Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.180.2025.3.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Dotyczy ustalenia, czy w przypadku rozszerzenia działalności o
wynajem aut Spółka nadal będzie uprawniona do zaliczenia w
całości do kosztów uzyskania przychodów kosztów rat
kapitałowych w stosownej proporcji do wartości nie
przekraczającej 150.000,00 zł oraz całości kosztów odsetek od
rat leasingu operacyjnego oraz całości kosztów eksploatacji
samochodu osobowego, który następnie będzie przekazywany
do użytkowania osobom trzecim na podstawie umowy najmu.
Słowa kluczowe: koszt-koszt eksploatacyjny
leasing-leasing operacyjny
limit
najem
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Samochód osobowy
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4a. Opodatkowanie stron umowy leasingu-
Leasing operacyjny - warunki
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 49a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 51
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 5c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 16 maja 2025 r. (wpływ do Organu 21 maja 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka G Sp. z o.o. podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od
    całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Rok
    obrotowy Spółki nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym, ponieważ rozpoczyna się 1
    maja danego roku i kończy się 30 kwietnia kolejnego roku. Fakt ten zgłoszony został
    zarówno do Naczelnika Urzędu skarbowego, jak i ujawniony jest w Krajowym Rejestrze
    Sądowym. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i korzysta z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego. Główna działalność Spółki opodatkowana podatkiem VAT
    koncentruje się na usługach związanych z (...). Przeważający profil działalności Spółki
    zawiera się w kodzie (...). Spółka zatrudnia obecnie (...) pracowników. (...) przychodów z
    działalności operacyjnej Spółki to przychody ze sprzedaży (...) dla udziałowca B w Szwecji,
    który posiada 100% udziałów.
    Z racji tego, że jedynym udziałowcem Spółki jest Spółka szwedzka zajmująca się (...), a
    także (...), Spółka często jest wizytowana przez przedstawicieli zagranicznych
    kontrahentów, celem zapewnienia i potwierdzenia legalności, prawidłowości i zgodności z
    obowiązującymi standardami (...). W tym też celu Spółka posiada i utrzymuje od lat
    certyfikaty Jakości (...). Przedstawiciele (...) oraz pozostałych krajów skandynawskich
    przylatują do Polski liniami lotniczymi, natomiast w dobrym zwyczaju jest odbiór tych
    kontrahentów z lotnisk i przywiezienie ich do siedziby Spółki, a następnie odwiezienie ich
    na lot powrotny.
    W tym celu Spółka w lutym 2025 r. zawarła umowę leasingu na samochód (...) o wartości
    przekraczającej 150.000 zł (dalej: „samochód”) z przeznaczeniem do działalności
    gospodarczej, a tym samym do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Samochód
    wskazany we wniosku posiada numer rejestracyjny (...), przeznaczony jest do przewozu
    (...). Rodzaj pojazdu wskazany w dowodzie rejestracyjnym: „samochód osobowy”.
    Wskazany samochód jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 4a pkt 9a ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz.

    2805 ze zm.). Spółka zaprowadziła stosowną ewidencję przebiegu pojazdu, wpisała
    samochód do obowiązującego w Spółce Regulaminu używania samochodów służbowych
    do celów wyłącznie służbowych, złożyła informację VAT-26 i odliczyła 100% podatku VAT
    od wstępnej opłaty leasingowej obliczając stosowną proporcję do wartości nie
    przekraczającej 150.000,00 zł. oraz zaliczyła 100% opłaty wstępnej do kosztów uzyskania
    przychodów stosując odpowiednią proporcję do wartości nie przekraczającej 150.000,00
    zł.
    Obecnie samochód jest używany tylko i wyłącznie do wyjazdu na targi branżowe, na
    dostarczanie dokumentów przetargowych do instytucji w Polsce oraz do przywozu
    kontrahentów z lotnisk do Spółki oraz odwożenia tychże kontrahentów na lotniska
    docelowe.
    W czasie, kiedy samochód nie jest wykorzystywany na potrzeby Spółki, Spółka planuje
    rozpocząć oddawanie samochodu do odpłatnego używania zarówno podmiotom
    zewnętrznym, jak również pracownikom. W tym celu Spółka planuje poszerzyć zakres
    swojej działalności o (...).
    Zdaniem Spółki jest to działanie uzasadnione ekonomicznie, ponieważ samochód będzie
    „pracował na siebie” w większym zakresie. Każdy wynajem odbywać się będzie na
    podstawie umowy najmu, w której określony będzie m.in. czas trwania najmu. Czas
    trwania najmu może wynosić od jednego do kilkunastu dni. Wynajem będzie odbywać się
    zarówno na rzecz podmiotów niepowiązanych, jak i powiązanych oraz na rzecz
    pracowników. Za każdym razem wynajem będzie odpłatny, a Spółka będzie
    dokumentować transakcje fakturami VAT lub paragonami fiskalnymi. Każdorazowe
    wynagrodzenie z tytułu umów najmu zawieranych przez Wnioskodawcę z podmiotami
    trzecimi i pracownikami będzie ustalane na poziomie rynkowym.
    W trakcie pomiędzy umowami najmu auto będzie wykorzystywane tylko i wyłącznie do
    celów działalności. W tym czasie auto będzie garażowane na terenie siedziby Spółki na
    parkingu strzeżonym i monitorowanym przez niezależną firmę.
    Spółka posiada regulamin użytkowania Samochodu, który wyklucza używanie go do celów
    innych niż do działalności gospodarczej, a w szczególności do celów prywatnych
    pracowników lub osób trzecich. W okresach, gdy nie będzie zawarta żadna umowa najmu
    samochodu, samochód będzie używany tylko na potrzeby działalności gospodarczej
    Spółki, w tym jego dotankowania, serwisu, przeglądu technicznego. Regulamin określa
    osoby uprawnione do ww. czynności. Regulamin określa, że Samochód jest garażowany w
    przeznaczonym do tego miejscu, którym jest siedziba Spółki.
    Wszelkie koszty związane z eksploatacją pojazdu, takie jak: części zamienne, materiały
    eksploatacyjne, a także koszty ubezpieczenia Samochodu będzie ponosiła Spółka.
    Spółka będzie również transportowała samochód w celu wykonania niezbędnych do
    prawidłowego użytkowania pojazdu usług serwisowych.
    Samochód wykorzystywany jest i będzie jedynie do celów działalności gospodarczej, w tym
    do najmu oraz wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Wnioskodawca wyklucza tym samym użytkowanie samochodu do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą.
    Oprócz posiadanego regulaminu użytkowania Wnioskodawca zabezpiecza klucze do
    Samochodu przed nieautoryzowanym użyciem poprzez zamknięcie ich w sejfie.
    Spółka nadal będzie prowadziła ewidencję przebiegu pojazdu wpisując w nią każdorazowy
    wyjazd oraz każdorazowe wynajęcie auta. Spółka od momentu nabycia Samochodu zalicza
    do kosztów uzyskania przychodów w stosownej proporcji do wartości nie przekraczającej
    150.000 zł., koszty leasingu, wydatki eksploatacyjne oraz składki ubezpieczeniowe
    związane z samochodem.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 16 maja 2025 r. wskazali Państwo, iż:

    1. Zawarta przez Spółkę G umowa leasingu operacyjnego spełnia warunki określone w
      art. 17b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.).
    2. Spółka wymieniając we wniosku wydatki eksploatacyjne miała na myśli przede
      wszystkim wydatki niezbędne do skutecznego użytkowania auta, czyli zakup paliwa,
      płynu do spryskiwaczy, płynu chłodniczego, płynu hamulcowego, niezbędne naprawy,
      badania diagnostyczne, wymianę opon, zakup i wymianę części zamiennych,
      naprawy powypadkowe, czyszczenie tapicerki czy mycie auta.
    3. Przytaczając we Wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pojęcie „inne wydatki
      związane z samochodem” Spółka G miała na myśli tę samą grupę wydatków
      eksploatacyjnych wymienionych w punkcie ad 2.
    4. W regulaminie w sprawie zasad użytkowania samochodów do celów służbowych
      zawarto m.in:
        W § 2. „Cel i zakres użytkowania
          1. Samochody służbowe wykazane w Załączniku nr 1 niniejszego Regulaminu
            wykorzystywane są przez Użytkowników uprawnionych do korzystania z
            samochodów służbowych (wpisanych do Załącznika nr 2) wyłącznie w
            celach służbowych związanych z realizacją obowiązków wynikających z
            łączącej go z Pracodawcą umowy o pracę lub innych poleceń służbowych
            wydanych przez Zarząd lub Prokurenta Spółki.
          2. Samochód służbowy pozostaje do dyspozycji Użytkowników tylko i wyłącznie
            w czasie pracy lub w czasie wypełniania przez nich obowiązków na rzecz
            Pracodawcy lub zlecającego wykonanie danego zadania. Użytkownik nie
            jest uprawniony do korzystania z samochodu służbowego w czasie
            wolnym od pracy lub w celach niezwiązanych z działalnością Pracodawcy.
    5. Użytkownik nie jest uprawniony do przekazywania samochodu służbowego do
      używania osobom trzecim bez wyraźnej zgody Pracodawcy.”
        W § 5. „Miejsce parkowania samochodu
          Po godzinach pracy lub po wykonaniu zadań związanych z działalnością
          parkowanie Samochodów służbowych może mieć miejsce jedynie w
          następujących miejscach:
          - na parkingu G Sp. z o.o.
          - za zgodą pracodawcy w miejscu wykonywania zadań służbowych (np. targi
            branżowe, parkingi hotelowe w delegacji służbowej).”
        W § 6. „Ewidencja przebiegu pojazdu służbowego
            1. Pracodawca, wykorzystując Samochody służbowe na potrzeby
              działalności Spółki składa Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informację o
              tych pojazdach na druku VAT-26.
            2. Zgłoszenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informacji o ww.
              samochodach służbowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności
              jest ściśle związane z obowiązkiem prowadzenia ewidencji przebiegu
              tych samochodów służbowych.
            3. Ewidencje przebiegu samochodów służbowych należy prowadzić
              odrębnie dla każdego samochodu służbowego -zgodnie ze wzorem w
              Załączniku nr 3 do Regulaminu.
            4. Obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu samochodu służbowego
              spoczywa na Użytkownikach wymienionych w Załączniku nr 2 do
              Regulaminu.

            5. Kontrola prawidłowości prowadzenia ewidencji przebiegu samochodu
              służbowego należy do sekretarki/księgowej, która potwierdza
              prawidłowość dokonanych wpisów swoim podpisem.”
        W § 8. „Zakres wpisu użytkownika w ewidencji przebiegu samochodu służbowego
            1. Użytkownik obowiązany jest każdorazowo po wykorzystywaniu
                samochodu służbowego do dokonania wpisu w prowadzonej
                ewidencji samochodu służbowego.
            2. Wpis w ewidencji przebiegu samochodu służbowego, o którym mowa w
                ust. 1zawiera:
                a) numer kolejny wpisu,
                b) datę wyjazdu,
                c) opis trasy wyjazdu (skąd-dokąd),
                d) cel wyjazdu,
                e) liczbę faktycznie przejechanych kilometrów,
                f) imię i nazwisko Użytkownika (osoby kierującej pojazdem),
                g) stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,
                h) stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,
                i) Podpis użytkownika.
        3. Ewidencja przebiegu pojazdu powinna być prowadzona na bieżąco, przez co
          rozumie się uzupełnianie jej po dokonaniu każdego przejazdu.
        4. Wpisy w ewidencji przebiegu pojazdu powinny być sporządzane w sposób
          staranny, czytelny i trwały.
            5. Jeden wiersz zapisu w ewidencji przebiegu pojazdu odpowiada jednej
              trasie przejazdu Samochodu służbowego z/do miejsca parkowania
              samochodu służbowego z/do miejsca wykonania zadania służbowego.
            6. W przypadku realizacji wielu zadań służbowych obejmujących jeden
              wyjazd z miejsca parkowania samochodu służbowego, ewidencja
              przebiegu samochodu służbowego powinna zawierać każde docelowe
              miejsce wykonywania zadania służbowego.
            7. Ewidencję przebiegu samochodu służbowego należy wypełniać rzetelnie,
              zgodnie ze stanem rzeczywistym i w sposób niewadliwy.”
    5. Klucz do samochodu służbowego zabezpieczony jest w sejfie, do którego dostęp ma
      wyłącznie sekretarka/księgowa odpowiedzialna za kontrolę prawidłowości
      prowadzenia ewidencji pojazdu oraz Prokurent Spółki. Klucz do samochodu
      udostępniany jest na podstawie wystawionej delegacji służbowej lub na polecenie
      wyjazdu służbowego Zarządu Spółki lub Prokurenta Spółki. Klucz do samochodu
      służbowego ma prawo pobrać wyłącznie osoba upoważniona do kierowania
      samochodem służbowym, wpisana do Załącznika nr 2 na podstawie delegacji lub
      polecenia służbowego wydanego przez Zarząd lub Prokurenta Spółki.
    6. Samochód używany będzie przez upoważnionych pracowników firmy, wpisanych do
      Załącznika nr 2 Regulaminu, w tym również przez kadrę kierowniczą i Zarząd tylko i
      wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej. W przypadku użytkowania auta na
      potrzeby Spółki do działalności gospodarczej, Spółka nie będzie zawierała umów
      najmu z pracownikami Spółki. Spółka nadal będzie prowadziła ewidencję przebiegu
      pojazdu i tym samym Spółka wyklucza możliwość używania samochodu na potrzeby
      inne niż prowadzona działalność gospodarcza.
    7. Samochód nigdy nie był, ani też w przyszłości nie będzie wykorzystywany przez
      pracowników do celów innych niż działalność opodatkowana.

    Spółka nadmienia, że w umowie najmu z przyszłym najemcą bieżące koszty
    eksploatacyjne obejmujące paliwo, płyn do spryskiwaczy, płyn chłodzący i płyn hamulcowy
    będą leżały pod stronie najemcy.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 16 maja 2025 r.)
    Czy w przypadku rozszerzenia działalności o wynajem aut Spółka nadal będzie
    uprawniona do zaliczenia w całości do kosztów uzyskania przychodów kosztów rat
    kapitałowych w stosownej proporcji do wartości nie przekraczającej 150.000,00 zł oraz
    całości kosztów odsetek od rat leasingu operacyjnego oraz całości kosztów eksploatacji
    samochodu osobowego, który następnie będzie przekazywany do użytkowania osobom
    trzecim na podstawie umowy najmu?
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.
    j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), wskazuje, że kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia ich źródła za wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad
    określonych w art. 16a-16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej
    kwotę:
    a) 225 000 zł - w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym
      w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i
      paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, 340) oraz w przypadku
      samochodu osobowego będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu
      art. 2 pkt 15 tej ustawy,
    b) 150 000 zł - w przypadku pozostałych samochodów osobowych.
    W art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT wskazano, że do kosztów uzyskania przychodu nie
    zalicza się 25% wydatków poniesionych, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania
    samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy
    jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez podatnika.
    Z kolei, zgodnie z art. 16 ust. 5f ustawy o CIT, w przypadku nieprowadzenia przez
    podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług
    samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą podatnika.
    W myśl jednak art. 16 ust. 5g ustawy o CIT, przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik
    na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do
    prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z
    art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jednocześnie z art. 16 ust. 5b ustawy o CIT wynika, że przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się
    do odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, jeżeli ten samochód został oddany
    przez podatnika do odpłatnego używania na podstawie umowy leasingu, o której mowa w
    art. 17a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, a
    oddawanie w odpłatne używanie na podstawie takiej umowy stanowi przedmiot
    działalności podatnika.
    Zgodnie z art. 16 ust. 5f ustawy o CIT, w przypadku nieprowadzenia przez podatnika
    ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje

    się, że samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą podatnika.
    Spółka zamierza rozszerzyć prowadzenie działalności o wynajem samochodów osobowych
    zgodnie z kodem (...). Spółka nabyła samochód w celu używania go w działalności
    gospodarczej. Spółka nosi się z zamiarem oddawania go do odpłatnego użytkowania
    (wynajem) innym podmiotom oraz pracownikom Spółki.
    Dodatkowo Spółka będzie ponosiła koszty rat leasingowych oraz koszty eksploatacyjne
    związane z prawidłowym funkcjonowaniem pojazdu. Samochód przeznaczony jest jedynie
    do celów działalności gospodarczej, nie jest i nie będzie wykorzystywany do innych celów.
    Spółka zaprowadziła ewidencję przebiegu pojazdu, złożyła informację VAT-26 oraz
    wprowadziła samochód do obowiązującego w Spółce Regulaminu korzystania z
    samochodu osobowego do celów działalności gospodarczej.
    W myśl art. 16 ust. 5c ustawy o CIT, w przypadku samochodu osobowego oddanego do
    używania na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, ograniczenie, o
    którym mowa w ust. 1 pkt 49a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę
    wartości samochodu osobowego.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o
    której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym
    charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego,
    w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000
    zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Stanowisko Spółki w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (ostatecznie
    sformułowane w uzupełnieniu wniosku w piśmie z dnia 16 maja 2025 r.) brzmi:
    Zdaniem Spółki, ma ona prawo do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów:
    - kosztów rat leasingowych w części odsetek w pełnej wysokości oraz części rat
      kapitałowych w proporcji do wartości nie przekraczającej 150.000,00 zł, co wynika z art.
      16 ust. 5b ustawy o CIT, gdyż samochód jest przeznaczony wyłącznie do działalności
      gospodarczej i w przyszłości do oddawania w odpłatny najem,
    - kosztów eksploatacyjnych i innych wydatków związanych z samochodem w pełnej
      wysokości, co wynika a contrario z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT, gdyż samochód
      jest wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z działalnością gospodarczą,
      prowadzoną przez Spółkę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie postawione przez Państwa we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego
    stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Z niniejszej regulacji wynika, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc
    bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków

    wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym
    służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to,
    że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów,
    muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    - jest definitywny, a więc bezzwrotny,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,
    - został właściwie udokumentowany.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Jak wynika z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
    amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność
    podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku
    w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
        - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
          podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
          gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
          lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT,

    nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu
    osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m, w części
    ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:
      a) 225 000 zł - w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem
        elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o
        elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1289, 1853 i
        1881) oraz w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem
        napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy,
      b) 150 000 zł - w przypadku pozostałych samochodów osobowych.
    Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 49a stanowi, że
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego
      opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu
      składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich
      część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości
      samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
      zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na
      potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany
      również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez
      podatnika.
    Jednocześnie, z art. 16 ust. 5b ustawy o CIT wynika, że
      przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do odpisów z tytułu zużycia samochodu
      osobowego, jeżeli ten samochód został oddany przez podatnika do odpłatnego
      używania na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy
      najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, a oddawanie w
      odpłatne używanie na podstawie takiej umowy stanowi przedmiot działalności
      podatnika.
    W myśl art. 16 ust. 5c ustawy o CIT,
      w przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy
      leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt
      49a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
      osobowego.
    Zgodnie z art. 16 ust. 5f ustawy o CIT,
      w przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a
      ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest
      wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Stosownie do art. 16 ust. 5g ustawy o CIT,
      przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o
      podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji,
      z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a
      ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z przedstawionego zdarzenia przyszłego m.in. wynika, iż w lutym 2025 r. zawarli Państwo
    umowę leasingu na samochód (...) o wartości przekraczającej 150.000 zł z przeznaczeniem
    do działalności gospodarczej, a tym samym do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT. Wskazany samochód jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 4a pkt 9a
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zaprowadzili Państwo stosowną

    ewidencję przebiegu pojazdu, wpisali Państwo samochód do obowiązującego w Spółce
    Regulaminu używania samochodów służbowych do celów wyłącznie służbowych.
    Samochód wykorzystywany jest i będzie jedynie do celów działalności gospodarczej, w tym
    do najmu oraz wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Wykluczają Państwo tym samym użytkowanie samochodu do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą.
    Zawarta przez Spółkę G umowa leasingu operacyjnego spełnia warunki określone w art.
    17b ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku rozszerzenia działalności o
    wynajem aut Spółka nadal będzie uprawniona do zaliczenia w całości do kosztów
    uzyskania przychodów kosztów rat kapitałowych w stosownej proporcji do wartości nie
    przekraczającej 150.000,00 zł oraz całości kosztów odsetek od rat leasingu operacyjnego
    oraz całości kosztów eksploatacji samochodu osobowego, który następnie będzie
    przekazywany do użytkowania osobom trzecim na podstawie umowy najmu.
    Odnosząc się do ustalenia, czy w przypadku rozszerzenia działalności o wynajem aut
    Spółka nadal będzie uprawniona do zaliczenia w całości do kosztów uzyskania
    przychodów kosztów rat kapitałowych w stosownej proporcji do wartości nie
    przekraczającej 150.000,00 zł oraz całości kosztów odsetek od rat leasingu operacyjnego,
    należy zauważyć, że zgodnie z art. 16 ust. 5c ustawy o CIT, w przypadku samochodów
    osobowych oddanych do użytkowania na podstawie umowy leasingu, o której mowa w
    art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, ograniczenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o
    CIT, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego.
    Zawarcie umów leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest samochód osobowy
    skutkuje tym, że możecie Państwo do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć tą część
    opłaty wstępnej i każdej miesięcznej raty (w części dotyczącej spłaty wartości samochodu),
    która proporcjonalnie do ceny samochodu nie przekracza 150.000 zł. Zatem, jeżeli
    wartość samochodu będącego przedmiotem leasingu przekracza 150.000 zł, to ww.
    wydatki nie będą kosztem w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej
    proporcji, w jakiej kwota 150.000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego,
    będącego przedmiotem tej umowy. Zatem, powyższy limit 150.000 zł ma zastosowanie do
    tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego - części kapitałowej
    raty leasingowej. Natomiast limit ten nie będzie dotyczył części odsetkowej takiej opłaty,
    która będzie kosztem w całości bez ograniczenia kwotowego.
    Zatem, będziecie Państwo mogli zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w przypadku
    leasingu operacyjnego - część rat kapitałowych (proporcjonalnie do wartości samochodu)
    tj. z zastosowaniem ograniczenia wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o CIT oraz
    całość rat odsetkowych.
    Tym samym, zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że będziecie Państwo mogli
    zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w przypadku leasingu operacyjnego - część
    rat kapitałowych (proporcjonalnie do wartości samochodu) oraz całość rat
    odsetkowych, jednakże na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a w zw. z art. 16 ust. 5c ustawy
    o CIT, a nie jak Państwo wskazali, na podstawie art. 16 ust. 5b ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 16 ust. 5b analizowanej ustawy art. 16 ust. 1
    pkt 4 ustawy o CIT, który dotyczy ograniczenia w zaliczeniu do kosztów podatkowych
    odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia samochodów osobowych nie stosuje się w
    przypadku gdy samochód ten został oddany przez podatnika do odpłatnego używania
    na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu,
    dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, a oddawanie w odpłatne
    używanie na podstawie takiej umowy stanowi przedmiot działalności podatnika.

    Literalna wykładnia tego przepisu, która nie budzi żadnych wątpliwości wskazuje
    jedynie na art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, tym samym nie ma podstaw aby zastosować
    go także do ograniczenia wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o CIT dotyczącego
    kosztów ponoszonych z tytułu umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy
    najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie:
    - ustalenia, czy będziecie Państwo mogli zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w
    przypadku leasingu operacyjnego - część rat kapitałowych (proporcjonalnie do wartości
    samochodu) tj. z zastosowaniem ograniczenia wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 49a
    ustawy o CIT oraz całość rat odsetkowych jest prawidłowe,
    - podstawy prawnej mającej zastosowanie w sprawie jest nieprawidłowe.
    Kolejnym budzącym Państwa wątpliwość zagadnieniem jest zastosowanie ograniczenia
    wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT, tj. ustalenie, czy mają Państwo prawo do
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów eksploatacyjnych i innych wydatków
    związanych z samochodem w pełnej wysokości, gdyż samochód jest wykorzystywany
    wyłącznie do celów związanych z działalnością gospodarczą, prowadzoną przez Państwa
    Spółkę.
    Z uzasadnienia wprowadzonych od 1 stycznia 2019 r. zmian przepisu art. 16 ust. 1 pkt 51
    ustawy o CIT wynika, że: „Proponowana regulacja zmierza do przyjęcia - w omawianym
    zakresie - w ustawach o podatku dochodowym rozwiązań podobnych do funkcjonujących
    obecnie w podatku od towarów i usług. Zakłada się zatem wprowadzenie regulacji,
    zgodnie z którą wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodu osobowego
    służącego podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegać będą
    zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków. Możliwość
    zaliczenia do kosztów 100% takich wydatków dotyczyć będzie tylko wykorzystywania
    samochodu osobowego wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym
    podatnik będzie musiał prowadzić ewidencję potwierdzającą wykorzystywanie samochodu
    osobowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (wykorzystywana będzie w
    tym zakresie ewidencja stosowana dla celów VAT)”.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że samochód, o którym mowa we wniosku
    wykorzystywany jest i będzie jedynie do celów działalności gospodarczej, w tym do najmu
    oraz wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wykluczają
    Państwo tym samym użytkowanie samochodu do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą. Zaprowadzili Państwo stosowną ewidencję przebiegu pojazdu, wpisali
    Państwo samochód do obowiązującego w Spółce Regulaminu używania samochodów
    służbowych do celów wyłącznie służbowych. Wymieniając we wniosku wydatki
    eksploatacyjne mieli Państwo na myśli przede wszystkim wydatki niezbędne do
    skutecznego użytkowania auta, czyli zakup paliwa, płynu do spryskiwaczy, płynu
    chłodniczego, płynu hamulcowego, niezbędne naprawy, badania diagnostyczne, wymianę
    opon, zakup i wymianę części zamiennych, naprawy powypadkowe, czyszczenie tapicerki
    czy mycie auta.
    Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, iż ograniczenie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy
    o CIT ma zastosowanie w sytuacji, gdy samochód ten będzie wykorzystywany również do
    celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Zatem, należy stwierdzić, że w związku z faktem, że leasingowany samochód (...) jest i
    będzie wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej, w Państwa sytuacji
    nie będzie miało zastosowania ograniczenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.
    Tym samym mają Państwo prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    kosztów eksploatacyjnych i innych wydatków związanych z samochodem w pełnej
    wysokości, gdyż samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z
    działalnością gospodarczą, prowadzoną przez Państwa Spółkę.

    Stanowisko Państwa w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Nadmienić również należy, że w pozostałym zakresie, tj. dotyczącym podatku od towarów
    i usług wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności,
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.