Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: PK4/AP/8012/294/LJO/08/511
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2010-01-20
Teza: Zastosowania przepisów ustawy Ordynacji podatkowej do należności z tytułu składek zus określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych odsyła do przepisów ustawy Ordynacji podatkowej).
Słowa kluczowe: decyzja; decyzja-decyzja deklaratoryjna; przedawnienie; składki-składki ZUS; termin-termin przedawnienia-bieg terminu przedawnienia-przerwanie biegu terminu przedawnienia; termin-upływ terminu; zobowiązanie-zobowiązanie podatkowe
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) Minister Finansów zmienia interpretację indywidualną z dnia 20 marca 2008 r. Nr ILPB2/415-416/07-2/ES wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w imieniu Ministra Finansów dla Pana Zbigniewa N. w ten sposób, iż stwierdza, że interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2008 r. Nr ILPB2/415-416/07-2/ES:

1.  **jest nieprawidłowa**, gdyż została wydana bez podstawy prawnej,
2.  nie wywołuje skutków prawnych.

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2007 r. Pan Zbigniew N. złożył do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wniosek z dnia 17 grudnia 2007 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa do należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ponoszonych na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.).

W związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym postawiono następujące pytania:

1.  Czy przepisy art. 70 § 2 pkt 1 i § 3-5 Ordynacji podatkowej wymienione w art. 118 § 2 Ordynacji podatkowej mają zastosowanie do należności z tytułu składek w oparciu o ustawę dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r., Nr 137, poz. 887 ze zm.)?
2.  Czy decyzja organu I instancji wydana przez Oddział ZUS na podstawie art. 116 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) orzekająca o odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne przerywa bieg przedawnienia zobowiązania z tytułu składek ZUS, czy też przerwanie biegu terminu przedawnienia ma miejsce tylko w sytuacjach, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 70 § 1 pkt 1 i § 3-5 (ogłoszenie upadłości i zastosowanie środka egzekucyjnego)? Czy wygaśnięcie zobowiązania podatkowego z tytułu składek ZUS jest poza tymi przypadkami uzasadnione jedynie od samego upływu czasu i czy jakikolwiek upływ ma na tą sytuację doręczenie decyzji?
3.  Czy termin pięcioletni przedawnienia zobowiązań z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne przenoszonych decyzją Oddziału ZUS na podstawie art. 116 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dotyczy również decyzji wydawanych w II instancji?
4.  Czy decyzja organu I instancji wydana przez Oddział ZUS na podstawie art. 116 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) orzekająca o odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek jest decyzją deklaratoryjną, co oznacza, że nie tworzy nowego stanu prawnego? Czy w tym przypadku ma zastosowanie rozumowanie potwierdzone uchwałą składu 7 sędziów NSA z 6 października 2003 r. (sygn. akt FPS 8/03)?

W interpretacji indywidualnej z dnia 20 marca 2008 r. Nr ILPB2/415-416/07-2/ES Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał przedstawione we wniosku stanowisko Pana Zbigniewa N. za prawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważa, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Powyższy przepis nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić taką interpretację w dowolnym czasie.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu błędnie uznał, że przepis art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa stanowi podstawę do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne ponoszonych na podstawie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Zgodnie z art. 14b § 1 minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W trybie powołanego przepisu, właściwy organ podatkowy wyraża stanowisko jedynie w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, w rozumieniu art. 3 pkt 2 ww. ustawy, w odniesieniu do przedstawionego przez przedsiębiorcę stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego w jego indywidualnej sprawie.

W myśl art. 3 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa, przez przepisy prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Z kolei ustawy podatkowe, w rozumieniu art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Oznacza to, że aby daną ustawę uznać za ustawę podatkową, w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, w ustawie takiej powinny być uregulowane wszystkie istotne elementy stosunku daninowego.

Mając na uwadze zakres uregulowań ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, należy stwierdzić, że powołana ustawa nie spełnia kryteriów ustawy podatkowej, w rozumieniu art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Ponadto należy podkreślić, że z treści art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika, że do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio: art. 12, art. 26, art. 29 § 1 i 2, art. 33, art. 33a, art. 33b, art. 51 § 1, art. 55, art. 59 § 1 pkt 1, 3, 4, 8 i 9, art. 60 § 1, art. 61 § 1, art. 62 § 1, 3-5, art. 72 § 1 pkt 1 i 4 i § 2, art. 73 § 1 pkt 1 i 5, art. 77b § 1 i 2, art. 91, art. 93, art. 93a-93c, art. 93e, art. 94, art. 97 § 1, art. 98 § 1 i 2 pkt 1, 2, 5 i 7, art. 100, art. 101, art. 105 § 1 i 2, art. 106 § 1 i 2, art. 107 § 1, 1a, i 2 pkt 2 i 4, art. 108 § 1 i 4, art. 110 § 1, § 2 pkt 2, § 3, art. 111 § 1-4 i 5 pkt 1, art. 112, art. 113, art. 114, art. 115, art. 116, art. 116a, art. 117, art. 118 § 1 i 2 oraz art. 119 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa, może polegać na zastosowaniu tych przepisów wprost lub zastosowaniu z odpowiednimi modyfikacjami. Ocena, które rozwiązanie jest możliwe w odniesieniu do składek na ubezpieczenie społeczne wymaga dokonania wykładni systemowej i funkcjonalnej ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Z kolei przedmiotem interperatacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy - Ordynacja podatkowa mogą być przepisy Ordynacji podatkowej, stosowane wprost. Na mocy powołanego przepisu nie mogą być interpretowane przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w związku z przewidzianym w art. 31 tej ustawy odesłaniem do odpowiedniego stosowania do należności z tytułu składek wymienionych w nim przepisów Ordynacji podatkowej.

Zaznaczenia także wymaga, iż powołany przepis art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów działu II ORGANY PODATKOWE I ICH WŁAŚCIWOŚĆ rozdziału 1a Interpretacja przepisów prawa podatkowego.

Oznacza to, że na podstawie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa nie można wydać interpretacji indywidualnej dotyczącej stosowania przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa do składek na ubezpieczenie społeczne.

Interpretacja przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w zakresie odpowiedniego stosowania przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa na mocy art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych powinna być wydana przez właściwy organ, w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku), przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej, w jego indywidualnej sprawie. W związku z tym, wniosek o wydanie interpretacji powinien być przekazany do organu właściwego dla wydania interpretacji przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Mając na uwadze powyższe, interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2008 r. Nr ILPB2/415-416/07-2/ES jest nieprawidłowa, gdyż została wydana bez podstawy prawnej, a w związku z tym nie wywołuje skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.