Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-862/08-2/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-27
Teza: Czy do premii uznaniowych mogą być stosowane podwyższone 50% koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie kosztów uzyskania przychodów; obowiązek-obowiązek płatnika; praca-stosunek pracy; prawa-prawa autorskie; premia; szkoły-szkoła wyższa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26.05.2008 r. (data wpływu 28.05.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości stosowania podwyższonych 50% kosztów uzyskania przychodów do wypłacanych w ramach stosunku pracy premii uznaniowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.05.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku osób fizycznych w zakresie, możliwości stosowania podwyższonych 50% kosztów uzyskania przychodów do wypłacanych w ramach stosunku pracy premii uznaniowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest podmiotem zajmującym się dystrybucją i wdrażaniem oprogramowania, prowadzeniem szkoleń z zakresu jego obsługi oraz tworzeniem elementów oprogramowania.

Spółka przeprowadziła przy udziale kancelarii prawnej analizę rezultatów prac tworzonych przez pracowników zajmujących poszczególne stanowiska pracy. W jej wyniku wyodrębniono grupę pracowników („Twórcy”) tworzących w sposób regularny rezultaty pracy, które mogą być uznane za utwory (w szczególności w formie: programów komputerowych, opinii, raportów, wykładów, szkoleń, listów, analiz, modeli, procedur, sprawozdań, przewodników, podręczników, specyfikacji i innych materiałów) podlegające ochronie na podstawie prawa autorskiego („Utwory”). Jednocześnie wyodrębniono te czynności wykonywane przez Twórców, które nie prowadzą do tworzenia Utworów.

Z łącznego czasu pracy w ciągu roku zostały wyodrębnione dwie kategorie: (I) czas poświęcany na kreację Utworów przez Twórców oraz (II) czas poświęcany na wykonywanie pozostałych obowiązków pracowniczych, czas urlopu wypoczynkowego, dni ustawowo wolnych od pracy i przeciętny okres zwolnień lekarskich wykorzystywanych w Spółce.

Czas poświęcany na kreację Utworów stał się punktem wyjścia dla obliczenia wynagrodzenia przysługującego Twórcy za przenoszenie na Spółkę autorskich praw majątkowych do Utworów. Obliczając to wynagrodzenie wzięto pod uwagę również inne czynniki wpływające na wielkość wkładu twórczego poszczególnych pracowników, tj. ich doświadczenie i kompetencje, jako wpływające na ocenę znaczenia ich wkładu dla całokształtu dzieła. W rezultacie w wynagrodzeniu odzwierciedlono rzeczywisty nakład pracy i wkład twórczy poszczególnych pracowników. W większości utwory są dziełami zbiorowymi kilku pracowników zaangażowanych merytorycznie w ich tworzenie, choć zdarzają się Utwory kreowane przez jedną osobę.

W umowach o pracę znajduje się zobowiązanie pracowników do poświęcania niezbędnej części czasu pracy na tworzenie lub współtworzenie utworów, w tym programów komputerowych, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz na tworzenie lub współtworzenie przedmiotów innych praw własności intelektualnej. Pracownik zobowiązany jest do systematycznego przedkładania Spółce do przyjęcia: (I) wszystkich tworzonych lub współtworzonych przez pracownika utworów lub fragmentów utworów w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (w tym programów komputerowych lub ich części), a także (II) przedmiotów, lub ich części, innych praw własności intelektualnej. Umowa o pracę przewiduje, że pracownik przenosi na Spółkę autorskie prawa majątkowe do utworów stworzonych (współtworzonych) przez pracownika w ramach wykonywania obowiązków pracowniczych. Postanowienie o przenoszeniu praw autorskich na Spółkę dotyczy również utworów będących programami komputerowymi, prawa do których w sposób pierwotny przysługują, zgodnie z umową, pracownikom.

Ponadto istnieje regulamin pracy twórczej, który przewiduje procedurę przedkładania Utworów przez Twórców ich przełożonym do akceptacji merytorycznej oraz działowi personalnemu w celu archiwizacji i umożliwienia zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzenia przysługującego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych („miesięczny raport pracy twórczej”). Regulamin zawiera ponadto wskazówki dla pracowników pomagające im identyfikować rezultaty pracy mogące stanowić Utwory, a także przewiduje określoną procentowo wielkość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych dla poszczególnych stanowisk pracy zajmowanych przez Twórców. Odpowiednie postanowienia zostały zawarte także w Regulaminie Wynagradzania i Regulaminie Pracy.

Umowa o pracę przewiduje, że wynagrodzenie składa się z:

1.  wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do wszystkich tworzonych lub współtworzonych przez pracownika utworów lub fragmentów utworów w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (w tym programów komputerowych) oraz innych praw własności intelektualnej w rozumieniu umowy o pracę, przeniesionych na rzecz Spółki, w określonej wysokości, odpowiadającej określonemu procentowi łącznej kwoty wynagrodzenia i
2.  wynagrodzenia z tytułu wykonywania pozostałych obowiązków pracowniczych, w określonej wysokości, odpowiadającej określonemu procentowi łącznej kwoty wynagrodzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do premii uznaniowych mogą być stosowane podwyższone 50% koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, do premii uznaniowych mogą być stosowane podwyższone 50% koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych Spółka stosuje podwyższone koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym, że koszty te odlicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Przepis ten, co nie jest sporne, może mieć zastosowanie również do wyodrębnionej części wynagrodzenia przysługującego w ramach stosunku pracy, jeśli taka wyodrębniona część wynagrodzenia przysługuje za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

W umowach o pracę wyodrębniono część wynagrodzenia zasadniczego, która przysługuje za przeniesienie autorskich praw majątkowych przez pracownika na Spółkę. Odpowiednie postanowienia umowy o pracę przewidują, że analogiczny podział ma mieć zastosowanie również do premii uznaniowej.

Premia uznaniowa, niezależnie od tego, że jej wypłacenie jest zależne od woli Spółki, zaś na jej wysokość u danego pracownika może wpływać kilka czynników, jest wynagrodzeniem o tym samym charakterze co wynagrodzenie zasadnicze. Innymi słowy, premia uznaniowa przysługuje za wykonywanie dokładnie tych samych obowiązków pracowniczych, co wynagrodzenie zasadnicze. Skoro łączne wynagrodzenie zasadnicze, w odniesieniu do pracowników będących Twórcami, przysługuje nie tylko za wykonywanie pozostałych obowiązków pracowniczych, ale w części również za przenoszenie autorskich praw majątkowych do tworzonych Utworów, to i premia przysługuje w ten sam sposób za oba rodzaje świadczeń wykonywanych przez pracownika na rzecz Spółki.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych Spółka stosuje podwyższone koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Ponadto umowy o pracę przewidują, że Spółka może, w dowolnie określonych przez siebie odstępach czasu, wypłacać pracownikowi premię uznaniową dotyczącą zakończonego roku podatkowego (kalendarzowego). Premie uznaniowe, o ile zapadanie decyzja o ich przyznaniu, będą wypłacane w wysokości i terminach wyznaczonych przez Spółkę, wedle jej uznania. Należy zauważyć, że premia może być wypłacana zaliczkowo w trakcie roku, którego dotyczy. Przyznanie premii oraz jej wysokość zależą od kilku czynników, w tym od oceny pracownika dokonywanej przez jego przełożonych i spełniania przez niego kryteriów przewidywanych dla danego stanowiska pracy. Umowy o pracę przewidują, że do premii uznaniowych ma odpowiednie zastosowanie podział wynagrodzenia zasadniczego na wynagrodzenie z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych.

Reasumując, należy uznać, że premia uznaniowa jest dodatkowym wynagrodzeniem za pracę wykonywaną przez pracownika. Nie jest ona natomiast wynagrodzeniem za prace dodatkowe, ani nie traci przymiotu przychodu ze stosunku pracy. Umowa o pracę wskazuje, że również premia podlega podziałowi na część za przeniesienie autorskich praw majątkowych i na część za pozostałe czynności służbowe. Stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów do premii jest więc uzasadnione zarówno na płaszczyźnie formalnej (regulacja umowna), jak i ekonomiczno-materialnej (premia dotyczy w części pracy twórczej, której zwieńczeniem jest przeniesienie autorskich praw majątkowych).

Biorąc powyższe pod uwagę Spółka wnosi jak na wstępie.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na mocy art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Jednakże warunkiem zastosowania 50% normy kosztów uzyskania przychodów jest ustalenie, czy przychód uzyskany został z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub pokrewnych w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631).

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 powołanej ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne, urbanistyczne, muzyczne i słowno-muzyczne art. 1 ust. 2 pkt 1, 5, 6, 7 ww. ustawy.

Kwestie prawne związane z powstaniem i nabyciem prawa autorskiego do utworów pracowniczych reguluje art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.

Z kolei w myśl art. 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.

Podwyższone koszty uzyskania przychodów można stosować, jeżeli umowa o pracę nie stanowi inaczej, a obowiązki ze stosunku pracy sprowadzają się do działalności twórczej lub ją obejmują, wynagrodzenie za pracę stanowi równocześnie wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Z umowy o pracę (angażu) powinno jednak wynikać, jaka część wynagrodzenia (uposażenia) obejmuje wynagrodzenie autorskie z tytułu korzystania przez pracownika z praw autorskich, a jaka dotyczy wynagrodzenia ściśle związanego z wykonywaniem obowiązków pracowniczych (służbowych). Tylko bowiem takie wyróżnienie daje podstawę do zastosowania normy kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%.

Z treści umowy o pracę musi zatem wynikać, że obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą, a wyodrębniona część wynagrodzenia stanowi honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu. Konieczne jest dokładne wyróżnienie tej części wynagrodzenia, która związana jest z wykonywaniem czynności, czy prac objętych prawami autorskimi oraz pozostałej jego części związanej z wykonywaniem typowych obowiązków pracowniczych. Powyższe rozróżnienie musi wynikać z umowy o pracę, bowiem ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje możliwości szacunkowego ustalania ilości pracy twórczej w całej ilości pracy danego pracownika – twórcy. Na podstawie szacunkowego (procentowego) określenia ilości wykonywanych przez pracownika prac objętych prawami autorskimi spośród ogółu jego obowiązków pracowniczych nie można ustalić, jaka konkretna część wynagrodzenia związana jest z korzystaniem z praw autorskich.

Dlatego też 50% koszty uzyskania przychodów mogą być zastosowane do tej części wynagrodzeń pracowników (twórców), która została zakwalifikowana jako wynagrodzenie z tytułu korzystania z praw autorskich, jeżeli konkretne prace lub czynności znajdują odzwierciedlenie w stosownej ewidencji prac twórczych prowadzonej przez pracodawcę. Zakres zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzeń wypłacanych poszczególnym pracownikom, uzależniony powinien być bowiem zawsze od zakresu wykonywanych przez nich prac o twórczym charakterze, co z kolei wynikać powinno z umowy o pracę oraz szczegółowo określonych obowiązków służbowych każdego pracownika. Zakres ten powinien znaleźć udokumentowanie w prowadzonej przez pracodawcę ewidencji prac twórczych, wykonywanych przez poszczególnych pracowników, która to ewidencja służyć może ewentualnej weryfikacji wcześniej dokonanych ustaleń w powyższym przedmiocie.

Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, iż jak wyżej wykazano o zastosowaniu normy kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu za wykonanie czynności (utworu) będącej przedmiotem prawa autorskiego pod warunkiem możliwości ustalenia wysokości przychodu z tego tytułu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w zawartych przez Spółkę, zgodnie z obowiązującym Regulaminem Wynagradzania i Regulaminem Pracy umowach o pracę, wyodrębniono część wynagrodzenia zasadniczego, która przysługuje za przeniesienie autorskich praw majątkowych przez pracownika na rzecz Spółki oraz na podstawie odpowiednich postanowień umowy przewidziano, że analogiczny podział ma zastosowanie również do premii uznaniowej. Zapisy umów o pracę przewidują, że Spółka w dowolnie określonych odstępach czasu wypłaca pracownikom premię uznaniową dotyczącą zakończonego roku podatkowego (kalendarzowego) oraz, że premia może być wypłacana zaliczkowo, w trakcie roku, którego dotyczy. Przyznanie premii oraz jej wysokość zależą od kilku czynników, w tym od oceny pracownika dokonywanej przez przełożonych i spełniania kryteriów przewidywanych dla danego stanowiska pracy. Premia uznaniowa jest zatem dodatkowym wynagrodzeniem za pracę wykonywaną przez pracownika, natomiast nie jest wynagrodzeniem za prace dodatkowe.

W związku z powyższym należy uznać, iż w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym podwyższone koszty uzyskania przychodu będą miały zastosowanie jedynie do tej części wynagrodzenia zasadniczego, która została zakwalifikowana, jako wynagrodzenie z tytułu korzystania z praw autorskich. Natomiast do pozostałych składników wynagrodzenia wynikającego z umowy o pracę, w tym od premii, norma kosztów uzyskania przychodu powinna być ustalona zgodnie z postanowieniami art. 22 ust. 2 ww. ustawy.

Nie można bowiem zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, iż premia, jako składnik wynagrodzenia spełnia ww. przesłanki.

Wynagrodzenie z tytułu premii uznaniowej nie jest przychodem za wykonanie takich czynności (utworu), bez względu na to, iż w umowie o pracę dokonano zapisu o podziale tej premii na część dotyczącą przeniesienia autorskich praw majątkowych i na część dotyczącą pozostałych czynności służbowych, ponieważ jest ono jedynie, jak stwierdziła Spółka dodatkowym wynagrodzeniem za pracę wykonywaną przez pracownika. W związku z czym, nie jest bezpośrednio związane z korzystaniem przez twórcę z praw autorskich lub rozporządzaniem tymi prawami.

Nie istnieje zatem związek przyczynowo-skutkowy między tym wynagrodzeniem (premią uznaniową), a twórczą pracą pracownika. Pracownik otrzymuje przedmiotową premię w dowolnie określonych przez Spółkę odstępach czasu, także zaliczkowo, a jej przyznanie oraz wysokość zależą m. in. od oceny pracownika dokonywanej przez przełożonych i spełniania kryteriów przewidywanych dla danego stanowiska pracy.

Należy jednak podkreślić, że organy podatkowe nie są właściwe w zakresie rozstrzygania autorskiego charakteru wykonywanych czynności. Zgodnie z art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretacje przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy m.in. ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych. Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Stosownie do tej definicji, cytowana ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a więc działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie jest upoważniony do interpretowania tej ustawy w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, a tym samym do stwierdzenia, czy dana osoba jest twórcą w rozumieniu przepisów ww. ustawy, lub czy konkretna praca stanowi prawo autorskie lub prawo pokrewne.

W sprawach interpretowania przepisów ww. ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych uprawnione jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Prawno-Legislacyjny.

Reasumując, w opisanym stanie faktycznym nie ma podstaw do stosowania przez Spółkę dla celów obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od wypłacanych premii uznaniowych, kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%. Zastosowanie powinna mieć stawka określona w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem normę 50% kosztów uzyskania przychodów tytułem praw autorskich należy stosować w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego, które objęte jest prawem autorskim, natomiast nie stosuje się jej w stosunku do pozostałych składników wynagrodzenia, jakimi są przykładowo: premie, nagrody, dodatki stażowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.