Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-653/09-6/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-20
Teza: Czy w związku z planowaną sprzedażą działek stanowiących majątek prywatny Zainteresowanej, będzie ona podlegać przepisom ustawy o podatku od towarów i usług i czy na tej podstawie będzie ona zobligowana zapłacić podatek?
Słowa kluczowe: darowizna; grunty-grunty rolne; grunty-sprzedaż gruntów; sprzedaż-sprzedaż zwolniona; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2009 r. (data wpływu 21 maja 2009 r.) uzupełnionym pismami z dnia 27 maja 2009 r. (data wpływu 12 czerwca 2009 r.), z dnia 22 czerwca 2009 r. (data wpływu 25 czerwca 2009 r.) oraz z dnia 8 lipca 2009 r. (data wpływu 17 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 maja 2009 r. (data wpływu 12 czerwca 2009 r.), w którym Zainteresowana wskazała, iż uiszczona opłata dotyczy jednego wniosku oraz pismami z dnia 22 czerwca 2009 r. (data wpływu 25 czerwca 2009 r.) i z dnia 8 lipca 2009 r. (data wpływu 17 lipca 2009 r.), w których Wnioskodawczyni doprecyzowała opis zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni wraz z córkami w roku 1989 nabyła w drodze dziedziczenia ustawowego, spadek po mężu. W drodze nabycia spadku na zasadzie art. 931 kodeksu cywilnego, stały się współwłaścicielkami w udziałach po 1/3 nieruchomości gruntowej położonej w Z, gmina P. W roku 2009 przedmiotowa nieruchomość została podzielona na wniosek Zainteresowanej i jej córek, na kilka mniejszych działek z przeznaczeniem pod zabudowę. W najbliższej przyszłości Wnioskodawczyni zamierza, na podstawie umowy z córkami, znieść współwłasność owej nieruchomości gruntowej i planuje sprzedaż działek przypadających na jej udział. Zainteresowana generuję dochód wyłącznie ze stosunku umowy o pracę i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż wszelkie środki wytworzone w gospodarstwie rolnym zostały wykorzystywane na potrzeby własnego gospodarstwa, jak również, że nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej w tym działalności rolniczej. Zainteresowana doprecyzowała także, iż wraz z córkami w roku 1989 nabyła spadek po zmarłym mężu w postaci gruntów rolnych wraz z zabudowaniami, położony we wsi Z.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowaną sprzedażą działek stanowiących majątek prywatny Zainteresowanej, będzie ona podlegać przepisom ustawy o podatku od towarów i usług i czy na tej podstawie będzie zobligowana zapłacić podatek?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sam zamiar kilkukrotnego wykonywania czynności wymienionych w art. 5 ustawy o VAT, przez osobę nie będącą podatnikiem, zgodnie z art. 15 ust.1 i 2 ww. ustawy, nie nadaje podmiotowi statusu podatnika podatku od towarów i usług zobowiązanego do zapłaty podatku od tych czynności.

Według niżej przytoczonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, sprzedaż majątku prywatnego przez osobę fizyczną nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Określenia , kto jest podatnikiem podatku od towarów i usług ustawodawca dokonał w dziale III ustawy o VAT ( art. 15 - art. 17).

Podatnikiem od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Dla celów podatku od towarów i usług działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Zainteresowana uważa, iż nie można przypisać jej osobie cech handlowca. Nie nabyła towaru (gruntu) w celu jego zarobkowej odsprzedaży, a podjęte czynności zmierzać będą jedynie do sfinalizowania sprzedaży osobistego majątku, nigdy nie wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług podatnikiem tego podatku jest producent, handlowiec i usługodawca. Zatem brak jest podstaw do stwierdzenia aby Wnioskodawczyni spełniła warunki do uznania jej za podatnika od podatku od towarów i usług, tym samym brak jest podstaw do opodatkowania zamierzonych przez nią przyszłych transakcji sprzedaży działek gruntowych.

Sprzedaż nawet kilkukrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży nie ma charakteru handlowego i nie podlega opodatkowaniu (J. Zubrzycki, Leksykon VAT 2006, TOM l, UNIMEX, Wrocław 2006, s. 349-350). Czynności podlegające, co do zasady opodatkowaniu, wykonane przez podmiot nie występujący, w tym przypadku, w charakterze podatnika pozostają poza zakresem opodatkowania (art. 2 ust. 1 VI Dyrektywy; wyrok ETS w sprawie C-291/92 pomiędzy Dieter Armbrecht a Finanzamt Ulzen).

Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 24 kwietnia 2007 r. (sygn. akt FSK 603/06) i z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt l FPS 3/07) wskazując, że jeżeli osoba nie będąca przedsiębiorcą sprzedaje majątek osobisty, który nie był nabyty dla celów działalności gospodarczej, nie można traktować jej jak podatnika prowadzącego działalność gospodarczą i żądać rozliczenia podatku VAT od tej sprzedaży.

W tym miejscu zasadnym jest przywołanie głosów aprobujących wyżej wskazane orzeczenia NSA w Warszawie:

„Jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód to w świetle art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie” – Glosa 2008/1/136.

„1. Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, iż dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód.

2\. Ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.” – ONSA i WSA 2008/1/8, Rzeczpospolita 2007/10/254, M.Podat. 2007/12/2, POP 2008/2/28, PP 2008/2/42.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Niezbędnym do uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą jest, aby w momencie jej dokonania podatnik miał zamiar dokonywać czynności wielokrotnie. Jeżeli podmiot dokonuje sprzedaży gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a okoliczności nie wskazują, że czynności te wykonywane są z zamiarem ich powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania im stałego (zorganizowanego) charakteru, to nie można stwierdzić, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż Wnioskodawczyni wraz z córkami w drodze dziedziczenia ustawowego, nabyła w 1989 r. spadek po zmarłym mężu, w postaci gruntów rolnych wraz z zabudowaniami. W 2009 r. przedmiotowa nieruchomość została podzielona na kilka mniejszych działek. W najbliższym czasie Zainteresowana zamierza znieść współwłasność przedmiotowej nieruchomości – na podstawie umowy z córkami – i planuje dokonać sprzedaży działek przypadających na jej udział. Grunt, który zamierza sprzedać Wnioskodawczyni, nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej w tym w działalności rolniczej (nie dokonywano sprzedaży produktów rolnych, przeznaczając je tylko na potrzeby własnego gospodarstwa). Ponadto, Zainteresowana uzyskuje dochody wyłącznie z umowy o pracę i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, iż Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości stanowiącej majątek osobisty, który nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej (rolniczej) nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Ze względu na sposób nabycia przedmiotowej nieruchomości – dziedziczenie ustawowe – należy uznać, iż intencją Zainteresowanej w momencie nabycia gruntów nie był zamiar ich odsprzedaży.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że planowana dostawa przedmiotowych działek gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów, a Wnioskodawczyni dokonując ich sprzedaży będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Tutejszy Organ informuje, że powołane przez Zainteresowaną wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.