Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-280/13-5/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-07-25
Teza: Opodatkowanie zapomóg wypłacanych z funduszu socjalnego emerytom i rencistom wojskowym oraz osobom pobierającym wojskowa rentę rodzinną
Słowa kluczowe: emeryt; płatnik; renciści; zapomoga-zapomoga pieniężna; zdarzenie-zdarzenie losowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2013 r. (data wpływu 22 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 lipca 2013 r. (data wpływu 18 lipca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłatą świadczeń socjalnych emerytom i rencistom wojskowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2013 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), w związku z czym, pismem z dnia 4 lipca 2013 r., Nr IPTPB1/415-280/13-3/KO, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 4 lipca 2013 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 9 lipca 2013 r.), Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 15 lipca 2013 r. (data wpływu 18 lipca 2013 r.), które nadane zostało w polskiej placówce pocztowej w dniu 15 lipca 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Emeryci wojskowi, renciści wojskowi i osoby pobierające wojskowe renty rodzinne na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004 r. Nr 8 poz. 66 ze zm.) mają prawo do świadczeń socjalnych i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki (art. 27 ust. 1, 2, 6 i 6a ustawy).

Według § 5 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 24 czerwca 2009 r. (Dz.U. Nr 107 poz. 890), świadczenia to: zapomogi pieniężne, koszty opieki paliatywno-hospicyjnej, częściowy zwrot kosztów sanatorium oraz pomoc pieniężna na naukę (§ 6).

Według ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 21 ust. 1 wolne od podatku są:

*   pkt 26 - zapomogi losowe do kwoty 2.280,00 zł w roku podatkowym,

*   pkt 38 - świadczenia otrzymane przez emerytów i rencistów w związku z łączącym ich uprzednio zakładem pracy stosunkiem służbowym do kwoty 2.280,00 zł w roku podatkowym,

*   pkt 92 - świadczenia otrzymane na podstawie odrębnych przepisów przez członków rodzin zmarłych pracowników oraz zmarłych emerytów i rencistów do kwoty 2.280,00 zł w roku podatkowym.

Świadczenia socjalne wypłacają Wojskowe Biura Emerytalne (15 w Polsce), będące jednocześnie organami emerytalnym dla byłych żołnierzy zawodowych. Z reguły są to instytucje o zasięgu wojewódzkim. Przed zwolnieniem ze służby żołnierze zawodowi pełnią służbę wojskową w jednostkach i instytucjach wojskowych.

Aktualnie Wnioskodawca:

1.  zapomogę przyznaną dla emeryta lub rencisty wojskowego z tytułu pogorszenia warunków materialnych, zwrot kosztów opieki paliatywno - hospicyjnej lub częściowy zwrot kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych, opodatkowuje 10% podatkiem zryczałtowanym, stosując zwolnienie od podatku kwoty 2.280,00 zł w skali roku, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
2.  zapomogę przyznaną dla osoby pobierającej wojskową rentę rodzinną po zmarłym emerycie lub renciście wojskowym z tytułu pogorszenia warunków materialnych, zwrot kosztów opieki paliatywno-hospicyjnej lub częściowy zwrot kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych wykazuje w PIT 8C - stosując zwolnienie od podatku kwoty 2.280,00 zł w skali roku, zgodnie z art. 21 ust. l pkt 92 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i osoba rozlicza się na zasadach ogólnych w rozliczeniu rocznym,
3.  zapomogę przyznaną dla emeryta lub rencisty wojskowego z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci opodatkowuje 10% podatkiem zryczałtowanym, stosując zwolnienie od podatku kwoty 2.280,00 zł w skali roku, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
4.  zapomogę przyznaną dla osoby pobierającej wojskową rentę rodzinną po zmarłym emerycie lub renciście wojskowym z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci zwrot kosztów opieki paliatywno -hospicyjnej wykazuje w PIT 8C - stosując zwolnienie od podatku kwoty 2.280,00 zł w skali roku zgodnie z art. 21 ust. l pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i osoba rozlicza się na zasadach ogólnych w rozliczeniu rocznym,
5.  wypłaconą pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki dla dziecka pobierającego rentę rodzinną po żołnierzu, którego śmierć nastąpiła w związku z wykonywaniem zadań służbowych, wykazuje w PIT 8C - stosując zwolnienie od podatku kwoty 2.280,00 zł w skali roku, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 92 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i osoba rozlicza się na zasadach ogólnych w rozliczeniu rocznym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 15 lipca 2013 r.:

1.  Czy Wnioskodawca jako płatnik zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych wypłacając świadczenia socjalne emerytom i rencistom wojskowym, tj.:
    *   zapomogi z tytułu pogorszenia warunków materialnych, zwrot kosztów opieki paliatywno-hospicyjnej lub częściowy zwrot kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych, do których Wnioskodawca stosuje zwolnienie z art. 21 ust.1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    *   zapomogi z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci, do których Wnioskodawca stosuje zwolnienie z art. 21 ust.1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; może pomniejszyć podstawę opodatkowania o kwotę wolną 2.280 zł w skali roku?

1.  Czy limity zwolnień z art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 mogą być stosowane obok siebie przy obliczeniu podatku zryczałtowanego dotyczącego powyższych świadczeń?
2.  Czy Wnioskodawca, które dokonało wypłaty:
    *   świadczeń socjalnych osobom pobierającym wojskowe renty rodzinne, tj.
    
    1.  zapomóg z tytułu pogorszenia warunków materialnych, zwrotu kosztów opieki paliatywno-hospicyjnej lub częściowego zwrotu kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych, do których Wnioskodawca stosuje zwolnienie z art. 21 ust.1 pkt 92 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    2.  zapomóg z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci, do których Wnioskodawca stosuje zwolnienie z art. 21 ust.1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    
    *   pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki dla dzieci pobierających rentę rodzinną po żołnierzu, którego śmierć nastąpiła w związku z wykonywaniem zadań służbowych, do których Wnioskodawca stosuje zwolnienie z art. 21 ust.1 pkt 92 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (od których nie jest obowiązane pobierać zryczałtowany podatek dochodowy),powinno pomniejszyć przychód o kwotę wolną 2.280 zł w skali roku, który jest zobligowany do przedstawienia w informacji o wysokości przychodów z innych źródeł za dany rok (PIT-8C)?

1.  Czy limity zwolnień z art. 21 ust. 1 pkt 26 i 92 mogą być stosowane obok siebie przy przedstawieniu w informacji o wysokości przychodów z innych źródeł za dany rok (PIT-8C) dotyczących powyższych świadczeń?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania oznaczone nr 1 i 2. Pytania nr 3 i 4 będą przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym w uzupełnieniu wniosku z dnia 15 lipca 2013 r., Wnioskodawca jako płatnik zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych wypłacając świadczenia socjalne emerytom i rencistom wojskowym, tj.:

*   zapomogi z tytułu pogorszenia warunków materialnych, zwrot kosztów opieki paliatywno-hospicyjnej lub częściowy zwrot kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych, do których stosuje zwolnienie z art. 21 ust.1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   zapomogi z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci, do których stosuje zwolnienie z art. 21 ust.1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

może pomniejszyć podstawę opodatkowania o kwotę wolną 2.280 zł w skali roku.

Limit określony w art. 21 ust.1 pkt 26 - 2.280,00 zł jest stosowany obok limitu z pkt 38 - 2.280,00 zł, gdyż są to odrębne tytuły zwolnień przy obliczeniu podatku zryczałtowanego dotyczącego powyższych świadczeń.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 8 poz. 66 ze zm.) żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej przysługuje z budżetu państwa, na zasadach określonych w ustawie, zaopatrzenie emerytalne z tytułu wysługi lat lub w razie całkowitej niezdolności do służby, a członkom ich rodzin – w razie śmierci żywiciela.

Stosownie do treści art. 2 ww. ustawy, w ramach zaopatrzenia emerytalnego przysługują na zasadach określonych w ustawie:

1.  świadczenia pieniężne:
    1.  emerytura wojskowa,
    2.  wojskowa renta inwalidzka,
    3.  wojskowa renta rodzinna,
    4.  dodatki do emerytury lub renty,
    5.  zasiłek pogrzebowy,

1.  inne świadczenia i uprawnienia:
    1.  świadczenia lecznicze,
    2.  świadczenia socjalne,
    3.  prawo do umieszczenia w domu emeryta wojskowego.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, osobom pobierającym emeryturę, rentę inwalidzką lub rentę rodzinną przysługuje prawo do świadczeń socjalnych z tworzonego na ten cel funduszu socjalnego, po spełnieniu warunków określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem ust. 5.

Przy czym świadczenia socjalne przysługują w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych lub przewlekłej choroby osoby uprawnionej do zaopatrzenia emerytalnego albo członka jego rodziny oraz z innych przyczyn powodujących pogorszenie warunków materialnych (art. 27 ust. 2 ww. ustawy).

Z wydanego na podstawie art. 27 ust. 11 ww. ustawy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 czerwca 2009 r. w sprawie funduszu socjalnego dla emerytów i rencistów wojskowych oraz przekazywania środków funduszu socjalnego między wojskowymi organami emerytalnymi (Dz. U. Nr 107, poz. 890), z jego § 5 ust. 1 wynika, iż świadczeniobiorca może korzystać z następujących świadczeń socjalnych:

1.  zapomogi pieniężnej;
2.  zwrotu kosztów opieki paliatywno-hospicyjnej;
3.  częściowego zwrotu kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych.

Przepis § 6 ww. rozporządzenia stanowi, iż pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki dla dzieci, o których mowa w art. 27 ust. 6 ustawy, przyznaje się dwa razy w roku kalendarzowym, w wysokości kwoty stanowiącej trzykrotność najniższej emerytury.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zgodnie z art. 27 ust. 1, 2 i 6 i 6a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin oraz rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 czerwca 2009 r. w sprawie funduszu socjalnego dla emerytów i rencistów wojskowych przyznaje osobom uprawnionym świadczenia socjalne z funduszu socjalnego emerytów i rencistów wojskowych. W przypadku udzielonych zapomóg z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci, Wnioskodawca stosuje zwolnienie przedmiotowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – do wysokości nieprzekraczającej kwoty 2.280 zł w roku. W stosunku do zapomóg z tytułu pogorszenia warunków materialnych, zwrotu kosztów opieki paliatywno-hospicyjnej lub częściowego zwrotu kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych, Wnioskodawca stosuje zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 26 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż wolne od podatku dochodowego są zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł, z zastrzeżeniem pkt 40 i 79.

Z powołanego przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych korzystają jedynie zapomogi wypłacone w przypadkach wskazanych w tym przepisie, do wysokości wyznaczonej kwotą 2.280 zł w danym roku podatkowym. Zwolnienie to przysługuje bez względu na źródło środków z jakich zapomogi są wypłacane (finansowane).

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia zapomogi. Uzasadnione jest zatem posługiwanie się w tym przypadku definicją występującą w słownikach języka polskiego. Powołując się na językowe znaczenie wyrazów, przez zapomogę należy rozumieć jednorazowe świadczenie pieniężne mające na celu wsparcie finansowe osoby, która z ważnych przyczyn znalazła się w trudnej sytuacji życiowej.

Ustawodawca nie zdefiniował również pojęcia „zdarzenie losowe”. W orzecznictwie podatkowym zasadą jest, że w sytuacji, gdy w prawie podatkowym termin użyty w przepisach nie jest bliżej określony to wykładnia takiego pojęcia winna odbywać przy zastosowaniu wykładni językowej lub zgodnie ze znaczeniem jakie ma ono w języku potocznym.

Mając powyższe na uwadze, pod pojęciem „indywidualnego zdarzenia losowego” można rozumieć wszelkie nagłe, niespodziewane, pojedyncze zdarzenia wywołane przyczynami zewnętrznymi, których nie można przewidzieć, a które są niezależne od człowieka, nawet przy zachowaniu należytej staranności. Przez „klęskę żywiołową” rozumieć z kolei należy zdarzenie spowodowane niszczycielskim działaniem sił przyrody, jak powodzie, huragany, ulewne deszcze, uderzenia piorunów, gradobicie, itp.

Z kolei przez długotrwała chorobę należy rozumieć chorobę wymagającą długotrwałego leczenia w sposób stały lub przez długi okres, mającą długotrwały przebieg.

Z powyższych przepisów wynika, że podmiot dokonujący wypłaty omawianego świadczenia zobowiązany jest do analizowania każdego przypadku indywidualnie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Ze zwolnienia od podatku korzystają tylko zapomogi wypłacane w związku z zaistnieniem sytuacji określonych powyżej. A zatem tylko zapomogi pieniężne wypłacane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci (pod warunkiem udokumentowania przez osobę starającą się o świadczenie) do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem dla emerytów i rencistów zapomogi stanowią przychód. Jednakże przychód ten korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli wartość otrzymanych świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 2.280 zł. Od nadwyżki ponad tę kwotę płatnik obowiązany jest, zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy.

Natomiast zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia otrzymywane przez emerytów lub rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.

Z zacytowanego przepisu wynika, że aby świadczenie korzystało z powyższego zwolnienia, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   świadczenie ma otrzymać emeryt lub rencista,

*   świadczenie to musi być przyznane ww. osobom w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych,

*   wartość świadczenia nie może przekroczyć w roku podatkowym wysokości 2.280 zł.

Zatem dla emerytów i rencistów świadczenia otrzymane od byłego zakładu pracy stanowią przychód. Jednakże przychód ten bez względu na źródło finansowania korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli wartość otrzymanych świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 2.280 zł. Od nadwyżki ponad tę kwotę płatnik obowiązany jest, zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy.

Przepis art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy stanowi, iż od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu świadczeń otrzymanych przez emerytów lub rencistów, w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 – w wysokości 10% należności.

Na podstawie art. 41 ust. 4 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Zgodnie z treścią art. 42 ust. 1 cyt. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.(…).

W myśl art. 42 ust. 1a niniejszej ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. (…).

W odniesieniu do stosowania obok siebie limitów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy wyjaśnić, że limit do kwoty 2.280 zł określony w pkt 26 dotyczy zapomóg otrzymanych w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci, a limit do kwoty 2.280 zł określony w pkt 38 dotyczy świadczeń otrzymanych przez emerytów i rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych.

Jak wynika z powyższych przepisów pkt 26 i pkt 38 statuują dwa odrębne zwolnienia, z dwoma odrębnymi limitami. Jeśli więc równocześnie emeryt lub rencista otrzyma zapomogę, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 26 i świadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 38 mają zastosowanie obok siebie dwa limity do kwoty 2.280 zł, każdy dla innego rodzaju świadczenia.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że kwota wypłaconej zapomogi z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci (poświadczone odpowiednimi dokumentami) korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł, natomiast świadczenia otrzymane przez emerytów i rencistów w związku z łączącym ich uprzednio stosunkiem pracy korzystać będą ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł, gdy spełnione będą wszystkie warunki wymienione w tym przepisie.

Powyższe przepisy pkt 26 i pkt 38 statuują dwa odrębne zwolnienia, z dwoma odrębnymi limitami i aby każde z nich miało zastosowanie musza być spełnione warunki określone w tych punktach odrębnie do każdego zwolnienia.

Od nadwyżki ponad wskazane limity Wnioskodawca jako płatnik jest obowiązany pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnik będzie zobowiązany przesłać do urzędu skarbowego roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-8AR – Deklaracja roczna o zryczałtowanym podatku dochodowym).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.