Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.622.2017.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-16
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu unijnego.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; odzyskanie; projekt; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2017 r. (data wpływu 6 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. … – **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. …

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki medycznej zwolnione z VAT i realizuje projekt inwestycyjny pt. … Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska nie mogła odliczyć podatku zawartego w cenie zakupionych towarów i usług, ponieważ zakupy te nie służyły czynnościom opodatkowanym. Projekt był realizowany w okresie od 21 listopada 2011 r. do 31 marca 2014 r. Projekt uruchomienia centrum laryngologii, zakładał zakupy niezbędnego lokalu i cel ten został osiągnięty. Lokal spełnia oczekiwania Wnioskodawcy i jest przystosowany do instalacji urządzeń oraz spełnia wszelkie wymogi przepisów sanitarnych oraz medycznych. Ponieważ lokal znajduje się w planowanym przyszłym Centrum Medycznym, całość stanowi kompozycję nadającą charakter kompleksowych usług laryngologicznych. Pacjenci nie będą przekazywani - odsyłani w inne miejsca by dokonać diagnozy laryngologicznej u innych specjalistów z tego zakresu. Realizacja projektu zwiększyła dostęp mieszkańców O. i regionu do błyskawicznej diagnostyki chorób nowotworowych, co w przypadku ludzi starszych przedłuża ich czas życia, dając im tym samym większy komfort. W wyniku projektu doszło do podniesienia jakości usług medycznych w zakresie specjalistycznym poprzez większą dokładność badań. Rozszerzenie zakresu diagnostyki. Ułatwienie pacjentom dostępu do wysokiej jakości usług. Proces świadczenia usług ma za zadanie diagnozowanie i konsultacje w jednym miejscu i czasie u kilku konsultantów. Skrócenie średniego czasu oczekiwania na świadczenie usług medycznych, zwiększenie ilości osób poddanych diagnostyce, w konsekwencji skuteczniejsze leczenie, zwiększenie stanu zdrowia społeczeństwa, wydłużenie okresu życia przy zachowaniu wysokiego jego komfortu. Poprawa warunków lokalowych w przychodni dająca komfort i intymność dla pacjentów oraz wyższa jakość pracy dla personelu medycznego. Lokal o powierzchni 200 m2 pomieści następujące funkcjonalnie obszary:

*   Foniatra,
*   Laryngolog,
*   Audiolog,
*   Gabinet zabiegowy,
*   Recepcja.

W wyniku realizacji projektu zakupiono fotel zabiegowy laryngologiczny, Videostroboskop z oprogramowaniem do prowadzenia bazy pacjentów i archiwizacji, dwa kompletne unity laryngologiczne, lokal pod usługi objęte projektem. Na podstawie dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 państwa członkowskie, w tym również Polska, zwalniają m.in. opiekę szpitalną i medyczną oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze. Stosowanie zwolnień od podatku tych czynności jest obligatoryjne. Stosowanie zwolnienia od podatku jak podkreśla resort Ministerstwa Finansów, nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów bądź usług, ponieważ takie prawo przysługuje tylko w związku z czynnościami opodatkowanymi. W związku z powyższym podatek VAT został uznany za wydatek w pełni kwalifikowalny. Jak wynika z brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr. 54, poz. 535, z późn. zm), jednostce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego tylko w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska świadczy usługi zwolnione z podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 Ustawy o podatku od towarów i usług: ,,18) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze;” W przypadku dokonywania zakupów związanych z takimi usługami, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż podatek ten związany jest wyłącznie z czynnościami zwolnionymi i nie podlega odliczeniu. Zatem cała kwota podatku VAT nie została przez Indywidualną Specjalistyczną Praktykę Lekarską odliczona. Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano pytanie sprowadzające się do kwestii:

Czy Wnioskodawca ma możliwość odzyskania podatku VAT od zakupionych towarów i usług na realizację inwestycji pt. … w ramach działania 1.1.9 Inne inwestycje w przedsiębiorstwach – RPO 2007-2013, które to zakupy służą czynnościom zwolnionym z VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku dokonywania zakupów związanych z takimi usługami, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż podatek ten związany jest wyłącznie z czynnościami zwolnionymi i nie podlega odliczeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Brzmienie ww. przepisu do dnia 31 grudnia 2013 r. było następujące:

Obniżenie kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Rozdział 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. z 2017, poz. 1686), normuje przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu.

W analogiczny sposób kwestia ta była uregulowana w rozdziale 9 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2013 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.).

Natomiast do dnia 5 kwietnia 2011 r. tożsama regulacja obowiązywała na podstawie rozdziału 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649).

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków w ramach realizacji przedmiotowego projektu, ponieważ – jak wskazuje w treść wniosku – nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a nabyte towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie przysługuje również prawo do zwrotu podatku naliczonego, bowiem dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanych rozporządzeniach.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zwolnienia od podatku świadczonych przez Wnioskodawcę usług, gdyż nie postawiono w tym zakresie pytania oraz nie sformułowano stanowiska, a fakt ten przyjęto jako element stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

**