Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-499/07/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-02-22
Teza: Wykonanie prac remontowo-budowlanych na rzecz własnej nieruchomości i ich zafakturowania.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; faktura; faktura-faktura VAT; roboty-roboty budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana K. H., przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2007r. (data wpływu 23 listopada 2007r.), uzupełnionym pismami z dnia 30 grudnia 2007r. (data wpływu 3 stycznia 2008r.) oraz z dnia 11 lutego 2007r. (data wpływu 18 lutego 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wykonania prac remontowo-budowlanych na rzecz prywatnej nieruchomości Wnioskodawcy i ich zafakturowania - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2007r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 30 grudnia 2007r. (data wpływu 3 stycznia 2008r.), oraz z dnia 11 lutego 2007r. (data wpływu 18 lutego 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wykonania prac remontowo-budowlanych na rzecz prywatnej nieruchomości Wnioskodawcy i ich zafakturowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi jako osoba fizyczna działalność gospodarczą – Zakład B. U. T. i wykonuje na co dzień usługi generalnego wykonawcy robót budowlanych oraz dozorowania budynków. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonał te same prace (generalnego wykonawcy i dozorowania budynku) w budynku na nieruchomości, która stanowi jego prywatną własność. Prace na prywatnej nieruchomości wykonali zatrudnieni przez Zakład B. U. T. pracownicy oraz firmy podwykonawcze robót remontowo-budowlanych. Przedmiotowa nieruchomość nie stanowi majątku Zakładu B. U. T. i nie jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pracownicy otrzymali wynagrodzenia, zostały odprowadzone zaliczki podatku od wynagrodzeń. Zostały też zapłacone faktury dla podwykonawców. Zakładowi B. U. T. przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem materiałów budowlanych, wykorzystywanych do wykonywania prac remontowo-budowlanych. Wnioskodawca dokonał ww. odliczeń.

W związku z opisanym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może jako Zakład B. U. T. (Generalny Wykonawca prac remontowo – budowlanych i dozorujący budynek) wykonywać prace na rzecz swojej nieruchomości, niebędącej własnością Zakładu, lecz stanowiącej odrębny majątek Wnioskodawcy, niezwiązany z działalnością gospodarczą i po wykonaniu prac je zafakturować jak każdą inną usługę zewnętrzną?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako Zakład B. U. T., który wykonuje tego typu prace dla innych podmiotów, ma pełne prawo wykonywać je na rzecz swojej, odrębnej od zakładu, nieruchomości i je zafakturować, jak każdą inną usługę zewnętrzną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 – art. 8 ust. 1 cyt. ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się także nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części.

Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług było objęte opodatkowaniem podatkiem VAT muszą być spełnione łącznie dwa warunki. Po pierwsze ustawa wyraźnie wskazuje, że nie ma podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. Drugim warunkiem objęcia nieodpłatnych usług podatkiem VAT jest istnienie prawa podatnika do odliczenia całości lub części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami. Przez usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Z powyższego wynika, że warunkiem opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług jest kumulatywne spełnienie powyższych przesłanek. Spełnienie tylko jednej z nich nie powoduje opodatkowania podatkiem VAT. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi jako osoba fizyczna działalność gospodarczą - Zakład B. U. T., w ramach której wykonuje usługi generalnego wykonawcy robót budowlanych oraz dozorowania budynków.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonał prace generalnego wykonawcy w budynku na nieruchomości, która stanowi jego prywatną własność. Prace na prywatnej nieruchomości wykonali zatrudnieni przez Zakład B. U. T. pracownicy oraz firmy podwykonawcze robót remontowo-budowlanych. Przedmiotowa nieruchomość nie stanowi majątku Zakładu B. U. T. i nie jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pracownicy otrzymali wynagrodzenia, zostały odprowadzone zaliczki podatku od wynagrodzeń. Zostały też zapłacone faktury dla podwykonawców. Zakładowi B. U. T. przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem materiałów budowlanych, wykorzystywanych do budowy i remontów. Wnioskodawca dokonał ww. odliczeń.

Ze złożonego wniosku nie wynika aby Wnioskodawca, jako osoba „prywatna” dokonał zapłaty na rzecz Zakład B. U. T., tj. na rzecz swojej firmy, za wykonanie usługi, zatem, dla celów niniejszej interpretacji przyjęto, że usługi te zostały wykonane nieodpłatnie. Wypłacenie bowiem wynagrodzenia pracownikom firmy nie ma nic wspólnego z zapłatą za wykonanie usługi.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż w opisanej sytuacji zostały spełnione przesłanki warunkujące opodatkowanie nieodpłatnego świadczenia usług na cele osobiste podatnika, tak więc można mówić w tym przypadku o nieodpłatnym świadczeniu usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Ponadto zauważyć należy, iż przepisy dotyczące podatku VAT nie zakazują wykonywania przez Podatnika usług na jego majątku prywatnym, pozostającym bez związku z prowadzoną przez niego działalnością, w zakresie w jakim profesjonalnie świadczy on usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wręcz przeciwnie, z brzmienia art. 8 ust. 2 ustawy o VAT: „(…) nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika (…)” należy wnioskować, że ustawodawca przewidział taką możliwość.

Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT reguluje m. in. art. 106 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przez sprzedaż, zgodnie z przepisem art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie natomiast z art. 106 ust. 7 ww. ustawy w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Wobec powyższych uregulowań prawnych należy zauważyć, że obok faktur VAT dokumentujących transakcje sprzedaży dokonywane przez podatnika na rzecz innego podmiotu funkcjonują także tzw. faktury wewnętrzne, które wystawiane są w przypadku nietypowych czynności opodatkowanych (przede wszystkim w przypadkach, gdy występuje tylko jedna strona czynności opodatkowanej).

Opierając się bowiem na przepisach działu II ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz 93, ze zm.) stwierdzić należy, że na gruncie polskiego prawa cywilnego cechą każdej umowy jest dwustronność. Aby umowa mogła zostać skutecznie zawarta niezbędny jest udział dwóch stron – składającego ofertę zawarcia umowy oraz przyjmującego ofertę. Po zawarciu umowy tworzy się zobowiązanie, którego jedna ze stron staje się wierzycielem, a druga dłużnikiem. Każda ze stron zobowiązania ma swoje prawa i obowiązki wynikające z charakteru zawartej umowy. Tak więc na gruncie prawa cywilnego niedopuszczalna jest sytuacja, w której zobowiązanym do świadczenia jak i przyjmującym świadczenie byłaby jedna i ta sama osoba (jeden podmiot).

Ustawa o podatku od towarów i usług przestrzega zasady dwustronności umów; każda dostawa towarów bądź świadczona usługa wymaga dwóch stron – dostawcy i nabywcy, usługodawcy i usługobiorcy.

Również przepisy § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), dotyczące zasad wystawiania faktur VAT wymagają zawarcia w fakturach szczegółowych danych dotyczących dwóch stron umowy – sprzedawcy i nabywcy.

W § 25 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia zaznaczono, że przepisy § 9, 13-17, 19, 20 i 23 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, z tym że w przypadku czynności określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, gdy brak jest konkretnego nabywcy towaru lub usługi, faktura nie zawiera danych dotyczących tego nabywcy oraz kwoty należnej z tytułu wykonania tych czynności.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, ze proponowany przez podatnika sposób udokumentowania przedmiotowej usługi w sposób taki jak w przypadku każdej innej usługi „zewnętrznej” nie może być uznany za prawidłowy, gdyż w takim przypadku uprawnionym jak i zobowiązanym byłby ten sam podmiot (osoba fizyczna).

Z tego też względu ustawodawca, jak to już wyżej wskazano, przewidując sytuacje, w których podatnik świadczy „przy użyciu własnej firmy” usługi na swoje potrzeby osobiste, wskazał jednocześnie sposób udokumentowania takich czynności – tj. fakturą wewnętrzną.

W związku z tym, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, ma zastosowania przepis art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, który stanowi, iż w przypadku m. in. czynności wymienionych w art. 8 ust. 2, wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie.

A zatem w przedmiotowej sytuacji Podatnik jest obowiązany do wystawienia tzw. faktury wewnętrznej, o której mowa wyżej, będącej szczególnym rodzajem faktury, odrębnym od faktur wystawianych dla udokumentowania usług świadczonych przez podatnika na rzecz innych podmiotów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe.**

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.