Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/4510-239/15-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-19
Teza: Skutki podatkowe zbycia środków trwałych wykorzystywanych do prowadzenia działalności objętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy
Słowa kluczowe: komandytariusz; sprzedaż-sprzedaż środków trwałych; spółki-spółka komandytowa; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2015r. (data wpływu 26 marca 2015r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych zbycia środków trwałych wykorzystywanych do prowadzenia działalności objętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy jest - **prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych zbycia środków trwałych wykorzystywanych do prowadzenia działalności objętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

(…) GmbH (dalej: Wnioskodawca), będąca spółką podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech jest komandytariuszem w polskiej spółce komandytowej, (dalej: Spółka). Spółka posiada dwa zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: SSE) wydane w latach 2004 i 2012 (dalej: Zezwolenia).

Zgodnie z art. 5 ustawy o PDOP, podatnikami PDOP od dochodów generowanych przez Spółkę są, proporcjonalnie do udziału w zyskach Spółki, wspólnicy Spółki (w tym Wnioskodawcy). W takiej też proporcji Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych przysługującego mu w stosunku do dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE w ramach Zezwoleń.

Wnioskodawca pragnie potwierdzić traktowanie podatkowe transakcji sprzedaży przez Spółkę środków trwałych, wykorzystywanych w budynkach produkcyjnych zlokalizowanych w SSE, które to środki trwałe służą do wykonywania działalności w SSE zwolnionej z opodatkowania zgodnie z Zezwoleniami. Sprzedaż środków trwałych nie została wskazana jako osobna pozycja w Zezwoleniach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku wystąpienia sytuacji, o której mowa w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, przychód ze sprzedaży środków trwałych wykorzystywanych do prowadzenia działalności objętej zwolnieniem z podatku na podstawie Zezwolenia będzie opodatkowany?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku wystąpienia sytuacji, o której mowa w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, niezamortyzowana wartość sprzedawanych środków trwałych stanowić będzie koszt uzyskania przychodu związany wyłącznie z działalnością opodatkowaną?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

W przypadku sprzedaży przez Spółkę środków trwałych wykorzystywanych do prowadzenia działalności zwolnionej, przychód ze sprzedaży takich środków trwałych nie będzie korzystał ze zwolnienia i będzie on podległ opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 z zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o PDOP stanowi, że zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Odnosząc powyższe uregulowania prawne do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, iż podstawowym warunkiem objęcia zwolnieniem od podatku jest to, aby badane dochody były dochodami uzyskanymi z działalności gospodarczej. Niezależnie od tego wymogu, działalność generująca te dochody powinna spełniać dwa kolejne warunki:

1.  powinna być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, i
2.  powinna być prowadzona na podstawie stosownego zezwolenia.

Zezwolenie, jakie uzyskała Spółka dotyczy tylko wyrobów wytworzonych na terenie Strefy, enumeratywnie wymienionych w Zezwoleniu. W zakresie tym nie mieści się dochód z tytułu sprzedaży środków trwałych wykorzystywanych do produkcji strefowej. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, dochód ten nie będzie miał wpływu na ustalenie dochodu korzystającego ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie wskazanego art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP. Wnioskodawca jest bowiem zdania, że dochód, który uzyska Spółka w związku ze sprzedażą środków trwałych będzie dochodem co najwyżej związanym z działalnością strefową, natomiast nie będzie to dochód z działalności strefowej. Stanowisko takie, w podobnym stanie faktycznym zostało potwierdzone m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lipca 2013 r. o sygn. IPPB3/423-247/13-2/MS.

Zatem, jeżeli dany rodzaj działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, a jednocześnie działalność ta nie stanowi działalności pomocniczej niezbędnej do realizacji zakresu działalności gospodarczej wymienionej w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane przez Spółkę ze sprzedaży środków trwałych nie będą stanowić działalności gospodarczej wymienionej w Zezwoleniu. Jest to bowiem działalność tylko pośrednio związana z działalnością gospodarczą wymienioną w Zezwoleniu. Nie jest to również działalność pomocnicza niezbędna do realizacji zakresu działalności wymienionej w Zezwoleniu, gdyż sprzedaż środków trwałych nie wpływa na realizację zakresu działalności gospodarczej określonej w Zezwoleniu.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzone zostało w orzecznictwie sądów administracyjnym m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 9 marca 2011 r. sygn. I SA/Kr 2079/10 stwierdził, iż „zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych podlega tylko dochód z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu." Sąd stwierdził również, że „jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, na dochód podlegający zwolnieniu nie składają się wszelkie przychody i koszty, które można powiązać z działalnością strefową, ale wyłącznie przychody osiągane z prowadzenia działalności gospodarczej wskazanej w zezwoleniu i koszty ponoszone w celu ich uzyskania. Innymi słowy z treści tego przepisu wynika, że dochody uzyskane z prowadzenia każdej innej niż określona w zezwoleniu działalności gospodarczej osoby prawnej nie są objęte przedmiotowym zwolnieniem. Zwolnienie to ma również charakter przedmiotowy odnosi się bowiem do dochodów uzyskanych z określonego źródła - działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem, że działalność ta jest prowadzona w określonym miejscu i na podstawie stosownego zezwolenia, a więc w jego ramach i w granicach zakreślonych przedmiotem działalności gospodarczej ujętym w zezwoleniu. Chodzi tu o dochód uzyskany w następstwie prowadzenia ściśle określonej działalności gospodarczej, której przedmiot opisany został w stosownym zezwoleniu."

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 15 października 2009 r. o

*   sygn. I SA/RZ 625/09: „Podstawowym warunkiem objęcia zwolnieniem od podatku jest to, aby badane dochody były "dochodami uzyskanymi z działalności gospodarczej". Niezależnie od tego wymogu, działalność generująca te dochody powinna spełniać dwa kolejne warunki: 1) powinna być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i 2) powinna być prowadzona na podstawie stosownego zezwolenia (\`(...)\`) Dochód czyniący zadość wymogom art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p. to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany przez aktywność przedsiębiorcy, którą można nazwać działalnością gospodarczą, albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej. Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności objęty jest zakresem zezwolenia (np. sprzedaż drewna, wykonanie analizy technicznej, dostawa mebli) (\`(...)\`) Zwolnienie podatkowe uregulowane w art. 17 ust. 1 pkt 34 cyt. Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z art. 12 cyt. ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych nie jest zwolnieniem podmiotowym w tym sensie, że nie dotyczy wszystkich dochodów osiąganych przez podmiot posiadający status przedsiębiorcy wyposażonego w zezwolenie umożliwiające prowadzenie działalności na obszarze specjalnej strefy ekonomicznej. Jest zwolnieniem, które uzależniono od dziedziny stosunków prawnych, w jakie wstępuje przedsiębiorca-adresat zezwolenia na działalność strefową. Stosunki te muszą być stosunkami gospodarczymi celowo ukierunkowanymi na osiągnięcie dochodu lub stanowiącymi nieodzowne następstwo realizacji tych pierwszych, wskutek ich złożonej natury. Ich zakres przedmiotowy ustalono za pomocą dwóch kryteriów: przedmiotu działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu wydanym na podstawie art. 16 ust. 1 cyt. ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz miejscem realizacji czynności prawnych skutkujących powstaniem dochodu - terenem specjalnej strefy ekonomicznej. ”

Stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone również w interpretacjach indywidualnych np.: w interpretacji z dnia 12 lipca 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, sygn. IPTPB3/423-146/13-2/IR oraz w interpretacji z dnia 2 grudnia 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPB1/415-1006/10-3/Agr.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym zdarzeniu przyszłym przychody uzyskiwane przez Spółkę ze sprzedaży środków trwałych nie są objęte Zezwoleniem, w związku z czym nie będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Ad 2.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż dokonując sprzedaży środków trwałych wykorzystywanych do prowadzenia działalności zwolnionej (która to sprzedaż nie jest objęta Zezwoleniem na prowadzenie działalności na terenie PSSE), niezamortyzowana wartość sprzedawanych środków trwałych stanowić będzie koszt uzyskania przychodu związany wyłącznie z działalnością opodatkowaną. Zgodnie z art. 16 ust 1 pkt 1 ustawy o PDOP koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży środka trwałego stanowi jego niezamortyzowana wartość początkowa, czyli w przypadku sprzedaży środka trwałego za koszt uzyskania przychodu należy uznać wydatek poniesiony na jego nabycie stanowiący jego wartość początkową pomniejszony o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z powoływanym wcześniej art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP zwolnieniem z podatku objęty jest dochód, czyli przychody uzyskane z działalności na terenie strefy pomniejszone o koszty ich uzyskania. W związku z powyższym skoro przychód ze sprzedaży środków trwałych nie jest związany z działalnością strefową, ponieważ taka działalność nie została uwzględniona w zezwoleniu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, to koszty uzyskania przychodu związane ze sprzedażą danych środków trwałych również nie będą związane z działalnością strefową, w związku z czym niezamortyzowana wartość sprzedawanych środków trwałych stanowić będzie koszt uzyskania przychodu związany wyłącznie z działalnością opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.