Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.395.2025.1.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT czynności nieodpłatnego
przekazania kontrahentom towarów.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
towar-przekazanie towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Prezenty o małej wartości
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Próbki
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 4-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 4-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 7-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 7-pkt 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek sygnowany datą 15 kwietnia 2025 r. o
    wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie
    ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie kontrahentom (...) przeznaczonych do
    wyeksponowania towaru sprzedawanego przez Państwa, których cena nabycia
    /jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług VAT, czy stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8
    ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, które uznaje się za odpłatne świadczenie usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 18 sierpnia 2025 r. (wpływ 22 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym dla celów podatku
    dochodowego od osób prawnych i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (VAT).
    Spółka należy do grupy kapitałowej (...).
    Spółka posiada siedzibę działalności na terytorium Polski oraz prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie między innymi produkcji oraz zakupu (...) w celu ich
    przekazywania kontrahentom spółek z grupy (...). Z tego tytułu Wnioskodawca jest
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi hurtową i detaliczną
    sprzedaż towarów, takich jak (...). Odbiorcami sprzedawanych towarów są głównie
    podmioty (...).
    Rynek, na jakim Wnioskodawca prowadzi sprzedaż towarów, jest rynkiem
    konkurencyjnym, na którym różni dostawcy oferują zbliżone towary, zarówno wizualnie,
    jak i pod względem cech użytkowych. Stąd też Wnioskodawca postanowił podjąć szereg
    działań w zakresie zwiększenia swojej sprzedaży, a tym samym przychodów
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Regułą jest, że branżowi dostawcy promują swoją ofertę poprzez (...), co pozwala
    zwizualizować i zweryfikować potrzeby Klientów z ich oczekiwaniami. W sektorze (...)
    praktyką jest darmowe wydawanie odbiorcom różnych elementów ekspozycji (...). W
    ramach tych działań Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom (...).
    Zadaniem wspomnianych (...) ma być (...). Elementy wizualizujące towary Wnioskodawcy
    powinny być przekazywane nieodpłatnie kontrahentom – ale odbiorcami rzeczywistymi są
    sami kontrahenci bądź ich Klienci, a otrzymujące je podmioty winni wyeksponować je we
    własnych placówkach do czasu (...), z reguły trwa to kila miesięcy do 1 roku, czasem dłużej.
    Przedmioty te, jak wskazuje praktyka innych podmiotów, są przekazywane na ograniczony
    czas, bez żadnych umów czy innych sformalizowanych działań, dowodami RW, ale ich ilość
    jest zależna od ilości i rodzaju towaru dostarczanego do danego kontrahenta.
    Specyfika ekspozycji nie pozwala na inne niż wskazane użytkowanie przekazywanych
    przedmiotów, a ich wartość użytkowa jest bardzo ograniczona i nie stanowi, zdaniem
    Wnioskodawcy, wartości konsumpcyjnej. Wartość jednostkowa (nabycia lub koszt
    wytworzenia) przekazywanych (...), przewyższa wartość 100 zł, czasami sięga nawet kilku
    tysięcy złotych – przy czym pełnią one jedynie funkcję informacyjną w zakresie, w jakim
    prezentują właściwości towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę. Co więcej, ich
    zastosowanie przez kontrahentów ma na celu dotarcie do potencjalnych Klientów i
    przedstawienie im w jak najlepszy sposób oferty sprzedaży towarów, które nadają się do
    konsumpcji w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

    Z perspektywy osoby otrzymującej wspominane (...), nie mają one żadnej dodatkowej
    wartości użytkowej poza tą, dla jakiej są wykonane, nie stanowią także prezentów i nie
    mogą zostać uznane za próbki, nie mogą być dalej odsprzedane, winny być wykorzystane
    przez kontrahenta, którego dostawca zobowiązuje do wymiany ekspozycji wraz z
    wprowadzaniem nowych towarów do sprzedaży i wycofywaniem towarów nie rotujących
    sprzedaż. Kontrahent nie może bowiem w dowolny sposób dysponować (...) należącymi
    do Wnioskodawcy, a oddanymi kontrahentowi jedynie do używania, nie może także
    zatrzymać dla siebie owych (...) w razie zgłoszenia przez Wnioskodawcę żądania ich
    zwrotu, ani też wystawić na nich innych towarów, za wyjątkiem normalnego zużycia lub
    montażu innych własnych towarów Wnioskodawcy, jeżeli jest to technicznie i
    ekonomicznie uzasadnione.
    Nadto, w ocenie Wnioskodawcy, przekazywane (...), można zaliczyć do materiałów
    promocyjnych i reklamowych, gdyż ich celem jest przekazanie potencjalnym odbiorcom
    informacji o cechach sprzedawanych towarów oraz zaprezentowanie ich wszelkich
    walorów, w sposób mogący zachęcić odbiorców do zakupu.
    Co zatem istotne:
    1. Generalnie, Spółka żąda zwrotu towarów, takich jak (...) od kontrahentów po
      zakończeniu współpracy. Niekiedy powyższe towary reklamowe są na tyle zniszczone,
      uszkodzone, że nie nadają się do dalszego wykorzystania – wtedy jest sporządzony
      protokół wycofania środków z obrotu. Niekiedy ww. materiały są oddawane do
      naprawy producentowi towaru i powtórnie wykorzystywane przez tego albo innego
      dystrybutora (...). Żywotność tegoż towaru jest niska, gdyż w czasie przeglądania przez
      Klientów (...) bardzo często wystawowe elementy ulegają uszkodzeniu, (...) i dla
      bezpieczeństwa Klientów są wycofywane albo oddawane do naprawy.
    2. Kontrahent nie ma prawa wykorzystywać materiałów reklamowych Wnioskodawcy do
      eksponowania produktów innych producentów. W przypadku, jeśli takowy fakt będzie
      miał miejsce, wówczas kontrahent będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz
      Spółki, a nadto Spółka będzie mogła dochodzić odszkodowania i rozwiązać umowę
      dystrybucyjną z kontrahentem.
    3. Spółka sama wytwarza części towaru, zaś pozostałą cześć towaru kupuje od innych
      producentów. Od kwoty zakupu ww. towarów albo części do ich produkcji, odlicza
      podatek należy o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towaru.
    4. Na przekazywanych towarach reklamowych co do zasady jest logo oraz hasło
      reklamowe podatnika – Spółki – która jest producentem (...).
    5. Przekazanie towaru jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż w (...)
      jest wystawiany towar w celach reklamowych i marketingowych – dystrybuowany
      przez Spółkę, gdzie w sklepach znajduje się podobny towar, ale innych producentów,
      często nie okazywany za pomocą ww. (...). W punktach handlowych, gdzie ta
      ekspozycja jest wykonywana, sprzedaż towarów dystrybuowanych przez
      Wnioskodawcę wzrasta co najmniej 200 % według prowadzonych statystyk przez dział
      marketingu. Nadto, wyposażenie punktu handlowego w specjalistyczne (...) przez
      Spółkę powoduje, że punkt handlowy ogranicza eksponowanie towarów konkurencji,
      gdyż nie może eksponować towarów konkurencji na (...) Spółki. Nadto, zmiana (...)
      która występuje dość często, np. dwa razy do roku, powoduje automatycznie
      konieczność wymiany (...) – ich powrót do zakładu w (...), zmianę eksponowanego
      towaru, który musi być stabilnie przyczepiony do podłoża oraz często ułożony w
      charakterystyczny sposób zgodnie z zaleceniami (...). Klient nie ponosi z tego tytułu
      żadnych kosztów. Koszt przekazania ww. towaru (...) pozwala zachować wysoki poziom
      sprzedaży (...), które są reklamowane w punktach handlowych Klienta.
    6. W sektorze (...) praktyką jest darmowe wydawanie odbiorcom różnych elementów
      ekspozycji jednostkowej wyrobów poprzez przekazywanie (...). W ramach tych działań
      Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom (...). Ww. elementy

      będą i są oznaczone logiem firmy (...) i wedle treści porozumień między Wnioskodawcą
      a Klientem, mogą być eksponowane na ww. rzeczach tylko towary Wnioskodawcy, zaś
      po zakończeniu współpracy co do zasady materiały reklamowe powinny być zwracane
      na rzecz Spółki. Wszędzie tam – w treści wniosku – gdzie jest mowa o (...), rozumie
      autor interpretacji także inny materiał reklamowy np. (...), gdzie wartość jednostkowa
      ww. towarów przekracza kwotę 100 zł.
    7. Z uwagi na fakt, że wydatki na zakup/produkcję materiałów reklamowych są
      udokumentowane otrzymaną fakturą, na podstawie której u sprzedawcy powstał
      obowiązek podatkowy, a nabyte towary są przez Spółkę wykorzystywane w związku z
      wykonywaniem czynności opodatkowanych, to zdaniem Wnioskodawcy, Spółce
      przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego z faktur dokumentujących zakup materiałów reklamowych będących
      przedmiotem niniejszej interpretacji.
    8. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że wydawane materiały reklamowe nie
      stanowią również próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, w związku z czym
      Spółka nie prowadzi w odniesieniu omawianych towarów ewidencji, o której mowa w
      art. 7 ust. 4 pkt. 1 ustawy.
    W związku z nieodpłatnym przekazaniem kontrahentom towarów w postaci (...),
    kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Nie mogą
    ich zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania), są
    zobowiązani rozliczyć się ze Spółką (...). Ww. (...) podlegają rocznej inwentaryzacji u Klienta
    – Spółka posiada potwierdzenie stanów i stara się ww. stany uzgadniać. (...) uszkodzone,
    zniszczone, są odbierane przez Spółkę od Kontrahenta i utylizowane albo naprawiane.
    Poza tym, kontrahent nie ma prawa do używania ww. (...) przez eksponowanie towarów
    innych producentów (...) niż towary sprzedawane przez Spółkę.

## Pytanie

Czy w obecnie obowiązującym stanie prawnym, nieodpłatne przekazanie kontrahentom –
    nabywcom – towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku
    z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, w postaci (...) przeznaczonych do
    wyeksponowania towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia
    /jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług VAT, czy też stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o których mowa w
    art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, które uznaje się za odpłatne świadczenie usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego nieodpłatne
    przekazanie kontrahentom – nabywcom towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do
    dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w postaci (...)
    przeznaczonych do wyeksponowania towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę,
    których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, nie stanowi
    nieodpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT,
    zatem nie podlega VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach –
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Z kolei, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    a) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    b) wszelkie inne darowizny
    – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku nalicz onego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z art. 7 ust. 3 ustawy wynika, że: Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych
    prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z
    działalnością gospodarczą podatnika.
    Natomiast art. 7 ust. 4 ustawy stanowi, że: Przez prezenty o małej wartości, o których
    mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    1) łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez podatku),
      jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
    2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa
      cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt
      wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 20 zł.
    Zgodnie z art. 7 ust 7 ustawy: Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się
    identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają
    na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie
    (wręczenie) przez podatnika:
    1) ma na celu promocję tego towaru oraz
    2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego
    towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem
    promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.
    Należy podkreślić, że opodatkowane jest przekazanie, w wyniku którego dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Postanowienia art. 7 ust. 2
    ustawy o VAT odnoszące się do kwestii nieodpłatnego przekazania są uzupełnieniem
    podstaw owej regulacji dotyczącej dostawy towarów, czyli art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, który
    mówi, że opodatkowaniu podlega każda czynność stanowiąca przeniesienie prawa do
    rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu

    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Podkreślić należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie
    usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy: Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczę nie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Nieodpłatne świadczenie usług – co do zasady – nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych m.in. w art. 8 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    Z przywołanego wyżej przepisu wynika, że w przypadku świadczenia usług, nieodpłatne
    świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, kiedy wykonywane
    będzie na cele osobiste podatnika. Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegało będzie
    również wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu jako odpłatne świadczenie
    usług, podlega użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów
    innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego
    przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie
    wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka
    uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu, nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od
    konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które
    są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane

    przez dany podmiot. Natomiast za usługi świadczone do celów innych niż działalność
    gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z
    potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z
    warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej
    usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega, co do zasady, odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej
    sprawie występują. Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie
    usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele
    inne niż działalność gospodarcza podatnika.
    Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną
    działalnością. Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa
    należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami
    prowadzonej działalności.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Prowadzi
    działalność gospodarczą między innymi w zakresie (...). Odbiorcami sprzedawanych
    towarów są głównie podmioty będące dalszymi dystrybutorami branżowymi, posiadający
    własne placówki handlowe. Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim
    odbiorcom (...). Zadaniem (...) ma być eksponowanie dostarczanego przez Wnioskodawcę
    towaru, tak, aby podkreślić wszelkie walory sprzedawanych (...). Wartość jednostkowa
    (nabycia, lub koszt wytworzenia) przekazywanych (...) przewyższa wartość 100 zł, czasami
    sięga nawet kilku tysięcy złotych – przy czym pełnią one jedynie funkcję informacyjną w
    zakresie, w jakim prezentują właściwości towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę.
    Z perspektywy osoby otrzymującej (...) nie mają żadnej dodatkowej wartości użytkowej
    poza tą, dla jakiej są wykonane, nie stanowią także prezentów i nie mogą zostać uznane za
    próbki, nie mogą być dalej odsprzedane. W związku z nieodpłatnym przekazaniem
    kontrahentom towarów w postaci (...), kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania
    tymi towarami jak właściciel. Kontrahent nie może w dowolny sposób dysponować (...)
    należącymi do Państwa, a oddanym kontrahentowi jedynie do używania. Nie może ich
    zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania). Jest
    zobowiązany rozliczyć się z Wnioskodawcą. Ww. (...) podlegają rocznej inwentaryzacji u
    Klienta – Wnioskodawca posiada potwierdzenie stanów i stara się ww. stany uzgadniać.
    Elementy uszkodzone, zniszczone, są odbierane przez Wnioskodawcę od kontrahenta i
    utylizowane albo naprawiane. Kontrahent nie ma prawa do używania ww. (...) przez
    eksponowania towarów innych producentów (...). W przypadku, jeśli takowy fakt będzie
    miał miejsce, wówczas kontrahent będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz
    Wnioskodawcy, ponadto Wnioskodawca może dochodzić odszkodowania i rozwiązać
    umowę dystrybucyjną z kontrahentem.
    Przekazanie towaru jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W punktach
    handlowych, gdzie jest wykonywana ekspozycja, sprzedaż towarów dystrybuowanych
    przez Wnioskodawcę wzrasta co najmniej o 200%. Zmiana kolekcji (...) powoduje
    konieczność wymiany (...). Klient nie ponosi z tego tytułu żadnych kosztów.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie kontrahentom
    – nabywcom towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością
    gospodarczą Wnioskodawcy, w postaci (...) przeznaczonych do wyeksponowania towaru

    sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt
    wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    czy też stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2
    ustawy o VAT i jako takie nie podlega opodatkowaniu.
    Odnosząc przedstawiony powyżej stan prawny do przedstawionego opisu sprawy, w
    pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w sprawie ma zastosowanie art. 8 ust. 2
    ustawy o VAT, bowiem Kontrahent nie może w dowolny sposób dysponować (...)
    należącymi do Wnioskodawcy, a oddanymi kontrahentowi jedynie do używania, nie może
    także zatrzymać dla siebie owych (...) w razie zgłoszenia przez Wnioskodawcę żądania ich
    zwrotu. W związku z nieodpłatnym przekazaniem kontrahentom towarów w postaci (...),
    kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, nie mogą ich
    zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania), są
    zobowiązani rozliczyć się z Wnioskodawcą. Kontrahent nie ma prawa do używania ww. (...)
    przez eksponowanie towarów innych producentów (...) niż towary sprzedawane przez
    Wnioskodawcę.
    Pismem z 18 sierpnia 2025 r. (wpływ 22 sierpnia 2025 r.) sprostowali Państwo własne
    stanowisko odnoszące się do powyższego akapitu w następujący sposób:
    W treści uzasadnienia wniosku błędnie napisano, że w sprawie ma zastosowanie art. 8 ust.
    2 pkt 2 ustawy o VAT, podczas gdy Państwa intencją było napisanie, że w ww. sprawie nie
    ma zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, gdyż zwracane na rzecz (...) towary po
    zakończeniu współpracy nie należy traktować jako nieodpłatne świadczenie usług, o
    których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Z powyższego wynika, że przekazując (...) kontrahentom, nie przekazują im Państwo prawa
    do rozporządzania nimi jak właściciel a jedynie oddają do używania. W konsekwencji, w
    rozpatrywanej sprawie, mamy do czynienia z nieodpłatną usługą udostępniania
    kontrahentom (...) w celach reklamowych towarów należących do Wnioskodawcy.
    Eksponowane na udostępnianych (...) prezentują wszelkie ich walory w sposób mogący
    zachęcić odbiorców do zakupu. Na przekazywanych (...) co do zasady jest logo oraz hasło
    reklamowe podatnika – Spółki – która jest producentem (...).
    Tym samym, opisana powyżej usługa ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą
    przedsiębiorstwa, jego potrzebami i ma na celu przyniesienie korzyści działalności
    prowadzonej przez Wnioskodawcę. W punktach handlowych, gdzie jest wykonywana
    ekspozycja, sprzedaż towarów dystrybuowanych przez Wnioskodawcę wzrasta co
    najmniej o 200%. Wnioskodawca nadto żąda zwrotu towarów, takich jak (...) po
    zakończeniu współpracy. Niekiedy powyższe towary reklamowe są na tyle zniszczone,
    uszkodzone że nie nadają się do dalszego wykorzystania – wtedy jest sporządzony
    protokół wycofania środków z obrotu.
    Z uwagi na powyższe okoliczności oraz stan prawny, w niniejszej sprawie należy uznać, że
    nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę do używania na rzecz kontrahentów (...), na
    których co do zasady jest logo oraz hasło reklamowe podatnika – Spółki – która jest
    producentem (...), które po zakończeniu współpracy będą zwracane do Wnioskodawcy,
    stanowi świadczenie usług, które będzie związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą Spółki, tzn. będzie miało wpływ na sprzedaż Spółki, jej wizerunek,
    generowane zyski. Zatem należy uznać, że czynność ta jest dokonywana na cele związane
    z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki. Wobec tego, nieodpłatne przekazanie
    przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów ww. towarów, które po zakończeniu
    współpracy będą zwracane, nie należy traktować jako nieodpłatne świadczenie usług, o
    których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Podsumowując, czynność nieodpłatnego przekazania kontrahentom (nabywcom towarów
    przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością gospodarczą
    Wnioskodawcy) w postaci (...) przeznaczonych do wyeksponowania towaru
    sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt

    wytworzenia przekracza 100 zł, ze względu na fakt, że czynność ta jest dokonywana na
    cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      a) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      b) wszelkie inne darowizny
      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z treści art. 7 ust. 3 ustawy wynika, że:
      Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i
      próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Natomiast art. 7 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane
      przez podatnika jednej osobie towary:
      1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez
        podatku), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości
        tych osób;
      2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli
        jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia,
        jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru,
        nie przekraczają 20 zł.
    Zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy:
      Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka
      egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i

      właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie)
      przez podatnika:
      1) ma na celu promocję tego towaru oraz
      2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie
        danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym
        elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu
        promowanego towaru.
    Należy podkreślić, że opodatkowane jest przekazanie, w wyniku którego dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Postanowienia art. 7 ust. 2 ustawy odnoszące się do kwestii nieodpłatnego przekazania są
    uzupełnieniem podstawowej regulacji dotyczącej dostawy towarów, czyli art. 7 ust. 1
    ustawy, który mówi, że opodatkowaniu podlega każda czynność stanowiąca przeniesienie
    prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Natomiast, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Podkreślić należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie
    usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Nieodpłatne świadczenie usług – co do zasady – nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych m.in. w art. 8 ust. 2 ustawy. Z
    przywołanego wyżej przepisu wynika, że w przypadku świadczenia usług, nieodpłatne
    świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, kiedy wykonywane
    będzie na cele osobiste podatnika. Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegało będzie
    również wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu jako odpłatne świadczenie
    usług, podlega użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów
    innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego
    przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie
    wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka
    uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od
    konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które
    są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane
    przez dany podmiot.
    Natomiast za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać
    wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art.
    8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega, co do zasady, odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,

    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    - prowadzą Państwo działalność gospodarczą między innymi w zakresie produkcji oraz
      zakupu (...),
    - odbiorcami sprzedawanych towarów są głównie podmioty będące dalszymi
      dystrybutorami branżowymi posiadający własne placówki handlowe,
    - planują Państwo przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom (...),
    - zadaniem (...) ma być eksponowanie dostarczanego przez Państwa towaru, tak aby
      podkreślić wszelkie walory sprzedawanych (...),
    - dodatkowym celem przekazania odbiorcom ww. (...) jest zagwarantowanie jak
      najbardziej estetycznego zaprezentowania towaru potencjalnym dalszym kupującym,
      a tym samym zwiększenie sprzedaży (...) dostarczanych przez Państwa na rynek,
    - przekazywane (...) pełnią jedynie funkcję informacyjną w zakresie, w jakim prezentują
      właściwości towaru sprzedawanego przez Państwa,
    - z perspektywy osoby otrzymującej (...) nie mają żadnej dodatkowej wartości użytkowej
      poza tą dla jakiej są wykonane, nie stanowią także prezentów i nie mogą zostać
      uznane za próbki, nie mogą być dalej odsprzedane,
    - kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel,
    - kontrahent nie może w dowolny sposób dysponować (...) należącymi do Państwa, a
      oddanymi kontrahentowi jedynie do używania, nie może ich zbyć (np. darować,
      sprzedać, oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania). Jest zobowiązany rozliczyć
      się z Państwem,
    - (...) podlegają rocznej inwentaryzacji u Klienta – posiadają Państwo potwierdzenie
      stanów i starają się ww. stany uzgadniać,
    - (...) uszkodzone, zniszczone są odbierane przez Państwa od kontrahenta i utylizowane
      albo naprawiane,
    - kontrahent nie ma prawa do używania ww. (...) do eksponowania towarów innych
      producentów (...). W przypadku, jeśli taki fakt będzie miał miejsce wówczas kontrahent
      będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz Państwa, ponadto będą mogli Państwo
      dochodzić odszkodowania i rozwiązać umowę dystrybucyjną z kontrahentem,
    - przekazanie towaru jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    - w punktach handlowych, gdzie jest wykonywana ekspozycja sprzedaż towarów
      dystrybuowanych przez Państwa wzrasta co najmniej o 200%,
    - zmiana (...) powoduje konieczność wymiany (...) – Klient nie ponosi z tego tytułu żadnych
      kosztów.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne
    przekazanie kontrahentom – nabywcom Państwa towarów przeznaczonych do dalszej
    odsprzedaży, w związku z Państwa działalnością gospodarczą, w postaci (...), których cena
    nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, czy stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o których
    mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, które uznaje się za odpłatne świadczenie usług.
    Odnosząc przedstawiony wyżej stan prawny do przedstawionego opisu sprawy, w
    pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w sprawie nie ma zastosowania art. 7 ust. 2
    ustawy, bowiem – jak wskazali Państwo we wniosku – Kontrahent nie może w dowolny

    sposób dysponować (...) należącymi do Państwa, a oddanymi kontrahentowi jedynie do
    używania, nie może także zatrzymać dla siebie (...) w razie zgłoszenia przez Państwa
    żądania ich zwrotu. W związku z nieodpłatnym przekazaniem kontrahentom towarów w
    postaci (...) – kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel,
    nie mogą ich zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do bezpłatnego
    korzystania), są zobowiązani rozliczyć się z Państwem. Kontrahent nie ma prawa do
    używania ww. (...) do eksponowania towarów innych producentów (...) niż towary
    sprzedawane przez Państwa.
    Z powyższego wynika, że przekazując (...) kontrahentom, nie przekazują im Państwo prawa
    do rozporządzania nimi jak właściciel, a jedynie oddają do używania. W konsekwencji, w
    rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z nieodpłatną usługą udostępniania
    kontrahentom (...). Eksponowane na (...), prezentują wszelkie ich walory w sposób mogący
    zachęcić odbiorców do zakupu. Na przekazywanych towarach reklamowych, co do zasady
    jest logo oraz hasło reklamowe podatnika – Spółki – która jest producentem (...).
    Tym samym, opisana powyżej usługa ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą
    przedsiębiorstwa, jego potrzebami i ma na celu przyniesienie korzyści Państwa
    działalności. W punktach handlowych, gdzie jest wykonywana ekspozycja sprzedaż
    towarów dystrybuowanych przez Państwa wzrasta co najmniej o 200%. Żądają Państwo
    zwrotu towarów takich jak (...) po zakończeniu współpracy. Niekiedy powyższe towary
    reklamowe są na tyle zniszczone i uszkodzone, że nie nadają się do dalszego
    wykorzystania – wówczas jest sporządzony protokół wycofania środków z obrotu.
    Z uwagi na powyższe okoliczności oraz stan prawny, w przedmiotowej sprawie należy
    uznać, że nieodpłatne przekazanie przez Państwa do używania na rzecz kontrahentów (...),
    na których co do zasady jest logo oraz hasło reklamowe podatnika – Spółki – będącej
    producentem (...), które po zakończeniu współpracy będą zwracane do Państwa, stanowi
    świadczenie usług, które będzie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki
    – jak Państwo wskazują we wniosku – będzie miało wpływ na sprzedaż Spółki, jej
    wizerunek, generowane zyski. Zatem należy uznać, że czynność ta jest dokonywana na
    cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki.
    Wobec tego, nieodpłatne przekazanie przez Państwa na rzecz kontrahentów ww.
    towarów, które po zakończeniu współpracy będą zwracane, należy traktować jako
    nieopłatne świadczenie usług, dokonywane na cele związane z prowadzoną przez Państwa
    działalnością gospodarczą, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, przekazanie to nie będzie stanowić nieodpłatnego świadczenia usług
    zrównanego z odpłatnym świadczeniem usług, zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy. W
    konsekwencji, w rozpatrywanej sprawie te przepisy nie będą miały zastosowania.
    Podsumowując stwierdzam, że nieodpłatne przekazanie kontrahentom - nabywcom
    Państwa towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży w związku z Państwa
    działalnością gospodarczą - (...) przeznaczonych do wyeksponowania towaru
    sprzedawanego przez Państwa, których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia
    przekracza 100 zł, ze względu na fakt, że czynność ta jest dokonywana na cele związane z
    prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. W analizowanej sprawie czynności nieodpłatnego
    przekazania przez Państwa na rzecz kontrahentów ww. towarów, które po zakończeniu
    współpracy będą zwracane, nie należy traktować jako nieodpłatnego świadczenia usług, o
    których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.