Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.682.2018.1.RW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-16
Teza: Dotyczy zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, usług zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w hotelu szpitalnym w trakcie leczenia szpitalnego.
Słowa kluczowe: hotel; szpital; zakwaterowanie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2018 r. (data wpływu 19 września 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, usług zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w hotelu szpitalnym w trakcie leczenia szpitalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, usług zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w hotelu szpitalnym w trakcie leczenia szpitalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Szpital udziela świadczeń zdrowotnych w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, leczenie szpitalne, opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień oraz rehabilitacja lecznicza. Świadczenia szpitalne realizowane są między innymi w oddziałach: alergologicznym, anestezjologii i intensywnej terapii, endokrynologii, onkologii i hematologii, kardiologii, neurologii, neonatologii, ortopedii i innych. Natomiast porady specjalistyczne w poradniach przyszpitalnych odpowiadające profilom: alergologia, diabetologia, endokrynologia, onkologia i hematologia, kardiologia, genetyka, neurologia, ortopedia i traumatologia i inne.

Szpital realizując usługi w zakresie świadczeń zdrowotnych umożliwia swoim pacjentom korzystanie z prawa do obecności osób bliskich przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności sprawowanie opieki rodzicielskiej podczas hospitalizacji dziecka w oddziałach szpitalnych.

Opieka rodzicielska nad dzieckiem może być sprawowana w oddziałach hospitalizujących dzieci do 18 roku życia. Rodzice bądź opiekunowie mogą sprawować opiekę w formie pobytu przy dziecku w ciągu dnia lub całej doby. Specyfika niektórych oddziałów nie pozwala na przebywanie rodzica przy łóżku dziecka w nocy, jednak jego obecność w procesie leczenia jest nieodzowna. Obecność rodzica lub opiekuna w porze nocnej przy łóżku dziecka w sytuacji dużego obłożenia jest niemożliwa. Również zagrożenie epidemiologiczne wymusza ograniczenie obecności rodziców. Z uwagi na fakt iż placówka Wnioskodawcy to centrum pediatryczne dla regionu (…) przyjmuje on pacjentów z całego makroregionu (…). Dlatego też na terenie szpitala zostały wygospodarowane pokoje dla rodziców lub opiekunów pacjentów. Pomieszczenia te nie są ogólnodostępne a ich prowadzenie leży w gestii szpitala. Pokoje są wyposażone w łóżka i krzesła z małym stolikiem. Za pobyt osoby opiekującej się dzieckiem w pokoju hotelowym Szpital ustanowił opłatę na podstawie cennika. Ustalona cena za świadczone usługi krótkiego zakwaterowania w hotelu obejmie także stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2017.0.1318 t.j.) w art. 34 przewiduje prawo pacjenta do tzw. dodatkowej opieki pielęgnacyjnej. Rozumie się przez to opiekę, która nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Dodatkową opiekę pielęgnacyjną sprawować mogą oprócz osób z personelu medycznego, osoby najbliższe z rodziny lub osoby wskazane przez pacjenta.

Zwolnieniu od podatku VAT podlegają, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy – usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów (świadczenie usług) ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

W art. 43 ust. 17 ustawy o podatku VAT stwierdza się, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 18 nie ma zastosowania do dostawy towarów czy świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli nie są one niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, zwolnionej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Usługi będące przedmiotem wniosku są ściśle związane z usługami podstawowymi, tj. świadczoną opieką medyczną. Ich zasadniczym celem jest obok przyśpieszenia procesu leczenia, zapewnienie najmłodszym pacjentom komfortu psychicznego poprzez obecność osoby najbliższej (np. matki). Przedmiotowa ulga służy przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów, ponieważ wsparcie emocjonalne ma realny wymiar terapeutyczny. Usługa zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w trakcie leczenia szpitalnego jest niezbędna dla prawidłowego wykonania usługi podstawowej, tj. usługi opieki medycznej i przyczynia się do szybszego osiągnięcia celu medycznego. Usługi te mają niewątpliwie charakter terapeutyczny i wspierają procedury medyczne stosowane podczas leczenia szpitalnego przez co wpływają pozytywnie na przywrócenie i poprawę zdrowia hospitalizowanych pacjentów. Głównym celem pobierania opłat za pobyt w szpitalu wraz z pacjentem rodzica lub opiekuna nie jest osiągnięcie przez Szpital dodatkowego dochodu. Powyższe uzasadnienie znalazło potwierdzenie w otrzymanej interpretacji indywidualnej w zakresie usług zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta na oddziale w trakcie leczenia szpitalnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy usługi zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w hotelu przyszpitalnym w trakcie leczenia szpitalnego korzystają ze zwolnienia od podatku VAT stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, obecność i opieka rodzica lub opiekuna przy chorym pacjencie (dziecku) ma pozytywny wpływ na cały proces leczenia i jest ściśle związana z opieką medyczną. W istotny sposób wspiera procedury medyczne stosowane podczas leczenia szpitalnego. Dodatkowa opieka pielęgnacyjna realizowana przez rodzica nie jest bez znaczenia i pozytywnie wpływa na przywracanie i poprawę zdrowia pacjenta. Ze względu na cel pobytu rodzica lub opiekuna przy hospitalizowanym pacjencie są ściśle związane ze świadczeniem zdrowotnym realizowanym przez podmiot leczniczy. Obecność rodzica ma na celu zapewnienie choremu dziecku komfortu psychicznego podczas leczenia. Zapewnienie obecności osób najbliższych w czasie hospitalizacji służy celom terapeutycznym ściśle związanym z opieką medyczną. Usługi te pozytywnie wpływają na przywrócenie i poprawę zdrowia.

Dlatego też zdaniem Wnioskodawcy usługi zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego dziecka również w hotelu szpitalnym w trakcie leczenia korzystają ze zwolnienia od podatku VAT stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, stawka podatku w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. wynosi 23% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 oraz art. 146f.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi albo zwolnienie od podatku.

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z powołanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki – służą mianowicie profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty, a także dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca to Szpital, który udziela świadczeń zdrowotnych w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, leczenie szpitalne, opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień oraz rehabilitacja lecznicza. Świadczenia szpitalne realizowane są między innymi w oddziałach: alergologicznym, anestezjologii i intensywnej terapii, endokrynologii, onkologii i hematologii, kardiologii, neurologii, neonatologii, ortopedii i innych. Natomiast porady specjalistyczne w poradniach przyszpitalnych odpowiadające profilom: alergologia, diabetologia, endokrynologia, onkologia i hematologia, kardiologia, genetyka, neurologia, ortopedia i traumatologia i inne.

Szpital realizując usługi w zakresie świadczeń zdrowotnych umożliwia swoim pacjentom korzystanie z prawa do obecności osób bliskich przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności sprawowanie opieki rodzicielskiej podczas hospitalizacji dziecka w oddziałach szpitalnych.

Opieka rodzicielska nad dzieckiem może być sprawowana w oddziałach hospitalizujących dzieci do 18 roku życia. Rodzice bądź opiekunowie mogą sprawować opiekę w formie pobytu przy dziecku w ciągu dnia lub całej doby. Specyfika niektórych oddziałów nie pozwala na przebywanie rodzica przy łóżku dziecka w nocy, jednak jego obecność w procesie leczenia jest nieodzowna. Obecność rodzica lub opiekuna w porze nocnej przy łóżku dziecka w sytuacji dużego obłożenia jest niemożliwa. Również zagrożenie epidemiologiczne wymusza ograniczenie obecności rodziców. Z uwagi na fakt iż placówka Wnioskodawcy to centrum pediatryczne dla regionu (…) przyjmuje on pacjentów z całego makroregionu (…). Dlatego też na terenie szpitala zostały wygospodarowane pokoje dla rodziców lub opiekunów pacjentów. Pomieszczenia te nie są ogólnodostępne a ich prowadzenie leży w gestii szpitala. Pokoje są wyposażone w łóżka i krzesła z małym stolikiem. Za pobyt osoby opiekującej się dzieckiem w pokoju hotelowym Szpital ustanowił opłatę na podstawie cennika. Ustalona cena za świadczone usługi krótkiego zakwaterowania w hotelu obejmie także stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta w art. 34 przewiduje prawo pacjenta do tzw. dodatkowej opieki pielęgnacyjnej. Rozumie się przez to opiekę, która nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Dodatkową opiekę pielęgnacyjną sprawować mogą oprócz osób z personelu medycznego, osoby najbliższe z rodziny lub osoby wskazane przez pacjenta. Zwolnieniu od podatku VAT podlegają, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy – usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów (świadczenie usług) ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

W art. 43 ust. 17 ustawy o podatku VAT stwierdza się, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 18 nie ma zastosowania do dostawy towarów czy świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli nie są one niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, zwolnionej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Usługi będące przedmiotem wniosku są ściśle związane z usługami podstawowymi, tj. świadczoną opieką medyczną. Ich zasadniczym celem jest obok przyśpieszenia procesu leczenia, zapewnienie najmłodszym pacjentom komfortu psychicznego poprzez obecność osoby najbliższej (np. matki). Przedmiotowa ulga służy przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów, ponieważ wsparcie emocjonalne ma realny wymiar terapeutyczny. Usługa zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w trakcie leczenia szpitalnego jest niezbędna dla prawidłowego wykonania usługi podstawowej, tj. usługi opieki medycznej i przyczynia się do szybszego osiągnięcia celu medycznego. Usługi te mają niewątpliwie charakter terapeutyczny i wspierają procedury medyczne stosowane podczas leczenia szpitalnego przez co wpływają pozytywnie na przywrócenie i poprawę zdrowia hospitalizowanych pacjentów. Głównym celem pobierania opłat za pobyt w szpitalu wraz z pacjentem rodzica lub opiekuna nie jest osiągnięcie przez Szpital dodatkowego dochodu.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy usługi zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w hotelu przyszpitalnym w trakcie leczenia szpitalnego korzystają ze zwolnienia od podatku VAT stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wskazano w opisie sprawy Wnioskodawca (Szpital) jest podmiotem, który udziela świadczeń zdrowotnych w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, leczenie szpitalne, opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień oraz rehabilitacja lecznicza. A zatem, w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia.

Do rozpatrzenia pozostaje więc kwestia, czy usługi związane z zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta (dziecka do 18 roku życia) w hotelu przyszpitalnym w trakcie leczenia szpitalnego, ze względu na swój cel, mogą zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia lub za usługi ściśle z tymi usługami związane.

Przy definiowaniu zwolnienia usług w zakresie opieki medycznej, oprzeć należy się na orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które wskazuje, że ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem od podatku VAT. Ponadto, jak wskazuje TSUE, pojęcia dotyczące zwolnień należy interpretować w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jednoznacznie wynika, że pojęcie „opieka medyczna” odnosi się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Innymi słowy, aby świadczenie mogło podlegać zwolnieniu powinno mieć cel terapeutyczny. Tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel.

Zdefiniowanie w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy zakresu zwolnienia przez zawężenie go wyłącznie do usług opieki medycznej służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, odpowiada co do zasady używanym przez Trybunał określeniom „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”.

Należy podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych (wyrok w sprawie Peter d’Ambrumenil, Dispute Resolution Services Ltd vs Commissioners of Customs and Excise C-307/01).

Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia (tj. świadczeniu nie przyświeca cel terapeutyczny), świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT. Takie stanowisko było prezentowane przez Trybunał Sprawiedliwości UE w licznych orzeczeniach (wyrok z 20 listopada 2003 r. w sprawie Peter d’Ambrumenil C-307/01; wyrok z 20 listopada 2003 r. w sprawie Margarete Unterpertinger, C-212/01; wyrok z dnia 10 września 2002 r., w sprawie Kügler, C-141/00).

Ponadto z orzecznictwa Trybunału wynika, że pojęcia „opieka medyczna” i „działalność ściśle związana z opieką szpitalną i medyczną (leczeniem szpitalnym i medycznym)”, należy interpretować w ten sam sposób w obu przypadkach, ponieważ oba te przepisy mają na celu uregulowanie ogółu zwolnień od opodatkowania świadczeń medycznych w ścisłym znaczeniu: które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia.

W sprawie CopyGene A/S, o sygn. akt C-262/08 TSUE stwierdził, że „usługi są ściśle związane z opieką szpitalną i medyczną (leczeniem szpitalnym i medycznym) jedynie wówczas, gdy są one rzeczywiście świadczone jako usługi pomocnicze względem takiej opieki świadczonej pacjentom jako świadczenie główne, tylko wówczas jeżeli wpisują się one w logiczny sposób w ramy świadczenia tejże opieki i stanowią w procesie świadczenia tejże opieki niezbędny etap, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym służą, gdyż jedynie takie usługi mogą mieć wpływ na koszty opieki zdrowotnej, która staje się dostępna w drodze zwolnienia od podatku”.

Świadczenie może zatem być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego usługodawcy.

W świetle powyższego ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług będą korzystały jedynie usługi służące określonemu celowi, tj. profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zauważyć zatem można, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk; to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim było poprzednio.

Poprawa to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna podlega zwolnieniu od VAT, należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że kwestia zwolnienia od podatku VAT usług polegających na dostarczaniu łóżek i posiłków osobom towarzyszącym osobom hospitalizowanym, jako usług ściśle związanych z opieką medyczną, była przedmiotem orzeczenia TSUE C-394/04 i 395/04 Diagnostiko & Therapeftiko Kentro Athinon-Ygeia AE a Ypourgos Oikonomikon. W wyroku tym Trybunał stwierdził: „(\`(...)\`) jedynie świadczenie usług, które logicznie wpisują się w ramy dostarczania usług opieki szpitalnej i medycznej, które w procesie świadczenia tych usług stanowią etap niezbędny, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym te ostatnie służą, mogą stanowić „działalność ściśle (\`(...)\`) związaną” w rozumieniu tego przepisu (obecnie art. 132 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE). Jedynie tego rodzaju usługi mogą bowiem wpływać na koszt opieki zdrowotnej, którą omawiane zwolnienie czyni dostępną dla osób prywatnych” (C-394/04 i C-395/04, pkt 25).

Ostatecznie Trybunał orzekł: „Świadczenie przez podmioty określone w art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, usług telefonicznych i wynajmowanie telewizorów osobom hospitalizowanym, jak również dostarczanie przez te same podmioty łóżek i posiłków towarzyszącym im osobom, co do zasady nie stanowi działalności ściśle związanej z opieką szpitalną i medyczną w rozumieniu tego przepisu. Inaczej może być tylko wówczas, gdy usługi te są konieczne do osiągnięcia celów terapeutycznych, którym służy opieka szpitalna oraz medyczna, i nie są przeznaczone głównie do tego, by zapewniać świadczącemu je podmiotowi dodatkowe dochody poprzez realizację transakcji dokonywanych w bezpośredniej konkurencji z transakcjami podlegającymi podatkowi od wartości dodanej dokonywanymi przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą”.

A zatem realizowanie przez pacjenta przysługującego mu bezsprzecznie prawa do obecności osób bliskich nie stanowi automatycznie podstawy do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Brak jest podstaw do objęcia zwolnieniem od podatku VAT usług związanych z pobytem w szpitalu osób najbliższych pacjenta, o ile nie jest to niezbędne dla osiągnięcia celu terapeutycznego wobec hospitalizowanego pacjenta.

O tym, jakie okoliczności muszą być spełnione, aby cel terapeutyczny został osiągnięty decyduje lekarz. Zatem jeżeli uzna on, że realizowane przez pacjenta prawo do pobytu osoby bliskiej jest istotne w procesie terapeutycznym, wówczas należy uznać usługę szpitala na rzecz osoby bliskiej jako ściśle związaną z usługą podstawową wykonywaną na rzecz pacjenta. Informacja o takim zaleceniu powinna co do zasady wynikać z prowadzonej przez podatnika dokumentacji.

Z okoliczności sprawy wynika, że usługi będące przedmiotem wniosku są ściśle związane z usługami podstawowymi, tj. świadczoną opieką medyczną. Ich zasadniczym celem jest obok przyśpieszenia procesu leczenia, zapewnienie najmłodszym pacjentom komfortu psychicznego poprzez obecność osoby najbliższej (np. matki). Przedmiotowa ulga służy przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów, ponieważ wsparcie emocjonalne ma realny wymiar terapeutyczny. Usługa zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w trakcie leczenia szpitalnego jest niezbędna dla prawidłowego wykonania usługi podstawowej, tj. usługi opieki medycznej i przyczynia się do szybszego osiągnięcia celu medycznego. Usługi te mają niewątpliwie charakter terapeutyczny i wspierają procedury medyczne stosowane podczas leczenia szpitalnego przez co wpływają pozytywnie na przywrócenie i poprawę zdrowia hospitalizowanych pacjentów.

Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa należy wskazać, że opłaty za zakwaterowanie rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w hotelu przyszpitalnym w trakcie leczenia szpitalnego, uznać należy jako wynagrodzenie za świadczenie usług ściśle związanych z usługami w zakresie opieki medycznej, które korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy. Bowiem w opisie sprawy jednoznacznie wskazano, że usługa zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w trakcie leczenia szpitalnego jest niezbędna dla prawidłowego wykonania usługi podstawowej, tj. usługi opieki medycznej i przyczynia się do szybszego osiągnięcia celu medycznego. Usługi te mają niewątpliwie charakter terapeutyczny i wspierają procedury medyczne stosowane podczas leczenia szpitalnego, przez co wpływają pozytywnie na przywrócenie i poprawę zdrowia hospitalizowanych pacjentów. Ponadto, Wnioskodawca wskazał, iż głównym celem pobierania opłat za pobyt w Szpitalu wraz z pacjentem rodzica lub opiekuna nie jest osiągnięcie przez Szpital dodatkowego dochodu.

W konsekwencji powyższego, usługi zakwaterowania rodzica lub opiekuna chorego pacjenta w hotelu przyszpitalnym w trakcie leczenia szpitalnego w okolicznościach nin. sprawy, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, jako usługi niezbędne do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi w zakresie opieki medycznej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tut. organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.