Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4011.231.2022.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-06
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy jako wspólnika spółki wydatków z tytułu usług świadczonych na rzecz spółki przez Wnioskodawcę w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka jawna; wspólnik-świadczenia wspólników
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8-ust. 2-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

10 marca 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 24 lutego 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zaliczenia przez Pana jako wspólnika spółki do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu usług świadczonych na rzecz spółki przez Pana w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…), posiadający wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca działa w obszarze nowych technologii, rynku internetowego oraz sprzedaży reklam internetowych. Wnioskodawca posiada doświadczenie i wiedzę z zakresu sposobów i metod sprzedaży, w tym w szczególności poszukiwaniu klientów. Wnioskodawca zdobywał swoje doświadczenia w największych na rynku polskim firmach z branży technologicznej, badawczej i mediowej, zajmujących się kampaniami reklamowymi prowadzonymi w internecie.

W związku z posiadaną wiedzą, Wnioskodawca wykonuje czynności w ramach zawartej umowy agencyjnej i umowy o współpracy na rzecz Spółki Jawnej (dalej jako: „Spółka”), której jest wspólnikiem. Spółka, działająca na rynku usług reklamowych w kanale mobile, prowadzi kampanie reklamowe realizowane w aplikacjach mobilnych dla reklamodawców oraz zarządza powierzchniami reklamowymi dostępnymi w aplikacjach oraz na stronach internetowych. Spółka jest prekursorem pierwszego na rynku badania (pierwsze dane pochodzą z roku 2011) korzystania ze smartfonów i tabletów oraz twórcą największej w Polsce sieci reklamowej premium w aplikacjach (…) oraz na stronach mobilnych.

Misją Spółki jest oferowanie rozwiązań strategicznych, kreatywnych, technologicznych i badawczych dedykowanych kanałowi mobile, wspierających rozwój klientów, a także stymulujących i edukujących rynek. Najważniejszą grupę klientów stanowią reklamodawcy oraz właściciele i wydawcy aplikacji mobilnych. Reklamodawcy stanowią grupę firm, które wykorzystując narzędzia oferowane przez Spółkę oraz dostępną powierzchnię reklamową partnerów Spółki, zlecają realizację kampanii reklamowych.

Spółka od 2020 roku realizuje inwestycję – (…). Stworzone narzędzie automatycznie dopasowuje komunikat reklamowy do cech osobowościowych użytkownika w oparciu o technologię „machinę learning”. Odpowiada również za wycenę i zakup emisji odpowiedniej kreacji reklamowej do najbardziej zainteresowanego produktem lub usługą użytkownika. Projekt jest współfinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) w ramach programu „(…)”, którego celem jest wsparcie innowacyjnych rozwiązań i technologii prowadzących do zwiększenia konkurencyjności polskiej gospodarki w oparciu o prace rozwojowo-badawcze. Przy realizacji projektu Spółka współpracuje z zespołem naukowców z … i ….

W ramach wskazanej powyżej umowy Wnioskodawca w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, zajmuje się stałym pośrednictwem przy zawieraniu z klientami umów na rzecz Spółki lub do zawierania ich w jej imieniu, w tym:

1\. Wyszukiwaniem i pozyskiwaniem klientów zainteresowanych realizacją kampanii reklamowych, w szczególności:

\- oferowaniem usług Spółki potencjalnym kontrahentom;

\- negocjowaniem warunków umów i współpracy;

\- aranżowaniem spotkań handlowych i promocyjnych;

\- udziałem w spotkaniach handlowych;

\- przedstawieniem kontrahentom lub potencjalnym kontrahentom umów, których zawarciem zainteresowana jest Spółka;

\- udzielaniem kontrahentom wszelkich informacji dotyczących produktów, cen oraz warunków handlowych Spółki niezbędnych przy zawieraniu umów z kontrahentami;

\- nadzorem nad realizacją zawartych umów;

\- nawiązywaniem i aktywnym utrzymywaniem kontaktów handlowych z kluczowymi klientami.

2\. Nawiązywaniem kontaktów z nowymi klientami.

3\. Promowaniem produktów Spółki:

\- promocją usług Spółki na konferencjach;

\- edukacją rynku i klientów w czasie szkoleń branżowych.

4\. Analizą rynku:

\- monitoringiem najnowszych trendów na rynkach międzynarodowych;

\- kształtowaniem oferty Spółki;

\- badaniem zapotrzebowania rynku na usługi Spółki;

\- identyfikacją i analizą istniejących na rynku trendów oraz badania przewidywanych zmian w tendencjach rynkowych;

\- analizą strategii rynkowych konkurencji;

\- badaniem popytu i podaży.

5\. Wsparciem w procesie kształtowania polityki cenowej oraz handlowej:

\- doradztwem w zakresie budżetowania projektów realizowanych przez Spółkę;

\- analizą rentowności realizowanych przez Spółkę projektów;

\- nadzorem finansowy nad prowadzonymi projektami;

\- negocjowaniem cen usług nabywanych przez Spółkę;

\- wsparciem w procesie ofertowania;

– dalej jako: „Usługi”.

Umowa agencyjna i umowa o współpracy oraz załączniki do niej szczegółowo określają warunki podejmowanej współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką. Wskazują przy tym na powyższy zakres prac Wnioskodawcy. Właściwie zapisy uprawniają Wnioskodawcę do zawierania umów z klientami w imieniu Spółki, ponadto Wnioskodawca jest upoważniony do odbierania kierowanych przez klientów do Spółki zawiadomień o wadach oraz oświadczeń dotyczących wykonania umowy, którą Wnioskodawca zawarł w imieniu Spółki. Wyżej wymienione zawiadomienia i oświadczenia niezwłocznie przekazywane są Spółce.

Wnioskodawca świadczy usługi w siedzibie Spółki lub poza jej siedzibą, w zależności od charakteru danej czynności oraz samodzielnie podejmuje decyzję w jakim czasie wykonywać będzie usługi. Wnioskodawca wykonując czynności wynikające z zawartej umowy współpracy ze spółką jawną ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Wnioskodawca w relacjach ze Spółką występuje jako odrębny podmiot gospodarczy, a z tytułu świadczenia usług Wnioskodawca wystawia na Spółkę faktury VAT, stanowiące podstawę do wypłaty wynagrodzenia (dalej: „Wynagrodzenie”). Wynagrodzenie Wnioskodawcy ustalone jest na warunkach rynkowych, tj. na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Swoje Wynagrodzenie Wnioskodawca dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych wykazuje jako przychód z działalności gospodarczej.

### Pytanie

Czy wydatki na Wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu świadczonych przez niego Usług w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, udokumentowane fakturami, może stanowić dla Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki koszt uzyskania przychodu w części, w jakiej odpowiednio do zapisów umowy Spółki Wnioskodawca uczestniczy w zyskach Spółki?

### Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na Wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez niego Usług w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, udokumentowane fakturami, będą stanowiły dla Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki koszt uzyskania przychodu w części, w jakiej odpowiednio do zapisów umowy Spółki Wnioskodawca uczestniczy w zyskach Spółki.

Stosownie do treści art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1526, dalej jako: „KSH”), spółka jawna jest spółką osobową. KSH nie przyznaje spółce jawnej osobowości prawnej.

W myśl art. 22 § 1 ww. ustawy spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Ponadto w § 2 tegoż artykułu wskazano, że każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31.

W świetle art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, dalej jako: „ustawa o PIT”) jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którymi mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT – pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

W świetle przepisów ustawy o z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 z późn. zm., dalej jako: „ustawa o CIT”) spółka jawna jest spółką transparentną podatkowo, chyba że spółka jawna, której wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne nie złoży:

a. przed rozpoczęciem roku obrotowego informacji, według ustalonego wzoru, o podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadających, bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku tej spółki, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 1 albo o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o PIT, lub

b. aktualizacji informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia zmian w składzie podatników, lub

c. informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zarejestrowania spółki jawnej – w przypadku nowo utworzonej spółki jawnej oraz spółki jawnej powstałej z przekształcenia innej spółki

– do naczelnika urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę spółki jawnej oraz naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla każdego podatnika osiągającego dochody z takiej spółki.

Z powyższego wynika, że spółka jawna, nieposiadająca osobowości prawnej, nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Uzyskane przez spółkę niebędącą osobą prawną przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u jej wspólników, proporcjonalnie do ich udziałów w spółce. Dochód osiągnięty z tytułu udziału w spółce jawnej stanowi dla jej wspólników – osób fizycznych, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu według zasad przewidzianych dla tego źródła.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy koszt poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodu jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

\- wydatek został poniesiony przez podatnika;

\- jest definitywny, a więc bezzwrotny;

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;

\- poniesiony został w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;

\- został właściwie udokumentowany;

\- nie jest kosztem wymienionym w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wykonywanie Usług polegających na pozyskiwaniu nowych klientów, promowaniu produktów Spółki, analizie rynku oraz wsparciu w procesie kształtowania polityki cenowej oraz handlowej wymaga doświadczenia i wiedzy specjalistycznej m.in. w zakresie nowych technologii, rynku internetowego oraz sprzedaży reklam internetowych. Głównymi klientami Spółki są reklamodawcy oraz właściciele i wydawcy aplikacji mobilnych. Specyfika tych klientów wymusza na Wnioskodawcy nie tylko świadczenia Usług z wykorzystaniem ww. doświadczenia i wiedzy, ale także ciągłego doskonalenia. Świadczone Usługi są usługami typowymi dla umowy agencyjnej, których to nie można powiązać z prowadzeniem spraw Spółki, o których mowa w art. 39 ust. 1 KSH.

Na rzecz pozyskanych przez Wnioskodawcę klientów Spółka może prowadzić mobilne kampanie reklamowe oraz zarządzać powierzchniami reklamowymi dostępnymi w aplikacjach mobilnych oraz w witrynach internetowych. Świadczone przez Wnioskodawcę Usługi na rzecz Spółki mają związek z działalnością gospodarczą prowadzoną w ramach Spółki, a tym samym występuje niewątpliwy związek pomiędzy poniesionym wydatkiem z tytułu wypłaty na rzecz jego Wynagrodzenia, a przychodami osiąganymi przez Spółkę.

Wskazany koszt uzyskania przychodu jest również właściwie dokumentowany wystawianymi na rzecz Spółki fakturami oraz jest pokrywany z zasobów majątkowych Spółki.

Wnioskodawca świadczy Usługi dla Spółki jako oddzielny podmiot prowadzący działalność gospodarczą na własny rachunek, a zawierane transakcje następują na podstawie stosunku prawnego łączącego dwa odrębne podmioty gospodarcze. Przepisy ustawy o PIT nie przewidują ograniczenia w zakresie możliwości zawierania umów między odrębnymi podmiotami gospodarczymi, w których ta sama osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą świadczy usługi na rzecz spółki jawnej, w której jest wspólnikiem. Sam fakt, że Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki oraz świadczy Usługi na jej rzecz, nie stanowi przeszkody do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na nabycie Usług od Wnioskodawcy, świadczonych przez niego w ramach prowadzonej odrębnie jednoosobowej działalności gospodarczej. Przedmiotowe transakcje zawierane ze Spółką następują w oparciu o stosunek prawny łączący dwa odrębne podmioty gospodarcze.

Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodu wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki; kosztem uzyskania przychodu jest jednak wynagrodzenie małżonka podatnika i małoletnich dzieci podatnika, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki, należne z tytułów określonych w art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 2, 8 i 9 lub z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2018 r. poz. 1244), z zastrzeżeniem pkt 55 i art. 22 ust. 6ba.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie przez niego Usług na rzecz Spółki w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie może być uznane za pracę własną w rozumieniu przepisu art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT, gdyż świadczenie przez Wnioskodawcę Usług następuje na podstawie zawartej umowy agencyjnej i o współpracę, łączącej dwa odrębne podmioty gospodarcze – Wnioskodawcę (jako osobę prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą) oraz Spółkę. A zatem, nie zachodzi przesłanka wykluczająca zakwalifikowanie wydatków ponoszonych przez Spółkę na nabycie tychże Usług jako kosztów uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy w części, w jakiej odpowiednio do zapisów umowy Spółki uczestniczy w jej zyskach.

W efekcie, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na Wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez niego Usług w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, udokumentowane fakturami, będą stanowiły dla Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki koszt uzyskania przychodu w części, w jakiej odpowiednio do zapisów umowy Spółki Wnioskodawca uczestniczy w zyskach Spółki.

Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej np.:

\- Interpretacja indywidualna z dnia 28 października 2020 r. nr 0114‑KDWP.4011.70.2020.2.KP;

\- Interpretacja indywidualna z dnia 8 listopada 2019 r. nr 0115‑KDIT2‑3.4011.378.2019.2.MJ;

\- Interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2020 r. nr 0115‑KDIT3.4011.263.2020.2.AW;

\- Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2020 r. nr 0113‑KDIPT2‑3.4011.242.2020.1.RR;

\- Interpretacja indywidualna z dnia 3 lipca 2020 r. nr 0114‑KDIP3‑1.4011.360.2020.1.EC;

\- Interpretacja indywidualna z dnia 3 lipca 2020 r. nr 0112‑KDIL2‑2.4011.398.2020.1.KP;

\- Interpretacja indywidualna z dnia 16 października 2019 r. nr 0112‑KDIL3‑3.4011.265.2019.6.WS.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy koszt poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

\- wydatek został poniesiony przez podatnika,

\- jest definitywny, a więc bezzwrotny,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie jest kosztem wymienionym w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną ‒ także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki; kosztem uzyskania przychodów jest jednak wynagrodzenie małżonka podatnika i małoletnich dzieci podatnika, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną ‒ także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki, należne z tytułów określonych w art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 2, 8 i 9 lub z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich, z zastrzeżeniem pkt 55 i art. 22 ust. 6ba.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Działa Pan w obszarze nowych technologii, rynku internetowego oraz sprzedaży reklam internetowych. Jest Pan wspólnikiem spółki jawnej. Przedmiotem działalności Spółki jest prowadzenie kampanii reklamowych realizowanych w aplikacjach mobilnych dla reklamodawców oraz zarządzanie powierzchniami reklamowymi dostępnymi w aplikacjach oraz na stronach internetowych. Niezależnie od bycia wspólnikiem w Spółce i uzyskiwania przychodu z tytułu udziału w zysku osiągniętym przez Spółkę, świadczy Pan odpłatnie na rzecz Spółki usługi stałego pośrednictwa przy zawieraniu z klientami umów na rzecz Spółki lub do zawierania ich w jej imieniu. Usługi świadczone są dla Spółki na podstawie umowy agencyjnej i umowy o współpracy zawartej miedzy Spółką a Panem. W relacjach ze Spółką występuje Pan jako odrębny podmiot gospodarczy. Z tytułu świadczenia usług wystawia Pan na Spółkę faktury VAT, stanowiące podstawę do wypłaty wynagrodzenia. Wynagrodzenie ustalone jest na warunkach rynkowych, tj. na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Wykazywane jest ono dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych jako przychód z prowadzonej indywidualnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy wspólnik spółki jawnej świadczy usługi dla tej spółki, jako odrębny podmiot prowadzący działalność gospodarczą na własny rachunek, to transakcje zawierane z tą spółką następują na podstawie stosunku prawnego łączącego dwa odrębne podmioty gospodarcze. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują ograniczenia w zakresie możliwości zawierania umów między odrębnymi podmiotami gospodarczymi, w których ta sama osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą świadczy usługi na rzecz spółki jawnej, w której jest również wspólnikiem. Sam fakt, że wspólnikiem spółki jawnej jest ta sama osoba, która świadczy usługi na rzecz spółki, nie stanowi przeszkody do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wspólników spółki jawnej wydatków na nabycie usług od wspólnika, świadczonych przez niego w ramach prowadzonej odrębnie indywidualnej działalności gospodarczej.

W rozpatrywanej sprawie świadczenie przez Pana usług nastąpi na podstawie stosunku prawnego łączącego dwa odrębne podmioty gospodarcze − Wspólnika (jako osobę prowadzącą indywidualną działalność gospodarczą) oraz Spółkę. Dlatego też wykonywanie usług w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie może być uznane za pracę własną w rozumieniu przepisu art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że wydatki Spółki na nabycie usług świadczonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile w istocie wydatki te spełniać będą przesłanki wskazane w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym dla Pana, jako wspólnika Spółki, ww. wydatki będą mogły stanowić koszty podatkowe, proporcjonalnie do Pana udziału w zysku Spółki.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

W myśl art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują ograniczenia w zakresie możliwości zawierania umów między odrębnymi podmiotami gospodarczymi, w których ta sama osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą świadczy usługi na rzecz spółki jawnej, w której jest również wspólnikiem. Jednak zawieranie tego typu transakcji podporządkowane jest określonym wymogom uregulowanym w rozdziale 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 23m ust. 1 pkt 4 lit. c ww. ustawy:

ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych ‒ oznacza to spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika.

Natomiast w myśl art. 23o ust. 2 powoływanej ustawy:

jeżeli w wyniku istniejących powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, i w wyniku tego podatnik wykazuje dochód niższy (stratę wyższą) od tego, jakiego należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały, organ podatkowy określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Zatem sam fakt, że wspólnikiem spółki jawnej jest ta sama osoba, która świadczy usługi na rzecz spółki, nie stanowi przeszkody do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tej spółki wydatków na nabycie usług wspólnika − świadczonych przez niego w ramach prowadzonej odrębnie indywidualnej działalności gospodarczej. Jednak ustalając warunki ww. usług, należy uwzględniać zapisy wskazanego powyżej art. 23o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz treść wniosku stwierdzić należy, że poniesione przez Spółkę wydatki na wypłatę Panu wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług, udokumentowane fakturami VAT, będą stanowiły dla Pana, jako wspólnika, koszt uzyskania przychodu z tytułu uczestnictwa w Spółce, proporcjonalnie do posiadanego przez Pana udziału w zysku określonego w umowie Spółki.

Wobec powyższego, Pana stanowisko w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

\- stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

\- zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).