Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-1100/09-5/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-03
Teza: Czy przychód ze sprzedaży sieci telewizji kablowej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dochód; dochód-dochody wolne od podatku; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; telewizja; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zasób-zasoby mieszkaniowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2009 r. (data wpływu 02 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania sprzedaży sieci telewizji kablowej – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 02 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismami z dnia 20 stycznia 2010 r. i 02 marca 2010 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania sprzedaży sieci telewizji kablowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia sprzedaje sieć telewizji kablowej wraz z wyposażeniem stacji czołowej, działającej na terenie osiedla. Sieć wybudowana została ze środków członków Spółdzielni i jest Jej własnością. Do użytkowania oddana została w 1994 r. Środki uzyskane ze sprzedaży sieci przeznaczone zostaną na fundusz remontowy Spółdzielni.

Pismem uzupełniającym z dnia 20 stycznia 2010 r. (data wpływu 25 stycznia 2010 r.) Wnioskodawca doprecyzował opisany we wniosku zaistniały stan faktyczny o następujące informacje.

Sieć telewizji kablowej stanowi spółdzielczy zasób mieszkaniowy, gdyż zgodnie z ogólną interpretacją Ministerstwa Finansów z dnia 05.03.2008 r. sygn. DD6/8213/11/KWW/07/MB7/82, urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki, jak np. sieć telekomunikacyjna, ujęte zostały w definicji zasobu mieszkaniowego.

Telewizja kablowa jest siecią telekomunikacyjną pozwalającą na odbiór m.in. pakietu programów telewizyjnych. Sieć telewizji kablowej doprowadzona była do budynków mieszkalnych, do ok. 1.400 mieszkań i ok. 3 lokali użytkowych, stanowiących zasób mieszkaniowy Spółdzielni i wybudowana z osiedlem i jego infrastrukturą.

W kolejnych latach funkcjonowania sieci telewizji kablowej rozszerzono ofertę przyłączenia do sieci Spółdzielni i ofertę dostawy pakietu programów telewizyjnych do ok. 120 odbiorców w zasobach obcych (domach jednorodzinnych) i zasobach TBS.

Sieć telewizyjna ujęta była w ewidencji środków trwałych, dokonywano odpisów umorzeniowych i amortyzacyjnych. w momencie sprzedaży sieć była umorzona w 100%.

Ponadto, Spółdzielnia Mieszkaniowa w uzupełnieniu do złożonego wniosku wskazała, iż pytanie nr 2 przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2009 r. dotyczące kosztów budowy ww. sieci, uznaje za nieuzasadnione w świetle zajętego przez Wnioskodawcę stanowiska w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego, a pytanie nr 1 zastępuje się pytaniem przedstawionym poniżej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przychód ze sprzedaży sieci telewizji kablowej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota otrzymana ze sprzedaży sieci telewizji kablowej stanowi przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, który przeznaczony jest na utrzymanie zasobów mieszkaniowych i dlatego jest wolny od podatku dochodowego od osób prawnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Jak wynika z treści tego przepisu, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

*   dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
*   dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Z powołanego przepisu wynika więc, że istotny dla zwolnienia z podatku jest nie tylko cel, na jaki ma być przeznaczony dochód (jest to cel związany z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych), ale również źródło pochodzenia tego dochodu. a zatem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkalnymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany.

Aby dokonać prawidłowej wykładni art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy odwołać się do definicji zasobów mieszkaniowych, zgodnie z którą przez pojęcie „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

1.  budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże,
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno – remontowe,
3.  urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki – doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia).

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

W tym miejscu należy podkreślić, iż norma wynikająca z powołanego wcześniej art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi formę ulg podatkowych, które naruszają zasadę równości oraz powszechności opodatkowania i tym samym powinna być interpretowana w sposób niezwykle precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

Jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, Spółdzielnia Mieszkaniowa sprzedała sieć telewizji kablowej wraz z wyposażeniem stacji czołowej działającej na terenie osiedla. Sieć wybudowana została ze środków członków Spółdzielni i stanowiła Jej własność. Sieć telewizji kablowej doprowadzona była do budynków mieszkalnych oraz lokali użytkowych stanowiących zasób mieszkaniowy Spółdzielni i wybudowana została z osiedlem i jego infrastrukturą. Do sieci telewizji kablowej Spółdzielni przyłączono dodatkowo – w kolejnych latach funkcjonowania – odbiorców w zasobach obcych (domy jednorodzinne, zasoby TBS).

Mając zatem na uwadze powyższe uregulowania oraz zaistniały stan faktyczny, stwierdzić należy, że dochód uzyskany z tytułu sprzedaży przedmiotowej sieci, podlega zwolnieniu z opodatkowania w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tylko w części związanej z zasobami mieszkaniowymi (lokale mieszkalne Spółdzielni) i pod warunkiem przeznaczenia go na cele dotyczące gospodarki tymi zasobami. Telewizja kablowa wybudowana ze środków członków Spółdzielni oraz wchodzące w Jej infrastrukturę urządzenia techniczne związane są bowiem z zasobem mieszkaniowym Wnioskodawcy.

Natomiast w pozostałej części (lokale użytkowe, zasoby obce), dochód z powyższego tytułu, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, gdyż nie zostanie spełniony jeden z kumulatywnych warunków art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, co do źródła pochodzenia dochodu (inne źródło nie z gospodarki zasobami mieszkaniowymi).

W przypadku braku możliwości jednoznacznego zakwalifikowania dochodów do dochodów zwolnionych, wówczas dochody te będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.