Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2-415W-2/08
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-02-19
Teza: Czy wypłacany pracownikowi socjalnemu zwrot kosztów przejazdów z miejsca pracy do miejsc wykonywania czynności zawodowych jest przedmiotowo zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: jazda-jazda miejscowa; koszt-zwrot kosztów; pomoc-pomoc społeczna; ryczałt; samochód-samochód prywatny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

W odpowiedzi na wezwanie Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 9 stycznia 2008 r. (data wpływu 17 stycznia 2008 r.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 18 grudnia 2007 r. znak ITPB1/415-349/07/AD, złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, znajduje podstawy do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów, zmienia swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 18 grudnia 2007 r. znak ITPB1/415-349/07/AD uznając stanowisko wnioskodawcy **za prawidłowe.**

UZASADNIENIE

**Treść zarzutów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.**

Zdaniem Ośrodka Pomocy Społecznej, interpretacja wydana w przedmiotowej sprawie, tj. w zakresie opodatkowania zwrotu kosztów używania przez pracownika socjalnego samochodu osobowego niebędącego własnością pracodawcy w celach służbowych, z miejsca pracy do miejsca wykonywania czynności zawodowych, narusza art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 23b ww. ustawy ma szersze zastosowanie, a nie tak jak to przyjął organ podatkowy, wyłącznie w dwóch przypadkach, tj. w stosunku do pracowników „Poczty Polskiej” oraz pracowników Służby Leśnej.

Fakt, iż brzmienie przepisu art. 46a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435 ze zm.) oraz art. 6a ustawy z dnia 30 lipca 1997 r. o państwowym przedsiębiorstwie użyteczności publicznej "Poczta Polska" jest odmienne niż art. 121 ust. 3c ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U z 2004 r. Nr 64, poz. 593 ze zm.) nie uzasadnia twierdzenia, by zwolnienie przedmiotowe miało zastosowanie wyłącznie do ww. podmiotów.

Przepis art. 121 ust. 3c ustawy o pomocy społecznej jest bowiem dalej idący w ustanowieniu obowiązku wypłaty ryczałtu, gdyż kreuje po stronie pracodawcy obowiązek, a nie jak w przypadku przytoczonych przez organ podatkowy przepisów ustawy o lasach i ustawy o państwowym przedsiębiorstwie użyteczności publicznej „Poczta Polska”, możliwości przyznania ryczałtu.

Wobec tego zgodnie z paremią „Lege non distunguente nec nostrum distinguere”, nie ma żadnego uzasadnienia, żeby pracownikom socjalnym odmówić zwolnienia opodatkowania ryczałtu, a pracownikom Służby Leśnej czy Poczty tego zwolnienia „udzielić”.

Ponadto Strona podnosi, iż stwierdzenie tutejszego organu, że w stosunku do pracowników socjalnych brak jest podstaw do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, ponieważ pracownicy socjalni ponoszą wydatki, a następnie otrzymują zwrot tych wydatków, jest nietrafione. Przepisy regulujące uprawnienia dla pracowników „Poczty Polskiej” oraz pracowników Służby Leśnej operują również określeniem zwrotu kosztów, a więc pracownicy ci także dostają ryczałt już po poniesieniu kosztów używania pojazdów.

Mając na uwadze powyższe, Ośrodek Pomocy Społecznej wnosi o zmianę interpretacji i przychylenie się do stanowiska, jakie przedstawiono we wniosku o wydanie interpretacji z dnia 10 października 2007 r.

**Odnosząc się do podniesionych zarzutów stwierdza się co następuje.**

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów enumeratywnie wymienionych przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych, bądź dochodów, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia. Przepis ten normuje tzw. zasadę powszechności opodatkowania.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23b ww. ustawy wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw – do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika.

Z powyższego przepisu wynika, że zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy jest wolny od podatku jeżeli samochód jest wykorzystywany w jazdach lokalnych, a obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów odrębnych ustaw.

Na podstawie art. 121 ust. 3c ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 64 poz. 593 ze zm.) - pracownikowi socjalnemu, do którego obowiązków należy świadczenie pracy socjalnej w środowisku, przysługuje zwrot kosztów przejazdów z miejsca pracy do miejsc wykonywania przez niego czynności zawodowych, w przypadku braku możliwości zapewnienia dojazdu środkami pozostającymi w dyspozycji zatrudniającego go pracodawcy. Przepis ten dodany został przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy - Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 179, poz. 1487) z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2006 roku.

Powołany powyżej przepis ustawy o pomocy społecznej odnosi się do zwrotu kosztów przejazdów związanych z wykonywaniem obowiązków zawodowych. Przewiduje on możliwość przyznania takiego zwrotu, w sytuacji gdy pracodawca nie ma możliwości zapewnienia dojazdu środkami transportu będącymi w jego dyspozycji. Należy zatem stwierdzić, iż jest to przepis ustawowy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W treści wniosku z dnia 10 października 2007 r. o interpretację indywidualną wskazano, iż Ośrodek Pomocy Społecznej pracownikowi socjalnemu, do którego obowiązków należy świadczenie pracy socjalnej w środowisku, zwraca koszty przejazdów z miejsca pracy do miejsc wykonywania czynności zawodowych. Zwrot dokonywany jest na podstawie składanych co miesiąc pisemnych oświadczeń pracownika socjalnego o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu, pracownik nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdu. Ośrodek Pomocy Społecznej nie ma możliwości zapewnienia pracownikowi dojazdu środkami pozostającymi w dyspozycji, gdyż nie posiada żadnego samochodu, ani innego środka transportu.

Biorąc pod uwagę właściwość miejscową Ośrodka Pomocy Społecznej i charakter pracy pracowników socjalnych, przyjąć należy, iż przejazdy takie mają charakter jazd lokalnych.

Na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27 poz. 271 ze zm.), zwrot kosztów używania przez pracownika w celach służbowych do jazd lokalnych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, następuje na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej między pracodawcą a pracownikiem, o używanie pojazdu do celów służbowych, na warunkach określonych w rozporządzeniu.

Natomiast § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia stanowi, iż zwrot kosztów używania pojazdów do celów służbowych następuje w formie miesięcznego ryczałtu obliczonego jako iloczyn stawki za 1 kilometr przebiegu, o której mowa w § 2, i miesięcznego limitu przebiegu kilometrów na jazdy lokalne, o którym mowa w § 3, po złożeniu przez pracownika pisemnego oświadczenia o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu. Oświadczenie to powinno zawierać dane dotyczące pojazdu (pojemność silnika, marka, numer rejestracyjny) oraz określać ilość dni nieobecności pracownika w miejscu pracy w danym miesiącu z powodu choroby, urlopu, podróży służbowej lub innej nieobecności, a także ilość dni, w których pracownik nie dysponował pojazdem do celów służbowych.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż przyznany na podstawie art. 121 ust. 3c ustawy o pomocy społecznej zwrot kosztów używania pojazdów stanowiących własność pracownika, korzysta ze zwolnienia podatkowego w zakresie wskazanym w art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. - w stanie faktycznym opisanym we wniosku – do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego, określonego zgodnie z powołanym uprzednio rozporządzeniem.

Podkreślić przy tym należy, że wynikający z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymóg udokumentowania przebiegu pojazdu w stosownej ewidencji nie odnosi się do wypłat ryczałtu pieniężnego – co wprost wynika z treści tego przepisu.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku o interpretację oraz w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z którym - w sytuacji opisanej we wniosku - wypłacany pracownikom socjalnym zwrot kosztów przejazdów z miejsca pracy do miejsc wykonywania czynności zawodowych, należy uznać za prawidłowe.

Na zmienioną niniejszym aktem pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia 18 grudnia 2007 r. znak ITPB1/415-349/07/AD Stronie przysługuje prawo wniesienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie niniejszej odpowiedzi (art. 53 § 2 ww. ustawy) za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.