Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-385/13-2/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-07-17
Teza: Udokumentowane biletami usługi wstępu do kina w celu obejrzenia filmu świadczone przez Wnioskodawcę, są usługami, o których mowa w poz. 182 pkt 2 załącznika nr 3 do ustawy. Usługi te podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem VAT według preferencyjnej stawki w wysokości 8%.
Słowa kluczowe: bilety; obiekt-obiekt kulturalny; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2013 r. (data wpływu 15 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla sprzedaży biletów do kina – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2013 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla sprzedaży biletów do kina.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny.

Dom Kultury jest samorządową instytucją kultury prowadzącą działalność na podstawie wpisu do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Organizatora – Gmina X i posiada osobowość prawną. Nadzór nad działalnością w zakresie określonym przepisami ustawy z 25 października 1991 r. – o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej – sprawuje Organizator, za pośrednictwem Burmistrza.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym działalność kulturalną. Część działań objęta jest zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Działalność opodatkowana to głównie usługa wstępu do kina (sprzedaż biletów) – objęta 8% stawką podatku od towarów i usług oraz wynajem lokali i reklama (stawka 23%). W 2013 roku Wnioskodawca stosuje odliczenie podatku VAT przy zakupie towarów i usług związanych z działalnością opodatkowaną i zwolnioną według proporcji – odliczeniu podlega 67% podatku naliczonego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy sprzedaży biletów do kina prowadzonego przez Dom Kultury i zarazem mieszczącego się w budynku Domu Kultury należy stosować stawkę podatku VAT 8% jak dotychczas czy 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, stawka podatku VAT na bilety do kina winna wynosić 8%. Usługi wstępu do kina sklasyfikowane są w PKWiU jako usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu do obiektów kulturalnych. Tym samym usługa kulturalna, polegająca na umożliwieniu widzowi wstępu do obiektu kulturalnego takiego jak np. kino (celem obejrzenia przez niego filmu), powinna być opodatkowana 8% stawką podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o którym mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zatem przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Załącznik nr 3 do ustawy zawiera wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%.

W pozycji 182 załącznika wymienione zostały, bez względu na symbol PKWiU „Usługi kulturalne i rozrywkowe - wyłącznie w zakresie wstępu:

1.  na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
2.  do obiektów kulturalnych”.

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 8% podlegają m. in. usługi kulturalne w zakresie wstępu do obiektów kulturalnych.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury prowadzącą działalność na podstawie wpisu do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Organizatora – Gmina X i posiada osobowość prawną. Nadzór nad działalnością w zakresie określonym przepisami ustawy z 25 października 1991 r. – o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej – sprawuje Organizator, za pośrednictwem Burmistrza. Dom Kultury jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym działalność kulturalną. Część działań objęta jest zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Działalność opodatkowana to głównie usługa wstępu do kina (sprzedaż biletów) – objęta 8% stawką podatku od towarów i usług oraz wynajem lokali i reklama (stawka 23%).

Dla oceny, czy przedmiotowe usługi spełniają warunki do uznania ich za usługi, o których mowa w poz. 182 pkt 2 ww. załącznika należy wykazać, że są to usługi kulturalne w zakresie wstępu do obiektów kulturalnych.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r., poz. 406) działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W myśl art. 2 ww. ustawy, formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

Stosownie do art. 3 ww. ustawy działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Ponadto zasadne jest również odniesienie do ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. Nr 132, poz. 1111, z późn. zm.). Art. 3 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż państwo sprawuje mecenat nad działalnością w dziedzinie kinematografii, jako części kultury narodowej, polegający w szczególności na wspieraniu produkcji i promocji filmu, upowszechnianiu kultury filmowej oraz ochronie dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie filmu.

Ponadto kinematografia obejmuje twórczość filmową, produkcję filmów, usługi filmowe, dystrybucję i rozpowszechnianie filmów, w tym działalność kin, upowszechnianie kultury filmowej, promocję polskiej twórczości filmowej oraz gromadzenie, ochronę i upowszechnianie zasobów sztuki filmowej (art. 3 ust. 2 ustawy).

Na podstawie powołanych wyżej przepisów zgodzić należy się ze stwierdzeniem, iż kinematografia jest częścią kultury narodowej. Elementem kinematografii jest dystrybucja i rozpowszechnianie filmów, w tym działalność kin. Zatem działalność kin w zakresie dystrybucji, wyświetlania i rozpowszechniania filmów niewątpliwie stanowi działalność kulturalną.

Ponadto kina sklasyfikowane zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.) - w grupie 126 („Ogólnodostępne obiekty kulturalne, budynki o charakterze edukacyjnym, budynki szpitali i zakładów opieki medycznej oraz budynki kultury fizycznej”), w klasie 1261 („Ogólnodostępne obiekty kulturalne”).

Uwzględniając powyższe okoliczności należy stwierdzić, że kino stanowi obiekt kulturalny, Spółka wykonuje zatem usługi związane z działalnością obiektów kulturalnych, a te z kolei są częścią usług kulturalnych i rozrywkowych, o których mowa w poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy. Spełniona została więc pierwsza przesłanka pozwalająca uznać usługi Spółki za usługi, o których mowa w poz. 182 ww. załącznika – świadczone usługi stanowią „usługi kulturalne i rozrywkowe”.

Jak wcześniej wskazano kino jest obiektem kulturalnym, a ponadto z wniosku wynika, że Wnioskodawca sprzedaje bilety uprawniające widza do wstępu do kina w celu obejrzenia danego filmu.

W przedmiotowej sprawie spełnione są zatem warunki pozwalające uznać czynności objęte zakresem pytania Wnioskodawcy za usługi, o których mowa w poz. 182 pkt 2 ww. załącznika.

Reasumując, udokumentowane biletami usługi wstępu do kina w celu obejrzenia filmu świadczone przez Wnioskodawcę, są usługami, o których mowa w poz. 182 pkt 2 załącznika nr 3 do ustawy. Usługi te podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem VAT według preferencyjnej stawki w wysokości 8%.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.