Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.747.2025.2.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Prawo do odliczenia w związku z nabyciem usługi
udostępniania pojazdu wraz z kierowcą.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
samochód-samochody osobowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z
    nabyciem świadczonej przez Kontrahenta usługi udostępniania zasobów w postaci
    pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 grudnia 2025 r. (wpływ 12
    grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca rozważa utworzenie spółki kapitałowej (spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością, dalej: „Spółka”), w której będzie jednym ze wspólników. W związku z
    tym, na podstawie art. 14n Ordynacji podatkowej Wnioskodawca o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie planowanej działalności gospodarczej Spółki.
    Zakładanym celem Spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej związanej z
    przewozem osób lub mienia oraz z dostawą żywności na podstawie pozyskiwanych zleceń,
    generowanych przez nabywców ww. usług w aplikacjach mobilnych, dostarczonych przez
    podmioty współpracujące ze Spółką (np. (...)). Spółka będzie działała na terytorium Polski
    jako podatnik VAT czynny (zarejestrowany dla celów VAT), którego świadczenia w zakresie
    przewozów podlegają opodatkowaniu stawką VAT, właściwą dla danego świadczenia (8%
    lub 23%). Nie jest zakładana realizacja przez Spółkę czynności zwolnionych z
    opodatkowania VAT.
    Zgodnie z założeniem, Spółka nie będzie posiadała własnych zasobów personalnych ani
    floty pojazdów pozwalających na realizację planowanej działalności. Spółka zawrze umowę
    o współpracy z podmiotem powiązanym, który takie zasoby posiada (dalej: „Kontrahent”).
    Wnioskodawca nie jest i nie planuje być wspólnikiem Kontrahenta.
    Kontrahent dysponuje pojazdami, tj. samochodami osobowymi, skuterami oraz rowerami,
    które mogą być wykorzystane do realizacji usług zakładanych przez Spółkę. Kontrahent
    współpracuje również z osobami zdolnymi do realizacji przewozów osób i mienia, a w
    przedmiocie jego działalności gospodarczej mieszczą się m.in. usługi w zakresie wynajmu i
    dzierżawy oraz usługi transportu lądowego.
    Spółka nie będzie zawierać odrębnych umów na pozyskanie samochodów oraz
    kierowców. Jej celem będzie pozyskanie kompleksowego świadczenia Kontrahenta, w
    postaci udostępnienia mu samochodu lub innego pojazdu wraz z kierowcą, który będzie
    ów pojazd obsługiwał.
    Założenia umowy pomiędzy Spółką (jako usługobiorcą) a Kontrahentem (jako
    usługodawcą) są następujące:
    · Kontrahent udostępni Spółce zasoby konieczne do realizacji usługi, tj. pojazdy wraz z ich
      obsługą przez Kierowców za wynagrodzeniem, dla potrzeb wykonywania świadczenia
      usług transportu osób lub mienia lub dostaw żywności;
    · Kontrahent umożliwi Spółce korzystanie z Pojazdów wraz z zapewnieniem ich obsługi
      przez Kierowców w takim zakresie i w takiej liczbie, aby możliwe było efektywne
      realizowanie przez działalności przewozowej przez Spółkę;
    · Kontrahent będzie odpowiedzialny za przeszkolenie kierowców i zapewnienie
      możliwości realizacji przez nich przewozów zgodnie z wymogami prawa;
    · Kontrahent będzie odpowiedzialny za przygotowanie i utrzymywanie Pojazdów w stanie
      umożliwiającym realizację przewozów. Wszelkie koszty eksploatacji samochodu będą
      pozostawały poza Spółką, w tym koszty m.in. dokonywania przeglądów technicznych,
      zakupu niezbędnych materiałów eksploatacyjnych, w tym paliwa, a także
      serwisowania i wszelkich napraw pojazdów, jeżeli byłoby to konieczne. Wnioskodawca
      podkreśla że okoliczność ta jest wynikiem fundamentalnego założenia okoliczności
      współpracy pomiędzy Spółką a Kontrahentem, tj. otrzymanie przez Spółkę
      kompleksowego świadczenia w postaci usługi realizowanej przez kompetentnego
      kierowcę za pomocą w pełni przygotowanego do pracy pojazdu, Spółka nie będzie
      natomiast zainteresowana ani utrzymywaniem floty samochodów, ani nie zamierza
      ponosić wydatków związanych z funkcjonowaniem pojazdów.
    · Strony będą się wzajemnie informować o zapotrzebowaniu na zasoby oraz o
      dostępności zasobów, w celu jak najbardziej efektywnego ich wykorzystania dla
      potrzeb opisanej działalności przewozowej;

    · Spółka nie będzie uprawniona do powierzania pojazdów innym osobom niż kierowcy
      współpracujący z Kontrahentem.
    Umowa pomiędzy Spółką a Kontrahentem będzie realizowana za wynagrodzeniem.
    Wynagrodzenie będzie należne za usługę udostępnienia zasobów, bez podziału na część
    dotyczącą udostępnienia infrastruktury oraz obsługę kierowców. Kalkulacja
    wynagrodzenia zakłada uwzględnienie kosztów poniesionych przez Kontrahenta oraz
    ustalonej przez strony marży.
    Z perspektywy operacyjnej współpraca stron będzie opierała się na złożeniu
    zapotrzebowania przez Spółkę na dany okres określonej liczby pojazdów (z
    uwzględnieniem ich rodzajów), szacowaną liczbę kierowców, którzy mają je obsługiwać
    oraz miejsce ich udostępnienia.
    Przekazanie określonych zasobów będzie potwierdzone ich zestawieniem, w którym
    wymienione zostaną:
    · rodzaj pojazdu, wraz z jego danymi identyfikacyjnymi;
    · dane identyfikacyjne osoby obsługującej pojazd;
    · data udostępnienia ww. zasobów.
    Jeżeli zakres zapotrzebowania będzie ulegał zmianie, strony mogą odpowiednio
    dostosowywać zakres zasobów wykorzystywanych w ramach umowy.
    Spółka nie będzie weryfikowała zleceń usług przewozu w aplikacjach generowanych przez
    ich konsumentów ani ingerowała w praktyce w przebieg realizacji usługi przewozu.
    Wykonanie usługi przewozu będzie wymagało korzystania z aplikacji udostępnionej przez
    jej operatora (np. (...)). Czynności operacyjne w zakresie obsługi tej aplikacji będą
    wykonywane przez kierowców obsługujących dane pojazdy.
    Umowa będzie zawarta na czas nieoznaczony.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    1) Do jakich czynności na podstawie umowy o współpracy z kontrahentem będzie
    zobowiązana Spółka?
    Wnioskodawca informuje, że istotą planowanej współpracy jest wykonywanie działalności
    przewozowej przez Spółkę z wykorzystaniem zasobów kontrahenta. Spółka będzie
    posiadać bowiem narzędzia (aplikację) pozwalające na współpracę z firmami takimi, jak
    (...) w pozyskiwaniu zleceń przewozu i realizacji na tej podstawie usług przewozu. Spółka
    będzie także posiadała formalne uprawnienia do realizacji działalności przewozowej,
    wymagane zgodnie z odrębnymi przepisami prawa.
    Natomiast kontrahent Spółki będzie posiadał zasoby konieczne do wykonania przewozów
    – przede wszystkim środki rzeczowe (np. samochody) i osobowe (kierowców). Zgodnie z
    zakładaną współpracą kontrahent udostępni na rzecz Spółki wskazane zasoby za
    wynagrodzeniem.
    Zgodnie z założeniami umowy z kontrahentem Spółka będzie więc zobowiązana do:
    · zgłaszania zapotrzebowania na zasoby konieczne do realizacji usługi;
    · zapłaty wynagrodzenia;
    · informowania kontrahenta o wszystkich okolicznościach, które mają wpływ na realizację
      umowy oraz przekazywanie kontrahentowi wszelkich informacji, dokumentów oraz
      danych koniecznych do wykonywania umowy, w szczególności poprzez przez systemy
      informatyczne, które będzie wykorzystywać Spółka;
    · współpracy z kontrahentem w przypadku zgłoszenia wobec kontrahenta jakichkolwiek
      roszczeń przez osoby trzecie, w związku z wykonywaniem działalności przewozowej;

    · realizacji innych czynności (o niesprecyzowanym zakresie) związanych z realizacją
      umowy.
    2) Za jakie działania w myśl zawartej umowy będzie odpowiedzialna Spółka?
    Odpowiedź na to pytanie została w istocie zawarta w punkcie powyżej – zakres działań, do
    których zobowiązuje się Spółka względem kontrahenta obejmuje:
    · zgłaszania zapotrzebowania na zasoby konieczne do realizacji usługi;
    · zapłaty wynagrodzenia;
    · informowania kontrahenta o wszystkich okolicznościach, które mają wpływ na realizację
      umowy oraz przekazywanie kontrahentowi wszelkich informacji, dokumentów oraz
      danych koniecznych do wykonywania umowy, w szczególności poprzez przez systemy
      informatyczne, które będzie wykorzystywać Spółka;
    · współpracy z kontrahentem w przypadku zgłoszenia wobec kontrahenta jakichkolwiek
      roszczeń przez osoby trzecie, w związku z wykonywaniem działalności przewozowej;
    · realizacji innych czynności (o niesprecyzowanym zakresie) związanych z realizacją
      umowy.
    Należy przy tym podkreślić, że celem zawarcia przez Spółkę umowy z kontrahentem
    będzie realizacja przez nią działalności przewozowej na podstawie zleceń pozyskiwanych
    od firm takich, jak (...). W tym celu Spółka potrzebuje wsparcia ze strony kontrahenta,
    który posiada zasoby i kompetencje w tym zakresie.
    3) Czy w czasie trwania umowy Spółka będzie swobodnie dysponować udostępnionymi
    pojazdami? Czy w czasie trwania umowy osoby obsługujące pojazdy będą w dyspozycji
    Spółki? Czy Spółka będzie podejmowała decyzje dotyczące wykorzystania pojazdów wraz z
    obsługą w bieżącej działalności prowadzonej przez Spółkę?
    Spółka nie zakłada swobodnego (tj. na dowolne cele) dysponowania pojazdami. Zasoby
    udostępnione jej przez kontrahenta – pojazdy wraz z obsługującymi je kierowcami - mają
    był wykorzystane wyłącznie do realizacji usług przewozu przez Spółkę. W tym więc
    zakresie pojazdy i osoby kierujące pojazdami będą oddane przez kontrahenta do
    dyspozycji Spółki.
    Spółka będzie uzgadniała z kontrahentem pozyskanie określonych zasobów (liczby,
    rodzaju, marki pojazdów wraz z kierowcami) oraz miejsca ich udostępnienia. Natomiast
    kwestie związane z zarządzaniem np. stanem technicznym pojazdów oraz
    rozwiązywaniem ewentualnych zagadnień związanych z ich obsługą przez kierowcę będzie
    w kompetencji kontrahenta. Celem Spółki jest bowiem nabycie kompletnej usługi
    kontrahenta. W tym znaczeniu, Spółka decydując o pozyskiwaniu zasobów od
    kontrahenta, będzie w praktyce decydowała o ich bieżącym przeznaczeniu do swojej
    bieżącej działalności.
    Zlecenia usług przewozu w działalności Spółki będą generowane za pomocą aplikacji we
    współpracy z partnerami zewnętrznymi ((...)). Proces ten będzie w wysokim stopniu
    zautomatyzowany, przez co Spółka nie zakłada wydawania poleceń osobom obsługującym
    pojazdy ani nie będzie uczestniczyła w podejmowaniu decyzji o wyborze konkretnego
    zlecenia do realizacji – w tym więc sensie nie będzie podejmowała decyzji o bieżącym
    wykorzystaniu pozyskanych zasobów.
    4) Kto będzie realizował usługi przewozowe w oparciu o udostępnione Spółce zasoby i na
    czyją rzecz?
    Udostępnione Spółce zasoby będą wykorzystywane wyłącznie przez Spółkę do realizacji
    usług przewozów na rzecz konsumentów (osób składających zlecenia w aplikacjach
    partnerów (...) etc.).

    5) Czy liczba udostępnionych pojazdów i liczba kierowców będzie tożsama? Czy konkretny
    pojazd będzie obsługiwany przez jednego konkretnego kierowcę?
    Spółka zakłada pozyskiwanie kompletnych usług kontrahenta, umożliwiających jej
    świadczenie usług przewozu, a więc samochodu wraz z kierowcą realizującym usługę
    przewozu. Spółka nie wyklucza, że samochody lub osoby kierujące samochodami będą
    ulegały zmianie w czasie trwania współpracy z kontrahentem – jest to jednak z
    perspektywy Spółki kwestia nieistotna, bowiem zarządzaniem tymi okolicznościami w
    praktyce będzie zajmował się kontrahent, który dostarczyć ma Spółce kompletną usługę.
    6) W jaki sposób będzie wyliczone wynagrodzenie z tytułu udostępnienia Spółce zasobów
    w postaci pojazdów wraz z obsługą kierowców? Od jakich czynników będzie uzależnione?
    Czy wynagrodzenie będzie uzależnione przykładowo od:
    · Liczby udostępnionych pojazdów,
    · Czasu na jakich zostały udostępnione,
    · Liczby wykonanych przez Spółkę usług przewozowych,
    · Innych czynników (jakich)?
    Wynagrodzenie należne kontrahentowi będzie kalkulowane zgodnie z zakładaną przez
    Spółkę i kontrahenta polityką cen transferowych wykorzystując metodę marży
    transakcyjnej netto. Wynagrodzenie kontrahenta ustalane jest na podstawie przychodu
    osiągniętego przez Spółkę, pomniejszonego o przyjętą przez strony marżę zysku Spółki
    oraz koszty działalności operacyjnej Spółki.
    7) Jakie konkretnie koszty poniesione przez kontrahenta będą uwzględniane w
    wynagrodzeniu z tytułu udostępnienia pojazdów wraz z obsługą kierowców?
    Wnioskodawca wyjaśnia, że w kalkulacji wynagrodzenia kontrahenta nie będą
    uwzględniane koszty kontrahenta. Założenie to było wskazane w treści wniosku, niemniej
    uległo zmianie. Aktualne założenia kalkulacji wynagrodzenia są wskazane w odpowiedzi na
    pyt. 6.
    8) Czy pojazdy samochodowe, objęte pytaniem będą pojazdami samochodowymi o
    których mowa w art. 2 pkt. 34 ustawy o VAT?
    Tak, są to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o
    dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    9) Czy pojazdy samochodowe objęte pytaniem będą pojazdami samochodowymi, o
    których mowa w art. 86a ust. 9 pkt. 1 – 3 ustawy - jeżeli tak, proszę wskazać (...)
    Nie, pojazdy te nie mieszczą się w katalogu pojazdów wskazanych w art. 86a ust. 9 pkt. 1 –
    3 ustawy o VAT.
    10) Czy pojazdy samochodowe objęte pytaniem będą pojazdami konstrukcyjnie
    przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą i czy z dokumentów
    wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynikać będzie takie
    przeznaczenie?
    Nie, nie będą to pojazdy konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób.
    11) Czy udostępnione pojazdy będą wykorzystywane wyłącznie w działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Spółkę i nie będą wykorzystywane w celach prywatnych
    (w tym pracowników Spółki)?
    Pojazdy udostępnione przez kontrahenta w ramach jego świadczenia będą wyłącznie
    wykorzystywane do działalności przewozowej Spółki. Nie będę wykorzystywane przez
    Spółkę do innych celów. Spółka nie planuje zatrudniać pracowników, więc możliwość
    wykorzystania samochodów do celów prywatnych pracowników jest wykluczona.

    12) Czy będą istnieć okoliczności obiektywnie potwierdzające brak wykorzystania
    pojazdów samochodowych do użytku prywatnego (również do użytku prywatnego
    pracowników), prosimy opisać te okoliczności?
    Do okoliczności obiektywnych należą:
    · Brak pracowników Spółki (przez co brak możliwości wykorzystywania samochodów do
      użytku prywatnego);
    · Umowne zobowiązanie Spółki wobec kontrahenta do wykorzystywania zasobów
      wyłącznie do działalności przewozowej;
    · Brak faktycznego dysponowania pojazdami w praktyce (tj. ich garażowania, parkingu,
      etc).
    13) Czy będą określone zasady użytkowania pojazdów, a jeżeli tak – w jakiej formie (np.
    regulaminu, wewnętrznego zarządzenia) i jakie będą jego postanowienia. W przypadku
    odpowiedzi twierdzącej prosimy o wskazanie (...).
    Spółka nie planuje określać zasad użytkowania pojazdów. Spółka przyjmuje założenie, że
    skoro nie nabywa prawa do swobodnego dysponowania pojazdami, lecz określoną usługę
    kontrahenta, nie ma konieczności sformułowania takich zasad.
    14) Czy będzie prowadzony nadzór nad użytkowaniem pojazdów (tj. czy samochody będą
    miały zamontowany GPS – jeżeli tak, proszę wskazać w jaki sposób i kto będzie dokonywać
    tego nadzoru.
    Spółka nie planuje nadzoru nad użytkowaniem pojazdów. Spółka przyjmuje założenie, że
    skoro nie nabywa prawa do swobodnego dysponowania pojazdami, lecz określoną usługę
    kontrahenta, nie ma konieczności takiego nadzoru.
    15) Gdzie będą parkowane/garażowane pojazdy po wykonaniu czynności związanych z
    prowadzoną działalnością gospodarczą oraz w jaki sposób będzie zapewniony brak użycia
    pojazdów do celów innych niż działalność gospodarcza.
    Bieżące zarządzanie zasobami kontrahenta pozostawać będzie poza zakresem
    kompetencji Spółki. Sprawy związane z utrzymaniem, parkowaniem, garażowaniem i
    bieżącą obsługą pojazdów będzie w kompetencji kontrahenta.
    16) W przypadku zatrudniania pracowników – czy Spółka będzie dysponować bieżącymi
    informacjami o przebytych trasach przez pracowników.
    Spółka nie planuje zatrudniania pracowników.
    17) Czy będzie zatrudniona osoba odpowiedzialna za analizę sposobu wykorzystywania
    pojazdów? Czy analizy porównawcze będą regularne? Z jaką częstotliwością będą
    wykonywane?
    Spółka nie planuje zatrudniania pracowników. Spółka nie planuje weryfikacji lub analizy
    sposobu wykorzystywania pojazdów, w celu ustalenia czy jest on zgodny z zakresem
    wskazanym w umowie z kontrahentem. Spółka przyjmuje założenie, że skoro nie nabywa
    prawa do swobodnego dysponowania pojazdami, lecz określoną usługę kontrahenta, nie
    ma konieczności prowadzenia takich analiz.
    18) Czy zostanie zgłoszona do urzędu skarbowego informacja o której mowa w art. 86a
    ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do pojazdów?
    Spółka nie będzie składała ww. zgłoszenia.
    19) Czy Spółka będzie prowadzić ewidencję przebiegu opisanych we wniosku pojazdów, a
    jeżeli tak, czy będzie zawierać wszystkie elementy wymienione w art. 86a ust. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Spółka nie będzie prowadzić ww. ewidencji.

    Podsumowując, Wnioskodawca wskazuje, że zakładany sposób współpracy Spółki i
    kontrahenta w zakresie udostępnienia Spółce określonych zasobów nie oznacza
    jednoczesnego wyzbycia się tych zasobów przez kontrahenta. W tym sensie udostępnienie
    Spółce zasobów nie będzie oznaczało nabycia przez Spółkę samochodu. Prowadzi to do
    wniosku wskazanego w stanowisku Spółki, że nabycie przedmiotowej usługi przez Spółkę
    wiązać się będzie z pełnym odliczeniem VAT naliczonego zgodnie z zasadami ogólnymi,
    bez ograniczeń właściwych dla odliczeń związanych z nabyciem samochodów osobowych,
    wskazanych w art. 86a ust. 1 i następne ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy Spółka będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług w
    związku z nabyciem świadczonej przez Kontrahenta usługi udostępniania zasobów w
    postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców, w sytuacji, gdy
    usługa ta będzie wykorzystywana dla celów świadczenia przez Spółkę usługi przewozowej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Spółka będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług w związku z
    nabyciem świadczonej przez Kontrahenta usługi udostępniania zasobów w postaci
    pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców, w sytuacji, gdy usługa ta
    będzie wykorzystywana dla celów świadczenia przez Spółkę usługi przewozowej. W
    stosunku do nabywanej przez Spółkę usługi Kontrahenta nie ma zastosowania
    ograniczenie prawa do odliczenia VAT wynikające z art. 86a ust. 1 i 2 Ustawy o VAT.
    Zastosowanie ma więc odliczenie VAT na zasadach ogólnych, wskazanych w art. 86 ust. 1
    Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie.
    Z art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że w zakresie w jakim
    towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących nabycie przez tego podatnika towarów i usług. Z perspektywy zasady
    ogólnej opisane we wniosku nabycie przez Spółkę usług ma bezpośredni związek z
    realizacją czynności opodatkowanych stawką VAT. Przesłanki zasady ogólne są więc w tej
    sytuacji spełnione.
    Jednocześnie Ustawa o VAT zawiera zastrzeżenia lub wyłączenia stosowania zasady
    ogólnej. Wśród nich w szczególności należy wymienić wskazane w art. 86a ust. 1 Ustawy o
    VAT ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi.
    Ustawa o VAT zastrzega, że podatnik posiada co do zasady prawo do odliczenia 50%
    naliczonego VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z pojazdami
    samochodowymi, do których należą:
    · Wydatki dotyczące nabycia, importu i wytworzenia pojazdów samochodowych, a także
      nabycia lub importu ich części składowych;
    · Wydatki dotyczące używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy,
      leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową;
    · Wydatki na nabycie lub import paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
      wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy i konserwacji tych
      pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych
      pojazdów.
    Ograniczenie prawa do odliczenia, wynikające z art. 86a ust. 1 Ustawy o VAT nie ma
    zastosowania, gdy pojazdy samochodowe są:
    1) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub

    2) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
      jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
      takie przeznaczenie.
    Ustawa precyzuje przy tym, jak rozumie wykorzystywanie pojazdów samochodowych
    wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika oraz precyzuje warunki formalne, które
    pozwalają na uznanie, że wydatek związany z pojazdem samochodowym daje pełne
    prawo do odliczenia naliczonego VAT.
    Wszystkie powyższe regulacje dotyczą jednak wydatków zdefiniowanych w ustawie jako
    wydatki związane z pojazdem samochodowym. Ocena zasadności stosowania powyższych
    zasad w określonej sytuacji wymaga więc w pierwszej kolejności ustalenia, czy dany
    wydatek mieści się w zakresie świadczeń wymienionych w art. 86a ust. 2 Ustawy o VAT.
    Kategorie wydatków wskazanych w tym przepisie należy interpretować w sposób ścisły
    jako odstępstwo od zasady ogólnej, wyrażonej w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT. Prawo do
    odliczenia podatku naliczonego jest bowiem fundamentalną i integralną częścią
    mechanizmu VAT, wynika z zasady neutralności tego podatku. Ograniczenie tego prawa
    musi więc wynikać z jednoznacznego przepisu prawa i nie może być interpretowane
    rozszerzająco. Pogląd ten jest powszechnie przyjęty i stosowany w praktyce stosowania
    prawa, zarówno organów podatkowych, jak również sądów administracyjnych.
    Praktyka ta wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE w orzeczeniach m.in. C-
    440/04 Axel Kittel i Recolta Recycling SPRL. Jak podkreśla Trybunał „(...) prawo do
    odliczenia stanowi integralną część systemu podatku VAT i zasadniczo nie podlega
    ograniczeniu. Jest ono wykonywane w sposób bezpośredni w stosunku do całego podatku
    obciążającego transakcje powodujące naliczenie podatku (zob. w szczególności wyroki z 6
    lipca 1995 r. w sprawie C-62/93 BP Soupergaz, Rec. str. I-1883, pkt 18, oraz z 21 marca
    2000 r. w sprawach połączonych od C-110/98 do C-147/98 Gabalfrisa i in., Rec. str. I-1577,
    pkt 43).
    System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT
    należnego lub zapłaconego w ramach jego działalności gospodarczej. Wspólny system
    podatku VAT gwarantuje w ten sposób w zakresie ciężaru podatkowego neutralność
    jakiejkolwiek działalności gospodarczej - niezależnie od jej celu lub wyników - pod
    warunkiem, że co do zasady podlega ona sama podatkowi VAT.”
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nabywane przez Spółkę usługi nie będą mieścić
    się w katalogu wymienionym w art. 86 ust. 2 pkt. 1 - 3 Ustawy o VAT:
        Nie są to wydatki dotyczące nabycia, importu i wytworzenia pojazdów
        samochodowych, a także nabycia lub importu ich części składowych (art. 86a ust. 2
        pkt. 1) – Spółka nie będzie nabywać pojazdu samochodowego, nie będzie nabywać
        jego części składowych.
        Spółka nie będzie ponosić wydatków na nabycie paliw do napędu samochodów
        opisanych w stanie faktycznym, nie będzie nabywać także świadczeń w zakresie
        naprawy i konserwacji pojazdów, ani innych towarów i usług związanych z
        eksploatacją lub używaniem tych pojazdów. Nie ma więc zastosowania art. 86a ust.
        2 pkt 3 Ustawy o VAT.
    Co najbardziej istotne z perspektywy omawianego zdarzenia przyszłego, usługa, która
    będzie nabywana przez Spółkę, nie będzie wypełniała definicji „usługi najmu, dzierżawy,
    leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze”, której przedmiotem jest pojazd
    samochodowy. Nabywane usługi nie skutkują więc ograniczeniem prawa do odliczenia
    podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 2 pkt. 2 Ustawy o VAT. Należy przy tym

    zauważyć, że ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „usług najmu, dzierżawy, leasingu”.
    Praktyka stosowania prawa przyjmuje, że powołanie przez przepisy ustawy podatkowej
    pojęcia umowy, która nie jest zdefiniowana w tejże ustawie, uzasadnia definiowanie
    danego pojęcia zgodnie z przepisami prawa cywilnego.
    Umowa najmu, dzierżawy oraz leasingu są zdefiniowane w art. 659 i następnych Kodeksu
    cywilnego.
    Istotą każdej z tych umów jest oddanie danej rzeczy do używania usługobiorcy oraz
    możliwość czasowego korzystania przez usługobiorcę z rzeczy cudzej, za
    wynagrodzeniem. Z tego powodu należy przyjąć, że wskazane w art. 86 ust. 2 pkt. 2
    ustawy o VAT „inne umowy o podobnym charakterze”, jakkolwiek nie objęte konkretną
    definicją, uwzględniać będą analogiczne świadczenia – umowy nienazwane, których istotą
    będzie odpłatne oddanie do używania rzeczy i możliwość korzystania z tej rzeczy przez
    nabywcę świadczenia, za wynagrodzeniem.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisana w niniejszym wniosku umowa „najmu
    samochodu z kierowcą” nie jest skutkuje nabyciem przez Spółkę świadczenia najmu,
    dzierżawy, leasingu lub świadczenia na podstawie umowy o podobnym charakterze.
    Opisane we wniosku świadczenie jest bowiem z perspektywy przepisów Ustawy o VAT
    świadczeniem usługi transportowej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.),
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) podlega odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju. Świadczenie usług podlega co do zasady opodatkowaniu stawką 23%
    VAT. Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, innych niż
    klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane
    z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi aktualnie 8%.
    W załączniku 3 do ustawy o VAT w pozycji 39 - 41 wymienione zostały:
    39. Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski (PKWiU 49.31)
    40. Usługi taksówek (PKWiU 49.32)
    41. Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany (PKWiU 49.39).
    Z art. 5a ustawy o VAT wynika, że towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o
    statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych
    towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie
    powołują symbole statystyczne.
    Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U., poz. 1676), do dnia 31 grudnia 2017 r. dla
    celów podatku od towarów i usług obowiązuje klasyfikacja wprowadzona
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).
    W dziale PKWiU 49.32. „Usługi taksówek” wyróżnić należy:
    · Usługi taksówek, z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z kierowcą (PKWiU
      49.32.11.), oraz
    · Wynajem samochodów osobowych z kierowcą (PKWiU 49.32.12).
    Oznacza to, że wymienione w załączniku 3 do ustawy o VAT „usługi taksówek” obejmują
    oba wskazane powyżej grupowania. Udostępnienie samochodu z kierowcą za
    wynagrodzeniem jest traktowane dla potrzeb VAT (tj. dla potrzeb określenia stawki
    opodatkowania danego świadczenia) jako rodzaj usługi transportowej. Jak wskazuje opis
    klasyfikacji PKWiU, usługi te świadczone są zazwyczaj na określony czas dla ograniczonej

    liczby pasażerów i często obejmują dojazd do więcej niż jednego punktu docelowego.
    Istotą tej usługi nie jest jednak oddanie nabywcy rzeczy do używania, w sposób skutkujący
    wyzbyciem się posiadania przez usługodawcę.
    W realiach opisanego zdarzenia przyszłego Spółka nie będzie nabywać uprawnienia do
    dysponowania rzeczą (pojazdem samochodowym), w sposób wyłączający możliwość
    dysponowania nim przez Kontrahenta. Wręcz przeciwnie, Kontrahent udostępnia własne
    zasoby Wnioskodawcy w określonych ramach – jako pakiet obejmujący zarówno pojazd
    samochodowy, jak również kierowcę obsługującego ów pojazd. Nie będzie możliwe
    wykorzystanie samochodu w inny sposób niż do celów realizacji usługi przewozu, w której
    faktyczne wykonanie (wybór konkretnego zlecenia, sposób jego realizacji) Spółka nie
    będzie zaangażowana. Spółka nie ma także możliwości powierzenia samochodu w celu
    realizacji usług przewozu innej osobie niż kierowca z zasobu dostarczonego przez
    Wnioskodawcę.
    Założenia współpracy pomiędzy Kontrahentem jako świadczeniodawcą a Spółką jako
    świadczeniobiorcą wskazują, że Spółka będzie nabywać kompleksową usługę, którą z
    perspektywy VAT należy uznać za usługę najmu samochodu z kierowcą.
    Pojęcie świadczenia kompleksowego nie jest wskazane wprost w przepisach prawa
    podatkowego, lecz wynika z praktyki ich stosowania, w tym z orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej m.in. w sprawach C-349/96, C-572/07, C-425/06 oraz C-
    463/16. Orzecznictwo to, na przykładzie ostatniego z wymienionych orzeczeń wskazuje
    następujące najważniejsze cechy świadczeń złożonych:
        jedno świadczenie (kompleksowe) występuje wtedy, gdy co najmniej dwa elementy
        bądź co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika na rzecz klienta są ze
        sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne
        świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny;
        mamy do czynienia z jednym świadczeniem, jeżeli jeden lub kilka elementów należy
        uznać za świadczenie główne, natomiast pozostałe elementy należy postrzegać jako
        świadczenie lub świadczenia dodatkowe, traktowane z punktu widzenia
        podatkowego tak jak świadczenie główne;
        świadczenie należy uważać za dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego,
        gdy dla klientów nie stanowi ono celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak
        najlepszy sposób ze świadczenia głównego usługodawcy;
        okoliczność, że taka identyfikacja (tj. ustalenie cen poszczególnych elementów
        usługi) jest możliwa lub że strony umawiają się co do tych cen, nie może bowiem
        uzasadniać odstąpienia od zasad wynikających z orzecznictwa przytoczonego
        (powyżej).
    Również w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych oraz praktyce organów
    podatkowych potwierdzone są powyższe przesłanki rozpoznawania świadczeń o
    charakterze złożonym.
    W interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, wydanej 4 lutego 2025 r. sygn. 0112-
    KDIL3.4012.736.2024.2.MC, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „(...) w
    przypadku czynności o charakterze kompleksowym, o sposobie opodatkowania, w tym
    wysokości stawki podatku, decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do
    czynienia z jedną czynnością kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych czynności.
    Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na podstawie tego, czy dokonywane
    czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie
    gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter”.

    W okolicznościach omawianej sprawy założenia treści umowy pomiędzy stronami nie
    pozwalają na wyodrębnienie poszczególnych elementów świadczenia Kontrahenta na
    rzecz Wnioskodawcy.
    Czynności przewidziane w umowie będą wzajemnie na tyle powiązane, że rozpoznawanie
    odrębnych świadczeń byłoby działaniem sztucznym i nieuzasadnionym gospodarczo.
    Istotne jest w tej sytuacji ustalenie okoliczności, które decydują o charakterze
    przedmiotowej usługi.
    W ocenie Wnioskodawcy, nie można uznać, że istotą i celem umowy w zakresie
    udostępnienia przez Kontrahenta określonych zasobów jest świadczenie usługi najmu.
    Zakres czynności realizowanych przez Kontrahenta w tym zakresie, w szczególności z
    perspektywy realizacji przewozów na podstawie zleceń generowanych w aplikacjach,
    wskazuje, że istotą usługi Kontrahenta jest realizacja transportu.
    Nabycie szeroko pojętych usług transportowych nie jest objęte ograniczeniem prawa do
    odliczenia naliczonego VAT, wskazanym w art. 86a ust. 1 Ustawy o VAT. Jakkolwiek
    świadczenie usług transportu samochodowego nie może być zrealizowane bez
    użytkowania samochodu, nabywca usługi transportowej nie nabywa pojazdu
    samochodowego. Należy więc wyraźnie rozróżnić sytuację, w której nabywca usługi staje
    się posiadaczem i użytkownikiem samochodu osobowego, wykorzystywanego w ramach
    działalności gospodarczej, od sytuacji nabycia usługi transportowej, realizowanej przez
    podmiot trzeci z wykorzystaniem samochodu osobowego. Różnica w tej sytuacji mieści się
    zakresie uprawnień oraz możliwości wykorzystywania samochodu przez usługobiorcę.
    Nabywając usługę „najmu samochodu z kierowcą” Spółka uzyskuje możliwość realizacji
    przez Kontrahenta jako jej podwykonawcy przewozu osób na podstawie zleceń złożonych
    w aplikacji mobilnej przez konsumentów tych usług.
    Zwraca przy tym uwagę, że dla potrzeb statystycznych PKWiU odrębnie definiuje wynajem
    samochodu osobowego z kierowcą, odrębnie zaś – wynajem pojazdu jako takiego. To
    drugie świadczenie jest klasyfikowane w PKWiU 2025 w grupowaniu 77.11.10. „Wynajem i
    dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy”. Objaśnienia do PKWiU
    wyraźnie zastrzegają, że w grupowaniu tym nie należy klasyfikować świadczeń najmu
    pojazdów z kierowcą, dla których właściwym grupowaniem jest kod 49.32.
    Wskazane przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje także potwierdzenie w praktyce
    stosowania prawa. W interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z 24 grudnia 2012 r.
    sygn. IPPP3/443- 906/12-5/LK organ podatkowy wskazał:
    „Usługi wynajmu zostały zawarte w dziale 77 „Wynajem i dzierżawa”, do którego należy m.
    in. grupowanie 77.11 „Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, bez
    kierowcy”.
    Natomiast świadczone na rzecz Wnioskodawcy usługi są sklasyfikowane jako „wynajem
    samochodów osobowych z kierowcą” PKWiU 49.32.12 i należą do działu 49 „Transport
    lądowy i rurociągowy”. A zatem mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę
    opis świadczonych usług oraz fakt, że według klasyfikacji przedmiotowe usługi są
    traktowane jako usługi transportowe, nie można uznać ich za usługi o podobnym
    charakterze do usług wynajmu czy dzierżawy.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w związku z faktem, iż nabywane przez
    Wnioskodawcę usługi, nie będą stanowiły usług, o których mowa w art. 3 ust. 6 oraz art.
    86a ust. 8 ustawy nowelizującej Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało ograniczone
    prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 60% z każdej faktury VAT
    dokumentującej zakup usługi najmu samochodu osobowego wraz z kierowcą nie więcej
    niż 6.000 zł.
    Jednakże w przypadku, gdy usługi te będą nabywane w związku z prowadzoną
    opodatkowaną działalnością Wnioskodawcy, będzie On miał jako podatnik prawo do
    pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie

    przedmiotowych usług na podstawie zasady ogólnej o której mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy”.
    Wprawdzie interpretacja indywidualna prawa podatkowego odnosi się do stanu
    prawnego, który uległ późniejszym zmianom, lecz zasady odliczania podatku naliczonego
    w tym względzie nie zmieniły się.
    Przytoczona powyżej argumentacja organu podatkowego pozostaje więc aktualna.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z treścią ww. przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

    Zatem, dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie
    związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością
    gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
    Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi
    muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to
    podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z
    działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast, ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością
    podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają
    bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie
    warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.
    W każdym przypadku zatem należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być
    zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Z kolei kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami
    samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
      1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
      2) należnego z tytułu:
      a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
      usługobiorca,
      b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
      nabywca,
      c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
      3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
      4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w
        przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33
        ust. 2 i 3 oraz art. 34.
    W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:
      Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu
      przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
      3,5 tony.
    Natomiast stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
        pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem
        tych pojazdów.
    Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.
    W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
        a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
        b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z
        kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu
        drogowym wynika takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
        towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
        działalności gospodarczej podatnika.

    Według art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
        ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
        prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
        wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Na mocy art. 86a ust. 5 ustawy:
      Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
        1) przeznaczonych wyłącznie do:
        a) odprzedaży,
        b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
        c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu
          lub innej umowy o podobnym charakterze
      - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi
      przedmiot działalności podatnika;
        2) w odniesieniu do których:
        a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
          zgodnie z ust. 1 lub
        b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
          kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
        1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
        2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
        3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
          prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
          dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
        4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
          wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
        a) kolejny numer wpisu,
        b) datę i cel wyjazdu,
        c) opis trasy (skąd – dokąd),
        d) liczbę przejechanych kilometrów,
        e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

      - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
      zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
      podatnikiem;
        5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego
          oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Wskazać jednak należy, że kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług
    związanego z pojazdami samochodowymi uregulowane przepisami art. 86a ustawy nie
    znajdują zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż jak wskazano w opisie sprawy Spółka
    nabędzie usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich
    obsługą przez kierowców. Spółka zakłada pozyskiwanie kompletnych usług kontrahenta,
    umożliwiających jej świadczenie usług przewozu, a więc samochodu wraz z kierowcą
    realizującym usługę przewozu. Spółka nie zakłada swobodnego (tj. na dowolne cele)
    dysponowania pojazdami. Zasoby udostępnione jej przez kontrahenta – pojazdy wraz z
    obsługującymi je kierowcami - mają być wykorzystane wyłącznie do realizacji usług
    przewozu przez Spółkę. W tym więc zakresie pojazdy i osoby kierujące pojazdami będą
    oddane przez kontrahenta do dyspozycji Spółki. Spółka będzie uzgadniała z kontrahentem
    pozyskanie określonych zasobów (liczby, rodzaju, marki pojazdów wraz z kierowcami) oraz
    miejsca ich udostępnienia. Natomiast kwestie związane z zarządzaniem np. stanem
    technicznym pojazdów oraz rozwiązywaniem ewentualnych zagadnień związanych z ich
    obsługą przez kierowcę będzie w kompetencji kontrahenta. Celem Spółki jest bowiem
    nabycie kompletnej usługi kontrahenta. Zlecenia usług przewozu w działalności Spółki
    będą generowane za pomocą aplikacji we współpracy z partnerami zewnętrznymi ((...)).
    Proces ten będzie w wysokim stopniu zautomatyzowany, przez co Spółka nie zakłada
    wydawania poleceń osobom obsługującym pojazdy ani nie będzie uczestniczyła w
    podejmowaniu decyzji o wyborze konkretnego zlecenia do realizacji – w tym sensie nie
    będzie podejmowała decyzji o bieżącym wykorzystaniu pozyskanych zasobów.
    Przepisy podatkowe nie definiują pojęcia „wydatki związane z eksploatacją lub używaniem
    pojazdów” użytego przez ustawodawcę w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. W tym przypadku
    należy zatem posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą: „używać” oznacza
    „posługiwać się, stosować coś, korzystać, brać, przyjmować, robić z czegoś użytek,
    wykorzystywać”. Natomiast pojęcie „eksploatować” oznacza „użytkowanie maszyn,
    urządzeń itp.” (wg Słownika Języka Polskiego PWN, www.sjp.pwn.pl).
    A zatem za wydatki związane z pojazdami samochodowymi, zgodnie z art. 86a ust. 2 pkt 3
    ustawy stanowiące „inne wydatki związane z eksploatacją lub używaniem pojazdów”
    należy uznać te wydatki, które łączą się ściśle z użytkowaniem samochodu jako środka
    transportu lub są następstwem takiego użytkowania. Są to więc wydatki ściśle związane z
    eksploatacją lub używaniem pojazdów samochodowych. Prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przysługuje podatnikowi w przypadku nabycia towarów i usług związanych z
    eksploatacją lub używaniem wskazanych i ściśle określonych przez ustawodawcę
    pojazdów. Nabywane towary i usługi muszą być więc ściśle związane z eksploatacją i
    używaniem pojazdów wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Usługa udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą
    przez kierowców nie stanowi zatem wydatków związanych z pojazdami samochodowymi,
    o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy, a więc przepisy te nie mają zastosowania w
    niniejszej sprawie.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że istotnym jest to, że Spółka w żadnym
    momencie nie ma możliwości dysponowania pojazdami. Umowa jaką zawrze Spółka
    przewiduje, że kontrahent udostępni Spółce pojazd wraz z kierowcą. Przy czym Spółka nie
    będzie zatrudniała samodzielnie kierowców, a jedynie będzie nabywać kompletną usługę
    udostępniania pojazdów z kierowcą. Zakładanym celem Spółki jest prowadzenie
    działalności gospodarczej związanej z przewozem osób lub mienia oraz z dostawą
    żywności na podstawie pozyskiwanych zleceń, generowanych przez nabywców ww. usług
    w aplikacjach mobilnych, dostarczonych przez podmioty współpracujące ze Spółką (np.
    (...)). Spółka będzie działała na terytorium Polski jako podatnik VAT czynny (zarejestrowany
    dla celów VAT), którego świadczenia w zakresie przewozów podlegają opodatkowaniu
    stawką VAT, właściwą dla danego świadczenia. Zgodnie z założeniem Spółka nie będzie
    posiadała własnych zasobów personalnych ani floty pojazdów pozwalających na realizację
    planowanej działalności. Spółka zawrze umowę o współpracy z podmiotem powiązanym,
    który takie zasoby posiada. Wnioskodawca nie jest i nie planuje być wspólnikiem
    Kontrahenta.
    Kontrahent dysponuje pojazdami, tj. samochodami osobowymi, skuterami oraz rowerami,
    które mogą być wykorzystane do realizacji usług zakładanych przez Spółkę. Kontrahent
    współpracuje również z osobami zdolnymi do realizacji przewozów osób i mienia, a w
    przedmiocie jego działalności gospodarczej mieszczą się m.in. usługi w zakresie wynajmu i
    dzierżawy oraz usługi transportu lądowego.
    Spółka nie będzie zawierać odrębnych umów na pozyskanie samochodów oraz
    kierowców. Jej celem będzie pozyskanie kompleksowego świadczenia Kontrahenta, w
    postaci udostępnienia mu samochodu lub innego pojazdu wraz z kierowcą, który będzie
    ów pojazd obsługiwał.
    Założenia umowy pomiędzy Spółką (jako usługobiorcą) a Kontrahentem (jako
    usługodawcą) są następujące:
    · Kontrahent udostępni Spółce zasoby konieczne do realizacji usługi, tj. pojazdy wraz z ich
      obsługą przez Kierowców za wynagrodzeniem, dla potrzeb wykonywania świadczenia
      usług transportu osób lub mienia lub dostaw żywności;
    · Kontrahent umożliwi Spółce korzystanie z Pojazdów wraz z zapewnieniem ich obsługi
      przez Kierowców w takim zakresie i w takiej liczbie, aby możliwe było efektywne
      realizowanie działalności przewozowej przez Spółkę;
    · Kontrahent będzie odpowiedzialny za przeszkolenie kierowców i zapewnienie
      możliwości realizacji przez nich przewozów zgodnie z wymogami prawa;
    · Kontrahent będzie odpowiedzialny za przygotowanie i utrzymywanie Pojazdów w stanie
      umożliwiającym realizację przewozów. Wszelkie koszty eksploatacji samochodu będą
      pozostawały poza Spółką, w tym koszty m.in. dokonywania przeglądów technicznych,
      zakupu niezbędnych materiałów eksploatacyjnych, w tym paliwa, a także
      serwisowania i wszelkich napraw pojazdów, jeżeli byłoby to konieczne. Wnioskodawca
      podkreśla że okoliczność ta jest wynikiem fundamentalnego założenia okoliczności
      współpracy pomiędzy Spółką a Kontrahentem, tj. otrzymanie przez Spółkę
      kompleksowego świadczenia w postaci usługi realizowanej przez kompetentnego
      kierowcę za pomocą w pełni przygotowanego do pracy pojazdu, Spółka nie będzie
      natomiast zainteresowana ani utrzymywaniem floty samochodów, ani nie zamierza
      ponosić wydatków związanych z funkcjonowaniem pojazdów.
    · Strony będą się wzajemnie informować o zapotrzebowaniu na zasoby oraz o
      dostępności zasobów, w celu jak najbardziej efektywnego ich wykorzystania dla
      potrzeb opisanej działalności przewozowej;
    · Spółka nie będzie uprawniona do powierzania pojazdów innym osobom niż kierowcy
      współpracujący z Kontrahentem.
    Zakres działań, do których zobowiązuje się Spółka względem kontrahenta obejmuje:

        zgłaszania zapotrzebowania na zasoby konieczne do realizacji usługi;
        zapłaty wynagrodzenia;
        informowania kontrahenta o wszystkich okolicznościach, które mają wpływ na
        realizację umowy oraz przekazywanie kontrahentowi wszelkich informacji,
        dokumentów oraz danych koniecznych do wykonywania umowy, w szczególności
        poprzez systemy informatyczne, którymi będzie wykorzystywać Spółka;
        współpracy z kontrahentem w przypadku zgłoszenia wobec kontrahenta
        jakichkolwiek roszczeń przez osoby trzecie, w związku z wykonywaniem działalności
        przewozowej;
        realizacji innych czynności (o niesprecyzowanym zakresie) związanych z realizacją
        umowy.
    Celem zawarcia przez Spółkę umowy z kontrahentem będzie realizacja przez nią
    działalności przewozowej na podstawie zleceń pozyskiwanych od firm takich, jak (...). W
    tym celu Spółka potrzebuje wsparcia ze strony kontrahenta, który posiada zasoby i
    kompetencje w tym zakresie.
    Umowa pomiędzy Spółką a Kontrahentem będzie realizowana za wynagrodzeniem.
    Wynagrodzenie będzie należne za usługę udostępnienia zasobów, bez podziału na część
    dotyczącą udostępnienia infrastruktury oraz obsługę kierowców. Kalkulacja
    wynagrodzenia zakłada uwzględnienie kosztów poniesionych przez Kontrahenta oraz
    ustalonej przez strony marży.
    Z perspektywy operacyjnej współpraca stron będzie opierała się na złożeniu
    zapotrzebowania przez Spółkę na dany okres określonej liczby pojazdów (z
    uwzględnieniem ich rodzajów), szacowaną liczbę kierowców, którzy mają je obsługiwać
    oraz miejsce ich udostępnienia.
    Spółka nie będzie weryfikowała zleceń usług przewozu w aplikacjach generowanych przez
    ich konsumentów ani ingerowała w praktyce w przebieg realizacji usługi przewozu.
    Wykonanie usługi przewozu będzie wymagało korzystania z aplikacji udostępnionej przez
    jej operatora (np. (...)). Czynności operacyjne w zakresie obsługi tej aplikacji będą
    wykonywane przez kierowców obsługujących dane pojazdy. Celem Spółki jest bowiem
    nabycie kompletnej usługi kontrahenta. W tym znaczeniu, Spółka decydując o
    pozyskiwaniu zasobów od kontrahenta, będzie w praktyce decydowała o ich bieżącym
    przeznaczeniu do swojej bieżącej działalności.
    Zlecenia usług przewozu w działalności Spółki będą generowane za pomocą aplikacji we
    współpracy z partnerami zewnętrznymi ((...)). Proces ten będzie w wysokim stopniu
    zautomatyzowany, przez co Spółka nie zakłada wydawania poleceń osobom obsługującym
    pojazdy ani nie będzie uczestniczyła w podejmowaniu decyzji o wyborze konkretnego
    zlecenia do realizacji – w tym więc sensie nie będzie podejmowała decyzji o bieżącym
    wykorzystaniu pozyskanych zasobów.
    Przedmiotem Pana wątpliwości w rozpatrywanej sprawie jest ustalenie czy Spółka będzie
    miała prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem
    świadczonej przez Kontrahenta usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów
    samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców, w sytuacji, gdy usługa ta będzie
    wykorzystywana dla celów świadczenia przez Spółkę usługi przewozowej, a więc czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Odpowiadając na Pana wątpliwości należy przeanalizować, czy pomiędzy wydatkami
    opisanymi we wniosku, a opodatkowaną działalnością Spółki istnieje związek uprawniający
    do odliczenia podatku naliczonego.

    Jak wynika z opisu sprawy, zakładanym celem Spółki jest prowadzenie działalności
    gospodarczej związanej z przewozem osób lub mienia oraz z dostawą żywności na
    podstawie pozyskiwanych zleceń, generowanych przez nabywców ww. usług w aplikacjach
    mobilnych, dostarczonych przez podmioty współpracujące ze Spółką (np. (...)). Spółka
    będzie działała na terytorium Polski jako podatnik VAT czynny (zarejestrowany dla celów
    VAT), którego świadczenia w zakresie przewozów podlegają opodatkowaniu stawką VAT,
    właściwą dla danego świadczenia (8% lub 23%). Zgodnie z założeniem Spółka nie będzie
    posiadała własnych zasobów personalnych ani floty pojazdów pozwalających na realizację
    planowanej działalności. Spółka zawrze umowę o współpracy z Kontrahentem, który takie
    zasoby posiada. Jej celem będzie pozyskanie kompleksowego świadczenia Kontrahenta, w
    postaci udostępnienia mu samochodu lub innego pojazdu wraz z kierowcą, który będzie
    ów pojazd obsługiwał. Kontrahent udostępni na rzecz Spółki wskazane zasoby za
    wynagrodzeniem. Spółka będzie posiadać narzędzia (aplikację) pozwalające na współpracę
    z firmami takimi jak, (...) w pozyskiwaniu zleceń przewozu i realizacji na tej podstawie
    usług przewozu, a udostępnione Spółce zasoby będą wykorzystywane wyłącznie przez
    Spółkę do realizacji usług przewozów na rzecz konsumentów (osób składających zlecenia
    w aplikacjach partnerów (...).).
    Wobec powyższego, w analizowanej sprawie Spółka spełni warunki, o których mowa w art.
    86 ust. 1 ustawy, ponieważ będzie zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT
    oraz wydatki, które będą poniesione na zakup usługi udostępniania zasobów w postaci
    pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców związane będą z
    czynnościami opodatkowanymi Spółki, tj. świadczeniem przez Spółkę usług przewozowych.
    Zatem, Spółka będzie mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia usługi
    udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez
    kierowców, która jest nabywana w związku ze świadczeniem przez Spółkę czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług - usług przewozowych, zgodnie z art. 86
    ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zastrzec należy, że Organ dokonał oceny prawnej Pana stanowiska tylko w zakresie
    objętym treścią zadanego pytania. Inne kwestie, które nie były przedmiotem pytania, nie
    podlegały analizie w ramach wydanej interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.