Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP2-2.4512.126.2016.1.AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-11-15
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „(…)”.
Słowa kluczowe: inwestycje; konserwacja; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; odzyskanie; parafia; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; projekt; wydatek; zadania; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Parafii, przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2016 r. (data wpływu 14 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Parafia planuje udział w realizacji partnerskiego projektu pn. „(…)”. Będzie to projekt partnerski, gdzie Gmina N będzie liderem projektu, a Parafia będzie partnerem w tym partnerstwie. Pozostałymi partnerami będą inne parafie z obszaru Powiatu N. Projekt będzie współfinansowany ze środków Unii Europejskiej (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego), w ramach Działania 5.3 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-20 – o ile wniosek o dofinansowanie realizacji projektu zostanie pozytywnie rozpatrzony przez instytucję zarządzającą ww. programem (tj. Urząd Marszałkowski).

Cel ogólny projektu został określony jako „Zwiększenie dostępności wybranych zabytkowych obiektów (…)”. Cele szczegółowe projektu korespondują z celem ogólnym, i wskazano wśród nich m.in. renowację zabytków architektury sakralnej, wraz z ich adaptacją do wymogów współczesnych odbiorców, poprawę stanu technicznego obiektów dziedzictwa kulturowego i zabezpieczenie ich dla przyszłych pokoleń oraz popularyzację dziedzictwa kulturowego Ziemi N.

W ramach projektu Parafia planuje realizacje robót w obrębie murów, gdzie przewiduje się zbicie istniejących tynków zewnętrznych na całym budynku, natomiast wewnętrznych tylko w miejscach zawilgocenia ścian. Po osuszeniu ścian i wykonaniu izolacji pionowych zostaną wykonane nowe tynki i uzupełnienia zgodnie z wymogami konserwatorskimi. Wszystkie przewidywane roboty nie będą ingerowały w konstrukcję nośną budynku i zostaną wykonane w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie podstawowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania.

Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest płatnikiem podatku VAT.

Infrastruktura, której dotyczy projekt nie jest i nie będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Jest to obiekt zabytkowy, a zakres prac wynika z zaleceń konserwatora zabytków. Nieruchomość nie jest przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub użyczenia i pozostaje w posiadaniu Parafii. Kościół wykorzystywany jest wyłącznie w związku z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT, wynikającą z celów działania Parafii, tj. jest miejscem kultu religijnego.

W ramach ww. wniosku Parafia ubiega się o refundację także nakładów związanych z podatkiem VAT, ponieważ nie ma możliwości ich odzyskania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy realizując powyższą inwestycję, Parafia może odzyskać podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana inwestycja nie jest inwestycją, która może generować przychody (nie będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej), zatem nie jest możliwe odzyskanie podatku od towarów i usług z tytułu wydatków poniesionych w celu jej realizacji. Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie figuruje w ewidencji płatników tego podatku. Towary i usługi niezbędne do wykonania tej inwestycji nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

Ponadto, zgodnie z art. 88 ust. 4 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96 ustawy (z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7).

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie miał on możliwości odzyskania zapłaconego podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Powyższe wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje udział w realizacji partnerskiego projektu pn. „(…) ”. Będzie to projekt partnerski, gdzie Gmina N będzie liderem projektu, a Parafia będzie partnerem w tym partnerstwie. Pozostałymi partnerami będą inne parafie z obszaru Powiatu N. Cele szczegółowe projektu korespondują z celem ogólnym, i wskazano wśród nich m.in. renowację zabytków architektury sakralnej. W ramach projektu Parafia planuje realizacje robót w obrębie murów, gdzie przewiduje się zbicie istniejących tynków zewnętrznych na całym budynku, natomiast wewnętrznych tylko w miejscach zawilgocenia ścian. Po osuszeniu ścian i wykonaniu izolacji pionowych zostaną wykonane nowe tynki i uzupełnienia zgodnie z wymogami konserwatorskimi. Wszystkie przewidywane roboty nie będą ingerowały w konstrukcję nośną budynku i zostaną wykonane w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie podstawowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania. Infrastruktura, której dotyczy projekt nie jest i nie będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Jest to obiekt zabytkowy, a zakres prac wynika z zaleceń konserwatora zabytków. Nieruchomość nie jest przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub użyczenia i pozostaje w posiadaniu Parafii. Kościół wykorzystywany jest wyłącznie w związku z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT, wynikającą z celów działania Parafii, tj. jest miejscem kultu religijnego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy realizując powyższą inwestycję, Parafia może odzyskać podatek od towarów i usług.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie, warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą spełnione, gdyż nabyte towary i usługi w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Bowiem jak wskazał Wnioskodawca „Infrastruktura, której dotyczy projekt nie jest i nie będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. (…) Nieruchomość nie jest przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub użyczenia i pozostaje w posiadaniu Parafii. Kościół wykorzystywany jest wyłącznie w związku z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT, wynikającą z celów działania Parafii, tj. jest miejscem kultu religijnego”.

W konsekwencji, Zainteresowany nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu pn.: „(…)”.

W związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie będzie spełniał tych warunków, nie będzie miał zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Podsumowując, biorąc pod uwagę przedstawiony stan sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odzyskania podatku od towarów i usług (VAT) zapłaconego w związku z realizacją projektu pn. „(…)”.

Ponadto, tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.