Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-7/14-4/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-21
Teza: Opodatkowania transakcji sprzedaży działek zabudowanych i niezabudowanych.
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt zabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w W działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskującej przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2013 r. (data wpływu 2 stycznia 2014 r.) – uzupełnionym w dniu 19 lutego 2014 r. pismem z dnia 17 lutego 2014 r. (data wpływu 20 lutego 2014 r.) na wezwanie Organu z dnia 12 lutego 2014 r. (skutecznie doręczone 17 lutego 2014 r.) - o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży działek – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży działek.

Wniosek uzupełniony został w dniu 19 lutego 2014 r. pismem z dnia 17 lutego 2014 r. (data wpływu 20 lutego 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 12 lutego 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawczyni zamierza sprzedać następujące nieruchomości:

*   nr 1) niezabudowaną nieruchomość rolną wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni - działka nr 10/1, , powierzchnia 0,6116 ha, położona w W, własność,
*   2) zabudowaną budynkami niemieszkalnymi nieruchomość - działka nr 10/3, powierzchnia 0,5069 ha, położona w \`(...)\`., współwłasność (udział ½, współwłaściciele T), nieruchomość wynajmowana firmie O (zakład cukierniczy).

Wnioskodawczyni jest również współwłaścicielką dwóch innych nieruchomości (w których udziału nie zamierza sprzedawać; będą one nadal wykorzystywane w dotychczasowy sposób):

• niezabudowanej nieruchomości rolnej wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni (udział 5/11, współwłaścicielką jest siostra Wnioskodawczyni, działka nr 8, , powierzchnia 2,7302 ha, położona w W przy drodze bez nazwy),

• nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym, w którym zamieszkuje Wnioskodawczyni; nieruchomość ta nie wchodzi w skład gospodarstwa rolnego (udział ½, współwłaścicielami są rodzice Wnioskodawczyni, działka nr 1042, powierzchnia 0,2555 ha, położona w O). Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość nr 1 i udział w nieruchomości nr 2:

*   dnia 14 marca 2007 roku od rodziców w drodze umowy darowizny (Rep. A Nr 6\`(...)\`\`(...)\`),
*   jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej,
*   bez zamiaru odsprzedaży, czyli nie nabyła ich w celach zarobkowych.

Wnioskodawczyni:

*   nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami czy wynajmie nieruchomości, ani żadnej innej działalności gospodarczej,
*   posiada status rolnika i jest płatnikiem KRUS,
*   nie jest i nigdy nie była wspólnikiem firmy O spółka jawna,
*   nie wynajmuje żadnej innej nieruchomości oprócz nieruchomości nr 2,
*   nie dokonywała podziałów nieruchomości w celu obrotu mniejszymi działkami.

Przewidziane do zbycia nieruchomości (nr 1 i nr 2):

*   nie są składnikiem majątku służącego indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, lecz jej majątkiem osobistym,
*   nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie mają wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Nieruchomość nr 1:

*   wchodzi w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawczyni,

*   jest niezabudowana,

*   jest nieruchomością rolną składająca się z sadów (zgodnie z wypisem z rejestru gruntów),

Nieruchomość nr 2:

*   była zabudowana w momencie nabycia jej przez Wnioskodawczynię (2007 rok). Zabudowania te przeznaczone były pod działalność rolniczą (lata 80-te i 90-te), potem dostosowane pod działalność zakładu cukierniczego (jeszcze przed nabyciem ich przez Wnioskodawczynię),

*   jest amortyzowana prywatnie (nie przez firmę O) przez wszystkich współwłaścicieli i w całości wynajmowana na podstawie umowy najmu firmie O, która wykorzystuje ją do swojej działalności gospodarczej. Firma O ma czterech wspólników, jednym z nich jest jeden ze współwłaścicieli nieruchomości nr 2 - ,

*   przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z wynajmu tej nieruchomości obecnie wynoszą 21 tys. zł rocznie; kosztem jest podatek od nieruchomości oraz amortyzacja.

Obecnie wnioskodawczyni zamierza sprzedać nieruchomość nr 1 i cały udział w nieruchomości nr 2 (½). W związku z tym Wnioskodawczyni zamierza ustalić, czy sprzedaż ta będzie podlegała podatkowi od towarów i usług.

Ponadto w uzupełnieniu do wniosku Wnioskująca wskazała, że prowadzi gospodarstwo rolne (działalność rolniczą) na działce 10/1, z której uzyskuje dochody. Na działce jest sad owocowy. Działka 10/3 nie wchodzi (i nie wchodziła) w skład gospodarstwa rolnego Wnioskującej, więc Wnioskująca nie uzyskuje (i nie uzyskiwała) z niej dochodów z działalności rolniczej. Działka ta wraz z budynkami jest wynajmowana firmie O.

Wnioskująca nie jest podatnikiem podatku VAT. Z tytułu najmu nieruchomości nie wystawia faktury. Wnioskująca nie podejmowała przed sprzedażą jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości gruntu np. ogrodzenie, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg, działań zmierzających do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla sprzedawanych działek; Wnioskująca również nie wystąpiła o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru.

Wnioskująca nie podejmowała i nie będzie podejmowała przed sprzedażą aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mających na celu dokonanie sprzedaży przedmiotowych nieruchomości (np. reklama).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż przez Wnioskodawczynię nieruchomości nr 1 będzie podlegała zwolnieniu od obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)?
2.  Czy sprzedaż przez Wnioskodawczynię nieruchomości nr 1 będzie uznana za dokonywaną w ramach działalności gospodarczej powołanej w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) i podlegającą z tego tytułu podatkowi od towarów i usług?
3.  Czy sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości nr 2 będzie podlegała zwolnieniu od obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)?
4.  Czy sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości nr 2 będzie uznana za dokonywaną w ramach działalności gospodarczej powołanej w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) i podlegającą z tego tytułu podatkowi od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy.

1.  Nieruchomość nr 1:

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu od obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), gdyż nieruchomość ta jest terenem niezabudowanym innym niż tereny budowlane.

Jak przedstawiono we wniosku, nieruchomość nr 1 jest nieruchomością rolną składającą się z sadów, jest ona niezabudowana i wchodzi w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni. Według Wnioskodawczyni sprzedaż tej nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług jako dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Nieruchomość ta nie jest terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie ma wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż nieruchomości dokonywana będzie w ramach zarządu majątkiem osobistym, będzie miała charakter incydentalny i sporadyczny oraz nie będzie wskazywać na zamiar wykonywania takich czynności w sposób ciągły i zorganizowany dla celów zarobkowych, a zatem nie będzie podlegać podatkowi od towarów i usług. Nie będzie to bowiem prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż nieruchomości nie będzie wypełniała przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej i z tego względu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni otrzymała nieruchomość od rodziców i stanowi ona jej majątek osobisty. Sprzedaż jest wykonywaniem przez Wnioskodawczynię prawa własności wobec majątku prywatnego, co nie powinno być uznane za czynność opodatkowaną VAT. Wnioskodawczyni nie dokonywała podziałów nieruchomości w celu obrotu mniejszymi działkami. Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która zamierza sprzedać ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowe; transakcje, których planuje dokonać Wnioskodawczyni, będą czynnościami okazjonalnymi jednorazowymi, o charakterze incydentalnym i sporadycznym, a nie częstotliwym; będą czynnościami nie noszącymi cech ciągłości i zorganizowania. Nie jest działalnością gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.

2\. Nieruchomość nr 2:

Zdaniem Wnioskodawczyni nieruchomość jest zabudowana budynkami i budowlami, w stosunku do których upłynął już dwuletni termin od pierwszego zasiedlenia i w związku z tym sprzedaż udziału w nieruchomości nr 2 korzystać będzie ze zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem, dokonywana w ramach kolejnego zasiedlenia, gdy od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata, będzie korzystać ze zwolnienia od obowiązku zapłaty podatku VAT.

Z budynków znajdujących się na nieruchomości korzystał poprzedni właściciel, następnie rodzice Wnioskodawczyni (nabyli zabudowaną nieruchomość w latach 80-tych, a następnie rozbudowywali istniejące budynki gospodarcze). Następnie w latach 90-tych z budynków na nieruchomości zaczęła korzystać firma O (najpierw była to spółka cywilna, potem przekształciła się w spółkę jawną), która korzysta z nich oraz całej nieruchomości do dnia dzisiejszego - na podstawie umowy najmu. Zatem za pierwsze zasiedlenie należy uznać nabycie zabudowanej nieruchomości w latach 80-tych przez rodziców Wnioskodawczyni albo ewentualnie wynajęcie firmie O w latach 90-tych. Kolejnym zasiedleniem byłoby nabycie udziału w nieruchomości wraz z budynkami już istniejącymi przez Wnioskodawczynię w 2007 roku. Po 2007 roku właściciele nieruchomości nie dokonywali ulepszeń, które przekraczałyby 30% wartości początkowej budynków, więc sprzedaż będzie dokonywana po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. Zdaniem Wnioskodawczyni - w przypadku braku zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług - można uznać za spełnione kryteria do objęcia sprzedaży udziału w nieruchomości nr 2 zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż udziału w nieruchomości dokonywana będzie w ramach zarządu majątkiem osobistym, będzie miała charakter incydentalny i sporadyczny oraz nie będzie wskazywać na zamiar wykonywania takich czynności w sposób ciągły i zorganizowany dla celów zarobkowych, a zatem nie będzie podlegać podatkowi od towarów i usług. Nie będzie to bowiem prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, który stanowi, że sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Pod pojęciem towaru rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ww. ustawy).

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza - związana z profesjonalnym obrotem gospodarczym - powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

W art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, określono, że zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z kolei definicja terenu budowlanego zawarta w art. 2 pkt 33, stanowi, że przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jak wynika z powyższego, do dostawy gruntów niezabudowanych i nieprzeznaczonych pod zabudowę, generalnie stosuje się zwolnienie od podatku VAT. Wskazać tu jednak należy, że zgodnie z podstawowymi zasadami tego podatku, zwolniona od podatku VAT na podstawie ww. przepisu może być jedynie taka czynność w zakresie sprzedaży gruntu, która objęta jest zakresem opodatkowania tym podatkiem, tzn. czynność spełniająca definicję działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wykonana przez podmiot działający w tym zakresie jako podatnik podatku VAT.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Jak wskazała Wnioskująca, prowadzi gospodarstwo rolne (działalność rolniczą) na działce 10/1, z której uzyskuje dochody. Na działce jest sad owocowy. Jak wynika z art. 15 ust. 2 działalność rolnicza spełnia definicję działalności gospodarczej. Ponadto Wnioskująca wynajmuje nieruchomość nr 2 na rzecz firmy, co również wypełnia przesłanki wykonywania działalności gospodarczej. Zatem z tytułu wykonywania działalności rolniczej oraz wynajmu nieruchomości Wnioskująca jest podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a wskazane we wniosku nieruchomości nie są prywatnym majątkiem Wnioskującej lecz majątkiem wykorzystywanym w działalności gospodarczej. Dokonując sprzedaży opisanych nieruchomości Wnioskująca nie będzie zatem rozporządzać majątkiem prywatnym, a sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskującej uznane zostało za nieprawidłowe.

Jak wskazała Wnioskująca, omawiana nieruchomość nr 1 jest niezabudowana, nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie ma wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem w przypadku tej nieruchomości spełnione są warunki dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Tym samym sprzedaż nieruchomości nr 1 podlega zwolnieniu od podatku VAT.

W odniesieniu do nieruchomości nr 2, ponieważ nieruchomość ta jest zabudowana należy wskazać, że zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 8 cyt. ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że co do zasady sprzedaż gruntu zabudowanego podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części posadowione na tym gruncie.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, o czym stanowi treść art. 43 ust. 7a cyt. ustawy.

Natomiast definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 cyt. ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik (bądź podmiot trzeci) wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony, gdyż oddanie do użytkowania nie nastąpiło w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zauważyć należy, że zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Podkreślić należy w tym miejscu, że pojęcie „oddanie do użytkowania”, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy, należy rozumieć jako objęcie faktycznego władztwa nad budynkami, budowlami lub ich częściami, możliwości dysponowania nimi, używania ich jak właściciel.

Zaznaczyć również należy, że wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie również do części budynku lub budowli. Powyższe powoduje, że może wystąpić sytuacja, że pierwsze zasiedlenie może mieć miejsce jedynie w stosunku do części budynku lub budowli.

Jak wynika z wniosku nieruchomość nr 2 od lat 80-tych jest wynajmowana firmie O, która korzysta również z budynków. Wnioskująca nabyła tę nieruchomość (udział) w 2007 roku i nie dokonywała żadnych ulepszeń budynków.

Z powyższego wynika zatem, że wymienione budynki są zasiedlone i od pierwszego zasiedlenia minął okres dłuższy niż 2 lata. W przypadku sprzedaży budynków wybudowanych na nieruchomości nr 2 spełnione są tym samym warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z uwagi na cyt. art. 29a ust. 8 cyt. ustawy, sprzedaż udziału w nieruchomości nr 2 korzysta zatem ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Ponieważ zdaniem Wnioskującej dokona ona zbycia majątku prywatnego i transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu, stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe w całości.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w W Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.