Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-748/15/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-09-30
Teza: Wyłączenie z opodatkowania czynności zbycia gospodarstwa rolnego stanowiącego zorganizowaną całość gospodarczą.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 17 lipca 2015 r. (data wpływu 22 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia gospodarstwa rolnego stanowiącego zorganizowaną całość gospodarczą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia gospodarstwa rolnego stanowiącego zorganizowaną całość gospodarczą.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan indywidualne gospodarstwo rolne w miejscowościach B. i S. K. W związku z dokonaniem zgłoszenia rejestracyjnego podatnika podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, otrzymał Pan w dniu 12 października 2000 r. od Urzędu Skarbowego w D.. zaświadczenie potwierdzające dokonanie tego zgłoszenia.

Uprawiał Pan ziemię i prowadził produkcję rolną jako rolnik indywidualny w ramach działalności o nazwie G..

Jeśli chodzi o nieruchomość, na której prowadzone było gospodarstwo rolne, to Pan (wraz z żoną na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej) był właścicielem ½ części nieruchomości, a współwłaścicielami pozostałej ½ części byli (na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej) Pani. Zofia Z. oraz Pan Jerzy Z. Natomiast po śmierci Pana Jerzego Z. w dniu 11 sierpnia 2012 r. w jego miejsce wstąpili spadkobiercy Zofia Z., Anna Z. i Arkadiusz Z. Jednocześnie gospodarstwo było prowadzone przez Pana na całości nieruchomości.

Na podstawie prawomocnego postanowienia z dnia 12 lipca 2013 r. wydanego przez Sąd Rejonowy w D., Sąd wyraził zgodę na cykliczne wpłacanie na przyszłość „ww.” opłaty z tytułu korzystania przez Pana z ½ nieruchomości. Na tej podstawie, w odniesieniu do części nieruchomości należącej do Zofii Z., Anny Z. i Arkadiusza Z. co miesiąc, począwszy od września 2012 r., uiszczał Pan opłatę za korzystanie z ich części. Obecnie spadkobiercy złożyli wniosek o zwrot kwoty przekazanej na depozyt sądowy.

Nieruchomości, na których prowadzone jest gospodarstwo rolne, położone są w miejscowości B., w gminie K. P.: nr działek: 12, o pow. 4,9200 ha, 10/3 o pow. 0,2584 ha, 10/6 o pow. 7,5700 ha, 13/14 o pow. 0,7700 ha, 13/21 o pow. 53,9000 ha, 14/7 o pow. 30,2900 ha, 21/1 o pow. 0,0646 ha, 21/3 o pow. 0,0616 ha, dla których Sąd Rejonowy w D. prowadzi księgę wieczystą o numerze KW nr… oraz na nieruchomości położonej w miejscowości S. K. w gminie K. P. o numerze działki 77/1 o pow. 12,9700 ha, dla której Sąd Rejonowy w D. prowadzi księgę wieczystą o numerze KW nr …. W gospodarstwie była i jest stale prowadzona uprawa roli oraz hodowla zwierząt (tuczniki, warchlaki, prosięta, maciory, loszki).

Na mocy ugody sądowej zawartej w dniu 22 kwietnia 2015 r. przed Sądem Rejonowym w D., sprzedał Pan odpłatnie na rzecz Zofii Z., Anny Z. i Arkadiusza Z. gospodarstwo rolne stanowiące zorganizowaną całość gospodarczą z przeznaczeniem do prowadzenia działalności gospodarczej, w skład którego weszły szczegółowo opisane w ugodzie sądowej składniki, takie jak: ruchomości, w tym urządzenia i maszyny rolnicze, silosy, środki na rachunku bankowym, zobowiązania z tytułu umów, w tym umów z pracownikami, inwentarz żywy, zasiewy, nasadzenia i uprawy, pasze, środki ochrony roślin, paliw wg przyjętego harmonogramu dostaw i sprzedaży, środki niematerialne i prawne w postaci znaku towarowego – gospodarstwo rolne Hodowca, ponadto na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy doszło również do przejścia zakładu pracy na nabywców, przekazano także wiedzę związaną ze specyfiką prowadzenia gospodarstwa i sposobem produkcji. Przy tym przekazano również całość akt pracowniczych, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto strony ww. postępowania, tj. Pan w razz pozostałymi współwłaścicielami oraz Pani Iwona G.-R., zniosły współwłasność nieruchomości wraz z zabudowaniami i budynkami służącymi do produkcji rolnej, które są niezbędne do prowadzenia gospodarstwa rolnego w ten sposób, że własność wszystkich ww. nieruchomości została przyznana Zofii Z. (udział 4/6), Annie (udział 1/6) i Arkadiuszowi Z. (udział 1/6).

Ugoda sądowa zawarta w dniu 22 kwietnia 2015 r. nie została przez żadną ze stron zaskarżona, Sąd w związku z tym umorzył postępowanie, a postanowienie o umorzeniu postępowania jest prawomocne.

W dniu 29 maja 2015 r. doszło do przekazania całości gospodarstwa opisanego wyżej na rzecz Zofii Z., Anny. Z i Arkadiusza Z. wraz z księgami i dokumentami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotowe odpłatne zbycie na mocy ww. ugody sądowej, gospodarstwa rolnego stanowiącego zorganizowaną całość gospodarczą z przeznaczeniem do prowadzenia działalności gospodarczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią przepisu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 55³ Kodeksu cywilnego, za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Nadto na podstawie art. 55¹ Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie C-651/11 Staats-secretaris van Financiën v. X BV (orzeczenie wstępne), Trybunał zinterpretował rzeczone pojęcie zbycia przedsiębiorstwa w ten sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, lecz nie obejmuje samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów (zob. ww. wyroki: w sprawie Zita Modes, pkt 40; w sprawie SKF, pkt 37, w sprawie Schriever, pkt 24). Zastosowanie art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy, wymaga również, by nabywca miał zamiar prowadzić przekazane przedsiębiorstwo lub jego część, a nie natychmiast zlikwidować daną działalność (zob. podobne wyroki: w sprawie Zita Modes, pkt 44; w sprawie Scriever, pkt 37).

W niniejszej sprawie nastąpiło zbycie całości składników pozwalających na prowadzenie przedsiębiorstwa. Mając na względzie treść art. 55² Kodeksu cywilnego, wymagane jest aby transakcja obejmowała minimum składników pozwalających na prowadzenie przedsiębiorstwa, bez których przedsiębiorstwo to nie mogłoby realizować zadań gospodarczych. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak aby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności. Ugoda sądowa obejmuje bowiem zespół składników materialnych i niematerialnych służący do prowadzenia działalności rolnej.

Obecnie nabywcy dysponują zarów no nieruchomościami, budynkami, liniami hodowli zwierząt i maszynami rolniczymi, odpowiednią wiedzą oraz pracownikami uprzednio zatrudnionymi u zbywcy, aby bez przeszkód kontynuować prowadzenie gospodarstwa rolnego.

Zgodnie z tezą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1001/11: „Jeśli podatnik sprzedaje zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to nie podlega to opodatkowaniu VAT i nie ma żadnej potrzeby wystawiania faktury.” (G. Prawna 2012/69/3).

Nadto wg doktryny prawniczej – R. Adamusa („Zbycie przedsiębiorstwa a podatek VAT od sprzedaży przedsiębiorstwa): „Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części.”

Problematyce niepodelgania podatkowi VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa albo jego zorganizowanej części towarzyszy bogate orzecznictwo sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 15 października 2009 r. wskazał, że „(…) istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.”. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 października 2009 r. przyjął, że : „(…) transakcją zbycia, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, jest każda czynność, w świetle obowiązujących przepisów skutkująca przeniesieniem własności przedsiębiorstwa.”

W niniejszej sprawie na mocy ugody sądowej zawartej w dniu 22 kwietnia 2015 r. przed Sądem Rejonowym w D., doszło do zawarcia skutecznej transakcji zbycia (przeniesienia prawa do rozporządzania przedsiębiorstwem jak właściciel) składników przedsiębiorstwa stanowiących minimum, bez którego konkretne przedsiębiorstwo nie mogło realizować swoich zadań gospodarczych. Ugoda sądowa nie została przez żadną ze stron zaskarżona, Sąd w związku z tym umorzył postępowanie, a postanowienie o umorzeniu w sprawie wyżej oznaczonej jest prawomocne.

Co więcej, na podstawie art. 223 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego w zw. z art. 203 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego, Sąd nie mógłby zatwierdzić ugody gdyby okoliczności sprawy wskazywały, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa. Tym samym nie ma żadnej wątpliwości, że doszło do prawidłowego zbycia gospodarstwa rolnego w czynnej produkcji, tj. zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej , położonego w miejscowościach B. i S. K. w gminie K. P.

Przedsiębiorstwem jest określony wyżej agregat składników połączony ze sobą funkcjonalnie. Doktryna niemal jednolicie przyjmowała, że należy posłużyć się w tym przypadku definicją przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym (tak też WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I SA/Po 638/08). Pogląd ten gruncie nowej ustawy zyskał jeszcze mocniejsze oparcie. Odpowiednie przepisy unijne stanowią bowiem o przeniesieniu majątku przedsiębiorstwa. Wskazuje to na konieczność interpretowania terminu „przedsiębiorstwo” właśnie w aspekcie przedmiotowym (zgodnie z wykładnią prowspólnotową).

Zbywane składnik stanowiły przedsiębiorstwo u zbywcy i będą stanowić je u nabywcy.

Wobec powyższego przeprowadzona transakcja mieści się w zakresie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towaró w i usług i w konsekwencji korzysta z wyłączenia spod działania VAT, a w konsekwencji przedmiotowe odpłatne zbycie na mocy powołanej wcześniej ugody sądowej gospodarstwa rolnego stanowiącego zorganizowaną całość gospodarczą z przeznaczeniem do prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w stanie faktycznym nie podlega podatkowi od towarów i usług w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.