Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.153.2025.4.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchmości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
odliczenia-odliczenie od podatku
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

Sprzedający jest spółką prawa handlowego utworzoną i działającą na podstawie polskiego
    prawa, posiadającą siedzibę i miejsce stałego prowadzenia działalności gospodarczej w
    Polsce. Sprzedający jest także zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce.
    Sprzedający (...), specjalizującym się w nabywaniu (...).
    Sprzedający zamierza zbyć na rzecz Kupującego nieruchomość zlokalizowaną w (...) (dalej
    jako: „Transakcja”). W pierwszej kolejności Kupujący zawrze ze Sprzedającym warunkową
    umowę sprzedaży, pod warunkiem że, posiadający prawo pierwokupu Nieruchomości,
    zarządzający (...) - w terminie i na zasadach określonych we właściwych przepisach prawa
    albo bezskutecznie upłynie ustawowy termin do skorzystania z tego prawa. Po złożeniu
    oświadczenia o niewykonaniu prawa pierwokupu albo po bezskutecznym upływie terminu
    na wykonanie prawa pierwokupu, dojdzie do zawarcia przez Kupującego i Sprzedającego
    umowy przenoszącej własność Nieruchomości.

    Kupujący jest podmiotem prawa polskiego, posiadającym siedzibę i stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, zarejestrowanym również jako czynny
    podatnik VAT w Polsce. Kupujący należy do grupy o ugruntowanej pozycji na polskim
    rynku nieruchomości komercyjnych i mieszkaniowych, zajmującej się poprzez spółki
    celowe najmem profesjonalnym oraz zarządzaniem obiektów biurowych.
    Sprzedający i Kupujący w dalszej części wniosku są określani łącznie jako „Wnioskodawcy”.
    Kupujący zamierza nabyć od Sprzedającego grunt wraz z budynkiem i budowlami
    zlokalizowanymi w (...) (dalej: „Nieruchomość”). Nieruchomość obejmuje działkę gruntu
    numer (...) o powierzchni 1,7107 ha w obrębie ewidencyjnym nr (...).
    W skład Nieruchomości wchodzą następujące obiekty (dalej: „Obiekty”):
    - budynek biurowy (dalej: „Budynek”),
    - słupy oświetleniowe,
    - parking z kostki betonowej,
    - droga z kostki betonowej,
    - chodnik z kostki betonowej,
    - krawężniki betonowe,
    - płot metalowy,
    - stalowa brama wjazdowa z motorem,
    - bariery wjazdowe z kontrolą dostępu,
    - dwa mury betonowe wolnostojące,
    - osłona metalowa przy klimatyzacji,
    - szopki ogrodnika,
    - separator,
    - zbiornik wody z pompownią,
    - agregat na podstawie betonowej,
    - sieć gazowa,
    - sieć wodociągowa,
    - sieć wodociągowa hydrantowa,
    - kanalizacja sanitarna,
    - kanalizacja deszczowa.
    Budynek został wybudowany w 2003 roku i od tego czasu jest użytkowany jako
    powierzchnia biurowa, laboratoria telekomunikacyjne oraz ośrodek badawczo-rozwojowy.
    Budynek posiada trzy kondygnacje, w tym stanowiska pracy zlokalizowane na
    kondygnacjach I i II piętra wraz z salami konferencyjnymi/szkoleniowymi. Parter został
    przeznaczony na restaurację pracowniczą, sale konferencyjne i szkoleniowe, główny hol
    wejściowy, laboratoria i serwerownię.
    Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    zgodnie z którym znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem Upt. 4 – teren zabudowy
    usługowej o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę usługową parku
    technologicznego.
    Sprzedający nabył Nieruchomość w 2014 roku na podstawie umowy przenoszącej
    własność Nieruchomości w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży Nieruchomości.
    Nabycie Nieruchomości zabudowanej Budynkiem oraz pozostałymi Obiektami podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT, a Sprzedający (działający w momencie zakupu
    Nieruchomości pod inną nazwą firmy) uzyskał zwrot podatku VAT naliczonego w związku z
    nabyciem Nieruchomości.
    Bieżący nadzór nad operacyjną i techniczną oraz organizacją Nieruchomości (obejmującej
    m.in. zarządzanie operacyjno-techniczne Nieruchomości, zarządzanie umowami najmu
    czy zarządzanie budżetem Nieruchomości) został zlecony przez Sprzedającego
    podmiotowi trzeciemu na podstawie umowy o zarządzanie podpisanej w 2014 roku.

    Sprzedający wykorzystuje Nieruchomość w prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, tj. wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami. Mianowicie, od momentu
    nabycia Nieruchomości jest przedmiotem najmu zawartej przez Sprzedającego z
    poprzednim właścicielem Nieruchomości (tj. od którego Sprzedający nabył
    Nieruchomość). Jednocześnie, w ciągu ostatnich 2 lat Sprzedający nie poniósł/nie poniesie
    do dnia Transakcji nakładów na ulepszenie Obiektów wchodzących w skład
    Nieruchomości stanowiących co najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Nieruchomość nie została formalnie wydzielona w strukturze Sprzedającego, w tym w
    szczególności Sprzedający nie podjął i nie zamierza podjąć żadnej uchwały, w której
    formalnie stwierdzałby, że Nieruchomość jest traktowana jako odrębny przedmiot
    działalności gospodarczej lub zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych i VAT.
    Obecnie Sprzedający nie prowadzi również odrębnej ewidencji księgowej w odniesieniu do
    Nieruchomości, w tym Budynku i pozostałych Obiektów, które mają być przedmiotem
    Transakcji.
    Jednocześnie, na podstawie prowadzonej ewidencji jest możliwe przypisanie przychodów i
    kosztów oraz należności i zobowiązań do zespołu składników stanowiących Nieruchomość.
    W kontekście powyższego należy podkreślić, że Transakcja obejmować będzie wyłącznie
    Nieruchomość, Budynek oraz pozostałe Obiekty wraz z indywidualnymi decyzjami
    administracyjnymi dotyczącymi Nieruchomości, Budynku oraz pozostałych Obiektów oraz
    posiadaną przez Sprzedającego dokumentacją techniczno-prawną dotyczącą
    Nieruchomości (np. decyzje administracyjne, dokumentacja budowlana, projektowa itp.).
    Transakcja nie będzie natomiast obejmować przeniesienia w szczególności:
      - nazwy (firmy Sprzedającego);
      - praw oraz obowiązków związanych z finansowaniem Nieruchomości;
      - praw i obowiązków wynikających z umów o zarządzanie aktywami, zarządzanie
        nieruchomością lub zarządzanie Budynkiem;
      - należności pieniężnych;
      - praw i obowiązków wynikających z umów o świadczenie usług, takich jak ochrona
        mienia, usługi sprzątania, monitoring przeciwpożarowy itp.;
      - praw i obowiązków wynikających z rachunków bankowych i innych dokumentów
        związanych z działalnością gospodarczą Sprzedającego;
      - należności z tytułu czynszu i innych opłat należnych ze strony Najemcy na rzecz
        Sprzedającego, ale niezapłaconych przed dniem zamknięcia;
      - ubezpieczenia majątkowego;
      - dokumentów podatkowych i księgowych związanych z przedsiębiorstwem
        Sprzedającego;
      - know-how związanego z przedsiębiorstwem Sprzedającego lub jego częścią;
      - praw i obowiązków wynikających z umów związanych z przedsiębiorstwem
        Sprzedającego, takich jak umowa o obsługę księgową.
    W bezpośrednim związku z Transakcją, przeniesieniu na rzecz Kupującego ulegną prawa i
    obowiązki wynikające z umowy najmu w zakresie, w jakim nie podlegają przeniesieniu z
    mocy prawa na podstawie art. 678 Kodeksu cywilnego, jak również gwarancja
    korporacyjna udzielona przez podmiot powiązany z obecnym najemcą Nieruchomości.
    Na podstawie zawartego przez Sprzedającego (jako wynajmującego) aneksu do umowy
    najmu, zgodnie z którym strony postanowiły, w szczególności, wydłużyć dotychczasowy
    okresu najmu, wynajmujący jest zobowiązany do wypłaty na rzecz najemcy Nieruchomości
    określonej kwoty tytułem udziału wynajmującego w kosztach określonych prac
    modernizacyjnych i aranżacyjnych dotyczących Nieruchomości, których wykonanie zostało
    zlecone przez wynajmującego najemcy (dalej: „Wkład Wynajmującego”); z tytułu rozliczenia
    Wkładu Wynajmującego (które następuje stopniowo, zgodnie z postępem prac) najemca
    nalicza VAT i wystawia wynajmującemu faktury). Sprzedający i Kupujący na

    momentumowy warunkowej sprzedaży przewidywali, że rozliczenie z najemcą pozostałej
    na moment zawarcia umowy warunkowej części Wkładu Wynajmującego nastąpi już po
    zawarciu umowy przenoszącej własność Nieruchomości, tj. gdy wynajmującym stanie się
    Kupujący, który zostanie obciążony z tego tytułu przez najemcę Nieruchomości.
    Odpowiednio, również ustalona przez Sprzedającego i Kupującego cena sprzedaży
    zawarta w umowie warunkowej sprzedaży Nieruchomości została oparta na założeniu, że
    rozliczenie pozostałej części Wkładu Wynajmującego zostanie dokonane z najemcą już
    przez Kupującego jako nowego wynajmującego. Natomiast, strony nie były zupełnie w
    stanie wykluczyć, że, w zależności od harmonogramu prac modernizacyjnych i
    aranżacyjnych wykonywanych przez najemcę, rozliczenie (częściowe rozliczenie)
    pozostałej części Wkładu Wynajmującego może nastąpić także w okresie pomiędzy
    zawarciem przez Sprzedającego i Kupującego umowy warunkowej sprzedaży
    Nieruchomości (w której została ustalona cena sprzedaży Nieruchomości) a zawarciem
    umowy przenoszącej własność Nieruchomości.
    W związku z tym, na wypadek takiej sytuacji, Sprzedający i Kupujący postanowili w umowie
    warunkowej sprzedaży Nieruchomości, że oprócz ustalonej ceny z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości i innych praw z nią związanych (która w takim przypadku będzie mogła
    pozostać niezmieniona), Sprzedający obciąży również w takim przypadku Kupującego z
    tytułu zwrotu kosztów wynikających z wypłaty przez Sprzedającego, jako aktualnego
    wynajmującego, pozostałej części Wkładu Wynajmującego (dalej: „Zwrot Rozliczonego
    Pozostałego Wkładu Wynajmującego”). Już po zawarciu umowy warunkowej a przed
    złożeniem niniejszego wniosku okazało się, że najemca ukończył już jednak kolejny etap
    prac i wystąpił do wynajmującego (Sprzedającego) o rozliczenie Wkładu Wynajmującego w
    zakresie dotyczącym tych prac (ostatnia część prac ma zostać ukończona przez najemcę
    już po zawarciu umowy przenoszącej własność Nieruchomości, a zatem ostatnia część
    Wkładu Wynajmującego zostanie rozliczona z najemcą już przez Kupującego, jako nowego
    właściciela Nieruchomości/nowego wynajmującego), w związku z tym Sprzedający obciąży
    Kupującego z tytułu Zwrotu Rozliczonego Pozostałego Wkładu Wynajmującego w tym
    zakresie.
    Kupujący nie zamierza wykorzystywać Nieruchomości w żadnej innej działalności poza
    świadczeniem usług najmu. Usługi najmu świadczone przez Kupującego będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym, podatek VAT naliczony przy nabyciu
    Nieruchomości będzie bezpośrednio związany z prowadzeniem przez Kupującego
    działalności podlegającej opodatkowaniu.
    Sprzedający i Kupujący złożą zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z podatku
    VAT i wyborze opodatkowania dostawy Nieruchomości podatkiem VAT w zakresie
    dopuszczalnym przez prawo. Kupujący otrzyma fakturę VAT wystawioną przez
    Sprzedającego, dokumentującą dostawę Nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że Kupującym (podmiotem nabywającym) w
    opisanej we wniosku Transakcji jest (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. j.
    (NIP: ...), a Sprzedającym (podmiotem zbywającym) – (...) Sp. z o.o. (NIP: (...)).
    Obiekty, za wyjątkiem budynku biurowego, stanowią budowle lub ich części w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze
    zm.).
    Naniesienia znajdujące się na działce będącej przedmiotem sprzedaży nie stanowią
    ruchomości
    (w rozumieniu Kodeksu cywilnego).
    Naniesienia znajdujące się na działce będącej przedmiotem sprzedaży nie stanowią
    własności przedsiębiorstwa przesyłowego (w rozumieniu Kodeksu cywilnego).
    Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość wyłącznie do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.

    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1. Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, czy prawidłowe jest
      stanowisko Wnioskodawców, że Transakcja nie będzie stanowiła zbycia
      przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu
      art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, lecz powinna zostać zakwalifikowana jako dostawa
      towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegająca opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT?
    2. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za
      prawidłowe (tj. uznania, że Transakcja nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT), czy
      dostawa Nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
      od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w
      konsekwencji Wnioskodawcy będą uprawnieni do rezygnacji ze zwolnienia zgodnie z
      treścią art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, a Kupujący będzie uprawniony do odliczenia
      podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego w tym zakresie?
    3. Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytań nr 1 i 2 za
      prawidłowe i rezygnacji przez Sprzedającego i Kupującego ze zwolnienia z
      opodatkowania Transakcji podatkiem od towarów i usług, o którym mowa w art. 43
      ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, Zwrot Rozliczonego Pozostałego Wkładu Wynajmującego
      będzie podlegał opodatkowaniu VAT, a Kupujący będzie uprawniony do odliczenia
      podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego w tym zakresie?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawców, mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego,
    Transakcja powinna zostać zakwalifikowana jako dostawa towarów, o której mowa w art.
    7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 2
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe
    (tj. uznania, że Transakcja nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT),
    dostawa Nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w konsekwencji
    Wnioskodawcy będą uprawnieni do rezygnacji ze zwolnienia zgodnie z treścią art. 43 ust.
    10 ustawy o VAT, a Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z
    faktury wystawionej przez Sprzedającego w tym zakresie.
    Stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 3
    Zdaniem Wnioskodawców, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie
    pytań nr 1 i 2 za prawidłowe i rezygnacji przez Sprzedającego i Kupującego ze zwolnienia z
    opodatkowania Transakcji podatkiem od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT, Zwrot Rozliczonego Pozostałego Wkładu Wynajmującego będzie
    podlegał opodatkowaniu VAT, a Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku
    naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego w tym zakresie.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 1
    1. Uwagi ogólne
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.

    Przy czym przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się natomiast
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z powołanych uregulowań wynika zatem, że nieruchomości spełniają definicję towaru
    zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a zbycie prawa własności do nich traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Zgodnie natomiast z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przy czym,
    termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia dostawy
    towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego.
    Przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przewiduje zatem, że niektóre czynności (sprzedaż
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa) są wyłączone z zakresu
    przedmiotowego opodatkowania VAT, mimo, że zasadniczo czynności te wchodzą w
    zakres pojęcia dostawy towarów lub świadczenia usług za wynagrodzeniem. Niezależnie
    od powyższego, ze względu na wspomniane wyłączenia, czynności te nie podlegają
    przepisom ustawy o VAT.
    A. Pojęcie przedsiębiorstwa
    Ustawa o VAT, ani przepisy wykonawcze do niej, nie zawierają definicji przedsiębiorstwa.
    Ze względu na powyższe – oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach – w
    doktrynie prawa podatkowego, jak i w praktyce organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych, akceptowane jest powszechnie stanowisko, że dla celów podatku VAT
    pojęcie przedsiębiorstwa można interpretować pomocniczo w świetle regulacji prawa
    cywilnego.
                                          1W tym kontekście należy natomiast wskazać, że stosownie do art. 55 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610; dalej: „KC”), przez
    przedsiębiorstwo rozumie się zorganizowany zespół składników materialnych i
    niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje
    w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    „Przedsiębiorstwo” rozumiane jest przede wszystkim w aspekcie pełnionych funkcji (musi
    stanowić zespół składników, które mogą służyć do wykonywania konkretnych zadań
    gospodarczych). W rezultacie przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań

    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Powyższemu odpowiada również
            2regulacja art. 55 KC, zgodnie z którą czynność prawna mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co
    innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Stąd, do sprzedaży przedsiębiorstwa nie dochodzi, jeśli przeniesieniem nie są objęte te
    jego elementy, które pełnią istotne funkcje.
    W orzecznictwie wskazuje się również, że z punktu widzenia omawianej regulacji istotne
    jest jedynie to, czy przedmiot sprzedaży stanowi przedsiębiorstwo (1) po stronie
    sprzedawcy oraz (2) w chwili sprzedaży. Zatem dla klasyfikacji transakcji jako sprzedaż
    przedsiębiorstwa zasadniczo nie ma znaczenia, co nabywca zrobi z nabytym zespołem
    składników w przyszłości ani to, czy nabyty zespół składników stanowił przedsiębiorstwo
    sprzedawcy w przeszłości. Jednocześnie, zgodnie z poczynionymi powyżej uwagami
    podkreśla się, że „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oznacza
    każdy zespół składników służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, jeżeli
    jest wystarczający do prowadzenia przez nabywcę w oparciu o przekazane składniki
    majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej (tak np. wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 1113/16
    oraz z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt I FSK 1343/17), nie ograniczając go tym samym
    jedynie do zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo”, wynikającego z regulacji KC.
    B. Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa dla celów VAT
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, „zorganizowana część przedsiębiorstwa” to
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Jak wynika z powyższego, kwalifikacji danej transakcji jako dotyczącej zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa (dalej także: „ZCP”) dokonuje się w oparciu o następujące kryteria:
    - kryterium podstawowe – przedmiotem transakcji jest zespół składników materialnych i
        niematerialnych (w tym zobowiązania);
    - zespół ten jest wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, co powinno nastąpić
        jednocześnie na trzech poziomach, tj. organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym
        (zespół aktywów przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Jak zauważa Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia
    11 października 2019 r. (znak 0115-KDIT1-2.4012.451.2019.2.RS): „słusznie podkreśla się w
    orzecznictwie, że cechą wspólną obydwu powyższych definicji i podstawowym wymogiem
    uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za przedsiębiorstwo lub jego
    zorganizowaną część jest ich zorganizowany charakter. Z powyższego wynika, że
    przedsiębiorstwem lub jego zorganizowaną częścią może być tylko zespół składników
    majątkowych i niemajątkowych, które tworzą zorganizowaną całość umożliwiającą
    prowadzenie działalności gospodarczej przez nabywcę. Innymi słowy przedsiębiorstwem
    nie będzie jakikolwiek zespół składników majątkowych, których jedyną cechą wspólną jest
    własność jednego podmiotu, a jedynie taki zespół, który może samodzielnie realizować
    zadania gospodarcze”.
    Biorąc zatem pod uwagę przytoczone powyżej definicje oraz rozważania, dla prawidłowej
    kwalifikacji danego zespołu składników majątkowych jako przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, niezbędne jest dokonanie wykładni pojęć
    wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego oraz funkcjonalnego, a następnie analiza,
    czy w danym przypadku mamy z takim wyodrębnieniem do czynienia.
    Dokonując wykładni przedmiotowych pojęć należy w pierwszej kolejności odnieść się do
    bogatego orzecznictwa sądów administracyjnych oraz rozstrzygnięć organów
    podatkowych, które wielokrotnie wyjaśniały jak należy rozumieć wyodrębnienie

    organizacyjne, finansowe oraz funkcjonalne, cechujące ZCP. W świetle wspomnianego
    orzecznictwa oraz interpretacji indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe
    należy uznać, że:
    - wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
        określone miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika. Zgodnie ze stanowiskiem
        doktryny i orzecznictwa, wyodrębnienie organizacyjne powinno nastąpić na
        podstawie statutu, uchwały lub aktu o podobnym charakterze. Aspekt organizacyjny
        wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny
        wykazywać cechę „organizacji”. Cecha ta powinna występować w „istniejącym
        przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności, i powinna dotyczyć
        konkretnego zespołu składników składających się na część tego przedsiębiorstwa;
    - wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której – dzięki odpowiedniej ewidencji
        zdarzeń gospodarczych – możliwe jest przypisanie do zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań
        (wyodrębnienie finansowe nie oznacza jednak niezależności finansowej);
    - wyodrębnienie funkcjonalne oznacza przypisanie konkretnych zadań gospodarczych –
        przeznaczenie danego zespołu składników do realizacji określonych zadań
        gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie
        wyodrębnioną całość, tj. musi obejmować elementy niezbędne z punktu widzenia
        niezależnego prowadzenia działalności gospodarczej, jaką prowadzi w strukturze
        istniejącego przedsiębiorstwa. A zatem jeśli dana część majątku przedsiębiorstwa
        ma zostać zaklasyfikowana jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi ona –
        w ramach obiektywnej oceny – mieć potencjalną możliwość funkcjonowania jako
        niezależny podmiot gospodarczy. W związku z powyższym, aktywa materialne i
        niematerialne stanowiące zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą umożliwiać
        nabywcy rozpoczęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego
        przedsiębiorstwa (bez konieczności angażowania dodatkowych aktywów czy
        wykonywania przez nabywcę dodatkowych czynności).
    Powyższe znajduje potwierdzenie choćby w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    dnia 26 czerwca 2019 r. (sygn. II FSK 3484/16), w którym to wskazano, że:
    „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, oddział, wydział, czy też
    zakład. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza całkowitej samodzielności finansowej, lecz
    sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Do zakwalifikowania zespołu składników
    majątkowych, jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie wystarczy jakiekolwiek jej
    zorganizowanie, ale takie, które odznacza się pełną odrębnością niezbędną do
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym”.
    Jak zaś podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 kwietnia 2019 r.
    (sygn. II FSK 79/17): „(...) wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie
    do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    powinna stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, powinna ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki
    majątkowe materialne i niematerialne, wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, powinny zatem umożliwić podjęcie działalności gospodarczej w ramach
    odrębnego samodzielnego przedsiębiorstwa”.
    Podobne wnioski płyną również z interpretacji indywidualnych wydawanych przez organy
    podatkowe – przykładowo z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji

    Skarbowej (dalej także: „DKIS”) z dnia 11 września 2020 r. (znak 0114-KDIP1-
    1.4012.385.2020.2.EW).
    W rezultacie, aby konkretny zespół aktywów mógł zostać uznany za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów podatkowych nie może stanowić
    przypadkowego zbioru składników, ale musi być w pełni niezależny z punktu widzenia
    prowadzenia działalności gospodarczej. W konsekwencji, nie jest wystarczające
    jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną
    odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Stąd, cytując poglądy wyrażane przez organy podatkowe należy wskazać, że:
    „zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy
    pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem
    tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe
    odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych
    składników majątkowych (na ile stanowią w nim w tym momencie, wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość).” (tak np. interpretacja indywidualna DKIS z dnia 15
    lipca 2022 r., znak 0111-KDIB3-2.4012.241.2022.4.ASZ oraz z dnia 22 listopada 2023 r.,
    znak: 0114-KDIP1-1.4012.550.2023.3.MŻ).
    Podsumowując, w świetle ustawy o VAT, zespół aktywów można zaklasyfikować jako
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są łącznie
    następujące przesłanki:
      1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań);
      2) zespół tych składników jest wyodrębniony organizacyjnie i finansowo w istniejącym
        przedsiębiorstwie;
      3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
      4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące zadania gospodarcze.
    Mając na względzie poczynione powyżej uwagi dotyczące pojęcia przedsiębiorstwa i
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy jednocześnie podkreślić, że pojęcia te
    muszą być interpretowane ściśle uwzględniając kontekst normatywny art. 6 pkt 1 ustawy
    o VAT. Szczególny charakter wskazanego przepisu powoduje, że znajduje on zastosowanie
    wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w
    rozumieniu KC) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o
    VAT.
    W powyższe uwagi wpisuje się również stanowisko zaprezentowane przez Ministra
    Finansów
    (dalej: „MF”) w Objaśnieniach podatkowych z dnia 11 grudnia 2018 r., dotyczących
    opodatkowania VAT zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej: „Objaśnienia”), z którego
    wynika, że co do zasady sprzedaż nieruchomości komercyjnych stanowi dostawę towarów
    opodatkowaną VAT i jedynie w wyjątkowych okolicznościach należy ją zaklasyfikować jako
    sprzedaż przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Mianowicie, jak wynika z Objaśnień, dana transakcja powinna zostać zaklasyfikowana jako
    sprzedaż przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w przypadku
    łącznego spełnienia następujących kryteriów (na moment przeprowadzania transakcji):
      1) zespół składników (aktywów) przeniesionych na nabywcę w ramach transakcji
        umożliwia samodzielne i niezależne kontynuowanie (w sposób płynny) działalności
        prowadzonej dotychczas przez sprzedawcę (kryterium możliwości kontynuowania
        działalności), tj. obejmuje minimum środków pozwalających na kontynuowanie
        realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej bez
        konieczności angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są

        przedmiotem danej transakcji lub podejmowania dodatkowych działań faktycznych
        lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia tej działalności w
        oparciu o przejęte składniki;
      2) nabywca – w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – zamierza
        kontynuować działalność prowadzoną dotychczas przez sprzedawcę wykorzystując
        składniki będące przedmiotem transakcji (kryterium zamiaru kontynuowania
        działalności).
    Powyższe stanowisko jest powszechnie akceptowane w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych DKIS, przykładowo zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z
    dnia 10 maja 2021 r., znak 0114-KDIP1-1.4012.267.2021.1.EW, interpretacji indywidualnej
    z dnia 16 grudnia 2021 r., znak 0114-KDIP4-2.4012.762.2021.1.AS, interpretacji
    indywidualnej z dnia 20 stycznia 2023 r., znak: 0111-KDIB3-1.4012.776.2022.4.KO oraz
    interpretacji indywidualnej z dnia 26 października 2023 r., znak: 0114-KDIP1-
    1.4012.479.2023.2.MKA.
    2. Transakcja a zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
    W ocenie Wnioskodawców Transakcja nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co potwierdzają następujące okoliczności:
    Brak przeniesienia zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań)
    Jak wynika z przedstawionych powyżej uwag, przedsiębiorstwo czy też jego zorganizowana
    część to przede wszystkim zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym
    zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych
    (wystarczający zarazem do prowadzenia przez nabywcę w oparciu o przekazane składniki
    majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej).
    Biorąc pod uwagę powyższe organy podatkowe konsekwentnie podkreślają, że
    elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa (odpowiednio również przedsiębiorstwo), powinny
    być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra
    pracownicza (por. np. interpretacja indywidualna DKIS z dnia 10 czerwca 2021 r., znak
    0113-KDIPT1-3.4012.226.2021.2.MK, interpretacja indywidualna DKIS z dnia 15 lipca 2022
    r., znak 0111-KDIB3-2.4012.241.2022.4.ASZ).
    Ponadto, uwzględniając definicję legalną ZCP sformułowaną w ustawie o VAT, wyrażany
    jest pogląd, że zespół składników majątkowych stanowiący ZCP powinien obejmować
    także zobowiązania związane z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu zespołu
    aktywów materialnych i niematerialnych, które w przypadku dokonania transakcji mającej
    za przedmiot ZCP powinny zostać przeniesione w całości na nabywcę.
    Przechodząc w tym miejscu na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że Kupujący nie
    jest zainteresowany nabyciem całego przedsiębiorstwa Sprzedającego, ale jedynie
    konkretnych aktywów (Nieruchomości).
    Niewątpliwie w ramach Transakcji dojdzie do przeniesienia aktywów związanych z
    planowaną działalnością Spółki – Obiektów wraz z działką gruntu, na której są
    posadowione. Niemniej jednak, brak jest podstaw by uznać, że zespół tych składników
    będzie wykazywał dostateczny poziom zorganizowania, by uznać go za wystarczający do
    prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę.
    Jak wskazano bowiem w opisie zdarzenia przyszłego, w ramach Transakcji (i w związku z
    nią) nie zostaną przeniesione:
      - nazwa (firma Sprzedającego);
      - prawa oraz obowiązki związane z finansowaniem Nieruchomości;
      - prawa i obowiązki wynikające z umów o zarządzanie aktywami, zarządzanie
      nieruchomością lub zarządzanie Budynkiem;
      - należności pieniężne;

      - prawa i obowiązki wynikające z umów o świadczenie usług, takich jak ochrona mienia,
      usługi sprzątania, monitoring przeciwpożarowy itp.;
      - należności z tytułu czynszu i innych opłat należnych ze strony Najemcy na rzecz
      Sprzedającego, ale niezapłaconych przed dniem zamknięciem;
      - ubezpieczenie majątkowe;
      - dokumenty podatkowe i księgowe związane z przedsiębiorstwem Sprzedającego;
      - know-how związany z przedsiębiorstwem Sprzedającego lub jego częścią;
      - prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z przedsiębiorstwem
      Sprzedającego, takich jak umowa o obsługę księgową.
    Z powyższego wynika zatem, że Transakcja nie będzie obejmować przeniesienia
    zobowiązań i wierzytelności związanych z działalnością prowadzoną przez Sprzedającego.
    W praktyce będzie to wyłącznie przeniesienie aktywów (Nieruchomości), które nie są
    wystarczające do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.
    Tymczasem, przesłanki określone w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    powinny zostać spełnione łącznie, w przeciwnym razie zespół składników nie może zostać
    zaklasyfikowany jako przedsiębiorstwo/zorganizowana część przedsiębiorstwa. Mając
    zatem na względzie, że w przypadku analizowanej Transakcji ta przesłanka nie zostanie
    spełniona, zdaniem Spółki, Transakcja nie powinna zostać uznana za zbycie ZCP lub
    samego przedsiębiorstwa.
    Stanowisko analogiczne do stanowiska Wnioskodawców zostało zaprezentowane
    przykładowo w poniższych interpretacjach indywidualnych, w których zanegowano
    możliwość zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT do transakcji zbycia składników
    majątkowych:
      - DKIS z dnia 22 stycznia 2024 r. znak 0112-KDIL1-3.4012.544.2023.2.JŚ: „(...) zbyciu nie
        towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład
        normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
        przedsiębiorstwa Zbywcy (Wnioskodawcy). Transakcja nie obejmowała składników
        takich jak umowy o zarządzanie nieruchomością, o zarządzanie aktywami, nie
        zostały także zbyte prawa i obowiązki z umów dotyczących finansowania
        udzielonego Zbywcy, nie zostali przejęci pracownicy. Jak wskazał Wnioskodawca, w
        oparciu wyłącznie o przedmiot sprzedaży, tj. nieruchomość, nie jest możliwe
        samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej. (...) Przedmiot sprzedaży nie
        stanowił zatem zespołu składników materialnych i niematerialnych wraz ze
        zobowiązaniami, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące określone zadania gospodarcze. Zatem, w okolicznościach niniejszej
        sprawy, transakcja sprzedaży ww. nieruchomości nie stanowiła transakcji zbycia
        przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tym samym nie
        stanowiła transakcji wyłączonej z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art.
        6 pkt 1 ustawy.”
      - DKIS z dnia 22 listopada 2023 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.633.2023.3.MSO: „W ramach
        opisanego we wniosku aportu nie dojdzie do przeniesienia na Państwa praw i
        obowiązków z umów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez
        Sprzedającą Spółkę w szczególności: umowy rachunków bankowych Sprzedającej,
        umowy o świadczenie usług księgowych, doradztwa prawnego, doradztwa
        podatkowego itp., środki pieniężne Sprzedającej zgromadzone na rachunkach
        bankowych i w kasie, księgi rachunkowe Sprzedającej i inne dokumenty związane z
        prowadzeniem przez Sprzedającą działalności gospodarczej, należności i
        zobowiązania Sprzedającej związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz
        Firma Sprzedającej. Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy
        stwierdzić, że przedmiot aportu nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu
                  1powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył
        transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej
        definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa

        Sprzedającego. Sprzedaż prawa własności Nieruchomości nie będzie stanowiła
        również zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu na
        niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.”
      - DKIS z dnia 12 lipca 2023 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.292.2023.1.AWY: „Transakcja nie
        będzie obejmowała szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład
        normatywnej definicji przedsiębiorstwa, m.in. tajemnic i know-how
        przedsiębiorstwa Sprzedającego 1, wierzytelności Sprzedającego 1, rachunków
        bankowych i środków pieniężnych, oznaczenia indywidualizującego
        przedsiębiorstwo Sprzedającego 1 oraz dokumentów związanych z prowadzeniem
        działalności gospodarczej przez Sprzedającego 1. Jak Państwo wskazali, poza
        Działkami, Budynkami i Budowlami nie zostaną na Państwa przeniesione
        jakiekolwiek inne prawa i obowiązki związane z Nieruchomościami 12-17. W
        szczególności zaznaczyli Państwo, że w ramach Transakcji nie zostaną przeniesione
        prawa i obowiązki z umów dotyczących dostarczania mediów do Nieruchomości
        (zawrą Państwo odpowiednie umowy we własnym zakresie), czy z umowy najmu
        Budynku portierni (umowa ta zostanie rozwiązana przed Transakcją). Nie dojdzie
                                        1również do przeniesienia zakładu pracy w rozumieniu art. 23 ustawy - Kodeks
        pracy. Tym samym w rozpatrywanej sprawie przedmiotem Transakcji nie będzie
                            1 przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55Kodeksu cywilnego, ani zorganizowana
        część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.”
      - DKIS z dnia 1 czerwca 2023 r. znak 0114-KDIP4-1.4012.183.2023.2.DP: „Z okoliczności
        sprawy wynika, że transakcja zbycia Nieruchomości nie będzie obejmowała
        istotnych składników majątkowych służących do prowadzenia działalności
                              1gospodarczej, o których mowa w art. 55 Kodeksu cywilnego. W ramach transakcji
        nie zostaną przeniesione składniki materialne i niematerialne, które składają się na
        przedsiębiorstwo Sprzedającego, jako podmiotu prawnego prowadzącego
        działalność gospodarczą - takie jak oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo,
        środki pieniężne, koncesje, licencje, pozwolenia, umowa kredytowa, umowy z
        dostawcami mediów. W związku z powyższym, zbycie składników majątku, o
        których mowa w analizowanej sprawie, nie będzie stanowiło zbycia
                            1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego. Planowana Transakcja
        sprzedaży nie będzie również stanowić dostawy zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e
        ustawy. Nieruchomość nie jest wyodrębniona organizacyjnie na bazie statutu,
        regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze oraz nie stanowi
        wyodrębnionego oddziału. Zespół składników składający się na Nieruchomość,
        który ma być przedmiotem zbycia, nie będzie na dzień zbycia wyodrębniony w
        Państwa istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie funkcjonalnej ani
        finansowej. Przedmiot transakcji nie umożliwi przyszłemu Nabywcy kontynuowania
        działalności w takim samym zakresie bez konieczności podejmowania przez Niego
        dodatkowych działań lub angażowania dodatkowych zasobów. Transakcja obejmuje
        umowy najmu, ale pozostałe umowy, m.in. umowę o zarządzanie Nieruchomością,
        umowy z dostawcami mediów, umowę utrzymania technicznego Nieruchomości,
        Nabywca będzie musiał zawrzeć we własnym zakresie.”
      - DKIS z dnia 25 maja 2023 r. znak 0111-KDIB3-3.4012.85.2023.3.MPU „(...)
        przedmiotem Transakcji jest Nieruchomość oraz Nieruchomość 2, które Nabywca
        nabędzie na podstawie umów sprzedaży zawartych w formie aktu notarialnego.
        Jednocześnie, zgodnie z art. 678 ustawy - Kodeks cywilny, Nabywca wstąpi - z mocy
        prawa - w miejsce Zbywcy w stosunki najmu wynikające z umów najmu dotyczących
        obiektów zlokalizowanych na Nieruchomości zawartych z Najemcami. W ramach
        Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę należności i zobowiązań Zbywcy
        (innych niż kaucje i gwarancje od Najemców). (...) Nieruchomość nie jest
        wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze Zbywcy (jako oddział,

        departament, wydział), nie są dla niej również prowadzone odrębne księgi
        rachunkowe, bilans ani rachunek zysków i strat. W świetle przywołanych
        uregulowań i przedstawionych okoliczności sprawy nie można uznać, aby zbywana
        Nieruchomość była wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w
        istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego. Będące przedmiotem sprzedaży
        składniki majątku nie będą umożliwiały kontynuacji działalności Sprzedającego.
        Transakcja nie będzie obejmowała szeregu kluczowych składników, wchodzących w
        skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa, m.in. wierzytelności Sprzedającego,
        rachunków bankowych i środków pieniężnych, oznaczenia indywidualizującego
        przedsiębiorstwo Sprzedającego oraz dokumentów związanych z prowadzeniem
        działalności gospodarczej przez Sprzedającego. Tym samym w rozpatrywanej
        sprawie przedmiotem transakcji zbycia nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu
          1art. 55 Kodeksu cywilnego, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa, o której
        mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.”
      - DKIS z dnia 30 kwietnia 2019 r., znak 0112-KDIL2-2.4012.210.2019.2.LS, w ramach
        której DKIS wyraził pogląd: „Majątek będący przedmiotem zapytania, na moment
        sprzedaży nie będzie wyodrębniony ani na płaszczyźnie organizacyjnej, gdyż
        przedmiotem sprzedaży nie będą zobowiązania i należności firmy.”
      - DKIS z dnia 27 grudnia 2018 r., sygn. 0112-KDIL4.4012.590.2018.1.JSK:
        „Wnioskodawca nie przejął od Spółki żadnych wymagalnych zobowiązań. Dla ww.
        składników majątkowych wykorzystywanych w Spółce do prowadzenia działalności
        serwisowej nie był prowadzony osobny rachunek bankowy ani subkonto, Spółka nie
        sporządzała dla aktywności podejmowanej w obszarze działalności serwisowej
        osobnego bilansu, nie weryfikowała również na bieżąco wyniku bilansowego dla
        tego obszaru. Spółka przed Transakcją nie prowadziła takiego systemu rejestracji
        zdarzeń gospodarczych, który pozwalał na odrębne, bezpośrednie przypisywanie
        przychodów i kosztów dla tego obszaru działalności. Zbywany majątek nie posiadał
        ponadto wyodrębnionych służb finansowo-księgowych, czy kadrowo-płacowych. W
        ramach Transakcji nie zostały przeniesione na Wnioskodawcę przez Spółkę również
        inne składniki przedsiębiorstwa Spółki, w tym takie, które mogą być uznane za
        ekonomicznie i funkcjonalnie związane ze sprzedawanym majątkiem, m.in. środki
        pieniężne Spółki (w kasie i na rachunkach bankowych), należności i zobowiązania
        handlowe Spółki.”
      - DKIS z dnia 10 sierpnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.175.2017.1.KC, prezentującej
        stanowisko: „Zainteresowany nie przeniesie na Wnioskodawcę części umów
        zawartych z kontrahentami, praw do korzystania ze znaku towarowego
        Zainteresowanego, jakichkolwiek zobowiązań, w tym zobowiązań z tytułu gwarancji
        i kar umownych, oraz umów najmu, wierzytelności związanych z prowadzoną przez
        Zainteresowanego działalnością, ksiąg rachunkowych Zainteresowanego, środków
        pieniężnych Zainteresowanego, praw i obowiązków wynikających z umów
        rachunków bankowych posiadanych przez Zainteresowanego.”
    W świetle stanowiska prezentowanego przez organy podatkowe, nie ulega wątpliwości, że
    o tym czy doszło do wydzielenia ZCP powinien decydować pełen zakres wydzielanego i
    przenoszonego majątku, praw i zobowiązań. Istotnym jest, co podkreślają organy
    podatkowe, że wyodrębnienie musi dotyczyć ZCP jako całości, a nie jej niektórych
    składników bez względu na ich wartość.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawców, w ramach Transakcji nie dojdzie do
    przeniesienia wymaganego przez art. 6 pkt 1 ustawy o VAT zespołu składników
    materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), a w konsekwencji Transakcja nie
    powinna zostać uznana za zbycie ZCP lub samego przedsiębiorstwa.
    Brak wymaganego poziomu wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego

    Ponadto, biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego, Wnioskodawcy są zdania, że nie
    będzie występowało wystarczające wyodrębnienie organizacyjne i finansowe
    przenoszonych składników majątkowych uzasadniające stwierdzenie, że stanowią one
    przedsiębiorstwo lub ZCP w rozumieniu ustawy o VAT.
    Mianowicie, mimo że Sprzedający nabył Nieruchomość z zamiarem wykorzystywania jej w
    prowadzonej działalności gospodarczej, nie można uznać, że nastąpiło wystarczające:
    - wyodrębnienie organizacyjne przenoszonych składników
    Nieruchomość nie jest i nie będzie formalnie wyodrębniona w strukturze Sprzedającego
    jako jego oddział, departament, zespół etc. Sprzedający nie podjął również i nie zamierza
    podjąć żadnej uchwały (ani formułować żadnego innego dokumentu wewnętrznego), który
    stanowiłby podstawę do formalnego wyodrębnienia w jego strukturze Nieruchomości.
    Sprzedający nie podejmował również innych działań, które pozwoliłby uznać, że doszło do
    faktycznego wyodrębnienia Nieruchomości w ramach przedsiębiorstwa Sprzedającego. W
    ocenie Wnioskodawców, powołane okoliczności wskazują na brak wystarczającego – w
    świetle art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – wyodrębnienia organizacyjnego przenoszonych
    składników w strukturach Sprzedającego.
    Powyższe stanowisko pozostaje przy tym zbieżne ze stanowiskiem prezentowanym w
    analizowanym zakresie przez organy podatkowe. Tytułem jedynie przykładu można
    odwołać się w tym miejscu do interpretacji DKIS z dnia 16 marca 2022 r., znak 0114-KDIP4-
    2.4012.15.2022.2.MB, w której DKIS podkreślił, że: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza,
    że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej
    podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że
    organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub
    innego aktu o podobnym charakterze. Zatem, samo nazwanie jednostki wewnętrznej
    określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia organizacyjnego, jeżeli nie podąża za
    tym autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i zarządzanie zespołem
    pracowniczym. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień skutkujących samodzielnym
    prowadzeniem działalności „widocznym z zewnątrz”. Oznacza to, że wyodrębnienie musi
    wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.), które formalnie nadają
    jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie organizacyjne.”
    - wyodrębnienie finansowe przenoszonych składników
    Sprzedający nie prowadzi i nie zamierza prowadzić odrębnej ewidencji księgowej w
    odniesieniu do Obiektów, które mają być przedmiotem Transakcji. Jednocześnie, na
    podstawie prowadzonej ewidencji możliwe jest przypisanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań do zespołu składników stanowiących Nieruchomość.
    Niemniej jednak, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Transakcja nie będzie
    obejmowała rachunków bankowych ani środków pieniężnych Sprzedającego, jak również
    jakichkolwiek należności oraz finansowania. W konsekwencji, Transakcja nie będzie
    obejmować składników, które potencjalnie zapewniłyby podstawy samodzielności
    finansowej Spółki.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności, zdaniem Wnioskodawców, brak jest podstaw, by
    w analizowanym zdarzeniu przyszłym w odniesieniu do Nieruchomości mówić o takim
    poziomie wyodrębnienia finansowego, który byłby wymagany w kontekście regulacji art. 6
    pkt 1 ustawy o VAT.
    Taki wniosek potwierdza przykładowo interpretacja DKIS z dnia 9 lipca 2020 r.,
    znak 0114-KDIP1-3.4012.202.2020.2.KK, w której DKIS podkreślił, że zbycie aktywów
    objętych wnioskiem o interpretację nie stanowiło zbycia przedsiębiorstwa/ZCP z uwagi na
    fakt, że:
    „(...) Na dzień zbycia Aktywa w strukturze Wnioskodawcy nie były wyodrębnione pod
    względem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym. Przedmiotem transakcji

    zbycia przez Wnioskodawcę nie był sektor działalności, lecz tylko niektóre składniki
    majątkowe dotyczące tego sektora, w dodatku niefunkcjonujące w strukturze
    Wnioskodawcy jako wydział, oddział, dział. Natomiast pod względem majątkowym,
    Wnioskodawca nie wydzielił odrębnych budżetów ani odrębnych środków finansowych
    (kas, rachunków bankowych) dla każdego z segmentów działalności. W związku ze
    sprzedażą nie dojdzie również do przeniesienia umów zawartych z podmiotami
    zewnętrznymi, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania działalności.”
    Brak możliwości prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej z wykorzystaniem
    aktywów wchodzących w skład Nieruchomości (brak wystarczającego wyodrębnienia
    funkcjonalnego)
    Zdaniem Wnioskodawców – niezależnie od wskazanych powyżej przesłanek, które same w
    sobie dyskwalifikują zakwalifikowanie Transakcji jako wyłączonej z zakresu
    przedmiotowego ustawy o VAT na mocy przepisu art. 6 pkt 1 ww. ustawy – Transakcja nie
    będzie mogła zostać zaklasyfikowana jako sprzedaż przedsiębiorstwa czy ZCP również z
    tego względu, że nie ma możliwości niezależnego prowadzenia działalności gospodarczej z
    wykorzystaniem przenoszonych składników majątkowych bez podjęcia przez nabywcę –
    Spółkę – dodatkowych czynności lub angażowania dodatkowych zasobów (co implikuje
    brak wymaganego wyodrębnienia funkcjonalnego).
    W ocenie Wnioskodawców, stanowisko takie uzasadniają następujące argumenty (które
    nierozerwalnie łączą się z przedstawionym powyżej zagadnieniem braku wystarczającego
    zakresu przenoszonych w ramach Transakcji składników):
      - brak przeniesienia w ramach Transakcji umów o zarządzanie aktywami, zarządzanie
        nieruchomością lub zarządzanie Budynkiem – przedmiotem Transakcji będą
        składniki majątkowe, które Kupujący zamierza wykorzystać do świadczenia usługi
        najmu wraz z istniejącym stosunkiem najmu przechodzącym na nabywcę z mocy
        prawa. Przedmiotem Transakcji nie będą natomiast umowy, które pozwalają na
        wykonywanie w sposób zorganizowany działalności w zakresie wynajmu. Transakcją
        nie zostaną zatem objęte umowy zarządzania, które są kluczowe dla tej działalności
        i generowania z niej przychodów. Nie sposób więc uznać, że same nabywane
        składniki umożliwią Kupującemu prowadzenie działalności gospodarczej;
      - brak przeniesienia w ramach Transakcji źródeł finansowania działalności, rachunków
        bankowych, czy też środków pieniężnych – Kupujący będzie musiał we własnym
        zakresie (w oparciu o podjęte przez siebie czynności faktyczne i prawne)
        zorganizować finansowanie i zawrzeć odpowiednie umowy o prowadzenie
        niezbędnych rachunków bankowych;
      - brak przeniesienia w ramach Transakcji umów z dostawcami – Transakcją nie zostaną
        objęte umowy z dostawcami o świadczenie usług, takich jak ochrona mienia, usługi
        sprzątania, monitoring przeciwpożarowy. W konsekwencji, Kupujący sam będzie
        musiał zorganizować usługi niezbędne do prowadzenia przez niego działalności w
        zakresie świadczenia usług najmu;
      - brak przeniesienia w związku z Transakcją umów z usługodawcami w zakresie
        finansowo- księgowym itp. – samowystarczalny podmiot gospodarczy prowadzący
        niezależną działalność gospodarczą nie jest w stanie prowadzić działalności bez
        wykwalifikowanego i doświadczonego zaplecza personalnego, w tym w obszarze
        księgowości. Pracownicy ci wypełniają w imieniu podmiotu m.in. obowiązki
        nałożone przez przepisy ustawy o rachunkowości, prawo podatkowe itp. Bez
        wypełnienia tych obowiązków jednostka gospodarcza nie może prowadzić swojej
        działalności zgodnie z prawem. W związku z faktem, że Transakcja nie będzie
        obejmować przeniesienia pracowników działu finansowo-księgowego, Kupujący
        będzie musiał w tym celu zapewnić obsługę finansowo-księgową działalności
        prowadzonej w zakresie wynajmu Nieruchomości we własnym zakresie w celu
        zapewnienia właściwej i efektywnej realizacji tej działalności zgodnie z

        odpowiednimi przepisami prawa (nie jest zatem możliwe prowadzenie przez Spółkę
        działalności gospodarczej bez angażowania personelu działu księgowości itp. w
        ramach własnych, dodatkowych, działań tego podmiotu).
    Wszystkie te okoliczności uzasadniają wniosek, że przenoszony w ramach Transakcji
    zespół składników nie będzie mógł zostać uznany za wyodrębniony funkcjonalnie w
    zakresie wymaganym dla zastosowania w sprawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, gdyż w
    oparciu wyłącznie o ten zespół nie będzie możliwe prowadzenie działalności w strukturze
    odrębnego podmiotu (Kupującego) bez konieczności angażowania przez Kupującego
    dodatkowych aktywów czy podejmowania dodatkowych działań.
    Takie stanowisko Wnioskodawców wspiera bogate orzecznictwo organów podatkowych i
    sądów administracyjnych, w ramach którego wykluczona została możliwość
    zakwalifikowania transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa/ZCP w sytuacji, gdy prowadzenie
    działalności gospodarczej w oparciu o przenoszone składniki wymagało podjęcia przez
    nabywcę dodatkowych działań. Tytułem przykładu, można odwołać się w tym miejscu do
    interpretacji indywidualnej DKIS:
      - z dnia 16 sierpnia 2023 r., znak 0112-KDIL3.4012.360.2023.2.MBN w której
        podkreślono, że „(...) o braku wyodrębnienia funkcjonalnego świadczy fakt, że
        przedmiot transakcji nie obejmuje w ogóle personelu, więc samodzielne
        prowadzenie działań gospodarczych możliwe będzie dopiero po zapewnieniu
        personelu przez Spółkę. (...) w celu prowadzenia działalności gospodarczej Spółka
        będzie zmuszona podjąć szereg czynności, takich jak m.in. przeprowadzenie
        rekrutacji pracowników. Zatem, sytuacja ta wyklucza możliwość stwierdzenia, że
        przenoszony majątek umożliwi kontynuację działalności prowadzonej dotychczas
        przez Pana, wyłącznie przy pomocy składników majątkowych będących
        przedmiotem sprzedaży. Tym samym, należy uznać, że Spółka nie będzie miała
        faktycznej możliwości prowadzenia samodzielnie działalności gospodarczej w
        niezmienionym zakresie, wyłącznie w oparciu o nabyte składniki, bez konieczności
        angażowania dodatkowych składników lub podejmowania dodatkowych działań.”;
      - z dnia 11 września 2020 r., znak 0114-KDIP1-1.4012.385.2020.2.EW, w której DKIS
        stwierdził: „Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną
        część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest
        zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół
        składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje
        zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności
        gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół
        składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania
        gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza
        to, że majątek ten powinien stanowić już u wnoszącego aport zorganizowany zespół
        składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne
        przedsiębiorstwo, a po wniesieniu aportu powinno być możliwe kontynuowanie
        działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.”;
      - z dnia 15 marca 2019 r., znak 0112-KDIL4.4012.41.2019.2.MB – „Dla przesądzenia
        analizowanego kryterium należy ocenić czy zespół składników majątkowych
        stanowiący przedsiębiorstwo lub ZCP zawiera składniki pozwalające na
        kontynuowanie działalności gospodarczej realizowanej uprzednio przez zbywcę bez
        konieczności angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są
        przedmiotem transakcji lub podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub
        prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności
        gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.”
      - z dnia 24 czerwca 2019 r., znak 0111-KDIB3-2.4012.242.2019.1.MN, w której DKIS
        stwierdził: „W szczególności, jak wynika z okoliczności sprawy wskutek transakcji, na
        Nabywcę nie zostaną przeniesione składniki materialne oraz niematerialne

        związane z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Sprzedawcy. Na Nabywcę
        nie przejdą w szczególności oznaczenie indywidualizujące Sprzedawcę (czyli „firma”
        Sprzedawcy w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego), prawa i obowiązki z
        umów rachunków bankowych Sprzedawcy (w tym rachunków bankowych, za
        pośrednictwem których dokonuje on rozliczeń z najemcami), prawa i obowiązki z
        umów o świadczenie usług księgowych, prawnych, marketingowych, środki
        pieniężne Sprzedawcy zgromadzone na rachunkach bankowych i w kasie,
        zobowiązania kredytowe Sprzedawcy, inne zobowiązania Sprzedawcy, know-how i
        tajemnice przedsiębiorstwa Sprzedawcy.”;
      - z dnia 10 grudnia 2018 r., znak 0115-KDIT1-2.4012.771.2018.1.KK, w której DKIS
        stwierdził: „(...) podjęcie przez Kupującego planowanej działalności gospodarczej w
        oparciu o nabywane składniki majątkowe wymaga przedsięwzięcia przez niego
        szeregu czynności, takich jak np. zawarcie umów z dostawcami mediów,
        ubezpieczenia, ochrony itp. (nowych umów bądź doprowadzenia do cesji praw i
        obowiązków z umów dotychczasowych), zorganizowanie zarządu Nieruchomością
        zapewnienie obsługi księgowej, prawnej, itd. Bez tych działań, w oparciu wyłącznie o
        nabywane w ramach Transakcji składniki majątkowe, Kupujący nie będzie w stanie
        kontynuować działalności gospodarczej (...)”;
      - z dnia 21 czerwca 2019 r., znak 0114-KDIP4.4012.246.2019.2.MP, w której DKIS zgodził
        się ze stanowiskiem wnioskodawcy stwierdzając, że: „W ocenie Wnioskodawcy nie
        jest możliwe samodzielne prowadzenie działań gospodarczych przez Spółki, które
        przejęły część majątku Wnioskodawcy, nawet przy uwzględnieniu kapitału ludzkiego
        objętego przejściem na podstawie art. 23 § 1 Kodeksu Pracy. Brakuje bowiem
        czynników takich jak: osoba zarządzająca, kapitał finansowy, zorganizowany
        marketing, zorganizowana księgowość.”
    Analogicznie w przedmiotowej kwestii wypowiadają się sądy administracyjne –
    przykładowo NSA w wyroku z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15 , w którym
    stwierdził, że: „(...) „zespół składników majątkowych” posiada zdolność do prowadzenia
    takiej działalności w sytuacji, gdy stanowi konglomerat, który sam w sobie, bez
    uzupełniania go o dodatkowe elementy (po nabyciu i włączeniu do przedsiębiorstwa
    nabywcy) zdolny jest do prowadzenia działalności. W takiej sytuacji można go uznać za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Na gruncie art. 2 pkt 27e ustawy VAT cechę
    powyższą odzwierciedla wskazanie na wyodrębnienie zespołu składników majątkowych w
    istniejącym przedsiębiorstwie. Ponownie zaakcentować zatem należy, iż nie chodzi tu o
    zespół składników majątkowych, które po włączeniu do majątku nabywcy i podjęciu
    określonych działań (np. zawarciu umów najmu, zatrudnieniu lub wydzieleniu grupy
    pracowników do obsługi tej działalności) będą mogły funkcjonować jako niezależny zakład
    (dział, wydział itp.), a o przekazanie takiego zespołu składników majątkowych, który już
    jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania w takim charakterze”.
    Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie ze stanowiskiem wynikającym z wypowiedzi
    organów podatkowych (w tym zaprezentowanym w Objaśnieniach), czy to
    prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, art. 6 pkt 1 ustawy o VAT
    znajduje zastosowanie do takiego zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    który umożliwia kontynuowanie działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę w oparciu o te składniki. W przypadku Wnioskodawcy trudno natomiast mówić, by
    taka sytuacja faktycznie miała miejsce.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, przedmiotem Transakcji będzie
    Nieruchomość. Zatem, w skład przedmiotu Transakcji, nie wejdą żadne inne składniki,
    które determinują stan, w którym można by stwierdzić, iż mamy do czynienia z
    funkcjonującym przedsiębiorstwem lub jego zorganizowaną częścią, umożliwiającym mu
    niezależne prowadzenie działalności gospodarczej, w szczególności działalności

    polegającej na wynajmie, zarządzaniu i obrotem nieruchomościami. W szczególności, w
    ramach Transakcji nie dochodzi do przeniesienia umów o finansowanie, należności o
    charakterze pieniężnym, czy też umów o zarządzanie.
    Tym samym, to w gestii Kupującego leży takie zorganizowanie przedmiotu Transakcji (i
    dodanie nowych składników), aby Nieruchomość mogła być wykorzystywana do
    prowadzenia działalności gospodarczej (tj. by mogła stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące zadania gospodarcze). Dotyczy to w szczególności zapewnienia
    finansowania, zaplecza administracyjnego oraz zarządzania Nieruchomością (w tym
    zarządzania jako aktywem inwestycyjnym).
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawców, w świetle opisu zdarzenia przyszłego i
    przedstawionych powyżej argumentów, Transakcja nie powinna być traktowana jako
    sprzedaż przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art.
    2 pkt 27e ustawy o VAT.
    W rezultacie, zdaniem Wnioskodawców, przeniesienie aktywów w ramach Transakcji
    będzie podlegać opodatkowaniu VAT stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Czynności te – z uwagi na lokalizację przenoszonych składników (Polska) oraz status
    podmiotów dokonujących Transakcji (polscy podatnicy VAT) – będą podlegały
    opodatkowaniu VAT na terytorium kraju z zastosowaniem odpowiedniej stawki VAT
    (właściwej dla zbywanego składnika).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 2
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe
    (tj. uznania, że Transakcja nie będzie stanowiła zbycia „przedsiębiorstwa” lub
    „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT),
    Wnioskodawcy chcieliby również potwierdzić zasady opodatkowania VAT jakie znajdą
    zastosowanie do dostawy Nieruchomości, a także prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przez Kupującego z tytułu jej nabycia.
    1. Opodatkowanie VAT dostawy Nieruchomości
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
  a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    Na podstawie powyższego przepisu dostawa budynków, budowli lub ich części,
    spełniających określone w przepisie warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku
    VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do dostawy upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Przez pierwsze zasiedlenie, stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie
    do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, jak i interpretacji
    indywidualnych, wydawanych przez organy podatkowe, „pierwsze zasiedlenie” budynku
    /budowli (po ich wybudowaniu) należy rozumieć szeroko, jako pierwsze zajęcie budynku
    /budowli do używania, w tym również na własne potrzeby, oddanie w najem etc.
    Zasiedlenie budynku/budowli wymaga, aby doszło do korzystania z danego obiektu.

    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT ustawodawca umożliwił
    podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia
    wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jednocześnie, w świetle art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy
    budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca
    budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
  – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Dodatkowo wskazać należy, że stosownie do treści art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w
    przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich
    budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Odnosząc powyższe regulacje do dostawy Nieruchomości należy podkreślić, że składa się
    ona z jednej działki ewidencyjnej. Na przedmiotowej działce posadowione są Obiekty, w
    tym Budynek. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Sprzedający nabył
    Nieruchomość (w tym Budynek i pozostałe Obiekty) w 2014 r. i od tego czasu była ona
    użytkowana (wynajmowana).
    Ponadto, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w okresie ostatnich 2 lat
    Sprzedający nie dokonywał ulepszeń, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
    Obiektów, które przekroczyłyby 30% ich wartości początkowych.
    Tym samym, w przypadku budynków i budowli wchodzących w skład Nieruchomości
    doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu tego zasiedlenia minął już okres
    przekraczający ponad dwa lata.
    W świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności należy zatem uznać, że
    planowana dostawa Nieruchomości co do zasady będzie podlegała zwolnieniu z
    opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Ponieważ, zgodnie z przywoływanym wcześniej art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku
    dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków
    lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to dokonana
    na rzecz Spółki sprzedaż działek ewidencyjnych nr (...) wchodzącej w skład Nieruchomości,
    na której znajdują się przedmiotowe Obiekty (w tym Budynek), również będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż
    budynków i budowli.
    Przy czym należy wskazać, że jeżeli zarówno Kupujący jak i Sprzedający spełnią warunki
    wynikające z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT (rezygnacji przez Sprzedającego i Kupującego ze
    zwolnienia z opodatkowania Transakcji podatkiem od towarów i usług), to dostawa

    budynków i budowli posadowionych na ww. działkach będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.
    2. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przez Kupującego
    Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego reguluje przepis art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT, zgodnie z którym w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT.
    Stosownie zaś do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      1) nabycia towarów i usług,
      2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    następujące przesłanki:
      i. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
      ii. towary i usługi, z nabyciem których podatek został naliczony są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Kupujący jest zarejestrowany jako czynny
    podatnik VAT w Polsce. Jednocześnie Kupujący planuje wykorzystywać nabytą
    Nieruchomość do prowadzenia działalności podlegającej opodatkowaniu VAT, tj.
    świadczenia usług najmu. W rezultacie, w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę
    Nieruchomości, spełnione będą powyższe przesłanki warunkujące powstanie prawa do
    odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem, że Kupujący otrzyma fakturę
    dokumentującą nabycie.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do
    odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 tej ustawy.
    I tak w myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia
    podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak wywiedziono powyżej, w ocenie Wnioskodawców, w przedstawionym zdarzeniu
    przyszłym przeniesienie prawa własności Nieruchomości będzie objęte zakresem
    przedmiotowym VAT – będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.
    Jednocześnie, przedmiotowa dostawa co do zasady będzie korzystać ze zwolnienia z VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Przy czym, w świetle art. 43 ust. 10
    ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować z powyższego zwolnienia od podatku i wybrać
    opodatkowanie dostawy pod warunkiem spełnia określonych w ustawie o VAT warunków.
    W przypadku zatem rezygnacji ze zwolnienia z VAT i skutecznego wyboru opodatkowania
    dostawy Nieruchomości przez Sprzedającego i Spółkę, po stronie Wnioskodawcy nie
    wystąpią jakiekolwiek ograniczenia w prawie do odliczenia podatku naliczonego na
    podstawie szczególnych przepisów ustawy o VAT (wskazane w szczególności w art. 88
    ustawy o VAT).
    W sytuacji zatem gdyby Kupujący otrzymał fakturę z wykazaną kwotą VAT dokumentującą
    nabycie Nieruchomości od Sprzedającego, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia VAT
    naliczonego wynikającego z takiego dokumentu po jego otrzymaniu.

    W świetle powyższego, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w przypadku wyboru
    przez Sprzedającego i Wnioskodawcę opodatkowania dostawy Nieruchomości,
    Kupującemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury
    wystawionej przez Sprzedającego (zakładając oczywiście, że spełnione zostaną pozostałe
    przesłanki pozytywne wynikające z art. 86 ustawy o VAT i nie wystąpią jakiekolwiek inne
    przewidziane w ustawie o VAT ograniczenia w prawie do odliczenia VAT naliczonego,
    wskazane w szczególności w art. 88 ustawy o VAT).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 3
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a- 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Jak wskazano powyżej w opisie zdarzenia przyszłego, na podstawie zawartego przez
    Sprzedającego (jako wynajmującego) aneksu do umowy najmu, zgodnie z którym strony
    postanowiły, w szczególności, wydłużyć dotychczasowy okres najmu, wynajmujący jest
    zobowiązany do wypłaty na rzecz najemcy Nieruchomości określonej kwoty tytułem
    udziału wynajmującego w kosztach określonych prac modernizacyjnych i aranżacyjnych
    dotyczących Nieruchomości, których wykonanie zostało zlecone przez wynajmującego
    najemcy (Wkład Wynajmującego); z tytułu rozliczenia Wkładu Wynajmującego (które
    następuje stopniowo, zgodnie z postępem prac) najemca nalicza VAT i wystawia
    wynajmującemu faktury).
    Sprzedający i Kupujący na moment zawarcia umowy warunkowej sprzedaży przewidywali,
    że rozliczenie z najemcą pozostałej na moment zawarcia umowy warunkowej części
    Wkładu Wynajmującego nastąpi już po zawarciu umowy przenoszącej własność
    Nieruchomości. tj. gdy wynajmującym stanie się Kupujący, który zostanie obciążony z tego
    tytułu przez najemcę Nieruchomości. Odpowiednio, również ustalona przez
    Sprzedającego i Kupującego cena sprzedaży zawarta w umowie warunkowej sprzedaży
    Nieruchomości została oparta na założeniu, że rozliczenie pozostałej części Wkładu
    Wynajmującego zostanie dokonane z najemcą już przez Kupującego jako nowego
    wynajmującego. Natomiast, strony nie były zupełnie w stanie wykluczyć, że, w zależności
    od harmonogramu prac modernizacyjnych i aranżacyjnych wykonywanych przez najemcę,
    rozliczenie (częściowe rozliczenie) pozostałej części Wkładu Wynajmującego może nastąpić
    także w okresie pomiędzy zawarciem przez Sprzedającego i Kupującego umowy
    warunkowej sprzedaży Nieruchomości (w której została ustalona cena sprzedaży
    Nieruchomości) a zawarciem umowy przenoszącej własność Nieruchomości.
    W związku z tym, na wypadek takiej sytuacji, Sprzedający i Kupujący postanowili w umowie
    warunkowej sprzedaży Nieruchomości, że oprócz ustalonej ceny z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości i innych praw z nią związanych (która w takim przypadku będzie mogła
    pozostać niezmieniona), Sprzedający obciąży również w takim przypadku Kupującego z
    tytułu zwrotu kosztów wynikających z wypłaty przez Sprzedającego, jako aktualnego
    wynajmującego, pozostałej części Wkładu Wynajmującego (Zwrot Rozliczonego
    Pozostałego Wkładu Wynajmującego). Już po zawarciu umowy warunkowej a przed
    złożeniem niniejszego wniosku okazało się, że najemca ukończył już jednak kolejny etap
    prac i wystąpił do wynajmującego (Sprzedającego) o rozliczenie Wkładu Wynajmującego w
    zakresie dotyczącym tych prac (ostatnia część prac ma zostać ukończona przez najemcę
    już po zawarciu umowy przenoszącej własność Nieruchomości, a zatem ostatnia część
    Wkładu Wynajmującego zostanie rozliczona z najemcą już przez Kupującego, jako nowego

    właściciela Nieruchomości/nowego wynajmującego), w związku z tym Sprzedający obciąży
    Kupującego z tytułu Zwrotu Rozliczonego Pozostałego Wkładu Wynajmującego w tym
    zakresie.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawców, Zwrot Rozliczonego Pozostałego
    Wkładu Wynajmującego stanowi dopłatę mającą bezpośredni wpływ na cenę towaru
    będącego przedmiotem Transakcji (Nieruchomości). Gdyby bowiem strony Transakcji
    miały wiedzę, że rozliczenie pozostałej części Wkładu Wynajmującego na pewno nastąpi w
    okresie po zawarciu umowy warunkowej a przed zawarciem umowy przenoszącej
    własność, cena sprzedaży Nieruchomości zostałaby ustalona w odpowiednio wyższej
    kwocie. Jednocześnie, mając na uwadze, że Kupujący i Sprzedający nie byli w stanie z
    całkowitą pewnością przewidzieć, czy rozliczenie pozostałej części Wkładu Wynajmującego
    nie nastąpi jeszcze przed zawarciem umowy przenoszącej własność w ramach Transakcji
    (są to okoliczności zależne w szczególności od działań po stronie osoby trzeciej/najemcy),
    a jednocześnie w przypadku prawa pierwokupu konieczne jest ustalenie ostatecznej ceny
    już w umowie warunkowej, Kupujący i Sprzedający ustalili, że Zwrot Rozliczonego
    Pozostałego Wkładu Wynajmującego (o ile wystąpi) zostanie dokonany w ramach
    dodatkowego rozliczenia. Jednakże należy podkreślić, że ustalenia w tym zakresie zostały
    zawarte w umowie warunkowej sprzedaży Nieruchomości, tzn. ustalenie obowiązku
    dokonania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego Zwrotu Rozliczonego Pozostałego
    Wkładu Wynajmującego (o ile wystąpi konieczność dokonania zwrotu pozostałego Wkładu
    Wynajmującego przez Sprzedającego na rzecz najemcy jeszcze przed zawarciem umowy
    przenoszącej własność Nieruchomości) stanowi element wynegocjowanych przez strony
    warunków sprzedaży Nieruchomości.
    Jak podkreśla się w doktrynie praw podatkowego, „Z orzecznictwa ETS wynika, że
    określenie związku pomiędzy dotacją a świadczeniem usług czy dostawą towaru jako
    „bezpośredniego” ma istotne znaczenie dla opodatkowania. W uzasadnieniu wyroku z 22
    listopada 2001 r. (C-184/00, Office des produits wallons ASBL v. Belgian State)
    podkreślono, że sam tylko fakt, iż dotacja (czy inny sposób dofinansowania) wpływa na
    ostateczną cenę świadczenia (co niemal zawsze ma miejsce), nie może być decydujący dla
    uznania, że dotacja ta powinna zwiększać podstawę opodatkowania. Jednocześnie
    wyjaśniono, że do uznania dotacji (subwencji itp.) za zwiększającą podstawę
    opodatkowania konieczne jest stwierdzenie, że dotacja ta jest dokonywana w celu
    sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej (dostawy towarów lub świadczenia
    usług). Opowiedziano się więc za takim rozumieniem przepisów, aby opodatkowanie
    dotacji następowało tylko w stosunku do takich dotacji, które odpowiadają całości lub
    części wynagrodzenia z tytułu takiej czynności. Dotacja powinna być związana także z
    konkretną, oznaczoną dostawą albo usługą (...) Z kolei w wyroku
    z 9 października 2019 r. w połączonych sprawach C-573/18 oraz C-574/18 (C GmbH & Co.
    KG i C-eG v. Finanzamt Z) TSUE uznał, że jest dotacją (wliczaną do podstawy
    opodatkowania) kwota wypłacana przez fundusz operacyjny na rzecz organizacji
    producentów, wyrównująca różnicę pomiędzy ceną zakupu towarów a ceną, po jakiej
    organizacja producentów zbywa towary swoim członkom.” (A. Bartosiewicz, VAT.
    Komentarz. Wyd. XVIII, WKP 2024 [za:] Lex).
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawców, w rozpatrywanym przypadku ustalenie
    przez Kupującego i Sprzedającego Zwrotu Rozliczonego Pozostałego Wkładu
    Wynajmującego niewątpliwie jest dopłatą związaną z konkretną dostawą towaru
    (Nieruchomości), której ustalenie przez strony umożliwiło niepodwyższenie ceny za
    Nieruchomość po zawarciu umowy warunkowej. Jest to zatem dopłata mająca
    bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) dostarczanego towaru (Nieruchomości), o
    której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, jak wskazuje użycie sformułowania „włącznie z” w powołanym powyżej
    przepisie, otrzymanie ww. dotacji, dopłaty itp. „nie jest, jako takie, żadną odrębną
    czynnością opodatkowaną.

    Dotacje podlegają bowiem opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są
    związane. Otrzymanie dotacji nie stanowi natomiast samo w sobie żadnej czynności
    opodatkowanej ani zdarzenia opodatkowanego. Jest to tylko dodatkowy element
    podstawy opodatkowania do czynności, z którą dotacja jest związana. Skutkuje to m.in.
    tym, że dotacje są opodatkowane wedle takiej stawki jak czynności, których dotyczą”
    (tamże).
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawców, w przypadku uznania stanowiska
    Wnioskodawców w zakresie pytań nr 1 i 2 za prawidłowe i rezygnacji przez Sprzedającego i
    Kupującego ze zwolnienia z opodatkowania Transakcji podatkiem od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, Zwrot Rozliczonego Pozostałego
    Wkładu Wynajmującego będzie podlegał opodatkowaniu VAT a Kupujący będzie
    uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego
    w tym zakresie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt, budynki i budowle spełniają definicję
    towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy
    czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy
    towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie,
    czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje

    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeks
    cywilny”. Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
      wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i

      niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych
      zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
      samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego
    zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech
    płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
    Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej
    działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego
    przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki
    majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w
    ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania
    gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe
    oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę
    część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale
    także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.

    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o
    której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
      oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym,
    w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest
    angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem
    transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia,
    że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia
    kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz
    przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych
    opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane
    elementy:
    a) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę
      przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest
      stroną takich umów;
    b) umowy o zarządzanie nieruchomością;
    c) umowy zarządzania aktywami;
    d) należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości
    lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt
    I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada
    2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności
    gospodarczej”.

    W rozpatrywanej sprawie na uwagę zasługuje również orzeczenie NSA z 24 listopada
    2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości
    (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności
    gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo
    znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż
    wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości,
    nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej
    struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż
    byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna
    teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją
    m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną
    transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu
    opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej
    czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Kupujący zamierza nabyć od
    Sprzedającego Nieruchomość tj. działkę nr (...) wraz z posadowionymi na niej budynkiem
    biurowym i budowlami (Obiekty). W bezpośrednim związku z Transakcją, przeniesieniu na
    rzecz Kupującego ulegną prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu w zakresie, w
    jakim nie podlegają przeniesieniu z mocy prawa na podstawie art. 678 Kodeksu cywilnego,
    jak również gwarancja korporacyjna udzielona przez podmiot powiązany z obecnym
    najemcą Nieruchomości.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że Transakcja obejmować będzie wyłącznie
    Nieruchomość, Budynek oraz pozostałe Obiekty wraz z indywidualnymi decyzjami
    administracyjnymi dotyczącymi Nieruchomości, Budynku oraz pozostałych Obiektów oraz
    posiadaną przez Sprzedającego dokumentacją techniczno-prawną dotyczącą
    Nieruchomości (np. decyzje administracyjne, dokumentacja budowlana, projektowa itp.).
    Jak Państwo wskazali, Transakcja nie będzie natomiast obejmować przeniesienia w
    szczególności:
      - nazwy (firmy Sprzedającego);- praw oraz obowiązków związanych z finansowaniem
        Nieruchomości;
      - praw i obowiązków wynikających z umów o zarządzanie aktywami, zarządzanie
        nieruchomością lub zarządzanie Budynkiem;
      - należności pieniężnych;
      - praw i obowiązków wynikających z umów o świadczenie usług, takich jak ochrona
        mienia, usługi sprzątania, monitoring przeciwpożarowy itp.;
      - praw i obowiązków wynikających z rachunków bankowych i innych dokumentów
        związanych z działalnością gospodarczą Sprzedającego;
      - należności z tytułu czynszu i innych opłat należnych ze strony Najemcy na rzecz
        Sprzedającego, ale niezapłaconych przed dniem zamknięcia;
      - ubezpieczenia majątkowego;
      - dokumentów podatkowych i księgowych związanych z przedsiębiorstwem
        Sprzedającego;
      - know-how związanego z przedsiębiorstwem Sprzedającego lub jego częścią;

      - praw i obowiązków wynikających z umów związanych z przedsiębiorstwem
        Sprzedającego, takich jak umowa o obsługę księgową.
    Analizując podany przez Państwa opis zdarzenia przyszłego w kontekście przywołanych
    wyżej regulacji prawnych, należy stwierdzić, że wskazany we wniosku przedmiot
                                                  1Transakcji, nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55
    Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych
    składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i
    determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego. Zbyciu podlegać
    będzie wyłącznie Nieruchomość wraz z opisanymi składnikami majątkowymi związanymi z
    Nieruchomością, której nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu powołanego
    przepisu.
    Planowana sprzedaż opisanej przez Państwa Nieruchomości nie będzie stanowiła również
    zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na
    niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
    W opisie sprawy wskazali Państwo bowiem, że Nieruchomość nie została formalnie
    wydzielona w strukturze Sprzedającego, w tym w szczególności Sprzedający nie podjął i
    nie zamierza podjąć żadnej uchwały, w której formalnie stwierdzałby, że Nieruchomość
    jest traktowana jako odrębny przedmiot działalności gospodarczej lub zorganizowana
    część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
    prawnych i VAT. Sprzedający nie prowadzi również odrębnej ewidencji księgowej w
    odniesieniu do Nieruchomości, w tym Budynku i pozostałych Obiektów, które mają być
    przedmiotem Transakcji.
    Ponadto wskazali Państwo, że Transakcja nie będzie obejmować praw i obowiązków
    związanych z finansowaniem nieruchomości, umów o zarządzanie aktywami, zarządzanie
    Nieruchomością lub zarządzanie Budynkiem oraz należności pieniężnych.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres Transakcji należy podkreślić, że
    przedmiot sprzedaży będzie ograniczał się do elementów typowych dla transakcji
    „nieruchomościowych”. W szczególności ogół elementów składających się na przedmiot
    zbycia na rzecz Kupującego nie będzie umożliwiał Kupującemu kontynuacji działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego, bez podjęcia dodatkowych działań
    faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w
    oparciu o przejęte składniki, w tym w szczególności umowy o zarządzanie nieruchomością.
    Podsumowując, przedmiot transakcji nie będzie stanowić przedsiębiorstwa w rozumieniu
        1art. 55 ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż składników
    majątkowych (Nieruchomości wraz z opisanymi składnikami majątkowymi związanymi z
    Nieruchomością) nie będzie stanowiła transakcji wyłączonej z opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia czy dostawa Nieruchomości będzie
    korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o którym mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w konsekwencji będą Państwo uprawnieni do
    rezygnacji ze zwolnienia zgodnie z treścią art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, a Kupujący będzie
    uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego
    w tym zakresie.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.

    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy. Do dostawy terenów zabudowanych stosuje się przepisy
    art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie

    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich

    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, Sprzedający nabył Nieruchomość w 2014 roku na podstawie
    umowy przenoszącej własność Nieruchomości w wykonaniu warunkowej umowy
    sprzedaży Nieruchomości. Nabycie Nieruchomości zabudowanej Budynkiem oraz
    pozostałymi Obiektami podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, a Sprzedający
    (działający w momencie zakupu Nieruchomości pod inną nazwą firmy) uzyskał zwrot
    podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości.
    Jak Państwo wskazali, Sprzedający wykorzystuje Nieruchomość w prowadzonej przez
    siebie działalności gospodarczej, tj. wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami. Podali
    Państwo również, że od momentu nabycia Nieruchomości jest przedmiotem najmu oraz,
    że w ciągu ostatnich 2 lat Sprzedający nie poniósł/nie poniesie do dnia Transakcji
    nakładów na ulepszenie Obiektów wchodzących w skład Nieruchomości stanowiących co
    najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Analizując przedstawione przez Państwa informacje w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia należy stwierdzić, że planowana dostawa budynku i budowli nie będzie
    dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, gdyż – jak wynika z opisu
    sprawy – budynek ten i budowle zostały już zasiedlone. Jednocześnie pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem ww. budynku i budowli a planowaną dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2
    lata.
    Zatem w rozpatrywanej sprawie zarówno w odniesieniu do budynku, jak i budowli
    (Obiektów) zostaną spełnione przesłanki wymagane dla zastosowania zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

    W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, transakcja sprzedaży ww. budynku i
    budowli przez Sprzedającego będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Z uwagi na to, że planowana transakcja dostawy posadowionych na działce ww.
    budynków i budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a
    lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
    Jak wskazano powyżej, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.
    Wskazali Państwo, że Sprzedający i Kupujący są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami
    VAT. Sprzedający i Kupujący złożą zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z
    podatku VAT i wyborze opodatkowania dostawy Nieruchomości podatkiem VAT w zakresie
    dopuszczalnym przez prawo.
    Tym samym, mając na względzie, że w zakresie dostawy budynku oraz budowli Strony
    zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT, składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT tej
    dostawy na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT, dostawa budynku i
    budowli będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
    Mając na uwadze powyższe, dostawa gruntu (działki nr(...)), na którym posadowione są
    ww. budynek i budowle – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – również będzie
    opodatkowana podatkiem VAT.
    Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
    nabyciem Nieruchomości w ramach planowanej transakcji, wskazać należy, że zgodnie z
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego

    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że Kupujący będzie wykorzystywał nabytą
    Nieruchomość wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Kupujący nie
    zamierza wykorzystywać Nieruchomości w żadnej innej działalności poza świadczeniem
    usług najmu. Usługi najmu świadczone przez Kupującego będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości nie
    będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy. Ponadto, w sytuacji, gdy Strony transakcji skorzystają z możliwości wyboru
    opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy dla dostawy budynku i budowli
    korzystających ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, Transakcja będzie opodatkowana podatkiem VAT według
    właściwej stawki tego podatku.
    Zatem w analizowanej sprawie nie zajdzie ww. przesłanka negatywna wymieniona w art.
    88 ust. 3a pkt 2 ustawy wyłączająca prawo do skorzystania z odliczenia podatku.
    W konsekwencji, Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego w związku z dostawą ww.
    Nieruchomości.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Ponadto mają Państwo wątpliwości czy Zwrot Rozliczonego Pozostałego Wkładu
    Wynajmującego będzie podlegał opodatkowaniu, a Kupujący będzie uprawniony do
    odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu.
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.

    Z opisu sprawy wynika, że na podstawie zawartego przez Sprzedającego (jako
    wynajmującego) aneksu do umowy najmu z zgodnie z którym strony postanowiły, w
    szczególności, wydłużyć dotychczasowy okresu najmu, wynajmujący jest zobowiązany do
    wypłaty na rzecz najemcy Nieruchomości określonej kwoty tytułem udziału
    wynajmującego w kosztach określonych prac modernizacyjnych i aranżacyjnych
    dotyczących Nieruchomości, których wykonanie zostało zlecone przez wynajmującego
    najemcy z tytułu rozliczenia Wkładu Wynajmującego (które następuje stopniowo, zgodnie
    z postępem prac) najemca nalicza VAT i wystawia wynajmującemu faktury). Sprzedający i
    Kupujący na moment zawarcia umowy warunkowej sprzedaży przewidywali, że rozliczenie
    z najemcą pozostałej na moment zawarcia umowy warunkowej części Wkładu
    Wynajmującego nastąpi już po zawarciu umowy przenoszącej własność Nieruchomości, tj.
    gdy wynajmującym stanie się Kupujący, który zostanie obciążony z tego tytułu przez
    najemcę Nieruchomości. Odpowiednio, również ustalona przez Sprzedającego i
    Kupującego cena sprzedaży zawarta w umowie warunkowej sprzedaży Nieruchomości
    została oparta na założeniu, że rozliczenie pozostałej części Wkładu Wynajmującego
    zostanie dokonane z najemcą już przez Kupującego jako nowego wynajmującego.
    Natomiast, strony nie były zupełnie w stanie wykluczyć, że, w zależności od
    harmonogramu prac modernizacyjnych i aranżacyjnych wykonywanych przez najemcę,
    rozliczenie (częściowe rozliczenie) pozostałej części Wkładu Wynajmującego może nastąpić
    także w okresie pomiędzy zawarciem przez Sprzedającego i Kupującego umowy
    warunkowej sprzedaży Nieruchomości (w której została ustalona cena sprzedaży
    Nieruchomości) a zawarciem umowy przenoszącej własność Nieruchomości. W związku z
    tym, na wypadek takiej sytuacji, Sprzedający i Kupujący postanowili w umowie
    warunkowej sprzedaży Nieruchomości, że oprócz ustalonej ceny z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości i innych praw z nią związanych (która w takim przypadku będzie mogła
    pozostać niezmieniona), Sprzedający obciąży również w takim przypadku Kupującego z
    tytułu zwrotu kosztów wynikających z wypłaty przez Sprzedającego, jako aktualnego
    wynajmującego, pozostałej części Wkładu Wynajmującego („Zwrot Rozliczonego
    Pozostałego Wkładu Wynajmującego”). Już po zawarciu umowy warunkowej a przed
    złożeniem niniejszego wniosku okazało się, że najemca ukończył już jednak kolejny etap
    prac i wystąpił do wynajmującego (Sprzedającego) o rozliczenie Wkładu Wynajmującego w
    zakresie dotyczącym tych prac (ostatnia część prac ma zostać ukończona przez najemcę
    już po zawarciu umowy przenoszącej własność Nieruchomości, a zatem ostatnia część
    Wkładu Wynajmującego zostanie rozliczona z najemcą już przez Kupującego, jako nowego
    właściciela Nieruchomości/nowego wynajmującego), w związku z tym Sprzedający obciąży
    Kupującego z tytułu Zwrotu Rozliczonego Pozostałego Wkładu Wynajmującego w tym
    zakresie.
    Należy wskazać, że czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana
    jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana
    za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.

    Z okoliczności sprawy wynika, że Kupujący i Sprzedający ustalili, że Zwrot Rozliczonego
    Pozostałego Wkładu Wynajmującego (o ile wystąpi) zostanie dokonany w ramach
    dodatkowego rozliczenia. Ustalenia w tym zakresie zostały zawarte w umowie warunkowej
    sprzedaży Nieruchomości, tzn. ustalenie obowiązku dokonania przez Kupującego na rzecz
    Sprzedającego Zwrotu Rozliczonego Pozostałego Wkładu Wynajmującego stanowi element
    wynegocjowanych przez strony warunków sprzedaży Nieruchomości. Gdyby strony
    Transakcji miały wiedzę, że rozliczenie pozostałej części Wkładu Wynajmującego na pewno
    nastąpi w okresie po zawarciu umowy warunkowej, a przed zawarciem umowy
    przenoszącej własność, cena sprzedaży Nieruchomości zostałaby ustalona w odpowiednio
    wyższej kwocie.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że Zwrot Rozliczonego Pozostałego Wkładu
    Wynajmującego ustalony przez Strony w umowie, jest ściśle związany ze świadczeniem,
    polegającym na dostawie Nieruchomości.
    Zatem, z uwagi na powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, należy
    stwierdzić, że skoro w sytuacji gdy określona jest kwota transakcji, Sprzedający – w wyniku
    zaistnienia określonych zdarzeń – otrzyma również Zwrot Rozliczonego Pozostałego
    Wkładu Wynajmującego, to Zwrot ten będzie stanowił element wynagrodzenia, jakie
    Sprzedający otrzyma od Kupującego w ramach dodatkowych ustaleń zawartych w umowie
    warunkowej, które podlega opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wobec tego, kwota Zwrotu Rozliczonego Pozostałego Wkładu Wynajmującego powinna
    być wliczona do podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ustawy, z tytułu
    dostawy Nieruchomości podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a
    Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej
    przez Sprzedającego z tytułu zwrotu Rozliczonego Pozostałego Wkładu Wynajmującego.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku. Inne kwestie przedstawione w zdarzeniu przyszłym, bądź we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,

    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
      przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują
      się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę
    interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.