Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/4511-14/15-2/JZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-09-23
Teza: Odpisy amortyzacyjne od prawa ochronnego na znak towarowy, nabytego w drodze darowizny
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; darowizna; działalność-działalność gospodarcza; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2015 r. (data wpływu 10 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego na znak towarowy, nabytego w drodze darowizny– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego na znak towarowy, nabytego w drodze darowizny.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą m.in. w zakresie oddawania do odpłatnego użytku rzeczy i innych praw majątkowych. Wnioskodawczyni otrzyma w drodze darowizny od męża do swojego majątku osobistego prawo do marki, tj. zbioru kilku wariantów znaku towarowego, tj. chronionych znaków towarowych słowno-graficznych i słownych, dla których Urząd Patentowy wydał prawomocne decyzje przyznające prawo ochronne (dalej: „Prawo ochronne do Znaków”).

Wnioskodawczyni i Jej mąż pozostają w rozdzielności majątkowej. Dokonując darowizny, strony określą w umowie darowizny wartość Prawa ochronnego do Znaków, która będzie odpowiadała jego wartości rynkowej, potwierdzonej przez wycenę dokonaną przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego.

Prawo ochronne do Znaków, które ma być przedmiotem darowizny nie było przedmiotem amortyzacji w działalności męża Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni planuje wprowadzić Prawo ochronne do Znaków do swojej działalności gospodarczej. Prawo ochronne do Znaków w dniu przyjęcia go do używania przez Wnioskodawczynię (tj. wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych), będzie nadawało się do gospodarczego wykorzystania dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, jego przewidywany okres używania będzie dłuższy niż rok, a jego wartość przekroczy 3 500 zł. Wnioskodawczyni zamierza wykorzystywać Prawo ochronne do Znaków w swojej działalności gospodarczej poprzez udzielanie odpłatnych licencji na korzystanie ze Znaków (Prawa ochronnego do Znaków). W związku z wprowadzeniem Prawa ochronnego do Znaków do swojej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni zamierza rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Prawa ochronnego do Znaków.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni pragnie potwierdzić możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Prawa ochronnego do Znaków, stanowiącej równowartość wartości rynkowej darowanego Prawa ochronnego do Znaków, które będą wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni będzie mogła zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od wykorzystywanego w działalności gospodarczej Prawa ochronnego do Znaków nabytego w drodze darowizny, wprowadzonego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, liczone od wartości początkowej równej wartości rynkowej Prawa ochronnego do Znaków z dnia nabycia w formie darowizny?

Zdaniem Wnioskodawczyni, po wprowadzeniu Prawa ochronnego do Znaków do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych będzie Ona uprawniona do rozpoznania jako koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości rynkowej tego prawa, określonej w umowie darowizny.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej: „updof”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są m.in. odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) updof, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, jeżeli:

*   nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, lub

*   dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub

*   nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Jak wynika z ww. przepisu, w sytuacji otrzymania w drodze darowizny środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, powyższy przepis nie znajduje zastosowania. Zatem, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych w drodze darowizny mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, w odniesieniu od których wydatki na ich nabycie rozpoznawane powinny być jako koszt podatkowy w formie odpisów amortyzacyjnych. Oznacza to, że prawa, które zostały wymienione wprost w tej ustawie jako wartości niematerialne i prawne mogą podlegać amortyzacji.

Zgodnie z art. 22b ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, m.in. nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.) – o której mowa w art. 22b ust. 1 pkt 6 updof – na warunkach w niej określonych udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne. Natomiast stosownie do art. 121 ww. ustawy, na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że prawo ochronne do znaku towarowego, o którym mowa w art. 121 ww. ustawy, stanowi jedno z praw określonych w ustawie Prawo własności przemysłowej i stosownie do art. 22b ust. 1 pkt 6 updof może podlegać amortyzacji.

Tym samym analiza art. 22b ust. 1 pkt 6 updof w związku z art. 6 ust. 1 oraz art. 121 ustawy Prawo własności przemysłowej wskazuje, że podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są m.in. prawa ochronne do znaków towarowych, które spełniają następujące warunki:

*   zostały nabyte,

*   nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,

*   przewidywany okres ich używania przekracza rok,

*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opinii Wnioskodawczyni, Prawo ochronne do Znaków, będące przedmiotem wniosku, spełnia wszystkie powyższe przesłanki, tym samym Wnioskodawczyni będzie miała prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej przedmiotowego Prawa ochronnego do Znaków, wykorzystywanego w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Stosownie do art. 22f ust. 1 updof, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Natomiast zgodnie z treścią art. 22g ust. 1 pkt 3 updof, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Analiza ww. przepisów wskazuje, że wartość początkowa wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, których nabycie nastąpiło na podstawie umowy darowizny powinna zostać ustalona jako wartość rynkowa (lub wartość wykazana w umowie darowizny, jeśli jest ona wartością niższą niż rynkowa).

Skoro zaś – jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego – w umowie darowizny Prawa ochronnego do Znaków została określona wartość rynkowa tego prawa, potwierdzona opinią niezależnego rzeczoznawcy, należy uznać, że wartość ta powinna zostać przyjęta jako wartość początkowa Prawa ochronnego do Znaków. W konsekwencji odpisy amortyzacyjne od tak określonej wartości początkowej Prawa ochronnego do Znaków (wartości określonej w umowie darowizny, nie wyższej niż wartość rynkowa), stanowić będą dla Wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko dotyczące zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych darowanego prawa ochronnego do znaku towarowego objętego prawem ochronnym zostało również potwierdzone przykładowo w:

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 stycznia 2015 r. o sygn. IBPBI/1/415-1219/14/JS, w której organ podatkowy wskazał, że „Wnioskodawca może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej otrzymanego w drodze darowizny prawa ochronnego na znak towarowy oraz zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym wartość początkową stanowić będzie wartość rynkowa otrzymanego składnika majątku”.

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 grudnia 2014 r. o sygn. IPTPB1/415-494/14-2/MR, w której organ podatkowy stwierdził, że „Wnioskodawca będzie uprawniony do ustalenia wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej (wskazanego we wniosku prawa ochronnego na znak towarowy), wprowadzenia jej do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w wysokości wartości rynkowej, potwierdzonej przez niezależnego rzeczoznawcę (art. 22g ust. pkt 3 ww. ustawy) oraz zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej wartości niematerialnej i prawnej (art. 22 ust 8 ww. ustawy) w prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej”.

Podobne stanowisko Minister Finansów wyraził także w innych interpretacjach dotyczących analogicznych stanów faktycznych, m.in.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 4 maja 2015 r. o sygn. IPTPB1/4511-112/15 -2/ASZ,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 lipca 2014 r. o sygn. ITPB1/415 -523/14/MW,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 lipca 2014 r. o sygn. IBPBI/1/415 -451/14/BK, z dnia 6 lutego 2014 r. o sygn. IBPBI/1/415-1132/13/AB oraz z dnia 19 grudnia 2013 r. o sygn. IBPBI/1/415-982/1 3/AP

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 grudnia 2013 r. o sygn. ILPB1/415 -1104/13-5/AG oraz z dnia 13 stycznia 2009 r. o sygn. ILPB1/415-851/08-2/AA.

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 stycznia 2012 r. o sygn. IPPB1/415 -1020/11-2/EC

Mając na względzie powyższe argumenty oraz stanowisko Ministra Finansów wyrażane w interpretacjach indywidualnych wydawanych w analogicznych lub zbliżonych stanach faktycznych, w opinii Wnioskodawczyni, po wprowadzeniu Prawa ochronnego do Znaków do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będzie Ona uprawniona do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej tego prawa, stanowiącej jego wartość rynkową określoną w umowie darowizny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.