Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.622.2025.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Opodatkowanie przychodów w ramach spółki cichej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
przedsięwzięcie-przedsięwzięcie wspólne
spółki-spółka cicha
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Inne przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 8-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca rozważa zawarcie z osobą fizyczną umowy tzw. spółki cichej,

    na podstawie której osoba fizyczna, jako cichy wspólnik, zobowiąże się do wniesienia do
    przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wkładu pieniężnego celem sfinansowania
    przedsięwzięcia gospodarczego prowadzonego przez Wnioskodawcę. Podstawą prawną
    zawarcia umowy spółki cichej jest art. 353(1) Kodeksu cywilnego – jest to tzw. umowa
    nienazwana.
    W wyniku zawarcia umowy spółki cichej dochody jednoosobowej działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę będą tożsame z dochodami spółki cichej,
    bowiem Wnioskodawca w ramach jednoosobowej działalności nie będzie wykonywał
    innych czynności niż te, o których mowa w umowie spółki cichej.
    Wspólnik, z którym Wnioskodawca zawrze umowę spółki cichej, nie jest podmiotem
    powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W zamian za wniesiony wkład cichy wspólnik uzyska udział w potencjalnych
    długoterminowych zyskach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, osiąganych ze wspólnego
    przedsięwzięcia, w wysokości określonego w umowie procentu zysku. Umowa spółki cichej
    będzie przewidywać zasady podziału zysków pomiędzy cichym wspólnikiem a
    Wnioskodawcą.
    W umowie spółki cichej będzie istniał zapis mówiący o tym, że wspólnik cichy nie
    odpowiada przed wierzycielami przedsiębiorstwa Wnioskodawcy za jego zobowiązania.
    Wspólnik cichy nie będzie miał żadnego oficjalnego udziału w majątku przedsiębiorstwa
    Wnioskodawcy i nie będzie prowadził spraw tego przedsiębiorstwa.
    Zaznaczyć należy, że wspólnik cichy prowadzi inną jednoosobową działalność gospodarczą
    w innym zakresie niż zakres działalności spółki cichej. Wnoszony przez cichego wspólnika
    wkład do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy zupełnie nie jest związany z przedmiotem
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a zatem zostanie wniesiony poza tą
    działalnością gospodarczą. Będzie to dla tego cichego wspólnika forma długoterminowej
    inwestycji, z której ma zamiar osiągać przychody. Z kolei dla Wnioskodawcy jest to forma
    uzyskania dofinansowania prowadzonej przez niego nowej formy działalności
    gospodarczej.
    Po zakończonym miesiącu Wnioskodawca do 20 dnia miesiąca następnego będzie
    otrzymywał informację o tym jaki wynik osiągnął w danym miesiącu, na podstawie tej
    informacji będzie wypłacał wspólnikowi cichemu jego udział w zysku zgodnie z umową
    spółki cichej.
    Zgodnie z interpretacjami indywidualnymi wydawanymi przez Dyrektora KIS (m.in. 0112-
    KDIL2-2.4011.75.2025.2.MC), przychód z tytułu uczestnictwa osoby fizycznej w spółce
    cichej należy zakwalifikować do przychodów z kapitałów pieniężnych, tj. odsetek od
    pożyczek, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca obliczając należny podatek dochodowy z tytułu prowadzonej
      jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowuje wyłącznie tą część dochodu,
      która przypada na Wnioskodawcę, zaś część zysku, która zgodnie z umową spółki
      cichej przypada wspólnikowi cichemu jest opodatkowana jak przychód z kapitałów
      pieniężnych, tj. odsetek od pożyczek, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. art. 17 ust. 1
      pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1 jest nieprawidłowe, to
      czy Wnioskodawca wypłacając wspólnikowi cichemu przysługującą mu część zysku
      może o tą wypłatę pomniejszyć swój przychód lub dochód w miesiącu, w którym
      dokonał takiej wypłaty?
    Pana stanowisko w sprawie

    W Pana ocenie – w zakresie pytania 1 – skoro do rozliczenia umowy spółki cichej ma
    zastosowanie art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej również:
    updof), to rozliczenie powinno wyglądać w ten sposób, że wspólnikowi cichemu oraz
    Wnioskodawcy przychód określa się proporcjonalnie do ich prawa udziału w zysku
    uzyskiwanego w ramach spółki cichej. Powyższą zasadę stosuje się odpowiednio do
    rozliczenia kosztów uzyskania przychodu. Dochód spółki cichej (równy dochodowi
    jednoosobowej działalności gospodarczej) należy rozliczyć uwzględniając między stronami
    podział dochodów poprzez opodatkowanie u każdej ze stron rzeczywistego, faktycznego
    udziału w tych dochodach, proporcjonalnie do jej prawa do udziału w zysku.
                            1Zasadę swobody umów przewiduje art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459 z późn. zm.). W myśl tego przepisu: strony zawierające
    umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie
    sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia
    społecznego.
    Z zasady tej wynika możliwość zawierania tzw. "umów nienazwanych", tj.
    nieuregulowanych w ww. Kodeksie. Należy przy tym pamiętać, że treść dozwolonej
    umowy przez prawo wyznaczają postanowienia art. 56 i 58 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 56 Kodeksu cywilnego: czynność prawna wywołuje nie tylko skutki w niej
    wyrażone, lecz również te, które wynikają z ustawy, z zasad współżycia społecznego i z
    ustalonych zwyczajów.
    Z uwagi na brak ustawowych uregulowań umowy spółki cichej należy stwierdzić, że
    umowa ta jest jedną z tzw. umów nienazwanych. Należy przy tym zauważyć, że o rodzaju
    zawartej umowy nie decyduje nadana jej przez strony nazwa lecz treść złożonych przy jej
    zawieraniu oświadczeń woli. Funkcjonowanie spółki cichej opiera się na wniesieniu przez
    wspólnika cichego, dysponującego majątkiem rzeczowym lub finansowym, wkładu
    (niekiedy w postaci wkładu własnej pracy) na rzecz drugiego wspólnika, prowadzącego
    przedsiębiorstwo lub inną działalność zarobkową we własnym imieniu. Wspólnik cichy w
    zamian za swój wkład uczestniczy w zyskach tej działalności, nie ujawniając się jednak na
    zewnątrz, nie mając też praw do majątku tej spółki. Wspólnik cichy nie odpowiada też za
    zobowiązania spółki wobec wierzycieli.
    Spółka taka jest po prostu odmianą umowy cywilnoprawnej dwóch stron.
    Przechodząc do przepisów prawa podatkowego należy w pierwszej kolejności przytoczyć
    brzmienie art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej zwany także updof). Zgodnie z ust. 1 wskazanej regulacji przychody z udziału w
    spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia,
    wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u
    każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału)
    oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których
    dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku
    braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera legalnej definicji pojęcia
    "wspólnego przedsięwzięcia", z którego przychody i koszty jego uzyskania z tytułu
    uczestniczenia w nim osoby fizycznej mają skutkować łącznym ich opodatkowaniem z
    przychodami z innych źródeł. Pojęciu temu należy nadać szeroki zakres, przy czym cel
    takiego wspólnego przedsięwzięcia powinien być zarobkowy. Działalność wykonywana w
    ramach wspólnego przedsięwzięcia też może mieć każdy charakter, np. może to być
    działalność handlowa. Wspólne przedsięwzięcie powinno być ujęte w pewne normy
    organizacyjne. Nie muszą to być jednakże ramy sztywne i zinstytucjonalizowane.
    Wystarczy, by pozwalały na sprawne przeprowadzenie przedsięwzięcia, osiąganie
    przychodów oraz rozliczenie zysków, przypadających każdemu z podmiotów w nim
    uczestniczących. Do "wspólnego przedsięwzięcia" należy zatem zaliczyć wskazaną w opisie
    zdarzenia przyszłego Umowę spółki cichej.

    Łączenie przychodów według art. 8 ww. ustawy odbywa się proporcjonalnie do udziału
    posiadanego przez osobę fizyczną we wspólnym przedsięwzięciu. Jeżeli tej proporcji nie
    da się ustalić, przyjmuje się, że udziały wspólników są równe.
    W rezultacie uzyskane we wspólnym przedsięwzięciu przychody oraz poniesione koszty
    uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u wspólników proporcjonalnie do ich
    udziałów w zyskach tego przedsięwzięcia. Podsumowując, przychody i koszty uzyskania
    przychodów uzyskiwane w ramach Umowy spółki cichej stanowiącej wspólne
    przedsięwzięcie Wspólnika cichego i Wnioskodawcy, w zakresie działalności gospodarczej,
    winny zostać opodatkowane zgodnie z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Skoro do rozliczenia umowy spółki cichej ma zastosowanie art. 8 updof, to rozliczenie
    powinno wyglądać w ten sposób, że Wnioskodawcy oraz wspólnikowi cichemu określa się
    przychody proporcjonalnie do ich prawa do udziału w zysku uzyskiwanego z prowadzenia
    spółki cichej (której przychody są równe przychodom jednoosobowej działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę). Powyższą zasadę stosuje się
    odpowiednio do rozliczenia kosztów uzyskania przychodu.
    Dochód spółki cichej (równy dochodowi jednoosobowej działalności gospodarczej) należy
    rozliczyć uwzględniając między stronami podział dochodów poprzez opodatkowanie u
    każdej ze stron rzeczywistego, faktycznego udziału w tych dochodach, proporcjonalnie do
    jej prawa do udziału w zysku. Analogiczne stanowisko Wnioskodawcy zgodne jest ze
    stanowiskiem wyrażonym w interpretacji indywidualnej z dnia 6 kwietnia 2022 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0112-KDIL3-3.4011.68.2018.13.KP.
    Podobne stanowisko, jednakże na gruncie ustawy o CIT, wyraził Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 17 maja 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-
    1.4010.757.2022.1.MF, w której stwierdził, iż: „W rezultacie uzyskane w ramach wspólnego
    przedsięwzięcia przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają
    rozliczeniu u wspólników proporcjonalnie do ich udziałów w zyskach tego przedsięwzięcia.
    Jednocześnie należy wskazać, że w celu ustalenia przychodów i kosztów podatkowych z
    tytułu udziału we wspólnym przedsięwzięciu konieczne jest przyjęcie przesłanek z art. 12-
    14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w części dotyczącej przychodów)
    oraz art. 15-16 tejże ustawy (w części dotyczącej kosztów uzyskania przychodów).
    Podsumowując, przychody i koszty uzyskania przychodów uzyskiwane w ramach umowy
    stanowiącej wspólne przedsięwzięcie, winny zostać opodatkowane zgodnie z art. 5 ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem opodatkowanie działalności
    gospodarczej prowadzonej w ramach umowy wspólnego przedsięwzięcia, na poziomie jej
    uczestników (tu: Wnioskodawcy) powinno odbywać się na bieżąco proporcjonalnie do
    posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału) w trakcie roku podatkowego oraz
    rozliczone w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy. Dodatkowo należy wskazać,
    że Wnioskodawca zobowiązany jest prowadzić ewidencję rachunkową na podstawie art. 9
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym podatnicy są
    obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w
    sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i
    wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do
    obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Podsumowując należy uznać, że wspólne przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, skutkuje koniecznością ujęcia
    przychodów i kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawcy proporcjonalnie do jego
    udziału w zyskach. Zatem dochodem Wnioskodawcy ze spółki cichej będzie tylko ta część
    dochodu spółki cichej, która przypada Wnioskodawcy zgodnie z ustalonym udziałem w
    zyskach i stratach spółki cichej. Dochodem Wnioskodawcy będzie zatem 50% dochodu
    spółki cichej, liczonego jako 50% jej przychodu, pomniejszonego o 50% kosztów uzyskania
    przychodu”.

    Powyższe oznacza, że zysk wspólnika cichego podlega jednokrotnemu opodatkowaniu
    jako przychód z kapitałów pieniężnych, tj. odsetek od pożyczek, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt
    7 w zw. art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie należy wskazać, że Wnioskodawca jest płatnikiem zryczałtowanego podatku
    dochodowego w wysokości 19% od wypłacanego cichemu wspólnikowi wynagrodzenia,
    stosownie do przepisów art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W Pana ocenie – w zakresie pytania 2 – w sytuacji, gdy stanowisko wyrażone przez niego
    dotyczące pytania nr 1 okaże się nieprawidłowe, powinien on móc rozpoznać koszt
    uzyskania przychodu w wysokości równej zyskowi wypłaconemu wspólnikowi cichemu,
    który to zysk jest opodatkowany jako przychód z kapitałów pieniężnych. W innym bowiem
    przypadku dojdzie do podwójnego opodatkowania dochodów wspólnika cichego, co
    byłoby sprzeczne z podstawową w prawie podatkowym zasadą jednokrotności
    opodatkowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji, w której powinien on opodatkować cały dochód
    wynikający z prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej (równy dochodowi
    spółki cichej), a nie tylko część dochodu przypadającą na niego zgodnie z umową spółki
    cichej, wówczas dojdzie do efektywnego opodatkowania tego dochodu wg zasad
    wybranych przez Wnioskodawcę (podatek liniowy lub wg zasad ogólnych). W następstwie
    wyliczenia dochodu Wnioskodawca zobowiązany byłby zgodnie z umową spółki cichej do
    wypłaty wspólnikowi cichemu przypadającego na niego zysku spółki cichej, który to zysk
    byłby opodatkowany jako przychód z kapitałów pieniężnych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7
    w zw. art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym
    samym doszłoby do ponownego opodatkowania tego zysku, tym razem podatkiem
    dochodowym w wysokości 19%.
    Aby nie doszło do tego rodzaju nieprawidłowości Wnioskodawca powinien w miesiącu, w
    którym wypłaca wspólnikowi cichemu jego udział w zysku spółki cichej, pomniejszyć o tą
    wypłatę swój dochód (lub przychód), aby uniknąć podwójnego opodatkowania zysku
    pochodzącego ze wspólnego przedsięwzięcia jakim jest spółka cicha. W takim przypadku
    dochodzi do swoistego „przesunięcia” kosztu, bowiem zysk, mimo że należny jest za
    miesiąc poprzedni, pomniejszałby przychody lub dochód Wnioskodawcy w miesiącu
    wypłaty zysku przypadającego wspólnikowi cichemu, ze względu na kasowy charakter
    opodatkowania przychodów z kapitałów pieniężnych.
    Odnosząc się do kwestii kosztów uzyskania przychodów wskazać należy, iż w myśl art. 22
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów
    są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie z powyższym
    przepisem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika,
    których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź zabezpieczenie lub zachowanie ich
    źródła. Spełnienie tego warunku oznacza wykazanie przez podatnika, że wydatek był
    celowy i potrzebny w prowadzonej przez niego działalności, tj. że był racjonalny co do
    zasady i racjonalny co do wysokości. Istotny jest zamiar podatnika zmierzający do
    uzyskania lub powiększenia przychodów wskutek powiększenia wydatków.
    W większości przypadków związek z przychodem nie nasuwa żadnej wątpliwości. Są
    jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest jednoznaczny. Wszystkie te
    sytuacje należy rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w
    odniesieniu do każdego przypadku.
    Wnioskodawca, opisując Umowę spółki cichej, wskazał, iż Wspólnik cichy będzie
    uczestniczył w zysku proporcjonalnie do jego udziału, a wypłacane mu wynagrodzenie
    będzie stanowić realizację tego udziału. Wkład wniesiony przez wspólnika cichego
    umożliwia prowadzenie działalności gospodarczej w określonym zakresie, co przybliża
    umowę spółki cichej do umowy pożyczki, tak też wskazał Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 8 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-

    2.4011.75.2025.2.MC, w której zakwalifikował zysk wypłacany wspólnikowi cichemu jako
    przychód z kapitałów pieniężnych.
    Wobec powyższego w niniejszej sprawie uznać należy, że przedmiotowe wynagrodzenie
    stanowić będzie koszt podatkowy poniesiony w celu uzyskania przychodu. Wskazać
    bowiem należy, iż wynagrodzenie to służy uzyskaniu przez Wnioskodawcę przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

1 Zasadę swobody umów przewiduje art. 353ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z zasady tej wynika możliwość zawierania tzw. „umów nienazwanych”, tj.
    nieuregulowanych w ww. Kodeksie. Należy przy tym pamiętać, że treść dozwolonej
    umowy przez prawo wyznaczają postanowienia art. 56 i 58 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 56 ww. Kodeksu:
      Czynność prawna wywołuje nie tylko skutki w niej wyrażone, lecz również te, które
      wynikają z ustawy, z zasad współżycia społecznego i z ustalonych zwyczajów.
    Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna,
    chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, że na miejsce
    nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.
    Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Jeżeli
    nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co
    do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, że bez postanowień dotkniętych
    nieważnością czynność nie zostałaby dokonana (art. 58 § 1-3 Kodeksu cywilnego).
    Z uwagi na brak ustawowych uregulowań umowy spółki cichej umowa ta jest jedną z tzw.
    umów nienazwanych. Należy przy tym zauważyć, że o rodzaju zawartej umowy nie
    decyduje nadana jej przez strony nazwa, lecz treść złożonych przy jej zawieraniu
    oświadczeń woli. Funkcjonowanie spółki cichej opiera się na wniesieniu przez wspólnika
    cichego, dysponującego majątkiem rzeczowym lub finansowym, wkładu (niekiedy w
    postaci wkładu własnej pracy) na rzecz drugiego wspólnika, prowadzącego
    przedsiębiorstwo lub inną działalność zarobkową we własnym imieniu. Wspólnik cichy w
    zamian za swój wkład uczestniczy w zyskach tej działalności, nie ujawniając się jednak na
    zewnątrz, nie mając też praw do majątku tej spółki. Udział wspólnika cichego nie prowadzi
    do utworzenia jakiegokolwiek rodzaju wspólnoty ze wspólnikiem − ani rzeczowej, ani
    majątkowej, ani osobowej. Wspólnik cichy nie odpowiada też za zobowiązania spółki
    wobec wierzycieli. Spółka taka jest po prostu odmianą umowy cywilnoprawnej dwóch
    stron.
    Do istotnych elementów stosunku spółki cichej należą:
    · uczestniczenie w cudzym przedsiębiorstwie (strony dążą do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego),
    · wniesienie wkładu (wkład wspólnika cichego, który może być w formie zarówno
      pieniężnej, jak i niepieniężnej, staje się częścią majątku przedsiębiorcy),
    · wniesienie wkładu daje prawo do udziału w zysku (nie można wyłączyć wspólnika
      cichego od uczestnictwa w zyskach − inaczej jest w odniesieniu do strat),
    · wyłączenie osobistej odpowiedzialności (wobec wierzycieli przedsiębiorcy).

    Istota spółki cichej wyczerpuje się w stosunku zobowiązaniowym łączącym wspólników
    (spółka wewnętrzna). Wspólnik cichy nie staje się współwłaścicielem majątku, do którego
    wniósł wkład, ani nie występuje w stosunkach zewnętrznych. Tytułem prawnym uzyskania
    korzyści majątkowej przez wspólnika cichego nie jest posiadany udział w kapitale
    przedsiębiorcy, lecz umowa cywilnoprawna.
    Przechodząc na płaszczyznę przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zgodnie z art. 9 ust.
    1 tej ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi zaś art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Z kolei według art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy
      lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa
      do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi
      przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się,
      że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    W myśl art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania
      przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.
    Jednocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera legalnej
    definicji pojęcia „wspólnego przedsięwzięcia”. Pojęciu temu należy nadać szeroki zakres,
    przy czym cel takiego wspólnego przedsięwzięcia powinien być zarobkowy. Działalność
    wykonywana w ramach przedsięwzięcia może mieć każdy charakter, np. może to być
    działalność handlowa. Wspólne przedsięwzięcie powinno być ujęte w pewne normy
    organizacyjne. Nie muszą to być jednakże ramy sztywne i zinstytucjonalizowane.
    Wystarczy, by pozwalały na sprawne przeprowadzenie przedsięwzięcia, osiąganie
    przychodów oraz rozliczenie zysków przypadających każdemu z podmiotów w nim
    uczestniczących. Do „wspólnego przedsięwzięcia” należy zaliczyć umowę spółki cichej.
    Powyższa regulacja art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    realizacją zasady, że uzyskane we wspólnym przedsięwzięciu przychody oraz poniesione
    koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u wspólników proporcjonalnie do ich
    udziałów w zyskach tego przedsięwzięcia.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie oraz cytowane wyżej przepisy prawa
    podatkowego, przychody i koszty uzyskania przychodów uzyskiwane w ramach umowy
    spółki cichej stanowiącej wspólne przedsięwzięcie Pana jako przedsiębiorcy oraz
    wspólnika cichego powinny zostać opodatkowane przez Pana zgodnie z art. 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dochodem Pana ze spółki cichej, który
    podlega opodatkowaniu, będzie tylko ta część dochodu tej spółki, która przypada Panu
    zgodnie z ustalonym udziałem w zyskach i stratach spółki cichej.
    W świetle powyższego bezprzedmiotowa stała się odpowiedź na pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym informuję, że
    wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku
    (zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska,
    nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w tej interpretacji. Przedmiotem tej
    interpretacji indywidualnej nie jest zatem ocena Pana stanowiska w części odnoszącej się
    do opodatkowania wspólnika cichego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.