Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-6/12/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-04-02
Teza: Czy zapłacona kara umowna z tytułu rozwiązania umowy na realizacje gazety stanowi koszt uzyskania przychodu spółki, na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – dotyczy zdarzenia przyszłego?
Słowa kluczowe: kara-kara umowna; odstąpienie-odstąpienie od umowy; odszkodowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2011r. (data wpływu do tut. Biura 2 stycznia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconej kary umownej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2012r. do tut. Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconej kary umownej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka w zakresie swojej działalności gospodarczej zajmuje się wydawnictwem gazety. Od 2005r współpracuje z firmą D sp. z o.o., a od miesiąca sierpnia 2011 roku z firmą M sp. z o.o. Na podstawie umowy kupna sprzedaży firma M sp. z o.o. przejęła prawa i obowiązki firmy D. sp. z o.o. w stosunku do Spółki. Zgodnie z zawartą umową z dnia 15 maja 2005r. najpierw firma D sp. z o.o., a obecnie firma M sp. z o.o. wykonuje kompleksową realizację tygodnika.

Firma ta jako zleceniobiorca zgodnie z umową zobowiązuje się do:

*   przyjmowania materiałów redakcyjnych,
*   wykonywania komputerowego łamania stron tekstowych i ogłoszeniowych wraz ze skanowaniem zdjęć i grafiki,
*   cotygodniowego uaktualniania strony głównej i podstron witryny internetowej,
*   zamieszczania w witrynie materiałów z ostatniej chwili,
*   odpowiedzialności za realizację gazety w formacie A-3 w ilości 28,32,36,40,48 kolumn w nakładzie uzgodnionym ze Spółką,
*   nadzoru produkcji gazety od początku składu komputerowego do momentu przywozu nakładu do kolporterów.

Umowa może ulec rozwiązaniu przed upływem 10 lat na mocy porozumienia stron zawartego na piśmie. W przypadku braku porozumienia zgodnie z umową obowiązują kary umowne:

*   do dnia 31 grudnia 2011r. – 150 tys. zł,
*   do dnia 31 grudnia 2014r. – 100 tys. zł.

Umowa zawarta z w/w wykonawcą na realizację gazety jest obecnie niekorzystna ekonomicznie dla Spółki. W roku 2011 koszt realizacji gazety wyniósł netto: zł. 390.600,00 średnio w miesiącu koszt kształtuje się w wysokości 32.550,00 zł. W 2011r. poniesione koszty realizacji gazety w ogólnych kosztach produkcji gazety stanowią 54,5 %. Natomiast w skali miesiąca w stosunku do poniesionych kosztów produkcji gazety stanowią 49,1 %. Spółka zamierza w 2012r. rozwiązać w/w umowę, celem zmodernizowania dotychczasowej działalności wydawniczej, związanej z produkcją gazety oraz zminimalizowania kosztów. Zakup komputerów, oprogramowania wzbogaconego o różne rozwiązania informatyczne przy realizacji gazety pozwoli m.in. na prowadzenie własnego składu komputerowego.

Zapłata kary umownej umożliwi Spółce wycofanie się z zawartej umowy. Jej kontynuacja na dotychczasowych warunkach jest całkowicie, w obecnej sytuacji kryzysowej, niekorzystna. Spółka ponosi zbyt wysokie koszty, którymi firma obciąża ją za realizację gazety, co ma znaczący wpływ na końcowy zysk ze sprzedaży gazety i reklam.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zapłacona kara umowna z tytułu rozwiązania umowy na realizacje gazety stanowi koszt uzyskania przychodu spółki, na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – dotyczy zdarzenia przyszłego?

Zdaniem Spółki, będzie ona uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku z tytułu kary umownej wynikającej z zerwania umowy na realizację gazety.

Stosownie do ogólnej reguły wyrażonej w art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Natomiast do kosztów uzyskania przychodów mogą być zaliczone kary umowne i odszkodowania innego rodzaju niż wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 22, o ile pozostają one w związku z uzyskanymi przez Spółkę przychodami, bądź mają na celu zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu.

Poniesiony przez Spółkę wydatek kary umownej ma wpływ na zachowanie źródła przychodu (czyli w końcowym efekcie sprzedaży gazety i reklam). Wydatek ten bowiem stanowi koszt, który Spółka poniesie, aby źródło przychodu dalej istniało w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zapłacona kara umowna spełnia wymóg związku z przychodem, gdyż w wyniku odstąpienia od umowy dochodzi w zamian do bardziej ekonomicznej, tańszej produkcji gazety. Na potrzebę zerwania umowy o realizację gazety składa się:

*   kryzys na rynku wydawniczym,
*   spadek popytu na gazetę o zasięgu regionalnym,
*   poszukiwanie kosztów celem ich zminimalizowania,
*   spadek wpływów z reklam i ogłoszeń.

Spółka, celem stworzenia własnego składu komputerowego, przewiduje ponieść jednorazowo wydatki w kwocie około 30.000,00 zł na które złożą się:

*   zakup komputerów 23.000,00 zł,
*   zakup oprogramowania wraz z wdrożeniem 7.000,00 zł.

Miesięcznie przewiduje się ponieść koszty rzędu 15.000,00 zł:

*   zatrudnienie 2-ch grafików w pełnym wymiarze czasu pracy 8.300,00 zł,
*   transport nakładu gazety do kolporterów zł. 2.300,00
*   amortyzacja komputerów 580,00 zł,
*   amortyzacja oprogramowania 300,00 zł,
*   koszty utrzymania składu (zakup papieru, tonery, telefony, utrzymanie pomieszczenia) 3.520,00 zł.

Razem 15.000,00 zł.

Oszczędność w skali miesiąca to kwota: 17.550,00 zł (koszty obecnie poniesione na realizację gazety w skali miesiąca 32.550,00 zł – koszty przewidywane na realizacje gazety w skali miesiąca 15.000,00 zł).

Zaoszczędzone środki finansowe pozwolą na zachowanie płynności finansowej, jak również na zachowanie miejsc pracy, rozszerzenie działalności reklamowo-marketingowej celem zwiększenia sprzedaży ogłoszeń i gazety, a co za tym idzie zatrudnienie osoby na stanowisko marketingowca – sprzedawca reklam, którego obecnie, z uwagi na oszczędności, Spółka nie zatrudnia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 74, poz. 397 ze zm. określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W myśl powyższego przepisu, zasadniczo każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu może być uznany za koszt uzyskania tego przychodu, chyba że został wymieniony w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodu, zawartym w art. 16 tej ustawy. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od spełnienia następujących warunków:

*   powiązania poniesionego wydatku z działalnością podatnika, który zalicza ten wydatek do kosztów,
*   istnienia bezpośredniego lub nawet tylko potencjalnego związku przyczynowego między wydatkiem, a uzyskanym przychodem,
*   właściwego udokumentowania tego wydatku; przy czym przesłanki te muszą być spełnione łącznie.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o pdop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonywanych robót i usług.

Powołany przepis wymienia przypadki, w których kara umowna nie może być uznana za koszt uzyskania przychodu. Zatem kara umowna, co do zasady, może stanowić koszt uzyskania przychodów, jeżeli nie wystąpią okoliczności wymienione w powołanym wcześniej art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o pdop i jednocześnie wystąpi związek przyczynowo – skutkowy, pomiędzy poniesionym kosztem, a osiąganym przychodem lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego i kalkulacji zamieszczonej we własnym stanowisku w sprawie, rozwiązanie umowy z M sp. z o.o. może przynieść wymierne korzyści w aspekcie ekonomicznym i społecznym (zachowanie dotychczasowych oraz stworzenie dodatkowego miejsca pracy) oraz przyczyni się do zachowania źródła przychodów m.in. poprzez poprawę płynności finansowej Spółki.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż wypłacona przez Spółkę kara umowna stanowi koszty uzyskania przychodu, w myśl powołanego wcześniej art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.