Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-246/11/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-05-31
Teza: Czy wobec tak zawartej umowy o dzieło z osobą fizyczną wykonującą wydawanie opinii lekarskiej na potrzeby Wnioskodawcy płatnik może odstąpić od pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, w przypadku, gdy podatnik złoży oświadczenie, że czynności wynikające z zawartej umowy świadczone są również na rzecz ludności w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: przychód-źródła przychodu; płatnik; umowa-umowa o dzieło
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 2 marca 2011 r. (data wpływu 4 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z zawartymi umowami o dzieło - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z zawartymi umowami o dzieło.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zawiera umowy o dzieło na wydanie opinii o stanie zdrowia z lekarzami specjalistami. W umowie wykonawca zobowiązuje się do wykonania następującego dzieła: „sporządzenia dodatkowych opinii lekarza konsultanta, sporządzonych na formularzach przekazywanych przez zamawiającego po przeprowadzeniu bezpośredniego badania oraz po analizie dokumentacji medycznej i zawodowej w sprawach przekazywanych przez Wydział Orzecznictwa Lekarskiego i Prewencji”. Umowa jest wykonywana w siedzibie wykonującego dzieło. Wykonawca po wykonaniu zlecenia zobowiązany jest do niezwłocznego zwrotu akt sprawy. Część lekarzy z którymi Wnioskodawca zawarł umowy prowadzi własne gabinety lekarskie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wobec tak zawartej umowy o dzieło z osobą fizyczną wykonującą wydawanie opinii lekarskiej na potrzeby Wnioskodawcy płatnik może odstąpić od pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, w przypadku, gdy podatnik złoży oświadczenie, że czynności wynikające z zawartej umowy świadczone są również na rzecz ludności w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, lekarze z którymi zawierane są umowy o dzieło nie świadczą na rzecz ludności takich samych czynności jak te, które świadczą oni dla Wnioskodawcy. Opinie o stanie zdrowia ubezpieczonego ubiegającego się o rentę z tytułu niezdolności do pracy mają charakter doradczy, ekspercki. Na ich podstawie oraz po przeprowadzonym badaniu lekarz orzecznik wydaje orzeczenie o zdolności ubezpieczonego do pracy. Stąd też Wnioskodawca potrąca zaliczkę na podatek dochodowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2010 Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wśród źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 wymienia m.in. wskazane w pkt 2 i 3 tego przepisu:

*   działalność wykonywaną osobiście,
*   pozarolniczą działalność gospodarczą.

W myśl definicji zawartej w art. 5a pkt 6 powołanej ustawy pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Definicję powyższą uzupełnia regulacja zawarta w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którą za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określony został w art. 13 ww. ustawy. Do przychodów tych między innymi należy zaliczyć przychody z tytułu osobistego wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło (art. 13 pkt 8 ustawy), uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Z kolei art. 41 ust. 1 nakłada na płatników, którzy dokonują wypłaty należności osobom określonym w art. 3 ust. 1, z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 obowiązek pobierania zaliczki na podatek dochodowy pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz pomniejszonej o składki potrącone przez płatnika w danym miesiącu na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe.

Wyjątek od powyższej zasady zawiera art. 41 ust. 2, gdzie stwierdzono, iż płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od wypłaconych należności z tytułu umów o dzieło lub umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Mając powyższe na uwadze złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez lekarza zawierającego umowę o dzieło zwalnia płatnika z obowiązku pobrania zaliczek. Płatnik nie ma w takiej sytuacji obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Przy czym dla skuteczności założonego oświadczenia nie ma znaczenia fakt, czy przyjmujący zamówienie prowadzi działalność gospodarczą w zakresie objętym zawartą umową o dzieło. Wskazać bowiem należy, iż Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za niepobrany podatek, w sytuacji gdy z winy podatnika nie pobierze zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Odpowiedzialność płatnika i podatnika wyklucza się wzajemnie; gdy płatnik dysponuje oświadczeniem przyjmującego zamówienie nie może być mowy o nieujawnieniu lub zaniżeniu przez płatnika podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 26a ustawy Ordynacja podatkowa. Odpowiedzialność w tym zakresie spoczywa na przyjmującym zamówienie, a nie na płatniku. Zatem Wnioskodawca nie jest zobowiązany – w przypadku złożenia oświadczenia przez przyjmującego zamówienie – do dokonania oceny czy czynności wykonywane w ramach zawartej umowy o dzieło mieszczą się w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej podatnika.

Jednocześnie wskazać należy, iż bez znaczenia pozostaje fakt, czy czynności wykonywane przez lekarzy świadczone są na rzecz ludności. Wskazać bowiem należy, iż przepis art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. stanowił, że przychody z osobistego wykonywania usług na podstawie umowy o dzieło musiały być wykonywane wyłącznie na potrzeby podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą i tego samego rodzaju usługi nie mogły być wykonywane na rzecz ludności (t.j. podmiotów nie prowadzących działalności gospodarczej). W obecnie obowiązującym stanie prawnym przepis art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. - nie zawiera tego ograniczenia, zatem fakt wykonywania, czy też nie czynności tożsamych na rzecz Wnioskodawcy oraz ludności pozostaje bez znaczenia w przedmiotowej sprawie, w szczególności nie ma wpływu na skuteczność złożonego oświadczenia przez lekarza zawierającego umowę o dzieło.

Reasumując, w przypadku, gdy Wnioskodawca będzie dysponował otrzymanym od przyjmującego zamówienie oświadczeniem, o którym mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (z którego będzie wynikało, że umowa wykonywana jest w ramach prowadzonej przez przyjmującego zamówienie działalności gospodarczej) to na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki wynikające z tytułu pełnienia obowiązków płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niniejsza interpretacja została wydana zgodnie z zakresem określonym w części B.2 poz. 13 kwadrat 2 oraz częścią D.3 wniosku ORD-IN t.j. w zakresie pełnienia funkcji płatnika przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.