Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-97/12-6/OS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-05-10
Teza: Wnioskodawczyni nie będzie przysługiwać prawo do odliczania w pełnej wysokości podatku naliczonego zawartego w fakturze dokumentującej zakup pojazdu specjalnego będącego przedmiotem wniosku oraz zawartego w fakturach dokumentujących poszczególne raty leasingowe. W konsekwencji Zainteresowanej nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu tego samochodu w okresie do dnia 31.12.2012 r Prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu tego samochodu w okresie od dnia 01.01.2013 r. również nie będzie przysługiwało.
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; podatek-podatek naliczony; pojazdy-pojazd specjalny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni z dnia 26 stycznia 2012 r. (data wpływu 6 lutego 2012 r.), uzupełniony pismem z dnia 27 stycznia 2012 r. (data wpływu 25 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego w związku z zakupem bankowozu bądź z tytułu rat leasingowych oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z zakupem paliwa to tego typu pojazdu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego w związku z zakupem bankowozu bądź z tytułu rat leasingowych oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z zakupem paliwa to tego typu pojazdu.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 stycznia 2012 r. (data wpływu 25 kwietnia 2012 r.) w zakresie doprecyzowania zdarzenia przyszłego oraz uiszczenia brakującej wpłaty.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych, podatnik jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatnik wykonuje czynności wyłącznie opodatkowane. Podatnik ma zamiar nabyć lub wziąć w leasing samochód specjalny bankowóz. Samochód ten służyć będzie prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, w ramach tej działalności między innymi do transportu gotówki na wypłatę wynagrodzenia dla pracowników podatnika oraz do transportu gotówki na zapłatę zobowiązań wobec kontrahentów, jak również do przemieszczania się podatnika i jego pracowników do miejsc związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Usługi przewozu gotówki nie są przedmiotem działalności wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni w związku z zakupem lub „wzięciem w leasing” bankowozu nie zamierza rozszerzyć zakresu działalności o usługi przewozu gotówki.

Zakup pojazdu i paliwa do tego pojazdu oraz ewentualne opłaty rat leasingowych będą udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni ma zamiar nabyć lub „wziąć w leasing” bankowóz Typ C.

Zakupiony lub „wzięty w leasing” pojazd będący przedmiotem zakupu będzie spełniał wszystkie wymagania techniczne dla bankowozu określone w załącznikach do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166 poz. 1128) dla bankowozu.

Zakupiony lub „wzięty w leasing” bankowóz typu C będzie wyposażony w:

1.  pojemniki specjalistyczne co najmniej klasy „D” w stojakach umożliwiających mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione albo urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych klasy co najmniej 1;
2.  immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 49), zwanej dalej "dyrektywą 74/61/EWG", lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG ONZ”;
3.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
    *   funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
    *   rezerwowe zasilanie,
    *   dodatkową syrenę alarmową,
    *   czujniki ochrony wnętrza,
    *   blokadę pracy silnika,
    *   tryb serwisowy,
    *   sygnalizację alarmową wszystkimi światłami kierunkowskazów;

1.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
2.  system transmisji alarmu przekazujący co najmniej informacje o:
    *   położeniu i prędkości pojazdu,
    *   otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
    *   stanie alarmowania samochodowego systemu alarmowego,
    *   włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu;

1.  oświetlenie przedziału z pojemnikami.

Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe będą spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.

Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po zabudowie) będzie spełniać wymagania normy PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).

W zakupionym lub „wziętym w leasing” pojeździe nie będzie stosowana instalacja gazowa.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w pełnej wysokości z oryginału faktury zakupu samochodu specjalnego wymienionego w wykazie pojazdów specjalnych (wykaz jest załącznikiem do ustawy z dnia 16.12.2010 o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym) bez ograniczeń o których mowa w art. 3 ust. 1 ww. ustawy?
2.  Czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w pełnej wysokości z oryginałów faktur zakupu dokumentujących poszczególne raty leasingowe dotyczące leasingu samochodu specjalnego wymienionego w wykazie pojazdów specjalnych (wykaz jest załącznikiem do ustawy z dnia 16.12.2010 o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym) bez ograniczeń o których mowa w art. 3 ust. 1 ww. ustawy?
3.  Czy podatnikowi będzie służyło prawo odliczenia podatku od podatku od towarów i usług od zakupionego paliwa do pojazdu wymienionego w pytaniu nr 1 lub pytaniu numer 2 w okresie od daty zakupu do 31.12.2012 roku ?
4.  Czy podatnikowi będzie służyło prawo odliczenia podatku od podatku od towarów i usług od zakupionego paliwa do pojazdu wymienionego w pytaniu nr 1 lub pytaniu numer 2 w okresie od 01.01.2013 roku ?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji opisanej w pytaniu 1, podatnikowi przysługuje pełne prawo bez ograniczeń o których mowa w art. 3 ust. 1 ww. ustawy do odliczenia podatku od towarów i usług z oryginału faktury zakupu samochodu specjalnego wymienionego w wykazie pojazdów specjalnych (wykaz jest załącznikiem do ustawy z dnia 16.12.2010 o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym) pod warunkiem spełnienia przez ten pojazd wymogów ustawy potwierdzonych właściwym wpisem w dowodzie rejestracyjnym określającym pojazd jako samochód specjalny o przeznaczeniu bankowóz, zaświadczeniem wydanym przez stację kontroli pojazdów oraz właściwej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym dokonanym przez tą stację.

Ad.2

Zdaniem podatnika, podatnikowi przysługuje pełne prawo bez ograniczeń o których mowa w art. 3 ust. 1 ww. ustawy do odliczenia podatku od towarów i usług z oryginałów faktur zakupu dokumentujących poszczególne raty leasingowe dotyczące leasingu samochodu specjalnego wymienionego w wykazie pojazdów specjalnych (wykaz jest załącznikiem do ustawy z dnia 16.12.2010 o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym) pod warunkiem spełnienia przez ten pojazd wymogów ustawy potwierdzonych właściwym wpisem w dowodzie rejestracyjnym określającym pojazd jako samochód specjalny o przeznaczeniu bankowóz, zaświadczeniem wydanym przez stację kontroli pojazdów oraz właściwej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym dokonanym przez tą stację.

Ad.3

Zdaniem podatnika zakupiony samochód specjalny o przeznaczeniu bankowóz daje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z oryginałów faktur dokumentujących zakup paliwa do tegoż samochodu.

Ad.4

Zdaniem podatnika samochód specjalny o przeznaczeniu bankowóz użytkowany na podstawie umowy leasingu daje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z oryginałów faktur dokumentujących zakup paliwa do tegoż samochodu.

Potwierdzeniem stanowiska podatnika jest decyzja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o sygnaturze IPPP1-443-51/08-2/RK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie mając bezwarunkowego charakteru, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, przy czym podatek naliczony winien dotyczyć zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez podatnika.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Należy ponadto zauważyć, iż w art. 88 tej ustawy wskazane zostały sytuacje, w przypadku wystąpienia których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2012r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych oraz paliwa wykorzystywanego do ich napędu, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.) - zwanej dalej ustawą nowelizującą.

Stosownie do art. 3 ust. 6 ww. ustawy nowelizującej - obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie tej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011r.) do dnia 31 grudnia 2012r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

W ust. 2 ww. art. 3 wskazano, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
4.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
5.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
6.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1- 4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej).

Z powyższych regulacji wynika, że obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenia wynikające z art. 3 ustawy nowelizującej nie mają zastosowania m.in. do pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do tej ustawy.

Ww. załącznik zawiera następujący wykaz przeznaczeń pojazdów specjalnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5:

1.  Agregat elektryczny/spawalniczy
2.  Bankowóz
3.  Do prac wiertniczych
4.  Koparka, koparkospycharka
5.  Ładowarka
6.  Do oczyszczania dróg
7.  Podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych
8.  Pomoc drogowa
9.  Do zimowego utrzymania dróg
10.  Żuraw samochodowy
11.  Pogrzebowy

W objaśnieniu do ww. załącznika wskazano, że wykaz ten dotyczy pojazdów specjalnych, które spełniają warunki i wymagania techniczne określone dla przeznaczeń tych pojazdów, zawartych w odrębnych przepisach.

W świetle art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Na mocy art. 1 pkt 12 i 14 ustawy nowelizującej dodano m.in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o VAT, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,

*   przepis art. 88a ustawy o VAT, określający zasady odliczenia podatku od nabywanego paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 oraz art. 88a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013r.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 w przypadku nabycia:

1.  samochodów osobowych,
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

\-kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Natomiast stosownie do art. 88a. obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust. 1.

Na podstawie art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), przez „pojazd specjalny” należy rozumieć pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

W świetle § 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128) - dalej rozporządzenie - bankowozy to pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu wartości pieniężnych, oznaczone w zależności od konstrukcji i zabezpieczenia technicznego jako typy: A, B i C.

Według § 10 ust.1 ww. rozporządzenia, wymagania techniczne bankowozów określają załączniki do rozporządzenia:

1.  załącznik nr 3 - wymagania techniczne dla bankowozu typu A;
2.  załącznik nr 4 - wymagania techniczne dla bankowozu typu B;
3.  załącznik nr 5 - wymagania techniczne dla bankowozu typu C.

Według załącznika nr 5 do rozporządzenia („Ogólne wymagania techniczne dla bankowozu typu C”):

1.  Bankowóz typu C powinien być wyposażony w:
    1.  pojemniki specjalistyczne co najmniej klasy „D” w stojakach umożliwiających mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione albo urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych klasy co najmniej 1;
    2.  immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 49), zwanej dalej "dyrektywą 74/61/EWG", lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG ONZ”;
    3.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
        *   funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
        *   rezerwowe zasilanie,
        *   dodatkową syrenę alarmową,
        *   czujniki ochrony wnętrza,
        *   blokadę pracy silnika,
        *   tryb serwisowy,
        *   sygnalizację alarmową wszystkimi światłami kierunkowskazów;
    4.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
    5.  system transmisji alarmu przekazujący co najmniej informacje o:
        *   położeniu i prędkości pojazdu,
        *   otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
        *   stanie alarmowania samochodowego systemu alarmowego,
        *   włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu;
    6.  oświetlenie przedziału z pojemnikami.

1.  Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
2.  Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po zabudowie) powinna spełniać wymagania normy PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
3.  W bankowozie typu C nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni wykonuje czynności wyłącznie opodatkowane. Zainteresowana ma zamiar nabyć lub wziąć w leasing samochód specjalny bankowóz. Samochód ten służyć będzie prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, w ramach tej działalności między innymi do transportu gotówki na wypłatę wynagrodzenia dla pracowników Zainteresowanej oraz do transportu gotówki na zapłatę zobowiązań wobec kontrahentów, jak również do przemieszczania się Wnioskodawczyni i jej pracowników do miejsc związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Usługi przewozu gotówki nie są przedmiotem działalności Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni w związku z planowanym zakupem lub „wzięciem w leasing” bankowozu nie zamierza rozszerzyć zakresu działalności o usługi przewozu gotówki. Zakup pojazdu i paliwa do tego pojazdu oraz ewentualne opłaty rat leasingowych będą udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni ma zamiar nabyć lub „wziąć w leasing” bankowóz Typ C i wskazuje, że pojazd będący przedmiotem planowanego zakupu lub „wzięcia w leasing” będzie spełniał wszystkie wymagania techniczne dla bankowozu określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166 poz.. 1128) dla bankowozu.

Z opisu zdarzania przyszłego wynika jednoznacznie, iż ww. pojazd będzie służył nie tylko do przewożenia wartości pieniężnych, ale również do przemieszczania się Wnioskodawczyni i jej pracowników do miejsc związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane uregulowania w zakresie podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że – wbrew opinii Wnioskodawczyni – w związku z leasingiem samochodu specjalnego – bankowozu, jak i z zakupem samochodu typu „bankowóz”, nie nabędzie Wnioskodawczyni prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz z faktur zakupu, jak również prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu tego typu samochodów. Skoro bowiem prawo to przysługuje w związku z leasingiem oraz zakupem pojazdu o specjalnym przeznaczeniu i nabyciem paliwa do jego napędu, wykorzystywanie bankowozu do celów innych niż jego przeznaczenie, wyklucza możliwość skorzystania z niego. Należy wskazać, że aby móc odliczyć w pełnej wysokości podatek naliczony związany z leasingiem oraz zakupem samochodu o specjalnym przeznaczeniu (np. bankowozu) i podatek naliczony przy zakupie paliwa służącego do jego napędu, pojazd ten winien służyć działalności opodatkowanej podatnika i to takiej, w której wykorzystywanie tego typu pojazdu jest konieczne. Tytułem przykładu należy wskazać wykorzystywanie bankowozu do świadczenia usług przewozu utargu. Nie jest natomiast – w ocenie tut. organu – taką działalnością prowadzenie przez Wnioskodawczynię działalności w zakresie usług budowlanych, z którym wiąże się przewożenie m. in. gotówki na wypłaty, jak również do przemieszczania się podatnika i jego pracowników do miejsc związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w przedmiocie usług budowlanych.

Reasumując należy stwierdzić, że w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni nie będzie przysługiwać prawo do odliczania w pełnej wysokości podatku naliczonego zawartego w fakturze dokumentującej zakup pojazdu specjalnego będącego przedmiotem wniosku oraz zawartego w fakturach dokumentujących poszczególne raty leasingowe. W konsekwencji Zainteresowanej nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu tego samochodu w okresie do dnia 31.12.2012 r

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu tego samochodu w okresie od dnia 01.01.2013 r. również nie będzie przysługiwało.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnośnie do powołanej przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnej, zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek Zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie zaś do treści art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach Wnioskodawcy, w związku z tym skutki prawne, czy też ewentualna ochrona, określone w art. 14k do 14m ustawy Ordynacja podatkowa mogą dotyczyć wyłącznie podmiotu, który uzyskał interpretację indywidualną. Stosownie zaś do art. 14e § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie interpretacja została wydana.

Końcowo stwierdzić należy, że interpretacja indywidualna może wprawdzie dotyczyć zdarzenia przyszłego, lecz ocena stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie wydania interpretacji, t.j. w oparciu o przepisy prawa podatkowego powszechnie obowiązującego czyli ogłoszonego. Wynika to z art. 88 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż akt prawny, który nie został ogłoszony, nie może obowiązywać i wywoływać skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.