Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.564.2025.2.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Dotyczy ustalenia kwalifikowalność kosztów poniesionych w
związku z inwestycją prowadzoną na podstawie decyzji o
wsparciu, odnośnie do momentu poniesienia wydatków.
Słowa kluczowe: decyzja
decyzja-decyzja o wsparciu
ewidencja
moment
strefy
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z 9 września 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24
    października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (...) z siedzibą w (...) (dalej zwana „Spółką”) powstała w (...) roku. Spółka jest polską
    spółką kapitałową, będącą własnością osób fizycznych, będących polskimi rezydentami
    podatkowymi. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym.
    Od chwili powstania Spółka prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie (...) produkując
    głownie (...). Produkcja opiera się na procesach (...). Do (...) 2025 r. Spółka prowadziła
    działalność w nieruchomościach obcych użytkowanych na postawie umów najmu w (...). Z
    uwagi na złe warunki produkcji i magazynowania surowców i produktów, stan
    najmowanych obiektów nieodpowiadający wymogom technicznym niezbędnym dla
    maszyn oraz niezapewniający optymalnych warunków do prowadzenia procesów (...) oraz
    obsługi zamówień i pracy załogi, konieczna okazała się budowa nowej hali prowadzącą do
    zmiany stanu pierwotnego i dostosowania warunków produkcji do wymogów klientów. W
    wyniku analizy spółka podjęła w końcu roku (...) decyzję o budowie własnej hali w celu
    dostosowania warunków produkcji do wymogów klientów i zlokalizowania w niej
    produkcji oraz uzupełnienia linii produkcyjnej w niezbędne maszyny. W tym celu firma (...)
    zakupiła działkę o nr (...) o pow. 1,3 ha położoną w (...) w Gminie (...) w powiecie (...) (dalej
    zwaną „Nieruchomością”) i wystąpiła o pozwolenie na budowę budynku produkcyjnego z
    częścią biurowo-socjalną. Pozwolenie na budowę nr (...) stało się prawomocne w dn. (...)
    2024 r.
    W dniu 18 października 2024 r. Spółka wystąpiła do Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. w
    Warszawie działającej w imieniu Ministra Rozwoju i Technologii z wnioskiem o udzielenie
    wsparcia dla Spółki na prowadzenie działalności na terenie Nieruchomości w oparciu o
    przepisy ustawy z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji.
    Wniosek dotyczył wsparcia na realizację nowej inwestycji w rozumieniu przepisów tej
    ustawy, która w przypadku Spółki miała polegać na zwiększeniu zdolności produkcyjnych
    istniejącego zakładu poprzez:
    1) budowę nowego środka trwałego w postaci budynku produkcyjnego z zapleczem
      biurowym w skład którego wchodzi hala produkcyjna o powierzchni 2 300 m2 i
      pomieszczenia biurowe o pow. 600 m2 na Nieruchomości i przeniesieniu do niej
      działalności,
    2) nabycie nowych środków trwałych w szczególności takich jak: (...),
    3) modernizację istniejących środków trwałych w szczególności takich jak: (...) w celu
      poprawy zdolności produkcji i jakości aby spełnić wymogi technologiczne dotyczące
      produkcji i magazynowania wyrobów gotowych.
    Wniosek był uzupełniony dodatkowymi pismami i wyjaśnieniami.
    We wniosku przygotowanym na formularzu dedykowanym dla tego wniosku, którego
    wzór stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji, Spółka w rubryce 3.6 wniosku zatytułowanej: „Data rozpoczęcia nowej
    inwestycji (dd.mm.rrrr)” wskazała datę 18 października 2024 r. Natomiast, w rubryce 3.7
    wniosku zatytułowanej: „Data zakończenia nowej inwestycji (dd.mm.rrrr.)” Spółka
    wskazała datę 31 grudnia 2025 r. Daty rozpoczęcia i zakończenia nowej inwestycji nie były

    zmieniane we wniosku i od początku, tj. od momentu złożenia wniosku w dniu 18
    października 2024 r. były takie same.
    We wniosku także w rubryce 4.2: „Suma i wykaz kosztów kwalifikowanych nowej
    inwestycji, do których poniesienia zobowiązuje się przedsiębiorca” Spółka wskazała kwotę
    (...) zł jako koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i
    prawne, w tym kwotę (...) zł będącą ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym
    zakresie środków trwałych oraz kwotę (...) zł będącą kosztem rozbudowy lub modernizacji
    istniejących środków trwałych. W rubryce 4.3. zatytułowanej: „Harmonogram ponoszenia
    kosztów kwalifikowanych” Spółka wskazała następujący harmonogram:
    1) zakup robót i materiałów budowlanych w celu budowy budynku hali – 18 października
      2024 r. – 31 grudnia 2025 r.
    2) zakup maszyn i urządzeń (....) – 18 października 2024 r. – 31 grudnia 2025 r.
    3) Koszt modernizacji środków trwałych – 18 października 2024 r. – 31 grudnia 2025 r.
    W rubryce 4.4 zatytułowanej: „Maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych” Spółka
    wskazała kwotę (...) zł a w rubryce 4.5: „Ostateczny termin poniesienia kosztów
    kwalifikowanych (dd.mm.rrrr)” Spółka wskazała termin 31 grudnia 2025 r.
    W rubryce 4.6: „Rodzaj finansowania publicznego” Spółka wskazała zwolnienie z podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    W rubryce 4.7: „Kwota finansowania publicznego niezbędna do realizacji nowej inwestycji”
    Spółka wskazała kwotę (...) zł.
    W dniu 17 lipca 2025 r. Spółka otrzymała pozytywną Decyzję o wsparciu nr (...) z (...) 2025 r.
    (dalej jako „Decyzja”) na podstawie której Spółce udzielone zostało wsparcie na
    prowadzenie na terenie Nieruchomości działalności gospodarczej w zakresie:
    - (...)
    W Decyzji określone zostały między innymi poniższe warunki prowadzenia działalności:
    1. poniesienie na terenie, na którym jest realizowana nowa inwestycja, kosztów
      kwalifikowanych nowej inwestycji, w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 1) lit. b) i c)
      Rozporządzenia w wysokości (...) zł (słownie: „(...)”) w terminie do dnia 31 grudnia 2025
      roku;
    2. utworzenie po dniu wydania decyzji o wsparciu, w terminie do dnia 31 grudnia 2025
      roku, 2 (słownie: „dwóch”) nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją i
      utrzymanie 42 miejsc pracy w okresie od dnia 31 grudnia 2025 roku do dnia 31
      grudnia 2028 roku;
    3. zakończenie inwestycji w terminie do dnia 31 grudnia 2025 roku;
    4. maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, o których mowa w §
      8 ust. 9 Rozporządzenia w wysokości (...) zł (słownie: „(...)”);
    5. spełnienie kryterium ilościowego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 7) Rozporządzenia w
      związku z § 4 ust. 5 pkt 3) i pkt 5) Rozporządzenia poprzez poniesienie kosztów
      kwalifikowanych nowej inwestycji w wysokości co najmniej (...) zł (słownie: „(...)”);
    6. spełnienie łącznie następujących kryteriów jakościowych (...) (ii) (...);
    7. prowadzenie działalności gospodarczej w województwie (...), powiecie (...), jednostka
      ewidencyjna (...), (...), obręb ewidencyjny (...), (...), na nieruchomości składającej się z
      działki nr (...) o powierzchni 1,3290 ha.
    W decyzji został wskazany okres jej obowiązywania na 15 lat licząc od dnia wydania
    decyzji. Treść decyzji w całości odzwierciedla wniosek Spółki.
    Pierwsze czynności dotyczące nowej inwestycji i wskazane w wniosku rozpoczęły się po
    dniu złożenia wniosku, tj. po 18 października 2024 r.

    Na dzień wydania decyzji o wsparciu inwestycja polegająca na wybudowaniu nowego
    budynku produkcyjnego z częścią biurową nie została jeszcze ukończona. W dniu (...) 2025
    r. została wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) w sprawie
    znak (...) decyzja udzielająca jedynie częściowego oraz warunkowego pozwolenia na
    użytkowanie budynku produkcyjnego z wyłączeniem części biurowo-socjalnej (kat. obiektu
    XVIII) na działce nr ewid. gr. (...) położonej w miejscowości (...), gmina (...) przed
    wykonaniem wszystkich robót budowlanych oraz określająca termin wykonania
    pozostałych robót budowlanych w części biurowo-socjalnej do dnia 31 lipca 2025 r. Prace
    trwały jeszcze do końca lipca 2025 r., kiedy to Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie
    ostatecznego, bezwarunkowego pozwolenia na użytkowanie całości budynku. Wcześniej
    po wydaniu w (...) 2025 r. decyzji częściowej i warunkowej Spółka mogła w ograniczonym
    zakresie korzystać jedynie z hali produkcyjnej.
    Do dnia złożenia niniejszego wniosku o interpretację, Spółka jeszcze nie otrzymała
    ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie całości budynku. Otrzymanie decyzji jest
    spodziewane we wrześniu 2025 r. Po otrzymaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie
    całości budynku potwierdzającej ukończenie całości robót oraz potwierdzającej fakt
    przydatności całości obiektu do użytkowania, budynek zostanie zaliczony przez Spółkę do
    środków trwałych, zostanie wpisany do ewidencji środków trwałych, co nastąpi
    najwcześniej od października 2025 r.
    W okresie wskazanym przez Spółkę we wniosku jako okres realizacji inwestycji (czyli od
    dnia 18 października 2024 r.) do dnia wydania Decyzji Spółka poniosła koszty wskazane we
    wniosku jako koszty kwalifikowane w łącznej wysokości: (...) zł netto, w tym na:
    - stworzenie nowego środka trwałego w postaci budynku na Nieruchomości kwotę (...) zł
      netto,
    - na nabycie nowych środków trwałych w postaci: (...) w łącznej kwocie (...) zł netto.
    - na modernizację środków trwałych w łącznej kwocie 0,00 zł netto.
    Po dniu wydania decyzji, tj. po dniu (...) 2025 r. Spółka poniosła następujące koszty
    wskazane jako koszty kwalifikowane we wniosku: (...) zł netto, w tym na inwestycję w
    budynek kwotę (...) zł netto.
    Budowa nowego budynku stanowi w świetle przepisów podatkowych oraz ustawy o
    rachunkowości inwestycję, a wydatki na ten cel stanowią wydatki o charakterze
    inwestycyjnym, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów
    bezpośrednio w dacie ich poniesienia, ale dopiero po zakończeniu całej inwestycji poprzez
    odpisy amortyzacyjne. W związku z tym, wszystkie dotychczas poniesione przez Spółkę
    koszty związane z wytworzeniem nowego środka trwałego jakim jest budynek są
    ujmowane w pozycji „środek trwały w budowie”.
    Ponieważ w treści Decyzji nie został wprost wskazany okres prowadzania inwestycji, tj. nie
    została wskazana data początkowa a jedynie data końcowa, w sytuacji, gdy wniosek
    określał okres prowadzenia inwestycji jako czas od 18 października 2024 r. do 31 grudnia
    2025 r., powstała wątpliwość po stronie Spółki, czy wydatki poniesione przez Spółkę w
    ramach nowej inwestycji po dniu złożenia wniosku, ale przed dniem wydania Decyzji o
    wsparciu mogą być zaliczone do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą i podlegać
    uwzględnieniu w odliczeniu od podatku dochodowego od osób prawnych.
    Jednocześnie, ponieważ Spółka dokonywała zakupów materiałów oraz usług na potrzeby
    wytworzenia nowego środka trwałego w postaci budynku w okresie od złożenia wniosku o
    wsparcie do dania wydania decyzji o wsparciu a także po dniu wydania decyzji o wsparciu
    a zakończenie inwestycji, oddanie obiektu do użytkowania, uzyskanie ostatecznej i
    bezwarunkowej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie całości obiektu nastąpi dopiero we
    wrześniu lub październiku 2025 r., czyli już po wydaniu decyzji o wsparciu, powstała
    wątpliwość po stronie Spółki jak należy ustalić moment poniesienia kosztu nowej
    inwestycji w świetle decyzji o wsparciu, czy można przyjąć, że będzie to dzień zakończenia

    inwestycji, uzyskania pozwolenia na użytkowanie dla całego budynku i jego zaliczenie do
    środków trwałych Spółki. Ustalenia momentu poniesienia kosztu nowej inwestycji dotyczy
    pytanie 2 w przedmiotowym wniosku.
    Pytania (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego do obliczenia dochodów
      podlegających zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie
      przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako
      kwalifikujące się do uzyskania wsparcia należy uznać koszty na realizację nowej
      inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja
      2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji poniesione od momentu złożenia wniosku o
      udzielenie wsparcia przed wydaniem decyzji o wsparciu, czy jedynie te koszty, które
      zostały poniesione dopiero po wydaniu decyzji o wsparciu?
    2. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego momentem poniesienia kosztów
      kwalifikowanych na wytworzenie środków trwałych na potrzeby kalkulacji zwolnienia
      podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych będzie moment zaliczenia wytworzonego środka trwałego do
      ewidencji środków niezależnie od tego, czy zapłata za nabywane usługi oraz towary
      związane z wytworzeniem tego środka trwałego miała miejsce po dniu złożenia
      wniosku o wsparcie ale przed wydaniem decyzji, czy też po wydaniu decyzji o
      wsparciu?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz w
    uzupełnieniu wniosku)
    Stanowisko Spółki co do pytania nr 1.
    Zdaniem Spółki, przy kalkulowaniu wysokości zwolnienia od podatku dochodowego od
    osób prawnych z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, będzie ona uprawniona uwzględnić
    jako kwalifikowalne koszty poniesione na rzecz nowej inwestycji opisane we wniosku oraz
    decyzji o wsparciu po 18 października 2024 r. a przed wydaniem decyzji o wsparciu w
    łącznej kwocie, jak również wszystkie koszty poniesione po dniu wydania decyzji o
    wsparciu do dnia 31 grudnia 2025 r.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody podatników, z
    zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej
    inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r.
    o wspieraniu nowych inwestycji i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu,
    przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami. Z art. 17 ust. 4 wynika zaś, że zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1
    pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji
    nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej jako „u.w.n.i.”)
    określa zasady udzielania przedsiębiorcom wsparcia na realizację nowych inwestycji,
    organ właściwy w sprawach wspierania nowych inwestycji oraz jego kompetencje i tryb
    działania, a także zadania zarządzających obszarami odpowiedzialnych za wspieranie
    nowych inwestycji. Zgodnie z art. 2 tej ustawy, nowa inwestycja to między innymi
    inwestycja w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z
    założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu.
    Jak wskazuje art. 3 ust. 1 u.w.n.i., wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w
    formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Art. 13 u.w.n.i. wskazuje, że wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową
    inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu” (ust. 1); decyzję o wsparciu
    wydaje minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek przedsiębiorcy ubiegającego
    się o wsparcie zawierający plan realizacji nowej inwestycji (ust. 2); decyzję o wsparciu
    wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 15 (ust. 3); a także, że
    rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji o wsparciu
    ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której rozpoczęto inwestycję, w oparciu
    o którą jest prowadzona działalność gospodarcza (ust. 8).
    Przepis ten definiuje także, kiedy można mówić o rozpoczęciu inwestycji. Art. 13 ust. 9
    stanowi, że przez rozpoczęcie inwestycji rozumie się:
    1) rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją lub
    2) pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń, lub
    3) inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna - w zależności
      od tego, które z tych zdarzeń wystąpiło pierwsze, przy czym nie uznaje się za
      rozpoczęcie inwestycji zakupu gruntów ani prac przygotowawczych, takich jak
      uzyskanie zezwoleń i przeprowadzenie studiów wykonalności.
    Jednocześnie, zgodnie z § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:
    a) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    b) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,
      kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem
      zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i
      zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    c) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    d) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    e) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,
    f) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy
      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
      jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów;
    2) dwuletnich kosztów pracy określonych w § 5 ust. 1 pkt 2 zalicza się koszty poniesione
      przez przedsiębiorcę na tworzenie nowych miejsc pracy w związku z realizacją nowej
      inwestycji.
    W ust. 3 § 8 tego rozporządzenia zostało natomiast wskazane, że koszty określone w ust. 1
    pkt 1 zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu kosztów
    nowej inwestycji, jeżeli zostały poniesione w okresie realizacji inwestycji, a w przypadku:

    1) kosztów określonych w ust. 1 pkt 1 lit. e - jeżeli zostały poniesione w okresie nie
      dłuższym niż do zakończenia okresu utrzymania inwestycji, trwającego przez okres 5
      lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
      przedsiębiorców przez okres 3 lat, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji.
    Jednocześnie, w u.w.n.i. ani w rozporządzeniu nie zawarto definicji „okresu realizacji
    inwestycji”. Pozycja ta zaś znajduje się we wniosku o udzielenie wsparcia i jest wypełniana
    przez wnioskodawcę.
    Co do momentu początkowego rozpoczęcia inwestycji, to należy sięgnąć do przepisów UE.
    Zgodnie z tymi regulacjami pomoc udzielana w ramach decyzji o wsparciu jest pomocą
    publiczną. Z przepisów o pomocy publicznej wynika, że także w przypadku decyzji o
    wsparciu wydawanej na podstawie ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, okres
    kwalifikowalności kosztów rozpoczyna się po dniu złożenia wniosku o wsparcie. Jedynie
    rozpoczęcie realizacji inwestycji przed złożeniem wniosku może skutkować brakiem
    możliwości uznania poniesionych wydatków za niekwalifikowalne. Generalna zasada
    określająca, że kwalifikowalność wydatków zaczyna się najwcześniej od dnia złożenia
    wniosku o pomoc publiczną wynika z art. 6 rozporządzenia KE 651/2014 - (tzw. GBER).
    Zasada, ta wskazuje, że okres kwalifikowalności kosztów w przypadku decyzji o wsparciu
    rozpoczyna się po dniu złożenia wniosku o wsparcie. Wynika to także z przepisów o
    pomocy publicznej oraz szczegółowych regulacji zawartych w ustawie z dnia 10 maja 2018
    r. o wspieraniu nowych inwestycji. W szczególności art. 14 ust. 1 tej ustawy stanowi, że
    pomoc publiczna może być udzielona tylko wtedy, gdy inwestor złożył wniosek o
    udzielenie pomocy przed rozpoczęciem realizacji inwestycji. Także w Wytycznych Komisji
    Europejskiej dotyczące regionalnej pomocy inwestycyjnej (GBER -Rozporządzenie KE nr
    651/2014, art. 6 ust. 2) Komisja Europejska wskazuje, że pomoc inwestycyjna może być
    przyznana wyłącznie wtedy, gdy przed rozpoczęciem prac nad projektem wnioskodawca
    złożył formalny wniosek o pomoc. „Rozpoczęcie prac” oznacza podjęcie pierwszego
    prawnie wiążącego zobowiązania do zakupu sprzętu, budowy lub innej formy
    zobowiązania inwestycyjnego, które czyni inwestycję nieodwracalną. Tylko w przypadku,
    jeśli przedsiębiorca rozpocznie inwestycję przed złożeniem wniosku o wsparcie, traci
    prawo do uzyskania pomocy publicznej w formie np. zwolnienia z CIT lub PIT, ponieważ
    taka pomoc uznawana byłaby za „pomoc retroaktywną”, która jest zakazana.
    W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie nastąpiła, ponieważ pierwsze koszty związane
    z nową inwestycją zostały poniesione już po dacie złożenia wniosku, tj. po 18 października
    2024 r.
    Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczone powyżej regulacje oraz treść wniosku Spółki, w
    oparciu o który została wydana Decyzja o wsparciu, w ocenie Spółki, data złożenia
    wniosku ma znaczenie dla określenia początku okresu kwalifikowalności kosztów (czyli od
    kiedy koszty inwestycji mogą być uznane za kwalifikowalne). We wniosku Spółka wprost
    wskazała, że okres inwestycji będzie trwał od 18 października 2025 r. do 31 grudnia 2025
    r. W Decyzji o wsparciu natomiast w pierwszym warunku prowadzenia działalności
    wskazano, że jest nim poniesienie na ternie Nieruchomości kosztów kwalifikowanych
    nowej inwestycji w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 1) lit. b) i c) w wysokości 7 079 000,00 zł w
    terminie do dnia 31 grudnia 2025 r. nie wskazując daty początkowej poniesienia kosztów.
    Ponieważ w punkcie 2 warunków przy warunku dotyczącym utworzenia i utrzymania
    nowych miejsc pracy, organ wprost wskazał, że warunkiem wsparcia jest „utworzenie po
    dniu wydania decyzji o wsparciu, w terminie do 31 grudnia 2025 r. 2 nowych miejsc pracy
    (...)”, należy przyjąć, że niewskazanie w punkcie 1 warunków odnoszącym się do
    poniesienia kosztów kwalifikowanych terminu początkowego oznacza, że chodzi o
    poniesienie kosztów w terminie inwestycji zakreślonych przez Spółkę we wniosku o
    wsparcie, czyli po dniu 18 października 2025 r. a nie dopiero po dniu wydania decyzji o
    wsparciu.
    Podsumowując: należy stwierdzić, w ocenie Spółki, że okres kwalifikowalności rozpoczyna
    się od dnia wskazania we wniosku jako początek inwestycji, czyli od dnia 18 października

    2025 r. niezależnie od tego, kiedy została wydana decyzja o wsparciu na podstawie takiego
    wniosku. W związku z tym, zdaniem Spółki, przy kalkulowaniu wysokości zwolnienia od
    podatku dochodowego od osób prawnych z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, będzie ona
    uprawniona uwzględnić jako kwalifikowalne koszty poniesione na rzecz nowej inwestycji
    opisane we wniosku oraz decyzji o wsparciu po 18 października 2024 r. a przed wydaniem
    decyzji o wsparciu jak również wszystkie koszty poniesione po dniu wydania decyzji o
    wsparciu.
    Stanowisko podatnika co do pytania 2.
    W ocenie wnioskodawcy, momentem poniesienia kosztów kwalifikowanych na
    wytworzenie środków trwałych na potrzeby kalkulacji zwolnienia podatkowego
    określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    będzie moment zaliczenia wytworzonego środka trwałego do ewidencji środków
    niezależnie od tego, czy zapłata za nabywane usługi oraz towary związane z wytworzeniem
    tego środka trwałego miała miejsce po dniu złożenia wniosku o wsparcie ale przed
    wydaniem decyzji, czy też po wydaniu decyzji o wsparciu.
    Uzasadnienie stanowiska podatnika
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody podatników, z
    zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej
    inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r.
    o wspieraniu nowych inwestycji i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu,
    przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami. Z art. 17 ust. 4 wynika zaś, że zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1
    pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji
    nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Jak wskazuje art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji
    (dalej jako „u.w.n.i.”), wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie
    zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.w.n.i, decyzję o wsparciu wydaje się na realizację nowej
    inwestycji:
    1) która spełnia kryteria:
    a) ilościowe,
    b) jakościowe;
    2) w ramach działalności gospodarczej niewyłączonej zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie ust. 3 pkt 1.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 u.w.n.i. i określa okres obowiązywania
    decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest
    obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    W myśl natomiast § 5 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji:
    Maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji
    udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy
      określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia

      pomocą określonych w § 8 ust. 1, których wysokość nie może być wyższa niż
      maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, o której mowa w § 8 ust. 9, albo
    2) tworzenia nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją jest liczona jako iloczyn
      maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich
      kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto
      tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na
      ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych
      pracowników
    - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8
    ust. 1 tego rozporządzenia.
    Zgodnie natomiast z § 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:
    a) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    b) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,
      kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem
      zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i
      zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    c) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    d) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    e) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,
    f) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy
      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
      jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów;
    2) dwuletnich kosztów pracy określonych w § 5 ust. 1 pkt 2 zalicza się koszty poniesione
      przez przedsiębiorcę na tworzenie nowych miejsc pracy w związku z realizacją nowej
      inwestycji.
    Stosownie do § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia: wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych
    nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął
    termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o
    wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności
    od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej, z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w §
    5 ust. 6.
    Z kolei w § 10 rozporządzenia, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego
    limitu pomocy publicznej.
    Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia: koszty kwalifikowane nowej inwestycji oraz wielkość
    pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania decyzji o wsparciu.

    Stosownie zaś do § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia: dniem poniesienia kosztu
    kwalifikowanego nowej inwestycji, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w
    którym poniesiono koszt.
    Jak wskazują organy podatkowe, w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd,
    w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich
    literalnym brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie
    doprowadza do ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych
    metod wykładni w taki sposób, by wyinterpretowana norma spójna była z innymi
    normami skorelowanymi, jak również by jednocześnie w pełni odzwierciedlała intencje
    racjonalnego ustawodawcy. Stanowisko to ma swoje oparcie przede wszystkim w
    założeniu, że źródłem wiedzy, zarówno dla podatnika, jak i organów stosujących prawo,
    jest i zawsze będzie tylko językowe znaczenie norm prawnych, albowiem przekaz językowy
    rozumiany jako możliwy sens słów jest powszechną metodą komunikowania się
    ustawodawcy z podatnikiem i organami stosującymi prawo.
    Analizując powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że z cytowanego § 8 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na
    realizację nowych inwestycji wyraźnie wynika, że do kosztów kwalifikujących się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące ceną nabycia albo kosztem
    wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich,
    zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Z kolei, cenę
    nabycia i koszt wytworzenia ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości.
    Przytoczone powyżej przepisy określają następujące warunki, aby dany wydatek
    zakwalifikować do objęcia pomocą, tj.:
    - muszą stanowić koszty inwestycji,
    - muszą zostać poniesione na terenie określonym w decyzji o wsparciu i w trakcie jej
      obowiązywania,
    - ponoszone wydatki związane z nabyciem lub wytworzeniem środków trwałych muszą
      być zaliczone do składników majątku podatnika i zaliczone do ewidencji środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    W ocenie Spółki, aby mogła ona skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez Spółkę wydatków
    kwalifikowanych, to wyrażenie „poniesienie” musi po pierwsze oznaczać wydatek
    faktycznie poniesiony, czyli zapłacone koszty.
    Po drugie, chociaż w odniesieniu do kwestii pojęcia „poniesionych wydatków
    inwestycyjnych”, pojęcie to nie zostało zdefiniowane w wyżej cytowanym rozporządzeniu,
    należy przyjąć, zdaniem Spółki, że aby Spółka mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku
    dochodowego, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez Spółkę
    wydatków kwalifikowanych jako koszty inwestycji, to „poniesienie” musi oznaczać wydatek
    faktycznie zrealizowany, a nie samą deklarację o zamiarze jego poniesienia, czy też
    zobowiązanie do poniesienia go w przyszłości. Dodatkowo, za wydatki kwalifikujące się do
    objęcia pomocą uznaje się m.in. koszty inwestycji poniesione na wytworzenie we własnym
    zakresie środków trwałych a cytowany powyżej przepis § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji, wprowadza warunek zaliczenia jako koszty kwalifikowane kosztów zarówno
    nabytych, jak i wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem
    zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
    Zatem, uwzględniając fakt, że w przypadku nabycia środka trwałego musi być on
    kompletny i zdatny do użytkowania to należy również przyjąć, że wytworzony we własnym

    zakresie środek trwały musi spełniać takie same kryteria, czyli musi być kompletny i
    zdatny do użytku w dniu przyjęcia go do używania. W związku z tym, w przypadku
    wytworzenia środków trwałych poniesienie wydatku w znaczeniu kasowym (zapłata) nie
    jest wystarczające, aby wydatek ten został uznany za koszt kwalifikowany, ponieważ
    dopiero po zaliczeniu nabytego lub wytworzonego środka trwałego do ewidencji środków
    trwałych następuje ostateczne potwierdzenie, że poniesione koszty są kosztami
    kwalifikowanymi. W świetle powyższego, w ocenie Spółki, jako moment uznania
    poniesionych wydatków na wytworzenie nowego środka trwałego za koszty kwalifikowane
    uprawniające do skorzystania ze wparcia należy przyjąć moment zaliczenia
    wybudowanego budynku do środków trwałych Spółki. Nie ma przy tym, zdaniem Spółki,
    znaczenia moment faktycznej zapłaty za usługi i towary służącego do wytworzenia nowego
    środka trwałego, w tym nie ma znaczenia, czy koszty te zostały faktycznie poniesione i
    zapłacone po złożeniu wniosku ale przed wydaniem decyzji o wsparciu, czy jedynie po
    wydaniu decyzji o wsparciu. Istotne jest, zdaniem Spółki, że zakończenie inwestycji
    polegającej na wytworzeniu nowego środka trwałego w postaci budynku zostanie
    zakończone po otrzymaniu decyzji o wsparciu.
    Reasumując, zgodnie ze stanowiskiem Spółki, jest ona uprawniona do przyjęcia, że
    wszystkie koszty poniesione po dniu złożenia wniosku o wsparcie do zaliczenia nowego
    budynku do środków trwałych (byle nastąpiło to przed 31 grudnia 2025 r., czyli dniem
    określonym w decyzji jako zakończenie inwestycji) stanowią koszty kwalifikowane nowej
    inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej
      decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego
      zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy,
      dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej
      wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Według art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji
      o wsparciu.
    Jak stanowi art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469 ze zm. dalej: „ustawa o WNI”), użyte w ustawie określenie
    nowa inwestycja oznacza,
      inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z
      założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
      zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów
      uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu
      produkcyjnego istniejącego zakładu.

    Stosownie do art. 2 pkt 7 lit. a ustawy o WNI, użyte w ustawie określenie koszty
    kwalifikowane nowej inwestycji - poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu
    oznacza,
      koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej
      inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe, środki
      transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku służące głównie
      celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy będącego spółką
      handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo akcjonariusza, pomniejszone
      o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość
      ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o WNI,
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Katalog ponoszonych wydatków, które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8
    ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy
    publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: „Rozporządzenie o WNI”).
    Zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia o WNI,
      do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu:
        1) kosztów nowej inwestycji zalicza się koszty, będące:
        a) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
        b) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,
        kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem
        zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
        podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych,
        c) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
        d) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
        technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i
        nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
        e) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
        warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
        mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
        najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,
        f) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
        dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu
        finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu
        okresu najmu lub dzierżawy

      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
      jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.
    Według § 8 ust. 3 Rozporządzenia o WNI,
      koszty określone w ust. 1 pkt 1 zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia
      wsparciem z tytułu kosztów nowej inwestycji, jeżeli zostały poniesione w okresie
      realizacji inwestycji, a w przypadku:
      1) kosztów określonych w ust. 1 pkt 1 lit. e - jeżeli zostały poniesione w okresie nie
        dłuższym niż do zakończenia okresu utrzymania inwestycji, trwającego przez okres
        5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
        przedsiębiorców przez okres 3 lat, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji;
      2) kosztów określonych w ust. 1 pkt 1 lit. f - jeżeli zostały poniesione w okresie
        obowiązywania umowy leasingu finansowego.
    Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że określają one następujące
    warunki, aby dany wydatek zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek ten musi:
    - stanowić koszt nowej inwestycji,
    - zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu,
    - być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,
    - być nabyty na warunkach rynkowych,
    - środki trwałe nabyte muszą zostać wpisane do ewidencji środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki środek lub wartość, oraz
      utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro, małych i średnich przedsiębiorców,
      co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    W odniesieniu do kwestii pojęcia „poniesionych wydatków”, pojęcie to nie zostało
    zdefiniowane w wyżej cytowanym rozporządzeniu.
    Wyjaśnić należy, że aby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku
    dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, którego wartość
    uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków
    kwalifikowanych, to wyrażenie „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie
    poniesiony, a nie deklarację o zamiarze jego poniesienia w przyszłości.
    Zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a
    przepisy dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede
    wszystkim z ich wykładnią językową. W związku z powyższym, dla obliczenia wielkości
    zwolnienia podatkowego nie jest wystarczające jedynie zarachowanie wydatku bez jego
    faktycznego poniesienia. Innymi słowy, moment poniesienia kosztów inwestycji, należy
    określać zgodnie z zasadą kasową, tj. przyjmując moment faktycznego zrealizowania
    kosztów w znaczeniu kasowym (chwila zapłaty).
    Mając na uwadze powyższe, nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem do pytania nr
    1 według którego, przy kalkulowaniu wysokości zwolnienia od podatku dochodowego od
    osób prawnych z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, Spółka będzie uprawniona
    uwzględnić jako kwalifikowalne koszty poniesione na rzecz nowej inwestycji opisane we
    wniosku oraz decyzji o wsparciu po 18 października 2024 r. a przed wydaniem decyzji o
    wsparciu.
    Z tych samych powodów nie można również zgodzić się ze stanowiskiem do pytania nr 2.
    Jak wskazano bowiem powyżej, koszty kwalifikowane nowej inwestycji stanowią wyłącznie
    koszty wskazane § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, poniesione w okresie ważności decyzji o
    wsparciu.

    Natomiast, „poniesienie wydatku” oznacza faktyczne jego wydatkowanie w znaczeniu
    kasowym.
    Zatem, skoro zapłata za usługi i towary służące do wytworzenia nowego środka trwałego
    nastąpiła po złożeniu wniosku ale przed wydaniem decyzji o wsparciu to należy uznać, że
    zostały one poniesione przed wydaniem decyzji o wsparciu, a w rezultacie nie mogą
    stanowić kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji.
    Cytowany powyżej przepis § 8 ust. 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia, wprowadza jedynie
    dodatkowy warunek pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków w znaczeniu
    kasowym do kosztów kwalifikowanych.
    W świetle powyższego, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że momentem
    poniesienia kosztów kwalifikowanych na wytworzenie środków trwałych na potrzeby
    kalkulacji zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych będzie moment zaliczenia wytworzonego środka
    trwałego do ewidencji środków niezależnie od tego, czy zapłata za nabywane usługi oraz
    towary związane z wytworzeniem tego środka trwałego miała miejsce po dniu złożenia
    wniosku o wsparcie ale przed wydaniem decyzji, czy też po wydaniu decyzji o wsparciu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.