Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-1.4511.294.2016.2.AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-12-30
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej braku możliwości zaliczenia otrzymanych środków przeznaczonych na wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w projekcie do kosztów podatkowych oraz podstawy prawnej braku możliwości zaliczenia ww. środków do kosztów podatkowych.
Słowa kluczowe: firma; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi przychodów i rozchodów; projekt; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2016 r. (data wpływu 8 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej:

*   braku możliwości zaliczenia otrzymanych środków przeznaczonych na wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w projekcie do kosztów podatkowych – **jest prawidłowe,**
*   podstawy prawnej braku możliwości zaliczenia ww. środków do kosztów podatkowych − **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów oraz w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 138c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 18 listopada 2016 r. znak 3063-ILPB1-1.4511.1.294.16.1.AMN na podstawie art. 155 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono w dniu 22 listopada 2016 r. Wniosek nie został uzupełniony. W związku z tym zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. wezwaniu zastosowanie znajdzie przepis art. 144 § 3 Ordynacji podatkowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie produkcji pozostałej odzieży i dodatków do odzieży PKD 14.19Z. Zainteresowany jest małym podatnikiem, ewidencja księgowa prowadzona jest w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Koszty rozliczane są metodą memoriałową. Opodatkowanie działalności na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. podatkiem liniowym.

W ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 działanie 1.2, program „A”, Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie do projektu badawczo rozwojowego. Nabór projektów dokonywany był przez Centrum jako Instytucję Pośredniczącą. Beneficjentem projektu jest firma, którą prowadzi Zainteresowany jako osoba fizyczna. Na realizację projektu Wnioskodawca otrzymał 80% środków, natomiast 20%, to własne środki przedsiębiorstwa. Dofinansowanie (w wysokości części kosztów kwalifikowanych) zobowiązuje Zainteresowanego do zrealizowania danego projektu badawczo-rozwojowego, poprzez wykorzystanie w tym celu m.in. swoich zasobów kadrowych i finansowych (konieczność pokrycia części kosztów kwalifikowanych, która nie jest finansowana dotacją). Jednocześnie Wnioskodawca będzie pełnił rolę kierownika badań.

Centrum opracowało „Przewodnik kwalifikowalności kosztów w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój” (zwane również „Wytycznymi”). Przewodnik ów m.in. definiuje pojęcie i katalog kosztów kwalifikowanych. Według Wytycznych kwalifikowalność kosztu może zostać uznana, o ile zostaną spełnione łącznie następujące warunki, m.in.: koszt został faktycznie poniesiony w okresie wskazanym w umowie o dofinansowanie, oraz został należycie udokumentowany. W Wytycznych przewiduje się również, że koszty kwalifikowane mogą powstać także w sytuacji, gdy pracę w projekcie wykonuje beneficjent, jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, jednocześnie będąc pracownikiem w ramach własnego projektu. Przewiduje się możliwość obciążenia firmy kosztami własnej pracy według określonych w Wytycznych norm.

Na podstawie tych wytycznych Wnioskodawca będzie członkiem zespołu badawczego, a jednocześnie właścicielem firmy. Wykonując osobiście niektóre zadania w projekcie może swoją pracę w określonym wymiarze zaliczyć do kosztów kwalifikowanych i rozliczyć w ramach dotacji udzielonej swojej firmie.

W Wytycznych zapisano, że właściciele spółek oraz osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, którzy nie pobierają za wykonywaną pracę wynagrodzenia (są finansowani z zysku), mogą rozliczać koszty swojej pracy przy prowadzeniu badań przemysłowych lub prac rozwojowych w ramach projektu zgodnie z poniższymi zasadami, wskazującymi m.in., że:

1.  Koszty pracy właściciela spółki lub osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą należy rozliczać według stawki godzinowej.
2.  Właściciel, spółki lub osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą musi posiadać odpowiednie kwalifikacje do prowadzenia badań przemysłowych lub prac rozwojowych w ramach projektu.
3.  Rozliczenie kosztów pracy właściciela spółki lub osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą następuje według ustalonej stawki godzinowej w zależności od faktycznie przepracowanych godzin w projekcie (według wzoru).
4.  W projekcie można rozliczyć maksymalnie 860 godzin pracy (1720/2) w ciągu roku (maksymalnie 72 godziny pracy w ciągu miesiąca) - ograniczenie to wynika z założenia, że projekt nie może stanowić jedynego przedmiotu działalności przedsiębiorstwa, tym samym obowiązki właściciela jednostki nie mogą dotyczyć wyłącznie badań wykonywanych w ramach projektu. Ponadto zapisano obowiązki beneficjenta w zakresie sfery podatkowej:
    1.  Podatnik, przed rozliczeniem w projekcie kosztów pracy właściciela spółki lub osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, zwróci się do właściwego Urzędu Skarbowego z zapytaniem, czy pobieranie wynagrodzenia w ramach realizowanego projektu jest zgodne z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych i może stanowić jego wynagrodzenie/dodatkowe źródło przychodu oraz czy istnieje możliwość wykazania zaewidencjonowania przedmiotowego wynagrodzenia, jako kosztu w ramach realizowanego przedsięwzięcia.
    2.  Otrzymane od Urzędu Skarbowego interpretacje beneficjent udostępni we wniosku o płatność kosztów pracy właściciela spółki lub osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą.
    3.  Poniesienie wydatku na koszty pracy właściciela spółki lub osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą jest udokumentowane dokumentem księgowym, np. notą obciążeniową oraz kartą czasu pracy wskazującą liczbę godzin w danym miesiącu kalendarzowym poświęconych na wykonanie badań w projekcie.

Na podstawie powyższych zapisów część kosztów kwalifikowalnych (częściowo pokrytych dotacją) zostanie przypisana wynagrodzeniu na rzecz Wnioskodawcy, obliczonemu zgodnie z Wytycznymi i kwota ta zostanie przelana z rachunku firmowego na rachunek prywatny Zainteresowanego. Również ta operacja zostanie udokumentowana notą księgową lub obciążeniową.

Podstawą prawną otrzymania środków finansowych jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r. poz. 1146) oraz rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Centrum (Dz. U. z 2015 r. poz. 299). Z otrzymanych środków finansowych zostaną sfinansowane koszty kwalifikowane (zgodnie z warunkami projektu) - w części. Będą to m.in. koszty pracy osób (umowy o pracę), a także wartość pracy własnej właściciela firmy. Ponadto kosztem kwalifikowanym będzie w szczególności wynajem hal produkcyjnych wykorzystywanych do realizacji Projektu, amortyzacja maszyn i urządzeń zakupionych w ramach projektu, koszty promocji projektu, koszty prac badawczych zleconych wykwalifikowanym ośrodkom.

Istotne elementy opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego zostały zawarte również w części H poz. 82 wniosku ORD-IN, w którym wskazano m.in., że środki, które otrzyma firma Wnioskodawcy, nawet jeśli zostaną przekazane za pośrednictwem Centrum, będą pochodzić z budżetu Unii Europejskiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy pobierane wynagrodzenie w ramach realizowanego projektu jest przychodem podatkowym dla właściciela firmy?
2.  Czy pobierane wynagrodzenie w ramach realizowanego projektu jest kosztem dla firmy?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie kosztów uzyskania przychodów (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Wniosek w zakresie przychodów, został rozstrzygnięty interpretacją z dnia 30 grudnia 2016 r. nr 3063-ILPB1-1.4511.1.293.2016.2.AMN (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.

Wszelkie przychody uzyskane przez firmę Wnioskodawcy w ramach realizacji projektu unijnego należy zaklasyfikować do źródła przychodów z działalności gospodarczej. Przychody uzyskane przez firmę od Instytucji Pośredniczącej w ramach projektu, będą zwolnione z podatku dochodowego. Centrum jako Instytucja Pośrednicząca dysponuje środkami pochodzącymi z bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej. Zadania Centrum, jako Instytucji Pośredniczącej, obejmują przede wszystkim obowiązek sprawnego wypłacania i rozliczania przyznanych środków finansowych, a także zapewnienia merytorycznego wsparcia dla beneficjentów realizujących projekty z funduszy Unii Europejskiej. Jednak zgodnie z orzecznictwem dla zastosowania zwolnienia istotne jest pierwotne źródło pochodzenia środków, wskazanie podmiotu, który ostatecznie ponosi ekonomiczny koszt finansowania. Środki, które otrzyma firma Wnioskodawcy, nawet jeśli zostaną przekazane za pośrednictwem Centrum, będą pochodzić z budżetu Unii Europejskiej. Firma Wnioskodawcy bezpośrednio zrealizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy, dlatego należy uznać, że oba warunki zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostaną spełnione w zakresie całego dofinansowania na rzecz swojej firmy, również w zakresie odpowiadającym kosztom pracy własnej Wnioskodawcy. Jeśli wynagrodzenie odpowiadające kosztom pracy własnej Zainteresowanego zostanie przekazane z rachunku firmowego (na który wpłynie dotacja) na rachunek prywatny zgodnie z zasadami określonymi w Wytycznych, nie będzie ono miało wpływu na rozliczenia w podatku dochodowym. Transfer pomiędzy rachunkami tej samej osoby fizycznej nie tworzy u tej osoby nowego źródła przychodów. Nie zwiększa też kosztów podatkowych firmy Wnioskodawcy. Nie istnieją bowiem żadne świadczenia w ramach sfery tej samej osoby fizycznej. Jednym słowem rozliczenie kosztów pracy własnej Wnioskodawcy jest podatkowo neutralne. Środki przelane z rachunku firmowego na rachunek prywatny tytułem wynagrodzenia należnego nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Jednak przepisy podatkowe nie stoją na przeszkodzie by te środki traktować jako koszty rozliczane w ramach projektu realizowanego z Instytucją Pośredniczącą (koszty kwalifikowane projektu).

Zatem wynagrodzenie w ramach realizowanego projektu nie mieści się w kategorii przychodu dla właściciela.

2.

Środki finansowe jakie otrzyma Wnioskodawca za pracę wykonywaną w ramach realizacji wskazanego we wniosku projektu, nie będą mogły stanowić kosztu podatkowego.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki.

Zatem pobierane wynagrodzenie w ramach realizowanego projektu nie mieści się w kategorii kosztów dla firmy.

Reasumując, pobierane wynagrodzenie w ramach realizowanego projektu nie będzie przychodem oraz nie będzie stanowiło kosztu uzyskania przychodu.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał istniejące interpretacje organów podatkowych:

*   IBPB-1-1/4511-288/15/ESZ interpretacja indywidualna,
*   IPPBI/4511-932/16-2/KS interpretacja indywidualna.
    
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej:
    
    *   braku możliwości zaliczenia otrzymanych środków przeznaczonych na wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w projekcie do kosztów podatkowych – **jest prawidłowe,**
    *   podstawy prawnej braku możliwości zaliczenia ww. środków do kosztów podatkowych − **jest nieprawidłowe.**
    
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032), odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    
    W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
    
    1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    
    Z powyższego wynika, że co do zasady, wszelkie przysporzenia majątkowe uzyskane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowią przychód z tej działalności, chyba że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza określony przychód do innego źródła niż pozarolnicza działalność gospodarcza.
    
    W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.
    
    W myśl natomiast art. 14 ust. 3 pkt 13 ww. ustawy (obowiązującym od 1 stycznia 2015 r.), do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się kwot otrzymanych od agencji wykonawczych, jeżeli agencje te otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa.
    
    Z powyższych przepisów wynika, że jeżeli podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą uzyska dofinansowanie do projektu realizowanego w ramach tej działalności, np. w postaci dotacji, otrzymane środki stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, chyba że przeznaczone zostaną na nabycie, bądź wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bądź gdy dofinansowanie otrzyma po 1 stycznia 2015 r. od agencji wykonawczych, które środki pieniężne na ten cel otrzymują z budżetu państwa. Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, że środki te zostaną wypłacone tytułem wynagrodzenia należnego podatnikowi z tytułu osobistej realizacji (samodzielnego wykonywania określonych czynności przy realizacji projektu), czy też nadzoru nad projektem, czy na pokrycie wydatków innych niż nabycie, bądź wytworzenie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
    
    Zaznaczyć także należy, że niektóre środki finansowe korzystają ze zwolnienia. I tak, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.
    
    Natomiast stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 136 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.
    
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ww. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870), ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich, rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4 i 5a-5c.
    
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
    
    W myśl art. 5 ust. 3 pkt 1 tej ustawy, do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b, tj.: środki przeznaczone na realizację:
    
    1.  programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna,
    2.  programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa.
    
    Zgodnie z art. 117 § 1 ww. ustawy, budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej oraz środków, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013.
    
    W budżecie środków europejskich ujmuje się:
    
    1.  dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
    2.  wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji (art. 117 § 2 ww. ustawy).
    
    Przy czym w myśl art. 124 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu środków europejskich są wydatkami budżetu państwa, które na podstawie art. 186 cytowanej ustawy o finansach publicznych mogą być przeznaczone na:
    
    1.  realizację projektów przez jednostki budżetowe;
    2.  płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
    3.  dotacje celowe dla beneficjentów;
    4.  realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe;
    5.  realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami.
    
    Zgodnie z art. 187 ww. ustawy, za obsługę płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, zwanych dalej „płatnościami”, odpowiada Minister Finansów. Przepis art. 200 ust. 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że obsługę bankową płatności prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach umowy rachunku bankowego zawartej z Ministrem Finansów. Na podstawie art. 202 ust. 1 ww. ustawy, Środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu są gromadzone na wyodrębnionych rachunkach bankowych. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 204 tej ustawy, Środki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są przeznaczone wyłącznie na cele określone w umowie międzynarodowej, przepisach odrębnych lub deklaracji dawcy.
    
    Podkreślić należy, że w świetle ww. przepisów ustawy o finansach publicznych środki z Unii Europejskiej pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, stanowią odrębną formę środków europejskich przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich. Jednak zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 186 pkt 2 ustawy o finansach publicznych wydatki z budżetu środków europejskich, są wydatkami budżetu państwa, które mogą być przeznaczone na płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich.
    
    Ponadto zgodnie z art. 126 ustawy o finansach publicznych, dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Natomiast zgodnie z art. 127 ust. 2 pkt 5 tej ustawy, dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich.
    
    Program Operacyjny Inteligentny Rozwój jest programem jednofunduszowym, finansowanym w całości ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. EFRR jest jednym z funduszy strukturalnych, które to fundusze są instrumentami finansowymi polityki regionalnej Unii Europejskiej i mają pomóc władzom centralnym i regionalnym (słabiej rozwiniętych regionów Unii Europejskiej) w rozwiązaniu ich najważniejszych problemów gospodarczych. Ich zadaniem jest wspieranie restrukturyzacji i modernizacji gospodarki, co ma wpłynąć na zwiększenie spójności ekonomicznej i społecznej krajów Unii. Fundusze kierowane są do tych sektorów gospodarki i regionów, które bez pomocy finansowej nie są w stanie dorównać do średniego poziomu ekonomicznego w Unii Europejskiej.
    
    Zgodnie z art. 9 pkt 5 ustawy o finansach publicznych, sektor finansów publicznych tworzą agencje wykonawcze. Agencja wykonawcza jest państwową osobą prawną tworzoną na podstawie odrębnej ustawy w celu realizacji zadań państwa (art. 18 ww. ustawy). Natomiast w myśl art. 127 ust. 1 lit. d) ww. ustawy, dotacje celowe są to środki przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Centrum (Dz. U. z 2016 r. poz. 900), Centrum jest agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.), powołaną do realizacji zadań z zakresu polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa.
    
    Zgodnie z art. 46 ust. 1 ww. ustawy, przychodami Centrum są środki finansowe otrzymywane w formie:
    
    1.  dotacji celowej na realizację strategicznych programów badań naukowych i prac rozwojowych, innych zadań Centrum oraz na realizację badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa, przekazywanej na wniosek Dyrektora;
    2.  dotacji podmiotowej na pokrycie bieżących kosztów zarządzania realizowanymi przez Centrum zadaniami, o których mowa w pkt 1, w tym kosztów wynagradzania ekspertów i zespołów ekspertów, o których mowa w art. 38 ust. 1;
    3.  dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji dotyczących obsługi realizacji zadań, o których mowa w pkt 1.
    
    Stosownie do art. 46 ust. 2 ww. ustawy, przychodami Centrum mogą być środki finansowe pochodzące z innych źródeł, w szczególności z:
    
    1.  tytułu realizacji innych zadań Centrum oraz zadań, o których mowa w art. 27 ust. 3;
    2.  budżetu Unii Europejskiej;
    3.  międzynarodowych programów badawczych;
    4.  komercjalizacji wyników prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych;
    5.  odsetek od wolnych środków przekazanych w depozyt zgodnie z przepisami o finansach publicznych;
    6.  zapisów i darowizn.
    
    W myśl art. 35 ust. 1 ww. ustawy, realizacja zadań Centrum obejmuje w szczególności:
    
    1.  określanie zakresów tematycznych programów, terminów i warunków ich realizacji;
    2.  ogłaszanie konkursów na wykonanie projektów w ramach realizowanych programów;
    3.  ocenę i wybór wniosków dotyczących wykonania projektów, zwanych dalej „wnioskami”;
    4.  zawieranie umów o wykonanie projektów i ich finansowanie;
    5.  nadzór nad wykonaniem projektów, ich odbiór, ocenę i rozliczenie finansowe.
    
    W myśl art. 40 ust. 1 ww. ustawy, przyznawanie przez Centrum środków finansowych na wykonanie projektów następuje w drodze decyzji Dyrektora wydawanej na podstawie listy rankingowej pozytywnie zaopiniowanych wniosków. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, dyrektor zawiera z wykonawcą projektu, wybranym w drodze konkursu, umowę o wykonanie i finansowanie projektu. W umowie określa się m.in. wysokość środków finansowych i tryb ich przekazywania przez Centrum (art. 41 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy).
    
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 działanie 1.2, program I., otrzymał dofinansowanie do projektu badawczo rozwojowego. Nabór projektów dokonywany był przez Centrum jako Instytucję Pośredniczącą. Beneficjentem projektu jest firma, którą prowadzi Zainteresowany jako osoba fizyczna. Na realizację projektu Wnioskodawca otrzymał 80% środków, natomiast 20%, to własne środki przedsiębiorstwa. Wnioskodawca będzie pełnił rolę kierownika badań. Na podstawie Wytycznych Wnioskodawca będzie członkiem zespołu badawczego, a jednocześnie właścicielem firmy. Wykonując osobiście niektóre zadania w projekcie Zainteresowany może swoją pracę w określonym wymiarze zaliczyć do kosztów kwalifikowanych i rozliczyć w ramach dotacji udzielonej firmie. Część kosztów kwalifikowalnych (częściowo pokrytych dotacją) zostanie przypisana wynagrodzeniu na rzecz Wnioskodawcy, obliczonemu zgodnie z Wytycznymi i kwota ta zostanie przelana z rachunku firmowego na rachunek prywatny Wnioskodawcy. Podstawą prawną otrzymania środków finansowych jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r. poz. 1146) oraz rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Centrum (Dz. U. z 2015 r. poz. 299). Z otrzymanych środków finansowych zostaną sfinansowane m.in. koszty pracy osób (umowy o pracę), a także wartość pracy własnej właściciela firmy. Środki, które otrzyma firma Wnioskodawcy, nawet jeśli zostaną przekazane za pośrednictwem Centrum, będą pochodzić z budżetu Unii Europejskiej.
    
    Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że skoro − jak wskazano we wniosku − otrzymane przez Wnioskodawcę środki przeznaczone na wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w projekcie, pochodzić będą ze środków Unii Europejskiej, będą dla Zainteresowanego stanowiły przychód, o którym mowa w cytowanym art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc przychód ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Przychód ten będzie przy tym podlegał zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 136 ww. ustawy, a nie jak błędnie wskazano we wniosku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 tej ustawy, który to przepis na gruncie przedmiotowej sprawy nie znajduje zastosowania. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że Wnioskodawca otrzymuje środki finansowe za swoją pracę w realizowanym projekcie ze swojego konta firmowego. Nadal bowiem będą to środki pochodzące z otrzymanego wsparcia, podlegające zwolnieniu od opodatkowania.
    
    Konsekwencją zwolnienia z opodatkowania otrzymanych przez Wnioskodawcę ww. środków − na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − jest brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej, wydatków z nich pokrytych (sfinansowanych), w myśl bowiem art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.
    
    Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki.
    
    Pojęcie „praca własna” oznacza wartość wszelkiego rodzaju nakładów pracy świadczonej przez podmioty wymienione w omawianym przepisie. Nie ma przy tym znaczenia, czy praca jest świadczona na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej mającej charakter umowy zlecenia czy umowy o dzieło (z wyłączeniem sytuacji, gdy umowę zawarto z osobą prowadzącą działalność gospodarczą w ramach jej działalności), czy bezumownie.
    
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że wartość pracy Wnioskodawcy wykonywanej w ramach projektu nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w prowadzonej przez Zainteresowanego działalności gospodarczej.
    
    W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej:
    
    *   braku możliwości zaliczenia otrzymanych środków przeznaczonych na wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w projekcie do kosztów podatkowych – jest prawidłowe,
    *   podstawy prawnej braku możliwości zaliczenia ww. środków do kosztów podatkowych − jest nieprawidłowe.
    
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    
    Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.