Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1191/12-5/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-02-25
Teza: Usługi związane z udostępnianiem kortów tenisowych i organizacją turniejów tenisowych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sport; sport-klub sportowy; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku sygnowanym datą 1 października 2012 r. (data wpływu 26 listopada 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 lutego 2013 r. (data wpływu 15 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży karnetów upoważniających do korzystania z kortów tenisowych firmom (pracodawcom), które następnie zostały przekazane nieodpłatnie pracownikom – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży karnetów upoważniających do korzystania z kortów tenisowych firmom (pracodawcom), które następnie zostały przekazane nieodpłatnie pracownikom. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 lutego 2013 r. (data wpływu 15 lutego 2013 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem kortów tenisowych i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie nauki gry w tenisa ziemnego, udostępnianiem kortów tenisowych na podstawie wykupionych karnetów lub biletów przez osoby fizyczne lub firmy, które organizują turnieje tenisowe bądź też wykupują karnety dla swoich pracowników. Spółka organizuje również turnieje tenisowe na rzecz „A”. Wszystkie wymienione obszary aktywności gospodarczej stanowią główne źródło dochodu firmy. W związku z świadczeniem tak szerokiego zakresu usług na rzecz różnych podmiotów Spółka powzięła wątpliwości co do wysokości stawki podatku od towarów i usług poszczególnych usług.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż odnosząc się do kwestii klasyfikacji statystycznej świadczonych usług w zakresie organizacji turniejów tenisa według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), zdaniem Wnioskodawcy, klasyfikacja statystyczna jest taka sama jak w pozostałych pytaniach, tj. 93.11.10.0, bowiem obejmuje ona m.in.:

*   usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe itp.,
*   usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni,
*   usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych.

Mając na uwadze powyższy wykaz, turniej tenisa należy zakwalifikować do usług związanych z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych. Usługobiorcą przedmiotowych usług polegających na organizacji turniejów tenisa jest w głównej mierze „A”, który posiada status stowarzyszenia – wpisany przez Sąd Rejonowy do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Drugą kategorię podmiotów stanowią indywidualne osoby fizyczne oraz inne osoby prawne organizujące turnieje we własnym zakresie w wersji open, tj. dla wszystkich zainteresowanych. Uczestnictwo w takich turniejach podlega tzw. wpisowemu, które jest pokrywane przez ww. podmioty.

Jeżeli Wnioskodawca organizuje turniej na rzecz „A” to koszty organizacji turnieju tenisa pokrywane są częściowo przez „A” oraz z wpisowego pobieranego od uczestników turnieju. Reszta kosztów pokrywana jest przez Wnioskodawcę, ponieważ organizacja tego typu turniejów jest dla Wnioskodawcy działalnością promocyjno-marketingową (reklamą). Jeżeli Wnioskodawca organizuje turnieje typu open, wówczas pobierane jest wpisowe od uczestników (osób fizycznych bądź osób prawnych), które ma pokrywać koszty organizacji tego turnieju.

Wpisowe jest przychodem dla Wnioskodawcy, z którego pokrywane są koszty organizacyjne i inne koszty związane z działalnością Wnioskodawcy. W przypadku, gdy koszty są niższe od przychodów, różnica jest wynagrodzeniem Wnioskodawcy, które zostaje przeznaczone na inwestycje związane z infrastrukturą sportową.

W związku z organizacją turnieju tenisa Wnioskodawca świadczy w szczególności następujące usługi: udostępnia korty do gry w tenisa, zapewnia obsługę sędziowską. Ponadto Wnioskodawca zobowiązany jest do zapewnienia obsługi medycznej. W zakresie obowiązków Wnioskodawcy jest również dostarczenie dyplomów, medali i pucharów.

Jeśli chodzi o organizację turniejów na rzecz „A” lub turniejów typu „open”, są ściśle związane ze sportem i wychowaniem fizycznym. Tym bardziej, że „A” posiada status stowarzyszenia i jest związkiem sportowym, którego głównym celem jest propagowanie i rozwijanie polskiego tenisa ziemnego. W tym zakresie Wnioskodawca spełnia kryteria określone w art. 43 ust. 1 pkt 32 u.p.t.u.

Wnioskodawca jest klubem sportowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2010 r. Nr 127, poz. 857) działającym w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy. Organizacja turniejów na rzecz „A” lub turniejów typu „open” jest ściśle związana ze sportem i wychowaniem fizycznym. W zakresie organizacji turniejów, Wnioskodawca nie nastawia się na osiąganie zysków. Przedmiotowe usługi są świadczone na rzecz osób uprawiających sport oraz na rzecz podmiotu uczestniczącego w wychowaniu fizycznym, tj. „A”. Zysk z tytułu organizacji turniejów jest sporadyczny i jest przeznaczany na poprawę infrastruktury celem zapewnienia lepszej obsługi w zakresie świadczonych usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż karnetów firmom (pracodawcom), które następnie zostały przekazane nieodpłatnie pracownikom (według GUS jest to PKWiU 93.11.10.0, poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy o VAT w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT) winna być opodatkowana stawką 8% VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W tym miejscu wskazać należy, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. klasyfikacja statystyczna towarów i usług jest dokonywana na podstawie rozporządzenia z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 29 października 2008 r. w PKWiU w grupowaniu 93.11.10.0 wymienione zostały „usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. l09 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ww. ustawy z dnia 26 listopada 2010 r., zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono usługi o symbolu PKWiU 93.11.10.0 „usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

Mając na uwadze wyżej przytoczone regulacje prawne, zdaniem Wnioskodawcy, usługa polegająca na udostępnieniu obiektu, tj. kortu tenisowego, po wykupieniu wstępu (np. biletu wstępu, karnetu) przez kluby sportowe, osoby fizyczne, podmioty gospodarcze i inne jednostki organizacyjne (w tym „A”), dla swoich uczniów, pracowników i członków udostępnienie obiektu sportowego w celu jego wykorzystania zgodnie z jego charakterem (PKWiU 2008 93.11.10.0 „usługi związane z działalnością obiektów sportowych”), jest opodatkowana stawką VAT 8%, na podstawie poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy oraz art. 146a pkt 2 do ustawy o podatku od towarów i usług. Analogiczna sytuacja – zdaniem pełnomocnika Spółki – będzie miała miejsce w sytuacji udostępnienia obiektu w celu zorganizowania turnieju tenisowego przez „A”, tzn. usługa taka będzie opodatkowana stawką 8% VAT.

Takiej samej stawce podatku VAT (również zgodnie z poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy oraz art. 146a pkt 2 do ustawy o podatku od towarów i usług) podlegają opłaty związane z lekcjami gry w tenisa, będą one opodatkowane stawką VAT 8%, gdyż ta usługa nie może zostać zrealizowana bez udostępnienia obiektu sportowego, tj. kortu tenisowego.

Odnosząc się do kwestii organizowania przez Spółkę turniejów tenisowych należy wskazać, iż w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług w poz. 185 wymieniono: „wstęp na imprezy sportowe”, tak więc wszelkie opłaty pobierane od uczestników turniejów tenisowych będą podlegały opodatkowaniu stawką VAT 8%.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w podobnych stanach faktycznych organy podatkowe wydawały korzystne dla podatników interpretacje podatkowe, a mianowicie interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 31 maja 2010 r., sygnatura IBPP1/443-179/10/AW oraz interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 marca 2009 r., sygnatura IBPP1/443-238/09/ES. Interpretacje powyższe zostały wydane w indywidualnych sprawach, ale w analogicznych stanach faktycznych. Z dniem 1 stycznia 2011 r. zmieniła się klasyfikacja PKWiU, jednakże sens tej klasyfikacji nie zmienił się.

W interpretacji z dnia 16 marca 2009 r. podatnik podaje klasyfikację PKWiU 92.61.10-00.00 „usługi związane z działalnością stadionów i innych obiektów sportowych” co odpowiada obecnie obowiązującej klasyfikacji PKWiU 2008 93.11.10.0 „usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

Reasumując, głównym przedmiotem działalności Spółki jest udostępnianie obiektów sportowych w celu uprawiania sportu amatorskiego jak i profesjonalnego. Działalność ta według PKWiU została sklasyfikowana według kodu 93.11.10.0 i tym samym mieści się ona pod pozycją 179 załącznika do ustawy o VAT, co w związku z brzmieniem art. 146a pkt 2 ustawy o VAT nakłada na Spółkę obowiązek pobrania podatku VAT w wysokości 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Jednocześnie należy wskazać, iż to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Pod poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy stanowiącego „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. – 8%) wymienione zostały usługi objęte grupowaniem PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

Z objaśnienia oznaczonego jako „1” do ww. załącznika nr 3 wynika, iż wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

W art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy wskazano, iż zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

1.  są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
2.  świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
3.  są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

– z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Według art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Zastosowanie ww. zwolnienia jest uwarunkowane od łącznego spełnienia zarówno warunków podmiotowych jak i przedmiotowych. Zwolnienie usług związanych ściśle ze sportem doznaje pewnego ograniczenia ze względu na status usługodawcy, a mianowicie z cyt. wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia może korzystać podmiot będący klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych. Niespełnienie przesłanki podmiotowej i przesłanek przedmiotowych wyklucza możliwość zwolnienia na podstawie ww. artykułu.

Z okoliczności sprawy opisanej we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest klubem sportowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2010 r. Nr 127, poz. 857 ze zm.), działającym w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy. Tym samym, spełnione jest kryterium podmiotowe do skorzystania z ww. zwolnienia od podatku. Jednakże, z treści wniosku nie wynika aby przedmiotowe usługi wypełniały przesłanki przedmiotowe, określone w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, spełnienie których uprawnia do skorzystania z tego zwolnienia.

Zatem Wnioskodawca nie spełnia kryterium przedmiotowego, niezbędnego do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest właścicielem kortów tenisowych i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie nauki gry w tenisa ziemnego, udostępnianiem kortów tenisowych na podstawie wykupionych karnetów lub biletów przez osoby fizyczne lub firmy, które organizują turnieje tenisowe bądź też wykupują karnety dla swoich pracowników.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą podatku dla sprzedaży karnetów upoważniających do korzystania z kortów tenisowych firmom (pracodawcom), które następnie zostały przekazane nieodpłatnie pracownikom.

Ww. usługi Zainteresowany zaklasyfikował do grupowania PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy oraz przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności stwierdzić należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na udostępnianiu kortów tenisowych firmom (pracodawcom), na podstawie karnetów, które następnie zostały przekazane nieodpłatnie pracownikom, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”, podlegają opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2, jako wymienione w pozycji 179 załącznika nr 3 do ustawy.

Podkreślić również należy, że analiza prawidłowości wskazanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Zainteresowanego w zakresie klasyfikacji statystycznej czynności będących przedmiotem wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W pozostałych zakresach dotyczących podatku od towarów i usług wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.