Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-3.4010.9.2019.1.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-01
Teza: Możliwość zaliczenia przychodów z udostępnienia Znaku towarowego wytworzonego we własnym zakresie do tzw. przychodów z innych źródeł.
Słowa kluczowe: licencja; prawa-prawa autorskie; przychód-przychody z innych źródeł; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2019 r. (data wpływu 9 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia przychodów z udostępnienia Znaku towarowego wytworzonego we własnym zakresie do tzw. przychodów z innych źródeł ‒ **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia przychodów z udostępnienia Znaku towarowego wytworzonego we własnym zakresie do tzw. przychodów z innych źródeł.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe

Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca jest częścią Grupy Kapitałowej X (dalej: „Grupa”), która jest jedną z największych grup przemysłowych w Polsce. Głównym przedmiotem działalności Grupy jest:

*   produkcja komponentów do sektora motoryzacyjnego – Grupa jest znaczącym polskim producentem w branży motoryzacyjnej, jej zakłady produkują elementy z tworzyw sztucznych (m in. schowki, kokpity, klamki, osłony silnika), a także przewody aluminiowe do transportu płynów w układach hamulcowych i klimatyzacyjnych,

*   przetwórstwo metali nieżelaznych – Grupa specjalizuje się w szczególności w przetwórstwie aluminium, miedzi, cynku i ołowiu, wytwarzanym na potrzeby branży motoryzacyjnej, elektrotechnicznej, budowlanej i opakowaniowej

*   przetwórstwo chemii przemysłowej – Grupa produkuje płyny: hamulcowe, do spryskiwaczy, układów chłodniczych, do odladzania samolotów, włókna poliestrowe, płatki PET a także poliamidy i produkty pozoracji pola walki wykorzystywane m.in. do efektów specjalnych w materiałach filmowych.

Wnioskodawca pełni rolę jednostki dominującej w Grupie, pełniącym zarówno funkcje holdingowe, jak i operacyjne. Działając poprzez położone na terenie Polski oddziały, Spółka prowadzi działalność produkcyjną, która obejmuje w szczególności produkcję komponentów do sektora motoryzacyjnego, przetwórstwo metali oraz chemii przemysłowej. Natomiast, poprzez zlokalizowane w Y. biuro (dalej: „Centrala”), Spółka pełni funkcję holdingową. Wnioskodawca wraz z oddziałami jest jednym podatnikiem dla celów podatku CIT.

W ramach prowadzonej działalności Spółka udostępnia odpłatnie wytworzony we własnym zakresie i zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej słowno-graficzny znak towarowy (dalej: „Znak”). Znak został przez Spółkę wytworzony we własnym zakresie (nie został nabyty).

Spółka wykorzystuje Znak towarowy w swojej działalności gospodarczej poprzez odpłatne udostępnianie go podmiotom powiązanym (dalej także: „Licencjobiorcy”), przez co generuje ona i będzie generować w przyszłości przychody w postaci opłat licencyjnych (dalej: „Przychody z udostępnienia znaku”).

Na podstawie zawartych umów licencyjnych, Spółka udziela Licencjobiorcom niewyłącznej licencji do korzystania ze Znaku dla celów związanych z ich działalnością gospodarczą. Uprawnienie do korzystania ze Znaku polega w szczególności na umieszczaniu Znaku towarowego na obiektach, w których Licencjobiorcy prowadzą działalność, a także dokumentach, materiałach handlowych, informacyjnych i reklamowych.

Opłaty licencyjne (dalej: „Opłaty”) są uiszczane w okresach rocznych. Wysokość Opłat jest liczona jako określony % rocznego przychodu netto Licencjobiorcy ze sprzedaży do podmiotów spoza Grupy.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że oprócz Przychodów z udostępnienia znaku, Spółka uzyskuje także przychody z innych źródeł.

Przychody z udostępnienia znaku stanowiły na koniec III kwartału 2018 r. około 12% przychodów Centrali (według prognoz udział ten na koniec IV kwartału będzie mniejszy, ponieważ Opłaty z tytułu udostępnienia znaku są uiszczane na początku roku, podczas gdy pozostałe przychody wypracowywane są na bieżąco). Pozostałe najistotniejsze źródła przychodu Centrali to w szczególności przychody z obrotu akcjami i udziałami, przychody z odsetek, przychody ze sprzedaży aktywów finansowych oraz przychody ze świadczenia usług (SLA i innych). Przychody oddziałów to w głównej mierze przychody operacyjne ze sprzedaży wyrobów.

Na tle powyższego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), Wnioskodawca powziął wątpliwości czy Przychody z tytułu udostępnienia wytworzonego we własnym zakresie Znaku towarowego generują przychód z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ustawy o CIT.

Mając na uwadze, że Opłaty były uiszczane na rzecz Spółki w ciągu 2018 r., a Spółka stosuje zaliczki uproszczone (tym samym zobowiązanie podatkowe powstanie 31 marca 2019 r.), w Spółce pojawiła się wątpliwość czy niniejszy wniosek powinien dotyczyć stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego. W celu uniknięcia wątpliwości i uniknięcia opóźnień w uzyskaniu odpowiedzi (co mogłoby skutkować otrzymaniem interpretacji po dniu 31 marca 2019 r.), Spółka wniosła opłatę w podwójnej wysokości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Przychody z udostępnienia Znaku towarowego wytworzonego przez Wnioskodawcę we własnym zakresie powinny być zaliczone do tzw. przychodów z innych źródeł przychodów ?

Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody z udostępnienia Znaku towarowego, który został przez Wnioskodawcę wytworzony, nie są zaliczane do przychodów z zysków kapitałowych, do tej kategorii przychodów nie zalicza się bowiem przychodów z praw majątkowych wytworzonych we własnym zakresie, nie stanowiących wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT. Przychody te powinny być zatem zaliczane do przychodów z tzw. innych źródeł przychodów (przychodów z tzw. działalności operacyjnej).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Z dniem 1 stycznia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2175) (dalej: „ustawa zmieniająca”). Jedną z kluczowych zmian, które wprowadziła niniejsza ustawa było wyodrębnienie nowego źródła przychodów – przychodów z zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego źródła od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydzielając odrębne źródło przychodów – z zysków kapitałowych – na gruncie ustawy o CIT, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT, zgodnie z którym za przychody z zysków kapitałowych uważa się:

1.  przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału;
2.  przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego;
3.  inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3;
4.  przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
5.  przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
6.  przychody:
    1.  z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych;
    2.  z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych;
    3.  z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania;
    4.  z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c;
    5.  ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że powołany powyżej przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, ustalający zakres przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych, nie wymienia bezpośrednio konkretnych praw majątkowych, z których przychody te mają być uzyskiwane, lecz odsyła do przepisu art. 16b ust. 1 pkt 4 - 7 ustawy o CIT, tj. do kategorii praw stanowiących dla podatnika „wartości niematerialne i prawne”, które to wartości są kreowane u podatnika wyłącznie poprzez nabycie danego prawa. W myśl art. 16b ust. 1 pkt 4 - 7 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu. nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

*   licencje,

*   prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,

*   wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).

Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że przepis art. 7b ust. 1 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy kwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że skoro Wnioskodawca udziela licencji na korzystanie ze Znaku towarowego, który został przez Wnioskodawcę wytworzony we własnym zakresie, to przychody uzyskane z ww. tytułu nie powinny być zaliczane do przychodów z zysków kapitałowych, ponieważ ze względu na jego samodzielne wytworzenie przez Wnioskodawcę, Znak towarowy nie mieści się w katalogu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT. Warunkiem koniecznym do spełnienia, aby określone prawa majątkowe uznać za wartości niematerialne od i prawne jest bowiem ich nabycie od innego podmiotu. W rezultacie, przychód z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z praw majątkowych, które zostały przez Spółkę wytworzone, powinny zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Stanowisko to potwierdza Minister właściwy ds. finansów publicznych. W odpowiedzi na zapytanie poselskie nr 7428 z dnia 24 maja 2018 r. w sprawie zysków kapitałowych, sygn. DD6.054.9.2018, stwierdzono, że „zgodnie z – wprowadzonym od 1 stycznia 2018 r. – art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody z zysków kapitałowych uważa się m in. przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych. Należy zauważyć, iż wspominany przepis wprost odnosi się do art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym „amortyzacji podlegają, (\`(...)\`) nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania" m.in. licencje i autorskie lub pokrewne prawa majątkowe. Mając powyższe na uwadze, należy przyjąć, że podatnik który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje zbycia prawa majątkowego wytworzonego we własnym zakresie (tj. w sytuacji, gdy dane prawo nie zostało nabyte od innego podmiotu) nie powinien zaliczyć przychodu z takiego zbycia do przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ustawy o CIT, lecz powinien rozpoznać je jako przychody z pozostałych źródeł".

Na takie rozumienie przepisów wskazują także zmiany wprowadzane od 1 stycznia 2019 r. ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018 poz. 2159), zgodnie, z którą art. 7b ust. 1 w pkt 6 lit. a otrzyma następujące brzmienie: „Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody: a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika”.

W uzasadnieniu do niniejszej zmiany, ustawodawca wskazał, że ma ona na celu „wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych związanych z kwalifikowaniem do określonego źródła przychodów w podatku CIT przychodów uzyskiwanych z praw wytworzonych przez podatników we własnym zakresie (z tytułu korzystania z tych praw lub ich zbycia). Po wprowadzeniu zmiany jednoznacznie przychody te nie będą klasyfikowane do przychodów z zysków kapitałowych, lecz do przychodów „operacyjnych”, co odpowiada ich charakterowi”. Skoro planowane zmiany mają na celu jedynie „wyeliminowanie wątpliwości" to zdaniem Wnioskodawcy, przyjęte przez niego stanowisko jest prawidłowe także w obecnym stanie prawnym.

Ponadto, należy wskazać, że stanowisko przyjęte przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. Przykładowo można tu przytoczyć interpretację indywidualną Dyrektora KIS z dnia 19 października 2018 r. o sygn. 0114-KDIP2-2.4010.407.2018.1.RK, w której organ ten stwierdził, że: „Jak już wyjaśniono, przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. odnosi się bowiem do art. 16b u.p.d.o.p., tj. do kategorii praw stanowiących dla podatnika „wartości niematerialne i prawne", które to wartości są kreowane u podatnika wyłącznie poprzez nabycie danego prawa. Do kategorii przychodów z zysków kapitałowych nie zalicza się zatem przychodów z praw majątkowych innych niż określone w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 u.p.d.o.p. Jak wynika z opisu sprawy, prawa Spółki do Znaku towarowego są prawami przez Spółkę wytworzonymi, a nie nabytymi, zatem nie mieszczą się w dyspozycji wspomnianego powyżej przepisu. ”

Takie samo stanowisko Dyrektor KIS zajął m.in. w interpretacji z dnia 10 grudnia 2018 r. o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.415.2018.1.ŚS.

Podsumowanie:

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, przychody z udostępnienia Znaku towarowego nie powinny być zaliczane do przychodów z zysków kapitałowych, bowiem do tej kategorii przychodów nie zalicza się przychodów z praw majątkowych wytworzonych we własnym zakresie, nie stanowiących wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT. Przychody te powinny być zatem zaliczane do przychodów z tzw. z innych źródeł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.