Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-480/15/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-12-21
Teza: Czy umowa przedmiotowej pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 listopada 2015 r. (data wpływu do Organu – 10 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2015 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (Pożyczkobiorca) jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca zawarł w 2013 r. na terytoriom Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z obywatelem brytyjskim (Pożyczkodawcą) umowę pożyczki. W momencie zawierania umowy środki pieniężne, których dotyczyła umowa znajdowały się na rachunku bankowym Pożyczkodawcy prowadzonym przez bank mający siedzibę na terytorium brytyjskim.

Umowa zakłada, że Pożyczkodawca stawia środki do dyspozycji Pożyczkobiorcy w dniu zawarcia umowy i od tego dnia naliczane są odsetki. Pożyczkodawca będzie dokonywał wypłat kwoty pożyczki transzami, w terminach i kwotach określanych na bieżąco przez Pożyczkobiorcę. Z umowy wynika, że Pożyczkodawca będzie przekazywał środki pieniężne na rachunek bankowy Pożyczkobiorcy prowadzony w Polsce:

*   bezpośrednio z rachunku prowadzonego w Wielkiej Brytanii lub
*   pośrednio poprzez przelew z rachunku bankowego Pożyczkodawcy prowadzonego w Wielkiej Brytanii na rachunek bankowy Pożyczkodawcy prowadzony w Polsce i następnie na rachunek bankowy Pożyczkobiorcy prowadzony w Polsce.

Środki pieniężne były i będą przekazywane w kilkunastu transzach przez okres kilku lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy umowa przedmiotowej pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy pożyczka zawarta na terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce. Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają m.in. umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Stosownie do art. 1 ust. 4 ww. ustawy, umowa ta może podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jeżeli jej przedmiotem są:

*   rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
*   rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dla określenia więc czy pożyczka podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych należy przeanalizować dwa aspekty, tj. gdzie czynność zawarcia umowy została dokonana i gdzie znajdowały się środki pieniężne w momencie zawarcia umowy.

Zgodnie z wykładnią językową art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych fakt, iż środki w momencie dokonania czynności cywilnoprawnej znajdowały się na rachunku bankowym w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz umowa została zawarta poza granicami Polski wyklucza możliwość opodatkowania umowy w Polsce. Sposób późniejszego przekazywania środków pieniężnych (bezpośrednio lub pośrednio z rachunku bankowego prowadzonego w Wielkiej Brytanii) nie ma znaczenia.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca powołał się na interpretacje indywidualne przywołując ich fragmenty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stany faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U., Nr 101, poz. 649, ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U., Nr 16, poz. 93, ze zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu – który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (Pożyczkobiorca) jest osobą fizyczną podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca zawarł w 2013 r. na terytoriom Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z obywatelem brytyjskim (Pożyczkodawcą) umowę pożyczki. W momencie zawierania umowy środki pieniężne, których dotyczyła umowa znajdowały się na rachunku bankowym Pożyczkodawcy prowadzonym przez bank mający siedzibę na terytorium brytyjskim.

Umowa zakłada, że Pożyczkodawca stawia środki do dyspozycji Pożyczkobiorcy w dniu zawarcia umowy i od tego dnia naliczane są odsetki. Pożyczkodawca będzie dokonywał wypłat kwoty pożyczki transzami, w terminach i kwotach określanych na bieżąco przez Pożyczkobiorcę. Z umowy wynika, że Pożyczkodawca będzie przekazywał środki pieniężne na rachunek bankowy Pożyczkobiorcy prowadzony w Polsce.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zawarta w 2013 r. umowa pożyczki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – środki pieniężne będące przedmiotem umowy pożyczki w chwili jej zawarcia znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (na zagranicznym rachunku bankowym Pożyczkodawcy prowadzonym przez bank mający siedzibę na terytorium brytyjskim) oraz umowa została zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.