Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.314.2025.2.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: Dokonując sprzedaży opisanej Nieruchomości Sprzedający
będą korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania
majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
działalność-działalność gospodarcza
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek osobisty
majątek-majątek prywatny
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie braku
    uznania Sprzedających za podatników podatku VAT w związku ze sprzedażą
    Nieruchomości składającej się z działek nr 1, 2, 3, 4 oraz wydzielonego fragmentu działki
    nr 5, a tym samym braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży ww. Nieruchomości.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    15 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 11 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych w podatku od towarów i
    usług związanych z planowaną przez Sprzedających sprzedażą Nieruchomości na rzecz
    Kupującego.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
          A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
          B. C

          D. C.

## Opis zdarzenia przyszłego

D. C. i B. C. (dalej: Sprzedający) są współwłaścicielami we współwłasności małżeńskiej
    działek oznaczonych numerami 1, 2, 3, 4 i 5 objętych księgą wieczystą nr (...). Księga
    wieczysta obejmuje inne działki, ale przedmiotem transakcji będą tylko działki wskazane
    powyżej.
    Nad działką nr 4/2 przechodzi linia energetyczna. Linia ta jest własnością przedsiębiorstwa
    przesyłowego. Pozostałe działki są niezabudowane.
    Sprzedający Nieruchomość otrzymali na mocy umowy przekazania gospodarstwa rolnego
    w 1989 r.
    Dla Nieruchomości w chwili obecnej nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego, ale dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż w momencie
    dokonania sprzedaży nieruchomości plan będzie uchwalony i będzie ona przeznaczona
    pod zabudowę zgodnie art. 2 pkt 33 Ustawy VAT.
    Działka jest wykorzystywana do celów rolniczych. Płody rolne od 2006 r. wykorzystywane
    są wyłącznie na potrzeby własne.
    Obecnie Sprzedający planują sprzedać działki 1, 2, 3, 4 oraz wydzielony fragment działki 5
    (dalej: Nieruchomość). W tym celu Sprzedający w dniu 25 lutego 2022 r. zawarli umowę
    przedwstępną kupna sprzedaży z A. sp. z o.o. (dalej: Kupujący).
    Przedwstępna umowa kupna sprzedaży przewiduje, iż umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta, o ile:
    a) Nieruchomość będzie wolna od wszelkich praw i roszczeń osób trzecich, zakazów,
      obciążeń (w tym hipotek), a także w działach III i IV Księgi Wieczystej Nieruchomości
      nie będzie żadnych wzmianek, zakazów i ostrzeżeń (innych niż wynikające z niniejszej
      Umowy Przedwstępnej);
    b) przez Gminę (...) zostanie uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania
      Przestrzennego zgodnie z założeniami określonymi przez Kupującego;
    c) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję środowiskową dla inwestycji,
      polegającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logistycznego lub
      obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną
      infrastrukturą i obiektami drogowymi („Inwestycja”) - w terminie do dnia 25 sierpnia
      2024 r.;
    d) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany
      i udzielającą pozwolenia na budowę na Przedmiocie Umowy (także w połączeniu z
      innymi nieruchomościami sąsiednimi) Inwestycji, polegającej na wybudowaniu obiektu
      magazynowego, magazynowo-logistycznego lub obiektów usługowych, w zakresie
      dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami drogowymi, opisanego w
      lit. (b) powyżej wraz z wszystkimi niezbędnymi w świetle obowiązujących przepisów
      zgodami, decyzjami i zezwoleniami koniecznymi — do rozpoczęcia budowy zgodnie z
      taką decyzją,
    e) Sprzedający uzyskają ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą na wyłączenie
      części Przedmiotu Umowy stanowiącej użytki rolne z produkcji rolnej lub
      zaświadczenie wydane przez właściwy organ administracyjny, potwierdzające
      wcześniejsze wyłączenie tej części Przedmiotu Umowy z produkcji rolnej lub brak
      konieczności uzyskania takiego zezwolenia w odniesieniu do Przedmiotu Umowy;

    f) oświadczenia Sprzedających zawarte w § 1 ust. 3 niniejszej Umowy będą aktualne - i
      zgodne ze stanem faktycznym i prawnym na dzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej, a
      Sprzedający powtórzą je w Umowie Przyrzeczonej.
    Powyższe warunki zostały przedstawione przez Kupującego.
    Ponadto strony postanowiły, iż powyższe warunki zastrzeżone zostały wyłącznie na
    korzyść Kupującego, który może żądać zawarcia Umowy Przyrzeczonej pomimo
    niespełnienia któregokolwiek z tych warunków.
    Ponadto, w celu umożliwienia Kupującemu przygotowania się do przeprowadzenia
    inwestycji Sprzedający udzielili na jego żądanie pełnomocnictwa przedstawicielowi
    Kupującego do samodzielnego reprezentowania:
    a) przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej w postępowaniach
      administracyjnych (zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji) dotyczących
      postępowania w sprawie uchwalenia, bądź zmiany obowiązującego mpzp), uzyskania
      pozwolenia na budowę dla inwestycji budowlanej zlokalizowanej na Nieruchomości na
      wszystkich lub niektórych nieruchomościach, o zakresie i przedmiocie wg uznania
      pełnomocnika, uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na
      realizacje planowanej przez Kupującego inwestycji, uzyskania pozwoleń wodno-
      prawnych oraz innych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, pozwoleń,
      zezwoleń, zaświadczeń, uzgodnień itp.) związanych z planowaną inwestycją, jak
      również reprezentowania właścicieli ww. Nieruchomości wobec osób fizycznych,
      prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej w
      sprawie uzyskania warunków technicznych dla przyłączy oraz lokalizacji infrastruktury
      technicznej i drogowej, w trakcie realizacji planowanej inwestycji;
    b) składania środków odwoławczych, w tym odwołań od decyzji i zażaleń na
      postanowienia w postępowaniach opisanych w pkt a);
    c) wobec organów administracyjnych oraz geodetów w postępowaniach dotyczących
      podziału nieruchomości i geodezyjnego wydzielenia działek gruntu;
    d) odbioru w imieniu właścicieli ww. nieruchomości wszelkiej korespondencji objętej
      zakresem niniejszego pełnomocnictwa;
    e) dokonania wszelkich czynności, składania i podpisywania wszelkich oświadczeń i pism,
      które mogą okazać się niezbędne do realizacji celu, dla którego udzielono niniejszego
      Pełnomocnictwa.
    Sprzedający udzielili także Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością we
    własnym imieniu i na własną rzecz w szczególności w zakresie:
    1. występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
      elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
      (w tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej na
      działach na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo -produkcyjnych;
    2. składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
      inwestycji planowanej przez Kupującego na działkach, w tym pozwolenia (pozwoleń)
      na rozbiórkę oraz na budowę, jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę;
    3. składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane.
    Przed sprzedażą Nieruchomość zostanie wyłączona z produkcji rolnej (prawdopodobnie
    wniosek o wyłączenie Nieruchomości z produkcji rolnej lub wniosek o wydanie
    zaświadczenia potwierdzającego wcześniejsze wyłączenie Nieruchomości z produkcji
    rolnej lub brak konieczności uzyskania takiego zezwolenia w odniesieniu do

    Nieruchomości złoży Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa), zostanie
    dokonany podział Nieruchomości (prawdopodobnie wniosek o dokonanie podziału złoży
    Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa), zgodnie z granicami uchwalonego
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz planuje złożyć wniosek o
    wydanie decyzji środowiskowej oraz ewentualnie złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na
    budowę (o ile przed sprzedażą zostanie wydana decyzja środowiskowa; jest to mało
    prawdopodobne).
    Dodatkowo Sprzedający oświadczają, że:
    1. Nabywca zgłosił się sam.
    2. W stosunku do Nieruchomości, Sprzedawcy nie prowadzili jakichkolwiek działań
      mających na celu zachęcenie potencjalnego nabywcy do nabycia Nieruchomości, ani
      nie podejmowali jakichkolwiek aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży
      Nieruchomości.
    3. Sprzedający nie zajmowali się obrotem nieruchomościami.
    4. Działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy, ani innych umów o podobnym
      charakterze.
    5. Sprzedający sprzedali ok. 2006 r. 2 działki rolne niezabudowane, ze współwłasności
      małżeńskiej. Działki były otrzymane na podstawie tej samej umowy przekazania
      gospodarstwa rolnego w 1989 r.
    6. Sprzedający prowadzili działalności gospodarczej i nie są czynnymi i zarejestrowanymi
      podatnikami podatku VAT.
    7. Sprzedający nie posiadają obecnie innych nieruchomości, które zamierza sprzedać.
    B. C. jest również współwłaścicielem innych działek, które również będą sprzedawane na
    rzecz tego samego Kupującego.
    W zakresie sprzedaży tej Nieruchomości jest składany odrębny wniosek.
    Kupujący natomiast, po zakupie Nieruchomości oraz innych okolicznych działek planuje ją
    wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Nie została jeszcze
    podjęta decyzja, czy Nieruchomość zostanie sprzedana (jeżeli będzie sprzedana, to nie
    zmieni się nic w budowlach/zabudowaniach), czy będzie wykorzystywana w inny sposób
    (dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż ta ewentualna działalność będzie
    opodatkowana podatkiem VAT) . Kupujący jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym uzupełnieniu wskazali Państwo, że:
    1. Przedmiotem sprzedaży będą działki o numerach: 1, 2, 3, 4 oraz wydzielony fragment
      działki nr 5.
    2. Działki nr 1, 2, i 3 są niezabudowane. Nad działką nr 4 przechodzi linia energetyczna,
      która została wybudowana i jest własnością przedsiębiorstwa przesyłowego. Na
      działce nr 5 w chwili obecnej znajdują się zabudowania, ale wydzielony fragment tej
      działki, który ma być przedmiotem transakcji, będzie niezabudowany.
    3. Działki były od dnia nabycia do chwili obecnej wykorzystywane są przez B. C. dla celów
      rolniczych (do działalności rolniczej). Z płodów rolnych z działek produkowana była
      pasza dla zwierząt. D. C. nie wykorzystywał działek w żaden sposób, również nie
      wykorzystywał do działalności rolniczej, nie dokonywał zbiorów.
    4. Działki były wykorzystywane przez B. C. do 2006 r. wyłącznie do działalności zwolnionej
      od podatku (pasza dla zwierząt, które były sprzedawane). Sprzedaż tych zwierząt była

      zwolniona z VAT. Sprzedaż zwierząt miała miejsce do 2006 r. Od początku nabycia
      działek do chwili obecnej część płodów rolnych wykorzystywana jest również na
      własne potrzeby – jako pasza dla zwierząt wykorzystywanych na swoje potrzeby.
      Od 2006 r. B. C. płody rolne wykorzystuje tylko jako pasza dla zwierząt, na własne
      potrzeby.
      D.C. nie wykorzystuje tych działek.
    5. D. C. nie prowadzi działalności gospodarczej.
    6. B. C. nie prowadzi działalności gospodarczej.
    7. D. C. nie jest i nie był rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z 11 marca
      2004 r. od podatku od towarów i usług.
    8. B. C. do 2006 r. była rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z 11 marca
      2004 r. od podatku od towarów i usług.
    Pytania
    1) Czy sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług?
    2) W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy Kupujący ma prawo do
      odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedających?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Zdaniem Sprzedających, sprzedaż przez nich Nieruchomości nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2) W przypadku uznania, iż sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupujący ma prawo do odliczenia podatku
      naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedających.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikiem podatku od towarów i usług są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelka działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W świetle powyższych regulacji podatnikiem jest więc każdy podmiot, który wykonuje
    działalność gospodarczą, przy czym nie jest ważny cel lub skutek takiej działalności, ale
    musi ona być prowadzona samodzielnie.
    W praktyce stosowania wyżej wymienionych przepisów ujawnił się problem dotyczący
    kryteriów ustalenia podmiotowości prawnopodatkowej w przypadkach odnoszących się
    do zarządu majątkiem prywatnym i granic tego zarządu, poza którymi znajduje się już
    obrót profesjonalny. Problem ten znalazł swoje rozstrzygniecie w orzecznictwie TSUE. W
    kluczowym dla polskiego systemu prawnego wyroku z 15 września 2011 r. Słaby i in.: C-180
    /10, C-181/10, TSUE zauważył, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy
    uznać za objętą podatkiem od towarów i usług na podstawie prawa krajowego państwa
    członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1
    dyrektywy 2006/112/WE niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy
    sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod

    warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Jednocześnie TSUE wskazał, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z VAT i przekształconym wskutek zmiany planu
    zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony
    pod zabudowę, nie można uznać za podatnika VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust.
    1 dyrektywy 2006/112/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w
    celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit 2 dyrektyw 2006/112/WE
    należy uznać ja za podmiot prowadzący działalność gospodarcza w rozumieniu tego
    przepisu, a wiec za podatnika podatku od towarów i usług.
    TSUE stanowisko to konsekwentnie prezentował także w innych orzeczeniach (sprawy: C-
    263/11, C-331/14, C-72/137). Poglądy TSUE zyskały pełna aprobatę Naczelnego Sadu
    Administracyjnego, który wielokrotnie wyrażał pogląd, że stwierdzenie czy dany podmiot
    w odniesieniu do danej czynności, działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy,
    albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych
    wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli.
    W każdej sprawie konieczne jest ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot
    występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do
    wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku
    do tego gruntu. Istotna jest wiec ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika,
    że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się jak handlowiec (wyroki NSA: w
    składzie 7 sędziów z 29 października 2007 r., I FPS 3/07; z 22 października 2013 r., I FSK
    1323/12; z 14 marca 2014 r., I FSK 319/13; z 16 kwietnia 2014 r., I FSK 781/13; z 29 kwietnia
    2014 r., I FSK 621/13; z 11 września 2014 r. I FSK 1352/13; z 3 marca 2015 r., I FSK 1859/13;
    z 8 lipca 2015 r., I FSK 729/14; z 5 czerwca 2019 r., I FSK 983/17; podobnie wyroki WSA: z
    10 października 2013 r., sygn. akt I SA/Po 379/13; z 11 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Ol
    249/19; z 25 września 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 352/2019).
    Jednocześnie sądy administracyjne wypowiadają zgodny pogląd co do tego, że
    ustawodawca polski nie skorzystał z możliwości określonej w art. 12 ust. 1 i ust. 3
    dyrektywy 2006/112/WE umożliwiającej uznanie za podatnika każdego, kto okazjonalnie
    dokonuje transakcji związanej z działalnością gospodarczą w zakresie pojedynczej
    dostawy budynku lub terenu budowlanego (wyroki NSA z: 30 listopada 2011 r., sygn. akt I
    FSK 1684/11; z 9 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1655/11; z 14 maja 2015 r., sygn. akt I
    FSK 382/14).
    Powyższe prowadzi do wniosku, że dokonując oceny zamierzonej sprzedaży gruntu w
    okolicznościach takich jak w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, niezbędne jest
    każdorazowo ustalenie, czy zbywca działał lub będzie działał w ramach zarządu swoim
    majątkiem prywatnym, czy też w celu dokonania tej sprzedaży podjął aktywne działania,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, co – w tym przypadku –
    skutkowałoby koniecznością uznania, że zbycie nastąpiło w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu tego przepisu, a zbywca działał jako podatnik podatku od
    towarów i usług.
    Podejmowane przez Sprzedających działania nie wskazują, że skala ich aktywności w celu
    zbycia Nieruchomości jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami (nie angażując środków podobnych do tych,
    jakie angażują producenci, handlowcy czy usługodawcy). Wskazać należy, iż Sprzedający
    stali się właścicielami na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego i są jej
    właścicielami od wielu lat. Od początku posiadania Nieruchomości Sprzedający nie

    wykonywali żadnych działań, które mogłyby być rozpatrywane jako działania „jak
    profesjonalista”. W szczególności nie były podejmowane żadne działania, które służyłyby
    zwiększeniu wartości Nieruchomości. Wnioskodawcy nie mieli w planach również
    sprzedawać Nieruchomości. To Kupujący sam do nich dotarł.
    O zawodowym charakterze sprzedaży nie może również świadczyć okoliczność udzielenia
    pełnomocnictwa czy zgody na dysponowanie nieruchomością, uzyskanie decyzji
    dotyczącej wyłączenia z produkcji rolnej (lub uzyskania zaświadczenia o braku
    konieczności uzyskania takiej decyzji), czy też dokonanie. W związku z tym, że planowana
    jest duża inwestycja, Kupujący chce mieć pewność, iż będzie ona możliwa do
    przeprowadzenia.
    Dlatego też nie może zostać uznane, za działanie „jak profesjonalista” udzielenie
    pełnomocnictwa/zgody na dysponowanie nieruchomością, podmiotowi, który zamierza
    przeprowadzić inwestycje w celu umożliwienia uzyskania odpowiednich zgód i pozwoleń.
    Wszystkie te działania mają służyć w ogóle możliwości sprzedaży Nieruchomości, a nie
    zwiększeniu ich wartości, czy też w jakikolwiek sposób byłyby związane z zawodowym czy
    profesjonalnym charakterem podejmowanych działań. Innymi słowy, są to działania
    „warunkujące” sprzedaż, bez których nie doszłaby ona do skutku. Naturalnym jest
    bowiem, że w przypadku braku posiadania odpowiednich zgód, decyzji, pozwoleń, itp.
    Kupujący może zrezygnować z zakupu działek. Działania te nie mogą zostać uznane za
    działania „jak podejmowane przez profesjonalistę”, czy też za wskazujące na ich
    „zawodowy” charakter. Trudno za „profesjonalne działanie” uznać bierne oczekiwanie na
    zgłoszenie się chętnego do nabycia działki czy udzielenia mu pełnomocnictwa do
    załatwienia przez niego (nawet w imieniu Sprzedających) podjęcia działań niezbędnych mu
    do celów, dla których zamierza nabyć te działki.
    Podsumowując, zdaniem Sprzedających, w związku ze sprzedażą Nieruchomości,
    dokonują oni zarządu majątkiem osobistym i nie angażują środków podobnych do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Jeżeli zatem
    dokonują oni zarządu majątkiem osobistym, to w związku z tym nie działają oni w
    charakterze podatnika podatku VAT. W związku z tym sprzedaż Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 2
    Z daleko idącej ostrożności, w całości podtrzymując argumentacje wskazaną w pkt 1, w
    przypadku uznania, iż transakcja jednak podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    Kupujący wnosi o potwierdzenie, iż będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedających.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT „W zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.”
    W związku z tym, że Kupujący zamierza Nieruchomość wykorzystywać do działalności
    opodatkowanej (sprzedaż lub inna, opodatkowana działalność), zakup tych działek przez
    kupującego, będzie związany z jego sprzedażą opodatkowaną. Mając na uwadze
    powyższe, w przypadku uznania, iż sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym w zakresie braku uznania
    Sprzedających za podatników podatku VAT w związku ze sprzedażą Nieruchomości

    składającej się z działek nr 1, 2, 3, 4 oraz wydzielonego fragmentu działki nr 5, a tym
    samym braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży ww. Nieruchomości jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.

    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie udziałów w
    nieruchomościach gruntowych (działce), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik podatku
    VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.

    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności

    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży Działek,
    Sprzedający podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Sprzedającego za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:
      „(...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
      z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że
      sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma
      charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może
      stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
      które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
      stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
      sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie
      okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w
      celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
      takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały ani
      wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
      bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.

    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Sprzedający podjęli/podejmą w odniesieniu do działek nr 1, 2, 3, 4 oraz wydzielonego
    fragmentu działki nr 5, składających się na sprzedawaną Nieruchomość.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        Sprzedający są współwłaścicielami we współwłasności małżeńskiej działek
        oznaczonych numerami 1, 2, 3, 4 i 5, ale przedmiotem sprzedaży będą działki nr 1,
        2, 3, 4 oraz wydzielony fragment działki nr 5,
        działki 1, 2, i 3 są niezabudowane, nad działką nr 4 przechodzi linia energetyczna,
        która została wybudowana i jest własnością przedsiębiorstwa przesyłowego, na
        działce nr 5 w chwili obecnej znajdują się zabudowania, ale wydzielony fragment tej
        działki, który ma być przedmiotem transakcji, będzie niezabudowany,
        Sprzedający Nieruchomość otrzymali na mocy umowy przekazania gospodarstwa
        rolnego w 1989 r.,
        dla Nieruchomości w chwili obecnej nie obowiązuje miejscowy plan
        zagospodarowania przestrzennego, ale dla celów niniejszego wniosku należy
        przyjąć, iż w momencie dokonania sprzedaży Nieruchomości plan będzie
        uchwalony i będzie ona przeznaczona pod zabudowę zgodnie art. 2 pkt 33 Ustawy
        VAT,
        działki były/są od dnia nabycia do chwili obecnej wykorzystywane przez B. C. dla
        celów rolniczych (do działalności rolniczej), do 2006 r. wyłącznie do działalności

        zwolnionej od podatku (pasza dla zwierząt, które były sprzedawane), sprzedaż tych
        zwierząt była zwolniona z VAT i miała miejsce do 2006 r., B. C. do 2006 r. była
        rolnikiem ryczałtowym w myśl przepisów ustawy o VAT, od 2006 r. B. C. płody rolne
        wykorzystuje tylko jako pasza dla zwierząt, na własne potrzeby,
        D. C. nie wykorzystywał działek w żaden sposób, również nie wykorzystywał do
        działalności rolniczej, nie dokonywał zbiorów, nie jest i nie był rolnikiem
        ryczałtowym,
        obecnie oboje Sprzedający nie prowadzą działalności gospodarczej, nie są
        czynnymi i zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT.
        Sprzedający nie posiadają obecnie innych nieruchomości, które zamierzają
        sprzedać, a B. C. jest również współwłaścicielem innych działek, które również będą
        sprzedawane na rzecz tego samego Kupującego,
        Sprzedający nie zajmowali się obrotem nieruchomościami,
        działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy, ani innych umów o
        podobnym charakterze,
        w stosunku do Nieruchomości, Sprzedający nie prowadzili jakichkolwiek działań
        mających na celu zachęcenie potencjalnego nabywcy do nabycia Nieruchomości,
        ani nie podejmowali jakichkolwiek aktywnych działań marketingowych w celu
        sprzedaży Nieruchomości,
        Nabywca zgłosił się sam.
    Sprzedający w celu sprzedaży Nieruchomości w dniu 25 lutego 2022 r. zawarli umowę
    przedwstępną sprzedaży z Kupującym.
    Przedwstępna umowa sprzedaży przewiduje, iż umowa przyrzeczona zostanie zawarta, o
    ile:
    a) Nieruchomość będzie wolna od wszelkich praw i roszczeń osób trzecich, zakazów,
      obciążeń (w tym hipotek), a także w działach III i IV Księgi Wieczystej Nieruchomości
      nie będzie żadnych wzmianek, zakazów i ostrzeżeń (innych niż wynikające z niniejszej
      Umowy Przedwstępnej);
    b) przez Gminę (...) zostanie uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania
      Przestrzennego zgodnie z założeniami określonymi przez Kupującego;
    c) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję środowiskową dla inwestycji,
      polegającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logistycznego lub
      obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną
      infrastrukturą i obiektami drogowymi („Inwestycja”) - w terminie do dnia 25 sierpnia
      2024 r.;
    d) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany
      i udzielającą pozwolenia na budowę na Przedmiocie Umowy (także w połączeniu z
      innymi nieruchomościami sąsiednimi) Inwestycji, polegającej na wybudowaniu obiektu
      magazynowego, magazynowo-logistycznego lub obiektów usługowych, w zakresie
      dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami drogowymi, opisanego w
      lit. (b) powyżej wraz z wszystkimi niezbędnymi w świetle obowiązujących przepisów
      zgodami, decyzjami i zezwoleniami koniecznymi do rozpoczęcia budowy zgodnie z
      taką decyzją;

    e) Sprzedający uzyskają ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą na wyłączenie
      części Przedmiotu Umowy stanowiącej użytki rolne z produkcji rolnej lub
      zaświadczenie wydane przez właściwy organ administracyjny, potwierdzające
      wcześniejsze wyłączenie tej części Przedmiotu Umowy z produkcji rolnej lub brak
      konieczności uzyskania takiego zezwolenia w odniesieniu do Przedmiotu Umowy;
    f) oświadczenia Sprzedających zawarte w § 1 ust. 3 niniejszej Umowy będą aktualne i
      zgodne ze stanem faktycznym i prawnym na dzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej, a
      Sprzedający powtórzą je w Umowie Przyrzeczonej.
    Ponadto, w celu umożliwienia Kupującemu przygotowania się do przeprowadzenia
    inwestycji Sprzedający udzielili na jego żądanie pełnomocnictwa przedstawicielowi
    Kupującego do samodzielnego reprezentowania:
    a) przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej w postępowaniach
      administracyjnych (zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji) dotyczących
      postępowania w sprawie uchwalenia, bądź zmiany obowiązującego mpzp), uzyskania
      pozwolenia na budowę dla inwestycji budowlanej zlokalizowanej na Nieruchomości na
      wszystkich lub niektórych nieruchomościach, o zakresie i przedmiocie wg uznania
      pełnomocnika, uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgody na
      realizację planowanej przez Kupującego inwestycji, uzyskania pozwoleń wodno-
      prawnych oraz innych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, pozwoleń,
      zezwoleń, zaświadczeń, uzgodnień itp.) związanych z planowaną inwestycja, jak
      również reprezentowania właścicieli ww. nieruchomości wobec osób fizycznych,
      prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej w
      sprawie uzyskania warunków technicznych dla przyłączy oraz lokalizacji infrastruktury
      technicznej i drogowej, w trakcie realizacji planowanej inwestycji;
    b) składania środków odwoławczych, w tym odwołań od decyzji i zażaleń na
      postanowienia w postępowaniach opisanych w pkt a);
    c) wobec organów administracyjnych oraz geodetów w postępowaniach dotyczących
      podziału nieruchomości i geodezyjnego wydzielenia działek gruntu;
    d) odbioru w imieniu właścicieli ww. nieruchomości wszelkiej korespondencji objętej
      zakresem niniejszego pełnomocnictwa;
    e) dokonania wszelkich czynności, składania i podpisywania wszelkich oświadczeń i pism,
      które mogą okazać się niezbędne do realizacji celu, dla którego udzielono niniejszego
      pełnomocnictwa.
    Sprzedający udzielili także Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością we
    własnym imieniu i na własną rzecz w szczególności w zakresie:
    1) występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
      elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
      (w tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej na
      działach na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo-produkcyjnych;
    2) składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
      inwestycji planowanej przez Kupującego na działkach, w tym pozwolenia (pozwoleń)
      na rozbiórkę oraz na budowę jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę;
    3) składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane.
    Przed sprzedażą Nieruchomość zostanie wyłączona z produkcji rolnej (prawdopodobnie
    wniosek złoży Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa) oraz planuje złożyć
    wniosek o wydanie decyzji środowiskowej oraz ewentualnie złożyć wniosek o wydanie
    pozwolenia na budowę (o ile przed sprzedażą zostanie wydana decyzja środowiskowa).

    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż działek nr 1, 2, 3, 4 oraz
    wydzielonego fragmentu działki nr 5 będzie stanowić czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT, co wpłynie na uznanie Sprzedających z tytułu tej
    transakcji za podatników podatku VAT, a w konsekwencji czy Państwu jako Kupującemu
    ww. Nieruchomość będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż Nieruchomości obejmującej działki nr 1, 2, 3, 4 oraz
    wydzielony fragment działki nr 5 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności Sprzedający będą spełniali
    przesłanki do uznania ich za podatników podatku od towarów i usług.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania, należy
    wskazać, że doszło do udzielenia Państwu pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedających w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, koniecznych dla uzyskania decyzji i pozwoleń dla inwestycji polegającej na
    wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logistycznego lub obiektów
    usługowych wraz z niezbędna infrastrukturą zgodnie z Państwa planami inwestycyjnymi.
    Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem zawarcia właściwej umowy sprzedaży.
    Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem ostatecznej
    umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie Państwu pełnomocnictwa umożliwiającego
    podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do Państwa potrzeb nie jest
    staraniem Sprzedających, którzy przykładowo starają się uzyskać warunki techniczne
    przyłączenia do sieci, czy uzyskać określone pozwolenia i decyzje, aby przedmiot
    sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że Kupujący sam się zgłosił do Sprzedających -
    właścicieli działek nr 1, 2, 3, 4 i 5. Sprzedający nie musieli już podejmować działań, aby
    zachęcić kogokolwiek do nabycia Nieruchomości obejmującej ww. działki. Skutki prawne
    czynności wykonanych przez pełnomocnika (przedstawiciela Kupującego) w sensie
    prawnym rzeczywiście dotyczą współwłaścicieli gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.).
    Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właścicieli podejmowanymi w tym celu,
    aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla
    potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę. Należy podkreślić, że Sprzedający w
    stosunku do Nieruchomości nie prowadzili jakichkolwiek działań mających na celu
    zachęcenie potencjalnego Nabywcy do nabycia Nieruchomości. Działki zostały nabyte
    przez Sprzedających w 1989 r. w drodze przekazania gospodarstwa rolnego. Działki nie
    były przedmiotem umowy dzierżawy, najmu, czy innych umów o podobnym charakterze.
    Nieruchomość do 2006 r. była wykorzystywana wyłącznie przez B. C. do działalności
    rolniczej, zwolnionej od podatku VAT, była do 2006 r. rolnikiem ryczałtowym. Od 2006 r.
    Nieruchomość jest wykorzystywana rolniczo, ale wyłącznie na własne cele Sprzedających,
    bowiem uzyskiwane z niej płody rolne wykorzystywane są tylko jako pasza dla zwierząt, na
    własne potrzeby. Sprzedający obecnie nie prowadzą działalności gospodarczej, nie są
    czynnymi i zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT i nie zajmowali się obrotem
    nieruchomościami.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    Nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądza, iż sprzedaż ww.
    działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający nie podjęli takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że aktywność
    Sprzedających w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem w sprawach połączonych
    TSUE C-180/10, C-181/10.
    Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w
    związku ze sprzedażą Nieruchomości składającej się z działek nr 1, 2, 3, 4 oraz

    wydzielonego fragmentu działki nr 5 oboje Sprzedający wystąpią w charakterze
    podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Sprzedających należą zatem do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, Sprzedający będą
    korzystali z przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku
    od towarów i usług nie mają zastosowania.
    Zatem dokonując sprzedaży opisanej Nieruchomości Sprzedający będą korzystać z
    przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Sprzedających cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
    Dodatkowo oczekiwali Państwo odpowiedzi na pytanie nr 2 dotyczące prawa Kupującego
    – A. sp. z o.o. do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem Nieruchomości jedynie w
    sytuacji uznania Sprzedających za podatników podatku VAT z tytułu tej transakcji i
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług tej dostawy. W wydanej interpretacji
    uznaliśmy, że Sprzedający z tytułu dostawy Nieruchomości nie będą działali jako podatnicy
    podatku VAT, zatem transakcja sprzedaży na rzecz Kupującego nie będzie stanowiła
    czynności podlegającej opodatkowaniu i w związku z powyższym odstąpiłem od
    odpowiedzi na pytanie nr 2 zadane w złożonym wniosku, a odnoszące się do skutków w
    podatku VAT dla Kupującego – A. sp. z o.o.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W tym miejscu wskazuję, że Państwa wniosek wypełnia znamiona wniosku wspólnego,
    gdyż przedstawiony we wniosku problem dotyczy sfery opodatkowania lub ewentualnego
    opodatkowania Zainteresowanych uczestniczących w tym samym zdarzeniu przyszłym
    pomimo uznania, że z tytułu transakcji sprzedaży Nieruchomości Sprzedający nie
    występują w charakterze podatników podatku VAT.
    Zgodnie z art. 14b § 3 w z. z art. 14r Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową
    interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-

    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji
    indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i 14r
    Ordynacji podatkowej.