Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.474.2018.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-19
Teza: w zakresie prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „…”
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 lipca 2018 r (data wpływu 12 lipca 2018 r.) uzupełnionym pismem z 7 września 2018 r. (data wpływu 14 września 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 7 września 2018 r. (data wpływu 14 września 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 4 września 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.474.2018.1.AR.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 7 września 2018 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Miasto wystąpiło z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu pn. „…” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa X na lata 2014-2020 Poddziałanie 4.3.1 Efektywność energetyczna odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej- ZIT Subregionu \`(...)\` .

Miasto jest miastem na prawach powiatu. Zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. – Dz. U. z 2018 r., poz. 995, ze zm.) miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Opisany w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej projekt jest realizowany w związku z działalnością statutową miasta, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz.994 ze zm.), który stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, a w szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego.

W ramach projektu nastąpi poprawa efektywności energetycznej budynku uzyskana poprzez poprawę izolacyjności przegród budowlanych w wyniku wykonania termomodernizacji polegającej na ociepleniu ścian zewnętrznych, ociepleniu stropu poddasza, ociepleniu ścian piwnic oraz wykonaniu izolacji przeciwwilgociowej budynku. Projekt obejmuje wykonanie niezbędnych robót budowlanych.

Dla wyżej wymienionego projektu została wydana w dniu 17 stycznia 2018 r. interpretacja indywidualna nr 0112-KDIL1-1.4012.645.2017.1.0A, jednakże wówczas Wnioskodawca opisując stan faktyczny nie wskazał, że w przedmiotowym budynku mieszkalnym znajdują się również dwa garaże przeznaczone pod wynajem.

W związku z tym Wnioskodawca występuje o ponowne wydanie interpretacji, informując, że budynek przy ul. Y składa się z części mieszkalnej o powierzchni 311,78 m2, która stanowi 87,98% całkowitej powierzchni budynku oraz dwóch garaży o powierzchni 42,60 m2, które stanowią 12,02% całkowitej powierzchni budynku.

Budynek podlegający modernizacji przeznaczony jest częściowo na cele mieszkaniowe i w tym zakresie jest wykorzystywany do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT, ale zwolnionych od tego podatku, a częściowo – na wynajem dwóch garaży, wobec tego jest wykorzystywany także do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że nabywane w ramach realizacji projektu towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę zarówno do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług jak i do czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Z najemcami mieszkań i garaży są zawarte odpłatne umowy najmu. Najemcy wykorzystują i będą wykorzystywać mieszkania zgodnie z ich przeznaczeniem, to jest wyłącznie na cele mieszkalne.

Nieruchomość nie jest i nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności poza działalnością gospodarczą tzn. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Po zmodernizowaniu przedmiotowego budynku w ramach projektu, przeznaczenie infrastruktury mieszkaniowej nie ulegnie zmianie.

Do realizacji projektu wnioskodawca zakupuje towary i usługi niezbędne dla osiągnięcia zamierzonego w projekcie celu, a wszystkie faktury dokumentujące ponoszenie wyżej wymienionych wydatków są i będą wystawione na Miasto.

Modernizowany budynek stanowi własność Wnioskodawcy.

Wydatki inwestycyjne realizowane w ramach projektu stanowią „ulepszenie” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Pierwsze wydatki zostały poniesione w 2015 r. Wartość faktur na sporządzenie dokumentacji obejmowała całość budynku przy ul. Y – wykonawca nie wyodrębnił na fakturach kwot wydatków dotyczących powierzchni wynajmowanych garaży.

Kolejne wydatki zostały poniesione w 2017 r. i dotyczyły opracowania studium wykonalności dla projektu. Wystawiona faktura obejmowała wartość studium wykonalności dla całości budynku. Wykonawca nie wyodrębnił na fakturach kwot wydatków dotyczących powierzchni wynajmowanych w budynku garaży.

Od wydatków poniesionych w ramach przedmiotowego projektu Wnioskodawca nie dokonał do tej pory odliczenia podatku VAT naliczonego.

Beneficjentem projektu jest Wnioskodawca – miasto, który na podstawie pełnomocnictwa z dnia 26 czerwca 2015 r. powierzył spółce miejskiej, w której posiada 100% udziałów (dalej: Spółka) realizację określonych czynności w ramach przedmiotowego projektu.

Pełnomocnictwo przewidywało między innymi zawieranie przez Spółkę z wykonawcami umów w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy oraz refakturowanie na Wnioskodawcę kosztów wynikających z tychże umów.

Zgodnie z pełnomocnictwem – w 2015 r., po zawarciu umowy pomiędzy Spółką, a wykonawcą zewnętrznym – opracowana została dokumentacja techniczna, której koszt został wstępnie poniesiony przez Spółkę, która dokonała zapłaty wykonawcom, a następnie odsprzedany w tej samej wartości Wnioskodawcy (refakturowany), po czym Wnioskodawca dokonał zapłaty spółce kwot wynikających z tych refaktur.

W 2017 roku wprowadzono zmianę do wskazanego wyżej pełnomocnictwa, która przewiduje zawieranie z wykonawcami umów, gdzie zamawiającym nabywcą jest Wnioskodawca, w imieniu i na rzecz którego działa Spółka.

W związku z powyższym wszystkie kolejne umowy w ramach projektu są zawierane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, a tym samym faktury są wystawiane na Wnioskodawcę (jako na nabywcę); Wnioskodawca dokonuje zapłaty bezpośrednio wykonawcom. Taki sposób rozliczania będzie stosowany do końca realizacji projektu. Jednocześnie należy podkreślić, że – niezależnie od sposobu przepływu środków w ramach projektu – wszystkie koszty były i są ponoszone przez Wnioskodawcę – czyli beneficjenta projektu.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

Termin realizacji projektu:

Data rozpoczęcia: 6 listopada 2015 r.

Data zakończenia: 30 listopada 2018 r.

W odniesieniu do wydatków poniesionych w 2015 r. i 2017 r. dotyczących dokumentacji technicznej i studium wykonalności niemożliwe jest wyodrębnienie zakupów związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz czynnościami zwolnionymi. Natomiast wydatki poniesione w 2018 r. dotyczące robót budowlanych będą udokumentowane fakturami VAT, na których wykonawca dokona wyodrębnienia, jaka część robót związana jest z czynnościami opodatkowanymi, a jaka ze zwolnionymi.

Wartość proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT dla jednostki Urząd wynosi:

*   za rok 2016 – 30%
*   za rok 2017 – 31%

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Miastu przysługuje prawo do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu opisanego w części G niniejszego wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy, Miastu przysługuje prawo do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu opisanego w części G niniejszego wniosku, dotyczącego wydatków związanych z budynkiem przy ul. Y zarówno już poniesionych (na sporządzenie dokumentacji technicznej), jak i planowanych. Jednakże jest to prawo częściowe – tzn. dotyczące wyłącznie wydatków poczynionych na część nieruchomości przeznaczonej pod najem:

*   w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2015 r. i 2017 r. (faktury wystawione na cały budynek przy ul. Y, wydatki związane za sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT) – Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży (art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT) obliczony dla jednostki Urząd Miasta.
*   w odniesieniu do wydatków planowanych do poniesienia w ramach przedmiotowego projektu:

w przypadku faktur, które będą zawierać wyszczególnienie wartości wydatków inwestycyjnych przypadających odpowiednio na: powierzchnie wynajmowane (garaże) i mieszkalne, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w sposób bezpośredni od wydatków dotyczących powierzchni przeznaczonej pod najem garaży, a od wydatków dotyczących powierzchni mieszkalnej nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, zaś w przypadku braku wyszczególnienia na fakturze jaka część wydatku przypada na powierzchnię wynajmowanych garaży, a jaka na powierzchnię mieszkalną, wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży (art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT) obliczony dla jednostki Urząd Miasta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.

W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (art. 90 ust. 1 ustawy).

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).

W świetle art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku (art. 90 ust. 9a ustawy).

Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy – w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Od 1 stycznia 2018 r. rozszerzono artykuł 90 o ustępy: 10a i 10b.

Zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.

W świetle art. 90 ust. 10b ustawy, przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 10a, rozumie się:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że z dniem 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotów środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 280), zwana dalej „ustawą centralizacyjną”.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, jednostka samorządu terytorialnego, która podjęła w roku 2016 lub 2017 rozliczanie podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi, do końca roku 2017 przyjmuje dla celów proporcjonalnego odliczenia, o którym mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, proporcję wyliczoną odrębnie dla każdej jednostki organizacyjnej zgodnie z art. 90 ust. 3-6, 9a i 10 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywania przy pomocy tej jednostki organizacyjnej czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Należy nadmienić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Dotyczą zatem czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych). Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy. W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Tym samym jak wynika z konstrukcji cyt. wyżej przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli do zakupów kwalifikowanych jako „zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną”.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późń. zm.), w miastach powyżej 100 000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta. Dotyczy to również miast, w których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy prezydent miasta był organem wykonawczo-zarządzającym.

Natomiast stosownie do treści art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 995, z późn. zm.), prawa powiatu przysługują miastom, które w dniu 31 grudnia 1998 r. liczyły więcej niż 100 000 mieszkańców, a także miastom, które z tym dniem przestały być siedzibami wojewodów, chyba że na wniosek właściwej rady miejskiej odstąpiono od nadania miastu praw powiatu, oraz tym, którym nadano status miasta na prawach powiatu, przy dokonywaniu pierwszego podziału administracyjnego kraju na powiaty.

Na podstawie art. 92 ust. 2 cyt. ustawy, miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.

Należy nadmienić, że gmina, w świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego (art. 7 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. (art. 9 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Miasto realizuje projekt pn. „…”. Wnioskodawca jest miastem na prawach powiatu. Opisany, we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, projekt jest realizowany w związku z działalnością statutową Miasta na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, a w szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego.

Budynek podlegający modernizacji przeznaczony jest częściowo na cele mieszkaniowe i w tym zakresie jest wykorzystywany do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT, ale zwolnionych od tego podatku, a częściowo – na wynajem dwóch garaży, wobec tego jest wykorzystywany także do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Nieruchomość nie jest i nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności poza działalnością gospodarczą tzn. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Po zmodernizowaniu przedmiotowego budynku w ramach projektu, przeznaczenie infrastruktury mieszkaniowej nie ulegnie zmianie.

Pierwsze wydatki zostały poniesione w 2015 r. Wartość faktur dotyczących sporządzenia dokumentacji obejmowała całość budynku przy ul. Y– wykonawca nie wyodrębnił na fakturach kwot wydatków dotyczących powierzchni wynajmowanych garaży. Kolejne wydatki zostały poniesione w 2017 r. i dotyczyły opracowania studium wykonalności dla projektu. Wystawiona faktura obejmowała wartość studium wykonalności dla całości budynku. Wykonawca nie wyodrębnił na fakturach kwot wydatków dotyczących powierzchni wynajmowanych w budynku garaży.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2015 r. i w 2017 r. dotyczących dokumentacji technicznej i studium wykonalności niemożliwe jest wyodrębnienie zakupów związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz zwolnionymi. Natomiast wydatki poniesione w 2018 r. dotyczące robót budowlanych będą udokumentowane fakturami VAT, na których wykonawca dokona wyodrębnienia, jaka część robót związana jest z czynnościami opodatkowanymi, a jaka ze zwolnionymi.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją opisanego projektu.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków związanych z realizacją projektu w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2015 r. na sporządzenie dokumentacji technicznej oraz w 2017 r. na opracowanie studium wykonalności dla projektu, a także w odniesieniu do wydatków planowanych należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (lub usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

W sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy – pierwsze wydatki zostały poniesione w 2015 r. Wartość faktur na sporządzenie dokumentacji obejmowała całość budynku przy ul. Y – wykonawca nie wyodrębnił na fakturach kwot wydatków dotyczących powierzchni wynajmowanych garaży. Kolejne wydatki poniesione w 2017 r. dotyczyły opracowania studium wykonalności dla projektu, a wystawiona faktura obejmowała wartość studium wykonalności również dla całości budynku. Wykonawca nie wyodrębnił na fakturach kwot wydatków dotyczących powierzchni wynajmowanych w budynku garaży.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów związanych z realizacją opisanego projektu w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2015 r. oraz 2017 r. na sporządzenie dokumentacji oraz opracowanie studium wykonalności dla projektu na podstawie proporcji obliczonej dla Urzędu Miasta zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że Miasto nabywało towary i usługi, przeznaczone zarówno do celów działalności gospodarczej opodatkowanej i zwolnionej, a Wnioskodawca ze względu na specyfikę wydatków ponoszonych na ww. infrastrukturę nie będzie w stanie przypisać tych wydatków w całości i wyłącznie do czynności opodatkowanych.

W konsekwencji stanowisko przedstawione we wniosku w zakresie prawa do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów związanych z realizacją projektu w odniesieniu do wydatków poniesionych w roku 2015 oraz 2017 r. jest prawidłowe.

Natomiast w związku z wydatkami, które Wnioskodawca planuje ponieść w ramach przedmiotowego projektu w roku 2018 w przypadku zakupów udokumentowanych fakturami, które będą zawierały wyszczególnione wartości wydatków inwestycyjnych przypadających odpowiednio na powierzchnie garaży i odrębnie na powierzchnie mieszkaniowe, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości od wydatków, które będą bezpośrednio wykorzystane do czynności opodatkowanych, natomiast w odniesieniu do wydatków, które będą związane z działalnością zwolnioną, Wnioskodawcy prawo do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony przysługiwać nie będzie.

W sytuacji gdy na fakturze nie zostanie wyszczególnione jaka część wydatku przypada na powierzchnię wynajmowanych garaży, a jaka na powierzchnię mieszkalną, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w oparciu o współczynnik struktury sprzedaży (art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT) ustalony dla Urzędu Miasta obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.

W konsekwencji stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości przyporządkowania opisanych czynności do określonych rodzajów działalności, gdyż nie postawiono w tym zakresie pytania i nie przedstawiono stanowiska dla tej części ponoszonych w związku z projektem wydatków, a fakt ten przyjęto jako element przedstawionego opisu sprawy.

Ponadto tutejszy organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.