Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-189/13-4/MF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-08-30
Teza: Czy przekazana przez Spółkę darowizna na rzecz Fundacji może zostać odliczona od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym za 2012 r. na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w konsekwencji czego zasadne jest dokonanie korekty pierwotnie złożonej deklaracji CIT-8 za 2012 r.
Słowa kluczowe: cel-cel publiczny; darowizna; fundacje; odliczenia-odliczenie od dochodu; pożytek-pożytek publiczny
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2013 r. (data wpływu 20 maja 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 sierpnia 2013 r. (data wpływu 26 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie odliczenia od podstawy opodatkowania darowizny środków pieniężnych przekazanej na fundusz założycielski fundacji  **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie odliczenia od podstawy opodatkowania darowizny środków pieniężnych przekazanej na fundusz założycielski fundacji.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r., nr IPTPB3/423-189/13-2/MF, (doręczonym w dniu 16 sierpnia 2013 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, dnia 26 sierpnia 2013 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 22 sierpnia 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Akcyjna (dalej: Spółka) prowadzi działalność w branży produkcyjnej. Spółka jest jednym z fundatorów, którzy ustanowili Fundację (dalej: Fundacja).

Zgodnie ze statutem Fundacji Spółka miała wnieść wkład pieniężny na pokrycie funduszu założycielskiego Fundacji. Jednakże, wolą Spółki było przekazanie na rzecz Fundacji darowizny. Spółka w celu zwolnienia się z pierwotnego zobowiązania wobec Fundacji, za jej zgodą, zobowiązała się do spełnienia na jej rzecz odrębnego świadczenia, tj. zawarcia i wykonania umowy darowizny środków pieniężnych na fundusz założycielski Fundacji.

Spółka wykonała umowę darowizny środków pieniężnych na rzecz Fundacji poprzez dokonanie ich przelewu na rachunek bankowy Fundacji. Spółka dysponuje potwierdzeniem dokonania przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy Fundacji.

Fundacja jest organizacją, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, prowadzącą działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych.

Celem Fundacji jest stałe i świadome wspieranie lokalnej społeczności dla szeroko pojętego dobra mieszkańców miast i gmin, na terenie których prowadzą swoją działalność Fundatorzy, w szczególności w zakresie ochrony środowiska, ochrony biologicznej różnorodności, nauki i oświaty, kultury i sztuki, ochrony dóbr kultury i tradycji, kultury fizycznej i sportu, opieki nad zabytkami, działalności wspomagającej rozwój społeczności lokalnych, ochrony i promocji zdrowia, pomocy ofiarom katastrof i klęsk żywiołowych, pomocy społecznej oraz w zakresie szeroko pojętej dobroczynności.

Spółka w zeznaniu podatkowym CIT-8 złożonym za 2012 r. nie dokonała odliczenia od podstawy opodatkowania przekazanej na rzecz Fundacji darowizny. Z uwagi na powyższe, Spółka kwalifikuje opis powyższego zdarzenia jako opis zdarzenia przyszłego.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że fundacja „A.” (dalej: Fundacja) została ustanowiona aktem notarialnym podpisanym w dniu 28 października 2011 r. w miejscowości \`(...)\` powiat gmina , woj. .). Fundacja została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego - Rejestru Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji oraz Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej przez Sąd Rejonowy - Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 1 stycznia 2012 r.

Siedziba Fundacji mieści się pod adresem: \`(...)\`.

Spółka jest jednym z fundatorów Fundacji. Oprócz Spółki, Fundacja posiada jeszcze dwóch fundatorów. Zgodnie z aktem ustanawiającym Fundację Spółka miała wnieść wkład pieniężny na pokrycie Funduszu Założycielskiego Fundacji.

Spółka dokonała przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy Fundacji w dniu 30 stycznia 2012 r. Przelew środków pieniężnych na rzecz Fundacji zostać opatrzony następującym tytułem operacji: „Darowizna - zasilenie funduszu założycielskiego fundacji A. uchwała nr \`(...)\`.”.

Wnioskodawca wskazał, że umowa darowizny środków pieniężnych na rzecz Fundacji nie została zawarta w formie pisemnej, w tym w formie aktu notarialnego. Niemniej jednak, zgodnie z regulacją zawartą w art. 890 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 z późn. zm., dalej: KC) oświadczenie darczyńcy powinno być zawarte w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Spółka nie zachowała formy sporządzenia oświadczenia darczyńcy, jednakże doszło do spełnienia przyrzeczonego świadczenia na rzecz Fundacji, tj. Spółka dokonała przelewu środków pieniężnych na konto Fundacji. W związku z powyższym, wykonane przez Spółkę świadczenie w formie przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy Fundacji należy uznać za darowiznę w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Wolą Spółki było przekazanie na rzecz Fundacji darowizny. Jednocześnie, zgodnie ze statutem Fundacji jej dochody mogą pochodzić m.in. z otrzymanych darowizn. Dlatego też, Spółka w celu zwolnienia się z obowiązku wykonania pierwotnego świadczenia, tj. wniesienia wkładu pieniężnego na pokrycie Funduszu Założycielskiego Fundacji, za jej zgodą, wyrażoną w dniu 30 stycznia 2012 r. zobowiązała się do spełnienia na rzecz Fundacji odrębnego świadczenia, tj. zawarcia i wykonania umowy darowizny środków pieniężnych na Fundusz Założycielski Fundacji.

Powyższe było możliwe z uwagi na instytucję prawa zobowiązań - świadczenie w miejsce wykonania, która prowadzi do wygaśnięcia istniejącego zobowiązania poprzez spełnienie innego świadczenia aniżeli wynikające z pierwotnego stosunku zobowiązaniowego. Stosownie do art. 453 KC, jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.

Zgodnie z pierwotnym stosunkiem zobowiązaniowym Spółka zobowiązana była do wpłaty pewnej kwoty celem pokrycia Funduszu Założycielskiego Fundacji. Jednakże, za zgodą Fundacji wyrażoną 30 stycznia 2012 r., Spółka została zwolniona z obowiązku spełnienia przedmiotowego świadczenia, w miejsce którego Spółka zawarła i wykonała na rzecz Fundacji umowę darowizny środków pieniężnych w tożsamej kwocie. Mając na uwadze powyższe, Spółka wykonała na rzecz Fundacji świadczenie w miejsce wykonania pierwotnego świadczenia, tj. doszło do skutecznego prawnie zawarcia i wykonania umowy darowizny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przekazana przez Spółkę darowizna na rzecz Fundacji może zostać odliczona od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym za 2012 r. na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w konsekwencji czego zasadne jest dokonanie korekty pierwotnie złożonej deklaracji CIT-8 za 2012 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, zostały spełnione wszystkie niezbędne przesłanki, aby przekazana przez Spółkę na rzecz Fundacji darowizna mogła zostać odliczona od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym za 2012 r. na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, Spółka jest uprawniona do dokonania korekty pierwotnie złożonej deklaracji CIT-8 za 2012 r. i uwzględnienia w niej przekazanej na rzecz Fundacji darowizny.

Świadczenie w miejsce wykonania

Zgodnie z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 ze zm., dalej: KC), jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Powyższy przepis reguluje instytucję prawa zobowiązań - świadczenie w miejsce wykonania, która prowadzi do wygaśnięcia istniejącego zobowiązania poprzez spełnienie innego świadczenia aniżeli wynikające z pierwotnego stosunku zobowiązaniowego.

Zgodnie z pierwotnym stosunkiem zobowiązaniowym, Spółka zobowiązana była do wpłaty pewnej kwoty celem pokrycia funduszu założycielskiego Fundacji. Jednakże, za zgodą Fundacji Spółka została zwolniona z obowiązku spełnienia przedmiotowego świadczenia, w miejsce którego Spółka zawarła i wykonała na rzecz Fundacji umowę darowizny środków pieniężnych w tożsamej kwocie.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wykonała na rzecz Fundacji świadczenie w miejsce wykonania pierwotnego świadczenia, tj. doszło do skutecznego prawnie zawarcia i wykonania umowy darowizny na rzecz Fundacji.

Definicja darowizny

Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74 poz. 397 ze zm.), ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji darowizny. Instytucja ta została jednak uregulowana na gruncie KC. Zgodnie bowiem z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Mając na uwadze powyższe, istotą darowizny jest nieodpłatne przekazanie majątku darczyńcy na rzecz obdarowanego, bez uzyskania w zamian korzyści majątkowej. Zasadniczo, zgodnie z art. 890 § 1 KC, oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Spółka nie zachowała formy sporządzenia oświadczenia darczyńcy, jednakże doszło do spełnienia przyrzeczonego świadczenia na rzecz Fundacji, tj. Spółka dokonała przelewu środków pieniężnych na konto Fundacji.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, wykonane przez Spółkę świadczenie w formie przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy Fundacji należy uznać za darowiznę w rozumieniu przepisów KC.

Warunki odliczenia przekazanych darowizn od podstawy opodatkowania

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a ust. 1, po odliczeniu darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązującym w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

Z kolei, zgodnie z art. 18 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odliczenie darowizn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz wynikające z odrębnych ustaw, stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

Stosowanie zaś do art. 18 ust. 1k ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odliczenia darowizn, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się w przypadku, gdy podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, darowizna może zostać odliczona od podstawy opodatkowania o ile spełnione zostaną łącznie następujące warunki:

1.  darowizna zostanie przekazana organizacjom prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, niebędącym jednostkami sektora finansów publicznych, na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,
2.  łączna kwota przekazanych darowizn nie będzie przekraczać 10% dochodu ustalonego zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
3.  przekazanie darowizny zostanie odpowiednio udokumentowane,
4.  wartość przekazanej darowizny nie zostanie zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. a

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie. Z kolei, zgodnie z ust. 2 przedmiotowego artykułu organizacjami pozarządowymi są (i) niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, (ii) niedziałające w celu osiągnięcia zysku – osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.

Stosownie zaś do art. 4 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje zadania w zakresie m.in.:

1.  pomocy społecznej,
2.  ochrony i promocji zdrowia,
3.  działalności wspomagającej rozwój wspólnot i społeczności lokalnych,
4.  nauki, szkolnictwa wyższego, edukacji, oświaty i wychowania,
5.  kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego,
6.  wspierania i upowszechniania kultury fizycznej,
7.  ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego,
8.  pomocy ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą.

Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie fundacje są jednym z rodzajów organizacji pozarządowych, które mogą prowadzić działalność pożytku publicznego.

Wnioskodawca wskazuje, że zakres zadań realizowanych przez Fundację zgodny jest z zakresem zadań dotyczących sfery zadań publicznych, określonym na gruncie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że Fundacja jest organizacją pozarządową, prowadzącą działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, a darowizna przekazana na fundusz założycielski, z którego finansowane są działania Fundacji jest darowizną na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Ad. b

Łączna kwota darowizn przekazanych przez Spółkę w 2012 r. nie przekracza 10% podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z relewantnymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. c

Wysokość darowizn dokonanych w formie pieniężnej musi być udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego. Spółka jest w posiadaniu potwierdzenia wpłaty stosownej kwoty na rachunek bankowy Fundacji.

Ad. d

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym, że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2010 r. Nr 234 poz. 1536), z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Darowizna przekazana przez Spółkę na rzecz Fundacji miała formę pieniężną. W związku z powyższym, nie było podstaw, aby przekazana przez Spółkę darowizna mogła podlegać zaliczeniu do Jej kosztów uzyskania przychodów na podstawie powyższego przepisu.

Możliwość skorygowania uprzednio złożonej deklaracji

Złożenie deklaracji podatkowej stanowi tzw. wymiar pierwotny zobowiązania podatkowego. Deklaracja samowymiarowa może być jednak niejednokrotnie zmieniana. Zmiana ta nie musi jednak następować przez wydanie decyzji w ramach postępowania jurysdykcyjnego. Deklaracje mogą być bowiem zmieniane przez samego podatnika, także w ramach jego własnej inicjatywy (por. Ordynacja podatkowa. Komentarz 2013, pod red. H. Dzwonkowskiego).

Powyższe wynika z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926 z póżn. zm.), zgodnie z którym, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Mając na uwadze powyższe, zasadniczo Spółka ma prawo skorygować uprzednio złożoną deklarację CIT-8. Ponadto Spółka wskazuje, że w związku z prezentowanym przez Nią opisem zdarzenia przyszłego nie zachodzą żadne przesłanki ograniczające prawo Spółki do korekty uprzednio złożonej deklaracji, wskazane w art. 81b ustawy Ordynacja podatkowa.

Zdaniem Spółki, ponieważ nie dokonała Ona odliczenia przekazanej na rzecz Fundacji darowizny od podstawy opodatkowania wskazanej w złożonej już deklaracji CIT-8 za 2012 r., przysługuje Jej prawo do skorygowania zeznania podatkowego za rok 2012.

W ocenie Spółki, wszelkie warunki, niezbędne dla odliczenia od podstawy opodatkowania przekazanej na rzecz Fundacji darowizny zostały spełnione, gdyż:

1.  darowizna została przekazana Fundacji, prowadzącej działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie;
2.  łączna kwota przekazanych przez Spółkę darowizn w 2012 roku nie przekroczyła 10% dochodu ustalonego zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
3.  przekazanie darowizny środków pieniężnych zostało udokumentowane dowodem wpłaty na rachunek bankowy Fundacji;
4.  wartość przekazanej przez Spółkę darowizny nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, jest Ona uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2012 r. darowizny przekazanej na rzecz Fundacji. Tym samym, zasadne jest dokonanie korekty pierwotnie złożonej przez Spółkę deklaracji CIT-8 za 2012 r., w której Spółka nie dokonała odliczenia przedmiotowej darowizny od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74 poz. 397 ze zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo w art. 7a ust. 1, po odliczeniu darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele – łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

Z powyższego przepisu wynika, że aby można było dokonać odliczenia od dochodu darowizny, musi ona spełniać następujące warunki:

1.  obdarowanym musi być organizacja określona w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 234 poz. 1536), prowadząca działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych,
2.  być przekazana na cele określone w art. 4 tej ustawy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie. Organizacjami pozarządowymi są, niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, i niedziałające w celu osiągnięcia zysku, osoby prawne lub jednostki nieposiadające osobowości prawnej utworzone na podstawie przepisów ustaw, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4 (art. 3 ust. 2).

I tak, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje zadania w zakresie:

1.  pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób; wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
2.  działalności na rzecz integracji i reintegracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym;
3.  działalności charytatywnej;
4.  podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej, pielęgnowania polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej;
5.  działalności na rzecz mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego;
6.  ochrony i promocji zdrowia;
7.  działalności na rzecz osób niepełnosprawnych;
8.  promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem z pracy;
9.  działalności na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn;
10.  działalności na rzecz osób w wieku emerytalnym;
11.  działalności wspomagającej rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości;
12.  działalności wspomagającej rozwój techniki, wynalazczości i innowacyjności oraz rozpowszechnianie i wdrażanie nowych rozwiązań technicznych w praktyce gospodarczej;
13.  działalności wspomagającej rozwój wspólnot i społeczności lokalnych;
14.  nauki, szkolnictwa wyższego, edukacji, oświaty i wychowania;
15.  wypoczynku dzieci i młodzieży;
16.  kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego;
17.  wspierania i upowszechniania kultury fizycznej;
18.  ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego;
19.  turystyki i krajoznawstwa;
20.  porządku i bezpieczeństwa publicznego;
21.  obronności państwa i działalności Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
22.  upowszechniania i ochrony wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji;
23.  ratownictwa i ochrony ludności;
24.  pomocy ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą;
25.  upowszechniania i ochrony praw konsumentów;
26.  działalności na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami;
27.  promocji i organizacji wolontariatu;
28.  pomocy Polonii i Polakom za granicą;
29.  działalności na rzecz kombatantów i osób represjonowanych;
30.  promocji Rzeczypospolitej Polskiej za granicą;
31.  działalności na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony praw dziecka;
32.  przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym;
33.  działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, w zakresie określonym w pkt 1-32.

Zatem zakres ulgi przewidzianej w ww. art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych związanej z darowiznami na rzecz organizacji pozarządowych nie uzależnia dokonania odliczenia od posiadania przez obdarowaną organizację formalnego statusu organizacji pożytku publicznego. Istotne jest, aby jednostka obdarowana prowadziła działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych i nie była jednostką sektora finansów publicznych - musi być spełniony warunek przekazania darowizny na rzecz organizacji pozarządowej, czyli m.in. podmiotowi niebędącemu jednostką sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych, która nie działa w celu osiągnięcia zysku.

Pod pojęciem darowizny należy, zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 ze zm.), rozumieć umowę, mocą której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zatem umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) - do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – i jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Nie stanowią natomiast darowizny bezpłatne przysporzenia w wypadkach, gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami kodeksu (art. 889 pkt 1 Kodeksu cywilnego).

Podkreślenia wymaga także fakt, że w myśl z art. 18 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1 i 7 nie może przekroczyć 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1, z tym, że odliczeniom nie podlegają darowizny na rzecz:

1.  osób fizycznych,
2.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Art. 18 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi natomiast, że jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru uwzględniającą należny podatek od towarów i usług. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14.

W myśl art. 18 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odliczenie darowizn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz wynikające z odrębnych ustaw, stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 18 ust. 1k ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odliczenia darowizn, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, nie można byłoby zastosować w przypadku, gdyby podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 18 ust. 1g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane pozwalające na identyfikację obdarowanego, w szczególności jego nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej lub numer uzyskany w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w którym obdarowany ma siedzibę, służący dla celów podatkowych identyfikacji.

Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka jest jednym z fundatorów, którzy ustanowili Fundację (dalej: Fundacja).

Zgodnie ze statutem Fundacji Spółka miała wnieść wkład pieniężny na pokrycie funduszu założycielskiego Fundacji. Jednakże, wolą Spółki było przekazanie na rzecz Fundacji darowizny. Spółka w celu zwolnienia się z pierwotnego zobowiązania wobec Fundacji, za jej zgodą, zobowiązała się do spełnienia na jej rzecz odrębnego świadczenia, tj. zawarcia i wykonania umowy darowizny środków pieniężnych na fundusz założycielski Fundacji. Spółka wykonała umowę darowizny środków pieniężnych na rzecz Fundacji poprzez dokonanie ich przelewu na rachunek bankowy Fundacji. Spółka dysponuje potwierdzeniem dokonania przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy Fundacji. Fundacja jest organizacją, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, prowadzącą działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych.

Fundacja „A” (dalej: Fundacja) została ustanowiona aktem notarialnym podpisanym w dniu 28 października 2011 r. Została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 1 stycznia 2012 r. Oprócz Spółki, Fundacja posiada jeszcze dwóch fundatorów.

Zgodnie z aktem ustanawiającym Fundację Spółka miała wnieść wkład pieniężny na pokrycie Funduszu Założycielskiego Fundacji. Spółka dokonała przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy Fundacji w dniu 30 stycznia 2012 r. Przelew środków pieniężnych na rzecz Fundacji zostać opatrzony następującym tytułem operacji: „Darowizna - zasilenie funduszu założycielskiego fundacji A uchwała nr 1/2012”.

Umowa darowizny środków pieniężnych na rzecz Fundacji nie została zawarta w formie pisemnej, w tym w formie aktu notarialnego.

Spółka nie zachowała formy sporządzenia oświadczenia darczyńcy, jednakże doszło do spełnienia przyrzeczonego świadczenia na rzecz Fundacji, tj. Spółka dokonała przelewu środków pieniężnych na konto Fundacji. W związku z powyższym, wykonane przez Spółkę świadczenie w formie przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy Fundacji należy uznać za darowiznę w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie ze statutem Fundacji jej dochody mogą pochodzić m.in. z otrzymanych darowizn. Dlatego też, Spółka w celu zwolnienia się z obowiązku wykonania pierwotnego świadczenia, tj. wniesienia wkładu pieniężnego na pokrycie Funduszu Założycielskiego Fundacji, za jej zgodą, wyrażoną w dniu 30 stycznia 2012 r. zobowiązała się do spełnienia na rzecz Fundacji odrębnego świadczenia, tj. zawarcia i wykonania umowy darowizny środków pieniężnych na Fundusz Założycielski Fundacji. Powyższe było możliwe z uwagi na instytucję prawa zobowiązań - świadczenie w miejsce wykonania, która prowadzi do wygaśnięcia istniejącego zobowiązania poprzez spełnienie innego świadczenia aniżeli wynikające z pierwotnego stosunku zobowiązaniowego.

Zgodnie z pierwotnym stosunkiem zobowiązaniowym Spółka zobowiązana była do wpłaty pewnej kwoty celem pokrycia Funduszu Założycielskiego Fundacji. Jednakże, za zgodą Fundacji wyrażoną 30 stycznia 2012 r., Spółka została zwolniona z obowiązku spełnienia przedmiotowego świadczenia, w miejsce którego Spółka zawarła i wykonała na rzecz Fundacji umowę darowizny środków pieniężnych w tożsamej kwocie. Spółka wykonała na rzecz Fundacji świadczenie w miejsce wykonania pierwotnego świadczenia, tj. doszło do skutecznego prawnie zawarcia i wykonania umowy darowizny.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t.j. Dz.U. z 1991 r. Nr 46 poz. 203 ze zm.), fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami.

Z przepisu art. 3 ustawy o fundacjach wynika, że oświadczenie woli o ustanowieniu fundacji powinno być złożone w formie aktu notarialnego. W oświadczeniu woli o ustanowieniu fundacji fundator powinien wskazać cel fundacji oraz składniki majątkowe przeznaczone na jego realizację. Składnikami majątkowymi, o których mowa w ust. 2, mogą być pieniądze, papiery wartościowe, a także oddane fundacji na własność rzeczy ruchome i nieruchomości.

W myśl art. 4 ustawy o fundacjach, fundacja działa na podstawie przepisów tej ustawy i statutu. Fundator ustala statut fundacji, określający jej nazwę, siedzibę i majątek, cele, zasady, formy i zakres działalności fundacji, skład i organizację zarządu, sposób powoływania oraz obowiązki i uprawnienia tego organu i jego członków. Statut może zawierać również inne postanowienia, w szczególności dotyczące prowadzenia przez fundację działalności gospodarczej, dopuszczalności i warunków jej połączenia z inną fundacją, zmiany celu lub statutu, a także przewidywać tworzenie obok zarządu innych organów fundacji (art. 5 ust. 1 ustawy o fundacjach).

W świetle wyżej powołanych przepisów, akt fundacyjny towarzyszący powołaniu każdej fundacji jest jednostronną czynnością prawną o charakterze zobowiązującym. Wskazanie więc w akcie fundacyjnym składników majątkowych rodzi zobowiązanie po stronie fundatora do przeniesienia ich na rzecz fundacji z chwilą zarejestrowania. Z kolei stając się podmiotem majątku określonego w akcie fundacyjnym fundacja uzyskuje roszczenie o jego wydanie.

Jak podnosi Wnioskodawca, zgodnie z pierwotnym stosunkiem zobowiązaniowym Spółka zobowiązana była do wpłaty kwoty pieniężnej celem pokrycia Funduszu Założycielskiego Fundacji. Za zgodą Fundacji Spółka została zwolniona z obowiązku spełnienia przedmiotowego świadczenia, w miejsce którego Spółka zawarła i wykonała na rzecz Fundacji umowę darowizny środków pieniężnych w tożsamej kwocie. Spółka wykonała na rzecz Fundacji świadczenie w miejsce wykonania pierwotnego świadczenia. Jednocześnie Spółka posiada status fundatora. Zatem dokonany przez Spółkę przelew środków pieniężnych, nazwany przez Spółkę darowizną, miał na celu wypełnienie przyjętego przez Nią zobowiązania wynikającego ze złożonego oświadczenia woli w akcie fundacyjnym, ujętego w statucie Fundacji. Tym samym dokonany przelew środków pieniężnych nie był świadczeniem nieekwiwalentnym, gdyż miał na celu wykonania pierwotnego świadczenia.

Należy zaznaczyć, że darowizna uregulowana przepisami Kodeksu cywilnego ma na celu przysporzenie majątkowe bez ekwiwalentu (nieodpłatnie) i podlega najczęściej na przesunięciu dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy darowizny, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 Kodeksu cywilnego.

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że wniesienie przez Fundatora środków pieniężnych, które stanowią fundusz założycielski i są wnoszone przez Niego w wykonaniu zobowiązania wynikającego z aktu ustanowienia Fundacji nie może być uznane za darowiznę podlegającą odliczeniu od podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zajęte przez Wnioskodawcę stanowisko, że na mocy art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania darowizny środków pieniężnych przekazanej na fundusz założycielski fundacji należy uznać za nieprawidłowe. W konsekwencji nie wystąpią okoliczności uzasadniające dokonanie korekty złożonego w urzędzie skarbowym zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) CIT-8 za rok podatkowy 2012.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.