Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.595.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ugody
ulga-ulga odsetkowa
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga
odsetkowa (kontynuacja praw nabytych)
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26b (uchylony)

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    26 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 czerwca 2025 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        (...);
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

Dnia (...)2006 r. Wnioskodawcy (dalej również jako: Kredytobiorcy, Kredytobiorca) zawarli z
    Bankiem (...) z siedzibą w (...) umowę kredytu budowlanego w walucie wymienialnej na
    kwotę (...) CHF na okres do (...) 2036 r. Ww. Bank podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie
    odrębnych ustaw regulujących zasady jej funkcjonowania.
    Stosownie do treści § (...) ww. umowy, kwota (...) CHF jest przeznaczona na sfinansowanie
    celu określonego w ust. 3. W myśl § (...) ww. umowy, kredyt przeznaczony jest na zakup
    nieruchomości położonej w (...) budowanej przez dewelopera (...) z siedzibą w (...),
    pozwolenie na budowę nr (...) z dnia (...) 2006 r. Pozostała kwota, tj. (...) CHF jest
    przeznaczona na sfinansowanie należnej Bankowi opłaty przygotowawczej. Zgodnie z § (...)
    ww. umowy, obowiązkowe ubezpieczenie spłaty kredytu stanowi hipoteka zwykła w
    kwocie (...) CHF, stanowiąca 100% kwoty kredytu oraz hipoteka kaucyjna zabezpieczająca
    odsetki umowne i koszty uboczne do kwoty (...) CHF, stanowiącej 50% kwoty kredytu,
    wpisana na pierwszym miejscu na rzecz Banku, na nieruchomości stanowiącej własność
    Kredytobiorców. Dodatkowo zabezpieczenie stanowiły weksel własny in blanco wraz z
    deklaracją wekslową na rzecz Banku, cesja praw z tytułu wniesienia wkładu budowlanego,
    pełnomocnictwo do konta osobistego, ubezpieczenie niskiego wkładu własnego.
    Spłata kredytu następuje poprzez potrącenie przez Bank swoich wierzytelności
    bezpośrednio z rachunku Kredytobiorców prowadzonego w walucie PLN. Przez cały okres
    kredytowania Wnioskodawcy spłacają kredyt wraz z odsetkami w złotych w miesięcznych
    ratach (§ (...) ww. umowy). Termin spłat oraz wysokość rat określa harmonogram spłat (§
    (...) ww. umowy). Kredyt do tej pory nie został przewalutowany na inną walutę ani na
    walutę PLN. Kredyt również nie był refinansowany ani konsolidowany z innym kredytem.
    Kredyt został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej tj. zakup
    mieszkania na własne cele mieszkaniowe. Nigdy wcześniej Kredytobiorcy nie korzystali z
    umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.
    Zakup lokalu mieszkalnego.
    Aktem notarialnym z (...) 2007 r. Wnioskodawcy dokonali zakupu lokalu mieszkalnego o
                    2powierzchni użytkowej (...) m (...) wraz z związanym z nim udziałem w nieruchomości i
    częściach wspólnych budynku. Lokal ten położony jest na pierwszym piętrze pod nr A w
    budynku mieszkalnym trzy-segmentowym posadowionym na nieruchomości objętej
    księgą wieczystą nr (...). W § (...) aktu notarialnego strony oświadczyły, że ustalają sposób
    wyłącznego korzystania z nieruchomości wspólnej w ten sposób, że:

      1) z terenu zielonego tarasów przydomowych prawo do wyłącznego korzystania z
        terenu zielonego w granicach segmentu będą mieli każdocześni właściciele lokali
        położonych na parterze segmentu (lokali numer B, C, D), które nie są
        pomieszczeniami przynależnymi do żadnego z tych lokali,
      2) z miejsca parkingowego, zgodnie z którym każdocześni właściciele lokalu nr A będą
        uprawnieni do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego.
    Jednocześnie w akcie notarialnym (§(...)) wniesiono o:
      - wyodrębnienie z ww. księgi wieczystej lokalu mieszkalnego, a następnie założenie dla
        tego lokalu nowej księgi wieczystej (nr (...));
      - wpis w dziale l-Sp nowo założonej księgi wieczystej dla ww. lokalu wzmianki, że z
        lokalem mieszkalnym związany jest udział wynoszący (...) części nieruchomości i
        częściach wspólnych budynku;
      - wpis w KW nr (...) własności na rzecz każdoczesnego właściciela lokalu mieszkalnego
        odnośnie udziału wynoszącego (...) części nieruchomości i częściach wspólnych
        budynku.
    Z powyższych postanowień wynika, że Wnioskodawcy jako właściciele lokalu nr A
    położonego na pierwszym piętrze nie mają prawa do korzystania z terenu zielonego.
    Miejsce parkingowe nie jest natomiast przedmiotem odrębnej własności a uprawnienie do
    korzystania z niego nie wiązało się z koniecznością uiszczenia dodatkowego
    wynagrodzenia, które podlegałoby finansowaniu kredytem, o którym mowa w pkt 1.
    Zarówno lokal mieszkalny jak i miejsce parkingowe nie były i nie są wynajmowane osobom
    trzecim. W lokalu mieszkalnym nigdy nie była zarejestrowana ani prowadzona działalność
    gospodarcza. Wnioskodawcy osobiście zamieszkują w zakupionym lokalu i korzystają z
    miejsca parkingowego.
    Ulga odsetkowa.
    Zgodnie z art. 26b ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej u.p.d.o.f), w brzmieniu obowiązującym w dniu zawarcia umowy kredytu
    budowlanego – od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza
    się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę
    odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na
    sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych,
    związanej z:
      1) budową budynku mieszkalnego albo
      2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni
        mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego
        albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
      3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w
        takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w
        wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
      4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową
        (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia
        niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne
        mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
    W myśl art. 26b ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.f. inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynku
    mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, którego budowa została zakończona nie wcześniej
    niż w 2002 r.

    W latach 2007-2023 Wnioskodawcy, na podstawie wskazanej powyżej regulacji, korzystali
    z tzw. ulgi odsetkowej. Odsetki były faktycznie zapłacone i dokumentowane dowodami
    wystawianymi przez Bank.
    Ugoda z Bankiem.
    Wnioskodawcy otrzymali propozycję ugody z Bankiem i rozważają jej zawarcie, jednak do
    czasu otrzymania interpretacji indywidualnej wstrzymali się z podjęciem negocjacji.
    Wnioskodawcy planują podpisać ugodę po uzyskaniu interpretacji indywidualnej.
    Warunki zawarte w propozycji ugody to:
      - utrzymanie umowy kredytu budowlanego w mocy i całkowite jej rozliczenie,
      - kredyt pozostający do spłaty zostanie przewalutowany na PLN oraz,
      - całość aktualnego zadłużenia z tytułu kredytu po przewalutowaniu zostanie umorzona
        oraz
      - Bank dokona wypłaty na rzecz Kredytobiorcy w związku z „rozliczeniem Umowy
        kredytu".
    Szacunkowe skutki finansowe dla Kredytobiorcy po zawarciu ugody, wynikające z
    przedstawionych Wnioskodawcom przez Bank „Proponowanych ogólnych warunków
    zawarcia ugody” to:
    - kwota aktualnego zadłużenia na dzień wydania propozycji: (...)CHF po przeliczeniu po
    średnim kursie CHF według NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający wydanie
    propozycji stanowi (...) PLN,
    - kwota do umorzenia: (...) PLN,
    - wysokość wypłaty na rzecz Kredytobiorcy w związku z „rozliczeniem Umowy kredytu”: (...)
    PLN.
    Przy czym Wnioskodawcy pragną wskazać, że wysokość wypłaty zostanie ostatecznie
    uzgodniona w toku procesu negocjacji z Bankiem w określonym szacowanym przedziale:
    od (...) PLN do (...) PLN.
    Według propozycji ugody, Wnioskodawcy dzięki jej zawarciu zyskują:
    - umorzenie całości zadłużenia z tytułu kredytu (kapitał),
    - zamknięcie umowy kredytowej i zwolnienie zabezpieczenia,
    - wypłatę środków w związku z „rozliczeniem Umowy kredytu”,
    - brak dodatkowych kosztów za przewalutowanie.
    Z proponowanej przez Bank treści ugody wynika zatem, że po zawarciu ugody Bank
    umorzy całe zadłużenie (pkt (...) propozycji ugody). W związku ze zwolnieniem z długu:
    „Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie), a Kredytobiorca oświadcza, że
    to ww. zwolnienie z długu przyjmuje”.
    Nadto Bank dokona na rzecz Kredytobiorcy wypłaty w związku z rozliczeniem umowy
    kredytu budowlanego we wskazanym powyżej szacowanym przedziale (...) PLN - (...) PLN.
    Propozycja ugody zawiera postanowienia, z których wynika iż Bank wymaga, aby
    Kredytobiorca przyjął do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu
    zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku i otrzymania wypłaty „w związku z rozliczeniem”
    umowy kredytu budowlanego, u Kredytobiorcy powstanie podlegający opodatkowaniu
    przychód, a Bank będzie zobowiązany do wypełnienia ciążących na nim obowiązków
    informacyjnych (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
    Zarówno postanowienia ugody zaproponowanej przez Bank jak i odpowiedzi na zapytania
    skierowane przez Wnioskodawców do Banku, nie uszczegóławiają na co składa się kwota
    wypłaty w związku z „rozliczeniem Umowy kredytu”.

    Zgodnie z zaświadczeniem otrzymanym z Banku na dzień (...) 2025 r. saldo zadłużenia
    wynosi (...) CHF, w tym kapitał niewymagalny (...) CHF, a odsetki niewymagalne (...) CHF. Na
    dzień wystawienia zaświadczenia Wnioskodawcy nie zalegają ze spłatą zobowiązań z
    tytułu ww. kredytu. Kwota dokonanych spłat z tytułu kapitału kredytu w okresie od (...)
    2006 r. do (...) 2025 r. wynosi (...) CHF, co w przeliczeniu na PLN stanowi kwotę (...) PLN.
    Kwota dokonanych spłat z tytułu odsetek od kredytu w okresie od (...) 2006 r. do (...) 2025
    r. wynosi (...) CHF, co w przeliczeniu na PLN stanowi kwotę (...) PLN. Kapitał oraz odsetki
    zostały przeliczone na PLN po kursie walutowym stosowanym przez Bank w dniu ich
    zapłaty. Oznacza to zatem, że kwota kredytu wynikająca z umowy zawartej (...) 2006 r. w
    wysokości (...) CHF w przeliczeniu na PLN wynosiła wówczas (...) PLN i jest to kwota
    faktycznie otrzymanych przez Kredytobiorcę środków pieniężnych w walucie polskiej. Z
    kolei łącznie w przeliczeniu na walutę polską Kredytobiorca spłacił (...) PLN.
    Tym samym suma wpłat dokonanych na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu
    mieszkaniowego pomniejszona o kwotę, którą Kredytobiorca ma otrzymać od Banku na
    podstawie propozycji ugody, nie jest mniejsza niż kwota uzyskanego kapitału z tytułu
    umowy o kredyt mieszkaniowy.

## Pytanie

1. Czy w związku z przytoczonym opisem zdarzenia przyszłego, przewalutowana na PLN
      kwota całego zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu kredytu budowlanego, w przypadku
      jej umorzenia przez Bank (tj. zwolnienia Kredytobiorcy z długu) na warunkach
      określonych w opisie zdarzenia przyszłego spełniać będzie warunki do zaniechania
      poboru podatku dochodowego od osób fizycznych określone w Rozporządzeniu
      Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U.2024.102 ze zm.)?
    2. Czy w związku z przytoczonym opisem zdarzenia przyszłego zaniechanie poboru
      podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczyć będzie całej umorzonej kwoty
      kredytu budowlanego, pomimo przyznania każdoczesnym właścicielom
      zakupionego przez Wnioskodawców lokalu wyłącznego prawa do korzystania z
      miejsca parkingowego?
    3. Czy w związku z przytoczonym opisem zdarzenia przyszłego zwolnienie
      Kredytobiorcy z długu (umorzenie zadłużenia Kredytobiorcy) w zakresie kwoty
      kapitału nie wymagalnego, kapitału przeterminowanego (wymagalnego) obliguje
      Wnioskodawców do korekty tzw. ulgi odsetkowej lub wykazania doliczeń do
      dochodu z tego tytułu w roku zawarcia ugody?
    4. Czy w związku z przytoczonym opisem zdarzenia przyszłego wypłata na rzecz
      Wnioskodawców z tytułu rozliczenia Umowy kredytu będzie przychodem lub
      dochodem podlegającym opodatkowaniu w rozumieniu u.p.d.o.f. albo spowoduje
      konieczność dokonania korekty tzw. ulgi odsetkowej albo wykazania doliczeń do
      dochodu z tego tytułu w roku zawarcia ugody i w jakiej części?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, przewalutowana na PLN kwota całego zadłużenia Kredytobiorcy z
    tytułu kredytu budowlanego, w przypadku jej umorzenia przez Bank (tj. zwolnienia
    Kredytobiorcy z długu) na warunkach określonych w opisie zdarzenia przyszłego
    spełniać będzie warunki do zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.
    j. Dz.U.2024.102 ze zm.).
    W Państwa ocenie, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    dotyczyć będzie całej umorzonej kwoty kredytu budowlanego, pomimo przyznania

    każdoczesnym właścicielom zakupionego przez Wnioskodawców lokalu wyłącznego
    prawa do korzystania z miejsca parkingowego.
    W Państwa ocenie, zwolnienie Kredytobiorcy z długu (umorzenie zadłużenia
    Kredytobiorcy) w zakresie kwoty kapitału nie wymagalnego, kapitału
    przeterminowanego (wymagalnego) nie obliguje Wnioskodawców do korekty tzw. ulgi
    odsetkowej ani do wykazania doliczeń do dochodu z tego tytułu w roku zawarcia ugody.
    W Państwa ocenie, wypłata na rzecz Wnioskodawców z tytułu rozliczenia Umowy
    kredytu nie będzie przychodem ani dochodem podlegającym opodatkowaniu w
    rozumieniu u.p.d.o.f. ani nie spowoduje konieczności dokonania korekty tzw. ulgi
    odsetkowej. Wnioskodawcy obowiązani będą jednak doliczyć do dochodu w roku
    podatkowym, w którym zawarta zostanie ugoda z Bankiem na zasadzie art. 45 ust. 3a u.
    p.d.o.f. część wypłaty dotyczącą spłaconych wcześniej odsetek. Podział na cześć
    kapitałową i odsetkową wypłaty powinien nastąpić w takiej samej proporcji w jakiej
    pozostają dokonane w okresie obowiązywania umowy kredytu budowlanego spłaty
    kapitału kredytu oraz odsetek od kredytu.
    Uzasadnienie
    Reguły dotyczące opodatkowania.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w
    tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego,
    zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia

    otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż
    wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej
    kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20
    ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na podstawie ugody Bank umorzy istniejące zadłużenie, a dodatkowo wypłaci ustaloną
    kwotę. W ocenie Wnioskodawcy należy zatem przeanalizować skutki podatkowe
    powyższych czynności.
    Umorzenie wierzytelności.
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia
    się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony
    dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z póżn. zm.)
    zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
    przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie). Otrzymanie kredytu i jego spłata na
    warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po
    stronie Kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu,
    jego części lub odsetek. Wtedy bowiem Kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie
    majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych). Tym samym w umorzoną Wnioskodawcy kwotę wierzytelności z tytułu
    zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzeniem MF:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku, gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez Kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., zaniechanie, o którym mowa w ust. 1
      pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
      jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21
      ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
      mieszkaniowego.
    4. W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku, gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku, gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do
    dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest
    mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. za wydatki poniesione na cele, o
    których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku

    mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie
    gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
    takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do
    domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c)
    nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
    użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z
    rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
    gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w
    okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131. grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
    budowę budynku mieszkalnego, d) budowę. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu
    mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele
    mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
    niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Skutki podatkowe dla Wnioskodawców z tytułu zawarcia ugody z Bankiem.
    W kwestii pierwszego pytania, w związku z przytoczonym wcześniej opisem zdarzenia
    przyszłego można stwierdzić, że spełnione są wszystkie przesłanki określone w
    rozporządzeniu MF:
    1. kredyt został zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej:
    2. kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt został zabezpieczony hipotecznie:
    4. Kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Wnioskodawcy
    nie korzystali wcześniej z zawieszenia poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Ponadto kredyt nie był refinansowany
    ani konsolidowany przez żadnego z małżonków. Wnioskodawcy wypełnili zatem
    wszystkie wymienione wyżej przesłanki z rozporządzenia MF, a tym samym w ocenie
    Wnioskodawcy stanowisko dotyczące pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Odnośnie pytania drugiego, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego
    pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu
    ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb
    przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą
    zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również
    do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż
    mieszkalne. Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy do lokalu mogą przynależeć, jako
    jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie
    przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w
    którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż,
    zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”. Z powyższego wynika, że do lokalu
    mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia. W sytuacji, gdy pomieszczenia
    typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z
    lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną

    księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny
    mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f.
    Z kolei art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali stanowi, iż w razie
    wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości
    wspólnej jako prawo związane z własnością lokali i przyjmuje się, że udział właściciela
    lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni
    użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej
    powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi.
    Z przedstawionego przez Wnioskodawców opisu zdarzenia przyszłego wynika, że
    miejsce parkingowe jest elementem nieruchomości wspólnej, nie stanowi przedmiotu
    odrębnej własności oraz nie posiada odrębnej księgi wieczystej. Nie można uznać
    zatem, że spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z
    zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Cała kwota kredytu budowlanego
    przyznana została zatem na zakup lokalu mieszkalnego więc cała umorzona kwota tego
    kredytu spełnia warunki do zaniechania poboru podatku dochodowego zgodnie z
    rozporządzeniem MF. Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawców stanowisko
    dotyczące pytania nr 2 jest prawidłowe.
    W kontekście pytania trzeciego w ocenie Wnioskodawców, zawarcie ugody z Bankiem,
    w wyniku której dojdzie do umorzenia zadłużenia Kredytobiorcy w zakresie kwoty
    kapitału nie wymagalnego i kapitału przeterminowanego (wymagalnego), nie rodzi
    obowiązku korekty ulgi odsetkowej ani wykazania doliczeń do dochodu z tego tytułu w
    roku podatkowym, w którym podpisano ugodę. Zauważyć bowiem należy, iż ugoda nie
    doprowadzi do stwierdzenia całkowitej nieważności umowy kredytu budowlanego i
    faktycznie nie zaistnieje konieczność zwrotu świadczeń spełnionych przez strony na
    podstawie tej umowy. W związku z tym faktycznie poniesione do roku podatkowego
    2023 wydatki na spłatę odsetek od kredytu budowlanego nie utracą swojego
    charakteru i nadal wypełniać będą warunki określone w art. 26b u.p.d.o.f. w brzmieniu z
    dnia zawarcia umowy kredytowej.
    Zasady korzystania z ulgi odsetkowej, pomimo uchylenia art. 26b u.p.d.o.f. z dniem 1
    stycznia 2007 r., zostały zachowane na mocy przepisów przejściowych, tj. art. 9 ust. 1
    ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2006 r. nr 217, poz. 1588 ze
    zm.), które gwarantują podatnikom prawo do dalszego odliczania zapłaconych odsetek
    do końca obowiązywania umowy kredytowej, nie dłużej niż do 31 grudnia 2027 r.
    Wątpliwości Wnioskodawców dotyczą natomiast potencjalnego obowiązku doliczenia
    do dochodu kwot, które zostały uprzednio odliczone w ramach tej ulgi w szczególności
    w świetle art. 45 ust. 3a ustawy o PIT. Przepis ten stanowi, że jeżeli podatnik otrzymał
    zwrot wcześniej odliczonych kwot, jest zobowiązany do ich doliczenia do dochodu w
    roku zwrotu. W ocenie Wnioskodawców, przepis ten nie ma jednak zastosowania w
    niniejszej sprawie, ponieważ umorzenie dotyczy wyłącznie części kapitałowej kredytu, a
    nie odsetek, które były przedmiotem odliczeń.
    W ocenie Wnioskodawców umorzenie wskazanych kwot kapitału kredytu i zawarcie z
    Bankiem ugody, na mocy której umowa kredytu budowlanego zostaje utrzymana w
    mocy i jednocześnie całkowicie rozliczona, nie powinno rodzić konieczności
    korygowania dokonanych wcześniej odliczeń na zasadzie tzw. ulgi odsetkowej ani
    doliczenia tych kwot do dochodu w roku zawarcia ugody. Ugoda ta przewiduje bowiem,
    że umorzona zostanie część niespłaconego kapitału kredytu oraz ewentualne odsetki,
    które również nie były jeszcze wymagalne więc jako nie opłacone nie mogły być
    przedmiotem wcześniejszych odliczeń od dochodu. Wobec powyższego w ocenie
    Wnioskodawców stanowisko dotyczące pytania nr 3 jest prawidłowe.
    W kwestii czwartego pytania, zdaniem Wnioskodawców wypłata na ich rzecz tytułem
    rozliczenia Umowy kredytu nie będzie stanowiła przychodu ani dochodu podlegających
    opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Wnioskodawcy wskazują, że ugoda nie określa co składa się na kwotę wypłaty z tytułu
    rozliczenia kredytu. Zdaniem Wnioskodawców wypłata związana jest z kwotą
    wpłaconych wcześniej środków na rzecz Banku tytułem umowy kredytu i nie stanowi
    przychodu ani dochodu, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Otrzymana od Banku kwota wypłaty z tytułu
    rozliczenia Umowy kredytu nie przysporzy Wnioskodawcy korzyści, bowiem wcześniej
    Wnioskodawcy wpłacili dużo wyższą kwotę niż ta, która jest proponowana przez Bank w
    ramach umowy kredytu. Należy bowiem zauważyć, że na dzień (...) 2024 r. kwota
    faktycznie dokonanych spłat wynosi (...) PLN, natomiast Wnioskodawcy otrzymali od
    Banku (...) PLN.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu
    jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem
    pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez
    ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 jako otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej
    jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno
    zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie
    mające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik,
    czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych,
    świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z zaświadczeniem otrzymanym z Banku na dzień (...) 2025 r. saldo zadłużenia
    wynosi (...) CHF, w tym kapitał niewymagalny (...) CHF, a odsetki nie wymagalne (...) CHF.
    Na dzień wystawienia zaświadczenia Wnioskodawcy nie zalegają ze spłatą zobowiązań z
    tytułu w/w kredytu. Kwota dokonanych spłat z tytułu kapitału kredytu w okresie od (...)
    2006 r. do (...) 2025 r. wynosi (...) CHF, co w przeliczeniu na PLN stanowi kwotę (...) PLN.
    Kwota dokonanych spłat z tytułu odsetek od kredytu w okresie od (...) 2006 r. do (...)
    2025 r. wynosi (...) CHF, co w przeliczeniu na PLN stanowi kwotę (...) PLN. Kapitał oraz
    odsetki zostały przeliczone na PLN po kursie walutowym stosowanym przez Bank w
    dniu ich zapłaty. Oznacza to zatem, że kwota kredytu wynikająca z umowy zawartej (...)
    2006 r. w wysokości (...) CHF w przeliczeniu na PLN wynosiła (...) zł i taką właśnie kwotę
    Wnioskodawcy otrzymali od Banku. Tym samym aktualna suma wpłat dokonanych na
    rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego pomniejszonego o kwotę, którą
    Wnioskodawcy mają otrzymać od Banku na podstawie propozycji ugody w związku z
    rozliczeniem umowy, nie jest mniejsza niż kwota uzyskanego kapitału z tytułu umowy o
    kredyt mieszkaniowy. Nie można zatem mówić o przysporzeniu majątkowym a o
    zwrocie części dokonanych do Banku spłat kapitału i odsetek kredytu. Dlatego też w
    ocenie Wnioskodawców wypłata ta nie będzie przychodem (dochodem) do
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Bank jednocześnie nie wskazał czym dokładnie jest wypłata dokonana na rzecz
    Wnioskodawców, nadmieniając jednak, iż ma ona z wiązek z rozliczeniem umowy
    kredytu budowlanego. W ocenie Wnioskodawców wypłatę tę należy traktować jako
    zwrot dokonanych przez nich wcześniej spłat wynikających z umowy kredytu
    budowlanego, z tytułu zarówno kapitału jak i odsetek. Podział na cześć kapitałową i
    odsetkową wypłaty powinien nastąpić w takiej samej proporcji w jakiej pozostają
    dokonane w okresie obowiązywania umowy kredytu budowlanego spłaty kapitału
    kredytu oraz odsetek od kredytu. Zatem część wypłaty, która z zastosowaniem ww.
    proporcji określać będzie zwrot odsetkowej części kredytu Wnioskodawcy obowiązani
    będą doliczyć do dochodu w roku podatkowym, w którym zawarta zostanie ugoda z

    Bankiem na zasadzie art. 45 ust. 3a u.p.d.o.f. jako zwrot odliczonych we wcześniejszych
    latach podatkowych kwot z tytułu tzw. ulgi odsetkowej.
    Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawców stanowisko dotyczące pytania nr 4 jest
    prawidłowe.
    Jednocześnie Wnioskodawcy jako własne wskazują stanowiska zawarte we wskazanym
    poniżej orzecznictwie sądów administracyjnych i organów podatkowych:
    - Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 164/15:
      „(...) jak stanowi przepis art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-
      16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do
      dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
      wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
      Przytoczona definicja przychodu wyprowadzona na podstawie tych przepisów ma
      charakter ogólny, a zatem będzie ona w użyciu wówczas, gdy zastosowania nie będą
      znajdować regulacje szczegółowe, inaczej opisujące danego rodzaju przychód.
      Należy również pamiętać, że przepisy art. 11 u.p.d.o.f. trzeba interpretować w
      powiązaniu z przepisami art. 10 oraz art. 12-20 u.p.d.o.f., co pozwala na ustalenie,
      czy dana kwota lub świadczenie przynależą do któregokolwiek ze źródeł przychodów
      podatkowych. Jeżeli nie będzie możliwe przyporządkowanie danego świadczenia do
      jakiegokolwiek źródła przychodu (w tym również do "innych źródeł przychodu" - art.
      20 u.p.d.o.f.), to nie będzie ono mogło być uznane za przychód podatkowy, choćby
      nawet odpowiadało ogólnej definicji przychodu zawartej w przepisach art. 11 u.p.d.o.
      f. Mimo że nie wynika to wprost z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychody podatkowe
      mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.
      Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego
      otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Stąd też wszystkie kwoty otrzymywane
      „tytułem zwrotnym” nie są zaliczane do przychodów podatkowych. Podsumowując,
      zwrot otrzymanej kwoty tytułem bezpodstawnego wzbogacenia się na podstawie
      art. 405 i art. 410 Kodeksu cywilnego (nienależne świadczenie) nie stanowi
      przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 20
      ust. 1 u.p.d.o.f.”.
    - Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej DKIS) z 25
      listopada 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.764.2024.1.KF: „Zatem, skoro kwota
      dodatkowa, którą otrzyma Pani od Banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w
      kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu hipotecznego, jej otrzymanie
      nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata
      ta będzie dla Pani neutralna podatkowo. W związku z powyższym, otrzymana przez
      Panią na podstawie planowanej ugody kwota () zł (połowa kwoty dodatkowej), nie
      będzie stanowiła dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art.
      10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Tym samym jej uzyskanie nie będzie
      skutkowało po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego”.
    - Interpretacja indywidualna DKIS z 28 sierpnia 2023 r. 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.
      MN: „Wskazać należy, iż w Ugodzie nie jest wskazana podstawa otrzymania przez
      Pana tej kwoty, a jedynie stwierdzenie, że ją Pan otrzyma. Ponadto, zgodnie z
      postanowieniem Ugody, Pan jako Kredytobiorca przyjął do wiadomości, że w
      związku z wypłatą kwoty (...) złotych powstaje po Pana stronie przychód, a na Banku
      ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (sporządzanie informacji PIT-11).
      Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
      kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
      przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art.
      11 ust. 1 jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
      kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
      w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść

      można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
      świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
      aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające
      charakteru zwrotnego. Skoro zatem mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie
      pobranego świadczenia, to należy zgodzić się z Panem, że zwrot ten nie będzie
      stanowił przychodu po Pana stronie. W przypadku zwrotu świadczenia na podstawie
      nieważnej umowy kredytowej klient otrzymuje bowiem z powrotem swój kapitał –
      zwrot zapłaconych Bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty
      uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki
      jest obojętny podatkowo. Interpretacja indywidualna DKIS z 4 marca 2025 r. 0112-
      KDIL2-1.4011.104.2025.1.MKA: wypłacone przez Bank w ramach ugody Kwota
      zwrotu i Kwota dodatkowa, nie będą stanowiły dla Pana przychodu w rozumieniu
      art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego
      do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy,
      podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem
      nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od tych kwot”.
    - Interpretacja indywidualna DKIS z 3 marca 2025 r. 0112-KDIL2-1.4011.957.2024.2.JK:
      „O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
      fizycznych - co już wcześniej zauważono - można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
      podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
      pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też
      gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań
      wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. W opisie
      sprawy wskazali Państwo, że w ramach ugody Bank dodatkowo zaproponował zwrot
      na rzecz Kredytobiorcy kwoty w wysokości (...) zł, która to kwota stanowi zwrot
      wpłaconych przez Kredytobiorców środków tytułem spłaty kredytu. Zatem w
      analizowanej sprawie po Państwa stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
      majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymali Państwo zwrot środków
      pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali na rzecz Banku w ramach
      spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymali Państwo
      środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z własnych
      środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowoduje więc
      faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Wypłata ta będzie dla Państwa neutralna
      podatkowo. W konsekwencji, zwrot przez Bank części kwoty wpłaconej przez
      Kredytobiorców tytułem spłaty kredytu nie stanowi dla Państwa przychodu w
      rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust.
      1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych. Zatem nie mają Państwo obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez
      Bank kwoty”.
    - Interpretacja indywidualna DKIS z 26 lutego 2025 r. o sygn. 0115-KDIT1.4011.8.2025.1.
      DB: „Wobec powyższego, skoro w konsekwencji zawarcia ugody Bank zwrócił Panu
      kwotę 90.000 zł tytułem zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej na mocy
      umowy przekazał Pan na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu, to
      zwrot ten nie stanowi dla Pana przychodu. Czynność ta nie spowodowała uzyskania
      przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu Pana majątku. Otrzymane przez
      Pana pieniądze nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, a ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie
      obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych”.
    - Interpretacja indywidualna DKIS z 25 listopada 2024 r. o sygn. 0112-KDIL2-
      1.4011.764.2024.1.KF: „W grudnia 2021 r. złożyli Państwo pozew do sądu o zwrot
      nadpłaconego kredytu i wnieśli Państwo o zasądzenie na rzecz każdego z Państwa
      po połowie nadpłaconej kwoty. Bank zaproponował zawarcie ugody, jednak

      nadpłaconą część kredytu podzielił na dwie części. Jedną część (kwotę) uznał za
      nieopodatkowaną, a drugą część nazwał „kwotą dodatkową” i uznał, że będzie ona
      podlegała opodatkowaniu i na tę część zostanie przez Bank wystawiony PIT-11.
      Wskazał, że dodatkowe świadczenia wypłacane w ramach ugody są traktowane na
      mocy art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 UPDOF, jako przychody z innych
      źródeł, za które uznaje się m.in. nieodpłatne świadczenia niemieszczące się w innych
      źródłach. Bank nie uzasadnił, dlaczego tak podzielił kwotę nadpłaty, nie przedstawił
      na to żadnego wyliczenia, a jedynie ogólnie odpowiedział, że wynika to z
      przewalutowania kredytu. Zatem, skoro „kwota dodatkowa”, którą otrzyma Pani od
      Banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas
      spłaty kredytu hipotecznego, jej otrzymanie nie spowoduje po Pani stronie
      dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna
      podatkowo”.
    - Interpretacja indywidualna DIKS z 2 lipca 2024 r. sygn. akt 0112-KDIL2-
      1.4011.464.2024.2.MKA wskazał, że: „Dlatego stwierdzam, że zwrot przez Bank
      części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, tj.
      kwoty nadpłaty i kwoty dodatkowej nie będzie stanowił dla Pani przychodu w
      rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art.
      10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie ma Pani obowiązku zapłaty
      podatku od zwróconej przez Bank kwoty. Nie ma Pani również obowiązku składania
      jakichkolwiek informacji do urzędu skarbowego o otrzymanej od Banku kwocie”.
    - Interpretacja indywidualna DIKS z 1 sierpnia 2024 r. sygn. akt 0112-KDIL2-
      1.4011.535.2024.3.DJ wskazał że: „Dlatego stwierdzam, że zwrot przez Bank części
      kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (tj. będącej
      przedmiotem Pani zapytania kwoty dodatkowej) nie będzie stanowił dla Pani
      przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., klasyfikowanego do źródła, o
      którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani
      miała obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej Pani przez Bank ww. kwoty
      dodatkowej”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku

      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii

    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Państwa, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;

      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim

        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia. Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2006 r. Wnioskodawcy zawarli z Bankiem umowę
    kredytu budowlanego w walucie CHF. Ww. Bank podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie

    odrębnych ustaw regulujących zasady jej funkcjonowania. Kredyt został zabezpieczony
    hipoteką. Nigdy wcześniej Kredytobiorcy nie korzystali z umorzenia wierzytelności z tytułu
    innego kredytu mieszkaniowego.
    W 2007 r. Wnioskodawcy dokonali zakupu lokalu mieszkalnego wraz z związanym z nim
    udziałem w nieruchomości i częściach wspólnych budynku. Z postanowień zawartych w
    akcie notarialnym wynika, że Wnioskodawcy jako właściciele lokalu położonego na
    pierwszym piętrze nie mają prawa do korzystania z terenu zielonego. Miejsce parkingowe
    nie jest natomiast przedmiotem odrębnej własności a uprawnienie do korzystania z niego
    nie wiązało się z koniecznością uiszczenia dodatkowego wynagrodzenia, które
    podlegałoby finansowaniu kredytem, o którym mowa zdarzeniu przyszłym.
    W lit. a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostało
    wymienione m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że umorzenie przez Bank części kwoty kredytu hipotecznego
    zaciągniętego przez Państwa w 2006 r., stanowić będzie dla Państwa przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jednakże, do całkowitej kwoty uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego – pomimo przyznania
    każdoczesnym właścicielom zakupionego przez Wnioskodawców lokalu wyłącznego
    prawa do korzystania z miejsca parkingowego – zastosowanie znajdzie zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będziecie Państwo bowiem spełniać
    wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej
    części umorzonego kredyt.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości związanych z koniecznością dokonania
    korekty ulgi odsetkowej w związku z zawarciem ugody z bankiem przewidującej
    umorzenie części kredytu hipotecznego wskazuję, że zasady dokonywania odliczeń
    wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na
    sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych
    regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
    Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z
      zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę
      odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb
      mieszkaniowych, związanej z:
      1. budową budynku mieszkalnego albo
      2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni
      mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo
      lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo

      3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w
      takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w
      wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
      4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową
      (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia
      niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne
      mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
    W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych
    odliczeń, gdyż są one limitowane.
    Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5,
      mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym
      podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
    Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5
      mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym
      bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył
      odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą
      odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w
      roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
    Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 1, dotyczą odsetek zapłaconych łącznie przez oboje
      małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń
      dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od
      dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od
      dochodu jednego z małżonków.
    Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w
    ramach praw nabytych.
    Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217
    poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
      Podatnikowi, któremu w latach 2002 – 2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o
      którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
      stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania
      wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty
      określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r.,
      nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
    Wskazaliście Państwo, że w latach 2007-2023 korzystaliście z ulgi odsetkowej. Odsetki były
    faktycznie zapłacone i dokumentowane dowodami wystawianymi przez Bank.
    Dla oceny skutków podatkowych Państwa sytuacji istotne jest to, czy w wyniku zawartej
    ugody, bank zwróci Państwu wartość odsetek, z którymi związane było Państwa prawo do
    korzystania z tej ulgi.
    Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

    Ulga odsetkowa jest również niewątpliwie ulgą w rozumieniu Ordynacji podatkowej. W
    przypadku stosowania tej ulgi – jeśli kwota odsetek podlegała odliczeniu, a następnie
    weszłaby w skład umorzonej wierzytelności – oznaczałoby to dwukrotne skorzystanie z
    ulgi – raz poprzez odliczenie zapłaconych odsetek od dochodu w ramach ulgi odsetkowej,
    drugi raz poprzez niezapłacenie podatku od kwoty umorzonej wierzytelności, w skład
    której weszły te odsetki.
    Jak wskazaliście Państwo w opisie wniosku, kwota umorzenia zaproponowanego przez
    bank nie będzie dotyczyć odsetek już zapłaconych.
    Skoro kwota zaproponowanego Państwu umorzenia jest wartością kapitału pozostałego
    do spłaty i nie zawiera odsetek, które zostały uwzględnione w ubiegłych latach w
    odliczeniu w ramach korzystania z ulgi odsetkowej, wówczas nie dojdzie do dwukrotnego
    skorzystania z ulgi podatkowej.
    Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe nie zawiera zapisu, zgodnie z którym korzystanie przez podatnika z
    ulgi odsetkowej, w stosunku do kredytu, którego część ulega umorzeniu powoduje
    wyłączenie z możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku od powstałego z tego
    tytułu przychodu.
    Zatem fakt skorzystania przez Państwa z zaniechania poboru podatku w stosunku do
    umorzonej przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego udzielonego na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie wpłynie na wcześniejsze odliczenia z tytułu ulgi odsetkowej.
    W związku z powyższym, ulga odsetkowa, z której korzystaliście Państwo w latach 2007-
    2023 nie wymaga skorygowania w związku z zawarciem ugody i umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Nie macie Państwo obowiązku
    wykazywania doliczeń do dochodu z tego tytułu w roku zawarcia ugody.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie kwoty
    wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść można, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy
    na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
    innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Prezentując zdarzenie przyszłe wskazaliście Państwo, że Bank dokona na Państwa rzecz
    wypłaty w związku z rozliczeniem umowy kredytu budowlanego w przedziale (...) PLN - (...)
    PLN.
    Kwota kredytu wynikająca z umowy zawartej w 2006 r. w wysokości (...) CHF w przeliczeniu
    na PLN wynosiła wówczas (...) PLN i jest to kwota faktycznie otrzymanych przez
    Kredytobiorcę środków pieniężnych w walucie polskiej. Z kolei łącznie w przeliczeniu na
    walutę polską Kredytobiorca spłacił (...) PLN. Tym samym suma wpłat dokonanych na
    rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego pomniejszona o kwotę, którą
    Kredytobiorca ma otrzymać od Banku na podstawie propozycji ugody, nie jest mniejsza
    niż kwota uzyskanego kapitału z tytułu umowy o kredyt mieszkaniowy.
    Zatem w analizowanej sprawie po Państwa stronie nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymacie Państwo zwrot
    środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazaliście na rzecz banku w

    ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymacie
    Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z
    Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie
    spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Wypłata ta będzie dla
    Państwa neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, zwrot przez bank wskazanej we wniosku kwoty nie będzie stanowił dla
    Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Nie będziecie Państwo mieli obowiązku zapłaty podatku od zwróconej
    przez bank kwoty.
    Powzięliście Państwo również wątpliwość dotyczącą konieczności skorygowania ulgi
    odsetkowej w sytuacji zawarcia ugody z bankiem w wyniku której bank zwróci na Państwa
    rzecz kwotę pieniężną.
    Stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy
      obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w
      całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w
      którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
    Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w
    zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek. Jednocześnie
    przepis ten wskazuje, że doliczenia dokonuje podatnik, który uprzednio odliczył zwrócone
    kwoty.
    Dlatego, w przypadku otrzymania od banku kwoty pieniężnej w wyniku zawartej ugody,
    będziecie Państwo mieli obowiązek doliczenia zwróconych odsetek w wysokości
    uprzednio odliczonej przez Państwa, tj. tę część odsetek zwróconych przez bank, która
    była odliczana w ramach ulgi odsetkowej.
    Powyższe oznacza, że w przypadku jeżeli, obliczając podatek należny, dokonaliście
    Państwo odliczeń od dochodu (podstawy obliczenia podatku lub podatku), a następnie
    otrzymacie Państwo zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu
    podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymacie Państwo ten zwrot
    powinniście Państwo w zeznaniu podatkowym składanym za ten rok, doliczyć
    odpowiednio kwoty poprzednio odliczone. Zwróconą kwotę odsetek (tę część odsetek
    zwróconych przez bank, która była odliczana w ramach ulgi odsetkowej niezależnie od
    roku ich odliczenia) winni Państwo wykazać w zeznaniu rocznym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydając niniejszą interpretację Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dokonał wykładni
    powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w kontekście ustalenia czy spełniacie
    Państwo warunki uprawniające do skorzystania z zaniechania poboru podatku
    dochodowego w związku z umorzeniem przez bank kredytu hipotecznego oraz w
    kontekście konieczności skorygowania ulgi odsetkowej w związku z podpisaniem ww.
    ugody.

    Przedmiotowa interpretacja nie odnosi się do potwierdzenia poprawności ustalenia
    proporcji w jakiej należy dokonać doliczenia zwróconej kwoty odsetek w związku z
    koniecznością skorygowania ulgi odsetkowej.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.