Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.665.2025.3.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości lub
działki, a w konsekwencji nieuznanie za podatnika podatku
VAT z tytułu tej transakcji.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału we współwłasności
    Nieruchomości lub działki X, a w konsekwencji nieuznania Wnioskodawczyni za podatnika
    podatku VAT z tytułu tej transakcji, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od
    towarów i usług w zakresie:
      - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału we
        współwłasności Nieruchomości lub działki X, a w konsekwencji nieuznania
        Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu tej transakcji,
      - zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży udziału w działce X,
      - zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy sprzedaży udziału w działce
        Y.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 września 2025 r. (data
    wpływu 24 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką, w udziale wynoszącym 1/2, nieruchomości
    położonej w ..., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW (dalej „Nieruchomość”).
    Nieruchomość składa się z działki X oraz działki Y w obrębie ....
    Działka X jest zabudowana trwale związanym z gruntem budynkiem niemieszkalnym
    jednokondygnacyjnym (blaszanym), o powierzchni zabudowy ...., wybudowanym w 1989 r.
    (dalej „Budynek”). Ponadto, na wskazanej działce znajduje się wiata z lat 80-tych lub 90-
    tych, wykonana z blachy falistej i lekkich, łatwych do zdemontowania elementów (dalej
    „Wiata”).
    Działka Y stanowi część pasa drogowego - ulicy ..... i objęta jest decyzją (nieostateczną)
    zezwalającą na realizację na niej inwestycji drogowej (dalej zwaną „Decyzją ZRiD”). Na
    działce Y znajduje się budowla w postaci drogi („Droga”). Budowa Drogi została
    zakończona w czerwcu 2024 r. i wówczas rozpoczęto jej użytkowanie.
    Budowa Drogi została zrealizowana i sfinansowana przez inny podmiot niż
    Wnioskodawczyni, tj. przez zarządcę drogi. Wnioskodawczyni nie poniosła żadnych
    wydatków związanych z budową Drogi i tym samym nie przysługiwało jej prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na budowę Drogi. Ponadto,
    Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na ulepszenie Drogi.
    Drugim współwłaścicielem Nieruchomości, w udziale wynoszącym 1/2, jest brat
    Wnioskodawczyni.
    Udział we współwłasności Nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła:
      - częściowo, w udziale wynoszącym 1/4, w drodze dziedziczenia ustawowego po swoim
        ojcu, z dniem 4 października 1992 r.,

      - częściowo na podstawie umowy z dnia 1 kwietnia 1998 r. o dział spadku po ojcu: w
        wyniku tej umowy udział Wnioskodawczyni we współwłasności Nieruchomości
        wzrósł do 1/3,
      - częściowo na podstawie umowy darowizny z dnia 12 sierpnia 2014 r., na podstawie
        której matka Wnioskodawczyni przekazała jej 1/6 udziału we współwłasności
        Nieruchomości.
    Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, na podstawie wpisu
    do Centralnej Ewidencji Działalności i Informacji Gospodarczej, w ramach której świadczy
    usługi architektoniczne.
    Przedmiotem tej działalności jest projektowanie wnętrz (Wnioskodawczyni jest
    dyplomowanym architektem). W związku z prowadzeniem tej działalności
    Wnioskodawczyni jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Nieruchomość nie jest i nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej
    prowadzonej przez Wnioskodawczynię, w szczególności nie była wprowadzona do
    majątku służącego prowadzeniu działalności gospodarczej, jako jej składnik majątkowy, w
    tym jako środek trwały.
    Natomiast drugi współwłaściciel Nieruchomości (brat Wnioskodawczyni) wykorzystuje ją w
    prowadzonej działalności gospodarczej - od ok. 2010 r. prowadził na nieruchomości
    parking, a obecnie (od 2024 r.) udostępnia Nieruchomość spółce prowadzącej parking,
    której jednocześnie świadczy odpłatnie usługi związane z obsługą tego parkingu.
    W odniesieniu do działki Y - była ona wykorzystywana przez brata Wnioskodawczyni do
    2024 r. w działalności, a w 2024 r. przekazana zarządcy drogi pod budowę Drogi (i od tego
    czasu nie jest wykorzystywana przez brata Wnioskodawczyni).
    Nieruchomość, ani znajdujące się na niej obiekty, nie jest i nie była ujęta w ewidencji
    środków trwałych ani przez Wnioskodawczynię, ani przez drugiego współwłaściciela.
    Nieruchomość nie jest objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, ani
    nie została dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy. Dla Nieruchomości została
    wydana w dniu 29 sierpnia 2024 r. decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych,
    stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko
    przedsięwzięcia polegającego na budowie osiedla domów wielorodzinnych z podziemnym
    parkingiem na Nieruchomości. Wniosek w tej sprawie złożono w dniu 29 września 2022 r.
    Przygotowanie wniosku zlecił wyspecjalizowanej firmie i opłacił brat Wnioskodawczyni w
    ramach swojej działalności gospodarczej (koszt wyniósł 6,9 tyś. zł netto).
    Decyzja została wydana na wniosek podpisany Wnioskodawczynię (ustaliła z bratem, że
    będzie stroną postępowania aby - w razie potrzeby - wyjaśniać z urzędem kwestie
    nieruchomościowe, które z racji wykształcenia są jej znane lepiej niż bratu). Sam pomysł
    wniosku był związany z tym, że Wnioskodawczyni wspólnie z bratem brała pod uwagę
    realizację przedsięwzięcia typu deweloperskiego. Jednakże nie doszło do dalszych działań
    w tym zakresie i Wnioskodawca nie przystąpił do planowania jakiegokolwiek projektu. W
    związku z tym, że Wnioskodawczyni chciała uzyskać środki na swoje potrzeby, a do tej
    pory jedynie brat odnosił korzyści z Nieruchomości (w postaci czynszu) - uzgodniła z
    bratem sprzedaż Nieruchomości.
    Poza uzyskaniem ww. decyzji środowiskowej Wnioskodawczyni, ani jej brat nie
    podejmowali starań dotyczących zmian prawnych Nieruchomości i nie ponosili nakładów
    na nią, jak również nie podejmowali żadnych innych działań zmierzających do zmiany
    stanu faktycznego albo prawnego Nieruchomości.
    Obecnie planowana jest sprzedaż Nieruchomości na rzecz podmiotu niepowiązanego
    (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - „Nabywca”), zainteresowanego
    przeprowadzeniem na Nieruchomości projektu deweloperskiego (budowy budynku lub
    budynków z lokalami na sprzedaż). Wnioskodawczyni ani jej brat nie podejmowali działań

    marketingowych albo reklamowych w celu znalezienia nabywcy Nieruchomości i nie
    ponosili w związku z tym nakładów. Nabywcę wytypowała Wnioskodawczyni - wyszukała w
    sieci Internet kilka firm, które jej zdaniem mogłyby być zainteresowane zakupem.
    Następnie skontaktowała się z nimi. Doszło do spotkań z trzema potencjalnymi
    kupującymi, przy czym w jednym wypadku rozmowa była zakończona bardzo szybko, a w
    przypadku dwóch kupujących rozmowy trwały nieco dłużej. Z tej pary, Wnioskodawczyni z
    bratem zdecydowali się na dalsze rozmowy z jednymi podmiotem (Nabywcą), z którym
    ostatecznie podpisano umowę przedwstępną.
    Zgodnie z ustaleniami z Nabywcą, jeśli na dzień zawarcia umowy sprzedaży:
      a) Decyzja ZRiD nie będzie ostateczna - przedmiotem umowy sprzedaży będzie cała
        Nieruchomość,
      b) Decyzja ZRiD będzie ostateczna - przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie działka X.
    Strony zawarły umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości. Zawarcie przyrzeczonej
    umowy sprzedaży uzależnione będzie od łącznego spełnienia następujących warunków
    (zastrzeżonych na korzyść Nabywcy):
      1) wydania na rzecz Nabywcy, co najmniej jednej ostatecznej decyzji obowiązującej w
        dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży, o warunkach zabudowy i
        zagospodarowania terenu, polegających na budowie na działce X zespołu
        budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą,
      2) wydania na rzecz Nabywcy, co najmniej jednej ostatecznej decyzji obowiązującej w
        dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży, o pozwoleniu na budowę na działce
        X zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą.
    W związku z powyższym, sprzedający udzielili Nabywcy zgody na dysponowanie działką X
    na cele budowlane.
    Sprzedający wyrazili również zgodę na przeniesienie na rzecz Nabywcy opisanej powyżej
    decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z 2024 r.
    Ponadto, każdy ze sprzedających z osobna (tj. Wnioskodawczyni oraz jej brat), udzieli
    pełnomocnictwa osobom wskazanym przez Nabywcę do reprezentowania sprzedających,
    na warunkach według uznania pełnomocnika, wobec wszelkich władz, sądów, urzędów,
    osób prawnych i fizycznych, w związku z przygotowaniem procesu budowlanego na
    Nieruchomości, a w szczególności do:
    1) występowania przed gestorami mediów, tj. spółkami: ....,
    2) składania wniosków o uzyskanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
      publicznego oraz zmiany tej decyzji,
    3) dokonywania uzgodnień projektów branżowych: drogowych, sieci przed Biurem Polityki
      Mobilności i Transportu, Zarządem Dróg Miejskich, Wydziałem Infrastruktury Dzielnicy,
    4) występowania w sprawie uzyskania pozwoleń wodnoprawnych na wprowadzenie wody
      w grunt oraz pompowanie wody z wykopów,
    5) występowania przed właściwymi urzędami w sprawie wycinki drzew,
    6) występowania o decyzje o pozwoleniu na rozbiórkę,
    7) występowania przed Biurem Architektury i Planowania Przestrzennego Wydziałem
      Planowania Miejscowego oraz Wydziałem Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy w
      sprawach dotyczących ustaleń MPZP,
    8) składania wniosków o uzyskanie decyzji lokalizacyjnych (sieci, przyłącza, zjazdy),
    9) uzgadniania projektowanych sieci uzbrojenia terenu przed gestorami mediów,
    10) uzgodnienia projektowanych sieci uzbrojenia terenu w Biurze Geodezji i Katastru
      Urzędu Miasta,

    11) składania wniosków i odbioru wypisów i wyrysów z rejestru gruntów, wypisów z
      kartotek budynków,
    12) składania wniosków i odbioru zaświadczeń o objęciu Nieruchomości uproszczonym
      planem urządzenia lasu lub decyzją o zalesieniu,
    13) występowania przed Wydziałem Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy, w sprawach
      dotyczących uzyskania opinii, uzgodnień, zaświadczeń i innych stanowisk wymaganych
      przepisami prawa dla inwestycji należących do kompetencji Wydziału, oraz
    14) do dokonania wszelkich czynności, które w zakresie tego pełnomocnictwa okażą się
      potrzebne lub niezbędne.
    Pełnomocnictwo nie obejmuje umocowania do zaciągania zobowiązań w imieniu i na
    rzecz któregokolwiek z obecnych właścicieli („Sprzedający”), w szczególności do zawierania
    jakichkolwiek umów w imieniu Sprzedających, ani dokonywania operacji podziału bądź
    scalania nieruchomości, bądź innych operacji mających wpływ na pogorszenie warunków
    zagospodarowania Nieruchomości, bądź skutkujących powstaniem zobowiązania po
    stronie któregokolwiek ze Sprzedających.
    W przypadku, gdyby powyższe pełnomocnictwo okazało się niewystarczające lub zbyt
    mało szczegółowe do czynności związanych z przygotowaniem procesu budowlanego na
    Nieruchomości, Sprzedający zobowiązali się do udzielenia dodatkowego lub bardziej
    szczegółowego pełnomocnictwa, w odpowiedniej formie, w terminie 7 (siedmiu) dni od
    wezwania przez Nabywcę, pod warunkiem jednakże, że zakres czynności do jakich
    potrzebne będzie pełnomocnictwo i skutki dla sprzedających zostaną przez sprzedających
    zaakceptowane.
    Udzielenie powyżej opisanych pełnomocnictw było warunkiem niezbędnym do zawarcia
    umowy - Nabywca nie zdecydowałby się zawrzeć z Wnioskodawczynią umowy, gdyby nie
    zostały mu udzielone powyższe pełnomocnictwa.
    Celem udzielenia pełnomocnictw jest zapewnienie, że Nieruchomość będzie możliwa do
    wykorzystania w przedsięwzięciu planowanym na niej przez Nabywcę. Sprzedający nie
    będą uczestniczyć w jakikolwiek sposób w pracach przygotowawczych dotyczących
    uzyskiwania pozwoleń, zgód, czy zawierania umów na podstawie udzielanych
    pełnomocnictw. Nie będą również uczestniczyć w projektowaniu i analizach technicznych,
    prawnych lub finansowych dotyczących czynności zmian faktycznych lub prawnych
    dokonywanych pod kątem pozyskania przez Nabywcę decyzji o warunkach zabudowy ani
    decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Koszt tych prac będzie ponoszony wyłącznie
    przez Nabywcę oraz siłami jego personelu lub firm działających na jego zlecenie.
    Reasumując, w zależności od stanu istniejącego na dzień zawarcia umowy przyrzeczonej:
      a) przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie działka X (tzn. ściśle udziały Wnioskodawcy
        i drugiego współwłaściciela we współwłasności tej działki) - jeśli decyzja ZRiD będzie
        ostateczna,
      b) przedmiotem sprzedaży będzie cała Nieruchomość, tzn. udziały we współwłasności
        działki X i działki Y - jeżeli Decyzja ZRiD nie będzie ostateczna.
    Ponadto, umowa przedwstępna sprzedaży zawiera zapis, iż w przypadku, gdyby
    sprzedający zostali uznani jako czynni podatnicy podatku VAT dla tej transakcji, a sama
    dostawa korzystałaby ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    strony mogą zrezygnować ze zwolnienia i wybierać dobrowolne opodatkowanie na
    podstawie art. 42 ust. 10 ustawy o VAT.
    Wnioskodawczyni nie dokonała w przeszłości żadnej transakcji sprzedaży nieruchomości.
    Aktualnie Wnioskodawczyni nie ma sprecyzowanych planów dotyczących sposobu
    zadysponowania tymi środkami - zgodnie z przyjętym założeniem, mają one służyć
    zabezpieczeniu przyszłości Wnioskodawczyni.

    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:
    1) Data nabycia działki X i Y przez Pani ojca, to 8 kwietnia 1988 r.
    2) Data śmierci Pani ojca, to 4 października 1992 r.
    3) Wartość rynkowa nabytych przez Panią składników majątkowych w wyniku
      przeprowadzenia działu spadku nie przekraczała wartości rynkowej posiadanych przez
      Panią składników majątkowych przed przeprowadzeniem ww. działu spadku.
    4) Nieruchomość wskazana we wniosku nie jest i nigdy nie była przez Panią
      wykorzystywana. Ponadto, nie planuje Pani jej wykorzystywania przed dokonaniem
      sprzedaży udziałów w jej współwłasności.
    5) Zgodnie z umową przedwstępną, umowa przyrzeczona ma zostać zawarta w terminie
      do dnia 3 marca 2027 r. - pod warunkiem spełnienia warunków zawieszających,
      zastrzeżonych na korzyść kupującego (tj. uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i
      zagospodarowania terenu oraz decyzji o pozwoleniu na budowę).
    6) Nie poczyniła Pani w stosunku do przedmiotowej nieruchomości żadnych działań
      dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości, ani jej uatrakcyjnienia.
    7) Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
    8) Oprócz wskazanej we wniosku posiada Pani jeszcze następujące nieruchomości:
                        2a) mieszkanie o powierzchni 104 m - zakupione w dniu 27.03.2015 ze środków
        darowizny od matki; nabyciu nie służył żaden konkretny cel — celem darowizny
        było dokonanie przysporzenia na Pani rzecz; po nabyciu i wyremontowaniu
        mieszkanie było wynajmowane;
                        2b) mieszkanie o powierzchni 36 m - zakupione w dniu 26.08.2020 z przeznaczeniem
        na własne cele mieszkaniowe dla Pani, a później wynajmowane,
                        2c) mieszkanie o powierzchni 58 m zakupione 09.05.2023 na kredyt na własne cele
        mieszkaniowe, a później wynajmowane,
                            2d) działka budowlana o powierzchni 456 m otrzymana aktem darowizny od mamy i
        brata 12.08.2014 r.; nabyciu nie służył żaden konkretny cel - celem darowizny było
        dokonanie przysporzenia na Pani rzecz; na działce znajdował się budynek w stanie
        nienadającym się do rozbiórki (został rozebrany 2 lata temu); od czasu nabycia
        działka nie była w żaden sposób wykorzystywana.
    Aktualnie nie planuje Pani sprzedaży żadnej z powyżej opisanych nieruchomości.
    9) Nie prowadzi Pani innych działalności gospodarczych, poza opisaną we wniosku. Nigdy
      nie wykorzystywała Pani nieruchomości, której dotyczy wniosek, do prowadzenia
      działalności gospodarczej, ani w inny sposób.
    10) Brat prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą oraz jest wspólnikiem spółki z
      ograniczoną odpowiedzialnością.
    11) W związku z zawarciem umowy przedwstępnej:
    Ad a) Jeśli chodzi o działania dotyczące Nieruchomości, obowiązki ciążące na
    Sprzedających to:
      · udzielenie Nabywcy zgody na dysponowanie działką X na cele budowlane,
      · przeniesienie na rzecz Nabywcy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej
        2024 r.,

      · udzielenie pełnomocnictwa osobom wskazanym przez Nabywcę do reprezentowania
        sprzedających, na warunkach według uznania pełnomocnika, wobec wszelkich
        władz, sądów, urzędów, osób prawnych i fizycznych, w związku z przygotowaniem
        procesu budowlanego na Nieruchomości, a w szczególności do:
      1. występowania przed gestorami mediów, tj. spółkami:...., celem uzyskania warunków
        technicznych,
      2. składania wniosków o uzyskanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
        publicznego oraz zmiany tej decyzji,
      3. dokonywania uzgodnień projektów branżowych: drogowych, sieci przed Biurem
        Polityki Mobilności i Transportu, Zarządem Dróg Miejskich, Wydziałem
        Infrastruktury Dzielnicy,
      4. występowania w sprawie uzyskania pozwoleń wodnoprawnych na wprowadzenie
        wody w grunt oraz pompowanie wody z wykopów,
      5. występowania przed właściwymi urzędami w sprawie wycinki drzew,
      6. występowania o decyzje o pozwoleniu na rozbiórkę,
      7. występowania przed Biurem Architektury i Planowania Przestrzennego Wydziałem
        Planowania Miejscowego oraz Wydziałem Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy
        w sprawach dotyczących ustaleń MPZP,
      8. składania wniosków o uzyskanie decyzji lokalizacyjnych (sieci, przyłącza, zjazdy),
      9. uzgadniania projektowanych sieci uzbrojenia terenu przed gestorami mediów,
      10. uzgodnienia projektowanych sieci uzbrojenia terenu w Biurze Geodezji i Katastru
        Urzędu Miasta,
      11. składania wniosków i odbioru wypisów i wyrysów z rejestru gruntów, wypisów z
        kartotek budynków,
      12. składania wniosków i odbioru zaświadczeń o objęciu Nieruchomości uproszczonym
        planem urządzenia lasu lub decyzją o zalesieniu,
      13. występowania przed Wydziałem Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy, w
        sprawach dotyczących uzyskania opinii, uzgodnień, zaświadczeń i innych stanowisk
        wymaganych przepisami prawa dla inwestycji należących do kompetencji Wydziału,
        oraz
      14. do dokonania wszelkich czynności, które w zakresie tego pełnomocnictwa okażą się
        potrzebne lub niezbędne,
    - przy czym, gdyby powyższe pełnomocnictwo okazało się niewystarczające lub zbyt mało
    szczegółowe do czynności związanych z przygotowaniem procesu budowlanego na
    Nieruchomości, Sprzedający zobowiązali się do udzielenia dodatkowego lub bardziej
    szczegółowego pełnomocnictwa, w odpowiedniej formie, w terminie 7 (siedmiu) dni od
    wezwania przez Nabywcę, pod warunkiem jednakże, że zakres czynności do jakich
    potrzebne będzie pełnomocnictwo i skutki dla sprzedających zostaną przez sprzedających
    zaakceptowane.
    Ponadto, Sprzedający zobowiązani są do przedstawienia zaświadczeń: stwierdzających
    brak zaległości podatkowych, o zapłaceniu składek na ubezpieczenia społeczne i
    zdrowotne, Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub
    niefigurowaniu w rejestrze składek, o braku zaległości w podatku od nieruchomości,
    dotyczących podatku od spadków i darowizn w zakresie dotyczącym nabycia udziałów w
    Nieruchomości w drodze darowizny, a także świadectwa energetycznego dotyczącego
    budynku lub zaświadczenia o braku konieczności jego sporządzenia.

    Poza wymienionymi powyżej, Sprzedający nie są na podstawie umowy przedwstępnej
    zobowiązani do podejmowania jakichkolwiek innych czynności dotyczących
    Nieruchomości.
    Z kolei Nabywca jest uprawniony do podejmowania w stosunku do Nieruchomości do
    czynności objętych zakresem opisanego powyżej pełnomocnictwa.
    Niezależnie natomiast od powyższego, w umowie przedwstępnej przewidziano
    następujące obowiązki strony i odpowiadające im uprawnienia drugiej strony do żądania
    ich wykonania (poza prawem obu stron do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej oraz
    obowiązkiem wydania Nieruchomości i zapłaty ceny w związku z jej zawarciem):
      · obowiązek zapłaty części ceny przez kupującego tytułem zadatku,
      · obowiązek zwrotu zadatku przez sprzedających lub zapłaty podwójnego zadatku
        przez kupującego na zasadach określonych w art. 394 Kodeksu cywilnego,
      · obowiązek zawarcia aneksu do umowy sprzedaży, podwyższającego cenę w
        przypadku uzyskania przez kupującego kolejnych decyzji o pozwoleniu na budowę
        przyznających dodatkową powierzchnię użytkową dla planowanej inwestycji ponad
        powierzchnię wskazaną w umowie przedwstępnej (pod rygorem kary umownej
        nałożonej na kupującego za niewykonanie tego obowiązku),
      · obowiązek zapłaty przez sprzedających kary umownej w przypadku dwukrotnego
        niestawienia się na termin zawarcia umowy przyrzeczonej,
      · prawo każdej ze stron do odstąpienia od umowy przedwstępnej w przypadku wejścia
        w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uniemożliwiającego
        uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę przez kupującego,
      · ustanowienie przez Sprzedających hipoteki umownej na Nieruchomości na
        zabezpieczenie wierzytelności kupującego wynikających z umowy przedwstępnej.
    Ad b) Strona kupująca - poza prawem do uzyskania decyzji i zgód objętych powyższym
    pełnomocnictwem - nie będzie dokonywała przed zawarciem umowy przyrzeczonej
    inwestycji, które zwiększą atrakcyjność działki (w szczególności takich jak uzbrojenie
    terenu, ogrodzenie, itp.).
    Ad c) Od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia ostatecznej umowy
    sprzedaży Nabywca będzie ponosił wszelkie koszty związane z czynnościami, do których
    jest uprawniony na podstawie opisanego powyżej pełnomocnictwa. Natomiast nie będzie
    ponosił innych nakładów finansowych związanych z Nieruchomością.
    12) Obie działki - X i Y - były wykorzystywane przez brata do prowadzenia działalności
      gospodarczej (działka Y do przejęcia jej w 2024 r. pod budowę drogi).
    13) Brat użytkował w całości działki X i Y, tzn. użytkował również udział w działce nr i Y
      należący do Pani.
    14) Brat użytkował udział w ww. działkach należący do Pani za Pani zgodą. Natomiast nie
      została zawarta między Państwem żadna umowa dotycząca korzystania z tych działek.
    15) Użytkowanie przez Pani brata części nieruchomości należącej do Pani nie miało
      charakteru odpłatnego.
    16) Nie udzieliła Pani bratu, ani innej osobie pełnomocnictwa do dysponowania Pani
      udziałem w ww. działkach w okresie ich posiadania.
    17) Nie czerpała Pani żadnych korzyści z tytułu wykorzystywania nieruchomości (działek
      wraz z budynkiem i budowlami) na cele działalności przez brata.
    18) Budynek niemieszkalny jednokondygnacyjny znajdujący się na działce X stanowi
      budynek w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
      budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 724 ze zm.).

    19) Wiata znajdująca się na działce X stanowi budowlę w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3
      ustawy Prawo budowlane.
    20) Działka Y stanowi część pasa drogowego - ulicy ... i objęta jest decyzją zezwalającą na
      realizację na niej inwestycji drogowej („Decyzja ZRiD”). Decyzja ZRiD nie jest jeszcze
      ostateczna, zatem działka pozostaje formalnie Państwa własnością. Natomiast ww.
      nieostateczna Decyzja ZRiD umożliwiła zarządcy drogi budowę drogi na niej i
      poniesienie przez niego związanych z nią kosztów.
    21) Przedmiotowa droga nie została wybudowana na wniosek Pani, ani Pani brata, tylko z
      inicjatywy innego podmiotu (Zarządu Dróg Miejskich).
    22) W związku z oddaniem do użytkowania drogi znajdującej się na działce Y nie uzyskuje
      Pani wynagrodzenia.
    23) Do tej pory nie doszło i nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych na budowę
      drogi między podmiotem, który sfinansował jej budowę.
    Natomiast jeżeli Decyzja ZRiD stanie się ostateczna przed zawarciem przyrzeczonej
    umowy sprzedaży, własność działki Y zostanie nabyta na jej podstawie przez Miasto, a
    Państwu będzie przysługiwało wynagrodzenie z tego tytułu. Jednakże będzie to
    wynagrodzenie z tytułu nabycia własności działki, a nie rozliczenie nakładów na budowę
    drogi.
    24) Droga znajdująca się na działce Y stanowi budowlę w rozumieniu przepisów art. 3 pkt
      3 Prawo budowlane.
    25) Nie jest Pani w stanie wskazać dokładnych dat pierwszego zasiedlenia poszczególnych
      budynków/budowli. Natomiast wskazuje Pani, że pierwsze zasiedlenie, w rozumieniu
      art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług:
                                                  2· budynku niemieszkalnego jednokondygnacyjnego o powierzchni zabudowy 66 m
        nastąpiło ok. 1996 r. (a nie jak omyłkowo wskazano we wniosku o interpretację w
        1989 r.),
      · wiaty wykonanej z blachy falistej i lekkich, łatwych do zdemontowania elementów
        nastąpiło ok. 1995 r.,
      · drogi na działce Y nastąpiło w czerwcu 2024 r.
    26) Wskazane powyżej budynek i budowle nie były zasiedlane częściami, lecz każdy z tych
      obiektów został w całości zasiedlone w czasie wskazanym w pkt 4 powyżej.
    27) Pomiędzy pierwszym zasiedleniem:
      a) budynku niemieszkalnego a jego dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata,
      b) wiaty a jej dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata,
      c) drogi:
      · upłynie okres dłuższy niż 2 lata, jeśli umowa sprzedaży zostanie zawarta w lipcu 2026
        r. lub później,
      · nie upłynie okres dłuższy niż 2 lata, jeśli umowa sprzedaży zostanie zawarta do końca
        czerwca 2026 r.
    28) Jak wskazano w pkt 25 powyżej, nie jest Pani w stanie wskazać dokładnych dat zajęcia
      do używania poszczególnych budynków/budowli. Natomiast wskazuje Pani, że
      pierwsze zajęcie do używania:
                                                  2· budynku niemieszkalnego jednokondygnacyjnego o powierzchni zabudowy 66 m
      nastąpiło ok. 1996 r.,
    · wiaty wykonanej z blachy falistej i lekkich, łatwych do zdemontowania elementów
      nastąpiło ok. 1995 r.,

    · drogi na działce Y nastąpiło w czerwcu 2024 r.
    W świetle regulacji art. 2 pkt 14 i art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy podatku od towarów i
    usług, powyższe określenie momentu zajęcia do używania budynków i budowli
    obiektywnie powinno być wystarczające do określenia skutków dostawy ww. budynków
    i budowli w podatku od towarów i usług, w zakresie, jakiego dotyczy wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie.
    29) Budynek oraz wiata znajdujące się na działce X nie były wykorzystywane przez Pani
      ojca (zostały wzniesione już po jego śmierci).
    30) Budynki, ani budowle nigdy nie były wykorzystywane dla jakichkolwiek Pani celów. W
      konsekwencji nie były i nie są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby działalności
      zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    31) Ani Pani, ani Współwłaściciel nie ponosiliście Państwo nakładów na ulepszenie
      budynku i budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w wysokości
      wyższej niż 30% wartości początkowej budynku lub budowli.
    Pytania
    1. Czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej „ustawa o
      VAT”) sprzedaż udziału we współwłasności Nieruchomości lub działki X podlega
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawcę należy uznać za
      podatnika podatku VAT z tytułu tej transakcji?
    2. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, czy planowana sprzedaż działki X korzysta ze zwolnienia z podatku
      od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    3. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, czy planowana sprzedaż działki Y korzysta ze zwolnienia z podatku
      od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawczyni, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, sprzedaż udziału we
      współwłasności Nieruchomości lub działki X nie podlega opodatkowaniu podatkiem
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca z tytułu dokonania tej
      transakcji nie ma statusu podatnika podatku VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku uznania jej stanowiska w zakresie pytania nr 1
      za nieprawidłowe, planowana sprzedaż działki X korzysta ze zwolnienia z podatku VAT
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
    3. Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku uznania jej stanowiska w zakresie pytania nr 1
      za nieprawidłowe, planowana sprzedaż działki Y korzysta ze zwolnienia z podatku:
      - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - w przypadku, gdy przyrzeczona
        umowa sprzedaży zostanie zawarta w lipcu 2026 r. lub później,
      - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT - w przypadku, gdy przyrzeczona
        umowa sprzedaży zostanie zawarta we wcześniejszym terminie.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    Jak wskazano na wstępie, w zależności od stanu istniejącego na dzień zawarcia umowy
    przyrzeczonej:

    1) przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie działka X (tzn. ściśle udziały Wnioskodawczyni
    i drugiego współwłaściciela we współwłasności tej działki) - jeśli decyzja ZRiD będzie
    ostateczna, a przedmiotem sprzedaży będzie cała Nieruchomość, tzn. udziały we
    współwłasności działki X i działki Y - jeżeli Decyzja ZRiD nie będzie ostateczna.
    Planowana transakcja sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości lub działki X
    stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Jednakże
    dodatkowym warunkiem opodatkowania jej VAT jest to, by sprzedający działał w związku z
    tą transakcją w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.”
    Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.”
    Z przywołanego przepisu wynika, że w przypadku osób fizycznych dla uznania, że w
    danym przypadku przysługuje danej osobie status podatnika VAT na podstawie art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT, konieczne jest każdorazowe ustalenie, czy w związku z konkretną
    czynnością - w szczególności dostawą nieruchomości - działa ona w charakterze
    producenta, handlowca lub usługodawcy, w tym podmiotu pozyskującego zasoby
    naturalne, rolnika albo osoby wykonującej wolny zawód (pogląd jest konsekwentnie
    prezentowany przez sądy administracyjne - tak m.in. wyrok składu 7 sędziów Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 29.10.2007 r., sygn. akt I FPS 3/07).
    Sam fakt, iż z innego tytułu dana osoba ma status podatnika VAT, nie przesądza więc o
    tym, że posiada ten status z tytułu sprzedaży konkretnej nieruchomości.
    Wobec tego należy stwierdzić, że w sprawie brak jest podstaw do uznania, iż planowana
    sprzedaż udziału we współwłasności Nieruchomości zostanie dokonana przez
    Wnioskodawczynię w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT. W szczególności zaś nie jest możliwe uznanie, iż dokonując ww. sprzedaży będzie
    ona działać w charakterze handlowca. Kryteria decydujące o uznaniu transakcji sprzedaży
    nieruchomości przez osobę fizyczną za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej
    w rozumieniu przepisów o VAT zostały sformułowane w wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i
    C-181/10.
    W wyroku tym Trybunał stwierdził, że:
    „Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od
    wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo
    to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, niezależnie od częstotliwości takich
    transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca
    lub usługodawcy, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności
    związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112
    kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym tej osoby.

    Natomiast, jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący
    „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    wartości dodanej”.
    Trybunał zwrócił uwagę na to, że:
    „Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej
    sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży
    nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
    sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww.
    wyrok w sprawie Wellcome Trust, pkt 37).
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy VAT.
    Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na
    działaniach marketingowych.
    Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku
    z czym w takiej sytuacji, dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.”
    W kontekście powyższego wyroku, kryterium decydującym o opodatkowaniu lub
    nieopodatkowaniu VAT sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne jest to, czy mieści
    się w zakresie „zwykłego zarządu majątkiem prywatnym” - jeśli wykracza poza ten zakres,
    co do zasady podlega ona opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na powyższe orzeczenie konsekwentnie powołują się polskie sądy administracyjne - tak m.
    in. wyrok NSA z dnia 15.12.2011r., sygn. akt I FSK 1695/11: „istotna jest więc ocena, czy z
    przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Strona w celu dokonania
    spornej sprzedaży gruntów podjęła aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje
    koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej, czy też
    sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym. Fakt podjęcia, np.
    takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania
    marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą
    wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w
    konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie
    działania jak, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu
    (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszar (...).”
    Podobnie NSA orzekł w wyroku z dnia 5.04.2013 r., sygn. akt I FSK 752/12:

    „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną),
    czyli stałą. Fakt podjęcia, np. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg
    wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności.” (analogiczne
    stanowisko NSA zajął też w wyroku z dnia 11.01.2013 r., sygn. akt I FSK 314/12).
    W konsekwencji, „Nie może być mowy o działaniu w charakterze podatnika VAT w
    przypadku sprzedaży przez daną osobę jej majątku prywatnego (osobistego), tj. takiego,
    który nie jest przez nią wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej i nie jest
    przedmiotem tej działalności, (wyrok NSA z dnia 30.11.2011 r., sygn. akt I FSK 1733/11),
    „Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie
    został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach
    prywatnych.” (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 16.05.2012 r., sygn. akt I SA/Po 352/12).
    Z punktu widzenia możliwości zakwalifikowania transakcji sprzedaży nieruchomości przez
    osobę fizyczną jako wykonanej w ramach „działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, istotne znaczenie mają zatem czynności podejmowane przez nią w
    stosunku do konkretnej nieruchomości, świadczące o prowadzeniu (lub podjęciu) przez
    sprzedającego profesjonalnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami - takie jak
    działania marketingowe, uzbrojenie terenu.
    W świetle przywołanego orzecznictwa sądów administracyjnych należy stwierdzić, że w
    przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni nie podejmowała w stosunku do
    Nieruchomości czynności, które uzasadniałyby wniosek, że w związku z jej sprzedażą
    działa w charakterze handlowca - podmiotu zajmującego się profesjonalnie obrotem
    nieruchomości. Przede wszystkim należy mieć na względzie, że Wnioskodawczyni nie
    nabyła udziału w Nieruchomości w celach handlowych - co stanowi istotę działalności
    handlowej. Istotą działalności handlowej jest nabycie danego towaru w celu jego
    odsprzedaży (por. „Uniwersalny słownik języka polskiego”, Warszawa 2008 r., 1.1, str.
    1117: „handel” - „zorganizowana wymiana dóbr, obrót towarów polegający na kupnie i
    sprzedaży”).
    Natomiast, nabycie przez Wnioskodawczynię udziału we współwłasności Nieruchomości
    nie nastąpiło w drodze zakupu, ale częściowo na podstawie dziedziczenia oraz umowy o
    dział spadku, a częściowo na podstawie darowizny otrzymanej od matki.
    Wnioskodawczyni w związku z nabyciem udziału w Nieruchomości nie zaangażowała
    zatem własnego kapitału, a tym samym nie poniosła ryzyka gospodarczego,
    charakterystycznego dla profesjonalnej działalności. Okoliczność ta sama w sobie
    wyklucza zatem możliwość uznania, że zbycie udziału we współwłasności Nieruchomości
    nastąpi w wykonaniu działalności handlowej.
    Przede wszystkim jednak, Wnioskodawczyni nie dokonywała i zgodnie z przyjętym
    założeniem, nie będzie podejmować w stosunku do Nieruchomości działań wiążących się z
    przygotowaniem jej do sprzedaży, w sposób angażujący zaawansowane środki, typowe dla
    profesjonalnych handlowców w ramach zorganizowanej działalności.
    Po pierwsze, Wnioskodawczyni, ani drugi współwłaściciel nie podejmowali działań
    marketingowych zmierzających do sprzedaży Nieruchomości, charakterystycznych dla
    profesjonalistów, lecz ograniczyli się, tj. Wnioskodawczyni, do prostego wyszukania
    potencjalnego kupującego w sieci Internet.
    Po drugie, Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów na ulepszenie Nieruchomości w celu
    uczynienia jej bardziej atrakcyjną dla potencjalnych nabywców, a w szczególności
    nakładów na uzbrojenie terenu.
    Ponadto, poza uzyskaniem w 2024 r. opisanej na wstępie decyzji o uwarunkowaniach
    środowiskowych, Sprzedający nie podejmowali żadnych działań zmierzających do zmiany
    stanu prawnego Nieruchomości. Przy czym, powyższa decyzja nie została uzyskana w

    zamiarze podniesienia atrakcyjności działki dla potencjalnych nabywców, ale w celu
    realizacji przez współwłaścicieli inwestycji budowlanej we własnym zakresie - od czego
    jednak ostatecznie odstąpiono. Działania zmierzające do uzyskania tej decyzji nie
    stanowiły zatem przejawu i elementu działalności handlowej, ale czynność
    przygotowawczą potencjalnej ale niepodjętej ostatecznie działalności inwestycyjnej.
    Wnioskodawczyni i jej brat nie angażowali w tym zakresie środków poza niewielką kwotę
    opłaty administracyjnej od wniosku.
    Dodać należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, nawet
    bardziej zaawansowane czynności, jak np. podział geodezyjny nieruchomości na mniejsze
    działki, wymagający poniesienia znacznie większych kosztów, nie jest traktowany jako
    okoliczność decydująca o tym, że sprzedaż nieruchomości następuje w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Przykładowo można wskazać na
    wyroki NSA:
      - z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 20/22: „Naczelny Sąd Administracyjny podzielił
        stanowisko Sądu pierwszej instancji o braku w opisanych we wniosku
        okolicznościach warunków niezbędnych do uznania dokonywanej sprzedaży działek
        przez Skarżącego (i pozostałych współwłaścicieli), jako podejmowanych przez
        podatników VAT. Sąd pierwszej instancji uznał, że o takim charakterze nie
        przesądzały działania w postaci złożenia wniosku o zmianę planu
        zagospodarowania przestrzennego, opisany wyżej podział działek oraz wydane
        decyzje o warunkach zabudowy, gdyż mieściły się one w aktywności właściciela,
        który zabiega o uzyskanie najkorzystniejszych warunków dla zbycia nieruchomości.
        W tym kontekście podkreślił, że Skarżący nie miał wpływu (nie inicjował takiego
        postępowania) na posadowienie przyłączy do wody i innych mediów. Nie
        podejmował szczególnych działań marketingowych. Nie zabiegało nabycie
        nieruchomości, której własność uzyskał wiele lat wcześniej nieodpłatnie, w
        następstwie działań innych osób (darczyńcy, spadkodawcy). Wystąpienie o decyzję o
        warunkach zabudowy jest pytaniem o informację o gruncie, o którą wystąpić może
        każdy, więc nie sposób uznać takiego działania za przejaw szczególnej aktywności
        wskazującej na profesjonalny charakter działań. Podobnie ocenione zostały
        działania dotyczące wniosku o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego.
        Skarżący nie występował o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego,
        lecz wystąpił o jego zmianę, kiedy plan był już uchwalony. Zasadnie Sąd pierwszej
        instancji ocenił, że o podjęciu profesjonalnych działań wobec gruntów nie można
        potraktować podziału nieruchomości. Dokonywanie podziału nieruchomości w celu
        uzyskania korzystniejszego finansowo efektu przy jej sprzedaży jest typowym
        działaniem właścicielskim. Podejmowanie zabiegów w celu korzystnej sprzedaży
        nieruchomości nie może być automatycznie traktowane jako działalność w
        rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W tym kontekście stwierdzenie, że
        wyodrębniając działki do sprzedaży uwzględniono do nich dostęp przez wydzielenie
        dróg wewnętrznych także nie jest okolicznością przesądzającą o sprzedaży działek
        w warunkach działalności gospodarczej.”;
      - z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt I FSK 397/19: „Zbycie części działek
        wyodrębnionych z jednej nieruchomości gruntowej, wykorzystywanej przed laty
        przez jej właściciela do prowadzenia działalności gospodarczej, opodatkowanej
        wówczas podatkiem od towarów i usług, nie stanowi samodzielnej (wystarczającej)
        podstawy dla zakwalifikowania tego zbycia za dostawę towarów, o której mowa w
        art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług (Dz. U. z
        2024 r. poz. 361, ze zm.) nawet, jeśli zamiar tego zbycia został przez tego właściciela
        zamanifestowany w bezpłatnie umieszczonym w Internecie ogłoszeniu, a do działek
        tych dokonano przyłącza elektrycznego w postaci tzw. posadowienia skrzynek bez
        zamieszczania na przedmiotowych działkach jakiejkolwiek infrastruktury
        energetycznej, ani sieci kanalizacyjnej, o ile na gruncie danego przypadku, działanie
        te nie spełniają cech działalności gospodarczej.”

    Z tego względu udział Wnioskodawczyni w Nieruchomości pozostaje składnikiem jej
    majątku prywatnego - i planowana sprzedaż tego udziału będzie stanowić sprzedaż
    majątku prywatnego, niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na powyższy wniosek nie ma przy tym wpływu okoliczność, że na podstawie umowy
    przedwstępnej przed sprzedażą Nieruchomości będą podejmowane czynności
    zmierzające do umożliwienia realizacji planowanej przez Nabywcę inwestycji na
    Nieruchomości (m.in. uzyskania decyzji o warunkach zabudowy oraz pozwolenia na
    budowę). Powyższe działania będą bowiem dokonywane przez Nabywcę. Aktywność
    Wnioskodawczyni w tym zakresie ogranicza się do udzielenia kupującemu pełnomocnictw
    i zgód niezbędnych do osiągnięcia powyższych celów. Wszelkie działania Nabywcy
    podejmowane w oparciu o udzielone mu zgody i pełnomocnictwa służą jego własnej
    korzyści, tj. umożliwieniu realizacji przez nabywcę konkretnej inwestycji na
    Nieruchomości. Celem wszystkich tych działań jest przede wszystkim dostosowanie
    nieruchomości do indywidualnych potrzeb Nabywcy (jego projektu w ramach profilu
    działalności tego Nabywcy), a nie zwiększenie wartości działki i uzyskanie przez
    Wnioskodawczynię zysku z tego tytułu (tym bardziej, że cena sprzedaży została ustalona w
    umowie przedwstępnej i uzyskanie przez Nabywcę stosownych pozwoleń nie będzie
    skutkować jej zwiększeniem). Uzyskane potencjalnie pozwolenia nie mają charakteru
    uniwersalnego i w razie niedojścia umowy przyrzeczonej do skutku inny nabywca ich z
    prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością nie wykorzysta. Należy bowiem mieć na
    uwadze, że w praktyce działalności deweloperskiej każda firma działa na podstawie
    indywidualnie przygotowywanych projektów, założeń odnośnie do powierzchni i rodzaju
    lokali, korzystając z własnych projektantów.
    Opisane czynności przygotowawcze są podejmowane w sensie faktycznym i
    ekonomicznym przez Nabywcę i na jego koszt oraz przy zaangażowaniu jego personelu
    lub firm współpracujących. To Nabywca decyduje samodzielnie o merytorycznej stronie
    wniosków oraz umów, a skutek prawny czynności przygotowawczych ma znaczenie
    jedynie dla przyszłego właściciela - Nabywcy. Wnioskodawczyni (ani jej brat) nie są
    zaangażowani w te procesy merytorycznie, czasowo albo finansowo - udzielając jedynie
    zgody na ich prowadzenie (w formie pełnomocnictwa).
    Z tego względu podejmowanie ww. działań przez Nabywcę na podstawie zgód i
    pełnomocnictw udzielonych mu przez Wnioskodawczynię nie stanowi podstaw do
    uznania, że Wnioskodawczyni podejmuje w związku z planowaną transakcją czynności
    charakterystyczne dla handlowca.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/GI 153/20. Został on wydany na tle
    zbliżonego stanu faktycznego, w którym sprzedający w umowie przedwstępnej udzielił
    kupującemu pełnomocnictw i zgód umożliwiających podejmowanie czynności
    zmierzających do ziszczenia się warunków zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży - m.in.
    do uzyskania decyzji o wyłączeniu nieruchomości z produkcji rolnej, zawarcia umów z
    gestorami mediów, uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
    Zdaniem WSA, powyższe okoliczności nie dają podstaw do uznania sprzedającego za
    podatnika VAT z tytułu sprzedaży nieruchomości: „Jak wynika z opisu wskazanego we
    wniosku - skarżąca z własnej inicjatywy nie dokonywała żadnych nakładów finansowych na
    spornej nieruchomości, zaś działania podjęte z inicjatywy nabywcy nieruchomości, służyły
    wyłącznie do realizacji jego własnych celów. Ponieważ w momencie zawarcia umowy
    przedwstępnej, nabywca nie dysponował jeszcze prawem do tej nieruchomości, nie mógł
    podejmować czynności przysługujących wyłącznie jej właścicielowi. Jednocześnie nabywca
    chciał się upewnić, czy na nieruchomości tej będzie mógł zrealizować swój zamierzony cel,
    co zresztą jest całkowicie uzasadnione. W przeciwnym bowiem razie, prawdopodobnie nie
    byłby zainteresowany nabyciem przedmiotowej nieruchomości. Stąd wymogi postawione

    przez nabywcę w ramach umowy przedwstępnej, dotyczące uzyskania decyzji o
    wyłączeniu przedmiotowej nieruchomości z produkcji rolnej, czy pozwolenia na budowę.
    (...)
    Jeżeli zatem konkretny podmiot zainteresowany nabyciem przedmiotu spadku, zawiera
    umowę przedwstępną i jest akceptowany przez wszystkich współwłaścicieli, oferuje
    korzystną cenę, ale domaga się przy tym dokonania określonych czynności w celu
    upewnienia się czy nieruchomość spełnia jego wymogi, to - zdaniem Sądu - nie można
    tego utożsamiać z podjęciem przez spadkobierców prowadzenia działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Zauważyć należy przy tym,
    że czynności, których spełnienia domaga się nabywca nie są podejmowane w celu
    poszukiwania klienta przez skarżącą, lecz przez klienta w celu realizacji jego własnych
    interesów.”
    Analogiczne stanowisko zajął WSA w Łodzi w wyrokach z dnia 25 września 2019 r., sygn.
    akt I SA/Łd 352/19 i z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 466/19, które również
    zostały wydane na tle stanu faktycznego zbliżonego do tego, z którym mamy do czynienia
    w niniejszej sprawie - w umowie przedwstępnej sprzedający udzielił kupującemu
    pełnomocnictw w celu uzyskania stosownych decyzji dotyczących zbywanej nieruchomości.
    Zdaniem Sądu, „(...) strona skarżąca w dniu 8 czerwca 2017 r. zawarła ze spółką A
    przedwstępną umowę sprzedaży, pod kilkoma opisanymi w niej warunkami. Zawarcie
    takiej umowy przedwstępnej towarzyszy wielu transakcjom zbycia nieruchomości i nie
    może być utożsamiana z działaniem komercyjnym. Fakt zawarcia takowej umowy nie
    świadczy o prowadzonej działalności gospodarczej, podobnie okoliczność umocowania
    kupującego do podejmowania działań zmierzających do ziszczenia się opisanych w
    umowie warunków, od których uzależnione zostało nabycie. Rację ma organ wskazując, iż
    skutki działań podejmowanych przez kupującego oddziałują bezpośrednio na sferę
    prawną strony. Niemniej, zbyt daleko idącym wnioskiem jest wywód organu, iż skarżąca w
    taki sposób zorganizowała sprzedaż działki, że niejako jego działania łącznie z działaniami
    przyszłego nabywcy stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie. Podejmowana
    współpraca miała na celu jedynie realizację opisanych w umowie warunków, bez których
    spełnienia nie doszłoby do zawarcia finalnej umowy sprzedaży. Oczywistym jest, iż stronie,
    racjonalnie gospodarującej swoim mieniem, zależy na zbyciu niewykorzystywanej
    nieruchomości, co oznacza, iż ze swej strony musi podejmować pewne działania, jak
    chociażby udzielenie pełnomocnictw celem uzyskania określonych rozstrzygnięć
    administracyjnych. Nie czyniła jednocześnie żadnych nakładów, bowiem wszelkie wydatki
    związane ze ziszczeniem się warunków umowy ponosił kupujący.
    Rezygnacja strony z umocowania kupującego do określonych działań, uzyskania decyzji
    administracyjnej o podziale działki stanowiłaby bezsprzecznie nieracjonalny sposób
    rozporządzania własnym mieniem. Nie ma podstaw, aby takie umocowanie kwalifikować
    na równi z angażowaniem środków podobnych do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców. Opisana aktywność strony, zdaniem Sądu, jest właściwa dla
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, czynnością związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Brak jest podstaw do kwalifikowania jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w
    zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe
    gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie swoich potrzeb. Działań z
    zachowaniem - normalnych w takich przypadkach - reguł gospodarności nie należy z
    gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą. W efekcie działania podatnika, w stosunku
    do stanowiących jego własność składników majątkowych (w tym mienia nieruchomego),
    wykazują cechy zorganizowania i ciągłości charakteryzujące działalność gospodarczą, gdy
    podejmowane przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego
    rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności,
    a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (a nie

    okazjonalnego) źródła zarobkowania (wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 r.,
    sygn. akt III SA/Wa 421/17). Podobne stanowisko wyraził także Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 25 września 2019 r. sygn. akt I SA/Łd 352/19,
    który to pogląd skład orzekający w pełni podziela.” (fragment uzasadnienia wyroku z dnia
    25.09.2019 r., sygn. akt I SA/Łd 352/19 - w uzasadnieniu wyrok z dnia 2.10.2019 r., sygn.
    akt I SA/Łd 466/19 zawiera identyczną argumentację).
    Powyższe stanowisko podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach:
      - z dnia 3 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 25/20: „Nie ma przy tym dla powyższej oceny
        znaczenia okoliczność, że Skarżąca udzieliła (...) pełnomocnictwa do występowania
        przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
        wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i
        pozwoleń opisanych w umowie przedwstępnej, ponieważ warunkiem zawarcia
        umowy ostatecznej było m.in. uzyskanie przez kupującego prawomocnej,
        ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy oraz uzyskanie przez
        kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na
        budowę obiektu handlowego. Działania takie bowiem zabezpieczały interesy
        przyszłego nabywcy przed ostatecznym przeniesieniem własności nieruchomości,
        co z kolei jest normalną okolicznością w przypadku procesu inwestycyjno-
        budowlanego. Podkreślić należy, że umowa przedwstępna oraz umowa dzierżawy
        oraz pełnomocnictwa Skarżącej miały jedynie umożliwić przyszłemu nabywcy, a nie
        Skarżącej uzyskanie stosownych decyzji umożliwiających budowę obiektu
        handlowego.”;
      - z dnia 23 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 1676/20: „Największy akcent kasator kładzie na
        fakt zawarcia przez podatnika umowy przedwstępnej z kupującym i udzielenie mu
        pełnomocnictwa, w celu dokonania szeregu czynności związanych z przedmiotową
        działką. Natomiast, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można tej
        okoliczności traktować jako przesądzającej dla sprawy. Dla tut. Sądu, istotniejsze
        jest to, że skarżący z własnej inicjatywy nie dokonywał żadnych nakładów
        finansowych na spornej nieruchomości, zaś działania podjęte z inicjatywy nabywcy
        nieruchomości, służyły wyłącznie do realizacji jego własnych celów. Ponieważ w
        momencie zawarcia umowy przedwstępnej, nabywca nie dysponował jeszcze
        prawem do tej nieruchomości, nie mógł podejmować czynności przysługujących
        wyłącznie jej właścicielowi. Jednocześnie nabywca chciał się upewnić, czy na
        nieruchomości tej będzie mógł zrealizować swój zamierzony cel, co jest całkowicie
        uzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny podziela opinię Sądu I instancji, że
        jeżeli konkretny podmiot zainteresowany nabyciem przedmiotu spadku, zawiera
        umowę przedwstępną i jest akceptowany przez wszystkich współwłaścicieli, oferuje
        korzystną cenę, ale domaga się przy tym dokonania określonych czynności, w celu
        upewnienia się, czy nieruchomość spełnia jego wymogi, to nie można tego
        utożsamiać z podjęciem przez spadkobierców prowadzenia działalności
        gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Podkreślić trzeba, że
        czynności, których spełnienia domagał się nabywca nie były przecież podejmowane
        w celu poszukiwania klienta przez skarżącego, lecz przez klienta w celu realizacji
        jego własnych interesów. Nie może to zatem wpływać na ocenę profesjonalnego
        wprowadzenia przez podatnika działalności gospodarczej”.
    Reasumując: warunkiem uznania sprzedaży nieruchomości za dokonaną w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (co znajduje oparcie
    także w orzecznictwie sądowym) jest podejmowanie przez sprzedającego aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, charakterystycznych dla podmiotów
    prowadzących działalność w zakresie obrotu nieruchomościami. W przedstawionym
    stanie faktycznym, Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie podejmie takich działań w
    zakresie dotyczącym przysługującego jej udziału we współwłasności Nieruchomości.

    Wskazane okoliczności świadczą więc o tym, że sprzedaż udziału Wnioskodawczyni we
    współwłasności Nieruchomości nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym,
    natomiast nie może być traktowana jako przejaw działalności handlowej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zatem, w związku ze sprzedażą udziału we współwłasności Nieruchomości,
    Wnioskodawczyni nie przysługuje status podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy o VAT.
    Przemawia to za uznaniem za prawidłowe stanowiska, iż sprzedaż przez
    Wnioskodawczynię udziału we współwłasności Nieruchomości albo udziału we
    współwłasności działki X nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Ad 2.
    Jak wskazano na wstępie, w zależności od stanu istniejącego na dzień zawarcia umowy
    przyrzeczonej:
    a) przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie działka X (tzn. ściśle udziały
      Wnioskodawczyni i drugiego współwłaściciela we współwłasności tej działki) - jeśli
      decyzja ZRiD będzie ostateczna,
    b) przedmiotem sprzedaży będzie cała Nieruchomość, tzn. udziały we współwłasności
      działki X i działki Y - jeżeli Decyzja ZRiD nie będzie ostateczna.
    W przypadku pierwszego wariantu będzie miała miejsce dostawa nieruchomości
    zabudowanej. Na działce X znajdują się bowiem:
      · budynek niemieszkalny jednokondygnacyjny (blaszany), o powierzchni zabudowy,
        wybudowany w 1989 r.,
      · budowla - wiata wykonana z blachy falistej i lekkich, demontowalnych elementów.
    W ocenie Wnioskodawczyni, w przypadku uznania jej za podatnika VAT w związku z
    planowaną sprzedażą, do ich sprzedaży będzie miało zastosowanie zwolnienie
    przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem, dostawa budynków, budowli lub ich części jest zwolniona od
    podatku, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    „Pierwszym zasiedleniem” w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, jest „oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej”.
    Pod pojęciem „pierwszego zasiedlenia” w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, należy
    zatem rozumieć użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków,
    budowli lub ich części, po ich wybudowaniu, także na potrzeby własne osoby fizycznej,
    niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Stanowisko takie ma oparcie również w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej - tak m.in. interpretacja nr 0111-KDIB3-1.4012.97.2018.3.AZ
    z dnia 30 kwietnia 2018 r.: „Zatem zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady oraz w świetle utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej, pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze
    zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym

    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby
    własne osoby fizycznej.”
    Powyższe stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął również m.in. w
    interpretacjach indywidualnych nr 0111-KDIB3-1.4012.163.2018.4.AB z dnia 23 maja 2018
    r. i nr 0111-KDIB3-1.4012.170.2018.3.IK z dnia 24 maja 2018 r.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że jak
    wskazano na wstępie:
      · znajdujący się na Działce 2 budynek niemieszkalny jednokondygnacyjny o powierzchni
                2zabudowy 66 m, został wybudowany w 1989 r.
      · znajdująca się na ww. działce wiata została wybudowana w latach 80-tych lub 90-tych
    i wówczas doszło do „pierwszego zasiedlenia” ww. obiektów w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT.
    Zatem od „pierwszego zasiedlenia” obiektów znajdujących się na działce X upłynęły więcej
    niż 2 lata. Jednocześnie Wnioskodawczyni, ani drugi współwłaściciel nie ponieśli na żaden
    z obiektów znajdujących się na działce X nakładów na ulepszenie w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym.
    Ww. działka, ani znajdujące się na niej obiekty (Budynek i Wiata), nie jest i nie była ujęta w
    ewidencji środków trwałych ani przez Wnioskodawczynię, ani przez drugiego
    współwłaściciela.
    Wobec tego nie miało miejsca powtórne „pierwsze zasiedlenie” powyższych obiektów.
    Reasumując, obiekty znajdujący się na działce X były przedmiotem „pierwszego
    zasiedlenia”, przy czym od jego momentu upłynęło ponad 2 lata. W konsekwencji ich
    dostawa będzie zwolniona od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jednocześnie w myśl art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub
    budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z
    podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że powyższe
    zwolnienie obejmować będzie również dostawę działki, na których znajdują się budynki
    lub budowle.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, zasadny jest więc wniosek, że planowana sprzedaż działki X korzysta ze
    zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów
    i usług.
    Ad 3.
    Z kolei w przypadku, w którym na dzień zawarcia umowy przyrzeczonej Decyzja ZRiD nie
    będzie ostateczna, przedmiotem sprzedaży będą udziały we współwłasności całej
    Nieruchomości - zarówno działki X, jak i działki Y.
    Jak wskazano na wstępie, działka Y jest zabudowana budowlą w postaci Drogi. Budowla
    została wzniesiona przez inny podmiot niż Wnioskodawczyni (zarządcę drogi). Niemniej
    jednak, jako obiekt trwale związany z gruntem, Droga stanowi jego część składową i tym
    samym jego własność przysługuje właścicielowi gruntu.
    Zatem, sprzedaż działki Y na gruncie przepisów ustawy o VAT, powinna być kwalifikowana
    jako sprzedaż budowli. „Pierwsze zasiedlenie” powyższej budowli, tj. rozpoczęcie jej
    użytkowania po wybudowaniu miało miejsce w czerwcu 2024 r. Zatem, dla ustalenia
    skutków podatkowych jej sprzedaży decydujące znaczenie będzie miało to, czy
    przyrzeczona umowa sprzedaży będzie zawarta: a) po upływie 2 lat, licząc od rozpoczęcia
    użytkowania Drogi, czy też b) przed upływem tego terminu.

    W pierwszym przypadku dostawa ww. budowli będzie zwolniona od podatku na
    podstawie przywołanego art., 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jako dokonania po upływie 2
    lat od „pierwszego zasiedlenia budowli”.
    Natomiast w drugim przypadku - tj. dostawy budowli dokonanej przez upływem 2 lat
    licząc od pierwszego zasiedlenia budowli, powyższe zwolnienie nie będzie miało
    zastosowania.
    Natomiast w ocenie Wnioskodawczyni, zastosowanie znajdzie zwolnienie przewidziane w
    art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Zgodnie z nim, zwalnia się od podatku „dostawę
    budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem że:
    a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
    miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”.
    Jak wskazano na wstępie, Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego w stosunku do opisanej budowli, jako że to nie ona ponosiła
    wydatki na jej wybudowanie. Wydatki te poniósł inny podmiot - zarządca drogi, który
    zrealizował inwestycję drogową na działce Y. Ponadto, Wnioskodawczyni nie ponosiła
    wydatków na ulepszenie Drogi. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawczyni w
    zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, zasadny jest więc wniosek, iż sprzedaż
    przysługującego jej udziału we współwłasności działki Y będzie zwolniona od podatku od
    towarów i usług:
      a) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - w przypadku, gdy przyrzeczona
        umowa sprzedaży zostanie zawarta w lipcu 2026 r. lub później,
      b) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT - w przypadku, gdy przyrzeczona
        umowa sprzedaży zostanie zawarta we wcześniejszym terminie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, iż podtrzymuje w całości stanowisko w sprawie,
    przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie objętym postawionym przez
    Panią pytaniem nr 1, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem stwierdzenia wymaga, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w
    rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia
    prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w
    ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24
    października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na mocy art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślenia wymaga, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela.
    Ze względu na charakter udziału, może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
    pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu
      na cel lub rezultat takiej działalności.

    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważenia wymaga, że status podatnika
    podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców,
      w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność
      osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
      szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla
    stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Zatem, osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów
    stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
    Konsekwentnie, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału we współwłasności
    Nieruchomości lub działki X istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży podjęła Pani
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.

    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się o treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pani współwłaścicielem Nieruchomości
    składającej się z działki X oraz działki Y. Drugim współwłaścicielem Nieruchomości, w
    udziale wynoszącym 1/2, jest Pani brat. Działka X jest zabudowana trwale związanym z
    gruntem budynkiem niemieszkalnym jednokondygnacyjnym (blaszanym, wybudowanym
    w 1989 r. oraz wiatą z lat 80-tych lub 90-tych, wykonaną z blachy falistej i lekkich, łatwych
    do zdemontowania elementów. Natomiast, działka Y stanowi część pasa drogowego - ulicy
    ..., i objęta jest decyzją (nieostateczną) zezwalającą na realizację na niej inwestycji
    drogowej. Na działce Y znajduje się budowla w postaci drogi. Budowa Drogi została
    zakończona w czerwcu 2024 r. i wówczas rozpoczęto jej użytkowanie. Budowa Drogi
    została zrealizowana i sfinansowana przez inny podmiot niż Pani, tj. przez zarządcę drogi.
    Nie poniosła Pani żadnych wydatków związanych z budową Drogi i tym samym nie
    przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na
    budowę Drogi. Nieruchomość nie jest i nigdy nie była wykorzystywana w działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Panią, w szczególności nie była wprowadzona do
    majątku służącego prowadzeniu działalności gospodarczej, jako jej składnik majątkowy, w
    tym jako środek trwały. Natomiast wskazała Pani, iż Pani brat wykorzystuje przedmiotową
    Nieruchomość w prowadzonej działalności gospodarczej - od ok. 2010 r. prowadził na
    Nieruchomości parking, a obecnie (od 2024 r.) udostępnia Nieruchomość spółce
    prowadzącej parking, której jednocześnie świadczy odpłatnie usługi związane z obsługą
    tego parkingu. Obecnie planowana jest sprzedaż Nieruchomości na rzecz podmiotu
    niepowiązanego, zainteresowanego przeprowadzeniem na Nieruchomości projektu
    deweloperskiego (budowy budynku lub budynków z lokalami na sprzedaż). Podkreśliła
    Pani, że zarówno Pani oraz brat nie podejmowali działań marketingowych albo
    reklamowych w celu znalezienia nabywcy Nieruchomości i nie ponosili w związku z tym
    nakładów. Nabywcę wytypowała Pani - wyszukała w sieci Internet kilka firm, które Pani
    zdaniem mogłyby być zainteresowane zakupem. Z jednym podmiotem (Nabywcą)
    ostatecznie podpisali Państwo umowę przedwstępną.
    Zgodnie z ustaleniami z Nabywcą, jeśli na dzień zawarcia umowy sprzedaży:
      a) Decyzja ZRiD nie będzie ostateczna - przedmiotem umowy sprzedaży będzie cała
        Nieruchomość,
      b) Decyzja ZRiD będzie ostateczna - przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie działka X.
    Każdy ze sprzedających z osobna (tj. Pani oraz brat), udzieli pełnomocnictwa osobom
    wskazanym przez Nabywcę do reprezentowania sprzedających, na warunkach według
    uznania pełnomocnika, wobec wszelkich władz, sądów, urzędów, osób prawnych i

    fizycznych, w związku z przygotowaniem procesu budowlanego na Nieruchomości.
    Ponadto wskazała Pani, iż nie dokonywała wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
    Posiada Pani inne nieruchomości, jednak nie planuje Pani ich sprzedaży.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania nr 1, wskazania
    wymaga, że doszło do udzielenia Nabywcy pełnomocnictwa do reprezentowania Pani, na
    warunkach według uznania pełnomocnika, wobec wszelkich władz, sądów, urzędów, osób
    prawnych i fizycznych, w związku z przygotowaniem procesu budowlanego na
    Nieruchomości. Celem udzielenia pełnomocnictw jest zapewnienie, że Nieruchomość
    będzie możliwa do wykorzystania w przedsięwzięciu planowanym na niej przez Nabywcę.
    Sprzedający nie będą uczestniczyć w jakikolwiek sposób w pracach przygotowawczych
    dotyczących uzyskiwania pozwoleń, zgód, czy zawierania umów na podstawie udzielanych
    pełnomocnictw. Nie będą również uczestniczyć w projektowaniu i analizach technicznych,
    prawnych lub finansowych dotyczących czynności zmian faktycznych lub prawnych
    dokonywanych pod kątem pozyskania przez Nabywcę decyzji o warunkach zabudowy ani
    decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Koszt tych prac będzie ponoszony wyłącznie
    przez Nabywcę oraz siłami jego personelu lub firm działających na jego zlecenie.
    W przedmiotowej sprawie zatem zauważenia wymaga, że Nabywca jest już wybrany i Pani
    jako współwłaściciel Nieruchomości nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu. Jednak starania
    pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać
    kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Nabywca wykonuje opisane we wniosku czynności we
    własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania
    Nieruchomości do swoich określonych potrzeb (przedsięwzięcie planowane na
    Nieruchomości przez Nabywcę). Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą
    podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa do wykonania określonych czynności w celu
    dostosowania Nieruchomości do potrzeb nabywcy, w związku z zawartą umową
    przedwstępną nie powoduje, że zostanie Pani z tych powodów uznana za podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    udziału we współwłasności Nieruchomości (jeśli decyzja ZRiD nie będzie ostateczna) lub
    sprzedaży wyłącznie udziału w działce X (jeśli decyzja ZRiD będzie ostateczna) nie wystąpił
    ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że ww. sprzedaż wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że
    Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości lub działki X będzie Pani
    korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie
    jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak
    tego statusu pozbawia Panią cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust.
    1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości lub działki X, a
    dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości lub
    działki X będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają
    zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

    W konsekwencji, sprzedaż udziału we współwłasności Nieruchomości lub działki X nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług a Pani nie
    będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu tej transakcji.
    W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej:
      - zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży udziału w działce X,
      - zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy sprzedaży udziału w działce
        Y.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejszym rozstrzygnięciem załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług.
    Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wniosek zostanie
    załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie skutków podatkowych sprzedaży
    udziału we współwłasności Nieruchomości lub działki X względem Pani, natomiast nie
    wywiera skutku prawnego dla Pani brata jako współwłaściciela nieruchomości.
    Ponadto, informację w opisie sprawy, że „(...) strony mogą zrezygnować ze zwolnienia i
    wybrać dobrowolne opodatkowanie na podstawie art. 42 ust. 10 ustawy o VAT (...)”
    uznałem za omyłkę pisarską.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytań).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    rozpatrzone.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji wskazuję, że interpretacje
    indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych
    podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności
    faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających
    rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.