Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.397.2025.3.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży udziału w nieruchomości
uprzednio wywłaszczonej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
spadek
sprzedaż
wywłaszczenie
zwrot-zwrot nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 czerwca 2025 r. (wpływ 17 czerwca 2025 r.)

    oraz pismem z 16 czerwca 2025 r. (wpływ 24 czerwca 2025 r.) oraz pismem złożonym 25
    czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2020 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek, w imieniu swoim i innych spadkobierców, do
    Starosty ... o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Nieruchomość została wywłaszczona w
    1978 r. Wtedy jej właścicielami byli rodzice Wnioskodawczyni (... i .... ....). Ponieważ ojciec
    Wnioskodawczyni (....) zmarł w 2010 r., jego część została podzielona na 3 równe części, na
    wszystkich spadkobierców.
    Wniosek o zwrot został złożony wspólnie przez Wnioskodawczynię jako spadkobiercę po
    ..... w 1/6 części, przez Jej żyjącą mamę .... w 2/3 części, oraz przez bratanka jako
    spadkobiercę w 1/6 części. W 2022 r. decyzją Starosty ....., nieruchomość została
    nieodpłatnie zwrócona, na podstawie tej decyzji spadkobiercy dokonali wpisu w księdze
    wieczystej. Po upływie 2 lat, w 2024 r. spadkobiercy sprzedali nabytą nieruchomość, każdy
    w swojej części.
    Uzupełnienie wniosku
    Ojciec Wnioskodawczyni (...) nie żyje, a według informacji od mamy Wnioskodawczyni,
    nieruchomość została nabyta w 1972 r., jako zakup za gotówkę od prywatnych osób.
    Według wiedzy Wnioskodawczyni, Jej rodzice (.... i ....) nabyli nieruchomość w ........ (działkę
    nr ..., arkusz mapy ...., KW ....) do majątku wspólnego małżonków. Niestety
    Wnioskodawczyni nie posiada żadnej dokumentacji w tym zakresie, żeby doprecyzować
    datę. Stare księgi wieczyste nie są dla Wnioskodawczyni dostępne. Nieruchomość
    znajdowała się w .... przy ulicy ........ (obecnie .......), arkusz mapy ...., działka o nr ...., księga
    wieczysta ..... prowadzona przez Sąd .... w ..... Działka nr ......... Według informacji
    wynikających z ksiąg wieczystych odszukanych przez Starostwo ......., oboje rodzice byli
    właścicielami nieruchomości.
    W chwili sprzedaży w dniu 16 kwietnia 2024 r. działka była niezabudowana, nieogrodzona,
    niewyposażona w żadne urządzenia infrastruktury technicznej. Znajdujące się na niej w
    1978 r. budynki uległy rozpadowi. W momencie zakupu działki w 1972 r. stał na niej dom,
    mający wtedy już około 30 lat oraz szopa. Zwrot od Gminy w 2022 r. nastąpił jako zwrot
    nieruchomości gruntowej. Według wypisu z rejestru gruntów na dzień sprzedaży, działka
    miała symbol klasa użytku: .... - tereny mieszkaniowe, .... - grunty orne. Według
    dokumentu wydanego przez Prezydenta ....., działka w części jest przeznaczona na tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w części pod tereny zabudowy usługowej oraz
    w minimalnej części pod tereny dróg wewnętrznych.
    Nieruchomość została wywłaszczona na rzecz .. ..... w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12
    marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. Nr 17, poz. 70).
    Przeznaczeniem miała być budowa ....... Wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości
    Wnioskodawczyni złożyła do Starostwa .... w ... w dniu 3 kwietnia 2020 r. Wniosek został
    złożony w imieniu Wnioskodawczyni, Jej mamy (....) oraz ....... (spadkobiercę po bracie
    Wnioskodawczyni - ....). Decyzją Starosty ...... z dnia 25 lipca 2022 r., nr ........, nieruchomość

    została zwrócona wszystkim składającym wniosek. Podstawą zwrotu nieruchomości był
    art. 104, art. 107, art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1963 r. Kodeks postępowania
    administracyjnego, art. 5 ust. 4, art. 9a, art. 136 ust. 1 i ust. 3, art. 137, art. 139, art. 140
    ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 4, ust. 6, art. 142 ust. 1, art. 216, art. 217 ust. 2 ustawy z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
    Nieruchomość nigdy nie była użytkowana przez Wnioskodawczynię, ani przez innych
    właścicieli. Sprzedaż udziału w nieruchomości nie nastąpiła w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

## Pytanie

Czy od sprzedaży, która została nabyta w drodze zwrotu wywłaszczonej nieruchomości,
    należy uiścić podatek?
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Według stanowiska Wnioskodawczyni, podatek jest nienależny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10

    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota
    uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww.
    praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 10 ust. 5 ww. ustawy stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w
    drodze spadku”.
    Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w
    drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia
    testamentowego (np. wyroki NSA z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z dnia
    28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2983/11, z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120
    /11, z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11, z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II
    FSK 625/13, z dnia 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281/15).
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte
    w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno
    nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i
    nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez
    przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz
    nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu
    zwykłego i windykacyjnego.
    Dodatkowo należy zauważyć, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach
    nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    W przedmiotowej sprawie istotna jest kwestia, czy zwrot uprzednio wywłaszczonej
    nieruchomości, stanowi jej nabycie w myśl powołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    Zgodnie z art. 114 ust. 1 ww. ustawy:
      Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3, należy
      poprzedzić rokowaniami o nabycie w drodze umowy praw określonych w art. 112
      ust. 3, przeprowadzonymi między starostą, wykonującym zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a właścicielem lub użytkownikiem wieczystym
      nieruchomości, a także osobą, której przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe. W trakcie prowadzenia rokowań może być zaoferowana
      nieruchomość zamienna.
    Wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której państwo wkracza w sferę
    indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej.

    W drodze decyzji dochodzi, m.in. do pozbawienia dotychczasowego właściciela prawa
    własności nieruchomości, z drugiej zaś strony do przejścia prawa własności na rzecz
    Skarbu Państwa lub gminy. Jednocześnie ustawa zawiera swoistą gwarancję, że
    wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który
    dokonano wywłaszczenia. Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości, w
    przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu na jaki dokonano
    wywłaszczenia.
    Zgodnie z art. 136 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      W razie powzięcia zamiaru użycia wywłaszczonej nieruchomości lub jej części na inny
      cel niż określony w decyzji o wywłaszczeniu właściwy organ zawiadamia
      poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę o tym zamiarze, informując
      równocześnie o możliwości zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej
      nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części.
    Z kolei jak stanowi art. 136 ust. 3 ww. ustawy:
      Poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej
      nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej
      nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137,
      nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o
      wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot występuje się do starosty, wykonującego
      zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ
      gospodarujący zasobem nieruchomości. Warunkiem zwrotu wywłaszczonej
      nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej
      nieruchomości lub udziału w tej części jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub
      jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art.
      140.
    Art. 136 ust. 3 zdanie pierwsze częściowo został uznany za niezgodny z art. 21 ust. 2 w
    związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
    wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt SK 39/15 (Dz. U.
    z 2017 r. poz. 2375), z dniem 20 grudnia 2017 r. Zgodnie z tym wyrokiem wymieniony
    wyżej przepis traci moc w zakresie, w jakim wyłącza prawo do żądania przez poprzedniego
    właściciela lub jego spadkobiercę zwrotu nieruchomości nabytej przez Skarb Państwa lub
    jednostkę samorządu terytorialnego w drodze umowy, o której mowa w art. 114 ust. 1
    ww. ustawy, gdy nieruchomość stała się zbędna na cel publiczny uzasadniający jej nabycie.
    Zgodnie z art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu,
      jeżeli:
      1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się
        ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo
      2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się
        ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.
    Natomiast, w myśl art. 140 ust. 1 ww. ustawy:
      W razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzedni właściciel lub jego
      spadkobierca zwraca Skarbowi Państwa lub właściwej jednostce samorządu
      terytorialnego, w zależności od tego, kto jest właścicielem nieruchomości w dniu
      zwrotu, ustalone w decyzji odszkodowanie, a także nieruchomość zamienną, jeżeli
      była przyznana w ramach odszkodowania.
    W myśl art. 216 ww. ustawy:
      1) Przepisy rozdziału 6 działu III niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio do
        nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie
        art. 6 lub art. 47 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie

        wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. poz. 64 oraz z 1982 r. poz. 79),
        ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów
        jednorodzinnych w miastach i osiedlach (Dz. U. poz. 138 z 1961 r. poz. 47 i 159
        oraz z 1972 r. poz. 192), ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o terenach
        budowlanych na obszarach wsi (Dz. U. z 1969 r. poz. 216, z 1972 r. poz. 312 oraz z
        1985 r. poz. 99), art. 22 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w
        miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. poz. 159, z 1972 r. poz. 193 oraz z 1974 r.
        poz. 84), ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i
        zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. poz.
        192, z 1973 r. poz. 282 oraz z 1985 r. poz. 99) oraz do nieruchomości
        wywłaszczonych na rzecz państwowych i spółdzielczych przedsiębiorstw
        gospodarki rolnej, jak również do gruntów wywłaszczonych na podstawie
        odrębnych przepisów w związku z potrzebami ... Parku Narodowego.
      2) Przepisy rozdziału 6 działu III stosuje się odpowiednio do nieruchomości nabytych
        na rzecz Skarbu Państwa albo gminy odpowiednio na podstawie:
          1) art. 5 i art. 13 ustawy z dnia 25 czerwca 1948 r. o podziale nieruchomości
            na obszarach miast i niektórych osiedli (Dz. U. poz. 240 oraz z 1957 r. poz.
            172);
          2) art. 9 dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu
            nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów
            gospodarczych (Dz. U. z 1952 r. poz. 31);
          3) ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
            nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. poz. 127 z późn. zm.).
    Celem zwrotu jest więc przywrócenie stosunków własnościowych sprzed wywłaszczenia.
    Decyzja o zwrocie nieruchomości pełni zatem funkcję restytucyjną, przywraca bowiem
    prawo własności nieruchomości – w tym przypadku poprzedniemu właścicielowi.
    Decyzja o zwrocie nieruchomości powoduje przejście prawa własności na
    dotychczasowego właściciela, jednakże nie kreuje tego prawa; przywraca tylko wcześniej
    panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z tym, w momencie zwrotu nieruchomości
    nie następuje nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji ma miejsce restytucja stosunków
    sprzed wywłaszczenia, tj. zwrot prawa własności do nieruchomości na rzecz poprzedniego
    właściciela lub jego spadkobierców. Zwrot uprzednio wywłaszczonej nieruchomości, do
    którego dochodzi na podstawie decyzji administracyjnej jest więc zdarzeniem prawnym
    zmieniającym podmiotową stronę stosunku prawnorzeczowego odnośnie zwracanej
    nieruchomości, przywraca wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z
    powyższym, jeżeli wywłaszczona nieruchomość jest zwracana następcy prawnemu osoby,
    której nieruchomość tę wywłaszczono, to prawo do zwrotu tej nieruchomości ma swe
    źródło w stosunku prawnym, z którego wynika to następstwo prawne.
    W kwestii ustalenia czy zwrot nieruchomości na podstawie decyzji właściwego organu
    administracji dokonany w oparciu o przepis art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, stanowi nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia: 30
    października 2014 r., sygn. akt II FSK 2372/12; 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1420/17;
    5 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1368/17. NSA stanął na stanowisku, że zwrot
    nieruchomości na podstawie decyzji właściwego organu administracji dokonany w oparciu
    o przepis art. 136 ust. 2 i ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie stanowi
    nabycia w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W sytuacji, gdy tytułem prawnym do nabycia uprawnienia do wywłaszczonej
    nieruchomości jest spadkobranie, wówczas za dzień jej nabycia uznać należy datę nabycia
    przez uprawnionego, tj. wywłaszczonego właściciela lub też jego spadkobierców.

    Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie dokonana w 2024 r. sprzedaż przez Panią
    udziału w nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu,
    o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem stwierdzić należy, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, za datę nabycia przez Panią udziału w zbywanej nieruchomości należy
    przyjąć moment nabycia udziału w nieruchomości przez Pani ojca (spadkodawcę), tj. 1972
    r.
    Mając na uwadze wyżej przywołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny
    wskazać należy, że dokonany na Pani rzecz zwrot udziału w wywłaszczonej nieruchomości
    nie stanowi nabycia w rozumieniu przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż przez Panią w 2024 r.
    udziału w nieruchomości, dla którego za datę nabycia przez Panią, zgodnie z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć moment nabycia
    udziału w nieruchomości przez Pani ojca – spadkodawcę (1972 r.), nie stanowi źródła
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż
    nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie udziału w nieruchomości. W związku z tym, z tytułu odpłatnego zbycia udziału w
    nieruchomości nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazuję, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych
    kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego
    stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pani chroniła w zakresie zaistniałego stanu faktycznego.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. pozostałych współwłaścicieli nieruchomości).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.