Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443-72/12-2/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-11-19
Teza: Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach potwierdzających nabycie towarów i usług związanych z realizacją inwestycji, jak również nie ma możliwości uzyskania zwrotu ww. podatku VAT, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji zadania nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, a ponadto Zainteresowany nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 05 listopada 2012 r. (data wpływu: 12 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony lub uzyskania zwrotu podatku VAT zawartego w fakturach potwierdzających nabycie towarów i usług związanych z realizacją inwestycji pn. „A” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony lub uzyskania zwrotu podatku VAT zawartego w fakturach potwierdzających nabycie towarów i usług związanych z realizacją inwestycji pn. „A”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny.

Parafia jest jednostką organizacyjną Kościoła Katolickiego, posiadającą osobowość prawną. Do zakresu działalności parafii, obok publicznego sprawowania kultu religijnego, należy m.in. budownictwo sakralne i kościelne - realizacja inwestycji sakralnych (budowa, rozbudowa, odbudowa). W ramach opisanej działalności Parafia realizuje zadanie inwestycyjne "A”. Celem operacji jest zachowanie dziedzictwa kulturowego i specyfiki obszarów wiejskich, wzrost atrakcyjności turystycznej miejscowości, eliminacja groźby katastrofy budowlanej, zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańców i turystów odwiedzających świątynię.

Zabezpieczenie finansowe tej inwestycji stanowią środki własne parafii i środki pozyskane z Unii Europejskiej z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach działania 313, 322, 323 "Odnowa i rozwój wsi".

Umowa o przyznanie pomocy Nr w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi" objętego PROW na lata 2007-2013 zawarta została w dniu 22 marca 2012r. w D pomiędzy Samorządem Województwa a Parafią, reprezentowaną przez jej Proboszcza.

Składając do Urzędu Marszałkowskiego wniosek o płatność. Beneficjent zobowiązany jest załączyć określoną dokumentację, w tym interpretację indywidualną wydaną przez właściwy organ, w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT, zawartego na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją inwestycji.

Podatek VAT może stanowić dla Beneficjenta koszt kwalifikowalny lub niekwalifikowalny, w zależności od tego, czy podatnik ma możliwość odzyskania podatku VAT zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Zgodnie z Rozporządzeniem MRiRW w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego PROW w latach 2007-2013, pomoc nie obejmuje podatku VAT, jeżeli możliwe jest odzyskanie, w przypadku braku takiej możliwości VAT jest kosztem kwalifikowalnym, czyli możliwym do współfinansowania z EFPROW.

Parafia nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie generuje żadnych dochodów. Parafia nie jest czynnym podatnikiem VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Remontowany kościół jest budowlą ogólnie dostępną, nie jest i nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją inwestycji „A” Parafia może dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach potwierdzających nabycie towarów i usług lub czy może uzyskać zwrot podatku VAT na zasadach określonych w ustawie o podatku od towarów i usług lub przepisach wykonawczych do tejże ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, parafia nie ma możliwości dokonania odliczenia podatku naliczonego, ponieważ nie jest podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi związane z realizacją inwestycji nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. l054 ze zm.) podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust.4, art. 120 ust.l7 i 19 oraz art. 124.

Art. 86 ust. 2 pkt. l lit. a) ustawy określa, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w przypadku, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy dokonywane są zakupy towarów i usług mające związek z czynnościami opodatkowanymi, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Parafia nie ma także możliwości uzyskania zwrotu na zasadach określonych w rozdziale 9 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 73, poz. 392). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów określają pewne warunki, które podatnik ma obowiązek spełnić, m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej, podpisania umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Parafia nie spełnia tych warunków, dlatego też nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów ww. rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).

Z powyższych przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w przypadku, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy dokonywane zakupy towarów i usług mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z opisu sprawy wynika, iż Parafia, niebędąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nieprowadząca działalności gospodarczej realizuje zadanie inwestycyjne pn. „A”, finansowane ze środków własnych oraz ze środków pozyskanych z Unii Europejskiej z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach działania 313, 322, 323 "Odnowa i rozwój wsi". Remontowany kościół nie jest i nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z wniosku – wykonanie przedmiotowego zadania inwestycyjnego nie będzie wykorzystywane przez Parafię do wykonywania czynności opodatkowanych i Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, Parafia nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione z tytułu realizacji przedmiotowego zadania. Tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje z tego tytułu prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Zainteresowany, w zakresie przedmiotowego projektu, nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.).

Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa podatkowego oraz opis sprawy przedstawiony we wniosku, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach potwierdzających nabycie towarów i usług związanych z realizacją inwestycji, jak również nie ma możliwości uzyskania zwrotu ww. podatku VAT, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji zadania nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, a ponadto Zainteresowany nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie się pokrywał z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a w szczególności wykorzystywania przez Zainteresowanego powstałego w wyniku realizacji projektu mienia do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.