Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-276/08-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-05-05
Teza: W przedmiotowej sprawie, w ocenie Organu wszystkie umowy mieszczą się w grupach ryzyka określonych w art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Składki z tytułu ubezpieczeń przy spełnieniu pozostałych warunków, wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 59 w związku z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dają możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; składki; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; ubezpieczenia-ubezpieczenia społeczne; umowa-umowa ubezpieczenia; wydatek; zaliczenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 08.02.2008r. (data wpływu 11.02.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na finansowanie składek ubezpieczeniowych dla pracowników - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.02.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na składki ubezpieczeniowe dla pracowników.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka wraz z drugą zawarła wspólnie umowę Grupowego Ubezpieczenia na Życie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym. Ubezpieczenie obejmuje większość pracowników

Zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Każda ze spółek oddzielnie finansuje składki za swoich pracowników w trybie miesięcznym.

Umowa ubezpieczenia obejmuje:

1.  ochronę ubezpieczeniową pracowników, wynikającą z ubezpieczenia na życie, na wypadek śmierci na skutek nieszczęśliwego wypadku oraz na wypadek groźnej choroby,
2.  grupowy ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy, gdzie zdarzeniem ubezpieczeniowym jest śmierć lub dożycie przez ubezpieczonego daty wymagalności świadczenia,

Spółka płaci składki na ochronę ubezpieczeniową ustalone w jednakowej wysokości dla każdego pracownika oraz na fundusz kapitałowy w zróżnicowanej wysokości zgodnie z deklaracją Zarządu Spółki.

W Ogólnych Warunkach Grupowego Ubezpieczenia Na Życie zapisano, że uprawnionym do otrzymania świadczenia z tytułu ubezpieczenia nie jest pracodawca a umowa ubezpieczenia, w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zawarto lub odnowiono umowę ubezpieczenia, wyklucza:

1.  wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy ubezpieczenia,
2.  możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy ubezpieczenia,
3.  wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie ubezpieczenia.

Natomiast w Ogólnych Warunkach Umów Dodatkowych Grupowego Ubezpieczenia na Wypadek Śmierci na Skutek Nieszczęśliwego Wypadku, w Ogólnych Warunkach Grupowego Ubezpieczenia na Wypadek Groźnej Choroby oraz Grupowego Ubezpieczeniowego Funduszu Kapitałowego powyższe zapisy nie występują.

W Szczegółowej Umowie Ubezpieczenia do polisy Grupowego Ubezpieczenia na Zycie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym zapisano jedynie, że wypłata środków pochodzących z udziału ubezpieczającego może być dokonana nie wcześniej niż po 5 latach licząc od końca roku kalendarzowego, w którym pracownik został objęty ubezpieczeniem.

W załączeniu do wniosku przedłożono kserokopie zawartych umów.

W związku z powyższym powstaje pytanie:

Czy składki płacone z każdego tytułu w ramach umowy Grupowego Ubezpieczenia na Życie oraz umów dodatkowych są kosztem uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Spółki, wszystkie opłacone przez Spółkę składki na rzecz pracowników w ramach zawartej umowy Grupowego Ubezpieczenia na Życie oraz wszystkich Umów Dodatkowych są kosztem uzyskania przychodów. Chociaż w umowach dodatkowych nie zawarto zapisów określonych w art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych tzn., że

1.  uprawnionym do otrzymania świadczenia z tytułu umowy ubezpieczenia nie jest Ubezpieczający,
2.  umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zawarto polisę lub odnowiono, wyklucza:

1.  wypłatę kwoty stanowiącej równowartość odstąpienia od umowy,
2.  możliwość zaciągnięcia zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy oraz
3.  wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie

to opłacone przez Spółkę składki z tytułu umów dodatkowych są kosztem uzyskania przychodów, ponieważ zapisy tej treści zawarte są w Ogólnych Warunkach Umowy Podstawowej tj. Umowy Grupowego Ubezpieczenia na Życie i rozciągają się na wszystkie pozostałe umowy dodatkowe. Wątpliwości Spółki w zakresie traktowania umowy Grupowego Ubezpieczeniowego Funduszu Kapitałowego jako umowy dodatkowej rozwiało pismo otrzymane od Ubezpieczyciela, zgodnie z którym Umowa Grupowego Ubezpieczeniowego Funduszu Kapitałowego jest umową dodatkową do Umowy Ubezpieczenia na Życie.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), za koszty uzyskania przychodów uznaje koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zatem, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, winien pozostawać w związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą Podatnika oraz nie może zostać wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy, jako wydatek niestanowiący kosztów uzyskania przychodów. W związku z powyższą definicją do kosztów uzyskania przychodów można również zaliczyć tzw. koszty pracownicze. Pojęcie to obejmuje przede wszystkim wynagrodzenia i inne wypłaty pieniężne oraz świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika. finansowanie świadczeń zdrowotnych na rzecz pracowników. Oznacza to, że wydatki ponoszone przez pracodawcę mogą stanowić dla niego koszt uzyskania przychodów. W przypadku wydatków ponoszonych na rzecz pracowników, nie oznacza to ich automatycznej kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów. Nie powinno się bowiem zapominać o przesłankach wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych warunkujących zaliczenie poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów.

Odnośnie składek ponoszonych przez Spółkę jako pracodawcę z tytułu umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, co do zasady pracodawca nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów opłaconych przez siebie składek z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników ( art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ). Wyjątek od tej zasady stanowią składki z tytułu umów ubezpieczenia dotyczących ryzyka grup 1, 3 i 5 działu I oraz grup 1 i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151 z późn. zm.). Zgodnie z powyższym kosztem uzyskania przychodów mogą być wyłącznie składki:

**1)** z działu I – Ubezpieczenia na życie:

1.  ubezpieczenia na życie,
2.  ubezpieczenia na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym,
3.  ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe, jeśli są uzupełnieniem ubezpieczeń wymienionych wyżej.

**2)**z działu II – Pozostałe ubezpieczenia osobowe oraz ubezpieczenia majątkowe:

**a)** ubezpieczenia wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej:

*   świadczenia jednorazowe,
*   świadczenia powtarzające się ,
*   świadczenia kombinowane.
*   przewóz osób

**b)** ubezpieczenia choroby:

*   świadczenia jednorazowe,
*   świadczenia powtarzające się,
*   świadczenia kombinowane.

Pracodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów opłacone przez siebie składki z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, dotyczących ryzyka wymienionego wyżej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  pracodawca nie jest uprawnionym do otrzymania świadczenia,
2.  umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ja zawarto lub odnowiono wyklucza:

1.  wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
2.  możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
3.  wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

W przedmiotowej sprawie, w ocenie Organu wszystkie umowy mieszczą się w grupach ryzyka określonych w art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Składki z tytułu ubezpieczeń przy spełnieniu pozostałych warunków, wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 59 w związku z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dają możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc powyższe pod uwagę, uznaje się, że stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.