Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-453/08-2/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-07-25
Teza: Nabycie przez Spółkę towarów dla celów prowadzonej działalności gospodarczej od podmiotu zagranicznego, spełnia definicje wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów i tym samym podlega opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: kontrahent-kontrahent zagraniczny; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; podmiot-podmiot zagraniczny-nabycie od podmiotu zagranicznego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2008 r. (data wpływu 19 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru od kontrahenta z Unii Europejskiej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru od kontrahenta z Unii Europejskiej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, jak również wykonuje czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia. W ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia Spółka nabywa towary handlowe od stałego kontrahenta z Niemiec, posługując się numerem VAT-UE.

W dniu 5 marca 2008 r. Zainteresowany nabył na terytorium Niemiec komputer, stanowiący środek trwały. Zbywca komputera, nie jest stałym kontrahentem Spółki, był to zakup sporadyczny, a dla powyższej transakcji Spółka podała swój numer VAT-UE. Na otrzymanym rachunku sprzedawca niemiecki wyszczególnił m.in.: wartość brutto w kwocie 2.273,31 EURO, 19% stawkę podatku od wartości dodanej oraz kwotę podatku w wysokości 362,80 EURO. Na rachunku brak jest numeru VAT-UE sprzedawcy niemieckiego, a Wnioskodawca nie posiada wiedzy, czy sprzedawca z Niemiec jest podatnikiem podatku od wartości dodanej. Może jedynie domniemywać, iż skoro sprzedawca niemiecki wykazał na rachunku podatek od wartości dodanej, to jest on podatnikiem tegoż podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy jednorazowa transakcja nabycia towaru na terytorium Niemiec, który nie jest towarem handlowym, stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem podlega m.in. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju. Aby miała miejsce czynność wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, muszą zostać spełnione łącznie przesłanki zawarte w art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z powołanym przepisem, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz; przy czym nabywcą towarów jest podatnik podatku VAT, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika, zaś dokonującym dostawy towarów jest podatnik podatku od wartości dodanej.

Spółka uważa, iż jednorazowa transakcja nabycia towaru, który nie jest towarem handlowym, nie stanowi czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia. Wątpliwości Zainteresowanego, powstały w stosunku do zwrotu użytego przez ustawodawcę w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym „nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika”. Z konstrukcji podatku VAT wynika, iż pod pojęciem czynności wykonywanych przez podatnika podatku VAT, należy rozumieć czynności opodatkowane lub zwolnione od opodatkowania z tytułu ich odpłatnego zbycia. Spółka uważa, iż wyłącznie nabycie towarów handlowych, służy w sposób bezpośredni czynnościom wykonywanym przez podatnika, a nie każde nabycie jakiegokolwiek towaru poza terytorium kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W świetle art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 9 ust. 2 przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest: a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika, b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Definicja towaru zawarta w art. 2 pkt 6 ustawy, dotyczy zarówno towarów handlowych, jak i środków trwałych. Termin użyty przez ustawodawcę, że „nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika”, nie zawęża się tylko do czynności sprzedaży tych towarów. Zwrot ten, bezsprzecznie dotyczy również nabycia towaru w celu wykorzystania go do prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle powołanych wyżej uregulowań oraz w przedstawionym stanie faktycznym należy stwierdzić, iż nabycie przez Spółkę towaru – komputera dla celów prowadzonej działalności gospodarczej od podmiotu gospodarczego będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej w innym państwie członkowskim (na terytorium Niemiec), spełnia definicję wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru zawartą w art. 9 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT.

Dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia fakt, iż dokonującym dostawy towarów nie jest stały kontrahent Wnioskodawcy oraz, że dokonany zakup miał charakter sporadyczny.

Wniosek w zakresie stanu faktycznego dotyczącego wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru od osób prywatnych został rozstrzygnięty pismem z dnia 25 lipca 2008 r. nr ILPP2/443-453/08-3/SJ.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.