Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.473.2021.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-10
Teza: Braku obowiązku rozpoznania czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz dokumentowanie sprzedaży towarów dokonywanej na terytorium Niemiec w pliku JPK VAT-7
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja elektroniczna; deklaracje-obowiązek składania deklaracji; dostawa-dostawa towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X. Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje  -Deklaracje podatkowe-Deklaracje miesięczne 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99-ust. 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 września 2021 r. (data wpływu 21 września 2021 r.), uzupełnionym 21 października 2021 r. (data wpływu 26 października 2021 r.) na wezwanie Organu z 13 października 2021 r. (skutecznie doręczone 18 października 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** w zakresie braku obowiązku rozpoznania czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz
*   **nieprawidłowe** w zakresie dokumentowania sprzedaży towarów dokonywanej na terytorium Niemiec w pliku JPK VAT-7.

**UZASADNIENIE**

21 września 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania czynności opodatkowanych na terytorium kraju i dokumentowania sprzedaży towarów dokonywanej na terytorium Niemiec w pliku JPK VAT-7. Wniosek uzupełniony został 21 października 2021 r. (data wpływu 26 października 2021 r.) na wezwanie Organu z 13 października 2021 r.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny, uzupełniony pismem z 18 października 2021 r.:**

(…) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi działalność gospodarczą od 28 lipca 2009 r. Siedziba spółki znajduje się w Polsce. Przedmiotem przeważającej działalności firmy jest hurtowa sprzedaż kosmetyków i perfum.

Od (…) 2009 r. spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka rozlicza się miesięcznie, nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w VAT i nie rozlicza się proporcją.

Spółka między innymi sprzedaje towary poprzez korzystanie z magazynu logistycznego w Niemczech. Nie jest to magazyn call-off-stock. Jest to magazyn X. Towar jest transportowany z Polski do magazynu X w Niemczech w celu jego odsprzedaży. Wnioskodawca nie przenosi prawa do rozporządzenia jak właściciel towarami na rzecz X. Gdy towary są w magazynie X należą do Wnioskodawcy. W momencie transportu towaru z Polski do magazynu X nie jest znana tożsamość nabywcy towaru. Wnioskodawca poznaje nabywcę towaru, gdy towar znajduje się na terytorium Niemiec. Poprzez korzystanie z platformy sprzedażowej X Wnioskodawca sprzedaje towary i to X zajmuje się wysyłką towaru do klienta.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT lub prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania, czy Wnioskodawca jest zarejestrowany w Niemczech do podatku od wartości dodanej, Wnioskodawca wskazał, że tak, jest zarejestrowany od podatku od wartości dodanej.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy w związku z przemieszczeniem towarów z Polski do magazynu X w Niemczech Wnioskodawca wykazuje wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na własną rzecz na terytorium Polski oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium Niemiec, Wnioskodawca wskazał, że

tak, w JPK\_VAT wykazuje wewnątrzwspólnotową dostawę, zaś na terytorium Niemiec wewnątrzwspólnotowe nabycie.

Odpowiadając na pytanie Organu dotyczące wskazania czy w związku z dokonywaną na terytorium Niemiec sprzedażą towarów przemieszczonych z Polski do magazynu X w Niemczech dokonaną na rzecz klienta niemieckiego Wnioskodawca wykazuje podatek należny w niemieckiej deklaracji, Wnioskodawca wskazał, że tak wykazuje.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy w związku ze sprzedażą towarów z magazynu X do klienta w Niemczech Wnioskodawca powinien rozliczyć na terytorium Polski podatek VAT oraz wykazać tą transakcję w deklaracji VAT w poz. 11 jako „Dostawa towarów i usług poza terytorium kraju”?

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

Wnioskodawca nie jest zobowiązany rozliczyć tej transakcji na terytorium Polski, ale jest zobowiązany wykazać dostawę towarów w poz. K\_11 i P\_11 pliku JPK\_VAT.

Zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w broszurze informacyjnej z czerwca 2020 r. pt.: „JPK\_VAT z deklaracją" opublikowanej na stronie internetowej (www.gov.pl), sprzedaż niepodlegającą opodatkowaniu ujmuje się:

\- w pozycji K\_11, która obejmuje wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju (pole opcjonalne): podaje się wartość netto dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w każdym przypadku, gdy w odniesieniu do nich przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy o VAT: w przypadku braku - pole pozostaje puste, oraz

\- w polu P\_11, które obejmuje zbiorczą wysokość podstawy opodatkowania z tytułu dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju - wykazaną w pozycji K\_11 (pole opcjonalne); w przypadku braku - pole pozostaje puste.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe w zakresie braku obowiązku rozpoznania czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz jest nieprawidłowe w zakresie dokumentowania sprzedaży towarów dokonywanej na terytorium Niemiec w pliku JPK VAT-7.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (z zastrzeżeniem art. 2a). Natomiast przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się państwo członkowskie Unii Europejskiej (art. 2 pkt 2 ustawy).

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami zaś są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Jak stanowi art. 13 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Ponadto, stosownie do art. 13 ust. 3 ustawy, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Powołany przepis rozszerza więc pojęcie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na czynności niemające charakteru czynności dwustronnych (pomiędzy dwoma odrębnymi podmiotami), polegające na przemieszczeniu towarów przedsiębiorstwa z Polski do innego kraju Unii Europejskiej, które mają służyć działalności gospodarczej podatnika. W takim przypadku dostawca pełni jednocześnie rolę nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego.

Jednocześnie, w myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Natomiast w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Przy tym, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Zatem na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów związanych z dokonywaną dostawą towarów bądź świadczeniem usług opodatkowanych poza terytorium kraju. Warunkiem odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przepis ten wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności. Zatem podatnik podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, przy spełnieniu określonych warunków.

Natomiast w myśl art. 87 ust. 5 ustawy, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika (art. 99 ust. 7c ustawy).

Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej (art. 99 ust. 11b ustawy).

Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy, deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695, 1517 i 2320), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Stosownie do art. 99 ust. 13a i 13b ustawy, obowiązujących od 1 października 2020 r., minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Zatem od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny JPK\_VAT, w formie JPK\_V7M lub JPK\_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020 r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż w formie nowego JPK\_VAT. Elementy nowego JPK\_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.).

Zgodnie z pkt 4.1 objaśnień co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz sposobu wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy, będących załącznikiem do rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, w części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również czynności wykonywanych

poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego lub zwrotu podatku naliczonego.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi hurtową sprzedaż kosmetyków i perfum.

Spółka sprzedaje towary korzystając m.in. z magazynu logistycznego w Niemczech (magazyn X), który nie jest magazynem call-off-stock.

Transakcja przebiega w ten sposób, że towar transportowany jest z Polski do magazynu X w Niemczech, w celu jego odsprzedaży. W momencie transportu towaru z Polski do magazynu X nie jest znana tożsamość nabywcy towaru. Wnioskodawca poznaje nabywcę towaru, gdy towar znajduje się na terytorium Niemiec.

W czasie gdy towary znajdują się w magazynie X należą do Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie przenosi prawa do rozporządzenia jak właściciel towarami na rzecz X.

Wnioskodawca sprzedaje towary korzystając z platformy sprzedażowej X. X zajmuje się wysyłką towaru do klienta.

Wnioskodawca jest zarejestrowany w Niemczech do podatku od wartości dodanej. W związku z przemieszczeniem towarów z Polski do magazynu X w Niemczech Wnioskodawca wykazuje w JPK\_VAT wewnątrzwspólnotową dostawę towarów oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium Niemiec. W związku z dokonywaną na terytorium Niemiec sprzedażą towarów przemieszczonych z Polski do magazynu X w Niemczech dokonaną na rzecz klienta niemieckiego Wnioskodawca wykazuje podatek należny w niemieckiej deklaracji.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w VAT, nie rozlicza się proporcją.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy lub prawo do zwrotu, na podstawie art. 87 ust. 5 ustawy.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy w związku ze sprzedażą towarów z magazynu X do klienta w Niemczech powinien rozliczyć na terytorium Polski podatek VAT oraz wykazać tą transakcję w deklaracji VAT w poz. 11 jako „Dostawa towarów i usług poza terytorium kraju”.

Wnioskodawca wskazał, że przemieszcza towar do Niemiec do magazynu firmy X, w celu sprzedaży. Przy czym, transport towaru z Polski do Niemiec nie jest związany z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na inny podmiot. Wnioskodawca wskazał bowiem, że nie przenosi prawa do rozporządzenia jak właściciel towarami na rzecz X oraz, że w momencie transportu towarów z Polski do magazynu X w Niemczech nie zna tożsamości nabywcy towarów. Towar jest przemieszczany do magazynu X w Niemczech i dopiero stamtąd, za pośrednictwem platformy sprzedażowej X sprzedawany i wysyłany do nabywcy.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że skoro towar jest wywożony z Polski do Niemiec i w momencie dostawy znajduje się na terytorium Niemiec, dostawa towarów dokonywana przez Wnioskodawcę z magazynu X na terytorium Niemiec na rzecz klienta w Niemczech nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu na terytorium Polski. Zatem Wnioskodawca słusznie rozpoznał, że nie jest zobowiązany rozliczyć tej transakcji na terytorium Polski.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku obowiązku rozpoznania czynności opodatkowanych na terytorium kraju jest **prawidłowe.**

Natomiast odnosząc się do wątpliwości dotyczących wykazywania dostawy towarów dokonywanej przez Wnioskodawcę na terytorium Niemiec na rzecz klienta w Niemczech w deklaracji VAT, należy zauważyć, że jak wskazano, w obowiązującej od 1 października 2020 r. deklaracji elektronicznej JPK\_VAT, w formie JPK\_V7M wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie, w tym również czynności wykonywane poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego lub zwrotu podatku naliczonego.

Z powyższego wynika, że w odniesieniu do wykonanych poza terytorium kraju dostaw towarów, które zostały uprzednio przemieszczone przez polskiego podatnika z Polski na terytorium innego kraju członkowskiego UE lub terytorium kraju trzeciego istotne jest, jaki charakter miało to uprzednie przemieszczenie towarów poza terytorium Polski. Jeżeli to

przemieszczenie przez podatnika lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa, można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w rozumieniu

art. 13 ust. 3 ustawy lub eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy, wówczas prawo do obniżenia podatku należnego lub zwrotu podatku naliczonego nie powstanie w związku z dostawą dokonaną na terytorium innego kraju, lecz w związku z dokonanym przez podatnika (poprzedzającym dostawę) przemieszczeniem towaru poza terytorium kraju. W takim przypadku, następujące po wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów lub eksporcie towarów, dostawy towarów realizowane na terytorium państwa innego niż Polska, dokonywane są w ramach prowadzonej w tym państwie działalności gospodarczej i podlegają opodatkowaniu według zasad tam obowiązujących. Tego rodzaju dostawy nie powinny być wykazywane w polach P\_11 i K\_11 dokumentu JPK\_VAT. Dotyczy to także sytuacji, w których przemieszczenie towarów z Polski na terytorium innego kraju członkowskiego UE lub terytorium kraju trzeciego nie stanowi WDT lub eksportu, lecz dostawa następująca po tym przemieszczeniu będzie uznana za dokonane przez tego podatnika WDT na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy lub eksport towarów.

Natomiast w pozostałych przypadkach, gdy podatnik jest zarejestrowany do VAT w kraju dostawy jedynie z uwagi na obowiązek rozliczenia podatku należnego z tytułu dostaw towarów dokonanych w tym kraju i nie prowadzi w tym kraju działalności uznawanej na podstawie obowiązujących tam przepisów za działalność gospodarczą, powinien wykazać dane o takich dostawach w polach P\_11 i K\_11 JPK\_VAT.

Wnioskodawca jest zarejestrowany w Niemczech do podatku od wartości dodanej. W związku z nietransakcyjnym przemieszczeniem towarów z Polski do magazynu X w Niemczech Wnioskodawca wykazuje w JPK\_VAT wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na własną rzecz na terytorium Polski oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium Niemiec. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że w związku z dokonywaną na terytorium Niemiec sprzedażą towarów przemieszczonych z Polski do magazynu X w Niemczech dokonaną na rzecz klienta niemieckiego wykazuje podatek należny w niemieckiej deklaracji. Zatem, w świetle powołanych regulacji, Wnioskodawca nie powinien wykazywać sprzedaży towarów przemieszczonych uprzednio z Polski do magazynu X w Niemczech w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów należących do jego

przedsiębiorstwa, dokonanej na terytorium Niemiec na rzecz klienta w Niemczech w deklaracji w pliku JPK\_VAT. Jednocześnie należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu dokonanych w Polsce nabyć powstaje w związku z poprzedzającym dostawę, przemieszczeniem towarów poza terytorium kraju w ramach WDT na własną rzecz.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie dokumentowania sprzedaży towarów dokonywanej na terytorium Niemiec w pliku JPK VAT-7 jest **nieprawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub /KIS/wnioski. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.