Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/4512-190/15-6/MJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-09-01
Teza: prawo do odliczenia w 100% kwoty podatku od wydatków związanych z posiadanym pojazdem samochodowym
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od podatku; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2015 r. (data wpływu 28 maja 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 lipca 2015 r. (data wpływu 16 lipca 2015 r.) oraz pismem z 10 sierpnia 2015 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w 100% kwoty podatku od wydatków związanych z posiadanym pojazdem samochodowym **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w 100% kwoty podatku od wydatków związanych z posiadanym pojazdem samochodowym.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 14 lipca 2015 r. (data wpływu 16 lipca 2015 r.) oraz pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. (data wpływu) w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego i przedstawienia własnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniach wniosku).

Wnioskodawca oświadcza, iż zgodnie ze stanem faktycznym, dnia 4 maja 2015 r. samochód osobowy marki Skoda o nr rejestracyjnym … został przekazany przez Wnioskodawcę Panu … – pracownikowi firmy „…” zatrudnionemu na stanowisku przedstawiciela handlowego o terenie działania: cała Polska.

Przekazany pojazd stanowi narzędzie niezbędne do wykonywania pracy, której charakter polega na pozyskiwaniu nowych oraz utrzymaniu stałych kontaktów z dotychczas pozyskanymi klientami. Ze względu na miejsce zamieszkania pracownika, samochód znajduje się w …, …, skąd rozpoczyna i kończy trasę każdego dnia.

W uzupełnieniu z dnia 14 lipca 2015 r. wskazano, że firma „…” jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Do wydatków związanych z samochodem należą: koszty paliwa, napraw, ubezpieczenie AC i OC. Faktury dotyczące wydatków wystawiane są na firmę „…”, ul. …, …, NIP …. Pojazd objęty zakresem pytania jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Firma prowadzi ewidencję dla samochodu, która zawiera: datę, cel wyjazdu, skąd, dokąd, przejechaną liczbę km., stan licznika oraz podpis kierowcy. Wnioskodawca nie złożył w terminie 7 dni od dnia, w którym poniósł pierwszy wydatek związany z danym pojazdem właściwemu dla Wnioskodawcy Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informacji VAT-26. Nie zaistniały okoliczności obiektywne potwierdzające brak wykorzystania pojazdu do użytku prywatnego. Wnioskodawca wprowadził procedury, w których został określony sposób używania pojazdu wykluczający jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, jest to oświadczenie kierowcy o sposobie wykorzystania samochodu. Wnioskodawca nadzoruje używanie pojazdu korzystając z GPS. Pojazd wykorzystywany jest przez pracownika … jedynie w celach służbowych. Pojazd na obecną chwilę w godzinach pracy jest w ruchu, przemieszcza się. Po godzinach pracy garażowany jest pod adresem …, …. Pojazd jest nadzorowany poprzez system GPS. Wnioskodawca dokonał należytej staranności aby wykluczyć możliwość użycia pojazdu do celów prywatnych m.in. poprzez pisemne oświadczenie kierowcy. Ilość zużytego paliwa monitorowana jest poprzez GPS oraz rachunki przedstawione za zatankowania.

W uzupełnieniu z dnia 10 sierpnia 2015 r. (data wpływu) wskazano, że samochód marki Skoda o nr rejestracyjnym … wykorzystywany jest wyłącznie do działalności gospodarczej. Podany we wniosku z dnia 22 maja 2015 r. adres tj. … jest adresem zameldowania pracownika. Natomiast adres zamieszkania oraz miejsce garażowania pojazdu to ….

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 14 lipca 2015 r.).

Czy w związku ze stanem faktycznym zgodnie z art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług istnieje możliwość odliczenia w 100% kwoty podatku od wydatków związanych z posiadanym pojazdem samochodowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do odliczenia w 100% kwoty podatku od wydatków związanych z posiadanym pojazdem samochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Stosownie do art. 86a ust. 6 ustawy, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

Elementy jakie powinna zawierać ewidencja zostały wskazane w art. 86a ust. 7 ustawy, zgodnie z którym ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd - dokąd)
    4.  liczbę przejechanych kilometrów
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

\- potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

1.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy).

Na mocy art. 86a ust. 13 ustawy, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 − jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 − jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej − jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej).

Zgodnie z art. 88 ust 3a pkt 2 nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ww. przepisy wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków, m.in. z tytułu nabycia, leasingu, zakupu paliw do napędu, czy też innych wydatków eksploatacyjnych dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, przeznaczonych do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych zarówno do celów związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Zatem przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony – ze względu na swoje cechy konstrukcyjne – służy co do zasady użytkowi „mieszanemu”, w związku z tym wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dnia 4 maja 2015 r. samochód osobowy został przekazany przez Wnioskodawcę pracownikowi firmy zatrudnionemu na stanowisku przedstawiciela handlowego o terenie działania: cała Polska. Przekazany pojazd stanowi narzędzie niezbędne do wykonywania pracy, której charakter polega na pozyskiwaniu nowych oraz utrzymaniu stałych kontaktów z dotychczas pozyskanymi klientami. Ze względu na miejsce zamieszkania pracownika, samochód znajduje się w …, skąd rozpoczyna i kończy trasę każdego dnia. Do wydatków związanych z samochodem należą: koszty paliwa, napraw, ubezpieczenie AC i OC. Faktury dotyczące wydatków wystawiane są na firmę …. Pojazd objęty zakresem pytania jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Firma prowadzi ewidencję dla samochodu, która zawiera: datę, cel wyjazdu, skąd, dokąd, przejechaną liczbę km., stan licznika oraz podpis kierowcy. Wnioskodawca nie złożył w terminie 7 dni od dnia, w którym poniósł pierwszy wydatek związany z danym pojazdem właściwemu dla Wnioskodawcy Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informacji VAT-26. Nie zaistniały okoliczności obiektywne potwierdzające brak wykorzystania pojazdu do użytku prywatnego. Wnioskodawca wprowadził procedury, w których został określony sposób używania pojazdu wykluczający jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, jest to oświadczenie kierowcy o sposobie wykorzystania samochodu. Wnioskodawca nadzoruje używanie pojazdu korzystając z GPS. Pojazd wykorzystywany jest przez pracownika jedynie w celach służbowych. Po godzinach pracy garażowany jest pod adresem …. Wnioskodawca dokonał należytej staranności aby wykluczyć możliwość użycia pojazdu do celów prywatnych m.in. poprzez pisemne oświadczenie kierowcy. Ilość zużytego paliwa monitorowana jest poprzez GPS oraz rachunki przedstawione za zatankowania. Adres … jest adresem zameldowania pracownika. Natomiast adres zamieszkania oraz miejsce garażowania pojazdu to ….

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

Zatem nie można się zgodzić z twierdzeniem Wnioskodawcy, że sposób wykorzystywania pojazdu służbowego Wnioskodawcy określony w ustalonych przez niego zasadach jego używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, ponieważ możliwe jest użycie tego samochodu przez kierowcę do celów prywatnych – poprzez dojazd z miejsca zamieszkania pracownika do miejsca pracy (siedziby klienta) i z miejsca pracy do miejsca zamieszkania. Bez znaczenia jest, że Wnioskodawca prowadzi dla tego samochodu ewidencję przebiegu pojazdu, ponieważ już z samej procedury sposobu użytkowania pojazdu wynika użytek mieszany.

W ocenie tut. organu wykorzystanie samochodu służbowego w celu przejazdu pomiędzy miejscem pracy, a miejscem parkowania samochodu służbowego/zamieszkania pracownika sprzyja wygodzie kierowcy, który nie musi we własnym zakresie organizować sobie środka transportu do pracy. Należy zatem stwierdzić, że dojazd pracownika do pracy lub do miejsca parkowania samochodu służbowego/zamieszkania pracownika nie ma związku z działalnością gospodarczą pracodawcy. Zapewnienie ułatwienia w tym zakresie ze strony pracodawcy realizuje cel prywatny (niewynikający ze stosunku pracy) pracownika, nie zaś gospodarczy pracodawcy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji, kiedy samochód będzie wykorzystywany zarówno do działalności gospodarczej jak również do celów innych niż działalność gospodarcza tj. do tzw. celów „mieszanych” to Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w wysokości 50% kwoty podatku, o którym mowa w art. 86a ust. 1 ustawy od wydatków związanych z eksploatacją pojazdu z wyjątkiem paliwa, a od dnia 1 lipca 2015 r. również od zakupionego paliwa zgodnie z ww. art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Zgodnie z art. 12 ust. 1pkt 1 ustawy nowelizującej do dnia 30 czerwca 2015 r., Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabycia paliwa silnikowego przeznaczonego do napędu przedmiotowego samochodu osobowego wykorzystywanego do celów „mieszanych” tj., do działalności gospodarczej i do celów prywatnych.

Odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia ubezpieczenia OC i AC należy zwrócić uwagę na art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.

Ze wskazanego powyżej przepisu wynika, że usługi ubezpieczeniowe korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, a zatem nawet w przypadku obciążenia nabywanych usług ubezpieczeniowych podatkiem VAT faktura dokumentująca ich nabycie, zgodnie z ww. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie będzie stanowić podstawy do obniżenia kwoty podatku należnego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślić wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.