Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.32.2025.3.BR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Skutki podatkowe planowanej sprzedaży działek w 2026 r.
nabytych w drodze ugody w przedmiocie dokonania działu
spadku i zniesienia współwłasności nieruchomości.
Słowa kluczowe: dziedziczenie
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
opodatkowanie
spadek-dział spadku
ugody
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 24 lutego 2025 r. (wpływ 26 lutego 2025 r.)
    oraz z 18 marca 2025 r. (wpływ 21 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gospodarstwo po śmierci Pana rodziców odziedziczył Pan w 2006 r. o powierzchni (...) ha,
    zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego (...) sygn. akt (...).
    Po śmierci Pana siostry A, w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego (...) sygn. akt (...),
    stał się Pan dodatkowo właścicielem ziemi o powierzchni (...) ha wraz z budynkiem
    mieszkalnym i stodołą. W budynku tym zamieszkuje Pan wraz z żoną od 2010 r. po śmierci
    Pana siostry A.
    Od spadku po siostrze w 2011 r. złożył Pan zeznanie podatkowe do Urzędu Skarbowego
    (...) i zgodnie z jego decyzją nr (...) zapłacił Pan podatek.
    W roku 2010 zawarł Pan ugodę ze współwłaścicielem B synem zmarłego brata C.
    Ugoda została zawarta w Sądzie Rejonowym (...) sygn. akt (...).
    Obecnie w wyniku ugody jest Pan właścicielem (...) ha. Powierzchnia ta jest mniejsza o (...)
    ha wynikającej z dziedziczenia, za którą nie otrzymał Pan żadnej zapłaty.
    Ze względu na stan zdrowia i podeszły wiek oraz brak możliwości przekazania członkom
    rodziny zmuszony jest Pan sprzedać posiadłość.
    Kupnem całej posiadłości jest zainteresowana (...). (...) ta kupiła od Pana w 2022 r. – (...) ha
    ziemi, która graniczy z Pana działkami.
    W piśmie z 24 lutego 2025 r. oraz z 18 marca 2025 r. ostatecznie przedstawił Pan opis
    sprawy:
    Pana rodzice D i E zgodnie z aktem notarialnym sporządzonym w (...) (...) maja 1947 r.
    kupili od (...) działkę w (...) o powierzchni (...) ha o nr A.
    Pana matka kupiła (...) lipca 1973 r. działkę w (...) o powierzchni (...) ha o nr B/2 od Pana
    stryja F.
    Po zmarłym Pana stryju, Pana ojciec otrzymał działki o nr B/1, B/3, B/4 i B/7 o
    powierzchni łącznej (...) ha i (...) m, zgodnie z postanowieniem sądu z (...) czerwca 1977 r.
    Spadkobiercami po stryju było troje dzieci zmarłego brata G, którym Pana ojciec
    przekazał tytułem spadku łącznie kwotę (...) zł.
    Pana rodzice kupili (...) stycznia 1975 r. łąkę w (...) o pow. (...) ha o nr C/1.
    Łącznie Pana rodzice uprawiali (...) ha ziemi.
    Pana ojciec zmarł (...) czerwca 1986 r.
    Pana matka zmarła (...) maja 2002 r.
    W latach 1980-1985 Pana siostra A pobudowała budynek mieszkalny i stodołę. W
    budynku tym zamieszkały razem z matką przeprowadzając się z budynku budowanego
    przez rodziców ojca. W starym budynku pozostali brat C z żoną i synem B.
    Spadek po Pana ojcu na mocy ustawy nabyła żona D oraz dzieci H, C i A po 1/4 części
    każde z nich.

    Spadek po Pana matce na mocy ustawy nabyły dzieci Pan, Pana brat i Pana siostra po 1
    /3 części każde z nich.
    Po śmierci ojca nie było zniesienia współwłasności w sądzie, podzielili się Państwo sami
    i każdy za swoją część płacił podatek.
    Pana matka otrzymała (...) ha o nr A, Pan otrzymał (...) ha o nr B/1, Pana brat otrzymał
    (...) ha o nr B/1, B/3, B/4, B/7, Pana siostra otrzymała (...) ha o nr B/2.
    Po śmierci Pana matki nie było zniesienia współwłasności. Działkę o powierzchni (...) ha
    o nr A (po matce) zajął Pana brat.
    Pana siostra zmarła (...) września 2010 r. była osobą samotną.
    Spadek po Pana siostrze zamieszkałej w (...) na podstawie testamentu notarialnego z
    (...) marca 2010 r. otwartego i ogłoszonego (...) listopada 2010 r. przez Sąd Rejonowy w
    (...) nabył Pan jako jedyny spadkobierca w całości.
    Otrzymał Pan od siostry (...) ha ziemi o nr B/2 wraz z budynkiem mieszkalnym, który nie
    był całkowicie wykończony i stodołą.
    Po wykonaniu niezbędnych robót w budynku zamieszkał Pan wraz z żoną od (...)
    grudnia 2010 r., w którym Pan mieszka wraz z żoną do chwili obecnej.
    Wartość udziału w masie spadkowej nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał
    Panu pierwotnie w całej masie spadkowej po zmarłej siostrze.
    (...) grudnia 2020 r. w Sądzie Rejonowym w (...) stawili się Pan i uczestnik C (Pana brat)
    reprezentowany przez uczestnika B o zniesienie współwłasności, działu spadku i
    zasiedzenia.
    Na posiedzeniu tym zawarto ugodę następującej treści: H nabywa na własność działki
    gruntu oznaczone w ewidencji gruntów nr B/6, B/7, B/8, C/1 położone w obrębie (...),
    gmina (...), woj. (...). Łącznie (...) ha. B nabywa na własność działki oznaczone w ewidencji
    gruntów nr B/5, D/10, B/9, D/9, A/1, A/2 położone w obrębie (...), gmina (...), woj. (...).
    Łącznie (...) ha.
    Od roku 2018 prowadził Pan rozmowy z B na temat ugody. Stawiał własne warunki
    odbiegające od właściwego podziału. Chcąc zakończyć niekorzystne dla Pana dyskusje,
    przyjął Pan jego warunki, w wyniku których otrzymał Pan (...) ha mniej, niż Panu się
    należało.
    Według wyliczenia podziału ogółem jest (...) ha. (...) (1/3 całości dla Pana, 1/3 całości po
    siostrze).
    Nadmienia Pan, że na działce B/5 wybudował Pan w latach 1986-1987 przechowalnie na
    owoce, dwa garaże i pomieszczenie mieszkalne składające się z dwóch pokoi, które
    użytkował Pan do czasu spisania ugody.
    Ww. nieruchomości sprzedał Pan B zgodnie z jego warunkami za (...) zł (mniej niż 1/3
    wartości rynkowej).
    Chciałby Pan sprzedać swój majątek ze względu na słaby stan zdrowia i podeszły wiek
    jak najszybciej po otrzymaniu decyzji.
    Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.
    Ugoda zawarta (...) grudnia 2020 r. dotyczyła spadku i zniesienia współwłasności po D i
    E.
    Po zmarłym Pana stryju, Pana ojciec otrzymał działkę o powierzchni (...) ha o nr B/1.
    Po śmierci Pana ojca sami Państwo dokonali podziału. Pana matka otrzymała (...) ha o
    nr A, Pan – (...) ha o nr B/1, Pana brat – (...) ha o nr B/1.
    Działki B/1, B/1 stanowią działkę kupioną przez Pana ojca od stryja.

    W roku 2016 (...) kupiły z działki o powierzchni (...) ha o nr B/2 (...) ha z przeznaczeniem
    na (...). Pozostała część – (...) ha została podzielona decyzją Burmistrza (...) na trzy działki
    i nadano im nowe numery: B/5 o powierzchni (...) ha, B/6 o powierzchni (...) ha, B/7 o
    powierzchni (...) ha.
    Działkę o nr B/5 przejął w wyniku ugody B. Dwie pozostałe o nr B/6, B/7 przejął Pan.
    Łąkę w (...) o powierzchni (...) ha o nr C/1 przejął Pan (przed ugodą stanowiła
    współwłasność).
    Działkę o nr starym B/1 (nowym B/8) cały czas uprawia Pan od śmierci ojca.
    W skład Pana gospodarstwa, które będzie przedmiotem sprzedaży są działki o nr B/6 o
    powierzchni (...) ha, B/7 o powierzchni (...) ha, na której znajduje się budynek mieszkalny
    i stodoła, C/1 o powierzchni (...) ha – łąka w (...), B/8 (stary nr B/1) o powierzchni (...) ha.
    Na ww. działkach jest sad, w którym obecnie prowadzi Pan prace pielęgnacyjne, celem
    zebrania w tym roku owoców.
    Całą posiadłość zamierza Pan sprzedać w 2026 r.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 18 marca 2025 r.)
    Czy po sprzedaży zapłaci Pan podatek dochodowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Sprzedaż nieruchomości nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych,
    ponieważ w wyniku podziału otrzymał Pan mniejszą powierzchnię nieruchomości o (...) ha.
    Osoby, po których Pan odziedziczył zmarły ponad 10 lat temu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,

    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi
    ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-
    c, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób nabycia.
    Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu
    cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości
    istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem
    nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli
    nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia
    przez spadkodawcę.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości

      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze
    spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez
    spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku i zniesienia współwłasności nie
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    I tak, stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź
    uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest
    odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie Kodeks cywilny.
    Stosownie natomiast do art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast jak stanowi art. 925 cyt. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Wg treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:

      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
        spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
        spadkobierców.
      § 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w
        formie aktu notarialnego.
    W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Celem z kolei postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów
    Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi
    przedmiot współwłasności.
    Jak stanowi art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Zgodnie z treścią art. 196 § 1 ww. Kodeksu:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Natomiast w myśl art. 210 § 1 cyt. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 211 powołanego Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Jak stanowi art. 212 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
        poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
        podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi
        służebnościami gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
        okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
        sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
        uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także
        sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich
        uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach
        zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może
        odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.
    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych. W rezultacie, w wyniku
    zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa
    własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Jednym ze sposobów
    zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami.
    Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej
    (podzielonej) rzeczy.
    Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału
    jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich
    pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub
    prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie
    w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane
    bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega
    powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku
    osobistego.
    Ponadto, należy wyjaśnić, że o tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło do
    nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych
    nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała
    nieruchomość o mniejszej powierzchni. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności
    jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności
    podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza
    wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku
    ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części
    udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia
    będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego, czy działu spadku, jest
    nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
      · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
      · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
        się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być
    rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości
    uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
    Jeżeli jednak na skutek dokonanego działu spadku zniesienia współwłasności
    przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i
    dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.

    Jak wynika z opisu sprawy Pana rodzice, zgodnie z aktem notarialnym sporządzonym (...)
    maja 1947 r., kupili działkę w (...) o powierzchni (...) ha o nr A. Pana matka kupiła (...) lipca
    1973 r. działkę w (...) o powierzchni (...) ha o nr B/2 od Pana stryja. Po zmarłym stryju Pana
    ojciec otrzymał działki o nr B/1, B/3, B/4 i B/7 o powierzchni łącznej (...) ha i (...) m, zgodnie
    z postanowieniem sądu z (...) czerwca 1977 r. Pana rodzice kupili (...) stycznia 1975 r. łąkę
    w (...) o pow. (...) ha o nr C/1. Pana ojciec zmarł (...) czerwca 1986 r. Spadek po Pana ojcu na
    mocy ustawy nabyła żona (Pana matka) oraz dzieci: Pan, Pana brat i Pana siostra po 1/4
    części każde z nich. Pana matka otrzymała (...) ha o nr A, Pan otrzymał (...) ha o nr B/1, Pan
    brat otrzymał (...) ha o nr B/1, B/3, B/4, B/7, Pana siostra otrzymała (...) ha o nr B/2. Po
    śmierci Pana ojca nie było zniesienia współwłasności w sądzie, podzielili się Państwo sami
    i każdy za swoją część płacił podatek. Pana matka zmarła (...) maja 2002 r. Spadek po Pana
    matce na mocy ustawy nabyły dzieci Pan, Pana brat i Pana siostra po 1/3 części każde z
    nich. Po śmierci Pana matki nie było zniesienia współwłasności. Działkę o powierzchni (...)
    ha o nr A (po matce) zajął Pana brat. W latach 1980-1985 Pana siostra wybudowała
    budynek mieszkalny i stodołę. W budynku tym zamieszkały razem z matką
    przeprowadzając się z budynku budowanego przez rodziców ojca. W starym budynku
    pozostali brat C z żoną i synem B. Pana siostra zmarła (...) września 2010 r. była osobą
    samotną. Spadek po Pana siostrze na podstawie testamentu notarialnego z (...) marca
    2010 r. otwartego i ogłoszonego (...) listopada 2010 r. przez Sąd Rejonowy w (...) nabył jako
    jedyny spadkobierca Pan w całości. Otrzymał Pan od siostry (...) ha ziemi o nr B/2 wraz z
    budynkiem mieszkalnym, który nie był całkowicie wykończony i stodołą. Po wykonaniu
    niezbędnych robót w budynku zamieszkał Pan wraz z żoną od (...) grudnia 2010 r., w
    którym Pan mieszka wraz z żoną do chwili obecnej. Wartość udziału w masie spadkowej
    nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Panu pierwotnie w całej masie
    spadkowej po zmarłej siostrze. W roku 2016 (...) kupiły (...) ha z działki o powierzchni (...) ha
    o nr B/2 z przeznaczeniem na (...). Pozostała część – (...) ha została podzielona decyzją
    Burmistrza (...) na trzy działki i nadano im nowe numery: B/5 o powierzchni (...) ha, B/6 o
    powierzchni (...) ha, B/7 o powierzchni (...) ha. (...) grudnia 2020 r. w Sądzie Rejonowym w
    (...) stawili się Pan i uczestnik C reprezentowany przez uczestnika B o zniesienie
    współwłasności, działu spadku i zasiedzenia. Ugoda zawarta (...) grudnia 2020 r. dotyczyła
    spadku i zniesienia współwłasności po D i E. Na posiedzeniu tym zawarto ugodę w wyniku,
    której: Pan nabywa na własność działki gruntu oznaczone w ewidencji gruntów nr B/6, B/7,
    B/8, C/1 (łąka – przed ugodą stanowiła współwłasność) położone w obrębie (...), gmina (...),
    woj. (...). Łącznie (...) ha. B nabywa na własność działki oznaczone w ewidencji gruntów nr B
    /5, D/10, B/9, D/9, A/1, A/2 położone w obrębie (...), gmina (...), woj. (...). Łącznie (...) ha. Od
    roku 2018 prowadził Pan rozmowy z B na temat ugody. Stawiał własne warunki
    odbiegające od właściwego podziału. Chcąc zakończyć niekorzystne dla Pana dyskusje,
    przyjął Pan jego warunki, w wyniku których otrzymał Pan (...) ha mniej, niż Panu się
    należało. Według wyliczenia podziału ogółem jest (...) ha. (...) (1/3 całości dla Pana, 1/3
    całości po siostrze). Chciałby Pan sprzedać swój majątek ze względu na słaby stan zdrowia
    i podeszły wiek jak najszybciej po otrzymaniu decyzji. Nie prowadzi Pan działalności
    gospodarczej. W skład Pana gospodarstwa, które będzie przedmiotem sprzedaży wchodzą
    działki o nr B/6, B/7 – na której znajduje się budynek mieszkalny i stodoła, C/1 (łąka w (...))
    oraz B/8 (stary numer B/1). Całą posiadłość zamierza Pan sprzedać w 2026 r.
    Uwzględniając powyższe oraz przyjmując treści zawarte w opisie sprawy, stwierdzić
    należy, że dokonana (...) grudnia 2022 r. czynność zniesienia współwłasności nie stanowiła
    dla Pana nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż w wyniku przyjęcia przez Pana niekorzystnych
    warunków B otrzymał Pan mniej, niż Panu się należało.
    Reasumując, sprzedaż działek nabytych w drodze ugody w przedmiocie dokonania działu
    spadku po Pana rodzicach i zniesienia współwłasności nieruchomości:
    - nr B/6 i B/7 powstałych z podziału działki nr B/2 nabytych w drodze spadku po Pana
    matce, nie stanowi dla Pana źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy

    o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym
    mowa w ww. przepisie, ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. 1973 r.);
    - nr B/8 powstałej z podziału działki nr B/1 nabytej w drodze spadku po Pana ojcu, nie
    stanowi dla Pana źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym
    mowa w ww. przepisie, ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. 1977 r.);
    - nr C/1 nabytej w drodze spadku po Pana rodzicach, nie stanowi dla Pana źródła
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z
    uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie, ustalonego
    zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tj. 1975 r.);
    Podsumowując, planowana przez Pana sprzedaż działek nr B/6, B/7, B/8 i C/1 w 2026 r.,
    nabytych w drodze ugody w przedmiocie dokonania działu spadku po Pana rodzicach i
    zniesienia współwłasności nieruchomości, nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisach
    ustawy. Oznacza to, że nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z
    tytułu planowanej sprzedaży.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Pan ponosi ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.