Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-334/08-5/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-03
Teza: należy stwierdzić, iż co do zasady nie jest możliwe dokonanie amortyzacji na warunkach określonych w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zakupionego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej quada, gdyż na gruncie cytowanej ustawy jest on traktowany tak jak samochód osobowy, chyba że spełnia warunki wyłączenia określone w art. 5a pkt 19 lit. a) - e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast jeżeli nie zostaną spełnione warunki wyłączenia, o których mowa wyżej to zakupiony środek trwały w postaci qada może być amortyzowany na zasadach określony w art. 22a-22o z uwzględnieniem art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jedynie w sytuacji, gdy zachodzi związek przyczynowy pomiędzy dokonanym wydatkiem, a uzyskanymi przychodami.
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-amortyzacja jednorazowa; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku ORD-IN (data wpływu 17 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od pojazdu typu q - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od pojazdu typu quad.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej. Dla celów prowadzonej działalności gospodarczej firma zakupiła za kwotę 28 000 zł pojazd czterokołowy typu ruad. Nie podlega on rejestracji w Urzędzie Komunikacji. Jest napędzany benzyną. Pojazd został zakwalifikowany jako środek trwały. Pojazd czterokołowy q jest kwalifikowany przez uprawnione stacje diagnostyczne w związku z przeprowadzeniem badań technicznych jako „pojazdy samochodowe”. Według Klasyfikacji Środków Trwałych firma zaliczyła pojazd q do podgrupy 79 (rodzaj 790) obejmujący „ środki transportu pozostałe”.

W tym konkretnym przypadku pojazd nie realizuje funkcji samochodu osobowego i nie służy do przewozu osób. Realizowane są przy jego zastosowaniu cele takie jak: odśnieżanie, zbieranie trawy i inne prace przy utrzymaniu terenu wokół obiektu, w którym prowadzona jest działalność (PKD 55.2). Środek trwały zaliczony jest do grupy 3-8 art. 22k ust.7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) i zastosowano jednorazowy odpis amortyzacyjny.

Jednocześnie pismem z dnia 5 maja 2008 r. (data wpływu 12 maja 2008 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie organu Nr IPPB1/415-334/08-2/AM z dnia 25 kwietnia 2008 r., firma Biuro Handlowo-Usługowe „B” s. c wyjaśniła, iż w roli zainteresowanego występuje Pani xx, a nie jak podano we wniosku ORD-IN jako wnioskodawcę ww. spółkę. Jednocześnie ze złożonym wyjaśnieniem Pani xx uzupełniła poz. 56 wniosku ORD-IN w którym brakowało podpisu wnioskodawcy.

Ponadto, stan faktyczny przedstawiony we wniosku został uzupełniony o następujące kwestie:

*   firma prowadzi działalność gospodarczą od \`(...)\`.1994 r. (wnioskodawca jako wspólnik od 22.12.2007 r.),

*   prowadzona dokumentacja to podatkowa księga przychodów i rozchodów,

*   zgodnie z art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych firma zalicza się do małych podatników,

*   działalność prowadzona jest w zakresie 32.50 Z, 43.39 Z, 47.74 Z,55.20 Z

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy po nowelizacji zasad amortyzacji od dnia 1 stycznia 2007 r. taki pojazd jak quad można amortyzować jednorazowo (do wartości 50 000 euro). Czy trzeba zakwalifikować pojazd jako osobowy i amortyzować wg zasad przyjętych dla samochodu osobowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, pojazd quad został zakwalifikowany jako środek trwały według klasyfikacji środków trwałych do podgrupy 79 (rodzaj 790) obejmującej „środki transportu pozostałe”. Środek trwały zaliczony jest do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych (art. 22k ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) i można go zaliczyć do kosztów w formie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Natomiast, zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Określenie „samochód osobowy” zawarte w cytowanym przepisie należy rozpatrywać w kontekście definicji ustawowej zawartej w art. 5a pkt 19 lit. a)–e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym, ilekroć w ustawie jest mowa o: samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

1.  pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanego na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, v,
2.  pojazdu samochodowego mającego więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u którego długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 % długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków,
3.  pojazdu samochodowego, który ma otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków,
4.  pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
5.  pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z brzmieniem art. 5c. ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony spełnienie wymagań określonych w art. 5a pkt 19 lit. a)–d), pozwalających na niezaliczenie danego pojazdu samochodowego do samochodów osobowych, stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Kluczowym elementem definicji zawartej w cytowanym art. 5a pkt 19 lit. a)–e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest sformułowanie „pojazd samochodowy”, które nie jest definiowane przez przepisy podatkowe. W związku z czym, konieczne jest odniesienie się do definicji wskazanego sformułowania zawartej w przepisach prawa regulujących dane zagadnienie. W tym przypadku będzie to ustawa z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2005 roku, Nr 108 poz. 908 ze zm.), która w art. 2 pkt 33 definiuje pojazd samochodowy jako pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, określenie to nie obejmuje jednak ciągnika rolniczego.

W świetle powołanych przepisów, każdy pojazd wyposażony w silnik jest pojazdem silnikowym, a tym samym pojazdem samochodowym, z wyłączeniem motoroweru, pojazdu szynowego oraz ciągnika rolniczego.

Biorąc powyższe pod uwagę należy ustalić, czy zgodnie z danymi producenta zakupiony quad jest to pojazd, który może rozwinąć prędkość jazdy powyżej 25 km/h. Jeżeli tak jest, to będzie to również pojazd samochodowy w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu drogowym. Tym samym, w myśl definicji zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, q jest samochodem osobowym, chyba że spełnia warunki wyłączenia określone w art. 5a pkt 19 lit. a)-e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, jeżeli zakupiony quad nie będzie posiadał cech wskazanych w przytoczonym przepisie, wyłączających go spod tak określonej definicji wówczas – w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – będzie samochodem osobowym.

Zasadniczą regułą interpretacyjną mającą zastosowanie przy dokonywaniu interpretacji ww. przepisów prawa podatkowego jest zasada stanowiąca, iż zwroty jednobrzmiące użyte w tekście aktu normatywnego należy rozumieć jednolicie. W tym konkretnym przypadku należy dodatkowo zwrócić uwagę na fakt, iż zwrot „samochody osobowe” został zdefiniowany, określony przez ustawodawcę na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym ustawodawca wprost wskazał jak należy rozumieć ww. sformułowanie, w konsekwencji zgodnie z zasadami wykładni językowej nie można nadawać mu innego znaczenia niż znaczenie określone w art. 5a pkt 19 lit a)–e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowo należy zauważyć, iż takie odczytywanie omawianych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych determinowane jest również wykładnią systemową. Mianowicie w ustawie z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), ustawodawca używa określenia „samochód osobowy” zawsze w powiązaniu ze zwrotem „inne pojazdy samochodowe”, traktując wskazane pojęcia jako swojego rodzaju całość. Odnosząc powyższą uwagę do rozpatrywanego problemu należy zauważyć, iż na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez określenie „samochód osobowy” rozumie się „pojazd samochodowy”, w konsekwencji zapisy ww. ustaw co do zakresu zawartych pojęć, które mają zastosowanie przy konstrukcji poszczególnych przepisów są tożsame, a jedyne różnice jakie zachodzą pomiędzy nimi wynikają z zastosowanej przez ustawodawcę techniki legislacyjnej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż odczytywanie użytego w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „samochód osobowy” jako określenia potocznego języka, czy też określenia definiowanego przez inne ustawy jest nieuzasadnione i sprzeczne z powszechnie przyjętymi technikami interpretacyjnymi.

Reasumując, w świetle przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego i powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż co do zasady nie jest możliwe dokonanie amortyzacji na warunkach określonych w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zakupionego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej quada, gdyż na gruncie cytowanej ustawy jest on traktowany tak jak samochód osobowy, chyba że spełnia warunki wyłączenia określone w art. 5a pkt 19 lit. a) – e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast jeżeli nie zostaną spełnione warunki wyłączenia, o których mowa wyżej to zakupiony środek trwały w postaci qada może być amortyzowany na zasadach określony w art. 22a-22o z uwzględnieniem art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jedynie w sytuacji, gdy zachodzi związek przyczynowy pomiędzy dokonanym wydatkiem, a uzyskanymi przychodami.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż interpretacja nie mocy wiążącej dla wspólników spółki cywilnej, bowiem interpretacja wywiera skutek wyłącznie w stosunku do tego podmiotu, do którego jest skierowana.

Uwzględniając powyższe informuje się, że uzyskanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wszystkich wspólników możliwe jest poprzez złożenie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej wraz z wypełnieniem wszystkich warunków określonych w art. 14b i art. 14f ustawy Ordynacja podatkowa przez poszczególne osoby fizyczne – wspólników.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.