Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.343.2018.3.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-20
Teza: - otrzymanie przez Wnioskodawcę w darowiźnie autobusu, który zostanie zaadoptowany jako mobilna sala edukacyjno-oświatowa korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT; - otrzymanie nieodpłatnie przez Wnioskodawcę wartości niematerialnej i prawnej (prawa autorskiego do dokumentacji przetargowej) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT; - otrzymanie przez Wnioskodawcę innych nieodpłatnych świadczeń (świadczenia związane z organizacją przetargu) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT; - poniesienie przez Wnioskodawcę wydatków na adaptację i eksploatację mobilnej sali edukacyjno-szkoleniowej skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność statutowa; przychód; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 czerwca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.), uzupełnionym 12 września 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

*   otrzymanie przez Wnioskodawcę w darowiźnie autobusu, który zostanie zaadoptowany jako mobilna sala edukacyjno-oświatowa korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   otrzymanie nieodpłatnie przez Wnioskodawcę wartości niematerialnej i prawnej (prawa autorskiego do dokumentacji przetargowej) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   otrzymanie przez Wnioskodawcę innych nieodpłatnych świadczeń (świadczenia związane z organizacją przetargu) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   poniesienie przez Wnioskodawcę wydatków na adaptację i eksploatację mobilnej sali edukacyjno-szkoleniowej skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT

\- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2018 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

*   otrzymanie przez Wnioskodawcę w darowiźnie autobusu, który zostanie zaadoptowany jako mobilna sala edukacyjno-oświatowa korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   otrzymanie nieodpłatnie przez Wnioskodawcę wartości niematerialnej i prawnej (prawa autorskiego do dokumentacji przetargowej) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   otrzymanie przez Wnioskodawcę innych nieodpłatnych świadczeń (świadczenia związane z organizacją przetargu) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   poniesienie przez Wnioskodawcę wydatków na adaptację i eksploatację mobilnej sali edukacyjno-szkoleniowej skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z 28 sierpnia 2018 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.343.2018.1.AN, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 12 września 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: „Ośrodek”), otrzyma w darowiźnie autobus od Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego (…) Spółka z o.o. (dalej: „MPK”). Z powodu wprowadzenia zmian technicznych autobus zostanie przekwalifikowany jako pojazd o przeznaczeniu specjalnym. Autobus zostanie przystosowany do nowej funkcji, którą jest funkcja edukacyjno-oświatowa. Będzie to mobilna sala edukacyjno-oświatowa służąca poprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz edukacji dzieci, młodzieży i osób dorosłych.

W mobilnej sali edukacyjno-oświatowej przeprowadzane będą zajęcia edukacyjne w formie warsztatów, doświadczeń, badań, wyemitowanych filmów, pogadanek itd. Mobilna sala edukacyjno-oświatowa będzie ponadto wyposażona w zewnętrzny namiot, w którym będzie rozłożone miasteczko ruchu drogowego dla dzieci na rowerach i/lub w autochodzikach oraz rowerowy tor przeszkód.

Jedynym dodatkowym możliwym przeznaczeniem mobilnej sali edukacyjno-oświatowej może być przeprowadzanie egzaminów w ramach kategorii AM.

Autobus nie będzie wykorzystywany do innych celów. MPK wykona nieodpłatnie, na rzecz Wnioskodawcy, wstępne czynności mające na celu przystosowanie autobusu do wyznaczonego przez Wnioskodawcę celu (np. zdemontuje siedzenia i kasowniki).

Wnioskodawca zawrze porozumienie ze Spółką S, na mocy którego Spółka S zobowiąże się do nieodpłatnego wykonania szeregu czynności, mających na celu przeprowadzenie przetargu nakierowanego na wyłonienie oferentów, przeprowadzających niektóre prace adaptacyjne nakierowane na adaptację autobusu do nowej funkcji. Przykładowe czynności, jakie zostaną wykonane przez Spółkę S, to opis przedmiotu zamówienia, tylko w zakresie opisu technicznego zabudowy autobusu. Spółka S nie będzie uczestniczyła w komisji przetargowej i w ocenie ofert, nie mniej jednak będzie ona uczestniczyła przy odbiorze technicznym wykonanej pracy. Spółka S przekaże nieodpłatnie, na rzecz Wnioskodawcy, wszelkie prawa majątkowe powstałe w związku z realizacją ww. czynności.

Wnioskodawca posiada autorskie prawa majątkowe do opisu aplikacji, które zostaną zainstalowane na komputerach, w które zostanie wyposażony autobus. Aplikacje dotyczą bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz edukacji dzieci i młodzieży. Wnioskodawca zawrze umowę zlecenia z podmiotem gospodarczym bądź osobą fizyczną na przygotowanie opisu funkcjonalnego aplikacji niezbędnego do przeprowadzenia zamówienia publicznego. Wykonanie aplikacji i grafiki będzie rozstrzygnięte w trybie przetargu.

Po wykonaniu wszystkich działań, związanych z adaptacją autobusu do nowej funkcji, autobus zostanie przyjęty do użytkowania i Wnioskodawca rozpocznie jego eksploatację. Eksploatacja autobusu wygeneruje bieżące wydatki z nim związane, np. paliwo, ubezpieczenie, opłaty parkingowe, przeglądy, itp.

Dodatkowo, w uzupełnieniu wniosku z 6 września 2018 r. (data wpływu do tut. Organu 12 września 2018 r.) Wnioskodawca wskazał, że godnie ze Statutem Ośrodka, nadanym uchwałą Zarządu Województwa nr (…) z dnia 13 kwietnia 2006 r., podstawowym celem statutowym (zadaniem) Wnioskodawcy jest działalność polegająca na organizowaniu egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawniania do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami. Zgodnie z ww. Statutem, Wnioskodawca może wykonywać również inne zadania na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na obszarze województwa. Ponadto, ww. Statut stanowi, że do zadań Wnioskodawcy należy prowadzenie przewidzianych prawem szkoleń dla kierowców.

W kontekście realizowanych przez Ośrodek celów statutowych należy wskazać, że zgodnie z art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U z 2017 r., poz.1260 z późn. zm., dalej: „ustawa Prawo o ruchu drogowym”), Ośrodek jest wojewódzką samorządową osobą prawną powołaną do realizacji zadań określonych w ww. ustawie. Tworzony jest na obszarze województwa przez sejmik województwa, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu (art. 116 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Nadzór nad ośrodkiem sprawuje zarząd województwa (art. 116 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Zadania wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego, wymienione w art. 117 ustawy Prawo o ruchu drogowym, są zadaniami własnymi samorządu m.in. w zakresie bezpieczeństwa publicznego, a w szczególności bezpieczeństwa ruchu drogowego - art. 14 ust. 1 pkt 14 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U z 2018, poz. 913 z późn. zm.), wykonywanymi za pomocą powołanych w tym celu ośrodków. Zgodnie z art. 9 pkt 14 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U z 2017 r, poz. 2077 z późn. zm.), wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego wchodzą w skład sektora finansów publicznych.

Na podstawie art. 117 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, do zadań wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego należy:

1\. współpraca z wojewódzką radą bezpieczeństwa ruchu drogowego;

2\. współpraca ze starostami przy sprawowaniu nadzoru nad szkoleniem;

3\. organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami;

3a. organizowanie egzaminów sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie określonym umową międzynarodową, której stroną jest Rzeczpospolita Polska;

4\. prowadzenie kursów kwalifikacyjnych;

5\. prowadzenie 3-dniowych warsztatów doskonalenia zawodowego dla egzaminatorów;

6\. prowadzenie kursów:

1.  doskonalących dla nauczycieli prowadzących zajęcia szkolne dla uczniów ubiegających się o kartę rowerową,
2.  dokształcających w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego,
3.  reedukacyjnych w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego,
4.  reedukacyjnych w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii;

7\. organizowanie zajęć dla uczniów ubiegających się o kartę rowerową;

8\. przekazywanie marszałkowi województwa oraz starostom informacji w zakresie statystyki zdawalności dla poszczególnych ośrodków szkolenia i instruktorów;

9\. inna niż wymieniona w pkt 4-8 działalność oświatowa w zakresie ruchu i transportu drogowego.

Ponadto, na podstawie art. 117 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, Ośrodek może wykonywać inne zadania, z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Z wyżej przytoczonych regulacji wynika, że do zadań Ośrodka należy prowadzenie kursów dokształcających w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz organizowanie zajęć dla uczniów ubiegających się o kartę rowerową. Warto odnotować, że z przepisu art. 117 ust. 1 pkt 9 wynika, że zadania te ustawodawca postrzega jako działalność oświatową w zakresie ruchu i transportu drogowego.

Jak stanowi art. 117 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, Wnioskodawca może wykonywać działalność gospodarczą, której wyniki będą przeznaczane na działalność, o której mowa w ust. 1 i 2.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, otrzymanie przez Wnioskodawcę w darowiźnie autobusu, który zostanie zaadoptowany jako mobilna sala edukacyjno-oświatowa korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?
2.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, otrzymanie nieodpłatnie przez Wnioskodawcę wartości niematerialnej i prawnej (prawa autorskiego do dokumentacji przetargowej) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?
3.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, otrzymanie przez Wnioskodawcę innych nieodpłatnych świadczeń (świadczenia związane z organizacją przetargu) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?
4.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, poniesienie przez Wnioskodawcę wydatków na adaptację i eksploatację mobilnej sali edukacyjno-szkoleniowej skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1260 z późn. zm., dalej: „ustawa Prawo o ruchu drogowym”), Wnioskodawca jest wojewódzką samorządową osobą prawną powołaną do realizacji zadań określonych w ww. ustawie. Tworzony jest na obszarze województwa przez sejmik województwa, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu (art. 116 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Nadzór nad ośrodkiem sprawuje zarząd województwa (art. 116 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Zadania wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego, wymienione w art. 117 ustawy Prawo o ruchu drogowym, są zadaniami własnymi samorządu m.in. w zakresie bezpieczeństwa publicznego, a w szczególności bezpieczeństwa ruchu drogowego - art. 14 ust. 1 pkt 14 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U.2018 r., poz. 913 z późn. zm.), wykonywanymi za pomocą powołanych w tym celu ośrodków. Zgodnie z art. 9 pkt 14 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U.2017 r., poz. 2077 z późn. zm.), wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego wchodzą w skład sektora finansów publicznych.

Wnioskodawca posiada osobowość prawną, tak więc jako osoba prawna jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, nie został on wymieniony przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”) jako podmiot, który zwolniony jest od podatku.

Na podstawie art. 117 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, do zadań Wnioskodawcy należy:

1\. współpraca z wojewódzką radą bezpieczeństwa ruchu drogowego;

2\. współpraca ze starostami przy sprawowaniu nadzoru nad szkoleniem;

3\. organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami; 

3a. organizowanie egzaminów sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie określonym umową międzynarodową, której stroną jest Rzeczpospolita Polska;

4\. prowadzenie kursów kwalifikacyjnych;

5\. prowadzenie 3-dniowych warsztatów doskonalenia zawodowego dla egzaminatorów;

6\. prowadzenie kursów:

1.  doskonalących dla nauczycieli prowadzących zajęcia szkolne dla uczniów ubiegających się o kartę rowerową;
2.  dokształcających w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;
3.  reedukacyjnych w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;
4.  reedukacyjnych w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii;

7\. organizowanie zajęć dla uczniów ubiegających się o kartę rowerową;

8\. przekazywanie marszałkowi województwa oraz starostom informacji w zakresie statystyki zdawalności dla poszczególnych ośrodków szkolenia i instruktorów;

9\. inna niż wymieniona w pkt 4-8 działalność oświatowa w zakresie ruchu i transportu drogowego.

Ponadto, na podstawie art. 117 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, Ośrodek może wykonywać inne zadania, z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Z wyżej przytoczonych regulacji wynika, że do zadań Wnioskodawcy należy prowadzenie kursów dokształcających w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz organizowanie zajęć dla uczniów ubiegających się o kartę rowerową. Warto odnotować, że z przepisu art. 117 ust. 1 pkt 9 wynika, że zadania te ustawodawca postrzega jako działalność oświatową w zakresie ruchu i transportu drogowego.

Natomiast, jak stanowi art. 117 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, Wnioskodawca może wykonywać działalność gospodarczą, której wyniki będą przeznaczane na działalność, o której mowa w ust. 1 i 2.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. lc, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.

Zgodnie z art. 17 ust. 1b ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Zgodnie ze Statutem Ośrodka, nadanym uchwałą Zarządu Województwa nr (…) z 13 kwietnia 2006 r., podstawowym zadaniem Ośrodka jest działalność polegająca na organizowaniu egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawniania do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami. Wnioskodawca może wykonywać również inne zadania na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na obszarze województwa. Ponadto, do zadań Wnioskodawcy należy prowadzenie przewidzianych prawem szkoleń dla kierowców.

Cele statutowe, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, to nie tylko cele które zostały zapisane w statucie danego podmiotu, ale również cele zawarte w akcie prawnym określającym cele działalności danej osoby prawnej - w tym przypadku takim aktem prawnym jest ustawa Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 117 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo o ruchu drogowym, do zadań ośrodka należy inna niż wymieniona w pkt 4-8 działalność oświatowa w zakresie ruchu i transportu drogowego. Wnioskodawca może wykonywać inne zadania z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego (art. 117 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym).

Przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia oświata, stąd też uzasadnione jest posługiwanie się w tym przypadku innymi ustawami lub wykładnią gramatyczną. Powołując się na językowe znaczenie tego wyrazu, Słownik Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl/), przez pojęcie „oświaty” rozumie proces kształcenia, upowszechniania wiedzy i kultury w społeczeństwie. Taką definicję przyjmują również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 14 lipca 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-444/14/PC). Definicja słownikowa „oświaty” jest zatem bardzo szeroka, obejmuje w zasadzie całokształt czynności mających na celu kształcenie i upowszechnianie wiedzy w społeczeństwie.

W judykaturze dominuje również pogląd, że jeżeli dane pojęcie nie zostało zdefiniowane, w określonym akcie normatywnym lub gałęzi prawa, to zasadniczo wolno jest posłużyć się jego definicją zawartą w przepisach źródłowych, a więc w przepisach, które są niejako źródłem danej instytucji prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny sformułował tę dyrektywę w następujący sposób: Gdy prawo podatkowe przejmuje pojęcie prawne z innych gałęzi prawa, to albo przejmuje je w znaczeniu ustalonym w tych działach (gałęziach) albo ustala ich znaczenie dla celów podatkowych w drodze definicji ustawowych. Z kolei w sytuacji, gdy prawo podatkowe przejmuje pojęcie prawne z innych dziedzin prawa, lecz nie określa ich znaczenia, zaś pojęcie to jest zdefiniowane w innych przepisach prawa wówczas - co do zasady - definicja ta odnosi się również do stosowania prawa podatkowego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 października 2006 r., sygn. II FSK 1245/05).

Wobec braku definicji pojęcia działalność oświatowa w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, przyjąć należy takie znaczenie tego pojęcia, jakie ma ono w ustawie uznanej za podstawową dla danej dziedziny - w przedmiotowej sprawie - ustawie z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). Zgodnie z art. 1 pkt 16 tej ustawy, działalnością oświatową jest m.in. upowszechnianie wiedzy o bezpieczeństwie oraz kształtowanie właściwych postaw wobec zagrożeń i sytuacji nadzwyczajnych. Bezpieczeństwo (w tym bezpieczeństwo w ruchu drogowym) jest dziedziną wiedzy (uchwała Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z 28 stycznia 2011 r. - M.P. z 2011 r., Nr 14, poz. 149). Jako dziedzina wiedzy może być zatem upowszechniania w procesie kształcenia.

W świetle powyższych rozważań, uznać należy, że upowszechnianie wiedzy z zakresu bezpieczeństwa w ruchu drogowym jest działalnością oświatową w znaczeniu nadanym przez art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Stanowisko takie prezentowane jest również w interpretacjach indywidualnych. W interpretacji z 25 listopada 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-1053/14/IZ, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że propagowanie wśród dzieci i młodzieży właściwych zachowań w ruchu drogowym oraz zapewnienie możliwości prowadzenia profesjonalnych zajęć praktycznych, wzmacniających system edukacji szkolnej, w zakresie problematyki bezpieczeństwa ruchu drogowego, jest działalnością oświatową w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Z kolei, w interpretacji z 15 lutego 2011 r., sygn. ILPB3/423-912/10-2/JG, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że działalnością oświatową jest prowadzenie działalności w zakresie promocji i poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 czerwca 2002 r., sygn. I SA/Po 3219/00, stwierdził, że działalność statutowa Ośrodków Ruchu Drogowego jest działalnością oświatową w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Egzamin jest sprawdzianem wiedzy oraz umiejętności kierowców/kandydatów na kierowców/ i stanowi etap kończący proces szkolenia. Jest to niezbędny etap działalności oświatowej mającej na celu przygotowanie i uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami. Niezależnie od tego czy proces egzaminowania uznawany tylko za jeden z elementów kształcenia. Egzaminowanie stanowi etap kończący większości procesów szkolenia, czyli ogólnie procesów oświatowych. Reasumując, upowszechnianie wiedzy z zakresu bezpieczeństwa w ruchu drogowym jest działalnością oświatową w znaczeniu nadanym przez art. 17 ust. 1 pkt 4 updop.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego (PWN 2008 r., t. III), „statut” to zbiór przepisów określających strukturę, zadania i sposób działania instytucji lub organizacji. Z powyższej definicji wynika, że o statucie danej organizacji można mówić tylko w sytuacji, w której istnieje wyodrębniony formalnie akt (dokument) noszący nazwę „statut”. Za statut danej organizacji, instytucji etc., można uznać także inaczej nazwane przepisy określające strukturę, zadania i sposób jej działania.

Jednocześnie, i z tego samego powodu przymiotnik „statutowy” nie odnosi się wyłącznie do tego, co wynika z dokumentu nazwanego „statut”, ale także do przepisów mających „statutowy charakter i cel”. Przepisami statutowymi, w przypadku Ośrodka, są przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym, zaś celami statutowymi cele tam wskazane. Uzasadnione jest zatem wyodrębnienie pojęcia „statutu” w znaczeniu formalnym - jako wyodrębnionego aktu oznaczonego jako „statut” oraz w znaczeniu materialnym, rozumianego jako zbiór przepisów określających strukturę, zadania i sposób działania instytucji lub organizacji, bez względu na to, czy przepisy regulujące te kwestie znajdują się w akcie zatytułowanym „statut”. Z tego względu, zasadny jest wniosek, iż cele działalności Ośrodka określone w art. 117 ustawy Prawo o ruchu drogowym, są jego celami statutowymi również w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Niezależnie natomiast od wykładni literalnej za powyższym wnioskiem przemawia również celowościowa wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT - jego treść prowadzi do wniosku, że celem tego przepisu jest promowanie, poprzez przyznanie zwolnienia przedmiotowego od podatku dochodowego, działalności we wskazanym w nim zakresie przez podmioty powołane, zgodnie z przepisami prawa, dla prowadzenia takiej działalności.

W wyroku z 3 marca 2009 r., sygn. akt II FSK 1728/07, Naczelny Sąd Administracyjny dokonując analizy art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT zauważył, że ustawodawca posługuje się w nim pojęciem celu statutowego nie zaś terminem tego rodzaju jak (na przykład) cel zapisany w statucie. Przywołane sformułowanie ustawy ma niewątpliwie istotne znaczenie w szczególności w sytuacji, gdy cele statutowe danego podatnika powołującego się na możliwość zastosowania do jego dochodów art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, zostały unormowane w prawie określającym jego byt i działanie. W tym stanie rzeczy prawo to określa cele - zadania danego podmiotu. Wszelkie ulgi podatkowe stanowią bowiem prawem przewidziane i unormowane wyjątki w realizacji wynikającej z art. 32 ust. 1 i art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasady równości i powszechności opodatkowania, a zapis w statucie podatnika, pomimo iż posiada swoiste znaczenie prawne, prawa w tym kontekście nie stanowi.

Wynika z tego, że cel statutowy, unormowany w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, powinien być analizowany w związku z przepisami prawa określającymi dla danej kategorii podmiotów obszar i cele ich działalności. Do zastosowania zwolnienia podatkowego, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, uprawnia podatnika przeznaczenie dochodów na wymieniony w tym przepisie cel statutowy, zgodny z odrębnymi przepisami prawa.

Na mocy art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przychodem jest w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (\`(...)\`).

Otrzymanie w darowiźnie środka trwałego (autobusu), otrzymanie nieodpłatnie wartości niematerialnej i prawnej (licencja na program komputerowy lub prawa autorskie do programu komputerowego lub do dokumentacji przetargowej) oraz otrzymanie innych nieodpłatnych świadczeń (świadczenia związane z organizacją przetargu), stanowią dla Wnioskodawcy przychód na gruncie ustawy o CIT.

Wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Wartość nieodpłatnych świadczeń ustala się:

*   jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
*   jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
*   jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;
*   w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Wartością świadczeń częściowo odpłatnych, stanowiących przychód podatnika, jest różnica między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad z powyższego paragrafu a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Z przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT wynika zatem, że wolne od podatku są dochody podatników, których celem statutowym jest działalność oświatowa - w części przeznaczonej na te cele.

Zarówno organizacja egzaminów, jak i edukacja w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, stanowią działalność oświatową i w dodatku są to cele statutowe, które zostały na Ośrodek narzucone przepisami prawa.

W związku z powyższym, pomimo iż przychody z tytułu otrzymanych nieodpłatnie świadczeń stanowią dla Wnioskodawcy przychód, to Wnioskodawca ma możliwość skorzystania ze zwolnienia dla uzyskiwanych przez siebie dochodów na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

W prawdzie przychody z tytułu nieodpłatnych świadczeń nie mają wymiaru pieniężnego i nie można ich wydatkować, jednak przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, nakazuje przeznaczenie i wydatkowanie dochodów, a nie przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli dochód, który ma być „przeznaczony i wydatkowany” kształtują nie środki pieniężne, ale inne aktywa majątkowe, istotne jest to, czy takie aktywa mogą zostać technicznie, bezpośrednio wykorzystane na cele preferowane - w tym przypadku na cele oświatowe.

Przedmiotowy autobus będzie służył wyłącznie dwóm celom, tj. będzie wykorzystywany jako mobilna sala edukacyjno-oświatowa dla dzieci i młodzieży oraz nauczycieli i osób starszych, w tym osób z niepełnosprawnościami, z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz prawdopodobnie będą w nim przeprowadzane egzaminy na kategorię AM.

Jak wcześniej wskazano, oba te cele są celami statutowymi Ośrodka oraz stanowią działalność oświatową w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wskazane w opisie stanu faktycznego (winno być zdarzenia przyszłego) nieodpłatne przysporzenia, pomimo iż będą stanowiły dla Wnioskodawcy przychód na gruncie ustawy o CIT, to jednak będą korzystały ze zwolnienia o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (stanowisko Podatnika w zakresie pytania nr 1, 2 oraz 3).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że także wskazane w opisie zdarzenia przyszłego wydatki związane z przystosowaniem autobusu do swojej nowej funkcji, tj. do pełnienia funkcji mobilnej sali edukacyjno-oświatowej, będą wydatkami, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1b ustawy o CIT (stanowisko Podatnika w zakresie pytania nr 4).

Z przepisu art. 17 ust. 1b ustawy o CIT wynika, że zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów.

Wnioskodawca poniesie zapewne szereg wydatków na adaptację autobusu. Jeżeli będą to wyłącznie wydatki mające na celu adaptację autobusu do funkcji edukacyjno-oświatowej w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego lub egzaminacyjnej w zakresie kategorii AM, to wszystkie te wydatki adaptacyjne będą stanowiły wydatki na cele oświatowe.

Podobnie sytuacja będzie wyglądała z wydatkami na eksploatację autobusu. Jeżeli wyłącznymi funkcjami autobusu będą funkcja mobilnej sali edukacyjno-oświatowej w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz funkcja mobilnej sali egzaminacyjnej w ramach kategorii AM, to ponieważ obie te funkcje wpisują się w działalność oświatową Ośrodka, to wydatki takie będą wydatkami o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1b ustawy o CIT, a co za tym idzie poniesienie tego typu wydatków nie spowoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (stanowisko Podatnika w zakresie pytania nr 4).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów; w przypadkach, o których mowa w art. 21, 22 i art. 24b przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, 24a i art. 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 7 ust. 2 ustawy o CIT).

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

1.  otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
2.  wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku. Innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo–techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenie wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, nie jest uzależnione od rodzaju uzyskiwanego dochodu, oprócz dochodów wymienionych w art. 17 ust. 1a. Ważny jest bowiem cel na jaki ten dochód jest przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia, przy czym źródłem dochodów mogą być przykładowo dochody z działalności statutowej, z działalności gospodarczej.

Użyte przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, sformułowanie „w części przeznaczonej na te cele” oznacza, że jeżeli statut będzie przewidywał również realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, to przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych „innych celów”, nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od podatku przeznaczonego na nie dochodu. Nie można bowiem w tym zakresie zastosować wykładni rozszerzającej ustawowy zakres zwolnienia podatkowego.

Zatem, warunkiem skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy podatkowej jest, aby cele przewidziane w statucie mieściły się w katalogu celów wymienionych w tym przepisie.

Z regulacji art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, wynika zatem wprost, że podstawowym kryterium zastosowania przewidzianego w nim zwolnienia podatkowego jest przeznaczenie osiągniętego przez podatnika dochodu na ściśle określone w przepisie cele, przy czym cele te muszą w sposób nie budzący wątpliwości wynikać z postanowień statutu danego podmiotu. Jednocześnie określenie „cel statutowy” oznacza cel, który został wyraźnie sprecyzowany w statucie danej osoby prawnej.

Przepis ten nie zawiera natomiast wymogu, aby wskazane w nim cele statutowe były głównymi czy też jedynymi celami działalności podatnika. Jednak, aby podatnik, mógł skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, musi zadeklarować, że osiągnięty przez niego dochód przeznaczy na cele statutowe preferowane przez ustawodawcę i na te cele faktycznie go wydatkuje.

Precyzyjne określenie celów, dla realizacji których dana osoba prawna została powołana jest istotne dlatego, że cele te nie mogą być ustalane przez organy podatkowe w drodze wykładni postanowień statutu, ponieważ organy nie są do tego upoważnione. Organ podatkowy, wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionym przez wnioskodawcę i stanowiskiem wnioskodawcy.

Należy również zwrócić uwagę na różnicę pojęciową, jaka występuje między „celami statutowymi”, a „sposobem ich realizacji”. Określenie „cel statutowy” oznacza cel, który został wyraźnie sprecyzowany w statucie danej osoby prawnej. Działania faktyczne osoby prawnej polegające na realizacji tych celów to sposoby jego osiągnięcia.

Omawiane zwolnienie przedmiotowe posiada jednak ograniczenia. Stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy o CIT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:

1\. dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody jednostek naukowych i instytutów badawczych, w rozumieniu odrębnych przepisów, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;

1a. dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k;

2\. dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Ze zwolnień, o których mowa powyżej, nie mogą także korzystać, bez względu na cele ich działalności, podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1c ustawy o CIT:

*   przedsiębiorstwa państwowe, spółdzielnie i spółki,
*   przedsiębiorstwa komunalne mające osobowość prawną, dla których funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze,
*   zakłady budżetowe i inne jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, będące podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych - jeżeli przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.

Art. 17 ust. 1b ustawy podatkowej stanowi natomiast, że zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Należy mieć na uwadze, że przepisy ustanawiające zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie polskiego prawa podatkowego są istotnym wyjątkiem od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości podatkowej), dlatego też muszą być stosowane w sposób ścisły i jakakolwiek wykładnia rozszerzająca w odniesieniu do przepisów dotyczących ww. preferencji podatkowych jest niedopuszczalna. Również określenie celów statutowych pod kątem uprawnień podatkowych musi być precyzyjne. Z podatkowego punktu widzenia chodzi bowiem o zwolnienie dochodu od podatku, a zatem zastosowanie instytucji będącej wyjątkiem od reguły, jaką jest opodatkowanie dochodów osób prawnych.

Dokonując oceny stanowiska Wnioskodawcy należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia oświaty. Uzasadnione jest zatem posługiwanie się w tym przypadku wykładnią gramatyczną. Powołując się na językowe znaczenie tego wyrazu (Słownik Języka Polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl), przez oświatę należy rozumieć proces kształcenia, upowszechniania wiedzy i kultury w społeczeństwie.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność oświatowa zmierzająca do poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w tym również do upowszechniania wiedzy z zakresu poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym mieści się w zakresie celów zawartych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Tym samym, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że otrzymanie w darowiźnie środka trwałego (autobusu), otrzymanie nieodpłatnie wartości niematerialnej i prawnej (licencja na program komputerowy lub prawa autorskie do programu komputerowego lub do dokumentacji przetargowej) oraz otrzymanie innych nieodpłatnych świadczeń (świadczenia związane z organizacją przetargu), stanowi dla Wnioskodawcy przychód na gruncie ustawy o CIT, w związku z powstaniem którego Wnioskodawca ma możliwość skorzystania ze zwolnienia dla wskazanych dla siebie dochodów na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Również wydatki związane z przystosowaniem autobusu do swojej nowej funkcji, tj. do pełnienia funkcji mobilnej sali edukacyjno-oświatowej, oraz wydatki na eksploatację autobusu będą wydatkami, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1b ustawy o CIT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy dotyczące ustalenia, czy:

*   otrzymanie przez Wnioskodawcę w darowiźnie autobusu, który zostanie zaadoptowany jako mobilna sala edukacyjno-oświatowa korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   otrzymanie nieodpłatnie przez Wnioskodawcę wartości niematerialnej i prawnej (prawa autorskiego do dokumentacji przetargowej) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   otrzymanie przez Wnioskodawcę innych nieodpłatnych świadczeń (świadczenia związane z organizacją przetargu) skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
*   poniesienie przez Wnioskodawcę wydatków na adaptację i eksploatację mobilnej sali edukacyjno-szkoleniowej skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT

\-jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego \`(...)\` w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.