Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.26.2025.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: Ustalenie sposobu kalkulacji podatkowych różnic kursowych w
związku ze spłatą Pożyczki oraz skutków podatkowych
odpowiednio zmniejszenia lub zwiększenia zobowiązania z
tytułu ww. Pożyczki, w efekcie jej przewalutowania.
Słowa kluczowe: koszt
pożyczka
przychód
różnica-różnice kursowe
spłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ustalanie
różnic kursowych – metoda podatkowa-Różnice kursowe
od kredytów (pożyczek)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych – jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie obowiązku
    oraz sposobu kalkulacji podatkowych różnic kursowych w związku ze spłatą Pożyczki oraz
    skutków podatkowych odpowiednio zmniejszenia lub zwiększenia zobowiązania z tytułu
    ww. Pożyczki, w efekcie jej przewalutowania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X S.A. (dalej: „X”, „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką posiadającą nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium Polski. Głównym przedmiotem działalności Spółki
    jest (...) (Spółka działa w grupie będącej zarówno dystrybutorem (...) rękawic
    jednorazowych).
    Spółka w 2021 r. zaciągnęła na podstawie umów dwie pożyczki (dalej: „Pożyczka” lub
    „Pożyczki”) od podmiotu zależnego (Y Ltd., dalej: „MMT”) udzielone oraz wyrażone w
    walucie obcej, tj. w dolarze amerykańskim (USD). Pożyczki wypłacane były na konto Spółki
    w transzach w tej samej walucie (USD).
    W kwietniu 2022 r. na podstawie zawartych aneksów, w związku z uwarunkowaniami
    rynkowymi Pożyczki zostały przewalutowane z USD na jeny japońskie (JPY) (tj. doszło do
    zmiany waluty Pożyczek). W roku 2022 jedna z Pożyczek została spłacona w części.
    W 2024 r. w związku z umacnianiem się waluty JPY na rynku, na podstawie rekomendacji
    udzielonej przez analityków finansowych, strony umów Pożyczek dokonały kolejnego
    przewalutowania kwoty głównej Pożyczek na walutę o bardziej stabilnej charakterystyce,
    tj. na franka szwajcarskiego (CHF), w drodze kolejnego aneksu do umów. Dzięki
    przedmiotowym przewalutowaniom niezależnie od spłat pożyczki doszło do zmiany
    wysokości zobowiązania Spółki wobec MMT - wysokość niespłaconego zobowiązania
    wyrażona w CHF jest, na dzień wystąpienia z niniejszym wnioskiem, niższa w przeliczeniu
    na PLN niż zobowiązanie wyrażone w USD w momencie zawarcia umów w 2021 r.
    Spółka nie może wykluczyć jednak, iż na skutek uwarunkowań rynkowych (np. w związku z
    umocnieniem się waluty CHF) wartość zobowiązania pożyczkowego wobec MMT w
    przeliczeniu na PLN będzie w przyszłości wyższa niż zobowiązanie wyrażone w JPY czy USD
    przed przewalutowaniem. Od momentu zawarcia umowa przewidywała możliwość spłaty
    Pożyczek (oraz odsetek) w walucie innej niż waluta, w której Pożyczki zostały udzielone.
    W listopadzie 2024 r. Spółka dokonała spłaty części Pożyczki w USD (czyli w walucie, w
    której pierwotnie udzielono Spółce Pożyczki) oraz planuje dokonać dalszych spłat
    Pożyczek. Przedmiotowe spłaty zostaną dokonane w PLN, CHF, USD albo w jeszcze innej

    walucie. Wybór waluty spłaty podyktowany będzie uwarunkowaniami rynkowymi, jak
    również bieżącą oraz prognozowaną pozycją walutową Spółki i MMT oraz kwotowaniami
    poszczególnych par walutowych na rynku Forex.
    Przeliczenie wartości spłacanej Pożyczki wyrażonej w CHF na wartość w walucie
    wykorzystywanej do spłaty nastąpiła i następować będzie według średniego kursu
    Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień spłaty. Przykładowo w
    przypadku spłaty w USD, która miała miejsce w listopadzie 2024 r., Spółka dokonała
    przeliczenia wartości spłacanej transzy na PLN według kursu Narodowego Banku
    Polskiego (dalej: NBP) CHF/PLN z dnia roboczego poprzedzającego dzień spłaty, a
    następnie z PLN na USD według kursu NBP PLN/USD z tego samego dnia – Spółka planuje
    stosować przedmiotową metodologię również do przyszłych spłat.
    Spółka ustala różnice kursowe będące w zależności od przypadku przychodami lub
    kosztami uzyskania przychodu zgodnie z przepisami art. 15a ustawy o CIT.
    W przypadku, w którym spłata Pożyczki wyrażonej w CHF nastąpiła i następować będzie w
    USD Spółka powzięła wątpliwość, w jaki sposób powinna dokonywać kalkulacji różnic
    kursowych dla celów podatkowych. Zdaniem Spółki właściwą metodą kalkulacji jest
    ustalenie różnicy pomiędzy:
    a) wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD w dniu spłaty) w
      przeliczeniu na PLN według odpowiedniego kursu USD z dnia udzielenia Pożyczki (tj.
      kursu faktycznego z dnia udzielenia Pożyczki lub średniego kursu NBP z dnia
      poprzedzającego dzień udzielenia Pożyczki) a
    b) wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD w dniu spłaty) w
      przeliczeniu na PLN według odpowiedniego kursu USD z dnia spłaty Pożyczki) (tj. kursu
      faktycznego z dnia udzielenia Pożyczki lub kursu średniego NBP z dnia
      poprzedzającego dzień spłaty Pożyczki.
    W przypadku, w którym przedmiotowa różnica jest wartością dodatnią, zdaniem Spółki
    powstaje tzw. dodatnia różnica kursowa i Spółka planuje uznać ją za przychód podatkowy.
    W przypadku, w którym przedmiotowa różnica jest ujemna, powstanie tzw. ujemna
    różnica kursowa i Spółka planuje uznać ją za koszt uzyskania przychodu.
    Spółka zaznacza, iż przez dzień udzielenia Pożyczki rozumie dzień wpływu transzy Pożyczki
    na swój rachunek bankowy. Dodatkowo, ilekroć w niniejszym wniosku Spółka odnosić się
    będzie do dnia udzielenia pożyczki, dla celów kalkulacji różnic kursowych przez dzień ten
    rozumie dzień wpływu środków na rachunek walutowy pożyczkobiorcy (a nie dzień
    zawarcia umowy pożyczki).
    W celu lepszego zobrazowania metodologii kalkulacji Spółka poniżej przedstawia przykład
    liczbowy:
    Założenia:
    - Spółka X otrzymała pożyczkę w USD. Wartość pożyczki udzielonej w USD to 1,8 mln
      USD. Pożyczka została udzielona w dniu 22 grudnia 2021 r.
    - Na skutek przewalutowania najpierw na JPY, a następnie na CHF, obecna wartość
      pożyczki to 1,6 mln CHF.
    - Spółka X dokonała spłaty 400 tys. CHF pożyczki w dniu 4 września 2024 r. oraz
      kolejnych 400 tys. CHF w dniu 21 grudnia 2024 r.
    - Spłata została dokonana w USD z rachunku walutowego prowadzonego w USD.
    - W celu ustalenia kwoty w USD, jaką spółka X powinna przelać na konto
      pożyczkodawcy celem spłaty transzy pożyczki o wartości 400 tys. CHF, spółka X
      dokonała następujących kalkulacji:

    a) W celu przeliczenia wartości spłacanej pożyczki na walutę USD Spółka X zastosowała
      średni kurs NBP z dnia 3 września 2024 r. (wobec braku kursu średniego NBP CHF
      /USD, najpierw pożyczka została przeliczona na PLN według kursu CHF/PLN z tego
      dnia a następnie na USD według kursu PLN/USD z tego dnia).
      Średni kurs franka z dnia 3 września 2024 r. wynosi 4,5387
      Średni kurs USD z dnia 3 września 2024 r. wynosi 3,8701
      W konsekwencji spółka X w celu spłaty 400 tys. CHF przelała na konto pożyczkodawcy
      wartość 469.104,1 USD skalkulowaną według poniższego wzoru:
        - 400.000CHF*4,5387=1.815.480 PLN
        - 1.815,480,0 PLN/3,8701=469.104,1 USD
    b) W celu przeliczenia wartości spłacanej pożyczki w dniu 21 grudnia 2024 r. na walutę
      USD spółka X stosuje średni kurs NBP z dnia 20 grudnia 2024 r. (wobec braku kursu
      NBP CHF/USD, najpierw pożyczka zostaje przeliczona na PLN według kursu CHF/PLN
      z tego dnia a następnie na USD według kursu PLN/USD z tego dnia).
      Średni kurs franka z dnia 20 grudnia 2024 r. wynosi 4,5801
      Średni kurs USD z dnia 20 grudnia 2024 r. wynosi 4,1002
      W konsekwencji spółka X w celu spłaty 400 tys. CHF przelewa na konto pożyczkodawcy
      wartość 445.730,134 USD skalkulowaną według poniższego wzoru:
        - 400.000 CHF*4,5801=1.832.040,0 PLN
        - 1.832.040 PLN/4,1002=446 817,23 USD
      Kalkulacja różnic kursowych.
      Mając na uwadze powyższe spółka X dokonała następujących kalkulacji różnic
      kursowych:
    a) Na dzień 4 września:
      - Wartość spłacanej 4 września 2024 r. w walucie USD transzy pożyczki ustalona
        według kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień otrzymania pożyczki, czyli z 21
        grudnia 2021 r.: 469.104,1*4,0937= 1.920.371,4
      - Wartość spłacanej 4 września 2024 r. w walucie USD transzy pożyczki ustalona
        według kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień spłaty, czyli z 3 września 2024 r.:
      469.1.04,1*3,8701=1.815.479,7
      Różnica kursowa to 1.920.371,4-1.815.479,7= 104.892,4 – przedmiotowa różnica jest
      różnicą dodatnią, tym samym stanowić będzie dla spółki przychód podatkowy
    b) Na dzień 21 grudnia 2024 r.
      - Wartość spłacanej 21 grudnia 2024 r. w walucie USD transzy pożyczki ustalona
        według kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień otrzymania pożyczki, czyli z 21
        grudnia 2021 r.: 446 817,23 USD*4,0937=1 829 135,69
      - Wartość spłacanej 21 grudnia 2024 r. w walucie USD transzy pożyczki ustalona
        według kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień spłaty, czyli z 20 grudnia 2024 r.:
        446 817,23 USD*4,1002=1.832.040
    Różnica kursowa to 1 829 135,69-1.832.040 = -2 904,31 – przedmiotowa różnica jest
    różnicą ujemną, tym samym stanowić będzie dla spółki koszt podatkowy.
    Podsumowując, przedstawiona przez Spółkę kalkulacja powoduje wyliczenia różnic
    kursowych od kwot zobowiązania pożyczkowego w wartości po przewalutowaniu.
    Kalkulacja nie odnosi się do pierwotnej kwoty Pożyczki wyrażonej w USD, która w wyniku
    przewalutowania najpierw na JPY, a następnie na CHF była wyższa niż wartość Pożyczki
    przeliczonej na USD według obecnie obowiązujących kursów (przy czym jak zostało

    podkreślone, nie jest wykluczone, iż w przyszłości na skutek zmian kursów walut
    pierwotna kwota Pożyczki wyrażona w USD okaże się niższa niż wartość Pożyczki
    przeliczonej na USD w dniu spłaty).
    Pytania
    1) Czy prawidłowym jest stanowisko Spółki, iż w przypadku spłaty Pożyczki (jej części) w
      walucie PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji różnic kursowych na gruncie
      art. 15a ust. 2 pkt 5, ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT na moment jej spłaty?
    2) Czy prawidłowa jest przedstawiona przez Spółkę metodologia kalkulacji różnic
      kursowych w przypadku spłaty Pożyczki w walucie USD tzn. czy w celu ustalenia
      różnicy kursowej w momencie spłaty Pożyczki (jej części) stanowiącej przychód lub
      koszt uzyskania przychodu, Spółka powinna ustalić różnicę pomiędzy:
      a) wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD przekazywaną na
        konto Pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na PLN, według
        odpowiedniego
        kursu USD z dnia udzielenia Pożyczki (tj. faktycznego kursu z dnia udzielenia
        Pożyczki albo kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień udzielenia
        Pożyczki) a
      b) wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD przekazywaną na
        konto Pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na PLN, według
        odpowiedniego kursu USD z dnia spłaty Pożyczki (tj. faktycznego kursu z dnia
        spłaty Pożyczki albo kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień spłaty
        Pożyczki)?
      (Spółka zaznacza, iż celem niniejszego pytania nie jest potwierdzenie właściwego
      kursu z dnia udzielenia i spłaty Pożyczki, a wyłącznie metodologii kalkulacji różnic
      kursowych)
    3) Czy w przypadku pozytywnej (twierdzącej) odpowiedzi na pytanie nr 2, w sytuacji, w
      której różnica, o której mowa w pytaniu 2 powyżej będzie dodatnia, Spółka powinna
      rozpoznać przedmiotową różnicę jako przychód podatkowy?
    4) Czy w przypadku pozytywnej (twierdzącej) odpowiedzi na pytanie nr 2, w sytuacji, w
      której różnica, o której mowa w pytaniu nr 2 powyżej będzie ujemna, Spółka powinna
      rozpoznać przedmiotową różnicę jako koszt uzyskania przychodu?
    5) Czy w przypadku pozytywnej (twierdzącej) odpowiedzi na pytanie nr 2, Spółka w
      momencie spłaty Pożyczki (jej części) powinna rozpoznać przychód podatkowy lub
      koszt uzyskania przychodu w związku odpowiednio ze zmniejszeniem lub
      zwiększeniem zobowiązania pożyczkowego wobec MMT będących efektem
      przewalutowania Pożyczki (najpierw na JPY, a następnie na CHF)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Spółki do pytania nr 1

    W przypadku spłaty Pożyczki (jej części) w walucie PLN, Spółka nie będzie zobligowana do
    kalkulacji różnic kursowych na gruncie art. 15a ust. 2 pkt 5, ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT na
    moment jej spłaty.
    Stanowisko Spółki do pytania nr 2
    W opinii Spółki, w celu ustalenia różnicy kursowej w momencie spłaty Pożyczki (jej części)
    stanowiącej przychód lub koszt uzyskania przychodu, Spółka powinna ustalić różnicę
    pomiędzy:
    a) wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD przekazywaną na
      konto Pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na PLN według odpowiedniego
      kursu USD (tj. faktycznego kursu z dnia udzielenia Pożyczki albo kursu średniego NBP
      z dnia poprzedzającego dzień udzielenia Pożyczki a
    b) wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD przekazywaną na
      konto Pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na PLN według odpowiedniego
      kursu USD (tj. kursu faktycznego z dnia spłaty Pożyczki albo kursu średniego NBP z
      dnia poprzedzającego dzień spłaty Pożyczki).
    Spółka zaznacza, iż celem pytania nr 2 nie jest potwierdzenie właściwego kursu z dnia
    udzielenia i spłaty Pożyczki, a wyłącznie metodologii kalkulacji różnic kursowych.
    Stanowisko Spółki do pytania nr 3
    W sytuacji w której różnica, o której mowa w pytaniu 2 powyżej będzie dodatnia, tj.
    wartość spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczba USD przekazywana na konto
    Pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na PLN, według odpowiedniego kursu (tj.
    kursu faktycznego z dnia udzielenia Pożyczki albo kursu średniego NBP z dnia
    poprzedzającego dzień udzielenia Pożyczki) będzie wyższa od wartości spłacanej transzy
    Pożyczki w walucie USD (liczby USD przekazywanej na konto Pożyczkodawcy w dniu
    spłaty) w przeliczeniu na PLN według odpowiedniego kursu (tj. kursu faktycznego z dnia
    spłaty Pożyczki albo kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień spłaty Pożyczki),
    w takim przypadku Spółka powinna rozpoznać przedmiotową różnicę jako przychód
    podatkowy.
    Stanowisko Spółki do pytania nr 4
    W sytuacji w której różnica, o której mowa w pytaniu 2 powyżej będzie ujemna, tj. wartość
    spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczba USD przekazywaną na konto
    Pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na PLN według odpowiedniego kursu (kursu
    faktycznego z dnia udzielenia Pożyczki lub kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego
    dzień udzielenia Pożyczki) będzie niższa od wartości spłacanej transzy Pożyczki w walucie
    USD (liczby USD przekazywanej na konto pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na
    PLN według odpowiedniego kursu (tj. kursu faktycznego z dnia spłaty Pożyczki lub kursu
    średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień spłaty Pożyczki), w takim przypadku
    Spółka powinna rozpoznać przedmiotową różnicę jako koszt uzyskania przychodu.
    Stanowisko Spółki do pytania nr 5
    Przewalutowanie jest działaniem, które nie wywołuje żadnych skutków podatkowych. Nie
    zostało wymienione w katalogu czynności powodujących powstanie przychodów
    podatkowych czy kosztów uzyskania przychodów (który to katalog znajduje się w art. 15
    ust. 2 i ust 3 ustawy o CIT). Przewalutowanie nie generuje również skutków na gruncie art.
    12 oraz art. 15 ustawy o CIT. Mając na uwadze powyższe, Spółka w momencie spłaty
    Pożyczki (jej części) nie rozpozna przychodu podatkowego ani kosztu uzyskania przychodu
    w związku, odpowiednio, ze zmniejszeniem lub zwiększeniem zobowiązania
    pożyczkowego wobec MMT, będących efektem przewalutowania Pożyczki (najpierw na
    JPY, a następnie na CHF).
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”), podatnicy ustalają różnice
    kursowe na podstawie:
    1) art. 15a, albo
    2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem, że w okresie, o którym mowa w ust. 3,
      sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy
      audytorskie.
    Jednocześnie, jak wynika z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT, różnice kursowe zwiększają
    odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów
    jako ujemne różnice kursowe, w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami
    określonymi w ust. 2 i 3.
    Ponadto, zgodnie z art. 15a ust. 2 ustawy o CIT, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli
    wartość:
    1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego
      przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tego dnia;
    2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
      średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego
      kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z
      tego dnia;
    3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich
      wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty
      lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
    4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni;
    5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni.
    Natomiast jak wynika z art. 15a ust. 3 ustawy o CIT, ujemne różnice kursowe powstają,
    jeżeli wartość:
    1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego
      przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tego dnia;
    2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
      średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu
      w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
    3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich
      wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty
      lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
    4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni;
    5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni.

    Zgodnie z kolei z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT, za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2
    i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w
    przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień
    uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia
    wierzytelności.
    Z powyższych przepisów wynika, iż katalog zdarzeń generujących przychody i koszty
    uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych (tj. różnicy pomiędzy kursami
    stosowanymi na moment wskazanych zdarzeń) ma charakter zamknięty.
    Powyższe oznacza, że dodatnie różnice kursowe lub ujemne różnice kursowe mogą
    powstać wyłączenie wtedy, gdy zachodzi jedna z okoliczności wymienionych w art. 15a ust.
    2 ustawy o CIT (dodatnie różnice kursowe) lub art. 15a ust. 3 ustawy o CIT (ujemne różnice
    kursowe). W konsekwencji, w przypadku podatników stosujących metodę podatkową,
    przychód podatkowy i koszt uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych nie powinien
    powstać w wyniku zastosowania innych regulacji ustawy o CIT. Przy czym należy mieć na
    uwadze, że art. 15a ustawy o CIT nie stanowi lex specialis w stosunku do art. 12 lub art. 15
    ustawy o CIT. Oznacza to, że regulacje te nie wykluczają się wzajemnie i mają charakter
    autonomiczny, bowiem dotyczą różnego zakresu merytorycznego (przykładowo takie
    stanowisko przyjął w uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny, dalej: "NSA", w wyroku z
    10 marca 2015 r., o sygn. akt II FSK 635/13).
    Stanowisko, zgodnie z którym katalog zdarzeń powodujących powstanie dodatnich różnic
    kursowych lub ujemnych różnic kursowych jest katalogiem zamkniętym, zostało
    potwierdzone w orzeczeniach sądów administracyjnych. Przykładowo jak wynika z wyroku
    NSA z 14 lutego 2019 r., o sygn. akt I FSK 453/17: „Katalog przypadków, powodujących
    powstanie dodatnich lub ujemnych różnic kursowych, zawarty w art. 15a u.p.d.o.p., jest
    katalogiem zamkniętym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2015
    r., o syg. akt II FSK 635/13, A. Gomułowicz w: S. Babiarz, L. Błystak, B. Dauter, A.
    Gomułowicz, R. Pęk, K. Winiarski, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz,
    Unimex, Wrocław 2012). Dodatnie i ujemne różnice kursowe mogą zatem powstać
    wyłącznie wówczas, gdy zachodzi jedna z okoliczności wymienionych w art. 15a ust. 2
    (dodatnie różnice kursowe) i art. 15 ust. 3 (ujemne różnice kursowe)".
    Podobne podejście zostało zaprezentowane w wyroku NSA z 28 stycznia 2016 r., o sygn.
    akt II FSK 3133/13 lub wyroku NSA z 10 marca 2015 r., o sygn. akt II FSK 635/13.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, zamknięty katalog zdarzeń
    określony w art. 15a ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT, przesądza o możliwych okolicznościach
    powodujących powstanie dodatnich różnic kursowych lub ujemnych różnic kursowych na
    gruncie ustawy o CIT (i nie powinna być stosowana wykładnia rozszerzająca).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Z powołanych przepisów art. 15 ust. 2 pkt 5 oraz art. 15a ust. 3 pkt 5 wynika, iż do
    wystąpienia podatkowych różnic kursowych na gruncie wspomnianych przepisów
    konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    1) pożyczkę udzielono w walucie obcej (powołane przepisy mówią bowiem o „kredycie
      (pożyczce) w walucie obcej w dniu otrzymania”);
    2) spłata pożyczki jest zrealizowana w walucie obcej (powołane przepisy odwołują się
      bowiem do „wartości kredytu (pożyczki) w dniu spłaty przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty”, z kolei o kursie waluty można mówić wyłącznie w
      przypadku spłaty w walucie obcej);
    3) powstaną różnice pomiędzy przeliczoną na polską walutę wartością pożyczki w dniu jej
      udzielenia oraz w dniu jej uregulowania.
    Niespełnienie któregoś z wyżej wymienionych warunków skutkuje tym, że nie powstają
    różnice kursowe dla celów CIT.

    Tym samym, nie są uznawane za różnice kursowe dla celów podatkowych różnice
    wynikające z wyceny pożyczki, jeśli np. zobowiązanie pożyczkowe czy należność
    pożyczkowa wyrażone są w walucie obcej (przy czym przez wyrażone w walucie obcej
    należy tu rozumieć, że realizowane są w takiej walucie) a sama zapłata (w jakiejkolwiek
    formie) następuje w złotówkach lub odwrotnie - zobowiązanie bądź należność wyrażone
    są w złotówkach a zapłata dokonywana jest w walucie obcej. Inaczej rzecz ujmując,
    podatkowe różnice kursowe mogą powstać wyłącznie wówczas, gdy płatności związane z
    daną transakcją dokonywane są w wartościach pieniężnych ujętych w walutach obcych
    (por. Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz pod red. J. Marciniuka,
    Warszawa 2004, s. 200). Celem różnicy kursowej jest bowiem uchwycenie różnicy
    pomiędzy kursem waluty z dnia udzielenia i z dnia spłaty. W przypadku, w którym spłata
    pożyczki następuje w PLN przedmiotowa różnica pomiędzy kursami nie istnieje a pożyczka
    traci swój walutowy charakter.
    Przedmiotowe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych wydawanych na przestrzeni ostatnich lat. Tym samym można w
    analizowanej sytuacji mówić o ugruntowanym podejściu organów podatkowych. Zostało
    ono wyrażone przykładowo:
    - W interpretacji indywidulanej z 7 września 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.401.2022.1.
      AW, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził:
    „Wskazać należy, że Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje
    pojęcia "udzielić", zatem, należy odnieść się do słownikowej wykładni tego pojęcia.
    Według Słownika Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl), "udzielić" oznacza "dać lub
    użyczyć czegoś; umożliwić uzyskanie czegoś; wyrazić zgodę na coś"
    Dodatkowo, uwzględniając realny charakter podatkowych różnic kursowych
    (nierozerwalnie związane są z płatnościami) oraz fakt, że ich funkcją jest określenie w
    złotych rzeczywistego ekonomicznego przysporzenia uzyskanego przez podatnika oraz
    rzeczywistego ekonomicznego obciążenia tego podatnika - to wykładnia celowościowa
    przemawia za uznaniem, że użyte w przepisach art. 15a ust. 2 pkt 4 i ust. 3 pkt 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych określenie "dzień udzielenia pożyczki"
    oznacza dzień wypływu środków finansowych na rachunek pożyczkobiorcy. Zatem,
    wyrażona w umowie kwota pożyczki w walucie obcej nie wpływa na walutowy charakter
    tej pożyczki, skoro wypływ środków finansowych na rachunek pożyczkobiorcy nastąpił
    w walucie polskiej.
    W świetle powyższego, mając na uwadze przytoczone przepisy prawa podatkowego,
    przedstawiony opis stanu faktycznego oraz przeprowadzone wyjaśnienia zgodzić się
    należy z Państwem, że w odniesieniu do Transzy 1 Pożyczki nie powstaną różnice
    kursowe, gdyż Transza tej Pożyczki nie została udzielona w walucie obcej i w
    konsekwencji Pożyczka ta nie ma charakteru walutowego.”
    - W interpretacji indywidualnej z 9 kwietnia 2024 r. Znak: 0114-KDIP2-2.4010.85.2024.1.AP
      oraz
    - W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 10 lutego 2015 r.,
      Znak: IBPBI/2/423-1369/14/MO.
    Tożsame wnioski wynikają również z orzecznictwa sądów administracyjnych. Takie
    podejście zaprezentowało bowiem również WSA w Warszawie w wyroku z 7 listopada
    2018 r., sygn. akt III SA/Wa 262/18, zgodnie z którym: „(...) dla zaistnienia podatkowych
    różnic kursowych konieczne jest spełnienie następujących przesłanek: pożyczka musi być
    wyrażona w walucie obcej; pożyczkobiorca musi dokonać spłaty pożyczki w walucie obcej;
    pomiędzy dniem udzielenia pożyczki a dniem jej spłaty musi wystąpić różnica w kursie
    waluty. Niespełnienie któregokolwiek z wymienionych warunków skutkuje tym, że nie
    powstają różnice kursowe dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Za taką
    interpretacją przemawia literalne brzmienie przepisu".

    Tak stwierdził również NSA w wyroku z 17 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 424/19, w
    którym wskazano, że „(...) nie będzie stanowiła podatkowych różnic kursowych sytuacja, w
    której zobowiązanie powstało w PLN i zostało spłacone w EUR (czy też w PLN z
    zastosowaniem technicznej spłaty w EUR)". Sąd wyraźnie wskazał, że "techniczna spłata",
    czyli, realizacja przelewu bankowego w oznaczonej walucie – wpływa na powstanie lub
    niepowstanie różnic kursowych.
    Mając na uwadze powyższe, w sytuacji, w której Spółka spłaci pożyczkę w PLN, nie będzie
    zobligowana do kalkulacji podatkowych różnic kursowych na gruncie art. 15a ust. 2 pkt 5 i
    ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytań o numerach 2, 3 oraz 4
    Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1 do wystąpienia podatkowych
    różnic kursowych na gruncie art. 15a ust. 2 pkt 5 oraz ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT konieczne
    jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    1. pożyczkę udzielono w walucie obcej;
    2. spłata pożyczki jest zrealizowana w walucie obcej,
    3. powstaną różnice pomiędzy przeliczoną na polską walutę wartością pożyczki w dniu
      jej udzielenia oraz w dniu jej uregulowania.
    Odpowiadając na pytania 2-4 w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, iż w sytuacji, w
    której pożyczka spłacana jest w walucie obcej (w tym w walucie USD, którego to przypadku
    dotyczą pytania Spółki) spełnione są wszystkie wskazane powyżej warunki i tym samym
    powstają różnice kursowe, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 5 bądź ust. 3 pkt 5 ustawy
    o CIT.
    Z brzmienia artykułu 15a ust. 2 pkt 5 i ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT wynika, iż w celu kalkulacji
    wysokości tej różnicy kursowej konieczne jest porównanie:
    a) wartości spłacanej pożyczki w dniu spłaty przeliczonej według odpowiedniego kursu
      waluty oraz
    b) wartości spłacanej pożyczki w dniu jej udzielenia przeliczonej według odpowiedniego
      kursu waluty.
    Mając na uwadze, iż w analizowanej sytuacji Pożyczka spłacana będzie w walucie USD do
    kalkulacji wartości, o której mowa w lit. a, tj. wartości Pożyczki w dniu spłaty konieczne
    będzie zastosowanie odpowiedniego kursu PLN/USD. Fakt, iż Pożyczka (jej część) na
    moment spłaty wyrażona jest w walucie CHF (a wcześniej przed operacjami
    przewalutowań wyrażona była odpowiednio w walucie USD oraz JPY) nie ma znaczenia
    (kurs CHF/PLN, w połączeniu z kursem PLN/USD, brany jest pod uwagę wyłącznie w celu
    ustalenia, jaka kwota USD powinna zostać przelana przez Spółkę w celu spłaty Pożyczki
    wyrażonej obecnie w CHF, ale nie ma znaczenia z perspektywy kalkulacji podatkowych
    różnic kursowych).
    Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, dla celów kalkulacji różnicy kursowej na
    moment spłaty istotna jest faktyczna waluta, w której dochodzi do zwrotu Pożyczki
    (waluta, w której Pożyczka jest wyrażona nie ma znaczenia dla kalkulacji różnicy kursowej).
    Taki wniosek wynika z powołanych w odpowiedzi na pytanie nr 1 interpretacji
    indywidualnych organów podatkowych oraz orzecznictwa dotyczącego pożyczek
    spłacanych w walucie PLN, z których wynika, iż dla celów powstania bądź niepowstania
    różnicy kursowej istotna jest również waluta faktycznej spłaty.
    Podejście to potwierdzają również organy podatkowe w interpretacjach odnoszących się
    wprost do przedmiotowego problemu to jest do spłaty w walucie obcej innej niż waluta, w
    której wyrażona została pożyczka. Tak przykładowo stwierdził Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej z 9 kwietnia 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.85.2024.1.AP. W
    interpretacji tej czytamy: „Do powstania różnic kursowych dojdzie natomiast w przypadku,

    do którego odnosi się pytanie nr 3. Otrzymują Państwo pożyczkę w walucie obcej, spłata
    zobowiązania również następuje w walucie obcej. Jeśli zatem między dniem powstania
    zobowiązania a dniem spłaty tego zobowiązania wystąpiła/wystąpi różnica w kursie
    waluty, powstaną w tym przypadku różnice kursowe. Nie ma przy tym znaczenia, czy
    otrzymanie pożyczki i jej spłata nastąpiły w tej samej walucie obcej, czy też w dwóch
    różnych walutach obcych (np. jak w Państwa przykładzie EUR i USD). Dla powstania
    podatkowych różnic kursowych istotne jest, żeby te dwa zdarzenia następowały w walucie
    innej niż polski złoty. Zamiana jednej waluty obcej na drugą walutę obcą nie zmienia
    charakteru walutowego pożyczki. W kwestii sposobu obliczenia różnic kursowych należy
    ponownie odwołać się do art. 15a ust. 4 ustawy o CIT: Przy obliczaniu różnic kursowych, o
    których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprz
    edaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W
    pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań
    nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu,
    stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego ten dzień.(...) Aby obliczyć różnice kursowe w przypadku pożyczki, do
    której odnosi się pytanie nr 3, należy więc porównać:
    - wartość pożyczki (w części adekwatnej do dokonywanej spłaty) przy zastosowaniu
      średniego kursu ogłoszonego przez NBP z ostatniego dnia poprzedzającego dzień
      otrzymania pożyczki (kurs waluty obcej, w której pożyczka została faktycznie
      otrzymana) oraz
    - wartość pożyczki (w części adekwatnej do dokonywanej spłaty) przy zastosowaniu
      średniego kursu ogłoszonego przez NBP z ostatniego dnia poprzedzającego dzień
      dokonania spłaty pożyczki (kurs waluty obcej, w której pożyczka została faktycznie
      spłacona).”
    W analizowanej sytuacji Spółka dokona spłaty Pożyczki z konta walutowego wyrażonego w
    USD, a więc z konta w walucie, w której spłacana jest Pożyczka.
    W celu wyceny spłacanej Pożyczki (jej części) na moment spłaty (dla potrzeb kalkulacji
    różnicy kursowej na gruncie art. 15a ust. 2 pkt 5 i ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT) Spółka
    powinna wartość spłacanej Pożyczki (jej części) w walucie USD (liczbę USD przekazywaną
    na konto Pożyczkodawcy w dniu spłaty) przeliczyć na PLN według odpowiedniego kursu
    USD z dnia spłaty (tj. kursu faktycznego z dnia spłaty lub kursu średniego NBP z dnia
    poprzedzającego dzień spłaty Pożyczki).
    Tak ustaloną wartość Pożyczki w USD przeliczoną na PLN Spółka powinna porównać z
    wartością spłacanej Pożyczki (jej części) przeliczonej na PLN w dniu udzielenia. W celu
    ustalenia jednak wartości spłacanej pożyczki w PLN, Spółka w pierwszej kolejności
    powinna ustalić wartość spłacanej pożyczki w walucie obcej, która przeliczana będzie na
    PLN. W analizowanej sytuacji zwrócić bowiem należy uwagę na fakt, iż Pożyczka
    pierwotnie udzielona została w walucie USD, a następnie w związku z uwarunkowaniami
    ekonomicznymi doszło do jej przewalutowania najpierw na JPY, a w kolejnym kroku na
    CHF. Skutkiem przedmiotowych przewalutowań wartość zobowiązania pożyczkowego
    wobec Pożyczkodawcy uległa zmianie (przy przyjęciu obecnego kursu wspomnianych
    walut, zobowiązanie na dzień sporządzenia niniejszego wniosku zmniejszyło się). Innymi
    słowy, wartość Pożyczki wyrażonej obecnie w CHF w przeliczeniu na USD po kursie z dnia
    spłaty tj. liczba USD które Spółka przekaże do MMT tytułem spłaty, jest inna niż wartość
    Pożyczki w USD w dniu udzielenia (liczba USD które Spółka otrzymała w 2021 r.).
    W opinii Wnioskodawcy, wartość Pożyczki (liczba USD) w dniu jej udzielenia nie ma jednak
    znaczenia dla celów kalkulacji różnic kursowych – celem różnic kursowych jest bowiem
    porównanie wartości faktycznie spłacanej pożyczki (jej części) w dniu spłaty oraz jej
    udzielenia – w związku ze zmianą kursu walut z tych dni. Innymi słowy, celem różnic
    kursowych jest niejako wychwycenie korzyści podatkowej lub kosztu podatkowego
    związanego ze zmianą kursu walut w stosunku do spłacanego zobowiązania
    pożyczkowego a nie ustalenie skutku podatkowego związanego np. ze zmianą wartości

    zobowiązania pożyczkowego w związku z działaniami stricte ekonomicznymi takimi jak
    przewalutowanie. Jak sama nazwa wskazuje, chodzi o różnicę kursową, czyli różnicę „na
    kursach walut”. Różnica ta powstaje w momencie spłaty zobowiązania pożyczkowego w
    stosunku do faktycznie spłacanej części tego zobowiązania.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Wnioskodawcy, w przypadku w którym Pożyczka (jej
    część) spłacana będzie w USD, w celu ustalenia wartości spłacanej Pożyczki w momencie
    jej udzielenia należy wziąć pod uwagę wyłącznie wartość faktycznie spłacaną, tj. liczbę USD
    jaką Wnioskodawca przeleje na konto Pożyczkodawcy tytułem spłaty (która, jak wskazano
    w opisie zdarzenia przyszłego ustalona zostanie poprzez przeliczenie wartości pożyczki
    wyrażonej w CHF (w związku z przewalutowaniem) na PLN według średniego kursu NBP z
    ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień spłaty a następnie z PLN na USD,
    według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień spłaty).
    Tak ustalona wartość, mając na uwadze fakt, iż Pożyczka udzielona została pierwotnie w
    USD powinna zostać przeliczona według odpowiedniego kursu (kursu faktycznego z dnia
    udzielenia Pożyczki lub kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego dzień udzielenia Pożyczki).
    W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że przewalutowanie pożyczki najpierw na JPY, a
    następnie na CHF nie ma znaczenia. Dla celów ustalenia różnicy kursowej istotne jest
    bowiem, iż walutą, w której Pożyczka została udzielona było USD. Przewalutowanie nie
    zmieniło waluty, w której Pożyczka została pierwotnie otrzymana przez Spółkę. Tym
    samym to USD jest walutą, w której otrzymano Pożyczkę, do której odnoszą się przepisy
    art. 15a ust. 2 pkt 5 i ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT.
    Podkreślić należy, iż dla celów kalkulacji różnic kursowych przewalutowanie nie rodzi
    żadnych konsekwencji podatkowych – nie stanowi spłaty dotychczasowej pożyczki i
    udzielenia nowej. Tym samym nie jest jednym ze zdarzeń generujących potencjalnie
    możliwość wystąpienia różnic kursowych na podstawie art. 15a ustawy o CIT (jak
    wyjaśniono powyżej w „Uwagach ogólnych” katalog zdarzeń generujących różnice kursowe
    stanowiące przychody i koszty uzyskania przychodów jest katalogiem zamkniętym, a
    przewalutowanie nie zostało w nim wymienione).
    Stanowisko, iż samo przewalutowanie nie rodzi skutków podatkowych na gruncie CIT jest
    ugruntowane w praktyce organów podatkowych. Przykładowo w interpretacji z 7 sierpnia
    2024 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.282.2024.1.AS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    stwierdza: „Samo przewalutowanie pożyczki nie wywołuje skutków ani po stronie kosztów
    uzyskania przychodów, ani po stronie przychodów z tytułu różnic kursowych dla celów
    podatkowych w momencie przewalutowania. Warunkiem powstania podatkowych różnic
    kursowych - w myśl powołanych przepisów jest bowiem uregulowanie przez
    pożyczkobiorcę zaciągniętego zobowiązania w jakiejkolwiek formie. Tymczasem w
    przypadku dokonania przewalutowania zobowiązania z tytułu umowy pożyczki nie dojdzie
    do uregulowania pożyczki, a jedynie do zmiany waluty, w której wyrażone zostało
    zobowiązanie.”
    Również w interpretacji z dnia 16 grudnia 2020 r. Znak:KDIB1-1.4010.391.2020.2.ŚS organ
    podatkowy wyraźnie stwierdza się, że aby mówić o różnicach kursowych muszą być
    spełnione przy tym następujące przesłanki: (a) pożyczkę otrzymano w walucie obcej, (b)
    spłata jest realizowana w walucie obcej, (c) powstają różnice pomiędzy przeliczoną na
    polską walutę wartością pożyczki w dniu jej udzielenia oraz w dniu jej uregulowania. Tym
    samym niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków skutkuje tym, że nie powstają
    różnice kursowe na gruncie ustawy o CIT. W odniesieniu do wskazanych wyżej przesłanek
    należy po pierwsze wskazać, że pożyczka zarówno w momencie jej udzielenia, jak i w
    momencie zwrotu musi mieć charakter walutowy. W sytuacji przewalutowania z waluty
    obcej na walutę polską, pożyczka traci charakter zobowiązania walutowego, a tym samym
    nie spełnia przesłanek koniecznych do powstania różnic kursowych. Co więcej, z
    literalnego brzmienia art. 15a ust. 2 pkt 4 oraz ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT wynika, że do

    powstania różnic kursowych z tytułu pożyczki konieczne jest wystąpienie elementu zwrotu
    tej pożyczki. Z powołanych wyżej przepisów wynika bowiem, że dla powstania różnic
    kursowych niezbędnym jest powstanie różnicy między wartością pożyczki w dniu jej
    udzielenia a wartością pożyczki w dniu jej zwrotu.
    Analogiczne stanowisko zostało przedstawione również m.in. w interpretacji z 15 czerwca
    2023 r. (Znak: 0114-KDIP2-2.4010.207.2023.1.PK).
    Również na gruncie wspomnianych ogólnych regulacji dotyczących powstawania
    przychodów podatkowych i kosztów uzyskania przychodów należy zauważyć, że
    przewalutowania nie należy traktować jako zdarzenia o skonkretyzowanym wymiarze
    finansowym, bowiem jest to czynność wyłącznie o charakterze technicznym, która nie
    wywołuje skutków ani po stronie przychodów, ani po stronie kosztów uzyskania
    przychodu a powstałe różnice kursowe mają charakter wyłącznie rachunkowy – powodują
    zwiększenie lub zmniejszenie kwoty pożyczki do spłaty. Tym samo, przewalutowanie nie
    generuje ani przychodu podatkowego na gruncie art. 12 ani koszty uzyskania przychodu
    na gruncie art. 15 ustawy o CIT.
    Tym samym, skoro przewalutowanie jest działaniem neutralnym na gruncie ustawy o CIT,
    nie powinno ono wpływać na kwestie ustalenia różnic kursowych. Innymi słowy,
    przewalutowanie Pożyczki nie zmienia faktu, iż została ona udzielona w walucie USD i to
    ona powinna być brana pod uwagę w celu ustalenia waluty pożyczki na moment jej
    udzielenia, do kalkulacji różnicy kursowej na potrzeby art. 15a ust. 2 pkt 5 i ust. 3 pkt 5
    ustawy o CIT.
    Neutralność przewalutowania jest również argumentem potwierdzającym prawidłowość
    stanowiska Spółki w zakresie ustalenia wartości pożyczki w USD na moment udzielenia,
    jaka powinna zostać porównana z wartością pożyczki na moment spłaty. Jak wskazano
    powyżej zdaniem Spółki, właściwą metodą kalkulacji jest ustalenie różnicy pomiędzy:
    a) Wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD w dniu spłaty) w
      przeliczeniu na PLN według odpowiedniego kursu USD (tj. kursu faktycznego z dnia
      udzielenia Pożyczki albo kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień udzielenia
      Pożyczki) a
    b) Wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD w dniu spłaty) w
      przeliczeniu na PLN według odpowiedniego kursu USD z dnia spłaty Pożyczki (tj. kursu
      faktycznego z dnia spłaty Pożyczki lub kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego
      dzień spłaty Pożyczki).
    Przyjęcie odmiennego podejścia, w którym to zamiast porównania tej samej kwoty
    Pożyczki (liczby USD uiszczanych pożyczkodawcy celem spłaty Pożyczki lub jej części i
    przeliczonej na PLN według odpowiedniego kursu ustalonego: 1) na moment udzielenia i
    2) na moment spłaty, uznano by, iż celem obliczenia różnicy kursowej należy porównać:
    1) wartość pożyczki w USD na moment spłaty (liczbę USD w dniu spłaty) przeliczoną
      według odpowiedniego kursu z
    2) wartością pożyczki w USD na moment udzielenia (liczbą USD przelaną przez
      Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy)
      de facto prowadziłoby do ustalenia skutku podatkowego z tytułu przewalutowania. W
      takiej sytuacji powstały przychód lub koszt podatkowy byłby w części efektem
      przewalutowania (zmiany wartości pożyczki w związku z przewalutowaniem) a nie
      efektem innej wartości kursu na moment udzielenia i spłaty. Takie podejście jest
      sprzeczne zarówno z celem przepisów o różnicach kursowych polegającym na
      wychwyceniu przysporzenia ekonomicznego lub jego ubytku na skutek zmian kursów
      waluty (o czym szerzej Wnioskodawca pisał powyżej), jak i z neutralnością
      przewalutowania.

    Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, przedstawiona przez Spółkę metodologia
    kalkulacji różnic kursowych w przypadku spłaty Pożyczki w walucie USD (szczegółowo
    opisana w przykładzie praktycznym przedstawionym w opisie zdarzenia przyszłego),
    opierająca się na porównaniu tej samej wartości Pożyczki w dniu spłaty i udzielenia, jest
    prawidłowa. Innymi słowy, w celu ustalenia różnicy kursowej w momencie spłaty Pożyczki
    (jej części) stanowiącej przychód lub koszt uzyskania przychodu, Spółka powinna ustalić
    różnicę pomiędzy:
    a) wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD przekazywaną na konto
      Pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na PLN według odpowiedniego kursu
      USD z dnia udzielenia Pożyczki (tj. kursu faktycznego z dnia udzielenia Pożyczki lub
      kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień udzielenia Pożyczki) a
    b) wartością spłacanej transzy Pożyczki w walucie USD (liczbą USD przekazywaną na konto
      pożyczkodawcy w dniu spłaty) w przeliczeniu na PLN według odpowiedniego kursu
      USD z dnia spłaty Pożyczki (tj. kursu faktycznego z dnia spłaty Pożyczki lub kursu
      średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień spłaty Pożyczki).
    W przypadku, w którym powyższa różnica jest dodatnia, tj. wartość Pożyczki (jej części)
    ustalona zgodnie z literą a jest wyższa od wartości Pożyczki (jej części) ustalonej zgodnie z
    literą b, w myśl art. 15a ust. 2 pkt 5 ustawy o CIT różnica ta stanowi przychód podatkowy.
    W przypadku, w którym powyższa różnica jest ujemna, tj. wartość Pożyczki (jej części)
    ustalona zgodnie z literą a jest niższa od wartości Pożyczki ustalonej zgodnie z literą b, w
    myśl art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT różnica ta stanowi koszt uzyskania przychodu.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 5
    Przewalutowanie kwoty pożyczki rozumiane jako czynność prawna i techniczna, której
    skutkiem będzie jedynie przeliczenie kwoty należności pożyczkowej z waluty obcej na inną
    walutę obcą (najpierw z waluty USD na JPY, a następnie z JPY na CHF) i w ramach której nie
    dochodzi do jakiegokolwiek przepływu środków pieniężnych pomiędzy stronami, jest
    neutralne podatkowo dla Spółki na gruncie regulacji CIT.
    Po pierwsze, jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska do pytań nr 2,3 i 4, z regulacji art.
    15a ustawy o CIT definiującego pojęcie różnic kursowych jednoznacznie wynika, że
    podatkowe różnice kursowe mogą powstać wyłączenie wtedy, gdy zachodzi jedna z
    okoliczności wymienionych w art. 15a ust. 2 ustawy o CIT (dodatnie różnice kursowe) lub
    art. 15a ust. 3 ustawy o CIT (ujemne różnice kursowe). W konsekwencji, w przypadku
    podatników stosujących metodę podatkową ustalania różnic kursowych, przychody i
    koszty podatkowe z tytułu różnic kursowych powstawać mogą wyłącznie na podstawie
    ww. regulacji (co potwierdzają organy podatkowe w powołanych już przez Wnioskodawcę
    w odpowiedzi na pytania 2,3 i 4 interpretacjach indywidualnych).
    Nie ulega wątpliwości, że przewalutowanie pożyczki nie zostało objęte definicją
    podatkowych różnic kursowych na gruncie art. 15a ustawy o CIT (w szczególności, w
    wyniku przewalutowania nie dochodzi do spłaty pożyczki w walucie obcej).
    Również na gruncie ogólnych regulacji dotyczących powstawania przychodów
    podatkowych i kosztów uzyskania przychodów należy zauważyć, że przewalutowania nie
    należy traktować jako zdarzenia o skonkretyzowanym wymiarze finansowym, bowiem jest
    to czynność wyłącznie o charakterze technicznym, która nie wywołuje skutków ani po
    stronie przychodów, ani po stronie kosztów uzyskania przychodu a powstałe różnice
    kursowe mają charakter wyłącznie rachunkowy – powodują zwiększenie lub zmniejszenie
    kwoty pożyczki do spłaty. Tym samym, przewalutowanie nie generuje ani przychodu
    podatkowego na gruncie art.12 ani kosztu uzyskania przychodu na gruncie art. 15 ustawy
    o CIT.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż do Pożyczki nie znajdą zastosowania przepisy art.
    12 ust. 1 pkt 10 ani art. 16 ust. 1 pkt 10 ustawy o CIT.

    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4
    oraz art. 14, są w szczególności przychody osiągnięte w związku ze zwrotem lub
    otrzymaniem pożyczki (kredytu), jeżeli pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem
    waluty obcej, w przypadku gdy pożyczkobiorca (kredytobiorca) zwraca tytułem spłaty
    pożyczki (kredytu) środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od
    kwoty otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej
    pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.
    W myśl natomiast, art. 16 ust. 1 pkt 10 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych
    odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki
    na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana
    kursem waluty obcej, jeżeli: pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki
    (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w
    wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu).
    Z powyższych przepisów wynika m.in., że różnica pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki
    (kredytu) z klauzulą waloryzacyjną, a kwotą tej pożyczki z dnia zwrotu stanowi
    odpowiednio przychód lub koszt podatkowy, analogicznie jak różnice kursowe z tytułu
    spłaty pożyczek walutowych. Przychodem i kosztem podatkowym są więc różnice
    związane ze zwrotem pożyczki, gdy pożyczka była waloryzowana kursem waluty.
    Warto zwrócić uwagę, że brzmienie przepisów art. 12 ust. 1 pkt 10 lit. b) i art. 16 ust. 1 pkt
    10 lit. a) ustawy o CIT, które wyraźnie nawiązuje do:
    1) momentu spłaty pożyczki;
    2) pożyczki waloryzowanej kursem waluty obcej.
    Podkreślić należy, że są to dwa nieodłączne warunki istotne dla możliwości określenia tej
    kategorii przychodów, bądź kosztów podatkowych.
    Tymczasem w analizowanej sprawie, udzielona Spółce Pożyczka nie stanowi pożyczki
    denominowanej, tj. waloryzowanej kursem waluty obcej.
    Jak wskazuje przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 21 lipca 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.196.2021.2.BD „Klauzula
    waloryzacyjna w ujęciu słownikowym najogólniej oznacza zastrzeżenie umowne, przez
    które strony umawiają się, że wykonanie zobowiązania nastąpi poprzez spełnienie
    świadczenia (najczęściej pieniężnego) w rozmiarze lub ilości wynikających z określonego
    miernika. W przypadku klauzul walutowych miernikiem wartości świadczenia pieniężnego
    jest wybrana przez strony waluta obca. Jednocześnie typowy kredyt waloryzowany kursem
    waluty obcej to taki kredyt, który kredytobiorca musi spłacić w złotych polskich, ale
    dających równowartość kwoty w walucie, w której kredyt taki będzie denominowany.
    Inaczej ujmując, kredyt z klauzulą waloryzacyjną jest kredytem zaciągniętym w walucie
    polskiej (przeliczonej na walutę obcą), którego raty spłacane są w walucie polskiej, lecz
    wartość tych rat uzależniona jest od kursu waluty obcej. Podobnie pożyczki
    denominowane są to takie pożyczki, które wypłacane są w walucie polskiej, lecz ich
    wartość jest waloryzowana kursem waluty obcej. Pożyczka denominowana jest rozliczana
    w walucie obcej: w tej walucie umowa pożyczki określa wysokość pożyczki, w tej walucie są
    wyrażane wysokości rat, według jej stóp procentowych ustalane jest oprocentowanie i w
    niej prowadzone są wszelkie obliczenia związane z pożyczką. Powyższe nie oznacza, że
    fizyczne rozliczenia między pożyczkodawcą a pożyczkobiorcą prowadzone są w walucie
    obcej. Pożyczkodawca wypłaca transze pożyczki w złotówkach, także w złotówkach
    pożyczkobiorca spłaca pożyczkę. W obu wypadkach stosowany jest bieżący kurs danej
    waluty względem złotówki.
    (..) Tymczasem typowe pożyczki waloryzowane kursem waluty obcej cechuje to, że nie
    tylko udzielane są w walucie polskiej, ale również i ich spłata dokonywana jest w
    złotówkach.”

    Stanowisko, iż samo przewalutowanie nie rodzi skutków podatkowych na gruncie CIT jest
    mocno ugruntowane w praktyce organów podatkowych (przykłady interpretacji zostały
    powołane przez Wnioskodawcę w odpowiedzi na pytania nr 2,3 i 4).
    Podsumowując, przewalutowanie jest działaniem, które nie wywołuje żadnych skutków
    podatkowych. Nie zostało wymienione w katalogu czynności powodujących powstanie
    przychodów podatkowych czy kosztów uzyskania przychodów (który to katalog znajduje
    się w art. 15 ust. 2 i ust 3 ustawy o CIT). Przewalutowanie nie generuje również skutków na
    gruncie art. 12 oraz art. 15 ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe, Spółka w momencie spłaty Pożyczki (jej części) nie rozpozna
    przychodu podatkowego ani kosztu uzyskania przychodu w związku odpowiednio ze
    zmniejszeniem lub zwiększeniem zobowiązania pożyczkowego wobec MMT będących
    efektem przewalutowania Pożyczki (najpierw na JPY, a następnie na CHF).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego Państwa stanowiska w sprawie.
    W tym miejscu należy zastrzec, że zgodnie z wolą Wnioskodawcy przedmiotem niniejszej
    interpretacji nie jest potwierdzenie właściwego kursu z dnia udzielenia i spłaty pożyczki a
    jedynie metodologii kalkulacji różnic kursowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za p
    ośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.