Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-1388/15-3/KS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-02-19
Teza: Czy Wnioskodawca może zaklasyfikować Nieruchomości jako środki trwałe/wartości niematerialne i ująć w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych? W jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić wartość początkową, nabytych w drodze spadku Nieruchomości w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych? Czy odpisy amortyzacyjne od Nieruchomości będą dla Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; spadek; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późń. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r, poz 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2015 r. (data wpływu 7 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   możliwości zaliczenia do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku – **jest prawidłowe**,
*   sposobu ustalenia wartości początkowej nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku – **jest prawidłowe,**
*   możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku do kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe,**

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, ustalenia ich wartości początkowej, możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów oraz skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. W 2011 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej jako wspólnik spółki cywilnej. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej CEiDG. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się organizacją imprez okolicznościowych oraz działalnością gastronomiczną.

W 2012 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie kolejnej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług doradczych. Z uwagi na brak nowych interesujących zleceń Wnioskodawca podjął decyzję o zawieszeniu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie działalności doradczej.

W dniu 30 czerwca 2015 roku, zgodnie z danymi ujawnionymi w CEiDG, na podstawie art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, Wnioskodawca zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług doradczych.

W 2015 roku zmarła matka Wnioskodawcy (dalej „Spadkodawca”). Wnioskodawca przyjął spadek wprost bez ograniczeń wynikających z przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Nabycie Spadku przez Wnioskodawcę zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia. W skład majątku nabytego przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia wchodziły min.: 3 lokale mieszkalne, 5 stanowisk parkingowych (garaże) oraz 2 lokale użytkowe (dalej „Nieruchomości”). Nabyte Nieruchomości weszły w skład majątku osobistego Wnioskodawcy. W stosunku do nabytych Nieruchomości Wnioskodawcy przysługuje prawo własności (udział we współwłasności w przypadku garaży), za wyjątkiem jednego z lokali użytkowych, względem którego Wnioskodawcy przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

Spadkodawca zakończył prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wynajmu części Nieruchomości (lokali użytkowych) w 2014 r. Z chwilą zakończenia działalności gospodarczej przez Spadkodawcę doszło do wycofania lokali użytkowych do majątku osobistego. Z uwagi na ilość otrzymanych w spadku Nieruchomości Wnioskodawca zamierza wznowić zawieszoną działalności gospodarczą polegającą na świadczeniu usług doradczych, jednakże już nie w tym zakresie, lecz w zakresie wynajmu lokali. Po wznowieniu działalności Wnioskodawca zmieni jej zakres. W ramach wznowionej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza podjąć czynności mające na celu aktywne wyszukiwanie najemców.

Przewidywany okres używania wskazanych lokali przekraczać będzie rok. Wnioskodawca nie wyklucza jednak możliwości zbycia niektórych z nieruchomości w przypadku otrzymania satysfakcjonującej oferty zarówno po upływie roku jak i przed upływem roku. W ocenie Wnioskodawcy istnieje bowiem możliwości zbycia niektórych z Nieruchomości celem pozyskania środków pieniężnych na zakup innych lokali mieszkalnych, użytkowych lub miejsc parkingowych o wyższym poziomie rentowności, aniżeli Nieruchomości nabytych w drodze spadku. Wnioskodawca może zdecydować także o zbyciu Nieruchomości, które nie będą cieszyć się zainteresowaniem pośród najemców, aby ograniczyć ryzyko gospodarcze. Wobec powyższego w oparciu o nabyte w drodze dziedziczenia Nieruchomości Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na najmie lokali mieszkalnych i użytkowych oraz miejsc parkingowych, a także sprzedaży/zakupu takich lokali w razie uzyskania satysfakcjonującej ceny. W dniu wznowienia działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza wprowadzić Nieruchomości do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wobec przewidywanego okresu korzystania z nich trwającego dłużej niż rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca może zaklasyfikować Nieruchomości jako środki trwałe/wartości niematerialne i ująć w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych?
2.  W jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić wartość początkową, nabytych w drodze spadku Nieruchomości w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych?
3.  Czy odpisy amortyzacyjne od Nieruchomości będą dla Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodu?
4.  Czy w przypadku zbycia Nieruchomości Wnioskodawca powinien ustalić dochód z tytułu odpłatnego zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych jako różnicę pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia, a wartością wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od tych środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych?

Odpowiedź na pytania Nr 1,2,3 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie Nr 4 zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad. 1

Nieruchomości stanowią środki trwałe/wartości niematerialne i Wnioskodawca może je ująć w ewidencji środków trwałych/wartości niematerialnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 1

Zgodnie z treścią art. 22a ust. 1 Ustawy o PIT: „1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.” W związku z posiadaniem lokali będących odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok Wnioskodawca może je uznać za środki trwałe. Zgodnie z treścią art. 22b ust. 1 Ustawy o PIT: „1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: 1) Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego… - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.” W związku z posiadaniem lokalu użytkowego stanowiącego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok Wnioskodawca może je uznać za wartość niematerialną i prawną.

Ad. 2

W przypadku nabycia środków trwałych/wartości niematerialnych w drodze spadku w tym także Nieruchomości wartość początkową środków trwałych/wartości niematerialnych w ewidencji środków i wartości niematerialnych i prawnych należy ustalić w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej środka trwałego/wartości niematerialnej z dnia nabycia w drodze spadku.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 2

Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o PIT „Kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”. Na podstawie powyższej definicji w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że dany wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodu, jeżeli spełni łącznie następujące warunki: a) Został faktycznie poniesiony, b) Jego poniesienie nastąpiło w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, c) Poniesiony wydatek nie znajduje się w katalogu wydatków nie uznawanych za koszt uzyskania przychodu wskazanych w art. 23 Ustawy o PIT. Wskazana zasada wynikająca z art. 22 ust. 1 Ustawy o PIT ma jednak charakter ogólny i nie znajduje zastosowania do wszystkich wydatków poniesionych przez podatnika. Przepisem modyfikującym ogólną regułę rozpoznania kosztów uzyskania przychodów jest art. 22 ust. 8 Ustawy o PIT, który to wprowadza zasadę rozliczenia w kosztach uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie z art. 22 ust. 8 Ustawy o PIT „Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (Ustawy o PIT)”. W przypadku nabycia bądź wytworzenia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych wprowadzono szczególną zasadę zaliczania w koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie, bądź wytworzenie środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych bowiem podatnik uprawniony jest do pomniejszenia przychodów o odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej, nie zaś o całkowity koszt nabycia lub wytworzenia. Amortyzacja jest zatem sposobem uwzględnienia w rachunku kosztów uzyskania przychodów zmniejszenia wartości środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych z uwagi na upływ czasu. Katalog składników majątkowych, które stanowią środki trwałe, a w konsekwencji podlegają amortyzacji, wskazany został w art. 22a Ustawy o PIT. Zgodnie z art. 22a ust. 1 Ustawy o PIT: „1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.” Wskazany przepis stanowi ustawową definicję środka trwałego zgodnie, z którą za środki trwałe należy uznać składniki majątku: a) stanowiące własność lub współwłasność podatnika, b) nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, c) kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, d) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu czy inne przedmioty, za wyjątkiem wskazanych w art. 22c e) wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przez okres co najmniej jednego roku, W związku z powyższym w przypadku kumulatywnego spełnienia wskazanych w punktach od a do e warunków podatnik nie jest uprawniony do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie, bądź wytworzenie składników majątkowych, lecz może pomniejszyć podstawę opodatkowania o ustalone odpisy amortyzacyjne. Katalog składników majątkowych, które stanowią wartości niematerialne i prawne, a w konsekwencji podlegają amortyzacji, wskazany został w art. 22b Ustawy o PIT. Odpisów amortyzacyjnych podatnicy dokonują od wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych ustalonej na podstawie art. 22g ust. 1 Ustawy o PIT. Wskazany przepis wyznacza zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 „Za wartość początkową środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (…) uważa się w przypadku nabycia w drodze spadku lub darowizny lub inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatne przekazanie określa tę wartość w niższej wysokości”. W przypadku, gdy podatnik nabywa środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne w drodze nieodpłatnej czynności prawnej wartość początkową środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej należy ustalić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej. Jedną z sytuacji, w której art. 22g ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT nakazuje przyjęcie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wartości rynkowej jest nabycie środka trwałego w drodze spadku. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabył na podstawie spadku lokale mieszkalne, użytkowe oraz miejsca postojowe. Nieruchomości nabyte w drodze spadku stanowią własność Wnioskodawcy. Tytuł prawny do wskazanych składników majątkowych przeszedł na podatnika z chwilą otwarcia spadku. Nieruchomości spełniają warunek kompletności ponieważ w oparciu o nabyte lokale Wnioskodawca będzie prowadzić działalność gospodarczą w postaci ich wynajmowania podmiotom trzecim. Zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca prowadzić będzie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, ponieważ zaplanowana aktywność polegać będzie na wynajmie Nieruchomości we własnym imieniu, bez względu na jej rezultat w sposób zorganizowany i ciągły. Zasadniczym założeniem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności będzie wykorzystywanie nabytych w drodze Spadku Nieruchomości. Wobec powyższego spełniona jest również przesłanka wykorzystywania składników majątkowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W związku z powyższym z uwagi na charakter nabytych składników, ich kompletność oraz fakt, że będą one wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej należy przyjąć, że stanowić one będą środki trwałe/wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 22a ust. 1 i art. 22b ust. 1 Ustawy o PIT. Z uwagi na formę nabycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych tj. nabycie na podstawie spadku Wnioskodawca powinien ustalić wartość początkową nabytych lokali mieszkalnych, użytkowych oraz miejsc postojowych w wysokości wartości rynkowej z dnia ich nabycia. W przedmiotowym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie regulacja art. 22 g ust. 1 pkt 3 zgodnie z którą „w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości;”. W przypadku bowiem nieodpłatnego nabycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnik obowiązany jest do ustalenia podstawy dokonywania odpisów w wysokości wartości rynkowej z dnia ich nabycia. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone np. w:

*   Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 sierpnia 2015 r. IBPB-1-1/4511-236/15/ŚS,

*   Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 grudnia 2012 r. IBPBI/1/415-1427/12/SK,

*   Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2013 r. IPPB1/415-592/13-2/AM.

Ad. 3

Odpisy amortyzacyjne będą stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 3

W związku z treścią art. 23 ust. 1 pkt 45a) Ustawy PIT odpisy amortyzacyjne od nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Nieruchomości) będą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Ad. 4

W przypadku zbycia Nieruchomości wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca obowiązany jest do ustalenia dochodu jako różnicy pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia środka trwałego/wartości niematerialnej a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 4

Zgodnie z art. 24 ust. 2 zdanie 2 punkt 1 “Dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b, a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości (…)”. W art. 24 ust. 2 Ustawy o PIT została wprowadzona szczególna zasada opodatkowania odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. W przypadku zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej podatnik obowiązany jest do ustalenia dochodu jako różnicy pomiędzy przychodem uzyskanym ze zbycia środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej, a wartością początkową środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej przyjętą do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zwiększoną o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych przez czas wykorzystywania składnika majątkowego. Powyższa konstrukcja ustalania dochodu/straty z odpłatnego zbycia składników majątku podlegających amortyzacji wynika z faktu, że pewna część wartości tych składników została już uprzednio zaliczona w koszty uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych, wobec powyższego niecelowe byłoby ponowne uwzględnienie tej kwoty w podstawie opodatkowania. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT. W konsekwencji Wnioskodawca będzie uzyskiwał przychody z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT. Przychodem z tytułu pozarolniczej działalności są również przychody z tytułu odpłatnego zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych (art. 14 ust. 2 pkt 1 ppkt a Ustawy o PIT). Dlatego też w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych wprowadzonych do ewidencji Wnioskodawca będzie obowiązany do rozpoznania przychodu. Przychód uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nie będzie stanowić podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania tj. dochód z tytułu odpłatnego zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych lub prawnych stanowić będzie przychód uzyskany ze zbycia środka trwałego/wartości niematerialnej lub prawnej pomniejszony o wartość początkową wykazaną w ewidencji i powiększony o dokonane odpisy amortyzacyjne. Wobec powyższego w przypadku zbycia niektórych Nieruchomości Wnioskodawca będzie obowiązany do ustalenia dochodu w ten sposób, że uzyskany ze sprzedaży przychód pomniejszy o wartość początkową zbytej nieruchomości wykazaną w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zaś uzyskaną różnicę zwiększy o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych od zbytego składnika majątkowego. Podsumowując Wnioskodawca nabył Nieruchomości w drodze spadku, wobec powyższego będzie obowiązany do ustalenia ich wartości początkowej w ewidencji według wartości rynkowej z dnia nabycia. Wartość ta zgodnie z art. 24 ust. 2 Ustawy o PIT stanowić będzie podstawę pomniejszenia uzyskanego przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   możliwości zaliczenia do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku – **jest prawidłowe**,
*   sposobu ustalenia wartości początkowej nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku – **jest prawidłowe**,
*   możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku do kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe,**

Ad. 1, 2

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ad. 3

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Jak stanowi art. 22 ust. 8 wyżej powołanej ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z treścią art. 22a ust. 1 ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Amortyzacji podlegają również wartości niematerialne i prawne określone w art. 22b ww. ustawy na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 22c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Z kolei w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny jeżeli:

*   nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub

*   dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub

*   nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od składników majątku nabytych w drodze spadku lub darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g ww. ustawy.

Z kolei stosownie do treści art. 22h ust. 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca w 2011 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej jako wspólnik spółki cywilnej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się organizacją imprez okolicznościowych oraz działalnością gastronomiczną. W 2012 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie kolejnej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług doradczych. Z uwagi na brak nowych interesujących zleceń Wnioskodawca podjął decyzję o zawieszeniu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie działalności doradczej. W dniu 30 czerwca 2015 roku, Wnioskodawca zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług doradczych. W 2015 roku zmarła matka Wnioskodawcy. Wnioskodawca przyjął spadek wprost bez ograniczeń wynikających z przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza. W skład majątku nabytego przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia wchodziły min.: 3 lokale mieszkalne, 5 stanowisk parkingowych (garaże) oraz 2 lokale użytkowe (dalej „Nieruchomości”). Nabyte Nieruchomości weszły w skład majątku osobistego Wnioskodawcy. W stosunku do nabytych Nieruchomości Wnioskodawcy przysługuje prawo własności (udział we współwłasności w przypadku garaży), za wyjątkiem jednego z lokali użytkowych, względem którego Wnioskodawcy przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Spadkodawca (matka Wnioskodawcy) zakończył prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wynajmu części Nieruchomości (lokali użytkowych) w 2014 r. Z chwilą zakończenia działalności gospodarczej przez Spadkodawcę doszło do wycofania lokali użytkowych do majątku osobistego. Z uwagi na ilość otrzymanych w spadku Nieruchomości Wnioskodawca zamierza wznowić zawieszoną działalności gospodarczą polegającą na świadczeniu usług doradczych, jednakże już nie w tym zakresie, lecz w zakresie wynajmu lokali. Przewidywany okres używania wskazanych lokali przekraczać będzie rok. Wnioskodawca nie wyklucza jednak możliwości zbycia niektórych z nieruchomości w przypadku otrzymania satysfakcjonującej oferty zarówno po upływie roku jak i przed upływem roku. Wobec powyższego w oparciu o nabyte w drodze dziedziczenia Nieruchomości Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na najmie lokali mieszkalnych i użytkowych oraz miejsc parkingowych, a także sprzedaży/zakupu takich lokali. W dniu wznowienia działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza wprowadzić Nieruchomości do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wobec przewidywanego okresu korzystania z nich trwającego dłużej niż rok.

Mając na względzie cyt. powyżej przepisy stwierdzić należy, iż odpisy amortyzacyjne od nieruchomości, które Wnioskodawca nabył w drodze spadku mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacjach indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.