Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP2.4512.909.2016.2.RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-08
Teza: W zakresie przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorygowania stawki podatku VAT
Słowa kluczowe: meble-meble do zabudowy; montaż; stawka-preferencyjna stawka amortyzacji
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony  przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2016 r. (data wpływu 21 listopada 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 stycznia 2017 r. (data wpływu 20 stycznia 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 5 stycznia 2017 r., nr 1462-IPPP2.4512.909.2016.1.RR (skutecznie doręczone w dniu 11 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorygowania stawki podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorygowania stawki podatku VAT. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 stycznia 2017 r. (data wpływu 20 stycznia 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 5 stycznia 2017 r., nr 1462-IPPP2.4512.909.2016.1.RR (skutecznie doręczone w dniu 11 stycznia 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Firma jest spółką cywilną, głównym rodzajem działalności spółki jest produkcja mebli. Firma świadczy również kompleksowe usługi od projektowania zabudowy meblowej po produkcję wraz z montażem zabudowy meblowej i innych elementów stolarki budowlanej pod konkretny wymiar.

W kwietniu 2016 roku zlecono firmie wykonanie modernizacji lokalu mieszkalnego. Po zatwierdzeniu oferty przez inwestora przystąpiono do realizacji zlecenia. Zakres prac obejmował:

1.  Wykonanie portalu drzwi wraz z opaskami drzwiowymi i panelami ściennymi.
2.  Zabudowa wnękowa w holu, sypialni i łazience wraz z panelami ściennymi.
3.  Zabudowa meblowa wokół słupka konstrukcyjnego - zabudowa istniejących wnęk.

Lokal mieszkalny, którego dotyczy zlecenie zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Elementem dominującym w opisywanej transakcji jest świadczenie usług zaprojektowania, wykonania i montażu trwałej zabudowy meblowej w celu ulepszenia, unowocześnienia i podniesienia standardu budowlanego oraz poprawy funkcji użytkowej lokalu mieszkalnego.

Wyżej wymienione elementy meblowe zostały zamontowane w sposób trwały, wykorzystując w sposób istotny elementy konstrukcyjne lokalu mieszkalnego, tworząc całość, spełniającą określoną funkcję użytkową.

Powyższe elementy zabudowy zastały wykonane z drewna i materiałów drewnopochodnych. Projekt zabudowy został dopasowany pod dokładne wymiary istniejącego mieszkania. Poszczególne elementy nie mogą istnieć jako samodzielne meble. Swoją funkcję spełniają wyłącznie w połączeniu z elementami konkstrukcyjnymi budynku, wyłącznie w miejscu, do którego zostały zaprojektowane i nie mogą mieć zastosowania nigdzie indziej.

Oprócz ścisłego połączenia funkcjonalnego elementy zabudowy są również na stałe związane ze ścianami mieszkania. Do montażu futryn i paneli ściennych użyto pianki montażowej oraz kleju. Do montażu zabudowy wnękowej użyto kotw budowlanych, wkrętów oraz kleju. Nie ma możliwości zdemontowania zabudowy meblowej bez uszkodzenia samej zabudowy oraz uszkodzenia powierzchni ścian mieszkania. Nie będą to jednak zniszczenia naruszające znacząco konstrukcję samego lokalu. Elementy zostały dopasowane na miejscu montażu do skomplikowanych kształtów wnęk i trwale zespolone ze ścianą za pomocą kleju i kołków. Próba zdemontowania będzie wiązała się ze zniszczeniem samej zabudowy meblowej. Wyklucza to całkowicie funkcjonowanie mebli w dalszym obrocie.

Dla wyżej opisanej transakcji została zastosowana 23% stawka podatku VAT. W trakcie trwania realizacji inwestor wypłacał zaliczki również opodatkowane 23% stawką. Po wystawieniu końcowej faktury za realizację zlecenia inwestor zakwestionował stawkę podatku VAT twierdząc, że powinna wynosić 8%.

Ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu do złożonego wniosku wskazał, że:

*   s.c. Mirosław i Janusz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
*   obiekt, w którym wykonywana byłam usługa modernizacji ma wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych symbol PKOB 1122, a jego powierzchnia wynosi 59,94m2.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w myśl art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług można w tym przypadku skorygować stawkę podatku VAT na 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym przypadku zostały spełnione warunki do zastosowania 8% stawki podatku VAT, mianowicie: przedmiotowe czynności stanowią świadczenie usługi modernizacji lokalu mieszkalnego objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zakres prac obejmuje kompleksowe czynności, których wynikiem jest powstanie trwałej zabudowy meblowej ściśle związanej pod względem funkcjonalnym z istniejącymi elementami konstrukcyjnymi budynku. Zabudowa jest zamontowana w sposób trwały, uniemożliwiający zdemontowanie zabudowy bez uszkodzenia elementów meblowych jak i zniszczenia powierzchni ścian budynku. Nie jest możliwe wykorzystanie zabudowy meblowej w dalszym obrocie. W związku z powyższym Wnioskodawca chciałby skorygować stawkę podatku VAT na 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) - art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ponadto, art. 8 ust. 1 ustawy o VAT określa, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2‑12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W tym miejscu należy zauważyć, że z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy o VAT stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - art. 41 ust. 12a ustawy o VAT - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy o VAT przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy o VAT).

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z tym rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Z opisu sprawy wynika, Wnioskodawcy w kwietniu 2016 roku zlecono wykonanie modernizacji lokalu mieszkalnego. Zakres prac obejmował: wykonanie portalu drzwi wraz z opaskami drzwiowymi i panelami ściennymi, zabudowę wnękową w holu, sypialni i łazience wraz z panelami ściennymi, zabudowa meblowa wokół słupka konstrukcyjnego - zabudowa istniejących wnęk. Lokal mieszkalny, którego dotyczy zlecenie zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Elementem dominującym w opisywanej transakcji jest świadczenie usług zaprojektowania, wykonania i montażu trwałej zabudowy meblowej w celu ulepszenia, unowocześnienia i podniesienia standardu budowlanego oraz poprawy funkcji użytkowej lokalu mieszkalnego. Wyżej wymienione elementy meblowe zostały zamontowane w sposób trwały, wykorzystując w sposób istotny elementy konstrukcyjne lokalu mieszkalnego, tworząc całość, spełniającą określoną funkcję użytkową. Powyższe elementy zabudowy zastały wykonane z drewna i materiałów drewnopochodnych. Projekt zabudowy został dopasowany pod dokładne wymiary istniejącego mieszkania. Poszczególne elementy nie mogą istnieć jako samodzielne meble. Swoją funkcję spełniają wyłącznie w połączeniu z elementami konstrukcyjnymi budynku, wyłącznie w miejscu, do którego zostały zaprojektowane i nie mogą mieć zastosowania nigdzie indziej.

Oprócz ścisłego połączenia funkcjonalnego elementy zabudowy są również na stałe związane ze ścianami mieszkania. Do montażu futryn i paneli ściennych użyto pianki montażowej oraz kleju. Do montażu zabudowy wnękowej użyto kotw budowlanych, wkrętów oraz kleju, Nie ma możliwości zdemontowania zabudowy meblowej bez uszkodzenia samej zabudowy oraz uszkodzenia powierzchni ścian mieszkania. Nie będą to jednak zniszczenia naruszające znacząco konstrukcję samego lokalu. Elementy zostały dopasowane na miejscu montażu do skomplikowanych kształtów wnęk i trwale zespolone ze ścianą za pomocą kleju i kołków. Próba zdemontowania będzie wiązała się ze zniszczeniem samej zabudowy meblowej. Wyklucza to całkowicie funkcjonowanie mebli w dalszym obrocie. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a obiekt, w którym wykonywana byłam usługa modernizacji ma wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych symbol PKOB 1122, a jego powierzchnia wynosi 59,94m2.

W związku z tym, że przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w cyt. wyżej art. 41 ust. 12 ustawy, tj.: „budowa”, „remont”, „modernizacja”, „przebudowa”, „roboty budowlane”, „termomodernizacja”, w celu wyjaśnienia ich znaczenia należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku powszechnym. Jak wskazał NSA w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13, czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

I tak, według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli, zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Wskazać należy, że z uwagi na to, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, powinny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów.

Niewątpliwie współczesne wymagania rodzą potrzebę modernizacji budynków mieszkalnych lub ich części. Prace modernizacyjne wiążą się często ze zmianami konstrukcyjnymi w budynku. Przyczyną modernizacji jest konieczność unowocześnienia istniejących budynków, zmiana rozwiązań przestrzenno-funkcjonalnych oraz poprawienie standardu wyposażenia.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący ( np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosa P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że opisane w stanie faktycznym czynności polegające na świadczeniu usług zaprojektowania i wykonania montażu trwałej zabudowy meblowej stanowią kompleksową czynność.

Kolejnym krokiem jest kwalifikacja danej transakcji jako dostawy towarów lub świadczenia usług. W celu określenia czy dana transakcja złożona stanowi dostawę towarów czy świadczenie usług, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności w jakich jest ona dokonywana.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że elementem dominującym w opisywanej transakcji jest świadczenie usług zaprojektowania, wykonania i montażu trwałej zabudowy meblowej w celu ulepszenia, unowocześnienia i podniesienia standardu budowlanego oraz poprawy funkcji użytkowej lokalu mieszkalnego.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi obejmować dostawę, budowę, remont, modernizację, termomodernizację lub przebudowę budynków lub ich części. Przy czym – czynności budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji powinny dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Odnosząc wskazany wyżej stan prawny do przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że wykonana usługa, której elementem dominującym jest świadczenie usług zaprojektowania, wykonania i montażu trwałej zabudowy meblowej w celu ulepszenia, unowocześnienia i podniesienia standardu budowlanego oraz poprawy funkcji użytkowej lokalu mieszkalnego, w ramach której zostały zamontowane elementy, w sposób trwały, wykorzystując w sposób istotny elementy konstrukcyjne lokalu mieszkalnego, tworząc całość, spełniającą określoną funkcję użytkową. Poszczególne elementy nie mogą istnieć jako samodzielne meble. Swoją funkcję spełniają wyłącznie w połączeniu z elementami konstrukcyjnymi budynku, wyłącznie w miejscu, do którego zostały zaprojektowane i nie mogą mieć zastosowania nigdzie indziej. Oprócz ścisłego połączenia funkcjonalnego elementy zabudowy są również na stałe związane ze ścianami mieszkania. Elementy zostały dopasowane na miejscu montażu do skomplikowanych kształtów wnęk i trwale zespolone ze ścianą za pomocą kleju i kołków. Próba zdemontowania będzie wiązała się ze zniszczeniem samej zabudowy meblowej. Wyklucza to całkowicie funkcjonowanie mebli w dalszym obrocie.

Należy zauważyć, że w ww. kwestii wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 24 czerwca 2014 r. I FPS 2/13. Sąd w wyroku tym stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z art. 2 u.p.t.u. Uznając ww. czynności za mające charakter usługi, elementem dominującym jest w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), wydanie zaś towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części. Wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią.

Dlatego też po uwzględnieniu okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów stwierdzić należy, że do opisanych w stanie faktycznym czynności, polegających na wykonania i montażu trwałej zabudowy meblowej w lokalu mieszkalnym, zastosowanie ma stawka 8%, gdyż stanowią czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, tj. usługę modernizacji lokalu mieszkalnego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Tym samym Wnioskodawca miał prawo stosować do usług opisanych we wniosku stawkę podatku VAT 8%.

Z opisu sprawy wynika, że dla wyżej opisanej transakcji została zastosowana 23% stawka podatku VAT, na którą została wystawiona faktura.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1.  udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
2.  udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
3.  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4.  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5.  podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

*   podatnik wystawia fakturę korygującą.

Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury VAT wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Faktury korygujące wystawia się więc w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

A zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury VAT powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej.

Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia – jak wynika z przywołanych wyżej uregulowań – jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. W tym miejscu zaznaczyć należy, że prawo do wystawienia faktury korygującej przysługuje wyłącznie sprzedawcy (Wnioskodawcy) i dotyczy sytuacji, gdy sprzedaż została udokumentowana fakturą, jak ma to miejsce w analizowanym przypadku.

Po uwzględnieniu powołanych przepisów oraz opisu analizowanej sprawy stwierdzić należy, podstawą wystawienia faktur korygujących są błędnie ustalone w pierwotnych fakturach kwoty podatku od towarów i usług wyliczone wg stawki 23% zamiast stawki 8%, dotyczące świadczenia usług usług modernizacyjnych w lokalu mieszkalnym zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Z uwagi na dokumentowanie fakturami świadczonych przez Stronę usług modernizacyjnych wykonywanych w lokalu mieszkalnym oraz to, że w niniejszej sprawie - jak wywiedziono powyżej - zostały spełnione wszystkie przesłanki do zastosowania obniżonej 8% stawki podatku VAT dla ww. usług, należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo do dokonania korekty stawki podatku VAT (z 23% do 8%) w zakresie świadczonych usług poprzez wystawienie faktur korygujących do faktur pierwotnie potwierdzających wykonanie przedmiotowych usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izby Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.