Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.879.2024.2.KOM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie internetu i prądu oraz od wydatków za najem mieszkania wykorzystywanych zarówno na cele prywatne, jak i do działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa działalność gospodarcza; mieszkanie; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie
    internetu i prądu oraz od wydatków za najem mieszkania wykorzystywanych zarówno na
    cele prywatne, jak i do działalności gospodarczej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 stycznia 2025 r. (wpływ 21
    stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W mieszkaniu wynajętym na cele mieszkalne będzie Pan prowadził jednoosobową
    działalność gospodarczą. Nie przeznacza Pan części mieszkania na cele działalności
    gospodarczej. Czynności związane z działalnością będzie Pan prowadził na komputerze. W
    swojej działalności świadczy Pan usługi programistyczne dla klientów, z którymi
    komunikuje się Pan za pomocą komunikatorów internetowych. Adres mieszkania będzie
    umieszczony w CEIDG.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na wezwanie wskazał Pan:
    1. Czy już Pan zarejestrował swoją jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie
      usług programistycznych w CEiDG (z jaką datą) i czy jest/będzie to działalność
      opodatkowana podatkiem VAT lub korzystająca ze zwolnienia od podatku VAT lub
      niepodlegająca temu podatkowi?
      Odpowiedź: Działalność jest już zarejestrowana w CEIDG z datą (...) listopada 2024 r. i
      podlega podatkowi VAT.
    2. Czy w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan/będzie
      zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT (kiedy dokonała Pan/planuje
      dokonać ewentualnej rejestracji jako podatnik VAT czynny – proszę wskazać datę)?

      Odpowiedź: W zakresie działalności jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
    3. Czy otrzymał Pan/otrzymuje faktury od dostawców energii elektrycznej i internetu, a
      jeśli tak, to kto widnieje na nich jako nabywca – Pan jako osoba fizyczna
      nieprowadząca działalności gospodarczej (faktura bez NIP), czy Pan jako firma (faktura
      z danymi i z numerem NIP jednoosobowej działalności gospodarczej)?
      Odpowiedź: Otrzymuje Pan faktury od dostawcy energii, ale wystawiane są one na
      właściciela mieszkania. Pan będzie otrzymywał faktury za internet i wystawiane będą
      one na firmę.
    4. Czy najem mieszkania jest dokumentowany przez wynajmującego fakturami z
      wykazaną kwotą podatku VAT, a jeśli tak, to kto widnieje na nich jako najemca – Pan
      jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (faktura bez NIP), czy
      Pan jako firma (faktura z danymi i z numerem NIP jednoosobowej działalności
      gospodarczej)?
      Odpowiedź: Najem nie jest dokumentowany przez wynajmującego fakturami z
      wykazaną kwotą VAT.
    5. Czy w momencie otrzymania ewentualnych faktur za najem, prąd i internet będzie Pan
      podatnikiem podatku VAT niekorzystającym ze zwolnienia od podatku VAT?
      Odpowiedź: W momencie otrzymania faktur będę podatnikiem niekorzystającym ze
      zwolnienia od podatku VAT.
    6. Czy w wynajmowanym mieszkaniu przyjmuje/będzie Pan przyjmował potencjalnych
      klientów zainteresowanych Pana usługami?
      Odpowiedź: W mieszkaniu nie będzie Pan przyjmował potencjalnych klientów
      zainteresowanych Pana usługami.
    7. W jakich sytuacjach i w jakim zakresie mieszkanie jest/będzie przez Pana
      wykorzystywane na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą/cele
      prywatne (osobiste)?
      Odpowiedź: Mieszkanie będzie wykorzystywane na cele mieszkalne przez 2/3 doby.
    8. Czy jest Pan w stanie obiektywnie określić, w jakim zakresie nabyty prąd, internet oraz
      wynajęte mieszkanie są/będą wykorzystywane do celów prowadzonej działalności
      gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT – jak będzie Pan to wyliczał i na
      podstawie jakich kryteriów będzie Pan przyporządkowywał poniesione koszty
      zużytego prądu, internetu czy koszty najmu mieszkania do działalności gospodarczej?
      Odpowiedź: Jest Pan w stanie określić w jakim zakresie nabyty prąd oraz internet będą
      wykorzystywane do celów prowadzenia działalności.
      Internet będzie wykorzystywany tylko do celów związanych z prowadzeniem
      działalności gospodarczej, więc będzie Pan wliczał 100% do kosztów.
      Koszty prądu będzie Pan wyliczał przy użyciu miernika zużycia energii, który będzie
      mierzył zużycie prądu przez komputer, który będzie Pan wykorzystywał do celów
      związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a następnie będzie Pan wylicz
      ał koszt wykorzystując formułę: (zużycie prądu wskazane przez miernik w okresie
      rozliczeniowym) / (zużycie prądu w okresie rozliczeniowym) * (wysokość opłat na
      fakturze).
      Kosztów najmu mieszkania nie będzie Pan wliczał w koszty.
    9. Czy w celu prowadzenia działalności gospodarczej wyznaczy Pan w mieszkaniu np.
      odrębny pokój, w którym ta działalność będzie prowadzona?
      Odpowiedź: Nie wyznacza Pan odrębnego pokoju w mieszkaniu na cele prowadzenia
      działalności gospodarczej.

    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca może odliczyć podatek VAT od rachunków za prąd oraz czynsz
      administracyjny proporcjonalnie do czasu przeznaczonego na prowadzenie
      działalności?
    2. Czy Wnioskodawca może odliczyć cały podatek VAT od internetu, który będzie
      wykorzystywany tylko w działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Uważa Pan, że powinna być możliwość proporcjonalnego odliczenia podatku VAT od
      rachunku za prąd oraz czynsz administracyjny proporcjonalnie do czasu
      przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86 ust. 2c
      pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług), ponieważ prowadząc działalność
      generuje zużycie prądu oraz przedmiotów ujętych w czynsz administracyjny.
    2. Uważa Pan, że przysługuje Panu odliczenie pełnego podatku VAT, ponieważ internet
      będzie używany tylko w celach związanych z działalnością gospodarczą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
        prawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
        dokumentujących nabycie internetu wykorzystywanego wyłącznie do działalności
        gospodarczej prowadzonej w mieszkaniu,
        nieprawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
        dokumentujących nabycie prądu wykorzystywanego zarówno na cele prywatne, jak
        i do działalności gospodarczej prowadzonej w mieszkaniu,
        nieprawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
        wydatków za najem mieszkania wykorzystywanego zarówno na cele prywatne, jak i
        do działalności gospodarczej.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a. nabycia towarów i usług,
      b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi

    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie zobowiązuje w żaden sposób podatnika,
    któremu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego do jego odliczenia. Jest to
    elementarne prawo podatnika i od niego samego zależy, czy z niego skorzysta, czy też nie.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego
    czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:

      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług
    generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje
    zawarte w art. 90 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ww. ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        w wynajętym na cele mieszkalne mieszkaniu zarejestrował Pan w CEiDG z dniem (...)
        listopada 2024 r. swoją jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług
        programistycznych, która podlega podatkowi VAT,
        w zakresie tej działalności jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT
        niekorzystający ze zwolnienia od podatku VAT,
        mieszkanie będzie wykorzystywane przez Pana na cele mieszkalne przez 2/3 doby,
        nie przeznacza Pan części mieszkania (np. odrębnego pokoju) na cele działalności
        gospodarczej,

        w mieszkaniu nie będzie Pan przyjmował potencjalnych klientów zainteresowanych
        Pana usługami, czynności związane z działalnością będzie Pan prowadził na
        komputerze, w swojej działalności świadczy Pan usługi programistyczne dla
        klientów, z którymi komunikuje się Pan za pomocą komunikatorów internetowych.
    W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z faktur dokumentującej nabycie prądu i internetu zużywanego na
    cele prywatne i na cele działalności gospodarczej oraz od wydatków za najem mieszkania.
    Aby podatnik mógł dokonać chociażby częściowego odliczenia podatku VAT powinien
    posiadać fakturę zakupu, z której jasno będzie wynikało, że to właśnie on jest nabywcą
    towaru lub usługi. W przypadku gdy podatnik prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą na fakturze powinno znaleźć się jego imię i nazwisko, adres oraz numer NIP.
    Ponadto dokument powinien zawierać wszystkie niezbędne dane wymagane ustawą,
    które zostały określone w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z treścią art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE”:
      W celu skorzystania z prawa do odliczenia, podatnik musi spełnić następujące
      warunki: w celu dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 168 lit. a), w odniesieniu
      do dostaw towarów i świadczenia usług, musi posiadać faktury sporządzone zgodnie
      z tytułem XI rozdział 3 sekcje 3-6.
    Zatem, na gruncie podatku od towarów i usług istotne jest posiadanie faktur
    dokumentujących nabycie towarów i usług. Faktury te są bowiem dokumentami
    źródłowymi potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze, na podstawie których
    podatnik podatku VAT odlicza podatek naliczony.
    Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że obowiązujące przepisy prawa nie dopuszczają
    możliwości zastąpienia faktury innym dokumentem. Krajowe przepisy ustawy o VAT nie
    wskazują bowiem na inny dokument, który mógłby pełnić rolę faktury.
    Trzeba również mieć na uwadze, że faktura dokumentująca dokonanie dostawy towarów
    /świadczenia usług pełni funkcję kontrolną (umożliwia bowiem administracji podatkowej
    realizację czynności kontrolnych i weryfikację poprawności zadeklarowanej przez
    podatnika sprzedaży), ale z perspektywy podatnika najistotniejszą funkcją faktury jest
    zapewnienie neutralności opodatkowania poprzez umożliwienie odliczenia podatku
    naliczonego na poprzednim etapie obrotu od podatku należnego. Faktura jest niejako
    „nośnikiem” podatku naliczonego, w związku z czym zasadniczo realizacja prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie może obyć się bez faktury. Wynika to wprost z treści
    cyt. wyżej art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy.
    W konsekwencji podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego w oparciu o
    posiadane faktury. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związane
    jest z otrzymaniem przez podatnika faktury, w której określana jest kwota podatku
    naliczonego. Podatnik jest zobowiązany posiadać fakturę jako warunek niezbędny do
    realizacji przysługującego prawa do odliczenia podatku naliczonego. O ile bowiem prawo
    to powstaje w związku z dokonaniem określonych czynności wywołujących skutek w
    zakresie podatku od towarów i usług, to realizacja tego prawa następuje tylko w wyniku
    dysponowania przez podatnika fakturą potwierdzającą zakup przez niego towarów lub
    usług.
    Na uwarunkowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego od posiadania faktury
    wskazuje w orzeczeniach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 14 lipca
    1988 r. w sprawach połączonych C-123/87 i C-330/87 TSUE stwierdził, że aby być
    uprawnionym do odliczenia podatku od wartości dodanej podatnik musi posiadać fakturę
    sporządzoną zgodnie z art. 22(3) VI Dyrektywy. Zgodnie z tym przepisem faktura musi

    wyraźnie określać kwotę bez VAT oraz odpowiadający jej podatek VAT w podziale na
    poszczególne stawki, a także wszelkie zwolnienia, zaś Państwa Członkowskie ustalą
    kryteria ustalenia, czy dany dokument stanowi fakturę. Podobnie w wyroku z 13 grudnia
    1989 r. w sprawie C-342/87 Trybunał uznał, że w celu skorzystania z prawa do odliczeń
    podatnik musi posiadać fakturę. Wskazanie kwoty podatku od towarów i usług jest
    elementem faktury, od którego zależy skorzystanie z prawa do odliczenia.
    Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie
    faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym,
    przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w
    rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi
    podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego
    towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość
    odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Jak wskazano na wstępie, odliczyć można podatek naliczony, który jest związany z
    transakcjami opodatkowanymi podatnika. Odliczenie podatku naliczonego może być też
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z uwagi na treść cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do
    czynności opodatkowanych i czynności niegenerujących podatku należnego.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:
        faktury za prąd otrzymuje Pan od dostawcy energii, ale wystawiane są one na
        właściciela mieszkania (wynajmującego),
        będzie Pan otrzymywał faktury za internet i będą one wystawiane na dane Pana
        firmy (jednoosobowej działalności gospodarczej),
        internet będzie wykorzystywany tylko do celów związanych z prowadzeniem
        działalności gospodarczej, więc będzie Pan wliczał 100% do kosztów,
        koszty zużytego prądu będzie Pan wyliczał przy użyciu miernika zużycia energii,
        który będzie mierzył zużycie prądu przez komputer, który będzie Pan
        wykorzystywał do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a
        następnie będzie Pan wyliczał koszt wykorzystując formułę: (zużycie prądu
        wskazane przez miernik w okresie rozliczeniowym) / (zużycie prądu w okresie
        rozliczeniowym) * (wysokość opłat na fakturze),
        najem nie będzie dokumentowany przez wynajmującego fakturami z wykazaną
        kwotą podatku VAT,
        kosztów najmu mieszkania nie będzie Pan wliczał w koszty.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do
    wniosku, że z tytułu nabycia prądu oraz usługi najmu mieszkania wykorzystywanych
    zarówno na cele prywatne, jak i w prowadzonej działalności należy stwierdzić, że nie
    będzie Panu w ogóle przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, bowiem jak

    sam Pan wskazał, najem mieszkania nie jest dokumentowany przez wynajmującego
    fakturami, natomiast na fakturach dokumentujących nabycie prądu, które Pan otrzymuje
    od dostawcy energii jako nabywca widnieje właściciel mieszkania (wynajmujący) a nie Pan.
    Zatem, pomimo planowanych rzeczywistych operacji gospodarczych - nabyć towarów i
    usług, czyli zakupu energii elektrycznej i usługi najmu, które będą przez Pana
    wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych, jak i niezwiązanych z
    działalnością nie zostanie spełniony jeden z wymogów umożliwiających odliczenie
    podatku naliczonego. Nie będzie Pan bowiem w posiadaniu faktur, które dokumentują
    wykonanie na Pana rzecz przez dostawcę dostawy energii i wynajmującego usług najmu.
    Dokumenty, tj. faktury za prąd z danymi wynajmującego jako nabywcy energii, nie
    uprawniają Pana do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu.
    Tym samym pomimo tego, że jest Pan podatnikiem podatku VAT i prowadzi Pan
    opodatkowaną tym podatkiem działalność gospodarczą, to z okoliczności sprawy wynika,
    że nie będzie Pan w posiadaniu faktur zakupu, z których jasno będzie wynikało, że to
    właśnie Pan jest nabywcą energii elektrycznej i usługi najmu. Jak wyżej wskazałem, faktura
    stanowi dla nabywcy towaru i usługi podstawę do odliczenia podatku naliczonego,
    zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, ponieważ podatkiem naliczonym jest kwota
    podatku wynikająca z tej faktury.
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za nieprawidłowe.
    Z okoliczności sprawy wynika natomiast, że będzie Panu przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup internetu. Prawo to
    przysługuje ponieważ jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług niekorzystającym ze zwolnienia od podatku VAT i będzie Pan w
    posiadaniu faktur wystawionych na Pana firmę potwierdzających nabycie internetu.
    Ponadto, zgodnie z Pana wskazaniem, internet będzie wykorzystywany wyłącznie dla
    celów prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług programistycznych,
    opodatkowanej podatkiem VAT. Tym samym będzie Panu przysługiwało - w myśl art. 86
    ust. 1 ustawy - prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup
    internetu.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym przysługuje Panu pełne
    prawo do odliczenia całej kwoty podatku VAT, ponieważ internet będzie używany tylko w
    celach związanych z działalnością gospodarczą, uznaję za prawidłowe.
    Końcowo należy podkreślić, że to Wnioskodawca zobowiązany jest do wyodrębnienia
    takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać realizowanym w ramach
    działalności gospodarczej czynnościom opodatkowanym. W związku z tym, że ani przepisy
    ustawy, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu
    wyliczenia tych części można przyjąć różne rozwiązania. Warto nadmienić, że zastosowane
    przez Wnioskodawcę metody czy też sposoby, na podstawie których dokona on
    wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom
    faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego rozdziału wydatków dotyczących
    wykorzystania nabytych towarów i usług dla potrzeb działalności gospodarczej (tu
    programistycznej) i części wykorzystanej do celów prywatnych (mieszkalnych) spoczywa
    zawsze na podatniku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się

    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.