Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-303/13-4/JK4
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-04
Teza: Zakres możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: leczenie; odliczenia; rachunki; ulga-ulga rehabilitacyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 01.05.2013 r. (data wpływu 07.05.2013 r.) uzupełnione pismem z dnia 26.06.2013 r. (data nadania 26.06.2013 r., data wpływu 28.06.2013 r.) na wezwanie z dnia 20.06.2013 r. Nr IPPB4/415-303/13-2/JK4 (data nadania 21.06.2013 r., data odbioru 25.06.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.05.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 20.06.2013 r. Nr IPPB4/415-303/13-2/JK4 (data nadania 21.06.2013 r., data odbioru 25.06.2013 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 26.06.2013 r. (data nadania 26.06.2013 r., data wpływu 28.06.2013 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na utrzymaniu Wnioskodawcy i Jego małżonki jest wspólne dziecko, urodzone dnia 02.11.2008 r. W związku z chorobą syna w październiku 2011 r. zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności na okres do dnia 31.10.2012 r. Syn Wnioskodawcy jest chory na autyzm i z tego powodu zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności. W orzeczeniu wskazano na konieczność stałego wsparcia terapeutycznego i rehabilitacyjnego.

W listopadzie 2011 r. zostały wydane również orzeczenia o: potrzebie kształcenia specjalnego, (zgodnie z którym zalecana jest opieka psychologiczno-pedagogiczna, której stosowanie ma na celu stymulowanie rozwoju dziecka) oraz o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, (zgodnie z którym dziecko wymaga wieloprofilowych, specjalistycznych oddziaływań terapeutycznych, których stosowanie powinno przyczyniać się do poprawy funkcjonowania dziecka w społeczeństwie). Terapia psychologiczna jest niezbędna dla rozwoju dziecka. Jest też formą jego rehabilitacji.

W związku z chorobą i wydanymi orzeczeniami dziecko poddawane jest stałej terapii psychologicznej, na którą Wnioskodawca z małżonką posiadają rachunki.

Całość wydatków Wnioskodawca pokrywa wraz z małżonką w 100% z własnych środków.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż terapia psychologiczna, z której korzystał syn Wnioskodawcy jest zabiegiem rehabilitacyjnym. Ponadto, wydatki związane z terapią psychologiczną syna Wnioskodawcy dotyczą 2012 r., a w momencie ich wydatkowania syn posiadał ważne zaświadczenie o niepełnosprawności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zaistniałym faktem rodzice mają prawo odliczyć rachunki wystawiane na terapię psychologiczną syna Jakuba w rozliczeniu rocznym, w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, terapia psychologiczna stosowana u dziecka Wnioskodawcy jest formą rehabilitacji. Zgodnie z wikipedią - rehabilitacja to kompleksowe i zespołowe działanie na rzecz osoby niepełnosprawnej fizycznie lub psychicznie, które ma na celu przywrócenie tej osobie pełnej lub maksymalnej do osiągnięcia sprawności fizycznej lub psychicznej, a także zdolności do pracy oraz do brania czynnego udziału w życiu społecznym.

W związku z powyższym ponoszone wydatki na terapię psychologiczną niepełnosprawnego dziecka Wnioskodawca wraz z małżonką może odliczyć od dochodu z tytułu wydatków rehabilitacyjnych, w ramach odpłatności za zabiegi rehabilitacyjno-usprawniające, zabiegi rehabilitacyjne, członka rodziny pozostającego na utrzymaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, natomiast zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g tego artykułu.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 6 cyt. ustawy stanowi m.in., iż wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi są wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

Wydatki, o których mowa powyżej, zgodnie z art. 26 ust. 7b ww. ustawy, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności,
2.  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do 31 sierpnia 1997 r. (art. 26 ust. 7g ww. ustawy).

Należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele - nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż na utrzymaniu Wnioskodawcy i Jego małżonki jest wspólne dziecko. W związku z chorobą syna w październiku 2011 r. zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności na okres do dnia 31.10.2012 r. Syn Wnioskodawcy jest chory na autyzm i z tego powodu zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności. W orzeczeniu wskazano na konieczność stałego wsparcia terapeutycznego i rehabilitacyjnego. W listopadzie 2011 r. zostały wydane również orzeczenia o: potrzebie kształcenia specjalnego, (zgodnie z którym zalecana jest opieka psychologiczno-pedagogiczna, której stosowanie ma na celu stymulowanie rozwoju dziecka) oraz o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, (zgodnie z którym dziecko wymaga wieloprofilowych, specjalistycznych oddziaływań terapeutycznych, których stosowanie powinno przyczyniać się do poprawy funkcjonowania dziecka w społeczeństwie). Terapia psychologiczna jest niezbędna dla rozwoju dziecka. Jest też formą jego rehabilitacji. Terapia psychologiczna, z której korzystał syn Wnioskodawcy jest zabiegiem rehabilitacyjnym.

W związku z chorobą i wydanymi orzeczeniami dziecko poddawane jest stałej terapii psychologicznej, na którą Wnioskodawca wraz z małżonką posiada rachunki.

Całość wydatków Wnioskodawca pokrywa wraz z małżonką w 100% z własnych środków.

W katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej ustawodawca wymienił m. in. wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne. Ustawodawca jednak nie zdefiniował w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęć: „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje m.in. zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię, kinezyterapię.

Należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, iż ostateczne rozstrzygnięcie kwestii czy dany zabieg wchodzi w zakres zabiegów rehabilitacyjnych wykracza poza kompetencje organu podatkowego i należy do lekarza specjalisty. Odliczenie od dochodu wydatków na zabiegi możliwe będzie tylko, wówczas gdy lekarz specjalista zakwalifikuje je jako zabiegi rehabilitacyjne.

Ponadto, wskazać należy, iż warunkiem odliczenia wydatków związanych z odpłatnością za zabiegi rehabilitacyjne jest posiadanie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Przyjmując za Wnioskodawcą, iż Jego syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności, a także orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, zgodnie z którym zalecana jest opieka psychologiczno-pedagogiczna oraz orzeczenie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, zgodnie z którym dziecko wymaga wieloprofilowych, specjalistycznych oddziaływań terapeutycznych, a wskazana terapia psychologiczna jest zabiegiem rehabilitacyjnym, Wnioskodawca jako osoba, na utrzymaniu której pozostaje niepełnosprawny syn, może odliczyć wskazany zabieg rehabilitacyjny w formie terapii psychologicznej w ramach ulgi rehabilitacyjnej za rok 2012. Podstawę odliczenia stanowić będą rachunki i faktury, dokumentujące poniesione przez Wnioskodawcę wydatki tytułem opisanego w treści wniosku zabiegu rehabilitacyjnego.

Należy jednocześnie dodać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa.

Ponadto, z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, a zatem wywierają skutki prawne w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pana, jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie chroni małżonki Wnioskodawcy.

W związku z powyższym w celu uzyskania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przez małżonkę, winna ona złożyć odrębny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej i uiścić odpowiednia opłatę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.