Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/436-38/14-4/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-07-04
Teza: Czy umowy pożyczki, podlegające VAT, podlega wyłączeniu na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od towarów i usług; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2014 r. (data wpływu 24 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. (data wpływu 25 czerwca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie:

*   wyłączenia z opodatkowania pożyczek – **jest prawidłowe,**

*   zwolnienia od podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wniosek w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z powyższym, pismem z dnia 12 czerwca 2014 r., Nr IPTPB2/436-38/14-3/KK, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 12 czerwca 2014 r. (skutecznie doręczono dnia 16 czerwca 2014 r.), zaś w dniu 25 czerwca 2014 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek (data nadania 23 czerwca 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie przetwórstwa owoców i warzyw. Wnioskodawca jest częścią grupy kapitałowej X. która z kolei należy do grupy kapitałowej C. (dalej: „Grupa C.). Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Naczelnym podmiotem Grupy C. jest X.C. („Pożyczkodawca”), będący podmiotem prawa holenderskiego. Do podstawowych zadań X.C. należy m.in. kierowanie Grupą C. w tym wspieranie poszczególnych podmiotów ją tworzących poprzez m.in. udzielanie finansowania podmiotom z Grupy C. i pozyskiwanie finansowania dla Grupy C. X. C. pozyskuje finansowanie ze środków bankowych oraz emisji niepublicznych w Stanach Zjednoczonych. X. C. zajmuje się finansowaniem wewnątrzgrupowym przy wsparciu Departamentu Skarbu Grupy C. Do tej pory X. C. udzielił wielu pożyczek podmiotom z siedzibą w Szwecji, Niemczech, USA, Holandii, Rosji, Czechach, Wielkiej Brytanii i Polsce. X. C. zamierza również w przyszłości udzielać pożyczek podmiotom z Grupy C. w tym podmiotom z Polski (również innym niż Wnioskodawca).

W konsekwencji, chociaż X. C. nie jest bankiem, faktycznie prowadzi działalność polegającą na udzielaniu pożyczek podmiotom należącym do tej samej grupy kapitałowej. Działalność w tym zakresie nie została jednoznacznie wskazana w dokumentach założycielskich X. C., ponieważ brak jest takiego wymogu w prawie holenderskim. Jednakże X. C. składa roczne sprawozdania do Banku Narodowego dotyczące międzynarodowych przepływów kapitałowych.

Pożyczkodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Holandii. Świadczone przez niego usługi w zakresie udzielania pożyczek są traktowane w Holandii jako zwolnione z opodatkowania VAT. Oprócz działalności opisanej powyżej, X. C. prowadzi także działalność w zakresie produkcji i sprzedaży cukru białego kryształ (buraczanego), działalność badawczą (prowadzenie centrum zajmującego się rozwojem nowych technologii), usługową (świadczy usługi IT). X. C. świadczy także szereg funkcji centralnych dla całej Grupy C., np. finansowanie i kontrola, rozwój korporacyjny, komunikacja i Public Relations, usługi prawne i podatkowe.

W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza uzyskać finansowanie od X. C. poprzez zawarcie jednej bądź wielu umów pożyczek. Dodatkowo, istnieje możliwość, że na podstawie jednej umowy pożyczki, w ramach uzgodnionego limitu, Wnioskodawca będzie miał prawo do otrzymania kilku pożyczek. W każdym przypadku pożyczki będą oprocentowane. Umowy pożyczki zostaną zawarte pod prawem holenderskim. Środki finansowe przeznaczone do udzielenia finansowania w momencie zawarcia umów pożyczki będą znajdowały się na zagranicznych rachunkach bankowych Pożyczkodawcy (tj. rachunkach prowadzonych w bankach zlokalizowanych poza Polską). Umowy zostaną podpisane w Holandii. Pożyczkodawca nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, ani nie posiada w Polsce miejsca zarządu. Pożyczkodawca nie jest bezpośrednim udziałowcem Wnioskodawcy.

W piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że środki finansowe przeznaczone do udzielenia finansowania w momencie zawarcia umów pożyczki będą znajdowały się na rachunkach bankowych prowadzonych w bankach mających siedzibę w Holandii tj. w momencie zawarcia umów pożyczki będą fizycznie znajdowały się poza terytorium Polski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymane od X. C. pożyczki/pożyczka będą stanowiły import usług zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT) i w konsekwencji pozostaną poza zakresem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC)?
2.  Czy otrzymane od X. C. pożyczki/pożyczka będą korzystać ze zwolnienia w podatku od czynności cywilnoprawnych ze względu na fakt, że zostaną udzielone przez przedsiębiorcę niemającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, prowadzącego działalność w zakresie udzielania pożyczek? (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidulanej jest odpowiedź na pytanie Nr 1 w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych umów pożyczek oraz odpowiedź na pytanie Nr 2.

W sprawie odpowiedzi na pytanie Nr 1, w części dotyczącej podatku od towarów i usług, została wydana przez tutejszy Organ odrębna interpretacja indywidualna.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania Nr 1, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, opodatkowaniu podatkiem podlegają m.in. umowy pożyczki pieniędzy. Jednakże, na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, opodatkowaniu podlegają tylko te umowy, w przypadku których przedmiotem czynności są rzeczy znajdujące się na terytorium Polski lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Polski (ewentualnie rzeczy znajdujące się poza terytorium Polski lub prawa majątkowe wykonywane poza terytorium Polski, jeżeli nabywca ma siedzibę w Polsce i umowa została dokonana w Polsce).

Zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zamiany, nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona od podatku VAT (poza umowami dot. nieruchomości oraz udziałów i akcji w spółkach handlowych). Dotyczy to również umów pożyczki.

A zatem pożyczka podlegająca opodatkowaniu VAT, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawych.

W opinii Wnioskodawcy, znajduje to potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych np.:

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 18 września 2013 r., Nr IPPB2/436-289/13-5/LS,

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w dniu 27 marca 2013 r., Nr IPTPB2/436-196/12-8/KK,

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 8 stycznia 2013 r., Nr IPPB2/436-507/12-4/AF,

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w dniu 21 grudnia 2012 r., Nr IPTPB2/436-157/12-2/KK.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane od X.C. pożyczki nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ będą usługami opodatkowanymi VAT, jako czynności zwolnione z VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy (odnośnie do pytania Nr 2), ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r., pożyczki otrzymane od X.C. będą zwolnione z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 9 pkt 10 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o PCC”), jako pożyczki otrzymane od przedsiębiorcy niemającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, prowadzącego działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o PCC, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (dalej: PCC) podlegają m.in. umowy pożyczki pieniędzy. Jednocześnie ustawa o PCC w art. 9 pkt 10 lit. a zwalnia z opodatkowania PCC pożyczki udzielane przez przedsiębiorców niemających na terytorium Polski siedziby lub zarządu, prowadzących działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek.

W opinii Wnioskodawcy, powyższe zwolnienie obejmuje te transakcje, w których udzielającym pożyczki jest zagraniczny podmiot zajmujący się kredytowaniem/udzielaniem pożyczek. Warunkiem zwolnienia nie jest przy tym, aby podmiot udzielający pożyczki był formalnie zarejestrowany jako instytucja finansowa (np. bank) lub aby działalność finansowa była wpisana do jego statutu jako przedmiot działalności. Istotne jest jedynie, aby jego działalność była związana z udzielaniem finansowania poprzez udzielanie pożyczek/kredytów.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że w wielu krajach nie jest wymagane aby działalność w zakresie pożyczek była prowadzona w ściśle określonej formie prawnej lub by była odzwierciedlona w dokumentach korporacyjnych (lub rejestrowych) spółki.

Taka interpretacja art. 9 pkt 10 lit. a ustawy o PCC, zdaniem Wnioskodawcy, wynika z faktu, że celem ww. zwolnienia jest zrównanie kredytów/pożyczek udzielanych przez zagraniczne podmioty, tak aby były one równie konkurencyjne co pożyczki udzielane przez polskich podatników. O ile, w przypadku pożyczek/kredytów od polskich podmiotów, nie będzie opodatkowania PCC ze względu na to, że będą one podlegać VAT (będą zwolnione z VAT), o tyle w przypadku usług świadczonych przez zagranicznych podatników niepodlegających VAT (np. z USA), mogą one być opodatkowane PCC (jeśli są świadczone np. dla osób fizycznych nieprowadzonych działalności gospodarczej). Aby zatem zrównać te czynności wprowadzono ww. zwolnienie z opodatkowania PCC. Mając zatem na uwadze, że zwolnienie z opodatkowania VAT pożyczek udzielanych przez polskich podatników ma zastosowanie niezależnie od formalnego statusu pożyczkodawcy, logicznym jest, że również w przypadku pożyczek udzielanych przez zagraniczne podmioty nie jest istotne czy posiadają one status instytucji finansowej oraz jaka jest treść ich statutu.

Wnioskodawca wskazuje, że znajduje to potwierdzenie w literaturze przedmiotu: „Zwalniając je od podatku (pożyczki - przypis Wnioskodawcy), ustawodawca kieruje się zapewne sytuacją polskich przedsiębiorców świadczących usługi pośrednictwa finansowego. Usługi takie, jak wiadomo, są zwolnione od podatku od towarów i usług, co w konsekwencji oznacza wyłączenie ich od opodatkowania również na gruncie u.p.c.c. - zob: tezę nr 28 do art. 1. Brak zatem szczególnych powodów, aby świadczący podobne usługi zagraniczni przedsiębiorcy byli obciążeni tą daniną.” (Aleksy Goettel, Mieczysław Goettel, Komentarz do art. 9 ustawy o PCC, Oficyna 2007).

„Istotne jest to, że nie ograniczono tego zwolnienia do przedsiębiorców prowadzących działalność w ściśle określonej formie organizacyjno-prawnej, natomiast decydujące znaczenie mają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie: brak siedziby lub zarządu przedsiębiorcy na terytorium Polski oraz przedmiot prowadzonej działalności, tzn. prowadzenie tej działalności w zakresie kredytowania lub udzielania pożyczek.” (Zbigniew Ofiarski, Komentarz do art. 9 ustawy o PCC, ABC 2009).

Zdaniem Wnioskodawcy, również organy podatkowe potwierdzają takie stanowisko, wskazując, że dla zastosowania tego zwolnienia nie jest konieczne prowadzenie działalności w określonej formie organizacyjno-prawnej. Istotne jest jedynie, aby pożyczkodawca prowadził działalność w zakresie kredytów/pożyczek i miał siedzibę (miejsce zarządu) poza Polską. W szczególności, w interpretacji indywidualnej z dnia 22 listopada 2011 r., Nr IBPBII/1/436-386/11/MZ, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, że: „(\`(...)\`) Niezależnie od powyższego, w przypadku, gdyby dana umowa pożyczki została zawarta na terytorium Polski lub przedmiot tej umowy znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a ustalenia Wnioskodawcy, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, nie były prawidłowe i tym samym umowa pożyczki podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zastosowanie będą mieć uregulowania art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku pożyczki udzielane przez przedsiębiorców niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, prowadzących działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek. Dla zwolnienia pożyczek na podstawie omawianego przepisu nie ma znaczenia forma prawna pożyczkodawcy, lecz jedynie prowadzenie działalności kredytowej oraz udzielania pożyczek przez ten podmiot.”

Podobne stanowisko zostało również wyrażone w:

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 6 września 2013 r., Nr IPPB2/436-369/13-2/MZ,

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 24 marca 2011 r., Nr IPPB2/436-43/11-2/MZ,

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 17 marca 2011 r., Nr IPPB2/436-22/11-4/AF,

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 16 listopada 2010 r., Nr IPPB2/436-321/10-3/AF,

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 1 października 2009 r., Nr IBPBII/1/436-183/09/MZ.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego zdarzenia przyszłego, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że pożyczki otrzymane od X.C. będą zwolnione z opodatkowania PCC. Pożyczkodawca bowiem, choć formalnie nie jest instytucją finansową, faktycznie świadczy usługi w zakresie finansowania podmiotów z Grupy C. poprzez udzielanie pożyczek. Ta działalność nie jest jednoznacznie wpisana do jego statutu, ponieważ brak jest takiego wymogu w prawie holenderskim. Niemniej jednak, z tytułu prowadzonej działalności, Pożyczkodawca składa raporty do holenderskiego banku centralnego dotyczące międzynarodowych przepływów kapitałowych.

Wobec powyższego, Wnioskodawca stwierdza, że pożyczki, które zostaną Jemu udzielone będą zwolnione z opodatkowania PCC, na podstawie art. 9 pkt 10 lit. a ustawy o PCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   wyłączenia z opodatkowania pożyczek – **jest prawidłowe.**

*   zwolnienia od podatku – **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Elementami przedmiotowo istotnymi, określonej w art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), umowy pożyczki są: obowiązek pożyczkodawcy przeniesienia na własność pożyczkobiorcy określonej ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz obowiązek pożyczkobiorcy zwrotu tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   (uchylone),
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy wyłączenia z opodatkowania umów pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy powyższe transakcje będą podlegały ustawie o podatku od towarów i usług. Ocena ta ma bowiem zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług może skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą i stanowi część grupy kapitałowej, która z kolei należy do grupy kapitałowej C.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Naczelnym podmiotem Grupy C. jest X.C. (dalej: „Pożyczkodawca”), będący podmiotem prawa holenderskiego. Do podstawowych zadań X.C. należy m.in. kierowanie Grupą C., w tym wspieranie poszczególnych podmiotów ją tworzących poprzez m.in. udzielanie finansowania podmiotom z Grupy C. i pozyskiwanie finansowania dla Grupy C. X.C. pozyskuje finansowanie ze środków bankowych oraz emisji niepublicznych w Stanach Zjednoczonych. X.C. zajmuje się finansowaniem wewnątrzgrupowym przy wsparciu Departamentu Skarbu Grupy C. Do tej pory X.C. udzielił wielu pożyczek podmiotom z siedzibą w Szwecji, Niemczech, USA, Holandii, Rosji, Czechach, Wielkiej Brytanii i Polsce. X.C. zamierza również w przyszłości udzielać pożyczek podmiotom z Grupy C., w tym podmiotom z Polski (również innym niż Wnioskodawca).

W konsekwencji, chociaż X.C. nie jest bankiem, faktycznie prowadzi działalność polegającą na udzielaniu pożyczek podmiotom należącym do tej samej grupy kapitałowej. Działalność w tym zakresie nie została jednoznacznie wskazana w dokumentach założycielskich X.C., ponieważ brak jest takiego wymogu w prawie holenderskim. Jednakże X.C. składa roczne sprawozdania do Holenderskiego Banku Narodowego dotyczące międzynarodowych przepływów kapitałowych.

Pożyczkodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Holandii. Świadczone przez niego usługi w zakresie udzielania pożyczek są traktowane w Holandii jako zwolnione z opodatkowania VAT.

W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza uzyskać finansowanie od X.C. poprzez zawarcie jednej bądź wielu umów pożyczek. Dodatkowo, istnieje możliwość, że na podstawie jednej umowy pożyczki, w ramach uzgodnionego limitu, Wnioskodawca będzie miał prawo do otrzymania kilku pożyczek. W każdym przypadku pożyczki będą oprocentowane. Umowy pożyczki zostaną zawarte pod prawem holenderskim. Środki finansowe przeznaczone do udzielenia finansowania w momencie zawarcia umów pożyczki będą znajdowały się na zagranicznych rachunkach bankowych Pożyczkodawcy (tj. rachunkach prowadzonych w bankach zlokalizowanych poza Polską). Umowy zostaną podpisane w Holandii. Pożyczkodawca nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, ani nie posiada w Polsce miejsca zarządu. Pożyczkodawca nie jest bezpośrednim udziałowcem Wnioskodawcy. Środki finansowe przeznaczone do udzielenia finansowania w momencie zawarcia umów pożyczki będą znajdowały się na rachunkach bankowych prowadzonych w bankach mających siedzibę w Holandii tj. w momencie zawarcia umów pożyczki będą fizycznie znajdowały się poza terytorium Polski.

W interpretacji indywidualnej z dnia 29 maja 2014 r., Nr IPTPP2/443-234/14-2/JS tutejszy Organ, na tle przedstawionego wyżej stanu sprawy stwierdził, że zaciągnięcie przez Wnioskodawcę pożyczki od osoby prawnej, nieposiadającej siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, należy uznać za import usług, w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), podlegający opodatkowaniu na terytorium kraju. Przy czym czynność ta korzysta ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe, umowy pożyczki będą korzystały z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zatem, czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, co oznacza, że dalsze postanowienia ustawy dotyczące zwolnień od opodatkowania nie znajdują zastosowania.

Zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zwalnia się od podatku pożyczki udzielane przez przedsiębiorców niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, prowadzących działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek. Jednakże należy wskazać, że z uwagi na wyłączenie czynności z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie znajdzie zastosowania zwolnienie wymienione w art. 9 pkt 10 lit. a.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, że przedmiotowe pożyczki korzystają ze zwolnienia określonego w art. 9 pkt 10 lit. a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zauważyć należy również, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). A zatem wniosek o wydanie interpretacji może być złożony tylko w indywidualnej sprawie zainteresowanego. Z tych też względów - z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa podatkowego - zaznacza się, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy jedynie Wnioskodawcy, nie zaś pożyczkodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.