Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-672/15-4/RD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-11-17
Teza: Nieodpłatne przekazanie w celu promocji czasopism, których jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku), określony w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 w związku z art. 7 ust. 3 ustawy.
Słowa kluczowe: czasopisma; prasa; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2015 r. (data wpływu 10 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 9 września 2015 r. (data wpływu 11 września 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 25 sierpnia 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 3 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania czasopisma w celu jego promocji (reklamy) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 sierpnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania czasopisma w celu jego promocji (reklamy).

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 9 września 2015 r., złożonym w dniu 9 września 2015 r. (data wpływu 11 września 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 25 sierpnia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka wydaje płatne czasopismo kulturalno - lifestylowe, które adresowane jest do zamożnych i wykształconych odbiorców. Tytuł sprzedawany jest w sieci salonów prasowych. Obecnie czasopismo wydawane jest jako dwumiesięcznik, w przyszłości możliwe jest skrócenie cyklu wydawniczego do miesięcznika. Koszt jednostkowy wytworzenia czasopisma kształtuje się na poziomie około 4 zł netto + 8% VAT - nie przekracza 10 zł.

W celu promocji czasopisma Spółka nawiązała współpracę z operatorami luksusowych obiektów hotelowych, których gośćmi są osoby odpowiadające grupie docelowej czasopisma.

Zgodnie z przedmiotową współpracą Spółka będzie dostarczała na swój koszt (pokrywając koszty wytworzenia, w szczególności druku oraz transportu) określoną ilość egzemplarzy czasopisma do obiektów hotelowych. Egzemplarze te będą następnie wykładane w obiektach hotelowych (w zależności od ustaleń Spółki z konkretnym operatorem - w przestrzeniach wspólnych obiektów hotelowych lub bezpośrednio w pokojach hotelowych). Wyłożenie czasopisma umożliwi gościom hotelowym (potencjalnym nabywcom czasopisma) zapoznanie się z tytułem.

Z operatorami obiektów hotelowych zawierane są w formie pisemnej porozumienia, które określają warunki współpracy. W porozumieniach wyraźnie zaznaczone jest, iż strony porozumienia (wydawca czasopisma oraz operator obiektu hotelowego) nie będą obciążać się wzajemnie żadnymi kosztami wynikającymi z promocji czasopisma.

Przedmiotowa promocja czasopisma ma charakter usługi wzajemnej: wydawca czasopisma poprzez wyłożenie egzemplarzy czasopisma w obiekcie hotelowym otrzymuje bez opłat możliwość dotarcia do potencjalnych klientów (czytelników), którzy mogą w przyszłości zakupić czasopismo. Operator obiektu hotelowego otrzymuje natomiast bez opłat dodatek (czasopismo dostępne dla gości) do usługi hotelowej, który wpływa na podniesienie komfortu w trakcie pobytu gościa w hotelu.

Na mocy porozumień niektórym operatorom obiektów hotelowych w zamian za możliwość promocji czasopisma na terenie obiektu hotelowego udostępniana będzie bez żadnych opłat powierzchnia reklamowa w czasopiśmie.

Operatorzy obiektów hotelowych nie są uprawnieni do sprzedaży udostępnionych egzemplarzy czasopisma.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu):

Czy Spółka powinna wykazywać podatek należny z tytułu „wyłożenia” w hotelach czasopisma, reklamując tym samym czasopismo poprzez prezentację numeru, przekazując egzemplarze czasopisma jako próbki?

Zdaniem Wnioskodawcy (sprecyzowanym w uzupełnieniu):

Zgodnie z art. 7 ust. 4 Ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do art. 7 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy przekazanie próbek o wartości 10 zł lub mniejszej (co odpowiada cenie egzemplarza czasopisma) wyczerpuje definicję próbki. Spółka wydaje czasopismo jako jedyny produkt i tylko taki może stanowić próbkę udostępnianą celem zapoznania się z produktem przez potencjalnych nabywców (czytelników).

Udostępnienie dla końcowego odbiorcy (gościa hotelu, restauracji lub innej instytucji) jednego egzemplarza czasopisma wyczerpuje definicję „niewielkiej ilości” określoną w art. 7 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

Egzemplarze czasopisma udostępniane są dla gości hoteli, restauracji i innych instytucji, w których są wykładane, nie zaś dla tych instytucji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 154 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Przy czym na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy o VAT, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Z powyższych przepisów wynika, że nie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł.

Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Natomiast przez próbkę, o której mowa w ust. 3, zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

1.  ma na celu promocję tego towaru oraz
2.  nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

Zatem próbką jest niewielka ilość towaru lub jego egzemplarz zachowujący cechy i właściwości danego towaru. Przekazanie próbki nie podlega opodatkowaniu, jeżeli ma miejsce w celach promocyjno-reklamowych, czyli umożliwia klientom (potencjalnym klientom) poznanie właściwości i efektów działania towaru oferowanego przez podatnika, a dzięki temu wychwycenie jego zalet lub wad oraz różnic w porównaniu z innymi produktami dostępnymi na rynku. Przekazanie próbki służy zachęceniu odbiorcy do zakupu oferowanego towaru. Należy jednak zauważyć, że o uznaniu towaru za próbkę, obok innych przesłanek, decyduje brak charakteru handlowego przekazania, oceniany ze względu na ilość lub wartość przekazywanych przez podatnika próbek. W sytuacji, gdy pokrywają one lub mogą pokryć – ze względu na swoją ilość lub wartość – jego potencjalne zapotrzebowanie na dany towar lub część tego zapotrzebowania, eliminując lub ograniczając potrzebę dokonania zakupów tego towaru, uznać należy, że wspomniana przesłanka nie jest spełniona, a w konsekwencji nie ma również zastosowania wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, który jako przepis szczególny i wyjątkowy nie powinien być interpretowany w sposób prowadzący do rozszerzenia zakresu jego stosowania.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka wydaje płatne czasopismo kulturalno - lifestylowe, które adresowane jest do zamożnych i wykształconych odbiorców. Tytuł sprzedawany jest w sieci salonów prasowych. Obecnie czasopismo wydawane jest jako dwumiesięcznik, w przyszłości możliwe jest skrócenie cyklu wydawniczego do miesięcznika. Koszt jednostkowy wytworzenia czasopisma kształtuje się na poziomie około 4 zł netto + 8% VAT - nie przekracza 10 zł. W celu promocji czasopisma Spółka nawiązała współpracę z operatorami luksusowych obiektów hotelowych, których gośćmi są osoby odpowiadające grupie docelowej czasopisma. Zgodnie z przedmiotową współpracą Spółka będzie dostarczała na swój koszt (pokrywając koszty wytworzenia, w szczególności druku oraz transportu) określoną ilość egzemplarzy czasopisma do obiektów hotelowych. Egzemplarze te będą następnie wykładane w obiektach hotelowych (w zależności od ustaleń Spółki z konkretnym operatorem - w przestrzeniach wspólnych obiektów hotelowych lub bezpośrednio w pokojach hotelowych). Wyłożenie czasopisma umożliwi gościom hotelowym (potencjalnym nabywcom czasopisma) zapoznanie się z tytułem. Z operatorami obiektów hotelowych zawierane są w formie pisemnej porozumienia, które określają warunki współpracy. W porozumieniach wyraźnie zaznaczone jest, iż strony porozumienia (wydawca czasopisma oraz operator obiektu hotelowego) nie będą obciążać się wzajemnie żadnymi kosztami wynikającymi z promocji czasopisma. Przedmiotowa promocja czasopisma ma charakter usługi wzajemnej: wydawca czasopisma poprzez wyłożenie egzemplarzy czasopisma w obiekcie hotelowym otrzymuje bez opłat możliwość dotarcia do potencjalnych klientów (czytelników), którzy mogą w przyszłości zakupić czasopismo. Operator obiektu hotelowego otrzymuje natomiast bez opłat dodatek (czasopismo dostępne dla gości) do usługi hotelowej, który wpływa na podniesienie komfortu w trakcie pobytu gościa w hotelu. Operatorzy obiektów hotelowych nie są uprawnieni do sprzedaży udostępnionych egzemplarzy czasopisma.

Spółka powzięła wątpliwości czy powinna wykazywać podatek należny z tytułu „wyłożenia” w hotelach czasopisma, reklamując tym samym czasopismo poprzez prezentację numeru, przekazując egzemplarze czasopisma jako próbki.

Odnosząc się do przedmiotowej kwestii wskazać należy, że przekazanie klientom towarów, których jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku), określony w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł nie podlega opodatkowaniu niezależnie czy towar ten stanowi próbki w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy czy też nie. Co więcej aby przekazanie klientom towarów, których jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku), określony w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł nie podlegało opodatkowaniu nie trzeba spełniać dodatkowych warunków.

Zatem w kontekście powołanych przepisów prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazanie towarów (czasopism) będących przedmiotem wniosku, których jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku) nie przekracza 10 zł, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stanowią one bowiem prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy, a ich przekazanie nastąpi na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. Jak wskazał Wnioskodawca celem przekazania czasopism operatorom obiektów hotelowych dla końcowego odbiorcy (gościa hotelowego) jest ich rozpopularyzowanie wśród potencjalnych nabywców oraz pozyskanie nowych odbiorców.

Tym samym nieodpłatne przekazanie w celu promocji czasopism, których jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku), określony w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 w związku z art. 7 ust. 3 ustawy.

Zatem w przedmiotowym przypadku, w którym jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku) przekazywanych czasopism nie przekracza 10 zł nie ma konieczności dodatkowo analizowania czy czasopisma te stanowią próbki w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy, gdyż niezależnie od tego ich przekazanie jako towarów o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy nie podlega opodatkowaniu.

W konsekwencji stanowisko Spółki w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania czasopisma w celu jego promocji (reklamy) należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisywanym zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia przyszłego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Tym samym niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie opodatkowania przekazania czasopism w celu ich promocji operatorom obiektów hotelowych. Przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga natomiast kwestii opodatkowania udostępnienia operatorom obiektów hotelowych bez żadnych opłat powierzchni reklamowej w czasopiśmie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.