Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.42.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Ustalenia proporcji odliczeniowej i brak uwzględnienia w tej
kalkulacji wartości transakcji realizowanych przez Oddział na
rzecz Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: oddział
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
proporcja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia proporcji odliczeniowej i braku uwzględnienia w tej
    kalkulacji wartości transakcji realizowanych przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 25 lutego 2025 r. (wpływ 25 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. S.A.R.L. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką posiadającą siedzibę
    działalności w Luksemburgu i jest w tym kraju zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    VAT w związku z prowadzoną działalnością.
    Wnioskodawca jest częścią B., (...) organizacji zarządzających aktywami (dalej: „Grupa”).
    Dominującą rolą Grupy jest zarządzanie funduszami inwestycyjnymi, opracowywanie i
    dostarczanie klientom zaawansowanych strategii inwestycyjnych, zarządzanie ryzykiem
    oraz zapewnienie bieżącej obsługi inwestycyjnej klientów, a także szeroko pojęte
    doradztwo biznesowe.
    Grupa oferuje szereg funduszy z różnych klas aktywów i instrumentów, aby zaspokoić
    zróżnicowane potrzeby klientów, w tym m.in. inwestycje w akcje, inwestycje o stałym
    dochodzie, inwestycje alternatywne oraz inwestycje w zróżnicowane aktywa.
    Spółka pod koniec 2019 r. utworzyła w Polsce oddział o nazwie A. S.A.R.L. (spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością) Oddział w Polsce (dalej: „Oddział”), za pośrednictwem
    którego prowadzi w Polsce działalność gospodarczą. Spółka dokonała rejestracji dla celów
    podatkowych – został jej nadany NIP oraz jest zarejestrowanym podatnikiem VAT
    czynnym, w tym także dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce.
    Wnioskodawca oraz Oddział nie należą do grupy VAT w rozumieniu przepisów art. 15a
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W związku z utworzeniem Oddziału w Polsce, Spółka uzyskała dla Oddziału odrębny NIP
    dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych i świadczeń socjalnych, tj. dla celów
    innych niż VAT.
    W efekcie Spółka, działając w formie Oddziału, w zakresie rozliczeń VAT korzysta z
    nadanego jej NIP i wszelkie rozliczenia dotyczące podatku VAT deklarowane są w Polsce z
    wykorzystaniem NIP Spółki.
    Działalność Wnioskodawcy wykonywana w Polsce za pośrednictwem Oddziału obejmuje
    zarówno sprzedaż opodatkowaną VAT, jak i zwolnioną z VAT. W szczególności są to
    czynności takie, jak:
        marketing funduszy zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe
        oraz alternatywnych funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez Wnioskodawcę,

        wprowadzanie potencjalnych klientów instytucjonalnych do usług finansowych (w
        tym oferowanych przez inne podmioty Grupy);
        zarządzanie portfelami na zlecenie w odniesieniu do mandatów segregowanych;
        doradztwo inwestycyjne;
        różne funkcje wsparcia dla Grupy.
    Jednocześnie, Oddział dokonuje na rzecz Wnioskodawcy w Luksemburgu usługi wsparcia,
    które w przypadku świadczenia ich na terytorium Polski na rzecz odrębnego podmiotu,
    podlegałyby opodatkowaniu VAT lub zwolnieniu z VAT. Transakcje dokonywane przez
    Oddział na rzecz Wnioskodawcy polegają m.in. na świadczeniu usług doradztwa
    produktowego oraz usług promocyjnych, wsparcia w zakresie marketingu.
    Spółka nabywa towary i usługi, które mają związek z dokonywaną przez Spółkę
    działalnością opodatkowaną VAT oraz zwolnioną z VAT. Wydatki ponoszone są m.in. na
    zakup usług promocyjnych, dystrybucyjnych, szkolenia, usługi telekomunikacyjne, usługi
    płacowe, najem powierzchni biurowych, wynajem i ubezpieczenie samochodów, karty
    sportowe dla pracowników, tłumaczenia. Zakupy te dokonywane są na potrzeby ogólnej
    działalności prowadzonej przez Spółkę, bądź też dokonywane są na potrzeby określonych
    jednostek organizacyjnych Spółki.
    Od początku roku podatkowego Spółki, tj. od października 2024 r. (rok podatkowy Spółki
    nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym), w przypadku gdy dany wydatek jest związany
    ze sprzedażą mieszaną (opodatkowaną oraz zwolnioną z VAT), Spółka stosuje proporcję
    odliczenia VAT zgodnie z regulacją art. 90 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o VAT.
    Jednakże, obecnie przy ustalaniu niniejszej proporcji Wnioskodawca stosuje podejście
    ostrożnościowe, w wyniku którego wszystkie transakcje dokonywane przez Oddział na
    rzecz Spółki, Wnioskodawca uwzględnia w całkowitym obrocie (tj. obrocie uzyskanym z
    tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie
    prawo), a pomija je (w całości) przy wyliczaniu obrotu z tytułu czynności, w związku z
    którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Oddział w wyniku
    wewnętrznej kontroli powziął wątpliwość co do poprawności stosowanej metody.
    Biorąc pod uwagę całość zaprezentowanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca występując z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego, chce upewnić się co do prawidłowości planowanego podejścia
    polegającego na kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o
    VAT, tj. czy z kalkulacji proporcji należy wyłączyć czynności dokonywane przez Oddział na
    rzecz Spółki.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ustalając proporcję, o
    której mowa w art. 90 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy VAT, Wnioskodawca nie powinien
    uwzględniać w jej kalkulacji wartości transakcji realizowanych przez Oddział na rzecz
    Wnioskodawcy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym transakcje dokonywane przez
    Oddział na rzecz Wnioskodawcy nie powinny być uwzględniane do ustalenia proporcji, o
    której mowa w art. 90 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o VAT. Oznacza to, że wartość ww.
    transakcji nie powinna być wliczana ani do obrotu uzyskanego z tytułu czynności, w
    związku z którymi Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT
    należnego, ani do całkowitego obrotu uzyskanego z tytułu czynności, w związku z którymi
    Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności,
    w związku z którymi Wnioskodawcy nie przysługuje takie prawo.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    a. Obecne regulacje dotyczące funkcjonowania oddziału zagranicznego przedsiębiorcy w
    Polsce
    Punktem wyjścia dla przedstawienia stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania
    objętego niniejszym wnioskiem jest analiza charakteru oraz ram prawnych
    funkcjonowania wyodrębnionych jednostek organizacyjnych danego przedsiębiorstwa,
    jakimi są jego oddziały.
    Kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w
    Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 470 z późn. zm., dalej: „ustawa o
    zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych”).
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
    zagranicznych i innych osób zagranicznych, dla wykonywania działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich
    mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast
    termin „oddział” zdefiniowany został w art. 3 pkt 4 ustawy o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych, jako wyodrębniona i
    samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez
    przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania
    działalności.
    Ponadto art. 15 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych
    osób zagranicznych, wskazuje, że przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może
    wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi tę działalność
    za granicą. Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze
    struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności
    gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność
    stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Potwierdza
    to również regulacja zawarta w art. 17 zdanie pierwsze ustawy o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych, zgodnie z którą
    Przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu
    wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Jednocześnie,
    stosownie do treści art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
    zagranicznych i innych osób zagranicznych, przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył
    oddział, jest obowiązany używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy
    zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy
    oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”.
    W świetle powołanych regulacji prawnych, podmiot zagraniczny prowadzący działalność
    na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku VAT,
    traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego
    oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada
    więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej),
    natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym
    imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część
    działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego.
    Zatem, zdaniem Spółki, podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje,
    pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W
    kontekście posiadanej podmiotowości prawnej należy stwierdzić, że oddział nie jest
    odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią.
    b. Jedność podmiotu

    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności. Mając na uwadze fakt, iż Oddział:
    i. nie stanowi żadnego z podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT (w
      szczególności nie jest odrębną osobą prawną ani jednostką organizacyjną niemającą
      osobowości prawnej) oraz
    ii. nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej (tzn. działalność gospodarcza
      Oddziału jest de facto działalnością gospodarczą Spółki prowadzoną w formie oddziału
      przedsiębiorcy zagranicznego),
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jednostka macierzysta Spółki i utworzony przez nią
    Oddział będą traktowane jako ten sam podmiot i jeden podatnik VAT. W szczególności, w
    wyniku utworzenia Oddziału Spółki w Polsce w rozumieniu przepisów ustawy o zasadach
    uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych, nie doszło do
    powstania nowego, odrębnego podatnika VAT (mimo iż na terytorium kraju funkcjonuje
    oddział przedsiębiorcy zagranicznego, podatnikiem VAT pozostaje przedsiębiorca
    zagraniczny prowadzący działalność za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału).
    Oddział nie jest bowiem samodzielnym podmiotem, a jedynie pewną strukturą
    organizacyjną utworzoną do prowadzenia działalności gospodarczej w innym miejscu niż
    siedziba przedsiębiorcy zagranicznego.
    Powyższe podejście zostało potwierdzone przez organy podatkowe w licznych
    interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydanych przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, z których jako przykład można wskazać na:
        interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16
        października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.381.2024.3.PK), w której organ
        uznał: „W świetle powołanych regulacji prawnych, podmiot zagraniczny prowadzący
        działalność na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb
        podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca
        zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją
        przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie samodzielność
        organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie
        posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i
        na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności
        gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym
        działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w
        Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości
        prawnej należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do
        jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią.”;
        analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane zostało zaprezentowane w wielu
        innych interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej
        Informacji Skarbowej, przykładowo: interpretacja indywidualna z dnia 4
        października 2024 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.473.2024.1.AP; interpretacja
        indywidualna z dnia 26 września 2024 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.388.2024.1.AP.
    Pogląd ten został również potwierdzony w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „TSUE”). Przykładowo, w wyroku z 23 marca 2006 r. w sprawie FCE

    Bank plc, sygn. C-210/04, TSUE stwierdził, że stały zakład mający siedzibę w innym
    państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym podmiotem odrębnym od
    spółki (będącej nierezydentem), do której należy (...) pozbawiony jest niezależności i
    stanowi jedynie część składową spółki. Spółkę oraz jej oddział należy uznać za jednego i
    tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy.
    c. Transakcje pomiędzy oddziałem i zagranicznym przedsiębiorcą a opodatkowanie VAT
    W świetle powyższych przepisów i utrwalonej praktyki organów podatkowych oraz
    orzecznictwa TSUE, w ocenie Wnioskodawcy, to Spółka będąca przedsiębiorcą
    zagranicznym wykonującym działalność w Polsce za pośrednictwem Oddziału (a nie sam
    Oddział) powinna być uznawana na gruncie ustawy o VAT za podatnika, zatem transakcje
    zachodzące między tymi podmiotami powinny być rozpatrywane jako wewnętrzne
    przesunięcia, tj. transakcje wewnątrz tego samego podatnika, które nie podlegają
    opodatkowaniu VAT.
    Organy podatkowe potwierdzają brak opodatkowania transakcji wewnątrzzakładowych, tj.
    odbywających się pomiędzy oddziałem a zagranicznym przedsiębiorcą. Przykładowo
    można wskazać na:
        interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5
        listopada 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.415.2024.1.JO), w której organ
        potwierdził, iż: „Przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując swój oddział w Polsce nie
        dokonuje rejestracji odrębnego podatnika, lecz rejestracji własnego
        przedsiębiorstwa. Mimo, że na terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy
        zagranicznego, to podatnikiem podatku od towarów i usług pozostaje
        przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za pośrednictwem
        utworzonego w tym celu oddziału. Zatem czynności wykonywane pomiędzy
        oddziałem a macierzystym podmiotem zagranicznym mają charakter tzw. czynności
        wewnątrzzakładowych (realizowanych na rzecz jednostki macierzystej). (...) Tym
        samym, czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem
        zagranicznym bądź innym oddziałem mają charakter tzw. czynności
        wewnątrzzakładowych, co skutkuje uznaniem tych czynności za niepodlegające
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle art. 8 ustawy, czynności
        wykonywanych w ramach jednego podmiotu gospodarczego będącego osobą
        prawną, nie można uznać za świadczenie usług, gdyż nie jest możliwe świadczenie
        usług „samemu sobie”;
        interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1
        października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.315.2024.2.JO), zgodnie z którą:
        „Zatem oddział nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług.
        Przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując swój oddział w Polsce nie dokonuje
        rejestracji odrębnego podatnika, lecz rejestracji własnego przedsiębiorstwa. Mimo,
        że na terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, to
        podatnikiem podatku od towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny
        prowadzący działalność za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału.
        Zatem czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem
        zagranicznym mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych (realizowanych
        na rzecz jednostki macierzystej)”.

    Mając na uwadze powyższe, Spółka przedstawia poniżej szczegółowe stanowisko w
    zakresie pytania objętego złożonym wnioskiem:
    d. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania objętego wnioskiem
    Kwestie dotyczące proporcjonalnego odliczenia VAT reguluje art. 90 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku do których podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Jednocześnie, z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że jeżeli nie jest możliwe
    wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może
    pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą
    można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10
    dotyczącego wartości przekraczających 98% lub nieprzekraczających 2%.
    Tym samym, w stosunku do nabywanych towarów i usług, które wykorzystywane są przez
    podatnika zarówno do czynności dających prawo do odliczenia, jak i czynności
    nieuprawniających do odliczenia podatku naliczonego, odliczenie przysługuje tylko w
    odniesieniu do tej części podatku naliczonego, która jest proporcjonalna do kwoty
    związanej z pierwszą grupą czynności (opodatkowanych).
    Sposób obliczania proporcji określono w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, według którego
    stanowi ona udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu
    czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie
    prawo. Niniejszą proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie
    obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego
    jest ustalana proporcja i zaokrągla w górę do najbliższej liczby całkowitej, o czym mowa w
    art. 90 ust. 4 ustawy o VAT.
    Zatem, ustalenie proporcji wymaga określenia wysokości obrotu uzyskanego: (i) z tytułu
    czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, oraz (ii) z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi nie
    przysługuje takie prawo. Ustawa stanowi, że do obrotu nie wlicza się:
        obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o
        podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych
        podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności;
        obrotu z tytułu transakcji dotyczących pomocniczych transakcji w zakresie
        nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
        obrotu z tytułu transakcji dotyczących usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12
        i 38-41 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy;
        kwoty podatku.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca dokonuje sprzedaży
    opodatkowanej VAT i sprzedaży zwolnionej z VAT, a wykonywana działalność obejmuje
    również usług wsparcia dokonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy.

    W zakresie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o VAT,
    Wnioskodawca zauważa, że niniejsza proporcja dotyczy czynności opodatkowanych VAT i
    czynności zwolnionych z VAT, na co wskazuje m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 marca 2022 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.575.2021.2.RD), w którym organ stwierdza, że: „współczynnik odliczenia przyjąłby
    postać ułamka gdzie w liczniku znajdowałby się obrót z czynności opodatkowanych
    uprawniających do odliczenia podatku naliczonego zaś w mianowniku takiego ułamka
    byłby uwzględniany oprócz obrotu uwzględnionego w liczniku ułamka również obrót z
    tytułu czynności zwolnionych z opodatkowania niedających prawa do odliczenia podatku
    naliczonego”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, rozpatrywane transakcje między Oddziałem a Wnioskodawcą nie
    stanowią ani czynności opodatkowanych, ani zwolnionych, bowiem jako czynności
    wewnątrzzakładowe w ogóle nie podlegają opodatkowaniu VAT, przez co nie należy
    uwzględniać ich w proporcji. Niniejsze znajduje potwierdzenie w stanowisku
    prezentowanym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych
    interpretacjach indywidualnych, przykładowo z dnia 24 października 2023 r. (sygn. 0114-
    KDIP1-2.4012.319.2023.2.RST) oraz 1 marca 2022 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012. 575.2021.2.
    RD), w których organ uznał, że: „czynności niepodlegające opodatkowaniu nie są w ogóle
    objęte zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, tak więc nie uwzględnia się ich w
    proporcji” oraz, że „czynności wewnątrzzakładowe nie są uwzględniane w proporcji
    odliczenia”.
    Dodatkowo, organ w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 26 października 2023 r.
    (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.356.2023.2.RST), potwierdził powyższą opinię, wskazując że: „(...)
    czynności wewnętrzne wykonywane przez Oddział na rzecz Centrali (macierzystego
    podmiotu zagranicznego) w takim przypadku nie są czynnościami wykonywanymi na rzecz
    innego podmiotu, lecz mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych,
    realizowanych w ramach jednego podmiotu i tym samym nie stanowią czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem czynności
    wewnętrzne należy oceniać z perspektywy kwalifikacji dla celów VAT czynności
    wykonywanych przez Centralę, nie zaś czynności wewnętrznych wykonywanych przez
    Oddział dla celów działalności Centrali. Wobec tego czynności wewnętrzne jako czynności
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być
    uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy.”
    Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej również w innych
    interpretacjach indywidualnych, przykładowo z dnia 8 listopada 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.411.2023.2.AGM).
    Na podstawie analizy wszystkich przedstawionych powyżej przesłanek oraz przytoczonej
    praktyki stosowania przepisów prawa podatkowego, Wnioskodawca stoi na stanowisku,
    zgodnie z którym proporcja stosowana przez Oddział zgodnie z art. 90 ust. 2 oraz ust. 3
    ustawy o VAT nie powinna uwzględniać transakcji dokonywanych przez Oddział na rzecz
    Wnioskodawcy ani w liczniku, ani w mianowniku wyliczanej proporcji.
    Oznacza to, że wartość ww. transakcji nie powinna być wliczana ani do obrotu uzyskanego
    z tytułu czynności, w związku z którymi Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego, ani do całkowitego obrotu uzyskanego z tytułu czynności,
    w związku z którymi Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, oraz czynności, w związku z którymi Wnioskodawcy nie przysługuje takie
    prawo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższego przepisu wynika, że aby doszło do świadczenia usług opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:
        świadczenie musi być odpłatne,
        miejscem świadczenia musi być terytorium kraju,
        świadczenie musi być wykonane na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
        jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
        świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w
    Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 89), zwanej dalej ustawą o
    zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
    zagranicznych i innych osób zagranicznych:
      Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Pojęcie „oddział” zdefiniowane zostało w art. 3 pkt 4 ustawy o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych, jako:

      Wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej,
      wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym
      miejscem wykonywania działalności.
    Na podstawie art. 15 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych:
      Przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może wykonywać działalność
      gospodarczą wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi tę działalność za granicą.
    W myśl art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych:
      Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do
      oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z
      przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem
      wyrazów „oddział w Polsce”.
    Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur
    firmy macierzystej), natomiast nie dysponuje możliwością prowadzenia działalności
    gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, a prowadzona działalność
    stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego.
    W świetle powołanych regulacji prawnych, podmiot zagraniczny prowadzący działalność
    na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i
    usług, traktowany jest jako jeden podmiot – przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego
    oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada
    więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej),
    natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym
    imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część
    działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym
    działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce,
    przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej należy
    stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki
    macierzystej, lecz jest jej częścią.
    Zatem oddział nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług.
    Przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując swój oddział w Polsce nie dokonuje rejestracji
    odrębnego podatnika, lecz rejestracji własnego przedsiębiorstwa. Mimo, że na terytorium
    kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, to podatnikiem podatku od
    towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za
    pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału.
    Pogląd ten jest zgodny z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W
    wyroku z 23 marca 2006 r. w sprawie FCE Bank, sygn. C-210/04, Trybunał stwierdził, że
    stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem
    prawnym podmiotem odrębnym od spółki (będącej nierezydentem), do której należy (...)
    pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Tak więc spółkę
    oraz jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust.
    1 Szóstej Dyrektywy.
    Tym samym, czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem
    zagranicznym bądź innym oddziałem mają charakter tzw. czynności
    wewnątrzzakładowych, co skutkuje uznaniem tych czynności za niepodlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle art. 8 ustawy, czynności
    wykonywanych w ramach jednego podmiotu gospodarczego będącego osobą prawną, nie
    można uznać za świadczenie usług, gdyż nie jest możliwe świadczenie usług „samemu
    sobie”.

    Tezy powyższego wyroku zostały doprecyzowane przez TSUE w wyroku w sprawie C-7/13
    Skandia America Corp. wydanym w dniu 17 września 2014 r. Wyrok ten wskazał, że od
    zasady ogólnej przedstawionej w przytoczonym powyżej wyroku C-210/04, zgodnie z którą
    świadczenia między centralą podatnika i jego oddziałami pozostają poza zakresem VAT,
    istnieje wyjątek. Wyjątek ten dotyczy specyficznej sytuacji, gdy oddział jest członkiem tzw.
    grupy VAT. Wówczas rozliczenia pomiędzy centralą podatnika z państwa trzeciego i jego
    oddziałem powinny być objęte opodatkowaniem VAT.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy,
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami
    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi. Przy czym związek dokonywanych zakupów z
    działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas,
    gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane
    towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy,
    czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można
    mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy;
    mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi
    przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby
    pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo -
    skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.
    Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium
    kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza

    terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Istotne pozostaje również to, że omawiany przepis nie wprowadza odrębnej definicji
    podatnika. Oznacza to, że za podatnika w rozumieniu tego przepisu uznać należy każdy
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy), niezależnie od tego,
    gdzie ma on „rezydencję” podatkową. Zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    takiej sytuacji przysługuje zarówno podatnikom z kraju, jak i z innych państw.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jednocześnie zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy,
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 ustawy,
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy,
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Na mocy art. 90 ust. 4 ustawy,
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Należy zauważyć, że ustawodawca nie przewiduje specyficznych norm regulujących
    zasady kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy, dla podatników działających w
    Polsce za pośrednictwem oddziału. Należy zatem stosować w tym zakresie przepisy
    ogólne.
    Podkreślić należy, że TSUE w wyroku z 24 stycznia 2019 r. sygn. C-165/17 orzekał, że:
    1) Artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 oraz art. 19 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17
      maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w

      odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej:
      ujednolicona podstawa wymiaru podatku, a także art. 168, 169 i 173-175 dyrektywy
      Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku
      od wartości dodanej, należy interpretować w ten sposób, że w odniesieniu do
      wydatków poniesionych przez oddział zarejestrowany w jednym państwie
      członkowskim, które są przeznaczone wyłącznie jednocześnie do realizacji transakcji
      opodatkowanych podatkiem od wartości dodanej i transakcji zwolnionych z tego
      podatku, dokonanych przez zakład główny tego oddziału znajdujący się w innym
      państwie członkowskim, należy zastosować proporcję podlegającą odliczeniu
      wynikającą z ułamka, na którego mianownik składa się obrót, z wyłączeniem podatku
      od wartości dodanej, złożony z tych tylko transakcji, a na którego licznik składają się
      transakcje opodatkowane, które uprawniałyby do odliczenia także wtedy, gdyby
      zostały dokonane w państwie członkowskim rejestracji tego oddziału, także wtedy, gdy
      to prawo do odliczenia wynika z dokonania przez ten oddział wyboru opodatkowania
      podatkiem od wartości dodanej transakcji dokonanych w tym państwie.
    2) Artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 oraz art. 19 ust. 1 szóstej dyrektywy 77/388, a także art. 168, 169
      i 173-175 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że aby ustalić
      proporcję podlegającą odliczeniu mającą zastosowanie do kosztów ogólnych oddziału
      zarejestrowanego w jednym państwie członkowskim, które służą jednocześnie do
      realizacji transakcji dokonanych przez ten oddział w tym państwie i transakcji
      dokonanych przez jego zakład główny z siedzibą w innym państwie członkowskim, w
      mianowniku ułamka stanowiącego tę proporcję podlegającą odliczeniu należy
      uwzględnić transakcje realizowane zarówno przez ten oddział, jak i przez ten zakład
      główny, przy czym w liczniku tego ułamka, oprócz transakcji opodatkowanych
      zrealizowanych przez tenże oddział należy umieścić tylko transakcje opodatkowane
      zrealizowane przez rzeczony zakład główny, które również uprawniałyby do odliczenia,
      gdyby zostały dokonane w państwie rejestracji danego oddziału”.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką posiadającą siedzibę działalności w
    Luksemburgu. Wnioskodawca pod koniec 2019 r. utworzył w Polsce Oddział, za
    pośrednictwem, którego prowadzi w Polsce działalność gospodarczą. Wnioskodawca
    dokonał rejestracji dla celów podatkowych – został mu nadany NIP oraz jest
    zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, w tym także dla potrzeb transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w Polsce. Wnioskodawca oraz Oddział nie należą do grupy VAT
    w rozumieniu art. 15a ustawy. Działalność Wnioskodawcy wykonywana w Polsce za
    pośrednictwem Oddziału obejmuje zarówno sprzedaż opodatkowaną VAT, jak i zwolnioną
    z VAT. Oddział dokonuje na rzecz Wnioskodawcy w Luksemburgu usługi wsparcia, które w
    przypadku świadczenia ich na terytorium Polski na rzecz odrębnego podmiotu,
    podlegałyby opodatkowaniu VAT lub zwolnieniu. Transakcje dokonywane przez Oddział na
    rzecz Wnioskodawcy polegają m.in. na świadczeniu usług doradztwa produktowego oraz
    usług promocyjnych, wsparcia w zakresie marketingu. Wnioskodawca nabywa towary i
    usługi, które mają związek z dokonywaną przez niego działalnością opodatkowaną VAT
    oraz zwolnioną z VAT. Wydatki ponoszone są m.in. na zakup usług promocyjnych,
    dystrybucyjnych, szkolenia, usługi telekomunikacyjne, usługi płacowe, najem powierzchni
    biurowych, wynajem i ubezpieczenie samochodów, karty sportowe dla pracowników,
    tłumaczenia. Zakupy te dokonywane są na potrzeby ogólnej działalności prowadzonej
    przez Wnioskodawcę, bądź też dokonywane są na potrzeby określonych jednostek
    organizacyjnych Wnioskodawcy. Od początku roku podatkowego Wnioskodawca, tj. od
    października 2024 r. (rok podatkowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym), w
    przypadku gdy dany wydatek jest związany ze sprzedażą mieszaną (opodatkowaną oraz
    zwolnioną z VAT), Wnioskodawca stosuje proporcję odliczenia VAT zgodnie z regulacją art.
    90 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o VAT. Jednakże, obecnie przy ustalaniu niniejszej proporcji
    Wnioskodawca stosuje podejście ostrożnościowe, w wyniku którego wszystkie transakcje
    dokonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy, uwzględnia w całkowitym obrocie (tj.
    obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje

    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi
    podatnikowi nie przysługuje takie prawo), a pomija je (w całości) przy wyliczaniu obrotu z
    tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego. Oddział w wyniku wewnętrznej kontroli powziął wątpliwość co do poprawności
    stosowanej metody.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy ustalając proporcję, o której mowa w art. 90
    ust. 2 i ust. 3 ustawy, Wnioskodawca nie powinien uwzględniać w jej kalkulacji wartości
    transakcji realizowanych przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy.
    Przepisy dotyczące odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ust. 2 ustawy oraz
    następnych ustępach tego artykułu znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do
    czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności,
    których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one
    przepisom ustawy. Należy zauważyć, że Oddział nie jest odrębnym podmiotem w
    stosunku do jednostki macierzystej (Wnioskodawcy), lecz jest jej częścią, a tym samym nie
    stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług. Ponadto z wniosku wynika, że
    Wnioskodawca oraz Oddział nie należą do grupy VAT. Natomiast czynności wewnętrzne
    wykonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy (macierzystego podmiotu
    zagranicznego) w takim przypadku nie są czynnościami wykonywanymi na rzecz innego
    podmiotu, lecz mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych, realizowanych w
    ramach jednego podmiotu i tym samym nie stanowią czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem czynności wewnętrzne należy
    oceniać z perspektywy kwalifikacji dla celów VAT wykonywanych przez Wnioskodawcę
    (Centralę), nie zaś czynności wewnętrznych wykonywanych przez Oddział dla celów
    działalności Wnioskodawcy. Odpowiadając na Państwa wątpliwości wskazać należy, że
    skoro wykonywane czynności przez Oddział względem Wnioskodawcy stanowią czynności
    wewnątrzzakładowe niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to nie
    powinny być uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym transakcje dokonywane przez Oddział
    na rzecz Wnioskodawcy nie powinny być uwzględnione do ustalenia proporcji, o której
    mowa w art. 90 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy uznać należy za prawidłowe.
    Przy czym należy raz jeszcze podkreślić, że istotne są tezy wynikające z cyt. powyżej
    wyroku TSUE C-165/17 w zakresie ustalania proporcji wskazujące, że „aby ustalić
    proporcję podlegającą odliczeniu mającą zastosowanie do kosztów ogólnych oddziału
    zarejestrowanego w jednym państwie członkowskim, które służą jednocześnie do
    realizacji transakcji dokonanych przez ten oddział w tym państwie i transakcji dokonanych
    przez jego zakład główny z siedzibą w innym państwie członkowskim, w mianowniku
    ułamka stanowiącego tę proporcję podlegającą odliczeniu należy uwzględnić transakcje
    realizowane zarówno przez ten oddział, jak i przez ten zakład główny, przy czym w liczniku
    tego ułamka, oprócz transakcji opodatkowanych zrealizowanych przez tenże oddział
    należy umieścić tylko transakcje opodatkowane zrealizowane przez rzeczony zakład
    główny, które również uprawniałyby do odliczenia, gdyby zostały dokonane w państwie
    rejestracji danego oddziału”.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.