Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.892.2022.3.RR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-02-10
Teza: Obowiązek złożenia zeznania podatkowego.
Słowa kluczowe: spółki-spółka jawna; wspólnik; zeznania-zeznania podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zeznania podatkowe.-Zasady składania zeznań podatkowych.-Zeznania dotyczące działalności gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8-art. 45-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8-art. 45-ust. 1a-pkt 2

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

25 listopada 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 25 listopada 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku złożenia zeznania podatkowego. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 stycznia 2023 r. (wpływ 30 stycznia 2023 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)
-------------------------------------------------------------------------

Jest Pani polskim rezydentem podatkowym. Od 2013 r. jedynym źródłem Pani osobistych dochodów jest emerytura pracownicza otrzymywana z ZUS.

Pani małżonek prowadzi działalność gospodarczą - \`(...)\`, którego opodatkowanie to podatek liniowy 19%. W 2015 r. w związku z ciężką chorobą męża wraz z nim i córką zawarła Pani umowę spółki jawnej, która została zarejestrowana w KRS pod nr \`(...)\` . Spółka ta nigdy nie rozpoczęła prowadzenia działalności, gdyż została powołana tylko w celu ewentualnej konieczności realizacji kontraktów \`(...)\` zawartych przez męża. Szczęśliwie do takiej konieczności nie doszło i Pani małżonek kontynuuje prowadzenie działalności gospodarczej na własny rachunek. Spółka nigdy nie poniosła kosztów, nie osiągnęła żadnych przychodów. Jedynym przejawem jej istnienia był „martwy” wpis w KRS i złożony do Urzędu Skarbowego druk NIP-8 - podający dane wspólników.

Jako osoba posiadająca udziały spółki nigdy nie uzyskała Pani ani dochodu, ani straty z tego tytułu. Spółka została wykreślona z KRS w 2022 r. Jako emerytka cały czas jest Pani rozliczana z podatku dochodowego od osób fizycznych przez ZUS i otrzymuje Pani corocznie druk PIT-40.

Tymczasem otrzymała Pani z Urzędu Skarbowego wezwanie z 18 października 2022 r. do złożenia zeznań podatkowych za lata 2017-2021 na drukach PIT-36. Na wezwanie Urzędu odpowiedziała Pani pismem wyjaśniającym. Na pismo nie dostała Pani do dziś żadnej odpowiedzi, telefonicznie jest Pani ponaglana, żeby takie zeznania złożyć, wpisując dochód z emerytury i „zerowy” załącznik „B” z działalności gospodarczej. Pozostali wspólnicy spółki jawnej składali zeznania podatkowe za wymienione lata, nie wymieniając w nich informacji „zerowej” o spółce i nie zostali wezwani do korekty tych zeznań.

Pytanie (po uzupełnieniu wniosku)
---------------------------------

Czy podatnik, który nigdy nie osiągnął ani dochodu, ani straty z działalności gospodarczej, która w istocie nie była prowadzona, ma obowiązek składać zeznanie podatkowe, jeśli całość jego dochodów jest rozliczana przez ZUS?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
----------------------------------------------------------------------------

Uważa Pani, że jeśli mimo zarejestrowania nie doszło nigdy do rzeczywistego prowadzenia działalności gospodarczej i podatnik nigdy nie osiągnął ani dochodu, ani straty z działalności gospodarczej, nie ma obowiązku składania „zerowych” zeznań podatkowych z działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

W związku z powyższym przychody i koszty związane z działalnością spółki niebędącej osobą prawną (np. spółki jawnej) wspólnicy będący osobami fizycznymi powinni określać proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku tej spółki.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą mają obowiązek samodzielnego rozliczania się z urzędem skarbowym m.in. poprzez złożenie zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 i art. 45 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8.

Stosownie do art. 45 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 2 tej ustawy:

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c.

Z treści art. 45 ust. 1 i art. 45 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem obowiązek złożenia zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują zwolnienia z tego obowiązku. Obowiązek rozliczenia rocznego z organem podatkowym dotyczy również podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą w roku podatkowym nie uzyskał przychodu ani nie poniósł żadnych kosztów. Z uwagi na to, że podatnik ten wcześniej zadeklarował uzyskiwanie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej jest obowiązany złożyć „zerowe” zeznanie podatkowe.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że pomimo, iż nie osiągnęła Pani dochodu ani straty z działalności gospodarczej jest Pani obowiązana złożyć zeznania podatkowe za lata 2017-2021. Bez znaczenia pozostaje fakt, że całość Pani dochodów rozliczana jest przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).