Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-193/14/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-13
Teza: 1. Czy prawidłowa jest wycena i ujęcie w kosztach faktury importowej? 2. Czy prawidłowa jest wycena i ujęcie w kosztach faktury od kontrahenta z Chin z odprawą w Hamburgu?
Słowa kluczowe: import; kurs-kurs średni NBP; różnica-różnice kursowe; waluta-kurs walut
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 3 lutego 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 14 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kursu waluty, który należy przyjąć do przeliczenia kosztów poniesionych w walutach obcych - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kursu waluty, który należy przyjąć do przeliczenia kosztów poniesionych w walutach obcych.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi księgi zgodnie z ustawą o rachunkowości. Od 2014 r. Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Spółka jest podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem interpretacji jest zastosowanie kursu waluty do wyceny zakupu towarów z importu i do wyceny zakupu towarów z Chin z odprawą w Hamburgu.

1.  Spółka zaimportuje towar, na który zostanie wystawiona faktura w walucie USD, a na należności celne i VAT zostanie wystawiony dokument SAD. Spółka do przeliczenia wartości faktury importowej na PLN przyjmie kurs średni NBP waluty z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury importowej. Wartość podatku VAT zostanie przyjęta w wysokości określonej na dokumencie SAD. Spółka zaksięguje (ujmie w kosztach) fakturę importową w miesiącu przyjęcia towaru na magazyn. Gdyby Spółka nie otrzymała od kontrahenta faktury importowej to do wyceny wartości dostawy importowej w walucie Spółka przyjęłaby średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia dokumentu celnego SAD.
2.  Spółka otrzyma towar z Chin z odprawą w Hamburgu. Kontrahent chiński wystawi fakturę w walucie USD. Na należności celne zostanie wystawiony dokument celny w Hamburgu w walucie EUR. Między datą wystawienia faktury od kontrahenta z Chin, dokumentem celnym wystawionym w Hamburgu, a przyjęciem towaru do Spółki wystąpią rozbieżności czasowe. Na przykład, faktura od kontrahenta z Chin będzie wystawiona 4 lutego 2014 r., dokument odprawy celnej w Hamburgu będzie z 6 maja 2014 r., a towar do Spółki zostanie przyjęty 10 czerwca 2014 r. Spółka do wyceny faktury od kontrahenta z Chin przyjmie średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia tej faktury, tj. z dnia 3 lutego 2014 r. Do wyceny należności celnych z dokumentu celnego wystawionego w Hamburgu Spółka przyjmie średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia tego dokumentu celnego, tj. dzień 5 maja 2014 r. Spółka zaksięguje (ujmie w kosztach) fakturę zakupu towaru wraz z należnościami celnymi w miesiącu przyjęcia towaru na magazyn – tj. w czerwcu 2014 r.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1.  Czy prawidłowa jest wycena i ujęcie w kosztach faktury importowej?
2.  Czy prawidłowa jest wycena i ujęcie w kosztach faktury od kontrahenta z Chin z odprawą w Hamburgu?

(pytania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych)

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka postąpi prawidłowo wyceniając fakturę importową według średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury. Spółka postąpi również prawidłowo wyceniając fakturę od kontrahenta chińskiego po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury, a należność celną określoną w dokumencie celnym z Hamburga po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień jego wystawienia, bez względu na ujęcie faktur zakupu w księgach rachunkowych Spółki. W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Zgodnie z art. 15a ust. 7 ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie faktury, rachunku, a w razie ich barku - innego dowodu. Biorąc pod uwagę powyższy zapis oraz zgodnie z ustawą o rachunkowości Spółka prawidłowo przyjęła datę operacji gospodarczej, której wyrazem jest faktura, dokument celny i nie ma tu znaczenia fakt, że faktyczna dostawa na magazyn towarów i zaksięgowanie (fizyczne ujęcie w księgach) nastąpiło w miesiącu po wystawieniu zarówno faktury importowej i faktury od kontrahenta z Chin z odprawą w Hamburgu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawową definicję kosztów uzyskania przychodów, jako kategorii z zakresu prawa podatkowego, zawiera art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”). Zgodnie z tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Jednocześnie zdanie drugie ww. art. 15 ust. 1 updop wskazuje, że koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Aby zatem prawidłowo wykazać w ewidencji koszty uzyskania przychodów należy w pierwszej kolejności określić dzień poniesienia kosztu, a następnie zastosować właściwy kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

Dzień poniesienia kosztu został zdefiniowany w art. 15 ust. 4e updop. Zgodnie z tym przepisem za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Jednocześnie wskazać należy, że nie można ustalić wartości transakcji walutowej w przeliczeniu na złotówki w oderwaniu od zasad ustalania różnic kursowych. Różnice kursowe powstają na skutek wahań kursów (kurs – cena jednej waluty w jednostkach innej waluty) kupna i sprzedaży waluty krajowej w stosunku do walut obcych, wzajemnych zmian poziomów kursów innych walut oraz wystąpienia odchyleń między kursem średnim walut obcych, ogłaszanym przez bank centralny (NBP) a faktycznymi, najczęściej bankowymi kursami sprzedaży lub zakupu poszczególnych walut. W zależności od wzajemnych relacji pomiędzy kursami walut mogą więc występować dodatnie lub ujemne różnice kursowe.

W odniesieniu do różnic kursowych przepisy updop stanowią, że jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP będzie wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia - to powstają dodatnie różnice kursowe, a w sytuacji odwrotnej - ujemne różnice kursowe (art. 15a ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 updop). Z kolei w art. 15a ust. 7 updop zostało wyjaśnione, co należy rozumieć pod pojęciem „koszt poniesiony”. Otóż za koszt poniesiony uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) lub innego dowodu w przypadku braku faktury, a zatem do przeliczenia waluty obcej należy przyjąć datę wynikającą z faktury, która określa powstanie zobowiązania. Przyjęcie daty wystawienia faktury, uwarunkowane obiektywnymi okolicznościami związanymi z powstaniem zobowiązania, jest znacznie bardziej uzasadnione, niż np. data otrzymania faktury, uzależniona od subiektywnych okoliczności zastosowanych środków przekazu (czy też data jej zaksięgowania).

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że do przeliczenia wartości kosztów uzyskania przychodów, które zostaną poniesione w walucie obcej, należy przyjąć kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego datę wystawienia faktury lub innego dowodu (w przypadku braku faktury).

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytania dotyczącego podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.