Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-368a/08/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-10-14
Teza: Czy VAT naliczony z faktur dokumentujących zakup ciastek, napojów oraz usług gastronomicznych przeznaczonych na spotkania z kontrahentami, a poniesionych na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, może być bezpośrednio kosztem podatkowym?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2008 roku (data wpływu 9 lipca 2008 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych – uzupełnionym pismem Spółki z dnia 8 września 2008 r. (data wpływu dnia 12 września 2008 r.) będącym odpowiedzą na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 29 sierpnia 2008 r. (data doręczenia dnia 4 września 2008 r.) – w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku VAT z faktur dokumentujących zakup ciastek, napojów oraz usług gastronomicznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2008 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych – uzupełnionym pismem Spółki z dnia 8 września 2008 r. (data wpływu dnia 12 września 2008 r.) będącym odpowiedzą na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 29 sierpnia 2008 r. (data doręczenia dnia 4 września 2008 r.) – w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku VAT z faktur dokumentujących zakup ciastek, napojów oraz usług gastronomicznych.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Spółka ponosi koszty na zakup materiałów, towarów i usług dotyczących szeroko rozumianej reprezentacji np. zużycie towarów typu kawa, ciastka, napoje na spotkania z kontrahentami, które odbywają się na terenie firmy, zakup upominków i gadżetów czy też zakup usług gastronomicznych w celu spotkań biznesowych na zewnątrz firmy.

Wszystkie ww. wydatki ponoszone są w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

**W związku z powyższym, zadano następujące pytania.**

1.  Czy VAT naliczony z faktur dokumentujących zakup ciastek, napojów oraz usług gastronomicznych przeznaczonych na spotkania z kontrahentami, a poniesionych na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, może być bezpośrednio kosztem podatkowym?
2.  Czy VAT naliczony z faktur dokumentujących zakup gadżetów, upominków, które bezpośrednio przekazywane są kontrahentom na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem podlega odliczeniu, a następnie naliczeniu poprzez wystawienie faktury wewnętrznej? Czy wówczas VAT należny będzie kosztem podatkowym? Jeżeli od tego typu zakupów nie skorzysta się z prawa do odliczenia VAT, czy podatek naliczony będzie kosztem podatkowym?

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze, natomiast w zakresie pytania drugiego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług wniosek zostanie rozpatrzony odrębnymi pismami.

W zakresie pytania pierwszego Spółka uważa, iż literalna wykładania art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych prowadzi do wniosku, że jeśli na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 88 ust. 1 pkt 2) podatnik nie ma możliwości odliczenia podatku od wydatku na reprezentację, to uzyskuje on prawo do zaliczenia podatku naliczonego do kosztów uzyskania przychodów. Konieczne jest tylko aby wydatek był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów i aby zużyte towary nie były przeznaczone na cele osobiste pracowników/podatników. W opisywanym przypadku napoje, ciastka zużyte na potrzeby spotkania wewnątrz firmy z kontrahentami, jak również usługi gastronomiczne zakupione w celu spotkań z kontrahentami, poniesione zostały w celu zachowania źródła przychodów i na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Nie ma tu zastosowania art. 88 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nie są to wydatki związane z przekazaniem towarów na cele osobiste podatników, a więc zdaniem Spółki podatek VAT naliczony bezpośrednio z zakupu powinien być uznany za koszt podatkowy.

Dodatkowo w piśmie z dnia 8 września 2008 r. (data wpływu dnia 12 września 2008 r.) będącym odpowiedzą na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 29 sierpnia 2008 r. (data doręczenia dnia 4 września 2008 r.) Spółka wskazała m.in., że wspomniane we wniosku gadżety i upominki, nabywane są przez przedsiębiorstwo w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, użyte we wniosku sformułowanie „reprezentacja”, a dotyczące gadżetów, upominków, czy też ciastek bądź napojów na spotkania z kontrahentami, jest tożsame z pojęciem reprezentacji zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy i podatku dochodowym od osób prawnych w związku z czym Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od ww. zakupów.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W zamkniętym katalogu kosztów niezaliczanych przez ustawodawcę do kosztów uzyskania przychodów ujęto między innymi wydatki na reprezentację, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się również, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług. Zasada ta wynika z konstrukcji prawnej tego podatku, który z założenia jest neutralny dla przedsiębiorców. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej oraz osobom fizycznym, wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od zasady nieuznawania podatku od towarów i usług za koszt uzyskania przychodów ustawodawca przewidział jednak szereg wyjątków. Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika: towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Oznacza to, że w przypadku gdy Spółce nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, Spółka będzie mogła – na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – uznać za koszt uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów i usług związanego z wydatkami poniesionymi na cele reprezentacji Spółki.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.