Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB4/4511-537/15/PST
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-01-20
Teza: 1. Czy określenie równego prawa do udziału w zyskach i stratach w Spółce Osobowej przez Wspólników nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania z tego tytułu przychodu do opodatkowania? 2. Czy Wnioskodawca obowiązany będzie do rozliczenia przychodów oraz kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki Osobowej?
Słowa kluczowe: spółki-spółka osobowa; zyski-udział w zyskach
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 listopada 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia proporcji (udział w zyskach i stratach) przychodów i kosztów w spółce osobowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2015 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia proporcji (udział w zyskach i stratach) przychodów i kosztów w spółce osobowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która ma i na moment zdarzenia przyszłego będzie miała miejsce zamieszkania i będzie podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce („Wnioskodawca”). Wnioskodawca jest komandytariuszem w Spółce komandytowej (dalej: „Spółka Komandytowa”). Spółka Komandytowa jest komandytariuszem w drugiej spółce komandytowej (dalej: „Spółka osobowa”). W skład majątku Spółki Komandytowej wchodzi m.in. ogół praw i obowiązków w Spółce osobowej oraz inne składniki majątkowe m.in. środki pieniężne. W Spółce komandytowej drugim komandytariuszem jest osoba fizyczna - małżonek Wnioskodawcy (dalej „Wspólnik”). Planowane jest podjęcie decyzji o rozwiązaniu Spółki Komandytowej. W wyniku wskazanej czynności Wspólnik otrzyma ogół praw i obowiązków w Spółce osobowej i stanie się komandytariuszem Spółki Osobowej. Drugi komandytariusz Spółki Komandytowej z chwilą rozwiązania otrzyma pozostałe składniki majątkowe min. środki pieniężne. Po rozwiązaniu Spółki Komandytowej Wnioskodawca rozważa przystąpienie jako komandytariusz do istniejącej Spółki Osobowej. W Spółce Osobowej będzie już jeden komandytariusz, którym będzie Wspólnik. Wnioskodawca wniesie do Spółki osobowej wkład pieniężny. Wkład Wnioskodawcy będzie miał niższą wartość niż wkład Wspólnika. Udział w zyskach i stratach Spółki Osobowej Wnioskodawcy i Wspólnika zostanie określony w proporcji innej niż proporcja wartości wniesionych wkładów (udział w zyskach i stratach będzie równy).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy określenie równego prawa do udziału w zyskach i stratach w Spółce Osobowej przez Wspólników nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania z tego tytułu przychodu do opodatkowania?
2.  Czy Wnioskodawca obowiązany będzie do rozliczenia przychodów oraz kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki Osobowej?

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, określenie prawa do udziału w przyszłych zyskach i stratach Spółki Osobowej nie spowoduje powstania przychodu do opodatkowania po stronie Wnioskodawcy. Zasady tworzenia i funkcjonowania spółek osobowych regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.; dalej: „KSH”). Zgodnie z art. 51 § 1 KSH każdy wspólnik ma co do zasady prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Umowa spółki może jednak w tym zakresie stanowić inaczej (art. 37 KSH), co oznacza, że dopuszczalne jest określenie w umowie spółki osobowej innej proporcji podziału zysków, a więc również takiej, która nie będzie dokładnie odzwierciedlała wartości wnoszonych przez wspólników wkładów. Prawidłowe jest więc ustalenie w umowie Spółki Osobowej zasad udziału w zysku w innej proporcji, niż wartość wkładów wniesionych przez Wnioskodawcę i Wspólnika Spółki Osobowej. Wnioskodawca podkreśla, że analizowana sytuacja nie mieści się w katalogu źródeł przychodów, o których mowa w art. 10 ust 1 ustawy PDOF. Przepisy te zawierają listę źródeł przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a ustawodawca nie wskazał w nich, iż czynność określenia podziału przyszłych zysków spółki osobowej skutkująca dysproporcją w wysokości uzyskiwanych przez jej wspólników przychodów, sama w sobie implikuje powstanie przychodu. Brak jest zatem podstaw do argumentowania, iż samo ustalenie nieproporcjonalnego do wniesionych wkładów podziału zysków w Spółce Osobowej, spowoduje powstanie przychodu u Wnioskodawcy. Dodatkowo, należy stwierdzić, że określenie proporcji podziału zysków i strat w Spółce Osobowej nie wiąże się z żadną konkretną wartością majątkową, która stanowiłaby przysporzenie majątkowe wspólników Spółki Osobowej. Nabycie prawa do udziału w zysku Spółki Osobowej nie oznacza bowiem, że Wnioskodawca i Wspólnik z pewnością uzyskają w przyszłości korzyść majątkową. W konsekwencji, gdyż nie jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania na etapie nabywania prawa do udziału w zysku Spółki Osobowej, to nie można argumentować, że w takiej sytuacji powstanie przychód do opodatkowania. Niemniej jednak należy zaznaczyć, że w momencie kiedy Spółka Osobowa osiągnie przychód nabycie prawa do udziału w zysku Spółki Osobowej będzie powodowało, że przychód ten zostanie opodatkowany w sposób proporcjonalny bezpośrednio przez Wspólnika i Wnioskodawcę. Powyższe rozumienie przepisów znajduje również odzwierciedlenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach np.:

*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. sygn. ILPB1/415-1288/13-2/AG, w której organ stwierdził, iż: „Reasumując, zawarcie w umowie spółki komandytowej (osobowej) postanowienia, zgodnie z którym udział Wnioskodawcy w zyskach i stratach nowoutworzonej spółki będzie większy niż wysokość wniesionych przezeń wkładów, nie spowoduje po stronie Zainteresowanego powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych możliwe jest bowiem ustalenie proporcji udziału w zyskach wspólników nowoutworzonej spółki komandytowej w ten sposób, że na Wnioskodawcę wnoszącego wkład o wartości niższej niż wartość wkładu drugiego wspólnika (innych wspólników), przypadać będzie prawo do udziału w zyskach i stratach spółki w wysokości nieproporcjonalnej do wniesionego wkładu. Określenie proporcji w opisany sposób nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania z tego tytułu przychodu.”;
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 25 października 2013 r. o sygn. ILPB1/415-853/13-4/AMN, w której organ w całości uznał prawidłowość stanowiska podatnika (zbieżnego z argumentacją przytoczoną w interpretacji indywidualnej powołanej powyżej);
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 21 maja 2015 r. o sygn. IBPBI/1/4511-267/15/AB, w której organ w całości uznał prawidłowość stanowiska podatnika (zbieżnego z argumentacją przytoczoną w interpretacji indywidualnej powołanej powyżej);
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 21 maja 2015 r. o sygn. IBPBI/1/4511-262/15/AB, w której organ w całości uznał prawidłowość stanowiska podatnika (zbieżnego z argumentacją przytoczoną w interpretacji indywidualnej powołanej powyżej.

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy należy mieć na uwadze, iż sam akt przystąpienia do spółki osobowej nie rodzi powstania przychodu podatkowego, nawet w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego, co potwierdzają odpowiednio art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.) oraz art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy PDOF. Powyżej przytoczone regulacje zostały wprowadzone do ustaw o podatkach dochodowych po to aby rozstrzygnąć kwestie tego, że akt przystąpienia do spółki osobowej jest neutralny podatkowo. Potwierdza to uzasadnienie do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - załącznik do Druku Sejmowego nr 3500, gdzie stwierdzono, że: „Na gruncie ustawy CIT przyjmuje się natomiast, że wniesienie przez podatnika tego podatku wkładu niepieniężnego do spółki niebędącej osobą prawną nie rodzi skutków w podatku dochodowym. Mając na uwadze powyższe rozbieżności pomiędzy ustawami oraz dążąc do ujednolicenia zasad opodatkowania dochodów osób fizycznych i prawnych projekt - w zakresie zmian ustawy PIT - zakłada, że wniesienie wkładu niepieniężnego nie będzie rodziło skutków po stronie podmiotu wnoszącego wkład”. Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy wniesienie układu do Spółki Osobowej przez Wspólnika, o wartości nieodpowiadającej dokładnie proporcji wynikającej z jego udziału w zyskach i stratach Spółki Osobowej (wyższej niż wynikająca z tej proporcji), nie spowoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on obowiązany do rozliczenia przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów z tytułu udziału w zyskach Spółki Osobowej proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zyskach Spółki. Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy PIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz z zastrzeżeniem ust. la, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Stosownie do art. 8 ust. 2 Ustawy PIT powyższą zasadę stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowego stanu faktycznego Wnioskodawca będzie obowiązany do rozpoznania przychodów oraz kosztów uzyskania przychodu z tytułu udziału w Spółce Osobowej proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zyskach Spółki osobowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.