Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.479.2024.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-08
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
prace-prace badawczo-rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan 9 grudnia 2024 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Jest Pan rezydentem polskim i prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    rozliczając się za pomocą księgi przychodów i rozchodów. Dochody opodatkowuje
    podatkiem liniowym. Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Nie zatrudnia pracowników.
    Głównym (ale nie jedynym) przedmiotem wykonywanej działalności gospodarczej jest
    wytwarzanie, rozwijanie oraz ulepszanie programów komputerowych (PKD 62.01.Z). W
    wyniku rozwijania oraz ulepszania oprogramowania są tworzone nowe kody, algorytmy w
    językach programowania, dzięki czemu zakres jego funkcjonowania oraz użyteczności
    ulega rozszerzeniu. Wobec czego należy stwierdzić, że realizuje Pan projekty w zakresie
    opracowywania nowych, ulepszonych lub zmienionych produktów, systemów,
    funkcjonalności oraz rozwiązań w zakresie produktów programistycznych. Ponadto
    realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta,
    poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia
    technicznego i modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne
    realizowane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Kontrahenta. Ma Pan
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie przy założeniu,
    że wykona przyjęte zlecenie w terminie nakreślonym w umowie lub wynikającym z danego
    projektu. Natomiast sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są Pana
    indywidualnym wyborem.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie posiadanej wiedzy z
    zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością ponosi ryzyko
    gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu. Ponadto ponosi Pan typowe ryzyko gospodarcze związane z
    upadłością bądź niewypłacalnością kontrahenta lub nagłą i natychmiastową utratą zleceń.
    W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od
    założonych celów.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie posiadanej wiedzy z
    zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich kontrahentów. Najczęściej współtworzy
    oprogramowanie razem z innymi osobami wskazanymi przez Kontrahenta.
    Zgodnie z zapisami zawieranych umów wszelkie wynalazki i prawa własności
    intelektualnej powstałe w związku ze świadczeniem usług stają się własnością Spółki lub
    podmiotu, na rzecz którego świadczy Pan usługi, co potwierdza przeniesieniem tych praw,
    tzn. w ramach umowy dochodzi do przejścia majątkowych praw autorskich – za
    przeniesienie praw autorskich pobiera Pan wynagrodzenie, które jest przychodem z
    prowadzonej działalności gospodarczej.

    Ponadto dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody
    osiągnięte z tytułu udzielonych licencji na korzystanie przez kontrahentów z programów
    komputerowych.
    Udziela Pan licencji niewyłącznej i osiąga dochód z opłat licencyjnych wynikających z
    zawieranych umów licencyjnych z oprogramowania. Są to umowy licencji w rozumieniu
    przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a udzielanie licencji
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ww. ustawy. W tym
    przypadku uzyskuje Pan dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej,
    która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W ramach udzielonej
    licencji program jest rozwijany zarówno w związku z postępem technicznym, jak i
    potrzebami podmiotów, którym udzielono licencji. Poprzez prowadzenie rozwoju
    oprogramowania należy rozumieć zmiany i innowacje wprowadzone w programach w
    okresie licencji, które zostały udostępnione nabywcy do korzystania w zamian za
    uiszczenie wynagrodzenia za udzieloną licencję. (...) czy też aktualizacja nie jest zatem
    oprogramowaniem odrębnym, ale zbiorem efektów prac rozwojowych przedsiębiorstwa
    Wnioskodawcy i innowacji w celu zapewnienia klientom dostępu do nowości w
    rozwiązaniach technicznych udostępnianych produktów. Charakter zawieranych umów
    licencyjnych zakłada, że nabywcy licencji po okresie licencyjnym nie tylko nie mają
    dostępu do korzystania z oprogramowania. Możliwość opodatkowania 5% stawką
    dochodów z tytułu udzielonych licencji potwierdził NSA w wyroku z dnia 26 lipca 2023 r.,
    sygn. akt II FSK 149/21 oraz Dyrektor KIS w interpretacjach nr 0113-KDWPT.
    4011.100.2023.2.KSM i 0111- KDIB1-3.4011.72.2022.23.AP.
    Wytwarzanie, ulepszanie i rozwijanie oprogramowania ma miejsce w ramach
    bezpośrednio prowadzonych prac rozwojowych, czyli działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w
    celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań.
    Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej
    z przedstawicielami kontrahentów i klientami kontrahentów poprzez uczestnictwo w
    definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych,
    pogłębianie wiedzy oraz proces twórczy, dochodzenia do możliwych rozwiązań.
    Pana podstawowym celem jest tworzenie i rozwijanie oprogramowania, które lepiej
    będzie spełniało oczekiwania klientów podmiotu, z którym ma Pan zawartą umowę i
    ułatwiało im rozwój i sprzedaż produktów. Do tych prac należy zaliczyć:
    - modyfikację i dostosowanie oprogramowania według specyfikacji i zamówienia
      kontrahenta poprzez tworzenie nowych praw własności intelektualnych;
    - tworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania;
    - optymalizację wydajności oprogramowania po stronie kodu;
    - opracowywanie nowych modułów mających na celu poprawienie funkcjonalności
      systemu.
    W ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępne
    aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych
    i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych lub ulepszonych
    funkcjonalnościach. Pana działania polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu
    oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności
    tego oprogramowania.
    Wskazać również należy, iż pracom nad oprogramowaniem towarzyszy sporządzenie
    dokumentacji, która w zależności od realizowanych prac może przybrać postać krótkiej
    notatki, prostego dokumentu lub dokumentu zawierającego szczegółowy opis celu i

    metod jego osiągnięcia. Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w
    konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
    odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyrok SA
    w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09; wyrok SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r., I ACa 1157
    /12). Ponadto w toku prac odbywają się spotkania z przedstawicielami kontrahenta lub
    jego klientami, w toku których ustalane są założenia do funkcjonalności tworzonego
    oprogramowania lub ścieżek jego dalszego rozwoju. Następnie prowadząc prace
    programistyczne, przygotowuje Pan kod źródłowy, który prezentowany jest kontrahentowi
    i implementowany ostatecznie do oprogramowania.
    Podsumowując, bezpośrednim rezultatem realizowanych prac jest tworzenie
    oprogramowania poprzez jego usprawnienie, wprowadzanie aktualizacji czy dodawanie
    nowych funkcjonalności.
    Zadania te realizowane są poprzez pisanie nowego kodu źródłowego oprogramowania
    oraz jego testowanie.
    Należy podkreślić, że oprogramowanie i jego kod źródłowy ma bardzo złożony charakter.
    W ramach rozwoju oprogramowania dokonuje Pan usprawnień oprogramowania, zmienia
    poszczególne jego funkcjonalności i usuwa Pan błędy. Ponadto, w ramach tworzenia
    nowej wersji oprogramowania, wprowadza Pan poważniejsze udoskonalenia istniejących
    funkcjonalności oprogramowania, które z uwagi na stopień zaawansowania mogą być
    uznawane za nowe funkcjonalności lub/i uzupełnia oprogramowania o całkiem nowe
    funkcjonalności opracowane w ramach wskazanych powyżej prac rozwojowych. Te
    wszystkie modyfikacje oprogramowania, po połączeniu z istniejącą, niemodyfikowaną
    częścią kodu źródłowego oprogramowania tworzą spójną całość – nową wersję
    oprogramowania.
    Swoją działalność może Pan podzielić na kilka etapów:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania
      testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też
      optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych,
      wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie
      Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy
      technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych
      błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże
      błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – pracuje Pan również nad kompatybilnością wytworzonego programu z
      różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych – dalej p.a.p.p.

    będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 p.a.p.p., programy komputerowe mogą być wyrażone słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Na podstawie art. 8 p.a.p.p., twórcy
    przysługują autorskie prawa majątkowe do utworu jaki jest rezultatem jego działalności
    intelektualnej, jednocześnie w świetle art. 17 p.a.p.p., twórca ma prawo do korzystania z
    niego, rozporządzania nim oraz wynagrodzenia za korzystanie z niego.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 p.a.p.p. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15
    lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania
    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program
    komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności
    obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów
    wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu
    umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu
    źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania
    (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 – art. 74). Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą
    w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być
    to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
    SA w Łodzi z dnia 4 lutego 2010 r., sygn. akt I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z dnia
    27 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa 1157/12).
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział
    minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest
    element celowościowy, jaki uwzględnia Pan w swojej działalności. Podkreśla Pan, iż nie
    świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą swoich
    programów, z których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem,
    wkład twórczy jest przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności
    mechaniczne.
    Czynności, które Pan wykonuje nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy
    program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan projekty o znaczącym
    stopniu innowacyjności i złożoności technologicznej. Przykładowo, opracował Pan V.
    Kolejnym przykładem jest system (...). Opracował Pan również (...).
    Każdy z tych projektów wymagał twórczego podejścia oraz głębokiej wiedzy technicznej co
    potwierdza charakter badawczo-rozwojowy prowadzonej działalności.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego twierdzi
    Pan, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w
    rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W związku z tym

    uważa Pan, że każdorazowy wynik Pana pracy stanowić będzie osobny element
    podlegający ochronie na podstawie ww. przepisu.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahentów lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku. Pracując nad wytworzeniem
    oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu
    wytworzenia nowych, ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych
    systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez siebie systemów i aplikacji. Wytwarzane
    oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Zmieniające się warunki rynkowe powodują, że w sposób stały i ciągły musi Pan stale
    rozszerzać wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np. tzw. webinarach), czytanie
    literatury związanej z przedmiotem działalności, zapoznawaniem się z publicznie
    dostępnymi wynikami badań naukowych czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające
    programistów.
    Nie nabywa Pan wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne
    podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Kod programu tworzy wyłącznie na
    podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami odbiorców usług. Wytwarzane
    oprogramowanie w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności
    gospodarczej jest rezultatem Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności
    intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług jest określone w umowie lub zamówieniu
    dotyczącym konkretnego projektu – przysługująca Panu kwota wynagrodzenia
    kalkulowana jest w oparciu o stawkę dzienną lub godzinową. Wynagrodzenie płatne jest
    na podstawie wystawionej faktury lub faktur.
    Uzupełnienie wniosku
    Przedstawił Pan nazwy programów, ich funkcje i innowacyjne pomysły oraz rozwiązania:
    (...)
    Innowacyjność:
    (...)
    Funkcjonalności:
    (...)
    Innowacyjność:
    (...)
    Funkcjonalności:
    (...)
    Funkcjonalności:
    (...)

    Innowacyjność:
    (...)
    Funkcjonalności:
    (...)
    Innowacyjność:
    (...)
    Wskazał Pan, że efekty twórczej pracy podlegają pod rygor przepisów ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Produkt końcowy jest kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    która odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem. Twórczy charakter przejawia się
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Programy nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy.
    Odnosząc się do zróżnicowania słów „techniczny” a „twórczy” zauważa Pan, że odpowiedź
    na tak postawione pytanie nie może ograniczyć się do zamkniętej odpowiedzi w postaci
    użycia jednego lub drugiego słowa. Cały opis stanu faktycznego wskazany we wniosku
    daje odpowiedź na pytanie, że pisze Pan programy – kod źródłowy w danym języku
    programowania. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego pod słowem techniczny
    znajdziemy objaśnienie: używany przy kreśleniu projektów maszyn, urządzeń, rozwiązań
    architektonicznych, planów, map itp. a zatem i programów komputerowych a pod słowem
    twórczy: mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia. Zatem tworzy Pan
    programy i oprogramowanie.
    Zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.) programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory
    literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zgodnie z
    komentarzami do ustawy w świetle powyższych okoliczności nie ulega wątpliwości, że na
    potrzeby art. 74 za program komputerowy należałoby uznać zbiór komend, przybierający
    określoną strukturę, mający na celu osiągnięcie konkretnego rezultatu. Ochrona
    programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy
    wyrażenia.
    W grę wchodzić może zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający
    komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające
    postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu
    maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet element programu
    komputerowego może zostać objęty ochroną prawa autorskiego. Kod źródłowy jest formą
    (postacią) wyrażenia programu komputerowego. Program wyrażony w postaci zarówno
    kodu źródłowego, jak i wynikowego (będącego rezultatem kompilacji programu
    zapisanego w kodzie maszynowym do postaci, jaka może zostać wykonana przez
    komputer), jest tym samym programem, tym samym ciągiem instrukcji stworzonym przez
    programistę – wyrok z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. II FSK 812/22.
    Biorąc pod uwagę treść przepisów, interpretacje komentatorów oraz orzecznictwo
    potwierdza Pan, że tworzone oprogramowania podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wskazał Pan, że działalność w zakresie tworzenia, ulepszania i rozwoju oprogramowania
    lub jego części obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności – w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania – do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,

    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. W ramach prowadzonych prac
    nabywa Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, łączy dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności, kształtuje oraz wykorzystuje aktualnie dostępne wiedzę i umiejętności.
    Oprogramowanie, które Pan tworzy dla swojego klienta zawsze jest utworem o
    charakterze indywidualnym. Każdy algorytm będący składową kodu źródłowego
    (stanowiącego podstawę projektowanego programu komputerowego) planowany jest na
    podstawie własnych obliczeń i kreatywności. Często są to wyspecjalizowane algorytmy
    tworzone pod konkretny przypadek zlecony przez klienta. Oryginalność projektowanego
    oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne oprogramowanie o takich samych
    cechach jak projektowane przez Pana. Jest to oryginalne oprogramowanie projektowane
    w oparciu o otrzymane od Klienta cechy/wymagania.
    Konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
    oprogramowania. Przykładowo:
    (...)
    Technologie w jakich zostały wytworzone/rozwinięte/ulepszone oprogramowania:
    (...)
    Konkretne narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w praktyce
    gospodarczej stosowane przy wytworzeniu/rozwijaniu/ulepszaniu programów
    komputerowych. Przykłady:
    (...)
    Programy różnią się od rozwiązań już funkcjonujących. Każde z rozwiązań wprowadza
    unikalne cechy, takie jak:
    (...)
    Zastosowane nowe technologie:
    (...)
    Działalność, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza Pan oprogramowanie prowadzona
    jest w sposób systematyczny, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu na
    postawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany.
    Systematyczność przejawia się w postaci regularnych postępów w tworzeniu i
    implementacji rozwiązań. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niej określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Konkretne cele osiągnięte w poszczególnych latach:
    (...)
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta.
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac.
    Wiedza i umiejętności wykorzystywane w ramach działalności:
    1. Umiejętności programistyczne:
    (...)
    2. Wiedza w zakresie baz danych:
    (...)
    3.Znajomość technologii (...):
    (...)
    4.Umiejętności w zakresie przetwarzania dużych zbiorów danych:
    (...)
    5. Zarządzanie projektami i procesami:
    (...)
    5.Znajomość narzędzi automatyzacji:
    (...)
    6.Tworzenie i optymalizacja algorytmów:
    (...)
    7.Znajomość prawa autorskiego i ochrony własności intelektualnej:
    - Zasady tworzenia i przenoszenia praw autorskich do oprogramowania.
    Innowacyjne rozwiązania powstają przy użyciu:
    (...):
    - Technologie: (...)
    - Funkcjonalność: (...).
    (...):
    - Technologie: (...)
    - Funkcjonalność: (...):
    - Technologie: (...)
    - Funkcjonalność: (...).
    (...):
    - Technologie: (...).
    - Funkcjonalność: (...).

    (...):
    - Technologie: (...)
    - Funkcjonalność: (...).
    Wskazał Pan, że dotychczas w swojej działalności oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał Pan także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie
    programów. Programy komputerowe oferowane w działalności opierały się na Pana
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązaniach z
    dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu
    „oprogramowania” każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy,
    stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Rozwiązania wiedzy, techniczne, technologiczne i programistyczne stosowane w ramach
    działalności:
    1. Rozwiązania wiedzy:
    (...)
    2. Rozwiązania techniczne:
    (...)
    3.Rozwiązania technologiczne:
    (...)
    4. Rozwiązania programistyczne:
    (...)
    5. Rozwiązania procesowe:
    (...)
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wszystkie Pana prace i zadania są
    planowane i przemyślane. Ostatecznie prowadzenie działalności gospodarczej jest
    nastawione na osiągnięcie dochodu/zysku a żeby go zwiększyć logicznym jest, że procesy
    w firmie należy optymalizować. Również prace opisane we wniosku i uzupełnieniu, w
    ramach których tworzy Pan i rozwija oprogramowanie opisane we wniosku mają plan i
    harmonogram.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie posiadanej wiedzy z
    zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Wytwarzanie, ulepszanie i rozwijanie oprogramowania ma miejsce w ramach
    bezpośrednio prowadzonych prac, czyli działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w
    celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz
    na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami kontrahentów i klientami kontrahentów
    poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez
    analizowanie danych, pogłębianie wiedzy oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych
    rozwiązań. Pana podstawowym celem jest tworzenie i rozwijanie oprogramowania, które
    lepiej będzie spełniało oczekiwania klientów podmiotu, z którym ma Pan zawartą umowę i
    ułatwiało im rozwój i sprzedaż produktów. Do tych prac należy zaliczyć:
    - modyfikację i dostosowanie oprogramowania według specyfikacji i zamówienia
    kontrahenta poprzez tworzenie nowych praw własności intelektualnych;
    - tworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania;
    - optymalizację wydajności oprogramowania po stronie kodu;
    - opracowywanie nowych modułów mających na celu poprawienie funkcjonalności
    systemu.

    Podejmowane przez Pana działania w zakresie rozwijania i ulepszania oprogramowania
    mogą posiadać charakter zmian i ulepszeń – „bo jak inaczej nazwać rozwinięcie
    oprogramowania” o dodatkową funkcjonalność np. płatność zbliżeniową, płatność przez
    Internet lub inne innowacyjne rozwiązanie dedykowane konkretnemu programowi.
    Uważa Pan, że takie czynności nie posiadają przymiotu „rutynowych, ponieważ nie są one
    wykonywane z góry założoną częstotliwości i nakreślonym harmonogramem. Rozwój
    oprogramowania odbywa się w przypadku zaistnienia potrzeby, np. konieczności
    dostosowania do nowego systemu operacyjnego (...).
    Przykładowy plan tworzenia programu komputerowego:
    1. Etap wstępny – obejmuje konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
      osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co
      do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
      własnej wiedzy i doświadczenia, wstępnie analizuje Pan możliwość zrealizowania
      projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że nie dysponuje
      standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi pozwalającymi na realizację
      projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych kodów źródłowych, w trakcie
      tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności co do możliwości realizacji
      projektu przy użyciu określonych zasobów, tj. ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia
      projektu.
    2. Etap tworzenia oprogramowania – obejmuje wszelkie czynności podejmowane w celu
      realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów funkcjonalnych, zaplanowanie prac
      nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub ulepszonych funkcjonalności,
      przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji projektowej w zakresie
      wykonanych analiz, pisanie programu komputerowego i prowadzenie czynności
      związanych z badaniem i rozwojem.
    3. Etap końcowy – obejmuje ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
      prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy przez klienta lub
      zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest możliwe
      stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie ulepszeń tego
      produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku braku
      możliwości realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta podczas tego etapu
      omawiana jest również kwestia ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji
      zadania lub zmiana charakteru wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie
      oczekiwań klienta w stosunku do kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.
    Wskazał Pan, że „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego lub jego części następuje na podstawie umowy sporządzonej na piśmie.
    Co do zasady, umowy o współpracy są obejmowane klauzulą poufności i organy skarbowe
    mogą zyskać do nich dostęp tylko w toku prowadzonego postępowania podatkowego lub
    kontroli celno-skarbowej. Otrzymuje Pan wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia
    na Usługobiorcę praw do „programu komputerowego”.
    Umowy zawarte ze zleceniodawcami precyzyjnie regulują sposób, tryb i zasady
    przenoszenia majątkowych praw autorskich do stworzonego lub rozwiniętego przez Pana
    oprogramowania. Proces przenoszenia tych praw odbywa się zgodnie z zapisami umowy,
    które określają:
    - zakres przenoszonych praw autorskich;
    - warunki i moment ich przekazania;
    - wynagrodzenie należne za przeniesienie tych praw.
    Wyodrębnienie konkretnego „oprogramowania” realizowane jest w sposób
    zautomatyzowany dzięki zastosowaniu systemu (...). Każdy projekt posiada (...), co pozwala

    na jednoznaczne zidentyfikowanie kodu źródłowego, wersji oraz wszystkich zmian
    wprowadzonych w ramach projektu. Dzięki temu:
    - w każdym momencie możliwe jest dokładne określenie, które fragmenty kodu należą
      do danego projektu;
    - przenoszenie praw odbywa się w odniesieniu do konkretnych wersji lub wydań
      oprogramowania, co minimalizuje błędy.
    Czynności realizowane przez strony:
    - Pana obowiązki: tworzenie, rozwijanie i dokumentowanie kodu w sposób umożliwiający
      łatwe wyodrębnienie poszczególnych elementów; weryfikacja kodu i przygotowanie go
      do przekazania zgodnie z wymogami zleceniodawcy;
    - obowiązki zleceniodawców: akceptacja dostarczonych rozwiązań oraz formalne
      potwierdzenie przeniesienia praw zgodnie z zapisami umowy.
    W przypadku współtworzenia programów komputerowych, takich jak (...), każdy członek
    zespołu odpowiedzialny jest za opracowanie określonych części lub modułów
    oprogramowania. Pan realizuje prace nad odrębnymi fragmentami kodu, które spełniają
    definicję osobnych utworów w rozumieniu prawa autorskiego.
    Zasady przyznawania praw autorskich:
    - Pana części/moduły opracowywane w ramach (...) są twórczymi, oryginalnymi
      rozwiązaniami i stanowią odrębne oprogramowanie podlegające ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    - prawa autorskie do tych modułów przysługują Panu do momentu ich przeniesienia na
      zleceniodawcę na podstawie umowy;
    - pozostałe części programu, tworzone przez innych członków zespołu, są ich własnością
      intelektualną do czasu przeniesienia praw zgodnie z warunkami ich współpracy.
    Przenoszenie praw autorskich:
    - każdy moduł lub część Pana autorstwa, będący odrębnym utworem, jest jednoznacznie
      identyfikowalny dzięki zastosowaniu systemu (...); w repozytorium kodu
      dokumentowany jest wkład każdego współtwórcy oraz konkretne zmiany w kodzie;
    - prawa autorskie do opracowanych przez Pana modułów są przenoszone na
      zleceniodawcę na podstawie umowy, zgodnie z określonymi w niej warunkami i
      zakresem.
    W ramach projektów zespołowych, takich jak (...), tworzy i rozwija Pan odrębne moduły
    oprogramowania, które są traktowane jako samodzielne utwory podlegające ochronie
    prawnej. Proces przenoszenia praw autorskich do tych modułów odbywa się zgodnie z
    zapisami umowy i dotyczy wyłącznie opracowanych przez Pana fragmentów
    oprogramowania.
    Program komputerowy to zbiór funkcjonalności w różnych obszarach oraz dziedzinach.
    Czy to z uwagi na wielkość projektu lub zadania, czy zwyczajnie małą ilość czasu na
    realizację tworzone są zespoły programistów, którzy tworzą dany program przy czym
    każdy odpowiada za jakiś obszar, który ma zrealizować. Realizacja ta polega na niczym
    innym jak pisaniu kodu źródłowego, który w tej części stanowi prawo, do którego posiada
    Pan prawa autorskie. Przez analogię pisanie programu komputerowego można porównać
    do pisania książki przez kilku autorów – każdy z nich odpowiada za jakiś rozdział, do
    którego przysługuje mu autorskie prawo. Tak samo jest w przypadku programu
    komputerowego – w części program napisany (stworzony) przez Pana jest Pana twórczą
    pracą, która jest chroniona. Należy podkreślić, że oprogramowanie i jego kod źródłowy ma
    bardzo złożony charakter.

    Nadmienił Pan, iż znaczna część tworzonych nowych programów nie jest wynikiem
    współpracy czy kooperacji a wyłącznym twórcą całego nowego oprogramowania jest Pan.
    W ramach projektów zespołowych (bo tego dotyczy pytanie), takich jak (...), tworzy i
    rozwija Pan odrębne moduły oprogramowania, które są traktowane jako samodzielne
    utwory podlegające ochronie prawnej. Proces przenoszenia praw autorskich do tych
    modułów odbywa się zgodnie z zapisami umowy i dotyczy wyłącznie opracowanych przez
    Pana fragmentów oprogramowania. Części/moduły opracowywane są twórczymi,
    oryginalnymi/niewystępującymi rozwiązaniami i stanowią odrębne oprogramowanie
    podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    W przypadku projektów zespołowych, każdy twórca posiada indywidualną umowę
    dotyczącą przeniesienia majątkowych praw autorskich wyłącznie do wkładu, który
    samodzielnie opracował. Pana prawa autorskie dotyczą odrębnych modułów lub części
    oprogramowania, które stworzył, a które stanowią osobne utwory podlegające ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód z przeniesienia praw autorskich ustala Pan w odniesieniu do wkładu twórczego w
    konkretne moduły, które opracował. Wkład ten jest jednoznacznie identyfikowalny dzięki:
    • dokumentacji prowadzonej w systemie (...), w którym każda zmiana, linia kodu i moduł
      są przypisane do odpowiedniego twórcy;
    • specyfikacji umowy, która precyzuje zakres Pana pracy i przenoszonych praw.
    Przenoszenie praw autorskich w projektach zespołowych:
    Prawa autorskie do programu komputerowego nie są przenoszone łącznie przez
    wszystkich współtwórców. Każdy współtwórca przenosi na kontrahenta prawa autorskie
    do swojego wkładu na podstawie odrębnej umowy, zawieranej indywidualnie z
    kontrahentem. W Pana przypadku oznacza to, że prawa do opracowanych przez Pana
    modułów są przekazywane zgodnie z warunkami określonymi w Pana umowie.
    Podsumowanie:
    Przenoszenie praw autorskich w projektach zespołowych odbywa się indywidualnie, na
    podstawie osobnych umów dotyczących konkretnych wkładów twórczych. Pana prawa
    autorskie dotyczą wyłącznie modułów Pana autorstwa, a ich przekazanie kontrahentowi
    odbywa się zgodnie z zapisami zawartej przez Pana umowy.
    Nadmienił Pan również, iż znaczna część tworzonych nowych programów nie jest
    wynikiem współpracy czy kooperacji a wyłącznym twórcą całego nowego oprogramowania
    jest Pan.
    Etap tworzenia oprogramowania obejmuje wszelkie podejmowane czynności w celu
    realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad
    analizą możliwości wprowadzenia nowych lub ulepszonych funkcjonalności,
    przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji projektowej w zakresie wykonanych
    analiz.
    Dokumentacja projektowa jest rozumiana jako kod źródłowy stanowiący podstawę
    działania programu komputerowego, tj. są to instrukcje przeznaczone do komputera,
    które pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego lub stanowiące bezpośrednio
    kod źródłowy niepodlegający dalszemu przekształceniu do innego kodu źródłowego. W
    ramach rozwijania/ulepszania dokumentacji projektowej powstają instrukcje komend
    adresowanych do komputera. Dokumentacja projektowa zawiera specyfikację programu
    komputerowego, specyfikację tworzonych algorytmów.
    Ponadto, we wniosku wskazał Pan, że pracom nad oprogramowaniem towarzyszy
    sporządzenie dokumentacji, która w zależności od realizowanych prac może przybrać
    postać krótkiej notatki, prostego dokumentu lub dokumentu zawierającego szczegółowy

    opis celu i metod jego osiągnięcia. Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę
    przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo
    mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź
    użytkowa (wyrok SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09; wyrok SA w Łodzi z 27 lutego
    2013 r., I ACa 1157/12). Ponadto w toku prac odbywają się spotkania z przedstawicielami
    kontrahenta lub jego klientami w toku, których ustalane są założenia do funkcjonalności
    tworzonego oprogramowania lub ścieżek jego dalszego rozwoju. Następnie prowadząc
    prace programistyczne, przygotowuje Pan kod źródłowy, który prezentowany jest
    kontrahentowi i implementowany ostatecznie do oprogramowania.
    Wskazał Pan, że prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 1 u.p.d.o.f. od 1 stycznia 2019 r. Ewidencja jest
    prowadzona od początku realizacji działalności, o której mowa we wniosku zmierzającej
    do wytworzenia kwalifikowanego IP oraz prowadzona jest na bieżąco. Wyodrębnia Pan w
    ewidencji kwalifikowane prawa własności intelektualnej (programy komputerowe lub ich
    części). Prowadzi przedmiotową ewidencję w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wyodrębnia Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    u.p.d.o.f., przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Nadmienił Pan, że stawka 5% od dochodów, Pana zdaniem, będzie miała zastosowanie za
    lata 2020-2023 i kolejne.

## Pytanie

1. Czy w opisanym stanie faktycznym za lata 2020, 2021, 2022, 2023 i lata kolejne, będzie
      Pan mógł zastosować stawkę 5% do dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych
      usług tworzenia, ulepszania i rozwijania istniejącego oprogramowania, na podstawie
      art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy podejmowana przez Pana działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania
      komputerowego lub jego części (Oprogramowanie, części Oprogramowania)
      przedstawiona w opisanym zdarzeniu przyszłym oraz zaistniałym stanie faktycznym
      stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a
      pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości
    zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu
    osiągniętego z opisanych usług, w zakresie prowadzonych projektów tworzenia,
    ulepszania i rozwijania istniejącego oprogramowania.
    Ponadto uważa Pan, iż podejmowana działalność polegająca na tworzeniu
    oprogramowania komputerowego lub jego części (Oprogramowanie, części
    Oprogramowania) przedstawiona w opisanym zdarzeniu przyszłym oraz zaistniałym
    stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r.,
    poz.2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art.30ca i art.
    30cb.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 t.j. ze zm.) - dalej jako ustawa o PIT, podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.

    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy
      o PIT;
    - wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    - uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    - określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;
    - prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
      prawami własności intelektualnej.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest
    m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku. Definicję działalności badawczo-rozwojowej znajdziemy w art. 5a pkt 38
    ustawy o PIT, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawie o PIT ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych
    oznacza to:
    - badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    - badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT wskazano, że
    oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 z późn. zm.) badania naukowe są działalnością
    obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne
    mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
    wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy prace
    rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet, jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Czyli z pracami badawczo-
    rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z

    dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i
    technologii produkcji.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    - mają twórczy charakter,
    - są prowadzone w systematyczny sposób,
    - zostały zrealizowane w określonym celu – zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    - obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Ponadto, w objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box w
    definiowaniu działalności badawczo-rozwojowej następuje odniesienie do kryteriów z tzw.
    Podręcznika Frascati. Według podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi być:
    nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub
    odtworzenia.
    Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie,
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” – powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego.
    Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo produkt, materiał, usługa, narzędzie
    czy też program lub jego część. Ponadto, wśród synonimów terminu „twórczy" można
    wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana
    jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest
    spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Tym samym działalność twórcza
    oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw)
    takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów
    takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma
    znaczenia.
    Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, że Pana działalność ma charakter twórczy
    /innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych, ulepszonych lub istotnie zmodyfikowanych
    /zmienionych narzędzi informatycznych. Prowadzone przez Pana prace wymagają
    kreatywnego podejścia, każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych
    pozwalających na realizację danego projektu.
    Rozwiązania proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają prostych i
    funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Tworzone oprogramowanie stanowi
    oryginalny wytwór Pana twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Cele,
    jakie są zakładane do osiągnięcia przez kontrahenta, wymagają unikatowego podejścia i
    twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku realizacji prac projektowych.
    Oprogramowanie lub części oprogramowania tworzone są w zależności od potrzeb
    kontrahentów, z którymi Pan współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu zwiększenie
    innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb.
    Wykonywane prace obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi
    informatycznych i oprogramowania. Rezultatem prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej są opracowania nowych koncepcji lub narzędzi. Prace wykonywane w
    ramach świadczonych usług mają charakter indywidualny ponieważ wykonuje je Pan

    osobiście i są wynikiem procesów myślowych wymagających od Pana należytego stopnia
    kreatywności. Nie działał Pan w sposób rutynowy powielając te same powtarzające się
    czynności. Ponadto wyniki tych prac mają przymiot oryginalności ponieważ brak jest ich
    pierwowzorów. Pana działalność twórcza to nie tylko kreatywne myślenie ale również inne
    działania cechujące nowości, tj.: demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub
    ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków
    rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie
    techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został
    określony. W Pana ocenie, działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot
    prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w
    minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a
    zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.
    Każda z części utworów to innowacyjne oprogramowanie. Każda z tworzonych aplikacji
    jest oprogramowaniem autorskim i innowacyjnym. Tym samym tworzone i wdrażane
    elementy oprogramowania mają zawsze charakter twórczy a to oznacza, iż został
    spełniony pierwszy z warunków prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Następnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności
    w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo
    systematyczny oznacza robiący coś regularnie i starannie, o procesach: zachodzący stale
    od dłuższego czasu, o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo systematyczny występuje w
    sformułowaniu podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny, a więc odnosi się do
    działalności, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: „Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego okresu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od
    istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”. „Z przytoczonego powyżej
    fragmentu objaśnień podatkowych wynika, że działalność systematyczna to przede
    wszystkim taka działalność, która prowadzona jest w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany.” R. Kowalski [w:] PIT. Komentarz do wybranych przepisów, Gdańsk 2020,
    art. 5(a).
    W Pana ocenie, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych podatnika i
    konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które prowadzone są w
    uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie realizuje w ramach
    działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz wykonywane są w systematyczny
    sposób.
    Działania te stanowią istotę funkcjonowania Pana firmy i podejmowane są w zaplanowany
    sposób poprzez odpowiadanie na zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność
    realizowanych prac wynika również z funkcji pełnionych przez Pana wobec kontrahenta, w
    tym realizacji na jej rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych rozwiązań
    informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach w reakcji na ciągle zmieniające się
    zapotrzebowanie kontrahentów.

    Prowadzi Pan działalność gospodarczą od kilku lat co potwierdzają wpisy w CEIDG a także
    informacje zgromadzone w zasobach organów podatkowych. Nie jest to działalność
    zawiązana w związku z wprowadzeniem przez ustawodawcę pakietu dla przedsiębiorców
    funkcjonującego pod potoczną nazwą „IP BOX”. Już samo to wskazuje, iż prace
    wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mają charakter ciągły.
    Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza cechuje się metodycznością,
    zaplanowaniem i uporządkowaniem a dzieje się tak ze względu na rodzaj prowadzonej
    działalność gospodarczej, która polega na tworzeniu nowego lub rozwijaniu już
    istniejącego oprogramowania. Prowadzone projekty są zaplanowane i posiadają
    określone cele, harmonogramy i zasoby.
    Konieczność systematycznego wykonywania technicznych czynności składających się na
    badanie i rozwój wynika również z zawartych umów z finalnymi odbiorcami
    oprogramowania ponieważ podejmując pracę nad jakimś projektem posiada Pan
    nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania, które rozwiąże problemy
    nakreślone przez Kontrahenta. Prowadzi Pan również pracę według ścisłego
    harmonogramu. Począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, to oprogramowanie wymaga wielu składowych
    tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Reasumując, uważa Pan, iż prowadzi działalność w sposób w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany co wypełnia przesłankę systematyczności działania.
    Trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W sposób nieprzerwany podejmuje Pan działania mające na celu uzyskanie i poszerzanie
    specjalistycznej wiedzy, którą następnie wykorzystuje do tworzenia nowych lub istotnie
    zmodyfikowanych /ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Wiedzę tą zdobywa Pan
    głównie przy wykonywaniu bieżących zadań na zasadzie tworzenia kodu/programu
    /oprogramowania a następnie testowania jego funkcjonalności. W przypadku
    stwierdzonych wad stworzonego programu/części programu przystępuje Pan do
    rozwiązania problemu, np. poprzez zmianę ciągu znaków, wstawienie nowych poleceń lub
    kasowanie wierszy poleceń a następnie ponowne testowanie, aż do osiągnięcia
    zamierzonego efektu, który będzie zgodny, np. ze specyfikacją zamawiającego. Tym
    samym, wiedza uzyskana podczas prowadzenia poszczególnych prac wykorzystywana jest
    następnie w innych pracach projektowych lub wykonawczych. Dlatego też w Pana ocenie
    spełnia kolejną przesłankę aby uznać, iż prowadzone czynności i działania wypełniają
    znamiona działalności badawczo-rozwojowej.
    O prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej można mówić również, gdy
    realizowane prace obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe. Poprzez tworzenie
    nowego rozwiązania technicznego (oprogramowania, kodu), wykorzystuje Pan dotychczas
    istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i informatyki do
    tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań. Pana aktywność w
    ramach prowadzonych prac powinna zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.
    in. na kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii
    do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań. Realizowane przez Pana prace nie są prowadzone na schematach
    lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są
    przygotowywane pod kątem zapotrzebowania klienta. Do typowych prac rozwojowych
    należy zaliczyć tworzenie nowego programu, części takiego programu lub wprowadzanie
    nowych funkcjonalności. Co ważne, prace nad programem komputerowym w efekcie
    finalnym mają poprawić użyteczność, funkcjonalność i zniwelować problemy i błędy
    programu, co jest bez wątpienia pracą rozwojową.
    Podsumowując stanowisko w sprawie chciałby Pan wskazać, że:

    - tworzy Pan oprogramowanie lub części oprogramowania w ramach indywidualnej
      działalności gospodarczej;
    - w Pana ocenie tworzy Pan oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności,
      która nosi znamiona działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje
      wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - wytwarzane, rozwijane i ulepszane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie
      przepisów o prawie autorskim;
    - prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję
      pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
      (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    - przenosi Pan prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania;
    - prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję
      pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
      (straty) dotyczących kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Chciałby Pan również zwrócić uwagę na orzecznictwo dotyczące opodatkowania dochodu
    osiągniętego z opisanych usług, w zakresie prowadzonych projektów tworzenia,
    ulepszania i rozwijania istniejącego oprogramowania stawką 5%, np. wyrok WSA w
    Szczecinie z dnia 29 października 2020 r. sygn. I SA/Sz 619/20: „Kwalifikowane IP to prawo
    własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. oraz
    3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska”. W kontekście
    wskazanego wyroku wskazuje, iż wytwarzam, rozwijam lub ulepszam programy
    komputerowe (piszę kod źródłowy), programy komputerowe są wymienione w katalogu w
    art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. a same programy komputerowe na mocy ustawowych definicji
    korzystają z ochrony prawnej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.,
    poz. 1231 ze zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana
    programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. W Polsce
    oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji,
    zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla
    komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Pod rozwagę organu wydającego interpretację przekazuję sentencję wyroków takich jak
    wyroki:
    - WSA w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. I SA/Gl 1108/23: „Wytworzenie
    oprogramowania jest wynikiem wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Wystarczy więc element nowości zastosowania oprogramowania w
    rezultacie pracy twórczej programisty podjętej przy wykorzystaniu zasobów już
    dostępnej wiedzy. Efekt ten nie musi mieć charakteru nowej wiedzy w sensie odkryć
    naukowych” – to samo wskazał WSA w Łodzi w wyroku z dnia 18 października 2023 r.
    sygn. I SA/Łd 501/23;

    - WSA we Wrocławiu z dnia 24 października 2024 r. sygn. I SA/Wr 22/23: „W efekcie prac
      rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i
      umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowana i tworzenia nowych,
      zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług”;
    - NSA z dnia 7 listopada 2023 r. sygn. II FSK 10/22: „Nie można zgodzić się ze
      stanowiskiem, że działalność podatnika z uwagi na pracę w ramach zespołu
      programistów pracujących dla jego kontrahenta nie spełnia przesłanki
      bezpośredniego prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Bezpośredniość wykonywania prac badawczo-rozwojowych przez podatnika oznacza tyle,
    że nie ma dodatkowego innego podmiotu (pośrednika), za pośrednictwem którego
    podatnik wykonywałby swoją działalność. Często natomiast charakter prac badawczo-
    rozwojowych wymaga współdziałania zespołowego, w ramach którego uczestniczy kilka
    lub nawet więcej podmiotów, w tym przede wszystkim osób fizycznych”;
    Wskazuje Pan, że niniejszy wniosek zawiera szeroko opisany stan faktyczny i wszystkie
    okoliczności mające wpływ na ukształtowanie Jego sytuacji w zakresie przepisów
    podatkowych, a także ocenę własnego stanowiska. Ocena okoliczności faktycznych została
    dokonana przez pryzmat przepisów podatkowych, łącznie ze wszystkimi regulacjami
    wpływającymi na sytuację podatkową Wnioskodawcy. W orzecznictwie podnosi się, że:
    „Przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji opis zdarzenia stanowi jedyną
    podstawę faktyczną wydanej interpretacji. Związanie organu wydającego interpretację
    podanym we wniosku stanem faktycznym powoduje, że nie może on przyjmować
    własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez
    zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, nie jest uprawniony
    do ingerencji w stan faktyczny zawarty we wniosku o interpretację. Specyfika
    postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej polega m.in. na tym, że
    organ podatkowy „porusza się” niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego
    oceny prawnej. Przedstawiony we wniosku stan faktyczny wyznacza też granice, w jakich
    interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne.” Wyrok WSA w
    Kielcach z dnia 25 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Ke 24/20, LEX nr 2979190.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz. U. z 2023 r., poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia technicznego i modernizacji wdrożonych systemów.
    Opracował Pan V. Kolejnym przykładem jest system (...). Opracował Pan również (...).
    Przedstawił Pan nazwy programów, ich funkcje i innowacyjne pomysły oraz rozwiązania:
      (...)
    Wskazał Pan, że bezpośrednim rezultatem realizowanych prac jest tworzenie
    oprogramowania poprzez jego usprawnienie, wprowadzanie aktualizacji czy dodawanie
    nowych funkcjonalności. Zadania te realizowane są poprzez pisanie nowego kodu
    źródłowego oprogramowania oraz jego testowanie.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że wytwarzane oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Zaznaczył Pan, że oprogramowanie, które tworzy dla swojego klienta zawsze jest utworem
    o charakterze indywidualnym. Każdy algorytm będący składową kodu źródłowego
    (stanowiącego podstawę projektowanego programu komputerowego) planowany jest na
    podstawie własnych obliczeń i kreatywności. Często są to wyspecjalizowane algorytmy
    tworzone pod konkretny przypadek zlecony przez klienta. Oryginalność projektowanego
    oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne oprogramowanie o takich samych
    cechach jak projektowane przez Pana. Jest to oryginalne oprogramowanie projektowane
    w oparciu o otrzymane od Klienta cechy/wymagania.
    Wykonywane przez Pana czynności nie posiadają przymiotu „rutynowych”, ponieważ nie
    są one wykonywane z góry założoną częstotliwości i nakreślonym harmonogramem.
    Rozwój oprogramowania odbywa się w przypadku zaistnienia potrzeby np. konieczności
    dostosowania do nowego systemu operacyjnego (...).

    Produkt końcowy jest kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    która odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem. Twórczy charakter przejawia się
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Programy nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Nadmienił Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wszystkie Pana prace
    i zadania są planowane i przemyślane. Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku
    realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np.
    poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.

    Z opisu sprawy wynika, że podejmuje Pan działania mające na celu uzyskanie i
    poszerzanie specjalistycznej wiedzy, którą następnie wykorzystuje do tworzenia nowych
    lub istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Wiedzę tą
    zdobywa Pan głównie przy wykonywaniu bieżących zadań na zasadzie tworzenia kodu
    /programu/oprogramowania a następnie testowaniu jego funkcjonalności. Wiedza
    uzyskana podczas prowadzenia poszczególnych prac wykorzystywana jest następnie w
    innych pracach projektowych lub wykonawczych.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma wytworzony program.
    Technologie w jakich zostały wytworzone/rozwinięte/ulepszone oprogramowania:
    - języki programowania: (...);
    - (...) i narzędzia: (...);
    - technologie (...): (...);
    - algorytmy i biblioteki: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych
    badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia
      postawionych celów badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków
    płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych
      celów prac rozwojowych;

    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych,
    ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W
    ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    siebie systemów i aplikacji.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,

        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z okoliczności przedstawionych we wniosku, zarówno w przypadku tworzenia
    całego oprogramowania, jak również jego odrębnych modułów, efekty Pana pracy są
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej osiąga Pan ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    oraz udzielania licencji do wytworzonego oprogramowania. W przypadku przenoszenia
    majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje to
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto od
    1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów
    i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Wyodrębnia Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy, przypadające na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
    kwalifikowanego dochodu.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, w przypadku wytworzenia autorskiego prawa do programu
    komputerowego (Oprogramowanie), mamy do czynienia z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zatem w sytuacji, gdy uzyskuje Pan przychody z tytułu
    opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej oraz przychody z tytułu
    przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    kontrahenta, mieszczą się one odpowiednio w kategorii przychodów z opłat lub należności
    wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności

    intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy) oraz przychodów ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są
    podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata 2020-2024 oraz w latach kolejnych, jeśli okoliczności
    faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji oraz orzeczeń sądów
    administracyjnych informujemy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są
    wiążące dla organu wydającego tą interpretację.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji informujemy, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tą interpretację.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,

    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
    albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).