Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-207d/10/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-12
Teza: Czy Spółce wolno uznawać za koszty uzyskania przychodu te koszty, które są refakturowane przez spółkę-matkę, o ile dotyczą one tych samych czynności, które są wykonywane przez Spółkę?
Słowa kluczowe: koszt-koszty bezpośrednie; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; podmiot-podmioty powiązane; projekt; usługi; wydatek; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2010 r. (data wpływu 4 maja 2010 r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na usługi świadczone na rzecz Spółki przez spółkę-matkę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na usługi świadczone na rzecz Spółki przez spółkę-matkę.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne.

Intencją Spółki jest uzyskanie odpowiedzi na pytania dotyczące odpowiedniego zaliczania ponoszonych wydatków w związku z prowadzoną działalnością do kosztów pośrednich i bezpośrednich. Spółka pragnie uzyskać opinię na temat odpowiedniego zaliczania wydatków opisanych poniżej do podatkowych kosztów uzyskania przychodów lub informację o alternatywnych do zaproponowanych przez nią rozwiązaniach.

Spółka jest przedsiębiorstwem działającym w branży energetyki wiatrowej. Celem przedsiębiorstwa jest doprowadzanie do uzyskania prawomocnego pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych na gruntach, na których elektrownie te będą następnie eksploatowane. Uzyskane w ramach prowadzonych prac pozwolenia na budowę zostaną przez Spółkę sprzedane innym przedsiębiorstwom, które będą samodzielnie budowały i eksploatowały elektrownie wiatrowe. Spółka nie będzie samodzielnie budowała i eksploatowała elektrowni wiatrowych, a jej działalność koncentruje się wyłącznie na koordynacji usług świadczonych przez zewnętrznych zleceniobiorców, których prace doprowadzą do uzyskania pozwolenia na budowę. Działalność Spółki opiera się na poszukiwaniu i analizie gruntów na terenie całej Polski. Potencjalnie odpowiednie dla lokalizacji elektrowni wiatrowych grunty zabezpiecza się następnie poprzez podpisanie umów dzierżawy. W wyniku analizy znaczna część gruntów jest jednak odrzucana i nie następuje podpisanie umów dzierżawy, jednak dokonanie ww. analizy gruntów powoduje powstanie określonych wydatków. Jedynie wtedy, gdy grunty są zabezpieczone umową dzierżawy, Spółka rozpoczyna zlecanie podmiotom zewnętrznym wykonanie dokumentacji i ekspertyz niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę. Dokumentacja ta dotyczy głównie emisji hałasu i cienia powodowanych przez elektrownie wiatrowe, wpływu przyłączenia fermy wiatrowej do sieci elektroenergetycznej, stanu gleby, a także odnosi się do planowania przestrzennego. Spółka nie sporządza samodzielnie ww. ekspertyz, a jej działalność - tak jak spółki-matki (na podstawie umowy o świadczenie usług) - polega na występowaniu z zapytaniami ofertowymi, udzielaniu zleceń, kontrolowaniu ich wykonania, a zatem są to czynności koordynacyjne. Wszelkie wydatki wynikające z usług świadczonych przez osoby trzecie, służące uzyskaniu pozwolenia na budowę, powiększają wartość inwestycji i nie są przez Spółkę zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, lecz ujęte w aktywach bilansu. Wydatki na wymienione usługi można jednoznacznie określić i przyporządkować konkretnym „projektom” (wydatki ponoszone po podpisaniu umowy dzierżawy), ponieważ usługi te są wykonywane przez podmioty zewnętrzne i Spółka otrzymuje faktury za ich wykonanie. Ponadto ekspertyzy należą do dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia na budowę. Pozostałe wydatki Spółki powstają podczas bieżącej działalności przedsiębiorstwa i dotyczą poszukiwania gruntów i ich wstępnej oceny (jest to np. zakup odpowiednich map) oraz koordynowania usług świadczonych przez podmioty zewnętrzne aż do uzyskania pozwolenia na budowę. Do wydatków tych Spółka zalicza wydatki na wynagrodzenia pracowników Spółki, wydatki na paliwo oraz podróże służbowe, które jako poniesione w związku z koordynacją, a nie znajdujące się w bezpośrednim związku z powstaniem inwestycji, Spółka uznaje za koszt uzyskania przychodów. Dodatkowo wyjaśnienia wymaga prawidłowość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na dokonywane pomiary wiatrów. Pomiary nie są częścią dokumentacji potrzebnej do uzyskania pozwolenia na budowę, stanowią one dodatkowy serwis i Spółka przekaże je nabywcy wraz z pozwoleniem na budowę. Pomiary wiatru opracowywane są zewnętrznie i stanowią istotny element szacowania ryzyka finansowania inwestycji przez banki finansujące/współfinansujące realizację inwestycji. Spółka zleca opracowanie pomiarów wiatru, aby ułatwić nabywcy pozwolenia na budowę fermy wiatrowej uzyskanie finansowania/współfinansowania banku.

W związku z powyższym, zadano następujące pytania.

1.  Czy właściwy jest pogląd, że „projekt” rozpoczyna się z chwilą podpisania umowy dzierżawy?
2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie 1. brzmi „nie”, od jakiego dokładnie momentu chodzi o faktyczny „projekt”?
3.  Czy Spółce wolno uznawać za koszty uzyskania przychodu wszelkie koszty powstałe przed rozpoczęciem „projektu”? (wg propozycji Spółki rozpoczęcie „projektu” to podpisanie umowy dzierżawy).
4.  Czy Spółce wolno uznawać jej wewnętrzne koszty (które, jak opisano, nie służą uzyskaniu pozwolenia na budowę, tylko koordynacji) za koszty uzyskania przychodu?
5.  Jeżeli odpowiedź na pytanie 4. brzmi „nie”, jak powinien odbywać się proces podziału tych kosztów (przede wszystkim wynagrodzeń i kosztów podróży)?
6.  Czy Spółce wolno uznawać za koszty uzyskania przychodu te koszty, które są refakturowane przez spółkę-matkę, o ile dotyczą one tych samych czynności, które są wykonywane przez Spółkę?
7.  Czy Spółce wolno koszty zewnętrzne, które nie służą uzyskaniu pozwolenia budowę, uznawać za koszty uzyskania przychodu? (chodzi tu np. o koszty pomiarów wiatru).

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie szóste przedstawione we wniosku, natomiast w pozostałym zakresie sprawa zostanie rozpoznana odrębnymi pismami.

We własnym stanowisku w sprawie, w odniesieniu do pytania szóstego Wnioskodawca wskazał, iż spółka-matka wyznaczyła ze swojego grona osoby, które koordynują także prace Spółki. Pracownicy spółki-matki wykonują zadania pokrywające się z ww. zadaniami pracowników Spółki. Jest to przede wszystkim koordynacja prac zleconych określonym podmiotom zewnętrznym, a także ewentualnie wsparcie odnoszące się do spraw rachunkowych. Podstawą takich działań i jednocześnie podstawą wszelkich rozliczeń, w tym refakturowania kosztów przez spółkę-matkę, jest umowa o świadczenie usług z dnia 28 grudnia 2006 r. zawarta pomiędzy Spółką (zleceniodawca) a spółką-matką (zleceniobiorca). Reguluje ona, a także aneksy do niej zawarte, zasady dokonywania rozliczeń za usługi świadczone na rzecz polskiej Spółki.

Jednocześnie, ze względu na podobieństwo czynności wykonywanych przez pracowników spółki-matki na rzecz polskiej Spółki do czynności pracowników Spółki oraz ich koordynacyjny charakter wydatki wynikające z refakturowania kosztów należy, zdaniem Spółki, zaliczyć do podatkowych kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z powyższego przepisu wynika zatem, iż aby wydatek można było uznać za koszt podatkowy, między nim a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy. Tym samym, aby wydatki poczynione przez podatnika można uznać za koszty uzyskania przychodu, muszą być one poniesione w sposób celowy. Podatnik więc podejmując decyzję o dokonaniu wydatku, musi być przeświadczony o racjonalności z punktu widzenia prowadzonej przez niego działalności, wydatkowania środków finansowych.

Obowiązkiem podatników, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów) zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Dowody te powinny potwierdzać wystąpienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy kosztami a przychodami Spółki.

O związku takim można mówić, gdy wydatek bezpośrednio wpływa na osiągnięcie konkretnego przychodu. Nie zawsze jednak poniesiony wydatek, choć pozostaje niewątpliwie w związku z prowadzoną działalnością, może być powiązany z konkretnym przychodem. Istnieją bowiem wydatki, które tylko pośrednio pozostają w związku gospodarczym z przychodem.

Mając na względzie powyższe należy wskazać, iż o tym czy dany wydatek należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, decyduje fakt spełniania warunków określonych w art. 15 ust. 1 omawianej ustawy, w tym również brak wyłączenia danego wydatku z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Jeżeli zatem ponoszenie wydatków przez Spółkę na rzecz spółki-matki znajduje racjonalne uzasadnienie, a praca wykonywana przez pracowników spółki-matki jest niezbędna dla właściwego funkcjonowania Spółki jako niezależnego podmiotu gospodarczego, wówczas wydatki takie będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy. Przy czym z uwagi na fakt, iż będzie to transakcja dokonywana pomiędzy podmiotami powiązanymi, koniecznym staje się uwzględnienie przy rozliczaniu wskazanych transakcji art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.