Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1449/11-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-01-10
Teza: Podatek towarów i usług opodatkowania w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; obrót; opieka-opieka społeczna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki jawnej, przedstawione we wniosku z dnia – brak daty sporządzenia pisma (data wpływu 19 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku towarów i usług opodatkowania w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (Spółka) od kilku lat prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na sprzedaży wysyłkowej figur gipsowych poprzez internetowe serwisy aukcyjne, przede wszystkim „B” i sklep internetowy. Sprzedaż odbywa się na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Podatnik zamówione towary wysyła za pośrednictwem poczty lub przesyłek kurierskich. Podatnik korzysta z usług firmy pośredniczącej pomiędzy nim a firmą kurierską tzn. podatnik zamawia usługę kurierską u pośrednika, który tę usługę zleca firmie kurierskiej. Firma kurierska obciąża pośrednika za wykonaną usługę kurierską a pośrednik obciąża Wnioskodawcę. Odbiorcy towaru zwykle płacą za towar kurierowi przy odbiorze przesyłki. Wówczas firma kurierska zbiorczo dokonuje przelewu za kilka dostarczonych przesyłek na rachunek bankowy pośrednika podając w przelewie numery listów przewozowych, których płatność dotyczy. Pośrednik w terminie 14 dni od daty pobrania przelewa Spółce na jej rachunek bankowy kwotę pobraną przez kuriera od klientów. Przelew jest zwykle zbiorczy za kilka transakcji, ale w przelewie pośrednik podaje numery listów przewozowych, na podstawie których Wnioskodawca identyfikuje odbiorców przesyłek. Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, z jakiej wynika której konkretnie dostawy zapłata dotyczyła. Dane odbiorców towaru wpisywane są do ewidencji na podstawie zamówień, listów przewozowych i zapłaty za towar przelanej na konto Wnioskodawcy przez pośrednika ze wskazaniem numerów listów przewozowych.

Spółka często otrzymuje zapłatę za towar bezpośrednio od klientów na swój rachunek bankowy. Wówczas dane klientów są na jego wyciągach bankowych i przepisuje je do dodatkowej ewidencji transakcji wysyłkowych.

Ponadto, Wnioskodawca sprzedaje towary wysyłkowo, za które odbiorca towarów płaci poprzez wewnętrzny system płatności „Płacę z „B”. Oznacza to, że „B” pośredniczy w przelewie na linii kupujący - sprzedawca. Na konto Wnioskodawcy wpływają zatem zbiorcze kwoty, których nadawcą jest „B”. „B” udostępnia listę płatników z danymi osobowymi, kwotami, wskazaniem przedmiotów których wpłata dotyczy. Na tej podstawie Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, z jakiej wynika, której konkretnie dostawy zapłata dotyczyła, Wnioskodawca zapłatę za sprzedany towar osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej otrzymuje zatem zawsze w formie przelewu na rachunek bankowy, podatnik nie prowadzi sprzedaży z płatnością w formie gotówkowej. Z dodatkowej ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika jakiej konkretnie dostawy zapłata dotyczyła. Spółka nie posiada kasy rejestrującej. Dotychczas korzystał ze zwolnienia podmiotowego z obowiązku posiadania kasy fiskalnej, ponieważ sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nie przekracza 40 tys. zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca będzie mógł w dalszym ciągu po przekroczeniu limitu obrotów 40 tys. zł sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych korzystać ze zwolnienia z obowiązku rejestracji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej na podstawie pkt 36 załącznika do rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku posiadania kasy fiskalnej nawet jeżeli przekroczy obrót 40 tys. zł sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych. Wnioskodawca będzie bowiem korzystał ze zwolnienia określonego w pkt 36 załącznika do rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r., w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wnioskodawca nigdy nie posiadał kasy fiskalnej, gdyż korzystał dotychczas ze zwolnienia podmiotowego. W 2011 r. Spółka najprawdopodobniej przekroczy ww. obrót 40 tys. zł. Wnioskodawca w 2011 r. dokonywał sprzedaży towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych jedynie za pośrednictwem poczty lub przesyłek kurierskich. Płatność za sprzedane towary zawsze otrzymywał w formie przelewu. Zdaniem Spółki, dla celów zwolnienia z obowiązku posiadania kasy fiskalnej nie ma znaczenia fakt, czy przelewy były dokonywane bezpośrednio od klientów na rachunek bankowy Wnioskodawcy, czy za pośrednictwem firmy kurierskiej, pośrednika czy „B”. Istotne jest tutaj, że zapłata była dokonana przelewem. Wnioskodawca jednocześnie posiada dowody dokumentujące wszystkie transakcje i dodatkową ewidencję wszystkich transakcji z 2011 r., z jakiej wynika której konkretnie dostawy zapłata dotyczy. Wnioskodawca nie dokonuje dostawy paliw płynnych, gazowych oraz dostaw towarów wymienionych w § 4 rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia zwolnił na czas określony niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w art. 111 ust. 1, oraz określił warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Zwolnienie z obowiązku instalowania kas rejestrujących określone zostało w § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 930), zwanym dalej rozporządzeniem.

Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie: zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. również podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 6, który stanowi, że zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, traci moc po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło w ciągu roku podatkowego przekroczenie kwoty obrotów w wysokości 40.000 zł, z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy.

Na mocy § 3 ust. 7 rozporządzenia, zwalnia się również z obowiązku ewidencjonowania do dnia przekroczenia w 2011 r. lub 2012 r. kwoty obrotów w wysokości 20.000 zł z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy – podatników rozpoczynających sprzedaż w danym roku podatkowym.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem podmiotowym, tj. dotyczącym podmiotu.

Natomiast, w myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. – sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tj. dotyczącym niektórych czynności wykonywanych przez podatnika.

I tak w części II załącznika do rozporządzenia w poz. 36 wskazano, że dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), z wyjątkiem dostawy paliw płynnych, gazowych oraz dostaw towarów wymienionych w § 4 rozporządzenia, za które zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo -kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), pod warunkiem że z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie dostawy zapłata dotyczyła 2),4).

Z objaśnień zawartych w punkcie 2) wynika, iż zwolnienie to nie dotyczy podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych czynności przed dniem 1 stycznia 2011 r.

Z kolei w objaśnieniu zawartym w punkcie 4) wskazano, iż w zakresie sprzedaży wysyłkowej towarów korzystanie ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania możliwe jest tylko przez podatników, którzy niezależnie od innych wymogów dotyczących zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania prowadzą szczegółową ewidencję dowodów zapłaty, na podstawie której można ustalić również dane (w tym adres) osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub rolnika ryczałtowego, na rzecz których dokonano wysyłki towarów.

Aby zatem podatnik ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 36 załącznika, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

*   zapłata za dostawę towarów w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika,
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła,
*   podatnik nie rozpoczął ewidencjonowania tych czynności przed dniem 1 stycznia 2011 r.,
*   prowadzona jest szczegółowa ewidencja dowodów zapłaty, na podstawie której można ustalić również dane (w tym adres) osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub rolnika ryczałtowego, na rzecz których dokonano wysyłki towarów.

Niewystąpienie któregokolwiek z nich oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Wskazać w tym miejscu należy, iż kasa rejestrująca jest szczególnego rodzaju ewidencją podatkową. Ma ona charakter ewidencji sprzedaży, gdyż zarejestrowaniu w niej podlegają transakcje opodatkowane wykonane przez podatnika.

Wymóg stosowania przez określone grupy podatników kas rejestrujących został wprowadzony przede wszystkim ze względu na potrzebę zapewnienia kontroli nad rzetelnością deklarowanych przez pewne grupy podatników podstaw opodatkowania. Obowiązek ewidencjonowania w kasie dotyczy bowiem tych transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je dokumentujących (faktury wystawiane są wyłącznie na żądanie nabywców – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej). W tym przypadku, przy braku innych form dokumentowania transakcji (utrwalania tego, że miały one miejsce), istniałoby realne niebezpieczeństwo zaniżania obrotów (podstawy opodatkowania). Ewentualne wykrycie tego faktu byłoby znacznie utrudnione w przypadku, gdyby sprzedaż bezfakturowa nie została udokumentowana w żaden inny sposób. Obowiązek ewidencjonowania sprzedaży w kasie rejestrującej ma dyscyplinować podatników i przeciwdziałać przypadkom zaniżana obrotów.

Należy zatem uznać, iż celem wprowadzenia obowiązku ewidencjowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących było zobowiązanie podatników do ewidencjonowania tej sprzedaży, która nie jest dokumentowana w żaden inny sposób, a więc nie ma możliwości sprawdzenia, czy dana transakcja faktycznie miała miejsce. Tym samym uzasadnione jest przyjęcie, iż wprowadzając zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej, ustawodawca zwolnieniem objął te czynności, które są już w jakiś sposób udokumentowane, a więc istnieje możliwość ustalenia podstawy opodatkowania.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca od kilku lat prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na sprzedaży wysyłkowej figur gipsowych poprzez internetowe serwisy aukcyjne, przede wszystkim „B” i sklep internetowy. Sprzedaż odbywa się na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Podatnik zamówione towary wysyła za pośrednictwem poczty lub przesyłek kurierskich. Podatnik korzysta z usług firmy pośredniczącej pomiędzy nim a firmą kurierską tzn. podatnik zamawia usługę kurierską u pośrednika, który tę usługę zleca firmie kurierskiej. Firma kurierska obciąża pośrednika za wykonaną usługę kurierską a pośrednik obciąża Wnioskodawcę. Odbiorcy towaru zwykle płacą za towar kurierowi przy odbiorze przesyłki. Wówczas firma kurierska zbiorczo dokonuje przelewu za kilka dostarczonych przesyłek na rachunek bankowy pośrednika podając w przelewie numery listów przewozowych, których płatność dotyczy. Pośrednik w terminie 14 dni od daty pobrania przelewa Spółce na jej rachunek bankowy kwotę pobraną przez kuriera od klientów. Przelew jest zwykle zbiorczy za kilka transakcji ale w przelewie pośrednik podaje numery listów przewozowych, na podstawie których Wnioskodawca identyfikuje odbiorców przesyłek. Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, z jakiej wynika której konkretnie dostawy zapłata dotyczyła. Dane odbiorców towaru wpisywane są do ewidencji na podstawie zamówień, listów przewozowych i zapłaty za towar przelanej na konto Wnioskodawcy przez pośrednika ze wskazaniem numerów listów przewozowych. Spółka często otrzymuje zapłatę za towar bezpośrednio od klientów na swój rachunek bankowy. Wówczas dane klientów są na jego wyciągach bankowych i przepisuje je do dodatkowej ewidencji transakcji wysyłkowych.

Ponadto, Wnioskodawca sprzedaje towary wysyłkowo, za które odbiorca towarów płaci poprzez wewnętrzny system płatności „Płacę z „B”. Oznacza to, że „B” pośredniczy w przelewie na linii kupujący - sprzedawca. Na konto Wnioskodawcy wpływają zatem zbiorcze kwoty, których nadawcą jest „B”. „B” udostępnia listę płatników z danymi osobowymi, kwotami, wskazaniem przedmiotów których wpłata dotyczy. Na tej podstawie Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, z jakiej wynika, której konkretnie dostawy zapłata dotyczyła. Zapłatę za sprzedany towar osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej Wnioskodawca otrzymuje zatem zawsze w formie przelewu na rachunek bankowy i nie prowadzi sprzedaży z płatnością w formie gotówkowej. Z dodatkowej ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika jakiej konkretnie dostawy zapłata dotyczyła. Spółka nie posiada kasy rejestrującej. Dotychczas korzystała ze zwolnienia podmiotowego z obowiązku posiadania kasy fiskalnej, ponieważ sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nie przekracza 40 tys. zł.

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy wskazać należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca dokonując sprzedaży wysyłkowej figur gipsowych poprzez internetowe serwisy aukcyjne, korzysta z usług firmy pośredniczącej pomiędzy nim a firmą kurierską, a pośrednik w terminie 14 dni od daty pobrania przelewa na jego rachunek bankowy kwotę pobraną przez kuriera od klientów, a Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję, z której wynika konkretnie której dostawy dotyczyła, będzie korzystał do dnia 31 grudnia 2012 r. ze zwolnienia (przedmiotowego) z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej, na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 36 załącznika do ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. Podobnie w sytuacji, gdy Wnioskodawca sprzedaje towary wysyłkowo, za które odbiorca towarów płaci poprzez wewnętrzny system płatności „Płacę z „B”, gdzie „B” pośredniczy w przelewie na linii kupujący – sprzedawca i udostępnia listę płatników z danymi osobowymi, kwotami, wskazaniem przedmiotów których wpłata dotyczy, a na tej podstawie Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, z jakiej wynika, której konkretnie dostawy zapłata dotyczyła.

Reasumując, w ww. sytuacjach Wnioskodawca dokonując sprzedaży wysyłkowej figur gipsowych poprzez internetowe serwisy aukcyjne, nie będzie miał obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.