Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-504/08/JCi
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-03
Teza: Czy na gruncie obecnie obowiązującego przepisu zawartego w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dopuszczalne jest odliczenie przez Wnioskodawcę, w sytuacji, z którą będzie miał do czynienia w przyszłości, podatku VAT z tytułu świadczonych usług marketingowych, czy premie pieniężne są usługą i czy będą stanowiły czynność, która podlega VAT?
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; opodatkowanie; premia-premia pieniężna; usługi-usługi marketingowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana X, przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2008r. (data wpływu 13 marca 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 maja 2008r. (data wpływu 29 maja 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dopuszczalności odliczenia przez Wnioskodawcę podatku VAT z tytułu świadczonych usług marketingowych oraz określenia czy premie pieniężne są usługą podlegającą VAT - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dopuszczalności odliczenia przez Wnioskodawcę podatku VAT z tytułu świadczonych usług marketingowych oraz określenia czy premie pieniężne są usługą podlegającą VAT.

W dniu 29 maja 2008r. zostało złożone uzupełnienie do ww. wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie tutejszego organu z dnia 19 maja 2008r. znak: IBPP2/443-245/08/JCi.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji i sprzedaży przetworów owocowo-warzywnych. Wytworzone przez siebie produkty sprzedaje odbiorcom hurtowym (sieciom handlowym). Wnioskodawca podpisuje umowy handlowe o współpracy, w których zawarta jest klauzula, że za prowadzenie dystrybucji produktów podatnika w określonym regionie, a także za terminowe płatności podatnik jako sprzedający zobowiązuje się wypłacić swemu kontrahentowi premię pieniężną w określonej wysokości w zależności od wielkości obrotów/zakupów, odnoszącą się do wszystkich dostaw, w określonym czasie. Podstawą do naliczenia premii pieniężnej będzie wystawienie faktury podatnikowi przez jego kontrahenta, w której zostanie określone, iż jest to faktura za usługi marketingowe lub reklamowe. Do kwoty netto na fakturze zostaje doliczony podatek VAT w wysokości 22%. Wypłacane przez Wnioskodawcę premie będą miały wpływ na wzrost sprzedaży towarów. W wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach przeważa pogląd, że premia pieniężna, uzyskiwana przez nabywcę towaru po osiągnięciu określonej wielkości zakupów jest świadczeniem usług. Do takiego stanowiska przyczyniło się wyjaśnienie Ministerstwa Finansów z dnia 30 grudnia 2004r. nr PP3-812-1222/04/AP/4026, w którym Ministerstwo uznało, iż premię pieniężną wypłacono z tytułu nabywania określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowanie dostawy w pewnym okresie i w określony sposób, należy uznać jako świadczenie usług przez nabywcę otrzymującego taką premię. Zatem uznanie premii za świadczenie usług podlegające VAT powoduje konieczność jej udokumentowania fakturą VAT. Dotychczas tj. przed dniem 1 stycznia 2008r., a więc przed zmianą treści art. 88 ust. 3 pkt 2 ustawy od towarów i usług, dopuszczalna była możliwość obniżenia kwoty podatku należnego, oraz zwrotu różnicy podatku z wyżej wspomnianych faktur VAT za powyższe usługi. Jednak wprowadzając od 1 stycznia 2008r. zmiany do ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca zmienił brzmienie wymienionego przepisu. Zmiana wymienionego przepisu dotknęła m.in. podatnika, który rozlicza premie pieniężne. Bowiem może dochodzić w przyszłości do sytuacji, w której podatnik uiści należną kwotę z faktury dokumentującej premię, jednak z uwagi na brzmienie powyższego przepisu nie będzie miał prawa do odliczenia podatku.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wyjaśnia, iż w rozliczeniach z kontrahentami funkcjonują zmiennie pojęcia premii pieniężnej, jak również usług marketingowych i reklamowych, a dotyczą one wszystkie procentu od wielkości obrotów/zakupów odnoszącego się do wszystkich dostaw w określonym czasie. Zasady udzielania premii pieniężnych u kontrahentów w zależności od zawartych umów dotyczą: utrzymania sieci sprzedaży, rozwoju sieci i przewidywanego wzrostu sprzedaży (nowo otwarte markety), prowadzenia dystrybucji i terminowych płatności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na gruncie obecnie obowiązującego przepisu zawartego w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dopuszczalne jest odliczenie przez Wnioskodawcę, w sytuacji, z którą będzie miał do czynienia w przyszłości, podatku VAT z tytułu świadczonych usług marketingowych, czy premie pieniężne są usługą i czy będą stanowiły czynność, która podlega VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane premie pieniężne (zamiennie nazywane usługami marketingowymi i reklamowymi) są pewnego rodzaju świadczeniem usług. Są to relacje zobowiązaniowe, zależne od określonego zachowania nabywcy, które na gruncie przepisów VAT należy uznać za odpłatne świadczenie usług. To powoduje, że czynności te podlegają opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych i odliczeniu od podatku VAT należnego w rozliczeniach miesięcznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca podpisuje umowy handlowe o współpracy, w których zawarta jest klauzula, że za prowadzenie dystrybucji produktów Wnioskodawcy w określonym regionie, a także za terminowe płatności Wnioskodawca jako sprzedający zobowiązuje się wypłacić swemu kontrahentowi premię pieniężną, w określonej wysokości, w zależności od wielkości obrotów/zakupów, odnoszącą się do wszystkich dostaw, w określonym czasie. Wypłacane przez Wnioskodawcę premie będą miały wpływ na wzrost sprzedaży towarów. Należy również zauważyć, iż kontrahenci zobowiązali się także do innych zachowań, za które otrzymują wynagrodzenie w postaci premii pieniężnej. Zasady udzielania premii pieniężnych u Wnioskodawcy, w zależności od zawartych umów, dotyczą: utrzymania sieci sprzedaży, rozwoju sieci i przewidywanego wzrostu sprzedaży (nowo otwarte markety), prowadzenia dystrybucji i terminowych płatności. Na podstawie powyższego należy uznać, iż kontrahenci świadczą usługi na rzecz Wnioskodawcy za wynagrodzeniem wypłacanym w postaci premii pieniężnej. Otrzymane wynagrodzenie jest ściśle powiązane z określonym zachowaniem stron umowy. Zatem należy przyjąć, iż powyższe stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

Podstawą do naliczenia premii pieniężnej, zdaniem Wnioskodawcy, będzie wystawienie faktury przez kontrahenta Wnioskodawcy, w której zostanie określone, iż jest to faktura za usługi marketingowe lub reklamowe. Do kwoty netto na fakturze zostaje doliczony podatek VAT w wysokości 22%.

W świetle powyższego kontrahent Wnioskodawcy jest obowiązany z tytułu świadczonej usługi, za którą otrzymuje wynagrodzenie (w postaci premii pieniężnej) do wystawienia faktury VAT, stwierdzającej dokonanie sprzedaży, zgodnie z art. 106 cyt. ustawy.

W myśl art. 106 ust. 1 cyt. ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT". Elementy, jakie powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży określa § 9 ust. 1 cyt. powyżej rozporządzenia.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie tut. organu należy uznać, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym mamy do czynienia ze świadczeniem usług za wynagrodzeniem, które kontrahent Wnioskodawcy winien udokumentować fakturą VAT.

Jeśli chodzi o kwestie związane z prawem do odliczenia przez Wnioskodawcę podatku naliczonego w otrzymanych od kontrahentów fakturach dokumentujących wypłacone przez Wnioskodawcę premie pieniężne, to stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy prawo do tego obniżenia powstaje co do zasady w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny. Prawo to wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o VAT, zgodnie z którym, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r.), nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W kwestii zmiany (od dnia 1 stycznia 2008r.) brzmienia przepisu art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT należy stwierdzić, iż zmiana ta uwzględnia orzecznictwo Europejskiego Trybunału Wspólnot Europejskich, zgodnie z którym podatnik nie może skorzystać z odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, iż został on wykazany na fakturze, a na mocy przepisów o VAT nie może być zaklasyfikowany (uznany) jako podatek VAT, gdyż nie odpowiada danej transakcji z uwagi na fakt, że jest wyższy niż należny lub transakcja nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym dla odbiorcy takiej faktury wykazany w niej podatek nie stanowi podatku VAT do odliczenia, nawet jeśli zostanie zapłacony. Powyższa zmiana pozwala lepiej realizować systemowe założenia podatku od wartości dodanej, zgodnie z którymi podatek ten jest pobierany od transakcji nim objętych.

Cytowany wyżej przepis nie ogranicza prawa Wnioskodawcy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego w związku z otrzymaniem od kontrahenta faktur dokumentujących świadczenie usług, za które wynagrodzenie wypłacone będzie jako premia pieniężna. Świadczenie tych usług powinno być udokumentowane przez otrzymującego wynagrodzenie, nazwane premią pieniężną, fakturą VAT i opodatkowane 22% stawką podatku od towarów usług, zatem Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w fakturze otrzymanej od kontrahenta z tytułu świadczonych usług, za które wypłacane jest wynagrodzenie nazwane premią pieniężną, pod warunkiem oczywiście spełnienia przesłanek pozytywnych określonych w art. 86 ust. 1 tej ustawy oraz niezaistnienia innych przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego należy uznać **za prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43 - 300 Bielsko-Biała.