Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.4.2018.1.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-02
Teza: Przekazywanie przez płatnika pracownikom i zleceniobiorcom informacji PIT-11 za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z Modelem I Klasyfikacja podatków:
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty elektroniczne; obowiązek-obowiązek płatnika
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 39

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2017 r. (data wpływu 2 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości przekazywania przez płatnika pracownikom i zleceniobiorcom informacji PIT-11 za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z Modelem I (pyt. Nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką kapitałową, posiadającą siedzibę i miejsce efektywnego zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nawiązał współpracę ze znaczą ilością zleceniobiorców oraz pracowników - osób fizycznych, posiadających polską rezydencję podatkową, a także cudzoziemców, którzy takiej rezydencji nie posiadają (dalej łącznie „Współpracownicy”). Wnioskodawca posiada system kadrowo-płacowy, którego zadaniem jest obsługa Współpracowników (dalej „Platforma”).

Wnioskodawca chciałby opracować i wdrożyć nową funkcjonalność (zastosowanie) Platformy i przy jej wykorzystaniu udostępniać informację podatkową PIT-11 (dalej „PIT-11”) Współpracownikom w formie elektronicznej, zgodnie z następującą procedurą:

1.  Wygenerowanie dokumentu PIT-11 w formie nieedytowalnych plików w wersji PDF, zgodnie z obowiązującym wzorem deklaracji określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów.
2.  PIT-11 zostaną przez odpowiednio umocowanego przedstawiciela Wnioskodawcy podpisane elektronicznie z użyciem certyfikatu kwalifikowanego podpisu elektronicznego.
3.  Na PIT-11 naniesiony zostanie znak graficzny informujący, że dokument został podpisany cyfrowo.
4.  Na numer telefonu Współpracownika (obecnego lub byłego) wysłany zostanie SMS zawierający link, pod którym możliwe będzie pobranie danego PIT-11; dostęp do danego PIT-11 będzie indywidualnie przypisany do Współpracownika i tylko dla niego dostępny.
5.  Współpracownik po kliknięciu na wymieniony powyżej link przekierowujący rozpocznie proces pobierania na swój telefon lub inne urządzenie elektroniczne, na którym powyższy link zostanie uruchomiony PIT-11.
6.  Platforma będzie zapisywać godzinę i datę wysłania SMS-a z linkiem oraz kolejne wejścia na link dostępowy Współpracownika do udostępnionego PIT-11.

Wnioskodawca bierze po uwagę dwie możliwości. Po pierwsze, od Współpracowników mogą być pobierane imienne zgody na piśmie, z których będzie wynikać, że dany Współpracownik wyraża zgodę na przekazywanie mu PIT-11 w formie elektronicznej opisanej powyżej (dalej : „Model I”).

Z drugiej strony, Wnioskodawca rozważa (z uwagi na dużą ilość Współpracowników) wprowadzenie do przepisów wewnątrzzakładowych (w przypadku pracowników do Regulaminu Pracy, natomiast w przypadku osób współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie umów prawa cywilnego - zarządzeniem Zarządu) regulacji, zgodnie z którymi każdy ze Współpracowników zobowiązany będzie do wskazania adresu e-mail oraz numeru telefonu, na które przesłane zostaną PIT-11. W regulacjach tych zostanie wskazane, że w przypadku zmiany numeru telefonu lub adresu poczty elektronicznej Współpracownik niezwłocznie musi poinformować o tym Wnioskodawcę oraz, że Wnioskodawca będzie w tej formie doręczał PIT-11 Współpracownikom. Ta sama informacja zostanie umieszczona pod drukiem oświadczenia, na którym Współpracownik będzie podawał swoje dane, o których mowa powyżej. Wnioskodawca wskazuje, że informacja o sposobie doręczania PIT-11 dotrze do każdego ze Współpracowników. Jednocześnie Wnioskodawca zabezpieczy prawa Współpracowników, którzy oświadczą, że nie posiadają telefonu ani adresu poczty elektronicznej poprzez przesłanie informacji PIT-11 w formie tradycyjnej lub nadanie im stosownego adresu poczty elektronicznej (po zmianie hasła przez Współpracownika Wnioskodawca nie będzie miał dostępu do wygenerowanego konta poczty elektronicznej), (dalej ,.Model II”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy płatnik przekazując Współpracownikom imienną informację PIT-11, w sposób wskazany w opisie zdarzenia przyszłego w Modelu I realizuje swój ustawowy obowiązek wynikający z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy płatnik przekazując Współpracownikom imienną informację PIT-11, w sposób wskazany w opisie zdarzenia przyszłego w Modelu II realizuje swój ustawowy obowiązek wynikający z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  Jeżeli odpowiedź na pytanie, o którym mowa w pkt 2 jest negatywna, czy konieczne będzie uzyskanie zgody Współpracownika na przekazanie informacji PIT-11 za pomocą środków komunikacji elektronicznej, a jeżeli tak, to czy konieczna będzie zgoda w formie pisemnej, czy też wystarczająca będzie zgoda wyrażona w formie dokumentowej (czyli dla przykładu w formie poczty elektronicznej lub skanu dokumentu podpisanego przez Współpracowania i przesłanego za pośrednictwem poczty elektronicznej)?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego w odniesieniu do pytania oznaczonego Nr 1. Natomiast w zakresie pytań oznaczonych Nr 2 i Nr 3, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazując Współpracownikom imienną informację PIT-11 w sposób wskazany w opisie zdarzenia przyszłego w Modelu I zrealizuje swój ustawowy obowiązek wynikający z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Z przytoczonego cytatu wynika, że Ustawodawca uregulował jedynie formę imiennej informacji PIT-11, tj. powinna ona zostać sporządzona według ustalonego wzoru, który wynika z aktu wykonawczego do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej również „PIT”), do określonego wzoru będzie się stosować.

Reasumując, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają sposobu przekazania informacji PIT-11 pomiędzy podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi. Z uwagi na fakt, że prawo podatkowe jest prawem nakładającym obowiązki na podmioty niebędące podmiotami publicznymi, a przez to jest to dziedzina prawa wysoce ingerencyjna, wszelkie obostrzenia muszą być wprost wprowadzone w przepisach prawa materialnego. W przypadku ich braku, zgodnie z klauzulą rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika oraz utrwaloną w orzecznictwie zasadą in dubio pro tributario należy uznać, że organ nie może wymagać od płatnika więcej, niżli to wynika z przepisów prawa.

Za zastosowaniem zasady in dubio pro tributario szeroko opowiedziała się zarówno doktryna prawa podatkowego, jak również sądy administracyjne (dla przykładu Wnioskodawca wskazuje: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1249/14; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1348/15, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14).

W świetle przedstawionych okoliczności jest jasne, że w przypadku braku odpowiedniego uregulowania, należy przyjąć interpretację najbardziej korzystną dla podatnika.

W związku z powyższym, całkowicie uzasadniony jest wniosek, że formy bezpośredniego doręczenia PIT-11 w sposób zwyczajowo przyjęty w każdym miejscu, w którym się zastanie adresata, czy też przez operatora pocztowego, nie są obligatoryjne. Przekazanie podatnikowi informacji PIT-11 może nastąpić także za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w tym poprzez przesłanie PIT-11 w formie sms.

W świetle przytoczonych przepisów, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że doręczenie podatnikowi deklaracji PIT-11 przez płatnika za pomocą środków komunikacji elektronicznej w sposób wskazany w Modelu I wypełni obowiązek przekazania podatnikowi stosownej informacji przez płatnika. Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie znajduje potwierdzenie poza orzecznictwem wskazanym wyżej również w wydawanych indywidualnych interpretacjach podatkowych:

*   z dnia 13 stycznia 2012 r., Nr IPPB4/415-791/11-3/MP7 przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie;

*   z dnia 7 lipca 2011 r., Nr IBPBII/1/415-388/11/MK przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach;

*   z dnia 7 maja 2014 r., Nr IPTPB1/415-163/13-8/14-S/KSU przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi.

Organy podatkowe w każdej ze wskazanych interpretacji wyjaśniły, że przekazanie informacji PIT-11 może nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej, pod warunkiem jednak, że zachowany zostanie wzór informacji PIT-11 i będzie ona zawierać wszystkie niezbędne elementy określone przepisami prawa (w tym podpis elektroniczny lub tradycyjny).

W kwestii możliwości przesłania przez płatnika podatnikowi imiennej informacji drogą elektroniczną wypowiedział się także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 22 października 2010 r. (sygn. akt I SA/Po 486/10). W omawianym orzeczeniu Sąd stwierdził, że w przepisach prawa nie można doszukać się też przeszkód w uznaniu, że przekazanie deklaracji podatnikom przez płatnika może nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w sytuacji gdy wiadomość jest przesyłana w formie wiadomości elektronicznej z podpisem elektronicznym na adres podatnika (pracownika podanym w tym celu) pod warunkiem, że zachowano wzór deklaracji.

Na koniec warto jeszcze podnieść argument wypływający bezpośrednio z wykładni prakseologicznej przepisów prawa podatkowego. Naczelnym celem informacji PIT-11 jest otrzymanie przez danego podatnika od płatnika informacji, które pozwolą mu na prawidłowe wypełnienie swojego zeznania rocznego.

Z tego względu, sposób jej przesyłania do podatnika jest całkowicie nieistotny, jeśli otrzyma on informację i będzie w stanie z niej skorzystać. W ostatnim okresie Minister Finansów i Rozwoju wielokrotnie podkreślał, że podatnikom należy pomóc poprzez eliminowanie kolejnych barier rozwoju. W tym wypadku, możliwość automatyzacji procedury PIT-11 pozwoli na znaczącą oszczędność czasu pracowników, jak również kosztów związanych z wysłaniem wersji papierowych (koszty wydruku, listów poleconych etc.). Z tego też względu, biorąc pod uwagę argument pragmatyki, swoje stanowisko Wnioskodawca uważa za w pełni uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

W myśl art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), roczne obliczenie podatku, o którym mowa w ust. 1, płatnicy sporządzają w terminie do końca lutego po upływie roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, i w tym samym terminie przesyłają podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ww. ustawy, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w art. 31 (tj. m.in. zakłady pracy), art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5 (PIT-11). Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

W kontekście zagadnienia przedstawionego tutejszemu Organowi do rozstrzygnięcia wskazać również należy, że niewywiązanie się przez płatnika z obowiązku przekazania podatnikowi i organowi podatkowemu przewidzianych prawem informacji stanowi przesłankę do pociągnięcia go do odpowiedzialności karno-skarbowej. Zgodnie bowiem z art. 80 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2017 r., poz. 2226), płatnik oraz podmiot, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, niepełniący funkcji płatnika, który wbrew obowiązkowi nie składa w terminie podatnikowi lub właściwemu organowi wymaganej informacji podatkowej lub informacji, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy, podlega karze grzywny do 180 stawek dziennych.

Z zacytowanych przepisów wynika, że do obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych należy:

*   obliczenie podatku,

*   pobranie od podatnika podatku,

*   wpłacenie podatku we właściwym terminie organowi podatkowemu,

*   sporządzenie we właściwej formie informacji o wysokości osiągniętych dochodów i przekazanie jej podatnikowi i organowi podatkowemu.

Przepisy te nie określają natomiast zasad przekazywania podatnikom informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy – PIT-11 przez płatników, tj. nie regulują zasad przekazywania informacji pomiędzy podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi. W przepisach tych ustawodawca wprowadził jedynie wymóg ich przekazania podatnikom przez płatników.

W konsekwencji powyższego należy uznać, że przekazanie/przesłanie podatnikom informacji PIT-11 przez płatnika może nastąpić nie tylko przez bezpośrednie jej doręczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w każdym miejscu, w którym zastanie się adresata, czy też przez operatora pocztowego, ale również za pomocą środków komunikacji elektronicznej z podpisem elektronicznym na adres podatnika (podany w tym celu) pod warunkiem, że zachowano wzór informacji PIT-11.

Również przepisy ustawy Ordynacja podatkowa oraz przepisy wydanych na jej podstawie rozporządzeń wykonawczych, regulacji takich nie zawierają, tak jak ma to miejsce w przypadku składania przez płatników do właściwych urzędów skarbowych m.in. ww. informacji – PIT-11, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (art. 3a, art. 3b ustawy Ordynacja podatkowa).

W rozstrzyganym zakresie, dla oceny prawidłowego sposobu postępowania płatnika, należy mieć na względzie normę prawną stanowiącą sumę norm wynikających z art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 37 ust. 3 i art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 80 § 2 Kodeksu karnego skarbowego. Z tego też względu konieczne jest, aby w przypadku wystawienia informacji – PIT-11 w formie elektronicznej:

*   informacja taka sporządzona była według ustalonego wzoru;

*   podatnicy wyrazili zgodę na otrzymanie informacji w formie elektronicznej;

*   informacja ta opatrzona była bezpiecznym podpisem elektronicznym przez osobę wyznaczoną do obliczenia i pobrania podatku;

*   płatnik dysponował dowodem faktycznego przekazania i doręczenia podatnikowi wiadomości elektronicznej, którą przesłano PIT-11.

Tylko bowiem w przypadku spełnienia wszystkich wskazanych wyżej warunków możliwe jest uznanie, że płatnik w sposób prawidłowy wykonał ciążący na nim obowiązek przekazania pracownikowi/zleceniobiorcy informacji – PIT-11.

Jednym z koniecznych elementów prawidłowego i skutecznego przekazania informacji PIT-11 drogą elektroniczną jest uzyskanie zgody pracowników/zleceniobiorców.

Warto zauważyć, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt I SA/Po 486/10, Sąd wskazał, że w przepisach prawa nie można doszukać się przeszkód w uznaniu, że przekazanie deklaracji podatnikowi przez płatnika może nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w sytuacji gdy wiadomość jest przesyłana w formie wiadomości elektronicznej z podpisem elektronicznym na adres podatnika (pracownika) podanym w tym celu, pod warunkiem że zachowano wzór deklaracji. Ze słów „na adres podatnika (pracownika) podany w tym celu” można wywodzić, że Sąd założył, że płatnik uzyskał zgodę podatnika na przesłanie informacji PIT-11 w wersji elektronicznej, bowiem w przeciwnym wypadku podatnik nie podałby w tym celu swojego adresu.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca posiada system kadrowo-płacowy „Platforma”, którego zadaniem jest obsługa pracowników oraz zleceniobiorców (Współpracowników). Przy jej wykorzystaniu planuje udostępniać informację podatkową PIT-11 Współpracownikom w formie elektronicznej zgodnie z następującą procedurą (Model I): Wygenerowanie dokumentu PIT-11 zgodnie z obowiązującym wzorem deklaracji określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów, który zostanie przez odpowiednio umocowanego przedstawiciela Wnioskodawcy podpisany elektronicznie z użyciem certyfikatu kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Na PIT-11 naniesiony zostanie znak graficzny informujący, że dokument został podpisany cyfrowo. Na numer telefonu Współpracownika (obecnego lub byłego) wysłany zostanie SMS zawierający link, pod którym możliwe będzie pobranie danego PIT-11; dostęp do danego PIT-11 będzie indywidualnie przypisany do Współpracownika i tylko dla niego dostępny. Współpracownik po kliknięciu na wymieniony powyżej link przekierowujący rozpocznie proces pobierania na swój telefon lub inne urządzenie elektroniczne, na którym powyższy link zostanie uruchomiony PIT-11. Platforma będzie zapisywać godzinę i datę wysłania SMS-a z linkiem oraz kolejne wejścia na link dostępowy Współpracownika do udostępnionego PIT-11. Wnioskodawca bierze po uwagę, że od Współpracowników mogą być pobierane imienne zgody na piśmie, z których będzie wynikać, że dany Współpracownik wyraża zgodę na przekazywanie mu PIT-11 w formie elektronicznej opisanej powyżej.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz wyżej wskazane regulacje prawne wskazać należy, że jeżeli Wnioskodawca faktycznie zapewni, że wymienione powyżej warunki dotyczące wystawienia informacji PIT-11 w formie elektronicznej zostaną spełnione w przypadku wysyłania pracownikom oraz zleceniobiorcom (Współpracownikom) informacji PIT-11 w formie elektronicznej w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym (w tym pracownicy oraz zleceniobiorcy wyrażą zgodę na przekazywanie PIT-11 w formie elektronicznej), to wówczas stanowić to będzie wykonanie przez Wnioskodawcę obowiązków płatnika, wynikających z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Końcowo również należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.