Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.205.2025.3.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata
przychód
ugody
zwrot
świadczenie-świadczenie pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 14 kwietnia 2025 r. (wpływ 14 kwietnia 2025
    r.) oraz z 14 kwietnia 2025 r. (wpływ 17 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest polską rezydentką podatkową w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT).
    Wnioskodawczyni nie pozostaje w związku małżeńskim.
    W marcu 2006 r. Wnioskodawczyni zawarła z poprzednikiem prawnym Banku, tj. (...) z
    siedzibą w (...) umowę kredytu budowlanego w walucie wymienialnej. Zgodnie z Umową
    Bank udzielił Wnioskodawczyni jako kredytobiorcy kredytu w łącznej kwocie (...) franków
    szwajcarskich (CHF), z czego kwota (...) CHF miała być przeznaczona na sfinansowanie celu
    określonego w Umowie, a kwota (...) CHF miała być przeznaczona na sfinansowanie
    należnej Bankowi opłaty przygotowawczej. Umowa została zawarta na okres od 24 marca
    2006 r. do 15 marca 2036 r. Okres kredytowania wynosił 360 miesięcy. Cel Kredytu
    stanowił dokończenie budynku mieszkalnego położonego w (...), którego właścicielem była
    i jest Wnioskodawczyni. Z tytułu udzielonego kredytu Bank pobrał jednorazową
    bezzwrotną opłatę przygotowawczą w wysokości (...) CHF. Kredyt miał być wypłacony w
    transzach. Oprocentowanie kredytu w dniu zawarcia Umowy wynosiło 2,6142% w
    stosunku rocznym. Zgodnie z Umową oprocentowanie Umowy było zmienne i ustalane w
    oparciu o stopę referencyjną 3M LIBOR, zaokrągloną do czwartego miejsca po przecinku,
    obowiązującą w Banku w dniu podpisania umowy kredytu, a w okresie kredytowania - w
    pierwszym dniu kolejnego okresu stabilizacji oprocentowania oraz przy uwzględnieniu
    marży Banku w wysokości 1,4 punktu procentowego.
    Wypłata kredytu miała następować w sposób następujący: kredyty w walutach
    wymienialnych wypłacane są w złotych, przy zastosowaniu kursu kupna waluty
    obowiązującego w Banku w chwili wypłaty.
    Natomiast zasady spłaty kredytu wyglądały następująco: Kredyty w walutach
    wymienialnych spłacane są:
      1) w złotych, przy zastosowaniu kursu sprzedaży waluty obowiązującej w Banku w
        chwili spłaty, lub
      2) w walucie, w której zostały udzielone
    stosownie do ustaleń zwartych w Umowie Kredytu.
    Zgodnie z Umową Kredyt miał być spłacany w PLN.
    Wypłata kwoty Kredytu nastąpiła w trzech transzach:
      - 24 marca 2006 r. – (...) CHF po kursie 2,4340, tj. (...) zł,
      - 31 marca 2006 r. – (...) CHF po kursie 2,4495, tj. (...) zł,
      - 10 maja 2006 r. – (...) CHF po kursie 2,4234, tj. (...) zł.

    Umowa została zawarta przez Wnioskodawczynię jako konsumentkę. Zawarła umowę w
    celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych (dokończenie budowy budynku
    mieszkalnego położonego w (...)).
    Wnioskodawczyni nie korzystała w przeszłości z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 592, dalej:
    „Rozporządzenie”).
    Kredyt, o którym mowa we wniosku, został udzielony na cele mieszkaniowe i został
    udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie
    odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Jako prawne zabezpieczenie spłaty kapitału, odsetek i innych należności Banku z tytułu
    kredytu ustanowiona została hipoteka kaucyjna do wysokości 150% kwoty kredytu, tj. (...)
    CHF wpisana na pierwszym miejscu na rzecz Banku na prawie własności do działki gruntu i
    prawie własności budynku mieszkalnego położonego na działkach nr (...), nr (...), nr (...), dla
    której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (...), (...) prowadzi KW nr (...).
    W związku z wątpliwościami prawnymi dotyczącymi legalności oraz prawidłowości umów
    kredytowych lub denominowanych lub indeksowanych w walucie obcej, Wnioskodawczyni
    zdecydowała się podjąć kroki prawne zmierzające do unieważnienia umowy kredytowej
    zawartej w 2006 r. Wnioskodawczyni - reprezentowana przez profesjonalnego
    pełnomocnika radcę prawnego - wniosła pozew w roku 2022 do Sądu Okręgowego w (...) o
    ustalenie, że umowa kredytu jest nieważna oraz zasądzenie określonych kwot w związku z
    żądaniem unieważnienia umowy, a także o zasądzenie od pozwanego Banku na Jej rzecz
    zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa
    procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika.
    W toku toczącego się procesu Wnioskodawczyni zdecydowała się zawrzeć ugodę
    pozasądową z Bankiem. W Ugodzie wskazano w szczególności, że:
      - do dnia zawarcia Ugody Wnioskodawczyni na podstawie Umowy Kredytu wpłaciła
        na rzecz Banku kwotę (...) zł,
      - na podstawie Umowy Kredytu Bank wypłacił Wnioskodawczyni kapitał w kwocie (...)
        zł.
    Strony oświadczyły, że ich wolą jest polubowne zakończenie sporu dotyczącego ważności
    oraz skuteczności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowienia, tym samym
    zakończenie toczącego się postępowania sądowego wskazanego w pkt C w drodze
    zawarcia Ugody, wobec czego:
      1) Strony zgodnie oświadczyły, że z dniem zawarcia Umowy rozwiązują Umowę
        kredytu na warunkach określonych Ugodą;
      2) Wnioskodawczyni zobowiązuje się cofnąć pozew w całości ze zrzeczeniem się
        roszczenia w terminie 14 dni od dnia zawarcia niniejszej Ugody. Bank oświadczył,
        że zrzeka się w takim wypadku roszczeń z tytułu kosztów procesu.
        Wnioskodawczyni zobowiązała się poinformować o cofnięciu pozwu pełnomocnika
        procesowego Banku w terminie 7 dni;
      3) Bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni kwoty (...) zł w terminie
        30 dni od dnia zawarcia Ugody.
    Dodatkowo Bank zobowiązał się w terminie 60 dni od daty zawarcia Ugody do wydania
    Wnioskodawczyni dokumentu stanowiącego podstawę do wykreślenia hipoteki
    zabezpieczającej wierzytelności Banku, wynikającej z Umowy Kredytu.

    Strony zgodnie oświadczyły, że Ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu
    dotyczącego ważności Umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej
    postanowień oraz wyczerpuje wszelkie roszczenia stron związane z Umową Kredytu, w
    tym także mogące wynikać z ewentualnego uznania Umowy Kredytu za nieważną lub
    bezskuteczną. Strony zrzekły się wszelkich dalszych roszczeń wynikających z/lub
    związanych z Umową Kredytu. Każda ze Stron zobowiązała się do tego, że nie podniesie
    przeciwko drugiej stronie żadnych roszczeń i nie będzie wszczynać żadnego postępowania
    (jakiegokolwiek rodzaju i przed jakimkolwiek organem), których podstawą opierałaby się
    na okolicznościach związanych z Umową Kredytu.
    Wskazano także, że Ugoda stanowi całość uzgodnień między Stronami w zakresie jej
    przedmiotu oraz zastępuje wszelkie wcześniejsze ustalenia, bądź porozumienia
    wyrażonego w formie pisemnej lub ustnej pomiędzy Stronami dotyczące objętych nią
    spraw.
    Bank wskazał w jednym z punktu Ugody, że:
    Przychód podatkowy. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku otrzymania
    kwoty, o której mowa w pkt 5c Ugody [tj. (...) zł] u Kredytobiorcy [Wnioskodawczyni]
    powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, a Bank będzie zobowiązany do
    wypełnienia ciążących na nim obowiązków informacyjnych, tj. sporządzenie informacji PIT-
    11.
    Ugoda została podpisana w dniu 5 września 2024 r. przez Wnioskodawczynię oraz
    prawidłowo umocowanego reprezentanta Banku.
    Przedmiotem zapytania są skutki podatkowe zawartej ugody u Wnioskodawczyni.
    Kwotę (...) zł wyliczono w sposób następujący:
    Kwota wpłat Wnioskodawczyni na rzecz Banku: (...) zł
    minus Kwota wypłaconego Kapitału: (...) zł
    Różnica w tej kwocie to: (...) zł
    Do tego doszedł zwrot przez Bank kosztów procesu w kwocie:
      - (...) zł (jest to stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego w sprawie o
        wartości przedmiotu sporu powyżej (...) zł, a taką wartość przedmiotu sporu miała
        sprawa Sądowa) oraz
      - połowy zapłaconej opłaty sądowej (Wnioskodawczyni zapłaciła (...) zł), zatem zwrot
        to (...)zł, drugą połowę ((...) zł) zwrócił Sąd na skutek zawarcia ugody między
        Stronami.
    Razem (...) zł.
    Daje to kwotę (...) zł.
    Koszty te Wnioskodawczyni ponosiła ze środków prywatnych i nie zaliczała ich w
    jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów, ani nie odliczała podatku VAT.
    Wnioskodawczyni nie zaliczyła także spłat kredytu w jakiejkolwiek formie do kosztów
    uzyskania przychodu.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W piśmie z 14 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
      a) z jakiego tytułu została Pani wypłacona przez bank konkretna kwota pieniężna ((...)
        zł)?
        Odpowiedź: Podstawą wypłaty ww. kwoty była ugoda rozliczeniowa zawarta
        pomiędzy Wnioskodawczynią, a (...), która w sposób definitywnie zakończyła spór
        pomiędzy Wnioskodawczynią, a Bankiem w zakresie ważności umowy kredytu

        hipotecznego w walucie wymienialnej nr (...) - kredytu denominowanego we franku
        szwajcarskim (CHF) z dnia 24 marca 2006 r - dalej zwana „Umową Kredytu”.
        Zgodnie z treścią ww. ugody Strony zgodnie oświadczyły, że z dniem zawarcia
        Ugody rozwiązują Umowę kredytu na warunkach określonych w Ugodzie. Kwota
        (...) zł stanowi różnicę pomiędzy kwotą jaką wpłaciła Wnioskodawczyni na rzecz
        Banku w ramach wykonywania Umowy Kredytu, do dnia zawarcia Ugody, a kwotą
        jaką Bank wypłacił Wnioskodawczyni na podstawie Umowy Kredytu.
      b) czy kwota w wysokości (...) zł stanowi zwrot części nadpłaconego przez Panią
        kapitału i odsetek (zwrot uiszczonych przez Panią kwot tytułem spłaty zadłużenia
        na rzecz banku, zawartych w ratach kredytu budowlanego (hipotecznego)
        udzielonego w 2006 r.)?
        Odpowiedź: Kwota (...) zł stanowi zwrot nadpłaconych na rzecz Banku przez
        Wnioskodawczynię kwot z tytułu Umowy Kredytu. Inaczej rzecz ujmując Bank
        zwrócił Wnioskodawczyni całość nadpłat jakie Wnioskodawczyni uiściła, ponad
        kwotę udzielonego przez Bank kapitału wypłaconego na podstawie Umowy
        Kredytu.
      c) czy ww. kwota stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane przez Panią tytułem
        spłaty kredytu budowlanego (hipotecznego) zawartego w 2006 r.?
        Odpowiedź: Kwota (...) zł nie stanowi przysporzenia. Wnioskodawczyni otrzymała
        od Banku jedynie zwrot kwot, które nadpłaciła ponad przyznany i wypłacony przez
        Bank kapitał kredytu.
      d) czy w przepisach wewnętrznych banku ww. kwota ma status zwrotu na rzecz
        klienta (Pani) środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania
        hipotecznego walutowego, klient (Pani) przekazał na rzecz banku w ramach spłaty
        rat kredytowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania? Jeśli nie, jaki ma
        status?
        Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie ma wiedzy w jaki sposób Bank zakwalifikował w
        swoich przepisach wewnętrznych dokonany na rzecz Wnioskodawczyni zwrot. Z
        treści zawartej Ugody wynika, że Bank zobowiązał się zapłacić na rzecz
        Wnioskodawczyni kwotę (...) zł.
        Na kwotę tą składa się zwrot dokonanej przez Wnioskodawczynię nadpłaty ponad
        kwotę udzielonego kapitału, kwota (...) zł tytułem kosztów zastępstwa
        procesowego oraz (...) zł tytułem 1/2 opłaty od pozwu.
      e) czy z ugody wynika, że ww. kwota jest zwrotem na Pani rzecz środków pieniężnych,
        które wcześniej, na mocy umowy finansowania kredytu hipotecznego walutowego,
        przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od
        otrzymanego finansowania? Jeśli nie, jaki ma status?
        Odpowiedź: Z treści ugody wynika, że z dniem zawarcia Ugody, strony rozwiązują
        Umowę kredytu na warunkach określonych Ugodą. Z treści ugody wynika, że
        Wnioskodawczyni zobowiązała się do cofnięcia pozwu wraz ze zrzeczeniem się
        roszczenia, a Bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni kwoty (...)
        zł.
        Mając na uwadze fakt, że Strony (Wnioskodawczyni i Bank) rozwiązały umowę
        kredytu, wskazać należy, że konieczny jest zwrot wzajemnych świadczeń, gdyż
        podstawa prawna wzajemnych świadczeń upadła.
      f) czy koszt wynagrodzenia radcy prawnego w sprawie sądowej ((...) zł) oraz koszt
        opłaty sądowej ((...) zł), tj. koszty procesu ((...) zł), został poniesiony przez Panią
        (powoda/stronę procesu) z własnych środków? Czy zwrócona przez bank kwota
        ((...) zł) nie przewyższała faktycznie poniesionych przez Panią ww. wydatków?

        Odpowiedź: Kwoty jakie zostały zwrócone Wnioskodawczyni z tytułu
        wynagrodzenia radcy prawnego oraz opłaty od pozwu, nie przewyższały faktycznie
        poniesionych przez Wnioskodawczynię kosztów. Koszty te Wnioskodawczyni
        pokryła z własnych środków.
    Pytania
    Czy w opisanym wyżej zaistniałym stanie faktycznym w związku z zawartą z Bankiem
    Ugodą (w dniu 5 września 2024 r.) Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych? W szczególności czy będzie Ona zobowiązana
    do zapłaty podatku dochodowego od kwoty zapłaconej przez Bank, tj. (...) zł, na którą to
    składają się:
      1) kwota (...) zł stanowiąca różnicę pomiędzy kwotami wpłat Wnioskodawczyni na
        rzecz Banku, tj. (.) zł oraz kwotą wypłaconego Kapitału, tj. (...) zł;
      2) kwota (...) zł stanowiąca zwrot poniesionych przez Wnioskodawczynię kosztów
        procesu, tj. (...) zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego oraz (...) zł tytułem
        zwrotu połowy zapłaconej opłaty sądowej.
    Czy znaczenie dla ewentualnych obowiązków podatkowych Wnioskodawczyni ma to, że
    Bank w ugodzie wspomina o przychodzie podatkowym i wystawieniu PIT-11.
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym wyżej zaistniałym stanie faktycznym w związku z
    Ugodą zawartą z Bankiem w dniu 5 września 2024 r. Wnioskodawczyni nie będzie
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. W szczególności nie
    będzie Ona zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od kwoty zapłaconej przez
    Bank, tj. (...) zł. Okoliczność, że Bank w ugodzie wspomina o przychodzie podatkowym i
    wystawieniu PIT-11 nie ma znaczenia, gdyż obowiązek podatkowy jest kategorią
    obiektywną i nie zależy od stwierdzenia Banku o „przychodzie podatkowym” i „obowiązku
    wystawienia PIT-11”.
    Uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawczyni
    Należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z zawartą Ugodą Strony (tj.
    Wnioskodawczyni i Bank) rozwiązały w drodze zgodnych oświadczeń umowę kredytu
    frankowego.
    Skutkiem rozwiązania Umowy kredytu jest obowiązek zwrotu wzajemnych świadczeń.
    Zgodnie z art. 494 § 1 Kodeksu cywilnego, Strona, która odstępuje od umowy wzajemnej,
    obowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a
    druga strona obowiązana jest to przyjąć. Strona, która odstępuje od umowy, może żądać
    nie tylko zwrotu tego, co świadczyła, lecz również na zasadach ogólnych naprawienia
    szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania.
    Zgodnie z art. 496 Kodeksu cywilnego, jeżeli wskutek odstąpienia od umowy strony mają
    dokonać zwrotu świadczeń wzajemnych, każdej z nich przysługuje prawo zatrzymania,
    dopóki druga strona nie zaofiaruje zwrotu otrzymanego świadczenia albo nie zabezpieczy
    roszczenia o zwrot.
    Zgodnie z art. 497 Kodeksu cywilnego, przepisy artykułu poprzedzającego stosuje się
    odpowiednio w razie rozwiązania łub nieważności umowy wzajemnej.
    Dodatkowo, nawet w przypadku przyjęcia (kontrowersyjnego) poglądu, że umowa kredytu
    frankowego nie jest umową wzajemną, obowiązek zwrotu wszystkiego, co Strony sobie
    świadczyły wynika z przepisów Kodeksu cywilnego o bezpodstawnym wzbogaceniu.

    Skutkiem zatem rozwiązania Umowy kredytu frankowego na drodze zgodnych oświadczeń
    Stron był obowiązek zwrotu wszystkiego, co Strony sobie świadczyły.
    W tej sytuacji zatem, Wnioskodawczyni była obowiązana zwrócić Bankowi kwotę
    wypłaconego jej kapitału, tj. kwotę (...) zł.
    Bank zaś był obowiązany zwrócić Wnioskodawczyni kwotę, którą ta wpłaciła na poczet
    kredytu, tj. kwotę (...) zł.
    Ze względu na potrącenie powyższych wierzytelności do zwrotu pozostała kwota nadwyżki
    kwoty spłaconej przez Wnioskodawczynię ponad kwotę otrzymanego kapitału, tj. kwota
    (...) zł.
    Kwota ta nie mogła stanowić przychodu Wnioskodawczyni, stanowiła bowiem zwrot kwot,
    które ta czyniła na rzecz Banku, których to nie zaliczała w jakiejkolwiek formie do kosztów
    uzyskania przychodu.
    Po stronie Wnioskodawczyni nie powstał zatem jakikolwiek przychód, nie nastąpiło
    jakiekolwiek realne przysporzenie majątkowe.
    Odnośnie zaś zwrotu kosztów procesu, to zwrócone na rzecz Wnioskodawczyni koszty
    postępowania sądowego nie stanowią przysporzenia po Jej stronie i nie mogą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ po Jej stronie w
    związku z dokonanym zwrotem nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe.
    Podsumowując - zarówno zwrot świadczenia głównego Kredytobiorcy (Wnioskodawczyni)
    pomniejszony o kwotę wypłaconego Jej kapitału i zwrot kosztów procesu stanowią
    wyłącznie wyrównania i zwrócenie poniesionych przez Wnioskodawczynię w przeszłości
    wydatków, które zapłaciła Ona uprzednio ze swoich własnych środków. Kwoty te nie
    powodują faktycznego przyrostu majątku Wnioskodawczyni, a jedynie prowadzą do
    zrekompensowania wcześniejszego zmniejszenia tego majątku. W konsekwencji zarówno
    zwrot świadczenia głównego jak i zwrot kosztów procesu nie spełniają warunków
    koniecznych dla uznania ich za zwiększenie majątku Wnioskodawczyni - ani przez
    zwiększenie Jej aktywów ani też poprzez zmniejszenie Jej pasywów czy zobowiązań.
    Co istotne, w przypadku zwrotu świadczenia głównego, kwoty otrzymane przez
    Wnioskodawczynię stanowią równowartość świadczeń nienależnie pobranych w
    przeszłości przez Bank - były one pobierane na podstawie rozwiązanej Umowy.
    Potwierdza to, że zwrot świadczenia głównego stanowi tylko przywrócenie stanu majątku
    Wnioskodawczyni jako Kredytobiorcy do odpowiadającego sytuacji, w której nie pobrano
    by z tego majątku nienależnych Bankowi świadczeń i nie prowadzi on do przysporzenia
    majątkowego po stronie Wnioskodawczyni.
    Także zwrot kosztów procesu nie stanowi realnego wzrostu majątku Wnioskodawczyni.
    Należy bowiem zaznaczyć, że koszty procesu, które są rekompensowane
    Wnioskodawczyni zostały przez Nią rzeczywiście poniesione w przeszłości, a na skutek
    Ugody są Jej jedynie zwracane, nie doprowadzając tym samym do przysporzenia
    majątkowego po Jej stronie.
    Mając na uwadze powyższą argumentację, należy stwierdzić, że zwrot świadczenia
    głównego oraz zwrot kosztów procesu nie stanowią po stronie Wnioskodawczyni jako
    Kredytobiorcy przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT.
    Bez znaczenia dla powyższej okoliczności jest fakt wskazania przez Bank w ugodzie
    „Przychodu” podatkowego oraz ewentualne wystawienie przez Bank PIT-11. Obiektywnie,
    skoro w związku z dokonywaniem zwrotów świadczenia głównego oraz zwrotu kosztów
    procesu po stronie Wnioskodawczyni, nie powstaje przychód w rozumieniu ustawy o PIT,
    tym samym nie sposób mówić o wypłacie przez Bank kwot stanowiących przychód z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9
    ustawy o PIT. W rezultacie (choć pozostaje to już poza zakresem niniejszego wniosku, gdyż
    to nie Wnioskodawczyni jest odpowiedzialna za sporządzanie informacji podatkowych),

    Bank nie jest obowiązany do sporządzenia informacji o wysokości przychodów, o której
    mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.
    Stąd też Wnioskodawczyni zwraca się z wnioskiem o potwierdzenie prawidłowości Jej
    stanowiska w interpretacji indywidualnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także

      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała w uzupełnieniu wniosku – kwota (...) zł
    stanowi zwrot nadpłaconych na rzecz banku przez Panią kwot z tytułu umowy kredytu, tj.
    bank zwrócił Pani całość nadpłat jakie Pani uiściła, ponad kwotę udzielonego przez bank
    kapitału wypłaconego na podstawie umowy kredytu i ww. kwota nie stanowi
    przysporzenia, bowiem otrzymała Pani od banku jedynie zwrot kwot, które nadpłaciła
    ponad przyznany i wypłacony przez bank kapitał kredytu, to stwierdzam, że zwrot ten nie
    stanowi dla Pani przychodu.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pani majątku. Otrzymana przez Panią kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Tym samym, nie ma Pani obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów
    podatkowych.
    Natomiast, w kwestii opodatkowania otrzymanej przez Panią kwoty (...) zł tytułem zwrotu
    kosztów zastępstwa procesowego oraz połowy opłaty od pozwu, wskazuję, że zgodnie z
    art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem

      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że bank zobowiązał się do zapłaty (zwrotu) na Pani rzecz kwoty (...) zł
    tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty (...) zł tytułem połowy opłaty od
    pozwu. Kwoty jakie zostały Pani zwrócone z tytułu wynagrodzenia radcy prawnego oraz
    opłaty od pozwu, nie przewyższały faktycznie poniesionych przez Panią kosztów. Koszty te
    pokryła Pani z własnych środków.
    W takim wypadku, kwoty te stanowią jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków –
    nie są więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymane
    kwoty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz połowy opłaty od pozwu
    będą obojętne podatkowo.
    W konsekwencji zwrot przez bank poniesionych przez Panią ww. kwot nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, wypłacona przez bank w ramach ugody kwota w wysokości (...) zł stanowiąca
    zwrot nadpłaconych na rzecz banku przez Panią kwot z tytułu umowy kredytu oraz zwrot
    kosztów zastępstwa procesowego i połowy opłaty sądowej, nie będzie stanowiła dla Pani
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej przez bank ww. kwoty.
    W konsekwencji nie ma Pani obowiązku wykazania ww. kwoty w zeznaniu podatkowym
    składanym za rok podatkowy, w którym je Pani otrzymała.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania (pytań), natomiast nie rozstrzyga innych kwestii
    wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania (pytań) i własnego
    stanowiska w sprawie oceny prawnej.

    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu tutejszy Organ
    nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z
    przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega
    weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.