Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-639/11-2/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-12-07
Teza: Czy przedmiotowe transakcje sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów spoza UE realizowane na warunkach FCA stanowią transakcje eksportu pośredniego, o których mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i czy w konsekwencji, na podstawie art. 41 ust 11 w związku z art. z art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, co do zasady będą podlegały opodatkowaniu według stawki 0%?
Słowa kluczowe: agencja-agencja celna; eksport; eksport-eksport pośredni
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2011 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 16 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów spoza Unii Europejskiej za eksport pośredni, opodatkowany stawką podatku w wysokości 0% – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów spoza Unii Europejskiej za eksport pośredni, opodatkowany stawką podatku w wysokości 0%.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka dokonuje transakcji eksportu towarów na warunkach FCA (free carrier). W ramach tych transakcji, towary są odbierane z magazynu Spółki przez Spedytora działającego na rzecz nabywcy, który dokonuje następnie fizycznego wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Towary są przewożone z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej, przez terytorium innych krajów UE. Zgodnie z warunkami Incoterms 2010 FCA, po przekazaniu towaru przewoźnikowi oddelegowanemu przez kupującego do odbioru towaru z magazynu Spółki, ryzyko związane z dostarczeniem towaru do miejsca docelowego ponosi kupujący (koszt transportu, magazynowanie lub konieczność rozładowania i przeładowania towaru). Towar jest przekazywany do magazynu Agencji Celnej na Łotwie która przygotowuje dokumenty eksportowe, a następnie wywożony jest poza terytorium Unii Europejskiej. W trakcie przebywania towaru w Agencji Celnej na Łotwie istnieje możliwość jego przeładunku. Faktury dokumentujące przedmiotowe dostawy wystawiane są przez Spółkę (sprzedawcę) na kontrahenta spoza UE (nabywcę). Na fakturze widnieją warunki dostawy FCA. Do faktury dołączana jest każdorazowo specyfikacja, w której wyszczególnione są m.in. dane dotyczące towarów, dane Spółki i kontrahenta spoza Unii Europejskiej oraz adres poza terytorium Unii Europejskiej, na który mają zostać dostarczone towary. Zgłoszenie towarów do celnej procedury wywozu jest dokonywane na terytorium Łotwy. Zgłoszenia takiego dokonuje agencja celna z upoważnieniem sprzedawcy. Zgłoszenie jest następnie realizowane we wdrożonym w Unii Europejskiej systemie kontroli eksportu (Export Control System, dalej system „ECS” ). Spółka posiada każdorazowo wywozowy dokument towarzyszący (Export Accompanying Document, dalej „dokument EAD”), potwierdzający zwolnienie towarów do wywozu, z nadanym unikalnym numerem ewidencyjnym operacji wywozowej (movement reference Number, dalej „numer MRN”) oraz kodem kreskowym obowiązującym w Unii Europejskiej. Spółka otrzymuje potwierdzenie w formie papierowej wywozu towaru poza Unii Europejskiej. Nie otrzymuje natomiast potwierdzenia IE-599 z systemu ECS.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotowe transakcje sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów spoza Unii Europejskiej realizowane na warunkach FCA stanowią transakcje eksportu pośredniego, o których mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, i czy w konsekwencji, na podstawie art. 41 ust. 11 w związku z art. z art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, co do zasady będą podlegały opodatkowaniu według stawki 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcje sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów spoza Unii Europejskiej realizowane na warunkach FCA stanowią w przedstawionym opisie sprawy transakcje eksportu pośredniego, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy i na podstawie art. 41 ust. 11 w związku z art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, co do zasady będą podlegały opodatkowaniu stawką 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Wobec powyższego, aby uznać daną czynność za eksport towarów, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce czynność określona w przepisach art. 7 ustawy,
*   następnie, w konsekwencji tej czynności, dochodzi do wywozu towaru z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni),
*   wywóz towaru musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych przesłanek powoduje, iż nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

Aby wywóz towaru stanowił eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy, musi nastąpić z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej i musi zostać potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (…).

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się, terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…) – art. 2 pkt 3 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonuje transakcji eksportu towarów na warunkach FCA (free carrier). W ramach tych transakcji towary są odbierane z magazynu Spółki przez spedytora działającego na rzecz nabywcy, który dokonuje następnie fizycznego wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Towary są przewożone z terytorium Polski poza terytorium UE, przez terytorium innych krajów Unii Europejskiej. Zgodnie z warunkami Incoterms 2010 FCA, po przekazaniu towaru przewoźnikowi oddelegowanemu przez kupującego do odbioru towaru z magazynu Spółki, ryzyko związane z dostarczeniem towaru do miejsca docelowego ponosi kupujący (koszt transportu, magazynowanie lub konieczność rozładowania i przeładowania towaru). Towar jest przekazywany do magazynu Agencji Celnej na Łotwie która przygotowuje dokumenty eksportowe, a następnie wywożony jest poza terytorium Unii Europejskiej. W trakcie przebywania towaru w Agencji Celnej na Łotwie istnieje możliwość jego przeładunku. Faktury dokumentujące przedmiotowe dostawy wystawiane są przez Spółkę (sprzedawcę) na kontrahenta spoza UE (nabywcę). Na fakturze widnieją warunki dostawy FCA. Do faktury dołączana jest każdorazowo specyfikacja, w której wyszczególnione są m.in. dane dotyczące towarów, dane Spółki i kontrahenta spoza UE oraz adres poza terytorium UE, na który mają zostać dostarczone towary. Zgłoszenie towarów do celnej procedury wywozu jest dokonywane na terytorium Łotwy. Zgłoszenia takiego dokonuje agencja celna z upoważnieniem sprzedawcy. Zgłoszenie jest następnie realizowane we wdrożonym w Unii Europejskiej systemie kontroli eksportu (Export Control System, dalej system „ECS”).

Przedmiotem rozstrzygnięcia niniejszej interpretacji jest stwierdzenie, czy w przedstawionym stanie faktycznym doszło do eksportu towarów z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b ustawy, a w konsekwencji i prawa do zastosowania 0% stawki VAT, zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy.

Aby miejscem opodatkowania eksportu towarów było terytorium Polski, a do przedmiotowych transakcji miała zastosowanie polska ustawa (dana transakcja mogła być uznana za eksport) wywóz towarów musiałby nastąpić z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej.

Dla określenia miejsca (kraju) opodatkowania eksportu, nie ma znaczenia natomiast miejsce (kraj), z którego rozpoczyna się przemieszczenie towaru przed jego zgłoszeniem do procedury wywozu, gdyż dopiero w momencie zgłoszenia tegoż towaru do takiej procedury, nabywa on status towaru, który będzie podlegał wywozowi poza terytorium Unii Europejskiej, co powoduje również, że zostaje on objęty rygorami procedury wywozu (m.in. stosownym dozorem celnym).

Należy także zwrócić uwagę, iż z art. 2 pkt 8 w zw. z art. 2 pkt 1 ustawy wynika, że jednym z warunków koniecznych do wypełnienia definicji eksportu jest dokonanie wywozu towaru z terytorium kraju – wywóz towarów poza Unii Europejskiej musi dokonać się na terytorium kraju (Polski), a nie na terytorium innego państwa członkowskiego. Pojęcie dokonania wywozu towarów powinno być rozumiane jako objęcie towarów odpowiednią procedurą celną, stosowaną przy eksporcie poza terytorium Unii Europejskiej, tj. procedurą wywozu. Pojęcie wywozu nie może być natomiast interpretowane tylko jako fizyczne przemieszczenie towarów poza terytorium Unii Europejskiej, co wynika z treści art. 2 pkt 8 ustawy. Oznacza to zatem, że procedura celna wywozu powinna być rozpoczęta na terytorium kraju (Polski) i potwierdzona przez właściwy dla tej procedury urząd celny. W przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym procedura wywozu nie była rozpoczynana na terytorium kraju, bowiem zgłoszenie towarów do procedury dokonywane było na terytorium innego niż Polska kraju członkowskiego Unii Europejskiej (Łotwa). Przedmiotowej transakcji nie można zatem uznać za eksport towarów z terytorium Polski.

Nie stanowi więc eksportu towarów w Polsce transakcja dokonana przez podatnika polegająca na sprzedaży na terytorium kraju towarów, po której występuje dokonane przez nabywcę pozaunijnego przemieszczenie – poza procedurą wywozu – towarów z Polski do innego państwa członkowskiego, a następnie objęcie tych towarów procedurą w tym kraju i wywozie poza terytorium Unii Europejskiej. Wywóz taki może stanowić jednak eksport towarów w rozumieniu regulacji podatkowych państwa członkowskiego, z którego jest dokonywany (w przedmiotowym przypadku Łotwa).

Stosownie do powyższego, skoro dostaw przedstawionych przez Zainteresowanego na rzecz kontrahentów spoza Unii Europejskiej dokonanych na terytorium kraju nie można uznać za eksport w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy, to tym bardziej przedmiotowe transakcje nie stanowią eksportu pośredniego, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy.

Powyższe skutkuje równocześnie tym, że otrzymane przez Wnioskodawcę dokumenty z Urzędu Celnego na Łotwie, gdzie towar został objęty celną procedurą wywozu i z którego to urzędu otrzymuje on każdorazowo wywozowy dokument towarzyszący (Export Accompanying Document, „EAD”), potwierdzający zwolnienie towarów do wywozu, z nadanym unikalnym numerem ewidencyjnym operacji wywozowej (movement reference Number, „numer MRN”) oraz kodem kreskowym obowiązującym w Unii Europejskiej – nie są dokumentami potwierdzającymi dokonanie eksportu, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy, których posiadanie uprawnia do zastosowania stawki 0%, na podstawie art. 41 ust. 11 w zw. z ust. 4 ustawy.

Reasumując, stwierdzić należy, iż transakcje sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów spoza Unii Europejskiej, nie spełniają definicji eksportu towarów, zdefiniowanej w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy, gdyż wywóz towarów nie nastąpił z terytorium kraju bezpośrednio poza terytorium Unii Europejskiej (wywóz z Polski poza terytorium Unii Europejskiej nastąpił przez terytorium innego państwa członkowskiego: Łotwy). Tym samym przedmiotowe transakcje nie stanowią eksportu pośredniego, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy, a Zainteresowany nie ma prawa do zastosowania dla tej sprzedaży stawki podatku w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 11 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ informuje, iż granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Zainteresowany występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 ww. ustawy, tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, w niniejszej interpretacji odniesiono się wyłącznie do uznania przedmiotowych transakcji sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów spoza Unii Europejskiej za eksport pośredni, natomiast nie dokonano analizy, czy są to wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.