Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.516.2018.1.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-24
Teza: prawo do odliczenia naliczonego związanego z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; parafia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2018 r. (data wpływu 14 września 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia naliczonego związanego z realizacją projektu „Budowa infrastruktury rekreacyjno-kulturowej” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia naliczonego związanego z realizacją projektu „Budowa infrastruktury rekreacyjno-kulturowej”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Parafia Rzymskokatolicka jest jednostką organizacyjną kościoła, posiada osobowość prawną, co wynika z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 maja 1989 r. o stosunku państwa do kościoła katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 380). Nie prowadzi działalności gospodarczej, nie figuruje w ewidencji płatników podatku od towarów i usług, nie jest podatnikiem VAT czynnym.

Zgodnie z art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku państwa do kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, kościelne osoby prawne, które nie prowadzą działalności gospodarczej nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych, a tym samym nie mają możliwości odliczenia podatku VAT. Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7.

Parafia złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowanie działalności gospodarczej objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020. Po uzyskaniu przez wniosek pozytywnej oceny podpisana została umowa o przyznaniu pomocy na realizację projektu pn. „Budowa infrastruktury rekreacyjno-kulturowej”.

Operacja ma na celu poprawę życia mieszkańców poprzez budowę sceny przy kościele parafialnym.

Operacja swoim zakresem obejmuje następujące zadania - zakres rzeczowy, w skład którego zalicza się:

1.  Budowa infrastruktury rekreacyjno-kulturowej:
    1.  Prace nawierzchniowe
    2.  Prace rozbiórkowe
    3.  Prace związane z ogrodzeniem
    4.  Scena
2.  Wyposażenie instytucji kultury:
    1.  Sprzęt nagłaśniający
    2.  Krzesła
    3.  Laptop
    4.  Urządzenie wielofunkcyjne
3.  Działania związane z ochroną środowiska:
    1.  Pojemniki do segregacji odpadów
    2.  Lampy solarne.

Parafia uzyskała wszystkie wymagane zgody i pozwolenia, w tym:

*   decyzję Starosty w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

*   postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

W ramach złożonego wniosku o przyznanie pomocy, Parafia Rzymskokatolicka wnioskuje o pomoc w wysokości nie więcej niż 95% kosztów kwalifikowalnych - w tym przypadku kosztów brutto przedsięwzięcia, zaliczając podatek od towarów i usług VAT do kosztów kwalifikowalnych, ponieważ parafia nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT i realizując powyższą operację nie może odzyskać uiszczonego podatku VAT.

Parafia nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Kościół jest nieodpłatnie ogólnodostępny dla wszystkich parafian oraz przyjezdnych turystów. Parafia nie prowadzi i nie planuje rozpoczęcia działalności gospodarczej, nie generując tym samym dochodów z tego tytułu. Dodatkowo Parafia nie jest czynnym zarejestrowanym płatnikiem podatku VAT.

Efekty powstałe w związku realizacją przedmiotowego zadania nie będą wykorzystywane przez Parafię do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Infrastruktura powstała w wyniku realizacji operacji będzie ogólnodostępna, a wstęp do niej bezpłatny. W związku z realizacją operacji Parafia będzie dokonywała zakupu towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę.

Faktury za wykonanie planowanych w ramach projektu usług wystawione zostaną na Parafię Rzymskokatolicką. Parafia nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z budową infrastruktury turystyczno-kulturowej, zakupem wyposażenia instytucji kultury (sprzęt nagłaśniający, krzesła, laptop, urządzenie wielofunkcyjne) oraz działaniami związanymi z ochroną środowiska (pojemniki do segregacji odpadów, lampy solarne).

Z tego względu występuje do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji, która jest niezbędnym załącznikiem w celu uznania poniesionego kosztu podatku VAT jako kosztu kwalifikowalnego z związku z opisanym powyżej przedsięwzięciem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Parafia ma prawo po odliczenia podatku od towarów i usług w zakresie realizowanego projektu polegającego na budowie infrastruktury rekreacyjno-kulturowej, zakupie wyposażenia instytucji kultury (sprzęt nagłaśniający, krzesła, laptop, urządzenie wielofunkcyjne) oraz działaniami związanymi z ochroną środowiska (zakup pojemników do segregacji odpadów i lamp solarnych)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Parafia Rzymskokatolicka nie ma prawa do odliczenia podatku od towarów i usług, ponieważ nie spełnia warunku określonego w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm ).

Zgodnie z powyższym przepisem Parafia nie może rozliczyć podatku naliczonego, gdyż towary i usługi planowane do zakupu w ramach realizacji projektu w żaden sposób nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto Parafia nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a tym samym nie spełnia kolejnego warunku określonego w art. 88 ust. 4 tejże ustawy, umożliwiającego odliczenie podatku VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku ujęta w fakturach za nabyte towary i usługi. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jedynie wówczas kiedy nabycie tych towarów i usług ma związek z wykonywaną przez podatnika działalnością opodatkowaną.

Planowane przez Parafię prace w ramach realizowanego projektu współfinansowanego ze środków programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020 należy zaliczyć do czynności zwolnionych od podatku VAT, gdyż w tym przypadku Parafia jest ostatecznym nabywcą towarów i usług. Parafia w odniesieniu do planowanego przedsięwzięcia nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, gdyż inwestycja/zadania objęte projektem nie będą wiązały się z przyszłymi przychodami i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W związku z powyższą argumentacją Parafia Rzymskokatolicka nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur, które udokumentują planowane wydatki na realizację projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie figuruje w ewidencji płatników podatku od towarów i usług, nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7. Parafia realizuje projekt pn. „Budowa infrastruktury rekreacyjno-kulturowej” mający na celu poprawę życia mieszkańców poprzez budowę sceny przy kościele parafialnym. Kościół jest nieodpłatnie ogólnodostępny dla wszystkich parafian oraz przyjezdnych turystów. W ramach projektu nabyte zostanie wyposażenie instytucji kultury (sprzęt nagłaśniający, krzesła, laptop, urządzenie wielofunkcyjne) oraz pojemniki do segregacji odpadów i lampy solarne.

Wątpliwości Parafii dotyczą prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w zakresie realizowanego projektu polegającego na budowie infrastruktury rekreacyjno-kulturowej, zakupie wyposażenia instytucji kultury (sprzęt nagłaśniający, krzesła, laptop, urządzenie wielofunkcyjne) oraz działaniami związanymi z ochroną środowiska (zakup pojemników do segregacji odpadów i lamp solarnych).

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W rozpatrywanej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie został spełniony, ponieważ – jak wskazano w okolicznościach sprawy – w ramach realizacji ww. projektu Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie figuruje w ewidencji płatników podatku od towarów i usług, nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7. Poza tym wskazano, że efekty realizacji przedmiotowego zadania nie będą wykorzystywane przez Parafię do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, infrastruktura powstała w wyniku realizacji operacji będzie ogólnodostępna, a wstęp do niej bezpłatny.

W konsekwencji, z uwagi na brak czynności opodatkowanych Parafii nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu.

Tym samym stanowisko Parafii należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.