Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.470.2025.1.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia
dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko i z ulgi
prorodzinnej.
Słowa kluczowe: małoletni
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W lipcu 2022 r. do Sądu Okręgowego w (...), (...) Wydział Cywilny, złożyła Pani pozew o
    rozwód z wyłącznej winy Pani męża wraz z wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia na czas
    trwania postępowania poprzez zasądzenie alimentów na rzecz małoletniego syna A.A.
    Ze związku małżeńskiego ma Pani małoletniego syna A.A. urodzonego (...) 2015 r. w (...).
    Nie jest Pani matką, opiekunem prawnym innych dzieci niż wymienionego w treści
    wniosku syna. Wychowuje Pani tylko syna wymienionego w treści wniosku.
    W pozwie wniosła Pani także o pozostawienie Pani władzy rodzicielskiej nad małoletnim
    synem, z jednoczesnym ograniczeniem tej władzy ojcu do współdecydowania w istotnych
    sprawach małoletniego związanych z wyjazdami zagranicznymi innymi niż turystyczne.
    (...) 2022 r. sędzia Sądu (...) w (...), (...) Wydział Cywilny, wydał postanowienie w sprawie
    zabezpieczenia alimentów na czas trwania postępowania w wysokości 1000 zł miesięcznie,
    płatnych od 1 lipca 2022 r. (po wyprowadzce, tj. od 12 grudnia 2021 r., A.B. nie płacił na
    utrzymanie syna) oraz zostało wydane postanowienie dotyczące zabezpieczenia, na czas
    trwania sprawy o rozwód, w sprawie ustalenia kontaktów ojca z małoletnim w taki sposób,
    aby odbywały się w pierwszą i trzecią sobotę i niedzielę miesiąca w miejscu zamieszkania
    dziecka, w obecności matki, w godzinach od 12:00 do 18:00.
    Ojciec nie pojawiał się regularnie na kontaktach z dzieckiem lub skracał czas kontaktu
    wskazany przez sąd.
    (...) 2024 r. pomiędzy Panią a Pani mężem orzeczono rozwód, sygn. akt (...), wyrok
    uprawomocnił się (...) 2024 r. Sędzia Sądu (...) w (...), (...) Wydział Cywilny, wydał wyrok, w
    którym:
      · rozwiązał przez rozwód małżeństwo zawarte (...) 2014 r. z wyłącznej winy Pani męża;
      · pozostawił matce władzę rodzicielską nad małoletnim synem urodzonym (...) 2015 r.,
        z jednoczesnym jej ograniczeniem ojcu do współdecydowania w istotnych sprawach
        dziecka związanych z wyjazdami zagranicznymi innymi niż turystyczne;
      · ustalił miejscem zamieszkania dziecka każdorazowe miejsce zamieszkania matki, czyli
        Pani;

      · ustalił kontakty ojca z dzieckiem w miejscu zamieszkania dziecka w każdą pierwszą i
        trzecią sobotę miesiąca w godzinach 12.00-18.00 z możliwością wyjścia na spacer
        poza miejsce zamieszkania dziecka przez jedną godzinę bez obecności matki i bez
        udziału osób trzecich oraz w każdą pierwszą i trzecią niedzielę miesiąca w
        godzinach 10.00-16.00 z możliwością wyjścia na spacer poza miejsce zamieszkania
        dziecka przez jedną godzinę bez obecności matki i bez udziału osób trzecich;
      · ustalił koszty utrzymania, tj. alimenty w kwocie 1000 zł miesięcznie.
    Miejsce zamieszkania małoletniego dziecka A. (od momentu narodzin) było i będzie takie
    samo jak Pani miejsce zamieszkania, aktualnie jest to dom jednorodzinny, gdzie mieszka
    wyłącznie Pani z synem, ul. (...), (...).
    Aktualnie, Pani syn uczęszcza do III klasy szkoły podstawowej.
    Ojciec dziecka nie interesuje się edukacją syna, wszystkie informacje dotyczące dziecka są
    przekazywane wyłącznie Pani, ponieważ ojciec nigdy nie pojawił się w szkole. Ojciec
    dziecka wykazuje słaby kontakt z synem, nigdy nie przyprowadzał dziecka do przedszkola
    czy szkoły oraz nie odbierał syna po zajęciach, nie uczestniczył w życiu przedszkolnym
    /szkolnym syna, nie brał udziału w zebraniach, uroczystościach oraz nie był widywany na
    terenie przedszkola/szkoły. Pani syn jest leczony z powodu astmy oskrzelowej, jest pod
    stałą opieką poradni alergologicznej od 2018 r., jest regularnie kontrolowany i wymaga
    regularnego przyjmowania leków. W 2022 r. została także zdiagnozowana alergia. Pani syn
    odbywa dodatkowe wizyty w czasie zaostrzeń choroby, jest leczony przewlekle od
    drugiego roku życia, wymaga stałego przyjmowania leków i kontroli lekarzy specjalistów
    poza miejscem zamieszkania. Do alergologa dziecko przychodzi wyłącznie z Panią, a ojciec
    nigdy nie był na wizycie lekarskiej z synem. Pani syn cały 2024 r. uczęszczał na zajęcia
    taekwondo oraz piłkę nożną, na które dowozi dziecko Pani oraz których opłaty ponosi
    tylko Pani. Ojciec dziecka nigdy na zajęciach się nie pojawił.
    Od momentu wyprowadzki (12 grudnia 2021 r.), przez cały 2022 r., przez cały 2023 r. oraz
    do momentu orzeczenia rozwodu ojciec nie wykorzystywał przysługujących mu atrybutów
    władzy rodzicielskiej.
    Od dnia ogłoszenia wyroku, tj. od (...) 2024 r., ojciec całkowicie zerwał kontakt z dzieckiem,
    na kontaktach nie pojawił się ani razu oraz w żadnej innej formie nie kontaktował się z
    Panią oraz z dzieckiem. Nie jest zainteresowany leczeniem syna, jego edukacją, zajęciami
    dodatkowymi, czy życiem codziennym. Wszelkie sprawy organizacyjno-bytowe, jak
    wyżywienie, zapewnienie odzieży, środków higieny, pomocy naukowych, zabawek, wizyt
    lekarskich, logistyki związanej z uczęszczaniem dziecka do szkoły, na zajęcia dodatkowe,
    na zajęcia sportowe, kontakty towarzyskie, wyjazdy rekreacyjne, pomoc w odrabianiu
    lekcji, zakupy oraz podawanie leków, ponoszenie wydatków związanych z wypoczynkiem,
    branie czynnego udziału w sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem,
    dodatkowymi zajęciami, wszelka odpowiedzialność za dobrostan, edukacje i rozwój ogólny

    syna, jak i ewentualne, dodatkowe koszty, cały trud wychowania, dbałości o rozwój
    fizyczny, duchowy i emocjonalny spoczywa na Pani.
    Ojciec dziecka nie uczestniczy w wychowaniu syna, nie kupuje synowi ubrań, pomocy
    szkolnych, zabawek, nie spędza z nim wakacji ani świąt, nie poczuwa się do
    odpowiedzialności za swoje dziecko. Ojciec nie ponosi żadnych, dodatkowych wydatków
    na dziecko, ograniczając się jedynie do płacenia alimentów.
    Pomiędzy Panią a ojcem dziecka, którego dotyczy Pani zapytanie, nie doszło do
    porozumienia, co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej na lata podatkowe, których
    dotyczy wniosek.
    Z ojcem dziecka ani Pani, ani Pani syn nie macie kontaktu i nie jest Wam znane jego
    aktualne miejsce przebywania.
    Jest Pani osobą samotną, nie zawarła Pani ponownie związku małżeńskiego ani też nie
    pozostaje Pani w żadnym związku nieformalnym, mieszka Pani tylko z synem.
    Nie jest Pani matką, opiekunem prawnym innych dzieci niż wymienionego w treści
    wniosku syna. Wychowuje Pani tylko syna wymienionego w treści wniosku.
    Dochody jakie uzyskała Pani w 2024 r. pochodzą ze stosunku pracy na pełen etat oraz z
    umowy zlecenia. Ponadto, pobiera Pani świadczenie wychowawcze 800 zł oraz
    jednorazowo w roku świadczenie „dobry start” w wysokości 300 zł oraz alimenty w
    wysokości 1000 zł miesięcznie.
    W 2024 r. osiągnęła Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa
    w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W 2024 r. do Pani oraz do Pani syna nie miały zastosowania przepisy art. 30c
    (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji
    rolnej, podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z
    wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy (tj. z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu
    prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
    kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
    pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów.
    W 2024 r. Pani oraz Pani syn nie podlegaliście opodatkowaniu na zasadach wynikających z
    ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
    aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma
    Pani nieograniczony obowiązek podatkowy.

    W okresie, którego dotyczy zapytanie, małoletnie dziecko, o którym mowa we wniosku, na
    podstawie orzeczenia sądu nie zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
    całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.
    W 2024 r. uzyskała Pani dochód w wysokości 87 940,58 zł (wysokość składek na
    ubezpieczenie społeczne – 12 363,58 zł, wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne – 7
    003,33 zł), więc dochód pomniejszony o ww. składki wyniósł w 2024 r. – 68 573,67 zł.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i obowiązującego stanu prawnego,
    spełnia Pani warunki zawarte w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, dotyczące preferencyjnego rozliczenia dochodów w sposób przewidziany dla
    osoby samotnie wychowującej dziecko za 2024 r. oraz możliwości rozliczania się w ten
    sposób w latach przyszłych, w przypadku dalszego trwania sytuacji opisanej we wniosku, a
    także, czy spełnia Pani warunki zawarte w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych dotyczące możliwości odliczenia w całości ulgi prorodzinnej na syna za
    2024 r. oraz możliwości rozliczania się w ten sposób w latach przyszłych, w przypadku
    dalszego trwania sytuacji opisanej we wniosku?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, jak wynika z powyższego, jest Pani matką samotnie wychowującą dziecko,
    gdyż ojciec nie brał udziału w opiece i wychowaniu syna. Natomiast opieka sprawowana
    była i jest wyłącznie przez Panią. Wszelka odpowiedzialność za dobrostan, edukację i
    rozwój ogólny Pani syna, jak i ewentualne, dodatkowe koszty, cały trud wychowania,
    dbałości o rozwój fizyczny, duchowy i emocjonalny spoczywa na Pani.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    Uważa Pani, iż spełnia Pani kryteria rodzica samotnie wychowującego dziecko i
    przysługuje Pani prawo do preferencyjnego opodatkowanie dochodów na podstawie art.
    6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym dla osób fizycznych oraz w myśl art. 27f ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pani prawo do odliczenia ulgi w
    całości na małoletnie dziecko, w stosunku do którego wykonywała Pani władzę
    rodzicielską, zarówno za 2024 r., jak i możliwość rozliczania się w ten sposób w latach
    przyszłych w przypadku dalszego trwania sytuacji opisanej we wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    Zgodnie z art. 6 ust. 4g ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, ma zastosowanie również do
      osób, o których mowa w art. 3 ust. 2a, samotnie wychowujących w roku
      podatkowym dzieci określone w ust. 4c, z uwzględnieniem ust. 4e, jeżeli osoby te
      spełniają łącznie następujące warunki:
      1) mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita
      Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
      2) osiągnęły podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przychody w wysokości stanowiącej co najmniej 75% całkowitego przychodu
      osiągniętego w danym roku podatkowym;

      3) udokumentowały certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów
      podatkowych.
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od
    spełnienia łącznie następujących warunków:
      · posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie
        wychowującej dziecko (dzieci);
      · wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym
        dziecka (dzieci);
      · nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) przychodów
        /dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
        z wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym
        przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo
        przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub
        odliczeń;
      · niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) opodatkowaniu
        na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym
        lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych.
    Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być
    odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym
    określonym w tym przepisie jest osobą samotnie wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, zupełnie sama (bez
    udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego,
    ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego
    wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww.
    ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób

    samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego
    osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi
    faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
    Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Przy czym, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady
    powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
    z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Niezbędną przesłanką w przedmiotowej sprawie jest, jak już wcześniej zaznaczono, aby
    osoba, która chce skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku
    podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała
    dziecko. Podkreślić należy, że wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego
    utrzymania”, czy też czasowego (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół
    czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze psychicznej oraz
    zapewnienia mu materialnych podstaw rozwoju.
    Z istoty pojęcia „osoba samotnie wychowująca dzieci” należy wyprowadzić taki stan, w
    którym nie wystąpi konkurencja wspomnianych w analizowanym przepisie art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osób.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców
    był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko
    zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi
    rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie
    (w określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień
    ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni
    powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który
    wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób
    zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem
    i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (przy którym dziecko mieszka) prawa
    do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko,
    gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył
    władzy rodzicielskiej, a jednocześnie ojciec (matka) dziecka częściowo wypełnia
    postanowienia wyroku sądowego w zakresie realizacji kontaktów z dzieckiem/świadczeń
    alimentacyjnych. Jednakże wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na
    jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie
    dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania
    człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą
    rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic
    osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania
    wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób
    zapewniający jego prawidłowy rozwój.
    Zatem, prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają
    prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez
    cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan
    zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że skoro sąd w wyroku rozwodowym pozostawił
    matce (Pani) władzę rodzicielską nad małoletnim synem, z jednoczesnym jej
    ograniczeniem ojcu do współdecydowania w istotnych sprawach dziecka związanych z
    wyjazdami zagranicznymi innymi niż turystyczne, ustalił miejscem zamieszkania dziecka
    każdorazowe miejsce zamieszkania matki (brak opieki naprzemiennej) oraz w 2024 r.
    ojciec całkowicie zerwał kontakt z dzieckiem, na kontaktach nie pojawił się ani razu oraz w
    żadnej innej formie nie kontaktował się z Panią oraz z dzieckiem, nie jest Pani znane jego
    aktualne miejsce przebywania, ojciec nie był zainteresowany leczeniem syna, jego
    edukacją, zajęciami dodatkowymi, życiem codziennym, nie uczestniczył w wychowaniu
    syna, nie kupował synowi ubrań, pomocy szkolnych, zabawek, nie spędzał z nim wakacji
    ani świąt, nie poczuwał się do odpowiedzialności za swoje dziecko, nie ponosił żadnych,
    dodatkowych wydatków na dziecko, ograniczając się jedynie do płacenia alimentów,
    wszelkie sprawy organizacyjno-bytowe, jak wyżywienie, zapewnienie odzieży, środków
    higieny, pomocy naukowych, zabawek, wizyt lekarskich, logistyki związanej z
    uczęszczaniem dziecka do szkoły, na zajęcia dodatkowe, na zajęcia sportowe, kontakty
    towarzyskie, wyjazdy rekreacyjne, pomoc w odrabianiu lekcji, zakupy oraz podawanie
    leków, ponoszenie wydatków związanych z wypoczynkiem, branie czynnego udziału w
    sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami,
    wszelka odpowiedzialność za dobrostan, edukację i rozwój ogólny syna, jak i ewentualne,
    dodatkowe koszty, cały trud wychowania, dbałości o rozwój fizyczny, duchowy i
    emocjonalny spoczywał na Pani, to spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, może Pani skorzystać w zeznaniu podatkowym za 2024 r., z preferencyjnego
    rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przysługiwać Pani będzie również prawo do rozliczania się w 2025 r. i w kolejnych latach,
    w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko określony w art. 6 ust.
    4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie zmienią się
    opisane okoliczności sprawy lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym
    zakresie.

    Przechodząc natomiast do kwestii możliwości skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej
    na małoletniego syna wskazać należy, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
      1) wykonywał władzę rodzicielską;
      2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
      3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
      orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Zgodnie art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
      nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
      podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem
      podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust.
      4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
      2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Art. 27f ust. 2c ww. ustawy stanowi, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
      1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
      całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
      2) wstąpiło w związek małżeński.
    Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1
      lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
      1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
      przepisów;
      2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
      praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w

      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa
      w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30
      kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) odpis aktu urodzenia dziecka;
      2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
      3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
      rodziną zastępczą a starostą;
      4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta
      przebywa z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym
      osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u
      którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z
      rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    Stosownie do art. 92 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Na gruncie art. 93 § 1 ww. Kodeksu:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Jak stanowi art. 95 § 1 ww. Kodeksu:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim.
      Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je
      należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
    W myśl art. 97 § 1 ww. Kodeksu:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane
      i uprawnione do jej wykonywania.
    Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu,
      sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania
      i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
      do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego
      wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może
      powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając
      władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku
      do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego
    dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można
    utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie
    władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi
    prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad

    małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy
    przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie
    władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania.
    Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
    wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy
    czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do
    uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne
    uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości.
    Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo
    poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i
    pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem
    spędzania wolnego czasu.
    W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów
    na dzieci, nie jest rozstrzygający dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską.
    Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a więc
    spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.
    Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad
    osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu
    rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty
    może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw
    rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać,
    że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.
    Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy
    spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad
    małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności
    podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb
    fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy
    zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i
    konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.
    Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę
    rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji
    przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy
    zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim
    dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce
    zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę
    podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
    wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
    rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej na
    małoletniego syna za 2024 r., 2025 r. i w kolejnych latach wskazać należy, że w przypadku
    rodziców, którym przysługuje ulga tylko na jedno dziecko istnieje ograniczenie
    zastosowania tej ulgi, polegające na wprowadzeniu przez ustawodawcę limitu dochodów,
    stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, prawo do zastosowania ww. odliczenia w
    przypadku wykonywania władzy rodzicielskiej w stosunku do jednego małoletniego
    dziecka przysługuje, jeżeli dochody podatnika niepozostającego w związku małżeńskim, w
    tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty
    56 000 zł.
    Wyjątkiem jest tu podatnik samotnie wychowujący małoletnie dziecko wymieniony w art. 6
    ust. 4c i 4g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do którego limit kwoty
    dochodu wynosi 112 000 zł.

    Wysokość tych dochodów ustalić należy w sposób określony w powołanym art. 27f ust. 2a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody uzyskane łącznie w
    danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
    określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w
    art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa uznać
    należy, że skoro od 12 grudnia 2021 r. ojciec Pani syna nie mieszka z Panią i synem, w
    2024 r. przed ogłoszeniem wyroku rozwodowego ojciec dziecka nie pojawiał się regularnie
    na kontaktach z dzieckiem lub skracał czas kontaktu wskazany przez sąd w sprawie
    zabezpieczenia alimentów na czas trwania postępowania rozwodowego, natomiast od
    dnia ogłoszenia wyroku, tj. (...) 2024 r., ojciec całkowicie zerwał kontakt z dzieckiem, na
    kontaktach nie pojawił się ani razu oraz w żadnej innej formie nie kontaktował się z Panią
    oraz z dzieckiem, nie jest Pani znane jego aktualne miejsce przebywania, ojciec nie był
    zainteresowany leczeniem syna, jego edukacją, zajęciami dodatkowymi, życiem
    codziennym, nie uczestniczył w wychowaniu syna, nie kupował synowi ubrań, pomocy
    szkolnych, zabawek, nie spędzał z nim wakacji ani świąt, nie poczuwał się do
    odpowiedzialności za swoje dziecko, nie ponosił żadnych, dodatkowych wydatków na
    dziecko, ograniczając się jedynie do płacenia alimentów, wszelkie sprawy organizacyjno-
    bytowe, jak wyżywienie, zapewnienie odzieży, środków higieny, pomocy naukowych,
    zabawek, wizyt lekarskich, logistyki związanej z uczęszczaniem dziecka do szkoły, na
    zajęcia dodatkowe, na zajęcia sportowe, kontakty towarzyskie, wyjazdy rekreacyjne,
    pomoc w odrabianiu lekcji, zakupy oraz podawanie leków, ponoszenie wydatków
    związanych z wypoczynkiem, branie czynnego udziału w sprawach dotyczących dziecka
    związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami, wszelka odpowiedzialność za
    dobrostan, edukację i rozwój ogólny syna, jak i ewentualne, dodatkowe koszty, cały trud
    wychowania, dbałości o rozwój fizyczny, duchowy i emocjonalny spoczywał na Pani oraz
    Pani dochody w 2024 r. ustalone w sposób określony w art. 27f ust. 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – nie przekroczyły kwoty 112 000 zł, to przysługuje Pani
    za 2024 r. wyłączne prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, wynikającej
    z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 100% kwoty
    ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na
    małoletniego syna.
    Przysługiwać Pani będzie także prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej
    w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych na małoletniego syna w 2025 r. i w latach następnych,
    jeżeli nie zmienią się opisane okoliczności sprawy lub nie ulegną zmianie przepisy prawa
    podatkowego w tym zakresie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (np. ojca Pani dziecka).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.