Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.697.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Skutki podatkowe w związku ze sprzedażą działek
zabudowanych i niezabudowanych.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
grunty-grunt zabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych w związku ze sprzedażą działek
    zabudowanych i niezabudowanych. Uzupełnił go Pan pismem nadanym 8 października
    2025 r. (wpływ 10 października 2025 r.) oraz pismem wysłanym 14 października (wpływ 14
    października 2025 r.) oraz dokonaniem opłaty w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada udział 3/32 w nieruchomości zabudowanej położnej w (...), gmina
    (...), działka gruntu numer 1 o powierzchni 0,0629 ha, dla której Sąd Rejonowy w (...)
    prowadzi księgę wieczystą numer (...), nieruchomości zabudowanej położnej w (...), gmina
    (...), działki gruntu numer 2 i 3 o łącznej powierzchni 0,8166 ha, dla której Sąd Rejonowy w
    (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...), nieruchomości zabudowanej położnej w (...),
    gmina (...), działka gruntu numer 4 o powierzchni 0,2989 ha, dla której Sąd Rejonowy w (...)
    prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Wnioskodawca nabył udział na podstawie dziedziczenia sporządzonego 10 grudnia 2020 r.
    przez notariusza w (...) za rep. (...). Nieruchomość nie została nabyta od Skarbu Państwa
    ani gminy.
    Nieruchomość przedmiotowa posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana i jej skład wchodzi: zgodnie z wypisem z
    rejestru gruntów działka ewidencyjna numer 2 jest zabudowana częścią
    jednokondygnacyjnego budynku niemieszkalnego o powierzchni zabudowy 57 m²
    (identyfikator budynku: (...)), jednokondygnacyjnym budynkiem niemieszkalnym o
    powierzchni zabudowy 145,00 m² (identyfikator budynku: (...)), działka numer 3
    zabudowana jest częścią jednokondygnacyjnego budynku niemieszkalnego o powierzchni
    zabudowy 57 m² (identyfikator budynku: (...)), natomiast działki numer 1 i 4 są
    niezabudowane.
    Sprzedający nie prowadzą aktualnie i nie prowadzili w okresie 5 lat działalności
    gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości a przedmiot umowy nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.
    W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę (...) działki ewidencyjne numer 2 o
    obszarze 0,5366 ha, 3 o obszarze 0,2800 ha, 1 o obszarze 0,0629 ha, 4, o obszarze 0,2989
    ha, położone są w województwie (...), powiecie (...), jednostce ewidencyjnej (...), obrębie
    (...), (...) i oznaczone są działka numer 2 jako grunty orne (RIVb, RV) i grunty rolne
    zabudowane (Br - RV), działka numer 3 jako grunty orne (RIVb, RV), działka numer 1 jako
    grunty rolne zabudowane (Br-RV), działka numer 4 jako grunty orne (RIVb i RV).
    Działki nie są położone na obszarze zdegradowanym, nie są objęte planem rewitalizacji,
    specjalną strefą rewitalizacji oraz nie są położone w specjalnej strefie ekonomicznej i nie
    są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu oraz nie została wydana decyzja, o której
    mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach.

    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami zamierza sprzedać spółce:
        z działki 2 powstanie stanowiąca przedmiot niniejszej umowy, zabudowana działka
        gruntu o powierzchni około 0,0594 ha,
        planowany jest podział działki ewidencyjnej numer 3, w wyniku którego powstanie
        stanowiąca przedmiot niniejszej umowy, niezabudowana działka gruntu o
        powierzchni około 0,0645 ha,
        planowany jest podział działki ewidencyjnej numer 4, w wyniku którego powstanie
        stanowiąca przedmiot niniejszej umowy, niezabudowana działka gruntu o
        powierzchni około 0,0692 ha,
        przedmiot umowy stanowi działka gruntu o numerze 1 (cała działka), oraz działki
        gruntu, które powstaną w wyniku podziału geodezyjnego.
    Co ważne Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami oddali w dzierżawę przedmiotowe
    działki - spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą ((...) zawarta 27
    grudnia 2024 r. na czas nieoznaczony).
    Dzierżawca w zamian zobowiązał się płacić Wydzierżawiającym określony umową czynsz
    dzierżawny niedokumentowany fakturami. Ponadto kupujący podejmie szereg działań
    związanych z nieruchomością, co zostanie opisane poniżej.
    Kupująca spółka planuje na ww. nieruchomości wybudować obiekt handlowy o
    powierzchni zabudowy min. (...) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...)
    miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z 27 grudnia 2024 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce.
    To jest spółka zobowiązuje się do :
      1) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości, obiektami zgodnie z
        planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
        usługowym o powierzchni zabudowy (...) m² w tym salą sprzedaży o powierzchni (...)
        m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc parkingowych,
      2) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę,
        z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości,
        obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi kupującego, w tym
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo- usługowym o powierzchni zabudowy
        (...) m² w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m² wraz z miejscami parkingowymi
        w ilości minimum (...) miejsc parkingowych,
      3) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
        koncepcji Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu
        ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości,
      4) Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmujących zgodę na dokonanie przez
        kupującą spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych,
      5) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
        kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
        drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę odpowiednich
        nasadzeń zamiennych,

      6) Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji,
      7) Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych,
      8) Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
      9) Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    10) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę
      budynku posadowionego na przedmiotowej nieruchomości,
    11) Uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym
      obiekcie handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać spółce prawo współwłasności w udziale 3/32
    części działki gruntu.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
      1) W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
        nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
      2) W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie
        podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach
        masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie,
        radiu.
      3) Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
        działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
      4) Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest zabudowana.
      5) Wnioskodawca obecnie dzierżawi przedmiotowe działki spółce, która planuje ją
        zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
      6) Kupująca spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
      7) Na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o warunkach zabudowy.
      8) Nabycie nastąpiło ponad 2 lata temu i nie było udokumentowane fakturą, nie został
        odliczony podatek VAT.
      9) Nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem
        VAT.
    10) Nieruchomość była wykorzystywana do celów prywatnych.
    11) Nieruchomość nie była modernizowana.
    12) Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT.
    13) Dzierżawa działek nie była opodatkowana podatkiem VAT.
    14) Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym.
    15) Działki służyły celom prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe
      oraz przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych

    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych, z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Jednocześnie oświadczają, iż wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku art. 3 ust.
    11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane (t. j. Dz.U. z 2023r. poz. 682 ze zm.),
    w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    oraz udostępniają Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy
    celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Nadto Sprzedający oświadczają, iż wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego
    własnym kosztem i staraniem na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy
    tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupujący oświadcza, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na
    nieruchomości urządzenia. Wszystkie te koszty ponosić będzie strona Kupująca.
    Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością. Wniosek dla współwłaścicieli zostanie złożony w tym samym dniu, co
    przedmiotowy wniosek. Czyli wszyscy właściciele złożą wniosek o interpretacje podatkową
    dla tej działki.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Działki służyły celom prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz
    przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym. Nie służyły w
    działalności gospodarczej. Nie są to czynności opodatkowane podatkiem VAT (art. 5
    ustawy o VAT nie podlegają pod opodatkowanie). Była też dzierżawa zwolniona z art. 113
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Nie zawierano innych umów udostępniania działek osobom trzecim.
    Pojęcie „pierwszego zasiedlenia” zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 14 ustawy VAT. Zgodnie
    z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania
    budynków, budowli lub ich części pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, albo
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne tych obiektów, po ich:
      a) wybudowaniu, lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Budynki zostały nabyte nie wybudowane – nastąpiło to ponad 2 lata temu tj. w 2020 roku.
    Stan jest tożsamy dla każdego budynku. Ww. budynki były wykorzystywane do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenia które przekraczały 30% wartości
    początkowej danego budynku.
    Kupująca spółka zgłosiła się do Wnioskodawcy.
    Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości, z tytułu której był Pan
    podatnikiem podatku VAT.

    W celu uzyskania atrakcyjniejszej ceny pełnomocnik strony podejmie szereg działań.
    Pełnomocnik zgodnie z opisem uzyska szereg pozwoleń. Dzięki tym pozwoleniem cena
    działki będzie sprzedana za określoną w umowie przedwstępnej. Cena ta jest znacznie
    wyższa od ceny rynkowej. W przypadku braku uzyskania stosownych pozwoleń nie dojdzie
    do transakcji. Czyli działania pełnomocnika są korzystne dla kupującego ponieważ dzięki
    nim może dojść do transakcji a cena transakcji jest znacznie atrakcyjniejsza.
    Pytania
      1. Czy sprzedaż udziału 3/32 w prawie współwłasności zabudowanej działki gruntu,
        wydzielonej z działki nr 2 o powierzchni 0,0594 ha, korzysta ze zwolnienia z VAT na
        podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
      2. Czy sprzedaż niezabudowanej działki, wydzielonej z działki nr 3 o powierzchni 0,0645
        ha, a także sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości nr 4 o powierzchni 0,0692
        ha oraz całej działki nr 1 o powierzchni 0,0629 ha, podlega opodatkowaniu VAT bez
        zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki
    niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy
    podatku od towarów i usług.
    Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa
    towarów.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
        dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres krótszy niż 2
        lata.
    Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży jest zabudowana.
    Od czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawca nie ponosił nakładów remontowych
    ani nie przeprowadzał zmian w celu podniesienia jej standardów budowlanych do
    zasiedlenia.
    W odniesieniu do budynku posadowionego na działce wydzielonej z działki nr 2 o
    powierzchni 0,0594 ha doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego
    zasiedlenia do chwili sprzedaży minął już okres co najmniej dwóch lat.
    Tym samym, została spełniona definicja pierwszego zasiedlenia. Ponadto w odniesieniu do
    przedmiotowego budynku nie były przeprowadzane prace, które stanowiłyby ulepszenia, o
    których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynku, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy
    czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w Pana ocenie dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym działki będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy
    VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
    10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym
    przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu. Zatem sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę dotycząca gruntu, na
    którym znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła korzystać ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynku.
    Podsumowując zdaniem Wnioskodawcy w tym przypadku może On korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania działki wydzielonej z działki nr 2 o powierzchni 0,0594 ha z
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka korzysta ze zwolnienia nie będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT.
    W przypadku bowiem sprzedaży nie opodatkowanej nie ma konieczności wystawiania
    faktury VAT. W tym miejscu jednak należy podkreślić, iż zwolnienie ma charakter
    fakultatywny, gdy podatnik nie będzie chciał skorzystać ze zwolnienia będzie obowiązany
    wystawić fakturę na podstawie art. 106b ustawy o VAT.
    AD 2
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 3 o
    powierzchni 0,0645 ha, a także sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości o
    powierzchni 0,0692 ha oraz całej działki nr 1 o powierzchni 0,0629 ha jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze
    współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny).Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące

    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik, tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania
    danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie -
    czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną. Może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.

    Przy czym, na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług. Wnioskodawca przypomina, że na działce wydzielonej z działki nr 3 o powierzchni
    0,0645 ha, a także sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości o powierzchni 0,0692 ha
    oraz całej działki nr 1 o powierzchni 0,0629 ha od momentu nabycia do momentu zbycia
    nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Jak to wskazano w opisie powyżej działki wydzielonej
    z działki nr 3 o powierzchni 0,0645 ha, a także sprzedaż działki wydzielonej z
    nieruchomości o powierzchni 0,0692 ha oraz całej działki nr 1 o powierzchni 0,0629 ha
    oznaczone są w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako grunty rolne
    zabudowane (Br-RV). Tym samym z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są
    to tereny inne niż te, które ustawodawca wymienia w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia kupującemu pełnomocnictwa z prawem
    do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z
    parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    wydzielonej z działki nr 3 o powierzchni 0,0645 ha, a także sprzedaż działki wydzielonej z
    nieruchomości o powierzchni 0,0692 ha oraz całej działki nr 1 o powierzchni 0,0629 ha
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru. Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się
    na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy

    pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że
    przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma
    być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie wydzielonej z działki nr 3 o
    powierzchni 0,0645 ha, a także sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości o
    powierzchni 0,0692 ha oraz całej działki nr 1 o powierzchni 0,0629 ha warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał On czynności, które zazwyczaj dokonuje
    profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy.
    Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w
    związku ze sprzedażą działki wydzielonej z działki nr 3 o powierzchni 0,0645 ha, a także
    sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości o powierzchni 0,0692 ha oraz całej działki nr
    1 o powierzchni 0,0629 ha Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów
    innych niż tereny budowlane zdaniem Wnioskodawczyni nie znajdzie ono tutaj
    zastosowania.
    Wnioskodawczyni uważa bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą
    taki charakter, a także zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania
    przestrzennego nie są to tereny wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań
    własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu,
    rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;

        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w
    przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa
    administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działki będą objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działki będą stanowiły teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki wydzielonej z działki nr 3 o
    powierzchni 0,0645 ha, a także sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości o
    powierzchni 0,0692 ha oraz całej działki nr 1 o powierzchni 0,0629 ha stanowiących teren
    budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działki nie korzystają ze zwolnienia Wnioskodawca
    będzie musiał ich sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym ich nabycie w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT taką
    transakcję Wnioskodawca musi udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom.
    Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych
    specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.

    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób

    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do

    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przez Pana udziału 3/32 w prawie
    współwłasności zabudowanej działki gruntu, wydzielonej z działki nr 2 oraz
    niezabudowanych działek, wydzielonych z działki nr 3 o powierzchni 0,0645 ha, a także
    sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości nr 4 o powierzchni 0,0692 ha i sprzedaż całej
    działki nr 1 istotne jest, czy w celu dokonania dostawy ww. działek podjął Pan aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan udział 3/32 w nieruchomości. Nieruchomość tę
    stanowią zarówno działki zabudowane jak i niezabudowane.
    Wnioskodawca nabył udział na podstawie dziedziczenia sporządzonego 10 grudnia 2020 r.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami zamierza sprzedać spółce:
        z działki 2 powstanie stanowiąca przedmiot niniejszej umowy, zabudowana działka
        gruntu o powierzchni około 0,0594 ha,

        planowany jest podział działki ewidencyjnej numer 3, w wyniku którego powstanie
        stanowiąca przedmiot niniejszej umowy, niezabudowana działka gruntu o
        powierzchni około 0,0645 ha,
        planowany jest podział działki ewidencyjnej numer 4, w wyniku którego powstanie
        stanowiąca przedmiot niniejszej umowy, niezabudowana działka gruntu o
        powierzchni około 0,0692 ha,
        przedmiot umowy stanowi działka gruntu o numerze 1 (cała działka), oraz działki
        gruntu, które powstaną w wyniku podziału geodezyjnego.
    Nie jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W
    stosunku do tych działek nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu ich
    uatrakcyjnienia.
    W stosunku do ww. nieruchomości nigdy samodzielnie nie podejmował Pan żadnych
    działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
    szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działki służyły celom prywatnym, w
    szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz przestrzeń do składowania
    przedmiotów o charakterze osobistym. Nie służyły w działalności gospodarczej. Nie są to
    czynności opodatkowane podatkiem VAT.
    Obecnie dzierżawi Pan działki Spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww.
    pozwoleń.
    Działki o których mowa we wniosku przed podpisaniem umowy przedwstępnej nie były
    przedmiotem odpłatnej umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym
    charakterze. Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości, a Kupująca Spółka
    sama zgłosiła się do Pana z ofertą kupna.
    Zamierza Pan sprzedać ww. działki Spółce, w tym celu zawarł Pan ze Spółką umowę
    przedwstępną i udzielił Spółce pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień; dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wyraził Pan wraz ze współwłaścicielami również zgodę na dysponowanie przez
    Kupującego nieruchomością na cele budowlane w zakresie wystąpienia z wnioskiem o
    pozwoleniu na budowę, uzyskania zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującej Spółce
    nieruchomość będąca przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań
    gruntu.
    Na tle powyższego opisu sprawy Pana wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy
    sprzedaż udziału 3/32 w prawie współwłasności zabudowanej działki gruntu, wydzielonej z
    działki nr 2 o powierzchni 0,0594 ha, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, oraz czy sprzedaż niezabudowanej działki, wydzielonej z działki
    nr 3 o powierzchni 0,0645 ha, a także sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości nr 4 o
    powierzchni 0,0692 ha oraz całej działki nr 1 o powierzchni 0,0629 ha, podlega
    opodatkowaniu VAT bez zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT.

    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży przez Pana ww. działek, i tym
    samym do udzielenia kupującej spółce pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych w Pana imieniu w zakresie uzyskania wszelkich
    niezbędnych decyzji i pozwoleń, na budowę obiektu handlowo-usługowego wraz z
    parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie decyzji i
    pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Czynności te
    nastąpiły chronologicznie po sobie jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy
    sprzedaży.
    Udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy umożliwiające podjęcie czynności
    mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującej Spółki (pozwolenia,
    przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić
    czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym
    dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że nabywca (Kupująca Spółka) sam się zgłosił.
    Pan jako właściciel gruntu nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do
    jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w
    sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.),
    jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w celu,
    pozyskania kupującego, i uczynić oferowany grunt atrakcyjniejszym dla potencjalnego
    nabywcy, po to by podnieść jego cenę.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że ww. działki zostały udostępnione na rzecz Kupującej Spółki na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umowę sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej Spółce
    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy jednego, tego samego
    przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że podjęte przez kupującą spółkę działania nie prowadzą do
    podwyższenia atrakcyjności działek lecz przyszły nabywca wykonuje te czynności we
    własnym interesie, w celu przystosowania działek do zrealizowania własnych potrzeb.
    Pomimo że, cena sprzedaży jest znacznie wyższa od cen rynkowych, to została ona
    ustalona miedzy stronami przed podjęciem ww. działań przez Spółkę Kupującą.
    Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa Kupującej Spółce do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do Jej potrzeb i dzierżawa gruntu na
    Jej rzecz przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie
    Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana udziałów w działkach nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że ta sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziałów w całej działce nr 1 o powierzchni 0,0629 ha oraz
    zabudowanej działki gruntu, wydzielonej z działki nr 2 o powierzchni 0,0594 ha, oraz
    działki wydzielonej z działki nr 3 o powierzchni 0,0645 ha, a także sprzedaż działki
    wydzielonej z nieruchomości nr 4 o powierzchni 0,0692 ha będzie Pan korzystać z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność

    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Tym samym, nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Pana udziałów w ww. działkach nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie
    znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia dla ww. czynności
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 10 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA: z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21; z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21; z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21; z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21; z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20; z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.