Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1310/14-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-11
Teza: prawo do odliczenia VAT – projekt związany z zadaniami własnymi.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zainteresowanego, przedstawione we wniosku z dnia 3 listopada 2014 r. (data wpływu 7 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej: Miasto) stosownie do treści ustawy jest gminą mającą status miasta na prawach powiatu. Biorąc pod uwagę powyższe Miasto realizuje zadania z zakresu administracji samorządowej należące do gminy i powiatu określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Z 2013 r., poz, 994 z późn. zm.) oraz w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Z 2013 r., poz. 595 z późn. zm.).

W celu realizacji tych zadań Miasto utworzyło Centrum Komunikacji z Mieszkańcami (dalej: CKM), funkcjonujące na zasadzie contact center Urzędu miasta i jednostek organizacyjnych Miasta. Usługi CKM dostępne są poprzez udostępnione kanały komunikacji, takie jak: wspólny numer infolinii, samoobsługowy portal internetowy oraz aplikację mobilną - dostępne 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. W jednym punkcie kontaktu za pośrednictwem każdego z wymienionych powyżej kanałów dostępu mieszkańcy mogą uzyskać informacje na temat struktury i funkcjonowania Urzędu miasta i miejskich jednostek organizacyjnych, realizowanych usług (procedur i etapów realizacji sprawy), planowanych wydarzeń, itp. Każdego dnia zespół konsultantów przyjmuje i dystrybuuje do odpowiednich komórek merytorycznych ok. 1000 zgłoszeń – próśb o informację lub interwencję. Poprzez udostępnione kanały komunikacji możliwe jest uzyskanie informacji z zakresu:

*   architektury i planowania przestrzennego,
*   bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego,
*   drogownictwa,
*   działalności gospodarczej,
*   geodezji i katastru,
*   gospodarki nieruchomościami, w tym w szczególności:
    1.  najmu, dzierżawy, użyczenia,
    2.  odszkodowań,
    3.  podziału nieruchomości,
    4.  sprzedaży lub oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości w trybie bezprzetargowym,
    5.  ustanowienia i wygaszenia obciążeń na nieruchomościach,
    6.  użytkowania wieczystego i trwałego zarządu,
    7.  zwrotu nieruchomości,
*   gospodarki odpadami komunalnymi,
*   informacji publicznej,
*   infrastruktury miejskiej,
*   konserwacji zabytków,
*   konsultacji społecznych,
*   kultury,
*   ochrony środowiska,
*   oświaty,
*   polityki lokalowej,
*   polityki społecznej,
*   polityki zdrowotnej,
*   sportu i rekreacji,
*   spraw finansowych,
*   spraw komunalnych,
*   spraw obywatelskich,
*   transportu drogowego,
*   turystyki,
*   wody i kanalizacji,
*   zamówień publicznych.

Docelowo planowane jest także rozszerzenie funkcjonalności projektu z zakresu wszczynania spraw. Umożliwi to ich pełną realizację - od początku do końca - bez konieczności osobistej wizyty w jednostkach administracji samorządowej. Dzięki temu mieszkańcy będą mogli załatwić wszystkie swoje sprawy w urzędzie przez telefon lub za pośrednictwa portalu internetowego.

W celu sfinansowania przedmiotowego projektu Miasto wystąpiło z wnioskiem o dofinansowanie ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa. Jednym z dokumentów niezbędnych do otrzymania tego dofinansowania jest oświadczenie o kwalifikowalności kosztu podatku od towarów i usług poniesionego przez Miasto w cenie towarów i usług nabytych w celu realizacji tego projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Miasto ma prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. „Utworzenie Centrum Komunikacji z Mieszkańcami ”?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stosownie do treści art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz, 1054 z późn. zm., dalej: „ustawa o VAT”) Miasto jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W myśl tych przepisów podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą (\`(...)\`) bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (\`(...)\`) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - rozumie się przeniesie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). W art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, mowa, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego określone zostało w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdzie mowa, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (\`(...)\`).

W przypadku natomiast gdy zakupione towary i usługi wykorzystywane są zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem, jak i zwolnionych z opodatkowania zastosowanie znajdzie art. 90 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. W sytuacji gdy nie jest możliwe dokonanie takiego „odrębnego określenia”, podatnik powinien obliczać kwotę podatku naliczonego do odliczenia na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, stosownie, do którego jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1 podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Biorąc pod uwagę powyższe, Miasto stoi na stanowisku, iż ma prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. „Utworzenie Centrum Komunikacji z Mieszkańcami”. Skoro bowiem, poprzez utworzone kanały komunikacji w CKM mieszkańcy mają możliwość uzyskania wszelkich informacji dotyczących funkcjonowania czy usług świadczonych przez Miasto to uznać należy, iż zakupy poniesione na stworzenie tego Centrum mają związek z wykonywanymi przez Miasto czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. W tym miejscu należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, iż dzięki działalności CKS mieszkańcy mają możliwość uzyskania informacji dotyczących obrotu przez Miasto nieruchomościami, najmu, dzierżawy nieruchomości. Czynności wykonywane przy użyciu nieruchomości są głównym przedmiotem obrotu dokonywanego przez Miasto, zarówno opodatkowanego jak i zwolnionego z opodatkowania. Wobec tego we wskazanym obszarze, zdaniem Miasta, występuje związek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Z uwagi na fakt, iż zakupy poniesione na stworzenie CKM mają związek zarówno z czynnościami opodatkowanymi jak i zwolnionymi z opodatkowania, odliczenie kwot podatku naliczonego wynikających z faktur zakupu dokumentujących te wydatki dokonywane byłoby przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 listopada 2006 r. s. 1, ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Stosownie do treści art. 7 ust. 1 cyt. ustawy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
2.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;
    1.  działalności w zakresie telekomunikacji;
4.  lokalnego transportu zbiorowego;
5.  ochrony zdrowia;
6.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych;
    1.  wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
7.  gminnego budownictwa mieszkaniowego;
8.  edukacji publicznej;
9.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
10.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
11.  targowisk i hal targowych;
12.  zieleni gminnej i zadrzewień;
13.  cmentarzy gminnych;
14.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego;
15.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
16.  polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej;
17.  wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej;
18.  promocji gminy;
19.  współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);

Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Gmina w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 595 z późn. zm.) powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z całości unormowań zawartych w ustawie o samorządzie gminnym, trzeba wyprowadzić wniosek, że w działalności gminy należy wyróżnić wykonywanie działań publicznych i wykraczającą poza te działania działalność gospodarczą, z tytułu której to działalności, są bez wątpienia podatnikami podatku od wartości dodanej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący gminą posiada status miasta na prawach powiatu. W związku z powyższym wykonuje zadania z zakresu administracji samorządowej należące do gminy i powiatu. W celu realizacji tych zadań Wnioskodawca utworzył Centrum Komunikacji z Mieszkańcami funkcjonujące na zasadzie conect center. Usługi CKM dostępne są poprzez udostępnione kanały (infolinia, portal internetowy, aplikację mobilną) poprzez które mieszkańcy mogą uzyskać informację na temat struktury i funkcjonowania, realizowanych usług, planowanych wydarzeń itp. Poprzez udostępnione kanały komunikacji możliwe jest uzyskanie informacji z zakresu:

*   architektury i planowania przestrzennego,
*   bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego,
*   drogownictwa,
*   działalności gospodarczej,
*   geodezji i katastru,
*   gospodarki nieruchomościami, w tym w szczególności:
    1.  najmu, dzierżawy, użyczenia,
    2.  odszkodowań,
    3.  podziału nieruchomości,
    4.  sprzedaży lub oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości w trybie bezprzetargowym,
    5.  ustanowienia i wygaszenia obciążeń na nieruchomościach,
    6.  użytkowania wieczystego i trwałego zarządu,
    7.  zwrotu nieruchomości,
*   gospodarki odpadami komunalnymi,
*   informacji publicznej,
*   infrastruktury miejskiej,
*   konserwacji zabytków,
*   konsultacji społecznych,
*   kultury,
*   ochrony środowiska,
*   oświaty,
*   polityki lokalowej,
*   polityki społecznej,
*   polityki zdrowotnej,
*   sportu i rekreacji,
*   spraw finansowych,
*   spraw komunalnych,
*   spraw obywatelskich,
*   transportu drogowego,
*   turystyki,
*   wody i kanalizacji,
*   zamówień publicznych.

Docelowo – jak wskazał Zainteresowany – planowane jest poszerzenie funkcjonalności projektu z zakresu wszczynania spraw, co umożliwi pełną realizację sprawy bez konieczności osobistej wizyty w jednostce. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT związanego z nabywanymi towarami i usługami nabytymi w celu realizacji projektu.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług;
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W omawianej sytuacji wydatki związane z nabyciem towarów i usług służących realizacji projektu pn. „Utworzenie Centrum Komunikacji z Mieszkańcami” mają wyłącznie związek z czynnościami niepodlegającymi VAT (zadania własne z zakresu administracji samorządowej gminy i powiatu). Jak wskazał Zainteresowany w opisie sprawy utworzenie CKM ma służyć realizacji zadań z zakresu administracji samorządowej. Za pośrednictwem CKM mieszkańcy mogą uzyskać informację na temat struktury i funkcjonowania Wnioskodawcy i jego podległych jednostek, realizowanych usług, planowanych wydarzeń itp., zaś w przyszłości planowane jest poszerzenie funkcjonalności projektu o możliwość wszczynania spraw, dzięki czemu mieszkańcy będą mogli w pełni zrealizować sprawę bez konieczności osobistej wizyty w jednostce administracji samorządowej.

W tym miejscu należy przypomnieć, że Gminy ze względu na dwoistość charakteru prowadzonej działalności zobowiązane są na podstawie umocowania nadanego przez konstytucję do realizowania czynności z zakresu sfery publicznej. Wskazana sfera działalności jest wyłączona z reżimu opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 15 ust. 6 ustawy. Wszelkie czynności wykonywania przez gminy, których celem jest realizacja zadań własnych uznawane są za wykonywane w ramach władztwa publicznego gminy, które nie ma związku z działalnością opodatkowaną gminy.

Wskazany opis sprawy wyraźnie wskazuje, że za pośrednictwem CKM mieszkańcy będą mogli uzyskać informacje związane z każdą dziedziną działalności Wnioskodawcy wykonywaną w ramach realizacji zadań nałożonych przepisami ustawy o charakterze publiczno-prawnym. Utworzenie CKM nie wiąże się z aktywnością cywilnoprawną Wnioskodawcy. Wpisuje się w szereg czynności które Gmina winna wykonywać w związku z powierzeniem jej zadań związanych z zaspokojeniem potrzeb wspólnoty - należących do Jej zadań własnych. Utworzenie CKM ułatwi mieszkańcom dostęp do informacji w zakresie struktury i funkcjonowania Wnioskodawcy, realizowanych przez Gminę usług i oraz przyszłych wydarzeń.

Okoliczność na którą powołuje się Wnioskodawca wskazując, że za pośrednictwem CKM mieszkańcy będą mogli uzyskać informacje dotyczące również działalności opodatkowanej podatkiem VAT nie przesądza o uznaniu, że wydatki związane z realizacją projektu mają związek pośredni z tą działalnością. Brak jest w tym przypadku związku przyczynowo – skutkowego powodującego powiązanie poniesionych wydatków z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wskazane wyjaśnienie w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że Gmina w odniesieniu do zakupów związanych z realizacją projektu pn. „Utworzenie Centrum Komunikacji z Mieszkańcami” nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z uwagi na bezpośredni i pośredni związek nabywanych towarów i usług służących realizacji CKM z działalnością publiczno-prawną Wnioskodawcy – z wykonywaniem zadań własnych nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o samorządzie powiatowym. Wszystkie czynności związane z realizacją projektu mają związek z zaspokojeniem potrzeb zbiorowych gminy i powiatu, brak jest powiązania z czynnościami wykonywanymi na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.