Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-305b/09/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-30
Teza: Czy zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu można uznać dzień, na który ujęto ww. koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury z terminem płatności 14 dni?
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty bezpośrednie; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; moment; prawo; użytkowanie (używanie); użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2009 r. (data wpływu 8 czerwca 2009 r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z odpłatnym ograniczeniem wykonywania prawa użytkowania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2009 r. do tut. organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z odpłatnym ograniczeniem wykonywania prawa użytkowania.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą począwszy od 27 marca 2002 r. polegającą głównie na przygotowywaniu terenu pod budowę, pozostałe pośrednictwo finansowe a także obecnie obrót nieruchomościami i wynajem nieruchomości. Realizując działalność statutową m.in. w zakresie obrotu nieruchomościami Spółka aktem notarialnym w dniu 5 kwietnia 2007 r. nabyła zabudowane prawo wieczystego użytkowania z obciążeniem, tj. na zakupionej nieruchomości zostało ustanowione na rzecz innego podmiotu na lat dwadzieścia pięć, licząc od dnia 18 lipca 1997 r. prawo użytkowania, tj. prawo używania i pobierania pożytków z tej nieruchomości.

Obecnie Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza część zakupionej w kwietniu 2007 r. nieruchomości sprzedać osiągając na transakcji określonej wysokości dochód. Ewentualna sprzedaż części tej nieruchomości może nastąpić, ale tylko i wyłącznie w stanie wolnym od jakichkolwiek obciążeń ograniczonymi prawami rzeczowymi ani żadnymi innymi prawnymi. W związku z tym, Wnioskodawca zamierza dokonać za odpłatnością czynności prawnej w formie ograniczenia części uprawnienia wykonywania prawa użytkowania na podstawie umowy cywilnoprawnej tzn. prawa użytkowania ustanowionego w formie aktu notarialnego sporządzonego w dniu 18 lipca 1997 r. na lat 25, a więc do dnia 18 lipca 2023 r. celem późniejszej sprzedaży niniejszego prawa wieczystego użytkowania określonych działek gruntu w stanie wolnym od jakichkolwiek obciążeń i innych praw.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy odpłatne ograniczenie części uprawnienia wykonywania ograniczonego prawa użytkowania na podstawie umowy cywilnoprawnej w wykonaniu której zostało złożone w formie aktu notarialnego oświadczenie o zrzeknięciu się prawa użytkowania, w celu realizacji transakcji kupna-sprzedaży nieruchomości w stanie wolnym od jakichkolwiek obciążeń, na której zostało ustanowione ograniczone prawo użytkowania na rzecz innego podmiotu, stanowi koszt uzyskania przychodów w świetle art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu można uznać dzień, na który ujęto ww. koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury z terminem płatności 14 dni?

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie drugie, natomiast w zakresie pytania pierwszego sprawa zostanie rozpoznana odrębnym pismem.

W odniesieniu do pytania drugiego Spółka wskazała, iż zaksięgowana faktura VAT za odpłatne ograniczenie części uprawnienia wykonywania ograniczonego prawa użytkowania stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie zawarcia niniejszej umowy a następnie otrzymania niniejszej faktury VAT stwierdzającej zawarcie transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z kolei na podstawie art. 15 ust. 4 ww. ustawy koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Mając na względzie powyższe uregulowania należy stwierdzić, iż ustawodawca w zakresie kosztów uzyskania przychodów wyróżnia dwa zasadnicze rodzaje kosztów, uzależnione od stopnia ich powiązania z przychodami, tj. koszty bezpośrednie i pośrednie.

Zaklasyfikowanie danego wydatku do jednego ze wskazanych rodzajów kosztu determinuje sposób jego odniesienia do kosztów uzyskania przychodów podatnika.

W przedmiotowej sprawie, jak wskazała Spółka we własnym stanowisku w sprawie, sprzedaż części nieruchomości, w stosunku do której Spółka poniesie wydatek w związku z ograniczeniem uprawnienia wykonywania prawa użytkowania, może być dokonana tylko i wyłącznie w stanie wolnym od jakichkolwiek obciążeń ograniczonymi prawami rzeczowymi. W konsekwencji z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka dokonuje wydatku w wyraźnie określonym celu, którym jest uzyskanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości, co za tym idzie poniesiony wydatek należy powiązać bezpośrednio z tym przychodem.

Dodatkowo mając na względzie charakter prowadzonej przez Spółkę działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, należy podkreślić, iż w przedstawionym stanie faktycznym poniesiony przez Spółkę wydatek powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży prawa wieczystego do opisanej we wniosku nieruchomości, a nie w momencie jego poniesienia, jak przedstawiła to Spółka we własnym stanowisku w sprawie.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.