pisemnej umowy zawartej z
    zachowaniem formy wskazanej w art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych;
    - prowadzi Pan od (...) 2024 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w prowadzonej ewidencji wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy
    od roku 2024 oraz w latach kolejnych, do momentu ewentualnej zmiany stanu
    faktycznego w przyszłości.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan poniósł lub będzie Pan ponosić na:
      1) usługi księgowe i doradcze,

      2) amortyzację/leasing i użytkowanie samochodu (paliwo, naprawy, odpisy
        amortyzacyjne od samochodu, części zamienne),
      3) wyposażenie biurowe i artykuły biurowe (klawiatura, myszka, słuchawki, baterie,
        papier do drukarki, segregatory, długopisy),
      4) sprzęt komputerowy i elektroniczny (słuchawki, klawiatura, myszka, monitor, laptop
        /komputer, głośniki),
      5) zakup licencji na oprogramowanie (...),
      6) wyjazdy służbowe (związane z noclegiem oraz dojazdem do wyznaczonego miejsca),
      7) usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny i internet),
      8) składki na ubezpieczenia społeczne,
      9) dokształcenie zawodowe (literatura branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach,
        bilety wstępu, certyfikaty, które dotyczą wytwarzania oraz rozwijania
        oprogramowania – opisane we wniosku i jego uzupełnieniach),
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wydatków na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie od utraty
    dochodu biorąc pod uwagę treść art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wydatków tych nie można uznać za koszty faktycznie poniesione na działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się
    kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Wskazał Pan, że na ten moment nie ponosi tego rodzaju wydatków. Możliwe jednak, że w
    przyszłości w związku z nawiązaniem nowej współpracy z Kontrahentem będzie Pan
    zobligowany do zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu. Wskazał
    Pan ponadto, że na ten moment nie wie Pan, jaka byłaby treść z umowy z potencjalnym
    nowym Kontrahentem, stąd nie jest w stanie precyzyjnie wskazać czy te umowy
    obligowałyby Pana do zakupu tego rodzaju ubezpieczenia.
    Zatem nie wykazał Pan bezpośredniego związku ww. kosztu z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Wskazał Pan jedynie, że koszty te ponoszone są w celu zapewnienia ochrony finansowej w
    przypadku popełnienia błędu, pominięcia, przeoczenia lub przekroczenia terminu oddania
    projektu, wobec czego doszłoby do powstania szkody u kontrahenta lub innej osoby
    trzeciej; koszty ubezpieczenia od utraty dochodu są niezbędne, aby uniknąć utraty
    płynności finansowej, przykładowo w wyniku choroby.
    Nie wykazał Pan, że wydatek związany jest z wytworzeniem konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym ponoszenie tego typu wydatków stanowi
    wydatki związane z Pana działalnością w ujęciu ogólnym (zapewnieniem i zachowaniem
    środków finansowych na skutek zaistnienia zdarzeń losowych).
    Skoro charakter wydatków wskazuje na brak bezpośredniego związku z wytworzeniem IP,
    nie mogą stanowić kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Mając powyższe na uwadze wydatki na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie od utraty nie
    mogą stanowić kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej i nie mogą być uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika
    nexus.
    W konsekwencji koszty te nie mogą stanowić kosztów, o których mowa w lit. a wzoru z art.
    30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. kosztów związanych z
    bezpośrednio prowadzoną przez Pana działalnością badawczo-rozwojową.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
    zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.