Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.543.2025.2.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody bankowej.
Słowa kluczowe: banki
kompensata
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
wierzytelność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 25 czerwca 2025 r. (wpływ 25 czerwca 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2025 r. została zawarta Ugoda pomiędzy Bank a Państwem (tj. Panią i Pani
    mężem (...)). Ugoda dotyczy wzajemnych roszczeń z tyt. podnoszonej przez Państwa
    nieważności kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, denominowanego do CHF, tzw.
    kredytu frankowego. Kredyt zaciągany był przez Państwa w 2006 roku na budowę
    Państwa domu jednorodzinnego. W związku z ugodą, Bank przeleje na Państwa konto
    prowadzone w Bank kwotę (...) PLN plus (...) PLN za koszty zastępstwa procesowego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje:
    Data otrzymania ww. świadczeń - Ugoda z Bank do Umowy nr (...) o kredyt hipoteczny dla
    osób fizycznych waloryzowany kursem CHF, została zawarta w dniu (...) 2025 r., a środki
    wpłynęły na Państwa wspólne (tj. Pani i Pani męża) konto w dniu (...) 2025 r. Zawarta
    ugoda z bankiem dotycząca wzajemnych roszczeń z tytułu podnoszonej nieważności
    kredytu hipotecznego była następstwem zamiaru banku i Państwa co do polubownego
    rozstrzygnięcia sporu w zakresie wzajemnie przysługujących stronom roszczeń, które są
    przedmiotem sporu sądowego i dokonanie wzajemnych rozliczeń. Na podstawie ww.
    ugody bank winien zwrócić wszystkie świadczenia pobrane od Państwa jako
    kredytobiorcy, a Państwo jako kredytobiorca (Klient) winni zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu. Składowe kwoty, będącej przedmiotem zapytania (uzyskane w
    wyniku podpisania ugody) - opisano poniżej.
    Przedmiotowa Ugoda zawiera poniższe uzgodnienia:
    „Zważywszy na to, iż:
    1. Bank i Klient zawarli Umowę nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...)
      waloryzowany kursem CHF (dalej jako „Umowa"), na której podstawie Bank wypłacił
      Klientowi kwotę (...) PLN, co stanowiło równowartość (...) CHF.
    2. Klient wytoczył przeciwko Bankowi pozew indywidualny dotyczący stwierdzenia
      nieważności (trwałej bezskuteczności) Umowy. Postępowanie sądowe zainicjowane
      pozwem Klienta toczy się przed sądem (...) [sygn. akt (...)].
    3. Zamiarem Banku i Klienta jest:
      a) polubownie rozstrzygnąć spór między stronami w zakresie wzajemnie
        przysługujących Stronom roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego w
        postępowaniu indywidualnym z powództwa Klienta toczącym przed Sądem (...)] a
        także
      b) uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem
        Umowy przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym dokonanie wzajemnych
        rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie Umowy oraz sporu wskazanego w
        punkcie 2) w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek
        Strony.
    4. W związku z zawarciem i wykonaniem postanowień Ugody, Strony zgodnie ustalają, że
      nie będą dochodzić w przyszłości od siebie wzajemnie roszczeń związanych z
      zawarciem i wykonywaniem Umowy i zrzekają się wzajemnie wszelkich roszczeń z tego
      wynikających wykraczających poza zakres objęty niniejszą Ugodą.
    5. Klient, mając pełną świadomość i rozumiejąc skutki dokonywanej czynności prawnej (w
      tym w szczególności finansowe), które mógł skonsultować z doradcą prawnym i które

      zostały mu przez niego wyjaśnione, dobrowolnie zgodził się na wzajemne potrącenie
      roszczeń Stron w zakresie określonym niniejszą Ugodą.
    6. Klient oświadcza, że miał możliwość negocjowania postanowień Ugody.
    W związku z powyższym, Strony zawierają Ugodę następującej treści:
    § 1.
    1. Strony potwierdzają, że Klientowi przysługują następujące roszczenia w stosunku do
      Banku wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
      - (...) PLN tytułem rat kapitałowo-odsetkowych;
      - (...) CHF tytułem rat kapitałowo-odsetkowych;
      - (...) PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
      - (...) PLN tytułem opłaty i prowizje związane z kredytem;
      tym samym Klientowi przysługują w stosunku do Banku roszczenia o zapłatę w
      wysokości (...) PLN oraz (...) CHF, a więc łączne roszczenie o zapłatę w wysokości (...)
      PLN, przy czym spłaty dokonane w CHF, zostały przeliczone na PLN po średnim kursie
      CHF z dnia (...) 2025 r. według Tabeli kursów średnich walut obcych publikowanej
      przez Narodowy Bank Polski na stronie www.nbp.pl), (dalej jako "Roszczenie Klienta").
    2. Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem Umowy (wypłatą kapitału kredytu),
      Bankowi przysługuje w stosunku do Klienta roszczenie o zapłatę (...) PLN, (dalej jako
      "Roszczenie Banku").
    3. Strony niniejszym dokonują potrącenia Roszczenia Klienta w wysokości (...) PLN z
      Roszczeniem Banku w wysokości (...) PLN, wobec czego wierzytelności te umarzają się
      nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności, a więc do wysokości (...) PLN.
    4. Na skutek dokonanego potrącenia, Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta
      pozostałej kwoty przysługującego mu roszczenia, tj. (...) PLN (słownie: (...)).
    5. Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Klienta
      kosztów zastępstwa procesowego w kwocie (...) PLN (100% stawki minimalnej), która
      to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych
      do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22
      października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2023 poz.
      1935 t.j. z dnia 20 września 2023 r.). Wskazana kwota stanowi górną granicę
      odpowiedzialności Banku i wyczerpuje w całości roszczenia Klienta z tego tytułu.”
    Wypłata kosztów zastępstwa procesowego w wysokości (...) zł jest zwrotem ww. wydatków
    poniesionych z tytułu wniesienia pozwu. Podpisanie przez Państwa (Panią i męża)
    porozumienia z bankiem dotyczyło zrzeczenia się wszystkich roszczeń wynikających z
    umowy kredytowej.

## Pytanie

1) Czy w związku z zawartą ugodą z Bankiem są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
      od osób fizycznych?
    2) Czy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
      zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
      związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe są Państwo
      zwolnieni ze składania jakichkolwiek rozliczeń podatkowych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    powinni Państwo (tj. Pani wraz z mężem (...), z którym prowadzi Pani wspólne

    gospodarstwo domowe) być zwolnieni z podatku od osób fizycznych. Ponadto Bank w
    paragrafie (...) załączonej Ugody, informuje, że posiada interpretację Dyrektora Krajowej
    Izby Skarbowej, że po Państwa stronie nie powstaje przychód podatkowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w

      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że złożyła Pani pozew przeciwko bankowi o stwierdzenie
    nieważności umowy kredytowej. W dniu (...) 2025 r. została zawarta ugoda pomiędzy
    stronami. Zawarta ugoda z bankiem dotycząca wzajemnych roszczeń z tytułu podnoszonej
    nieważności kredytu hipotecznego była następstwem zamiaru banku i stron (w tym Pani)
    co do polubownego rozstrzygnięcia sporu w zakresie wzajemnie przysługujących stronom
    roszczeń, które są przedmiotem sporu sądowego i dokonanie wzajemnych rozliczeń. Na
    podstawie ww. ugody bank winien zwrócić wszystkie świadczenia pobrane od Pani jako
    kredytobiorcy, a Pani jako kredytobiorca (Klient) winna zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu. Na kwotę roszczenia, które przysługiwały Pani od banku składały
    się kwoty, które miały swoje źródło w zawartej umowie kredytowej, tj. raty kapitałowo-
    odsetkowe, składki na poczet ubezpieczenia oraz opłaty i prowizje związane z kredytem.
    Bank dodatkowo w ramach ugody zobowiązał się dokonać zwrotu na Pani rzecz kosztów
    zastępstwa procesowego.
    W tym miejscu wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z
    art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Z opisu sprawy wynika, że w wyniku ugody strony dokonają potrącenia wzajemnych
    roszczeń.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje art. 498 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z tym
    przepisem:
      Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z
      nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.

    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy pojawiłby się wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu. W Pani przypadku nie następuje jednak taka okoliczność.
    W opisanej przez Panią sytuacji bank, dokonując wyliczenia ostatecznej kwoty do wypłaty
    na Pani rzecz, uwzględni poniesione wcześniej przez Panią koszty w związku z zawarciem
    umowy kredytowej. Przy czym kwota zwrotu stanowić będzie nadwyżkę wpłaconych przez
    Panią środków ponad wypłacony Pani kapitał. Zatem kwota zwrotu uwzględniona w
    ugodzie nie spowoduje faktycznego przyrostu w Pani majątku, a jedynie „wyrównanie”
    wcześniejszego zmniejszenia w Pani majątku. Wobec tego zwrot ten nie spełnia celu
    przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów
    ani poprzez zmniejszenie jego pasywów, a tym samym po Pani stronie jako kredytobiorcy
    nie powstanie przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu.
    Tym samym uznana w ugodzie kwota przysługujących Pani roszczeń nie spowoduje u Pani
    powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Nie będzie więc miała Pani obowiązku wykazania ww. kwoty wypłaconej przez
    bank w zeznaniu podatkowym ani zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.
    W odniesieniu natomiast do Pani wątpliwości dotyczących kwestii zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego, wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada
    1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego,
    opłaty od wniesienia pozwu) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez bank na Pani rzecz, w ramach zawartej
    ugody – nie spowoduje powstania u Pani przychodu z innych źródeł, o którym mowa w
    art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zwrócone Pani koszty zastępstwa procesowego nie będą stanowiły przysporzenia po Pani
    stronie i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów nie nastąpi realne przysporzenie
    majątkowe. Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z
    Pani własnych środków, a następnie na podstawie ugody zostały Pani zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów – nie będzie
    więc przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana
    kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego będzie obojętna podatkowo.
    Mając na uwadze powyższe, zwrot na Pani rzecz kosztów zastępstwa procesowego w
    ramach zawartej z bankiem ugody, nie spowoduje powstania po Pani stronie przychodu,
    w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji nie
    będzie Pani zobowiązana do wykazania ww. kwoty w zeznaniu podatkowym ani zapłaty
    podatku dochodowego z tego tytułu.
    Zatem, z uwagi na powyższe wyjaśnienia ma Pani rację, że w związku z wypłatą przez bank
    ww. kwot po Pani stronie nie powstanie przychód podatkowy. Wobec tego, w tym zakresie
    uznałem Pani stanowisko za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do możliwości skorzystania przez Panią z zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowanego w rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.) wskazuję
    co następuje. Wyjaśniam, że w tymże rozporządzeniu ustawodawca przewidział możliwość
    skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego w odniesieniu do dochodów
    (przychodów) związanych m.in. z umorzeniem kredytu hipotecznego udzielonego na cele
    mieszkaniowe. Analizowana sprawa nie dotyczy jednak skutków podatkowych
    wynikających z umorzenia Pani wierzytelności. Dotyczy skutków podatkowych związanych
    z wzajemnym potrąceniem roszczeń oraz przekazaniem na Pani rzecz przez bank
    pozostałej kwoty przysługującego roszczenia, a także zwrotem na Pani rzecz kosztów
    zastępstwa procesowego. Do tych sytuacji nie ma zastosowania wymienione przez Panią
    we własnym stanowisku w sprawie rozporządzenie Ministra Finansów. W związku z tym,
    Pani stanowisko, zgodnie z którym: na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe powinni Państwo (tj. Pani wraz z mężem (...), z którym prowadzi Pani
    wspólne gospodarstwo domowe) być zwolnieni z podatku od osób fizycznych - uznałem za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest
    Wnioskodawczynią w niniejszej sprawie. Dlatego przedmiotowa interpretacja stanowi
    odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona
    skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy (Pani męża). Pani mąż chcąc uzyskać
    interpretację indywidualną w swojej sprawie powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o
    jej wydanie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.