Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.713.2022.4.WN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-11-29
Teza: Brak powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT w Polsce w związku z planowanym połączeniem transgranicznym Państwa Spółki ze Spółka Przejmowaną.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

20 września 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 września 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie braku powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT w Polsce w związku z planowanym połączeniem transgranicznym Państwa Spółki ze Spółka Przejmowaną. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem w dniu 22 listopada 2022 r. (wpływ tego samego dnia) oraz pismem z 24 listopada 2022 r. (wpływ tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca (dalej Spółka Przejmująca) ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Spółka prowadzi działalność od 2011 roku. Przedmiotem głównej działalności Wnioskodawcy jest prowadzenie działalności w zakresie upraw rolnych połączonych z chowem i hodowlą zwierząt oraz usługi wsparcia w zarządzaniu (sklasyfikowane jako 70.22.Z „pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania”).

Spółka X będąca zainteresowanym niebędącym stroną postępowania, (zwana dalej: „Spółką Przejmowaną") ma siedzibę w Królestwie Niderlandów, podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych tylko od dochodów, które osiąga na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Jedynym wspólnikiem spółki przejmowanej jest Wnioskodawca. Wnioskodawca posiada udziały w Spółce Przejmowanej od 2021 r. Spółka X. działa od 1992 r. i prowadzi działalność w zakresie upraw rolnych połączonych z chowem i hodowlą zwierząt oraz usługi wsparcia w zarządzaniu.

Spółka Córka Spółki Przejmowanej ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Jedynym wspólnikiem Spółki Córki Spółki Przejmowanej jest Spółka X - Spółka Przejmowana, w której Wnioskodawca posiada 100% udziałów. Spółka X zostało założone w 2003 roku i specjalizuje się w chowie i hodowli bydła mlecznego oraz uprawie zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na nasiona z wyłączeniem ryżu.

Spółka Wnuczka Spółki Przejmowanej ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Jedynym wspólnikiem Spółki Wnuczki Przejmowanej jest Spółka Córka Spółki Przejmowanej przez Wnioskodawcę.

Udziały Wnioskodawcy w Spółce X nie zostały przez niego nabyte ani objęte w wyniku wymiany udziałów albo przydzielone w wyniku łączenia lub podziału podmiotów. Wnioskodawca nabył udziały w Spółce Przejmowanej w 2021 r. od osób fizycznych, rezydentów podatkowych w Królestwie Niderlandów, a transakcja odbyła się na zasadach rynkowych. Pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką Przejmowaną, do momentu zakupu udziałów w 2021 r. nie istniały powiązania kapitałowe ani osobowe.

Większościowy wspólnik Wnioskodawcy (posiadający 99,92% udziałów w kapitale zakładowym) planuje podjąć decyzję o połączeniu Państwa Spółki ze Spółką X w trybie transgranicznego łączenia spółek, przewidzianym przepisami Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz. U. UE seria L169/46 z dnia 30 czerwca 2017 r. z późn. zm., dalej jako „Dyrektywa 2017/1132”), oraz zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 z późn. zm., dalej jako „Kodeks spółek handlowych”) i przepisami prawa holenderskiego, przy czym Państwa Spółka będzie spółką przejmującą, zaś Spółka X będzie spółką przejmowaną. Połączenie nastąpi bez podnoszenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej.

Wnioskodawca oraz Spółka Przejmowana dotychczas funkcjonowały jako samodzielne podmioty. Planowane połączenie będzie dokonane z uwagi na uzasadnione przyczyny ekonomiczne, którymi są między innymi:

\- racjonalizacja kosztów funkcjonowania,

\- zwiększenie efektywności zarządzania działalnością,

\- zwiększenie efektywności zarządzania przepływami pieniężnymi;

\- centralizacja i uproszczenie procesów w zakresie zarządzania Spółką Córką oraz Spółką Wnuczką Spółki Przejmowanej,

\- sprostanie wyzwaniom związanym z przewidywanym spowolnieniem gospodarczym i recesją.

Uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania nie jest ani celem, ani zamiarem żadnej ze stron transakcji.

Spółka Przejmująca jest spółką działającą na gruncie prawa polskiego, co oznacza, że większość procedury połączenia przez przejęcie, regulowane będzie przez prawo polskie.

Połączenie transgraniczne nastąpiłoby przez przeniesienie na Wnioskodawcę - jedynego wspólnika Spółki Przejmowanej - całego majątku Spółki X oraz ogółu praw i obowiązków wynikających z zawartych umów do Spółki Przejmującej oraz rozwiązanie Spółki Przejmowanej. W konsekwencji transgranicznego połączenia Wnioskodawca wstąpi z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki holenderskiej, a spółka holenderska ulegnie rozwiązaniu bez przeprowadzania Likwidacji. W myśl przepisu art. 515 § 1 Kodeksu spółek handlowych, w związku z faktem, że Spółka Przejmująca posiada 100% udziałów w Spółce Przejmowanej oraz z uwagi na fakt, iż Spółka Przejmująca jest jedynym udziałowcem Spółki Przejmowanej, w związku z treścią zakazu zawartego w art. 514 Kodeksu spółek handlowych, nie nabędzie ona udziałów własnych w zamian za udziały Spółki Przejmowanej. Tym samym połączenie odbędzie się bez podwyższania kapitału zakładowego, jak również bez zmiany umowy Spółki Przejmującej. W konsekwencji połączenia transgranicznego Wnioskodawca nie dokona zmiany swojej formy prawnej, firmy ani siedziby.

W wyniku połączenia może dojść do połączenia praw i obowiązków z tytułu wzajemnych zobowiązań i należności spółek łączonych, czyli do konfuzji wzajemnych zobowiązań i należności, a tym samym do ich wygaśnięcia.

Spółka Przejmująca przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku Spółki Przejmowanej w wartości wynikającej z jej ksiąg podatkowych oraz przypisze je do działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc pod uwagę, że planowane połączenie, będące przedmiotem analizy w niniejszej sprawie, stanowi zdarzenie przyszłe, Wnioskodawca wskazuje, że przewidywana wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego w dniu poprzedzającym dzień łączenia nie będzie przewyższała ceny nabycia udziałów w spółce przejmowanej zapłaconej przez spółkę przejmującą. Wynika to z faktu, iż do nabycia udziałów w spółce przejmowanej przez spółkę przejmującą doszło w 2021 r. i na ten moment Wnioskodawca nie przewiduje, że w najbliższej przyszłości wartość majątku spółki przejmowanej przekroczy cenę zapłaconą przez Wnioskodawcę za jej udziały.

Dodatkowo uzupełnili Państwo opis sprawy, odnosząc się do pytań tut. Organu:

1) Czy ustalona na dzień poprzedzający dzień łączenia wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego otrzymanego przez Spółkę Przejmującą (Wnioskodawcę) przewyższa wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku (nie wyższą od wartości rynkowej tych składników)?

2) Czy ustalona, w części odpowiadającej udziałowi Spółki Przejmującej w kapitale zakładowym spółki przejmowanej, na dzień poprzedzający dzień łączenia, wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego otrzymanego przez Spółkę Przejmującą, przewyższa cenę nabycia udziałów (akcji) tej spółki w podmiocie przejmowanym?

3) Czy przedmiotem przeniesienia (połączenia transgranicznego), o którym mowa we wniosku jest/będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm.), tj. Przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujące w szczególności:

a) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

b) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

c) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

d) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

e) koncesje, licencje i zezwolenia;

f) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

g) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

h) tajemnice przedsiębiorstwa;

i) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej?

w następujący sposób:

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Ad. 1

Ponieważ pytanie dotyczy zdarzenia przyszłego Wnioskodawca nie zna wartości rynkowej majątku przedmiotu przejmowanego ustalonej w dniu poprzedzającym transakcję.

Intencją Wnioskodawcy jest otrzymanie odpowiedzi na treść pytania oznaczonego we wniosku jako 2., przy założeniu, że w dniu poprzedzającym dzień łączenia wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego otrzymywanego przez spółkę przejmującą będzie przewyższała wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku

i nie będzie ona wyższa od wartości rynkowej tych składników.

Dodatkowo Wnioskodawca, zgodnie z wnioskiem, podkreśla, że przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku Spółki Przejmowanej w wartości wynikającej z jej ksiąg podatkowych oraz przypisze je do działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ad. 2

Wnioskodawca wskazuje, że jest jedynym udziałowcem spółki przejmowanej. Ponieważ pytanie dotyczy zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca nie zna wartości rynkowej majątku podmiotu przejmowanego, określonej na dzień poprzedzający dzień łączenia. Jak wskazano we wniosku przewidywana wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego w dniu poprzedzającym dzień łączenia nie będzie przewyższała ceny nabycia udziałów w spółce przejmowanej zapłaconej przez spółkę przejmującą. Wynika to z faktu, iż do nabycia udziałów w spółce przejmowanej przez spółkę przejmującą doszło w 2021 r. i na ten moment Wnioskodawca nie przewiduje, że w najbliższej przyszłości wartość majątku spółki przejmowanej przekroczy cenę zapłaconą przez Wnioskodawcę za jej udziały.

Ad. 3.

Tak

**Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług** (oznaczone jak we wniosku jako pytanie 4):

Czy w związku z opisanym zdarzeniem przyszłym, planowane połączenie transgraniczne nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie VAT w Polsce?

**Państwa stanowisko w sprawie** odnośnie pytania oznaczonego we wniosku jako pytanie 4.

Zdaniem Wnioskodawcy w konsekwencji połączenia transgranicznego dojdzie do transakcji zbycia przedsiębiorstwa, która w myśli art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, (\`(...)\`) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług należy rozumieć, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do własności niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodne z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Wskazać jednak należy, że ustawa o VAT nie ma bezwzględnego zakresu obowiązywania. Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Z powyższego wynika więc, że z uwagi na zawarte w art. 6 ustawy o VAT wyłączenia, pomimo tego, że dane czynności można zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów albo odpłatne świadczenie usług, nie podlegają one opodatkowaniu VAT.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy interpretować w sposób zbliżony do pojęcia „dostawa towaru”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu), itp. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Doktryna prawa podatkowego i sądy administracyjne stoją na stanowisku, że w odniesieniu do pojęcia przedsiębiorstwa występującego w ustawie o VAT należy odwoływać się do definicji legalnej wynikającej z art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1306 z późn. zm., dalej jako „Kodeks cywilny”).

Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmującym w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, maszyn, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,

3) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,

4) koncesje, licencje i zezwolenia,

5) patenty i inne prawa własności przemysłowej,

6) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

7) tajemnice przedsiębiorstw,

8) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Powyższe określenie przedsiębiorstwa oderwane jest więc od jego zakresu podmiotowego, a więc tego kto jest jego właścicielem. Przedsiębiorstwo może być bowiem własnością osoby fizycznej, osoby prawnej, jak również jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Zgodnie z przepisem art. 552 Kodeksu cywilnego czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w jego skład, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Wskazać także należy, że w przypadku wyłączenia pewnych elementów przedsiębiorstwa z transakcji sprzedaży, należy wziąć pod uwagę czy sprzedawany zespół składników majątkowych może samodzielnie funkcjonować jako przedsiębiorstwo. Jak wynika z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 688/07, „dla zbycia przedsiębiorstwa konieczne jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej”. Bez znaczenia pozostaje jednak zamiar nabywcy.

W wyniku transakcji nabycia przedsiębiorstwa przez spółkę kapitałową prawa handlowego może dojść do łączenia spółek, które zostało uregulowane w art. 491 i n. Kodeksu spółek handlowych.

W myśl art. 491 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi (\`(...)\`).

Połączenie transgraniczne nastąpiłoby przez przeniesienie na Wnioskodawcę całego majątku Spółki Przejmowanej oraz ogółu praw i obowiązków wynikających z zawartych umów do Spółki Przejmującej oraz rozwiązanie Spółki Przejmowanej. W konsekwencji transgranicznego połączenia Wnioskodawca wstąpi z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki holenderskiej, a spółka holenderska ulegnie rozwiązaniu bez przeprowadzania likwidacji. W myśl przepisu art. 515 § 1 Kodeksu spółek handlowych, w związku z faktem, że Spółka Przejmująca posiada 100% udziałów w Spółce Przejmowanej oraz z uwagi na fakt, iż Spółka Przejmująca jest jedynym udziałowcem Spółki Przejmowanej, w związku z treścią zakazu zawartego w art. 514 Kodeksu spółek handlowych nie nabędzie ona udziałów własnych w zamian za udziały Spółki Przejmowanej. Tym samym połączenie odbędzie się bez podwyższania kapitału zakładowego, jak również bez zmiany umowy Spółki Przejmującej. W konsekwencji połączenia transgranicznego Wnioskodawca nie dokona zmiany swojej formy prawnej, firmy ani siedziby.

Odnosząc się z kolei do powołanej powyżej instytucji sukcesji generalnej, należy odwołać się także do kwestii sukcesji podatkowej, która została uregulowana w art. 93-93e Ordynacji podatkowej. W myśl art. 93 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Stosownie do treści art. 93 § 2 pkt 1 ww. ustawy, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych).

Kwalifikacja transakcji, czy też zespołu transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa ma istotne znaczenie dla określenia możliwość odliczenia VAT. W przypadku bowiem, gdy dane czynności zostaną uznane za stanowiące w istocie zbycie przedsiębiorstwa, nie powstanie u nabywcy podatek do odliczenia, mimo wykazania go na fakturach sprzedaży.

Jak zostało wskazane w Opisie zdarzenia przyszłego, planowane transgraniczne łączenie spółek, tj. Spółka Przejmująca prawa polskiego, planuje przejąć spółkę córkę prawa holenderskiego, będzie dokonane w oparciu o uzasadnione przyczyny ekonomiczne, a jego celem nie będzie unikanie lub uchylanie się od opodatkowania.

Mając na uwadze, że Spółka Przejmująca jest spółką prawa polskiego, to zdecydowana większość procedury połączenia przez przejęcie, regulowana będzie przez prawo polskie.

W wyniku transgranicznego łączenia dojdzie do przejęcia wszystkich składników majątku Spółki Przejmowanej, które służą do prowadzenia działalności gospodarczej, a więc jest to funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników majątkowych. Spółka Przejmująca będzie miała możliwość kontynuowania dotychczasowej działalności Spółki Przejmowanej. Biorąc pod uwagę powyższe, przenoszony w związku z transgranicznym łączeniem majątek Spółki Przejmowanej będzie stanowił niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę, że w konsekwencji łączenia nastąpi (i) przeniesienie całokształtu majątku Spółki Przejmowanej na rzecz Spółki Przejmującej oraz (ii) wstąpienie przez Spółkę Przejmującą we wszystkie prawa i obowiązki Spółki Przejmowanej, dojdzie do transakcji zbycia przedsiębiorstwa, która w myśli art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji powyższego, skoro zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o VAT każda czynność, której przedmiotem jest zbycie przedsiębiorstwa nie podlega opodatkowaniu VAT, również transgraniczne połączenie Wnioskodawcy oraz Spółki Przejmowanej poprzez przejęcie całości majątku Spółki Przejmowanej nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT. W ocenie Wnioskodawcy opisane połączenie nie będzie wiązało się z powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT, ponieważ czynność będąca przedmiotem wniosku będzie czynnością pozostającą poza zakresem regulacji ustawy o VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje dodatkowo potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, np.

\- interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2020.4.AC, w której Dyrektor KIS zaznaczył, że na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT ustawodawca wyłączył z opodatkowania podatkiem VAT transakcje zbycia przedsiębiorstwa, jak również jego zorganizowanej części;

\- interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 9 sierpnia 2019 r., sygn. 0114- KDIP4.4012.398.2019.1.MP, w której wskazano: zespół składników majątkowych Spółki przejmowanej, który w wyniku Połączenia zostanie przeniesiony na Spółkę przejmującą będzie stanowić określoną całość pod względem finansowym i organizacyjnym, która pomimo jej zbycia może funkcjonować na niezmienionych zasadach. W konsekwencji, zespół ten będzie stanowić przedsiębiorstwo, o którym mowa art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. W związku z tym, przeniesienie w wyniku Połączenia majątku Spółki przejmowanej na Spółkę przejmującą będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.;

\- interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.142.2019.1.JG, w której wyraźnie zaznaczono, że jeżeli zostaną spełnione warunki określone w art. 551 ustawy - Kodeks cywilny, dotyczące definicji przedsiębiorstwa, to zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, połączenie spółek będzie czynnością, która będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

\- interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 maja 2016 r., sygn. ILPP2/4512-1-215/16-2/MNT.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie objętym pytaniem nr 4 jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”,

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy,

przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy,

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy,

przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa – czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy regulujące prawną instytucję łączenia spółek zawiera ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 ze zm.), zwanej dalej KSH, przy czym połączeniom transgranicznym poświęcony jest Rozdział 21 Działu I – Łączenie się spółek, (TYTUŁ IV Łączenie, podział i przekształcanie spółek) tej ustawy. Stanowią one implementację do polskiego prawa Dyrektywy 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych (Dz. U. UE L Nr 310, str. 1, z późn. zm.). Nadmienić należy, że ww. Dyrektywę zastąpiła Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz. U. UE L Nr 169, str. 46 z późn. zm.).

Stosownie do art. 1 Dyrektywy 2005/56/WE, niniejszą dyrektywę stosuje się do łączenia się spółek kapitałowych, utworzonych zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego i mających siedzibę statutową, zarząd główny lub główny zakład na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że przynajmniej dwie z nich podlegają prawu różnych Państw Członkowskich (zwanych dalej „połączeniami transgranicznymi”).

Przepisy tej Dyrektywy znalazły odzwierciedlenie w regulacjach zawartych w Kodeksie spółek handlowych a dotyczących połączenia transgranicznego spółek kapitałowych – art. 5161 KSH i następne oraz przepisy art. 491 i następne. W konsekwencji, przepisy te mają zastosowanie do połączeń spółek kapitałowych, w tym również połączeń transgranicznych. W związku z tym, w rozumieniu wskazanych wyżej regulacji KSH „łączenie się przez przejęcie” oznacza również czynność dokonywaną w ramach połączenia transgranicznego.

Zgodnie z art. 5161 KSH

połączenie transgraniczne spółek kapitałowych podlega przepisom rozdziału 2, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Z treści art. 491 § 1 ww. ustawy wynika, że

spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

Jak stanowi art. 491 § 11 KSH,

spółka kapitałowa oraz spółka komandytowo-akcyjna mogą łączyć się ze spółką zagraniczną, o której mowa w art. 2 pkt 1 dyrektywy 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych (Dz. Urz. UE L 310 z 25.11.2005, str. 1), utworzoną zgodnie z prawem państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa-strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i mającą siedzibę statutową, zarząd główny lub główny zakład na terenie Unii Europejskiej lub państwa-strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym (połączenie transgraniczne). Spółka komandytowo-akcyjna nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

W myśl art. 492 § 1 pkt 1 KSH,

połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Według art. 493 § 1 i § 2 KSH,

spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507.

Z kolei art. 494 § 1 i § 2 KSH, jako główny skutek połączenia spółek, co dotyczy również łączenia przez przejęcie, wskazuje zasadę sukcesji generalnej, ustanawiając spółkę przejmującą następcą prawnym spółki przejmowanej.

Zgodnie z art. 494 § 1 KSH,

spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

W myśl art. 494 § 2 KSH,

na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

Zaznaczyć również należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji przedsiębiorstwa. Dlatego też dla potrzeb tych przepisów należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem,

przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5) koncesje, licencje i zezwolenia;

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8) tajemnice przedsiębiorstwa;

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego,

czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Należy jednocześnie podkreślić, że o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie podatkowym regulują przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

W myśl art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej,

osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Stosownie do treści art. 93 § 2 pkt 1 ww. ustawy,

przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych).

Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka (Spółka Przejmująca) jest spółką akcyjną, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Państwa Spółka ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Spółka prowadzi działalność od 2011 roku. Przedmiotem głównej działalności Państwa Spółki jest prowadzenie działalności w zakresie upraw rolnych połączonych z chowem i hodowlą zwierząt oraz usługi wsparcia w zarządzaniu.

Spółka Przejmowana ma siedzibę w Królestwie Niderlandów, podlega w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych tylko od dochodów, które osiąga na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jedynym wspólnikiem spółki przejmowanej jest Państwa Spółka. Państwa Spółka posiada udziały w Spółce Przejmowanej od 2021 r.

Udziały Państwa Spółki w Spółce Przejmowanej nie zostały przez Państwa nabyte ani objęte w wyniku wymiany udziałów albo przydzielone w wyniku łączenia lub podziału podmiotów. Państwa Spółka nabyła udziały w Spółce Przejmowanej w 2021 r. od osób fizycznych, rezydentów podatkowych w Królestwie Niderlandów, a transakcja odbyła się na zasadach rynkowych. Pomiędzy Państwa Spółką a Spółką Przejmowaną, do momentu zakupu udziałów w 2021 r. nie istniały powiązania kapitałowe ani osobowe.

Większościowy wspólnik Państwa Spółki planuje podjąć decyzję o połączeniu Państwa Spółka ze Spółką Przejmowaną w trybie transgranicznego łączenia spółek.

Spółka Przejmująca jest spółką działającą na gruncie prawa polskiego, co oznacza, że większość procedury połączenia przez przejęcie, regulowane będzie przez prawo polskie.

Połączenie transgraniczne nastąpiłoby przez przeniesienie na Państwa Spółkę - jedynego wspólnika Spółki Przejmowanej - całego majątku Spółki X oraz ogółu praw i obowiązków wynikających z zawartych umów do Spółki Przejmującej oraz rozwiązanie Spółki Przejmowanej. W konsekwencji transgranicznego połączenia Państwa Spółki wstąpi z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki holenderskiej, a spółka holenderska ulegnie rozwiązaniu bez przeprowadzania Likwidacji. Połączenie odbędzie się bez podwyższania kapitału zakładowego, jak również bez zmiany umowy Spółki Przejmującej. W konsekwencji połączenia transgranicznego Państwo nie dokonają zmiany swojej formy prawnej, firmy ani siedziby.

Przedmiotem przeniesienia (połączenia transgranicznego), o którym mowa we wniosku będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, tj. Przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy planowane połączenie transgraniczne Spółki Przejmowanej przez Państwa Spółkę (Spółkę Przejmującą) spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie VAT w Polsce.

W tym miejscu warto odnieść się do orzecznictwa TSUE. W wyroku z 29 października 2009 r. w sprawie Skatteverket przeciwko AB SKF C-29/08 TSUE stwierdził, że przekazanie całości aktywów w ten sposób, że oznacza ono przekazanie przedsiębiorstwa, które obejmuje składniki materialne i niematerialne, łącznie składające się na przedsiębiorstwo nie oznacza tylko zwykłego zbycia towarów takiego jak sprzedaż zapasów produktów. Dalej Trybunał wyraził pogląd, że przekazanie całości aktywów nie mieści się w zakresie stosowania szóstej dyrektywy, zbycie udziałów prowadzące do przekazania całości aktywów nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Podsumowując tę kwestię, TSUE wskazał, że w zakresie, w jakim zbycie akcji można zrównać z przekazaniem całości lub części przedsiębiorstwa w rozumieniu VI dyrektywy bądź dyrektywy 2006/112 oraz pod warunkiem, że zainteresowane państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w tych przepisach, transakcja ta nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Stanowisko Trybunału opiera się na funkcjonalnym podobieństwie pomiędzy zbyciem udziałów i zbyciem przedsiębiorstwa.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że przejęcie przez Państwa Spółkę (Spółkę Przejmującą) Spółki Przejmowanej, w której posiadają Państwo 100% udziałów, stanowi w istocie zbycie na Państwa rzecz całości przedsiębiorstwa tej spółki. Transakcję tę należy zatem uznać za zbycie przedsiębiorstwa, która to czynność podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy art. 6 pkt 1 ustawy.

W kwestii połączenia przez przejęcie Spółki Przejmowanej należy zauważyć, że w przypadku łączenia się osób prawnych – co do zasady – mamy do czynienia z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednakże transakcje, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo – z uwagi na wyłączenie przewidziane w art. 6 pkt 1 ustawy – nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Jak wynika z opisu sprawy, Połączenie Spółek nastąpi przez przeniesienie całego majątku Spółki Przejmowanej na rzecz Spółki Przejmującej (Państwa Spółki), w trybie łączenia się przez przejęcie, zgodnie z regulacją zawartą w art. 492 § 1 pkt 1 KSH. W związku z faktem, że są Państwo jedynym wspólnikiem Spółki Przejmowanej połączenie zostanie przeprowadzone bez podwyższenia kapitału zakładowego. W wyniku połączenia dojdzie do ustania bytu prawnego Spółki Przejmowanej. Po połączeniu Spółek będą Państwo kontynuować działalność Spółki Przejmowanej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że transakcja połączenia Spółek dokonana na podstawie przepisów Dyrektywy Parlamentu (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz. U. UE L Nr 169, str. 46 ze zm.) oraz art. 492 § 1 pkt 1 KSH i skutkująca przeniesieniem całego majątku Spółki Przejmowanej do Spółki Przejmującej, będzie konsekwencją przejęcia całości udziałów w Spółce Przejmowanej i mieścić się będzie w pojęciu „zbycia przedsiębiorstwa”.

W konsekwencji powyższego, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, transakcja połączenia Spółek przez przejęcie jednej z nich będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Połączenie spółek nie będzie wiązało się z powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT, ponieważ czynność będąca przedmiotem wniosku będzie czynnością pozostającą poza zakresem regulacji ustawy o VAT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług (pytania oznaczonego we wniosku nr 4), natomiast zagadnienia w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytania oznaczone we wniosku nr 1, nr 2, nr 3) oraz podatku od czynności cywilnoprawnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 5) są przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).