Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.697.2025.3.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku w
związku z zawarciem ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki-bank hipoteczny
kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
postępowanie-postępowanie ugodowe
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zobowiązanie-umorzenie zobowiązania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Informacje o przychodach z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowana będąca stroną postępowania X wraz z Y, B i A zawarli z (...) Bankiem (...) w
    dniu (...) 2008 r. umowę nr (...) o kredyt refinansowany. Na warunkach określonych w
    umowie pozwany Bank zobowiązał się postawić do dyspozycji kredyt w wysokości (...) CHF.
    Bank, z którym Zainteresowana będąca stroną postępowania zawarła umowę kredytu jest
    podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    W § 3 ust. 3 umowy Strony określiły, iż celem finansowania były opłaty okołotransakcyjne,
    kredyty mieszkaniowe podlegające spłacie oraz sfinansowanie opłat i prowizji Banku.
    Środki pochodzące z kredytu zostały przeznaczone jednorazowo na ww. cele.
    Jak określono w § 3 ust. 5 Umowy prowizja za udzielenie kredytu wynosiła (...) CHF i płatna
    była z kwoty udzielonego kredytu. Opłata za wycenę wynosiła (...) zł, natomiast stała w
    całym okresie kredytowania marża Banku wynosiła (...) p.p. w stosunku rocznym, z
    zastrzeżeniem § 3 ust. 9 oraz § 5 ust. 12-17 Umowy.
    Stosownie do § 3 ust. 10 Umowy wysokość stawki referencyjnej (...) w dniu sporządzenia
    Umowy wynosiła (...)% w stosunku rocznym i miała ona podlegać zmianom zgodnie z
    Umową. Wysokość zmiennej stopy procentowej w dniu sporządzenia Umowy wynosiła
    (...)% w stosunku rocznym i także miała ona podlegać zmianom zgodnie z Umową.
    Rzeczywista roczna stopa oprocentowania wynosiła (...)% w stosunku rocznym, a całkowity
    koszt kredytu wyniósł (...) CHF. Zgodnie z definicją z § 2 Umowy stawka referencyjna w
    przypadku kredytu we frankach szwajcarskich jest to stawka (...) dla (...), stopa procentowa
    podawana przez (...), ustalana o godzinie (...) na podstawie średniej arytmetycznej
    kwotowań (...)-miesięcznych, po której banki gotowe są sprzedawać swoje nadwyżki
    finansowe na (...) rynku międzybankowym. Jak wynika z § 5 ust. 5 Umowy dla celów
    ustalenia stawki referencyjnej Bank posługiwał się stawkami publikowanymi na dwa dni
    robocze przed dniem rozpoczynającym pierwszy i kolejne trzymiesięczne okresy

    obowiązywania stawki referencyjnej, zaokrąglonymi według matematycznych zasad co do
    4 miejsc po przecinku. Na podstawie § 5 ust. 9 Umowy kredytobiorcy zostali obciążeni
    ryzykiem zmiany stóp procentowych, co oznaczało, że w przypadku wzrostu poziomu
    stawki referencyjnej wyższe było oprocentowanie kredytu i wzrastała wysokość
    miesięcznej raty kapitałowo-odsetkowej.
    Sposób spłaty kredytu określono w § 3 ust. 13-18 Umowy. Okres kredytowania został
    wyznaczony na (...) miesięcy. Comiesięczna spłata następowała w (...) dniu miesiąca w
    formie równych rat kapitałowo-odsetkowych poprzez bezpośrednie potrącanie przez Bank
    należnych mu kwot z rachunku Kredytobiorców o numerze wskazanym w § 3 ust. 18
    Umowy.
    Na podstawie § 3 ust. 19 Umowy Kredytobiorcy zobowiązani byli do ustanowienia
    prawnego zabezpieczenia spłaty kredytu w postaci:
    · hipoteki zwykłej w kwocie (...) CHF na zabezpieczenie spłaty udzielonego kredytu oraz
      hipoteki kaucyjnej do kwoty (...) CHF na zabezpieczenie odsetek i innych opłat
      związanych z obsługą kredytu, ustanowionych na lokalu mieszkalnym położonym w
      (...) przy (...), dla którego prowadzona jest KW (...);
    · przelewu prawa z umowy ubezpieczenia nieruchomości od ognia i innych zdarzeń
      losowych na rzecz Banku.
    Przejściowymi zabezpieczeniami spłaty były:
    · ubezpieczenie w Towarzystwie Ubezpieczeń (...) kredytu do czasu przedłożenia odpisu
      KW z wpisem hipoteki na rzecz Banku;
    · ubezpieczenie w Towarzystwie Ubezpieczeń (...) ponadstandardowego LTV
      stanowiącego różnicę pomiędzy kwotą udzielonego kredytu a iloczynem
      standardowego wskaźnika LTV i wartości nieruchomości, tj. kwoty (...) CHF do czasu
      spłaty kwoty, o której mowa powyżej;
    · weksel własny in blanco Kredytobiorców wraz z deklarację wekslową.
    Stosownie do § 3 ust. 21 i 26 Umowy wypłata kredytu następowała jednorazowo,
    natomiast całkowita wypłata kredytu miała nastąpić do dnia (...) r.
    Jak wynika z § 4 Umowy Bank za czynności wykonywane w trakcie obowiązywania Umowy
    pobierał od Kredytobiorców z rachunku przeznaczonego do obsługi kredytu lub innego
    wskazanego przez bank rachunku opłaty i prowizje określone w Taryfie Opłat i Prowizji.
    Aktualna wysokość opłat i prowizji pobieranych przez Bank wymienionych w Taryfie Opłat
    i Prowizji była dostępna w każdej placówce banku oraz na stronie internetowej banku.
    Prowizje i opłaty naliczane były w sposób i w walucie zgodnie z Taryfą opłat i Prowizji.
    Zgodnie z § 4 ust. II Umowy w przypadku, gdy zapłata przez Kredytobiorców prowizji
    naliczonej w walucie obcej następowała w PLN, równowartość prowizji obliczana była po
    kursie sprzedaży dewiz zgodnie z aktualną Tabelą kursów obowiązującą w Banku w dniu
    wpływu środków na wskazany przez Bank rachunek - w przypadku bezgotówkowej formy
    płatności, natomiast w przypadku gotówkowej formy płatności - po kursie sprzedaży
    pieniądza zgodnie z aktualną Tabelą kursów obowiązującą w Banku w dniu dokonania
    wpłaty środków w placówce Banku na wskazany przez Bank rachunek. W przypadku, gdy
    zapłata przez Kredytobiorcę opłaty bankowej następowała w walucie obcej, równowartość
    opłaty w PLN obliczana była po kursie kupna dewiz/pieniądza zgodnie z aktualną Tabelą
    kursów obowiązującą w Banku w dniu wpływu środków na wskazany przez Bank rachunek.
    Jak wynika z § 2 Umowy Tabela kursów jest to zestawienie kursów kupna i sprzedaży walut
    dla dewiz i pieniądza stosowanych w Banku, Tabela kursów również zawiera kursy średnie.
    Stosownie do § 6 ust. 4-5 umowy wypłata kredytu udzielonego w PLN następowała w PLN,
    natomiast wypłata kredytu udzielonego w walucie obcej następowała w PLN przy
    zastosowaniu kursu kupna dewiz obowiązującego w Banku w dniu wypłaty kredytu lub
    poszczególnych jego transz.

    W przypadku kredytu udzielonego w walucie obcej, jeżeli zapłata następowała w PLN -
    równowartość w PLN kwoty waluty do spłaty w walucie obcej przeliczana była według
    kursu sprzedaży dewiz/pieniądza zgodnie z aktualną Tabelą kursów obowiązującą w
    Banku w dniu wpływu środków na rachunek przeznaczony do obsługi kredytu. Natomiast
    zgodnie z § 7 ust. 12 Umowy w przypadku kredytu udzielonego w PLN, jeżeli zapłata
    następowała w innej walucie obcej zaakceptowanej przez Bank - równowartość w walucie
    obcej kwoty do spłaty w PLN, przeliczana była według kursu kupna dewiz/pieniądza
    zgodnie z aktualną Tabelą kursów obowiązującą w Banku w dniu wpływu środków na
    rachunek wskazany Kredytobiorcom do dokonywania spłat z tytułu kredytu. W przypadku
    kredytu udzielonego w walucie obcej, jeżeli zapłata następowała w innej walucie obcej
    zaakceptowanej przez Bank - równowartość kwoty w walucie kredytu obliczana była po
    kursie kupna dewiz/pieniądza dla waluty wpłacanej przez Kredytobiorców, a następnie po
    kursie sprzedaży dewiz dla waluty kredytu zgodnie z aktualną Tabelą kursów
    obowiązującą w Banku w dniu wpływu środków na wskazany przez Bank rachunek.
    Dowód: umowa kredytu refinansowanego nr (...) z dnia (...) 2008 r.
    Umowa kredytu refinansowanego nr (...) z dnia (...) 2008 r. została zawarta w celu spłaty
    kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania
    wraz z pozostałymi Zainteresowanymi niebędącymi stronami postępowania na podstawie
    umowy kredytu hipotecznego nr (...) zawartej w dniu (...) 2007 r. Kwota udzielonego
    kredytu na podstawie ww. umowy wynosiła (...) zł. Kredyt przeznaczony był na
    sfinansowanie kosztów zakupu lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym. Kredyt został
    uruchomiony jednorazowo w wysokości (...) zł określonej w akcie notarialnym ostatecznej
    umowy kupna-sprzedaży kredytowanej nieruchomości a wniesionym wkładem własnym
    na rachunek bankowy zbywcy wskazany w akcie notarialnym. Ewentualna pozostała kwota
    kredytu, nie więcej jednak niż (...) zł została uruchomiona z przeznaczeniem na
    refinansowanie wniesionego wkładu własnego, na rachunek bankowy kredytobiorcy
    wskazany w dyspozycji uruchomienia kredytu. Kredyt był zabezpieczony hipotecznie -
    ustanowiona została na kredytowanej nieruchomości hipoteka zwykła o najwyższym
    pierwszeństwie w kwocie (...) zł na zabezpieczenie wierzytelności banku z tytułu spłaty
    kwoty kredytu oraz hipoteka kaucyjna o najwyższym pierwszeństwie do kwoty (...) zł na
    zabezpieczenie wierzytelności banku z tytułu spłaty odsetek od kredytu i innych
    należności z tytułu kredytu. Ustanowiono także cesję na bank przysługującej kredytobiorcy
    wierzytelności z umowy ubezpieczenia kredytowanej nieruchomości od ognia i innych
    żywiołów (zdarzeń losowych).
    Dowód: umowa kredytu hipotecznego nr (...) z dnia (...) 2007 r.
    W trakcie toczącego się postępowania sądowego pod sygn. akt (...) pozwany Bank w dniu
    (...) 2025 r. zaproponował Zainteresowanej będącej stroną ugodę zmieniającą umowę nr
    (...). Jak wynika z postanowień proponowanej ugody strony wyrażają wolę utrzymania
    Umowy w mocy przez cały okres kredytowania, z uwzględnieniem zmian wynikających z
    ugody, w tym do jej całkowitego rozliczenia zgodnie z proponowaną ugodą.
    Stosownie do pkt 2 proponowanej Ugody strony postanawiają, że kwota zadłużenia z
    tytułu Umowy, wynosząca (...) CHF będzie przeliczona na walutę polską (PLN) po średnim
    kursie walut obcych ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia poprzedzającego dzień
    zawarcia Ugody. Po przewalutowaniu będzie dokonane umorzenie części zadłużenia z
    tytułu kredytu. Nazwa Umowy ma otrzymać brzmienie „Umowa nr (...) kredytu
    hipotecznego w złotych”.
    Zgodnie z pkt 3 proponowanej Ugody Bank ma zwolnić kredytobiorców z długu (umorzyć
    zadłużenie kredytobiorców) w zakresie kwoty (...) zł - na kwotę tę ma się składać kwota (...)
    zł kapitału bieżącego (niewymagalnego), kwota 0,00 zł kapitału przeterminowanego
    (wymagalnego), kwota 0,00 zł odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota
    0,00 zł odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych).

    Kredytobiorcy mają oświadczyć, że zwolnienie z długu przyjmują. Ponadto zgodnie z pkt
    3.2 proponowanej Ugody Bank ma dodatkowo wypłacić kredytobiorcom kwotę (...) zł, w
    związku z rozliczeniem umowy na rachunek bankowy wskazany w treści proponowanej
    ugody należący do X , w terminie miesiąca od zawarcia ugody.
    Jak wynika z pkt 3.3 proponowanej Ugody Bank w związku z toczącym się procesem pod
    sygn. akt (...), oświadcza, że zwróci na rzecz kredytobiorców koszty zastępstwa
    procesowego w wysokości (...) zł na rachunek bankowy pełnomocnika kredytobiorców
    wskazany w treści proponowanej ugody.
    Odpowiednio do pkt 4 proponowanej Ugody strony zgodnie oświadczą, że Ugoda będzie
    prowadzić do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej
    bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenia
    niepewności co do roszczeń wynikających z treści postanowień Umowy lub z wykonania
    świadczeń z Umowy - w brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej Ugodą.
    W związku z tym Strony nie będą występować względem siebie z takimi roszczeniami, a
    przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym w szczególności zwolnienie kredytobiorców z
    długu, o którym mowa w pkt 3 proponowanej Ugody, w pełni wyczerpią wzajemne
    roszczenia stron w tym zakresie.
    Stosownie do pkt 6 proponowanej Ugody kredytobiorcy mają przyjąć do wiadomości, że w
    wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia Kredytobiorców wobec
    Banku i otrzymania kwoty, o której mowa w pkt 3.2 proponowanej Ugody, u
    kredytobiorców powstanie przychód podlegający opodatkowaniu, a Bank będzie
    zobowiązany do wypełniania ciążących na nim obowiązków informacyjnych (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11).
    Od kwoty zwolnienia z części długu (umorzenia wierzytelności) z tytułu zadłużenia
    Kredytobiorców wobec Banku może zostać zaniechany pobór podatku jeśli: (i) kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej na wydatki
    wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (ii)
    kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz (iii) Kredytobiorca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    W przypadku gdy umowa kredytowa przewidywała, iż kredyt mieszkaniowy został
    zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych lub kredyt został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie poboru podatku
    obejmuje kwotę wierzytelności: (i) z tytułu kredytu w części, w jakiej kwota kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego
    kredytu mieszkaniowego (ii) z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Bank będzie
    zobowiązany do wystawienia PIT-11 na część umorzonej wierzytelności nie objętą
    zaniechaniem poboru podatku.
    Jednocześnie Kredytobiorcy przyjęli do wiadomości, że w celu skorzystania z zaniechania
    poboru podatku powinni złożyć oświadczenie potwierdzające, iż spełniają warunki
    wskazane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające
    rozporządzenie (Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.) w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 1912).
    Ponadto Kredytobiorcy mają oświadczyć, iż są świadomi, że zaniechanie poboru podatku
    może obejmować jedynie dochód (przychód) uzyskany z tytułu zwolnienia z części długu

    (umorzenia wierzytelności) wynikającego z umowy kredytu mieszkaniowego/kredytów
    mieszkaniowych, zaciągniętego/zaciągniętych na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Dowód: propozycja ugody zmieniającej umowę nr (...) z dnia (...) 2025 r.
    Kredytobiorcy nie korzystali w przeszłości z umorzenia wierzytelności z tytułu innej umowy
    kredytu zabezpieczonej hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o
    których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Ponadto w uzupełnieniach wniosku doprecyzowali Państwo opis sprawy o następujące
    informacje:
    Zgodnie z pkt 3 i 4 umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia (...) 2007 r. zawartej przez X ,
    Y oraz C z (...) Bank (...) przeznaczeniem kredytu było sfinansowanie kosztów zakupu lokalu
    mieszkalnego na rynku wtórym tj. lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w (...) przy ul. (...).
    (...) Bank (...), obecnie (...) Bank (...) z siedzibą (...), z którym Państwo X , Y oraz C zawarli w
    dniu (...) 2007 r. umowę kredytu hipotecznego nr (...) jest podmiotem, którego działalność
    podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów.
    Lokal mieszkalny, na którego nabycie został zaciągnięty kredyt hipoteczny na podstawie
    umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia (...) 2007 r. jest położony w Polsce w (...), przy
    (...).
    Środki pieniężne uzyskane w ramach umowy kredytu refinansowego z dnia (...) 2008 r. o
    numerze (...) zawartej z (...) Bankiem (...), obecnie (...) Bank (...), zostały przeznaczone na
    pokrycie następujących opłat okołotransakcyjnych oraz opłat i prowizji banku:
        1) tytułem opłat okołotransakcyjnych - kredytobiorcy mieli obowiązek dokonać
        opłaty za wycenę w wysokości (...) zł, stanowiącej opłatę z tytułu oszacowania
        wartości nieruchomości będącej przedmiotem zabezpieczenia, sporządzenia
        operatu szacunkowego i/lub dokonania inspekcji nieruchomości w kwocie
        określonej w Taryfie Opłat i Prowizji Banku,
        2) tytułem opłat i prowizji - kredytobiorcy dokonali opłaty prowizji za udzielenie
        kredytu w wysokości (...) CHF,
        3) tytułem opłat usług dodatkowych - kredytobiorcy mieli obowiązek dokonać
        ubezpieczenia kredytu w Towarzystwie Ubezpieczeń (...) do czasu
        uprawomocnienia się wpisu hipotek do ksiąg wieczystych poprzez dokonanie
        pierwszej miesięcznej wpłaty z tytułu kosztów ubezpieczenia w wysokości (...)
        CHF, złożyć deklarację zgody na przystąpienie do ubezpieczenia na wypadek
        utraty pracy, hospitalizacji i życia w Towarzystwie Ubezpieczeń (...) na okres (...)
        lat oraz dokonać ubezpieczenia kwoty kredytu wynikającej z
        ponadstandardowego (...) w Towarzystwie Ubezpieczeń (...) w wysokości (...) CHF
        na pierwszy okres ubezpieczenia poprzez dokonanie wpłaty z tytułu kosztów
        ubezpieczenia w wysokości (...) CHF,
    - dokonanie wszystkich powyższych opłat przez Wnioskodawców stanowiło warunek
    uruchomienia kredytu przez (...) Bank (...).
    Celem kredytu refinansowego zaciągniętego przez Wnioskodawców na podstawie umowy
    kredytu refinansowego nr (...) z dnia (...) 2008 r. była spłata kredytu hipotecznego
    udzielonego na podstawie umowy kredytu hipotecznego nr (...) przeznaczonego na zakup
    lokalu mieszkalnego położonego w (...) przy ul. (...).

    Zgodnie z umową kredytu refinansowego nr (...) z dnia (...) 2008 r. Wnioskodawcy jako
    kredytobiorcy byli zobowiązani solidarnie do spłaty kredytu.
    Jak wynika z pkt 3.1 warunków proponowanej ugody, bank umorzy zadłużenie wszystkich
    kredytobiorców.
    Stosownie do punktu 3.2 warunków proponowanej ugody, bank ma wypłacić na rzecz
    wszystkich kredytobiorców kwotę (...) zł w związku z rozliczeniem umowy. Zwrot ma
    nastąpić na rachunek bankowy Wnioskodawczyni X . Będzie to zwrot środków, które
    zostały wpłacone przez kredytobiorców do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych
    opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań
    kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi, a to
    z uwagi na fakt, iż w wyniku rozliczenia umowy na warunkach opisanych w proponowanej
    ugodzie bank ma obowiązek zwrotu kwoty (...) zł na rzecz Wnioskodawców, której nie
    zwróciłby, gdyby nie miało dojść do zawarcia ugody.
    Stronami umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia (...) 2007 r. zawartej z (...) Bank (...)
    byli X , Y oraz C , będąca (...) Y, ponieważ X oraz Y nie posiadali samodzielnie
    wystarczającej zdolności kredytowej.

## Pytanie

Czy kwota umorzenia zadłużenia w wysokości (...) zł oraz kwota (...) zł w związku
    rozliczeniem umowy, tj. łącznie kwota (...) zł, która powstanie w wyniku zawarcia ugody
    objęta będzie zaniechaniem poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, w związku z umorzeniem przez Bank zadłużenia w kwocie (...) zł z
    tytułu kredytu refinansowego oraz przekazania Zainteresowanej będącej stroną
    postępowania kwoty (...) zł w związku z rozliczeniem umowy, do przychodu uzyskanego
    przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania w związku ze zwolnieniem z długu
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U.2024.102 tj.
    z dnia 2024.01.26), dalej jako: rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    Jak wynika z treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dalej „u.p.d.o.f.") opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a u.p.d.o.f, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego
    źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem
    art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f,
    suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f., dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o,
    art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej,
    jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w
    roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
    stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi natomiast art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami, z zastrzeżeniem art 14-15, art.
    17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub

    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Mając na uwadze natomiast definicję dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła
    nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1 u.p.d.o.f. jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z powyższej definicji wynika również, że
    przychodem podatkowym mogą być jedynie takie świadczenia, które stanowią rzeczywisty
    i trwały przyrost majątku podatnika - zarówno poprzez zwiększenie aktywów, jak i
    redukcję zobowiązań - pod warunkiem, że mają one charakter definitywny i nie podlegają
    zwrotowi.
    W celach podatkowych za nieodpłatne świadczenia uważa się każde działanie lub
    zaniechanie na rzecz podatnika, a także wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze, które
    prowadzą do wzrostu majątku innej osoby i mają wymierną wartość finansową. Taki
    sposób rozumienia przychodu został potwierdzony w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 października 2023 r. (znak: 0113-
    KDIPT2-2.4011.587.2023.3.DA).
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 up.d.o.f. źródłem przychodów są inne źródła. Przepis art.
    20 ust. 1 wskazuje na otwarty katalog przychodów kwalifikowanych do "innego źródła".
    Przychód podatkowy z innych źródeł będzie miał miejsce w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, a świadczenie nie stanowi konkretnej
    kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b u.p.d.o.f.
    W dniu (...) 2007 r. Zainteresowana będąca stroną postępowania zawarła razem z
    Zainteresowanymi niebędącymi stronami postępowania umowę kredytu hipotecznego nr
    (...) . Kwota udzielonego kredytu wynosiła (...) zł. Celem zaciągnięcia kredytu było
    sfinansowanie kosztów zakupu lokalu mieszkalnego na rynku wtórym. Kredyt został
    zabezpieczony hipotecznie.
    Następnie w dniu (...) 2008 r. Zainteresowana będąca stroną postępowania zawarła z
    pozwanym bankiem umowę nr (...) o kredyt refinansowany. Kredyt ten został
    zabezpieczony hipoteką na nieruchomości. Kwota udzielonego kredytu wynosiła (...) CHF.
    Celem zaciągnięcia kredytu było sfinansowanie opłat okołotransakcyjnych, kredytów
    mieszkaniowych podlegających spłacie oraz sfinansowanie opłat i prowizji Banku.
    Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu. Stosownie natomiast do art. 508 Kodeksu cywilnego zobowiązanie
    wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
    Podkreślenia wymaga fakt, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach
    przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie
    kredytobiorcy pojawia się dopiero, gdy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub
    odsetek. Wtedy właśnie kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe.
    W orzecznictwie podatkowym przyjmuje się, że kwotę umorzonej wierzytelności
    wynikającej z kredytu hipotecznego należy traktować jako przychód z kategorii „inne
    źródła”, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Potwierdzeniem tego

    stanowiska jest Wyrok WSA w Gdańsku z 6.07.2010 r. I SA/Gd 458/10, zgodnie z którym „w
    następstwie umorzenia długu stanowiącego zobowiązanie kredytowe zaciągnięte przez
    spadkodawcę, spadkobierca uzyskuje inne nieodpłatne świadczenie, o jakim mowa w art.
    20 ust. 1 u.p.d.o.f, będące źródłem przychodu niezależnie od tego, czy umorzenie
    następuje w drodze umowy czy też jednostronnego oświadczenia woli wierzyciela. W
    konsekwencji po stronie podmiotów wymienionych w art. 42a u.p.d.o.f. skutkuje to
    powstaniem obowiązku wystawienia informacji PIT-8C."
    Jak wynika z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku, gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku, gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa wart. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
    Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Mając natomiast na uwadze treść art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., za wydatki poniesione na
    cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
    do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame. Zaciągnięcie
    kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna,
    polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia
    środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Zatem czynność refinansowania
    poniesionych kosztów kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu
    refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego
    kredytu hipotecznego. Natomiast zwrot „refinansowanie" oznacza operację pieniężną
    polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków
    własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane
    środki pieniężne mogą być niejako ponownie wykorzystane na dowolny cel. Środki z
    kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych
    zasobów. Refinansowanie poniesionych kosztów nie jest wydatkiem wymienionym we
    wskazanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Uzyskanie kredytu przeznaczonego w części na refinansowanie kosztów
    poniesionych na cele mieszkaniowe pozwoliło na to, by pierwotnie wydatkowane środki
    pieniężne mogły być odzyskane. Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że
    analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie do kredytu mieszkaniowego i kredytu
    refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie)
    kredytu mieszkaniowego." (Pismo z dnia 9.04.2025 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej
    informacji Skarbowej, 0112-KDIL2-1.4011.17.2025.3.AK, Skutki podatkowe umorzenia
    kredytu frankowego, http://sip.mf.gov.pl.).
    Zdaniem Zainteresowanej będącej stroną postępowania umorzenie przez bank kwoty (...)
    zł z tytułu kredytu refinansowego zaciągniętego w 2008 r. stanowić będzie dla
    Zainteresowanej będącej stroną postępowania przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.
    o.f, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. będą miały
    zastosowanie do umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka

      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności z
    tytułu kredytu, zaciągniętego przez Państwa w 2008 r., wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego
            - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
            jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
          a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
            lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
            takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
            użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z
            tym budynkiem lub lokalem,
          b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
            udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
          c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
            gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w
            takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
            oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania
            wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym
            mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
            budowę budynku mieszkalnego,
          d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
            budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
          e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
            własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
            niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,

    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz
    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby
      kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust.
      25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2008 r. zawarli Państwo umowę o kredyt refinansowany z
    bankiem. Celem kredytu refinansowego była spłata kredytu hipotecznego udzielonego na
    podstawie umowy kredytu hipotecznego z 2007 r. nr (...) przeznaczonego na zakup lokalu
    mieszkalnego położonego w (...). Środki pieniężne uzyskane w ramach umowy kredytu
    refinansowego zostały przeznaczone na ww. cel oraz na pokrycie następujących opłat
    okołotransakcyjnych (tj. opłaty za wycenę, stanowiącą opłatę z tytułu oszacowania
    wartości nieruchomości będącej przedmiotem zabezpieczenia) oraz opłat i prowizji banku
    (tj. opłaty prowizji za udzielenie kredytu) a także tytułem opłat usług dodatkowych (tj.
    kosztów związanych z ubezpieczeniem kredytu).
    W 2025 roku bank zaproponował Państwu zawarcie ugody, w ramach której bank ma
    zwolnić kredytobiorców z długu (umorzyć zadłużenie kredytobiorców w odniesieniu do
    kapitału bieżącego). Ponadto bank ma dodatkowo wypłacić kredytobiorcom kwotę (...) zł
    oraz zwrócić na rzecz kredytobiorców koszty zastępstwa procesowego w wysokości (...) zł.
    Wątpliwość Państwa budzą kwestie, czy ww. kwota umorzenia zadłużenia oraz kwota (...) zł
    objęte będą zaniechaniem poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Odnosząc się do kwestii zaniechania poboru podatku w odniesieniu do kwoty umorzenia
    zadłużenia należy wskazać do następuje.
    Z powołanych wcześniej przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie
    może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został
    on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    te wydatki.
    Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
    Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja
    pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu
    zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.
    Zatem czynność refinansowania poniesionych kosztów kredytem hipotecznym należy
    odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na
    spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza
    operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu
    zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie,
    pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na
    dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio
    wydatkowane z własnych zasobów.
    Refinansowanie poniesionych kosztów nie jest wydatkiem wymienionym we wskazanym
    wcześniej przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Uzyskanie kredytu przeznaczonego w części na refinansowanie kosztów

    poniesionych na cele mieszkaniowe pozwoliło na to, by pierwotnie wydatkowane środki
    pieniężne mogły być odzyskane.
    Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie do kredytu mieszkaniowego i kredytu refinansowego w sytuacji gdy został
    on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego. Przepis ten nie
    odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków
    własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju wydatek nie został
    wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto należy wskazać, że z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3
    rozporządzenia wynika, że kwotami umorzonych wierzytelności, które mogą korzystać z
    zaniechania są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu
    mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą
    z tego zaniechania skorzystać.
    Doprecyzowując opis sprawy wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, że: „Stronami
    umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia (...) 2007 r. zawartej z (...) Bank (...) byli X , Y
    oraz C będąca (...) Y , ponieważ X oraz Y nie posiadali samodzielnie wystarczającej
    zdolności kredytowej.”
    W konsekwencji powyższego stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu
    zaciągniętego w 2008 roku przez Państwa: X , Y , B i A, stanowić będzie dla ww. osób
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Państwa: X i Y , przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego zaciągniętego w 2008 roku do kwoty
    umorzonej wierzytelności w części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na spłatę kredytu
    hipotecznego z 2007 roku przeznaczonego na zakup lokalu mieszkalnego oraz opłat
    okołotransakcyjnych i opłaty prowizji za udzielenie kredytu pozostaje do całkowitej kwoty
    zaciągniętego kredytu z 2008 roku, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Ww. osoby będą bowiem spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające
    zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu.
    Zaniechanie to nie będzie dotyczyło kwoty umorzonej wierzytelności, która będzie
    odpowiadała części kredytu, w jakiej został on przeznaczony tytułem opłat usług
    dodatkowych (tj. kosztów z tytułu ubezpieczeń), które to opłaty zostały wyłączone z
    zaniechania na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia. Zatem od tej części umorzonej
    kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami stanowi ona dla Państwa X i Y
    przychód, ww. osoby winny zapłacić podatek dochodowy.
    Podkreślam ponadto, że wobec treści § 4 cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów,
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych ma zastosowanie tylko
    wówczas, gdy ugoda z bankiem, na mocy której dojdzie do umorzenia wierzytelności,
    zostanie zawarta w okresie obowiązywania rozporządzenia, tj. do 31 grudnia 2026 r.
    Odnosząc się natomiast do kwestii możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku
    w odniesieniu do kwoty umorzenia zadłużenia w odniesieniu do Państwa: A i B należy
    wyjaśnić co następuje.
    Wskazali Państwo w sprawie, że stronami umowy kredytowej z 2007 roku oprócz banku
    byli: X , Y oraz C .
    Z kolei z zacytowanego wyżej § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b wynika, że zarządza się zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z

    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy
    kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.
    Z kolei zgodnie z § 1 ust. 7 w przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co
    najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl natomiast § 3 ust. 1 pkt 3 ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie
    mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: zaciągnięty na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W analizowanym przypadku Państwo: A i B nie byli stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego (nie zaciągnęli kredytu hipotecznego nr (...) z 2007 r.). Ww. kredyt
    mieszkaniowy zaciągnięty został wyłącznie przez Państwa: X , Y oraz C .
    Natomiast aby można było skorzystać z zaniechania poboru podatku w stosunku do
    wierzytelności dotyczącej kredytu refinansowego (konsolidacyjnego) to podatnik musi być
    stroną zarówno kredytu refinansowego (konsolidacyjnego) jak i kredytu mieszkaniowego,
    z czym nie mamy do czynienia w przypadku Państwa: A i B .
    Zatem, skoro Państwo: A i B nie byli stronami umowy dotyczącej kredytu mieszkaniowego,
    to w związku z uzyskaniem przychodu wynikającego z umorzenia przez bank
    wierzytelności nie znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w stosunku do tychże osób. Mając
    na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzam,
    że umorzona przez bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego w 2008 r. będzie
    stanowić dla Państwa: A i B przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy podlegający
    opodatkowaniu.
    Ponadto, nawiązując do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 592 ze zm.), na które się Państwo powołują przedstawiając własne
    stanowisko w sprawie w odniesieniu do wypłaconej przez bank kwoty (...) zł, wyjaśniam, że
    ustawodawca w ww. rozporządzeniu przewidział możliwość skorzystania z zaniechania
    poboru podatku dochodowego w odniesieniu do dochodów (przychodów) związanych m.
    in. z umorzeniem kredytu hipotecznego udzielonego na cele mieszkaniowe. Państwa
    wniosek w zakresie wypłaty przez bank ww. kwoty nie dotyczy jednak skutków
    podatkowych wynikających z umorzenia Państwu wierzytelności. Wniosek w tym zakresie
    dotyczy skutków podatkowych otrzymania przez Państwa od banku kwoty zwrotu
    środków, które zostały wpłacone przez kredytobiorców do banku tytułem spłaty kapitału,
    odsetek i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia
    zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne
    bankowi - do której to sytuacji nie ma zastosowania wskazane przez Państwa
    rozporządzenie Ministra Finansów.
    Jednakże, w zakresie skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty (...) zł
    wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Jednakże jak wyżej wyjaśniono definicja przychodu podatkowego
    zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

    W opisie niniejszej sprawy wskazali Państwo, m.in. że: „Stosownie do punktu 3.2
    warunków proponowanej ugody, bank ma wypłacić na rzecz wszystkich kredytobiorców
    kwotę (...) zł w związku z rozliczeniem umowy. (...) Będzie to zwrot środków, które zostały
    wpłacone przez kredytobiorców do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat
    związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań
    kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi (...).”
    Dlatego stwierdzam, że wypłacone przez bank w ramach ugody ww. środki, będące
    przedmiotem Państwa zapytania nie będą stanowiły dla Państwa: X, Y, A i B przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie będą mieli Państwo obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej przez bank ww.
    kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do przedstawionych kwot we wniosku wskazuję, że kwestie te nie należą do
    kompetencji organu interpretacyjnego. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującego w polskim systemie podatkowym na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy. W związku z powyższym, nie mogę i nie
    odnosiłem się do poprawności wyliczeń kwot wskazanych przez Państwa.
    W nawiązaniu do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych,
    stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania,
    ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani X (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.