Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-800/08/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-25
Teza: Czy należy posiadać i przechowywać faktury, jakie koszty można wliczyć do wydatków związanych z rozbudową budynku mieszkalnego?
Słowa kluczowe: dokumentowanie-dokumentowanie wydatków; odsetki-odsetki od kredytu; ulga-ulga odsetkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura 25 kwietnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków na spłatę odsetek od kredytu przeznaczonego na finansowanie inwestycji mieszkaniowej - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2008r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków na spłatę odsetek od kredytu przeznaczonego na finansowanie inwestycji mieszkaniowej.

W związku z brakami formalnymi pismem z dnia 02 czerwca 2008r. Znak IBPB2/415-800/08/MM wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Uzupełnienia dokonano w dniu 13 czerwca 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2004r. wnioskodawca postanowił dokonać rozbudowy swojego domu jednorodzinnego. Starosta wydał decyzję z dnia 25 listopada 2004r. zezwalającą na rozpoczęcie inwestycji zgodnie z projektem budowlanym. Do robót budowlanych przystąpiono 05 kwietnia 2005r. (pierwszy wpis kierownika budowy do dziennika budowy).

W maju 2005r. uzyskany został kredyt hipoteczny w Banku na rozbudowę i zmianę sposobu użytkowania poddasza na cele mieszkaniowe w budynku jednorodzinnym oraz refinansowanie kosztów transakcji. Umowę kredytową podpisano 17 lipca 2005r., a kredyt w kwocie 86.896,56 zł został przelany na konto bakowe w dniu 19 maja 2005r. Prace budowlane były prowadzone od 05 kwietnia 2005r. do 15 września 2007r. W dniu 22 listopada 2007r. powiadomiono Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zakończeniu budowy – Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wniósł zastrzeżeń w określonym przepisami terminie, a tym samym wydał zgodę na zamieszkanie, a budowa została zakończona.

W rozliczeniu podatkowym PIT-37 za 2007r. wnioskodawca postanowił dokonać odliczenia z tytułu faktycznie poniesionych wydatków na spłatę odsetek od kredytu hipotecznego.

Wnioskodawca wystąpił do Banku z wnioskiem o wydanie stosownego zaświadczenia potwierdzającego faktycznie zapłacone odsetki od kredytu. Bank w zaświadczeniu z dnia 23 stycznia 2008r. stwierdził, że w 2005r. zapłacono 1.652,57 zł, w 2006r. – 2.952,44 zł, a w 2007r – 3.152,86 zł - co łącznie stanowi kwotę 7.757,87 zł.

Wnioskodawca postanowił ustalić jak zgodnie z przepisami dokonać odliczenia i zapoznał się z informacjami do PIT-37 i PIT-D. Dowiedział się, że należy wypełnić również oświadczenie PIT-2K. Szczególną uwagę zwrócił na informacje zawarte w części B1 broszury do załącznika PIT-D. Niejasność informacji jak i uwaga na końcu części B1 skłoniły wnioskodawcę do uzyskania dodatkowych informacji. Zasięgnął ich w urzędzie skarbowym, gdzie dowiedział się, że do ustalenia przelicznika procentowego przysługujących odsetek od kredytu hipotecznego są niezbędne faktury wystawione przez podatników podatku VAT. Wnioskodawca zasięgnął również informacji telefonicznej, która nie potwierdziła stanowiska urzędu.

Ponadto wnioskodawca zaznaczył, że w trakcie przebudowy werandy na przedsionek oddzielający nowo powstałe mieszkanie na piętrze od mieszkania na parterze, był zmuszony wymienić drzwi zewnętrzne, które w trakcie przebudowy i ich demontażu zostały uszkodzone i nie nadawały się by je ponownie zamontować. Drzwi te stanowią jedno wspólne wejście do domu.

Prace budowlane wykonywała na podstawie umowy firma budowlana, która nie była podatnikiem podatku VAT, a za wykonane prace wystawiła rachunki.

Część prac wykończeniowych jak gładzie gipsowe, malowanie pomieszczeń, montaż paneli sufitowych w łazience i kuchni, wykonywanie i montaż balustrady na klatce schodowej i tarasie wnioskodawca wykonywał systemem gospodarczym a wartość tych prac określa na około 6.000 zł. Faktury VAT wnioskodawca posiada na kwotę 56.824,53 zł, te które gromadził mając na uwadze możliwość częściowego zwrotu VAT. Faktury na towary, które posiadały VAT-7% lub nie znalazły się w wykazie na towary objęte częściowym zwrotem, zniszczył. W załączniku PIT-2K do zeznania podatkowego PIT-37 (które złożył w urzędzie skarbowym w dniu 02 kwietnia 2008r.) w poz. 34 wnioskodawca wpisał kwotę 66.515 zł, która jest sumą wydatków udokumentowanych fakturami VAT i rachunków wystawionych przez firmę budowlaną. Do wyliczenia współczynnika poniesionych wydatków przyjął kwotę z poz. 35. W urzędzie skarbowym otrzymał potwierdzenie, że właściwa jest kwota 66.515 zł i ona winna być podstawą wyliczenia współczynnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy wnioskodawca powinien posiadać i przechowywać faktury?
2.  Czy drzwi wejściowe do przedsionka całego domu można wliczyć do wydatków?
3.  Czy koszty własnej pracy zalicza się do wydatków?
4.  Jaką kwotę łączną wydatków należy przyjąć do wyliczenia współczynnika: czy z poz. 34, czy 35 oświadczenia PIT-2K?
5.  Czy rachunki wystawione przez firmę „F” zaliczyć do wydatków?
6.  Czy można po otrzymaniu interpretacji wnieść korektę do złożonego już zeznania PIT-37?

Zdaniem wnioskodawcy, odpowiadając kolejno na zadane pytania:

1.  do zbierania, posiadania i przechowywania wszystkich faktur nie obliguje podatnika żaden przepis ustawy wprowadzającej możliwość dokonania odliczenia z tytułu faktycznie poniesionych wydatków na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. W broszurze informacyjnej do załącznika PIT D (na pierwszej stronie w ramce) informuje się podatnika, że wydatki na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego ustala się na podstawie dowodu (zaświadczenia) wystawionego przez podmiot uprawniony (w przedmiotowej sprawie przez Bank). Wzmiankę o fakturach wnioskodawca znalazł w oświadczeniu PIT-2K, gdzie obliguje się podatnika do podania kwoty wydatków udokumentowanych fakturami VAT. Wnioskodawca myśli, ze wymóg ten ma służyć do celów statystycznych. O tym, że nie jest zobligowany do posiadania i przechowywania faktur jest przekonany na podstawie informacji uzyskanej w rozmowie telefonicznej.
2.  drzwi wejściowe może doliczyć do wydatków, gdyż będą służyły mieszkańcom nowego i starego mieszkania,
3.  wydatkiem będzie też koszt pracy własnej, bo gdyby to wykonywała firma wnioskodawca poniósłby określone koszty. W urzędzie skarbowym udzielono mu informacji, że towary czy narzędzia, którymi wykonywał prace nie mogą być zaliczone do wydatków np. folie ochronne, pace, elektrody do spawania itp.,
4.  do wyliczenia współczynnika należy przyjąć kwotę z poz. 34 bo jak wspomniał tego samego zdania jest urząd skarbowy,
5.  rachunki wystawione przez firmę budowlaną można uwzględnić, gdyż zapłacił za pracę i poniósł wydatki,
6.  można złożyć korektę aby zeznanie było właściwe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

W świetle art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie o podatku ryczałtowym w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed 1 stycznia 2007r., nie dłużej jednak niż do 31 grudnia 2027r.

Zgodnie treścią art. 26b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r. od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej m.in. z nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zagwarantowała zatem korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych osobom, którym bank udzielił kredytu w latach 2002-2006 na cel określony w art. 26b ust. 1 ww. ustawy przy równoczesnym spełnieniu wszystkich wymogów jakie stawia w art. 26b ww. ustawa.

Jednym z warunków jest posiadanie przez podatnika dokumentów, które potwierdzają spełnienie warunków uprawniających do przedmiotowej ulgi, a także określających wysokość i termin zapłaty odsetek.

Przepis 26b ust. 2 pkt 6 lit. a) ww. ustawy jednoznacznie stanowi, że odliczenie stosuje się, jeżeli odsetki, o których mowa zostały faktycznie zapłacone, a ich wysokość i termin zapłaty są udokumentowane dowodem wystawionym przez podmiot wymieniony w punkcie 2 (tj. podmiot uprawniony na podstawie przepisów prawa bankowego albo przepisów o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych do udzielania kredytów).

Ponadto przepis art. 26b ust. 2 pkt 5 ww. ustawy nakłada dodatkowo obowiązek, aby do zeznania, o którym mowa w art. 45 składanego za rok, w którym po raz pierwszy dokonuje się odliczenia, o którym mowa w ust. 1, podatnik dołączył oświadczenie, według określonego wzoru, o wysokości wszystkich poniesionych wydatków związanych z daną inwestycją, w tym o wysokości wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów i usług nie korzystających ze zwolnienia od tego podatku (tzn. PIT-2K).

Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż do podstawowych dokumentów na podstawie, których podatnik nabywa prawo do dokonania odliczenia należą: dowód potwierdzający kwotę zapłaconych odsetek oraz umowa kredytowa (pożyczkowa). Dowód ten musi być sporządzony przez podmiot udzielający kredytu (pożyczki) i określać, oprócz samych kwot spłaconych odsetek, również terminy dokonania wpłat. Oświadczenie PIT-2K ma jedynie charakter informacyjny, stanowi załącznik do zeznania podatkowego – załączany do zeznania w ściśle określonej przepisem sytuacji. Nie jest natomiast dokumentem stanowiącym podstawę do dokonania odliczenia od dochodu. W oświadczeniu tym w pozycji 34 należy wykazać łączną kwotę wszystkich poniesionych wydatków związanych z rozbudową budynku mieszkalnego, a w pozycji 35 wyłącznie kwotę wydatków, które zostały udokumentowane fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów i usług, niekorzystających ze zwolnienia od tego podatku.

Reasumując stanowisko wnioskodawcy odnośnie braku obowiązku posiadania wszystkich faktur związanych z inwestycją mającą na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych jest prawidłowe, gdyż dokumentem niezbędnym i wymaganym przez art. 26b ww. ustawy jest umowa kredytowa i dowód potwierdzający kwotę zapłaconych odsetek. Ustawa nie uzależnia natomiast prawa do odliczania odsetek od kredytu od posiadania lub nie faktur dokumentujących wydatki.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca wymienił drzwi zewnętrzne stanowiące jedno wspólne wejście do domu, które w trakcie przebudowy zostały uszkodzone i nie nadawały się by je ponownie zamontować. Wydatek ten jest więc ściśle związany z rozbudową budynku mieszkalnego i może być zaliczony do wydatków związanych z przedmiotową inwestycją.

Również rachunki wystawione przez firmę budowlaną „F” można zaliczyć do powyższych wydatków. Nie jest bowiem przeszkodą fakt, iż firma „F” nie jest podatnikiem podatku VAT, gdyż zgodnie z powyższym w oświadczeniu PIT-2K w pozycji 34 należy wykazać łączną kwotę wszystkich poniesionych wydatków.

Wydatku natomiast wnioskodawca nie poniósł świadcząc pracę własną. Wykonując pracę samodzielnie nie wydatkował żadnych pieniędzy i jak słusznie sam zauważa tylko wówczas poniósłby określone koszty, gdyby prace te wykonała firma budowlana. Nie można również uznać za wydatki na rozbudowę budynku mieszkalnego, wydatków jakie wnioskodawca poniósł na zakup narzędzi czy przedmiotów, które mogą być wielokrotnie wykorzystanie. Za wydatki na rozbudowę uznać należy tylko te wydatki, które stanowią integralna część budynku – są z nim trwale związane.

Reasumując, stanowisko wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe, ponieważ do poniesionych wydatków zaliczyć można wydatki, które związane są z rozbudową budynku mieszkalnego z wyjątkiem wartości pracy własnej i kosztu zakupionych narzędzi.

Wysokość dokonywanych odliczeń jest limitowana. Odliczenie obejmuje jedynie odsetki od tej części kredytu, która nie przekracza limitu. W latach 2002-2007r. limit ten wynosi 189.000 zł. Ostateczną kwotę limitu kredytu podatnik zobowiązany jest ustalić dopiero w roku zakończenie inwestycji. Ustalony zaś limit będzie dla niego obowiązujący w następnych latach.

Wnioskodawca inwestycję, na którą zaciągnął kredyt w wysokości 86.896,56 zł, zakończył w 2007r. a więc kwota udzielonego kredytu nie przekroczyła obowiązującego w 2007r. limitu 189.000 zł. Wnioskodawca może odliczyć odsetki w pełnej wysokości, jednakże jeżeli otrzymany kredyt nie został w całości przeznaczony na rozbudowę budynku odliczeniu podlegać będą wyłącznie odsetki odpowiadające wielkości kredytu przeznaczonego na rozbudowę budynku mieszkalnego.

Wyjaśnia się również, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji, następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyny korekty (art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa).

Reasumując, jeżeli w złożonej deklaracji podatkowej wnioskodawca popełnił błąd, to może złożyć korektę deklaracji dołączając do niej pisemne uzasadnienie przyczyny korekty.

Do wniosku wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest ani obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.