Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-470/10/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-10-27
Teza: Czy poniesione koszty stanowią koszty bieżącej działalności Spółki i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: akcja-emisja akcji; kapitał-kapitał zakładowy; kapitał-podwyższenie kapitału
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2010 r. (data wpływu 2 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prawnej kosztów związanych z emisją akcji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prawnej kosztów związanych z emisją akcji.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka w celu pozyskania kapitału dla sfinansowania bieżącej działalności oraz intensywnego rozwoju poniosła wydatki udokumentowane fakturami VAT, związane z emisją nowych akcji poprzez wejście na giełdę NewConnect, w szczególności:

*   koszty przygotowania prospektu emisyjnego, ogłoszeń,
*   koszty reklamy, organizacji spotkań z przyszłymi akcjonariuszami – koszty opłat notarialnych, sądowych, prawnych,
*   koszty usług doradczych.

Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja i sprzedaż mebli stomatologicznych.

Sprzedaż jest opodatkowana stawką VAT w wysokości 22%. Inwestycje w majątek trwały, finansowane między innymi środkami pozyskanymi z emisji akcji, mają służyć podstawowej działalności Spółki. W związku z objęciem nowych akcji został podniesiony kapitał Spółki.

W sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, postępowanie przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy poniesione koszty stanowią koszty bieżącej działalności Spółki i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu?
2.  Czy można odliczyć VAT naliczony z faktur zakupu związanych z powyższymi wydatkami (emisją akcji)?

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego (dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych). Wniosek Spółki w zakresie pytania drugiego (dotyczącego podatku od towarów i usług) zostanie rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania pierwszego – wydatki związane z emisją akcji można uznać za koszt uzyskania przychodów. Spółka ma możliwość zaliczenia wszelkich wydatków zarówno bezpośrednio jak i pośrednio związanych z uzyskanym przychodem, pod warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Wydatki poniesione na wskazany cel mogą zostać uznane za gospodarczo uzasadnione i związane z prowadzoną działalnością, ponieważ środki uzyskane Spółka przeznacza na finansowanie bieżącej działalności, w tym zakup materiałów do produkcji, maszyn i urządzeń do produkcji mebli, dzięki czemu będzie mogła obniżyć koszty produkcji, poprzez stopniowe obniżanie kosztów usług obcych związanych z produkcją.

Koszty poniesione przez Spółkę związane z wejściem na giełdę i w związku z tym podwyższeniem kapitału mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, ponieważ środki pozyskane w ten sposób służą prowadzeniu sprzedaży opodatkowanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z treści cytowanej definicji wynika, że dla kwalifikacji prawnej danego wydatku zasadnicze znaczenie ma cel, w jakim został on poniesiony. Podstawową przesłanką uznania go za koszt uzyskania przychodów, jest bowiem istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

W oparciu o kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia przy tym koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie). Oba rodzaje odnoszą się jednak do konkretnych przychodów w roku podatkowym.

Wyłączeniu z kategorii kosztów uzyskania przychodów podlegają zatem koszty wymienione w art. 16 ust. 1 oraz koszty niespełniające warunku celowości, wynikającego z treści art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Omawiana ustawa nie definiuje przy tym pojęcia przychodu, a jedynie ogranicza się do kazuistycznego wypunktowania w art. 12 ust. 1 wartości majątkowych „w szczególności” zaliczanych do tej kategorii. W ustępie 4 powołanego artykułu zawarto natomiast zamknięty katalog przysporzeń majątkowych nieuznawanych za przychody podatkowe. Wśród nich ujęto przychody otrzymane na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela (art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Ustawodawca wyraźnie wskazał zatem, że wartości majątkowe wniesione na pokrycie kapitału zakładowego spółki kapitałowej nie stanowią jej przychodu podatkowego. Mają one odrębny charakter z uwagi na cel, któremu służą – zapewnienie zgromadzenia środków niezbędnych dla jej funkcjonowania.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, że poniósł wydatki udokumentowane fakturami VAT w związku z emisją nowych akcji poprzez „wejście na giełdę NewConnect” tzn. z tytułu obsługi debiutu na rynku NewConnect.

Zgodnie z informacjami zamieszczonymi na oficjalnym serwisie rynku akcji NewConnect Giełdy Papierów Wartościowych, NewConnect to zorganizowana przez tę Giełdę platforma finansowania i obrotu dla młodych spółek o wysokim potencjale wzrostu, które z innowacyjności (produktów, usług, procesów biznesowych) chcą uczynić swoja największą przewagę konkurencyjną. Ma ona pełnić funkcję inkubatora przedsiębiorczości dla nowo powstałych firm, a także być rynkiem dla doskonałego publicznego funkcjonowania tych przedsiębiorstw. NewConnect stanowi bezpieczną platformę dokonywania transakcji pomiędzy spółkami z krótką historią i o małej kapitalizacji a inwestorami zainteresowanymi inwestycjami w ten segment spółek (inwestycje wiążące się z podwyższonym ryzykiem i ponadprzeciętnymi zyskami).

Debiut na NewConnect jest możliwy na dwa sposoby: poprzez emisję prywatną (ofertę zamknięta skierowaną maksymalnie do 99 podmiotów) bądź emisję publiczną.

Droga spółki na NewConnect w przypadku emisji prywatnej obejmuje następujące etapy:

1.  spółka rozważa wejście na NewConnect,
2.  zawarcie umowy z Autoryzowanym Doradcą (dalej: AD),
3.  przekształcenie firmy w spółkę akcyjną (jeśli funkcjonuje w innej formie),
4.  uchwała Walnego Zgromadzenia o wprowadzeniu akcji do obrotu na NewConnect drogą oferty prywatnej,
5.  sporządzenie dokumentu informacyjnego i zatwierdzenie go przez AD,
6.  złożenie wniosku do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych (dalej: KDPW) o dematerializację akcji,
7.  rejestracja akcji w KDPW,
8.  zawarcie umowy z Animatorem Rynku/Market Makerem,
9.  złożenie do Giełdy Papierów Wartościowych (dalej: GPW) wniosku o wprowadzenie akcji do obrotu na NewConnect (załącznikiem jest m.in. zatwierdzony przez AD dokument informacyjny),
10.  GPW zatwierdza dokument informacyjny i podejmuje decyzję o wprowadzeniu akcji do obrotu,
11.  pierwsze notowanie.

Droga spółki na NewConnect w przypadku emisji publicznej obejmuje następujące etapy:

1.  spółka rozważa wejście na NewConnect,
2.  przekształcenie firmy w spółkę akcyjną (jeśli funkcjonuje w innej formie),
3.  uchwała Walnego Zgromadzenia o wprowadzeniu akcji lub praw do akcji do obrotu na NewConnect drogą oferty publicznej (i ewentualnie nowej emisji akcji),
4.  ewentualna restrukturyzacja firmy,
5.  wybór domu maklerskiego i doradców,
6.  sporządzenie odpowiedniego publicznego dokumentu informacyjnego (prospektu emisyjnego lub memorandum informacyjnego),
7.  zawarcie umowy z Animatorem Rynku/Market Makerem,
8.  złożenie wniosku do KDPW o dematerializację akcji,
9.  zatwierdzenie dokumentu informacyjnego przez jeden z europejskich organów nadzoru (w Polsce – Komisja Nadzoru Finansowego),
10.  rejestracja akcji w KDPW,
11.  pierwsze notowanie.

Debiut na NewConnect odbywa się zatem poprzez emisję akcji. Operacja to ma na celu dokapitalizowanie spółki dzięki środkom pieniężnym wnoszonym przez inwestorów giełdowych obejmujących akcje w jej podwyższonym kapitale zakładowym.

Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z planowanym debiutem na NewConnect – wskazane w opisie stanu faktycznego w szczególności: koszty przygotowania prospektu emisyjnego i ogłoszeń, koszty reklamy, organizacji spotkań z przyszłymi akcjonariuszami, koszty opłat notarialnych, sądowych i prawnych oraz koszty usług doradczych – mają na celu podwyższenie kapitału zakładowego.

Istnieje zatem bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy tymi wydatkami a przychodem Spółki na podwyższenie kapitału zakładowego. Zgodnie z cytowanym powyżej art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychód otrzymany na to podwyższenie nie stanowi jednak przychodu podatkowego. Oznacza to, że przedmiotowe wydatki nie spełniają zasadniczego warunku uznania je za koszty uzyskania przychodów z art. 15 ust. 1 – poniesienia w celu osiągnięcia przychodu podatkowego. Stanowi to element przesądzający o ich kwalifikacji prawnej.

Co prawda, dalszym następstwem poniesienia tych wydatków może być wzrost poziomu osiąganych przychodów, jednakże jest to zbyt odległy związek przyczynowy, by mówić o spełnieniu przesłanki celowości ustanowionej w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tym bardziej, że wydatki te są w sposób wyraźny i bezpośredni związane z przychodem otrzymanym na podwyższenie kapitału zakładowego.

Podsumowując, wskazane w treści wniosku wydatki Spółki z tytułu obsługi debiutu na rynku NewConnect wiążą się w sposób bezpośredni z podwyższeniem kapitału zakładowego. Ich ponoszenie ma na celu dokonanie tej neutralnej podatkowo operacji, a nie uzyskanie konkretnych, bliżej określonych przychodów podatkowych. Nie stanowią wobec tego kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.