Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.300.2025.1.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu użytkowego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
lokal-lokal użytkowy
małżeństwo
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Definicja, przychody należne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 2-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    19  marca  2025  r.  wpłynął  Państwa  wniosek  wspólny  z  19  marca  2025  r.  o  wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      · A.B. (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      · C.D. (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

A.B. (Zainteresowany będący stroną postępowania) oraz C.D. (Zainteresowana niebędąca
    stroną postępowania) są polskimi rezydentami podatkowymi w rozumieniu ustawy o PIT
    oraz małżeństwem pozostającym we wspólności majątkowej (dalej: „Zainteresowani”).
    W dniu 30 grudnia 1998 r. A.B., jako członek spółdzielni mieszkaniowej, otrzymał przydział
                          2lokalu użytkowego o powierzchni 73,3 m (dalej: „Lokal Użytkowy”) na zasadach
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
    3 grudnia 2009 r., na podstawie Umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu o innym
    przeznaczeniu – usługowego i przeniesienia jego własności na członka spółdzielni,
    zawartej w wykonaniu prawa żądania przeniesienia własności lokalu użytkowego,
    Zainteresowani nabyli do wspólnego majątku małżeńskiego, prawo własności Lokalu
    Użytkowego wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym
    zlokalizowany jest budynek, w którym znajduje się Lokal Użytkowy.
    W okresie od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2018 r., Lokal Użytkowy był wynajmowany w
    ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez A.B., przy czym,
    ostatnia umowa najmu zawarta w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej
    prowadzonej przez A.B., obowiązywała w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018
    r.
    W okresie od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2018 r., Lokal Użytkowy był wprowadzony
    do ewidencji środków trwałych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej

    prowadzonej przez A.B., a od wartości początkowej Lokalu Użytkowego były dokonywane
    odpisy amortyzacyjne.
    Z dniem 31 grudnia 2018 r. jednoosobowa działalność gospodarcza A.B. została zamknięta.
    W dniu 18 grudnia 2018 r. Zainteresowani zawarli umowę najmu Lokalu Użytkowego z
    nowym najemcą, przy czym wydanie Lokalu Użytkowego skutkujące rozpoczęciem okresu
    najmu Lokalu Użytkowego nastąpiło 1 stycznia 2019 r.
    Umowa najmu z dnia 18 grudnia 2018 r. została zawarta i była wykonywana przez
    Zainteresowanych jako osoby fizyczne, nieprowadzące działalności gospodarczej (m.in.
    wobec zamknięcia jednoosobowej działalności gospodarczej A.B. z dniem 31 grudnia 2018
    r.).
    W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2022 r., dochód z tytułu najmu Lokalu
    Użytkowego był opodatkowany na podstawie art. 10 ust 1 pkt 6 ustawy o PIT według. skali.
    W okresie od 1 stycznia 2023 r. do stycznia 2025 r. przychód z najmu Lokalu Użytkowego
    był opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Jednocześnie,
    Zainteresowani złożyli oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu z najmu przez
    jednego z małżonków tj. C.D.
    Tym samym, począwszy od 1 stycznia 2019 r., przychód z tytułu najmu Lokalu Użytkowego
    nie był opodatkowywany przez Zainteresowanych w ramach działalności gospodarczej.
    W dniu 11 stycznia 2025 r. umowa najmu Lokalu Użytkowego uległa rozwiązaniu.
    Zainteresowani zamierzają w 2025 r. sprzedać prawo własności Lokalu Użytkowego
    korzystając z pośrednictwa agencji nieruchomości. Sprzedaż nastąpi po upływie okresu 6
    lat od zamknięcia jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez A.B. w
    ramach, której Lokal Użytkowy był wynajmowany.
    W  dacie  sprzedaży  Lokalu  Użytkowego,  zarówno  A.B.,  jak  i  C.D.  nie  będą  prowadzili
    działalności  gospodarczej.  Jednocześnie,  poza  zaangażowaniem  pośrednika  sprzedaży
    nieruchomości, Zainteresowani nie będą podejmować innych czynności mających na celu
    sprzedaż Lokalu Użytkowego.
    Zainteresowani nie są również zaangażowani w aktywną sprzedaż innych nieruchomości
    niż Lokal Użytkowy, jak również w okresie dłuższym niż 5 lat przed datą złożenia wniosku,
    nie nabywali oraz sprzedawali innych nieruchomości.

## Pytanie

Czy  dochód  uzyskany  przez  Zainteresowanych  ze  sprzedaży  prawa  własności  Lokalu
    Użytkowego będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Dochód  uzyskany  przez  Zainteresowanych  z  tytułu  sprzedaży  prawa  własności  Lokalu
    Użytkowego  (dalej:  „Transakcja”)  nie  będzie  podlegał  opodatkowaniu  podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych:
    Źródła przychodów zostały uregulowane w art. 10 ustawy o PIT, wskazującym, że źródłami
    przychodu może być m.in.
    a) pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy o PIT); jak również
    b) odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w
    wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc
    od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  lub  wybudowanie
    nieruchomości (art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy o PIT).
    Jednocześnie, zgodnie z art. 10 ust 2 pkt 3 ustawy o PIT, ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    PIT nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14

    ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności
    gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    składniki  majątku  zostały  wycofane  z  działalności  i  dniem  ich  odpłatnego  zbycia,  nie
    upłynęło 6 lat.
    Zgodnie  natomiast  z  art.  14  ust  2  pkt  1  ustawy  o  PIT,  przychodami  z  działalności
    gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami
    trwałymi  podlegającymi  ujęciu  w  ewidencji  środków  trwałych  wykorzystywanych  na
    potrzeby związane z działalnością gospodarczą.
    Zainteresowani  niniejszym  wskazują,  że  tak  jak  zostało  to  przedstawione  w  opisie
    zdarzenia przyszłego, Lokal Użytkowy był wprowadzony do ewidencji środków trwałych
    wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez A.
    B. Jednakże, pomiędzy datą wycofania Lokalu Użytkowego z działalności gospodarczej
    prowadzonej przez A.B. (wskutek zakończenia działalności gospodarczej A.B. w dniu 31
    grudnia 2018 r.), a datą sprzedaży Lokalu Użytkowego (2025 r.) upłynie okres dłuższy niż 6
    lat.
    Jednocześnie, tak jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Zainteresowani nie
    prowadzą  i  w  dacie  Transakcji  nie  będą  prowadzić  działalności  gospodarczej.
    Zainteresowani również nie dokonywali innych transakcji dotyczących nieruchomości w
    okresie dłuższym niż 5 lat przed datą złożenia wniosku. Tym samym, należy uznać, że
    Transakcja  nie  zostanie  przeprowadzona  w  ramach  działalności  gospodarczej
    Zainteresowanych.
    Tym samym, Transakcja nie będzie skutkowała powstaniem dla Zainteresowanych źródła
    przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o PIT (ewentualnie w zw. z art. 10 ust 2 pkt 3 ustawy o PIT).
    Jednocześnie, tak jak zostało wskazane powyżej, zgodnie z art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy o PIT,
    źródłem  przychodu  jest  odpłatne  zbycie  nieruchomości,  jeżeli  odpłatne  zbycie
    nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane
    przed  upływem  pięciu  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości.
    Jak zostało wskazane powyżej, Transakcja nastąpi po upływie 5 lat od dnia nabycia prawa
    własności  Lokalu  Użytkowego  i  nie  nastąpi  w  ramach  działalności  gospodarczej
    prowadzonej przez A.B. lub C.D.
    Tym  samym,  Transakcja  nie  będzie  stanowić  dla  Zainteresowanych  źródła  przychodu
    również na podstawie art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy o PIT.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Zainteresowanych dochód uzyskany przez nich z
    tytułu sprzedaży prawa własności Lokalu Użytkowego nie będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Potwierdzenie  prawidłowości  stanowiska  Zainteresowanych  można  również  znaleźć  w
    interpretacjach  przepisów  prawa  podatkowego  wydawanych  przez  Dyrektora  Krajowej
    Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji z dnia 24 maja 2023 r. o sygn. 0112-KDIL2-
    2.4011.173.2023.2.WS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz.163). Zgodnie z jego treścią:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca
    dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      -  jeżeli  odpłatne  zbycie  nie  następuje  w  wykonaniu  działalności  gospodarczej  i
      zostało  dokonane  w  przypadku  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby  związane  z  działalnością  gospodarczą  oraz  przy  prowadzeniu  działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim  lokalu,  gruntu  lub  udziału  w  gruncie  albo  prawa  użytkowania  wieczystego
      gruntu  lub  udziału  w  takim  prawie,  związanych  z  tym  budynkiem  lub  lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie  oraz  prawa  do  domu  jednorodzinnego  w  spółdzielni  mieszkaniowej  lub
      udziału w takim prawie.
    Zatem, aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do
    źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie
    podstawowe przesłanki:

        nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
        działalności gospodarczej,
        nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2
        pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem
        nieruchomości mieszkalnych).
    Jak już wcześniej wspomniano, klasyfikacja przychodu do danego źródła przychodów
    powoduje określone konsekwencje podatkowe, w tym również w zakresie możliwości
    wyboru formy opodatkowania. Możliwość wyboru formy opodatkowania mają m.in.
    podatnicy osiągający przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. ze źródła
    określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne,  choćby  nie  zostały  faktycznie  otrzymane,  po  wyłączeniu  wartości
      zwróconych  towarów,  udzielonych  bonifikat  i  skont.  U  podatników  dokonujących
      sprzedaży  towarów  i  usług  opodatkowanych  podatkiem  od  towarów  i  usług  za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również:
      1) przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
      ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
      których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
      lub  krótszy  niż  rok  nie  zostały  zaliczone  do  środków  trwałych  albo  wartości
      niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział  w  takim  prawie,  które  zgodnie  z  art.  22n  ust.  3  nie  podlegają  ujęciu  w
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      –  wykorzystywanych  na  potrzeby  związane  z  działalnością  gospodarczą  lub  przy
      prowadzeniu  działów  specjalnych  produkcji  rolnej,  z  zastrzeżeniem  ust.  2c;  przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do  przychodów,  o  których  mowa  w  ust.  2  pkt  1,  nie  zalicza  się  przychodów  z
      odpłatnego  zbycia  wykorzystywanych  na  potrzeby  związane  z  działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego,  jego  części  lub  udziału  w  takim  budynku,  lokalu  mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu  mieszkalnego  lub  udziału  w  takim  prawie  oraz  prawa  do  domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Z  treści  przytoczonych  przepisów  wynika  zatem,  że  przychodami  z  działalności
    gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby
    związane  z  działalnością  gospodarczą  składników  majątku  używanych  aktualnie  w

    działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art.
    14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane
    ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych
    względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po
    miesiącu,  w  którym  składniki  majątku  zostały  wycofane  z  działalności,  i  dniem  ich
    odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie
    stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
    Podkreślić też należy, że wskazany wyżej przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym  od  osób  fizycznych,  nie  reguluje  ani  kwestii  kwalifikowania  składnika
    majątku  do  kategorii  środków  trwałych,  ani  obowiązku  ujmowania  go  w  ewidencji
    środków  trwałych  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych.  Reguluje  on  wyłącznie
    kwestię  skutków  podatkowych  zbycia  wskazanych  w  nim  składników  majątku,
    podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy dochód uzyskany przez Państwa ze sprzedaży Lokalu
    Użytkowego będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe sprzedaży Lokalu Użytkowego
    Z opisu sprawy wynika, że po wycofaniu Lokalu Użytkowego z działalności gospodarczej,
    był  on  przez  Państwa  wynajmowany  w  ramach  najmu  prywatnego. Ponadto,  poza
    zaangażowaniem pośrednika sprzedaży nieruchomości, nie będą Państwo podejmować
    innych  czynności  mających  na  celu  sprzedaż  tego  Lokalu.  Nie  są  Państwo  również
    zaangażowani w aktywną sprzedaż innych nieruchomości niż Lokal Użytkowy, o którym
    mowa we wniosku, jak również w okresie dłuższym niż 5 lat przed datą złożenia wniosku,
    nie nabywali oraz sprzedawali Państwo innych nieruchomości.
    Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe stwierdzić należy, że planowana przez Państwa sprzedaż Lokalu Użytkowego,
    dokonana  po  upływie  6  lat,  licząc  od  pierwszego  dnia  miesiąca  następującego  po
    miesiącu, w którym Lokal ten został wycofany z Pana działalności gospodarczej, nie będzie
    skutkowała powstaniem przychodu z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14
    ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe tej sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek z art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych  w  tym  przepisie  przed  upływem  pięciu  lat,  licząc  od  końca  roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach  wykonywania  działalności  gospodarczej,  skutkuje  powstaniem  przychodu.  Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Biorąc pod uwagę, że Lokal Użytkowy został nabyty przez Państwa w ramach wspólności
    majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z  chwilą  zawarcia  małżeństwa  powstaje  między  małżonkami  z  mocy  ustawy
      wspólność  majątkowa  (wspólność  ustawowa)  obejmująca  przedmioty  majątkowe

      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny).  Przedmioty  majątkowe  nieobjęte  wspólnością  ustawową  należą  do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku
    wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności
    prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie
    wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia
    danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w
    trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku
    wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku
    małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu
    współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we
    współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej
    trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
    W świetle art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego.
    Należy również wskazać, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego jest
    ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców
    i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem,
    na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie
    spółdzielczego  własnościowego  prawa  do  lokalu  w  Księdze  Drugiej  ustawy  z  dnia  23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) – „Własność i inne
    prawa rzeczowe”.
            14 W myśl art. 17ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U.
    z 2021 r., poz. 1208 ze zm.):
      Na pisemne żądanie członka lub osoby niebędącej członkiem spółdzielni, którym
      przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia mieszkaniowa
      jest obowiązana zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez
      niego:
      1) spłaty przypadających na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z
      budową,  w  tym  w  szczególności  odpowiedniej  części  zadłużenia  kredytowego
      spółdzielni wraz z odsetkami;
      2) spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.
    Ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu użytkowego powoduje, że osoba, której
    przysługuje  to  prawo,  uzyskuje  pełnię  uprawnień  właścicielskich  do  tego  lokalu  oraz
    prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej i części wspólnych
    budynku,  w  którym  znajduje  się  ten  lokal.  Ustanowienie  odrębnej  własności  lokalu
    użytkowego oraz przeniesienie prawa własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym,
    które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o
    podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Ustanowienie  odrębnej  własności  lokalu
    użytkowego  jest  tylko  inną  formą  własności,  a  nie  nowym  nabyciem.  Tym  samym,
    przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego w odrębną
    własność jest jedynie zmianą formy prawnej dysponowania tym lokalem.
    Z powyższego wynika, że na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, datę nabycia lokalu użytkowego należy utożsamiać z chwilą pierwotnego
    nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu użytkowego.

    W przedmiotowej sprawie, za datę nabycia przez Państwa Lokalu Użytkowego, należy
    uznać datę zawarcia umowy o nabyciu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    użytkowego, tj. 30 grudnia 1998 r.
    Zatem  przyszła  sprzedaż  przez  Państwa  ww.  Lokalu  Użytkowego,  nie  będzie  również
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób  fizycznych,  ponieważ  zostanie  dokonana  po  upływie  5  lat,  licząc  od  końca  roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Tym  samym,  sprzedaż  przez  Państwa  Lokalu  Użytkowego  nie  będzie  wiązała  się  z
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Powołana przez Państwa interpretacja zapadła w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca
    dla organu wydającego tą interpretację.
    Procedura  wydawania  indywidualnych  interpretacji  przepisów  prawa  podatkowego  nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram  się  wyłącznie  na  opisie  stanu  faktycznego/zdarzenia  przyszłego  podanym  we
    wniosku  -  nie  prowadzę  postępowania  dowodowego.  Przy  wydawaniu  niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą  postępowania  w  sprawie  wydania  indywidualnej  interpretacji  przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi  domenę  ewentualnego  postępowania  podatkowego.  To  na  podatniku  ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w
      decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan  A.B.  (Zainteresowany  będący  stroną  postępowania  –  art.  14r  §  2  Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje  ustawa  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.