Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-327/08-3/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-06-11
Teza: Premia pieniężna oraz sposób jej dokumentowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; dokumentowanie; faktura-faktura VAT; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2008 r. (data wpływu: 20 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka, podpisała ze swoimi kontrahentami – aptekami, umowy o współpracy handlowej. Do najważniejszych postanowień tych umów należy zapewnienie przez Spółkę ciągłości dostaw, natomiast apteki zobowiązują się do:

*   dokonania miesięcznych zakupów o określonej wysokości (nie mniej niż), przy czym przekroczenie limitu zakupów uprawnia do otrzymania rabatu. Wysokość rabatu wyliczana jest na podstawie dokonanych w rozliczeniu miesięcznym zapłat, choćby za faktury wystawione w miesiącach poprzednich,
*   zapłaty w określonym terminie, a za przedterminową zapłatę Spółka udziela rabatu.

Spółka posiada informację Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego nr ZP/443-317/04 z dnia 22 listopada 2004 r., na podstawie której wystawiała faktury korygujące.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy udzielany rabat wypłacony z tytułu osiągnięcia określonego, w uzgodnionym w umowie okresie, poziomu zakupów towarów Spółki, może być uznany za premię pieniężną, a więc za czynność, która nie stanowi świadczenia usług i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Czy udzielenie bonusa kontrahentom winno zostać udokumentowanie notą uznaniową?

Zdaniem Wnioskodawcy, osiągnięcie określonego poziomu zakupów wyrobów Spółki, w uzgodnionym okresie czasu, nie może być uznane za świadczenie usługi przez klientów, a zatem wypłata premii (bonusu) nie jest wypłatą wynagrodzenia z tytułu świadczenia usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym wypłata premii nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Spółka winna więc wystawić noty.

Wypłacona premia nie będzie również stanowiła rabatu, gdyż nie można go powiązać z konkretną dostawą i nie stanowi upustu w stosunku do podstawowej ceny towarów zmniejszającego obrót Spółki.

W konsekwencji, nawet gdyby klienci Spółki wystawiali w roku 2008 Spółce faktury VAT - podatek naliczony wynikający z takich faktur nie będzie podlegał odliczeniu.

W świetle dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy o VAT przedmiotem opodatkowania jest:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W ocenie Spółki czynność wypłacenia premii pieniężnej nie może być zakwalifikowana jako dostawa towarów. Pozostaje jedynie ustalenie czy czynność zakupu przez nabywcę odpowiedniej ilości wyrobów, za co otrzymuje gratyfikację w postaci bonusu, spełnia definicję świadczenia usług, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, przez odpłatne świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie prawa do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ustawodawca zdefiniował pojęcie świadczenia usług w sposób bardzo szeroki wskazując, że świadczenie usług nie obejmuje tylko działań podatnika, lecz także, m.in. zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. W ocenie Wnioskodawcy w świetle analizowanego przepisu, nie można uznać, że usługę stanowi zrealizowanie określonej wielkości obrotów w danym przedziale czasowym, za które Spółka wypłaca premie pieniężne. Zauważyć należy, że na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży – dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Czynności stanowiące dostawę towaru nie mogą jednocześnie, poprzez ich zsumowanie, stanowić usługi – art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jednoznacznie stanowi, iż usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towaru.

Uznanie, że wielkość obrotów osiągnięta w danym miesiącu, kwartale lub roku stanowi usługę, mogłoby prowadzić w konsekwencji do konkluzji, że każdorazowy zakup towarów Spółki stanowi równocześnie usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Idąc dalej, można wyobrazić sobie sytuację, w której strony w umowach handlowych uzgodniły taki poziom zakupów uprawniający do uzyskania premii, który byłby każdorazowo przekraczany ze względu na przykładowo wysoką cenę jednostkową towaru. W takiej sytuacji doszłoby jednak do podwójnego opodatkowania tych samych czynności. W przypadku Spółki opodatkowaniu podlegałaby dostawa towarów, natomiast w przypadku klienta opodatkowaniu podlegałaby usługa polegająca na realizacji zakupu towarów z uwagi na ich wartość uprawniającą do otrzymania wynagrodzenia.

Nie może wystąpić taka sytuacja faktyczna, że sprzedaż towaru jednocześnie stanowiłaby dostawę towaru i świadczenie usługi. Przepis ten wyklucza takie rozwiązanie, rozdzielając usługi od dostaw. Dokonywanie przez kontrahentów zakupów, jak też terminowe regulowanie świadczenia pieniężnego poprzez zapłatę mieści się w czynności opodatkowanej VAT w postaci dostawy towarów. Nie można więc uznać w stanie faktycznym sprawy zrealizowania na rzecz sprzedającego określonego z góry pułapu zakupów, jak też terminowej zapłaty – za świadczenie usługi. Opodatkowanie nabycia określonej ilości wyrobu jako usługi świadczonej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy, będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności – pierwszy raz jako sprzedaży (dostawy towaru) – drugi jako zakupu tego samego towaru, ale jako kolejnego zakupu o określonej łącznej wartości (świadczenia usługi), w ramach tej samej transakcji.

Podsumowując, w ocenie Spółki, nie można uznać osiągnięcia określonego poziomu obrotów w danym przedziale czasowym za usługę. Znamiennym w sprawie braku obowiązku podatkowego z tytułu wypłaty premii jest wyrok z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt l FSK 94/06, w którym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż „(\`(...)\`) Podkreślić w tym miejscu z całą mocą wypada, że dokonywanie przez Spółkę zakupów u kontrahenta, jak i terminowe regulowanie świadczenia pieniężnego (zapłaty), mieści się w zakresie czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w postaci dostawy towarów. Nie można więc uznać w stanie faktycznym sprawy - zrealizowania na rzecz sprzedającego określonego z góry pułapu obrotu, jak i terminowego wykonania świadczenia pieniężnego za świadczenie usługi. Zauważyć należy, że na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży – dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Czynności stanowiące dostawę towaru nie mogą jednocześnie poprzez ich zsumowanie stanowić usługi. Przeszkodą do takiej konstatacji – jak wcześniej zauważono – jest treść art. 8 ust. 1 ustawy VAT, z której wynika, że dostawa nie może być jednocześnie usługą (\`(...)\`)". W konkluzji powołanego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie opowiedział się za stanowiskiem, zgodnie z którym: „(\`(...)\`) za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT nie można uznać obrotów w wysokości określonej umownie osiągniętych przez nabywcę towarów. Premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi".

Analizując poczynione wyżej przez Sąd rozważania Spółka stwierdza, że w tym kontekście premia pieniężna stanowi swoistego rodzaju gratyfikację równoważną udziałowi w zysku sprzedawcy z tytułu dokonywanej sprzedaży i jako taka nie mieści się w definicji usługi w rozumieniu powołanego art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca podkreśla, że świadczenie usług nie może mieć jednak miejsca bez ustalenia konsumenta takiej usługi, tj. podmiotu będącego beneficjentem danej usługi. Takie też stanowisko zostało wskazane w orzeczeniu Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (sprawa C 384/95), z uzasadnienia, którego wynika, iż „(\`(...)\`) Jeśli zredukowanie produkcji nie przyczynia się do uzyskania korzyści ani przez organy administracji państwowej, które dokonują wypłaty odszkodowania z tego tytułu, ani przez inne znane (ustalone) osoby, czynność taka nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu artykułu 6(1). Nie można, bowiem mówić o świadczeniu usług bez ustalenia usługobiorcy, tj. podmiotu będącego beneficjentem danej usługi."

Odnosząc powyżej cytowaną treść orzeczenia ETS do przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, iż klient w zamian za otrzymywaną sumę pieniężną nie świadczy żadnej usługi na rzecz Spółki. Brak jest zatem beneficjenta usługi. Osiągnięcie przez klienta określonego poziomu zakupów towarów Spółki, za który otrzyma on określoną sumę pieniężną nie mieści się w pojęciu „świadczenia usług".

Co do braku konieczności opodatkowania podatkiem VAT premii pieniężnych (bonusów) wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W wyroku z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 4080/2006 Sąd wyraźnie stwierdził: „ (\`(...)\`) wypłacenie premii (bonusu) jest obojętne z punktu widzenia VAT, podlega natomiast u nabywcy towarów, któremu ta premia jest przekazywana, zaliczeniu do przychodów w podatku dochodowym. Podobnie w przypadku wypłaty premii przez sprzedawcę – nabywcy towarów, z tytułu terminowego płacenia przez tego ostatniego za zakupiony towar, a więc prawidłowe wykonywanie przez nabywcę jednej z czynności istniejącego między stronami kontraktu kupna – sprzedaży, nie jest żadną usługą kupującego na rzecz sprzedawcy, która podlegałaby opodatkowaniu VAT." W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, iż realizacja przez klientów obrotu na określonym poziomie nie stanowi usługi, w związku z czym premia wypłacana przez Spółkę nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usługi. Ponieważ przekazanie bonusu na rzecz klientów jest czynnością poza VAT, operacja powinna zostać udokumentowana notą księgową.

Za nieprawidłową winna być więc uznana praktyka kontrahentów dokumentowania otrzymania bonusu fakturą VAT. W konsekwencji Spółka na gruncie znowelizowanego z dniem 1 stycznia 2008 r. przepisu art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez klientów z tytułu wypłacanych premii i ma prawo żądać od kontrahenta wystawienia faktury VAT korekty.

Nie będzie to również rabat, który należałoby udokumentować fakturą korygującą, gdyż wypłata, związana z regularnością czy też wielkością zakupów, nie jest zmniejszeniem kwoty należnej z tytułu wykonania czynności opodatkowanej, tj. w tym wypadku dostaw towarów. Premia pieniężna nie jest bowiem związana z konkretnymi transakcjami, lecz stanowi swego rodzaju nagrodę dla kupującego (usługobiorcy). Udzielenie premii pieniężnej nie polega na zmniejszeniu kwoty należnej z tytułu wykonanych przez świadczeniodawcę usług, lecz stanowi odrębne świadczenie, w tym wypadku pieniężne. Nie zmniejsza ono, zdaniem Spółki, podstawy opodatkowania jako rabatu. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku o sygn. akt l SA/Gd 196/07, w którym wypowiedział się w kwestii wpływu upustów w stosunku do podstawowej ceny towaru, udzielanych po przekroczeniu określonego poziomu zakupów, a rozliczanych w stosunku rocznym. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że z uwagi na fakt, że rabaty udzielane są za osiągnięcie określonego poziomu zakupów i stanowią przez to pewnego rodzaju nagrodę, tym samym nie są one upustami tylko swoistego rodzaju premią z tytułu wywiązania się kontrahenta z ustalonej ilości lub wartości zamówienia i pozostają bez wpływu na wielkość pierwotnie zadeklarowanego obrotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Za odpłatne świadczenie usług należy uznać, na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Tak więc każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku VAT jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, usługą jest również zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji, o ile jest to przedmiotem umowy. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy.

Zatem warunkiem opodatkowania pewnej czynności dla potrzeb podatku od towarów i usług jest jej odpłatność oraz możliwość przypisania tej czynności cech świadczenia.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Dotyczy to także przypadków kiedy sprzedawca z różnych przyczyn (np. dokonania u niego zakupów w dużych ilościach w określonym czasie) po dokonaniu dostawy udziela nabywcy tzw. premii pieniężnej polegającej na wypłacaniu określonych kwot pieniężnych. Różnorodność działań i sytuacji gospodarczych będących podstawą do ich wypłacenia sprawia, że skutki podatkowe w podatku od towarów i usług dotyczące wypłacanych nabywcom premii pieniężnych powinny być ustalane w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego występującego u podatnika, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wiążących się z dokonaniem tych wypłat.

Czynniki od których uzależnione są skutki podatkowe wypłacanych premii pieniężnych nabywcom, to między innymi ustalenie za co faktycznie zostały wypłacone, czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i ust. 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 29 ust. 4 cyt. ustawy obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

Natomiast w sytuacjach, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje pomiędzy sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę np. nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób oraz premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą uznaje się, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zamierza, przy spełnieniu określonych warunków zawartych w umowie o współpracy, udzielać swoim odbiorcom – aptekom, premii pieniężnych (nazywanych rabatem). Premia ta nie będzie związana z żadną konkretną dostawą towarów i nie będzie miała charakteru dobrowolnego, będzie bowiem uzależniona od osiągnięcia pewnego limitu obrotów oraz terminowego regulowania należności, a więc konkretnego zachowania nabywcy.

Usługobiorcą jest dostawca, który realizuje interes ekonomiczny poprzez stworzenie sytuacji, w której kupujący decyduje się na zakup u niego, a nie u innego dostawcy.

W takim przypadku przedmiotowa premia stanowi rodzaj wynagrodzenia dla nabywcy za świadczone na rzecz dostawcy usługi. Jest to relacja zobowiązaniowa, którą na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 cyt wyżej ustawy o VAT.

Następstwem uznania stosunku łączącego Spółkę z kontrahentami otrzymującymi premię pieniężną jest właściwe udokumentowanie świadczonych czynności.

Stosownie do treści art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Podatnicy, o których mowa wyżej, nie mają obowiązku wystawiania faktur osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury – vide art. 106 ust. 4 ww. ustawy.

Reasumując należy stwierdzić, że w przedmiotowej sytuacji premia pieniężna udzielana kontrahentom, będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych, oraz winna zostać udokumentowana poprzez wystawienie przez świadczącego usługę – kontrahenta Wnioskodawcy – faktury VAT na rzecz nabywcy usług – Wnioskodawcy wypłacającego premię pieniężną.

Tutejszy Organ zwraca uwagę na fakt, iż organy podatkowe państw członkowskich Unii Europejskiej nie mogą w podejmowanych rozstrzygnięciach powoływać się wprost na Dyrektywy Unii i orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, które zapadają w indywidualnych sprawach podatników. Pierwszeństwo w tym względzie mają przepisy krajowego prawa podatkowego.

Jednocześnie należy zauważyć, iż powołane przez Spółkę wyroki:

*   Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 94/06,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 4080/2006,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 196/07,

wydane zostały w indywidualnych sprawach osadzonych w konkretnych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.