Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-157/13/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-05-16
Teza: Możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa oraz części zamiennych do samochodu będącego środkiem trwałym w firmie żony, zużytych w wyniku eksploatacji tego samochodu przez męża w jego firmie.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; samochód; samochód-samochód ciężarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2013 r. (data wpływu 25 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniu 29 kwietnia 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa oraz części zamiennych do samochodu będącego środkiem trwałym w firmie żony, zużytych w wyniku eksploatacji tego samochodu w Pana firmie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 29 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa oraz części zamiennych do samochodu będącego środkiem trwałym w firmie żony, zużytych w wyniku eksploatacji tego samochodu w Pana firmie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Jako osoby fizyczne, Pan i żona prowadzi dwie odrębne firmy usługowe. Do zakresu działalności żony należy wynajem rusztowań, transport drogowy i usługi kosztorysowe. Do działalności Pana firmy należy pełen zakres usług budowlano-remontowych oraz transport drogowy towarów. Obydwie firmy są opodatkowane podatkiem dochodowym wg skali podatkowej. Są Państwo czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Nie posiadają rozdzielności majątkowej, a ww. firmy założyli będąc już w ustawowej wspólności majątkowej.

Swoją firmę założył Pan w styczniu 2007 r. W listopadzie 2009 r. żona otworzyła firmę zajmującą się wynajmem rusztowań. W miesiącu marcu 2011 r. żona nabyła na fakturę, do swojej firmy i zarejestrowała na swoje imię i nazwisko, samochód ciężarowy do przewożenia rusztowań, od nabycia którego w całości odliczyła podatek naliczony. Wartość samochodu w całości była kosztem odliczonym jednorazowo, a samochód figuruje w 100% w ewidencji środków trwałych w firmie żony.

Z uwagi na to, iż był Pan kierowcą tego samochodu, w listopadzie 2011 r. został „dopisany” do dowodu rejestracyjnego jako współwłaściciel. Ułatwiło to wiele spraw m. in. kontrole drogowe. W grudniu 2012 r. sytuacja wymagała częstego wykorzystywania ww. samochodu ciężarowego w Pana firmie do dowożenia, przewożenia materiałów budowlanych na inwestycje, które obecnie Pan realizuje. Ponadto planuje Pan dalsze używanie tego samochodu w miarę potrzeb, w swojej firmie. W związku z powyższym uznał Pan za konieczne uregulowanie zaistniałych zdarzeń i planowanych przyszłych, ponieważ w czasie kiedy auto „pracowało” w Pana firmie, generowało pośrednio lub bezpośrednio przychód, ale wystąpiły też koszty jego bezpośredniego używania.

Brał Pan pod uwagę odkupienie części udziału w przedmiotowym samochodzie, jak również jego wypożyczanie od żony na podstawie umowy dzierżawy lub innej odpłatnej formy wypożyczenia, ale po przeanalizowaniu kilku interpretacji dotyczących podobnych zagadnień uznał, że nie jest to odpowiedni sposób rozliczeń.

Nie zawarł Pan z żoną, ani z firmą żony, żadnej umowy pisemnej ani ustnej, dotyczącej wykorzystywania ww. samochodu. W miesiącu grudniu 2012 r., zostało wystawionych na Pana firmę kilka faktur z tytułu nabycia paliwa i drobnych części do tego samochodu, w związku z jego używaniem na potrzeby Pana firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy używając środka trwałego, w tym przypadku samochodu ciężarowego spełniającego warunki (VAT-1) określone w ustawie o podatku od towarów i usług, ale zaewidencjonowanego w środkach trwałych w firmie żony, ma Pan prawo do odliczenia podatku od towarów i usług przy nabyciu paliwa oraz części zamiennych, zużytych w wyniku eksploatacji tego samochodu w Pana firmie?

Zdaniem Wnioskodawcy, używając ww. samochodu w swojej firmie w celu zarobkowym, może dokonać odliczeń podatku od towarów i usług od poniesionych kosztów, w tym przypadku paliwa lub części zamiennych, ponieważ jest to samochód ciężarowy, spełniający warunki (VAT-l) określone w ustawie, dające prawo do takich odliczeń.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powołanego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W treści art. 88 tej ustawy ustawodawca wskazał czynności, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

I tak, na podstawie ust. 3a tego artykułu, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;

3.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
4.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
5.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

7.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
8.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym;
9.  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Na podstawie art. 4 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), w okresie od dnia wejścia w życie tejże ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Jak stanowi treść art. 3 ust. 1 ww. ustawy, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (ust. 3 tegoż artykułu).

Na podstawie art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 1456), w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 585), użyte w art. 3 w ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”.

Stosownie do pkt 2 ww. artykułu, w art. 9 w pkt 2 wyrazy „1 stycznia 2013 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2014 r.”

Z wniosku wynika, że jako osoby fizyczne, Pan i żona prowadzi dwie odrębne firmy usługowe. Do zakresu działalności żony należy wynajem rusztowań, transport drogowy i usługi kosztorysowe. Do działalności Pana firmy należy pełen zakres usług budowlano-remontowych oraz transport drogowy towarów. Obydwie firmy są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Nie posiadają Państwo rozdzielności majątkowej, a ww. firmy założyli będąc już w ustawowej wspólności majątkowej. Swoją firmę założył Pan w styczniu 2007 r. W listopadzie 2009 r. żona otworzyła firmę zajmującą się wynajmem rusztowań. W miesiącu marcu 2011 r. żona nabyła na fakturę, do swojej firmy i zarejestrowała na swoje imię i nazwisko, samochód ciężarowy do przewożenia rusztowań, spełniający warunki (VAT-l) określone w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r., od nabycia którego w całości odliczyła podatek naliczony. Samochód figuruje w 100% w ewidencji środków trwałych w firmie żony. Z uwagi na to, iż był Pan kierowcą tego samochodu, w listopadzie 2011 r. został „dopisany” do dowodu rejestracyjnego jako współwłaściciel. W grudniu 2012 r. sytuacja wymagała częstego wykorzystywania ww. samochodu ciężarowego w Pana firmie do dowożenia, przewożenia materiałów budowlanych na inwestycje, które są obecnie realizowane. Ponadto planuje Pan dalsze używanie tego samochodu w miarę potrzeb, w swojej firmie. Nie zawarł Pan z żoną, ani z firmą żony, żadnej umowy pisemnej ani ustnej, dotyczącej wykorzystywania ww. samochodu. W miesiącu grudniu 2012 r., zostało wystawionych na Pana firmę kilka faktur z tytułu nabycia paliwa i drobnych części do tego samochodu, w związku z jego używaniem na potrzeby Pana firmy.

Biorąc pod uwagę powyższe fakty oraz treść powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie paliwa wykorzystywanego do napędu przedmiotowego samochodu, będącego środkiem trwałym w firmie żony, skoro – jak wskazano we wniosku – samochód ten wykorzystywany jest w Pana firmie i spełnia warunki, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (zatem dyspozycja art. 4 tej ustawy nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania). Odliczenie to, bez względu na okoliczność, iż przedmiotowy samochód figuruje w ewidencji środków trwałych w firmie żony, przysługuje Panu na zasadach wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim samochód ten jest wykorzystywany do działalności opodatkowanej. Ma Pan również prawo – na wskazanych powyżej zasadach – do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie części do przedmiotowego samochodu. Żadne bowiem z powołanych uregulowań nie wskazują na brak prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie części zamiennych do samochodu ciężarowego, wykorzystywanego do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Omawiane odliczenia przysługują Panu pod warunkiem, że nie występuje żadna z okoliczności wyłączających to prawo, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.