Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.173.2025.4.RMA
Informacja zmieniana: 648077
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Sposób udokumentowania otrzymywanej rekompensaty.
Słowa kluczowe: dokumentowanie
dowód
faktura
koszt-rekompensata kosztów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy sposobu udokumentowania otrzymywanej rekompensaty.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka (...) działa w szczególności na podstawie decyzji (...).
    (...), zgodnie z definicją przedstawioną w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
    energetyczne (Dz.U.2024.266 t.j. z dnia 2024.02.28) jest (...)
    W świetle art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz.U.2023.2131 t.j. z
    dnia 2023.10.04) (dalej: „ustawa o rynku mocy”) (...) (tj. Wnioskodawca) pobiera opłatę na
    wypłatę wynagrodzenia za wykonywanie obowiązków mocowych, odpowiadającą kosztom
    zakupionego obowiązku mocowego oraz uzasadnionym kosztom, o których mowa w art.
    77 ust. 4 i 9 ustawy o rynku mocy (dalej: „opłata mocowa”).
    Dnia 1 stycznia 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy
    o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii
    elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku oraz
    niektórych innych ustaw (Dz.U.2024.1831 z dnia 2024.12.11) (dalej: „ustawa mrożąca”).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy mrożącej w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30
    czerwca 2025 r., w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 2
    pkt 1 ustawy o rynku mocy (dalej: „odbiorcy indywidualni”), tj. przede wszystkim
    gospodarstw domowych, stawki opłaty mocowej, o której mowa w art. 69 ust. 1 ustawy o
    rynku mocy, wynoszą 0 zł na miesiąc.
    W art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy o rynku mocy wymienia się następujących odbiorców
    końcowych pobierających energię elektryczną w punktach poboru energii o napięciu
    znamionowym nie wyższym niż 1 kV, zużywających energię elektryczną na potrzeby:
    1) gospodarstw domowych,
    2) pomieszczeń gospodarczych związanych z prowadzeniem gospodarstw domowych, o
      ile nie jest w nich wykonywana działalność gospodarcza,
    3) lokali o charakterze zbiorowego mieszkania, o ile nie jest w nich wykonywana
      działalność gospodarcza,
    4) mieszkań rotacyjnych, mieszkań pracowników placówek dyplomatycznych i
      pracowników zagranicznych przedstawicielstw,
    5) domów letniskowych, domów kempingowych i altan w ogródkach działkowych, w
      których nie jest wykonywana działalność gospodarcza oraz w przypadkach wspólnego
      pomiaru - administracji ogródków działkowych,
    6) oświetlenia w budynkach mieszkalnych,
    7) zasilania dźwigów w budynkach mieszkalnych,
    8) węzłów cieplnych i hydroforni, będących w zarządzie administracji domów
      mieszkalnych,
    9) garaży, w których nie jest wykonywana działalność gospodarcza.

    Wnioskodawca, zgodnie z art. 69 ust. 2 ustawy o rynku mocy, pobiera opłatę mocową od
    poniższych podmiotów mogących posiadać odbiorców indywidualnych (dalej łącznie:
    „podmioty z odbiorcami indywidualnymi”):
        operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych (dalej: „OSD”);
        przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
        zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;
        przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną
        przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej;
        przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
        zakresie magazynowania energii elektrycznej, przyłączonego bezpośrednio do sieci
        przesyłowej.
    Art. 3 pkt 25 Prawa energetycznego definiuje OSD jako przedsiębiorstwo energetyczne
    zajmujące się dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch
    sieciowy w systemie dystrybucyjnym gazowym albo systemie dystrybucyjnym
    elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego
    systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci
    dystrybucyjnej, w tym połączeń z innymi systemami gazowymi albo innymi systemami
    elektroenergetycznymi.
    Liczba podmiotów mogących mieć odbiorców indywidualnych i rozliczających się ze
    Spółką w ramach poboru opłaty mocowej wynosi aktualnie (...). Podmioty powyższe są
    zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi.
    Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o rynku mocy, Prezes URE kalkuluje stawki opłaty mocowej
    na rok kalendarzowy, pomniejszone o należny podatek od towarów i usług w rozumieniu
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy mrożącej, w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30
    czerwca 2025 r., opłata mocowa jest pobierana od odbiorców końcowych będących
    odbiorcami indywidualnymi, z uwzględnieniem stawek, o których mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy mrożącej (tj. w wysokości 0 zł).
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy mrożącej (...) (tj. Wnioskodawca) otrzymuje
    rekompensatę (dalej: „Rekompensata”) z tytułu ustalenia wysokości stawki opłaty
    mocowej zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy mrożącej.
    Na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy mrożącej, Rekompensata jest wypłacana przez ministra
    właściwego do spraw energii (dalej: „Minister ds. energii”) za każdy miesiąc od dnia 1
    stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r., w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, którego dotyczy Rekompensata, w wysokości (....) zł powiększonej o podatek
    od towarów i usług, na wyodrębniony rachunek wskazany przez Spółkę.
    Środki finansowe wypłacane w ramach Rekompensaty są uznawane za środki
    zgromadzone z tytułu opłaty mocowej (art. 9 ust. 3 ustawy mrożącej).
    W świetle art. 9 ust. 4 ustawy mrożącej, w przypadku powstania różnicy pomiędzy łączną
    kwotą wypłaconą Wnioskodawcy z tytułu Rekompensaty, a kwotą, którą odbiorcy
    indywidualni zapłaciliby zgodnie ze stawkami opłaty mocowej na 2025 r. opublikowanymi
    przez Prezesa URE zgodnie z art. 74 ust. 4 pkt 1 ustawy o rynku mocy w przypadku
    niestosowania w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. stawki 0 zł (dalej:
    „hipotetyczna opłata mocowa”), Wnioskodawca w przypadku gdy:
    1) różnica ta jest dodatnia - zwraca tę różnicę, korzystając ze środków z opłaty mocowej
      zgromadzonych w kolejnym okresie rozliczeniowym po stwierdzeniu nadpłaty;

    2) różnica ta jest ujemna - wnioskuje do Ministra ds. energii o wypłatę wyrównania
      Rekompensaty.
    Ww. mechanizm „mrożenia” ceny energii elektrycznej dla odbiorców indywidualnych jest
    kontynuacją dotychczasowych zasad wsparcia dla odbiorców indywidualnych w tym
    zakresie, przy czym przed 1 stycznia 2025 r. Spółka nie otrzymywała w związku z tym
    wsparcia finansowego takiego jak Rekompensata czy inny podobny mechanizm.
    Z kolei w odniesieniu do innych grup odbiorców (np. przedsiębiorców) ww. mechanizm
    „mrożenia” ceny energii nie obowiązywał ani nie obowiązuje (tj. podmioty te uiszczały i
    nadal uiszczają opłatę mocową według właściwych stawek).
    Zgodnie z wcześniejszą praktyką dotyczącą tych okresów przed 1 stycznia 2025 r., kiedy
    jeszcze żaden mechanizm „mrożenia” cen energii nie występował, Wnioskodawca
    wystawiał za każdy miesiąc faktury sprzedażowe z podatkiem VAT na rzecz podmiotów z
    odbiorcami indywidualnymi na całkowitą kwotę należnej opłaty mocowej. Faktury
    Wnioskodawcy nigdy nie zawierały rozbicia opłaty mocowej przypadającej na
    poszczególne grupy odbiorców. Z kolei podmiot z odbiorcami indywidualnymi doliczał
    należną kwotę opłaty mocowej do swojego rachunku/faktury za dostawę energii
    elektrycznej wystawianych na rzecz odbiorców indywidualnych.
    Z kolei w okresach sprzed 1 stycznia 2025 r., w których obowiązywał już mechanizm
    „mrożenia” cen energii (lecz bez mechanizmu kompensującego jakim jest od 1 stycznia
    2025 r. Rekompensata), Wnioskodawca wystawiał za każdy miesiąc faktury sprzedażowe z
    podatkiem VAT na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi na kwoty równe
    należnej opłacie mocowej pobranej od danego podmiotu z odbiorcami indywidualnymi,
    ale tylko z tytułu opłaty mocowej należnej od innych niż odbiorcy indywidualni grup
    odbiorców. Jednocześnie wspomniane faktury nie zawierały rozbicia opłaty mocowej
    przypadającej na poszczególne grupy odbiorców, dla których kalkulowane są stawki opłaty
    mocowej zważywszy, iż podmioty z odbiorcami indywidualnymi, przekazując dane do
    Spółki, nie dokonywały takiego rozdzielenia (nie było i nie ma takiego obowiązku
    prawnego). Z kolei podmiot z odbiorcami indywidualnymi nie doliczał należnej kwoty
    opłaty mocowej do rachunku/faktury za dostawę energii elektrycznej wystawianych na
    rzecz odbiorców indywidualnych.
    W związku z wejściem w życie ustawy mrożącej nie nałożono na podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi prawnego obowiązku przekazywania w określonym terminie na rzecz
    Spółki danych w zakresie hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej na odbiorców
    indywidualnych (aczkolwiek Spółka ustaliła z podmiotami z odbiorcami indywidualnymi, iż
    będą oni przekazywać takie dane w terminie zależnym od możliwości danego podmiotu).
    Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 5 września
    2024 r. w sprawie opłaty mocowej (Dz.U.2024.1350 z dnia 2024.09.11) płatnik opłaty
    mocowej przekazuje operatorowi (tj. Wnioskodawcy) informację o sumie należnych
    środków z tytułu opłaty mocowej. A zatem jeżeli opłata wynosi zero dla niektórych
    odbiorców, to należność jakiej może żądać w tym zakresie operator (tj. Wnioskodawca) od
    podmiotów z odbiorcami indywidualnymi również wynosi zero.
    W praktyce proces zbierania przez podmioty z odbiorcami indywidualnymi, w
    szczególności przez OSD, danych ilościowych w zakresie hipotetycznej opłaty mocowej za
    dany miesiąc jest czasochłonny, co prowadzi do sytuacji, w których dane te są
    przekazywane przez niektóre OSD ze znacznym opóźnieniem (a w szczególności po
    upływie 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który należna jest miesięczna
    transza Rekompensaty w wysokości (...) zł netto plus VAT).
    Dane ilościowe zbierane przez OSD w zakresie hipotetycznej opłaty mocowej podlegają
    późniejszym korektom w związku z pozyskiwaniem przez OSD coraz bardziej adekwatnych
    danych z uwagi na stosowane przez OSD wobec odbiorców okresy rozliczeniowe o różnej
    długości (głównie 1-, 2-, 6- i 12-miesięczne) i rozłożone w czasie odczyty liczników, przez co
    dane do korekt wysokości opłaty mocowej spływają z opóźnieniem.

    W związku z wejściem w życie ustawy mrożącej Wnioskodawca traktuje Rekompensatę
    jako element podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Spółka rozpoznaje i będzie rozpoznawać obowiązek podatkowy od Rekompensaty na
    podstawie art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT, tj. z chwilą jej otrzymania (zgodnie z art. 9
    ust. 2 ustawy mrożącej, za poszczególne miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025 r.
    Spółka otrzymuje tytułem Rekompensaty kwotę (...) zł netto powiększone o podatek od
    towarów i usług, tj. (...)zł brutto, z której kwota (...) zł przypada na należny podatek VAT). W
    odniesieniu do przyjętej przez ustawodawcę w ustawie mrożącej konstrukcji
    Rekompensaty jako świadczenia zbiorczego, kompensującego Wnioskodawcy fakt
    obniżenia stawek opłaty mocowej do wysokości 0 zł w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r.
    do dnia 30 czerwca 2025 r. odbiorcom końcowym, o których mowa w art. 89a ust. 2 pkt 1
    ustawy o rynku mocy (tj. odbiorcom indywidualnym), Wnioskodawca planuje
    udokumentowanie otrzymania Rekompensaty dowodem wewnętrznym i zachowanie
    dotychczasowej praktyki poprzez nie ujmowanie jej wartości na fakturach sprzedaży
    wystawianych podmiotom z odbiorcami indywidualnymi.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą sposobu dokumentowania Rekompensaty, tj. czy
    Spółka może w tym celu stosować dowód wewnętrzny, czy też powinna wystawiać faktury
    sprzedażowe na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca jest uprawniony do udokumentowania Rekompensaty za pomocą
      dowodu wewnętrznego, o którym mowa w § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK i
      jednocześnie nie jest zobowiązany do udokumentowania Rekompensaty fakturą w
      rozumieniu przepisów ustawy o VAT, przy czym wspomniany dowód wewnętrzny:
        a) dokumentowałby kwotę Rekompensaty wypłacaną za dany miesiąc w wysokości
        wynikającej z ustawy mrożącej, tj. kwotę (...) zł powiększoną o podatek VAT;
        b) ww. dowód byłby korygowany w oparciu o ostateczną wysokość Rekompensaty
        za dany miesiąc?
    2) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, w jaki sposób Wnioskodawca
      powinien dokumentować Rekompensatę za pomocą faktur sprzedażowych
      wystawianych na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi?
    3) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, za pomocą jakiego dokumentu
      Wnioskodawca powinien wykazać otrzymanie Rekompensaty w ewidencji, o której
      mowa w art. 109 ustawy o VAT oraz rozporządzeniu JPK?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Wnioskodawca jest uprawniony do udokumentowania Rekompensaty za pomocą
      dowodu wewnętrznego, o którym mowa w § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK i
      jednocześnie nie jest zobowiązany do udokumentowania Rekompensaty fakturą w
      rozumieniu przepisów ustawy o VAT, przy czym wspomniany dowód wewnętrzny:
        a) dokumentowałby kwotę Rekompensaty wypłacaną za dany miesiąc w wysokości
        wynikającej z ustawy mrożącej, tj. kwotę (...) zł powiększoną o podatek VAT;
        b) ww. dowód byłby korygowany w oparciu o ostateczną wysokość Rekompensaty
        za dany miesiąc.
    2) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 Wnioskodawca powinien
      udokumentować Rekompensatę następująco:
        a) wystawić na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi faktury w taki
        sposób, że łączna wartość tych faktur za dany miesiąc odpowiadałaby wartości
        Rekompensaty otrzymywanej za ten miesiąc w kwocie (...) zł netto plus należny
        podatek VAT, przy czym kwoty faktur wystawionych na poszczególne podmioty z
        odbiorcami indywidualnymi powinny odpowiadać proporcji, w jakiej kwota

        hipotetycznej opłaty mocowej przypadająca na poszczególne podmioty z
        odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc (na podstawie przekazanych danych
        ilościowych za ostatni dostępny miesiąc) pozostawałaby do łącznej kwoty
        hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej za ten sam miesiąc na wszystkie
        podmioty z odbiorcami indywidualnymi na podstawie przekazanych przez nich
        danych ilościowych;
        b) po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej opłaty mocowej
        przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za
        poszczególne miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025 r. dla celów rozliczenia
        łącznej wartości Rekompensaty za ten okres z Ministrem ds. energii w trybie
        określonym w art. 9 ust. 4 ustawy mrożącej (tj. zwrotu ew. nadwyżki do Ministra
        ds. energii albo wyrównania ew. niedopłaty na rzecz Spółki na jej wniosek), w
        przypadku wystąpienia różnic w stosunku do kwot faktur dotychczas
        wystawionych na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi, Spółka
        powinna wystawić stosowne faktury korygujące zwiększające lub zmniejszające
        kwoty wykazane na dotychczasowych fakturach (gdy faktycznie zafakturowana na
        podmioty z odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc kwota hipotetycznej
        opłaty mocowej okazałaby się odpowiednio niższa lub wyższa niż kwota przyjęta
        dla celów rozliczenia Rekompensaty z Ministrem ds. energii).
    3) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 Wnioskodawca powinien
      wykazać otrzymanie Rekompensaty w ewidencji, o której mowa w art. 109 ustawy o
      VAT oraz rozporządzeniu JPK za pomocą faktur wystawionych na rzecz podmiotów z
      odbiorcami indywidualnymi w taki sposób, że łączna wartość tych faktur za dany
      miesiąc odpowiadałaby wartości Rekompensaty otrzymywanej za ten miesiąc w
      kwocie (...) zł netto plus należny podatek VAT, przy czym kwoty faktur wystawionych na
      poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi powinny odpowiadać proporcji,
      w jakiej kwota hipotetycznej opłaty mocowej przypadająca na poszczególne podmioty
      z odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc (na podstawie przekazanych danych
      ilościowych za ostatni dostępny miesiąc) pozostawałaby do łącznej kwoty
      hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej za ten sam miesiąc na wszystkie
      podmioty z odbiorcami indywidualnymi na podstawie przekazanych przez nich danych
      ilościowych (z kolei po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej
      opłaty mocowej przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami
      indywidualnymi za poszczególne miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025 r. w
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ustawy o VAT oraz rozporządzeniu JPK
      wykazywane będą ponadto faktury korygujące wystawione zgodnie z pkt 2 lit. b
      powyżej).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT przez fakturę rozumie się dokument w formie
    papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami
    wydanymi na jej podstawie.
    W świetle art. 106a ustawy o VAT przepisy Działu XI Rozdziału 1 „Faktury” stosuje się do:
    „1) sprzedaży, z wyjątkiem:
        a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
        usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
        faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
        nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
        towarów,
        b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII
        w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w

        rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż
        Rzeczpospolita Polska;
    2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego
      na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku
      braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe
      miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te
      czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
        a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
        zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
        faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
        b) państwa trzeciego;
    3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o
      których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych
      na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
      rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;
    4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze
      szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników
      zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim
      identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska”.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Z ww. regulacjami korespondują odpowiednie przepisy rozporządzenia JPK dotyczące
    danych umieszczanych w ewidencji podatku należnego.
    Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia JPK ewidencja podatku należnego zawiera:
    „wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego wynikające z
    następujących czynności podlegających opodatkowaniu, w odniesieniu do których istnieje
    obowiązek wystawienia przez podatnika faktury na podstawie przepisów ustawy, z
    uwzględnieniem oraz oznaczeniem korekt dokonanych zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
    z wyłączeniem faktur ujętych w ewidencji zgodnie z pkt 8 i pkt 9 lit. a:

    a) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
      stawką 5%,
    b) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
      stawką 7% albo 8%,
    c) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych stawką
      22% albo 23%.”
    W świetle § 10 ust. 1 pkt 9 lit. b) rozporządzenia JPK ewidencja podatku należnego zawiera
    z kolei wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego
    nieudokumentowane fakturami - wykazywane w wysokościach zbiorczych w podziale na
    stawki podatku oraz sprzedaż zwolnioną od podatku.
    Zgodnie z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia JPK ewidencja podatku należnego zawiera
    numery faktur dokumentujących czynności w odniesieniu do których istnieje obowiązek
    wystawienia przez podatnika faktury zgodnie z ustawą o VAT.
    Z kolei w świetle § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK zawiera następujące oznaczenie
    dowodu sprzedaży: „WEW” - dowód wewnętrzny.
    W związku z powyższym Wnioskodawca zwraca uwagę, iż czynności podlegające
    opodatkowaniu mogą do celów VAT być dokumentowane nie tylko fakturami, ale w
    pewnych przypadkach również innego rodzaju dokumentami niebędącymi fakturami (tj.
    dowodami wewnętrznymi).
    W szczególności w ocenie Wnioskodawcy, dowodami wewnętrznymi (a nie fakturami)
    mogą być dokumentowane dopłaty do ceny świadczenia otrzymywane od podmiotu
    trzeciego wchodzące w skład podstawy opodatkowania o której mowa w art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT.
    Wnioskodawca podkreśla, że na przeszkodzie takiemu podejściu nie stoi uchylenie z
    dniem 1 stycznia 2014 r. na podstawie ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2013.35 z dnia
    2013.01.09) art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, który wprost odnosił się do tzw. faktur
    wewnętrznych w zakresie dokumentowania dotacji, subwencji i dopłat o podobnym
    charakterze.
    Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu ww. ustawy nowelizującej (druk sejmowy VII.
    805):
    „Do najważniejszych zmian, oczekiwanych i korzystnych dla przedsiębiorców, odnośnie do
    fakturowania, polegających na dalszym uproszczeniu, modernizacji i harmonizacji
    przepisów, należą:
    (...)
    13) likwidacja faktur wewnętrznych; kwestie dokumentowania zdarzeń objętych
    dotychczas obowiązkiem wystawiania faktur wewnętrznych, dla celów właściwego
    rozliczenia podatku VAT, pozostawiono całkowicie w sferze decyzji podatnika”.
    W związku z tym zdaniem Wnioskodawcy możliwa jest sytuacja, w której w odniesieniu do
    dopłat do ceny wchodzących w skład podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a
    ust. 1 ustawy o VAT, zamiast faktur podatnik wystawiał będzie dowody wewnętrzne.
    Prawidłowość ww. podejścia znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 stycznia 2017 r., 3063-ILPP1-1.4512.137.2016.1.
    OA:
    „Odnosząc się zatem do kwestii prawidłowego dokumentowania otrzymanej dopłaty w
    rejestrze VAT (w tym także w celu późniejszego przesłania pliku jpk) należy wskazać, że z
    uwagi na to, że od dnia 1 stycznia 2014 r. uchylono art. 106 ust. 7 ustawy umożliwiający
    podatnikom dokumentowanie określonych nim czynności za pomocą faktur

    wewnętrznych, w przypadku otrzymanych dotacji taką podstawą może być odpowiedni
    dowód, który te czynności będzie odzwierciedlać. Odejście od obowiązku
    dokumentowania wskazanych w uchylonym przepisie art. 106 ust. 7 ustawy czynności
    fakturami wewnętrznymi oznacza możliwość prowadzenia przez podatnika dowolnej
    dokumentacji, która takie czynności będzie odzwierciedlać. Podatnicy nadal mogą
    wystawiać faktury wewnętrzne, jeśli taka będzie ich wola.
    Brak jest zatem przeszkód, aby ww. czynność była rozliczona na podstawie dowodu
    księgowego, który będzie zawierał wszystkie dane, które w stanie prawnym
    obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. zawierała faktura wewnętrzna”.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy przepisy o VAT nie sprzeciwiają się
    dokumentowaniu Rekompensaty za pomocą dowodu wewnętrznego, o którym mowa w §
    10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK.
    A zatem zdaniem Wnioskodawcy w świetle aktualnych przepisów o VAT jest dopuszczalne
    dokumentowanie Rekompensaty ww. dowodem wewnętrznym i jednocześnie nie ma
    obowiązku udokumentowania Rekompensaty fakturą w rozumieniu przepisów ustawy o
    VAT.
    W tym kontekście należy mieć na uwadze specyficzną konstrukcję Rekompensaty
    wprowadzonej przez ustawę mrożącą.
    Wypłacana za dany miesiąc Rekompensata w wysokości (...) zł powiększona o podatek VAT
    ma w świetle ustawy mrożącej charakter zbiorczy (tj. jest wypłacana w jednej kwocie
    bezpośrednio przez Ministra ds. energii na rachunek Wnioskodawcy z pominięciem
    podmiotów z odbiorcami indywidualnymi).
    Również przewidziany w ustawie mrożącej mechanizm korekty Rekompensaty zakłada
    zbiorczy charakter takiej operacji (tj. w relacji Wnioskodawca - Minister ds. energii korekcie
    podlega Rekompensata jako całość), przy czym ostateczna wysokość Rekompensaty ma
    odpowiadać zbiorczej wysokości hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej na wszystkie
    podmioty z odbiorcami indywidualnymi po dokonaniu niezbędnych korekt.
    Biorąc pod uwagę narzucony przepisami ustawy mrożącej tryb wypłaty Rekompensaty w
    kwotach ryczałtowych powiększonych o podatek VAT podlegających późniejszym
    korektom wobec Ministra ds. energii po zakończeniu okresu „mrożenia”, zasadnym jest
    udokumentowanie otrzymania Rekompensaty dowodem wewnętrznym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT pod pojęciem sprzedaży rozumie się odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W przypadku Rekompensaty, skoro żaden z
    podmiotów z odbiorcami indywidualnymi nie będzie ponosił ekonomicznego ciężaru tego
    świadczenia, to wartość tego świadczenia na rzecz podmiotów z odbiorcami
    indywidualnymi wynosi 0 zł. Nie jest więc zasadnym wystawianie faktur sprzedaży dla
    każdego z tych podmiotów z osobna, w których wykazana zostanie wartość 0 zł lub
    pokryta Rekompensatą wartość hipotetycznej opłaty mocowej przypadająca na dany
    podmiot z odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc (na podstawie przekazanych
    danych ilościowych za ostatni dostępny miesiąc), która byłaby następnie korygowana
    wobec tego podmiotu do wartości faktycznej gdy okaże się, że wykazana w fakturze dla
    podmiotu z odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc kwota hipotetycznej opłaty
    mocowej okazałaby się odpowiednio niższa lub wyższa niż kwota przyjęta dla celów
    rozliczenia Rekompensaty z Ministrem ds. energii. Przyjęcie stanowiska o
    dokumentowaniu Rekompensaty dowodem wewnętrznym współgra z treścią
    przywołanych powyżej przepisów ustawy o VAT (art. 2 pkt 22, pkt 31, art. 106a i art. 106b
    ust. 1) oraz wynikającą z ustawy mrożącej konstrukcją Rekompensaty, znajdując
    potwierdzenie w koncepcji racjonalności ustawodawcy - podstawowej regule wykładni
    przepisów prawa.

    Natomiast przyjęcie odmiennego stanowiska, zakładającego konieczność wystawiania
    przez Spółkę na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi faktur sprzedaży
    dokumentujących Rekompensatę, pomijając szereg niezmiernie uciążliwych z perspektywy
    Spółki trudności o charakterze administracyjno-technicznym, przeczy przyjętej w ustawie
    mrożącej konstrukcji Rekompensaty jako świadczenia zbiorczego, kompensującego
    Wnioskodawcy fakt obniżenia stawek opłaty mocowej do wysokości 0 zł w okresie od dnia
    1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. w odniesieniu do odbiorców końcowych, o
    których mowa w art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy o rynku mocy (tj. odbiorców indywidualnych).
    Wnioskodawca zwraca uwagę, iż dokumentowanie Rekompensaty fakturami
    sprzedażowymi oznaczałoby obowiązek wystawiania takich faktur (a następnie korekt tych
    faktur) w odniesieniu do 234 podmiotów (taka jest aktualnie liczba potencjalnych
    podmiotów z odbiorcami indywidualnymi).
    Spółka podkreśla, że brak jest prawnego obowiązku przekazywania przez podmioty z
    odbiorcami indywidualnymi w określonym terminie danych w zakresie hipotetycznej
    opłaty mocowej przypadającej na odbiorców indywidualnych, co w świetle przywołanej
    koncepcji racjonalnego ustawodawcy potwierdza stanowisko Wnioskodawcy, Nie można
    bowiem zakładać, że w sytuacji obniżenia stawek opłaty mocowej do wysokości 0 zł w
    okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. w odniesieniu do odbiorców
    końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy o rynku mocy, celem
    ustawodawcy było obciążenie Wnioskodawcy obowiązkiem wystawienia faktur na rzecz
    każdego z podmiotów z odbiorcami indywidualnymi. Logicznym jest natomiast wniosek,
    że Rekompensata powinna być rozliczona zbiorczo na podstawie dowodu wewnętrznego.
    Należy też zwrócić uwagę na specyfikę prawną wynikającą z ustawy o rynku mocy i
    przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie. Z przepisów tych wynika, że
    ostateczna wysokość opłaty mocowej zależy od poboru energii i liczby odbiorców (w tym
    odbiorców będących odbiorcami indywidualnymi). Znajduje to odzwierciedlenie w
    konstrukcji przepisu z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia
    5 września 2024 r. w sprawie opłaty mocowej, zgodnie z którym płatnik opłaty mocowej
    przekazuje operatorowi (tj. Wnioskodawcy) informację o sumie należnych środków z
    tytułu opłaty mocowej. A zatem jeżeli opłata mocowa wynosi zero dla niektórych
    odbiorców (na podstawie przepisu ustawy mrożącej), to należność jakiej może żądać
    operator (tj. Wnioskodawca) również wynosi zero. Zatem nie ma podstawy prawnej do
    roszczenia ze strony Wnioskodawcy wobec płatnika opłaty mocowej o zapłatę opłaty
    mocowej w odniesieniu do odbiorców będących odbiorcami indywidualnymi. W rezultacie
    zdaniem Wnioskodawcy nie jest zasadne, aby na fakturze dokumentującej opłatę mocową
    za odbiorców innych niż odbiorcy indywidualni uwzględniać hipotetyczną część opłaty
    mocowej za odbiorców objętych „mrożeniem” tej opłaty.
    Wnioskodawca pragnie wskazać również na czasochłonność zbierania, szczególnie przez
    OSD, danych ilościowych w zakresie hipotetycznej opłaty mocowej za dany miesiąc, co
    może prowadzić do sytuacji, w której dane te są przekazywane przez niektóre OSD ze
    znacznym opóźnieniem (a w szczególności po upływie 15 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, za który jest wypłacana Rekompensata).
    Co więcej dane ilościowe w zakresie hipotetycznej opłaty mocowej podlegają późniejszym
    korektom w związku z pozyskiwaniem przez OSD coraz bardziej adekwatnych danych, z
    uwagi na stosowane przez OSD wobec odbiorców okresy rozliczeniowe o różnej długości
    (głównie 1-, 2-, 6- i 12-miesięczne) i rozłożone w czasie odczyty liczników, przez co dane do
    korekt wysokości opłaty mocowej spływają z opóźnieniem.
    Wreszcie przyjęty w ustawie mrożącej mechanizm wypłaty Rekompensaty powodowałby -
    w przypadku podejścia zakładającego wystawianie faktur sprzedażowych na rzecz
    podmiotów z odbiorcami indywidualnymi - dodatkowe komplikacje w sytuacji, w której
    wartość hipotetycznej opłaty mocowej za dany miesiąc wynikająca z informacji
    przekazanych Spółce przez poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi

    odbiegałaby od wartości Rekompensaty należnej za ten sam miesiąc w wysokości
    określonej w art. 9 ust. 2 ustawy mrożącej (tj. (...) zł powiększonej o podatek VAT). W
    szczególności występowałyby one w sytuacji, w której wartość zadeklarowanej przez
    poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi hipotetycznej opłaty mocowej
    byłaby niższa niż tak określona kwota Rekompensaty (która dopiero po zakończeniu
    pierwszego półrocza 2025 podlega rozliczeniu z Ministrem ds. energii). Komplikacje te nie
    wystąpiłyby w przypadku uznania, że dla celów VAT wystarczające jest dokumentowanie
    przez Spółkę Rekompensaty dowodem wewnętrznym.
    W efekcie zdaniem Wnioskodawcy podejściem najbardziej praktycznym, w pełni
    wystarczającym dla prawidłowego rozliczenia podatku VAT w związku z otrzymywaniem
    Rekompensaty, a jednocześnie mieszczącym się w granicach obowiązujących przepisów o
    VAT byłoby dokumentowanie Rekompensaty za pomocą dokumentu wewnętrznego
    niebędącego fakturą. Spółka podkreśla, że obowiązek jej dokumentowania za pomocą
    faktur sprzedażowych stanowiłby niewspółmierne obciążenie administracyjne dla Spółki w
    kontekście prawidłowego wywiązania się z rozliczenia należnego podatku VAT od
    Rekompensaty z organem podatkowym.
    Wnioskodawca pragnie zauważyć, iż jest (...), którego dotyczy kwestia opisana w stanie
    faktycznym, gdyż (...) otrzymuje Rekompensatę przewidzianą w tej ustawie.
    Spółka zwraca również uwagę na potencjalne konsekwencje po stronie podatku
    naliczonego związane z ewentualnym obowiązkiem dokumentowania Rekompensaty za
    pomocą faktur wystawianych przez Spółkę na rzecz podmiotów z odbiorcami
    indywidualnymi (tj. podmiotów, które wykonują działalność opodatkowaną podatkiem
    VAT).
    W takim przypadku podmioty z odbiorcami indywidualnymi otrzymałyby dokument
    stanowiący formalną podstawę do ewentualnego odliczenia podatku VAT, podczas gdy
    podmioty z odbiorcami indywidualnymi nie dokonały na rzecz Wnioskodawcy ani innego
    podmiotu jakiejkolwiek płatności w odniesieniu do opłaty mocowej przypadającej na
    odbiorców indywidualnych (tj. kwota Rekompensaty w całości jest wypłacana na rzecz
    Spółki przez Ministra ds. energii).
    Reasumując, zdaniem Spółki Wnioskodawca jest uprawniony do udokumentowania
    Rekompensaty za pomocą dowodu wewnętrznego, o którym mowa w § 10 ust. 5 pkt 2
    rozporządzenia JPK i jednocześnie nie jest zobowiązany do udokumentowania
    Rekompensaty fakturą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, przy czym wspomniany
    dowód wewnętrzny:
    a) dokumentowałby kwotę Rekompensaty wypłacaną za dany miesiąc w wysokości
      wynikającej z ustawy mrożącej, tj. (...) zł powiększonej o podatek VAT;
    b) ww. dowód byłby korygowany w oparciu o ostateczną wysokość Rekompensaty za
      dany miesiąc.
    Ad 2
    Na wypadek, gdyby stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 1
    zostało uznane za nieprawidłowe (w związku z czym Spółka powinna dokumentować
    Rekompensatę za pomocą faktur sprzedażowych wystawianych na poszczególne
    podmioty z odbiorcami indywidualnymi), Spółka pragnie przedstawić swoje stanowisko na
    taką okoliczność.
    W ocenie Spółki specyficzny charakter mechanizmu przyjętego w ustawie mrożącej
    powinien być uwzględniony przy określaniu prawidłowego sposobu wystawiania faktur
    dokumentujących Rekompensatę, tj. w szczególności należy wziąć pod uwagę następujące
    okoliczności:

        przepisy ustawy mrożącej przewidują comiesięczną wypłatę na rzecz Spółki
        Rekompensaty będącą wartością zbiorczą, której ostateczna wartość za dany
        miesiąc zostanie ustalona dopiero po zakończeniu półrocznego okresu „mrożenia”
        (styczeń - czerwiec 2025),
        dane dotyczące hipotetycznej opłaty mocowej w danym miesiącu uzyskiwane przez
        Wnioskodawcę od podmiotów z odbiorcami indywidualnymi po zakończeniu
        poszczególnych miesięcy w trakcie tego półrocza są na tym etapie danymi
        wstępnymi, które mogą być (i z dużym prawdopodobieństwem będą) korygowane
        po zakończeniu tego półrocza, a ponadto mogą być przekazywane z opóźnieniem,
        Spółka jest zobowiązana do rozliczania podatku VAT należnego od comiesięcznych
        transz Rekompensaty w momencie ich otrzymania (a więc w odniesieniu do kwoty
        ryczałtowej wypłacanej comiesięcznie przez Ministra ds. energii, podlegającej
        dopiero korekcie w górę lub w dół po zakończeniu półrocza styczeń - czerwiec 2025
        do kwoty hipotetycznej opłaty mocowej ustalonej za ten okres),
        przyjęte rozwiązanie w zakresie dokumentowania kwot Rekompensaty fakturami
        powinno być spójne z obowiązującymi Spółkę zasadami rozliczania z tego tytułu
        podatku VAT, tj. w szczególności biorąc pod uwagę mechanizm comiesięcznych
        wypłat Rekompensaty w kwocie ryczałtowej i dokonywania dopiero po pewnym
        okresie korekt z uwzględnieniem hipotetycznej opłaty mocowej za dane półrocze,
        nie powinno dochodzić do rozbieżności pomiędzy kwotą VAT wynikającą z faktur
        wystawianych przez Spółkę po zakończeniu poszczególnych miesięcy w okresie
        styczeń - czerwiec 2025 a kwotami VAT deklarowanymi z tytułu Rekompensaty
        należnej za te miesiące,
        Spółka powinna mieć instrumenty prawne pozwalające jej być w stanie wywiązywać
        się z ustawowego obowiązku wystawienia faktury w ustawowym terminie, tj. do 15
        dnia miesiąca następnego po miesiącu, za który należna jest Rekompensata (przy
        czym za każdy miesiąc należałoby wystawić ponad 200 faktur, podlegających ew.
        późniejszym korektom).
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy w przypadku konieczności
    dokumentowania Rekompensaty fakturami należałoby przyjąć podejście, zgodnie z
    którym po zakończeniu poszczególnych miesięcy Spółka wystawiałaby faktury na rzecz
    podmiotów z odbiorcami indywidualnymi w taki sposób, że łączna wartość tych faktur za
    dany miesiąc odpowiadałaby kwocie Rekompensaty otrzymywanej za ten miesiąc w
    kwocie (...) zł netto plus należny podatek VAT.
    Należy zaznaczyć, że łączna wartość hipotetycznej opłaty mocowej wynikająca z danych
    ilościowych przesyłanych przez podmioty z odbiorcami indywidualnymi (na podstawie
    danych za ostatni dostępny miesiąc), tj. danych wstępnych mogących podlegać
    późniejszym korektom, może okazać się wyższa lub niższa od kwoty Rekompensaty
    wypłacanej przez Ministra ds. energii za dany miesiąc (przy czym najprawdopodobniej
    będzie niższa). Podejście wskazane powyżej umożliwia zachowanie spójności pomiędzy
    kwotami podatku należnego VAT podlegającego zapłacie z tytułu otrzymanych
    ryczałtowych kwot Rekompensaty oraz podatku VAT wynikającego z faktur
    dokumentujących Rekompensatę wystawionych na rzecz podmiotów z odbiorcami
    indywidualnymi (co jest rozwiązaniem prawidłowym i pożądanym na etapie wypłaty
    comiesięcznych transz Rekompensaty, umożliwiającym uniknięcie komplikacji, jakie

    powodowałyby rozbieżności pomiędzy łącznymi kwotami VAT należnego od
    Rekompensaty i wykazywanego na fakturach do czasu dokonania zgodnie z przepisami
    ustawy mrożącej stosownych korekt po zakończeniu półrocza styczeń - czerwiec 2025).
    Stosowanie powyższego podejścia wymaga dokonania proporcjonalnej (statystycznej)
    alokacji kwot przypadających dla celów wystawienia ww. faktur na poszczególne podmioty
    z odbiorcami indywidualnymi w ryczałtowej kwocie Rekompensaty wynoszącej (...) zł netto
    plus VAT za kolejne miesiące.
    Zdaniem Wnioskodawcy ww. alokacja powinna być oparta o wartość hipotetycznej opłaty
    mocowej w danym miesiącu (za który wypłacana jest Rekompensata) przypadającej na
    poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi. Z kolei w przypadku, w którym
    podmioty z odbiorcami indywidualnymi nie byłyby w stanie przekazać danych ilościowych
    za ten miesiąc w terminie na wystawienie faktury, wartość hipotetycznej opłaty mocowej
    za ten miesiąc byłaby przyjmowana na podstawie ostatnich danych ilościowych
    przekazanych przez taki podmiot za ostatni dostępny miesiąc.
    Jednocześnie, biorąc pod uwagę ryczałtowy charakter Rekompensaty wypłacanej za
    poszczególne miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025 r. (tj. (...) zł powiększone o
    podatek VAT za każdy miesiąc), w ocenie Wnioskodawcy Spółka powinna wystawić faktury
    na hipotetyczną opłatę mocową przypadającą na dany podmiot z odbiorcami
    indywidualnymi w sposób odzwierciedlający jego proporcjonalny udział w kwocie
    otrzymanej Rekompensaty.
    Ww. proporcjonalne podejście polegałoby na przyporządkowaniu kwot faktur
    wystawionych na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi według proporcji,
    w jakiej kwota hipotetycznej opłaty mocowej przypadająca na poszczególne podmioty z
    odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc na podstawie przekazanych danych
    ilościowych pozostawałaby do łącznej kwoty hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej
    za ten sam miesiąc na wszystkie podmioty z odbiorcami indywidualnymi na podstawie
    przekazanych przez nich danych ilościowych.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy należy uwzględnić przewidziany w ustawie mrożącej
    system korygowania Rekompensaty w oparciu o ostateczne wartości hipotetycznej opłaty
    mocowej za poszczególne miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025.
    W rezultacie, zdaniem Wnioskodawcy po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości
    hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi za odpowiednie miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025, w przypadku
    wystąpienia różnic w stosunku do kwot faktur dotychczas wystawionych na poszczególne
    podmioty z odbiorcami indywidualnymi, Spółka powinna wystawić stosowne faktury
    korygujące w oparciu o art. 106j ustawy o VAT.
    Ww. faktury korygujące odpowiednio zwiększałyby lub zmniejszały kwoty wykazane na
    dotychczasowych fakturach (gdy faktycznie zafakturowana na podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi za dany miesiąc kwota hipotetycznej opłaty mocowej okazałaby się
    odpowiednio niższa lub wyższa niż kwota Rekompensaty w pierwotnie przyjętej wysokości
    (...) zł plus VAT).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr
    1 Wnioskodawca powinien:
    a) wystawić na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi faktury w taki sposób, że
      łączna wartość tych faktur za dany miesiąc odpowiadałaby wartości Rekompensaty
      otrzymywanej za ten miesiąc w kwocie (...) zł netto plus należny podatek VAT, przy
      czym kwoty faktur wystawionych na poszczególne podmioty z odbiorcami
      indywidualnymi powinny odpowiadać proporcji, w jakiej kwota hipotetycznej opłaty
      mocowej przypadająca na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za
      dany miesiąc (na podstawie przekazanych danych ilościowych za ostatni dostępny
      miesiąc) pozostawałaby do łącznej kwoty hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej

      za ten sam miesiąc na wszystkie podmioty z odbiorcami indywidualnymi na podstawie
      przekazanych przez nich danych ilościowych;
    b) po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej opłaty mocowej
      przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za
      poszczególne miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025 r. dla celów rozliczenia
      łącznej wartości Rekompensaty za ten okres z Ministrem ds. energii w trybie
      określonym w art. 9 ust. 4 ustawy mrożącej (tj. zwrotu ew. nadwyżki do Ministra ds.
      energii albo wyrównania ew. niedopłaty na rzecz Spółki na jej wniosek), w przypadku
      wystąpienia różnic w stosunku do kwot faktur dotychczas wystawionych na
      poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi, Spółka powinna wystawić
      stosowne faktury korygujące zwiększające lub zmniejszające kwoty wykazane na
      dotychczasowych fakturach (gdy faktycznie zafakturowana na podmioty z odbiorcami
      indywidualnymi za dany miesiąc kwota hipotetycznej opłaty mocowej okazałaby się
      odpowiednio niższa lub wyższa niż kwota przyjęta dla celów rozliczenia Rekompensaty
      z Ministrem ds. energii).
    Ad 3
    Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących
    wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów
    wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona
    od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić
    ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i
    sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
    1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w
      tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
    2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
      podatku naliczonego;
    3) kontrahentów;
    4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    W zakresie szczegółowych danych zawartych w ww. ewidencji, zastosowanie mają przepisy
    rozporządzenia JPK, a w szczególności jego § 10 (w zakresie danych pozwalających na
    prawidłowe rozliczenie podatku należnego).
    Jak wskazano w stanowisku Spółki w zakresie pytania nr 1 zawartego w niniejszym
    Wniosku, Wnioskodawca jest uprawniony do udokumentowania Rekompensaty za
    pomocą dowodu wewnętrznego, o którym mowa w § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK i
    jednocześnie nie jest zobowiązany do udokumentowania Rekompensaty fakturą w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Jednocześnie, na wypadek negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 Wnioskodawca dąży do
    potwierdzenia, na podstawie jakiego dokumentu powinien wykazać otrzymanie
    Rekompensaty w ewidencji, o której mowa w art. 109 ustawy o VAT oraz rozporządzeniu
    JPK.
    Jak wskazano w stanowisku Spółki do pytania nr 2 zawartego w niniejszym Wniosku, w
    przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 Wnioskodawca powinien:
    a) wystawić na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi faktury w taki sposób, że
      łączna wartość tych faktur za dany miesiąc odpowiadałaby wartości Rekompensaty
      otrzymywanej za ten miesiąc w kwocie (...) zł netto plus należny podatek VAT, przy
      czym kwoty faktur wystawionych na poszczególne podmioty z odbiorcami
      indywidualnymi powinny odpowiadać proporcji, w jakiej kwota hipotetycznej opłaty
      mocowej przypadająca na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za
      dany miesiąc (na podstawie przekazanych danych ilościowych za ostatni dostępny
      miesiąc) pozostawałaby do łącznej kwoty hipotetycznej opłaty mocowej przypadającej

      za ten sam miesiąc na wszystkie podmioty z odbiorcami indywidualnymi na podstawie
      przekazanych przez nich danych ilościowych;
    b) po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej opłaty mocowej
      przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za
      poszczególne miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025 r. dla celów rozliczenia
      łącznej wartości Rekompensaty za ten okres z Ministrem ds. energii w trybie
      określonym w art. 9 ust. 4 ustawy mrożącej (tj. zwrotu ew. nadwyżki do Ministra ds.
      energii albo wyrównania ew. niedopłaty na rzecz Spółki na jej wniosek), w przypadku
      wystąpienia różnic w stosunku do kwot faktur dotychczas wystawionych na
      poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi, Spółka powinna wystawić
      stosowne faktury korygujące zwiększające lub zmniejszające kwoty wykazane na
      dotychczasowych fakturach (gdy faktycznie zafakturowana na podmioty z odbiorcami
      indywidualnymi za dany miesiąc kwota hipotetycznej opłaty mocowej okazałaby się
      odpowiednio niższa lub wyższa niż kwota przyjęta dla celów rozliczenia Rekompensaty
      z Ministrem ds. energii).
    A zatem zdaniem Spółki w przypadku, w którym Spółka nie byłaby uprawniona do
    udokumentowania Rekompensaty za pomocą dowodu wewnętrznego, o którym mowa w
    § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK, Spółka miałaby obowiązek wykazać w ewidencji za
    dany miesiąc oddzielne faktury wystawione na poszczególne podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi (wystawione zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy przedstawionym
    powyżej).
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, aktualnie liczba podmiotów z odbiorcami
    indywidualnymi wynosi 234 (z czego 193 OSD oraz 40 wytwórców i jeden magazyn
    energii). W efekcie Spółka wystawiałaby co miesiąc ponad 200 faktur w tym zakresie, które
    byłyby uwzględniane w ewidencji VAT.
    W przypadku, gdyby omawiane faktury na rzecz podmiotów z odbiorcami indywidualnymi
    zostały wystawione z opóźnieniem (tj. po upływie 15 dnia następującego po miesiącu, za
    który następuje wypłata Rekompensaty), a Rekompensata została wykazana pierwotnie w
    ewidencji Spółki w oparciu o dowód wewnętrzny o którym mowa w § 10 ust. 5 pkt 2
    rozporządzenia JPK, Wnioskodawca miałby obowiązek korekty ewidencji poprzez
    wystornowanie w tej ewidencji wspomnianego pojedynczego dowodu wewnętrznego oraz
    uwzględnienia w niej oddzielnych faktur wystawionych na poszczególne podmioty z
    odbiorcami indywidualnymi (których liczba wynosi aktualnie 234). W przypadku
    wystawienia ww. faktur zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy wskazanym powyżej,
    operacja ta nie wpłynęłaby na łączną wartość podatku VAT deklarowanego za dany
    miesiąc (gdyż stanowisko to zakłada, że łączna wartość wystawianych za dany miesiąc
    faktur odpowiadałaby kwocie Rekompensaty należnej za ten miesiąc, tj. kwocie (...) zł. plus
    VAT).
    Z kolei w związku z przewidzianym w ustawie mrożącej mechanizmem korygowania
    Rekompensaty, po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej opłaty
    mocowej przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za
    poszczególne miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025 r., Spółka wykazywałaby w
    ewidencji faktury korygujące do wspomnianych faktur.
    Reasumując, w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 Wnioskodawca
    powinien wykazać otrzymanie Rekompensaty w ewidencji, o której mowa w art. 109
    ustawy o VAT oraz rozporządzeniu JPK za pomocą faktur wystawionych na rzecz
    podmiotów z odbiorcami indywidualnymi w taki sposób, że łączna wartość tych faktur za
    dany miesiąc odpowiadałaby wartości Rekompensaty otrzymywanej za ten miesiąc w
    kwocie (...) zł netto plus należny podatek VAT, przy czym kwoty faktur wystawionych na
    poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi powinny odpowiadać proporcji, w
    jakiej kwota hipotetycznej opłaty mocowej przypadająca na poszczególne podmioty z
    odbiorcami indywidualnymi za dany miesiąc (na podstawie przekazanych danych
    ilościowych za ostatni dostępny miesiąc) pozostawałaby do łącznej kwoty hipotetycznej

    opłaty mocowej przypadającej za ten sam miesiąc na wszystkie podmioty z odbiorcami
    indywidualnymi na podstawie przekazanych przez nich danych ilościowych.
    Z kolei po ustaleniu i potwierdzeniu faktycznej wartości hipotetycznej opłaty mocowej
    przypadającej na poszczególne podmioty z odbiorcami indywidualnymi za poszczególne
    miesiące w okresie styczeń - czerwiec 2025 r. w ewidencji, o której mowa w art. 109
    ustawy o VAT oraz rozporządzeniu JPK wykazywane będą ponadto faktury korygujące
    wystawione zgodnie z pkt 2 lit. b powyżej.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 10 lipca 2025 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4-1.4012.173.2025.2.RMA, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 10 lipca 2025 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Warszawie. Skarga wpłynęła do mnie 8 sierpnia 2025 r.
    Wnieśli Państwo o:
    1) uchylenie w całości skarżonej indywidualnej interpretacji przepisów prawa
      podatkowego z dnia 10 lipca 2025 roku sygn. 0114-KDIP4-1.4012.173.2025.2.RMA,
    2) przeprowadzenie sprawy na rozprawie,
    3) zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
    Zmiana interpretacji indywidualnej w wyniku uwzględnienia skargi
    Ponownie przeanalizowałem Państwa sprawę. W rezultacie:
    1) uwzględniam w całości Państwa skargę,
    2) stwierdzam, że w sprawie wydania dla Państwa tej interpretacji nie doszło do działania
      bez podstawy prawnej ani do rażącego naruszenia prawa;
    3) zmieniam z urzędu zaskarżoną interpretację indywidualną - stwierdzam, że
      stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie
      sposobu dokumentowania otrzymywanej rekompensaty.
    Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:

      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części dotacji,
      subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
        1b.
    W myśl art. 106e ust. 1 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      (...)
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
    10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
    11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania
        z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;

    15) kwotę należności ogółem;
    (...).
    Zgodnie z 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust.
      3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art.
      113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą
      dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji
      podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego,
        w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    W myśl art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Natomiast stosownie do art. 99 ust. 1, 11b i 11c ustawy:
      1. Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art.
      133 i art. 138g ust. 2.
      11b. Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
      11c. Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje
      deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o
      którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach
      wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami
      określonymi w tych przepisach.
    Natomiast w myśl § 10 ust. 1 pkt 2 i 9 rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i
    Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych
    zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie JPK”:
      Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku
      należnego:
      2) wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego wynikające z
        następujących czynności podlegających opodatkowaniu, w odniesieniu do których
        istnieje obowiązek wystawienia przez podatnika faktury na podstawie przepisów
        ustawy, z uwzględnieniem oraz oznaczeniem korekt dokonanych zgodnie z art. 89a
        ust. 1 i 4 ustawy, z wyłączeniem faktur ujętych w ewidencji zgodnie z pkt 8 i pkt 9 lit.
        a:
      a) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 5%,

      b) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 7% albo 8%,
      c) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 22% albo 23%;
      (...)
      9) wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego:
      a) wynikające z faktur dokumentujących przejazd autostradą płatną lub przejazd na
        dowolną odległość, wystawianych w formie biletu jednorazowego przez podatników
        uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami
        normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami
        transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i
        śmigłowcami, pod warunkiem że nie zostały ujęte w ewidencji zgodnie z pkt 8,
      b) nieudokumentowane fakturami,
      c) nieobjęte obowiązkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111
        ust. 1 ustawy, z wyłączeniem faktur ujętych w ewidencji zgodnie z pkt 1-7
      - wykazywane w wysokościach zbiorczych w podziale na stawki podatku oraz sprzedaż
      zwolnioną od podatku.
    Ponadto zgodnie z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie JPK:
      Poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera następujące dane:
      1) z faktur dokumentujących dokonanie przez podatnika czynności podlegających
        opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i pkt 7 lit. a i b, oraz z faktur lub
        innych dokumentów związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, o
        których mowa w ust. 1 pkt 3-5 i pkt 7 lit. c-e:
      a) numer, za pomocą którego nabywca, dostawca lub usługodawca jest
        zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, zapisywany
        poprzez wyodrębnienie kodu kraju oraz kodu cyfrowo-literowego,
      b) imię i nazwisko lub nazwę nabywcy, dostawcy lub usługodawcy, z zastrzeżeniem ust.
        1 pkt 7 lit. b,
      c) numer odpowiednio faktury lub dokumentu albo faktury korygującej,
      d) datę wystawienia odpowiednio faktury lub dokumentu albo faktury korygującej,
      e) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, o ile taka data
        jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,
      f) datę upływu terminu płatności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a
        ust. 1 ustawy lub datę uregulowania lub zbycia należności w przypadku korekty
        dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy.
    W myśl § 10 ust. 5 rozporządzenia w sprawie JPK:
      Ewidencja zawiera następujące oznaczenia dowodów sprzedaży:
      1) „RO” - dokument zbiorczy o sprzedaży z kas rejestrujących;
      2) „WEW” - dowód wewnętrzny;
      3) „FP” - faktura, o której mowa w art. 109 ust. 3d ustawy.
    Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 610):

      Prezes URE kalkuluje stawki opłaty mocowej na rok kalendarzowy, pomniejszone o
      należny podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
      podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 8-9 ustawy z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o środkach
    nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz
    wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1831), zwanej dalej: ustawą mrożącą:
      Art. 8
      1. W okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r., w odniesieniu do
      odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 grudnia
      2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2131), zwanej dalej „ustawą o rynku mocy”,
      stawki opłaty mocowej, o której mowa w art. 69 ust. 1 tej ustawy, zwanej dalej „opłatą
      mocową”, wynoszą 0 zł na miesiąc.
      2. Podmioty pobierające opłatę mocową, o których mowa w art. 69 ust. 2-5b ustawy o
      rynku mocy, pobierają opłatę mocową od odbiorców wskazanych w ust. 1, w okresie
      od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r., z uwzględnieniem stawek, o
      których mowa w ust. 1.
    Art. 9
      1. Operator w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 27 ustawy o rynku mocy, zwany dalej
      „operatorem”, otrzymuje rekompensatę z tytułu ustalenia wysokości stawki opłaty
      mocowej zgodnie z art. 8 ust. 1 z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, o którym
      mowa w art. 65 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, zwanego dalej „Funduszem
      Przeciwdziałania COVID-19”.
      2. Rekompensata, o której mowa w ust. 1, jest wypłacana przez ministra właściwego
      do spraw energii za każdy miesiąc od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025
      r., w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy
      rekompensata, w wysokości 200 000 000 zł powiększonej o podatek od towarów i
      usług, na wyodrębniony rachunek wskazany przez operatora.
      3. Środki finansowe wypłacane w ramach rekompensaty, o której mowa w ust. 1, są
      uznawane za środki zgromadzone z tytułu opłaty mocowej.
      4. W przypadku powstania różnicy pomiędzy łączną kwotą wypłaconą operatorowi z
      tytułu rekompensaty, o której mowa w ust. 1, a kwotą, którą odbiorcy końcowi, o
      których mowa w art. 8 ust. 1, zapłaciliby zgodnie ze stawkami opłaty mocowej na 2025
      r. opublikowanymi przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki zgodnie z art. 74 ust. 4
      pkt 1 ustawy o rynku mocy w przypadku niestosowania w okresie od 1 stycznia 2025 r.
      do 30 czerwca 2025 r. stawki 0 zł, operator w przypadku gdy:
      1) różnica ta jest dodatnia - zwraca tę różnicę, korzystając ze środków z opłaty
      mocowej zgromadzonych w kolejnym okresie rozliczeniowym po stwierdzeniu
      nadpłaty;
      2) różnica ta jest ujemna - wnioskuje do ministra właściwego do spraw energii o
      wypłatę wyrównania rekompensaty, o której mowa w ust. 1.
      (...).
    Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 5 września 2024
    r. w sprawie opłaty mocowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1350):
      Okresem rozliczeniowym dla rozliczeń dokonywanych pomiędzy operatorem a
      podmiotami, o których mowa w art. 69 ust. 2 ustawy, jest miesiąc kalendarzowy.
    W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 5 września 2024 r.
    w sprawie opłaty mocowej:

      Płatnik opłaty mocowej przekazuje operatorowi informację o:
      1) sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej,
      2) wolumenie energii elektrycznej pobranej z sieci w wybranych godzinach doby
        przypadających na godziny szczytowego zapotrzebowania na moc w systemie, o
        których mowa w art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy, w tym w podziale na grupy odbiorców
        końcowych, o których mowa w art. 70a ust. 1 ustawy
      - w terminie do 9. dnia miesiąca kalendarzowego następującego po zakończeniu
      okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 2 ust. 1.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo (...), tj. przedsiębiorstwem energetycznym
    zajmującym się przesyłaniem energii elektrycznej, odpowiedzialnym za ruch sieciowy w
    systemie przesyłowym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego
    systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci
    przesyłowej, w tym połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi.
    W świetle ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy pobierają Państwo opłatę na
    wypłatę wynagrodzenia za wykonywanie obowiązków mocowych, odpowiadającą kosztom
    zakupionego obowiązku mocowego oraz uzasadnionym kosztom, o których mowa w art.
    77 ust. 4 i 9 ustawy o rynku mocy.
    Dnia 1 stycznia 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy
    o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii
    elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku oraz
    niektórych innych ustaw, w świetle której w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30
    czerwca 2025 r. w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w art. 89a ust. 2
    pkt 1 ustawy o rynku mocy, tj. przede wszystkim gospodarstw domowych, stawki opłaty
    mocowej o której mowa w art. 69 ust. 1 ustawy o rynku mocy wynoszą 0 zł na miesiąc.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 ustawy o rynku mocy pobierają Państwo opłatę mocową od
    podmiotów mogących posiadać odbiorców indywidualnych:
        operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych (dalej: „OSD”);
        przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
        zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;
        przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną
        przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej;
        przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
        zakresie magazynowania energii elektrycznej, przyłączonego bezpośrednio do sieci
        przesyłowej.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy mrożącej, w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30
    czerwca 2025 r. opłata mocowa jest pobierana od odbiorców końcowych będących
    odbiorcami indywidualnymi z uwzględnieniem stawek, o których mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy mrożącej (tj. w wysokości 0 zł).
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy mrożącej (...) Państwo, otrzymują rekompensatę z tytułu
    ustalenia wysokości stawki opłaty mocowej zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy mrożącej.
    Rekompensata jest wypłacana przez ministra właściwego do spraw energii za każdy
    miesiąc od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. w terminie do 20 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy Rekompensata, w wysokości (...) zł
    powiększonej o podatek od towarów i usług.
    Traktują Państwo Rekompensatę jako element podstawy opodatkowania, o której mowa
    w art. 29a ust. 1 ustawy; rozpoznają i będą rozpoznawać obowiązek podatkowy od
    Rekompensaty na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy, tj. z chwilą jej otrzymania.

    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości dokumentowania Rekompensaty za pomocą
    dowodu wewnętrznego, o którym mowa w § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK, a tym
    samym braku obowiązku udokumentowania tego faktu fakturą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy oraz cyt. wyżej przepisów ustawy o rynku mocy i ustawy
    mrożącej wynika, że opłata mocowa pobierana jest od odbiorców końcowych będących
    odbiorcami indywidualnymi jak i od odbiorców końcowych innych niż indywidualni.
    Stawka opłaty mocowej jest publikowana w Informacji Prezesa URE. Jednakże na mocy
    przepisów ustawy mrożącej, w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025
    r., w odniesieniu do odbiorców końcowych będących odbiorcami indywidualnymi,
    określono, że stawka tej opłaty wynosi 0 zł na miesiąc.
    Oznacza to, że są Państwo zobligowani do przestrzegania ustalonych stawek opłaty
    mocowej, a więc do uwzględniania - przy wystawianiu faktur - stawki opłaty mocowej dla
    odbiorców indywidualnych wynikającej z ustawy mrożącej, natomiast dla odbiorców
    innych niż indywidualnych stawki wynikającej z Informacji Prezesa URE Nr 56/2024.
    Natomiast środki finansowe wypłacane w ramach Rekompensaty są uznawane za środki
    zgromadzone w tytułu tej opłaty mocowej.
    Opodatkowanie otrzymanej przez Państwa Rekompensaty wynika z treści ww. przepisu
    art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest wszystko, co
    stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika. Wypłacana za dany miesiąc Rekompensata w wysokości (...) zł
    powiększona o podatek od towarów i usług ma w świetle ustawy mrożącej, charakter
    zbiorczy i jest wypłacana w jednej kwocie bezpośrednio przez Ministra ds. energii. Jak
    wyżej wskazano środki finansowe wypłacane w ramach Rekompensaty są uznawane za
    środki z tytułu opłaty mocowej. Zatem Rekompensata ma na celu skompensowanie
    Państwu braku wpływu opłaty mocowej od klientów indywidualnych, jaka powinna być
    uiszczona na Państwa rzecz, w związku z tym, że nie pobiera się tej opłaty od odbiorców
    końcowych indywidualnych. Rekompensata również ma związek z ceną, jest to stawka
    opłaty mocowej dla odbiorców indywidualnych, która w okresie styczeń-czerwiec 2025 r.
    została ustalona w wysokości 0 zł, zamiast w wysokości wynikającej z Informacji Prezesa
    URE.
    Z przepisów ustawy o VAT wynika, że czynności podlegające opodatkowaniu wykonywane
    na rzecz innych podatników powinny być co do zasady dokumentowane fakturami,
    odzwierciedlającymi rzeczywiste zdarzenie gospodarcze pod względem podmiotowym i
    przedmiotowym. Jednakże w pewnych przypadkach czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT mogą być dla celów VAT udokumentowane innego
    rodzaju dokumentami, np. dowodami wewnętrznymi.
    Jak wskazano wyżej, są Państwo zobligowani do przestrzegania przepisów ustalonych
    stawek opłaty mocowej, a więc do uwzględniania - przy wystawianiu faktur - stawki opłaty
    mocowej dla odbiorców indywidualnych wynikającej z ustawy mrożącej, natomiast dla
    odbiorców innych niż indywidualnych stawki wynikającej z Informacji Prezesa URE Nr 56
    /2024.
    Biorąc zatem pod uwagę określony przepisami prawa sposób określenia stawek opłaty
    mocowej a także specyficzną konstrukcję Rekompensaty dopuszczalne jest, w tym
    konkretnym przypadku, udokumentowanie otrzymania tej Rekompensaty dowodem
    wewnętrznym, a jednocześnie nie ma obowiązku udokumentowania jej fakturą.
    Tym samym, są/będą Państwo uprawnieni do udokumentowania Rekompensaty za
    pomocą dowodu wewnętrznego, o którym mowa w § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia JPK.
    Dowód ten dokumentuje/będzie dokumentował kwotę Rekompensaty wypłacaną za dany

    miesiąc w wysokości wynikającej z ustawy mrożącej, tj. (...) zł powiększonej o podatek VAT i
    może być korygowany w oparciu o ostateczną wysokość Rekompensaty za dany miesiąc.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem prawidłowe.
    Odstępuję od udzielenia odpowiedzi na pytania nr 2 i 3, ponieważ oczekiwali Państwo
    odpowiedzi na nie tylko w przypadku uznania za nieprawidłowe Państwa stanowiska w
    zakresie pytania nr 1, co nie nastąpiło.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji nr 0114-KDIP4-
    1.4012.173.2025.2.RMA z 10 lipca 2025 r.
    W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14e § 1a pkt 1
    Ordynacji podatkowej.
    Zgodnie z art. 14e § 1a pkt 1 Ordynacji podatkowej:
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić interpretację
    indywidualną w wyniku uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art.
    54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z 2020 r. poz. 2299 i 2320 oraz z 2021 r. poz.
    54 i 159).
    W myśl art. 54 § 3 PPSA:
    Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania
    zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie
    trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając
    skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając
    skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe
    prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym
    naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.