Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.671.2024.1.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Uznanie wpłaty za płatność na poczet kompleksowej dostawy
energii elektrycznej i moment powstania obowiązku
podatkowego.
Słowa kluczowe: bony
bony-bon jednego przeznaczenia
energia-energia elektryczna
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2a. Opodatkowanie w
przypadku stosowania bonów -Transfer bonu jednego
przeznaczenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - bony jednego przeznaczenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu rozliczenia nowego produktu
    dotyczącego sprzedaży energii elektrycznej w oparciu o przedpłaty. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) S.A. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT), prowadzącym działalność gospodarczą na
    terytorium Polski. (...). Na podstawie posiadanych koncesji Spółka prowadzi, głównie na
    rynku polskim, obrót energią elektryczną (dalej: Energia) na rzecz klientów
    indywidualnych, instytucjonalnych i biznesowych.
    Spółka planuje wdrożenie nowego produktu (dalej: Produkt), który będzie umożliwiać
    nabywcom końcowym w rozumieniu przepisów akcyzowych (dalej: Nabywcy)
    dokonywanie zakupów/korzystanie z Energii w oparciu o przedpłaty (tj. w modelu pre-
    paid).
    Produkt będzie oferowany Nabywcy bezpośrednio przez Spółkę lub też za
    pośrednictwem jej punktów partnerskich (dalej: Punkty partnerskie), przy czym
    rozliczenia z tytułu sprzedaży Produktu będą realizowane jedynie pomiędzy Spółką a
    Nabywcą (Punkty partnerskie nie będą brały udziału w rozliczeniach z tytułu sprzedaży
    Produktu).
    W ramach korzystania z Produktu Spółka będzie zapewniała Nabywcom:

      1. otwarcie i prowadzenie w systemie informatycznym konta Nabywcy, służącego do
        rozliczeń z tytułu dostawy i dystrybucji Energii (dalej: Konto);
      2. dostawę Energii (dalej: Dostawa) oraz jej dystrybucję do Nabywcy;
      3. montaż, naprawę/konserwację licznika zdalnego odczytu (dalej: Licznik) służącego
        do przeprowadzania odczytów zużytej Energii.
    Wnioskodawca wskazuje, iż uzgodnienia dotyczące prowadzenia Konta, realizacji
    Dostaw i dystrybucji Energii oraz montażu Licznika będą zawierane przez Spółkę z
    Nabywcą w jednej umowie (dalej: Umowa).
    Mechanizm funkcjonowania Produktu
    Wnioskodawca wskazuje, iż realizacja Dostaw na rzecz Nabywcy będzie możliwa jedynie:
        za pośrednictwem systemu dystrybucyjnego, monitorowanego poprzez Licznik
        wskazujący dane/aktualne zużycie Energii przez Nabywcę oraz
        po dokonaniu wpłaty środków pieniężnych przez Nabywcę na Konto na poczet
        Dostaw (dalej: Wpłata).
    Wpłata będzie mogła zostać zrealizowana przez Nabywcę za pomocą przelewu
    bankowego, przekazem pocztowym lub z wykorzystaniem innych pośredników
    obsługujących płatności (np. sieci sklepów spożywczych) - na przypisane do Nabywcy
    Konto wpłyną wówczas uiszczone środki pieniężne. Przy czym każda Wpłata oraz status
    środków pieniężnych znajdujących się na Koncie będą ewidencjonowane przez
    Wnioskodawcę i dostępne/do wiadomości Nabywcy.
    Wpłata na Konto nie będzie równoznaczna z dokonaniem zakupu określonej/konkretnej
    ilości Energii (liczby kWh/MWh), wobec czego Nabywca nie otrzyma w związku z Wpłatą
    informacji, jaką ilość kWh/MWh Energii może zużyć (ta będzie zależna od bieżących cen
    Energii, z momentu zużycia). W rezultacie, Nabywca znając aktualną/bieżącą cenę
    jednostkową kWh/MWh będzie mógł ustalić, jaką ilość Energi może nabyć (przy danej
    cenie) i w ten sposób kontrolować zużycie Energii.
    Środki pieniężne znajdujące się na Koncie będą mogły być wykorzystane przez Nabywcę
    jedynie w celu nabycia Energii oraz usług dystrybucji, a wraz z rozpoczęciem poboru
    Energii saldo Konta będzie pomniejszane o wartość zużytej Energii, mierzonej
    wskazaniami Licznika (ilość zużytej Energii będzie rejestrowana w cyklach dobowych).
    W sytuacji wyczerpania środków pieniężnych na Koncie realizacja Dostaw zostanie
    wstrzymana (do czasu ich uzupełnienia poprzez wpłatę nowych środków na Konto).
    Przy czym w nocy, w weekendy oraz w święta Dostawa będzie realizowana nawet mimo
    braku środków na Koncie (dalej: Dostawa świąteczna), przy czym konieczność
    zapewnienia Dostaw świątecznych w ww. formule wynika z odrębnych uregulowań
    prawnych, w tym w szczególności z art. 6b ust. 3d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. -
    Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 266 z późn. zm.).
    Nabywca będzie posiadał nieograniczony dostęp do środków pieniężnych znajdujących
    się na Koncie, w tym możliwości uzyskania zwrotu tychże środków (na każde żądanie).
    W rezultacie, w sytuacji zwrotu do Nabywcy całości środków znajdujących się na jego
    Koncie Spółka zaprzestanie realizacji Dostaw, w tym świadczenia usług dystrybucji
    Energii na rzecz Nabywcy.
    Montaż i obsługa Licznika
    Wnioskodawca podkreśla, iż prawo do odczytu danych (zużycia Energii) z Licznika
    będzie przysługiwało zarówno Spółce, jak i wyznaczonemu przez Spółkę
    przedsiębiorstwu energetycznemu.

    Montaż Licznika będzie realizowany jedynie w przypadku, gdy Nabywca będzie nowym
    klientem Spółki lub gdy licznik, z którego Nabywca korzystał dotychczas nie posiadał
    możliwości zdalnego odczytu danych.
    Jednocześnie, Nabywca nie będzie zobowiązany do poniesienia jakichkolwiek kosztów
    zarówno z tytułu montażu, jak i konserwacji/napraw Licznika.
    Dokumentacja
    Jak już wspomniano, w momencie Wpłaty Nabywca nie otrzyma żadnej informacji
    /dokumentu, w szczególności faktury, z treści którego wynikałoby, iż dokonana Wpłata
    stanowi zapłatę za określoną ilość Energii.
    Faktura będzie wystawiana dopiero po zakończeniu danego cyklu rozliczeniowego
    (analogicznego do tego, jaki Spółka stosuje obecnie w ramach umów na realizację
    dostaw Energii) i będzie opiewać na ilość/wartość Energii faktycznie dostarczonej w tym
    okresie do Nabywcy - zgodnie z przekazanym przez przedsiębiorstwo energetyczne
    odczytem rozliczeniowym Licznika (dalej: Faktura).
    Wnioskodawca wskazuje przy tym, że w tych przypadkach, w których z Faktury wynikać
    będzie niedopłata (z uwagi na brak pokrycia w środkach znajdujących się na Koncie, np.
    z tytułu Dostaw świątecznych), na Fakturze będzie też określony termin płatności
    należności (brakującej kwoty).
    Z kolei w przypadku wstrzymania Dostaw w trakcie cyklu rozliczeniowego, Spółka
    będzie oczekiwała na przekazanie odczytów z Licznika przez przedsiębiorstwo
    energetyczne i na tej podstawie zostanie wystawiona Faktura za realizację Dostaw, w
    tym Dostaw świątecznych oraz świadczenie usług dystrybucji Energii.
    Pytania
      1. Czy Wpłata dokonywana przez Nabywcę w związku z nabyciem Produktu stanowi
        płatność na poczet kompleksowej dostawy Energii?
      2. Czy obowiązek podatkowy w zakresie VAT z tytułu dokonania przez Nabywcę
        Wpłaty powstaje po stronie Spółki z chwilą wystawienia faktury dokumentującej
        kompleksową dostawę Energii (w tym Dostawę świąteczną) za dany okres
        rozliczeniowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Wpłata dokonywana przez Nabywcę w związku z nabyciem Produktu stanowi
        płatność na poczet kompleksowej dostawy Energii;
      2. Obowiązek podatkowy w zakresie VAT z tytułu dokonania przez Nabywcę Wpłaty
        powstaje po stronie Spółki z chwilą wystawienia faktury dokumentującej
        kompleksową dostawę Energii (w tym Dostawę świąteczną) za dany okres
        rozliczeniowy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad pytanie 1.
      1. Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym jak wynika z art. 7
    ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast przez świadczenie usług
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    ww. rozumieniu.

    Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy VAT, przez pojęcie towaru należy rozumieć
    rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z brzmienia wskazanych wyżej przepisów wynika, iż pojęcia dostawy towarów i
    świadczenia usług na gruncie ustawy VAT uzupełniają się w tym sensie, iż co do zasady
    wszelkie czynności (zachowania) podejmowane przez podatników VAT (działających w
    takim charakterze) podlegają VAT i o ile nie stanowią one dostawy towarów, należy je
    uznawać za świadczenie usług. Taka konstrukcja zakresu przedmiotowego
    opodatkowania prowadzi do zapewnienia zasady powszechności VAT.
      2. Kompleksowość świadczenia
    Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) wynika, iż
    każda czynność dla celów opodatkowania VAT powinna być traktowana, co do zasady,
    jako odrębne i niezależne świadczenie. Niemniej, co także niejednokrotnie potwierdzał
    Trybunał (vide dalsze uwagi), w sytuacji, gdy jedno świadczenie - z ekonomicznego
    punktu widzenia - obejmuje kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie
    dzielone dla celów podatkowych. Powyższe dotyczy dość powszechnych w praktyce
    sytuacji, gdy dwie lub więcej czynności są ze sobą powiązane tak ściśle, iż tworzą w
    istocie (faktycznie) jedno świadczenie - świadczenie kompleksowe.
    Przepisy VAT, w tym ustawa VAT, nie zawierają definicji świadczenia kompleksowego,
    ani też się nim nie posługują. Jednakże pojęcie to zostało zdefiniowane w orzecznictwie
    TSUE. Zatem na gruncie VAT zgodnie z ww. orzecznictwem świadczenie kompleksowe
    występuje w przypadku, gdy:
      a) co najmniej dwa elementy/czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak
        ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie
        gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny lub
      b) jedno lub kilka świadczeń należy uznać za świadczenie główne, natomiast
        pozostałe świadczenie lub świadczenia stanowią świadczenie lub świadczenia
        dodatkowe, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie
        główne. W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do
        świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla nabywcy celu samego w sobie,
        lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego (por. np.
        wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r., sygn. C-349/96; wyrok TSUE z 27 października
        2005 r., sygn. C-41/04).
    W rezultacie, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja
    poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy
    pozwala na wyodrębnienie świadczenia zasadniczego oraz świadczeń pomocniczych -
    tzn. takich, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia zasadniczego (lub są
    niezbędne dla skorzystania z tego świadczenia).
    Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić w taki sposób, że nie zmieni to ich
    charakteru ani wartości (użytkowej) z punktu widzenia nabywcy - wówczas świadczenia
    takie powinny być traktowane jako niezależnie opodatkowane świadczenia (por. wyroki
    TSUE: z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. C-425/06; z dnia 11 czerwca 2009 r., sygn. C-572
    /07; z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. C-461/08).
    Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem TSUE o tym, czy dana czynność stanowi
    kompleksową dostawę towarów, czy też kompleksowe świadczenie usług przesądza ten
    element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (por. np. wyrok
    TSUE z 2 maja 1996 r., sygn. C-231/94).
    Wnioskodawca podkreśla, iż Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w uchwale
    siedmiu sędziów z 24 czerwca 2013 r. (sygn. akt I FPS 2/13) stwierdził, że: „(...) jeżeli
    elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu
    przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą

    miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana
    jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast w
    przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności, to mimo że w ramach takiej
    transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako
    świadczenie usług”.
    W orzecznictwie TSUE wskazuje się na różne przesłanki, które pozwalają na określenie
    elementu stanowiącego główną czynność danego świadczenia. Mogą to być np.:
      1) czynniki o charakterze subiektywnym, jak m.in. waga, jaką danej czynności
        przypisuje klient (por. wyrok TSUE z 11 lutego 2010 r., sygn. C-88/09);
      2) czynniki bardziej obiektywne, w postaci ceny/wartości danych elementów
        świadczenia, choć w tym przypadku TSUE zaznaczył, że koszt materiałów i prac
        nie może samodzielnie posiadać decydującego znaczenia (por. wyrok TSUE z 29
        marca 2007 r., sygn. C-111/05).
      3. Realizacja czynności w ramach Produktu jako kompleksowa dostawa towaru
    W ocenie Wnioskodawcy czynności, które Spółka będzie podejmować na podstawie
    Umowy na rzecz Nabywców w ramach sprzedaży Produktu ponad wszelką wątpliwość
    należy uznać za odpłatną dostawę towaru, bowiem przy ich realizacji między
    Wnioskodawcą a Nabywcą będzie dochodziło do przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarem (tj. Energią) jak właściciel. Ponadto, dostawa ta będzie
    przyjmowała charakter odpłatny (jak bowiem zostało to wskazane w opisie, w zamian za
    realizację czynności w ramach Produktu, Wnioskodawcy będzie należne wynagrodzenie
    pieniężne w postaci Wpłaty) oraz będzie miała ona miejsce w ramach działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jako zarejestrowanego podatnika VAT.
    Jak wskazano w opisie, przedmiotem Umowy jest wykonanie poszczególnych czynności,
    które umożliwią Nabywcom korzystanie z Energii w oparciu o przedpłaty (tj. w modelu
    pre-paid). W ocenie Wnioskodawcy czynności, które będą przez Spółkę realizowane na
    podstawie Umowy na rzecz Nabywców spełniają kryteria dla uznania ich za świadczenie
    kompleksowe - kompleksową dostawę Energii.
    W związku z realizacją Umowy, Wnioskodawca będzie wykonywał na rzecz Nabywców
    szereg czynności, w których skład wchodzi w szczególności:
    1) otwarcie i prowadzenie w systemie informatycznym Konta Nabywcy, służącego do
      rozliczeń z tytułu dostawy i dystrybucji Energii;
    2) Dostawa oraz dystrybucja Energii do Nabywcy;
    3) montaż, naprawa/konserwacja Licznika zdalnego odczytu, służącego do
      przeprowadzania odczytów zużytej Energii.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności te są ze sobą ściśle powiązane i obiektywnie rzecz
    biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną, spójną (nierozerwalną) całość.
    Wyodrębnienie niektórych z nich do osobnej sprzedaży, aczkolwiek formalnie czy
    techniczne możliwe, byłoby nieracjonalne i nieuzasadnione w świetle celu, któremu
    czynności te mają służyć (tj. Dostawy do nieruchomości Nabywcy).
    Podkreślić należy, iż zgodnie z postanowieniami Umowy, przez realizację świadczeń w
    ramach Produktu strony będą rozumieć szereg następujących po sobie czynności,
    wynikających jedna z drugiej, poczynając od otwarcia i prowadzenia Konta Nabywcy,
    poprzez montaż Licznika, aż po realizację Dostaw w systemie dystrybucyjnym, czy też
    naprawy/konserwacje Licznika.
    Wnioskodawca zaznacza ponadto, iż realizacja Dostaw poprzez system dystrybucyjny,
    bez otwarcia i prowadzenia w systemie elektronicznym Konta, jak również bez montażu
    Licznika nie będzie możliwa, wobec czego elementy te należy uznać za niezbędne i
    nierozerwalnie związane ze sprzedażą Produktu na rzecz Nabywcy. Dopiero bowiem

    połączenie ww. składowych czynności pozwoli na osiągnięcie zamierzonego celu, czyli
    Dostawę zgodnie z założeniami funkcjonowania Produktu, tj. w związku ze zrealizowaną
    Wpłatą. Przy czym, co istotne, Wpłata będzie inicjowała skorzystanie z Produktu i będzie
    realizowana na poczet szeregu świadczeń określonych w Umowie.
    Jednocześnie, na Fakturach wystawianych na rzecz Nabywcy dokumentujących Wpłatę
    (wystawianych po upływie cyklu rozliczeniowego), Spółka nie będzie wyodrębniała
    żadnych kwot z tytułu świadczenia poszczególnych czynności składających się na
    Produkt.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wszystkie czynności
    wykonywane w ramach Umowy dotyczącej Produktu, w tym w szczególności
    obejmujące założenie i prowadzenie Konta Nabywcy, montaż Licznika, a następnie
    Dostawę w systemie dystrybucyjnym oraz naprawy/konserwacje Licznika
    charakteryzują się na tyle ścisłym związkiem funkcjonalnym, iż pod względem
    ekonomicznym powinny być uznane za jedną całość - a co za tym idzie świadczenie
    kompleksowe dla potrzeb VAT, opodatkowane w sposób jednolity tymże podatkiem.
    Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, elementem zasadniczym w ramach realizacji
    kompleksowych dostaw Energii będzie dokonanie Dostawy, zaś pozostałe, prowadzące
    do tego czynności, w tym otwarcie i prowadzenie Konta, czy montaż i naprawa
    /konserwacja Licznika oraz dystrybucja Energii będą miały charakter pomocniczy.
    Wnioskodawca podkreśla, iż kompleksowość świadczenia polegającego na dostawie
    energii elektrycznej oraz jej dystrybucji znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS), czego przykład
    stanowi interpretacja indywidualna z dnia 16 lutego 2023 r. (sygn. 0112-KDSL2-
    1.440.263.2022.2.SS), w której stwierdzono, m.in. iż:
    „(...) w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym,
    którego podstawowym i zasadniczym (głównym) celem jest dostawa towaru - energii
    elektrycznej. Natomiast usługa dystrybucji ma charakter pomocniczy w stosunku do
    ww. czynności, tj. dostawy towaru. Usługa dystrybucji energii nie ma tutaj charakteru
    samoistnego, nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do zrealizowania
    (umożliwienia) sprzedaży towaru - energii elektrycznej. Z punktu widzenia nabywcy
    energia elektryczna i usługa dystrybucji są ze sobą ściśle powiązane, tworzą jedną
    całość i prowadzą do realizacji jednego określonego celu, tj. nabycia przez Najemcę
    energii elektrycznej zużywanej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą”.
      4. Charakter Wpłaty na gruncie VAT
    Jednocześnie, dla celów ustalenia skutków na gruncie VAT w związku z Wpłatą, należy
    ustalić jaki charakter ma Wpłata, tj. czy stanowi ona przedpłatę/zaliczkę na poczet
    kompleksowej dostawy Energii.
    Mając na uwadze, iż w ustawie VAT pojęcia zaliczki oraz przedpłaty nie zostały
    zdefiniowane, zasadne jest odwołanie się do ich powszechnego rozumienia. Zgodnie ze
    Słownikiem języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa -
    www.sjp.pwn.pl), zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet
    należności.
    Zatem zaliczkę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego
    wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi.
    Natomiast przez przedpłatę należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą
    część ceny towaru lub usługi, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub
    wykonania usługi w określonym terminie. Stosownie do powyższego, zaliczka jak
    również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z
    konkretną transakcją.
    Wnioskodawca zwraca przy tym uwagę, iż nie każda płatność dokonana z góry przed
    dostawą towaru lub wykonaniem usługi jest zaliczką/przedpłatą kreującą obowiązek

    podatkowy w VAT zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy VAT. Mogą bowiem występować
    sytuacje, w których nabywca dokonuje na rzecz dostawcy płatności, na poczet bliżej
    nieokreślonych transakcji, do których dochodzi/może dojść w przyszłości. Takie wpłaty,
    jako niemożliwe do powiązania z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi
    pozostają neutralne dla VAT.
    W powyższym przedmiocie wypowiedział się m.in TSUE w wyroku z dnia 21 lutego 2006
    r. w sprawie C-419/02, dotyczącej m.in. spółki BUPA Hospitals Ltd., który wskazał, iż:
    „(...) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają dostawy towarów i świadczenie usług, a
    nie płatności dokonane z tytułu tych transakcji (zob. wyrok z dnia 9 października 2001 r.
    w sprawie C-108/99 Cantor Fitzgerald International, Rec. str. I-7257, pkt 17). Tym
    samym opodatkowaniu podatkiem VAT nie powinny zatem podlegać zapłaty za dostawy
    towarów i świadczenie usług, które nie zostały dotychczas określone w sposób wyraźny.
    Zatem (...) w zakresie art. 10 ust. 2 akapit drugi szóstej dyrektywy nie mieści się
    przedpłata, taka jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym,
    dokonana w kwocie ryczałtowej, na towary wskazane w sposób ogólny w wykazie, który
    może zostać w każdej chwili zmieniony za porozumieniem nabywcy i sprzedawcy, z
    którego nabywca może ewentualnie wybrać towary, na podstawie umowy, którą może
    on w każdej chwili rozwiązać, odzyskując w całości niewykorzystaną przedpłatę”.
    Podobne poglądy w kwestii traktowania określonej wpłaty jako zaliczki podziela również
    NSA, np. w wyroku z 28 lipca 2009 r. (sygn. akt I FSK 932/08).
    Jednocześnie, także w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych są
    wyrażane analogiczne poglądy w odniesieniu do kwestii zaliczek. Przykładowo, w
    interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.624.2022.2.KP, wyjaśniono, iż: „W okolicznościach niniejszej sprawy należy
    stwierdzić, że otrzymywane przez Państwa środki pieniężne stanowiące przedpłatę jako
    zabezpieczenie płatności z tytułu przyszłych zamówień towarów, które nie zostały
    jeszcze ściśle i jednoznacznie określone, w momencie wpłaty nie stanowią zaliczki czy
    też przedpłaty, o których mowa w art. 19a ust. 8 ustawy. Wynika to z faktu, że w
    momencie wpłaty kwoty zabezpieczającej z tytułu przyszłych zamówień towarów, ani
    Kontrahent ani Państwo nie wiedzą jakie towary będą zamówione, tj. w jakiej ilości i po
    jakiej cenie - jak Państwo wskazaliście - w momencie wpłaty środków pieniężnych
    tytułem przedpłaty, nie będzie znany rodzaj i ilość nabywanego towaru oraz nie będzie
    także znana data i częstotliwość składania skonkretyzowanych zamówień jak również
    nie będzie wiadomo, czy ostatecznie zamówienie w ogóle nastąpi”.
    Uwzględniając powyższe, płatność na poczet przyszłych należności może być uznana za
    zaliczkę/przedpłatę kreującą obowiązek podatkowy w VAT, jeżeli spełnia następujące
    przesłanki:
        zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe
        świadczenie powinno być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny
        (określone powinny być cechy identyfikujące rodzaj towaru bądź usługi);
        konkretyzacja przyszłego świadczenia powinna być wystarczająco dokładna dla
        określenia zasad opodatkowania VAT świadczenia, tj. w szczególności należy móc
        określić miejsce świadczenia i stawkę opodatkowania VAT;
        w momencie wpłaty zaliczki strony nie mają intencji zmiany świadczenia w
        przyszłości.
    Odnosząc się do powyższych konkluzji Wnioskodawca podkreśla, iż realizacja
    kompleksowych dostaw Energii na rzecz Nabywcy będzie możliwa jedynie po
    dokonaniu uprzedniej wpłaty środków pieniężnych na jego Konto (za pomocą przelewu
    bankowego, przekazem pocztowym lub z wykorzystaniem innych pośredników

    obsługujących płatności, np. sieci sklepów spożywczych). Jednocześnie, środki pieniężne
    znajdujące się na Koncie będą mogły być wykorzystane przez Nabywcę jedynie w celu
    nabycia Energii oraz usług dystrybucji, a wraz z rozpoczęciem poboru Energii saldo
    Konta będzie pomniejszane o ilość środków pieniężnych należnych z tytułu zużytej
    Energii, mierzonej wskazaniami Licznika (ilość zużytej Energii będzie rejestrowana w
    cyklach dobowych). Z kolei, w sytuacji wyczerpania środków pieniężnych na Koncie, za
    wyjątkiem Dostaw świątecznych, realizacja Dostaw zostanie wstrzymana (do czasu ich
    uzupełnienia poprzez wpłatę nowych środków na Konto).
    Wnioskodawca zaznacza jednak, iż Wpłata na Konto nie będzie równoznaczna z
    dokonaniem zakupu określonej/konkretnej ilości Energii (liczby kWh/MWh) przez
    Nabywcę, wobec czego Nabywca nie otrzyma w związku z Wpłatą informacji, jaką ilość
    kWh/MWh Energii może zużyć (ta będzie zależna od bieżących cen Energii, z momentu
    zużycia). Niemniej, Nabywca znając aktualną/bieżącą cenę jednostkową kWh/MWh,
    będzie mógł ustalić, jaką ilość Energii może nabyć (przy danej cenie) i w ten sposób
    zweryfikować bieżące zużycie Energii. Jednocześnie, Nabywca będzie posiadał
    nieograniczony dostęp do środków pieniężnych znajdujących się na Koncie.
    W rezultacie, biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, skoro:
        Wpłata będzie mogła zostać przeznaczona przez Nabywcę jedynie na rozliczenie
        kompleksowych dostaw Energii;
        świadczenie na poczet którego dokonywana jest Wpłata, jest skonkretyzowane na
        tyle, że możliwe jest określenie zarówno miejsca świadczenia, jak i stawki VAT;
        Nabywca dokonując Wpłaty nie ma możliwości zmiany świadczenia w przyszłości i
        może jedynie wycofać wpłacone środki
    - należy uznać, iż na gruncie VAT Wpłata będzie miała charakter przedpłaty/zaliczki na
    poczet kompleksowych dostaw Energii.
    Ad pytanie 2.
      1. Uwagi ogólne
    W myśl zasad ogólnych, obowiązek podatkowy w VAT powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi (art. 19a ust. 1 ustawy VAT), przy czym jeżeli
    przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część
    zapłaty (zaliczki, przedpłaty), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w
    odniesieniu do otrzymanej kwoty (art. 19a ust. 8 ustawy VAT).
    Niemniej, powyższe regulacje nie dotyczą jednak dostaw towarów i świadczenia usług,
    w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w
    art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy VAT (a więc m.in. dla dostaw energii elektrycznej). Zgodnie
    bowiem z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy VAT, w przypadku m.in. dostawy energii
    elektrycznej na zasadzie odstępstwa od ww. zasad ogólnych, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu jej dostawy.
    Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy VAT, także dla usług dystrybucji
    energii elektrycznej obowiązek podatkowy będzie powstawał w oparciu o tożsamą
    zasadę szczególną, tj. w dacie wystawienia faktury.
    Z kolei, jak stanowi art. 19a ust. 7 ustawy VAT, w sytuacji gdy podatnik nie wystawił
    faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
    terminu wystawienia faktury, określonego w art. 106i ust. 3 i 4 ustawy VAT, a w
    przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności. Przy
    czym, jak wynika z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy VAT, fakturę m.in. z tytułu dostawy
    energii elektrycznej wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności.

      2. Obowiązek podatkowy z tytułu kompleksowej dostawy Energii
    Ustawa VAT nie zawiera definicji „terminu płatności”, wobec czego należy w tym
    zakresie odwołać się do potocznego znaczenia tego pojęcia, zgodnie z którym terminem
    płatności jest ostatni dzień, w którym zobowiązany winien uregulować ciążące na nim
    zobowiązanie zapłaty.
    Termin płatności wyznacza więc okres lub moment, po upływie którego roszczenie
    wierzyciela staje się wymagalne, a dłużnik może ponosić negatywne konsekwencje
    znalezienia się w stanie opóźnienia (por. interpretacja indywidualna DKIS z dnia 11
    marca 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.557.2020.1.ANK).
    Mając na uwadze charakter Wpłaty, która stanowi przedpłatę/zaliczkę na poczet
    kompleksowych dostaw Energii, należy stwierdzić, w ocenie Wnioskodawcy, że
    dokonanie Wpłaty nie będzie kreowało powstania obowiązku z tytułu jej otrzymania po
    stronie Wnioskodawcy.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 2 września 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.449.2024.1.MŻ), zgodnie z którą: „W
    tym miejscu przypomnieć należy, że jak wynika z wyżej powołanego przepisu art. 19a
    ust. 8 ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi
    otrzymano całość lub cześć zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek (...),
    to obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do
    otrzymanej kwoty z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4 ww. artykułu. Z informacji wskazanych
    we wniosku wynika, że w ramach Nowego Modelu będą Państwo wystawiać fakturę po
    zakończeniu danego okresu (z zasady miesiąca), na której będzie informacja zarówno
    odnośnie terminu płatności oraz informacja odnośnie płatności już dokonanych przez
    użytkownika końcowego. Wystawione w ten sposób faktury będą odnosić się z zasady
    do już opłaconych przed upływem terminu płatności sesji ładowania. (...) Zatem
    dokonując dostawy energii elektrycznej w ramach Nowego Modelu, będą Państwo
    zobowiązani rozpoznać obowiązek podatkowy każdorazowo na podstawie art. 19a ust.
    5 pkt 4 ustawy, tj. z chwilą wystawienia przez Państwa faktury (faktury zbiorczej) z tytułu
    realizowanej dostawy energii elektrycznej w danym okresie rozliczeniowym”.
    W tożsamy sposób wypowiedział się także DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 18
    sierpnia 2023 r., (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.322.2023.2.AWY), wskazując, iż: „(...)
    otrzymanie przez Państwa Zaliczki na poczet wszystkich Mediów, tj. dostawy energii
    elektrycznej i cieplnej, dostawy wody i usług telekomunikacyjnych, czy też na poczet
    wybranych Mediów, np. tylko energii, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego
    w zakresie podatku VAT, a także obowiązku wystawienia faktury”.
    Wnioskodawca podkreśla, iż w momencie Wpłaty Nabywca nie otrzyma żadnej
    informacji/dokumentu, w szczególności faktury, z treści którego wynikałoby, iż
    dokonana Wpłata stanowi zapłatę za określoną ilość Energii. Równocześnie, z Umowy
    nie będzie wynikał obligatoryjny termin płatności za kompleksową dostawę Energii,
    będzie on bowiem każdorazowo wskazywany w Fakturze.
    Faktura będzie wystawiana dopiero po zakończeniu danego cyklu rozliczeniowego
    (analogicznego do tego, jaki Spółka stosuje obecnie w ramach umów na realizację
    dostaw Energii) i będzie opiewać na ilość/wartość Energii faktycznie dostarczonej w tym
    okresie do Nabywcy - zgodnie z przekazanym przez przedsiębiorstwo energetyczne
    odczytem rozliczeniowym Licznika.
    Jednocześnie, w tych przypadkach, w których z Faktury wynikać będzie niedopłata (z
    uwagi na brak pokrycia w środkach znajdujących się na Koncie i konieczność realizacji
    Dostaw świątecznych), na Fakturze będzie też określony termin płatności należności
    (brakującej kwoty) z tytułu Dostaw świątecznych.
    Z kolei, w przypadku wstrzymania Dostaw w trakcie cyklu rozliczeniowego, Spółka
    będzie oczekiwała na przekazanie odczytów z Licznika przez przedsiębiorstwo

    energetyczne i na tej podstawie zostanie wystawiona Faktura za realizację
    kompleksowych dostaw Energii, w tym Dostaw świątecznych.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w zakresie VAT z
    tytułu dokonania przez Nabywcę Wpłaty powstanie po stronie Spółki z chwilą
    wystawienia Faktury dokumentującej realizację kompleksowych dostaw Energii (w tym
    Dostaw świątecznych) za dany okres rozliczeniowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii,
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, sprzedaż energii
    elektrycznej traktowana jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady
    podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane
    świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i
    odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.
    Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Jeżeli jednak z ekonomicznego punktu
    widzenia jedno świadczenie obejmuje kilka czynności, świadczenie to nie powinno być
    sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

    Zagadnienie to było przedmiotem orzeczeń wydanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej jako „TSUE”).
    Można tu przywołać na przykład wyrok z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 -
    Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v. Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:
    649 (pkt 19) oraz wyrok z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05 - Aktiebolaget NN v.
    Skatteverket, ECLI:EU:C:2007:195 (pkt 21). Wynika z nich, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa
    świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, są ze sobą
    tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość,
    której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jedno świadczenie do celów stosowania VAT.
    Podobnie w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher
    Waterhouse LLP, ECLI:EU:C:2012:597, pkt 15 i 16 wyroku, TSUE stwierdził: „Jednakże jeżeli
    transakcja obejmuje wiele elementów powstaje pytanie, czy należy uznać, iż składa się ona
    z jednego świadczenia czy też kilku odrębnych i niezależnych świadczeń, które należy
    oceniać oddzielnie z punktu widzenia podatku VAT. Z orzecznictwa Trybunału wynika
    bowiem, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być
    wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub
    zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne” (wyrok z dnia
    21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service, Zb.Orz. s. I-897, pkt 51).
    Jak wynika z orzecznictwa TSUE, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności,
    należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu
    określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to
    jedno świadczenie złożone z kilku czynności. Po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to
    jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako
    świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt
    widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.
    Pojedyncze świadczenie kompleksowe ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej
    części składowych uznaje się za czynność zasadniczą (główną), podczas gdy inny lub inne
    elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
    Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności,
    prowadzących do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego.
    Czynność należy natomiast uznać za pomocniczą, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu
    samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania
    świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element
    świadczenia kompleksowego wówczas, gdy cel świadczenia czynności pomocniczej jest
    zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    czynności głównej bez czynności pomocniczej.
    Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie
    wykonaniu czynności zasadniczej, głównej, lecz mogą mieć również charakter samoistny,
    to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia
    kompleksowego.
    Zatem świadczenie kompleksowe (złożone) ma miejsce wówczas, gdy relacja
    poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je
    na świadczenie główne i świadczenia pomocnicze tzn. takie, które umożliwiają
    skorzystanie ze świadczenia głównego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze
    świadczenia głównego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to
    ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, to wówczas świadczenia takie
    powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.
    Powyższe kryteria zostały podsumowane w wyroku TSUE z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie
    C-581/19, EU:C:2020:855. Powołując się na dotychczasowe własne orzecznictwo TSUE

    wyjaśnił w nim, że pierwszym kryterium, które należy wziąć pod uwagę rozpatrując
    świadczenie pod kątem jego kompleksowości, jest brak samodzielnego celu świadczenia z
    punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Zatem świadczenie należy uznać za
    pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu
    samo w sobie, lecz środek, dzięki któremu można lepiej skorzystać z usługi głównej.
    Drugie kryterium, które stanowi w rzeczywistości wskazówkę istnienia pierwszego, dotyczy
    uwzględnienia wartości każdego ze świadczeń składających się na transakcję gospodarczą,
    przy czym jedna z nich jest minimalna, a nawet marginalna w stosunku do drugiej.
    Z wniosku wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Na podstawie posiadanych koncesji prowadzą Państwo głównie na
    rynku polskim obrót energią elektryczną na rzecz klientów indywidualnych,
    instytucjonalnych i biznesowych.
    Planują Państwo wdrożenie nowego produktu, który będzie umożliwiać nabywcom
    końcowym w rozumieniu przepisów akcyzowych dokonywanie zakupów/korzystanie z
    Energii w oparciu o przedpłaty (tj. w modelu pre-paid).
    W ramach korzystania z Produktu będą Państwo zapewniali Nabywcom:
        otwarcie i prowadzenie w systemie informatycznym konta Nabywcy, służącego do
        rozliczeń z tytułu dostawy i dystrybucji Energii;
        dostawę Energii oraz jej dystrybucję do Nabywcy;
        montaż, naprawę/konserwację licznika zdalnego odczytu służącego do
        przeprowadzania odczytów zużytej Energii.
    Uzgodnienia dotyczące prowadzenia Konta, realizacji Dostaw i dystrybucji Energii oraz
    montażu Licznika będą zawierane przez Państwa z Nabywcą w jednej umowie.
    Realizacja Dostaw na rzecz Nabywcy będzie możliwa jedynie:
        za pośrednictwem systemu dystrybucyjnego, monitorowanego poprzez Licznik
        wskazujący dane/aktualne zużycie Energii przez Nabywcę oraz
        po dokonaniu wpłaty środków pieniężnych przez Nabywcę na Konto na poczet
        Dostaw.
    Montaż Licznika będzie realizowany jedynie w przypadku, gdy Nabywca będzie Państwa
    nowym klientem lub gdy licznik, z którego Nabywca korzystał dotychczas nie posiadał
    możliwości zdalnego odczytu danych.
    Jednocześnie Nabywca nie będzie zobowiązany do poniesienia jakichkolwiek kosztów
    zarówno z tytułu montażu, jak i konserwacji/napraw Licznika.
    Państwa wątpliwości dotyczą uznania wnoszonych wpłat przez Nabywcę w związku z
    nabyciem Produktu za płatność na poczet kompleksowej dostawy energii.
    Jak wskazano w opisie sprawy wykonywane świadczenia w ramach sprzedaży Produktu,
    mają na celu dostarczenie Nabywcy energii. Aby uzyskać powyższy cel należy korzystać z
    Produktu jako z całości, na który składają się poniższe elementy:
    1) otwarcie i prowadzenie w systemie informatycznym Konta Nabywcy, służącego do
      rozliczeń z tytułu dostawy i dystrybucji Energii;
    2) dostawa oraz dystrybucja Energii do Nabywcy;
    3) montaż, naprawa/konserwacja Licznika zdalnego odczytu, służącego do
      przeprowadzania odczytów zużytej Energii.

    Tylko w ramach konkretnie proponowanej przez Państwa konfiguracji elementów Produkt
    jest w stanie spełniać swoją funkcję, czyli dostarczać energię w opisanym modelu.
    Realizacja Dostaw poprzez system dystrybucyjny, bez otwarcia i prowadzenia w systemie
    elektronicznym Konta, jak również bez montażu Licznika nie będzie możliwa, wobec czego
    elementy te należy uznać za niezbędne i nierozerwalnie związane ze sprzedażą Produktu
    na rzecz Nabywcy. Jednocześnie, na Fakturach wystawianych na rzecz Nabywcy
    dokumentujących Wpłatę (wystawianych po upływie cyklu rozliczeniowego), nie będą
    Państwo wyodrębnili żadnych kwot z tytułu świadczenia poszczególnych czynności
    składających się na Produkt. Powyższe wskazuje, że cechą charakterystyczną świadczenia,
    za które płatność zostanie dokonana w wyżej opisany sposób jest nierozerwalność jego
    poszczególnych elementów. W tym przypadku poszczególne świadczenia, na które składa
    się kombinacja wymienionych przez Państwa czynności prowadzi do realizacji określonego
    celu, bowiem poszczególne jego elementy uzupełniają się ze sobą, tworząc jedno
    kompleksowe świadczenie, mające jednolity cel gospodarczy transakcji, tj. umożliwienie
    nabycia energii.
    Również analizując sprawę z punktu widzenia celu nabywcy, nabywa on jedno
    kompleksowe świadczenie wymagające podejmowania szeregu czynności. Poszczególne
    wykonywane czynności nie stanowią celu samego w sobie, lecz są środkami służącymi do
    wykonania zadania - dostarczenia energii. Wszystkie działania realizowane przez Państwa
    na rzecz Nabywcy, w jednakowym stopniu są potrzebne, gdyż odstąpienie od wykonania
    którejkolwiek z wymienionej czynności spowoduje, że nie zostanie zrealizowany
    ostateczny cel Produktu. Tak więc wszystkie czynności (świadczenia), które w ramach
    Produktu zamierzają Państwo wykonać zmierzają do umożliwienia Nabywcy kupna energii
    i należy uznać je za świadczenia kompleksowe.
    Mając powyższe na uwadze, w analizowanej sprawie świadczenie związane z dostawą
    energii elektrycznej wraz z otwarciem i prowadzeniem w systemie informatycznym konta
    Nabywcy, montażem, naprawą/konserwacją licznika zdalnego odczytu oraz usługą
    dystrybucji Energii do Nabywcy, dla celów podatku od towarów i usług należy uznać za
    jedno świadczenie kompleksowe.
    Tym samym wpłaty dokonane przez Nabywcę w związku z nabyciem Produktu należy
    uznać za płatność na poczet kompleksowej dostawy Energii.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również momentu powstania obowiązku podatkowego w
    opisanej we wniosku sytuacji.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    W myśl art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Z ww. przepisów wynika, że obowiązek podatkowy z tytułu dostawy energii elektrycznej
    powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił
    faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje nie później niż z
    chwilą upływu terminu płatności. O tym, kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu
    dostawy energii elektrycznej decyduje moment wystawienia faktury, jednak
    nieprzekraczalnym momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami.
    W zaistniałej sytuacji należy zwrócić uwagę na uregulowania dotyczące bonów.
    W myśl art. 2 pkt 41-45 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      41) bonie - rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego
      przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub
      świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub
      usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub
      usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej
      dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu;
      42) emisji bonu - rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu;
      43) bonie jednego przeznaczenia - rozumie się przez to bon, w przypadku którego
      miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota
      należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
      charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w
      chwili emisji tego bonu;
      44) bonie różnego przeznaczenia - rozumie się przez to bon inny niż bon jednego
      przeznaczenia;
      45) transferze bonu - rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego
      bonu po jego emisji.
    Zgodnie z art. 8a ustawy:
      1. Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we
      własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten
      bon dotyczy.

      2. Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za
      bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako
      wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w
      części, w której wynagrodzenie stanowił bon.
      3. Jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w
      imieniu innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub
      świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu
      którego działa podatnik.
      4. W przypadku gdy dostawca towarów lub usługodawca nie jest podatnikiem, który
      działając we własnym imieniu, wyemitował bon jednego przeznaczenia, uznaje się,
      że ten dostawca lub usługodawca dokonał odpowiednio dostawy towarów lub
      świadczenia usług, których ten bon dotyczy, na rzecz podatnika, który wyemitował
      ten bon.
    Stosownie do art. 8b ustawy:
      1. Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w
      zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub
      usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu
      podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu
      różnego przeznaczenia.
      2. W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny
      niż podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie
      z ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi,
      które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego
      bonu.
    W myśl art. 19a ust. 1a ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.
    Jak Państwo wskazali, realizacja Dostaw na rzecz Nabywcy będzie możliwa jedynie:
        za pośrednictwem systemu dystrybucyjnego, monitorowanego poprzez Licznik
        wskazujący dane/aktualne zużycie Energii przez Nabywcę oraz
        po dokonaniu wpłaty środków pieniężnych przez Nabywcę na Konto na poczet
        Dostaw.
    Wpłata na Konto nie będzie równoznaczna z dokonaniem zakupu określonej/konkretnej
    ilości Energii (liczby kWh/MWh), wobec czego Nabywca nie otrzyma w związku z Wpłatą
    informacji, jaką ilość kWh/MWh Energii może zużyć (ta będzie zależna od bieżących cen
    Energii, z momentu zużycia). W rezultacie, Nabywca znając aktualną/bieżącą cenę
    jednostkową kWh/MWh, będzie mógł ustalić, jaką ilość Energi może nabyć (przy danej
    cenie) i w ten sposób kontrolować zużycie Energii.
    Środki pieniężne znajdujące się na Koncie będą mogły być wykorzystane przez Nabywcę
    jedynie w celu nabycia Energii oraz usług dystrybucji, a wraz z rozpoczęciem poboru
    Energii saldo Konta będzie pomniejszane o wartość zużytej Energii, mierzonej
    wskazaniami Licznika (ilość zużytej Energii będzie rejestrowana w cyklach dobowych).
    Nabywca będzie posiadał nieograniczony dostęp do środków pieniężnych znajdujących
    się na Koncie, w tym możliwości uzyskania zwrotu tychże środków (na każde żądanie).
    Z ww. opisu wynika, że już samo zasilenie Konta w ramach Produktu uprawnia do nabycia
    energii elektrycznej, chociaż określenie ilości nabywanej energii, z uwagi na uzależnienie
    tej ilości od ceny Energii z momentu zużycia, nie jest jeszcze w tym momencie możliwe. Ta

    okoliczność wskazuje, że opisany Produkt nosi cechy bonu wskazane w art. 2 pkt 41
    ustawy. Jednocześnie niezależnie od tego, za jaką cenę zostanie nabyta Energia przy
    pomocy wpłaconych środków pieniężnych, podatek od towarów i usług od tego
    świadczenia będzie należny w tej samej stawce, a tym samym w możliwej do określenia
    kwocie (wyliczonej od dokonanej Wpłaty). W momencie zasilenia Konta można zatem
    określić miejsce opodatkowania dostawy oraz wysokość podatku należnego, co wskazuje,
    że mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia, o którym mowa w art. 2 pkt 43
    ustawy.
    Sprzedaż przedpłacona (w modelu pre-paid), to co do zasady sprzedaż dokonywana na
    zasadzie opłaty przed otrzymaniem towaru lub skorzystaniem z usługi. Skoro taka
    sprzedaż pozwala na ustalenie miejsca dostawy towarów lub świadczenia usług, a także
    kwoty należnego podatku, to należy ją rozpatrywać w kontekście przepisów ustawy
    dotyczących bonów jednego przeznaczenia (SPV).
    Tym samym opisane we wniosku Wpłaty (przedpłaty w modelu pre-paid) stanowią w
    rzeczywistości transfer bonów SPV, co oznacza, że tego rodzaju czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadami przewidzianymi w art.
    8a ustawy. Tym samym obowiązek podatkowy powstanie na zasadach przewidzianych w
    art. 19a ust. 1a ustawy w momencie emisji lub przekazania bonu - w opisanym we
    wniosku przypadku będzie to w momencie zasilenia Konta Nabywcy.
    Z wniosku wynika ponadto, że w sytuacji wyczerpania środków pieniężnych na Koncie
    realizacja Dostaw zostanie wstrzymana (do czasu ich uzupełnienia poprzez wpłatę
    nowych środków na Konto). Przy czym w nocy, w weekendy oraz w święta Dostawa
    będzie realizowana nawet mimo braku środków na Koncie, przy czym konieczność
    zapewnienia Dostaw świątecznych w ww. formule wynika z odrębnych uregulowań
    prawnych, w tym szczególności z art. 6b ust. 3d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo
    energetyczne.
    W momencie Wpłaty Nabywca nie otrzyma żadnej informacji/dokumentu, w
    szczególności faktury, z treści którego wynikałoby, że dokonana Wpłata stanowi zapłatę
    za określoną ilość Energii.
    Faktura będzie wystawiana dopiero po zakończeniu danego cyklu rozliczeniowego
    (analogicznego do tego, jaki stosują Państwo obecnie w ramach umów na realizację
    dostaw Energii) i będzie opiewać na ilość/wartość Energii faktycznie dostarczonej w tym
    okresie do Nabywcy - zgodnie z przekazanym przez przedsiębiorstwo energetyczne
    odczytem rozliczeniowym Licznika.
    W przypadkach, w których z Faktury wynikać będzie niedopłata (z uwagi na brak
    pokrycia w środkach znajdujących się na Koncie, np. z tytułu Dostaw świątecznych), na
    Fakturze będzie też określony termin płatności należności (brakującej kwoty).
    Z kolei w przypadku wstrzymania Dostaw w trakcie cyklu rozliczeniowego, będą
    Państwo oczekiwali na przekazanie odczytów z Licznika przez przedsiębiorstwo
    energetyczne i na tej podstawie zostanie wystawiona Faktura za realizację Dostaw, w
    tym Dostaw świątecznych oraz świadczenie usług dystrybucji Energii.
    Tym samym dla Dostaw świątecznych, których konieczność zapewnienia pomimo
    wyczerpania środków na koncie wynika z wyżej wskazanych odrębnych uregulowań
    prawnych, obowiązek podatkowy powstanie w momencie wystawienia faktury (art. 19a
    ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy). W tych okolicznościach obowiązek podatkowy będzie dotyczyć
    dostaw energii realizowanych nawet mimo braku środków na Koncie (Dostaw
    świątecznych), co do których strony uprzednio nie określiły terminu płatności, a termin ten
    będzie wynikał z wystawionej przez Państwa faktury.
    Oceniając całościowo, stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest zatem nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie w interpretacji oceniono stanowisko odnośnie zadanego pytania „Czy
    Wpłata dokonywana przez Nabywcę w związku z nabyciem Produktu stanowi płatność
    na poczet kompleksowej dostawy Energii”, natomiast nie odnosi się ono do Państwa
    wskazania, że „Wpłata będzie miała charakter przedpłaty/zaliczki na poczet
    kompleksowych dostaw Energii”, gdyż nie było to przedmiotem Państwa zapytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo\
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.