Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.99.2025.1.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-04
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
realizacją opisanej Inwestycji w zakresie montażu instalacji
fotowoltaicznych na wskazanych we wniosku budynkach
oświatowych Gminy.
Słowa kluczowe: gmina
ogniwo fotowoltaiczne
podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku
naliczonego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
    realizacją opisanej Inwestycji w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznych na
    wskazanych we wniosku budynkach oświatowych Gminy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Gmina”) jest czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca, w ramach swoich zadań własnych, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 ze zm.) odpowiada za
    sprawy ochrony środowiska i przyrody. Obowiązki Gminy w zakresie ochrony środowiska
    są niezwykle istotne, gdyż to na tym szczeblu podejmowane są decyzje mające
    bezpośredni wpływ na jakość życia mieszkańców oraz stan środowiska naturalnego.
    Poprzez swoje działania, samorządy (w tym Gmina) mogą przyczynić się m.in. do
    zmniejszenia negatywnego wpływu na klimat i środowisko naturalne. Wynika to stąd, że
    ochrona środowiska to zadanie, które zaczyna się na poziomie lokalnym i jest kluczowym
    elementem globalnej walki o przyszłość naszej planety.
    Gmina, po uzyskaniu dofinansowania ze środków (...) na realizację zadania pn. „(...)”,
    przystąpiła do jego realizacji.

    W ramach zadania realizowany będzie m.in. montaż instalacji fotowoltaicznych w celu
    wytwarzania energii elektrycznej na potrzeby realizacji zadań własnych Gminy (dalej:
    „Inwestycja”).
    Energia będzie wytwarzana z odnawialnych źródeł energii, co ograniczy w efekcie
    końcowym emisję COdo środowiska i pozytywnie wpłynie na zmiany klimatu. Celem 2
    realizacji projektu jest wzmocnienie odporności oraz przystosowanie Gminy do zmian
    klimatu i zapobiegania ryzyku związanemu z klęskami żywiołowymi i katastrofami.
    Podjęcie decyzji o realizacji projektu nie było w żaden sposób związane czy też
    motywowane wykonywaniem działań (czynności) stanowiących działalność gospodarczą w
    rozumieniu VAT.
    Wnioskodawca realizuje opisane Zadanie w ramach zadań własnych.
    Wytworzona infrastruktura (instalacje fotowoltaiczne) będą montowane na następujących
    budynkach:
    - budynku Przedszkola (...);
    - budynku Przedszkola (...);
    - budynku Szkoły Podstawowej (...).
    Przedszkole (...) jest jednostką organizacyjną Gminy (...), działającą w formie jednostki
    budżetowej.
    Przedszkole realizuje zadania własne Gminy w zakresie opieki nad dziećmi i wczesnej
    edukacji.
    Przedszkole nie wykonuje żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Szkoła Podstawowa jest jednostką organizacyjną Gminy (...), działającą w formie jednostki
    budżetowej.
    Szkoła realizuje zadania własne Gminy w zakresie edukacji.
    Szkoła po zakończeniu realizacji opisywanej inwestycji nie będzie wykonywać żadnych
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Po zrealizowaniu opisanej Inwestycji, Gmina stanie się prosumentem energii odnawialnej
    w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (dalej: „ustawa o OZE”). Na podstawie zawartej umowy z przedsiębiorstwem
    energetycznym, Gmina będzie rozliczać wyprodukowaną energię elektryczną w systemie
    net-billing zgodnie z zapisami ustawy o OZE. Na moment składania wniosku, Gmina nie
    zawarła stosownej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
    Zamontowane instalacje będą spełniały definicję mikroinstalacji zgodnie z art. 2 pkt 19
    ustawy o OZE.
    Energia elektryczna wytwarzana za pomocą instalacji fotowoltaicznych będzie
    wykorzystywana na potrzeby bieżącej działalności jednostek, na budynkach których jest
    zainstalowana, tj. będzie wykorzystywana do bieżącej działalności Przedszkola oraz Szkoły
    Podstawowej (dalej wspólnie: „Jednostki”).
    Może jednak dojść do sytuacji, w której powstaną nadwyżki wyprodukowanej energii
    elektrycznej przez instalację fotowoltaiczną nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej
    przez Jednostki. Wówczas powstanie nadpłata, którą przedsiębiorstwo energetyczne
    będzie zwracało Gminie.
    Mając na uwadze wydawane interpretacje indywidualne, wprowadzenie do sieci energii
    elektrycznej wytworzonej z paneli fotowoltaicznych w systemie net-billing stanowi
    dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT. Przyjmując taką klasyfikację, będzie to
    jedyna czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT realizowana przez Jednostki.

    Jednocześnie, Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż w przypadku wystąpienia w
    Jednostkach sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej, Gmina nie będzie w stanie
    precyzyjnie określić w jakiej części wydatki poniesione w ramach Inwestycji będą
    wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających VAT, a w jakiej do czynności
    opodatkowanych (przy czym zasadne jest założenie, że wykorzystanie Inwestycji do
    czynności opodatkowanych VAT/sprzedaży energii elektrycznej będzie niewielkie).
    Gmina pragnie wskazać, iż w przypadku wystąpienia czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, prewspółczynniki ustalone dla obu jednostek organizacyjnych Gminy,
    zgodnie z art. 86 ust. 2a-2c i ust. 22 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o
    VAT”) obliczone według metodologii wskazanej w rozporządzeniu Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (dalej: „Rozporządzenie”) nie będą przekraczać 2%.
    Wynika to z faktu, iż jedyną czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT wykonywaną
    przez Jednostki będzie ewentualna sprzedaż nadwyżek wyprodukowanej energii
    elektrycznej.
    Mając na uwadze treść art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, Gmina
    uważa, iż w sytuacji, gdy obliczone prewspółczynniki nie przekroczą 2%, ma prawo uznać,
    iż wynoszą one 0%, w związku z czym Gminie – w takich okolicznościach – nie
    przysługiwałoby prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Ponoszone przez Gminę wydatki związane z realizacją opisanej Inwestycji będą
    dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę lub – w przypadku, gdy dany
    wykonawca nie prowadzi działalności gospodarczej (np. w zakresie nadzoru) – będzie
    zawierana umowa zlecenie, do której zleceniobiorca będzie wystawiał rachunek. Gmina
    pragnie zwrócić uwagę, iż przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie wydatki
    dotyczące montażu instalacji fotowoltaicznych na budynkach Przedszkoli oraz Szkoły
    Podstawowej.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT od inwestycji polegającej na
    montażu instalacji fotowoltaicznych na wskazanych we wniosku budynkach oświatowych
    Gminy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    VAT od Inwestycji polegającej na montażu instalacji fotowoltaicznych na wskazanych we
    wniosku budynkach oświatowych Gminy.
    Poniżej Gmina przedstawia uzasadnienie swojego stanowiska.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124 ustawy o podatku VAT.
    Z treści cytowanej powyżej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są następnie wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Zatem, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym
    przypadku należy rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono
    podatek VAT:
    • zostały nabyte przez podatnika podatku VAT oraz

    • pozostają w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku VAT, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Wnioskodawca przy realizacji Inwestycji będzie działać jako organ władzy publicznej w
    ramach swoich zadań własnych. Ponadto, realizacja Inwestycji nie będzie miała charakteru
    cenotwórczego.
    Podkreślenia wymaga fakt, że Gmina nie realizuje projektu w celu uzyskania (względnie
    zwiększenia) obrotów z działalności gospodarczej. Tak jak wskazano w opisie stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, Inwestycja służy i będzie służyć realizacji zadań Gminy
    opisanych w ustawie o samorządzie gminnym, a działania podejmowane w tym zakresie
    mają służyć zaspokajaniu potrzeb zbiorowych wspólnoty.
    Powodem realizacji Projektu nie jest chęć wykonywania działalności komercyjnej
    (opodatkowanej podatkiem VAT), a działania z zakresu ochrony środowiska celem
    ograniczenia negatywnego wpływu dotychczasowego pozyskiwania energii elektrycznej na
    zmiany klimatu.
    Infrastruktura (instalacje fotowoltaiczne) będą wykorzystywana do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. będą wykorzystywane w ramach
    bieżącej działalności Jednostek, co oznacza, iż energia wytworzona przez infrastrukturę
    będzie wykorzystywana do działalności statutowej jednostek organizacyjnych Gminy
    (Przedszkola i Szkoły Podstawowej).
    Jednakże ze względu na możliwą sprzedaż wyprodukowanej energii elektrycznej
    przedsiębiorstwu energetycznemu, infrastruktura może być wykorzystywana również do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Tym niemniej, Gmina szacuje, iż czynności opodatkowane podatkiem VAT (sprzedaż
    nadwyżek energii elektrycznej w systemie net-billing) będą mieć charakter marginalny, a
    ich udział w ogólnej działalności Jednostek – niewielki.
    Wnioskodawca pragnie wskazać iż, nie będzie w stanie dokładnie określić w jakiej części
    wydatki poniesione w ramach Inwestycji będą wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, a w jakiej do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak już wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, ponoszone wydatki będą związane z dwoma rodzajami czynności
    wykonywanych przez Gminę (przy czym sprzedaż energii elektrycznej będzie miała
    charakter marginalny).
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Ponadto, zgodnie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,

    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Właściwy wzór dla jednostek budżetowych określa § 3 ust. 3 rozporządzenia.
    Jak już wcześniej wskazano, zarówno Przedszkole jak i Szkoła Podstawowa będą
    wykonywać głównie czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Związek z
    czynnościami opodatkowanymi może wystąpić w sytuacji sprzedaży wyprodukowanej
    energii elektrycznej. Jednakże czynność ta będzie stanowić znikomą część działalności
    gospodarczej, a Jednostki nie mają wpływu na sposób rozliczania wyprodukowanej
    energii, bowiem model nett-billingu został narzucony odpowiednią ustawą.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na możliwe wystąpienie czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego będzie ograniczone koniecznością zastosowania tzw. prewspółczynnika
    VAT.
    Z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, wynika, iż prewspółczynnik VAT określa się procentowo w
    stosunku rocznym i zaokrągla w górę do najbliższej liczby całkowitej, a przepisy art. 90 ust.
    5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Z kolei w myśl art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub
    części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku
    należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie
    przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o VAT, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z
    ust. 2-8:
    1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
    2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Zgodnie z powyższym przepisem, jeżeli obliczona proporcja (prewspółczynnik VAT) nie
    przekroczy 2%, podatnik ma prawo uznać, iż proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego.
    Jednocześnie z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, zasada ta ma również
    zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe – w przypadku wystąpienia czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT – Gminie będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków na realizację Inwestycji w oparciu o proporcję wyliczoną
    zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Jednakże, z uwagi na to, iż czynności opodatkowane podatkiem VAT będą marginalne
    (będzie to jedynie sprzedaż nadwyżek energii elektrycznej w systemie net-billing),

    prewspółczynnik VAT obliczony dla Przedszkola oraz Szkoły Podstawowej nie będzie
    przekraczać 2%. Tym samym, Gmina będzie miała prawo uznać, iż prewspółczynniki te
    wynoszą 0%.
    W konsekwencji, Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji.
    Podejście Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych:
    - z dnia 20 września 2024 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.570.2024.1.AM, w której stwierdzono:
      „Zatem, w świetle przytoczonych przepisów, jeżeli wyliczona przez Państwa proporcja
      na podstawie art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów
      z dnia 17 grudnia 2015 r. nie przekroczy 2% i uznają Państwo, że wynosi ona 0%, to nie
      będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww.
      projektu w części dotyczącej Szkoły Podstawowej w A., Szkoły Podstawowej w B. oraz
      Szkoły Podstawowej Gminy C.”
    - z dnia 25 marca 2024 r., nr 0112-KDIL3.4012.79.2024.1.MC, w której wskazano: „Zatem,
      w świetle przytoczonych przepisów, jeżeli wyliczona przez Państwa proporcja na
      podstawie art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia nie będzie
      przekraczała 2% i uznają Państwo, że wynosi ona 0%, to będą mogli Państwo
      zrezygnować z prawa do odliczenia podatku VAT. W konsekwencji tego, nie będą
      Państwo mieli prawa do odliczenia VAT w związku z realizacją Projektu polegającego
      na kompleksowej termomodernizacji budynku (...) Szkoły Podstawowej (...).”
    - z dnia 26 stycznia 2024 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.644.2023.2.KK, w której stwierdzono:
      „Zatem, w świetle przytoczonych przepisów, jeżeli wyliczone prewspółczynniki nie
      przekroczyły 2% i uznali Państwo, że wynoszą 0%, to nie przysługuje Państwu prawo
      do obniżenia podatku VAT należnego o naliczony z faktur dokumentujących
      poniesione wydatki w związku z realizacją projektu pn. „...” oraz projektu pn. „...”.
      Podsumowując, należy stwierdzić, że – co do zasady – przysługuje Państwu prawo do
      częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na realizację inwestycji, w
      części w jakiej zakupione towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi
      VAT. Należy jednak zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT
      stanowią w analizowanym przypadku znikomą część działalności jednostek
      budżetowych (Szkoły Podstawowej nr (...) oraz Technikum nr (...)), których dotyczą
      realizowane inwestycje a wyliczone dla nich proporcje – jak Państwo wskazali –
      wynoszą (...)%, to na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy,
      mogą Państwo przyjąć, że proporcje te wynoszą 0% i wówczas nie przysługuje
      Państwu prawo do obniżenia podatku VAT należnego o naliczony z faktur
      dokumentujących poniesione wydatki w związku z realizacją projektu pn. „...” oraz
      projektu pn. „...”. Tym samym Państwa stanowisko, w myśl którego Gmina ma prawo
      uznać, że nie ma prawa do obniżenia podatku VAT należnego o naliczony z faktur
      dokumentujących poniesione wydatki w związku z realizacją ww. projektów, jest
      prawidłowe”.
    - z dnia 2 sierpnia 2023 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.303.2023.2.AA: „Podsumowując, należy
      stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia – co
      do zasady – przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku
      naliczonego od wydatków na realizację inwestycji, w części w jakiej zakupione towary i
      usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak zauważyć, że z
      uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT stanowią w analizowanym przypadku
      znikomą część działalności jednostki budżetowej (Szkoły), której dotyczy ww.
      inwestycja i wyliczona dla niej proporcja – jak Państwo wskazali – po zaokrągleniu
      wyniosła 1%, to na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, mogą
      Państwo przyjąć, że proporcja wynosi 0%. Ponadto wskazali Państwo, że w kolejnych
      latach przedmiotowy prewspółczynnik będzie kształtował się na podobnym poziomie

      (najprawdopodobniej nie przekroczy wartości 2%). W konsekwencji należy stwierdzić,
      że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
      naliczonego od wydatków poniesionych na realizację ww. inwestycji.”
    Podsumowując, w przypadku gdy obliczone prewspółczynniki VAT dla Przedszkola oraz
    Szkoły Podstawowej nie przekroczą 2% i Wnioskodawca uzna, iż wynoszą 0%, Gminie nie
    będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją
    opisanej we wniosku Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
    - podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
    - towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
    - czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
      podatników,
    - czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
      podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług
      podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 1 i 8 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
        przyrody oraz gospodarki wodnej;
      8) edukacji publicznej.
    W tym miejscu warto przytoczyć treść wybranych przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015
    r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej
    ustawą o OZE.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ww. ustawy
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu

      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy
      – Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
        1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
        2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
        1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
          których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
          rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
          poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
        2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
          zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
          rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
          a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
          elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
          instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
          b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;

        3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
          zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
          a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
          energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej,
          b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
          elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez
          podmioty odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji
          odnawialnego źródła energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego
          energii elektrycznej, do operatora systemu przesyłowego
          elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego, o którym mowa
          w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej wytworzonej przez
          prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego
          źródła energii ustala się jako iloczyn:
            - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu
              energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii,
              określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
            - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
              niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z
              tej instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja
              odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
              odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
            - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z
              tej instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
              odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam
              podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca
              energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej
              wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:

        1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
        2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
          zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
          dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
        - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
          (Dz.U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
          nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
          zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
          których mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
          w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
          kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
          okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
          stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
          prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi
          wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40
          ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po
          danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć
          dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:

        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
        1) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
          odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
          wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na
          którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej,
          o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
          energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
          wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2) Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań
          prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
          lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii
          elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym
          mowa w ust. 1.
        3) Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
          energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o
          którym mowa w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako
          sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
          okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci
          dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej,
          prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
          energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym
          wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
          obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach
          pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
          niezbilansowania.
        4) Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca
          kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta
          prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
        5) Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na
          koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako
          depozyt prosumencki na koncie prosumenta.
        6) Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
          prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art.
          4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
        7) Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
          najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
        8) Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy

          innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma
          prawo do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust.
          1a pkt 2.
        9) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
          wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta
          energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który
          korzystał z rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
            1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
            2) ust. 1a pkt 1.
          Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
        10) Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
          1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
          obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
          koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
          2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii
          elektrycznej dla czerwca 2022 r.
          - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
        1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
          tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
          zastrzeżeniem ust. 3;
        2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
          po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
        3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
          terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do
          31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
          mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
          który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca
          2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
          finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818),
          dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym
          mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,

      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Wracając do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy wskazać, że
    wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami

      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z
    tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    § 3 ust. 3 rozporządzenia:

      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
                                    X = A x 100/D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe
    przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Jak zatem wynika z art. 90 ust. 10 pkt 2 w związku z art. 86 ust. 2g ustawy, jeżeli proporcja
    nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia

    podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej
    proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on
    odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy
    podatku naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Po uzyskaniu dofinansowania z środków (...) przystąpili Państwo do
    realizacji zadania pn. „(...)”. W ramach zadania realizowany będzie m.in. montaż instalacji
    fotowoltaicznych w celu wytwarzania energii elektrycznej na potrzeby realizacji zadań
    własnych Gminy (dalej: „Inwestycja”). Celem realizacji projektu jest wzmocnienie
    odporności oraz przystosowanie Gminy do zmian klimatu i zapobiegania ryzyku
    związanemu z klęskami żywiołowymi i katastrofami. Podjęcie przez Państwa decyzji o
    realizacji projektu nie było w żaden sposób związane czy też motywowane wykonywaniem
    działań (czynności) stanowiących działalność gospodarczą w rozumieniu VAT. Zwrócili
    Państwo uwagę, iż przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie wydatki dotyczące
    montażu instalacji fotowoltaicznych na budynkach Przedszkoli oraz Szkoły Podstawowej.
    Opisane Zadanie realizują Państwo w ramach zadań własnych. Wytworzona infrastruktura
    (instalacje fotowoltaiczne) będą montowane na następujących budynkach:
    - budynku Przedszkola (...);
    - budynku Przedszkola (...);
    - budynku Szkoły Podstawowej (...).
    Przedszkole (...) jest jednostką organizacyjną Gminy, działającą w formie jednostki
    budżetowej.
    Przedszkole realizuje zadania własne Gminy w zakresie opieki nad dziećmi i wczesnej
    edukacji.
    Przedszkole nie wykonuje żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Szkoła Podstawowa jest jednostką organizacyjną Gminy, działającą w formie jednostki
    budżetowej. Szkoła realizuje zadania własne Gminy w zakresie edukacji. Szkoła po
    zakończeniu realizacji opisywanej inwestycji nie będzie wykonywać żadnych czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Po zrealizowaniu opisanej Inwestycji, staną się Państwo prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii (dalej: „ustawa o OZE”). Na podstawie zawartej umowy z
    przedsiębiorstwem energetycznym, będą Państwo rozliczać wyprodukowaną energię
    elektryczną w systemie net-billing zgodnie z zapisami ustawy o OZE, jednakże na moment
    składania wniosku, nie zawarli Państwo stosownej umowy z przedsiębiorstwem
    energetycznym.
    Zamontowane instalacje będą spełniały definicję mikroinstalacji zgodnie z art. 2 pkt 19
    ustawy o OZE.
    Energia elektryczna wytwarzana za pomocą instalacji fotowoltaicznych będzie
    wykorzystywana na potrzeby bieżącej działalności jednostek, na budynkach których jest
    zainstalowana, tj. będzie wykorzystywana do bieżącej działalności Przedszkola oraz Szkoły
    Podstawowej (dalej wspólnie: Jednostki).
    Może jednak dojść do sytuacji, w której powstaną nadwyżki wyprodukowanej energii
    elektrycznej przez instalację fotowoltaiczną nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej
    przez Jednostki. Wówczas powstanie nadpłata, którą przedsiębiorstwo energetyczne
    będzie zwracało Gminie.

    Mając na uwadze wydawane interpretacje indywidualne, wprowadzenie do sieci energii
    elektrycznej wytworzonej z paneli fotowoltaicznych w systemie net-billing stanowi
    dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT. Przyjmując taką klasyfikację, będzie to
    jedyna czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT realizowana przez Jednostki.
    Jednocześnie, pragną Państwo zwrócić uwagę, iż w przypadku wystąpienia w Jednostkach
    sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej, Gmina nie będzie w stanie precyzyjnie
    określić w jakiej części wydatki poniesione w ramach Inwestycji będą wykorzystywane
    wyłącznie do czynności niepodlegających VAT, a w jakiej do czynności opodatkowanych
    (przy czym zasadne jest założenie, że wykorzystanie Inwestycji do czynności
    opodatkowanych VAT/sprzedaży energii elektrycznej będzie niewielkie).
    Wskazali Państwo, iż w przypadku wystąpienia czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT, prewspółczynniki ustalone dla obu jednostek organizacyjnych Gminy, zgodnie z art.
    86 ust. 2a-2c i ust. 22 ustawy obliczone według metodologii wskazanej w rozporządzeniu
    nie będą przekraczać 2%.
    Wynika to z faktu, iż jedyną czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT wykonywaną
    przez Jednostki będzie ewentualna sprzedaż nadwyżek wyprodukowanej energii
    elektrycznej.
    Mając na uwadze treść art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy, uważają
    Państwo, iż w sytuacji, gdy obliczone prewspółczynniki nie przekroczą 2%, mają Państwo
    prawo uznać, iż wynoszą one 0%, w związku z czym Gminie – w takich okolicznościach –
    nie przysługiwałoby prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Ponoszone przez Gminę wydatki związane z realizacją opisanej Inwestycji będą
    dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę lub – w przypadku, gdy dany
    wykonawca nie prowadzi działalności gospodarczej (np. w zakresie nadzoru) – będzie
    zawierana umowa zlecenie, do której zleceniobiorca będzie wystawiał rachunek.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gminie będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego od Inwestycji polegającej na montażu instalacji
    fotowoltaicznych na wskazanych we wniosku budynkach oświatowych Gminy.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z czynnościami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego

    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i
    usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego
    oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej – „sposób określenia proporcji”.
    Wskazali Państwo, że przedmiotem wniosku są wyłącznie wydatki dotyczące montażu
    instalacji fotowoltaicznych na budynkach Przedszkoli oraz Szkoły Podstawowej, które to
    realizują zadania własne Gminy, w zakresie opieki nad dziećmi i wczesnej edukacji oraz
    edukacji.
    Jednakże, z uwagi na marginalną wartość ewentualnej sprzedaży energii pochodzącej z
    ww. instalacji zakładają Państwo, że prewspółczynniki VAT obliczone dla Przedszkola oraz
    Szkoły Podstawowej nie przekroczą i nie będą przekraczać 2%.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, nie są Państwo w stanie przyporządkować kwoty
    wydatków poniesionych wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją
    Inwestycji do poszczególnych rodzajów czynności, tj. opodatkowanych podatkiem VAT i
    niepodlegających opodatkowaniu, zatem są Państwo zobowiązani do obliczenia podatku
    naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy, z uwzględnieniem § 3
    ust. 3 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r., określonego dla jednostki budżetowej.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo
    uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada
    ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o
    której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak – jak już wskazano – że
    wskaźnik, który nie przekroczy 2% będzie pozbawiał podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W takiej sytuacji podatnik ma
    prawo wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też
    zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.
    Jeżeli wyliczone przez Państwa prewspółczynniki na podstawie art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia nie przekroczą 2% i uznają Państwo, że
    prewspółczynniki wynoszą 0%, należy stwierdzić, że mają Państwo prawo zrezygnować z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wydatków poniesionych na
    Inwestycję.
    Zatem w rozpatrywanej mają Państwo prawo uznać iż prewspółczynniki wynoszą 0%. Nie
    zmienia to faktu, że nadal przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych od Inwestycji polegającej na montażu instalacji
    fotowoltaicznych na wskazanych we wniosku budynkach oświatowych Gminy.
    Podsumowując, stwierdzam, że od wydatków na inwestycję, polegającą na montażu
    instalacji fotowoltaicznych na wskazanych we wniosku budynkach oświatowych Gminy,
    będzie Państwu przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego, w
    części w jakiej zakupione towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi
    VAT. Tym niemniej przy zastosowaniu przepisów art. 86 ust. 2a-2h ustawy i
    Rozporządzenia – jeżeli wartość prewspółczynników nie przekroczy 2% – będą mogli
    Państwo uznać, że prewspółczynniki te wynoszą 0% i nie skorzystać z tego prawa.
    Państwa stanowisko oceniane całościowo jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wydając interpretację, jako element opisu sprawy przyjąłem, zgodnie z Państwa
    wskazaniem, że prewspółczynniki ustalone dla jednostek organizacyjnych Gminy, nie
    przekroczą 2%.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.