Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.582.2025.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Nieuznanie Wnioskodawczyni za podatnika z tytułu sprzedaży
udziału w wydzielonej nieruchomości zabudowanej starym
domem.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działalność-działalność gospodarcza
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
umowa-umowa użyczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pani za podatnika z tytułu sprzedaży udziału w
    wydzielonej nieruchomości zabudowanej starym domem. Uzupełniła go Pani – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 15 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
      1. Przedmiotem wniosku są skutki w VAT zbycia nieruchomości składającej się z domu
        wraz z gruntem, na którym dom jest posadowiony – zwanej dalej „Nieruchomością”.
      2. W dniu 2023 r. otrzymała Pani w formie darowizny od swojego męża 50% udziału w
        Nieruchomości składającej się z domu i gruntu, na którym dom jest posadowiony –
        zwana dalej „Nieruchomością”.
      3. Dom wchodzący w skład Nieruchomości (zwany „starym domem”) został
        wybudowany na początku lat 60-tych XX wieku i od samego początku był
        zamieszkiwany; od umowy działu spadku, tj. w 2023 r. – umowa użyczenia na rzecz
        Pani teściowej.
      4. Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Przedmiotowa
        Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej – ani
        przez Panią ani przez Pani małżonka.
      5. W starym domu od samego początku był fizyczny podział na dwa odrębne lokalne ze
        wspólną klatką schodową, ale prawnie jest to jedna nieruchomość – nie dokonywała
        Pani żadnego podziału.
      6. W starym domu z powodu złego stanu technicznego wykonano w okresie od stycznia
        2024 r. do chwili sporządzenia niniejszego wniosku następujące prace budowalne:
          Rozbiórka starego dachu wraz z całą jego konstrukcją, ze względu na zły stan
          techniczny – tak jak zostało to opisane w projekcie, prace obejmowały
          wykonanie nowego dachu, ścian kolankowych oaz belek wzmacniających.
          Zostały wymienione okna z PCV na nowe PCV, ale nadal dwuszybowe, czyli nie
          wpływające na ulepszenie, np. termiczne budynku.
          Wzniesienie nowych ścian działowych.
          Wykonała Pani nowe ogrzewanie oraz instalacje wodne, ponieważ stare nie
          nadawały się do wykorzystania.
          Wykonywane były nowe wylewki, prace wykończeniowe, tj. okładziny ścian z
          płyt kartonowo-gipsowych, łazienki od podstaw, płytki na podłogach, panele,
          malowanie ścian, podwieszane sufity.
          Ocieplenie poddasza oraz sufitu – były to prace demontażowe i naprawcze.
          Ocieplenie całego domu – zgodnie z wymogiem projektu budowlanego.
      7. Remont finansowany był przez Panią, wszystkie faktury były wystawiane na Panią.
        Nie było prawa do odliczania VAT naliczonego z otrzymywanych faktur.
      8. Obecnie jest Pani w trakcie załatwiania formalności związanych z odbiorem tego
        budynku (starego domu) po opisanym remoncie.

      9. W roku 2024 rozpoczęta została budowa drugiego domu na gruncie wchodzącym w
        skład Nieruchomości – w odległości ok. 14 m od starego budynku. Aktualnie jest
        tam stan deweloperski, nie jest zamieszkały – jest nadal w trakcie budowy. Plan jest
        taki, aby kiedyś tam mieszkać.
      10. W związku z budową drugiego domu i zamiarem sprzedaży domu starego
        konieczny jest podział działki na 2 odrębne – każda będzie zabudowana jednym
        budynkiem: starym oraz nowym.
      11. W latach 2018-2020 w Polsce prowadziła Pani działalność gospodarczą
        jednoosobową i zajmowała się Pani obrotem nieruchomościami. Była Pani czynnym
        podatnikiem VAT. Od 2020 r. działalność została zlikwidowana.
      12. Jednocześnie od 2016 r. była Pani wraz z mężem wspólnikiem 2-osobowej spółki
        jawnej, która zajmowała się obrotem nieruchomościami. Spółka była czynnym
        podatnikiem VAT. Aktualnie działalność od 2020 r. jest zamknięta, a spółka została
        odwieszona na jeden dzień w zeszłym roku, aby przedłużyć ciągłość zawieszenia.
        Spółka działała w latach 2016-2020. Spółka została zawieszona, ponieważ nie może
        Pani postawić jej całkowicie w stan likwidacji ze względu na to, że jedno mieszkanie,
        jakie Pani zakupiła okazało się być przedmiotem toczącego się procesu o anulację
        poprzednich umów. Aktualnie po 8 latach został wydany wyrok o unieważnienie
        Pani umowy i poprzednich, czeka Pani, aż się uprawomocni lub też strony będą
        wnosić o apelację. To jedyny powód ciągłego przedłużania zawieszenia spółki. Jeśli
        strony podejdą do apelacji, zmieni Pani wtedy status do likwidacji i będzie czekać aż
        się sprawy rozwiążą.
      13. Ma Pani z mężem rozdzielność majątkową.
      14. Jest Pani właścicielką mieszkania w Polsce.
      15. Od końca 2023 r. zaczęła Pani z mężem mieszkać w Rumunii, a obecnie mieszkają
        Państwo w Bułgarii.
      16. W Polsce nie ma Pani rezydencji podatkowej. Aktualnie Pani rezydencje podatkowa
        jest w Bułgarii.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.
    Numer ewidencyjny nieruchomości: działka nr 1, numer księgi wieczystej (...).
    Nieruchomość nie została jeszcze podzielona. Podział na dwie odrębne działki zostanie
    przeprowadzony wyłącznie w celu technicznego uporządkowania granic nieruchomości i
    umożliwienia sprzedaży, nie ma on charakteru inwestycyjnego ani deweloperskiego.
    Udział w nieruchomości został nabyty (darowany w 2023 r.) od męża (A.B.) w celu
    włączenia do wspólnego majątku. Nabycie miało charakter prywatny i nie było związane z
    działalnością gospodarczą ani z zamiarem dalszej odsprzedaży. W tym czasie planowała
    Pani pozostać w Polsce i traktowała Pani stary dom jako miejsce przyszłego zamieszkania.
    Od 2023 r. nieruchomość była użyczona Pani teściowej, która korzystała z niej na cele
    mieszkaniowe, powoli realizując remont. W późniejszym okresie po podjęciu decyzji o
    trwałej przeprowadzce za granicę, nieruchomość stała się zbędna i została przeznaczona
    do sprzedaży.
    Sprzedaż nieruchomości ma charakter jednorazowy i prywatny. Nie prowadzi Pani
    działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie jest Pani
    zarejestrowanym podatnikiem VAT w tym zakresie i nie odliczała Pani podatku VAT z
    tytułu nabycia nieruchomości ani z jakichkolwiek wydatków z nią związanych. Sprzedaż
    będzie prowadzona w Pani imieniu przez Pani teściową na podstawie udzielonego
    pełnomocnictwa, w ramach zwykłej oferty sprzedaży zamieszczonej w Internecie (portale
    ogłoszeniowe). Nie planuje Pani żadnych działań marketingowych wykraczających poza
    standardowe ogłoszenie.

    Na dzień sporządzenia uzupełnienia nie posiada Pani nabywcy. Sprzedaż zostanie
    dokonana przez pełnomocnika na zasadach opisanych powyżej.
    Planowany termin sprzedaży nieruchomości: styczeń 2026 r.

## Pytanie

Czy przy sprzedaży swojego udziału w przedmiotowej nieruchomości składającej się ze
    starego domu oraz części gruntu po podziale w pkt 11 opisu stanu faktycznego będzie
    Pani występowała w charakterze podatnika VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Nie, przy sprzedaży swojego udziału w przedmiotowej nieruchomości składającej się ze
    starego domu oraz części gruntu po podziale w pkt 11 opisu stanu faktycznego nie będzie
    Pani występowała w charakterze podatnika VAT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z przepisami art. 15 ust. 1 ustawy VAT:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei samodzielna działalność gospodarcza zdefiniowana jest w przepisie art. 15 ust. 2
    ustawy, a mianowicie:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przepis art. 15 ust. 1 ustawy określa podstawowy, typowy charakter podatnika VAT.
    Dodatkowo przepisy art. 16 i 17 definiują dodatkowe okoliczności, w których konkretna
    osoba lub podmiot mogą być uznane za podatnika VAT. Sytuacje określone w art. 16 i 17
    należy wykluczyć z rozważań, gdyż:
        w opisywanej sytuacji nie występuje dokonanie okazjonalnej
        wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu,
        w opisywanej sytuacji nie występuje żadna z przesłanek zdefiniowanych w art. 17.
    W związku z powyższym konieczna jest analiza stanu faktycznego pod kątem
    ewentualnego wykonywania samodzielnej działalności gospodarczej przez Panią w
    związku z nabyciem i użytkowaniem Nieruchomości, a to z kolei przesądzi, czy wystąpi
    Pani przy jej sprzedaży w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy.
    Analiza przepisu art. 15 ust. 2 dowodzi, że:
        w związku z Nieruchomością nie wystąpiła żadna działalność producenta, gdyż
        Nieruchomość została przez Panią pozyskana w wyniku działu spadku,
        w związku z Nieruchomością nie wystąpiła żadna działalność handlowca, gdyż
        Nieruchomość nie została zakupiona w celu dalszej odsprzedaży, zatem nie można
        mówić o handlu,

        w związku z Nieruchomością nie wystąpiła żadna działalność usługodawcy, gdyż
        Nieruchomość nie służyła żadnym usługom, w szczególności najmie lub dzierżawie,
        nie była też przez nikogo wykorzystywana do działalności gospodarczej w
        rozumieniu przepisów Prawa przedsiębiorców,
        w związku z Nieruchomością nie pozyskiwano żadnych zasobów naturalnych,
        w związku z Nieruchomością nie wystąpiła żadna działalność rolników lub osób
        wykonujących wolne zawody,
        Nieruchomości nie wykorzystywano w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powyższego wynika, że nie wystąpiła żadna przesłanka, która mogłaby świadczyć, że w
    związku z Nieruchomością wykonywała Pani samodzielnie działalność gospodarczą.
    Jeżeli dodatkowo wziąć pod uwagę, że:
        Nieruchomość cały czas wchodziła w skład Pani majątku prywatnego
        niezwiązanego z działalnością gospodarczą,
        od wydatków ponoszonych na remont domu nie istniało prawo do odliczenia
        podatku naliczonego,
        koniecznego podziału działki wchodzącej w skład Nieruchomości w związku z
        budową nowego domu w żaden sposób nie można uznać za działalność
        gospodarczą,
    należy jednoznacznie stwierdzić, że przy sprzedaży swojego udziału w przedmiotowej
    nieruchomości składającej się ze starego domu oraz części gruntu po podziale w pkt 11
    opisu stanu faktycznego nie będzie Pani występowała w charakterze podatnika VAT.
    Potwierdza to Pani stanowisko przedstawione we wniosku.
    Stanowisko to poparte jest utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych i
    utrwaloną praktyką interpretacyjną. Przykładowo:
        pismo z dnia 22 listopada 2019 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0114-
        KDIP4.4012.623.2019.4.AK: „Z powołanych przepisów wynika, ze dostawa towarów
        podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
        gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo
        działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do
        określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
        podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
        gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Zasadnym zatem jest wyłączenie
        osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży,
        przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
        majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania
        innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższych
        ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
        kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
        które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi

        zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
        określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również
        nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.”
        wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 20 czerwca 1996 r. w
        sprawie C-155/94: „W świetle powyższego czynnościom dokonywanym przez osoby
        fizyczne w charakterze podatników VAT przeciwstawiać należy czynności
        dokonywane prywatnie. Takie czynności – jako dokonywane przez osoby fizyczne,
        które nie działają w charakterze podatników – znajdują się poza zakresem
        stosowania przepisów VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu
        podatkiem VAT. Do czynności prywatnych należą między innymi czynności
        związane z wykonywaniem prawa własności, w tym sprzedaż nieruchomości.
        Czynności takie same z siebie nie stanowią prowadzenia działalności gospodarczej.”
        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 kwietnia 2025
        r. sygn. I SA/Ol 119/25: „Nie sposób wymagać, aby osoba fizyczna w ramach
        zarządu majątkiem własnym podejmowała wyłącznie czynności zmierzające do
        zachowania prawa własności tych nieruchomości, jak również nie podejmowała
        czynności, które umożliwiałyby zbycie nieruchomości po cenie korzystniejszej.
        Działań z zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności
        nie należy utożsamiać z działalnością gospodarczą.”
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2023 r. sygn. I FSK 223
        /20: „W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego po wspomnianym wyżej
        wyroku TSUE (z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10)
        konsekwentnie przyjmuje się, że przesądzenie tego, czy określony podmiot działa
        jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny odnoszącej się do
        okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy zatem zbadać, jakie
        środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te są podobne
        do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona sprzedając grunt,
        zachowuje się jak handlowiec (por. wyroki NSA: z 29 października 2007 r., sygn. akt I
        FPS 3/07; z 22 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1323/12; z 14 marca 2014 r.,
        sygn. akt I FSK 319/13; z 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 781/13; z 27 maja 2014
        r., sygn. akt I FSK 774/13; z 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 729/14). Równocześnie
        zwraca się uwagę, że przy ocenie charakteru czynności podejmowanych przez
        sprzedającego nieruchomość należy uwzględniać działania na poszczególnych
        etapach aktywności zbywcy w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy
        przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami
        inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
        prywatnym (por. wyroki NSA: z 9 października 2014 r., sygn. akt I FSK 2145/13; z 3
        marca 2015 r., sygn. akt I FSK 1859/13; z 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 716/14 i
        z 29 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 636/15, a także z 30 kwietnia 2021 r., sygn. akt
        I FSK 1269/18). Zatem dla oceny spornego zagadnienia pierwszoplanowe znaczenie
        mają te elementy, które mają zobiektyzowany charakter i pozwalają na odróżnienie
        działania o cechach zawodowych, od tych które mieszczą się w granicach

        dysponowania majątkiem prywatnym (wyrok NSA z 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt I
        FSK 45/18).”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Należy również zauważyć, że towarem jest także udział w prawie własności lub
    użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w
    myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z dnia 11 grudnia
    2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    również zbycie udziału w towarze stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe
    potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w wydzielonej
    nieruchomości zabudowanej starym domem, istotne jest, czy w celu dokonania jej
    sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast –
    wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi

    Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży
    gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyła Pani udział w nieruchomości składającej się ze starego
    domu (działka nr 1, numer księgi wieczystej (...)) w formie darowizny od męża w 2023 r.).
    Ma Pani z mężem rozdzielność majątkową. Nabycie nieruchomości miało charakter
    prywatny i nie było związane z działalnością gospodarczą ani z zamiarem odsprzedaży. Od
    2023 r. nieruchomość była przedmiotem umowy użyczenia na rzecz Pani teściowej na cele
    mieszkaniowe. W latach 2018-2020 w Polsce prowadziła Pani działalność gospodarczą
    jednoosobową i zajmowała się obrotem nieruchomościami. Była Pani czynnym
    podatnikiem VAT. W 2020 r. działalność ta została zlikwidowana. Jednocześnie od 2016 r.
    była Pani wraz z mężem wspólnikiem spółki jawnej, która zajmowała się obrotem
    nieruchomościami, spółka była czynnym podatnikiem VAT. Od 2020 r. działalność spółki
    jest zamknięta, a wyłącznie na jeden dzień w roku ją Pani odwiesza w celu przedłużenia
    okresu zawieszenia. Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy, nie
    była wykorzystywana do działalności gospodarczej przez Pani ani przez Pani małżonka. W
    starym domu z uwagi na jego zły stan techniczny realizuje Pani od stycznia 2024 r. remont.
    Remont ten był finansowany przez Panią i wszystkie faktury były wystawiane na Panią. Nie
    odliczała Pani podatku VAT z tytułu nabycia nieruchomości ani z jakichkolwiek wydatków z
    nią związanych.
    W 2024 r. rozpoczęta została budowa drugiego domu na gruncie wchodzącym w skład
    nieruchomości, w którym planuje Pani zamieszkać w przyszłości. W związku z budową
    drugiego domu i zamiarem sprzedaży starego domu konieczny jest podział działki na 2
    odrębne – każda będzie zabudowana jednym budynkiem: starym oraz nowym. Podział

    zostanie przeprowadzony wyłącznie w celu technicznego uporządkowania granic
    nieruchomości i umożliwienia sprzedaży, nie ma on charakteru inwestycyjnego ani
    deweloperskiego. Nieruchomość nie została jeszcze podzielona.
    Sprzedaż będzie prowadzona w Pani imieniu przez Pani teściową na podstawie
    udzielonego pełnomocnictwa w ramach zwykłej oferty zamieszczonej w Internecie (portale
    ogłoszeniowe). Nie planuje Pani żadnych działań marketingowych wykraczających poza
    standardowe ogłoszenie.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedając swój udział w nieruchomości
    zabudowanej starym domem będzie Pani działać jako podatnik VAT, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady osoby
    fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone
    są z grona podatników VAT.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że planując sprzedaż
    udziału w nieruchomości wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z
    całokształtu okoliczności sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy
    uznać, że sprzedaż udziału w nieruchomości nie stanowił działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia opisanego udziału w
    nieruchomości, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że dostawa udziału w przedmiotowej nieruchomości wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie
    podejmowała Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że zawarła Pani z teściową umowę użyczenia starego
    domu.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że umowa użyczenia jest z natury umową
    nieodpłatną, zgodnie bowiem z art. 710 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Istotnymi cechami umowy użyczenia są dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na
    pewien czas oraz nieodpłatność.
    W związku z powyższym, nieodpłatne użyczenie nieruchomości nie stanowi działalności
    gospodarczej.
    Zatem, w omawianej sytuacji należy wskazać, że ww. działania nie mogą świadczyć o
    zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami.

    W konsekwencji mając na uwadze podjęte przez Panią działania nie można uznać, że
    stanowią one ciąg zdarzeń przesądzających o uznaniu sprzedaży opisanego udziału w
    nieruchomości wraz ze starym domem za prowadzenie działalności gospodarczej. W
    niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią, w zakresie sprzedaży
    ww. udziału w nieruchomości, za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż udziału w nieruchomości wraz ze
    starym domem można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Dokonując dostawy przedmiotowego udziału korzysta Pani z przysługującego
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pani przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli podatnika podatku od
    towarów i usług. Skutkiem powyższego, planowana transakcje zbycia ww. udziału nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pani, a nie wywiera skutku
    prawnego dla Pani męża.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.