Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.225.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Dokonanie korekty przeszłych wydatków bieżących
związanych z Infrastrukturą w trybie art. 90c ust. 3 ustawy o
podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: gmina
korekta-korekta podatku naliczonego
odliczenia-odliczenie częściowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku odliczonego po
zakończeniu roku podatkowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90c-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina”, „JST” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) JST jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 Ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki organizacyjne mające status
    jednostek budżetowych, zajmujące się m.in. oświatą, wychowaniem i opieką społeczną.
    Jednocześnie, JST nie wyklucza w przyszłości likwidacji ww. jednostek organizacyjnych, jak
    również utworzenia innych jednostek budżetowych lub też samorządowych zakładów
    budżetowych celem realizacji jej zadań, jako jednostki samorządu terytorialnego.
    Wszystkie jednostki budżetowe będą dalej zwane łącznie jako: „Jednostki organizacyjne”.
    Jednostki organizacyjne objęte są centralizacją rozliczeń VAT i jeśli osiągają one obrót, to
    jest on wykazywany łącznie z Urzędem Gminy (...) (dalej: „Urząd”) w jednej deklaracji (pliku
    JPK_V7M) składanej z podaniem danych Gminy.
    Gmina - za pośrednictwem Urzędu - świadczy usługi w zakresie dostawy wody i odbioru
    ścieków. Usługi te świadczone są za odpłatnością na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców
    oraz innych instytucji spoza struktury organizacyjnej Gminy. Usługi te są czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu VAT oraz są wykonywaniem działalności gospodarczej
    przez Gminę.
    Dostarczanie wody / odbiór ścieków ma jednak miejsce również w ramach struktury
    organizacyjnej Gminy - tj. dostawa wody / odbiór ścieków do/od Jednostek
    organizacyjnych oraz innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań własnych
    Gminy. Czynności te - tj. dostawa wody / odbiór ścieków do/od budynków zajmowanych
    przez Jednostki organizacyjne oraz innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań
    własnych Gminy, w zakresie, w jakim nie wiążą się z obciążaniem za nie odbiorców
    będących np. najemcami budynków komunalnych - nie są wykonywaniem działalności
    gospodarczej przez Gminę.
    Do realizacji powyższych zadań służy posiadana przez Gminę infrastruktura wodociągowa
    i kanalizacyjna (dalej łącznie jako: „Infrastruktura”), na którą ponoszone są nakłady
    związane z bieżącym jej utrzymaniem i eksploatacją (dalej: „wydatki bieżące”). Jednostką
    organizacyjną odpowiedzialną za zarządzanie Infrastrukturą jest Urząd.
    W przypadku wydatków bieżących związanych z Infrastrukturą Gmina nie potrafi dokonać
    ich jednoznacznego przyporządkowania do poszczególnych rodzajów prowadzonej
    działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT (świadczenie usług dostarczania wody /
    odbioru ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych) lub pozostających poza zakresem

    regulacji ustawy o VAT (vide dostawa wody / odbiór ścieków do / od Odbiorców
    wewnętrznych). Zdaniem Gminy, przyporządkowania tego dokonać można wyłącznie przy
    zastosowaniu odpowiedniej proporcji odliczenia.
    W tym zakresie, Gmina dokonywała kalkulacji pre-współczynnika zgodnie z § 3 ust. 2
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999, dalej:
    „Rozporządzenie”), w którym to przepisie ustalono sposób kalkulacji proporcji dla Urzędu.
    Niemniej, po szczegółowej analizie materii, w opinii Gminy metoda kalkulacji proporcji
    wskazana w Rozporządzeniu nie powinna być zastosowana względem zakupów
    dotyczących działalności wodociągowo-kanalizacyjnej, gdyż w omawianym zakresie nie
    spełnia ona przesłanek zawartych w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Gmina uzyskała pozytywne interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 15 listopada 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.564.2024.2.MŻA oraz z
    dnia 20 marca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP4-1.4012.670.2024.2.DP), potwierdzające w
    szczególności prawo Gminy do częściowego odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    bieżących ponoszonych na Infrastrukturę, przy pomocy prewspółczynnika metrażowego
    (wyliczonego w oparciu o metry sześcienne dostarczonej wody / odprowadzonych
    ścieków).
    W związku z powyższym Gmina planuje dokonać zwiększenia VAT odliczonego od tych
    wydatków w przeszłości do poziomu pre-współczynnika metrażowego.
    Gmina rozważa dokonanie korekty poprzez wykazanie korekty rocznej podatku
    naliczonego od nabyć pozostałych dotyczących wydatków bieżących w deklaracji za
    styczeń roku następującego po roku korygowanym. Wskutek korekty, pozycja dotycząca
    korekty rocznej podatku naliczonego od pozostałych nabyć byłaby równa różnicy kwoty
    VAT podlegającej odliczeniu ostatecznym pre-współczynnikiem metrażowym (obliczonym
    zgodnie z wydaną interpretacją) a kwoty VAT dotychczas odliczonej przez Gminę.
    Przykładowo w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2024 r. Gmina nie będzie
    zobowiązana do korygowania każdej z miesięcznych deklaracji (plików JPK_V7M) za
    poszczególne okresy rozliczeniowe 2024 r. - wystarczające będzie wykazanie łącznej kwoty
    odliczenia VAT w deklaracji VAT (pliku JPK_V7M) za styczeń 2025 r. poprzez ujęcie w pozycji
    dotyczącej korekty rocznej podatku naliczonego od nabyć pozostałych (w zakresie, w jakim
    nabycia te dotyczą wydatków objętych wnioskiem) kwoty VAT podlegającej odliczeniu za
    pomocą ostatecznego pre-współczynnika metrażowego za 2024 r.
    W efekcie Gmina dokonałaby korekty tylko jednej deklaracji za dany rok, a nie 12
    deklaracji za kolejne okresy rozliczeniowe. Matematyczny efekt takiej korekty (tj. kwota
    zwiększenia podatku naliczonego do odliczenia) będzie taki sam jak zwiększenie wartości
    podatku naliczonego do odliczenia w każdej kolejnej z 12 deklaracji i zsumowanie
    uzyskanej w ten sposób kwoty.

## Pytanie

Czy Gmina jest uprawniona do tego, aby dokonując korekty zwiększającej VAT naliczony
    od przeszłych wydatków bieżących związanych z Infrastrukturą zastosować tryb art. 90c
    ust. 3 ustawy o VAT, tj. ująć tę korektę zbiorczo za cały rok kalendarzowy w styczniu
    kolejnego roku poprzez ujęcie w pozycji dotyczącej korekty rocznej podatku naliczonego
    od nabyć pozostałych kwoty VAT podlegającej odliczeniu za pomocą ostatecznego pre-
    współczynnika metrażowego za korygowany rok pomniejszonej o sumę kwot VAT
    odliczonych pierwotnie w poszczególnych okresach korygowanego roku - czyli bez
    dokonywania korekt poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których pierwotnie ujęto
    dany wydatek?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Gmina jest uprawniona do tego, aby dokonując korekty zwiększającej VAT naliczony od
    przeszłych wydatków bieżących związanych z Infrastrukturą zastosować tryb art. 90c ust. 3
    ustawy o VAT, tj. ująć tę korektę zbiorczo za cały rok kalendarzowy w styczniu kolejnego
    roku poprzez ujęcie w pozycji dotyczącej korekty rocznej podatku naliczonego od nabyć
    pozostałych kwoty VAT podlegającej odliczeniu za pomocą ostatecznego pre-
    współczynnika metrażowego za korygowany rok pomniejszonej o sumę kwot VAT
    odliczonych pierwotnie w poszczególnych okresach korygowanego roku - czyli bez
    dokonywania korekt poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których pierwotnie ujęto
    dany wydatek.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy:
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
    nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek
    podatkowy, przy czym - co do zasady, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT -
    powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub
    dokument celny. Jednocześnie, stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik
    nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i
    10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch (w
    stanie prawnym do dnia 31 grudnia 2020 r.) lub trzech (w stanie prawnym od dnia 1
    stycznia 2021 r.) następnych okresów rozliczeniowych.
    Powyższe przepisy stanowią podstawę do tego, że Gmina, wykazując wydatki objęte
    wnioskiem w części dotyczącej nabyć pozostałych, czyniła to w miesiącu otrzymania
    faktury lub w jednym z kolejnych dwóch / trzech okresów rozliczeniowych, w zależności od
    stanu prawnego obowiązującego w danym roku. Jak już wspomniano, kwoty wykazane w
    deklaracji VAT (pliku JPK_V7M) były jednocześnie przemnożone przez wstępny pre-
    współczynnik Urzędu, obliczony w oparciu o przepisy Rozporządzenia.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 90c ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku nabytych towarów i
    usług, w odniesieniu do których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86
    ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w
    art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich
    nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-
    9 stosuje się odpowiednio, co oznacza m.in., że korekty dokonuje się w deklaracji
    podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku
    podatkowym, za który dokonuje się korekty.
    Należy również dodać, że według art. 90c ust. 3 ustawy o VAT, dokonując korekty, o której
    mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób określania proporcji, niż został przyjęty
    dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby on bardziej reprezentatywny dla zakończonego
    roku.
    Przepisy ustawy o VAT a sposób dokonania korekty przez Gminę
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe przepisy umożliwiają Gminie dokonanie korekt
    zgodnie ze sposobem przedstawionym w opisie stanu faktycznego. Skoro bowiem Gmina:
        na bieżąco dokonywała odliczenia VAT od wydatków objętych wnioskiem według
        proporcji wstępnej właściwej dla Urzędu,
        następnie dokonywała korekty rocznej przy użyciu tej samej metodologii obliczenia
        proporcji, lecz w oparciu o ostateczne dane,

    - to pre-współczynnik metrażowy, obliczony zgodnie z metodologią potwierdzoną za
    pomocą otrzymanych pozytywnych interpretacji indywidualnych w oparciu o dostępne już
    dane ostateczne za zakończony rok, można będzie uznać za właściwą (bardziej
    reprezentatywną) proporcję uwzględniającą dane dla zakończonego roku podatkowego
    (tj. proporcję, o której mowa w art. 90c ust. 1 ustawy o VAT). Innymi słowy, można będzie
    uznać, że to proporcja ostateczna zastosowana przez Gminę w ramach korekty rocznej
    była zaniżona i jako taka wymaga korekty w deklaracji za pierwszy okres rozliczeniowy
    następujący po zakończonym roku podatkowym.
    Co więcej, prawidłowość stanowiska Gminy znajduje oparcie w art. 90c ust. 3 ustawy o
    VAT. W doktrynie zaznacza się, że przepis ten potwierdza, że „podatnik, obliczając
    prestrukturę ostateczną, może posłużyć się innym zestawem (innym rodzajem) danych niż
    wykorzystane przy obliczaniu prestruktury wstępnej. Przykładowo prestruktura wstępna
    została obliczona na podstawie struktury zatrudnienia, a prestrukturę ostateczną
    podatnik może obliczyć zgodnie ze strukturą roboczogodzin” (zob. A. Bartosiewicz, VAT.
    Komentarz, wyd. XIII, LEX).
    Analogiczna sytuacja występuje w przypadku Gminy - pierwotnie zastosowano bowiem
    proporcję skalkulowaną według przepisów Rozporządzenia, niemniej jednak następnie,
    jako bardziej reprezentatywną metodę dla zakończonego roku Gmina przyjmie pre-
    współczynnik metrażowy, oparty na innych aniżeli wstępna proporcja danych. Skoro
    zatem ustawodawca umożliwia przyjęcie po zakończonym roku podatkowym innej,
    bardziej reprezentatywnej proporcji i uwzględnienia jej wyłącznie przy dokonywaniu
    korekty rocznej (bez konieczności korygowania kwot wykazanych w deklaracjach, w
    których odliczenie ujęto pierwotnie, do poziomu odliczenia opartego o ten sam rodzaj
    danych), na tej samej zasadzie powinno być możliwe ujęcie zwiększenia odliczenia VAT za
    pomocą pre-współczynnika metrażowego wyłącznie w deklaracji za pierwszy okres
    rozliczeniowy po zakończonym roku podatkowym, tj. deklaracji, w której ujmuje się
    korektę roczną.
    Podkreślić również należy, że dokonanie korekt w sposób zaproponowany przez Gminę
    pozostaje w zgodzie z zasadą ekonomiki i racjonalności - wiąże się bowiem z korektą
    mniejszej ilości deklaracji VAT (plików JPK_V7M), upraszczając i przyspieszając cały proces
    korekty za rok ubiegły; co istotne - przy identycznym jej rezultacie pod względem
    możliwych do uzyskania kwot. W konsekwencji, skoro istnieje prostsza i szybsza metoda
    dokonania korekty, nienarażająca przy tym Skarbu Państwa na żadne straty ani
    nieprowadząca do żadnego dodatkowego przysporzenia po stronie Gminy, bez wątpienia
    bardziej racjonalnym będzie zastosowanie właśnie tej prostszej i szybszej metody, tym
    bardziej, że żaden z przepisów ustawy o VAT ani innych aktów prawnych nie stoi temu na
    przeszkodzie.
    Gmina chce zaznaczyć, że zaprezentowane przez nią stanowisko zostało potwierdzone
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacjach indywidualnych:
        z dnia 9 stycznia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.823.2024.1.MG,
        z dnia 20 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.577.2024.1.MK,
        z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.704.2022.1.BS,
        z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.555.2022.1.DP.
    Reasumując, zdaniem Gminy, dokonując zwiększenia odliczenia VAT od objętych
    wnioskiem wydatków do poziomu pre-współczynnika metrażowego, Gmina jest
    uprawniona do zastosowania sposobu przedstawionego w opisie stanu faktycznego, tj.
    dokonania zwiększenia korekty rocznej w deklaracji za styczeń roku kolejnego, w pozycji
    dotyczącej korekty podatku naliczonego od nabyć pozostałych, dokonywanej zgodnie z
    art. 90c ustawy o VAT (bez dokonywania korekt poszczególnych deklaracji, w których
    pierwotnie ujęto dany wydatek).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    775) - zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. Podatnikami, do
    których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu
    terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie
    publiczne, instytuty badawcze.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Na mocy art. 86 ust. 2h ustawy podatnicy, w tym jednostki samorządu terytorialnego,
    mają możliwość zastosowania innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy
    art. 86 ust. 22 ustawy tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny.
    Uregulowania zawarte w art. 90 ustawy dotyczą podatników, którzy wykonują w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz
    zwolnione z opodatkowania tym podatkiem.
    Art. 90 ust. 1 - 3 ustawy:
    1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    3. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Podatnik jest obowiązany, do proporcjonalnego rozliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust.
    2 i 3 ustawy, jeżeli nabywane towary i usługi służą w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej:
        do czynności opodatkowanych, jak również czynności zwolnionych od podatku,
        w sytuacji gdy nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
        związanego z tymi czynnościami,
        w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 90c i art. 91 ustawy.
    Art. 90c ustawy:

    1. W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku
      naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego,
      w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest
      obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając
      dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się
      odpowiednio.
    2. W przypadku gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego
      sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22,
      może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w
      przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.
    3. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób
      określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby
      on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
    Zatem z art. 90c ust. 1 ustawy wynika obowiązek korekty rocznej podatku naliczonego z
    jednoczesnym wskazaniem, że w zakresie tej korekty zastosowanie znajdą przepisy art. 91
    ust. 2-9 ustawy.
    Art. 91 ust. 1 - 3 ustawy:
    1. Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1,
      jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90
      ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w
      art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    2. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    3. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Art. 86 ust. 14 ustawy:
      W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot podatku
      naliczonego, o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku naliczonego
      obniżającą kwotę podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję właściwą dla
      roku podatkowego, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego niezależnie od terminu obniżenia kwoty podatku.
    § 8 Rozporządzenia:

      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    Przypadek, o którym mowa w § 3 Rozporządzenia, dotyczy jednostki samorządu
    terytorialnego.
    Dokonywane na bieżąco odliczenie podatku naliczonego ma charakter wstępny.
    „Prewspółczynnik”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, co do zasady wyliczany jest
    na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego (z wyjątkiem wskazanym
    wcześniej m.in. dla jednostek samorządu terytorialnego, dla których na podstawie § 8
    rozporządzenia mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
    podatkowy). Po zakończeniu roku podatkowego w pierwszym okresie rozliczeniowym roku
    następnego (tj. styczniu lub I kwartale) podatnik zobowiązany jest do dokonania
    stosownej korekty dokonanego odliczenia z wykorzystaniem już realnych danych za rok
    korygowany (z wyjątkiem wskazanym wcześniej, określonym w § 8 rozporządzenia).
    Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany skorygować podatek
    naliczony odliczony według proporcji wstępnej.
    Korekty należy dokonać w rozliczeniu za styczeń lub I kwartał roku następnego:
        przy uwzględnieniu danych dla zakończonego roku podatkowego,
        według proporcji rzeczywistej na podstawie art. 90c ust. 1 ustawy oraz art. 91 ust. 1-
        3 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Za pośrednictwem Urzędu świadczą Państwo usługi w zakresie dostawy wody i odbioru
    ścieków:
        na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców oraz innych instytucji spoza własnej
        struktury organizacyjnej - w ramach czynności opodatkowanych podatkiem VAT,
        na rzecz Jednostek organizacyjnych i do miejsc wykorzystywanych do realizacji
        Państwa zadań własnych - w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    Do realizacji powyższych zadań służy posiadana przez Państwa infrastruktura
    wodociągowa i kanalizacyjna, na którą ponoszone są nakłady związane z bieżącym jej
    utrzymaniem i eksploatacją. W przypadku wydatków bieżących związanych z
    Infrastrukturą nie potrafią Państwo dokonać ich jednoznacznego przyporządkowania do
    poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT
    (świadczenie usług dostarczania wody / odbioru ścieków na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych) lub pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT (vide dostawa
    wody / odbiór ścieków do / od Odbiorców wewnętrznych). Do tej pory dla tych wydatków
    stosowali Państwo prewspółczynnik obliczony zgodnie z rozporządzeniem.
    Uzyskali Państwo interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    15 listopada 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.564.2024.2.MŻA) oraz z 20 marca 2025 r.
    (sygn. 0114-KDIP4-1.4012.670.2024.2.DP), potwierdzające w szczególności Państwa prawo
    do częściowego odliczenia VAT naliczonego od wydatków bieżących ponoszonych na
    Infrastrukturę, przy pomocy prewspółczynnika metrażowego.
    Planują Państwo dokonać zwiększenia VAT odliczonego od tych wydatków w przeszłości
    do poziomu pre-współczynnika metrażowego.
    Jak wynika z wniosku, zmiana wartości prewspółczynnika będzie miała wpływ na wartość
    odliczonego podatku naliczonego za okresy przeszłe.

    Na mocy art. 90c ustawy mają Państwo prawo do korekty deklaracji VAT, z zastosowaniem
    prewspółczynnika metrażowego za lata, w których stosowali Państwo proporcję z
    uwzględnieniem przepisów Rozporządzenia. Na podstawie art. 90c ust. 1 i art. 91 ust. 1-3
    bądź art. 90c ust. 2 ustawy, są Państwo obowiązani dokonać korekty przeszłych wydatków
    według proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy, obliczonej z
    uwzględnieniem danych dla zakończonego roku podatkowego, bądź danych za rok
    podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu
    obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a
    ustawy.
    Skoro obecnie uległa zmianie wartość prewspółczynnika za lata poprzednie, to mogą
    Państwo - odpowiednio w rozliczeniu za styczeń roku następującego po roku
    korygowanym - dokonać rocznej korekty podatku odliczonego z uwzględnieniem nowego
    prewspółczynnika metrażowego, bez dokonywania korekt poszczególnych okresów
    rozliczeniowych, w których pierwotnie ujęto dany wydatek. Przy czym dotyczy to wyłącznie
    rocznych korekt VAT ujętych w okresach rozliczeniowych, w których rozliczenia VAT nie
    uległy przedawnieniu.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydając interpretację, przyjąłem jako element opisu sprawy wskazaną przez Państwa
    okoliczność, że zostały wydane na Państwa rzecz interpretacje indywidualne z 15 listopada
    2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.564.2024.2.MŻA i 20 marca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP4-
    1.4012.670.2024.2.DP), z których wynika, że do wydatków objętych wnioskiem mogą
    Państwo stosować tzw. prewspółczynnik metrażowy. Zatem w niniejszej interpretacji nie
    dokonywałem analizy w tym zakresie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.