Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-399/14-2/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-02-03
Teza: Utrata prawa do zwolnienia od podatku dochodowego w przypadku sprzedaży części nieruchomości.
Słowa kluczowe: sprzedaż; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); utrata; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2014 r. (data wpływu 13 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie utraty prawa do zwolnienia od podatku dochodowego w przypadku sprzedaży części nieruchomości gruntowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie utraty prawa do zwolnienia od podatku dochodowego w przypadku sprzedaży części nieruchomości gruntowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o. (zwana dalej Spółką) w grudniu 2012 r. uzyskała Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Spółka należy do Grupy Kapitałowej i została powołana w celu m.in. świadczenia wysokiej jakości kompleksowej obsługi logistycznej i magazynowej przy wykorzystaniu nowoczesnych metod zarządzania i technologii IT.

Zgodnie z treścią Zezwolenia Spółka uzyskała zgodę na prowadzenie działalności na terenie SSE rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie SSE określonych w następujących pozycjach PKWiU Głównego Urzędu Statystycznego m.in.:

*   transport drogowy towarów (klasa 49.41),

*   magazynowanie i przechowywanie towarów (klasa 52.10), z wyłączeniem podkategorii 52.10.13 – magazynowanie i przechowywanie ziaren zbóż, a także z wyłączeniem działalności gospodarczej, na której prowadzenie jest wymagane posiadanie koncesji zgodnie z art. 32 ust. l ustawy Prawo energetyczne,

*   usługi wspomagające transport lądowy (52.21), z wyłączeniem podkategorii 52.21.25 – usługi holowania w transporcie drogowym,

*   usługi przeładunku towarów (52.24),

*   pozostałe usługi wspomagające transport (52.29),

*   pozostałe usługi pocztowe i kurierskie (53.20),

*   usługi związane z wydawaniem pozostałego oprogramowania (58.29).

Spółka jest dużym przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o PDOP), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości zgodnie z odrębnymi przepisami.

Stosownie do postanowień § 5 ust. 4 rozporządzenia strefowego, w przypadku przedsiębiorcy, którego przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część objęto granicami strefy w związku z realizacją nowej inwestycji, zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji oraz z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy, przysługują od miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesione zostały wydatki inwestycyjne i osiągnięty został poziom zatrudnienia, określone w zezwoleniu, w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej.

Spółka w chwili obecnej jest w trakcie procedury podziału administracyjnego działki, na której prowadzi swoją działalność, na jej mniejsze części. Jednocześnie w najbliższym czasie planuje dokonać sprzedaży jednej lub dwóch działek wydzielonych z obecnej nieruchomości objętej Zezwoleniem strefowym (tj. wydzielonej części działki). W rezultacie po sprzedaży wydzielonej działki Spółka w dalszym ciągu pozostanie właścicielem 2 działek niesąsiadujących ze sobą – sprzedana bowiem zostanie działka środkowa. Zarówno sprzedawana działka, jak i pozostałe w Spółce działki będą nadal znajdowały się w obszarze wydzielonym Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Po dokonaniu sprzedaży części nieruchomości Spółka wyłączy ją z ewidencji środków trwałych oraz z ewidencji wydatków kwalifikowanych do objęcia pomocą i nie będzie brać jej pod uwagę przy ustalaniu przysługującej Spółce pomocy publicznej. Pomimo dokonania sprzedaży, łączne pozostałe nakłady inwestycyjne Spółki przekroczą wielkość wydatków inwestycyjnych, do których poniesienia w terminie do dnia 31 grudnia 2017 r. Spółka została zobowiązana w Zezwoleniu. Spółka będzie dalej prowadziła działalność gospodarczą na terenie Strefy w zakresie i na warunkach wskazanych w powołanym Zezwoleniu.

Zarówno podział administracyjny działki, jak i sprzedaż jej wydzielonej części, nie spowodują utraty Zezwolenia na prowadzenie działalności w SSE lecz jedynie skorygują wartość wydatków kwalifikowanych ujętych w raporcie z wykonania zobowiązań inwestycyjnych wskazanych w Zezwoleniu strefowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przeniesienie własności wydzielonej administracyjnie części nieruchomości gruntowej (środka trwałego), z którą były związane wydatki inwestycyjne zaliczane przez podatnika do sumy wydatków kwalifikowanych, przed upływem 5 lat od momentu wprowadzenia jej do ewidencji środków trwałych, skutkuje zmianą prawa do zwolnienia od podatku dochodowego w całości, czy też zmniejszeniem maksymalnego limitu zwolnienia w związku ze zmniejszeniem sumy wydatków kwalifikowanych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wskazanego we wniosku środka trwałego przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będzie stanowić przesłankę do utraty prawa do zwolnienia podatkowego wyłącznie w tej części, w jakiej związane ono będzie z tą częścią środka trwałego. W odniesieniu do wszelkich pozostałych kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych dotyczących środków trwałych, których własność nie będzie przeniesiona w okresie 5 lat od dnia wprowadzenia ich do ewidencji, prawo do zwolnienia od podatku dochodowego nadal Spółce będzie przysługiwało.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (dalej zwanej ustawą o SSE) dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne (\`(...)\`) są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych (\`(...)\`).

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o PDOP) wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W odniesieniu do Zezwolenia wydanego Spółce w 2012 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na obszarze Specjalnej Strefy Ekonomicznej (SSE) zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. z dnia 29 grudnia 2008 r. – dalej zwanego rozporządzeniem strefowym) i rozporządzenia z dnia 15 grudnia 2008 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej.

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia strefowego pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie wskazanego art. 17 ust.1 pkt 34 ustawy o PDOP stanowi pomoc regionalną z tytułu m.in.: kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6.

Z kolei w myśl § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące:

1.  ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego;
2.  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika;
3.  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych;
4.  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3;
5.  kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli – pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców – co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji;
6.  ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy.

Jednocześnie w myśl § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia strefowego zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej. Przy czym warunkiem do korzystania ze zwolnienia, o którym wyżej mowa jest:

1.  utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne – przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców – przez okres 3 lat, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym;
2.  utrzymanie inwestycji w regionie, w którym udzielono pomocy, przez okres nie krótszy niż 5 lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie zakończona, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców – przez okres nie krótszy niż 3 lata.

Z przedstawionych powyżej regulacji wynika, że wydatki, które kwalifikują się do objęcia pomocą publiczną dotyczą kosztów, które muszą spełniać łącznie następujące warunki:

*   muszą być poniesione na terenie strefy oraz

*   stanowić koszty inwestycji o jakich mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia strefowego.

W przypadku Spółki wydatek został przez Nią poniesiony na terenie Strefy i stanowi aktualnie środek trwały będący składnikiem majątku Spółki. Aby jednak spełnił warunek wydatku kwalifikowanego objętego pomocą publiczną powinien również spełnić warunki przewidziane w § 5 ust. 1 rozporządzenia strefowego, tj. nie może nastąpić przeniesienie jego własności przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych. W przeciwnym razie wydatek taki nie stanowi kosztu kwalifikowanego objętego zwolnieniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Należy przy tym wskazać, że w rozporządzeniu strefowym brak jest przepisów określających wprost jakie są konsekwencje podatkowe w przypadku niespełnienia wskazanego warunku, np. sprzedaży składnika majątku, z którym związane było zwolnienie podatkowe, przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji. Co więcej, zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy o PDOP w razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, podatnik traci prawo do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania ze zwolnienia podatkowego. W związku z powyższym przepisy ustawy o PDOP przewidują negatywne konsekwencje w postaci utraty prawa do tego zwolnienia jedynie w przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie tej strefy.

W rezultacie, według Wnioskodawcy, sprzedaż składnika majątkowego przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji stanowi przesłankę do utraty prawa do zwolnienia podatkowego wyłącznie w tej części, w jakiej związane ono było z tym składnikiem majątku, którego własność została przeniesiona, o ile zostaną spełnione pozostałe warunki zezwolenia (np.: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 października 2010 r., sygn. IBPBI/2/423-965/10/AP). Podobne stanowisko odnaleźć można również w literaturze przedmiotu, m.in.: A. Tałasiewicz (red.), Prawne i podatkowe aspekty prowadzenia działalności w Specjalnych Strefach Ekonomicznych, 2010 r., s. 84.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż wskazanego we wniosku środka trwałego przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będzie stanowić przesłankę do utraty prawa do zwolnienia podatkowego wyłącznie w tej części, w jakiej związane ono będzie z tą częścią środka trwałego. Wnioskodawca wskazuje, że zdarzenie takie nie będzie skutkować cofnięciem zezwolenia Spółce na prowadzenie działalności na terenie SSE.

Stanowisko takie jak powyżej wskazane według Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w licznych interpretacjach prawa podatkowego, np.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 lutego 2012 r., IBPBI/1/415-1149/11/KB: (\`(...)\`) sprzedaż wskazanego we wniosku środka trwałego przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będzie stanowić przesłankę do utraty prawa do zwolnienia podatkowego wyłącznie w tej części, w jakiej związane ono będzie z tym środkiem trwałym, pod warunkiem, że sprzedaż tego składnika majątku (z uwagi na zmianę wysokości poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą, do poniesienia których spółka jawna, której Wnioskodawca jest wspólnikiem, była zobowiązana na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej) w myśl odrębnych przepisów, niebędących przepisami prawa podatkowego i niemogących być przedmiotem niniejszej interpretacji, nie spowoduje cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie strefy. Przy czym, utrata prawa do tego zwolnienia dotyczyć będzie jedynie okresu następującego po zbyciu wskazanego we wniosku środka trwałego. Brak jest bowiem podstaw prawnych do nakładania na Wnioskodawcę obowiązku zapłaty podatku dochodowego za okres, w którym wydatki na nabycie wskazanego we wniosku środka trwałego stanowiły wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną na podstawie otrzymanego zezwolenia,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 września 2008 r., ILPB3/423-341/08-2/MM: „(\`(...)\`) Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż przeniesienie w jakiejkolwiek formie własności składnika majątku, z którym związane były wydatki inwestycyjne – przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – stanowi przesłankę do utraty prawa do zwolnienia podatkowego w tej części, w jakiej związane ono było z tym składnikiem majątku, którego własność została przeniesiona, w okresie następującym po zbyciu składnika majątkowego, o ile zostaną spełnione pozostałe warunki zezwolenia”,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 lutego 2009 r., IPPB3/423-1613/08-4/EŻ, „Spółka działająca na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, sprzedając środek trwały przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych, traci prawo do zwolnienia z podatku tylko w takiej części, w jakiej zwolnienie to związane było ze sprzedawanym środkiem trwałym”,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 lutego 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-1599/10/AP: „Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż przeniesienie w jakiejkolwiek formie własności składnika majątku, z którym związane były wydatki inwestycyjne – przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – stanowi przesłankę do utraty prawa do zwolnienia podatkowego wyłącznie w tej części, w jakiej związane ono było z tym składnikiem majątku, którego własność została przeniesiona (w okresie następującym po zbyciu składnika majątkowego), o ile zostaną spełnione pozostałe warunki zezwolenia”.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska, zgodnie z którym sprzedaż części wskazanego we wniosku środka trwałego przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będzie stanowić przesłankę do utraty prawa do zwolnienia podatkowego wyłącznie w tej części, w jakiej związane ono będzie z tą częścią środka trwałego. W odniesieniu do wszelkich pozostałych kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych dotyczących środków trwałych, których własność nie będzie przeniesiona w okresie 5 lat od dnia wprowadzenia ich do ewidencji, prawo do zwolnienia od podatku dochodowego nadal Spółce będzie przysługiwało.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

W myśl art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane „zezwoleniem” (art. 16 ust. 1 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w grudniu 2012 r. uzyskał Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Zgodnie z treścią Zezwolenia Spółka uzyskała zgodę na prowadzenie działalności na terenie SSE rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie SSE. Spółka jest dużym przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka planuje dokonać sprzedaży jednej lub dwóch działek wydzielonych z obecnej nieruchomości objętej Zezwoleniem strefowym (tj. wydzielonej części działki). W rezultacie, po sprzedaży wydzielonej działki, Spółka w dalszym ciągu pozostanie właścicielem 2 działek niesąsiadujących ze sobą. Zarówno sprzedawana działka jak i pozostałe w Spółce działki będą nadal znajdowały się w obszarze wydzielonym Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Po dokonaniu sprzedaży części nieruchomości Spółka wyłączy ją z ewidencji środków trwałych oraz z ewidencji wydatków kwalifikowanych do objęcia pomocą i nie będzie brać go pod uwagę przy ustalaniu przysługującej Spółce pomocy publicznej. Pomimo dokonania sprzedaży, łączne pozostałe nakłady inwestycyjne Spółki przekroczą wielkość wydatków inwestycyjnych, do których poniesienia w terminie do dnia 31 grudnia 2017 r. Spółka została zobowiązana w Zezwoleniu. Spółka będzie dalej prowadziła działalność gospodarczą na terenie Strefy w zakresie i na warunkach wskazanych w powołanym Zezwoleniu. Zarówno podział administracyjny działki jak i sprzedaż jej wydzielonej części nie spowodują utraty Zezwolenia na prowadzenie działalności w SSE lecz jedynie skorygują wartość wydatków kwalifikowanych ujętych w raporcie z wykonania zobowiązań inwestycyjnych wskazanych w Zezwoleniu strefowym.

Z uwagi na fakt, że jak wynika z wniosku, Spółka uzyskała Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej w grudniu 2012 r., w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą także przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548, z późn. zm.).

W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) stanowi regionalną pomoc inwestycyjną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Stosownie natomiast do postanowień § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej.

W myśl § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne – przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - przez okres 3 lat, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym;
2.  utrzymanie inwestycji w regionie, w którym udzielono pomocy, przez okres nie krótszy niż 5 lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie zakończona, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców – przez okres nie krótszy niż 3 lata.

W ww. rozporządzeniu brak jest przepisów określających wprost jakie są konsekwencje podatkowe w przypadku niespełnienia wskazanego w § 5 ust. 2 tego rozporządzenia, tj. utrzymania własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne – przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe i treść powołanych wyżej przepisów prawa tutejszy Organ stoi na stanowisku, że sprzedaż wskazanej we wniosku części nieruchomości gruntowej (środka trwałego), z którą były związane wydatki inwestycyjne zaliczane przez Spółkę do sumy wydatków kwalifikowanych przed upływem 5 lat od dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będzie stanowić przesłankę do utraty prawa do zwolnienia podatkowego wyłącznie w tej części, w jakiej związane ono będzie z tym środkiem trwałym, pod warunkiem, że sprzedaż tego składnika majątku (z uwagi na zmianę wysokości poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą, do poniesienia których Spółka była zobowiązana na podstawie Zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej) w myśl odrębnych przepisów, niebędących przepisami prawa podatkowego i niemogących być przedmiotem niniejszej interpretacji, nie spowoduje cofnięcia Zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie Strefy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.