Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-227/15/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-17
Teza: Brak opodatkowania nieodpłatnie świadczonych usług polegających na korzystaniu przez klientów stacji diagnostycznej z bezdotykowej myjni samochodowej.
Słowa kluczowe: przekazanie-przekazanie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2015 r. (data wpływu 27 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnie świadczonych usług polegających na korzystaniu przez klientów stacji diagnostycznej z bezdotykowej myjni samochodowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnie świadczonych usług polegających na korzystaniu przez klientów stacji diagnostycznej z bezdotykowej myjni samochodowej.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednostką budżetową podległą Zarządowi Powiatu C. Oprócz działalności publicznej, Wnioskodawca wykonuje również działalność gospodarczą opodatkowaną i zwolnioną od podatku. Wnioskodawca prowadzi myjnię (bezdotykową) i stację diagnostyczną. W ramach promocji usług klientowi, który wykona w stacji pełne badanie diagnostyczne pojazdu z wpisem do dowodu rejestracyjnego Wnioskodawca wydaje żeton (wartość 8 zł) na usługę umycia samochodu w myjni bezdotykowej. Myjnie działają po wrzuceniu gotówki i żetonów wydanych w ramach promocji. Wyjmowane z automatu żetony, ponownie trafiają do klienta w ramach promocji. Wnioskodawca nie nabywał żetonów, otrzymał je od Powiatu nieodpłatnie łącznie z urządzeniami myjni i diagnostyki (trwały zarząd).

W opinii Wnioskodawcy wydanie żetonu na umycie samochodu w myjni bezdotykowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako nieodpłatne świadczenie usług, gdyż związane jest z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy (powoduje wzrost sprzedaży usług).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że wydanie żetonu na umycie samochodu w myjni bezdotykowej jako promocji do usługi głównej – przeprowadzenia badania diagnostycznego samochodu z wpisem do dowodu rejestracyjnego – nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako nieodpłatne świadczenie usług, gdyż związane jest z działalnością gospodarczą podatnika (powoduje wzrost sprzedaży usług).

Zdaniem Wnioskodawcy, wydanie żetonu na umycie samochodu w myjni bezdotykowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako nieodpłatne świadczenie usług, gdyż związane jest z działalnością gospodarczą podatnika (powoduje wzrost sprzedaży usług) i nie spełnia warunków do uznania za odpłatną zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 7 ust. 2 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Za odpłatne świadczenie usług, stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zakresie stacji diagnostycznej i usług mycia pojazdów w myjni bezdotykowej. W ramach promocji, celem wzrostu sprzedaży, dla klientów którzy wykonają pełne badania diagnostyczne, Wnioskodawca wydaje nieodpłatnie żeton do ww. myjni. Wartość żetonu to 8 zł.

Ustosunkowując się do powyższego należy wskazać, że treść powołanych przepisów wskazuje, że aby uznać dane świadczenie za opodatkowane podatkiem od towarów i usług musi ono być odpłatne w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, bądź też nieodpłatne, ale spełniające warunki wynikające z art. 8 ust. 2 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Dlatego dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie podlega opodatkowaniu istotne jest więc ustalenie celu takiego świadczenia.

Z opisu sprawy wynika, że w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę usług w związku z prowadzoną akcją promocyjną polegającą na myciu pojazdów klientów, którzy nabyli uprzednio usługę diagnostyczną Wnioskodawca nie uzyska żadnego wynagrodzenia. Tym samym nie można przedmiotowych usług uznać za odpłatne, zatem nie stanowią usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Aby natomiast nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, musi ono służyć celom innym niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zawarte dla celów podatku od towarów i usług w art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, a zatem za podlegające opodatkowaniu, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika oraz cele osobiste podmiotów wymienionych w przepisie ustawy.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego na tle powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że nieodpłatne świadczenie usług odbędzie się w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością. Nieodpłatne świadczenie przez Wnioskodawcę tych usług na rzecz klientów służy celom prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, gdyż jak wskazał Wnioskodawca, jest to działanie promocyjne mające na celu wzrost sprzedaży usług.

Tym samym nieodpłatne świadczenie usług przez Wnioskodawcę w ramach promocji do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.