Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.822.2024.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu z bankowego.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny; ugody; umorzenie; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    9 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 28 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczący skutków podatkowych zawarcia ugody z bankiem.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania: B. A;

    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: A. A, ul. A 1,
      (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2008 roku wraz z A. A (tj. osobą niebędącą stroną niniejszego postępowania)
    przystąpiliśmy do zawarcia z X. z siedzibą w V (dalej: „Bank” lub „Kredytodawca”) Umowy
    nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...) waloryzowany kursem CHF (dalej
    „Umowa kredytu” lub „Umowa”). Kwota kredytu określona w Umowie w walucie PLN
    została w dniu wypłaty kredytu przeliczona na CHF według kursu kupna z tabeli Banku. W
    następstwie zawartej Umowy kredytu Bank wypłacił nam kwotę w wysokości 463.000,02
    PLN, co stanowiło równowartość 220.432,97 CHF.
    Na mocy powyższej Umowy Bank udzielił nam kredytu przeznaczonego na realizację celu
    określonego w Umowie, tj. zakup lokalu mieszkalnego o nr 2, usytuowanego w budynku
    wielorodzinnym położonym w miejscowości V, przy ul. Y 1 (dalej: „Nieruchomość”). Cel
    kredytu został zrealizowany. W kredytowanej Nieruchomości zamieszkiwaliśmy do dnia jej
    sprzedaży, co nastąpiło w 2015 roku. Nieruchomość ta przez okres kiedy była naszą
    własnością nigdy nie była wynajmowana, nigdy też nie prowadzono w niej działalności
    gospodarczej. Adres kredytowanej Nieruchomości był jedynie wykorzystywany do celów
    rejestrowych, natomiast podkreślenia raz jeszcze wymaga, że w kredytowanej
    Nieruchomości nie były wykonywane czynności zawodowe związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a koszt kredytu (odsetki) nigdy nie był rozliczany podatkowo.
    Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości. Kredyt
    został przez nas całkowicie spłacony w 2015 roku. Wykonując Umowę kredytu spłaciliśmy
    na rzecz Banku kwotę w łącznej wysokości 906.771,48 PLN tytułem rat kapitałowo-
    odsetkowych oraz kwotę w wysokości 17.120,13 PLN tytułem innych świadczeń
    pieniężnych, na które składały się: prowizja za ubezpieczenie spłaty kredytu, składki na
    ubezpieczenie nieruchomości i składki ubezpieczenia na życie.
    Następnie w 2023 roku wspólnie z A. A wytoczyliśmy przeciwko Bankowi pozew o zapłatę
    tytułem zwrotu nienależnie pobranego przez Bank świadczenia z uwagi na nieważność
    Umowy kredytu. Sprawa została zarejestrowana przez Sąd Okręgowy (...) pod sygn. akt
    (...). Następnie w ramach toczącego się postępowania sądowego o sygn. akt (...) Bank
    wytoczył przeciwko nam pozew wzajemny o zapłatę kwoty odpowiadającej wartości
    wypłaconego kapitału.
    W toku postępowania sądowego Bank skierował do nas ofertę zawarcia ugody
    (porozumienia). Propozycja pozasądowego zakończenia sporu przewiduje, że Bank
    zobowiąże się zwrócić na naszą (kredytobiorców) rzecz kwotę 387.000 PLN (dalej: „kwota
    podlegająca zwrotowi”) w terminie 30 dni od daty zawarcia ugody. Zawarta ugoda miałaby
    wyczerpywać wszelkie wzajemne roszczenia stron Umowy kredytu. Natomiast my jako
    kredytobiorcy w następstwie zawarcia ugody zobowiązani bylibyśmy do cofnięcia pozwu w
    tej sprawie ze zrzeczeniem się roszczenia i tym samym postępowanie sądowe uległoby
    zakończeniu.
    Ponadto w treści ugody zaproponowanej przez Bank mamy potwierdzić, że Umowa jest
    ważna, ale my - kredytobiorcy odstępujemy od kierowanych w drodze postępowania
    sądowego roszczeń i że naszym zamiarem jest polubownie rozstrzygnięcie sporu oraz
    wyeliminowanie niepewności co do roszczeń Stron związanych z zawarciem i
    wykonywaniem Umowy przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania. W treści ugody Bank
    informuje nas również, że w wyniku zwrotu, w odniesieniu do kwoty wskazanej w ugodzie,
    po jego stronie nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży
    obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji PIT-11 dla kwoty zwrotu.
    Jako kredytobiorcy - podatnicy nie mamy pewności, czy deklarowana przez Bank kwota
    podlegająca zwrotowi w wyniku zawarcia ugody nie będzie podlegała opodatkowaniu,
    dlatego składamy wniosek, aby w zależności od stanowiska organu podatkowego podjąć

    decyzję co do zawarcia ugody. Zważyć przy tym należy, że nie wydaje się, aby Bank
    wykazał postawę pozwalającą na przeprowadzenie negocjacji postanowień ugody, w
    szczególności w zakresie wprowadzenia postanowienia, zgodnie z którym Bank
    potwierdziłby nieważność Umowy lub abuzywność niektórych z jej postanowień, a więc
    nie uzna podstaw wytoczonego przez nas powództwa, co uniemożliwi nam dochodzenie
    ewentualnych dalszych roszczeń na drodze sądowej.
    Jednocześnie w sytuacji, w której organ uznałby, że w rzeczywistości dokonany przez Bank
    zwrot kwoty określonej w ugodzie był skutkiem „umorzenia” nam w pewnym zakresie
    naszego długu z tytułu zawartej Umowy kredytu, co w konsekwencji powodowałoby zwrot
    przedmiotowego świadczenia, to z daleko idącej ostrożności wskazuję, że nigdy wcześniej
    nie korzystaliśmy z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona we wniosku
    inwestycji (zakupu lokalu mieszkalnego).
    Pytania:
    1. Czy określona w ugodzie kwota podlegająca zwrotowi w wysokości 387.000 PLN, którą
      Bank deklaruje się wypłacić w terminie 30 dni od daty zawarcia potencjalnej ugody,
      będzie stanowiła po naszej stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    2. Jeśli nasze stanowisko wyrażone w zakresie ww. pytania nr 1 jest błędne, to czy
      wskazywana kwota podlegająca zwrotowi będzie objęta zaniechaniem poboru
      podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
      w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    3. Czy aby uznać, że kwota podlegająca zwrotowi nie będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych obligatoryjnym jest, aby w ugodzie
      powołać się na tytuł, na podstawie którego kwota zostaje zwrócona przez Bank?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Nasze stanowisko jest takie, że kwota podlegająca zwrotowi nie stanowi przychodu i nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe: „Przez
    umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu”.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    środków pieniężnych, czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe (zysk/aktywa lub gdy zmniejszają się jego pasywa). Pojęcie
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże się więc nierozerwalnie z
    przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, tj. określoną wartością zaliczającą się
    do jego majątku lub zmniejszeniem długów.
    W kontekście przywołanego wyżej przepisu z ustawy prawo bankowe, w naszej ocenie
    otrzymanie kwoty kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w Umowie kredytu
    są obojętne podatkowo. Otóż zgodnie z zaproponowaną przez Bank ugodą Bank
    dokonałby na naszą rzecz zwrotu części pobranych od nas środków pieniężnych. Środki te
    – co warto podkreślić – uprzednio już do nas należały. Kwota zwrotu stanowiłaby

    równowartość części środków pieniężnych, które wpłaciliśmy Bankowi w trakcie trwania
    umowy kredytu. Nie dostaniemy zatem od Banku nic ponad to, co na rzecz jego
    wpłaciliśmy i nic ponad to, czego wcześniej nie posiadaliśmy. W konsekwencji owo
    świadczenie pieniężne, które zwróciłby nam Bank, nie będzie stanowić dla nas przychodu.
    Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez nas przysporzenia majątkowego, wzrostu
    majątku. Otrzymana kwota będzie zwrotem naszych własnych pieniędzy, które uprzednio
    wpłaciliśmy do Banku regulując nasze zobowiązanie względem kredytodawcy. W naszej
    ocenie kwota podlegająca zwrotowi nie będzie naszym przychodem (przysporzeniem) w
    rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym ich
    otrzymanie nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zauważenia przy tym wymaga, że sam Bank w treści ugody informuje, że wystąpił do
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej w zakresie stanu faktycznego powstałego w wyniku zawartej Ugody, co do
    tego czy po stronie kredytobiorcy powstaje przychód w związku ze zwrotem wskazanym w
    ugodzie, a tym samym na Banku nie ciąży wyżej wskazany obowiązek informacyjny. Bank
    wskazuje ponadto, że otrzymał interpretację indywidualną i zamieścił o niej komunikat na
    stronie internetowej (...)
    Jak wynika z treści komunikatu na stronie Banku (...), Bank otrzymał od Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej interpretację indywidualną, w której stwierdzono, że: „(...) na
    podstawie odpowiedniej ugody możemy również zwrócić kredytobiorcy lub
    pożyczkobiorcy część kwot, które wcześniej wpłacił na spłatę rat kapitałowo-odsetkowych.
    Zgodnie z interpretacją podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w takiej
    sytuacji bank nie musi wystawiać informacji PIT-11 z tytułu zwrotu. Zdaniem Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej takie zwroty nie są przychodem podatkowym, więc nie
    wiążą się z obowiązkiem informacyjnym”.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawców, ewentualna kwota podlegająca zwrotowi będzie objęta
    zaniechaniem poboru podatku, o którym stanowi Rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 roku w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.
    Jeżeli Organ nie przychyli się do twierdzeń wyrażonych przez nas w uzasadnieniu
    stanowiska dot. pytania nr 1, pragniemy wskazać, że kwota podlegająca zwrotowi spełnia
    warunki uznania jej za kwotę umorzenia, o której mowa w § 1 ust. 1. lit. 1 Rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 roku w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Naszym zdaniem, nałożenie na Bank w
    wyniku zawarcia ugody obowiązku zwrotu części świadczeń pobranych od nas tytułem
    płatności wynikających z Umowy kredytu może stanowić niejako o następczym
    „umorzeniu” części długu i w konsekwencji zwrocie świadczeń w tym zakresie. Słowo
    „umorzenie” można bowiem w tym kontekście rozumieć nie tylko dosłownie jako brak
    obowiązku zapłacenia określonej kwoty na przyszłość, ale także jako zwrot kwoty, którą
    zdążyliśmy już wpłacić, a która – na skutek zawarcia porozumienia Stron – nie powinna
    być uiszczona, czyli powinna zostać zwrócona. Bank może zatem umorzyć swoją
    wierzytelność wynikającą z Umowy kredytu nie tylko co do niezapłaconej jeszcze
    pozostałej części Kredytu, ale i co do zwracanej kwoty (kwoty podlegającej zwrotowi).
    Zwracana przez Bank kwota w naszej ocenie będzie stanowić w istocie umorzenie części
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego na realizację inwestycji mieszkaniowej i
    tym samym mieści się naszym zdaniem w dyspozycji przepisów Rozporządzenia.
    W treści § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenie przewiduje zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    b) oraz gdy osoba fizyczna, będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego, nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej.
    Jednocześnie spełnione są także pozostałe przesłanki zaniechania poboru podatku
    określone w Rozporządzeniu. Otóż w przypadku gdy stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, są co najmniej dwie osoby
    fizyczne, zaniechanie poboru podatku, ma zastosowanie wyłącznie do osób, które
    wcześniej nie korzystały z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    przedmiotowa inwestycji mieszkaniowej. Nikt z nas nie korzystał z takiego zaniechania.
    Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę, że kredyt został przeznaczony na zakup
    nieruchomości mieszkalnej, czyli kredyt został przeznaczony na inwestycję, której celem
    było zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. W kredytowanej nieruchomości
    zamieszkiwaliśmy do 2015 roku. Kredyt został udzielony przed 15 stycznia 2015 roku oraz
    został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości. Nieruchomość
    nigdy nie była wynajmowana, nie prowadzono w niej działalności gospodarczej, adres
    nieruchomości był jedynie wykorzystywany w celach rejestrowych, w konsekwencji należy
    uznać, że zakup nieruchomości w żadnym razie nie wiązał się z celem gospodarczym.
    Ponadto koszty związane z kredytem (raty) nie były rozliczane podatkowo w ramach
    prowadzonej działalności.
    Należy zatem wskazać, że wyżej przedstawione pozytywne przesłanki, uprawniające do
    skorzystania z zaniechania poboru od nas podatku zostały spełnione, a jednocześnie nie
    wystąpiły negatywne przesłanki uniemożliwiające skorzystanie z zaniechania poboru
    podatku.
    Jednocześnie na zakończenie rozważań w tym zakresie zdajemy sobie sprawę, że zgodnie
    z § 1 ust. 2 Rozporządzenia kwoty wierzytelności, podlegające umorzeniu, obejmują:
    kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i
    prowizje oraz inne opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
    zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Mimo iż postanowienia ugody nie przewidują wprost z jakiego
    tytułu ma nastąpić zwrot kwoty 387.000 PLN (tj. co obejmuje powyższa kwota), bowiem
    postanowienie ugody stanowi, że: „W celu ugodowego zakończenia sporu, Bank
    zobowiązuje się zwrócić na rzecz Kredytobiorcy/ów ustalaną przez Strony kwotę 387.000
    PLN”, to zauważenia wymaga, że nie przekracza ona łącznej wysokości spłaconych przez
    nas rat kapitałowo-odsetkowych, opiewających na łączną kwotę 906.771,48 PLN. Nie
    powinno mieć przy tym znaczenia, że dokonaliśmy spłaty innych świadczeń pieniężnych w
    wysokości 17.120,13 PLN.
    Ad 3
    Stanowisko w tym zakresie można podeprzeć argumentacją wskazaną już we wniosku, a
    dotyczącą zarówno stanowiska dot. pytania nr 1, jak i stanowiska dot. pytania nr 2. Otóż
    zgodnie z zaproponowaną przez Bank ugodą, Bank dokonałby na naszą rzecz zwrotu
    części pobranych od nas środków pieniężnych. Środki te wpłaciliśmy do Banku w trakcie
    wykonywania Umowy kredytu. Nie dostaniemy zatem od Banku nic ponad to, co na rzecz
    jego wpłaciliśmy i nic ponad to, czego wcześniej nie posiadaliśmy. W konsekwencji, skoro
    czynność ta nie spowoduje uzyskania przez nas przysporzenia majątkowego, wzrostu
    majątku, nie jest koniecznym wskazywanie tytułu, na podstawie którego zostanie
    zwrócona. Ponadto podkreślenia wymaga, że postanowienia ugody należy czytać łącznie.
    Skoro zatem § 1 ust. 2 ugody stanowi, że: „Kredytobiorca/y wykonując Umowę spłacił/li
    tytułem rat kapitałowo-odsetkowych kwotę 906.771,48 PLN, a tytułem innych świadczeń
    pieniężnych 17.120,13 PLN”, zaś § 1 ust. 5 stanowi, że: „W celu ugodowego zakończenia

    sporu Bank zobowiązuje się zwrócić na rzecz Kredytobiorcy/ów ustalaną przez Strony
    kwotę 387.000 PLN”, oczywistym winno być, że zwrot wynika z istniejącego między
    Stronami stosunku zobowiązaniowego nawiązanego na podstawie zawartej Umowy.
    Natomiast przekazana przez Bank płatność nie powinna podlegać opodatkowaniu z uwagi
    na okoliczności szczegółowo opisane w uzasadnieniu stanowiska dot. pytania nr 1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pierwszego pytania jest
    prawidłowe.
    Tym samym ocenie interpretacyjnej nie podlegało Państwa stanowisko w zakresie
    drugiego pytania.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu

      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Skoro zatem – jak Państwo wskazali – kwota 387.000 zł jest częściowym zwrotem
    wpłaconych rat kredytowych (mieści się w kwocie spłaconych bankowi rat) to kwota ta nie
    będzie stanowiła przychodu po Państwa stronie. W analizowanej sprawie po Państwa
    stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem
    ugody otrzymają Państwo zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy
    przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty rat udzielonego Państwu kredytu. A
    zatem otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio
    poniesione z Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z
    bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku.
    Natomiast w odniesieniu do Państwa trzeciego pytania wskazać należy, że skutki
    podatkowe otrzymanych przez Państwa środków pieniężnych nie wynikają z ich
    nazewnictwa, lecz z charakteru tej wypłaty. Decydujące znaczenie ma całokształt
    okoliczności faktycznych, których skutkiem jest otrzymana wypłata z banku. Przy czym do
    kompetencji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie należy rozstrzyganie jakie zapisy
    powinny znajdować się w umowach zawieranych przez podatników, lecz ocena skutków
    podatkowych takich zawartych bądź planowanych umów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli Państwo skorzystać, jeśli zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowana będąca stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.