Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.380.2019.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-01
Teza: Brak możliwości odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; projekt; sport-klub sportowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2019 r. (data wpływu 7 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „B” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu, ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadania inwestycyjnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca otrzymał pomoc finansową w ramach działania 19.2 „W” objętego PROW na lata 2014-2020. Tytuł zadania:. „B”.

Operacja polega na budowie siłowni zewnętrznej w miejscowości P. Siłownia zewnętrzna powstanie przy obiektach sportowych należących do Wnioskodawcy. Dzięki realizacji operacji powstanie nowe miejsce rekreacyjne ogólnodostępne skierowane do wszystkich mieszkańców całego obszaru LGD, a w szczególności do mieszkańców Gminy. Siłownia plenerowa będzie doskonałym uzupełnieniem oferty rekreacyjnej Gminy, jak również wpłynie na wzrost konkurencyjności całego obszaru LGD.

Podstawowe dane inwestycji to: powierzchnia terenu pod siłownię - 302,00 m2, powierzchnia działki - 25 207,00 m2, wymiary 27,35 x 11,02 m.

Projektowana siłownia zewnętrzna będzie składać się z pięciu urządzeń do ćwiczeń siłowo-rozciągających oraz dwóch ławek parkowych i tablicy z regulaminem.

Zaplanowano montaż następujących urządzeń:

*   prasa nożna + wahadło,
*   bieżnia + jeździec,
*   wyciąg górny + krzesło,
*   orbitek + narciarz,
*   motyl ściskający + motyl rozciągający,
*   dodatkowo przewidziano dwie ławki betonowe – wolnostojące.

Całość dopełni regulamin korzystania z siłowni plenerowej, gdzie przewidziano również miejsce na informacje o pozyskanym dofinansowaniu oraz przewidziano dodanie odpowiednich oznaczeń programowych zgodnie w księgą wizualizacyjną. Na dzień składania wniosku, Stowarzyszenie zgromadziło stosowną dokumentację projektową, która została złożona do wniosku na zgłoszenie prac budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę. Uzyskano również zaświadczenie o niewnoszeniu przez Urząd Starostwa Powiatowego uwag do zgłoszenia prac budowlanych.

Przygotowano również kosztorys inwestorski, na którym oparto koszty realizacji całego projektu. Kosztorys zawiera odniesienie kosztowe do każdej pozycji poszczególnych urządzeń rekreacyjnych wchodzących w skład siłowni plenerowej. Powyższy kosztorys będzie dokumentem wyjściowym do postępowania ofertowego wyboru dostawcy na etapie realizacji projektu. Do dokumentacji dołączono opisy poszczególnych elementów do ćwiczeń i wskazano w dokumentacji przedstawionej do Starostwa Powiatowego minimalne parametry, jakie muszą spełniać poszczególne urządzenia.

W wyniku realizacji projektu Wnioskodawca nie osiągnie żadnych przychodów. Działalność organizacji związana z realizacja projektu nie będzie związana w żaden sposób z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, bowiem Wnioskodawca nie stanie się czynnym podatnikiem podatku VAT. Organizacja zgodnie z art. 5 ustawy o VAT nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie składa deklaracji VAT-7 i nie prowadzi działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma możliwość „obniżenia” podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupów dokonywanych w związku z realizacją projektu sfinansowanego ze środków funduszy strukturalnych Unii Europejskiej w ramach działania 19.2 „W”?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości „obniżenia” podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupów dokonywanych w związku z realizacją projektu sfinansowanego ze środków funduszy strukturalnych Unii Europejskiej w ramach działania 19.2 „W”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi jedynie wtedy, gdy spełnione zostaną określone warunki. Przepis ten wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawcy, niebędącemu czynnym podatnikiem VAT, nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w ramach realizacji przedmiotowego projektu. Nie zostaną bowiem spełnione warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – towary i usługi nabywane w ramach przedmiotowego projektu nie będą miały związku ze sprzedażą opodatkowaną.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.