Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.797.2025.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Skutki podatkowe rozliczenia dywidendy od spółek ze
Szwajcarii.
Słowa kluczowe: Szwajcaria
dywidendy
podatek-obliczenie podatku
podatek-podatek pobierany u źródła
rezydent podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ryczałtowe
opodatkowanie wg stawki 19%.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zeznania podatkowe.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 3a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkanie w Polsce. Wnioskodawca uzyskuje
    przychody z dywidend wypłacanych przez spółki mające siedzibę w Szwajcarii. Podmiot
    wypłacający dywidendę, działając na podstawie szwajcarskich przepisów podatkowych,
    potrąca z niej 35% tytułem podatku u źródła, a pozostałe 65% przelewa na rachunek
    bankowy Wnioskodawcy. Następnie, powołując się na art. 10 ust. 2 Konwencji CH- PL,
    Wnioskodawca występuje o zwrot podatku, tj. w wysokości 20% kwoty dywidendy brutto,
    załączając do wniosku polski certyfikat rezydencji oraz zaświadczenie polskiej
    administracji podatkowej o rozliczeniu przez Wnioskodawcę należnego w Polsce podatku
    dochodowego od tych dywidend. Zwrot podatku nigdy nie następuje więc w roku wypłaty
    dywidendy, lecz najwcześniej w roku następnym, a nierzadko jeszcze później. W ten
    sposób, po uzyskaniu zwrotu, stan faktyczny staje się zgodny z art. 10 ust. 2 ww.
    Konwencji, tj. podatek pobrany przez Szwajcarię od przedmiotowych dywidend nie
    przekracza 15%.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca rozlicza polski podatek od dywidendy w
    następujący sposób:
    1. W zeznaniu podatkowym składanym za rok otrzymania dywidendy nie wykazuje w
    ogóle podatku do zapłaty od tej dywidendy, gdyż faktycznie pobrany przez Szwajcarię
    podatek u źródła (35%) jest wyższy od kwoty podatku należnego w Polsce (19%),
    2. W zeznaniu podatkowym składanym za rok otrzymania od Szwajcarii zwrotu części
    pobranego podatku w wysokości 20% kwoty dywidendy brutto, Wnioskodawca wykazuje
    podatek od tej dywidendy do zapłaty w Polsce w wysokości 4% (19% polskiego podatku
    minus 15% podatku pobranego przez Szwajcarię).

## Pytanie

Czy opisany powyższej sposób rozliczania w Polsce podatku od dywidend otrzymanych ze
    szwajcarskich spółek jest prawidłowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisany powyższej sposób rozliczania w Polsce podatku od
    dywidend otrzymanych ze szwajcarskich spółek jest prawidłowy.
    Przepisy ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony

    obowiązek podatkowy). Przepis ten, jak wynika z art. 4a, stosuje się jednak z
    uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
    Źródłami przychodów są kapitały pieniężne (art. 10 ust. 1 pkt 7), a w tym dywidendy (art.
    17 ust. 1 pkt 4). Od uzyskanych przychodów z dywidend pobiera się 19% zryczałtowany
    podatek dochodowy (art. 30a ust. 1 pkt 4) z uwzględnieniem umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (art. 30a ust. 2). Podatnicy uzyskujący poza granicami
    Rzeczypospolitej Polskiej przychody z dywidend, od zryczałtowanego podatku obliczonego
    zgodnie z ust. 1, odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże
    odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów przy
    zastosowaniu stawki 19% (art. 30a ust. 9).
    Zgodnie z art. 30a ust. 11 ustawy o PIT, kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od
    przychodów z dywidend, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwoty
    podatku zapłaconego za granicą, o których mowa w ust. 9, podatnicy są obowiązani
    wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a. Podatnicy są
    obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o
    wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od
    dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust.
    1). Zeznaniami nie obejmuje się dochodów opodatkowanych zgodnie z art. 29-30a (ust. 3);
    wykazuje się go jednak w przypadku, gdy podatek ten nie został pobrany przez płatnika
    (ust. 3b). Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu,
    podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot
    (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym
    otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone (art. 45 ust 3a).
    Przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 Konwencji CH-PL, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą
    siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w
    drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Dywidendy te mogą być jednak opodatkowane także w Umawiającym się Państwie i
    według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę,
    ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, podatek ten nie może przekroczyć - w
    przypadku, gdy osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania w drugim
    Umawiającym się Państwie - 15% kwoty dywidendy brutto (ust. 2).
    W myśl art. 23 ust. 1 lit. b) Konwencji CH-PL, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w
    Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 oraz 13 może
    być opodatkowany w Szwajcarii, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej
    osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Szwajcarii. Jednakże, takie odliczenie nie
    może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która
    przypada na dochód uzyskany w Szwajcarii.
    Wnioski.
    Za rok wypłaty dywidendy, Wnioskodawca oblicza PIT w następujący sposób: 19%
    dywidendy brutto (art. 30a ust. 1 pkt 4) ustawy o PIT) minus 35% dywidendy brutto, nie
    więcej jednak niż 19% dywidendy brutto (art. 30a ust. 9 i art. 23 ust. 1 lit. b) Konwencji CH-
    PL), co w efekcie powoduje, że PIT należny za ten rok wynosi zero. Za rok otrzymania
    zwrotu części podatku pobranego przez Szwajcarię, Wnioskodawca zobowiązany jest
    zastosować art. 45 ust. 3a ustawy o PIT, tj. ze względu na uprzednio dokonane odliczenie
    od podatku (19%) oraz późniejsze otrzymanie zwrotu części odliczonych kwot (4%), w
    zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza
    kwoty poprzednio odliczone (4%). W efekcie, za rok otrzymania ww. zwrotu,
    Wnioskodawca zobowiązany jest do wykazania w zeznaniu rocznym, podatku od
    dywidendy w wysokości 4% kwoty dywidendy brutto. Z pobranych przez Szwajcarię 35%,

    Wnioskodawca odliczył 19%, a więc 16% nie odliczył. Zatem zwrot przez Szwajcarię 20%
    dzieli się na 16% podatku nieodliczonego przez Wnioskodawcę oraz 4% podatku przez
    Wnioskodawcę odliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podatek dochodowy od osób fizycznych – zasada powszechności opodatkowania
    Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 163 ze zm.) reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób
    fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach tej ustawy jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólną definicję przychodu zawiera art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia przy tym odrębne źródła
    przychodów osób fizycznych. Od tego, z jakiego źródła pochodzą przychody zależą zasady
    ich opodatkowania. Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy.
    Nieograniczony obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1a cyt. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        a) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        b) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W świetle art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów

      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zapisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają pierwszeństwo przed polskim
    wewnętrznym prawem podatkowym.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne bycie
      praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się, przychody z:
        a) odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów
          wartościowych,
        b) realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3
          pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
        a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
          emerytalnych na rachunkach ilościowych,
        b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
          ogólnego) w spółdzielniach,
        c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
        d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
          odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Przepis dotyczy przy tym zarówno dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach
    osób prawnych utworzonych na gruncie prawa polskiego, jak i utworzonych na gruncie
    prawa innych państw.
    Dywidendy – sposób opodatkowania
    Dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegają
    opodatkowaniu na zasadach szczególnych, określonych w art. 30a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 30a ust. 7 ustawy:
      Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1 nie łączy się z dochodami
      opodatkowanymi na tzw. zasadach ogólnych określonych w art. 27.
    I tak, stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 4 omawianej ustawy:
      Od dochodów (przychodów) uzyskanych z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Na mocy art. 30a ust. 2 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie

      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Należy przy tym wskazać, że co do zasady zryczałtowany podatek dochodowy od
    dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub
    wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest pobierany przez płatnika co wynika z treści art. 41
    ust. 1 i 4 ustawy.
    Jeżeli jednak podatek ten nie został pobrany przez płatnika, to – zgodnie z regulacją art. 45
    ust. 3b ustawy – podatnik wykazuje należny podatek dochodowy, o którym mowa w art.
    29-30a w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a.
    Jednocześnie, stosownie do art. 30a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 (podatnicy o nieograniczonym obowiązku
      podatkowym w Polsce), uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
      przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5 (m.in. dywidendy ze spółek z siedzibą
      w państwie innym niż Polska), od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z
      ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą podatkowi
      zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku
      obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.
    Podatnicy o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce, którzy uzyskują poza
    granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody m.in. z dywidend ze spółek z siedzibą w
    państwie innym niż Polska, od zryczałtowanego podatku obliczonego wg art. 30a ust. 1 od
    tych dywidend, odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże
    odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów
    (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.
    W myśl art. 30a ust. 11 ustawy:
      Kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od przychodów (dochodów), o których
      mowa w ust. 1 pkt 1-5, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz
      kwotę podatku zapłaconego za granicą, o której mowa w ust. 9, podatnicy są
      obowiązani wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a.
    Zgodnie z omawianą ustawą – Pana przychody z dywidend podlegają opodatkowaniu w
    Polsce na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy.
    W przypadku dywidend z zagranicznych spółek ocena skutków podatkowych powinna
    uwzględniać odpowiednią umowę o uniknięciu podwójnego opodatkowania podpisaną
    między Polską a krajem, w którym ma siedzibę spółka wypłacająca dywidendę.
    Opodatkowanie dywidendy na gruncie umowy międzynarodowej
    W przypadku dywidendy ze spółki szwajcarskiej będzie to Konwencja między
    Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia
    2.09.1991 r. (Dz. U. z 1993 r. nr 22, poz. 92 ze zm.).
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. Umowy:
      Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie
      osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
      Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Stosownie do art. 10 ust. 2 ww. Konwencji:
      Dywidendy te mogą być jednak opodatkowane także w tym Umawiającym się
      Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma

      swoją siedzibę, ale - jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie - podatek w ten sposób ustalony
      nie może przekroczyć 15 procent kwoty dywidendy brutto.
    Natomiast w myśl art. 10 ust. 3 ww. Konwencji:
      Ustępu 2 nie stosuje się, jeżeli odbiorca dywidendy mający miejsce zamieszkania lub
      siedzibę na terytorium jednego Umawiającego się Państwa posiada zakład na
      terytorium drugiego Umawiającego się Państwa, na którym znajduje się siedziba
      osoby prawnej wypłacającej dywidendy, a udziały, z tytułu których wypłaca się
      dywidendy, faktycznie należą do tego zakładu. W tym przypadku stosuje się artykuł 8
      niniejszej Umowy.
    Zgodnie z art. 10 ust. 4 ww. Konwencji:
      Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli właściciel dywidend, mający miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim
      Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki płacącej dywidendy, działalność
      zarobkową przez zakład położony w tym Państwie bądź wykonuje w tym drugim
      Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim położona, i gdy
      udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, rzeczywiście wiąże się z działalnością
      takiego zakładu lub stałej placówki. W tym przypadku, w zależności od konkretnej
      sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Dywidenda uzyskana przez polskiego rezydenta podatkowego ze Szwajcarii – zgodnie z
    przepisami Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Konfederacją
    Szwajcarską, które są nadrzędne w stosunku do wewnętrznych przepisów podatkowych
    danego państwa – podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Szwajcarii jednakże
    kwota podatku w Szwajcarii nie może przekroczyć 15% kwoty dywidendy brutto.
    W przypadku dywidendy ze Szwajcarii Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
    przewiduje, że dywidendy uzyskiwane przez Pana ze Szwajcarii mogą być opodatkowane
    w Polsce i mogą być opodatkowane w Szwajcarii, przy czym podatek ustalony w Szwajcarii
    nie może przekroczyć 15% kwoty dywidendy brutto.
    W przypadku, gdy polski rezydent podatkowy zapłaci za granicą podatek w wyższej
    wysokości niż przewidują to przepisy właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania to o ewentualny zwrot nadpłaty należy ubiegać się za granicą, zgodnie z
    tamtejszymi przepisami.
    Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
    Z wniosku wynika, że posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Polski. Uzyskuje Pan przychody z dywidend wypłacanych przez spółki mające siedzibę w
    Szwajcarii.
    Przedmiotem Pana wątpliwości jest czy otrzymaną dywidendę należy rozliczyć za rok
    otrzymania dywidendy i czy w związku z tym, że kwota podatku pobranego w Szwajcarii
    jest wyższa od podatku należnego w Polsce należy rozliczyć tylko różnicę w roku
    otrzymania zwrotu części pobranego podatku przez Szwajcarię.
    Przechodząc do Pana wątpliwości, tj. opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu
    dywidend wypłacanych przez spółki mające miejsce siedziby w Szwajcarii wskazać należy,
    że Pana przychody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Od zryczałtowanego podatku obliczonego w Polsce, odlicza się kwotę równą podatkowi
    zapłaconemu za granicą, ale tylko do wysokości stawki podatku od dywidendy
    przewidzianej we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, czyli w
    odniesieniu do Szwajcarii 15% kwoty dywidendy brutto.

    Zatem, od uzyskanych przez Pana poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej dywidend z
    tytułu posiadania określonych akcji w spółkach zagranicznych, dokonując rozliczenia
    dochodów w PIT-38 może Pan odliczyć kwotę równą podatkowi faktycznie zapłaconemu
    za granicą, ale tylko do wysokości stawki podatku od dywidendy przewidzianej we
    właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania (tj. 15%).
    O ewentualny zwrot nadpłaty wynikający z uiszczenia w Szwajcarii podatku w wyższej
    wysokości niż przewidują to przepisy właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania może Pan ubiegać się w Szwajcarii, zgodnie z tamtejszymi przepisami.
    Podsumowując, otrzymana przez Pana dywidenda ze spółek w Szwajcarii podlega
    opodatkowaniu w Polsce. Rozliczenia dokonuje Pan za rok, w którym otrzymał Pan
    dywidendę. Samodzielnie zatem oblicza i wpłaca Pan podatek oraz składa odpowiednie
    roczne zeznanie podatkowe, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w terminie od 15 lutego do 30 kwietnia roku
    następującego po roku podatkowym. O ewentualny zwrot nadpłaty wynikający z
    uiszczenia w Szwajcarii podatku w wyższej wysokości niż przewidują to przepisy właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może Pan ubiegać się w Szwajcarii,
    zgodnie z tamtejszymi przepisami.
    Nie można zatem zgodzić się z Pana stanowiskiem, że za rok wypłaty dywidendy, oblicza
    Pan 19% dywidendy brutto (art. 30a ust. 1 pkt 4) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych) minus 35% dywidendy brutto, nie więcej jednak niż 19% dywidendy brutto (art.
    30a ust. 9 i art. 23 ust. 1 lit. b) Konwencji ), co w efekcie powoduje, że podatek należny za
    ten rok wynosi zero. Nie można także potwierdzić Pana stanowiska, że za rok otrzymania
    zwrotu części podatku pobranego przez Szwajcarię, jest Pan zobowiązany ze względu na
    uprzednio dokonane odliczenie od podatku (19%) oraz późniejsze otrzymanie zwrotu
    części odliczonych kwot (4%), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w
    którym otrzymał Pan ten zwrot, doliczyć kwoty poprzednio odliczone (4%). W efekcie, za
    rok otrzymania ww. zwrotu, stwierdza Pan, że jest zobowiązany do wykazania w zeznaniu
    rocznym, podatku od dywidendy w wysokości 4% kwoty dywidendy brutto.
    W związku z powyższym, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.