Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.545.2025.2.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Świadczenie usługi najmu samochodu osobowego w ramach
prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2
ustawy oraz uznanie za podatnika, o którym mowa w art. 15
ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
działalność-działalność gospodarcza
podatnik
samochód-samochód osobowy
zwolnienie-prawo do zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca posiada samochód osobowy, który wynajmuje Prostej Spółce Akcyjnej
    (PSA), w której jest jedynym akcjonariuszem oraz pełni funkcję prezesa zarządu.
    Najem odbywa się na podstawie pisemnej umowy zawartej na czas nieokreślony. Czynsz
    najmu będzie płacony miesięcznie w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej.
    Samochód ten został zakupiony przez Wnioskodawcę prywatnie i nigdy nie był
    wprowadzony do ewidencji środków trwałych w żadnej działalności gospodarczej. Nie był
    również wykorzystywany w działalności gospodarczej, ani nie dokonywano od niego
    żadnych odpisów amortyzacyjnych. Nie był też ujęty jako koszt podatkowy.
    Umowa najmu:
    · nie jest zawierana z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie;
    · nie ma charakteru działalności powtarzalnej wobec wielu podmiotów;
    · dotyczy jednego pojazdu i jednego najemcy (PSA);
    · nie jest prowadzona w sposób zorganizowany, profesjonalny, ani ciągły jak w
      działalności gospodarczej.

    Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności w zakresie najmu. Wnioskodawca nie
    planuje również nabywać innych pojazdów z zamiarem ich wynajmu. Wnioskodawca nie
    jest czynnym podatnikiem VAT i nie jest zarejestrowany jako przedsiębiorca.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym przychody z tytułu najmu samochodu osobowego
    Prostej Spółce Akcyjnej, w której Wnioskodawca jest jedynym wspólnikiem i prezesem
    zarządu nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca nie prowadzi działalności
    gospodarczej w rozumieniu tej ustawy, a świadczenie najmu jednemu podmiotowi nie
    czyni Wnioskodawcy podatnikiem VAT. Wnioskodawca nie przekracza także limitu 200 000
    zł (art. 113 ust. 1 ustawy o VAT), dzięki czemu korzysta ze zwolnienia podmiotowego. W
    związku z powyższym najem korzysta ze zwolnienia z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane
    odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym
    status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zauważenia wymaga, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej
    grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Według art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana

      przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej
      działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
    Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia
    od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi
    przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których
    mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
          energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
          wyrobów tytoniowych,
          samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
          podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
          trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej
      obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków
      porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
          preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
          komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
          urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
          maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
          pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

          motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony)
    Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej samochodu osobowego skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeśli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym najem, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust.
    1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej. Posiada Pan samochód osobowy, który wynajmuje Prostej Spółce Akcyjnej,
    w której jest Pan jedynym akcjonariuszem oraz pełni Pan funkcję prezesa zarządu.
    Najem odbywa się na podstawie pisemnej umowy zawartej na czas nieokreślony. Czynsz
    najmu będzie płacony miesięcznie w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej.
    Samochód ten został zakupiony przez Pana prywatnie i nigdy nie był wprowadzony do
    ewidencji środków trwałych w żadnej działalności gospodarczej. Nie był również
    wykorzystywany w działalności gospodarczej, ani nie dokonywano od niego żadnych
    odpisów amortyzacyjnych. Nie był też ujęty jako koszt podatkowy.
    Nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przychody z tytułu najmu samochodu osobowego
    Prostej Spółce Akcyjnej, w której jest Pan jedynym wspólnikiem i prezesem zarządu,
    stanowią przychody z najmu prywatnego i nie stanowią działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o VAT.
    W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu
    niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował, czy nie i niezależnie od
    tego czy przedmiot najmu stanowi w jego działalności środek trwały.

    W związku z powyższym wskazać należy, że będzie Pan świadczył usługę najmu
    samochodu osobowego w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy i będzie Pan działał jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Tym samym czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że skoro przedmiotowy samochód osobowy, będzie Pan
    wynajmować, to ww. samochód na gruncie podatku od towarów i usług nie stanowi Pana
    majątku prywatnego. Stanowi bowiem majątek wykorzystywany w prowadzonej przez
    Pana działalności gospodarczej.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    nie świadczy Pan usług doradczych, nie wykonuje Pan czynności wymienionych w art. 113
    ust. 13 ustawy i wartość sprzedaży z Pana działalności gospodarczej za rok nie
    przekroczyła kwoty 200 000 zł. Zatem będzie Pan mógł korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, świadcząc ww. usługi.
    Należy jednak zaznaczyć, że jeżeli wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy przekroczy kwotę 200 000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności,
    którą zostanie przekroczona ta kwota. Wskazania wymaga również, że utraci Pan prawo
    do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w przypadku wykonania jakiejkolwiek
    czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stany faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja stanowi rozstrzygnięcie wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie się pokrywał ze stanem
    faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.