Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.674.2025.2.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Prawo do częściowego odliczenia podatku VAT; samochody.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie częściowe
pojazdy-pojazd samochodowy o masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 tony
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 2-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku VAT od
    wykupu pojazdu z leasingu oraz od prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    eksploatacyjnych poczynionych na pojazd wykupiony z leasingu, takich jak paliwo, serwis,
    części zamienne.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 lipca 2025 r. (wpływ 11
    lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą jako czynny podatnik VAT.
    Dochody opodatkowuje Pani w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. W
    ramach działalności korzysta Pani z leasingu operacyjnego samochodu osobowego
    wykorzystywanego zarówno w celach służbowych, jak i prywatnych.
    W czerwcu 2025 r. planuje Pani wykupić samochód osobowy będący przedmiotem
    leasingu.
    Faktura wykupu zostanie wystawiona przez firmę leasingową. Samochód po wykupie
    nadal będzie wykorzystywany w sposób mieszany – do działalności gospodarczej i
    prywatnie. Nie zamierza Pani prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu ani zgłaszać pojazdu
    na formularzu VAT- 26.
    Po wykupie pojazdu planuje Pani ponosić wydatki związane z jego eksploatacją, takie jak
    zakup paliwa, usługi serwisowe, naprawy, wymiana części oraz opłaty drogowe. Wszystkie
    te koszty będą dokumentowane fakturami VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:
    1. Pojazd jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11
      marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    2. Samochód będzie wykorzystywany w sposób mieszany – zarówno do prowadzenia
      działalności gospodarczej (czynności opodatkowane), jak i do celów prywatnych (poza
      zakresem VAT).
    3. Faktura:
        a. za wykup będzie wystawiona na ....
        b. faktury dotyczące wydatków eksploatacyjnych poniesionych na przedmiotowy
        pojazd w zakresie prowadzonej działalności będą wystawione na ...
    4. Pojazd nie będzie objęty szczególnymi przepisami art. 86a ust. 9 pkt 1–3 ustawy o VAT
      – nie będzie pojazdem specjalnym, typu VAN, z kratką itp.
    5. Pojazd nie będzie konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób
    Pytania (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w przypadku wykupu samochodu osobowego z leasingu operacyjnego,
      wykorzystywanego w dalszym ciągu do prowadzenia działalności gospodarczej w
      sposób mieszany, przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% podatku VAT
      wynikającego z faktury wykupu, jeśli nie prowadzi Pani ewidencji przebiegu pojazdu i
      nie zgłosiła Pani go na formularzu VAT-26?
    2. Czy w związku z wykorzystywaniem wykupionego pojazdu w sposób mieszany,
      przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% VAT z faktur dokumentujących wydatki
      eksploatacyjne, takie jak paliwo, serwis, części zamienne, niezależnie od formy
      opodatkowania dochodów (ryczałt)?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1:

    Zgodnie z art. 86a ustawy o VAT, w przypadku użytkowania samochodu osobowego w
    sposób mieszany, przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% VAT. Brak prowadzenia
    ewidencji przebiegu i niezgłoszenie VAT-26 nie pozbawia prawa do częściowego
    odliczenia. W Pani ocenie przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% VAT z faktury wykupu
    pojazdu.
    Ad. 2:
    Również w przypadku kosztów eksploatacyjnych, ustawa o VAT dopuszcza możliwość
    odliczenia 50% podatku naliczonego, jeśli pojazd wykorzystywany jest w sposób mieszany.
    Ryczałtowa forma opodatkowania dochodów nie ma wpływu na prawo do odliczenia VAT.
    W Pani ocenie przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% VAT z faktur za wydatki
    eksploatacyjne.
    W Pani ocenie, w związku z wykorzystywaniem pojazdu zarówno do celów służbowych
    (prowadzenie działalności gospodarczej) jak i prywatnych, tj. w sposób mieszany,
    przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% podatku VAT od:
    - zakupu (wykupu) pojazdu,
    - wydatków eksploatacyjnych (paliwo, serwis, części, opłaty drogowe),
    - ubezpieczenia pojazdu.
    Nie zamierza Pani prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu ani składać informacji VAT-26, a
    zatem nie spełnia Pani przesłanek do pełnego odliczenia VAT (100%).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 775), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl ust. 1 tego artykułu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie

    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany w fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Z uregulowań ustawy wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku
    naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i
    usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych
    zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe
    lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług,
    będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak
    można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości,
    przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
    Kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami
    samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
        1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
        2) należnego z tytułu:
      a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
      usługobiorca,
      b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
      nabywca,
      c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
        3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
        4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w
          przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33
          ust. 2 i 3 oraz art. 34.
    W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:
      Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
      3,5 tony.
    Natomiast stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
        1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
          części składowych;
        2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
          innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
          wymienione w pkt 3;

        3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
          wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji
          tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub
          używaniem tych pojazdów.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.
    W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
        1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
      jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
      takie przeznaczenie;
        2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
          towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
          towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
          działalności gospodarczej podatnika.
    Według art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
        1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
          ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
          prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
          wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
        2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup
    pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika.
    W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których
    konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże
    pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód
    osobowy). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania
    ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach
    obiektywnych.
    W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać
    spełnione łącznie dwa warunki:

    - sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów
      prywatnych,
    - wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez
      podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności
    gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy
    samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Na podstawie art. 86a ust. 9 ustawy:
      Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
        1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd
          siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków
          ścianą lub trwałą przegrodą:
        a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
          wielozadaniowy, van lub
        b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
        2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
          kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu
          ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
        3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych
          przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
        a) agregat elektryczny/spawalniczy,
        b) do prac wiertniczych,
        c) koparka, koparko-spycharka,
        d) ładowarka,
        e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
        f) żuraw samochodowy
      - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że
      dany pojazd jest pojazdem specjalnym.
    Jak stanowi ust. 10 ww. artykułu
      Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:
        1) pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego
          przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego
          zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego
          pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
        2) pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami
          o ruchu drogowym.
    W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.

    Jak wskazano powyżej, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia
    podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi
    przeznaczonymi do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych nie tylko w działalności
    gospodarczej, ale również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Ograniczenie to – co do zasady – nie ma zastosowania w przypadku pojazdów
    samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla celów
    pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być
    jednak rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia
    podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych
    pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania,
    wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi
    zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu
    pojazdu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą jako
    czynny podatnik VAT. W ramach działalności korzysta Pani z leasingu operacyjnego
    samochodu osobowego wykorzystywanego zarówno w celach służbowych, jak i
    prywatnych, który planuje Pani wykupić. Samochód, który jest pojazdem w rozumieniu art.
    2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług, po wykupie nadal będzie wykorzystywany
    w sposób mieszany – do działalności gospodarczej i prywatnie. Nie zamierza Pani
    prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu ani zgłaszać pojazdu na formularzu VAT- 26.
    Samochód będzie wykorzystywany w sposób mieszany – zarówno do prowadzenia
    działalności gospodarczej (czynności opodatkowane), jak i do celów prywatnych (poza
    zakresem VAT). Faktura za wykup oraz faktury dotyczące wydatków eksploatacyjnych będą
    wystawione na Pani firmę.
    Jak zatem wynika z przedstawionych okoliczności sprawy, wykupiony z leasingu przez
    Panią samochód osobowy nadal będzie wykorzystywany do działalności gospodarczej – do
    czynności opodatkowanych oraz do celów prywatnych. Przeznaczenie wykupionego z
    leasingu samochodu do dalszego wykorzystywania w prowadzonej działalności
    gospodarczej uprawnia Panią do odliczenia podatku naliczonego na zasadach określonych
    w art. 86a ustawy o VAT.
    Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy należy wskazać, że z uwagi na fakt, że
    samochód który zamierza Pani wykupić, będzie wykorzystywany przez Panią do celów
    mieszanych, tj. zarówno do działalności gospodarczej -do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, jak i prywatnie, to będzie przysługiwało Pani prawo do odliczenia 50%
    podatku naliczonego od wydatków związanych z wykupem samochodu oraz wydatków
    eksploatacyjnych poczynionych na pojazd wykupiony z leasingu, takich jak paliwo, serwis,
    części zamienne.
    Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzam, że będzie Pani
    przysługiwało, na podstawie art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy, prawo do obniżenia podatku
    należnego o kwotę 50% podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej
    wykup samochodu oraz z faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne poczynione na
    pojazd wykupiony z leasingu, takich jak paliwo, serwis, części zamienne. Przy czym prawo
    do odliczenia podatku VAT naliczonego od ww. wydatków będzie Pani przysługiwało, pod
    warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Ponadto należy wskazać, że odliczenie w podatku od towarów i usług jest niezależne od
    formy opodatkowania na gruncie podatku dochodowego.
    Zatem Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.