Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.669.2025.1.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Możliwość zaliczenia do źródła działalności gospodarczej
przychodów z inwestowania na giełdzie.
Słowa kluczowe: Giełda Papierów Wartościowych
działalność-działalność gospodarcza
przychód-źródła przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zwanej
    dalej jako „ustawa PIT”.

    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która aktualnie
    pozostaje zawieszona. Obejmuje ona usługi w zakresie PKD 62.01.Z – Działalność związana
    z oprogramowaniem.
    Podatnik planuje poszerzyć profil firmy o inwestowanie na giełdzie papierów
    wartościowych na własny rachunek, dodając odpowiedni kod PKD 64.99.Z (pozostała
    finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem
    ubezpieczeń i funduszów emerytalnych). Działalność inwestycyjna będzie wykonywana
    wyłącznie na rachunek własny podatnika – nie będą świadczone usługi inwestycyjne na
    rzecz osób trzecich.
    Inwestowanie na giełdzie będzie prowadzone w sposób ciągły, zorganizowany i
    nastawiony na zysk, za pośrednictwem licencjonowanych domów maklerskich. W ramach
    tej działalności podatnik zamierza nabywać i sprzedawać akcje, ETF-y oraz inne
    instrumenty finansowe notowane na regulowanym rynku giełdowym.
    Do podejmowania decyzji inwestycyjnych wykorzystywane będzie specjalistyczne
    oprogramowanie, płatne subskrypcje serwisów analitycznych, zaawansowane narzędzia
    analityczne oraz profesjonalny sprzęt komputerowy. Wnioskodawca rozważa zaciągnięcie
    kredytu inwestycyjnego w celu pokrycia kosztów.
    Przychody uzyskiwane z inwestycji giełdowych stanowić będą znaczącą część ogólnego
    dochodu firmy, a skala prowadzonego obrotu papierami wartościowymi będzie znacznie
    większa niż działania przeciętnego inwestora indywidualnego.
    Pytania
    Czy w opisanym stanie faktycznym przychody z inwestowania na giełdzie papierów
    wartościowych (obrót akcjami, ETF-ami) można zakwalifikować jako przychody z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT?
    Czy podatnik będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki
    związane z tą działalnością, takie jak: prowizje maklerskie, koszty subskrypcji
    analitycznych, opłaty za licencje oprogramowania finansowego, odpisy amortyzacyjne
    sprzętu komputerowego oraz odsetki od zaciągniętego kredytu inwestycyjnego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane z opisanej działalności inwestycyjnej na
    giełdzie papierów wartościowych stanowią przychody z pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
    Ad 2
    Wydatki takie jak prowizje maklerskie, opłaty za subskrypcje serwisów analitycznych,
    koszty licencji specjalistycznego oprogramowania finansowego, odpisy amortyzacyjne
    sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności oraz odsetki od kredytu
    zaciągniętego na cele inwestycyjne – stanowią koszty uzyskania przychodów związane z tą
    działalnością gospodarczą i mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych firmy.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność
    zarobkowa (m.in. handlowa lub usługowa) prowadzona we własnym imieniu, w sposób
    zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych źródeł
    przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 oraz 4-9 ustawy. Innymi słowy, aby
    uznać przychody z określonych działań za przychody z działalności gospodarczej, muszą
    one być osiągane w warunkach zarobkowości, zorganizowania i ciągłości.

    W przedstawionym stanie faktycznym działalność inwestycyjna wykazuje wszystkie te
    cechy – jest nastawiona na osiąganie zysku (zarobkowa), będzie prowadzona regularnie i
    w sposób zorganizowany (wykorzystanie specjalistycznych narzędzi, oprogramowania,
    infrastruktury) oraz w sposób ciągły, a nie sporadyczny. Podatnik planuje bowiem
    intensywny obrót giełdowy na dużą skalę, porównywalny z profesjonalnym tradingiem
    (codzienne transakcje, analiza rynku, korzystanie z płatnych platform itp.), co wykracza
    poza ramy typowego, okazjonalnego inwestowania prywatnego.
    Przychody z tak prowadzonej aktywności mogą zatem zostać zakwalifikowane do źródła
    pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT) zamiast do
    kapitałów pieniężnych (art. 10 ust. 1 pkt 7). Należy podkreślić, że ustawa PIT w art. 30b ust.
    4 przewiduje wprost, iż przepis o 19% podatku od dochodów kapitałowych nie ma
    zastosowania do dochodów ze zbycia papierów wartościowych dokonanych w
    wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Oznacza to, że jeżeli obrót akcjami/ETF jest elementem działalności gospodarczej
    spełniającej definicję z art. 5a pkt 6, to przychody z tego obrotu mogą być traktowane jako
    przychody z działalności (mimo iż co do zasady prywatny obrót papierami wartościowymi
    jest odrębnym źródłem kapitałowym).
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych oraz orzecznictwie
    – przykładowo sądy administracyjne wskazują, że pomimo generalnej kwalifikacji
    sprzedaży papierów wartościowych do kapitałów pieniężnych, w okolicznościach
    spełniających kryteria działalności gospodarczej (ciągłość, zorganizowanie, zarobkowy
    charakter) przychody ze zbycia instrumentów finansowych należy uznać za przychody z
    działalności gospodarczej.
    W opisanej sytuacji podatnik prowadzi faktycznie zorganizowaną, nastawioną na zysk
    działalność inwestycyjną o ciągłym charakterze, co pozwala zaliczyć jego przychody
    giełdowe do pozarolniczej działalności gospodarczej. W podobnych stanach faktycznych
    organy skarbowe wydawały już pozytywne interpretacje – np. uznając, że intensywna
    działalność na giełdzie realizowana w sposób profesjonalny przez osobę fizyczną może
    być traktowana jako działalność gospodarcza, co potwierdza m.in. interpretacja
    indywidualna Dyrektora KIS z 5 kwietnia 2024 r. nr 0115-KDIT1.4011.119.2024.1.MR) oraz
    wcześniejsze interpretacje izb skarbowych.
    Zatem praktyczne przykłady pokazują, że po uzyskaniu pozytywnej interpretacji podatnicy
    prowadzący aktywny trading giełdowy mogą rozliczać te przychody w ramach działalności
    gospodarczej.
    Ad 2
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania
    przychodów są wszelkie wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków
    wymienionych w art. 23 ustawy.
    W analizowanym przypadku wszystkie wymienione kategorie wydatków mają bezpośredni
    związek z prowadzoną działalnością inwestycyjną i służą osiąganiu (bądź zabezpieczeniu)
    przychodów z tej działalności. Prowizje maklerskie są nieodłącznie związane z
    transakcjami giełdowymi – każda transakcja kupna/sprzedaży papierów wartościowych
    generuje taką opłatę, więc jest to koszt ponoszony w celu uzyskania przychodu ze zbycia
    instrumentów. Koszty subskrypcji analitycznych, dostępu do serwisów finansowych czy
    licencje specjalistycznego oprogramowania inwestycyjnego również służą generowaniu
    przychodu – dostarczają niezbędnych danych i narzędzi do podejmowania skutecznych
    decyzji inwestycyjnych. Sprzęt komputerowy (komputery, monitory, urządzenia sieciowe
    itp.) jest wykorzystywany w działalności na bieżąco, a zatem odpisy amortyzacyjne takiego
    sprzętu (lub jednorazowe zaliczenie w koszty, jeśli spełnia kryterium niskiej wartości – o
    czym poniżej) także stanowią koszt uzyskania przychodu.

    Podobnie odsetki od kredytu inwestycyjnego zaciągniętego na potrzeby działalności (np.
    na sfinansowanie kapitału obrotowego do inwestowania) można uznać za koszt
    podatkowy – pod warunkiem, że kredyt ten faktycznie służy działalności i odsetki zostały
    zapłacone.
    Żaden z wymienionych wydatków nie znajduje się na liście wyłączeń w art. 23 ustawy PIT,
    co oznacza, że nie ma ustawowych przeciwwskazań do ich zaliczenia w ciężar kosztów
    uzyskania przychodów. Wręcz przeciwnie – mają one charakter typowych kosztów
    operacyjnych związanych z działalnością gospodarczą o profilu inwestycyjnym. Warto
    zauważyć, że możliwość zaliczenia takich wydatków do kosztów stanowi istotną różnicę
    pomiędzy opodatkowaniem w ramach działalności gospodarczej a opodatkowaniem
    prywatnych zysków kapitałowych. Gdyby podatnik rozliczał obrót papierami jako
    przychody z kapitałów (PIT-38), mógłby odliczyć co najwyżej prowizje i koszt nabycia
    instrumentów przy kalkulacji dochodu, natomiast wydatki na sprzęt, oprogramowanie czy
    usługi analityczne nie pomniejszałyby podstawy opodatkowania. W ramach działalności
    gospodarczej wszystkie te bieżące koszty prowadzenia biznesu inwestycyjnego podlegają
    odliczeniu. Reasumując, podatnik będzie uprawniony do ujęcia: prowizji maklerskich,
    kosztów subskrypcji i licencji, amortyzacji sprzętu oraz odsetek od kredytu w kosztach
    uzyskania przychodów swojej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jako że
    wydatki te ponoszone są w celu osiągnięcia przychodów z działalności giełdowej i nie są
    wyłączone z kosztów mocą art. 23 ustawy.
    Podsumowując powyższe argumenty, stanowisko Wnioskodawcy jest takie, że planowane
    przychody z obrotu papierami wartościowymi mogą być rozliczane w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej, a związane z tym wydatki stanowią podatkowe
    koszty uzyskania przychodu.
    Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości tak przedstawionego stanowiska w
    formie indywidualnej interpretacji podatkowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza różne źródła przychodów
    oraz właściwe dla nich sposoby opodatkowania.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
        - pozarolnicza działalności gospodarcza,
        - kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
          innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej,
    ustalanie podstawy opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość.
    Klasyfikacja osiągniętych przychodów do odpowiedniego źródła przychodów ma
    znaczenie z punktu widzenia prawidłowości ustalenia sposobu opodatkowania dla celów
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera definicję działalności
    gospodarczej.

    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Tak więc działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    · jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
    · wykonywana jest w sposób ciągły; jednak przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu, np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter; przy czym o ciągłości nie
      przesądza kupno np. papieru wartościowego i jego sprzedaż za kilka lat, lecz
      powtarzalność podejmowanych działań,
    · prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Stąd, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter
    zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego
    generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    działalność gospodarcza wykonywana była w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym
    możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych
    formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie
    działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę
    ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim
    obowiązków z działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze
    profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury,
    mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem
    określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym

    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Odrębne źródło przychodów stanowią kapitały pieniężne, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt
    7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, których poszczególne kategorie
    wymieniono w art. 17 tej ustawy.
    W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się:
        - przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz
          papierów wartościowych (pkt 6 lit. a);
        - przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z
          realizacji praw z nich wynikających (pkt 10).
    Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Od dochodów uzyskanych:
        1) z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów
          finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
        2) z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
        3) z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
        4) z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład
          niepieniężny,
        5) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów
          uczestnictwa w funduszach kapitałowych
      – podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Natomiast z brzmienia art. 30b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli odpłatne zbycie udziałów (akcji), udziałów w
      spółdzielni, papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz
      realizacja praw z nich wynikających, a także umorzenie, odkupienie, wykupienie albo
      unicestwienie w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych
      następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    W świetle powyższych regulacji przychód z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), papierów
    wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych, w tym realizacja praw
    wynikających z tych pochodnych instrumentów finansowych, uznawany jest, co do zasady,
    za przychód z kapitałów pieniężnych. Wyjątek stanowią jednak przychody z odpłatnego
    zbycia udziałów (akcji), papierów wartościowych czy pochodnych instrumentów
    finansowych, a także z realizacji praw z nich wynikających, w sytuacji, gdy takie zbycie czy
    realizacja praw następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez

    podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne
    przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    W art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały
    szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika –
    stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast w art. 14 ust. 3
    tej ustawy ustawodawca wymienił te przysporzenia, które nie są przychodami
    podatkowymi.
    W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym powyżej przepisie
    oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem
    przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy
    opodatkowania. Zauważam, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do
    osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodów), a dążenie podatnika ma przymiot
    „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych
    można zasadnie stwierdzić, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo
    (przychody).
    Dlatego kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie
    pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z tego źródła
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w
    art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu do działalności gospodarczej kosztami uzyskania przychodów są racjonalne
    i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z
    oceny związku z prowadzoną działalnością powinno wynikać, że poniesiony wydatek
    obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów z tego źródła.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien – w myśl
    powołanego przepisu – spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
      przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Przy czym w odniesieniu do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    odsetek od kredytu inwestycyjnego zaciągniętego w celu pokrycia kosztów działalności
    gospodarczej, o których mowa we wniosku, wskazuję że stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych
      od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych
      inwestycji.

    Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki)
    daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie
    zwiększają kosztów inwestycji.
    W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:
    · są faktycznie zapłacone,
    · pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,
    · nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania
    przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze
    spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).
    W odniesieniu do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z
    tytułu odsetek od udzielonego kredytu zauważam, że przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów
    uzyskania przychodów ww. wydatków dotyczących kredytów przeznaczonych na
    sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej od klasyfikacji czy nazwy
    kredytów stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego
    kredytu. Warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów odsetek od kredytu jest
    przede wszystkim istnienie związku przyczynowo-skutkowego między kredytem a
    przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy.
    Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzam, że
    przychody uzyskiwane przez Pana z opisanej działalności inwestycyjnej na giełdzie
    papierów wartościowych stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast wydatki związane z tą działalnością, takie jak: prowizje maklerskie, koszty
    subskrypcji serwisów analitycznych, opłaty za licencje oprogramowania finansowego,
    odpisy amortyzacyjne sprzętu komputerowego oraz odsetki od kredytu zaciągniętego na
    cele inwestycyjne mogą przez Pana zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
    zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że została ona wydana
    w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.