Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-84/16/APR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-04-08
Teza: Brak opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości gruntowych.
Słowa kluczowe: działki; grunty; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 lutego 2016 r. (data wpływu 29 lutego 2016 r.), uzupełnionym w dniu 25 marca 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości gruntowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 25 marca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości gruntowych.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 1996 r. nabył Pan w miejscowości A działkę rolną o pow. 0,27 ha oraz w miejscowości B działkę rolną o pow. 0,33 ha.

Od 1998 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą - usługi geodezyjne. W początkowym okresie działalności nie był podatnikiem VAT, w późniejszym okresie (nie pamięta Pan od kiedy) był czynnym podatnikiem VAT. Od 1 stycznia 2012 r. do chwili obecnej nie jest podatnikiem VAT. Skorzystał Pan ze zwolnienia ze względu na wielkość przychodu. Działkę rolną w miejscowości A o powierzchni 0,27 ha nabył Pan w celu wybudowania na niej w przyszłości domku rekreacyjnego. Budowy nie zrealizował do chwili obecnej ze względów finansowych.

Działkę rolną w miejscowości B o powierzchni 0,33 ha nabył Pan w celu darowania jej w przyszłości jedynemu dziecku. Darowizny nie zrealizował z powodów osobistych.

Ww. działki nie były i nie są przez Pana wykorzystywane. Leżą odłogiem. Działki nie były i nie są przedmiotem najmu, dzierżawy i innych umów. Nie zostały uzbrojone.

Gmina z urzędu opracowała Plan zagospodarowania przestrzennego, w wyniku czego ww. działki stały się działkami rekreacyjnymi.

Plan zagospodarowania przestrzennego został opracowany przez gminę w terminach:

*   27 czerwca 2002 r. - działka w miejscowości A o powierzchni 0,27 ha,
*   25 listopada 1999 r. - działka w miejscowości B o powierzchni 0,33 ha.

W Planie zagospodarowania przestrzennego podzielono działkę w miejscowości B o powierzchni 0,33 ha na 3 działki. Na każdej działce zaprojektowano nieprzekraczalne linie zabudowy oraz miejsce pod usytuowanie budynku rekreacyjnego. Plan i jego ustalenia są bezterminowe i obowiązujące. W związku z tym, chcąc sprzedać działkę, musiał Pan zgodnie z Planem podzielić działkę w miejscowości B na 3 działki, ponieważ w innym wypadku osoba kupująca nie uzyskałaby pozwolenia na budowę, które wydawane jest w oparciu o obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego.

Działki zamierza Pan oferować do sprzedaży przez umieszczenie osobiście na tablicy z ogłoszeniem o sprzedaży.

Działki nabył Pan 20 lat temu, nie w celu zysku, lecz zaspokojenia potrzeb rodziny. Jedyną czynnością, której dokonał Pan w związku z posiadaniem działek, był podział działki w miejscowości B wymuszony planem zagospodarowania przestrzennego opracowanym z inicjatywy gminy i przez gminę, na co nie miał Pan wpływu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy od sprzedaży opisanych działek będzie Pan musiał odprowadzić 23% podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży którejkolwiek z działek nie powinien odprowadzać podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika bowiem, że przedmiotowe działki zostały nabyte w celu zaspokojenia potrzeb osobistych (budowy domu rekreacyjnego oraz przekazania dziecku). Nie były wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, nie były również przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej czynności o podobnym charakterze. Co prawda – jak wynika z wniosku – jedną działkę podzielił Pan na 3 mniejsze, ale było to wymuszone zmianą przez gminę planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto nie wykonał Pan na działkach żadnych innych czynności mogących mieć wpływ na wzrost ich wartości. Powyższe okoliczności wskazują, że w związku z ww. sprzedażą nie wystąpi Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, gdyż czynność ta nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż powyższa będzie sprzedażą majątku osobistego, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższego należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] – że sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 23 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 143/13), z dnia 17 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 114/13), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 10 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Po 379/13), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – zbycie działek gruntu nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić jednak należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że Wnioskodawca nie podjął ani nie będzie podejmował aktywnych działań w celu przygotowania przedmiotowych nieruchomości do sprzedaży. Oznacza to, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.