Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-241/11-2/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-01-10
Teza: Czy Wnioskodawca jest zobowiązany na gruncie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do poboru zaliczek miesięcznych od rent z tytułu ubezpieczeń od następstw nieszczęśliwych wypadków zawartych w Niemczech w zakresie płatności z Niemiec z instytucji zwanych Berufsgenossenschaft (zrzeszenia zawodowe), czy też w rozumieniu art. 18 ust. 2 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z uwagi na to, że są to płatności z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych i podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, Wnioskodawca nie ma obowiązku pobierania zaliczek od tych rent?
Słowa kluczowe: Niemcy; opodatkowanie; renta; renta-renta zagraniczna; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Banku, reprezentowanego przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 12 października 2011 r. (data wpływu 14 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie poboru zaliczek od rent z tytułu niemieckiego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie poboru zaliczek od rent z tytułu niemieckiego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Bank (płatnik), na mocy art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pełni funkcje płatnika przy realizacji świadczeń emerytalno-rentowych z zagranicy.

Część klientów Wnioskodawcy otrzymuje płatności z Niemiec z instytucji zwanych Berufsgenossenschaft (zrzeszenia zawodowe), opisywane w tytułach przelewów jako Rente (czyli renta) z tytułu ubezpieczeń od następstw nieszczęśliwych wypadków (tzw. Unfallversicherung), w rozumieniu § 1 VII księgi Kodeksu prawa socjalnego z dnia 7 sierpnia 1996 r.

Z oświadczeń Klientów, przedstawianych decyzji o przyznaniu świadczenia, zaświadczeń z niemieckiej administracji podatkowej oraz z treści § 1 oraz § 2 VII księgi Kodeksu prawa socjalnego z dnia 7 sierpnia 1996 r. (BGBI. I S. 1254 - SGB VII) wynika, że ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków jest obowiązkowe - renty z tego ubezpieczenia wypłacane są z mocy prawa, a Berufsgenossenschaft są instytucjami wchodzącymi w skład obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wypłaty rent z ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków mogą być również wypłacane przez inne instytucje będące w świetle niemieckiego prawa uprawnionymi ubezpieczycielami od następstw nieszczęśliwych wypadków. Wnioskodawca nie posiada wiedzy o wszystkich tych instytucjach, opiera się w tym zakresie na informacjach uzyskanych od swoich klientów (oświadczenia), oraz na treści decyzji o przyznaniu renty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany na gruncie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do poboru zaliczek miesięcznych od rent z tytułu ubezpieczeń od następstw nieszczęśliwych wypadków zawartych w Niemczech w zakresie płatności z Niemiec z instytucji zwanych Berufsgenossenschaft (zrzeszenia zawodowe), czy też w rozumieniu art. 18 ust. 2 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z uwagi na to, że są to płatności z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych i podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, Wnioskodawca nie ma obowiązku pobierania zaliczek od tych rent?

Zdaniem Wnioskodawcy, renty otrzymane przez klientów Banku z niemieckiego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków (w tym wypłacanych przez Berufsgenossenschaf), powinny zostać uznane w myśl art. 18 ust. 2 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, za płatności z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych i podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, a w konsekwencji są zwolnione z opodatkowania w Polsce.

Takie stanowisko wynika bezpośrednio z treści § 2 SGB VII, który wskazuje na to, że jeśli przedsiębiorstwo jest zrzeszone w Berufsgenossenschaft, to osoby zatrudnione podlegają ubezpieczeniu od następstw nieszczęśliwych wypadków. Ponadto zapisy § 114 SGB VII oraz załączniki 1 i 2 dodatkowo wymieniają podmioty, które z mocy prawa wypłacają renty wypadkowe na takich samych zasadach jak Berufsgenossenschaft.

Biorąc pod uwagę, że o tym, czy dane ubezpieczenie jest ubezpieczeniem obowiązkowym, decyduje nałożenie obowiązku zawarcia umowy przez ustawę lub umowę międzynarodową, renty otrzymywane przez klientów Wnioskodawcy z Berufsgenossenschaft na mocy Kodeksu prawa socjalnego, spełniają definicję płatności z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 4a tej ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 18 ust. 1 Umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Na podstawie art. 18 ust. 2 ww. Umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca pełni funkcje płatnika na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy realizacji świadczeń emerytalno-rentowych z zagranicy. Część klientów Wnioskodawcy otrzymuje renty z niemieckiego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków od instytucji wchodzących w skład obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych (Berufsgenossenschaft).

Niemieckie ustawowe ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów:

*   ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,

*   ustawowe ubezpieczenie emerytalne,

*   ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,

*   ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków oraz

*   ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Świadczenia pochodzące z tych pięciu działów mogą mieć formę zasiłków jednorazowych lub bieżących świadczeń stałych. Niemniej jednak, wyłączne prawo do opodatkowania w Niemczech dotyczy zarówno bieżących stałych świadczeń, jak i jednorazowych zasiłków pochodzących ze wszystkich ww. działów ustawowego ubezpieczenia.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, iż emerytury i renty otrzymywane z Niemiec, wypłacane osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia (płatności) są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Republiki Federalnej Niemiec, bowiem wówczas, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Reasumując, zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. Umowy polsko-niemieckiej, renty z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, w tym od następstw nieszczęśliwych wypadków, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Zatem, Wnioskodawca, realizując obowiązki płatnika, nie jest zobowiązany do poboru od ww. świadczeń, zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od zaistniałego w rzeczywistości, wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.