Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-343/09/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-16
Teza: Brak podstaw do opodatkowania sprzedaży działek
Słowa kluczowe: dostawa; działalność-działalność gospodarcza; grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2009r. (data wpływu 8 kwietnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Ojciec Wnioskodawcy po rodzicach otrzymał nieruchomość rolną składającą się z dwóch działek rolnych. W maju 1989r. aktem notarialnym ojciec przepisał całe gospodarstwo na Wnioskodawcę w formie darowizny. Jest to jedyna nieruchomość jaką Wnioskodawca otrzymał i jaką posiada. W roku 2005/2006 uchwalono gminny plan zagospodarowania przestrzennego, w wyniku którego jedna z działek Wnioskodawcy – 679 – w znacznej części ujęta została w planach jako teren przeznaczony pod zabudowę. W chwili obecnej Wnioskodawca wydzielił z powierzchni działki 679 cztery działki budowlane w celu sprzedaży i uzyskania środków na budowę domu lub zakup mieszkania.

Wnioskodawca uzyskał informację i nie wie na ile jest ona prawdziwa, że zależnie od formy sprzedaży:

1.  jednorazowo jednemu kupującemu sprzedaż wszystkich czterech działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT od towarów i usług,
2.  sprzedaż tych samych działek tylko więcej niż jednemu kupującemu ma podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT od towarów i usług. Podatek ten miałby być naliczony w kwocie 22% wartości sprzedanych działek.

W obecnej chwili Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Okresy i zakres prowadzonej działalności gospodarczej:

1987r. – 1991r. – naprawa sprzętu gospodarstwa domowego

1992r. – usługi teletechniczne montaż domofonów, naprawa sprzętu AGD – działalność prowadzona przez kilka miesięcy

1994r. – 1995r. – handel książkami, współpraca z P. i N.

1998r. – 1999r. – elektromechanika, montaż autoalarmów i zestawów głośnomówiących

handel akcesoriami do telefonów komórkowych, współpraca z firmą C.

2003r. – 2008r. – umowa franchisingowa z firmą w zakresie vendingu (automaty do sprzedaży gorących napojów).

Do chwili obecnej posiadany grunt rolny służył Wnioskodawcy do działalności rolnej na potrzeby własne.

Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży żadnych produktów rolnych z wykorzystywanej na potrzeby własne działki. Posiadany grunt nie był obiektem dzierżawy ani wynajmu.

Przy uchwalaniu planu Wnioskodawca złożył pismo z wnioskiem o przekwalifikowanie swojej działki na teren budowlany w celu uzyskania środków na budowę domu lub zakup mieszkania.

W 1992r. Wnioskodawca przystąpił do Społecznego Komitetu Budowy Wodociągu w Gminie.

Wnioskodawca nie występował nigdy o WZ (warunki zabudowy) a w chwili obecnej wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 80% działki nr 679 została ujęta jako teren budowlany pod budownictwo jednorodzinne.

W chwili obecnej cała nieruchomość rolna jest niezabudowana i sprzedawane działki budowlane będą również niezabudowane.

Sprzedaż działek spowodowana jest potrzebą uzyskania środków na budowę domu lub zakup mieszkania. W chwili obecnej Wnioskodawca nie posiada własnego lokalu mieszkalnego ani środków na jego zakup lub budowę.

W ramach przekazanego Wnioskodawcy gospodarstwa rolnego Wnioskodawca posiada jeszcze jedną trzydziestoparoarową działkę rolną. W skład przepisanego Wnioskodawcy gospodarstwa rolnego wchodziły dwie działki rolne.

Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał żadnej sprzedaży nieruchomości ani nie był właścicielem innych nieruchomości oprócz przekazanego Wnioskodawcy przez ojca gospodarstwa rolnego składającego się wyłącznie z gruntów rolnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy ma znaczenie w zakresie opodatkowania podatkiem VAT od towarów i usług ilu kupującym zostaną sprzedane cztery działki, jeżeli Wnioskodawca nie prowadzi w tym zakresie działalności gospodarczej (tj. działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami)?

Czy jeśli Wnioskodawca sprzeda w tym roku jedną działkę, a za przykładowo dwa lata sprzeda kolejne działki czy będzie wtedy musiał zapłacić podatek VAT od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż jednorazowa powinna odnosić się do sprzedaży całej przypisanej mu nieruchomości rolnej, a nie tylko do jej części (niezależnie od ilości transakcji). Sprzedaż tej nieruchomości rolnej wg Wnioskodawcy nie ma znamion prowadzenia sprzedaży o charakterze częstotliwym, która miałaby wskazywać na prowadzenie działalności gospodarczej. Sprzedaż ta będzie ze wskazaniem otrzymanych środków pieniężnych na budowę domu lub zakup mieszkania. Dlatego stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie jest następujące: sprzedaż tych działek w ramach otrzymanego gospodarstwa i uzyskane środki pieniężne ze sprzedaży nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT od towarów i usług. Wnioskodawca uważa, że w ramach sprzedaży działek z ogólnej powierzchni przekazanego mu gospodarstwa rolnego nie podlega on ustawie o podatku VAT niezależnie od tego, czy sprzedaż będzie się odbywała w dłuższym okresie czasu po jednej działce niezależnym kupującym czy też jednorazowo kilka działek jednemu kupującemu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Czynności te podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa, o czym stanowi art. 5 ust. 2 ww. ustawy.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, ojciec Wnioskodawcy po rodzicach otrzymał nieruchomość rolną składającą się z dwóch działek rolnych. W maju 1989r. aktem notarialnym ojciec przepisał całe gospodarstwo na Wnioskodawcę w formie darowizny. Jest to jedyna nieruchomość jaką Wnioskodawca otrzymał i jaką posiada. W roku 2005/2006 uchwalono gminny plan zagospodarowania przestrzennego w wyniku którego jedna z działek Wnioskodawcy – 679 – w znacznej części ujęta została w planach jako teren przeznaczony pod zabudowę. W chwili obecnej Wnioskodawca wydzielił z powierzchni działki 679 cztery działki budowlane w celu sprzedaży i uzyskania środków na budowę domu lub zakup mieszkania.

W obecnej chwili Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Do chwili obecnej posiadany grunt rolny służył Wnioskodawcy do działalności rolnej na potrzeby własne. Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży żadnych produktów rolnych z wykorzystywanej na potrzeby własne działki. Posiadany grunt nie był obiektem dzierżawy ani wynajmu.

Przy uchwalaniu planu Wnioskodawca złożył pismo z wnioskiem o przekwalifikowanie swojej działki na teren budowlany w celu uzyskania środków na budowę domu lub zakup mieszkania.

W 1992r. Wnioskodawca przystąpił do Społecznego Komitetu Budowy Wodociągu w Gminie.

Wnioskodawca nie występował nigdy o WZ (warunki zabudowy) a w chwili obecnej wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 80% działki nr 679 została ujęta jako teren budowlany pod budownictwo jednorodzinne.

W chwili obecnej cała nieruchomość rolna jest niezabudowana i sprzedawane działki budowlane będą również niezabudowane.

Sprzedaż działek spowodowana jest potrzebą uzyskania środków na budowę domu lub zakup mieszkania. W chwili obecnej Wnioskodawca nie posiada własnego lokalu mieszkalnego ani środków na jego zakup lub budowę.

W ramach przekazanego Wnioskodawcy gospodarstwa rolnego Wnioskodawca posiada jeszcze jedną trzydziestoparoarową działkę rolną. W skład przepisanego Wnioskodawcy gospodarstwa rolnego wchodziły dwie działki rolne.

Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał żadnej sprzedaży nieruchomości ani nie był właścicielem innych nieruchomości oprócz przekazanego Wnioskodawcy przez ojca gospodarstwa rolnego składającego się wyłącznie z gruntów rolnych.

Przenosząc powołane przepisy na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż sprzedaż przedmiotowych działek, z majątku osobistego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż jest wykonywana okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru.

Z powyższego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w odniesieniu do transakcji sprzedaży ww. gruntów pochodzących z majątku osobistego, w myśl art. 15 ustawy. Nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży działek Wnioskodawca działał w charakterze handlowca, a okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy.

Wnioskodawca otrzymał przedmiotowe grunty w drodze darowizny, zatem nie można przypisać Wnioskodawcy w momencie nabycia działek rolnych zamiaru ich późniejszej sprzedaży. Działki w żaden sposób nie służyły prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie czerpał żadnych pożytków z niniejszych gruntów i stanowią one jego majątek osobisty – były wykorzystywane na potrzeby własne Wnioskodawcy.

Z powyższego wynika, że grunt nie został nabyty w celu odsprzedaży czy też wykorzystania w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a więc nie w celach handlowych czy też związanych z działalnością gospodarczą, lecz w celach prywatnych. Zarówno nabycie jak i sprzedaż dokonywana jest z majątku osobistego i do majątku osobistego – zaspokojenie kosztów utrzymania Wnioskodawcy i jego rodziny.

Jak wskazał Wnioskodawca, sprzedaż działek spowodowana jest potrzebą uzyskania środków na budowę domu lub zakup mieszkania. W chwili obecnej Wnioskodawca nie posiada własnego lokalu mieszkalnego ani środków na jego zakup lub budowę.

Wnioskodawca sprzedając grunty korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zatem w ocenie tut. organu nie można uznać przedmiotowej sprzedaży gruntu z majątku osobistego za częstotliwą dostawę gruntów, a więc czynność ta w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a co za tym idzie sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, w oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że dostawa działek, o których mowa we wniosku, nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT niezależnie od tego w jaki sposób transakcja zostanie dokonana, czyli bez znaczenia jest czy wszystkie działki będą sprzedane jako całość jednemu podmiotowi, czy każda z osobna kilku kupującym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa cyt. w sentencji, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zaznaczyć zatem należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.