Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.108.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-18
Teza: Uznanie za podatnika podatku z tytułu wynajmu/dzierżawy
majątku przez współmałżonka.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pani wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i
    usług w zakresie uznania Pani za podatnika podatku z tytułu wynajmu/dzierżawy majątku
    przez współmałżonka - wpłynął 20 lutego 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Małżonek Wnioskodawcy jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność
    gospodarczą. Małżonek Wnioskodawcy posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz jest czynnym podatnikiem VAT. Z uwagi na
    rozmiar prowadzonej działalności, ryzyko biznesowe jakie wiąże się z prowadzeniem jej w
    dotychczasowej formie prawnej oraz plany rozwoju, Małżonek Wnioskodawcy planuje
    dokonać przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialności (dalej również: Spółka z o.o.), w trybie art. 551 § 5 k.s.h. Jedynym
    udziałowcem Spółki z o.o. bezpośrednio po przekształceniu będzie Małżonek
    Wnioskodawcy.
    Małżonek Wnioskodawcy planuje przed dokonaniem przekształcenia, wycofać z
    działalności gospodarczej do majątku prywatnego grunty znajdujące się przy ul. (...), wraz
    ze znajdującymi się na tych gruntach poniższymi środkami trwałymi:
    - budynek administracyjno-socjalny,
    - budynek warsztatowo -magazynowy,
    - wiata magazynowa,
    - chodniki, ogrodzenia oraz place utwardzone,
    - zbiorniki paliw oraz gazu,
    - rurociągi gazowe z infrastrukturą towarzyszącą,
    - waga samochodowa.
    Powyższy majątek można określić mianem terminalu gazowego (dalej: terminal).
    Małżonek Wnioskodawcy prowadzi działalność w branży obrotu gazem LPG. Posiada
    wszelkie niezbędne zezwolenia/koncesje, a także skład podatkowy. Osiąga przychody z
    handlu gazem LPG, ale także zajmuje się produkcją gazu LPG oraz jego sprzedażą w
    napełnianych samodzielnie butlach.
    Celem wycofania ww. majątku (terminala) przed przekształceniem jest reorganizacja
    prowadzonej działalności w ten sposób, aby oddzielić część majątkową związaną z
    gruntem oraz znajdującymi się na nim środkach trwałych od części operacyjnej (kapitał
    obrotowy, środki transportu, zatrudnieni pracownicy, zezwolenia/koncesje). Taki podział
    funkcji przede wszystkim ogranicza ryzyko prowadzonej działalności, gdyż każda z tych

    części biznesu będzie miała swój zakres odpowiedzialności wobec wierzycieli. Umożliwi to
    też stworzenie odrębnej struktury właścicielskiej w poszczególnych częściach - do części
    operacyjnej w przyszłości mogą być dopuszczeni inni inwestorzy, natomiast Małżonek
    Wnioskodawcy chciałby pozostawić ww. majątek trwały w rękach rodzinnych.
    Po przekształceniu, Małżonek Wnioskodawcy zamierza długoterminowo wynająć lub
    wydzierżawić Spółce z o.o. powstałej z przekształcenia wszystkie składniki terminala
    opisanego we wniosku, które są objęte wspólnością majątkową małżeńską. W związku z
    chęcią maksymalnego uproszczenia przyszłych rozliczeń Wnioskodawca oraz Małżonek
    Wnioskodawcy mają zamiar opodatkować przychody z najmu zryczałtowanym podatkiem
    od przychodów ewidencjonowanych wg stawek 8,5%/12,5%.
    Umowę najmu lub dzierżawy zawrze ze Spółką z o.o. wyłącznie Małżonek Wnioskodawcy,
    jednak za zgodą Wnioskodawcy.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT z tytułu najmu lub dzierżawy majątku
    objętego wspólnością majątkową małżeńską?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca nie będzie podatnikiem VAT z tytułu najmu lub dzierżawy majątku
    objętego wspólnością majątkową małżeńską.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem oraz dzierżawa
    wypełniają określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności gospodarczej,
    jeżeli wykonywane są w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu
    /dzierżawy mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w
    zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem lub dzierżawa są prowadzone w ramach
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, czy też w ramach tzw. najmu prywatnego.

    W związku z tym, „prywatny” najem oraz dzierżawa składników terminala, w tym
    nieruchomości niemieszkalnych stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z ustaloną praktyką - mającą oparcie w obowiązujących przepisach - podatnikiem
    VAT jest ten z małżonków, który dokonał czynności stanowiącej przedmiot
    opodatkowania. Podatnikiem VAT będzie ten z małżonków, jeżeli najem lub dzierżawa
    dotyczy nieruchomości stanowiącej wspólny majątek małżeński, który dokonał czynności
    we własnym imieniu, czyli jest stroną czynności prawnej.
    Takie wskazanie podmiotu będącego podatnikiem znajduje potwierdzenie w
    interpretacjach indywidualnych organów skarbowych: Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z
    18 listopada 2013 r., sygn. IPTPP2/443-665/13-6/PR, z 26 listopada 2015 r. Dyrektora Izby
    Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPP2/4512-971/15-2/IŻ oraz z 17 listopada 2016 r. również
    Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. 1462-IPPP2.4512.769.2016.1.MT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...)
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
    majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej
    trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty
    majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z
    małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W myśl art. 36 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
    szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
    wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek
    wspólny.
    Na mocy art. 36 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
    przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
    dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności
    zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej
    do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego,
    jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej
    pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne np. w akcie notarialnym dokumentującym nabycie
    nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa
    wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie

    zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom.
    Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne
    działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego
    wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki
    majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od
    towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla
    stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    W związku z powyższym zaznacza się, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania składników majątku prywatnego dla celów działalności gospodarczej, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność
    gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani małżonek - za Pani zgodą - zamierza zawrzeć ze Spółką z o.
    o. (w której będzie jedynym udziałowcem) umowę najmu lub dzierżawy składników
    materialnych, które są objęte wspólnością majątkową małżeńską.
    Na gruncie przepisów ustawy oraz przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego,
    dotyczących stosunków majątkowych między małżonkami, nic nie uprawnia do wniosku,
    że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez jednego z małżonków
    (sprzedaż towarów, odpłatne świadczenie usług, import itp.) czyni podatnikiem tego
    podatku również drugiego małżonka, gdy czynności te dotyczą składników ich majątku
    wspólnego, a przychód uzyskany z wykonywania tych czynności stanowi ich majątek
    dorobkowy.

    Skoro każdy z małżonków jest uprawniony do samodzielnego zarządzania majątkiem
    wspólnym, to może on samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek
    dokonywać czynności prawnych będących wykonywaniem tego zarządu, jakkolwiek
    skuteczność czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga akceptacji
    drugiego małżonka.
    W rozpatrywanej sprawie, pomimo że opisany majątek, będzie stanowić majątek wspólny
    małżonków, to jednak będzie - jak wynika z opisu sprawy - wykorzystywany wyłącznie
    przez Pani małżonka do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli
    to on - prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego -
    będzie miał nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.
    Na gruncie ustawy VAT za podatnika należy uznać ten podmiot, który wykonuje najem we
    własnym imieniu i na własny rachunek. Jeżeli przedmiotem najmu jest rzecz stanowiąca
    majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku VAT będzie ten małżonek, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli ten, który dokonuje wynajmu we
    własnym imieniu, a więc który jest stroną czynności prawnej. Skoro umowy najmu lub
    dzierżawy składników materialnych o których mowa we wniosku będą zawierane
    wyłącznie przez Pani małżonka, to tylko on posiada przymiot podatnika VAT w związku z
    wykonywaniem tego najmu/dzierżawy. Udzielenie przez Panią zgody na zawarcie
    wspomnianych umów pozostaje tu bez znaczenia, bowiem w ten sposób nie stała się Pani
    stroną umów najmu/dzierżawy.
    Dlatego też w opisanej sytuacji nie będzie Pani podatnikiem podatku VAT.
    Tym samym Pani stanowisko w powyższym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.