Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-486/12/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-08-01
Teza: Stawka podatku obowiązująca przy sprzedaży budynków mieszkalnych wolnostojących i w zabudowie bliźniaczej oraz apartamentów
Słowa kluczowe: budynek; budynek-budynek mieszkalny; budynek-sprzedaż budynków; dostawa; dostawa-dostawa towarów; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB); lokal-lokal mieszkalny; sprzedaż-sprzedaż budynków; spółki; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2012 r. (data wpływu 23 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym w dniach 11 i 23 lipca 2012 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży budynków mieszkalnych wolnostojących i w zabudowie bliźniaczej oraz apartamentów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 11 i 23 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży budynków mieszkalnych wolnostojących i w zabudowie bliźniaczej oraz apartamentów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma zamiar rozpocząć realizację inwestycji na działkach gruntu, położonych w miejscowości U. pn. „\`(...)\`”. Plan zagospodarowania przestrzennego w zakresie działek objętych realizacją I etapu inwestycji, przewiduje zabudowę usług turystycznych z możliwością lokalizacji usług towarzyszących (2UT), w myśl uchwały z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu ewidencyjnego U. i części obrębów W. i G. - część A.

W pozwoleniu na budowę wydanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), obiekt został zaliczony do kategorii XIV - budynki zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego jak: hotele, motele, pensjonaty, domy wypoczynkowe, schroniska turystyczne.

W ramach realizacji I etapu ww. inwestycji Spółka ma zamiar wybudować:

*   cztery budynki wolnostojące mieszczące po jednej jednostce mieszkaniowej - budynki jednorodzinne, zwane dalej „budynkami A”,
*   dwa budynki wolnostojące mieszczące po dwie jednostki mieszkaniowe - budynki jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej, zwane dalej „budynkami B”,
*   jeden budynek wielorodzinny, składający się z dwóch lokali usługowych oraz ośmiu lokali o funkcji mieszkalnej, zwany dalej „budynkiem C”,
*   jeden budynek wielorodzinny, składający się z dwudziestu trzech lokali o funkcji mieszkalnej, zwany dalej „budynkiem D”.

Dwie pierwsze kategorie budynków, tzn. budynki A i B, będą spełniać warunki dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych (w tym w zabudowie bliźniaczej), czyli będą stanowić samodzielną całość oraz będą przystosowane do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, zgodnie z przepisami prawa budowlanego (art. 3 ust. 2a). Ponadto budynki te będą spełniać wymagania budynków mieszkalnych jednorodzinnych, zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Budynki B będą budynkami samodzielnymi, bowiem oddzielone będą od siebie ścianą przeciwpożarową. Ponadto będą miały własne wejścia i wyposażone będą w instalacje oraz będą oddzielnie wykorzystywane.

Opisywane budynki będą sprzedawane jako część składowa gruntu, na którym będą posadowione. Dla takiego gruntu będzie ustanowiona odrębna księga wieczysta. Budynki A, o łącznej powierzchni użytkowej 108,36 m2 każdy, składać się będą z przedsionka, dwóch schowków, wc, komunikacji, kuchni, jadalni, pokoju dziennego, czterech sypialni i łazienki. Każda jednostka mieszkalna budynku B, o powierzchni użytkowej około 108 m2, składać się będzie z z przedsionka, dwóch schowków, wc, komunikacji, kuchni, jadalni, pokoju dziennego, trzech sypialni i dwóch łazienek. Żaden z budynków jednorodzinnych nie będzie przekraczał 300 m2.

Z kolei w budynkach wielorodzinnych, tzn. budynkach C i D usytuowane będą wyodrębnione lokale apartamentowe o funkcji mieszkalnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) (art. 2), czyli będą stanowić wydzielony trwałymi ścianami w obrębie budynku zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi wraz z ustanowionym udziałem w częściach wspólnych. Udział będzie odpowiadać stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Dla opisywanych lokali zostaną założone odrębne księgi wieczyste, a umowa sprzedaży zostanie zawarta w formie aktu notarialnego. Lokale będą się składać z poszczególnych pokoi (jednego, dwóch lub trzech), kuchni, wc z łazienką i przedpokoju. Powierzchnia każdego z lokali będzie oscylowała między 28,01 m2 a 80,32 m2. Żaden z lokali nic będzie przekraczał 150 m2. Lokale będą wyposażone w instalacje techniczne i media, zgodnie z ww. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. W budynku C lokale mieszkalne będą stanowić 62% powierzchni budynku, zaś lokale usługowe 38% powierzchni budynku. Lokale usługowe będą pełnić funkcję towarzyszącą funkcji mieszkalnej. Z kolei w budynku D lokale mieszkalne będą stanowić 100% powierzchni całkowitej budynku.

W celu potwierdzenia właściwej klasyfikacji przedmiotowych budynków, jako budynków mieszkalnych dla celów podatku od towarów i usług, Spółka wystąpiła z wnioskiem do Urzędu Statystycznego Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur. W piśmie z dnia 28 lutego 2012 r., stanowiącym odpowiedź na ww. wniosek, Spółka uzyskała informację potwierdzającą dokonane sklasyfikowanie. Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur stwierdził, że klasyfikacja przedmiotowych budynków powinna być uzależniona od przeznaczenia przeważającej części powierzchni użytkowej budynku. Urząd Statystyczny wskazał, że budynki A i B, tj. wolnostojące dwukondygnacyjne budynki jednorodzinne oraz dwukondygnacyjne budynki w zabudowie bliźniaczej, mieszczą się w grupowaniu PKOB grupa 111 klasa 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne, zaś budynki C i D, tj. budynek mieszkalno-usługowy oraz wolnostojący budynek wielomieszkaniowy, mieszczą się w grupowaniu PKOB grupa 112, klasa 1122 Budynki o trzech i więcej mieszkaniach. Spółka załączyła potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię ww. informacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

*   Czy sprzedaż budynków mieszkalnych wolnostojących oraz budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej stanowiących budynki mieszkalne jednorodzinne, w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym będzie korzystać z obniżonej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8%?
*   Czy sprzedaż lokali apartamentowych stanowiących samodzielne lokale o charakterze mieszkalnym, w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym będzie mogła korzystać z obniżonej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazującego w poz. 61 wniosku art. 2 pkt 12, art. 41 ust. 2 oraz ust. 12-12c ustawy o podatku od towarów i usług, stawką właściwą przy sprzedaży ww. budynków jednorodzinnych oraz apartamentów stanowiących samodzielne lokale mieszkalne w budynkach wielorodzinnych, będzie obniżona stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Spółka stwierdziła, iż skoro w podatku od towarów i usług zasadnicze znaczenie dla potrzeb określenia właściwej stawki tego podatku przy sprzedaży budynków mieszkalnych jednorodzinnych, w tym budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej oraz przy sprzedaży lokali apartamentowych, ma Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych określona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), słuszne jest Jej stanowisko w kwestii zasadności zastosowania 8% stawki podatku, bowiem mając na uwadze opinię otrzymaną z Urzędu Statystycznego, budynki budowane w ramach inwestycji pn. „\`(...)\`”, będą zaliczone do budynków mieszkalnych jednorodzinnych lub budynków o trzech lub więcej mieszkaniach.

Wskazała, iż ww. stanowisko wynika z analizy przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, tj. art. 5 ust. 1, art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a, natomiast dla wybranych grup towarów i usług ustawodawca przewidział także stawki obniżone, które aktualnie kształtują się na poziomie 8%, 5% i 0%.

Powołując się na brzmienie art. 41 ust. 12-12c omawianej ustawy Spółka wskazała, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy, czy też rozporządzenie w sprawie PKOB, nie zawierają definicji: budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz samodzielnych lokali, które zawarte są w prawie budowlanym (art. 3 ust. 2a) oraz w ustawie o własności lokali (art. 2 ust. 2). Nadmieniła, iż cytowane przepisy z prawa budowlanego oraz ustawy o własności lokali, można traktować jedynie jako pomocnicze, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług nie odwołuje się wprost w tym zakresie do innych regulacji prawnych.

Spółka podkreśliła, że budynki jednorodzinne i budynki jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej spełnią ww. warunki określone w prawie budowlanym dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Natomiast apartamenty znajdujące się w budynkach wielorodzinnych spełnią warunki określone w ustawie o własności lokali dla samodzielnych lokali mieszkalnych.

Wskazała, iż każdy budynek jednorodzinny, w tym każdy w zabudowie bliźniaczej, będzie posiadał pełną funkcjonalność tak, aby zaspokajać potrzeby mieszkaniowe. Jednostka mieszkalna w budynku jednorodzinnym będzie miała doprowadzone wszystkie przyłącza i będzie się składać z przedsionka, schowków, pomieszczeń sanitarnych (wc, łazienka), kuchni, jadalni, pokoju dziennego oraz czterech sypialni. Z kolei każda jednostka mieszkalna w budynku jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej będzie miała doprowadzone wszystkie przyłącza i będzie się składać z przedsionka, schowków, pomieszczeń sanitarnych (wc, łazienka), kuchni, jadalni, pokoju dziennego oraz trzech sypialni. Budynki te będą sprzedawane jako część składowa gruntu, na którym będą posadowione. Dla takiego gruntu będzie ustanowiona odrębna księga wieczysta. W ocenie Spółki oznacza to, że na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług, każdy budynek wraz z przypisanym mu gruntem będzie towarem, który będzie stanowił przedmiot czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z kolei każdy z apartamentów stanowić będzie zespół izb, wydzielonych trwałymi ścianami w obrębie budynku, przeznaczonych na pobyt stały ludzi. Ponadto, będą one posiadać pełną funkcjonalność (tj. będą doprowadzone przyłącza wszystkich mediów, pomieszczenia sanitarne w postaci wc z łazienką, kuchnie, przedpokoje oraz pokoje) tak, aby zaspokajać potrzeby mieszkaniowe. Apartamenty te będą wyodrębnione jako samodzielne nieruchomości oraz będą posiadać osobne księgi wieczyste z ustanowionymi dla nich udziałami w nieruchomości wspólnej, tj. w gruncie i w częściach wspólnych budynku. Tym samym, zdaniem Spółki, po ustanowieniu odrębnej własności, każdy z lokali stanie się, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, odrębnym od budynku towarem i stanowić będzie samodzielny przedmiot czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Spółka ponownie wskazała, iż jest w posiadaniu opinii wydanej przez Urząd Statystyczny, dotyczącej klasyfikacji przedmiotowych budynków, w której stwierdzono, że budynki mieszkalne wolnostojące oraz budynki mieszkalne w zabudowie bliźniaczej powinny być klasyfikowane jako budynki mieszkalne jednorodzinne (dział 11 PKOB, grupa 111, klasa 1110), zaś budynki: mieszkalno-uslugowy oraz wielomieszkaniowy, winny być klasyfikowane jako budynki o trzech i więcej mieszkaniach (dział 11 PKOB, grupa 112, klasa 1122). W konsekwencji, wobec spełniania warunków określonych przez Urząd Statystyczny dla klasyfikacji budynków w grupie 111 PKOB, sprzedaż wyżej wymienionych budynków jednorodzinnych, w tym w zabudowie bliźniaczej, powinna korzystać ze stawki 8%. Z kolei spełnienie warunków określonych przez Urząd Statystyczny dla klasyfikacji budynków w grupie 112 PKOB oraz warunków do uznania apartamentów za samodzielne lokale o charakterze mieszkalnym, oznacza Jej zdaniem, że sprzedaż wyżej wymienionych lokali, jako części budynków: mieszkalno-usługowego i wielomieszkaniowego, winna być opodatkowana stawką w wysokości 8%. Spółka stwierdziła, że na marginesie należy wskazać, iż klasyfikacja samych budynków ma znaczenie wtórne w zakresie określenia właściwej stawki podatku od towarów i usług przy sprzedaży przedmiotowych apartamentów, bowiem na gruncie przytoczonych uregulowań prawnych, uprawniony wydaje się pogląd, że ustawodawca zrównał podatkowe traktowanie dostawy lokali w kwestii zastosowania stawki podatku, zarówno tych stanowiących część budynku mieszkalnego sklasyfikowanego w dziale 11 PKOB (niebędących lokalami użytkowymi), jak i tych lokali o charakterze mieszkalnym, będących częścią budynku niemieszkalnego, sklasyfikowanego w dziale 12 PKOB. W tym kontekście charakter budynku, w którym znajduje się lokal o charakterze mieszkalnym, nie ma podstawowego znaczenia dla możliwości zastosowania obniżonej stawki 8% przy sprzedaży apartamentów.

Zatem, zdaniem Spółki, w opisanym zdarzeniu przyszłym, przy sprzedaży budynków jednorodzinnych zaspokajających potrzeby mieszkaniowe oraz przy sprzedaży apartamentów, stanowiących samodzielne lokale o charakterze mieszkalnym, będzie można stosować preferencyjną stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Spółka nadmieniła, iż powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo w interpretacji indywidualnej:

*   z dnia 19 sierpnia 2011 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, znak IBPP2/443-619/11/UH,
*   z dnia 27 lipca 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, znak ITPP2/443-475a/09/AW,
*   z dnia 9 czerwca 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, znak IBPP2/443-223/10/ASz,
*   z dnia 27 stycznia 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, znak ITPP1/443-1063/09/KM,
*   z dnia 29 czerwca 2009 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, znak ITPPI/443-354/09/AJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Ponadto informuje się, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego załączona do wniosku kopia pisma stanowiącego odpowiedź z Urzędu Statystycznego, nie była przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny stanowiska Spółki w sprawie dokonano wyłącznie na podstawie opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.