Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/436-139/14-5/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-01-14
Teza: Czy umowa komisu podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa-umowa komisu; zakres
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2014 r. (data wpływu 18 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. (data wpływu 29 grudnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy komisu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 oraz art. 14f § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym, pismem z dnia 28 listopada 2014 r., Nr IPTPB2/436-139/14-2/KK IPTPP2/443-711/14-2/JSz, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano dnia 28 listopada 2014 r. (data doręczenia 15 grudnia 2014 r.), natomiast w dniu 29 grudnia 2014 r., wpłynęło uzupełnienia z dnia 22 grudnia 2014 r. (data nadania 22 grudnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 22 grudnia 2014 r.).

Wnioskodawca - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług (również podatnik VAT UE) - prowadzi działalność gospodarczą, polegającą między innymi na sprzedaży we własnym imieniu, na rzecz zleceniodawcy przedmiotów używanych, pobierając za to określoną w umowie komisowej prowizję (na podstawie regulacji zawartych w art. 765-773 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - dalej: K.c.).

Wnioskodawca (jako Komisant) zamierza podjąć współpracę z osobą fizyczną (Komitentem), który jest obywatelem kraju trzeciego (nie jest obywatelem Polski ani krajów będących członkami Unii Europejskiej). Komitent, jako obywatel Państwa trzeciego, będzie dokonywał dostawy (możliwe nawet, że w ilościach hurtowych) towarów używanych (w tym używanych jedynie przez kilka lub kilkanaście dni/tygodni) do komisu (w wykonaniu umowy komisu) z terytorium Państw Unii Europejskiej. Dostarczane przedmioty (sprzęt elektroniczny, telefony komórkowe, tablety, laptopy etc.) mogą mieć wartość przewyższającą 1000 zł jednostkowo lub w ramach całej dostawy. Komitent nie będzie podatnikiem podatku od wartości dodanej ani podatnikiem podatku, w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca dopuszcza możliwość naprawy lub refabrykacji towaru wstawionego w komis na własny koszt. Umowa sprzedaży pomiędzy Wnioskodawcą, a opisaną powyżej osobą fizyczną, będzie zawierana w formie pisemnej, poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W momencie zawarcia umowy, przedmiot umowy nie będzie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie wyklucza również zakupu towaru na własną rzecz od Komitenta. Objęte zakresem zadanego pytania towary, będą służyć działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przedstawionym wyżej przyszłym stanie faktycznym, przy oddaniu w komis towarów przez Komitenta, transakcja ta będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych, z uwagi na wartość tych towarów?
2.  Czy w przedstawionym wyżej przyszłym stanie faktycznym, przy nabyciu towarów od osoby fizycznej z kraju trzeciego, bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy, transakcja ta będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
3.  Czy w przedstawionym wyżej przyszłym stanie faktycznym, nabycie towaru od osoby fizycznej z kraju trzeciego, którego przemieszczenie następuje z kraju członkowskiego Unii Europejskiej do Polski, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1 wniosku, dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 765 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (Komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizja) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dokonującego zlecenia (Komitenta), lecz w imieniu własnym.

Wyżej cytowany przepis określa definicję instytucji umowy komisu, która to instytucja jest odrębną od innych umów określonych w Kodeksie cywilnym, zwłaszcza umowy sprzedaży (art. 535 K.c.). Umowa komisu jest umową o świadczenie usług pośrednictwa handlowego. Komis postrzega się jako szczególny rodzaj zlecenia, przy czym zasadne jest traktowanie komisu i zlecenia jako odrębnych umów nazwanych (por. Kodeks cywilny. Komentarz. C.H. Beck. Warszawa 2013, str. 1317).

Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) określa przedmiotowy zakres opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Przepis ten konstruuje katalog czynności, wskazanych w sposób enumeratywny, które są przedmiotem opodatkowania tym podatkiem (zgodnie z zasadą numerus clausus). Tym samym, ustawodawca zrealizował konstytucyjną zasadę stanowiącą, że przedmiot opodatkowania (a także inne elementy konstrukcyjne podatku) zostały określone w ustawie (art. 217 Konstytucji RP).

W katalogu art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie wymieniono umowy komisu, tym samym przyjąć należy, że umowa ta jako odrębna umowa nazwana określona w Kodeksie cywilnym, nie jest przedmiotem opodatkowania tym podatkiem.

Pismem z dnia 14 października 2002 r., znak LK-1588/LM/JB/02, Ministerstwo Finansów Departament Podatków Lokalnych i Katastru wskazało, że: „W przypadku sprzedaży samochodu za pośrednictwem komisu mamy do czynienia z dwoma umowami. Pierwsza z nich to umowa komisu (zawarta między komitentem a komisantem), druga natomiast - w wykonaniu tej pierwszej - jest umową zawartą między komisantem a nabywcą. Przy sprzedaży komisowej, umowa dochodzi do skutku pomiędzy nabywcą, a komisantem działającym w imieniu własnym, nie zaś w imieniu komitenta.

Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Oznacza to, że podatkiem obciążone są wyłącznie te czynności lub umowy, które zostały wyraźnie wymienione w art. 1 tej ustawy. W katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie wymieniono umów komisu. Dlatego też umowa ta od 1 stycznia 2001 r. nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych”.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że oddanie przez Komitenta w komis towarów, nie jest czynnością opodatkowaną podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Biorąc pod uwagę powyższe, zgodnie z przepisem art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto należy nadmienić, że zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy.

W związku z tym, zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych stron umowy komisu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.