Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.290.2025.1.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Odroczenie terminu spłaty Pożyczki względem pierwotnego
terminu określonego w umowie Pożyczki nie spowoduje
powstania u Pożyczkobiorcy przychodu z nieodpłatnych
świadczeń, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT. Umowne
ustalenie, że zarówno kapitał pożyczki, jak i odsetki zostaną
spłacone jednorazowo w terminie końcowym, określonym w
umowie jako dzień spłaty pożyczki, przypadającym na koniec
okresu zawarcia umowy pożyczki, nie spowoduje powstania
po stronie Pożyczkobiorcy przychodu z tytułu nieodpłatnych
lub częściowo odpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust.
1 pkt 2 uCIT.
Słowa kluczowe: podmiot-podmioty powiązane
pożyczka
pożyczka-odsetki od pożyczki
pożyczkobiorca
pożyczkodawca
umowa-umowa pożyczki
świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Częściowo odpłatne świadczenia
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Powstanie świadczeń w naturze i świadczeń
nieodpłatnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 3
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego
    dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób
    prawnych w zakresie ustalenia:
    - czy odroczenie terminu spłaty Pożyczki względem pierwotnego terminu określonego w
      umowie Pożyczki spowoduje powstanie u Pożyczkobiorcy przychodu z nieodpłatnych
      świadczeń, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT;
    - czy umowne ustalenie, że zarówno kapitał pożyczki, jak i odsetki zostaną spłacone
      jednorazowo w terminie końcowym, określonym w umowie jako dzień spłaty pożyczki,
      przypadającym na koniec okresu zawarcia umowy pożyczki, powoduje powstanie po
      stronie Pożyczkobiorcy przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
      świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, opodatkowanym w Polsce od
    całości swoich przychodów.
    Wnioskodawca planuje zawrzeć z podmiotem z grupy kapitałowej Wnioskodawcy,
    powiązanym z Wnioskodawcą osobowo, umowę pożyczki, na podstawie której
    Wnioskodawca jako Pożyczkobiorca otrzyma określoną kwotę pożyczki (dalej jako
    „Pożyczka”).
    Pożyczka będzie oprocentowana według zmiennej stopy procentowej ustalanej jako
    stawka WIBOR 3M powiększona o (...) pkt procentowego w skali roku. Dla ustalenia
    oprocentowania Pożyczki Strony przyjmą stawkę WIBOR 3M według notowania na rynku
    międzybankowym z dnia spłaty pożyczki. W przypadku, gdy nie będzie możliwe obliczenie
    wysokości oprocentowania (i) z powodu incydentalnego braku ogłoszenia wskaźnika
    WIBOR w odpowiednim terminie albo (ii) zaprzestania publikowania, zmiany wskaźnika
    WIBOR lub zastąpienia go innym wskaźnikiem, to odpowiednio i kolejno: (i) obliczenie
    wysokości oprocentowania nastąpi w oparciu o ostatni publicznie dostępny wskaźnik
    WIBOR albo (ii) obliczenie wysokości oprocentowania nastąpi w oparciu o inny wskaźnik,

    który zastąpił dotychczasowy wskaźnik WIBOR lub jest do niego najbardziej zbliżony.
    Kapitał pożyczki oraz oprocentowanie płatne będą w całości w terminie zwrotu Pożyczki.
    Pożyczkobiorca dodatkowo uiści na rzecz Pożyczkodawcy opłatę dodatkową z tytułu
    udzielenia (uruchomienia) Pożyczki i obsługi umowy Pożyczki w ustalonej przez Strony
    kwocie, płatną najpóźniej w dniu spłaty kapitału pożyczki.
    Na zabezpieczenie zapłaty Pożyczki (w tym m.in. kwoty pożyczki, odsetek od kapitału
    pożyczki, ewentualnych odsetek za opóźnienie, opłaty dodatkowej a także na
    zabezpieczenie kosztów postępowania sądowego i kosztów egzekucji), Pożyczkobiorca w
    dniu zawarcia umowy Pożyczki wystawi weksel in blanco wraz z deklaracją
    (porozumieniem) wekslowym według treści zaakceptowanej przez Pożyczkodawcę oraz
    wręczy weksel in blanco Pożyczkodawcy.
    Strony ustalą termin spłaty Pożyczki na dzień nie późniejszy niż 5 lat od dnia zawarcia
    umowy.
    Mając na względzie niepewną sytuację rynkową Strony mogą być zmuszone do
    przedłużenia terminu spłaty Pożyczki (w tym odsetek) z zachowaniem prawa
    Pożyczkodawcy do naliczania dalszych odsetek (zgodnie z treścią umowy) oraz niezmienną
    wymagalnością należności narosłych w przeszłości z tego tytułu. W wyniku ewentualnego
    aneksu do umowy Pożyczki i złożenia przez Strony zgodnych oświadczeń o odroczeniu
    terminu spłaty Pożyczki żadna z należności Pożyczkodawcy wynikająca z opisanej wyżej
    umowy nie ulegnie umorzeniu ani przedawnieniu.
    Pytania
    1) Czy odroczenie terminu spłaty Pożyczki względem pierwotnego terminu określonego w
      umowie Pożyczki spowoduje powstanie u Pożyczkobiorcy przychodu z nieodpłatnych
      świadczeń, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT?
    2) Czy umowne ustalenie, że zarówno kapitał pożyczki, jak i odsetki zostaną spłacone
      jednorazowo w terminie końcowym, określonym w umowie jako dzień spłaty pożyczki,
      przypadającym na koniec okresu zawarcia umowy pożyczki, powoduje powstanie po
      stronie Pożyczkobiorcy przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
      świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odroczenie terminu spłaty Pożyczki względem pierwotnego
    terminu określonego w umowie Pożyczki nie spowoduje powstania u Pożyczkobiorcy
    przychodu z nieodpłatnych świadczeń, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, umowne ustalenie, że zarówno kapitał pożyczki, jak i odsetki
    zostaną spłacone jednorazowo w terminie końcowym, określonym w umowie jako dzień
    spłaty pożyczki, przypadającym na koniec okresu zawarcia umowy pożyczki, nie
    spowoduje powstania po stronie Pożyczkobiorcy przychodu z tytułu nieodpłatnych lub
    częściowo odpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „uCIT”):
    „Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
    2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw a także wartość innych świadczeń w naturze w
      tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z wyjątkiem

      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
      publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
      od Skarbu Państwa jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w
      nieodpłatny zarząd lub używanie;
    3) wartość z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8 umorzonych lub przedawnionych:
      a) zobowiązań w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów) z wyjątkiem
        umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy
      b) środków na rachunkach bankowych - w bankach.”
    Kwestia definicji świadczenia nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego była wielokrotnie
    analizowana w orzecznictwie, również w uchwałach Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Przykładowo, w uchwale siedmiu sędziów NSA z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02,
    podkreślono, że rozumienie pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” na gruncie art. 12 ust. 1
    pkt 2 uCIT ma szerszy zakres niż jego odpowiednik w przepisach prawa cywilnego. NSA
    wskazał, że termin ten odnosi się do wszystkich sytuacji gospodarczych i zdarzeń
    prawnych, w wyniku których następuje przysporzenie kosztem innego podmiotu – czyli
    takich, które skutkują uzyskaniem przez podatnika majątkowej korzyści, niezwiązanej z
    poniesieniem kosztu lub jakiegokolwiek innego świadczenia wzajemnego, i mającej
    konkretną wartość finansową.
    To stanowisko zostało potwierdzone w kolejnej uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 16
    października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06. W tym orzeczeniu wskazano, że o ile w prawie
    cywilnym nie ma świadczenia bez świadczącego, o tym w ustawie o podatku dochodowym
    od osób prawnych nie jest istotne kto świadczył, ani czy w ogóle działanie innego
    podmiotu było źródłem przysporzenia majątkowego. NSA zaznaczył, że o odmiennym
    rozumieniu pojęcia „świadczenia” w podatku dochodowym od osób prawnych przesądza
    art. 7 ust. 1 uCIT, zgodnie z którym opodatkowaniu podlega dochód bez względu na
    źródło jego pochodzenia.
    W wyroku NSA z 21 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 1414/16, sąd – odwołując się do
    powyższych uchwał – zauważył, że „nieodpłatne świadczenie” w rozumieniu art. 12 ust. 1
    pkt 2 uCIT jest odniesienie przez podatnika określonej korzyści pod tytułem darmym (tak
    również wyrok NSA z 8 grudnia 2016 r., sygn. akt II FSK 3424/14). Także w piśmiennictwie
    podkreśla się, że nieodpłatne świadczenia to przychody o charakterze rzeczowym, do
    których zalicza się zarówno wyniki własnej działalności podatnika, jak i otrzymane przez
    niego, nieodpłatnie lub za częściową odpłatnością wartości rzeczy lub praw (zob. L.
    Błystak, w: S. Babiarz i in., Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Wrocław
    2009, s. 299).
    W ww. sprawie II FSK 1414/16 nie było kwestionowane, że pożyczki udzielone spółce były
    oprocentowane i że spółka prawidłowo naliczała odsetki. Wskazano natomiast, że samo
    przesunięcie w czasie terminu wymagalności odsetek nie stanowi automatycznie
    podstawy do uznania takiej pożyczki za nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust.
    1 pkt 2 uCIT. W kontekście pożyczek, korzyść dla pożyczkobiorcy pojawia się dopiero w
    razie umorzenia zobowiązania – zarówno kapitału, jak i odsetek – jego przedawnienia albo
    w przypadku udzielenia pożyczki nieoprocentowanej. Kluczowe znaczenie ma zatem to,
    czy przysporzenie majątkowe pochodzi od wierzyciela. Nie sposób zatem przyjąć, że samo
    opóźnienie w płatności powoduje powstanie przychodu – odsetki są bowiem spłacane z
    majątku pożyczkobiorcy, często z wykorzystaniem kolejnych środków finansowych, a nie z
    pożyczonego kapitału.
    Podkreślenia wymaga, że za otrzymanie świadczenia nie można uznać sytuacji, w której
    dłużnik opóźnia spełnienie zobowiązania wobec wierzyciela. Gdyby uznać inaczej, każda
    nieterminowa płatność – np. czynszu, rachunków za usługi czy innych zobowiązań –
    podlegałaby opodatkowaniu jako nieodpłatne świadczenie. W efekcie należałoby objąć

    podatkiem wszystkie przypadki nieterminowego regulowania zobowiązań przez
    przedsiębiorców, traktując je jako świadczenia udzielane przez wierzycieli bez
    wynagrodzenia, mimo że do czasu przedawnienia roszczenia, wierzyciel nadal ma prawo
    dochodzić należności. Nieodpłatny charakter świadczenia powinien wynikać z natury
    stosunku zobowiązaniowego łączącego strony albo z charakterystyki danego zdarzenia
    gospodarczego, które skutkuje przysporzeniem majątkowym. Nie można natomiast
    przyjmować fikcji, zgodnie z którą dłużnik uzyskuje świadczenie wyłącznie na skutek
    bezczynności wierzyciela. Jeśli wierzyciel pozostanie bierny wystarczająco długo, przychód
    pojawi się dopiero w momencie przedawnienia zobowiązania, i to właśnie jego wartość
    stanowić będzie przychód dłużnika (tak WSA we Wrocławiu w wyroku z 10 sierpnia 2021 r.,
    sygn. akt I SA/Wr 493/20).
    Mając na uwadze powyższą analizę, zdaniem Wnioskodawcy sam fakt zawarcia aneksu do
    umowy Pożyczki, w którym Strony zgodnie odraczają termin płatności kwoty głównej oraz
    należnych odsetek, nie spowoduje powstania u Pożyczkodawcy przychodu do
    opodatkowania. Odroczenia takiego nie sposób bowiem uznać za nieodpłatne
    świadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT, gdyż należność z tytułu narosłych
    odsetek pozostanie wymagalna, a Pożyczkodawcy przysługiwać będą dalsze odsetki za
    okres, o który przedłużono spłatę Pożyczki. Żadne zobowiązanie nie zostanie umorzone
    ani nie nastąpi termin jego przedawnienia. Nie zaktualizuje się więc również hipoteza
    normy zawartej w art. 12 ust. 1 pkt 3 uCIT.
    Ad 2.
    Mając na względzie powyższą argumentację, zapis umowy zgodnie z którym kwota główna
    Pożyczki wraz z odsetkami zostanie zwrócona jednorazowo w terminie spłaty Pożyczki
    również nie spowoduje powstania u Pożyczkodawcy przychodu z tytułu świadczeń
    nieodpłatnych, bądź częściowo odpłatnych, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 uCIT.
    Kodeks cywilny regulujący cywilnoprawny kształt umowy pożyczki nie wymaga do jej
    ważności, aby pożyczka wraz z odsetkami była spłacana częściowo w trakcie trwania
    umowy.
    Zgodnie z art. 723 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm., dalej: „k.c.”) „Jeżeli termin zwrotu pożyczki nie jest oznaczony dłużnik
    obowiązany jest zwrócić pożyczkę w ciągu sześciu tygodni po wypowiedzeniu przez
    dającego pożyczkę.”
    Z kolei zgodnie z art. 360 k.c. „W braku odmiennego zastrzeżenia co do terminu płatności
    odsetek są one płatne co roku z dołu a jeżeli termin płatności sumy pieniężnej jest krótszy
    niż rok - jednocześnie z zapłatą tej sumy.”
    Oba przepisy mają charakter dyspozytywny, a więc strony mogą ustalić w umowie inny
    sposób rozliczeń i jest to powszechnie spotykane w praktyce.
    Cytując komentarz do art. 360 KC red. serii Osajda/red. tomu Borysiak 2024, wyd. 33/Anna
    Zbiegień-Turzańska: „Jak wskazuje się w doktrynie znaczenie praktyczne i wykorzystanie w
    obrocie (dyspozytywnego) rozwiązania zaproponowanego przez ustawodawcę w
    komentowanym przepisie jest znikome (por. M. Lemkowski w: Gutowski Komentarz t. I art.
    360 Nb 5). W większości przypadków strony decydują się bowiem na przyjęcie własnych
    rozwiązań w zakresie terminów płatności odsetek (...)”.
    Biorąc pod uwagę, że w ustalonym przez strony terminie Pożyczkodawca otrzyma
    wynagrodzenie w postaci odsetek kapitałowych za udostępnienie swojego kapitału, nie
    sposób stwierdzić, że u Pożyczkobiorcy powstanie przychód z nieodpłatnego świadczenia.
    Majątek Pożyczkobiorcy bowiem ostatecznie zostanie pomniejszony o całą wartość
    przedmiotowych odsetek i bez znaczenia dla prawa podatkowego pozostaje, że
    uszczuplenie nastąpi jednorazowo, a nie sukcesywnie w czasie trwania umowy Pożyczki.
    Strony mają bowiem swobodę w kształtowaniu tego zakresu stosunku umownego między
    nimi, a nastąpi to bez uszczerbku dla zobowiązań podatkowych stron.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa we wniosku
    oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego
    prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.