Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.175.2018.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją Projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; proporcja; termomodernizacja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2018 r. (data wpływu 16 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją Projektu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją Projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina Miasto A (dalej jako Miasto, Gmina) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się wraz z jednostkami organizacyjnymi utworzonymi przez Miasto. Miasto wykonuje przede wszystkim tzw. zadania własne nałożone odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostało powołane.

Gmina jest właścicielem m.in. dwóch budynków użyteczności publicznej (budynek Urzędu Miejskiego, który stanowi zasadniczy obiekt siedziby Urzędu (dalej jako Budynek 1) oraz budynek nazwany Salą sesyjną mieszczący się w pobliżu pierwszego, w którym odbywają się głównie posiedzenia organu uchwałodawczego Gminy – Rady Miejskiej (dalej jako Budynek 2, a łącznie jako Budynki). Budynki figurują w ewidencji środków trwałych Gminy. W Budynkach Urząd Miejski realizuje zadania ustawowe z zakresu działalności Miasta, wynikające głównie z ustawy o samorządzie gminnym. Na gruncie uptu wykonywane zadania Miasta mają status czynności nie podlegających VAT oraz w części dokonywanej w oparciu o umowy cywilnoprawne opodatkowanych VAT (zwolnionych przedmiotowo i objętych poszczególnymi stawkami VAT).

W Budynku 1 – poza siedzibą Urzędu Miasta – wynajmowane są także niewielkie pomieszczenia na rzecz 1., Banku (który jednocześnie prowadzi bankową obsługę Gminy oraz jej jednostek organizacyjnych, a także obsługę kasową w budynku Urzędu Miejskiego), pomieszczenia na rzecz Powiatowego A. z przeznaczeniem na biura, a także lokal mieszkalny z przeznaczeniem dla dozorcy zatrudnionego w Urzędzie Miejskim, pomieszczenia z przeznaczeniem na garaż (3 pomieszczenia zajmowane przez: Powiatowy A., Powiatowy B, Wojewódzki C.).

W Budynku 2 znajdują się pomieszczenia wykorzystywane dla potrzeb Urzędu Miejskiego (pomieszczenia biurowe) oraz sala, w której odbywają się posiedzenia Rady Miejskiej, szkolenia oraz spotkania w przedmiocie działalności Miasta (sala nie jest udostępniana odpłatnie), a także znajduje się pomieszczenie użytkowe, w którym do 31 grudnia 2017 roku placówkę prowadził Bank (w oparciu o umowę najmu obowiązującą do tej daty), obecnie pomieszczenie nie jest wynajmowane i będzie wykorzystywane także dla potrzeb statutowej działalności Miasta (Urzędu Miasta).

Po przeprowadzeniu modernizacji w budynku planuje się ulokowanie biur oraz Sali posiedzeń Rady Miejskiej oraz komórek merytorycznych Urzędu Miejskiego zajmujących się realizacją zadań prospołecznych bądź bezpośrednią współpracą z organizacjami pozarządowymi. Nie przewiduje się komercyjnego najmu pomieszczeń, ani użyczania pomieszczeń podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą.

Powierzchnia wynajmowanych w Budynku 1 pomieszczeń stanowi nieznaczny odsetek w stosunku do powierzchni całkowitej Budynku. W przypadku Budynku 1 najem stanowi mniej niż 7,01% w stosunku do powierzchni całkowitej budynku. W przypadku Budynku 2 najem obecnie nie występuje i jak wspomniano nie planuje się w nim działalności opodatkowanej VAT.

Budynki – o przeznaczeniu użyteczności publicznej – mają zostać objęte termomodernizacją (dalej jako Zadanie, Inwestycja). W związku z powyższym Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach instrumentu z Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa 3 – Energia, Działanie 3.2 – Poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym i mieszkaniowym, Poddziałanie 3.2.4 Poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym w ramach dla rozwoju … pn. „ \`(...)\` ”.

Cały projekt będzie generował dochody, które będą stanowić sprzedaż nieopodatkowaną, zwolnioną oraz w znikomym stopniu opodatkowaną.

Produktami projektu planowanymi do osiągnięcia będą:

*   liczba zmodernizowanych energetycznie budynków – 2 szt. w 2019 r.;
*   liczba wybudowanych jednostek energii elektrycznej z OZE – 1 szt. w 2019 r.;
*   powierzchnia użytkowa budynków poddanych termomodernizacji – \`(...)\` m2 w 2019 r.

Zakres projektu obejmuje m.in. następujące prace:

1.  W Budynku 1:
    *   ocieplenie ścian zewnętrznych i dachu,
    *   wykonanie instalacji fotowoltaicznej,
    *   wykonanie systemu ogrzewania w okresach przejściowych,
    *   wykonanie wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej.
2.  W Budynku 2:
    *   częściowa wymiana stolarki okiennej i drzwiowej,
    *   ocieplenie ścian zewnętrznych i dachu,
    *   wykonanie wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej,
    *   odtworzenie sufitu podwieszanego i instalacji oświetlenia oraz wykonanie zasilania central wentylacyjnych.

Zakres robót został tak dobrany, aby obniżyć zapotrzebowanie na energię cieplną potrzebną do ogrzania Budynków, a w następstwie zmniejszyć koszty eksploatacyjne energii cieplnej. Dzięki projektowi poprawi się jakość energetyczna Budynków, a także ergonomii miejsc pracy w UM, tj. zarówno zimą jak i latem w budynku będzie panowała prawidłowa temperatura w środowisku pracy stwarzająca stan tzw. optymalnej zdolności do efektywnego wykonywania powierzonych zadań pracownikom UM. Bezpośrednio przełoży się to także na komfort obywateli załatwiających sprawy urzędowe.

W związku z realizacją Projektu, Gmina będzie dokonywała zakupu towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi na Gminę.

Zgodnie z Regulaminem Konkursu Oś Priorytetowa 3 – Energia, Działanie 3.2 – Poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym i mieszkaniowym, Poddziałanie 3.2.4 Poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym w ramach … dla rozwoju … (część III.D pkt 2 lit. g) - „podatek VAT będzie mógł być kwalifkowalny jedynie w przypadku, gdy Wnioskodawca nie będzie miał prawnej możliwości jego odzyskania (nabyte aktywa oraz wybudowana infrastruktura nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT), a także nabyte aktywa oraz wybudowana infrastruktura nie będą udostępnione innym podmiotom do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT”.

Z pozyskanej informacji mailowej z Urzędu Marszałkowskiego Województwa wynika, że nie ma możliwości zakwalifikowania podatku VAT w części.

Ponadto Regulamin przewiduje w części III B pkt 2, lit. d, że wsparciem można objąć także projekty realizowane w budynkach użyteczności publicznej, w których do 15% powierzchni całkowitej budynku służy prowadzeniu działalności gospodarczej lub jest przeznaczona na cele mieszkaniowe. Wydatki z tym związane nie stanowią kosztów kwalifikowalnych.

We wniosku o dofinansowanie Gmina zakwalifikowała VAT jako koszt kwalifikowalny, bowiem Inwestycja dotyczy Budynków, w których Miasto realizuje przede wszystkim działalność ustawową, a ich ulepszenie w ramach planowanych wydatków majątkowych zasadniczo dotyczyć będzie publicznej funkcji tychże obiektów. Gmina zdecydowała także o złożeniu wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy w związku z realizacją Projektu Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących czynione wydatki majątkowe? Jeśli tak, to w jakim zakresie?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją Projektu, Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących czynione wydatki majątkowe.

Art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku z faktur zakupowych winien spełniać przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przepisy z art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 i art. 91 ustawy o VAT nakładają na podatnika wyodrębnienie z kwot podatku naliczonego kwot podatku niezwiązanych z działalnością gospodarczą tzw. prewspółczynnikiem. Natomiast w przypadku, gdy podatnik wykonuje w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane i zwolnione stosuje się do zasad określonych w art. 90 ustawy o VAT.

W związku z realizacją Projektu, Gmina będzie dokonywała zakupu towarów usług udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi na Gminę.

Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Projektu tj. wydatków majątkowych stanowiących ulepszenie środków trwałych, ponieważ nie zostanie spełniony podstawowy warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) tj. związek nabytych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Zdaniem Gminy związek nabywanych towarów inwestycyjnych w Projekcie nie jest bezpośredni z czynnościami opodatkowanymi w Gminie. Wobec powyższego nie będzie miał zastosowania art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ustawy o VAT. Gmina realizuje bowiem Inwestycję przede wszystkim jako organ władzy publicznej.

Gmina realizuje zadania nałożone przepisami prawa, przede wszystkim ustawy o samorządzie gminnym. Zarówno Budynek 1 jak i Budynek 2 są budynkami użyteczności publicznej, przeznaczonymi przede wszystkim do realizacji zadań własnych Gminy, zadań publicznych w oparciu o reżim publicznoprawny (prawa administracyjnego). Udostępnianie odpłatnie pomieszczeń w Budynku 1 na podstawie umów cywilnoprawnych jest znikome. Składając wniosek o dofinansowanie w ramach projektu „ \`(...)\` ” Gmina uznała, iż intencją Gminy jest dbałość o obiekty użyteczności publicznej, umożliwiające realizację ustawową działalności Miasta, tym samym Gminie nie przysługuje prawo odliczenia VAT tytułem czynionych wydatków majątkowych.

Odmiennie natomiast winno być rozpatrywane prawo odliczenia VAT wobec wydatków bieżących (nie inwestycyjnych) związanych z Budynkami (np. wydatki na opłaty eksploatacyjne związane z utrzymaniem bieżącym Budynków), bowiem ideą ich wydatkowania jest realizacja bieżących potrzeb Miasta, które występuje również w funkcji podatnika VAT czynnego, a tym samym istnieje związek tychże wydatków z działalnością opodatkowaną VAT. W tej sytuacji wydatki bieżące winny być rozliczane odpowiednio pre- i współczynnikiem VAT.

Identyczna linia wykładni ukształtowana została w orzecznictwie sądowym, które akcentuje brak prawa odliczenia VAT przy wydatkach majątkowych czynionych w ramach statusu organu władzy publicznej. Tym samym charakter wydatków majątkowych dokonywanych w ramach Projektu oraz znikome bezpośrednie wykorzystanie Budynku 1 do czynności odpłatnego udostępnienia, stanowią o braku prawa odliczenia VAT.

Mając powyższe na uwadze Gmina stoi na stanowisku, że działalność podstawowa Gminy jest działalnością dominującą (ok. 93%), co przesądza, że Gmina nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT realizując Projekt i nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu przedmiotowej inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Zauważyć należy, że powołany art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż ta działalność.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem od towarów i usług. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2a ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w sytuacjach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia podatku. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Ponadto należy wskazać, że wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte oraz art. 90 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3 ustawy).

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, wynika, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem jednostka samorządu terytorialnego działa w charakterze podatnika wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast, w zakresie realizacji zadań własnych (działalności publicznoprawnej) Gmina nie jest uznawana za podatnika, tym samym nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się wraz z jednostkami organizacyjnymi utworzonymi przez Miasto. Miasto wykonuje przede wszystkim tzw. zadania własne nałożone odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostało powołane.

Gmina jest właścicielem m.in. dwóch budynków użyteczności publicznej (budynek Urzędu Miejskiego, który stanowi zasadniczy obiekt siedziby Urzędu (dalej jako Budynek 1) oraz budynek nazwany Salą sesyjną mieszczący się w pobliżu pierwszego, w którym odbywają się głównie posiedzenia organu uchwałodawczego Gminy – Rady Miejskiej (dalej jako Budynek 2, a łącznie jako Budynki). Budynki figurują w ewidencji środków trwałych Gminy. W Budynkach Urząd Miejski realizuje zadania ustawowe z zakresu działalności Miasta, wynikające głównie z ustawy o samorządzie gminnym. Na gruncie uptu wykonywane zadania Miasta mają status czynności nie podlegających VAT oraz w części dokonywanej w oparciu o umowy cywilnoprawne opodatkowanych VAT (zwolnionych przedmiotowo i objętych poszczególnymi stawkami VAT).

W Budynku 1 – poza siedzibą Urzędu Miasta – wynajmowane są także niewielkie pomieszczenia na rzecz .1., Banku.(który jednocześnie prowadzi bankową obsługę Gminy oraz jej jednostek organizacyjnych, a także obsługę kasową w budynku Urzędu Miejskiego), pomieszczenia na rzecz Powiatowego A. z przeznaczeniem na biura, a także lokal mieszkalny z przeznaczeniem dla dozorcy zatrudnionego w Urzędzie Miejskim, pomieszczenia z przeznaczeniem na garaż (3 pomieszczenia zajmowane przez: Powiatowy A., Powiatowy B. Wojewódzki C.).

W Budynku 2 znajdują się pomieszczenia wykorzystywane dla potrzeb Urzędu Miejskiego (pomieszczenia biurowe) oraz sala, w której odbywają się posiedzenia Rady Miejskiej, szkolenia oraz spotkania w przedmiocie działalności Miasta (sala nie jest udostępniana odpłatnie), a także znajduje się pomieszczenie użytkowe, w którym do 31 grudnia 2017 roku placówkę prowadził Bank \`(...)\`(w oparciu o umowę najmu obowiązującą do tej daty), obecnie pomieszczenie nie jest wynajmowane i będzie wykorzystywane także dla potrzeb statutowej działalności Miasta (Urzędu Miasta). Po przeprowadzeniu modernizacji w budynku planuje się ulokowanie biur oraz Sali posiedzeń Rady Miejskiej oraz komórek merytorycznych Urzędu Miejskiego zajmujących się realizacją zadań prospołecznych bądź bezpośrednią współpracą z organizacjami pozarządowymi. Nie przewiduje się komercyjnego najmu pomieszczeń, ani użyczania pomieszczeń podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą.

Powierzchnia wynajmowanych w Budynku 1 pomieszczeń stanowi nieznaczny odsetek w stosunku do powierzchni całkowitej Budynku. W przypadku Budynku 1 najem stanowi mniej niż 7,01% w stosunku do powierzchni całkowitej budynku. W przypadku Budynku 2 najem obecnie nie występuje i jak wspomniano nie planuje się w nim działalności opodatkowanej VAT. Cały projekt będzie generował dochody, które będą stanowić sprzedaż nieopodatkowaną, zwolnioną oraz w znikomym stopniu opodatkowaną.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w związku z realizacją Projektu przysługiwać mu będzie prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących czynione wydatki majątkowe oraz jeśli tak, to w jakim zakresie.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Istotna jest intencja nabycia, jeśli dany towar/usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy (art. 88 cyt. ustawy) lub aktów wykonawczych.

W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji pojęcia „zamiar” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności. Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Wskazać należy, że w odniesieniu do Budynków wskazanych we wniosku warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – w Budynkach Urząd Miejski realizuje zadania ustawowe z zakresu działalności Miasta, wynikające głównie z ustawy o samorządzie gminnym, które na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mają status czynności nie podlegających VAT oraz w części dokonywanej w oparciu o umowy cywilnoprawne opodatkowanych VAT (zwolnionych przedmiotowo i objętych poszczególnymi stawkami VAT), a cały projekt będzie generował dochody, które będą stanowić sprzedaż nieopodatkowaną, zwolnioną oraz w znikomym stopniu opodatkowaną.

W tym miejscu należy zauważyć, że Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT. Jednocześnie z przepisów tych wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zatem – jak wskazał we wniosku Zainteresowany – przedmiotowe Budynki wykorzystywane są do wszystkich zakresów jego działalności tj. działalności gospodarczej (czynności opodatkowane i zwolnione) oraz działalności innej niż gospodarcza. W sytuacji, gdy Wnioskodawca dokonuje nabycia towarów i usług, które wykorzystywane będą zarówno do celów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (czynności opodatkowane i zwolnione z podatku VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu), w pierwszej kolejności jego obowiązkiem jest przypisanie kwoty podatku naliczonego do celów działalności gospodarczej z zastosowaniem art. 86 ust. 2a-2h ustawy. Ponadto należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy u Wnioskodawcy w ramach działalności gospodarczej, oprócz czynności opodatkowanych, występują także czynności zwolnione od podatku, celem obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zastosowanie znajdzie również proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy.

W konsekwencji Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakupy związane z Termomodernizacją Urzędu Miejskiego i Sali sesyjnej w zakresie, w jakim zakupy te będą miały związek z wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 1 i art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ustawy.

Zatem wbrew twierdzeniu Gminy, przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących czynione wydatki majątkowe w związku z realizacją Projektu, w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są związane ze sprzedażą opodatkowaną.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Ponadto należy wskazać, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Tut. organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.