Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-926/12/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-24
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego w trakcie wykonywania czynności kontrolnych, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 74, poz. 397 ze zm. dalej: ustawa o PDOP)?
Słowa kluczowe: kontrola; koszt-koszty uzyskania przychodów; wspólnik; wspólnik-świadczenia wspólników
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 lipca 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 24 lipca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę w związku z pobytem przedstawicieli udziałowca pośredniego w trakcie wykonywania czynności kontrolnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę w związku z pobytem przedstawicieli udziałowca pośredniego w trakcie wykonywania czynności kontrolnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka z o.o. (dalej „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie produkcji i sprzedaży produktów spożywczych. Jedynym udziałowcem Spółki jest spółka X z siedzibą w Danii (dalej „Udziałowiec” lub „spółka X”), zaś jedynym udziałowcem spółki X jest spółka Y z siedzibą w Niemczech. Spółka Y jest więc pośrednim udziałowcem Spółki, potocznie zwanym „spółką babką” (dalej „Udziałowiec pośredni” lub „spółka Y”).

W celu zapewnienia prawidłowego i efektywnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, czynności Spółki podlegają koordynacji ze strony Udziałowca pośredniego.

W związku z tym Udziałowiec pośredni wykonuje m.in. następujące czynności:

1.  nadzór nad działem handlowym i księgowym Spółki;
2.  weryfikacja zasadności wydatków ponoszonych przez Spółkę;
3.  uczestnictwo w spotkaniach związanych z przeprowadzanymi przez Spółkę inwestycjami;
4.  wdrażanie standardów jakości;
5.  nadzór nad działem logistyki;
6.  nadzór nad działem produkcyjnym, w szczególności kontrola poprawności procesu produkcyjnego, etc.

Powyższe czynności wykonywane są przez przedstawicieli Udziałowca pośredniego (członkowie zarządu) i podejmowane są - obok zapewnienia prawidłowego i efektywnego funkcjonowania Spółki - również dla zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony własnych interesów gospodarczych Udziałowca pośredniego. Kontrola sprawowana przez Udziałowca pośredniego stanowi bowiem (pośrednio) gwarancję ochrony jego własnych interesów związanych z działalnością prowadzoną przez Spółkę (Udziałowiec pośredni jest uprawniony do 100% udziału w zysku spółki X, która z kolei jest uprawniona do 100% udziału w zysku Spółki w postaci dywidendy). Z kolei wysokość dywidendy, jaką może otrzymać Udziałowiec pośredni, uzależniona jest m.in. od realizacji celów biznesowych i gospodarczych Spółki, a to z kolei jest możliwe właśnie dzięki rzetelnemu nadzorowi i koordynacji działań podejmowanych przez Spółkę. Wskazać należy, że opisane powyżej czynności Udziałowiec wykonuje bez wynagrodzenia. W konsekwencji, Udziałowiec pośredni nie wystawia, a Spółka nie otrzymuje z tego tytułu faktur. Spółka nie rozpoznaje z tego tytułu przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w postaci nieodpłatnego świadczenia.

W ramach umożliwienia Udziałowcowi pośredniemu wykonywania ww. czynności, Spółka jest odpowiedzialna za organizację pobytu członków zarządu Udziałowca pośredniego w Polsce.

W związku z tym Spółka realizuje zadania związane z zakwaterowaniem i wyżywieniem członków zarządu Udziałowca pośredniego oraz zapewnia sprawne zarządzanie logistyczne w czasie ich pobytu (m.in. zapewnia transport członków zarządu Udziałowca pośredniego z hotelu do siedziby Spółki) ponosząc z tego tytułu wydatki. Wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z pobytem członków zarządu Udziałowca pośredniego związane są wyłącznie i bezpośrednio z ww. czynnościami wykonywanymi na rzecz Spółki. Spółka nie refakturuje na Udziałowca pośredniego ponoszonych wydatków. Ponadto Spółka uznaje te wydatki za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego w trakcie wykonywania czynności kontrolnych, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 74, poz. 397 ze zm. dalej: ustawa o PDOP)?

Zdaniem Spółki, wydatki ponoszone w związku z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego w trakcie wykonywania czynności kontrolnych, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów. Wydatki te bowiem spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „ustawa o PDOP”), jak również nie mieszczą się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów podatkowych na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.

Zatem z brzmienia przytoczonego przepisu wynika, że aby dany wydatek mógł być uznany za koszt podatkowy, muszą być spełnione następujące kryteria:

*   wydatek poniesiony jest w celu uzyskania przychodów, lub
*   wydatek poniesiony jest w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, oraz
*   poniesiony wydatek nie zalicza się do żadnego z wydatków określonych w zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.

Innymi słowy można stwierdzić, iż wszystkie poniesione wydatki, z wyjątkiem zawartych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Zdaniem Wnioskodawcy, niniejsza kwestia jest kluczowa dla oceny analizowanej sprawy.

Spółka zauważa, iż literalna wykładania przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP wskazuje, że ustawodawca uzależnił prawo do uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów od celu, w jakim są one ponoszone - muszą one być poniesione „w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów". W przywołanym przepisie nie pojawiają się natomiast sformułowania wskazujące, że musi dojść do faktycznej realizacji tego celu, tj. do faktycznego osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Spółka jest zdania, że w żadnym przypadku nie można utożsamiać „celu” w jakim został poniesiony wydatek, z faktycznie osiągniętym skutkiem. Dla podatkowej kwalifikacji kosztów istotne jest bowiem, aby z poniesieniem przez podatnika danego wydatku wiązało się prawdopodobieństwo powstania przychodu, a nie niezbędność i rezultat (skutek) w postaci konkretnie uzyskanego przychodu. Jeżeli prawdopodobieństwo to istnieje, wówczas uznać należy, że istnieje też związek przyczynowo-skutkowy wymagany w tym przepisie.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Tytułem przykładu Spółka przywołała chociażby wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2005 r., sygn. akt II FSK 11/05, w którym Sąd stwierdził, iż: „podkreślić także należy, iż decydującego znaczenia nie będzie miało ani to, czy nastąpiło faktyczne osiągnięcie tub zwiększenie przychodów, ani rozmiar takiego zwiększenia. Do kosztów uzyskania przychodów zakwalifikowane mogą być koszty poniesione przez podatnika w przypadku, gdy stwierdzono uzyskanie przychodów w rozmiarze nie odpowiadającym gospodarczej istocie przedsięwzięcia, w tym np. przychodów w wysokości mniejszej, a nawet niewspółmiernie mniejszej, od poniesionych nakładów. Zasadniczo błędne byłoby odtwarzanie związku pomiędzy wydatkami a rzeczywiście uzyskanymi przychodami, istotny jest związek pomiędzy kosztem poniesionym a celem /projekcją/ uzyskania przychodu”.

Istotny w sprawie jest również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej „WSA”) w Warszawie z dnia 23 lipca 2004 r., sygn. akt III SA 949/03, w którym WSA uznał, że: „zważyć przy tym należy, że ustawodawca posługując się zwrotem "wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu", nie posługuje się sformułowaniem "skutek". Takie sformułowanie ma istotne znaczenie przy rozpatrywaniu pojęcia kosztów, albowiem czym innym jest "cel" działania, a czym innym skutek" będący następstwem podjętych działań. Przez sformułowanie "w celu" należy zatem rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot "celowości", jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód). Z tych też powodów brak "skutku", tj. przychodu, nie dyskwalifikuje wydatku jako kosztu poniesionego w celu osiągnięcia przychodu. Konkludując, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, a zatem warunkiem uznania danego wydatku za taki koszt jest zamierzony cel jego poniesienia. Wystarczającym jest, by poniesienie tych kosztów miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu."

Przenosząc powyższe rozważania na przedstawiony stan faktyczny, zauważyć należy, że wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych przez przedstawicieli Udziałowca pośredniego są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością, a przez to pośrednio mają wpływ na osiąganie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenia źródła przychodów Spółki. Z jednej bowiem strony, Udziałowiec pośredni ma prawo do dokonywania czynności koordynacyjnych oraz kontrolnych Spółki (tj. podmiotu zależnego od niego w 100%) i podejmuje je w swoim interesie (pośrednie prawo do udziału w zysku w postaci dywidendy), z drugiej jednak strony czynności te mają za zadanie wpływać na prawidłowe funkcjonowanie Spółki oraz realizację jej interesów gospodarczych. Z kolei skoordynowane działania w grupie kapitałowej (w omawianej sytuacji Udziałowiec pośredni wpływa na prawidłowość funkcjonowania Spółki poprzez kontrolę zasadności ponoszonych wydatków, uczestnictwo w spotkaniach związanych z inwestycjami, etc.) co do zasady przekładają się na osiągane przez Spółkę przychody. W omawianej sytuacji, informacje wynikające z kontroli są istotnym elementem podejmowania decyzji przez władze Spółki m.in. w sprawie dalszego kierunku jej działania. W konsekwencji, pomimo że pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiągniętym przychodem nie można ustalić bezpośredniego związku, to czynności kontrolne wykonywane przez Udziałowca pośredniego i wydatki ponoszone w związku z tym przez Spółkę, wykazują związek z celem wynikającym z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, gdyż pośrednio wpływają na procesy prowadzące do osiągania przez Spółkę przychodów jak również służą zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki.

Jednocześnie, wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego w ramach wykonywania czynności kontrolnych nie zawierają się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o PDOP, do kosztów podatkowych nie zalicza się wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego.

Przede wszystkim należy zauważyć, że przywołany przepis nie będzie miał zastosowania w sprawie będącej przedmiotem zapytania w niniejszym wniosku, ze względu na to, że czynności opisane w stanie faktycznym są wykonywane przez udziałowca pośredniego, a nie udziałowca bezpośredniego, o którym mowa w przedmiotowym przepisie. Ponadto, nawet gdyby przyjąć, że art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o PDOP odnosi się również do udziałowców pośrednich, to zdaniem Spółki nie znajdzie on zastosowania w przedmiotowej sprawie, również ze względu na to, że w opisanej sytuacji nie dochodzi do jednostronnego świadczenia Spółki na rzecz Udziałowca pośredniego. Ponoszone przez Spółkę wydatki (świadczenie) mają bowiem ścisły związek ze świadczeniem wzajemnym ze strony Udziałowca pośredniego, jakim są wykonywane przez niego czynności w Spółce, które - jak już dowiedziono powyżej - mają z założenia wpływ na sprawniejsze funkcjonowanie Spółki. Stanowisko powyższe w tym zakresie potwierdza m.in. wyrok NSA z dnia 28 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 1720/04, zgodnie z którym: „Jednostronne świadczenie spółki na rzecz jej udziałowca w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych to takie, któremu nie odpowiada wzajemne świadczenie udziałowca na rzecz spółki (\`(...)\`)". Pomimo, że przywołany wyrok dotyczy relacji pomiędzy bezpośrednim udziałowcem a spółką, to w przypadku gdyby uznać, że przywołany przepis ma również zastosowanie do relacji między pośrednim udziałowcem a spółką - co zdaniem Spółki jest stanowiskiem błędnym - to zasadę zawartą w powyższym cytacie należałoby stosować odpowiednio.

W dalszej kolejności Spółka również odniosła się art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o PDOP, zgodnie z którym nie są kosztami uzyskania przychodów wydatki na reprezentację, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Pojęcie reprezentacji nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o PDOP. Ugruntowane i powszechnie stosowane przez organy podatkowe oraz praktykę sądów administracyjnych stanowisko, że w celu zdefiniowania pojęcia reprezentacji należy posługiwać się jego znaczeniem w języku potocznym, powoduje, że znaczenia pojęcia reprezentacji poszukuje się w definicjach słownikowych. Zgodnie z tymi definicjami reprezentację rozumie się jako okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną. W kontekście działalności gospodarczej wydatkami na reprezentację będą zatem te wydatki, które ponoszone są w związku ze stworzeniem określonego wizerunku przedsiębiorstwa, jak również nawiązywaniu i utrzymywaniu kontaktów handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi. Stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z 26 września 2000 r., sygn. akt III SA 1994/99, zgodnie z którym „(\`(...)\`) wydatkami na reprezentację będą wydatki ponoszone na rzecz ewentualnych lub istniejących kontrahentów, mające poprzez zbudowanie pozytywnego wizerunku firmy - zachęcić kontrahentów do nawiązania, podtrzymania lub rozszerzenia kontaktów handlowych. Idąc dalej, celem ponoszenia kosztów reprezentacyjnych będzie stworzenie takiego wizerunku firmy, który wykreuje pozytywne relacje z kontrahentami."

W omawianej sytuacji mamy zatem do czynienia z wydatkami, których zarówno cel jak i charakter nie przejawia cech reprezentacji - ponoszone są w celu umożliwienia przeprowadzenia w Spółce czynności kontrolnych, mających przełożenie na prawidłowe funkcjonowanie przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Nie mają one zatem na celu kształtowania czy kreowana pozytywnego wizerunku Spółki, nie służą również nawiązywaniu i utrzymywaniu kontaktów handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi - wydatki ponoszone są wyłącznie w związku z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego.

Należy zatem stwierdzić, że wydatki ponoszone przez Spółkę w opisanym stanie faktycznym w związku z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego w trakcie wykonywania czynności kontrolnych, nie mają charakteru reprezentacyjnego, a w konsekwencji nie podlegają wyłączeniu z kosztów podatkowych na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o PDOP.

Konkludując, w opinii Spółki, wydatki ponoszone w związku z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego w trakcie wykonywania czynności kontrolnych, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów, gdyż wydatki te spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, jak również nie mieszczą się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów podatkowych wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. W myśl tego przepisu, wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie tego przychodu).

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w celu zapewnienia prawidłowego i efektywnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, czynności Spółki podlegają koordynacji ze strony Udziałowca pośredniego. Czynności wykonywane są przez przedstawicieli Udziałowca pośredniego (członkowie zarządu) podejmowane są w celu zapewnienia prawidłowego i efektywnego funkcjonowania Spółki jak również dla zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony własnych interesów gospodarczych Udziałowca pośredniego. Kontrola sprawowana przez Udziałowca pośredniego stanowi bowiem (pośrednio) gwarancję ochrony jego własnych interesów związanych z działalnością prowadzoną przez Spółkę (Udziałowiec pośredni jest uprawniony do 100% udziału w zysku spółki X, która z kolei jest uprawniona do 100% udziału w zysku Spółki w postaci dywidendy). Z kolei wysokość dywidendy, jaką może otrzymać Udziałowiec pośredni, uzależniona jest m.in. od realizacji celów biznesowych i gospodarczych Spółki, a to z kolei jest możliwe właśnie dzięki rzetelnemu nadzorowi i koordynacji działań podejmowanych przez Spółkę. W ramach umożliwienia Udziałowcowi pośredniemu wykonywania ww. czynności, Spółka jest odpowiedzialna za organizację pobytu członków zarządu Udziałowca pośredniego w Polsce. W związku z tym Spółka realizuje zadania związane z zakwaterowaniem i wyżywieniem członków zarządu Udziałowca pośredniego oraz zapewnia sprawne zarządzanie logistyczne w czasie ich pobytu (m.in. zapewnia transport członków zarządu Udziałowca pośredniego z hotelu do siedziby Spółki) ponosząc z tego tytułu wydatki.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie tut. Organu Spółka nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego, którzy wykonują czynności kontrolne na jego rzecz. Podejmując wskazane we wniosku czynności kontrolne działa on w celu zabezpieczenia własnych interesów (w tym majątkowych). Sprawowanie czynności kontrolnych ma na celu ochronę jego prywatnych interesów (co zresztą potwierdza sama Spółka). W szczególności jego działania mają na celu wygenerowanie jak najwyższego przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych w postaci dywidendy. Nie można zatem uznać, iż wydatki związane z pobytem przedstawicieli Udziałowca pośredniego spełniają przesłankę wynikającą z art. 15 ust. 1 updop, a więc że zostały poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów Spółki.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.