Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-598/10-2/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-06
Teza: Opodatkowanie renty dożywotniej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości; renta; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 maja 2010 r. (data wpływu 7 maja 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dożywotniej renty – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dożywotniej renty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 2 listopada 1999 r. Wnioskodawczyni przepisała aktem notarialnym swoje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego siostrzenicy i jej mężowi za dożywotnią rentę w wysokości 200 zł miesięcznie. Renta wypłacana jest w gotówce - 100 zł miesięcznie, a w miejsce wypłacania pozostałej kwoty 100 zł miesięcznie siostrzenica wraz mężem dostarczają Jej wyżywienie. Ponadto opiekują się Nią, zapewniają Jej opiekę lekarską, pomagają w pracach domowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od ustanowionej aktem notarialnym dożywotniej renty Wnioskodawczyni ma płacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, od przyznanej renty dożywotniej nie powinna płacić podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 903 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.), przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych świadczeń okresowych w pieniądzu lub w rzeczach oznaczonych tylko co do gatunku. Do renty ustanowionej za wynagrodzeniem stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży, natomiast w przypadku renty ustanowionej bez wynagrodzenia stosuje się odpowiednio przepisy o darowiźnie (art. 906 ww. ustawy).

Co do zasady rentę umowną zaliczyć należy do przychodów z tzw. innych źródeł – art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) i opodatkować na zasadach ogólnych, tzn. według skali podatkowej, z wyjątkiem sytuacji, gdy celem zawarcia umowy jest odpłatne zbycie nieruchomości i to odpłatne zbycie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, tak jak ma to miejsce na gruncie obecnie obowiązującej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż do zbycia przez Wnioskodawczynię spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu na rzecz siostrzenicy i jej męża w zamian za rentę dożywotnią doszło w 1999 r.

Należy uznać, że celem zawartej umowy było odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa, a wypłata renty jest formą odpłatności za przeniesienie własności.

Z uwagi na to, iż odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu zostało dokonane w 1999 r., do ustalenia źródła przychodu zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 1999 r.

Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 1999 r., dochodu ze sprzedaży lub zamiany nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami z innych źródeł. Podatek od dochodu ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu.

W omawianej sytuacji powyższy przepis nie będzie miał zastosowania, albowiem odnosi się on jedynie do sprzedaży i zamiany. Natomiast przy przeniesieniu własności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu za dożywotnią rentę nie mamy do czynienia ani ze sprzedażą, ani z zamianą. Zatem uzyskiwana renta dożywotnia opodatkowana jest - jako przychód z innych źródeł - na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej wraz z innymi dochodami podatnika uzyskanymi w danym roku podatkowym, wykazanymi w zeznaniu.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, z wyjątkiem alimentów na rzecz dzieci, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12, 14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem ze źródła przychodów, jeśli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 pkt 6, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wartość świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2 i 3, oblicza się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości w dacie osiągnięcia przychodu w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia (art. 11 ust. 2 ww. ustawy).

Z powołanego wyżej art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż pod pojęciem przychodu ustawodawca rozumie otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku podatkowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Skoro zatem Wnioskodawczyni uzyskuje rentę w określonej wysokości miesięcznie, to w zeznaniu rocznym za dany rok podatkowy powinna wykazać przychody faktycznie otrzymane w tym danym roku podatkowym.

Kosztem uzyskania przychodu będą natomiast - na podstawie art. 22 ust. 1 i art. 23 ustawy - wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodu w tym cena nabycia nieruchomości.

Reasumując, uzyskiwana przez Wnioskodawczynię renta dożywotnia podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z innych źródeł. Z uwagi jednak na to, iż przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku podatkowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, rozliczając się za dany rok podatkowy, Zainteresowana powinna wykazywać do opodatkowania tylko te raty renty, które otrzymała w tym danym roku podatkowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.