Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.167.2025.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie rozpoznania
kosztów wskazanych we wniosku jako bezpośrednie lub
pośrednie
Słowa kluczowe: deweloper
działalność-działalność deweloperska
koszt-koszty bezpośrednie
koszt-koszty pośrednie
koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4b-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4b-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 10-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 11
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 12

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 24 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka celowa to Deweloper, który realizuje Przedsięwzięcie Deweloperskie, podzielone
    na dwa etapy. W tym celu kupiła grunt pod przedsięwzięcie deweloperskie i podpisała
    umowy z Generalnym Wykonawcą na realizację poszczególnych Zadań. Pierwsze Zadanie
    polega na wzniesieniu budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z infrastrukturą,
    drugie Zadanie polega na modernizacji istniejącego budynku. Dla każdego Zadania Spółka
    prowadzi odrębną ewidencję kosztów deweloperskich i przyporządkowuje koszty
    dotyczące ściśle określonego Zadania inwestycyjnego. W przypadku kosztów wspólnych
    Spółka dzieli je według racjonalnych kluczy.
    W ramach realizowanego przedsięwzięcia Spółka ponosi szereg kosztów, a przychody ze
    sprzedaży zostaną osiągnięte przez Spółkę dopiero z dniem przeniesienia własności lokali
    mieszkalnych i niemieszkalnych, na podstawie aktów notarialnych. Spółka podpisuje z
    nabywcami mieszkań notarialne umowy deweloperskie.
    Spółka jest w stanie przyporządkować koszty bezpośrednie dotyczące poszczególnych
    Zadań z jego przychodami, stąd dla każdego Zadania wyszczególnia się oddzielnie koszty
    bezpośrednie wraz z odpowiadającymi im przychodami.
    Przedsięwzięcie deweloperskie Spółka finansuje z pożyczek udzielonych przez
    udziałowców, zwrotu podatku VAT oraz z wpływu środków od nabywców mieszkań z
    rachunku powierniczego po odebraniu, zaakceptowaniu przez bank poszczególnych
    etapów Zadania i zwolnieniu środków.

    Spółka jest w stanie przyporządkować, które pożyczki zostały zaciągnięte na
    sfinansowanie danego Zadania a dodatkowo rozdziela je na pośrednie i bezpośrednie.
    Zaciągane przez Spółkę pożyczki są monitorowane pod kontem ich wykorzystania i Spółka
    dzieli ich wykorzystanie na poszczególne Zadania oraz dokonuje analizy, czy posłużyły do
    sfinansowania wydatków bezpośrednich czy pośrednich, dlatego jest w stanie rozpoznać
    które odsetki można przypisać do danego Zadania.
    W Polityce Rachunkowości Spółki znajduje się zapis, że koszty finansowania zewnętrznego
    (prowizje, odsetki, opłaty za kredyty i pożyczki) zaciągnięte na cel realizacji Przedsięwzięcia
    Deweloperskiego i zakup gruntu zaliczane są do kosztów Przedsięwzięcia
    Deweloperskiego i zwiększają koszt wytworzenia przedmiotu Przedsięwzięcia
    Deweloperskiego zgodnie z art. 28 ust. 4 Ustawy o rachunkowości i punktem 7.7
    Krajowego Standardu Rachunkowości nr 8 „Działalność deweloperska”. Koszt
    finansowania zewnętrznego na sfinansowanie kosztów ogólnych działalności
    przedsiębiorstwa odnoszony jest w ciężar kosztów finansowych.
    W związku z prowadzonym Przedsięwzięciem Deweloperskim Wnioskodawca ponosi
    następujące koszty:
    Grupa A kosztów - koszty bezpośrednie dotyczące poszczególnych Zadań i dla każdego
    Zadania kwalifikowane odrębnie:
    1. Koszty nabycia gruntu pod Przedsięwzięcie Deweloperskie;
    2. Koszty robót budowlanych, budowlano-montażowych i wykończeniowych;
    3. Koszt zakupu i montażu systemu monitoringu wizyjnego (CCTV). Spółka kupiła 9
      kamer, rejestrator wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną (okablowanie, montaż,
      konfigurację systemu);
    4. Koszty usług projektowych i geodezyjnych;
    5. Koszty budowy przyłączy i infrastruktury zewnętrznej wraz z zielenią;
    6. Koszty finansowania zewnętrznego w postaci odsetek od pożyczek od udziałowców,
      które posłużyły do sfinansowania wydatków tylko inwestycyjnych, tj. bezpośrednich
      Przedsięwzięcia Deweloperskiego;
    7. Koszty związane z utrzymaniem rachunków powierniczych nabywców mieszkań, w tym:
      - prowizja bankowa za otwarcie przez bank mieszkaniowego rachunku powierniczego,
      - koszty założenia mieszkaniowego rachunku powierniczego,
      - koszty utrzymania bankowego rachunku powierniczego (opłaty za administrowanie
        rachunkiem powierniczym, opłata za rozpatrzenie wniosku o otwarcie rachunku
        powierniczego, opłaty za cesje praw z subkonta rachunków powierniczych na bank
        kredytujący nabywcę, opłaty za realizację dyspozycji wypłaty środków z
        mieszkaniowego rachunku powierniczego na rachunek bieżący),
      - koszty kontroli zakończenia etapów Przedsięwzięcia prowadzone przez bank
        związane z procedurą wypłaty środków z otwartego rachunku powierniczego;
    8. Koszty składek na Bankowy Fundusz Deweloperski;
    9. Wynagrodzenie notariusza za czynności związane z zawieraniem umów
      deweloperskich, umów przedwstępnych, umów sprzedaży, wypisów aktu notarialnego
      wydawanych przy zawarciu umów deweloperskich, umów przedwstępnych, umów
      sprzedaży oraz koszty sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym.
    Grupa B kosztów - koszty pośrednie Przedsięwzięcia Deweloperskiego:
    1. Podatek od nieruchomości od gruntu, na którym realizowane jest Przedsięwzięcie
      Deweloperskie;

    2. Koszty zarządu, w tym koszty obsługi księgowej, najmu pomieszczenia biurowego na
      siedzibę, koszty biurowe;
    3. Opłaty bankowe za przelewy i opłata za administrowanie firmowym bieżącym
      rachunkiem bankowym;
    4. Koszty wynagrodzenia za kierowanie i prowadzenie spraw Spółki świadczone na
      zlecenie, które obejmują przygotowanie, prowadzanie i nadzorowanie kampanii
      reklamowej (zakup materiałów reklamowych, nadzór nad reklamą), prace
      administracyjno-biurowe nad Inwestycją (przygotowanie umowy deweloperskiej,
      prospektu informacyjnego, rozliczanie udziałów, lokali mieszkalnych i
      niemieszkalnych, koordynowanie i nadzór nad działaniami biura sprzedaży,
      raportowanie wyników sprzedaży);
    5. Koszt prowizji pośrednika, sprzedającego lokale mieszkalne i niemieszkalne
      Dewelopera;
    6. Koszt reklamy i marketingu;
    7. Koszty utrzymania nieruchomości ponoszone po jej wybudowaniu (koszty mediów m.
      in. energii cieplnej, wody, utrzymania i sprzątania klatek schodowych, serwisu windy i
      ochrony budynku dotyczące niesprzedanych lokali).
    Uzupełnienie wniosku
    Koszty składek określonych jako „koszty składek na Bankowy Fundusz Deweloperski
    (Grupa A pkt 8) należy rozumieć jako składki na Deweloperski Fundusz Gwarancyjny,
    wynikające z ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
    lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym.
    Koszty zarządu, o które pyta Wnioskodawca (Grupa B pkt 2) obejmują:
    - koszty obsługi księgowej,
    - koszty obsługi administracyjno-kancelaryjnej,
    - koszty najmu pomieszczenia na siedzibę Dewelopera,
    - koszty biurowe.
    Do kosztów biurowych, które poniosła Spółka należy zakup pieczątek firmowych, teczek
    biurowych, korzystanie z tokena bankowego, opłata za korzystanie z programu
    bankowego, analiza prawnicza i przygotowanie dokumentacji do cen transferowych w celu
    wypełnienia obowiązków dokumentacyjnych na gruncie ustawy CIT, abonament za
    program księgowy (w postaci subskrypcji) do wystawiania faktur, opłata za wydanie
    Interpretacji Indywidualnej.
    Koszty obsługi administracyjnej to koszty związane ze świadczeniem usług
    administracyjno-kancelaryjnych, przez ten sam podmiot, który prowadzi obsługę księgową
    Spółki. Dotyczą one rejestracji i wysyłki korespondencji, porządkowania dokumentów,
    usług archiwizacji.
    Wydatki z Grupy B pkt 2 świadczone są na rzecz Spółki i związane z ogólnym jej
    funkcjonowaniem, zarządzaniem i organizacją.
    Koszty wynagrodzenia za kierowanie i prowadzenie spraw Spółki (Grupa B pkt 4) obejmują
    wynagrodzenie za usługi przygotowania, prowadzenia i nadzorowania kampanii
    reklamowej, zakup materiałów reklamowych na Spółkę (faktura wystawiana jest na
    Spółkę), prace administracyjno-biurowe czyli przygotowanie umowy deweloperskiej,
    prospektu informacyjnego dla Dewelopera, rozliczanie udziałów lokali mieszkalnych i
    niemieszkalnych, raportowanie wyników sprzedaży. Usługi świadczone są na rzecz Spółki.
    Kampania reklamowa dotyczy zarówno Przedsięwzięcia Deweloperskiego jak i całej Spółki.
    Jej celem jest reklama przygotowanej oferty sprzedaży lokali mieszkalnych i

    niemieszkalnych, reklama Dewelopera i utrwalenie jego wizerunku i nazwy, która jest
    zbieżna z nazwą Przedsięwzięcia Deweloperskiego.
    Koszty reklamy i marketingu (Grupa B pkt 6) obejmują:
    - zakup tablicy reklamowej,
    - emisję ogłoszeń oferowanych do sprzedaży lokali w serwisie (...),
    - reklamę inwestycji w serwisie (...),
    - promocję Przedsięwzięcia Deweloperskiego i Spółki na stronie internetowej.
    Wydatki te nie pokrywają się z kosztami określonymi w Grupie B pkt 4, ale są z nimi
    związane, ponieważ to osoba, z którą została podpisana umowa, o której mowa w Grupie
    B pkt 4 nadzoruje wydatki reklamowe i koordynuje kampanię marketingową, wyszukuje
    serwisy, na których zamieszczane są ogłoszenia oferowanych lokali i monitoruje zmiany.
    Wydatki ponoszone są na rzecz Spółki.
    Koszty mediów (Grupa B pkt 7) obejmują katalog zamknięty: energia cieplna, woda,
    odprowadzenia ścieków, utrzymania i sprzątania klatek schodowych, serwisu windy,
    ochrony budynku, Funduszu Remontowego. Są to koszty, które ponosi Deweloper po
    wybudowaniu budynku i uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie i dotyczą tylko lokali
    niesprzedanych.
    Wszystkie wydatki wymienione w Grupie A i Grupie B są ponoszone w celu uzyskania
    przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie stanowią
    wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodu na podstawie obowiązujących
    przepisów ustawy o CIT.
    Istotne elementy opisu sprawy Wnioskodawca zawarł we własnym stanowisku wskazując,
    że kamery zostały zakupione w celu monitoringu części wspólnych nieruchomości i służą
    zapewnieniu bezpieczeństwa mieszkańcom oraz ochronie mienia, zgodnie z przyjętym
    standardem technicznym inwestycji. Spółka nie ponosi kosztów obsługi monitoringu, jej
    rolą był zakup i montaż kamer jako standardu wybudowanego budynku i przekazanie ich
    jako części składowej całego budynku.
    Pytania
    1) Czy Spółka postępuje prawidłowo rozpoznając dla celów podatkowych koszty
      wymienione w Grupie A jako koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z
      przychodami, które zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o PDOP są potrącalne w tym roku
      podatkowym, w którym osiągnięte zostały powiadające im przychody?
    2) Czy Spółka postąpi prawidłowo rozpoznając dla celów podatkowych koszty
      wymienione w Grupie B w dacie ich poniesienia, a w przypadku gdy dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy
      danego roku podatkowego, proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą,
      zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Odnośnie kosztów Grupy A:
    Zdaniem Spółki koszty z Grupy A stanowią koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami i zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o PDOP są potrącalne w tym roku
    podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Spółka uważa, że
    w sposób bezpośredni przyczyniają się one do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży lokali
    mieszkalnych i miejsc parkingowych.
    Spółka jest w stanie przyporządkować koszty bezpośrednie do odpowiadających im
    przychodów dla każdego Zadania oddzielnie i według niej, koszty ponoszone w Grupie A w
    ramach konkretnego Zadania są nierozerwalnie związane z realizowanym przez Spółkę
    Zadaniem i jego przychodami. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania

    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1
    ustawy o PDOP. Moment ujęcia kosztów w kosztach uzyskania przychodów zależy od
    bezpośredniego lub pośredniego związku z osiąganymi przychodami.
    Koszty bezpośrednie są ściśle związane z danym Zadaniem w ramach Przedsięwzięcia
    Deweloperskiego, a nie samym istnieniem Spółki i nie byłyby ponoszone przez Spółkę w
    przypadku gdyby Inwestycja deweloperska nie była realizowana. Spółka twierdzi, że koszty
    te powinny być traktowane jako koszty bezpośrednio związane z przychodem, o których
    mowa w art. 15 ust. 4 ustawy o PDOP i rozliczane w momencie uzyskania przychodu ze
    sprzedaży mieszkań i miejsc postojowych. Koszty zakupu gruntu, prac budowlano-
    montażowych, koszty usług projektowych czy geodezyjnych są kosztami bezpośrednimi,
    gdyż bez ich poniesienia Spółka nie byłaby w stanie wznieść czy zaadoptować danego
    budynku w ramach realizacji Przedsięwzięcia Deweloperskiego.
    Koszty te powinny być traktowane jako koszty bezpośrednio związane z przychodami i
    tym samym powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w chwili
    osiągnięcia przychodu, jakim jest przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych i
    niemieszkalnych.
    Koszty budowy przyłączy i wykonania infrastruktury wraz z urządzeniem terenu i zielenią
    powinny być - zdaniem Spółki - rozpoznawane na takich samych zasadach jak koszty
    zakupu gruntu czy też prac budowlano-montażowych, czyli powinny być ujęte w
    momencie sprzedaży mieszkań budynku, czyli osiągnięcia przychodów ze sprzedaży przez
    Spółkę.
    Identyczne podejście Spółka ma w odniesieniu do kosztów zakupu i montażu systemu
    monitoringu wizyjnego (CCTV). Spółka kupiła 9 kamer, rejestrator wraz z niezbędną
    infrastrukturę techniczną (okablowanie, montaż, konfigurację systemu), które zostały
    zamontowane. Kamery zostały zakupione w celu monitoringu części wspólnych
    nieruchomości i służą zapewnieniu bezpieczeństwa mieszkańcom oraz ochronie mienia,
    zgodnie z przyjętym standardem technicznym inwestycji i stanowią one element
    standardu wykończenia inwestycji oferowanego przez Spółkę i dlatego powinny być
    rozpatrywane w kategoriach zwiększenia kosztów wzniesienia i wybudowania budynku.
    Dodać należy, że Spółka nie ponosi kosztów obsługi monitoringu, jej rolą był zakup i
    montaż kamer jako standardu wybudowanego budynku i przekazanie ich jako części
    składowej całego budynku (Spółka nie ewidencjonowała kamer na stanie swoich środków
    trwałych, bo były one składową częścią Przedsięwzięcia Deweloperskiego). Po uzyskaniu
    pozwolenia na użytkowanie i ustanowieniu Zarządcy i Wspólnoty, to Zarządca a nie
    Deweloper ponosi koszty konserwacji i monitoringu. Zakup kamer jako elementu
    Standardu Inwestycji to koszt budowy i bez wątpienia należy go rozpatrywać jako koszt
    bezpośredni, ponieważ jest elementem standardu technicznego budynku, dotyczy
    konkretnej inwestycji i można go jednoznacznie przypisać do przychodu ze sprzedaży.
    Koszty finansowania zewnętrznego związane z zaciągnięciem pożyczek na sfinansowanie
    wydatków inwestycyjnych Przedsięwzięcia Deweloperskiego są nierozerwalnie związane z
    przychodami - według Spółki. Są to koszty w postaci odsetek od pożyczek od udziałowców,
    które posłużyły do sfinansowania wydatków tylko inwestycyjnych, tj. bezpośrednio
    Przedsięwzięcia Deweloperskiego i będą stanowiły koszt bezpośredni. Ponieważ Spółka
    jest w stanie podzielić sposób wykorzystania pożyczek od podmiotów powiązanych na:
    - pożyczki, którymi sfinansowane zostały wydatki tylko inwestycyjne Przedsięwzięcia
      Deweloperskiego,
    - pożyczki, którymi zostały sfinansowane wydatki ogółu przedsiębiorstwa,
    i stąd tylko odsetki od pożyczek, którymi sfinansowano wydatki stricte inwestycyjne
    Spółka traktuje jako koszty bezpośrednie. Odsetki te nie byłyby ponoszone, gdyby nie
    prowadzona przez Spółkę Inwestycja deweloperska, której celem jest osiągnięcie zysku ze
    sprzedanych lokali mieszkalnych i niemieszkalnych. Ww. koszty związane są z

    długotrwałym procesem inwestycyjnym czyli wzniesieniem budynków mieszkalnych wraz z
    garażami wielostanowiskowymi. Spółka potrąca ww. koszty w okresie, w którym wystąpi
    przychód ze sprzedaży, czyli proporcjonalnie do osiąganych przychodów z tytułu
    realizowanego Przedsięwzięcia Deweloperskiego.
    Podkreślenia wymaga fakt, że Spółka uwzględnia w swoim podejściu regulacje art. 15c
    ustawy o CIT oraz jak podkreślono wcześniej w ujęciu rachunkowym odsetki i inne koszty
    finansowania powiększają koszt wytworzenia produktu.
    Odnosząc się do kosztów związanych z utrzymaniem rachunków powierniczych nabywców
    lokali mieszkalnych i niemieszkalnych gromadzone oddzielnie dla każdego Zadania, w tym
    kosztów prowizji bankowej za otwarcie przez bank mieszkaniowego rachunku
    powierniczego, kosztów założenia i utrzymania bankowego rachunku powierniczego
    takich jak opłaty za administrowanie rachunkiem powierniczym, opłata za rozpatrzenie
    wniosku o otwarcie rachunku powierniczego, opłaty za cesje praw z subkonta rachunków
    powierniczych na bank kredytujący nabywcę, kosztów kontroli zakończenia etapów
    przedsięwzięcia prowadzonych przez bank zgodnie z procedurą wypłaty środków z
    otwartego rachunku powierniczego - zdaniem Spółki - są one bezpośrednio związane z
    osiąganymi przychodami i powinny być rozliczane w momencie sprzedaży mieszkań.
    Identyczne podejście Spółka stosuje do kosztów związanych z opłatami na BFD, tj.
    Bankowy Deweloperski Fundusz Gwarancyjny. Opłacane przez dewelopera w związku z
    realizowaną Inwestycją składki na Deweloperski Fundusz Gwarancyjny spełniają
    przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 UPDOP, jako poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów ze źródła przychodów. Obowiązek ich ponoszenia wynika z ustawy o DFG, a
    składki dotyczą realizowanej Inwestycji deweloperskiej, która stanowi źródło uzyskiwanych
    przychodów. Dlatego - zdaniem Spółki - wskazane wyżej przepisy oraz jej charakter
    działalności należy stwierdzić, że opłaty na Deweloperski Fundusz Gwarancyjny nie byłyby
    ponoszone, gdyby nie prowadzona Inwestycja deweloperska zmierzająca do uzyskania
    przychodów ze sprzedaży określonych lokali. Obowiązek poniesienia określonych kosztów
    wynika wprost z dyspozycji poszczególnych przepisów ww. ustawy o ochronie praw
    nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu
    Gwarancyjnym.
    Opłaty notarialne również należy traktować w kategorii kosztów bezpośrednich.
    Ponoszenie opłat za czynności notarialne przy zawieraniu umów deweloperskich i umów
    sprzedaży jest konieczne w długofalowym procesie Przedsięwzięcia Deweloperskiego, a
    ich poniesienie przekłada się na osiągnięcie przychodu ze sprzedaży mieszkań, dlatego też
    koszty te powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w chwili uzyskania
    przez Spółkę przychodów ze sprzedaży mieszkań czy miejsc postojowych. Koszty
    dotyczące czynności notarialnych są zatem związane ze sprzedażą konkretnego lokalu
    mieszkalnego czy miejsca postojowego i winny być one traktowane jako koszty
    bezpośrednio związane z przychodem.
    Potwierdzenie swojego podejścia Spółka znalazła w następujących interpretacjach:
    - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 28 kwietnia 2016 r. sygn. ITPB3
      /4510-119/16-2/JG,
    - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 7 kwietnia 2015 r. sygn. IBPBI/2
      /423-1494/14/PC,
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 grudnia 2021 r. sygn. 0111-
      KDIB2-1.4010.400.2021.1.AP,
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2025 r. sygn. 0111-
      KDWB.4010.1.2025.1.AW.
    Odnośnie kosztów Grupy B:

    Koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są
    potrącalne, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP, w dacie ich poniesienia. W przypadku
    gdy koszty dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie
    jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią koszty uzyskania przychodów
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Spółka koszty wymienione w Grupie B traktuje jako koszty uzyskania przychodów inne niż
    bezpośrednio związane z przychodami i zgodnie z art. 15 ust. 4d uważa, że powinny one
    być potrącane w dacie ich poniesienia. Gdy koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok
    podatkowy, a nie jest możliwe, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim
    przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu,
    którego dotyczą.
    Koszty wymienione w Grupie B w sposób pośredni przyczyniają się do powstania
    przychodów ze sprzedaży lokali mieszkalnych i niemieszkalnych. Kosztów tych nie można
    przyporządkować ściśle do konkretnych zadań realizowanych w ramach Inwestycji
    deweloperskiej, ponieważ są one związane z ogólnym funkcjonowaniem, zarządzaniem i
    organizacją przedsiębiorstwa, stąd powinny być traktowane jako koszty pośrednie i Spółka
    na bieżąco powinna odnosić je w ciężar kosztów pośrednich w dacie ich poniesienia.
    Poniesienie kosztu podatku od nieruchomości nie jest kosztem, który mógłby generować
    jakiekolwiek przychody, dlatego Wnioskodawca traktuje go jako koszt pośredni i zalicza do
    kosztów ogólnie związanych z działalnością gospodarczą.
    Analogicznie koszty zarządu takie jak koszty obsługi księgowej, obsługi administracyjnej,
    najmu biura na siedzibę, koszty biurowe stanowią koszty pośrednio związane z
    uzyskaniem przychodu, ponieważ ich poniesienie nie ma bezpośredniego wpływu na
    uzyskanie konkretnych przychodów Przedsięwzięcia Deweloperskiego.
    Koszty bankowe za utrzymanie i administrację bieżącego rachunku bankowego nie
    pozostają w uchwytnym związku z osiąganymi przez Spółkę przychodami, a tym samym
    potrącane są w dacie ich poniesienia jako koszty pośrednie.
    Koszty wynagrodzenia za kierowanie i prowadzenie spraw Spółki świadczone na zlecenie
    również Spółka rozpatruje w kategorii kosztów pośrednich. Spółka podpisała umowę na
    wykonywanie zakresu czynności administracyjnych i reklamowych, które obejmują
    przygotowanie, prowadzanie i nadzorowanie kampanii reklamowej (zakup materiałów
    reklamowych, nadzór nad reklamą), prace administracyjno-biurowe nad Inwestycją
    (przygotowanie umowy deweloperskiej, prospektu informacyjnego, rozliczanie udziałów,
    lokali mieszkalnych i niemieszkalnych, koordynowanie i nadzór nad działaniami biura
    sprzedaży, raportowanie wyników sprzedaży). Za dane czynności zgodnie z umową
    wystawiana jest comiesięczna faktura, której koszt jest rozpatrywany przez Spółkę jako
    pośredni.
    Koszty prowizji pośrednika za świadczenie usług sprzedaży lokali mieszkalnych i
    niemieszkalnych również Spółka traktuje jako koszty pośrednie i rozpoznaje w dacie jego
    poniesienia.
    Spółka ponosi również koszty reklamy i marketingu takie jak: zakup tablicy reklamowej,
    reklamy w Internecie na portalach nieruchomości, promowanie inwestycji na portalach
    ogłoszeniowych, wydatki na stronę internetową. Reklama dotyczy zarówno całego
    Przedsięwzięcia Deweloperskiego jak i Spółki, dlatego Spółka traktuje koszty te jako koszty
    pośrednie i potrąca w dacie ich poniesienia.
    Identycznie Spółka traktuje koszty utrzymania nieruchomości ponoszone po jej
    wybudowaniu, to jest koszty mediów, m.in. energii cieplnej, wody, utrzymania i sprzątania
    klatek schodowych, serwisu windy i ochrony budynku dotyczące niesprzedanych lokali. Są
    to pośrednie koszty, bo nie można ich powiązać z przychodami.
    Potwierdzenie swojego podejścia Spółka znalazła w następujących interpretacjach:

    - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 28 lipca 2015 r. sygn. ITPB3
      /4510-213/15/AW,
    - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 28 kwietnia 2016 r. sygn. ITPB3
      /4510-119/16-3/JG,
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 grudnia 2021 r. sygn. 0111-
      KDIB2-1.4010.400.2021.1.AP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.
    Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien więc
    wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie
    wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten
    jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu, każdorazowo
    wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w stosownych przepisach ustawy, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna więc brać pod uwagę:
    - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu,
      racjonalność i niezbędność) oraz
    - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
      obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Z regulacji art. 15 ustawy o CIT wynika m.in., że każdy koszt powinien być oceniony pod
    kątem celu jego poniesienia, cel natomiast powinien być badany na moment poniesienia
    kosztu. Zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest
    osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z
    wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Kierując się kryterium charakteru powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem,
    jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia:
    - koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, tj. takie wydatki,
      których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie
      konkretnych przychodów - w ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w
      jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód (np. wydatki na nabycie lub
      wytworzenie jednostki towaru handlowego);
    - koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw.
      koszty pośrednie), tj. takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych
      przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia - są to
      wydatki związane z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczyniające się w
      sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów, w przypadku których nie można
      jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy (np.
      koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
      obsługę prawną).
    Innymi słowy - posługując się językowym znaczeniem - przez koszty bezpośrednio
    związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło
    bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami zaś innymi niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami są wszelkie inne koszty, w tym koszty dotyczące
    całokształtu działalności podatnika związane z jego funkcjonowaniem. W stosunku do tego
    rodzaju kosztów doszukiwanie się ich bezpośredniości w relacji z przychodami nie
    wchodzi w rachubę. Takie bowiem koszty, chociaż niewątpliwie związane z osiąganymi
    przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami.
    Regulacje dotyczące potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami
    zawarte zostały w art. 15 ust. 4, 4b i 4c ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W myśl art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
        1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
          później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
          podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
        2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
          złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
          są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
        - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające
          im przychody.
    Stosownie zaś do art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    Natomiast, art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, regulują zasady potrącalności
    kosztów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo Spółką celową realizującą Przedsięwzięcie
    Deweloperskie, w ramach którego Spółka realizuje dwa Zadania. Pierwsze Zadanie polega
    na wzniesieniu budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z infrastrukturą, drugie
    Zadanie polega na modernizacji istniejącego budynku. Dla każdego Zadania Spółka
    prowadzi odrębną ewidencję kosztów deweloperskich i przyporządkowuje koszty
    dotyczące ściśle określonego Zadania inwestycyjnego. W przypadku kosztów wspólnych
    Spółka dzieli je według racjonalnych kluczy. W związku z realizowanymi Zadaniami Spółka
    ponosi szereg kosztów, które dzieli na dwie grupy: Grupa A kosztów - koszty bezpośrednie
    dotyczące poszczególnych Zadań i dla każdego Zadania kwalifikowane odrębnie, Grupa B
    kosztów - koszty pośrednie Przedsięwzięcia Deweloperskiego. Wszystkie wydatki
    wymienione w Grupie A i Grupie B nie stanowią wydatków wyłączonych z kosztów

    uzyskania przychodu o których mowa w art. 16 ustawy o CIT, a ponoszenie ich związane
    jest z uzyskaniem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów
    Spółki. Spółka jest w stanie przyporządkować koszty bezpośrednie dotyczące
    poszczególnych Zadań z jego przychodami, stąd dla każdego Zadania wyszczególnia się
    oddzielnie koszty bezpośrednie wraz z odpowiadającymi im przychodami. Przychody ze
    sprzedaży zostaną osiągnięte przez Spółkę dopiero z dniem przeniesienia własności lokali
    mieszkalnych i niemieszkalnych, na podstawie aktów notarialnych.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwalifikacji i momentu zaliczenia wydatków ponoszonych w
    związku z prowadzonym Przedsięwzięciem Deweloperskim do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Rozważając kwalifikację wydatków związanych z realizacją Przedsięwzięcia
    Deweloperskiego należy uwzględnić cel, na jaki podmiot ponoszący owe wydatki
    wydatkuje.
    W opisie sprawy Spółka wskazała, że w związku z prowadzonym Przedsięwzięciem
    Deweloperskim ponosi następujące koszty (Grupa A):
      1. Koszty nabycia gruntu pod przedsięwzięcie deweloperskie;
      2. Koszty robót budowlanych, budowlano-montażowych i wykończeniowych;
      3. Koszt zakupu i montażu systemu monitoringu wizyjnego (CCTV). Spółka kupiła 9
        kamer, rejestrator wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną (okablowanie,
        montaż, konfigurację systemu);
      4. Koszty usług projektowych i geodezyjnych;
      5. Koszty budowy przyłączy i infrastruktury zewnętrznej wraz z zielenią;
      6. Koszty finansowania zewnętrznego w postaci odsetek od pożyczek od udziałowców,
        które posłużyły do sfinansowania wydatków tylko inwestycyjnych, tj. bezpośrednich
        przedsięwzięcia deweloperskiego;
      7. Koszty związane z utrzymaniem rachunków powierniczych nabywców mieszkań, w
        tym:
        - prowizja bankowa za otwarcie przez bank mieszkaniowego rachunku
          powierniczego,
        - koszty założenia mieszkaniowego rachunku powierniczego,
        - koszty utrzymania bankowego rachunku powierniczego (opłaty za
          administrowanie rachunkiem powierniczym, opłata za rozpatrzenie wniosku o
          otwarcie rachunku powierniczego, opłaty za cesje praw z subkonta rachunków
          powierniczych na bank kredytujący nabywcę, opłaty za realizację dyspozycji
          wypłaty środków z mieszkaniowego rachunku powierniczego na rachunek
          bieżący),
        - koszty kontroli zakończenia etapów przedsięwzięcia prowadzone przez bank
          związane z procedurą wypłaty środków z otwartego rachunku powierniczego;
      8. Koszty składek na Deweloperski Fundusz Gwarancyjny;
      9. Wynagrodzenie notariusza za czynności związane z zawieraniem umów
        deweloperskich, umów przedwstępnych, umów sprzedaży, wypisów aktu
        notarialnego wydawanych przy zawarciu umów deweloperskich, umów
        przedwstępnych, umów sprzedaży oraz koszty sądowe w postępowaniu
        wieczystoksięgowym.
    Biorąc pod uwagę charakter działalności Spółki należy stwierdzić, że będące przedmiotem
    wniosku wydatki wskazane powyżej nie byłyby ponoszone, gdyby nie prowadzona
    Inwestycja zmierzająca do uzyskania przychodów ze sprzedaży określonych lokali
    mieszkalnych i niemieszkalnych. Tym samym zrealizowanie celu gospodarczego Spółki,

    jakim jest uzyskanie przychodu w postaci ceny zbywanych lokali mieszkalnych i
    niemieszkalnych, ściśle związane jest z poniesieniem powyższych wydatków.
    Do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami można więc zaliczyć: koszty nabycia
    gruntu pod przedsięwzięcie deweloperskie, koszty robót budowlanych, budowlano-
    montażowych i wykończeniowych, koszty usług projektowych i geodezyjnych, koszty
    budowy przyłączy i infrastruktury zewnętrznej wraz z zielenią. Koszty te są ściśle związane
    z procesem budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z infrastrukturą oraz
    modernizacją istniejącego budynku, gdyż niewątpliwie służą „wytworzeniu” przedmiotów
    realizowanego przez Spółkę Przedsięwzięcia Deweloperskiego. Koszty te nie powstałyby
    samoistnie, w oderwaniu od realizowanej inwestycji. Umożliwia to bezpośrednie
    powiązanie ich z przychodami osiąganymi ze zbycia lokali. W związku z powyższym koszty
    te podlegają ujęciu w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające
    im przychody, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c tego
    artykułu.
    Podobne podejście, w ocenie organu, należy zastosować do kosztów zakupu i montażu
    systemu monitoringu wizyjnego (zakup 9 kamer, rejestratora wraz z niezbędną
    infrastrukturą techniczną, okablowanie, montaż, konfiguracja systemu). Z wniosku wynika
    bowiem, że kamery zostały zakupione w celu monitoringu części wspólnych
    nieruchomości i służą zapewnieniu bezpieczeństwa mieszkańcom oraz ochronie mienia,
    zgodnie z przyjętym standardem technicznym inwestycji. Spółka nie ponosi kosztów
    obsługi monitoringu, jej rolą był zakup i montaż kamer jako standardu wybudowanego
    budynku i przekazanie ich jako części składowej całego budynku. Co oznacza, że koszty w
    sposób bezpośredni przyczyniają się do uzyskania przychodu.
    Również wydatki w postaci wynagrodzenia notariusza za czynności związane z
    zawieraniem umów deweloperskich, umów przedwstępnych, umów sprzedaży, wypisów
    aktu notarialnego wydawanych przy zawarciu umów deweloperskich, umów
    przedwstępnych, umów sprzedaży oraz koszty sądowe w postępowaniu
    wieczystoksięgowym, wykazują bezpośredni związek z przychodami osiąganymi ze
    sprzedaży określonych lokali mieszkalnych i niemieszkalnych. Do ww. wydatków znajdzie
    zastosowanie art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, zatem ww. wydatki należy zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodu w momencie, w którym osiągnięty zostanie odpowiadając im
    przychód, tj. przychód ze sprzedaży lokali.
    Ponadto na wskazane we wniosku Przedsięwzięcie Deweloperskie Spółka poniosła koszty
    związane z utrzymaniem rachunków powierniczych nabywców mieszkań.
    Zauważyć należy, że umowy deweloperskie podlegają przepisom ustawy z dnia 20 maja
    2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz
    Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 695; dalej: „Ustawa
    Deweloperska”).
    Stosownie do art. 1 Ustawy Deweloperskiej:
      Ustawa określa:
      1) środki ochrony wpłat dokonywanych przez nabywcę;
      2) zasady wypłaty środków finansowych z mieszkaniowego rachunku powierniczego;
      3) obowiązki dewelopera przed zawarciem umowy, której celem jest przeniesienie
      własności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego;
      4) zasady i tryb zawierania oraz treść umowy rezerwacyjnej;
      5) zasady i tryb zawierania oraz treść umowy deweloperskiej oraz innych umów
      zawieranych między nabywcą a deweloperem, których celem jest przeniesienie
      własności lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego;

      6) prawa i obowiązki stron umowy deweloperskiej oraz innych umów zawieranych
      między nabywcą a deweloperem, których celem jest przeniesienie własności lokalu
      mieszkalnego albo domu jednorodzinnego;
      7) zasady i tryb dokonywania odbioru lokalu mieszkalnego albo domu
      jednorodzinnego oraz zasady odpowiedzialności nabywcy i dewelopera w tym
      zakresie;
      8) zasady działania i zakres odpowiedzialności Deweloperskiego Funduszu
      Gwarancyjnego;
      9) zasady działania Portalu Danych o Obrocie Mieszkaniami i udostępniania z niego
      informacji oraz sposób pozyskiwania danych i informacji do tego portalu.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 Ustawy Deweloperskiej:
      Deweloper zapewnia nabywcy jeden z następujących środków ochrony wpłat
      dokonywanych przez nabywcę:
      1) otwarty mieszkaniowy rachunek powierniczy;
      2) zamknięty mieszkaniowy rachunek powierniczy.
    Jak stanowi art. 7 ust. 4 Ustawy Deweloperskiej:
      Bank lub spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa, zwana dalej "kasą",
      prowadzące mieszkaniowy rachunek powierniczy ewidencjonują wpłaty i wypłaty
      odrębnie dla każdego nabywcy, a na żądanie nabywcy podają szczegółowe
      informacje dotyczące wpłat i wypłat dokonanych w wykonaniu umowy, której stroną
      jest nabywca występujący z żądaniem udzielenia informacji, takie jak data oraz kwoty
      wpłat i wypłat.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 Ustawy Deweloperskiej:
      Bank lub kasa dokonuje kontroli zakończenia każdego z etapów przedsięwzięcia
      deweloperskiego lub zadania inwestycyjnego przed wypłatą środków pieniężnych, o
      których mowa w art. 16 ust. 1 i 3.
    Natomiast w myśl art. 14 ust. 1 Ustawy Deweloperskiej:
      Koszty, opłaty i prowizje za prowadzenie mieszkaniowego rachunku powierniczego
      obciążają dewelopera.
    Spółka w związku z Przedsięwzięciem Deweloperskim poniosła koszty związane z
    utrzymaniem rachunków powierniczych nabywców mieszkań, w tym: koszty prowizji
    bankowej za otwarcie przez bank mieszkaniowego rachunku powierniczego, koszty
    założenia mieszkaniowego rachunku powierniczego, koszty utrzymania bankowego
    rachunku powierniczego (opłaty za administrowanie rachunkiem powierniczym, opłata za
    rozpatrzenie wniosku o otwarcie rachunku powierniczego, opłaty za cesje praw z
    subkonta rachunków powierniczych na bank kredytujący nabywcę, opłaty za realizację
    dyspozycji wypłaty środków z mieszkaniowego rachunku powierniczego na rachunek
    bieżący), koszty kontroli zakończenia etapów Przedsięwzięcia prowadzone przez bank
    związane z procedurą wypłaty środków z otwartego rachunku powierniczego.
    Obowiązek dokonania wskazanych wyżej czynności i poniesienia określonych kosztów
    wynika wprost z dyspozycji poszczególnych przepisów Ustawy Deweloperskiej.
    Ustawodawca w sposób wyraźny uzależnił możliwość prowadzenia przedsięwzięć
    deweloperskich od spełniania szeregu warunków mających na celu zabezpieczenie
    nabywcy. Tym samym należy stwierdzić, że osiągnięcie przychodu z tytułu Przedsięwzięcia
    Deweloperskiego uzależnione jest bezpośrednio od poniesienia powyższych wydatków, a
    tym samym wydatki te stanowią koszty bezpośrednie zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do wydatków związanych z finansowaniem realizowanej Inwestycji w postaci
    odsetek od pożyczek od udziałowców, które posłużyły do sfinansowania wydatków tylko

    inwestycyjnych, tj. bezpośrednich Przedsięwzięcia Deweloperskiego ponownie podkreślić
    należy, że kwalifikacja danych wydatków wymaga uwzględnienia celu, na jaki podmiot
    otrzymujący pożyczkę wydatkuje uzyskane w ten sposób środki pieniężne.
    We wniosku wskazano, że Spółka jest w stanie przyporządkować, które pożyczki zostały
    zaciągnięte na sfinansowanie danego Zadania a dodatkowo rozdziela je na pośrednie i
    bezpośrednie. Zaciągane przez Spółkę pożyczki są monitorowane pod kontem ich
    wykorzystania i Spółka dzieli ich wykorzystanie na poszczególne Zadania oraz dokonuje
    analizy, czy posłużyły do sfinansowania wydatków bezpośrednich czy pośrednich, dlatego
    jest w stanie rozpoznać które odsetki można przypisać do danego Zadania. Koszt
    finansowania zewnętrznego na sfinansowanie kosztów ogólnych działalności
    przedsiębiorstwa odnoszony jest w ciężar kosztów finansowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że będące przedmiotem wniosku wydatki z
    tytułu kosztów finansowania związanego z finansowaniem zewnętrznym w postaci
    odsetek od pożyczek od udziałowców, które posłużyły do sfinansowania wydatków
    bezpośrednich Przedsięwzięcia Deweloperskiego, nie byłyby ponoszone, gdyby nie
    prowadzona Inwestycja zmierzająca do uzyskania przychodów ze sprzedaży określonych
    lokali mieszkalnych i niemieszkalnych. Tym samym należy stwierdzić, że wydatki z tytułu
    odsetek od pożyczek od udziałowców są ściśle związane z przychodem z Przedsięwzięcia
    Deweloperskiego. Jak wynika z wniosku, w Spółce istnieją odpowiednie rozwiązania
    rachunkowe, by przypisać ponoszone z ww. tytułu wydatki do przychodów uzyskanych ze
    sprzedaży poszczególnych lokali mieszkalnych i niemieszkalnych.
    Mając na uwadze przepis art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, wydatki te należy rozpoznać jako
    koszty uzyskania przychodu współmiernie do przychodów, to znaczy proporcjonalnie do
    osiąganych sukcesywnie przychodów z tytułu realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego,
    a tym samym wydatki te będą stanowiły dla Spółki koszty bezpośrednio związane z
    Przedsięwzięciem Deweloperskim.
    Należy jednak podkreślić, że rozpatrując kwestię możliwości zaliczenia do kosztów
    podatkowych odsetek od pożyczek, z których finansowane będzie Przedsięwzięcie
    Deweloperskie należy zwrócić uwagę na ograniczenie w możliwości zaliczania w koszty
    uzyskania przychodów kosztów finasowania dłużnego stosownie do art. 15c ustawy o CIT
    oraz wyłączenia ujęte w art. 16 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
      (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z
      tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w
      przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
      - pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
      kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości
      różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
      - pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę
      kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości
      różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Z kolei, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 12 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych
      od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych
      inwestycji.

    Kolejnym wydatkiem ponoszonym przez Spółkę w ramach Grupy A są koszty składek na
    Deweloperski Fundusz Gwarancyjny.
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 Ustawy Deweloperskiej:
      Deweloper ma obowiązek dokonywać terminowych wpłat składek na Deweloperski
      Fundusz Gwarancyjny odpowiednio do wybranego rodzaju środka ochrony, o którym
      mowa w ust. 1, na zasadach określonych w art. 49.
    Jak stanowi art. 46 ust. 1 i 2 Ustawy Deweloperskiej:
      1. Deweloperski Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej "Funduszem", stanowi
      wyodrębniony rachunek w Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym.
      2. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zapewnia obsługę Funduszu.
    W myśl art. 47 ust. 1 Ustawy Deweloperskiej:
      Środki Funduszu są gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym
      Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.
    Stosownie do art. 47 ust. 2 Ustawy Deweloperskiej:
      Środki Funduszu pochodzą:
      1) ze składek należnych od deweloperów odprowadzanych zgodnie z art. 49;
      2) z odsetek od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym, o
      którym mowa w ust. 1, oraz przychodów z lokat środków Funduszu;
      3) z roszczeń, o których mowa w art. 48 ust. 8;
      4) z wpływów z tytułu zaspokojenia się z masy upadłościowej w przypadku upadłości
      dewelopera;
      5) ze środków uzyskanych przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny z pożyczek i
      kredytów na rzecz Funduszu;
      6) z innych wpływów.
    Zgodnie z art. 49 ust. 4 Ustawy Deweloperskiej:
      Składka przekazana na Fundusz nie podlega zwrotowi.
    Biorąc pod uwagę wskazane wyżej przepisy oraz charakter działalności Spółki należy
    stwierdzić, że koszty składek na Deweloperski Fundusz Gwarancyjny nie byłyby
    ponoszone, gdyby nie prowadzone Przedsięwzięcie Deweloperskie zmierzające do
    uzyskania przychodów ze sprzedaży określonych lokali, a obowiązek ich ponoszenia
    wynika wprost z dyspozycji poszczególnych przepisów Ustawy Deweloperskiej.
    Ustawodawca w sposób wyraźny uzależnił możliwość prowadzenia przedsięwzięć
    deweloperskich od spełniania szeregu warunków mających na celu zabezpieczenie
    nabywcy, w tym obowiązek uiszczania składek na Deweloperski Fundusz Gwarancyjny. W
    związku z powyższym należy uznać, że wydatki z tytułu składek na Deweloperski Fundusz
    Gwarancyjny stanowią koszty bezpośrednio związane z przychodami w rozumieniu art. 15
    ust. 4 ustawy o CIT.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym wydatki
    wymienione w Grupie A Spółka powinna zaliczyć do kosztów bezpośrednich zgodnie z art.
    15 ust. 4 ustawy o CIT i rozpoznać je w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, jest prawidłowe.
    Przechodząc w dalszej kolejności do kosztów uzyskania przychodów innych niż
    bezpośrednio związane z przychodami , tj. wydatków które Spółka kwalifikuje do Grupy B,
    zauważyć należy, że wśród wydatków tych wymieniono:
    1. Podatek od nieruchomości od gruntu, na którym realizowane jest Przedsięwzięcie
      Deweloperskie;

    2. Koszty zarządu, w tym koszty obsługi księgowej, najmu pomieszczenia biurowego na
      siedzibę, koszty biurowe;
    3. Opłaty bankowe za przelewy i opłata za administrowanie firmowym bieżącym
      rachunkiem bankowym;
    4. Koszty wynagrodzenia za kierowanie i prowadzenie spraw Spółki świadczone na
      zlecenie, które obejmują przygotowanie, prowadzanie i nadzorowanie kampanii
      reklamowej (zakup materiałów reklamowych, nadzór nad reklamą), prace
      administracyjno-biurowe nad Inwestycją (przygotowanie umowy deweloperskiej,
      prospektu informacyjnego, rozliczanie udziałów, lokali mieszkalnych i
      niemieszkalnych, koordynowanie i nadzór nad działaniami biura sprzedaży,
      raportowanie wyników sprzedaży);
    5. Koszt prowizji pośrednika, sprzedającego lokale mieszkalne i niemieszkalne
      Dewelopera;
    6. Koszt reklamy i marketingu;
    7. Koszty utrzymania nieruchomości ponoszone po jej wybudowaniu dotyczące
      niesprzedanych lokali (koszty: energii cieplnej, wody, utrzymania i sprzątania klatek
      schodowych, serwisu windy i ochrony budynku oraz Funduszu Remontowego).
    Państwa wątpliwości sprowadzają się do prawidłowego rozpoznania dla celów
    podatkowych kosztów wymienionych powyżej w dacie ich poniesienia, a w przypadku gdy
    dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, proporcjonalnie do długości okresu, którego
    dotyczą.
    Nie ulega wątpliwości, że wskazany w pkt 1 wydatek – podatek od nieruchomości od
    gruntu, na którym realizowane jest Przedsięwzięcie Deweloperskie – nie jest kosztem,
    który mógłby tworzyć czy generować jakiekolwiek przychody. Jednak możliwe jest
    zaliczenie go do kosztów uzyskania przychodów jako kosztu pośredniego, ogólnie
    związanego z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Przedsiębiorca,
    zwłaszcza prowadzący przedsiębiorstwo, który wykorzystuje nieruchomości ma obowiązek
    płacenia od nich podatku. W tym sensie podatek ten należy uznać za koszt uzyskania
    przychodu. Kwestia momentu zaliczania zapłaconego podatku od nieruchomości do
    kosztów uzyskania przychodów innych niż koszty bezpośrednie jest determinowana tym,
    że nie jest możliwe ustalenie kiedy i jakiej wysokości przychód powstanie w związku z jego
    poniesieniem. Dlatego też jest to koszt o charakterze pośrednim, niepowiązany
    bezpośrednio z żadnymi konkretnymi przychodami, do którego zastosowanie znajdzie art.
    15 ust. 4d ustawy o CIT.
    W kontekście wskazanych wydatków z tytułu kosztów zarządu w tym obsługi księgowej,
    najmu pomieszczenia biurowego na siedzibę, kosztów biurowych, zauważyć należy, że
    niewątpliwie stanowią one koszty pośrednio związane z uzyskaniem przychodu.
    Poniesienie tych kosztów nie ma bowiem bezpośredniego wpływu na uzyskanie
    konkretnych przychodów, lecz są one związane z całokształtem działalności Spółki. W
    związku z powyższym, stanowią one koszty pośrednie Przedsięwzięcia Deweloperskiego, o
    których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Z kolei opłaty bankowe za przelewy i opłata za administrowanie firmowym bieżącym
    rachunkiem bankowym, czy też wydatki z tytułu prowizji pośrednika, sprzedającego lokale
    mieszkalne i niemieszkalne Spółki, co do zasady, stanowią koszty uzyskania przychodów.
    Nie mają one bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, są to więc
    wydatki, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie
    warunkuje uzyskanie tych przychodów. Tego rodzaju koszty, chociaż związane są z
    osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi
    przychodami. Tym samym zasadne jest ich potrącenie zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o
    CIT.

    W odniesieniu do wydatków z tytułu wynagrodzenia za kierowanie i prowadzenie spraw
    Spółki świadczone na zlecenie, które obejmują przygotowanie, prowadzanie i
    nadzorowanie kampanii reklamowej, zakup materiałów reklamowych (faktura za zakup
    wystawiona jest na Spółkę), nadzór nad reklamą, prace administracyjno-biurowe nad
    Inwestycją (przygotowanie umowy deweloperskiej, prospektu informacyjnego, rozliczanie
    udziałów, lokali mieszkalnych i niemieszkalnych, koordynowanie i nadzór nad działaniami
    biura sprzedaży, raportowanie wyników sprzedaży), wskazać należy, że są wydatkami
    niewątpliwie związanymi z prowadzoną działalnością Spółki jako Dewelopera. Jak
    wskazano w uzupełnieniu wniosku, osoba odpowiedzialna za powyższe zadania,
    nadzoruje wydatki reklamowe i koordynuje kampanię marketingową, wyszukuje serwisy,
    na których zamieszczane są ogłoszenia oferowanych lokali i monitoruje zmiany. Należy
    zatem uznać, że powyższe koszty odnoszą się do całokształtu działalności Spółki w związku
    z czym stanowią koszty pośrednie, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Podobnie wydatki na reklamę i marketing, tj. wydatki z tytułu zakupu tablicy reklamowej,
    emisji ogłoszeń oferowanych do sprzedaży lokali w serwisie (...), reklamy inwestycji w
    serwisie (...) oraz promocji Przedsięwzięcia Deweloperskiego i Spółki na stronie
    internetowej, dotyczą zarówno Przedsięwzięcia Deweloperskiego jak i całej Spółki. Ich
    celem jest reklama przygotowanej oferty sprzedaży lokali mieszkalnych i niemieszkalnych,
    reklama Dewelopera i utrwalenie jego wizerunku i nazwy, która jest zbieżna z nazwą
    Przedsięwzięcia Deweloperskiego, wobec czego niemożliwe jest przyporządkowanie
    kosztów reklamy i marketingu do poszczególnych Zadań, w związku z powyższym
    stanowią koszty pośrednie, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Ostatnim wskazanym we wniosku wydatkiem z Grupy B są koszty utrzymania
    nieruchomości ponoszone po jej wybudowaniu dotyczące niesprzedanych lokali – koszty:
    energii cieplnej, wody, odprowadzenia ścieków, utrzymania i sprzątania klatek
    schodowych, serwisu windy, ochrony budynku oraz Funduszu Remontowego. Wskazane
    koszty są związane z działalnością prowadzoną przez Spółkę i przyczyniają się w sposób
    ogólny do osiągania przez nią przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego
    konkretnego przychodu dany wydatek służy. Zatem stwierdzić należy, że koszty
    utrzymania nieruchomości ponoszone po jej wybudowaniu, stanowią koszty pośrednie
    Przedsięwzięcia Deweloperskiego na gruncie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym koszty
    wymienione w Grupie B stanowią koszty pośrednie w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT i
    podlegają ujęciu w kosztach uzyskania przychodów w dacie poniesienia, a w przypadku
    gdy dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka
    ich część dotyczy danego roku podatkowego, proporcjonalnie do długości okresu, którego
    dotyczą, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.