Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB4/423-19/13/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-05-17
Teza: Samo złożenie do dnia 20 stycznia 2014 r. zeznania za rok podatkowy 2013, bez uiszczenia przed upływem tego terminu należnej kwoty podatku wynikającej z zeznania, nie daje Spółce uprawnienia do niewpłacania ostatniej zaliczki kwartalnej za rok podatkowy 2013. Wnioskodawca nie dokona bowiem do dnia 20 stycznia 2014 r. pełnego rozliczenia rocznego podatku dochodowego za rok podatkowy 2013. Wnioskodawca postąpi zatem niezgodnie z art. 25 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uiszczając zaliczki na podatek dochodowy należnej za ostatni kwartał roku podatkowego 2013.
Słowa kluczowe: obowiązek; terminowość-terminowość zapłaty podatku; zaliczka-zaliczka na podatek; zapłata; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 25; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2013 r. (data wpływu 12 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, uzupełnionym pismem Spółki z dnia 16 kwietnia 2013 r. (data wpływu 18 kwietnia 2013 r.), dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie relacji pomiędzy terminem złożenia zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym, terminem wpłaty podatku należnego, wynikającego z tego zeznania i obowiązkiem uiszczenia zaliczki na podatek za ostatni kwartał roku podatkowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie relacji pomiędzy terminem złożenia zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym, terminem wpłaty podatku należnego, wynikającego z tego zeznania i obowiązkiem uiszczenia zaliczki na podatek za ostatni kwartał roku podatkowego.

Wniosek został następnie uzupełniony – w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 11 kwietnia 2013 r. znak ITPB4/423-19/13-2/MT – pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. (data wpływu 18 kwietnia 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wpłaca zaliczki kwartalne. Zamierza złożyć zeznanie CIT-8 za 2013 rok przed dniem 20 stycznia 2014 r. Spółka nie zamierza wpłacać zaliczki za czwarty kwartał, tylko zapłacić podatek wynikający z zeznania CIT-8 do dnia 31 marca 2014 r.

W uzupełnieniu wniosku, doprecyzowano zdarzenie przyszłe, wskazując:

*   Rokiem podatkowym Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy.
*   Za czwarty kwartał roku podatkowego 2013 Wnioskodawca osiągnie dochód.
*   Wnioskodawca dokona zapłaty podatku wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy 2013 po dniu 20 stycznia 2014 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku złożenia zeznania CIT-8 za 2013 r. przed dniem 20 stycznia 2014 r. Spółka nie musi wpłacać zaliczki za czwarty kwartał 2013 r. a podatek wynikający z zeznania CIT-8 może wpłacić do dnia 31 marca 2014 r.?

W uzupełnieniu wniosku, doprecyzowano pytanie w następujący sposób:

*   w ramach wyjaśnienia, czy przedmiotem pytania jest kwestia prawidłowości uznania, że złożenie przez Wnioskodawcę zeznania CIT-8 za 2013 rok przed dniem 20 stycznia 2014 r. spowoduje, że Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty zaliczki na podatek dochodowy za czwarty kwartał 2013 roku i będzie mógł wpłacić podatek wynikający ze złożonego zeznania CIT-8 do dnia 31 marca 2014 r., Spółka wskazała: „Zamiarem Spółki jest złożenie zeznania CIT-8 za 2013 r. przed dniem 20 stycznia 2014 r., w związku z tym , zdaniem Spółki nie będzie miała ona obowiązku zapłaty zaliczki za czwarty kwartał 2013 r. i będzie mogła zapłacić podatek wynikający z zeznania CIT-8 za 2013 r. do dnia 31 marca 2014 r.”;
*   w ramach wyjaśnienia, czy zawarte w pytaniu stwierdzenie, że w przypadku złożenia zeznania CIT-8 za 2013 rok przed dniem 20 stycznia 2014 r. Spółka „podatek wynikający z zeznania może wpłacić do dnia 31 marca 2014 r.” oznacza, że Spółka uzyskuje uprawnienie do wpłaty/zapłaty podatku w terminie do dnia 31 marca 2014 r. czy Spółka ma obowiązek wpłaty/zapłaty podatku do dnia 31 marca 2014 r. (tj. złożenie zeznania CIT-8 za 2013 rok przed dniem 20 stycznia 2014 r. nie wpływa na obowiązujący ją na mocy art. 27 ust. 1 termin zapłaty podatku wynikającego ze złożonego zeznania), Spółka wskazała: „Spółka składając zeznanie CIT-8 za 2013 r. przez dniem 20 stycznia 2014 r. uzyskuje uprawnienie do niewpłacania zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za czwarty kwartał 2013 r. i ma obowiązek zapłaty podatku wynikającego z zeznania CIT-8 za 2013 rok do dnia 31 marca 2014 r.”;
*   w ramach odniesienia treści pytania do przepisów stanowiących przedmiot interpretacji indywidualnej w taki sposób, aby wynikało z niego, jakie elementy tych przepisów budzą wątpliwości Wnioskodawcy, Spółka wskazała: „Zgodnie z art. 25 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy ostatnią zaliczkę na podatek dochodowy od osób prawnych wpłacają do 20 dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego, zaliczki tej nie wpłacają jeśli przed upływem terminu do jej wpłaty złożą zeznanie i dokonają zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, to jest w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następnego; brzmienie ww. przepisów nie budzi żadnych wątpliwości Spółki, jest tylko niewiadomą, jak w praktyce przepisy te będą stosowane przez organy podatkowe – stąd wniosek Spółki”.

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, Spółka wskazała, że – jej zdaniem – złożenie przez nią zeznania CIT-8 za 2013 r. przed dniem 20 stycznia 2014 r. spowoduje, że nie będzie miała obowiązku zapłaty zaliczki za czwarty kwartał 2013 r., natomiast obowiązkiem Spółki będzie zapłata podatku wynikającego z zeznania do dnia 31 marca 2014 r. Spółka opiera ww. stanowisko na przepisie art. 25 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W ramach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na tzw. zasadach ogólnych, na mocy art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a oraz art. 21 i 22, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 (art. 25 ust. 1a ww. ustawy).

Podatnicy rozpoczynający działalność, w pierwszym roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1c, oraz mali podatnicy, mogą wpłacać zaliczki kwartalne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie kwartały. Przez kwartał rozumie się kwartał roku kalendarzowego (art. 25 ust. 1b ustawy).

Stosownie natomiast do art. 27 ust. 1 powołanej ustawy, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Jak wynika z powołanych przepisów, podstawowym okresem rozliczeniowym podatku dochodowego od osób prawnych, tj. okresem, za który ustala się podstawę opodatkowania tym podatkiem, składa zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) oraz dokonuje zapłaty należnego podatku jest rok podatkowy.

Jednocześnie, aby „rozłożyć” ciężar ekonomiczny zapłaty podatku na cały rok podatkowy, ustawodawca wprowadził instytucję zaliczek na podatek. I tak, w trakcie roku podatkowego podatnik ma obowiązek ustalać i uiszczać – odpowiednio w okresach miesięcznych albo kwartalnych – zaliczki na podatek dochodowy.

W przypadku podatników ustalających zaliczki na podatek w systemie kwartalnym, terminy zapłaty tych zaliczek reguluje art. 25 ust. 1c zdanie pierwsze i drugie omawianej ustawy. Zgodnie z tymi przepisami, zaliczki kwartalne, o których mowa w ust. 1b, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który jest wpłacana zaliczka, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego.

A zatem, zgodnie z zasadami wynikającymi z powołanych przepisów, podatnicy rozliczający zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w okresach kwartalnych:

*   obliczają i wpłacają należne zaliczki w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który jest wpłacana zaliczka;
*   zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego wpłacają w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego;
*   składają zeznanie o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym i wpłacają podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku (tj. dokonują rocznego rozliczenia podatku) – w terminie do końca trzeciego miesiąca następnego roku podatkowego. Zasady składania zeznania podatkowego i zapłaty należnego podatku wynikającego z tego zeznania określa art. 27 ust. 1 omawianej ustawy.

Należy przy tym podkreślić, że podatnicy mają możliwość składania zeznań za rok podatkowy i zapłaty należnego podatku wynikającego z tego zeznania od pierwszego miesiąca do końca trzeciego miesiąca następnego roku podatkowego. Wobec powyższego, możliwa jest sytuacja, w której podatnik dokona rozliczenia podatku za rok podatkowy w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego, a zatem – przed upływem terminu zapłaty zaliczki za ostatni kwartał roku podatkowego.

W celu rozstrzygnięcia ewentualnych wątpliwości odnośnie wpływu dokonania rozliczenia rocznego podatku (tj. złożenia zeznania podatkowego i zapłaty należnego podatku) w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego na wynikający z art. 25 ust. 1c zdanie drugie omawianej ustawy obowiązek zapłaty zaliczki za ostatni kwartał roku podatkowego, ustawodawca wprowadził szczególną regulację odnosząca się do tej sytuacji. I tak, w myśl art. 25 ust. 1c zdanie trzecie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

Stosownie do norm wynikających z art. 25 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, łączne zaistnienie przed upływem terminu do wpłaty zaliczki za ostatni kwartał roku podatkowego dwóch zdarzeń:

1.  złożenia zeznania rocznego;
2.  dokonania zapłaty podatku, skutkuje brakiem obowiązku wpłaty tej zaliczki (implikuje brak obowiązku wpłaty zaliczki). Na konieczność łącznego zaistnienia ww. przesłanek wskazuje przy tym użycie przez ustawodawcę w treści ww. przepisu spójnika „i” (koniunkcji).

Innymi słowy, warunkiem „zwolnienia” podatnika z obowiązku zapłaty zaliczki za ostatni kwartał roku podatkowego jest łączne dokonanie przez niego - przed upływem terminu do zapłaty tej zaliczki - dwóch czynności wymaganych dla realizacji rozliczenia podatku za rok podatkowy: złożenia zeznania rocznego i dokonania zapłaty podatku.

Należy przy tym wyjaśnić, że zawarte w art. 25 ust. 1c zdanie trzecie stwierdzenie „na zasadach określonych w art. 27 ust. 1” odnosi się do:

1.  określonych w tym przepisie zasad składnia zeznania, tj.:
    1.  zakresu podmiotowego obowiązku składania zeznania (podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8);
    2.  obowiązku składania zeznań urzędom skarbowym;
    3.  obowiązku składania zeznań według ustalonego wzoru;
2.  określonych w tym przepisie zasad wpłaty podatku, tj. ustalenia kwoty, jaka powinna zostać wpłacona na rachunek bankowy właściwego organu podatkowego.

Stwierdzenie „na zasadach określonych w art. 27 ust. 1” nie odnosi się natomiast do wskazanego w art. 27 ust. 1 ustawy terminu złożenia zeznania i zapłaty podatku (koniec trzeciego miesiąca roku następnego po roku podatkowym, za który składane jest zeznanie).

Hipoteza normy zawartej w art. 25 ust. 1c zdanie trzecie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obejmuje bowiem sytuację złożenia zeznania i zapłaty podatku przed upływem terminu do wpłaty zaliczki za ostatni kwartał. Odnosi się zatem do terminu określonego w art. 25 ust. 1c zdanie drugie, tj. 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego.

Odczytując treść unormowań zawartych w art. 25 ust. 1c zdanie trzecie omawianej ustawy z perspektywy celu, za jaki podatnik może uznać skorzystanie ze „zwolnienia” z obowiązku zapłaty zaliczki na podatek należnej za ostatni kwartał roku podatkowego, można zatem stwierdzić, że przepis ten – jako lex specialis – ustanawia krótszy termin realizacji obowiązku złożenia zeznania rocznego i zapłaty wynikającej z tego zeznania kwoty podatku niż termin przewidziany art. 27 ust. 1 tej ustawy (legi generalis).

Przedstawione rozumienie analizowanego przepisu odpowiada jego ratio legis. Jak bowiem wskazano w uzasadnieniu projektu zmian legislacyjnych, które doprowadziły do wprowadzenia obowiązujących zasad uiszczania ostatniej zaliczki na podatek dochodowy (Druk Sejmowy nr 666 - Sejm RP VI kadencji):

„W odróżnieniu do stanu obecnego, w przypadku wejścia w życie przepisów niniejszej ustawy przedsiębiorcy będą uiszczać zaliczki na podatek dochodowy za ostatni miesiąc/kwartał roku podatkowego w terminie do 20 dnia po zakończeniu roku podatkowego (w miejsce aktualnego obowiązku zapłaty tej zaliczki w terminie zapłaty zaliczki za przedostatni miesiąc/kwartał roku podatkowego, czyli zapłaty zaliczki w podwójnej wysokości).

W odniesieniu do powyższej koncepcji teoretycznie może się zdarzyć, że podatnik dokona rozliczenia danego roku podatkowego przed upływem terminu do zapłaty zaliczki za ostatni miesiąc (np. złoży zeznanie podatkowe za dany rok podatkowy już 15 stycznia). W takim przypadku podatnik nie wpłacałby zryczałtowanej zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed terminem do jej zapłaty dokonałby rozliczenia rocznego i zapłaty podatku we faktycznej należnej wysokości wynikającej z tego zeznania. Podobnie, nie będzie zobowiązany do zapłaty zaliczki w ryczałtowej wysokości podatnik, jeżeli ze złożonego przez niego zeznania podatkowego wynika strata lub kwota należnego podatku niższa niż kwota zaliczek uiszczonych na ten podatek”.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Spółka która ustala kwartalne zaliczki na podatek dochodowy i dla której rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy:

*   złoży zeznanie CIT-8 za rok podatkowy 2013 przed dniem 20 stycznia 2014 r.;
*   dokona zapłaty podatku wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy 2013 po dniu 20 stycznia 2014 r.;
*   nie dokona zapłaty zaliczki na podatek dochodowy za czwarty kwartał roku podatkowego 2013.

W związku z powyższym, Spółka rozważa, na gruncie art. 25 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy złożenie zeznania CIT-8 za rok podatkowy 2013 przed dniem 20 stycznia 2014 r. spowoduje, że:

*   nie będzie miała obowiązku zapłaty zaliczki za czwarty kwartał roku podatkowego 2013;
*   będzie miała obowiązek zapłaty podatku wynikającego ze złożonego zeznania do dnia 31 marca 2014 r.

Odnosząc się do stanowiska Spółki, w pierwszej kolejności należy wskazać, że powoływany przez nią przepis art. 25 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy podatników, którzy ustalają miesięczne zaliczki na podatek dochodowy. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika natomiast, że Wnioskodawca ustala kwartalne zaliczki na podatek dochodowy. Wobec powyższego, stanowisko Spółki opiera się na przepisie, który nie ma do niej zastosowania.

Problemowe zagadnienie należy ocenić na gruncie omówionego powyżej art. 25 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (przepis ten ma analogiczną konstrukcję, jak art. 25 ust. 1a ustawy, jednak dotyczy zaliczek kwartalnych). I tak, w analizowanej sytuacji przed upływem terminu zapłaty ostatniej zaliczki kwartalnej za rok podatkowy 2013 (tj. przed upływem terminu 20 stycznia 2014 r.) Wnioskodawca:

*   złoży zeznanie roczne;
*   nie dokonania zapłaty podatku.

Sytuacja ta nie mieści się zatem w zakresie zastosowania art. 25 ust. 1c zdanie trzecie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – nie będzie tym samym skutkować brakiem obowiązku wpłaty zaliczki za ostatni kwartał roku podatkowego 2013.

Samo złożenie do dnia 20 stycznia 2014 r. zeznania za rok podatkowy 2013, bez uiszczenia przed upływem tego terminu należnej kwoty podatku wynikającej z zeznania, nie daje Spółce uprawnienia do niewpłacania ostatniej zaliczki kwartalnej za rok podatkowy 2013. Wnioskodawca nie dokona bowiem do dnia 20 stycznia 2014 r. pełnego rozliczenia rocznego podatku dochodowego za rok podatkowy 2013. Wnioskodawca postąpi zatem niezgodnie z art. 25 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uiszczając zaliczki na podatek dochodowy należnej za ostatni kwartał roku podatkowego 2013.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że obowiązek zapłaty podatku wynikającego ze złożonego zeznania za rok podatkowy 2013 do dnia 31 marca 2014 r. jest podstawowym obowiązkiem Spółki wynikającym z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Złożenie zeznania CIT-8 za 2013 rok w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 marca 2014 r. (w tym przed dniem 20 stycznia 2014 r.) nie wpływa na obowiązujący Wnioskodawcę na mocy art. 27 ust. 1 termin zapłaty podatku wynikającego ze złożonego zeznania.

O „konieczności” zapłaty podatku wynikającego ze złożonego zeznania w krótszym terminie (tj. przed upływem 20 stycznia 2014 r.) można mówić wyłącznie wówczas, gdy celem, jaki chce osiągnąć Wnioskodawca jest brak obowiązku zapłaty zaliczki za ostatni kwartał 2013 r. De facto to podatnik – decydując o momencie dokonania rozliczenia rocznego podatku – decyduje również o tym, czy skorzysta ze „zwolnienia” z obowiązku zapłaty zaliczki, o którym mowa w art. 25 ust. 1c zdanie trzecie. Ustawodawca traktuje brak obowiązku zapłaty zaliczki za ostatni kwartał roku podatkowego jako skutek szybkiej realizacji przez podatnika rozliczenia rocznego, a nie jako cel sam w sobie.

Jak wynika z treści wniosku, Spółka błędnie odczytuje przesłanki braku obowiązku zapłaty ostatniej zaliczki na podatek dochodowy za dany rok podatkowy, uważając, że są nimi:

1.  złożenie zeznania przed upływem terminu do zapłaty tej zaliczki (Wnioskodawca odnosi zawarte w przepisie stwierdzenie „przed upływem terminu do jej wpłaty” wyłącznie do terminu złożenia zeznania.);
2.  zapłata podatku wynikającego z tego zeznania w terminie wynikającym z art. 27 ust. 1 ustawy, tj. do końca trzeciego miesiąca następnego roku podatkowego (Wnioskodawca nie odnosi zawartego w przepisie stwierdzenia „przed upływem terminu do jej wpłaty” do terminu zapłaty podatku. Uważa jednocześnie, że zawarte w przepisie stwierdzenie „na zasadach określonych w art. 27 ust. 1” odnosi się do zapłaty podatku i odczytuje fragment „dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1” jako odnoszący się do terminu zapłaty podatku wskazanego w art. 27 ust. 1).

Takie rozumienie art. 25 ust. 1c zadnie trzecie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (podobnie, jak analogicznie skonstruowanego art. 25 ust. 1a zdanie trzecie tej ustawy dotyczącego zaliczek miesięcznych) jest niezgodne z konstrukcją gramatyczną tych przepisów. Co więcej, prowadzi do rezultatów sprzecznych z logiką i celem regulacji. Przyjęcie stanowiska Wnioskodawcy oznaczałoby bowiem, że skutek regulacji w postaci braku obowiązku zapłaty ostatniej zaliczki za rok podatkowy następowałby przez zaistnieniem jednej z przyczyn (przesłanek) tego „zwolnienia”, tj. przed zapłatą podatku wynikającego z zeznania złożonego przed upływem terminu do zapłaty tej zaliczki. Brak obowiązku uiszczania ostatniej zaliczki miałby zatem charakter „warunkowy” do chwili zapłaty podatku w terminie wynikającym z art. 27 ust. 1– dopiero z tym momentem możliwym byłoby stwierdzenie, czy podatnik powinien był zapłacić ostatnią zaliczkę na podatek czy nie miał takiego obowiązku. Trudno uznać, aby taki rezultat stosowania problemowych przepisów był celem założonym przez racjonalnego prawodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.