Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.365.2019.2.HD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-20
Teza: Skutki podatkowe zwrotu ponadobowiązkowych udziałów w spółdzielni.
Słowa kluczowe: członkowie; kasa-spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa; przychód; udział; udział-zwrot udziałów; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2019 r. (data wpływu 18 września 2019 r.), uzupełnionym w dniu 18 października 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu ponadobowiązkowych udziałów w spółdzielni – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 18 października 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu ponadobowiązkowych udziałów w spółdzielni.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 2012 r. Wnioskodawczyni była członkiem S.

W 2013 r. Wnioskodawczyni założyła pierwszą lokatę z udziałem – tzw. lokatę „dynamiczną”. Po zakończeniu tej umowy lokata została wypłacona w całości.

W 2016 r. Wnioskodawczyni przeniosła swoje oszczędności na lokaty terminowe – tzw. lokaty „Udziałowiec”. Były to lokaty roczne, w których oprocentowane było 70% wpłaconej kwoty, a 30% stanowiło ponadobowiązkowe udziały członkowskie.

Były to lokaty:

1.  z dnia14 września 2016 r. w wysokości 14.000 zł – udziały o wartości 6.030 zł;
2.  z dnia 28 września 2016 r. w wysokości 8.400 zł – udziały o wartości 3.630 zł;
3.  z dnia 28 kwietnia 2016 r. w wysokości 56.200 zł – udziały o wartości 24.090 zł;
4.  z dnia 8 czerwca 2016 r. w wysokości 9.070 zł – udziały o wartości 3.930 zł;
5.  z dnia 4 lipca 2016 r. w wysokości 55.000 zł – udziały o wartości 23.580 zł;
6.  z dnia 28 kwietnia 2016 r. w wysokości 39.320 zł – udziały o wartości 16.860 zł.

Suma ponadobowiązkowych udziałów członkowskich wyniosła 78.120 zł.

Wnioskodawczyni informowana była przez pracowników S., że zabezpieczone są środki gwarancyjne na wypłacenie należności zgromadzonych w S.

Po zakończeniu umowy lokaty zostały zwrócone w 100%, natomiast zwrot ponadobowiązkowych udziałów miał nastąpić po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za rok, w którym posiadacz rachunku wystąpił z żądaniem zwrotu tych udziałów, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia tego sprawozdania.

Na koniec 2016 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o zwrot udziałów. Dopiero w lipcu 2018 r., kiedy S. przejął Bank, Wnioskodawczyni otrzymała przelewem na konto, które podała w banku, zwrot ponadobowiązkowych udziałów w wysokości 78.120 zł – czyli zwrot takiej kwoty, jaką wpłaciła bez odsetek. Natomiast o tym, że była to rzekoma wypłata rekompensaty Wnioskodawczyni dowiedziała się kilka miesięcy później, tj. w 2019 r., kiedy otrzymała informację PIT-11 od K.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni podaje, że wypłacone środki w kwocie 78.120 zł stanowiły zwrot ponadobowiązkowych udziałów w kwocie posiadanych wcześniej udziałów ponadobowiązkowych w S.

Pismo w sprawie zwrotu ponadobowiązkowych udziałów było złożone w grudniu 2016 r., sprawozdanie finansowe zgodnie z zapisami w Krajowym Rejestrze Sądowym Przedsiębiorców złożone zostało przez S. w dniu 30 czerwca 2017 r., zaś zwrot środków na konto Wnioskodawczyni otrzymała w lipcu 2018 r. Ww. środki w kwocie 78.120 zł zostały Wnioskodawczyni wypłacone za pośrednictwem Banku.

Wnioskodawczyni podkreśla przy tym, że rekompensata to świadczenie, które należy się poszkodowanemu za wyrządzenie szkody od podmiotu prawa cywilnego (np. osoby fizycznej, osoby prawnej, w tym Skarbu Państwa), który tę szkodę wyrządził lub ponosi za nią odpowiedzialność, zaś w przypadku Wnioskodawczyni był to zwrot ulokowanych wcześniej udziałów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zwrot wniesionych udziałów do S. – przez K.– korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zwrot wniesionych wkładów w łącznej wysokości 78.120 zł korzysta ze zwolnienia uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni.

Według Wnioskodawczyni, nie ma w tym zakresie znaczenia, kto dokonuje ww. zwrotów. Tym samym, otrzymany przez Wnioskodawczynię zwrot wniesionych wcześniej wkładów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym w 2018 r. – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni.

Z wniosku w szczególności wynika, że od 2012 r. Wnioskodawczyni była członkiem S. W 2016 r. Wnioskodawczyni przeniosła swoje oszczędności na lokaty terminowe – tzw. lokaty „Udziałowiec”. Były to lokaty roczne, w których oprocentowane było 70% wpłaconej kwoty, a 30% stanowiło ponadobowiązkowe udziały członkowskie. Suma posiadanych przez Wnioskodawczynię ponadobowiązkowych udziałów członkowskich wyniosła 78.120 zł. Po zakończeniu umowy lokaty zostały zwrócone w 100%, natomiast zwrot ponadobowiązkowych udziałów miał nastąpić po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za rok, w którym posiadacz rachunku wystąpił z żądaniem zwrotu tych udziałów, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia tego sprawozdania. W grudniu 2016 r. Wnioskodawczyni złożyła pismo w sprawie zwrotu ponadobowiązkowych udziałów. Sprawozdanie finansowe – zgodnie z zapisami w Krajowym Rejestrze Sądowym Przedsiębiorców – złożone zostało przez S. w dniu 30 czerwca 2017 r., zaś zwrot środków na konto Wnioskodawczyni otrzymała w lipcu 2018 r. Ww. środki w kwocie 78.120 zł zostały Wnioskodawczyni wypłacone za pośrednictwem Banku. Wypłacone środki w kwocie 78.120 zł stanowiły zwrot ponadobowiązkowych udziałów w kwocie posiadanych wcześniej udziałów ponadobowiązkowych w S.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2386, z późn. zm.) kasa jest spółdzielnią, do której w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2018 r., poz. 1285, z późn. zm.).

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych dotyczący tworzenia statutu kasy oraz kwestii związanych z zasadami funkcjonowania kontroli wewnętrznej, czy też funduszami i zasadami gospodarki finansowej, bezpośrednio odwołuje się do przepisów szczegółowych zawartych w ustawie Prawo spółdzielcze.

Z przepisu art. 5 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze wynika bowiem, że statut spółdzielni powinien określać m.in.: oznaczenie nazwy z dodatkiem „spółdzielnia” lub „spółdzielczy”, przedmiot działalności spółdzielni, wysokość wpisowego oraz wysokość i ilość udziałów, które członek obowiązany jest zadeklarować.

Wyżej wymienione przepisy przesądzają zatem, że spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa jest spółdzielnią.

Mając na uwadze powyższy opis stanu faktycznego i przedstawione przepisy prawa stwierdzić należy, że do wypłaconych Wnioskodawczyni środków – stanowiących zwrot ponadobowiązkowych udziałów w kwocie posiadanych wcześniej udziałów ponadobowiązkowych w S. – stosuje się zwolnienie, wynikające z przepisów art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto zgodzić należy się z Wnioskodawczynią, że zwrot tych środków nie podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.