Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.158.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Słowa kluczowe: małoletni
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej
    wysokości za 2024 r. jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości dokonywania odliczeń w ramach tzw. ulgi prorodzinnej. Uzupełniła go
    Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 kwietnia 2025 r. (wpływ 18 kwietnia 2025
    r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani mamą dwójki dzieci: A. A ur. 14 kwietnia 2014 r. i B. A ur. 20 listopada 2020 r.
    Zamieszkuje Pani sama z dziećmi od 29 sierpnia 2022 r., kiedy to Pani były mąż – ojciec
    dzieci wyprowadził się.
    13 czerwca 2023 r. Sąd orzekł rozwód. Jednocześnie wykonywanie władzy rodzicielskiej
    Sąd powierzył Pani, ograniczając ją ojcu dzieci – do współdecydowania o istotnych
    sprawach małoletnich w zakresie edukacji, leczenia, wyjazdów zagranicznych powyżej 14
    dni oraz wyboru religii.
    Wyrok uprawomocnił się w grudniu 2023 r. Zostały zasądzone alimenty, które wpływają
    regularnie.
    Kontakty dzieci z ojcem zostały uregulowane w następujący sposób: w roku szkolnym
    każda zwykła środa na około 5 godzin, i co drugi weekend, tydzień ferii zimowych i 4
    tygodnie wakacji. Dzieci są również u ojca w co drugie święta. Wyjątkiem są sytuacje, kiedy
    ich ojciec jest chory lub gdy pracuje i wtedy odmawia zajęcia się dziećmi i nie zapewnia im
    też opieki na ten czas – ciężar opieki spoczywa wtedy również na Pani. Była też jedna
    sytuacja, kiedy to syn sam odmówił pojechania do ojca. Na czas pobytu dzieci u ojca to
    Pani zapewnia (pakuje) dzieciom odzież i leki.
    Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą (KPiR, skala podatkowa). Rozlicza
    się Pani jako samotny rodzic.
    W latach ubiegłych rozliczali Państwo ulgę prorodzinna po połowie na oboje dzieci, bo tak
    zażądał Pani były mąż.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna nad małoletnimi dziećmi w związku
    z przedstawieniem Sądowi porozumienia rodziców zwierającego zasady sprawowania
    pieczy naprzemiennej, tj. dotyczącego sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej (i
    kontaktów z dziećmi) po rozwodzie oraz zgodności tego porozumienia z dobrem dzieci,
    uwarunkowanej istnieniem pozytywnej prognozy, iż oboje rodzice będą współdziałać w
    sprawach dzieci. Sąd Pani powierzył władzę rodzicielską, ograniczając ją jednocześnie
    byłemu mężowi.
    Nie sprawowali Państwo odrębnie – w powtarzających się okresach o porównywalnym
    wymiarze czasowym i jakościowym – wyłącznej opieki i nie wychowywali dzieci. Były mąż
    opiekuje się dziećmi zgodnie z wyrokiem sądu w zakresie uregulowanych kontaktów, tj. co
    drugi weekend, środy w trakcie roku szkolnego po około 4,5 godziny w danym dniu, jeden
    tydzień ferii zimowych i około 4 tygodnie wakacji letnich, w co drugie święta. W tygodniu
    całościowa opieka spoczywa na Pani. Na co dzień i w dni tzw. wolne od zajęć
    dydaktycznych, samotnie zajmuje się Pani dziećmi, np.: szykowanie ich do szkoły i
    przedszkola, wożenie i odbiór z placówek, opieka nad dziećmi, gdy są np. chore. W sytuacji
    tygodnia roboczego, były mąż odmawia zajęcia się dziećmi, gdy te są chore. Zdarza się
    również, że nie wypełniał wyroku Sądu i nie zajmował się w dziećmi w środy.
    W latach 2023-2024 r. żadne z Pani dzieci na podstawie orzeczenia sądu nie zostało
    umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów
    o świadczeniach rodzinnych.
    Od 29 sierpnia 2022 r. mieszka Pani sama z dziećmi – były mąż wyprowadził się. Miejsce
    zamieszkania dzieci w latach 2023-2024 nie było więc takie samo jak obojga rodziców.
    W latach 2023-2024 w stosunku do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy: art. 30c
    (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji
    rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z
    wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku
    podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania
    lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo
    przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

    ani z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
    2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Pomiędzy Panią, a ojcem Pani dzieci nie doszło do porozumienia co do sposobu podziału
    ulgi prorodzinnej za 2024 r. Nie rozmawiali Państwo na temat rozliczenia za 2024 r. Nie
    wie Pani również, czy były mąż się już rozliczył.
    Odnosząc się do kwestii porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2023
    r. wyjaśniła Pani, że nie było to porozumienie. Były mąż rozlicza się pierwszy –
    poinformował Panią, że tak zrobił, bo cyt. „mu się to należy”. Odmówił też złożenia
    korekty, o co Pani prosiła. Ponieważ były mąż w trakcie rozwodu korzystał z usług
    prawnika, bała się Pani, że ma rację i że tak rozliczenie musi być zrobione. Księgowa też
    miała wątpliwości, co do interpretacji przepisów, dlatego zdecydowała się Pani złożyć
    wniosek o interpretację. Była więc Pani zmuszona do rozliczenia ulgi po połowie na każde
    z dzieci.
    Pytania
    1) Czy składając rozliczenie roczne za 2024 r. może Pani odliczyć 100% ulgi na dzieci
      mimo braku zgody ze strony byłego męża?
    2) Czy może Pani złożyć korektę zeznania za 2023 r. i rozliczyć 100% ulgi na oboje dzieci
      mimo, iż wtedy nie była jeszcze ograniczona władza rodzicielska, ale mieszkali
      Państwo cały czas oddzielnie (dzieci mieszkały z Panią)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie – w zakresie pytania pierwszego – może Pani rozliczyć za 2024 r. całą ulgę
    prorodzinną na oboje dzieci, mimo braku porozumienia z byłym mężem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku – w zakresie możliwości skorzystania z
    ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za 2024 r. – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć
      kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
      w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za

            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota
            dochodu określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
        praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do
        pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w
      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Art. 27f ust. 7 wskazanej ustawy stanowi:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Według art. 6 ust. 8 ww. ustawy:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
          - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
            kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
            zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
            zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Stosownie do art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Art. 95 § 1 cytowanego Kodeksu stanowi, że:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    Z art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu wynika, że:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i
      uprawnione do jej wykonywania.
    Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia podkreślić należy,
    że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich
    ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
    Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania
    przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie
    przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne
    realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej
    pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój
    dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy
    rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego
    i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

    Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności
    faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co
    istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania
    z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.
    Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że
    kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
    · zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem
      po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
    · gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
      rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w
      związku małżeńskim.
    Natomiast w przypadkach innych, niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100%
    stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi
    prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w
    stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
    W opisie zdarzenia w szczególności wskazała Pani, że jest mamą dwójki małoletnich dzieci.
    Zamieszkuje Pani sama z dziećmi od 29 sierpnia 2022 r., kiedy to Pani były mąż – ojciec
    dzieci wyprowadził się. Miejsce zamieszkania dzieci w latach 2023-2024 nie było więc takie
    samo jak obojga rodziców. Wyrokiem z 13 czerwca 2023 r., który uprawomocnił się w
    grudniu 2023 r., Sąd orzekł rozwód pomiędzy Panią, a ojcem Pani dzieci. Jednocześnie
    wykonywanie władzy rodzicielskiej Sąd powierzył Pani, ograniczając ją ojcu dzieci.
    Kontakty dzieci z ojcem zostały uregulowane. Nie została orzeczona przez Sąd opieka
    naprzemienna nad małoletnimi dziećmi. Nie sprawowali Państwo odrębnie – w
    powtarzających się okresach o porównywalnym wymiarze czasowym i jakościowym –
    wyłącznej opieki i nie wychowywali dzieci. Były mąż opiekuje się dziećmi zgodnie z
    wyrokiem Sądu w zakresie uregulowanych kontaktów. Pomiędzy Panią, a ojcem Pani
    dzieci nie doszło do porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2024 r. Nie
    rozmawiali Państwo na temat rozliczenia za 2024 r. Nie wie Pani również, czy były mąż się
    już rozliczył.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy stwierdzam, że w związku z tym, że –
    jak Pani wskazuje – pomiędzy Panią, a ojcem Pani dzieci nie doszło do porozumienia co do
    sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2024 r. na małoletnie dzieci, to za 2024 r.
    przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej w pełnej
    wysokości, tj. 100% kwoty, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Posiadała i wykonywała Pani bowiem władzę
    rodzicielską względem małoletnich dzieci, nie została orzeczona przez Sąd opieka
    naprzemienna nad nimi, w 2024 r. nie wykonywała Pani wspólnie z ojcem dzieci władzy
    rodzicielskiej i dzieci mieszkały z Panią.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź w zakresie pytania pierwszego, tj. dotyczącego
    możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za 2024 r. W zakresie
    pytania drugiego, tj. dotyczącego możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej
    wysokości za 2023 r. (złożenia korekty) wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Podkreślenia wymaga również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem,
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w
    zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Należy też
    zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego
    postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie
    korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić
      funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu
      faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.