Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.396.2021.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-19
Teza: W zakresie obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.
Słowa kluczowe: informacja; nierezydent; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; płatnik; rachunki-rachunek papierów wartościowych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 39

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 30 kwietnia 2021 r. (data wpływu 30 kwietnia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wystawienia informacji PIT-8C - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada wymagane prawem zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej wydane przez Komisję (…). Dom Maklerski uprawniony jest w szczególności do prowadzenia rachunków papierów wartościowych. Klientami Domu Maklerskiego są również osoby niemające na terytorium Polski miejsca zamieszkania (dalej: „Klienci zagraniczni”). Na ich rachunkach papierów wartościowych zapisane są papiery wartościowe lub pochodne instrumenty finansowe dopuszczone do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego (dalej: „Papiery wartościowe”). W wyniku obrotu Papierami wartościowymi zapisanymi na rachunku papierów wartościowych Klienci zagraniczni Domu Maklerskiego uzyskują dochody, o których mowa w art. 30b ust. 1 i 2 ustawy o PIT.

Zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską, a państwem miejsca zamieszkania Klienta (dalej: „Umowa”) dochód ten może jednak podlegać opodatkowaniu tylko w państwie miejsca zamieszkania Klienta (najczęściej art. 13 Umowy opartej na Konwencji Modelowej OECD ogranicza możliwość opodatkowania zysków z przeniesienia majątku innego niż nieruchomości tylko do państwa, w którym osoba objęta umową ma miejsce zamieszkania).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Dom Maklerski ma obowiązek wystawiania informacji PIT-8C, obejmujących dochody uzyskane przez Klientów zagranicznych z transakcji na Papierach wartościowych w przypadku, gdy dochody te mogą podlegać opodatkowaniu tylko w państwie miejsca zamieszkania Klienta zagranicznego na podstawie Umowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uzyskania przez Klienta zagranicznego dochodu z transakcji na Papierach wartościowych w przypadku, gdy dochody te mogą podlegać opodatkowaniu tylko w państwie miejsca zamieszkania Klienta zagranicznego na podstawie Umowy, Dom Maklerski nie ma obowiązku wystawiania informacji PIT-8C.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT „Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy)”.

Art. 3 ust. 2b ustawy o PIT wskazuje natomiast, że za dochody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez nierezydentów uważa się w szczególności dochody z „papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających”.

Art. 4a ustawy o PIT wskazuje jednak, że „ art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska”.

W przypadku większości zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, opartych o standard wyznaczany przez Modelową Konwencję OECD, art. 13 umowy ogranicza możliwość opodatkowania zysków z przeniesienia majątku innego niż nieruchomości tylko do państwa, w którym osoba objęta umową ma miejsce zamieszkania. Oznacza to, że dochody osiągnięte przez Klienta zagranicznego, które na podstawie Umowy mogą podlegać opodatkowaniu tylko w państwie jego miejsca zamieszkania, nie są objęte zakresem Ustawy o PIT. Klient zagraniczny, który zgodnie z Umową osiąga dochody podlegające opodatkowaniu tylko w państwie swojego miejsca zamieszkania, nie powinien być uznawany za nierezydenta w rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.

Nie powstaje więc wobec niego obowiązek podatkowy oraz związane z obowiązkiem podatkowym obowiązki informacyjne. W konsekwencji, w odniesieniu do tego rodzaju dochodu Klienta zagranicznego (niepodlegającego opodatkowaniu na terytorium Polski) Dom Maklerski nie powinien mieć obowiązku sporządzania informacji PIT-8C. O braku konieczności sporządzenia informacji PIT-8C świadczy również a contrario art. 42 ust. 6 ustawy o PIT wskazujący wyjątek od reguły, że informacje podatkowe nie powinny zawierać dochodów niepodlegających opodatkowaniu na terytorium Polski. Zgodnie z wymienionym przepisem informacje IFT-1/IFT-1R w drodze wyjątku sporządzają również płatnicy podatku w przypadku, gdy „na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku”. Art. 39 ust. 3 ustawy o PIT nakładający obowiązek wystawienia informacji PIT-8C nie zawiera takiego postanowienia, co potwierdza, że dochody niepodlegające opodatkowaniu w Polsce (ze względu na brak osiągnięcia na terytorium Polski bądź postanowienia właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania) nie powinny być ujmowane w informacji PIT-8C.

Powyższe potwierdzają dotychczasowe rozstrzygnięcia organów podatkowych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 16 sierpnia 2018 r. o sygn. IPPB4/4511-670/16-5/JM Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że „W przypadku, gdy z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania będzie wynikało, że dane świadczenie nie podlega opodatkowaniu w Polsce Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku wystawiania informacji PIT-8C.” Podobnie, w odniesieniu do dochodów uzyskanych przez zagranicznych rezydentów podatkowych z tytułu transakcji na pochodnych instrumentach finansowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych prowadzonych przez polski dom maklerski, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził brak obowiązku wystawienia przez dom maklerski informacji PIT-8C w interpretacji indywidualnej z 8 września 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.576.2020.1.KS. W interpretacji tej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził stanowisko podatnika wskazujące, że „(\`(...)\`) jeśli z obowiązujących przepisów (w tym umów o unikaniu podwójnego opodatkowania) wynika, że dany przychód nie podlega opodatkowaniu w Polsce, Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia informacji PIT-8C w odniesieniu do takiego przychodu.” W wymienionej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się również ze stanowiskiem podatnika, że wystawienie informacji PIT-8C dla Klientów zagranicznych mogłoby doprowadzić do nieprawidłowego opodatkowania ich dochodów na terytorium Polski. W interpretacji tej wskazane zostało, że zgodnie z aktualnie obowiązującym art. 45cd ust. 1 ustawy o PIT „organ podatkowy udostępnia podatnikowi za pośrednictwem portalu podatkowego m.in. zeznania podatkowe PIT-38, uwzględniając w nich dane będące w posiadaniu Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w tym przypadku dane zawarte w informacjach PIT-8C. Zgodnie z ust. 4 ww. przepisu, zeznania podatników, którzy nie uzyskali żadnych dodatkowych dochodów poza wskazanymi m.in. w informacji PIT-8C i którzy nie zaakceptują ani nie odrzucą zeznania podatkowego udostępnionego przez portal podatkowy, będą składane automatycznie z upływem terminu na złożenie zeznania podatkowego (co do zasady 30 kwietnia). Powyższe oznacza, że w przypadku nierezydenta podatkowego, w tym wypadku Zagranicznego Klienta, dla którego Spółka wystawi informację PIT-8C, może dojść od nieuzasadnionego, automatycznego zadeklarowania do opodatkowania dochodów z zagranicy, które zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce.”

W związku z powyższym Wnioskodawca prosi o potwierdzenie, że przypadku uzyskania przez Klienta zagranicznego dochodu z transakcji na Papierach wartościowych w przypadku, gdy dochody te mogą podlegać opodatkowaniu tylko w państwie miejsca zamieszkania Klienta zagranicznego na podstawie Umowy, Dom Maklerski nie ma obowiązku wystawiania informacji PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Jak stanowi art. 3 ust. 2b pkt 5 cytowanej ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających.

W świetle art. 4a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Zgodnie z art. 5a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 328 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. z 2021 r. poz. 328 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 oraz z 2018 r. poz. 398, 650 i 1544), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłem przychodu są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Natomiast za przychody z kapitałów pieniężnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy, uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Stosownie do art. 17 ust. 1ab pkt 1 cytowanej ustawy, przychód określony w ust. 1 pkt 6 z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych powstaje w momencie przeniesienia na nabywcę własności udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Stosowanie do zapisu art. 30b ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy m.in. ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowani, których strona jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niezapłacenie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

W myśl art. 39 ust. 3 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-8C).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadząca działalność maklerską, uprawniona jest do prowadzenia rachunków papierów wartościowych. Klientami Spółki są również osoby niemające na terytorium Polski miejsca zamieszkania. Na ich rachunkach papierów wartościowych zapisane są papiery wartościowe lub pochodne instrumenty finansowe dopuszczone do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach regulowanego rynku giełdowego. W wyniku obrotu papierami wartościowymi zapisanymi na rachunku papierów wartościowych klienci zagraniczni Spółki uzyskują dochody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 30b ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwości Spółki budzi kwestia ciążącego na Spółce obowiązku sporządzenia na rzecz zagranicznych klientów (osób niemających na terytorium Polski miejsca zamieszkania) informacji PIT-8C w sytuacji, gdy zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską, a państwem miejsca zamieszkania zagranicznego klienta, dochód ten może podlegać opodatkowaniu tylko w państwie miejsca zamieszkania klienta, gdzie najczęściej art. 13 stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania opartej na Konwencji Modelowej OECD, ogranicza możliwość opodatkowania zysków z przeniesienia majątku innego niż nieruchomości tylko do państwa, w którym osoba objęta umową ma miejsce zamieszkania.

W pierwszej kolejności należy odwołać się do literalnego brzmienia cytowanego powyżej art. 39 ust. 3 ww. ustawy, z którego wynika, że obowiązek wystawienia informacji PIT-8C dotyczy również nierezydentów, ale w rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podmiotów, które podlegają pod ograniczony obowiązek podatkowy z tytułu dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenia przyszłe, należy podkreślić, że jak wynika z treści art. 30b ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, cytowany powyżej przepis art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Spółka, jako podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych, przychody uzyskiwane przez zagranicznych klientów winna stosować z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania (dalej jako: „UPO”), zawartych przez Polskę z krajem rezydencji danego zagranicznego klienta.

Z umów tych, jak słusznie twierdzi Spółka, w większości przypadków, opartych o standard wyznaczany przez Modelową Konwencję OECD, art. 13 umowy, ogranicza możliwość opodatkowania zysków z przeniesienia majątku innego niż nieruchomości tylko do państwa, w którym osoba objęta umową ma miejsce zamieszkania, co oznacza, że dochody osiągnięte przez klienta zagranicznego Spółki, które na podstawie Umowy mogą podlegać opodatkowaniu tylko w państwie jego miejsca zamieszkania, nie są objęte zakresem ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, jeżeli z postanowień konkretnej umowy o unikaniu podwójnego podatkowania, zawartej pomiędzy Polską a Państwem, w którym zagraniczny klient Spółki ma miejsce zamieszkania, jednoznacznie wynika, że osiągnięty przez niego dochód z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 30b ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega opodatkowaniu tylko w Państwie, w którym zagraniczny klient Spółki ma miejsce zamieszkania, klienta Spółki nie powinien być uznawany za nierezydenta w rozumieniu art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Tym samym dochód uzyskany przez zagranicznego klienta Spółki z ww. źródeł kapitałowych nie będzie finalnie podlegał opodatkowaniu w Polsce. W konsekwencji, zagraniczny rezydent podatkowy nie będzie miał obowiązku złożenia polskiego zeznania podatkowego uwzględniającego ww. dochody.

W konsekwencji, jeżeli z obowiązujących przepisów (w tym umów o unikaniu podwójnego opodatkowania) wynika, że dany przychód nie podlega opodatkowaniu w Polsce Spółka nie ma obowiązku wystawienia informacji PIT-8C w odniesieniu do takiego przychodu.

Reasumując, w przypadku uzyskania przez zagranicznego klienta Spółki dochodu z transakcji na papierach wartościowych, w przypadku, gdy z postanowień stosowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jednoznacznie będzie wynikało, że dochody te będą podlegały opodatkowaniu tylko w państwie miejsca zamieszkania zagranicznego klienta, Spółka nie będzie miała obowiązku wystawiania klientowi informacji PIT-8C.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych - wskazać należy, że orzeczenie te nie są wiążące dla tutejszego organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w każdej z nich zawarte jest wiążące. W związku z tym, organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami - nie tylko organów podatkowych, jednak nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.