Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB2.4510.125.2016.1.KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-11-29
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia udziałów.
Słowa kluczowe: koszt; przekształcanie; spółki-spółka osobowa; udział; udział-sprzedaż udziałów; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2016 r. (data wpływu 29 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia udziałów – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia udziałów.

We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawczyni jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (tzw. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). Wnioskodawczyni powstała z przekształcenia spółki jawnej (dalej: Sp.j.). Wspólnicy Sp.j. przed jej przekształceniem w Spółkę wnieśli do niej wkłady pieniężne o określonej kwocie (dalej: Kwota zwiększenia wkładów związana z wkładem pieniężnym) oraz wkład niepieniężny w postaci udziałów (dalej: Udziały) w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Sp. z o.o.). W wyniku wniesienia Udziałów aportem wkłady wspólników w Sp.j. wzrosły o wartość Udziałów wskazaną w umowie Sp.j. (dalej: Kwota zwiększenia wkładów związana z aportem).

Całkowita kwota wkładów wniesionych do Sp.j. odpowiadała więc sumie:

1.  Kwoty zwiększenia wkładów związanej z wkładem pieniężnym oraz
2.  Kwoty zwiększenia wkładów związanej z aportem

(dalej: Suma wkładów do Sp.j).

W wyniku przekształcenia dokonanego zgodnie z art. 551 i następnych ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.), suma wkładów do Sp.j została w całości przeznaczona na kapitał zakładowy Spółki.

Spółka planuje zbycie posiadanych Udziałów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W jaki sposób Spółka powinna ustalić koszt uzyskania przychodu z tytułu zbycia Udziałów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zbycia przez Spółkę Udziałów kosztem uzyskania przychodu rozpoznawalnym w momencie zbycia Udziałów, będzie wartość nominalna udziałów w Spółce odpowiadająca Kwocie zwiększenia wkładów związanej z aportem. Kosztem uzyskania przychodu nie będzie natomiast wartość nominalna udziałów w Spółce odpowiadająca Kwocie zwiększenia wkładów związanej z wkładem pieniężnym.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e. Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów; wydatki te – w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów (akcji) wydanych wspólnikom spółki, której udziały są nabywane, powiększonych o zapłatę w gotówce, o której mowa w art. 12 ust. 4d – są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji).

W związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, że przy zbyciu Udziałów Spółka będzie mogła rozpoznać koszty uzyskania przychodów w wysokości wydatków na nabycie tych Udziałów. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują jednak, w jakiej wysokości należy rozpoznać koszty w przypadku zbycia udziałów przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, która powstała w wyniku przekształcenia ze spółki jawnej, a zbywane udziały były wcześniej wniesione do spółki jawnej jako wkład niepieniężny.

Regulacje dotyczące przekształcenia spółki jawnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością zawarte zostały w KSH. Na podstawie art. 551 KSH spółka handlowa (spółka przekształcana), w tym spółka jawna, może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą). Zgodnie z art. 552 KSH spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną.

Co istotne, jak stanowi art. 553 KSH, spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej, a wspólnicy spółki przekształcanej uczestniczący w przekształceniu stają się z dniem przekształcenia wspólnikami spółki przekształconej. Jednocześnie, art. 555 KSH stanowi, że do przekształcenia spółki stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące powstania spółki przekształconej, jeżeli przepisy dotyczące przekształcenia spółek nie stanowią inaczej.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie odnoszą się bezpośrednio do sytuacji przekształcenia spółki osobowej w spółkę kapitałową. Zgodnie z art. 93a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej wstępuje we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki. W przedmiotowym przypadku dochodzi do przekształcenia Sp.j. (tj. spółki osobowej) w Spółkę (spółkę kapitałową), a zatem z chwilą przekształcenia Sp.j. w Spółkę następuje przeniesienie praw i obowiązków Sp.j. na rzecz Spółki (sukcesja generalna). Jednak w przedmiotowej sprawie powyższy przepis nie znajdzie zastosowania, ponieważ sukcesji podlegają prawa i obowiązki spółki osobowej, nie zaś prawa i obowiązki wspólników spółki osobowej. Co znajduje potwierdzenie w orzeczeniach sądów administracyjnych. Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w orzeczeniu z dnia 9 września 2014 r. sygn. I SA/Gl 1440/13 stwierdził, że „o ile bowiem zgodzić się trzeba, że przekształcenie spółki jawnej w spółkę akcyjną nie wywołuje skutków podatkowych, to nie sposób zrozumieć, dlaczego według organu sukcesja ma tak daleko idące znaczenie, że jej konsekwencją ma być uznanie za koszt uzyskania przychodu wydatków poniesionych „historycznie” na wkłady wspólnika w spółce jawnej. Poza bowiem stwierdzeniem, że tylko takie wydatki stanowiły realne uszczuplenie w niniejszej sprawie organ nie przedstawił żadnej argumentacji przemawiającej za tym stanowiskiem. Stwierdzić należy, iż nie jest prawidłowe ustalenie kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do tego momentu, kiedy wnioskodawca nabywał wkłady w spółce jawnej.” Podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. II FSK 800/14, w którym stwierdził, że „nie można również zapominać, że sukcesja podatkowa (art. 93a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej) dotyczy wyłącznie spółki przekształconej, a nie dotyczy wspólników spółki przekształcanej, którzy po przekształceniu stali się akcjonariuszami spółki przekształconej (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2906/12, LEX nr 1646720). (\`(...)\`) W związku z powyższym, prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał za błędne stanowisko Ministra Finansów przedstawione w zaskarżonej interpretacji, że kosztem uzyskania przychodu ze zbycia akcji w S.K.A. otrzymanych w wyniku przekształcenia spółki cywilnej będą wydatki poniesione na wkłady w spółce cywilnej”.

Wobec braku szczególnych unormowań należy uznać, że zastosowanie znajdą przepisy ogólne zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym wysokość wydatków powinna zostać ustalona w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów wydanych wspólnikom Spółki.

Wydanie udziałów wspólnikom Spółki skutkuje zmianą w strukturze pasywów Spółki w kwocie odpowiadającej wartości nominalnej wydanych wspólnikom własnych udziałów. Spółka w związku z tym, że jest właścicielem posiadanych Udziałów ma możliwości dysponowania nimi i jednocześnie poniosła efektywny wydatek w postaci wydania wspólnikom własnych udziałów o określonej wartości nominalnej. W piśmiennictwie prawniczym przyjmuje się, że udział w kapitale zakładowym spółki z o.o. jest to liczbowo ujęta wartość ekonomiczna, stanowiąca cząstkę kapitału zakładowego i będąca odpowiednikiem nominalnej (zadeklarowanej przez wspólnika w umowie bądź akcie założycielskim spółki) wartości wkładu pieniężnego i/lub wkładu niepieniężnego (wkładów niepieniężnych) - (por. S. Sołtysiński, A. Szajkowski, A. Szumański, J. Szwaja, Kodeks spółek handlowych Komentarz; Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2002; tom II, str. 29). Podobnie w orzecznictwie sądowym (np. wyrok SN z dnia 3 grudnia 1999 r., I CKN 266/98, Lex nr 39870 oraz wyrok NSA z dnia 29 września 2010 r., II FSK 1435/09, Lex nr 785103). Wartość nominalna udziałów jest zawsze wartością stałą i wprost wynika z umowy lub statutu spółki. Zmiana tej wartości może nastąpić wyłącznie w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.) – powoływanej dalej jako „K.s.h.”.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych przez sądy administracyjne orzeczeniach, przykładowo WSA w orzeczeniu z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. I SA/Bk 155/08 orzekł, że „(. .) wydane akcje własne stanowią zapłatę za otrzymany wkład niepieniężny, a ich wartość – stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 8 u.p.d.p. - powinna stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu późniejszego zbycia przedmiotu tego wkładu w formie aportu”.

Natomiast NSA w orzeczeniu z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. II FSK 219/12 stwierdził, że „w przypadku zbycia przez spółkę przedmiotu aportu, jedynym wydatkiem (kosztem), jaki spółka poniesie, będzie wartość nominalna wydanych udziałów”.

Reasumując w przypadku zbycia Udziałów przez Spółkę powstałą w wyniku przekształcenia Sp.j. do której aportem wniesiono zbywane Udziały kosztem uzyskania przychodu rozpoznawalnym w momencie zbycia, będzie wartość nominalna udziałów w Sp. z o.o. objętych przez wspólników Spółki odpowiadająca Kwocie zwiększenia wkładów związanej z aportem, ustalona na dzień wpisu Spółki do Krajowego Rejestru Sądowego.

Powyższe stanowisko podzielają organy podatkowe w wydanych interpretacjach podatkowych, przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lipca 2009 r. sygn. IPPB3/423-295/09-2/AG stwierdził, że „do wyliczenia wartości wydatków związanych z nabyciem lub objęciem udziałów (akcji) innej spółki wniesionych do Spółki będącej wnioskodawcą, co do zasady należy przyjąć wartość nominalną wydanych udziałów Spółki w zamian za wniesiony aport”;
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 27 października 2010 r. sygn. IPPB3/423-534/10-4/EB zgodził się ze stanowiskiem podatnika, że „w przypadku zbycia Udziałów, umorzenia Udziałów lub likwidacji Sp. z o.o. podstawę opodatkowania należy ustalić jako różnicę pomiędzy przychodem, a wartością nominalną udziałów wydanych przez Spółkę w zamian za aport Udziałów Sp. z o.o.”;
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 15 stycznia 2008 r. sygn. ITPB3/423-149/07/DK stwierdził, że „do wyliczenia wartości wydatków związanych z nabyciem lub objęciem akcji lub udziałów innej spółki wniesionych do Spółki, co do zasady należy przyjąć wartość nominalną wydanych udziałów Spółki w zamian za wniesiony aport”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością powstałą z przekształcenia spółki jawnej. Wspólnicy spółki jawnej przed jej przekształceniem w Spółkę z o.o. wnieśli do niej wkłady pieniężne o określonej kwocie (dalej: Kwota zwiększenia wkładów związana z wkładem pieniężnym) oraz wkład niepieniężny w postaci udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. W wyniku wniesienia udziałów aportem wkłady wspólników w spółce osobowej wzrosły o wartość udziałów wskazaną w umowie spółki osobowej (kwota zwiększenia wkładów związana z aportem).

Całkowita kwota wkładów wniesionych do spółki osobowej odpowiadała więc sumie kwoty zwiększenia wkładów związanej z wkładem pieniężnym oraz kwoty zwiększenia wkładów związanej z aportem (dalej: Suma wkładów do spółki osobowej).

W wyniku przekształcenia, suma wkładów do spółki osobowej została w całości przeznaczona na kapitał zakładowy Spółki. Następnie Spółka planuje zbycie posiadanych udziałów.

Zasady przekształcania spółek prawa handlowego regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. 2013 r. poz. 1030 ze zm.).

Zgodnie z art. 551 § 1 ww. ustawy, spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą).

Stosownie do art. 553 § 3 ww. ustawy, spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej.

Spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej (art. 553 § 2 ww. ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, że spółka przekształcona (spółka z o.o.) staje się co do zasady kontynuatorem praw i obowiązków przysługujących spółce przekształcanej (spółce jawnej).

Na gruncie przepisów podatkowych problematykę następstwa prawnego związanego z transformacją podmiotów reguluje art. 93a ustawy z dnia 9 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

– wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Brzmienie powołanych wyżej przepisów wskazuje, że powstała w wyniku przekształcenia spółki osobowej spółka kapitałowa wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej, czyli spółki jawnej (sukcesja generalna).

Kwestią będącą przedmiotem rozstrzygnięcia jest ustalenie, w jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić koszt uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziałów w sp. z o.o.

W tym miejscu należy wskazać, że przekształcenie spółki osobowej w spółkę kapitałową nie jest traktowane jak likwidacja spółki osobowej i powstanie nowego podmiotu (spółki kapitałowej), a jedynie jako proces zmierzający do zmiany formy prawnej prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Mamy więc do czynienia z tym samym podmiotem, który działalność prowadzi pod inną formą prawną. Przekształcenie jest więc operacją neutralną podatkowo.

W opinii tut. Organu, powyższe oznacza to, że koszt uzyskania przychodu, w przypadku zbycia udziałów w spółce z o.o., którego rozpoznanie przysługiwałoby wspólnikom spółki jawnej proporcjonalnie do udziału w zysku spółki jawnej - w przypadku zbycia udziałów w spółce z o.o., w związku z przekształceniem stanie się kosztem uzyskania przychodu Wnioskodawcy.

Za kluczową zatem dla rozstrzygnięcia w sprawie należy uznać kwestię określenia wartości kosztu uzyskania przychodu, do którego rozpoznania byliby wspólnicy spółki jawnej w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w sp. z o.o. przez spółkę jawną.

W przypadku zbycia udziałów przez spółkę jawną, wniesionych do niej uprzednio w formie wkładu niepieniężnego przez wspólników, wspólnicy spółki jawnej byliby uprawnieni do wykazania przychodów i kosztów w odpowiedniej proporcji wynikającej z prawa do udziału w zysku spółki jawnej. Dochód danego wspólnika stanowiłaby zatem różnica między ceną sprzedaży udziałów i wartością poniesionych przez wspólników wydatków na ich nabycie.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje więc podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Biorąc pod uwagę rozwiązanie przyjęte w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszt uzyskania przychodów stanowić mogą jedynie koszty poniesione w celu osiągniecia tych przychodów. Przyjęta na gruncie ww. ustawy konstrukcja kosztów uzyskania przychodów oznacza, że do podatkowych kosztów podatnik zaliczać może jedynie wydatki przez niego poniesione (z wyjątkiem wydatków enumeratywnie wymienionych przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Za wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę nie może być uznana wartość nominalna wydanych własnych udziałów wspólnikom i nie zmienia tego fakt, że suma wkładów do sp. jawnej została w całości przeznaczona na kapitał zakładowy Wnioskodawcy. Fakt, że Wnioskodawca jest właścicielem (z momentem przekształcenia sp. jawnej w Spółkę) udziałów i ma możliwość dysponowania nimi nie świadczy o tym, że poniósł efektywny wydatek na ich nabycie w myśl art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który został powołany we własnym stanowisku.

Brak jest zatem podstaw do uznania, że Wnioskodawca w wyniku przekształcenia spółki jawnej w spółkę kapitałową poniósł wydatki odpowiadające wartości takiego wkładu.

W przypadku zatem planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży udziałów sp. z o.o., kosztem uzyskania przychodów będzie jedynie „koszt historyczny”, tj. wydatek poniesiony przez wspólników spółki jawnej na nabycie udziałów w sp. z o.o., niezaliczony uprzednio do kosztów uzyskania przychodów.

Stosownie do powołanego przez Wnioskodawcę art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e.

Z powyższego wynika, że możliwość rozpoznania wydatków na nabycie udziałów (akcji) jest odroczona w czasie do momentu zbycia tych udziałów (akcji). Użycie przez ustawodawcę określenia „wydatki na nabycie” oznacza przy tym, że do kosztów uzyskania przychodów – z chwilą sprzedaży udziałów – zalicza się wydatki bezpośrednio warunkujące ich nabycie, tj. takie bez których poniesienia skuteczne nabycie udziałów nie byłoby możliwe.

W przypadku przekształcenia spółki jawnej w spółkę kapitałową, wspólnicy spółki osobowej nie wnoszą do spółki kapitałowej żadnego aportu – mamy bowiem do czynienia z tym samym podmiotem, który zmienił jedynie formę prawną działalności a nie z dwoma odrębnymi podmiotami – likwidowaną spółką osobową oraz nowo powstałą spółką kapitałową. Przekształcenie spółki osobowej w spółkę kapitałową nie wywołuje skutków podatkowych, ponieważ zmieniana jest tylko forma prawna prowadzonej działalności.

W konsekwencji zachowując sukcesję określoną w przywołanych powyżej przepisach należy uznać, że dla oceny kosztów uzyskania przychodów przy zbyciu udziałów przez Wnioskodawcę nie jest dopuszczalne ustalenie tych wydatków na moment kiedy Wnioskodawca nabył udziały w sp. z o.o. W przypadku zbycia udziałów sp. z o.o. przez Wnioskodawcę wydatkiem na nabycie udziałów będzie koszt poniesiony przez wspólników na nabycie udziałów, czyli „koszt historyczny”. Jest to bowiem rzeczywiste i realne uszczuplenie jakie miało miejsce w niniejszej sprawie. W sprawie aby ustalić faktycznie poniesione wydatki na nabycie udziałów należy cofnąć się do momentu, w którym miało początek owo posiadanie, a więc do nabycia zbywanych udziałów.

Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w sp. z o.o. przez Wnioskodawcę należy określić w wysokości wartości nominalnej wydanych wspólnikom własnych udziałów.

Koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w sp. z o.o. przez Wnioskodawcę należy określić w wysokości wartości odpowiadającej wydatkom poniesionym przez wspólników spółki jawnej na udziały w sp. z o.o.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Jednocześnie należy wskazać, że powołane w treści wniosku orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, że zdaniem organu podatkowego, tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.