Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1-1/4512-1-15/16-5/OA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-09-19
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków ponoszonych w związku z eksploatacją pojazdu.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; pojazdy-pojazd samochodowy; pojazdy-pojazd specjalny; pomoc-pomoc drogowa; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2016 r. (data wpływu 15 lipca 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 września 2016 r. (data wpływu 8 września 2016 r.) oraz pismem z dnia 15 września 2016 r. (data wpływu 16 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków ponoszonych w związku z eksploatacją pojazdu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków ponoszonych w związku z eksploatacją pojazdu. Wniosek został uzupełniony w dniu 8 września 2016 r. o brakujące elementy opisu sprawy i pełnomocnictwo do doręczeń oraz w dniu 16 września 2016 r. o doprecyzowanie adresu do doręczeń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą i czynnym podatnikiem VAT. Głównym obszarem działalności Wnioskodawcy jest transport drogowy.

Wnioskodawca zakupił samochód ciężarowy z kabiną przystosowaną do przewozu siedmiu osób. Po odbiorze samochodu z salonu został on przetransportowany do zakładu mechaniki pojazdowej w celu dokonania zmian konstrukcyjnych w taki sposób, aby mógł być wykorzystywany na cele działalności gospodarczej Wnioskodawcy, czyli do potrzeb przewozu samochodów (pomocy drogowej) oraz innych towarów zgodnie ze zleceniami kontrahentów.

W pojeździe dokonano następujących zmian konstrukcyjnych:

*   zdemontowano skrzynię ładunkową, a w jej miejsce zamontowano najazd do przewozu pojazdów ze stopów lekkich – aluminium,
*   zamontowano wciągarkę elektryczną,
*   oznakowano i wyposażono jako pojazd pomocy drogowej.

Pojazd nadal posiada siedem miejsc przystosowanych do przewozu osób.

Pojazd po zmianach konstrukcyjnych otrzymał homologację, a jego rodzaj został określony jako samochód specjalny, co udokumentowano wpisem w dowodzie rejestracyjnym. Ponadto w dokumencie wystawionym przez diagnostę z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów oznaczono przeznaczenie pojazdu jako: 504 pomoc drogowa.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 6 września 2016 r. Wnioskodawca doprecyzował, że:

1.  Samochód będący przedmiotem wniosku służy Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
2.  Ponoszone koszty eksploatacyjne auto-lawety jakie Wnioskodawca ponosi/będzie ponosił to głównie koszty paliwa, płynów eksploatacyjnych, ewentualnie koszty związane z naprawą pojazdu i jego przeglądem.
3.  Przedmiotowy pojazd jest/będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
4.  Pojazd opisany we wniosku został określony jako samochód specjalny pomoc drogowa, co zostało udokumentowane wpisem w dowodzie rejestracyjnym. Ponadto w dokumencie wystawionym przez diagnostę z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów oznaczono przeznaczenie pojazdu jako: 504 pomoc drogowa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca ma prawo do pomniejszenia podatku VAT należnego o 100% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione koszty eksploatacji auto-lawety bez konieczności prowadzenia dodatkowej ewidencji, tzn. ewidencji przebiegu pojazdu?
2.  Czy do odliczenia 100% podatku VAT będzie uprawniał Wnioskodawcę wpis w dowodzie rejestracyjnym potwierdzający klasyfikowanie pojazdu przez diagnostę z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów jako pojazd specjalny – pomoc drogowa?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do pomniejszenia podatku VAT należnego o 100% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione koszty eksploatacyjne auto-lawety bez konieczności prowadzenia dodatkowych ewidencji, tzn. ewidencji przebiegu pojazdów.

Wnioskodawca uważa, że do odliczenia 100% podatku VAT będzie go uprawniał wpis w dowodzie rejestracyjnym potwierdzający klasyfikowanie pojazdu przez diagnostę z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów jako pojazd specjalny – pomoc drogowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z cyt. wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Według art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Na podstawie art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W myśl art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Stosownie do art. 2 pkt 34 cyt. ustawy, przez pojazdy samochodowe, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z późn. zm.), użyte w ustawie określenie pojazd samochodowy oznacza pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Zgodnie z art. 2 pkt 36 ustawy, przez pojazd specjalny rozumiemy pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy, dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe.

Według art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Zgodnie z art. 86a ust. 5 ustawy, warunku prowadzenia ewidencji nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze\- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

W myśl art. 86a ust. 9 przywołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3.  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
    1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
    2.  do prac wiertniczych,
    3.  koparka, koparko-spycharka,
    4.  ładowarka,
    5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
    6.  żuraw samochodowy\- jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z art. 86a ust. 10 ustawy, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez te stacje, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednia adnotacje o spełnieniu tych wymagań;
2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Zgodnie z art. 86a ust. 11 ustawy, w przypadku gdy w pojeździe samochodowym, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 9 pkt 1 lub 2, uznaje się, ze pojazd nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej:

1.  od dnia wprowadzenia zmian,
2.  jeżeli nie można określić dnia wprowadzenia zmian:
    1.  od okresu rozliczeniowego, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył podatek naliczony od wydatków związanych z tym pojazdem samochodowym, z zastrzeżeniem lit. b,
    2.  od okresu rozliczeniowego następującego po okresie rozliczeniowym, dla którego podatnik wykaże, ze pojazd samochodowy spełniał wymagania, o których mowa w ust. 9 pkt 1 lub 2

‒ chyba ze zachodzi przypadek, o którym mowa w ust. 4 pkt 1.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy).

W myśl art. 86a ust. 13 ustawy, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Jak wynika z art. 86a ust. 17 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż wskazane w ust. 5 przypadki, w których nie stosuje się warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, uwzględniając specyfikę prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej oraz konieczność przeciwdziałania nadużyciom wynikającym z wykorzystywania pojazdów do celów innych niż związane z działalnością gospodarcza.

Stosownie do § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 maja 2014 r. w sprawie przypadków, w których nie stosuje się warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu (Dz. U. z 2014 r., poz. 709) , warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy, nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi o przeznaczeniu pomoc drogowa, mających nadwozie konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu uszkodzonych pojazdów – jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są warunki zawarte w odrębnych przepisach określone dla tych przeznaczeń.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zakupił samochód ciężarowy z kabiną przystosowaną do przewozu siedmiu osób. Po odbiorze samochodu z salonu został on przetransportowany do zakładu mechaniki pojazdowej w celu dokonania zmian konstrukcyjnych w taki sposób, aby mógł być wykorzystywany na cele działalności gospodarczej Wnioskodawcy, czyli do potrzeb przewozu samochodów (pomocy drogowej) oraz innych towarów zgodnie ze zleceniami kontrahentów.

W pojeździe dokonano następujących zmian konstrukcyjnych:

*   zdemontowano skrzynię ładunkową, a w jej miejsce zamontowano najazd do przewozu pojazdów ze stopów lekkich – aluminium,
*   zamontowano wciągarkę elektryczną,
*   oznakowano i wyposażono jako pojazd pomocy drogowej.

Pojazd posiada siedem miejsc przystosowanych do przewozu osób. Pojazd po zmianach konstrukcyjnych otrzymał homologację, a jego rodzaj został określony jako samochód specjalny, co udokumentowano wpisem w dowodzie rejestracyjnym. Ponadto w dokumencie wystawionym przez diagnostę z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów oznaczono przeznaczenie pojazdu jako: 504 pomoc drogowa. Samochód służy Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ponoszone koszty eksploatacyjne auto-lawety jakie Wnioskodawca ponosi/będzie ponosił to głównie koszty paliwa, płynów eksploatacyjnych, ewentualnie koszty związane z naprawą pojazdu i jego przeglądem. Przedmiotowy pojazd jest/będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Pojazd Wnioskodawcy nie będzie samochodem specjalnym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy (wpis w dowodzie rejestracyjnym o przeznaczeniu pojazdu – pomoc drogowa), gdyż pojazdami, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt l i pkt 2 ustawy są pojazdy, które mają jeden rząd siedzeń. Pojazd będący przedmiotem wniosku posiada siedem miejsc do przewozu osób, zatem nie jest pojazdem, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy. Również w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy, nie wymieniono pojazdu specjalnego – pomoc drogowa. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedmiotowy pojazd nie będzie pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy.

Odnosząc się do obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu wskazać należy, że o ile z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynikać będzie, że po przerobieniu przedmiotowy samochód będzie pojazdem specjalnym – pomoc drogowa, i jeżeli będą spełnione warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla tych przeznaczeń, to ze względu na fakt, iż przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest transport drogowy, to do powyższego samochodu o specjalnym przeznaczeniu, zgodnie z § 2 rozporządzenia w sprawie przypadków, w których nie stosuje się warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treść powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego z faktur związanych z jego eksploatacją, tj. wydatkami na paliwo, naprawy, płyny eksploatacyjne, skoro – jak wskazano we wniosku – z dowodu rejestracyjnego tego samochodu wynika, że jest pojazdem specjalnym o przeznaczeniu pomoc drogowa, a wykorzystywany będzie przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując stwierdzić należy, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego w związku z fakturami dokumentującymi koszty eksploatacji pojazdu specjalnego – pomocy drogowej, który posiada homologację wpisaną w dowodzie rejestracyjnym przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów, na podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu na podstawie § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 maja 2014 r. w sprawie przypadków, w których nie stosuje się warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.