Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1015/12-4/EŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-26
Teza: CIT - w zakresie kosztów uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: czynsz; dopłata; dzierżawa; kanalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-podatek od nieruchomości; odszkodowania; sieć
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20.12.2012r. (data wpływu 24.12.2012r.) uzupełnionym pismem z dnia 12.03.2013r., (data wpływu do BKIP w Płocku: 14.03.2013r.) na wezwanie z dnia 08.03.2013r. Nr IPPB3/423-1015/12-2/EŻ (data doręczenia 11.03.2013r.),w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

W dniu 24.12.2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedsiębiorstwo Sp. z o.o. została zarejestrowana w Sądzie Rejonowym Wydział Gospodarczy KRS. Założycielem i właścicielem 100% kapitału zakładowego Spółki jest Gmina P. Spółka została powołana w celu realizacji obligatoryjnych zadań powierzonych jej przez Gminę P w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb poboru, uzdatniania i dostarczania wody (PKD 36.00.Z) oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków (PKD 37.00.Z) wykonywania instalacji wodno - kanalizacyjnych (PKD 43.22.Z).

Zadaniem Spółki jest współpraca z osobami fizycznymi oraz podmiotami prawnymi w zakresie dostarczania wody oraz odbioru ścieków. Dostarczanie wody i odbiór ścieków jest realizowany poprzez sieci wodno-kanalizacyjne, które są własnością Spółki lub są dzierżawione od Gminy P. Ze względu na ograniczone zasoby finansowe Spółki i możliwości kredytowania, Właściciel realizuje budowę sieci wodno-kanalizacyjnych we własnym zakresie i przyjmuje je do ewidencji środków trwałych. Sieci te oddaje do użytkowania Spółce umową dzierżawy lub umową użyczenia.

1.  W wyniku przeprowadzonej kontroli został ujawniony fakt bezumownego korzystania przez Spółkę z sieci kanalizacyjnej, będącej własnością Gminy za okres od 20.07.2009 do 31.12.2011 roku. Sieci te były wykorzystywane przez Spółkę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą tj. odbieraliśmy ścieki wystawiając faktury do posesji podłączonych do w/w sieci. Spółka zwróciła się do Gminy P z wnioskiem o zawarcie porozumienia, celem prawnego uregulowania powyższej sytuacji. Spółka podpisała z Gminą porozumienie w dniu 10.08.2012 i jednocześnie zostało naliczone jednorazowe odszkodowanie w wysokości czynszu dzierżawnego za w/w okres (została wystawiona faktura). Czynsz za bezumowne korzystanie z sieci został zapłacony w miesiącu sierpniu 2012 roku oraz zaksięgowany w ewidencji księgowej w tym samym miesiącu. Podatnik stoi na stanowisku, iż odszkodowanie za bezumowne korzystanie z sieci za okres od 20.07.2009 do 31.12.2011 roku stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu roku 2012.
2.  W ślad za bezumownym korzystaniem z sieci kanalizacyjnej został ujawniony brak wnoszonych opłat na podatek od nieruchomości za lata 2009-2011. Nienaliczenie podatku wynikało z braku informacji dotyczącej wartości inwestycji oraz brakiem przekazania sieci umową dzierżawy przez Gminę P. Zgodnie z art. 3 ust 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zobowiązani do opłacania omawianego podatku są posiadacze obiektów budowlanych stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem lub jest bez tytułu prawnego. Spółka władała siecią kanalizacyjną jak posiadacz samoistny, czyli ten kto faktycznie włada rzeczą. Ta sytuacja spowodowała obowiązek skorygowania deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2009-2011. Korekty deklaracji zostały złożone oraz opłacone w całości w sierpniu 2012 roku. Powstałe z tego tytułu zobowiązania Spółka ujęła na koncie „Rozliczenie wyniku finansowego z lat ubiegłych”. Zgodnie z art. 54 ustawy o rachunkowości, koszty dotyczące lat ubiegłych, jeżeli sprawozdania finansowe za te lata zostały zatwierdzone, powinny być zarachowane w księgach roku obrotowego, w którym informacje o tych błędach otrzymano. Z kolei gdy kwoty dotyczące tych błędów są na tyle istotne, że nie można uznać sprawozdań finansowych za te lata za jasno i rzetelnie przedstawiające sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy jednostki, wówczas wykazuje się je jako „zysk (stratę) z lat ubiegłych” na koncie „Rozliczenie wyniku finansowego z lat ubiegłych” w roku obrotowym, w którym jednostka stwierdziła popełnienie błędu w poprzednich latach. Spółka zaległy podatek od nieruchomości zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu w dacie poniesienia, tj. w sierpniu 2012 roku. Obowiązek uiszczenia podatku od nieruchomości wynika z faktu władania przez Spółkę siecią kanalizacyjną jako posiadacz samoistny i należy go klasyfikować jako element kosztów stałych. Podatek ten nie jest bezpośrednio związany z konkretnymi przychodami, należy go zaliczyć do kosztów pośrednich, potrącalnych w dacie poniesienia, czyli w dniu, na który koszt ten ujęto w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dokumentu.

W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym Spółka zadała następujące pytanie:

1.  Czy Spółka postępuje właściwie zaliczając odszkodowawczy czynsz dzierżawny za lata 2009-2011, zaksięgowany i opłacony w sierpniu 2012 roku do kosztów uzyskania przychodu roku 2012?
2.  Czy Spółka postępuje słusznie zaliczając dopłatę podatku od nieruchomości za lata 2009-2011 wynikającą z samoistnego władania siecią kanalizacyjną do kosztów uzyskania przychodu roku 2012?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1. Z definicji tej wynika, iż między poniesionymi wydatkami a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy, co ma miejsce w naszej sytuacji. Zgodnie z art. 16 ust 1 pkt 22 ustawy z dnia 15.02.1992r. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczanych towarów, wykonanych usług oraz zwłoki w dostarczaniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonywanych usług i robót. Z brzmienia analizowanego przepisu wynika, że dotyczy on jedynie zdarzeń spowodowanych wadliwością towarów lub robót i usług będących przedmiotem działalności gospodarczej, wada jest w tym przypadku podstawową przyczyną eliminacji poniesionych wydatków z kosztów podatkowych. Oznacza to, że kary umowne i odszkodowania z innych tytułów niż wymienione w tym przepisie, mogą stanowić koszt podatkowy. Przedmiotem działalności Spółki jest dostarczanie, uzdatnianie i pobór wody oraz odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Z kolei odszkodowanie za bezumowne korzystanie z sieci kanalizacyjnej w ulicy W i ulicy D zapłacone przez Spółkę nie dotyczyło wadliwości odprowadzonych i uzdatnionych ścieków. W świetle powyższego zapłacone Gminie P odszkodowanie za lata 2009-2011 nie stanowi odszkodowań, o których mowa w art. 16 ust 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a stanowi wynagrodzenie za korzystanie z tej sieci bez podstawy prawnej. Od 1 stycznia 2012 roku sieć powyższa jest we władaniu Spółki na mocy umowy dzierżawy zawartej na okres 3 lat. Stosownie do art. 224 w związku z art. 230 ustawy Kodeks cywilny właściciel ma prawo żądać wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy. Wynagrodzenie to jest konsekwencją korzystania z rzeczy bez zgody właściciela i stanowi formę zadośćuczynienia za naruszenie przysługującego właścicielowi prawa własności. Odszkodowanie za bezumowne korzystanie z nieruchomości obejmuje spodziewane korzyści z tytułu umowy dzierżawy, która zostałaby zawarta. Reasumując zapłacone odszkodowanie z tytułu bezumownego korzystania z sieci kanalizacyjnej nie zostało wymienione jako wydatek nie stanowiący kosztów uzyskania przychodów w świetle powołanego art. 16 ust 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z przedstawionego stanu faktycznego Spółka wykorzystywała sieci kanalizacyjne w celu osiągnięcia przychodów, a zatem odszkodowanie to stanowi koszt uzyskania przychodu w świetle art. 15 ust 1 ww. ustawy. Ze względu na cel i charakter działalności Spółki, kwota czynszu za bezumowne korzystanie z sieci kanalizacyjnej za lata 2009-2011 została potraktowana jako koszt pośrednio związany z przychodem i tym samym została uznana za koszt uzyskania przychodu w dacie jej poniesienia, tj. w sierpniu 2012 oraz ujęta w księgach rachunkowych w tym samym miesiącu zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku od osób prawnych.
2.  Podatek od nieruchomości jest to koszt, którego obowiązek ponoszenia nakłada ustawa o podatkach i opłatach lokalnych i dotyczy majątku posiadanego przez jednostkę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą dlatego też jest typowym przykładem kosztu innego niż bezpośrednio związanego z przychodem.

Podatek od nieruchomości dotyczy całokształtu działalności Spółki, nie jest kosztem bezpośrednim, lecz kosztem związanym z jej funkcjonowaniem, mającym na celu utrzymanie źródła przychodów. W opinii Spółki stanowi koszt pośredni, który należy rozliczyć, zgodnie z art. 15 ust 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w dacie jego poniesienia, tj. w dacie ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie złożonych korekt deklaracji za lata 2009-2011, tj. w sierpniu 2012r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, w tym zakresie odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.