Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.138.2025.2.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-27
Teza: Działalność B+R.
Słowa kluczowe: komputery-program komputerowy
oprogramowanie
programowanie
projekt
projektowanie
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ulgi badawczo-rozwojowej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 22 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa
    zarejestrowaną pod adresem (...), wpisana do KRS pod numerem (...), numerem NIP (...).
    Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „CIT”).
    Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego zgodnie z ustawą z dnia 30
    maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Dodatkowo, jej
    działalność nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
    zezwolenia, o którym mowa jest w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
    specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 482), w związku z czym koszty
    nie są uwzględniane przy kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34 lub art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT.
    Przed dokonaniem opisu działalności prowadzonej przez Spółkę, wskazuje ona, że w
    niniejszym wniosku posługuje się różnymi pojęciami dla oznaczenia programu
    komputerowego. W tym celu, użyte zostały następujące słowa: oprogramowanie, projekt,
    prototyp, rozwiązanie, platforma, system, funkcjonalność.
    Wnioskodawca zajmuje się produkcją oprogramowania (...), tworzy systemy wspomagania
    dla (...). Przedmiotem działalności jest: (...).
    W związku z tym, Wnioskodawca dysponuje autorskimi oprogramowaniami, które
    wspierają jej przedmiotową działalność a także zwiększają efektywność zespołu. Ze
    względu na charakter działalności prowadzonej w ramach Spółki, część zespołu zajmuje
    się opracowywaniem nowych produktów. W zależności od konkretnego zapotrzebowania
    oraz w miarę rozwoju branży IT, zespół może być zaangażowany w proces wytworzenia
    zupełnie nowego oprogramowania jak i stworzeniem nowych funkcjonalności w
    programie już istniejącym. Niezależnie od tego, proces wytwórczy obejmuje szereg prac
    (...). W wyniku czego powstają pierwotne wersje programów, które następnie są przez
    zespół testowane, po czym usuwane są usterki i wprowadzane poprawki. Niektóre z
    programów mogą zostać przeznaczone do dalszej sprzedaży.
    Wszelkie prace, które związane są z tworzeniem oprogramowania, odbywają się w
    następujących po sobie etapach:

    1) projektowania - na tym etapie planowane są funkcje, które ma zawierać program, jego
      wygląd, a także sposoby dojścia do pożądanych efektów;
    2) pisania kodu - jest to główny etap, podczas którego powstają programy,
      uwzględniające założenia powstałe na etapie projektowym;
    3) testowania programu - podczas prac, które prowadzone są na tym etapie, zespół
      sprawdza działanie wytworzonego programu, szuka ewentualnych błędów, a w razie
      ich wykrycia, są one naprawiane.
    W związku z przeprowadzonymi pracami powstają wyniki w postaci kodów źródłowych,
    kodów wynikowych, skryptów, struktur baz danych, architektur, a także dokumentacji
    projektowych i technicznych.
    Dodatkowo poza wskazanymi powyżej elementami w postaci dokumentacji projektowej
    oraz technicznej, każdy z etapów jest odpowiednio utrwalany. Prowadzone są m.in.
    odpowiednie ewidencje, które zawierają informacje o osobach zaangażowanych w dany
    projekt oraz o wykonywanych przez nich zadaniach. Funkcjonowanie przedsiębiorstwa w
    dużej mierze odbywa się dzięki poprawnemu działaniu systemów informatycznych.
    Działalność z zakresu wytwarzania oprogramowania nie byłaby możliwa, gdyby nie
    skupiano się na wdrażaniu kompleksowych rozwiązań.
    Spółka zrealizowała już wiele projektów, wśród których można wyodrębnić m.in.
    następujące:
    (...).
    Cel projektu: Stworzenie systemu wspomagania zarządzania dla podmiotów (...).
    Narzędzia wykorzystane do stworzenia systemu: Narzędzia developerskie, (...). Od
    powiedzialny zespół: 15 osób Specyfikacja: Developerzy R&D: 5 osób - poszukiwanie
    rozwiązań dla potrzeb optymalizacyjnych i logistycznych u Klientów/opracowywanie i
    adaptacja rozwiązań do przypadków biznesowych występujących u Klientów. Deweloperzy
    Backend: 3 osoby - tworzenie mirkoserwisów realizujących logikę działania Systemu oraz
    służących komunikacji z aplikacjami wchodzącymi w jego skład. Deweloperzy Full Stack: 7.
    - Tworzenie interfejsów użytkownika, funkcjonalności, poszukiwanie rozwiązań dla
      stawianych przez Klientów lub rynek problemów.
    Korzyści wynikające ze stworzonego oprogramowania: (...). Plany dotyczące
    oprogramowania: Rozwój oprogramowania w kierunku obsługi systemu (...) który
    obowiązuje w PL od 1 października 2025 r.
    - Tworzenie systemu wspomagania dla branży (...).
    Charakter podejmowanych przez Spółkę czynności z zakresu wytwarzania
    oprogramowania, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wskazuje na ich
    twórczość. Wynika to zarówno z faktu, że efektem prowadzonych prac jest każdorazowo
    odmienny od poprzednich wynik w postaci programu komputerowego, jak i ze względu na
    cały proces wytwarzania odpowiednich rozwiązań. Konieczne jest bowiem ustalenie
    założeń, które ma spełnić każdy z realizowanych projektów, jego zaprojektowanie, a także
    przydzielenie odpowiednich zadań pracownikom zajmującym się konkretnymi
    czynnościami. Dopiero wtedy możliwe jest przejście do fazy właściwego wytwarzania
    produktu w postaci oprogramowania. Choć etap ten został zaprojektowany tak, by był
    możliwy do odtworzenia w jak najszerszym zakresie przy każdym z projektów, to ze
    względu na wysoki stopień zindywidualizowania każdej realizacji, pracownicy oraz osoby
    odpowiedzialne za koordynowanie ich prac niejednokrotnie są zmuszeni do
    wprowadzenia w nim modyfikacji, gwarantujących prawidłowe wykonanie zadań.
    Niezależnie jednak od tego, czy proces wytwórczy przebiega zgodnie z założoną ścieżką,
    czy też jest modyfikowany, osoby odpowiedzialne za projekt czuwają nad tym, by prace
    następowały po sobie według odpowiedniej metodologii, a kolejne etapy były
    dokumentowane - zarówno dlatego, by później możliwe było odtworzenie wyników prac,
    jak i do przekazania kompletnych wyników działań klientom. Nie ma również żadnych

    wątpliwości, że poprzez podejmowanie prac nad kolejnymi projektami, kadra nie tylko
    daje wyraz już posiadanych i ugruntowanych specjalistycznej wiedzy oraz umiejętności,
    ale również zbiera nowe informacje, kształtujące na nowo te zasoby. Ich połączenie
    prowadzi do stworzenia nowych rozwiązań. Dla zapewnienia najwyższej jakości
    oprogramowań, Spółka wykorzystuje też dostępne źródła wiedzy w celu zdobycia oraz
    pogłębienia koniecznych kompetencji, a także wykorzystuje wcześniej posiadane
    informacje wraz z umiejętnościami dla udoskonalenia całego procesu wytwórczego.
    W związku z realizacją każdego z projektów, Spółka ponosi następujące koszty, niezbędne
    z punktu widzenia wykonywania przedmiotowych prac:
    1. wynagrodzenia osób świadczących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych, wraz
      z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi,
    2. wynagrodzenia podwykonawców,
    3. sprzęt komputerowy,
    4. zakup akcesoriów komputerowych, m.in. klawiatur, myszek, dysków przenośnych,
      okablowania.
    Aby Wnioskodawca mógł realizować projekty, posiada odpowiednie zaplecze pracownicze.
    W spółce zatrudnione są osoby na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenia, którzy
    posiadają odpowiednią wiedzę i kwalifikację. Spółka korzysta także z usług
    podwykonawców, w tym z powiązanej z Wnioskodawcą – spółką (...). Dzięki zatrudnieniu
    specjalistów z zakresu szeroko pojętego programowania, w przypadku każdej z realizacji
    Spółka jest w stanie zapewnić najwyższe standardy świadczonych usług, tworzyć programy
    uwzględniające zarówno potrzeby klientów, jak i zawierające w sobie funkcjonalności
    odpowiadające aktualnym rozwiązaniom technologicznym.
    W strukturze Spółki można wyróżnić następujące stanowiska, zajmowane przez ww. osoby:
    1) Programista - w zakresie obowiązków osób, które zajmują takie stanowisko, znajdują
      się przede wszystkim: wykonywanie prac programistycznych związanych z
      wytworzeniem oraz rozwojem oprogramowania, tworzenie dokumentacji
      systemowych, a także modyfikacja, konfiguracja i adaptacja istniejącego
      oprogramowania.
    2) Architekt IT/Architekt rozwiązań - w zakresie obowiązków takich pracowników
      znajduje się: tworzenie architektury rozwiązań dla planowanych projektów,
      weryfikacja zgodności projektów technicznych z architekturą rozwiązania i przyjętymi
      standardami, weryfikacja oraz analiza wymagań biznesowych pod kątem
      wykonalności, wsparcie zespołu w procesie testów i stabilizacji.
    3) Project Manager - osoby zajmujące to stanowisko zobowiązane są do prowadzenia
      kontroli procesu wdrożenia systemów Spółki. Project Manager przygotowuje
      harmonogram realizacji projektów z uwzględnieniem potrzeb biznesowych,
      możliwości technicznych i logistycznych Spółki, a także zapewnia właściwą
      komunikację i koordynację prac pomiędzy wykonawcami wewnętrznymi i dostawcami
      zewnętrznymi. Dodatkowo, zarządza problemami i ryzykiem w projekcie, rozwiązując
      występujące problemy. W zakresie jego kompetencji zarządczych znajduje się również
      zarządzanie budżetem projektu oraz śledzenie bieżących kosztów i utrzymywanie ich
      w ramach przyznanego budżetu. Do obowiązków Project Managera zaliczyć również
      należy raportowanie postępów, a także budowanie oraz zarządzanie zespołami
      projektowymi.
    4) Tester oprogramowania/Tester automatyczny - stanowisko to wiąże się z
      następującymi obowiązkami: testowaniem wytworzonego oprogramowania,

      przeprowadzaniem prac analitycznych związanych z dalszym rozwojem
      oprogramowania, tworzeniem dokumentacji systemowych oraz modyfikacją,
      konfiguracją i adaptacją istniejącego oprogramowania.
    Spółka zatrudnia również inne osoby, zajmujące inne stanowiska. Każda z zatrudnionych
    osób, niezależnie od zakresu jego obowiązków, ma zapewniony sprzęt, tj. komputery,
    serwery oraz odpowiednie akcesoria. Wszelkie prace są wykonywane na sprzęcie spółki,
    dlatego musi być bardzo wydajny, a także spełniać szereg wymagań technicznych w celu
    prawidłowej realizacji usługi. Ciężko bowiem wyobrazić sobie sytuację, w której kod
    oprogramowania powstawałby w inny sposób niż przy użyciu narzędzi informatycznych, w
    związku z czym jego posiadanie jest niezbędne w toku realizowanej przez Spółkę
    działalności. Ma to znaczenie zwłaszcza w przypadku pracowników, którzy zajmują się
    programowaniem, ponieważ codzienna praca, która oparta jest na tworzeniu programów,
    wymaga wykorzystania urządzeń, które będą niezawodne oraz sprawnie przetworzą
    wprowadzane w programach zmiany. Sprzęt ten został uwzględniony jako koszt uzyskania
    przychodu.
    Spółka dotychczas nie rozliczała ulgi badawczo-rozwojowej, dlatego powzięła też
    wątpliwość, czy może rozliczać ulgę w przyszłości oraz rozliczyć za lata poprzednie w
    okresie lat nieprzedawnionych. W związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością
    opisaną powyżej, zamierza ona dokonać odliczenia, o którym mowa w art. 18d ust. 1
    ustawy o CIT, tj. dokonać odliczenia kosztów ponoszonych na działalność badawczo-
    rozwojową, zgodnie z art. 18d oraz 18e ustawy o CIT.
    Ponadto, pismem uzupełniającym wskazali Państwo, następująco:
    1. Jakie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce
      gospodarczej (w tym Wnioskodawcy) zastosowano w ramach opisanej we wniosku
      działalności? Innymi słowy, co powoduje, że nowe rozwiązania w znacznym stopniu
      różnią się od rozwiązań już funkcjonujących; na czym polega unikatowość tych
      konkretnych rozwiązań, co pozwala uznać je za nowatorskie?
      Program komputerowy wytworzony przez Wnioskodawcę powstawał m.in. w oparciu
      o następujące badania technologiczne: śledzenie nowych technologii oraz narzędzi,
      które mogą zwiększyć wartość produktu lub usługi. Wnioskodawca korzystał z
      technologii z zakresu przygotowania oprogramowania do (...). Oryginalność
      „oprogramowania” stworzonego przez Wnioskodawcę polega na tym, że działania
      Wnioskodawcy wymagają indywidualnej analizy, wymyślenia koncepcji wytworzenia
      poszczególnych funkcjonalności, przeprowadzenia badań nad zastosowaniem
      optymalnych narzędzi i technologii, aby tworzone oprogramowanie spełniało
      oczekiwania klienta. Nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzony program
      komputerowy od innych dlatego, że są dedykowane dla konkretnego klienta oraz jego
      produktu.
      W wyniku prac Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowe programy, które nie
      występują w gospodarce Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym
      stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie tworzone
      przez Wnioskodawcę projektowane jest stosownie do indywidualnych i specyficznych
      potrzeb, zatem każdy z programów odróżnia się od pozostałych, a w szczególności w
      efekcie każdego z nich powstaje nowy, niepowtarzalny program komputerowy.
      W tym miejscu, Wnioskodawca podkreśla, iż w objaśnieniach Ministra Finansów z dnia
      15 lipca 2019 r., dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów
      wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, wskazano co następuje:
      „twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem
      nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce

      gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają
      się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”, oraz: „W związku z tym, że
      ustawodawca dla potrzeb preferencji IP Box, czy też ulgi B+R, nie zdefiniował
      sformułowania „zwiększenia zasobów wiedzy”, nie jest jasne czy zasoby wiedzy
      odnoszą się do wiedzy ogólnej, wiedzy pracowników, wiedzy w przedsiębiorstwie, czy
      też wiedzy w danej dziedzinie przemysłowej lub naukowej. Nie ma zatem przeszkód,
      aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się wyłącznie do
      wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział minimalnego
      progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest element celowościowy
      w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych
      zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno
      przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat. Jasne jest jednak, że im
      większa będzie skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy, tym
      większy będzie potencjał dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych
      determinantów prowadzenia przez podatników działalności badawczo-rozwojowej.”
    2. Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem działalności, o
      której mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych
      przez Państwa prac będących przedmiotem wniosku – w odniesieniu do każdego z
      obszarów tej działalności?
      Pracownicy Wnioskodawcy posiadają wiedzę w zakresie programowania programów
      komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Dotyczy ona
      między innymi znajomości języków programowania, podstawy algorytmów i struktur
      danych, umiejętność korzystania z podstawowych narzędzi programistycznych.
      Pracownicy Wnioskodawca potrafią korzystać z dokumentacji technicznej.
      Przed rozpoczęciem każdego projektu dotyczącego Oprogramowania, pracownicy
      Spółki identyfikują jaki zakres wiedzy dotyczący potencjalnych narzędzi
      informatycznych i oprogramowania będzie potrzebny w toku prac nad danym
      Oprogramowaniem. Opracowanie każdego Oprogramowania wymaga
      indywidualnego podejścia, co oznacza, iż inny zakres wiedzy z zakresu technologii i
      narzędzi programistycznych może być potrzebny. Dlatego w ramach bieżących prac
      nad danym Oprogramowaniem pracownicy Spółki pozyskują wiedzę w zakresie
      najnowszych technologii i narzędzi programistycznych. Ta wiedza może obejmować
      zagadnienia związane z architekturą IT, takie jak wybór odpowiedniej architektury
      aplikacji (...) projektowanie systemów rozproszonych oraz implementacja
      mechanizmów skalowalności i odporności na awarie. Ponadto, pracownicy Spółki
      zdobywają wiedzę na temat najnowszych rozwiązań z zakresu bezpieczeństwa
      danych, w tym (...). W kontekście rozwiązań chmurowych, pracownicy Spółki skupiają
      się na konfiguracji i zarządzaniu usługami chmurowymi, a także integracji z
      istniejącymi infrastrukturami IT. Dzięki temu holistycznemu podejściu, pracownicy
      Spółki są w stanie efektywnie reagować na zmieniające się wymagania rynkowe oraz
      dostarczać innowacyjne i konkurencyjne rozwiązania oprogramowania, oczekiwanych
      przez klientów.
      Dodatkowo, opracowanie danego Oprogramowania prowadzi do rozszerzenia wiedzy
      w zakresie technologii i narzędzi programistycznych na bazie praktycznych
      doświadczeń z prac nad Oprogramowaniem. Przykładowo, realizacja wskazanych w
      opisie stanu faktycznego i zdarzenia przeszłego przykładów projektów w zakresie
      opracowywania Oprogramowania prowadzi do rozwijania zasobów wiedzy w zakresie
      technologii i narzędzi programistycznych dotyczącymi między innymi (...).

      Opracowywanie każdego Oprogramowania prowadzi do zwiększania zasobów wiedzy
      w zakresie technologii i narzędzi programistycznych, ale wskazanie konkretnie całego
      zakresu wiedzy w ramach Wniosku nie jest możliwe, gdyż zakres funkcjonalny
      Oprogramowania, który ma charakter oryginalny oraz indywidualny, będzie wpływać
      na przedmiot rozwijanej wiedzy w zakresie technologii informacji i programowania.
    3. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystują i rozwijają Państwo oraz zdobywają
      Państwo w ramach opisanej we wniosku działalności? Prosimy o wskazanie
      konkretnych dziedzin wiedzy, z których dorobku Państwo korzystacie i które Państwo
      rozwijają oraz zdobywają?
      Działalność B+R Wnioskodawcy obejmuje wykorzystywanie, rozwijanie oraz
      pozyskiwanie nowej wiedzy w zakresie:
        - Informatyki, programowania, algorytmiki, baz danych;
        - Projektowania procesów, algorytmów i wskaźników wspomagających zarządzanie
        przedsiębiorstwem.
      Należy podkreślić, że powyższe przekłada się na możliwość dalszego wykorzystania
      zdobytej wiedzy do tworzenia kolejnych unikatowych rozwiązań.
    4. Czy działalność opisana we wniosku, podejmowana jest w sposób uporządkowany,
      zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
      harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?
      Działalność, która jest przedmiotem wniosku prowadzona jest w sposób
      systematyczny (tj. uporządkowany, zaplanowany, metodyczny), według określonego
      harmonogramu, zgodnie ze standardowym cyklem projektowym, gdzie w
      szczególności każdy projekt posiada jasno sprecyzowany cel prac, a do jego realizacji
      przypisane są osoby posiadające odpowiednie kompetencje i wykształcenie, określany
      jest termin prac oraz ewentualnie budżet, w oparciu o uzgodnienia z klientem.
    5. Jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane, które z nich zostały
      faktycznie zrealizowane w stosunku do opisanego oprogramowania?
      Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie
      prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów
      zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne
      harmonogramy były przez Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w
      odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    6. Jakie konkretnie cele zostały przez Państwa osiągnięte, w ramach jakich zasobów
      ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
      praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
      Zgodnie z przedstawionymi w ramach wniosku informacjami, używając własnego
      know-how, doświadczenia i zaawansowanych technologii, Wnioskodawca opracowuje
      (...), innowacyjne rozwiązania (aplikacje, oprogramowanie, moduły, funkcjonalności)
      wspomagające jego pracę we wszystkich aspektach działalności oraz rozszerza
      funkcjonalności dedykowanego oprogramowania. Działania te wykonywane są przez
      specjalistów Wnioskodawcy, którzy poprzez analizy, opracowania i weryfikacje na
      drodze testów tworzą algorytmy i procesy zawierające poszczególne zakresy
      działalności Wnioskodawcy, które następnie zostają zaimplementowane w ramach
      wewnętrznego oprogramowania.
      W wyniku ich pracy opracowywane jest dedykowane oprogramowanie, stworzone i
      nieustannie rozwijane tylko i wyłącznie na potrzeby Wnioskodawcy, które pozwala na
      zwiększanie efektywności działania Spółki.

    7. Czy prace dotyczące oprogramowania obejmują rutynowe i okresowe zmiany, nawet
      jeżeli zmiany te mają charakter ulepszeń?
      Prace dotyczące tworzenia Oprogramowania nie obejmują rutynowych i okresowych
      zmian.
    8. Czy wyodrębniają Państwo koszty kwalifikowane w odrębnej ewidencji rachunkowej
      określonej w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
      Wnioskodawca wyodrębnia w ewidencji rachunkowej o której mowa w art. 9 ust. 1
      ustawy o CIT koszty działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie art. 9 ust. 1b ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych.
    9. Czy koszty realizacji prowadzonych prac badawczo-rozwojowych pokrywacie Państwo
      ze środków własnych, nie są zwracane w jakiejkolwiek formie i nie zostały odliczone
      od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym?
      Wnioskodawca zaznacza, że pokrywa koszty realizacji prowadzonych prac badawczo-
      rozwojowych wyłącznie ze środków własnych, które nie są/nie będą zwracane w
      jakiejkolwiek formie, w tym w formie dotacji i nie zostały odliczone od podstawy
      opodatkowania podatkiem dochodowym w innej formie.
    10. Czy koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12
      ust. 1 i art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
      Koszty wynagrodzeń dotyczą art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    11. Czy przedmiotem pytania nr 2 jest również wynagrodzenie za czas choroby, urlopu,
      lub innej nieobecności pracownika (jakiej?)?
      Tak, dotyczą m.in. pytania nr 2.
    12. Czy zamierzają Państwo dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami
      wskazanymi w art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p.?
      Tak, zgodnie z art. 18d ust. 7 CIT.
    13. Czy sprzęt komputerowy oraz akcesoria komputerowe stanowią u Spółki środki trwałe?
      W przypadku komputerów, akcesoriów komputerowych o wartości powyżej 10 000
      PLN netto, stanowią one dla Spółki środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne,
      wprowadzone do ewidencji środków trwałych i podlegają amortyzacji zgodnie i na
      zasadach wynikających z regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Pytania
    Czy podejmowana przez Spółkę działalność w zakresie wytwarzania (...) oprogramowania
    stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w zw. z art. 4a pkt 26-28 tej
    ustawy w zw. z art. 4 ust. 2 oraz 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 20
    lipca 2018 r.?
    Czy wydatki na:
      - wynagrodzenia pracowników wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami
      społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe oraz wynagrodzenia
      wypłacane na podstawie umów cywilnoprawnych (część pytania z wyłączeniem
      wynagrodzenia wypłacanego pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o
      prace za czas choroby oraz urlopu lub innej nieobecności);
      - zakup akcesoriów komputerowych, m.in. klawiatur, myszek, dysków przenośnych,
      okablowania,
      można uznać za kwalifikowalne koszty poniesione na działalność badawczo-
      rozwojową Wnioskodawcy, o których mowa jest w art. 18d ust. 2 oraz 3 ustawy o CIT?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Artykuł 4a pkt 26 ustawy o CIT, normuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Natomiast, w odniesieniu do definicji badań naukowych oraz prac rozwojowych, ustawa o
    CIT odwołuje się do ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    I tak, badaniami naukowymi są więc:
    1. badania podstawowe, które w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce, są rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne
      mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
    2. badania aplikacyjne, które w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce, są rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
      wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
      procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Odnosząc się zaś do pojęcia prac rozwojowych, zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, w
    związku z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, jest to działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Biorąc pod
    uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących
    możliwości zakwalifikowania działalności prowadzonej przez Spółkę jako prac badawczo-
    rozwojowych.
    W wydanych interpretacjach (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.MG) Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej potwierdził, że działalność badawczo-rozwojowa powinna:
    obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być
    podejmowana w sposób systematyczny oraz być podejmowana w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy i wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W
    działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD
    (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania
    danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-
    technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/10.1787
    /9788388718977-pl). Według niego, działalność badawczo-rozwojowa musi być:
    nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna oraz możliwa do przeniesienia lub
    odtworzenia.
    Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria niezbędne
    do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, działalność Spółki spełnia
    cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: charakter działalności prowadzonej przez Spółkę wskazuje
      na jej twórczość - zarówno pod kątem przebiegu procesu wykonywania prac, jak i ich
      efektów.

      Każde z opisanych we wniosku działań prowadzi do wytworzenia zupełnie nowego
      programu w przedsiębiorstwie Spółki, a tym samym również w działalności klientów,
      na rzecz których podejmowane są prace. Nawet jeśli do ich podjęcia wykorzystywane
      są wcześniej opracowane oraz wykorzystywane rozwiązania, to ostateczny wynik
      podjętych prac jest czymś oryginalnym. Wynika to z faktu, że zarówno opracowanie
      planu działania, jak i poszczególne etapy wdrażania danych procesów oraz
      opracowywania i wytwarzania programów komputerowych, wymagają i wymagać
      będą twórczego działania w postaci planowania oraz projektowania. Jednocześnie
      warto w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi
      Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego
      opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP
      BOX, „uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu
      minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn.
      przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-
      rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli
      podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość
      działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
      koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
      podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od
      rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”. Do twórczości, jako cechy warunkującej
      możliwość zakwalifikowania działalności jako badawczo-rozwojowej, odniósł się
      również Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 9 października 2019 r.,
      sygn. II FSK 3589/17. Wskazał w nim, że „zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego
      należy przyjąć, że legislator podatkowy miał na celu to drugie znaczenie [twórczości],
      które związane jest nie tylko z nabywaniem i stosowaniem nowych technologii, ale
      także z ich tworzeniem lub co najmniej współtworzeniem. Wskazuje na to
      egzemplifikacyjne wyliczenie zawarte w pkt a) i b) z art. 4a pkt 28) u.p.d.o.p., które za
      prace rozwojowe uznaje takie, które polegają na opracowywaniu prototypów i
      projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub
      ulepszonych produktów, a dodatkowo ich celem ma być dalsze ulepszenie procesów
      lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Mając zatem na uwadze
      charakter ulgi podatkowej uregulowanej w art. 18d u.p.d.o.p., która zakłada
      poniesienie tzw. wydatków kwalifikowanych stwierdzić należy, że ma ona na celu
      aktywizację przedsiębiorców w kierunku finansowania polskiej nauki, także w
      przypadku nowatorskich prac rozwojowych”. Zgodnie z powyższymi rozważaniami,
      należy uznać że podejmowane przez Spółkę działania mają twórczy charakter, bowiem
      w wymierny sposób powodują stworzenie zupełnie nowych bądź też znacznie
      ulepszonych autorskich rozwiązań oraz oprogramowań.
    b) nieprzewidywalność: skutek prowadzonych prac, mających na celu wytworzenie
      nowych produktów w postaci programów komputerowych co do zasady jest
      zaplanowany. Jednakże sam proces realizacji danych projektów, pomimo korzystania
      często z istniejących metod, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania,
      lub znaczną modyfikację dawnych rozwiązań, stosowanych oraz wytwarzanych
      uprzednio w praktyce Spółki.
      Już sam tego fakt powoduje, że nie może być mowy o przewidywalności, bowiem
      wytwarzanie czegoś wcześniej niewystępującego w danym środowisku - w tym

      przypadku w przedsiębiorstwie Spółki, a w wielu sytuacjach również na rynku - wiąże
      się z niepewnością efektu końcowego oraz ryzykiem wystąpienia nieprzewidzianych
      okoliczności, mających wpływ na proces wytwórczy.
    c) metodyczność: pracownicy zatrudnieni przez Spółkę zobowiązani są w ramach umowy
      z nią do ścisłej, zgodnej z harmonogramem pracy, którą zobowiązani są należycie
      udokumentować oraz wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Spółki i uchwaloną
      polityką B+R.
      Jednocześnie charakterystyka podejmowanych przez Spółkę czynności, mających jej
      zdaniem charakter prac rozwojowych, wymaga ich realizowania według określonego
      schematu. Wytwarzanie zupełnie nowych, bądź też znacznie zmienionych w stosunku
      do tych wcześniej opracowanych, rozwiązań nie może odbywać się bez
      odpowiedniego planu, jeśli ma zakończyć się zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku
      pracowników, którzy zaangażowani są w wykonywanie prac o charakterze badawczo-
      rozwojowym, są oni dodatkowo zobowiązani do prowadzenia odpowiedniej ewidencji
      czasu pracy poświęconego na wykonywanie prac rozwojowych. Służy to nie tylko
      celom skorzystania z ulgi, o której mowa jest w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, ale
      również monitorowaniu postępów oraz zaangażowania poszczególnych pracowników
      w podejmowane działania.
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: oprócz wytworzenia zaprojektowanego
      produktu, stanowiącego novum w działalności, Spółka dąży również do tego, by
      wytworzone rozwiązania mogły być przez nią odtwarzane i wykorzystywane również w
      późniejszym czasie.
      Jest to skutek nieustannej potrzeby udoskonalania rozwiązań stosowanych w
      przedsiębiorstwie, wynikającej z uwarunkowania rynku oraz konieczności
      pozostawania konkurencyjnym. Dlatego też podejmowane prace, jak np. te będące
      przedmiotem wniosku, są dokumentowane w sposób, który umożliwia późniejsze
      odtworzenie i zwielokrotnienie wdrożonych rozwiązań, tj. przy wykorzystaniu
      dokumentacji projektowych i technicznych. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem
      Spółki można stwierdzić, że prowadzona przez nią działalność spełnia kryteria
      działalności badawczo-rozwojowej zawarte w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT z dnia 15
      lutego 1992 r.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, kwalifikowanymi kosztami działalności badawczo-
    rozwojowej są:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
      badawczo- rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
      miesiącu;
    1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit.
      a i c ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w
      zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego
      na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym
      miesiącu;

    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową;
    2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
      bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności
      naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt
      1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także
      nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych,
      na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
    4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust.
      1 pkt 4;
    4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust.
      1 pkt 4;
    5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
      rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
      a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
        Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
        łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
      b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
        odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych
        organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i
        procesowego,
      c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
        prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru
        przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego
        zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
        zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim
        zagranicznym organie,
      d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
        czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
        ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
        szczególności koszty walidacji patentu europejskiego. Zgodnie z art. 18d ust. 3
        ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku
        podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne
        od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych
        w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
        osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    By uznać wydatki za koszty kwalifikowane, spełnione muszą być następujące przesłanki:
    1) wydatek stanowi koszt podatkowy dla podatnika;

    2) wydatek nie został zwrócony podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie został
      odliczony od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym jako koszt
      kwalifikowany;
    3) wydatek nie jest uwzględniany przy kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art.
      17 ust. 1 pkt 34 lub art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT (przepisy o specjalnej strefie
      ekonomicznej lub Polskiej Strefie Inwestycji);
    4) wydatek ponoszony w ramach badań podstawowych wynika z umowy lub
      porozumienia z podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
    5) koszty kwalifikowane zostały wykazane w zeznaniu rocznym.
    W związku z prowadzoną działalnością, która zdaniem Spółki spełnia kryteria konieczne
    dla uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, Spółka ponosi wydatki na:
    1. wynagrodzenia osób świadczących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych, wraz
      z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi,
    2. zakup sprzętu komputerowego,
    3. zakup akcesoriów komputerowych, m.in. klawiatur, myszek, dysków przenośnych,
      okablowania.
    Powyższe wydatki, stanowiące dla Spółki koszt podatkowy, są niezbędne do podjęcia oraz
    realizowania prac projektowych oraz wytwórczych w zakresie zmienionych, ulepszonych
    lub nowych programów komputerowych. Jak Spółka wskazała w stanie faktycznym, bez ich
    poniesienia w ogóle nie byłoby możliwe podjęcie przedmiotowych działań, z czego wynika
    bezpośredni związek między nimi a realizowanymi pracami. Przede wszystkim, Spółka
    ponosi wydatki na wynagrodzenia pracowników, obejmujące również wynagrodzenia za
    czas choroby oraz urlopu, za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za
    niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi. W
    ocenie Spółki, jej pracownicy (Programista/Architekt IT/Architekt rozwiązań, Project
    Manager, Tester oprogramowania/Tester automatyczny) wykonują prace o charakterze
    badawczo-rozwojowym.
    Tworzone przez nich programy niewątpliwie rozwijają również świadczone przez Spółkę
    usługi. Tworząc nowe rozwiązania, pracownicy korzystają z doświadczeń, które zdobyli
    przy realizacji wcześniejszych projektów, a także wprowadzają nowe rozwiązania, które
    wcześniej nie były wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności. Dodatkowo każdy
    z twórców ma swobodę w zakresie powstawania programów - nie są im narzucane
    konkretne parametry, kody czy algorytmy, które mają być wykorzystane w stworzonym
    produkcie. Nawet jeśli okaże się, że wytworzenie konkretnej funkcjonalności jest możliwe
    tylko w jeden sposób i należy go zrealizować według konkretnego algorytmu, to nie są to
    sytuacje standardowe, a w zdecydowanej większości przypadków programista ma
    możliwość stworzenia danych rozwiązań w wybrany przez siebie sposób. Spółka korzysta
    również z usług osób, których zakres obowiązków, jej zdaniem, obejmuje prace o
    charakterze rozwojowym, w oparciu o umowy cywilnoprawne.
    Jak wynika z art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy PIT, za przychody z działalności wykonywanej
    osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia
    lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność
    gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej oraz od przedsiębiorstwa w spadku, z wyjątkiem
    przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
    podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w
    pkt 9 tego artykułu. Spółka wypłaca takim osobom wynagrodzenia, a także uiszcza składki
    z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych.

    W odniesieniu do tych osób, które wykonują prace o charakterze rozwojowym, Spółka
    uważa, że w przypadku uznania jej działalności za działalność badawczo-rozwojową,
    wydatki, które ponosi w związku z wypłacanymi im wynagrodzeniami oraz składkami na
    ubezpieczenia społeczne, może zakwalifikować jako koszty poniesione w związku z taką
    działalnością. Wynika to wprost z ustawy o CIT, która w art. 18d ust. 2 pkt 1a wymienia
    jako jedne z kosztów kwalifikowanych poniesione w danym miesiącu należności z tytułów,
    o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
    należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Innymi kosztami, które Spółka ponosi w związku z opisaną we wniosku działalnością, są
    koszty zakupu sprzętu, którym są m.in. komputery, serwery oraz konieczne akcesoria. To
    Spółka zapewnia swoim pracownikom urządzenia, które czynią tworzenie programów w
    ogóle możliwym. Trudno bowiem wyobrazić sobie pisanie kodu, a także testowanie
    wytworzonego oprogramowania, bez odpowiedniego sprzętu. Ustawodawca daje
    możliwość uznania poczynionych na ten cel wydatków za koszty kwalifikowane w art. 18d
    ust. 2 pkt 2a oraz ust. 3 ustawy o CIT - w zależności od tego, czy nabyty sprzęt stanowi
    środek trwały - przy czym uzależnia to od wykorzystania go w działalności badawczo-
    rozwojowej. Związek zakupionego sprzętu z wykonywanymi pracami, które zdaniem Spółki
    taką działalność stanowią, jest oczywisty, ponieważ nie ma możliwości tworzenia oraz
    dalszego rozwijania oprogramowań bez sprzętu, na którym może to się odbywać.
    Dodatkowo, to na komputerach tworzona jest odpowiednia dokumentacja, która pozwala
    na późniejszą analizę procesu twórczego oraz na odtworzenie wyników podejmowanych
    prac. Z tego względu Spółka uważa, że koszty związane z jego nabyciem może uznać za
    koszty kwalifikowane.
    W związku z faktem, że wskazane koszty mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych
    wyszczególnionym przez Ustawodawcę oraz spełniają postawione w ustawie o CIT wymogi
    dla uznania ich za wydatki kwalifikowane, zdaniem Spółki należy uznać je za koszty
    uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawa o CIT”),
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
      dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.
    Natomiast, zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „ustawy Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce”),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego pytania nr 1 wskazać należy, że
    w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że

    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
      - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
      - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systemat
    yczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Odnosząc cytowane powyżej przepisy oraz wyjaśnienia do przedstawionego we wniosku
    opisu, wskazać należy, że przedstawione wyżej okoliczności sprawy pozwalają na
    stwierdzenie, że podejmowana przez Spółkę działalność w zakresie wytwarzania (...)

    oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 18d ust. 1
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w zw. z art. 4a
    pkt 26-28 tej ustawy w zw. z art. 4. ust. 2 oraz 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce z dnia 20 lipca 2018 r.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Jak stanowi art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.,
    za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
      lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
      2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
    2a. nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.
    W myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    W myśl art. 18d ust. 6 updop,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18d ust. 7 updop,

    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których
        mowa w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
        pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Art. 18d ust. 8 updop,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym:
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
    badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
    kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
    p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
    podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
    jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez

    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.
    d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badaw
    czo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy
    koszt kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.

    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami
    z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności
    określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
    (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
    8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z
    dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2
    pkt 1a u.p.d.o.p.).
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.:
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, -z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią
    wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia oraz o dzieło, a
    którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności
    badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w
    zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na
    wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia/ umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach
    kapitałowych (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 427, dalej: „ustawa PPK”), ustawa określa zasady
    gromadzenia środków w pracowniczych planach kapitałowych, zwanych dalej „PPK”,
    zawierania umów o zarządzanie PPK i umów o prowadzenie PPK, finansowania i
    dokonywania wpłat do PPK oraz dokonywania wypłat transferowych, wypłat i zwrotu
    środków zgromadzonych w PPK.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 18 lit. a i d ustawy PPK,
    a) przez osoby zatrudnione należy rozumieć pracowników, o których mowa w art. 2
      ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i
      2140), z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach
      dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla, o których mowa w art. 11b
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego
      (Dz. U. z 2022 r. poz. 1309), oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 ustawy z
      dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

    d) osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy
      agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której
      zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się
      przepisy dotyczące zlecenia, Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 lit. a tej ustawy.
    Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 lit. a tej ustawy,
    a) przez podmiot zatrudniający należy rozumieć pracodawcę, o którym mowa w art. 3
      ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - w stosunku do osób
      zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. a, jeżeli posiada numer identyfikacyjny;
    d) zleceniodawcę - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. d,
      jeżeli posiada numer identyfikacyjny.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy PPK,
      wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego
      opodatkowaniu.
    Wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe w części finansowanej przez pracodawcę, jako
    dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do jej kwalifikacji do
    kosztów kwalifikowanych działalności B+R na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p.
    Odnosząc się do kosztów akcesoriów komputerowych, m.in. klawiatur, myszek, dysków
    przenośnych i okablowania, należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., który
    stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą
    być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
    pomiarowych, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony
    katalog sprzętów nie jest zamknięty.
    Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną.
    Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Z przywołanego art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p. wynika, że aby poniesione wydatki na
    sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące
    warunki:
      - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
      - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
      - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p., mogą stanowić
    wyłącznie wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka
    trwałego.
    Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać
    wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., w części w jakiej sprzęt
    jest wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
    mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków
    wskazanych w art. 18d ustawy o CIT.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d
    ust. 3 u.p.d.o.p., w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie
    stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., sformułowania „wyłącznie”,
    to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych,
    jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
    kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane
    jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty

    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w
    jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Wobec powyższych wyjaśnień, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, tj. czy wydatki
    na:
    - wynagrodzenia pracowników wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami
      społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe oraz wynagrodzenia
      wypłacane na podstawie umów cywilnoprawnych (część pytania z wyłączeniem
      wynagrodzenia wypłacanego pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o
      prace za czas choroby oraz urlopu lub innej nieobecności);
    - zakup akcesoriów komputerowych, m.in. klawiatur, myszek, dysków przenośnych,
      okablowania,
    można uznać za kwalifikowalne koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową
    Wnioskodawcy, o których mowa jest w art. 18d ust. 2 oraz 3 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W części pytania nr 2 dotyczącej kosztów wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na
    podstawie umowy o prace za czas choroby oraz urlopu lub innej nieobecności wydane
    zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.