Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1414/11-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-13
Teza: zwolnienie świadczonych usług szkoleniowych finansowanych ze środków publicznych
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; środek-środki publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 20.10.2011 r. (data wpływu 26.10.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia świadczonych usług - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.10.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podmiotem działającym na rynku szeroko pojętych usług szkoleniowych. Formalnie w zakresie działalności posiada m.in. świadczenie usług edukacyjnych oraz działalność związaną z organizowaniem targów, wystaw i kongresów. Jednakże należy zaznaczyć, iż Wnioskodawca nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). Nie posiada również zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca posiada w swojej ofercie organizację i prowadzenie następujących przedsięwzięć:

*   konferencji;

*   seminariów, które z kolei dzielą się na seminaria sensu stricte i kursy certyfikowane.

Konferencje organizowane przez Wnioskodawcę to merytoryczne spotkania dużej, wyselekcjonowanej pod względem tematu konferencji grupy przedstawicieli danej branży, bądź danego stanowiska pracy (np. konferencje dla branży energetycznej; konferencje dla dyrektorów finansowych). Grupa uczestników konferencji nigdy nie jest zamknięta i ograniczona liczebnie (najczęściej jest to kilkadziesiąt osób lub więcej). Zakres merytoryczny konferencji jest bardzo szeroki. Na program składa się wiele, krótkich wystąpień tematycznych, prowadzonych w formie wykładów przez różne osoby (z reguły jedno wystąpienie obejmuje ok. 1 godziny). Mogą być przeplatane innymi formami przekazywania wiedzy (np. panele dyskusyjne, dyskusje w grupach tematycznych). Wystąpienia na konferencji wygłaszane są do szerokiego grona odbiorców, co uniemożliwia nawiązanie licznych bezpośrednich relacji w czasie wykładów prelegentów z poszczególnymi słuchaczami. Rytm konferencji jest ściśle określony - poszczególni wykładowcy mają określony czas do zagospodarowania według przypisanego im tematu. Czasem na konferencji zarządza kierownik projektu lub wybrany przez niego przewodniczący. Uczestnicy konferencji mają bardzo mały wpływ na zakres merytoryczny wystąpień. Wartością dodaną konferencji jest szerokie nawiązywanie kontaktów biznesowych i znajomości merytorycznych w kuluarach (w czasie przerw w wystąpieniach).

Przykładowe tematy organizowanych konferencji to „Lean management w zakładach produkcyjnych”, „Forum obsługi klienta”, „Ubezpieczenia w internecie”, „Social media marketing w banku”, czy „Polska prezydencja w obszarze telekomunikacji”. Z kolei seminaria sensu stricte są spotkaniami warsztatowymi, obejmującymi swoim zakresem jeden obszar z działalności danego działu firmy, inaczej mówiąc jedno z zadań, jakie staje przed osobami odpowiedzialnymi za efektywne i optymalne funkcjonowanie danego działu w ramach całego biznesu. Seminaria trwają zazwyczaj 2 lub 3 dni. Potwierdzeniem podnoszonych w ich trakcie kwalifikacji jest imienne świadectwo uczestnictwa. Prowadzone są przez starannie dobraną kadrę prelegentów - trenerów, coachów, ekspertów rynku. W kameralnej atmosferze seminarium (od kilku do kilkunastu osób) uczestnicy znajdują odpowiedzi na bardzo szczegółowe, nurtujące ich pytania. Taka forma prowadzenia pozwala na dopasowanie poziomu przekazywanej wiedzy do wymagań, potrzeb i poziomu uczestników zajęć. Rytmem seminarium (zaangażowanie w poszczególne tematy bardziej lub mniej, krócej i dłużej) steruje prowadzący zajęcia, uwzględniając wymagania grupy.

Natomiast kurs certyfikowany powstał z myślą o podnoszeniu kwalifikacji wybranej grupy zawodowej, związanych z wyodrębnioną funkcją, pełnioną w kontekście pracy całego działu firmy. Dedykowany jest określonemu stanowisku, z którym wiąże się szczególny zakres odpowiedzialności, wiedzy i doświadczenia. Stąd wynikiem wspólnej pracy prowadzących i kursantów jest uzyskanie tytuły Certyfikowanego Managera z zakresu odpowiadającego tematyce spotkania. Partnerami kursów certyfikowanych są firmy, instytucje i stowarzyszenia z wieloletnim doświadczeniem w branży, które mogą poszczycić się najlepszą kadrą oraz bogatym portfolio projektów prowadzonych w największych polskim firmach. Swoją wiedzę i doświadczenie przekazują uczestnikom, a po zakończeniu kursu potwierdzają zdobyte kompetencje dokumentem wydawanym wspólnie z Institute for International Research. Kursy certyfikowane obejmują od 3 do 5 dni zajęć, przeplatanych ćwiczeniami, wspólną analizą case studies, wymianą doświadczeń, prowadzoną czasem w atmosferze integracji. Zajęcia przyjmują formę warsztatową, tworząc spójne bloki tematyczne. Kursy certyfikowane prowadzone są w liczebnie ograniczonych grupach - od kilku do kilkunastu osób. Taka formuła pozwala na zindywidualizowanie i rozpoznanie potrzeb poszczególnych uczestników zajęć i dostosowanie pracy w czasie kursu do ich wymagań i możliwości.

Przykładowe tematy seminariów i kursów certyfikowanych, organizowanych przez Wnioskodawcę, to „Certyfikowany manager projektów unijnych”, „Certyfikowany audytor ds. legalności oprogramowania”, „Certyfikowany manager logistyki w farmacji”, „Certyfikowany IT cost controller”, „Budżetowanie projektu IT”, „Regulacje antykorupcyjne w farmacji”, „Transformacja procesów biznesowych do specyfikacji systemów IT”, „Jak unikać pomyłek w zarządzaniu ludźmi” i wiele innych.

Wszystkie powyższe przedsięwzięcia organizowane są przede wszystkim dla przedsiębiorców różnych branż, ich kadry zarządzającej i pracowników, ale też w niektórych z nich uczestniczą również pracownicy instytucji publicznych, np. ZUS, jednostek samorządu terytorialnego, urzędów państwowych. Wnioskodawca nie organizuje odrębnych przedsięwzięć dla tych podmiotów, lecz delegowane przez nie osoby uczestniczą w przedsięwzięciach organizowanych dla wszystkich chętnych, niezależnie od tego, kto zgłosi swoje w nich uczestnictwo. Uczestnikiem danego przedsięwzięcia może być wyłącznie osoba, która została uprzednio zgłoszona do udziału, zaś jej udział został opłacony. Udział zgłoszonej osoby weryfikowany jest poprzez złożenie podpisu na liście przed rozpoczęciem zajęć. Sporadycznie dla tych podmiotów na ich zamówienie organizowane są tzw. seminaria wewnętrzne, w których uczestniczą tylko i wyłącznie pracownicy konkretnej instytucji.

Każde przedsięwzięcie prowadzone jest w oparciu o szczegółowy plan, udostępniany uczestnikom, a także publikowany w materiałach reklamowych i informacyjnych. Osoby uczestniczące w większości z przedsięwzięć - niezależnie od ich charakteru i tematu - otrzymują świadectwo jego ukończenia, sygnowany przez markę działającą na rynku konferencji. Jednakże co do zasady w powyższych przedsięwzięciach nie organizuje się egzaminów sprawdzających stopień przyswojenia wiedzy przez uczestników.

Warto dodać, iż Wnioskodawca nie weryfikuje pochodzenia środków, z których uczestnicy powyższych przedsięwzięć finansują udział swój lub swoich przedstawicieli. Niezależnie od tego jednak, sprzedaż usług na rzecz instytucji publicznych to niewielka część całości sprzedaży Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług opisanych na wstępie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym, usługi świadczone przez podatnika:

*   konferencje,

*   seminaria,

*   kursy certyfikowane

podlegają zwolnieniu z podatku VAT w odniesieniu jednakże wyłącznie do tych nabywców, którzy przedstawią oświadczenie, iż środki, z których finansują nabycie usług pochodzą w całości, lub przynajmniej w 70% ze środków publicznych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Opisane powyżej usługi podlegać będą zwolnieniu z podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), dalej ustawa o VAT, zwalnia się z podatku VAT usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jednocześnie stosownie do § 13 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W omawianym przypadku rozważenia wymagają dwie okoliczności:

*   czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego;

*   czy w przypadku zakupu usług przez instytucje publiczne, np. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, ministerstwo, mamy do czynienia z finansowaniem ze środków publicznych.

Przede wszystkim należy zaznaczyć iż przepis § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów - podobnie jak art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c ustawy o VAT nie przewiduje żadnych dodatkowych warunków, w szczególności nie wymaga, by usługi prowadzone były w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Jednocześnie przepisy ustawy i rozporządzenia nie definiują w żaden sposób sformułowania „kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego”.

W dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego podatku od wartości dodanej (Dz. U. L nr 288 str. 1). Przepis art. 14 rozporządzenia nr 1777/2005, wyjaśnia co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 25 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. L Nr 347, str. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Należy podkreślić, iż rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/328/EEC ze zm.).

Warto zaznaczyć, iż w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 zastąpiło ww. rozporządzenie Rady nr 1777/2005, co jednakże pozostaje bez wpływu na poczynione powyżej ustalenia, bowiem art. 44 Rozporządzenia Rady nr 282/2011 powtarza regulację uprzednio obowiązującego art. 14 Rozporządzenia Rady nr 1777/2005.

Podsumowując zatem tę część rozważań, Wnioskodawca uważa, iż organizowane przez niego przedsięwzięcia, jako nakierowane na uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy ich uczestników, która to wiedza jest wykorzystywana dla celów zawodowych, stanowi świadczenie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w powołanych przepisach ustawy o VAT i rozporządzenia wykonawczego.

W przekonaniu Wnioskodawcy w sytuacji, gdy nabywcą usługi są instytucje publiczne, np. ZUS lub jednostki samorządu terytorialnego, mamy do czynienia z finansowaniem ze środków publicznych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), środkami publicznymi są dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2, przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące ze sprzedaży papierów wartościowych, z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego, ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych, z otrzymanych pożyczek i kredytów, z innych operacji finansowych oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Biorąc pod uwagę powyższą regulację, w przekonaniu Wnioskodawcy usługi szkoleniowe realizowane na rzecz podmiotów publicznych, np. ZUS, czy organów samorządu terytorialnego, w warunkach przywołanych w opisie stanu faktycznego, są finansowane ze środków publicznych, jeśli okoliczność pochodzenia środków na zapłacenie ceny usługi ze środków publicznych wynika wprost z oświadczenia nabywcy.

Warto przy tym dodać, iż zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji, gdy w tym samym przedsięwzięciu uczestniczą osoby z sektora prywatnego, oraz osoby wydelegowane przez wspomniane instytucje, to wobec nabywców innych, niż instytucje publiczne, zastosowanie znajdzie stawka podstawowa VAT.

Powyższe stanowisko potwierdza również praktyka interpretacyjna organów podatkowych, np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu Nr ILPP1/443-741/11-4/AW z dnia 12 sierpnia 2011 r., w której stwierdził on, iż „usługi szkoleniowe dla pracowników firm jednostek budżetowych lub innych jednostek korzystają ze zwolnienia, z uwagi na ich finansowanie ze środków publicznych w całości, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy lub w granicach od 70%-100%, zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług”. Podobne stanowisko zajął również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji nr IPPP2/443-954/10-5/MM z dnia 30 marca 2011 r.

Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka prosi o potwierdzenie stanowiska podatnika jako prawidłowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.