Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-935/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-19
Teza: obowiązek podatkowy w przypadku sporządzenia przez wykonawcę robót jednostronnego protokołu odbioru oraz podstaw do wystawienia w takim przypadku faktury VAT
Słowa kluczowe: faktura; podatek-podatek naliczony; protokół; roboty-roboty budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2008r. (data wpływu 6 października 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 grudnia 2008r. (data wpływu 18 grudnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku podatkowego w przypadku sporządzenia przez wykonawcę robót jednostronnego protokołu odbioru oraz podstaw do wystawienia w takim przypadku faktury VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie obowiązku podatkowego w przypadku sporządzenia przez wykonawcę robót jednostronnego protokołu odbioru oraz podstaw do wystawienia w takim przypadku faktury VAT.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 grudnia 2008r. (data pływu 18 grudnia 2008r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Kontrahent wystawił w maju 2007r. faktury za rzekome wykonanie robót budowlanych, opiewające łącznie na kwotę ok. 112.000,00 zł netto. Nie dołączył do nich protokołów odbioru robót budowlanych, ponieważ prace faktycznie nie zostały wykonane, a co za tym idzie nie mogły zostać protokolarnie odebrane. Jednocześnie poinformował Wnioskodawcę, że usługi budowlane wykonał. Po upływie dwóch miesięcy kontrahent przedstawił jednostronny (ponieważ Wnioskodawca nie został poinformowany o dacie odbioru, nie mógł wziąć w nim udziału) protokół odbioru prac budowlanych z lipca 2007r., w którym widniało, że część ujętych w fakturze z maja 2007r. robót została rzekomo wykonana i protokolarnie odebrana. Wnioskodawca został też poinformowany, że pozostałe prace są w dalszym ciągu wykonywane. Po upływie kolejnych kilku miesięcy tj. w marcu 2008r. kontrahent przysłał fakturę korygującą na resztę niewykonanych robót.

W uzupełnieniu z dnia 15 grudnia 2008r. Wnioskodawca dodał, iż faktury o których mowa we wniosku, nie zostały zapłacone. Nie było również zgody na dokonanie kompensaty tych należności.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Kiedy w takiej sytuacji powstaje obowiązek podatkowy? Czy była podstawa do wystawienia faktury VAT oraz jej korekty? Jeśli nie, to w jaki sposób traktować fakturę VAT oraz jej korektę wystawione przez kontrahenta?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym brak jest podstaw do wystawienia faktury VAT. Podstawą do wystawienia faktury VAT przy usługach budowlanych jest protokół odbioru robót budowlanych, którego w tym przypadku brak. Faktury wystawione przez kontrahenta nie zostały przyjęte do księgowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z dyspozycją art. 19 ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. W przypadkach, gdy dostawa towarów lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, stosownie do przepisu art. 19 ust. 4 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Jednakże, od wyżej wskazanej zasady ogólnej ustawa przewiduje szereg wyjątków. Między innymi przepis art. 19 ust. 13 pkt 2 lit d ustawy stanowi, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Ponadto zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10 i ust. 13 pkt 1-5 i 7-11 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego.

Faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 3 (§ 15 ust. 2).

W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 12 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r., w przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, z wyłączeniem przypadków, gdy faktura dokumentuje czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11 - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 12 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r., w przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.

Przepisu ust. 12 nie stosuje się, w myśl art. 86 ust. 12a ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. gdy:

1.  faktura dokumentuje czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1,2,4,7,9-11;
2.  nabycie prawa do dysponowania towarem jak właściciel lub wykonanie usług nastąpiło przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej, w której podatnik dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury.

W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca stwierdził, że roboty budowlane nie zostały wykonane, a protokół odbioru kontrahent sporządził i podpisał jednostronnie. Ponadto faktury nie zostały zapłacone.

Tak więc, w sytuacji gdy faktycznie usługa nie została wykonana, a zapłata nie nastąpiła, należy przyjąć iż obowiązek podatkowy nie powstał.

W konsekwencji w przedmiotowej sprawie brak podstawy prawnej do wystawienia za ww. roboty budowlane faktury VAT, która stwierdzałaby dokonanie sprzedaży.

W świetle przytoczonego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, w przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę faktury VAT (lub jej korekty) oraz w przypadku niewykonania przedmiotowych robót, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury VAT (lub jej korekty).

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy w przedmiotowej sprawie faktycznie miało miejsce wykonania usług. Spór ten może być rozstrzygnięty tylko na drodze cywilnoprawnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.