Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-201a/13/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-11
Teza: Wliczenie kosztów transportu do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju.
Słowa kluczowe: import; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przedstawiciel; towar; transport
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2013 r. (data wpływu do tut. organu 26 kwietnia 2013 r.), przekazanym zgodnie z właściwością przez Ministra Finansów (data wpływu do Ministerstwa Finansów 28 marca 2013 r.) oraz uzupełnionym w dniu 3 czerwca 2013 r. (data wpływu 7 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania w sytuacji dokonania importu towarów przez Spółkę działającą jako przedstawiciel pośredni importera – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2013 r. złożono do tut. organu wniosek, przekazany zgodnie z właściwością przez Ministra Finansów oraz uzupełniony w dniu 7 czerwca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania w sytuacji dokonania importu towarów przez Spółkę działającą jako przedstawiciel pośredni importera.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka świadczy usługi spedycyjne i agencji celnej, działając jako przedstawiciel pośredni i bezpośredni. Przeważająca część tych usług wykonywana jest na terenie portu w … i w …. Usługi te obejmują m. in.: organizacje transportu drogowego i morskiego, przeładunki w porcie, odprawę celną oraz przygotowanie dokumentów umożliwiających podjęcie kontenera z towarem z portu i przekazanie go do innego miejsca przeznaczenia na terenie kraju.

Opis zdarzenia przyszłego:

Objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu nastąpi w porcie w …. (urzędzie granicznym). Dokumentem przewozowym, na podstawie którego towary będą importowane drogą morską do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, będzie konosament (czyli list przewozowy morski), w którym – jako miejsce przeznaczenia – wskazana będzie …. Po odprawie celnej towary transportowane jako wspólnotowe będą do innego miejsca przeznaczenia (fabryki importera). W momencie dokonania importu znane będzie inne miejsce przeznaczenia towaru na terytorium kraju, niemniej jednak nie będzie ono wynikało z dokumentu przewozowego, czyli konosamentu.

W tym przypadku Spółka będzie działać jako przedstawiciel pośredni w rozumieniu art. 5 ust. 2 Rozporzadzenia Rady nr 2913/92 i w związku z tym będzie dłużnikiem, zgodnie z art. 201 ust. 3 ww. rozporzadzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do podstawy opodatkowania w zgłoszeniu celnym należy doliczyć koszty krajowe związane z transportem towaru do fabryki importera, które powstaną już po odprawie celnej dokonanej w porcie, czy też należy brać pod uwagę wyłącznie koszty do miejsca wskazanego w konosamencie, tj. do …., gdzie towar zostanie zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu?

Wnioskodawca wskazując, że zgodnie z art. 29 ust. 15 zdanie trzecie ustawy o podatku od towarów i usług, do podstawy opodatkowania wlicza się również koszty transportu do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu oraz zaznaczając, że w momencie dokonania importu znane jest inne miejsce przeznaczenia towaru na terytorium kraju, twierdzi, iż do podstawy opodatkowania w zgłoszeniu celnym należy doliczyć koszty krajowe związane z transportem towaru do fabryki importera.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 7 ustawy, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

Natomiast, przez terytorium państwa trzeciego należy rozumieć terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2 pkt 5 ustawy).

Jak stanowi art. 2 pkt 1 ustawy, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku – art. 29 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 29 ust. 13 ustawy, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

Natomiast, stosownie do treści art. 29 ust. 14 ustawy, podstawą opodatkowania w imporcie towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych oraz procedurą przetwarzania pod kontrolą celną jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. Jeżeli przedmiotem importu w ramach procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych lub procedury przetwarzania pod kontrolą celną są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i o podatek akcyzowy.

W myśl art. 29 ust. 15 ustawy, podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 13 i 14, obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane. Elementy, o których mowa w zdaniu pierwszym, wlicza się do podstawy opodatkowania, również gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.

W tym miejscu wskazać należy na treść art. 86 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347, s. 1 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje następujące elementy, o ile nie zostały one włączone wcześniej: koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego importu, jak również koszty dodatkowe wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Wspólnoty, jeżeli miejsce to jest znane w momencie wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego.

Do celów ust. 1 lit. b) „pierwsze miejsce przeznaczenia” oznacza miejsce wymienione w liście przewozowym lub jakimkolwiek innym dokumencie przewozowym, na którego podstawie towary są importowane do państwa członkowskiego importu. W przypadku braku takiej informacji za pierwsze miejsce przeznaczenia uważa się miejsce pierwszego przeładunku w państwie członkowskim importu.

Z przepisu tego wynika, że poza kosztami dodatkowymi poniesionymi do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego importu, Dyrektywa nakazuje uwzględniać w podstawie opodatkowania również koszty dodatkowe, wynikające z transportu do innego (dalszego) miejsca przeznaczenia, znajdującego się na terytorium Wspólnoty, jeżeli miejsce to jest znane w momencie wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego, co nie wyklucza tego, że może to być dalsze znane miejsce na terytorium państwa członkowskiego importu.

Zatem dokonując wykładni art. 29 ust. 15 ustawy w powiązaniu z powołanym przepisem ww. Dyrektywy należy uznać, że koszty transportu wlicza się do podstawy opodatkowania, również gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu. Jeżeli zatem w momencie dokonywania importu towarów podatnik zna inne (dalsze) miejsce przeznaczenia towarów niż miejsce wymienione w dokumencie przewozowym, to zobowiązany jest do ujęcia w podstawie opodatkowania importu towarów również kosztów transportu ponoszonych do tego innego miejsca przeznaczenia. Wskazać należy, iż w świetle art. 29 ust. 15 ustawy, inne miejsce przeznaczenia dotyczy miejsca na terytorium Unii Europejskiej. Może to być zatem dowolne miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego, jak również dowolne miejsce na terytorium kraju (Polski). Jednak włączenie do podstawy opodatkowania kosztów transportu do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Unii Europejskiej następuje tylko w sytuacji, gdy miejsce to jest znane w momencie dokonania importu towarów.

W złożonym wniosku poinformowano, że Spółka w związku z planowanym importem towarów działać będzie jako przedstawiciel pośredni w rozumieniu art. 5 ust. 2 Rozporzadzenia Rady nr 2913/92 i w związku z tym będzie dłużnikiem, zgodnie z art. 201 ust. 3 ww. rozporzadzenia. Objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu nastąpi w porcie w …. (urzędzie granicznym). Dokumentem przewozowym, na podstawie którego towary będą importowane drogą morską do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju będzie konosament, w którym – jako miejsce przeznaczenia – wskazana będzie …. Po odprawie celnej towary transportowane będą do innego miejsca przeznaczenia (fabryki importera) jako wspólnotowe. W momencie dokonania importu znane będzie inne miejsce przeznaczenia towaru na terytorium kraju, niemniej jednak nie będzie ono wynikało z dokumentu przewozowego (konosamentu).

Wobec powyższego wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie słuszne jest stanowisko Wnioskodawcy sprowadzające się do uznania, że do podstawy opodatkowania w imporcie towarów należy doliczyć koszty krajowe związane z transportem towaru do fabryki importera powstałe po odprawie celnej. W tej sytuacji bowiem – jak wskazano we wniosku – inne miejsce przeznaczenia importowanego towaru znane jest w momencie dokonania importu. Bez wpływu na przedmiotową sprawę jest okoliczność, że inne miejsce przeznaczenia towaru nie będzie wynikało z dokumentu przewozowego (konosament).

Końcowo, informuje się, iż w zakresie pytania dotyczącego ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku importu towarów przedstawionego w drugim zdarzeniu przyszłym w dniu 10 lipca 2013 r. wydano odrębne rozstrzygnięcie znak ITPP3/443-201b/13/AT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.