Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-915/13-5/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-03-03
Teza: w zakresie opodatkowania czynności polegających na przyjmowaniu zleceń telefonicznych na przewóz taxi i przekazywaniu ich członkom Stowarzyszenia poprzez radio-taxi
Słowa kluczowe: składki-składki członkowskie; stowarzyszenia; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2013 r. (data wpływu 27 listopada 2013 r.), uzupełnionym pismami z dnia 12 lutego 2014 r. (data wpływu 14 lutego 2014 r) oraz 19 lutego 2014 r. (według daty wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegających na przyjmowaniu zleceń telefonicznych na przewóz taxi i przekazywaniu ich członkom Stowarzyszenia poprzez radio-taxi – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegających na przyjmowaniu zleceń telefonicznych na przewóz taxi i przekazywaniu ich członkom Stowarzyszenia poprzez radio-taxi oraz podatku dochodowego od osób prawnych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 6 lutego 2014 r. i 19 lutego 2014 r. poprzez doprecyzowanie przedmiotu wniosku, opisu sprawy oraz o kwestie związane z reprezentacją.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Stowarzyszenie Taksówkarzy „X” w … przy ul. … jest dobrowolnym, samorządowym, trwałym zrzeszeniem mającym na celu rozwijanie wzajemnej współpracy z myślą o ułatwieniu dostępu do środków transportu poprzez telefon, a także przyczynianie się do integracji środowiska taksówkarzy oraz wspieranie organizacyjne i rzeczowe osób fizycznych oraz jednostek organizacyjnych, które podejmują takie działania. Celem Stowarzyszenia jest inicjowanie i popieranie przedsięwzięć zmierzających do zapewnienia prawidłowego działania związanego z wykonywaniem usług taksówkarskich. Stowarzyszenie realizuje cele przez:

1.  Współpracę i wzajemną pomoc Członków Stowarzyszenia,
2.  Współpracę z instytucjami i organizacjami, których cele i działania są zbieżne z celami Stowarzyszenia,
3.  Wykonywanie swoich usług poprzez radio-taxi dla Członków Stowarzyszenia,
4.  Prowadzenie działalności szkoleniowej i profilaktycznej,
5.  Inne działania sprzyjające rozwojowi statutowej działalności organizacji.

Stowarzyszenie zostało wpisane w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej – Urząd Statystyczny w …w dniu 14 lutego 2000 roku pod numerem REGON …:

PKD – 91332 – Działalność pozostałych organizacji członkowskich,

PKD – 94992 – Działalność gdzie indziej nie sklasyfikowana,

(według PKD z 2004 roku)

EKD – 9133

Ponadto Zainteresowany wskazał, że czynnym podatnikiem podatku VAT był od 17.02.2000 r. do 31.12.2011 r. Natomiast od 01.01.2012 r. korzysta ze zwolnienia od podatku VAT – art. 113 ustawy. Zapytanie o interpretację dotyczącą podatku VAT jako zdarzenie przyszłe podyktowane jest tym, że Wnioskodawca chce wiedzieć jaka będzie sytuacja w momencie, gdy nie będzie mógł korzystać z ww. zwolnienia.

Przedmiotem działalności Stowarzyszenia jest:

1.  Współpraca i wzajemna pomoc członków Stowarzyszenia,
2.  Współpraca z instytucjami i organizacjami, których cele i działania są zbieżne z celami Stowarzyszenia,
3.  Wykonywanie swoich usług poprzez radio-taxi,
4.  Prowadzenie działalności szkoleniowej i profilaktycznej,
5.  Inne działania sprzyjające rozwojowi statutowych działalności organizacji.

Przekazywanie zleceń poprzez radio-taxi Stowarzyszenie realizuje działalność statutową i dlatego nie ma odrębnej klasyfikacji PKWiU. Wnioskodawca posiada klasyfikację zgodnie z danymi GUS – 9499Z – REGON - …. Członkowie Stowarzyszenia płacą składki członkowskie i za informację dot. zleceń przewozu, które w całości przeznaczane są na działalność statutową. Zainteresowany nadmienił, iż nie jest to wynagrodzenie tylko realizacja działalności statutowej. Stowarzyszenie nie jest nastawione na osiąganie zysków z tytułu prowadzonej działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy czynność polegająca na przyjmowaniu zleceń telefonicznych od klientów na przewóz taxi i przekazywaniu ich członkom Stowarzyszenia poprzez radio-taxi do realizacji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (czynność ta wynika z zapisów statutowych)? (oznaczone w uzupełnieniu wniosku jako pytanie nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), w związku z powyższymi wyjaśnieniami, czynności związane z przekazywaniem zleceń poprzez radio-taxi do realizacji przez członków Stowarzyszenia nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż wszystkie przychody przeznaczane są na działalność statutową zgodnie z art. 43 p. 31/b ustawy.

Zainteresowany nadmienił, iż ww. czynności nie są sklasyfikowane przez GUS jako usługi tylko realizacja celów statutowych Stowarzyszenia i w związku z tym podtrzymał stanowisko, że nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na uwadze, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zatem pod pojęciem świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę). Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Nie każda jednak czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Podatnikami, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Według art. 113 ust. 2 ustawy do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych

\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

1.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zatem należy zauważyć, że definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność, występując w obrocie gospodarczym.

Wobec powyższego warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, a więc podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą. Tym samym status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży towarów lub świadczenia usług jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże dla niektórych towarów i usług przewidziano obniżone stawki podatku, a także zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. l dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), państwa członkowskie zwalniają transakcje świadczenia usług, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, w zakresie zbiorowego interesu swoich członków w zamian za składkę ustaloną zgodnie ze statutem, przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku mające cele natury politycznej, związkowej, religijnej, patriotycznej, filozoficznej, filantropijnej lub obywatelskiej, pod warunkiem że to zwolnienie podatkowe nie spowoduje zakłóceń konkurencji.

Należy zwrócić uwagę, iż powołana powyżej regulacja prawa wspólnotowego wskazuje po pierwsze na charakter omawianych organizacji, określając że chodzi wyłącznie o organizacje niedochodowe. Po drugie przepis ten wyraźnie i wyczerpująco wskazuje, jaki profil działalności danej organizacji skutkuje objęciem usług wykonywanych przez nią na rzecz członków zwolnieniem podatkowym. Wskazuje się tutaj na organizacje realizujące cele polityczne, związkowe, religijne, patriotyczne, filozoficzne, dobroczynne, obywatelskie. Zawarto także warunek, że zwolnienie jest udzielane wówczas, jeżeli nie powoduje to pogorszenia warunków konkurencji. Tym samym, przepis art. 132 ust. 1 lit. l dyrektywy 2006/112/WE Rady formułuje trzy warunki, od których spełnienia zależy zwolnienie. Po pierwsze, zwolnienie dotyczy organizacji niedochodowych. Po drugie o określonym charakterze i rodzaju – chodzi mianowicie o organizacje niedochodowe realizujące cele polityczne, związkowe, religijne, patriotyczne, filozoficzne, dobroczynne, obywatelskie. Po trzecie, zwolnienie jest udzielane wówczas, gdy nie powoduje to zakłócenia konkurencji. Wszystkie te warunki powinny być spełnione łącznie. Niespełnienie choćby jednego z nich wyklucza zwolnienie.

Odzwierciedleniem powołanego wyżej art. 132 ust. 1 lit. l dyrektywy 2006/112/WE Rady, stanowiącym wyraz implementacji przepisów unijnych do polskiego prawa podatkowego, jest art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy, zwalnia się od podatku usługi oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, realizowane przez:

1.  kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w przepisach o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przepisach o stosunku Państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych,
2.  organizacje powołane do realizacji celów o charakterze politycznym, związkowym, patriotycznym, filozoficznym, filantropijnym lub obywatelskim

\- w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz ich członków w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów statutowych tych podmiotów, pod warunkiem że podmioty te nie są nastawione na osiąganie zysków, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji.

Art. 43 ust. 17 ustawy stanowi, iż zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Natomiast według art. 43 ust. 18 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Z powołanych wyżej przepisów prawa wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi świadczone przez organizacje realizujące określone cele, w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz ich członków w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów statutowych tych podmiotów, pod warunkiem że podmioty te nie są nastawione na osiąganie zysków i jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji.

Przywołany powyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. b ustawy formułuje warunki, od których zależy zwolnienie, a mianowicie:

*   zwolnienie dotyczy organizacji, które nie są nastawione na osiąganie zysku z tytułu prowadzonej działalności;

*   są organizacjami o określonym charakterze i rodzaju – organizacje realizujące cele polityczne, związkowe, patriotyczne, filozoficzne, filantropijne i obywatelskie;

*   czynności wykonywane są w zakresie interesu zbiorowego swoich członków i na rzecz ich członków w zamian za składki;

*   zwolnienie jest udzielane wówczas, gdy nie powoduje to zakłócenia konkurencji.

Niespełnienie choćby jednego z ww. warunków wyklucza zastosowania zwolnienia, o którym mowa w cytowanej powyżej regulacji.

Przy czym powyższe zwolnienie nie ma zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z powyższymi usługami podstawowymi, jeżeli nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej – zwolnionej od podatku lub jeśli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca korzystający ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy, jest dobrowolnym, samorządowym, trwałym zrzeszeniem mającym na celu rozwijanie wzajemnej współpracy z myślą o ułatwieniu dostępu do środków transportu poprzez telefon, a także przyczynianie się do integracji środowiska taksówkarzy oraz wspieranie organizacyjne i rzeczowe osób fizycznych oraz jednostek organizacyjnych, które podejmują takie działania. Celem Stowarzyszenia jest inicjowanie i popieranie przedsięwzięć zmierzających do zapewnienia prawidłowego działania związanego z wykonywaniem usług taksówkarskich. Przedmiotem działalności Stowarzyszenia jest:

1.  współpraca i wzajemna pomoc członków Stowarzyszenia,
2.  współpraca z instytucjami i organizacjami, których cele i działania są zbieżne z celami Stowarzyszenia,
3.  wykonywanie swoich usług poprzez radio-taxi,
4.  prowadzenie działalności szkoleniowej i profilaktycznej,
5.  inne działania sprzyjające rozwojowi statutowej działalności organizacji.

Stowarzyszenie zostało wpisane w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej w dniu 14 lutego 2000 roku: PKD – 91332 – Działalność pozostałych organizacji członkowskich, PKD – 94992 – Działalność gdzie indziej nie sklasyfikowana (według PKD z 2004 roku), EKD – 9133.

Dokonując zleceń poprzez radio-taxi Stowarzyszenie realizuje działalność statutową i dlatego nie ma odrębnej klasyfikacji PKWiU. Członkowie Stowarzyszenia płacą składki członkowskie i za informację dotyczącą zleceń przewozu, które w całości przeznaczane są na działalność statutową. Zainteresowany nadmienił, iż nie jest to wynagrodzenie tylko realizacja działalności statutowej. Wnioskodawca nie jest nastawiony na osiąganie zysków z tytułu prowadzonej działalności.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy w świetle powołanych przepisów prawa nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, iż czynności związane z przekazywaniem zleceń przez radio-taxi do realizacji przez członków Stowarzyszenia nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika bowiem, że finansowanie działalności statutowej Stowarzyszenia, w tym zleceń przekazywanych przez radio-taxi pokrywane jest ze składek członkowskich. Skoro zatem składki członkowskie przeznaczane są m.in. na pokrycie kosztów realizacji usług polegających na przyjmowaniu zleceń telefonicznych od klientów na przewóz taxi i przekazywaniu ich członkom Stowarzyszenia do realizacji przez radio-taxi, to należy uznać, iż w tej części wnoszonych przez członków składek zostaje spełniona przesłanka odpłatności za ww. usługi. Istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dokonywaną opłatą, a otrzymanym świadczeniem w postaci przekazania zleceń przewozu. Zapłata składki związanej z przynależnością do Stowarzyszenia przynosi zatem jego członkom bezpośrednie korzyści w postaci otrzymywania zleceń na przewozy taksówkami według określonych zasad. Uznać należy zatem, że kierowcy – członkowie Stowarzyszenia, opłacając składki otrzymują ze strony Wnioskodawcy konkretne świadczenie.

W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowe usługi polegające na przyjmowaniu zleceń telefonicznych od klientów na przewóz i przekazywaniu ich członkom Stowarzyszenia do realizacji przez radio-taxi są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się z kolei do możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku przedmiotowych usług świadczonych przez Stowarzyszenie, należy w pierwszej kolejności rozważyć, czy Wnioskodawca jest organizacją realizującą cele o charakterze politycznym, związkowym, patriotycznym, filozoficznym, filantropijnym lub obywatelskim. Biorąc pod uwagę cele i zadania Stowarzyszenia oraz zawód wykonywany przez członków w nim zrzeszonych należy uznać, iż cele te realizowane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru politycznego, patriotycznego, filozoficznego, dobroczynnego czy obywatelskiego. Należy zatem rozważyć, czy Stowarzyszenie realizuje cele o charakterze związkowym.

Kwestią zastosowania zwolnienia od podatku VAT w odniesieniu do organizacji realizujących cele natury związkowej zajmował się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-149/07 Institute of the Motor Industry przeciwko Commissioners of Customs and Excise. Instytut był dobrowolnym stowarzyszeniem osób zatrudnionych w sektorze detalicznym przemysłu motoryzacyjnego. Brytyjskie władze skarbowe zakwestionowały zwolnienie od VAT usług świadczonych przez Instytut swoim członkom w zamian za coroczną składkę. Rozpoznając tę sprawę ETS przypomniał, że celem art. 13A VI Dyrektywy jest zwolnienie od podatku od wartości dodanej pewnych aktywności, które są dokonywane w interesie publicznym. Przepis ten nie pozwala na zwolnienie każdej aktywności wykonywanej w interesie publicznym, lecz tylko tych, które są określone i opisane z dużą dokładnością. Trybunał stwierdził, że pod pojęciem organizacji realizującej cele związkowe, o której mowa w art. 13A VI Dyrektywy, należy rozumieć organizację, której głównym celem jest obrona zbiorowych interesów swoich członków niezależnie od tego, czy są oni pracownikami, pracodawcami, niezależnymi profesjonalistami lub przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą oraz reprezentowanie ich przed osobami trzecimi, włączając w to władze publiczne. Organizacje niedochodowe, których celem jest promowanie interesów swoich członków nie mogą być uważane, tam gdzie przedmiot ich działalności nie polega na obronie i reprezentowaniu zbiorowych interesów swoich członków wobec decydentów, za mające naturę związkową w rozumieniu art. 13 (A) (1) (l) VI Dyrektywy.

Podkreślenia zatem wymaga, iż zarówno w art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy, art. 132 ust. 1 lit. l dyrektywy 2006/112/WE Rady jak i w powyższym wyroku TSUE, wskazuje się na organizacje „realizujące cele związkowe”, „mające cele natury związkowej”, „mające naturę związkową”. W konsekwencji zdaniem tut. Organu, dla zastosowania ww. zwolnienia podatkowego nie jest konieczne aby dany podmiot był nazwany „związkiem” lecz aby podmiot ten był organizacją realizującą cele związkowe, mającą naturę związkową, a więc organizacją, której głównym celem jest obrona zbiorowych interesów swoich członków niezależnie od tego, czy są oni pracownikami, pracodawcami, niezależnymi profesjonalistami lub przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą oraz reprezentowanie ich przed osobami trzecimi, włączając w to władze publiczne.

Mając powyższe na uwadze zachodzi konieczność ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie Stowarzyszenie jest organizacją, której głównym celem jest obrona zbiorowych interesów swoich członków oraz reprezentowanie ich przed osobami trzecimi, także władzami. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że celem Stowarzyszenia jest rozwijanie wzajemnej współpracy z myślą o ułatwieniu dostępu do środków transportu poprzez telefon, a także przyczynianie się do integracji środowiska taksówkarzy oraz wspieranie organizacyjne i rzeczowe osób fizycznych oraz jednostek organizacyjnych, które podejmują takie działania, a także inicjowanie i popieranie przedsięwzięć zmierzających do zapewnienia prawidłowego działania związanego z wykonywaniem usług taksówkarskich. Ponadto jak wskazał Zainteresowany – przedmiotem Jego działalności jest współpraca i wzajemna pomoc członków Stowarzyszenia, współpraca z instytucjami i organizacjami, których cele i działania są zbieżne z celami Stowarzyszenia, wykonywanie swoich usług poprzez radio-taxi, prowadzenie działalności szkoleniowej i profilaktycznej, inne działania sprzyjające rozwojowi statutowej działalności organizacji.

W ocenie tut. Organu zadania realizowane przez Stowarzyszenie nie wskazują, aby było ono organizacją realizującą cele natury związkowej. Biorąc pod uwagę cele oraz zadania Wnioskodawcy należy uznać, że Stowarzyszenie powołane zostało do wspierania i usprawniania pracy taksówkarzy oraz podejmowania inicjatyw zmierzających do zapewnienia prawidłowego działania związanego z wykonywaniem usług taksówkarskich. Generalnie zatem cele Stowarzyszenia w swej istocie nastawione są na poprawę wyników działalności gospodarczej oraz pomoc w organizacji pracy zawodowej zrzeszonych w nim taksówkarzy.

Jak już wskazano powyżej w przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma fakt, że ze zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. b ustawy mogą korzystać wszelkie organizacje, których celem jest obrona zbiorowych interesów swoich członków oraz reprezentowanie ich przed osobami trzecimi, także władzami. „Obrona” oznacza reakcję na atak, ujęcie się za kimś, natomiast „reprezentować” znaczy tyle co występować w czyimś imieniu.

Przy czym podkreślić w tym miejscu należy, na co wielokrotnie wskazywał TSUE w swoim orzecznictwie, że pojęcia użyte do opisania zwolnień powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem od wartości dodanej objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy nie wynika, aby Wnioskodawca realizując swoje cele statutowe, miał głównie na celu obronę zbiorowych interesów swoich członków oraz reprezentowanie ich przed osobami trzecimi, także władzami. Nie sposób zatem uznać, że Stowarzyszenie jest organizacją powołaną do realizacji celów o charakterze związkowym, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. b ustawy.

Z uwagi na to, że Wnioskodawca nie jest podmiotem z kręgu podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. b ustawy, to bezprzedmiotowe stało się badanie, czy spełnione są pozostałe warunki określone w tym przepisie, tj. czy podmiot ten nastawiony jest na osiąganie zysków oraz czy zwolnienie od podatku nie powoduje naruszenia warunków konkurencji.

W konsekwencji należy uznać, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na przyjmowaniu zleceń telefonicznych od klientów na przewóz taksówkami i przekazywaniu ich członkom Stowarzyszenia do realizacji przez radio-taxi stanowią odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ww. czynności nie będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. b ustawy, lecz będą opodatkowane według stawek właściwych dla świadczonych usług.

Mając zatem na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy wskazać, że w sytuacji gdy Wnioskodawca nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, to wówczas z tytułu wykonywania przedmiotowych czynności będzie zobowiązany do naliczania podatku VAT według stawek właściwych dla ww. świadczonych usług.

Zatem oceniając stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Końcowo należy wskazać, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegających na przyjmowaniu zleceń telefonicznych na przewóz taxi i przekazywaniu ich członkom Stowarzyszenia poprzez radio-taxi. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.