Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-63/09/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-23
Teza: Czy Wnioskodawca na podstawie art. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, będzie podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej, tj. będzie zobowiązany doliczać do ceny energii elektrycznej sprzedawanej spółkom z o.o. mającym siedzibę na ternie Zakładów jako nabywcom końcowym podatek akcyzowy, a następnie będzie zobowiązany odprowadzać podatek na rachunek właściwego organu podatkowego? Czy tak wykazana różnica, w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, między zakupem, a zużyciem (własne + sprzedaż) jest stratą powstałą w wyniku dystrybucji zwolnioną z akcyzy, czy też jest podlegającym opodatkowaniu zużyciem energii w związku z dystrybucją?
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; nabywca-nabywca końcowy; podatek-podatek akcyzowy; sprzedaż; zużycie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2009r. (data wpływu 20 stycznia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej oraz strat powstałych w wyniku dystrybucji tej energii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie w zakresie opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej oraz strat powstałych w wyniku dystrybucji tej energii.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest producentem tworzyw sztucznych i środków ochrony roślin, w zakresie przedmiotu działalności Spółka ma również dystrybucję i sprzedaż energii elektrycznej (§ 6 ust. 1 pkt 17) Statutu. Wnioskodawca posiada koncesję na wykonywanie zawodowo w sposób zorganizowany i ciągły zarobkowej działalności polegającej na dystrybucji energii elektrycznej na potrzeby odbiorców zlokalizowanych na obszarze miast; N. , na terenie zakładu koncesjonariusza oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie oraz koncesję na wykonywanie zawodowo w sposób zorganizowany i ciągły zarobkowej działalności polegającej na obrocie energią elektryczną na potrzeby odbiorców zlokalizowanych na obszarze miasta N., na terenie zakładu koncesjonariusza oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Wnioskodawca kupuje energię elektryczną od dystrybutora PGE. Kupiona energia elektryczna w około 80% jest zużywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności, natomiast około 20% Spółka sprzedaje nabywcom końcowym, tj. spółkom z o.o. mającym swą siedzibę na terenie należącym do Wnioskodawcy.

U Wnioskodawcy w związku z prowadzona działalnością własną i sprzedażą energii elektrycznej dla odbiorców końcowych występują straty związane z dystrybucją energii elektrycznej liczone jako różnica ilości energii elektrycznej wprowadzonej do systemu z PGE a sumą ilości energii elektrycznej na wszystkich odbiorach. Liczone i wykazywane przez Wnioskodawcę straty to tylko straty transformacji, grzania się mostów szynowych i straty handlowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy Wnioskodawca na podstawie art. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, będzie podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej, tj. będzie zobowiązany doliczać do ceny energii elektrycznej sprzedawanej spółkom z o.o. mającym siedzibę na ternie Zakładów jako nabywcom końcowym podatek akcyzowy, a następnie będzie zobowiązany odprowadzać podatek na rachunek właściwego organu podatkowego?
2.  Czy tak wykazana różnica, w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, między zakupem, a zużyciem (własne + sprzedaż) jest stratą powstałą w wyniku dystrybucji zwolnioną z akcyzy, czy też jest podlegającym opodatkowaniu zużyciem energii w związku z dystrybucją?

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on podatnikiem podatku akcyzowego od energii elektrycznej sprzedawanej spółkom z o.o., jako nabywcom końcowym na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2) ustawy o podatku akcyzowym. Nie będzie natomiast zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własnej działalności, ponieważ w tym zakresie będzie nabywcą końcowym energii.

W ocenie Wnioskodawcy straty powstałe w wyniku dystrybucji przez Spółkę energii elektrycznej są to straty, które nie podlegają opodatkowaniu akcyzą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3 poz. 11) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

W myśl art. 13 ust. 1 cyt. ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

1.  nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony;
2.  będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
3.  u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych;
4.  będący przedstawicielem podatkowym;
5.  będący zarejestrowanym handlowcem - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz osoby trzeciej.

Stosownie do art. art. 11 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Nabywcą końcowym, zgodnie z art. 2 pkt 19 ww. ustawy jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.4)), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.5)) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Opodatkowaniu akcyzą podlega zatem (art. 9 ust. 1 pkt 1-6 ustawy):

*   sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu,
*   sprzedaż energii przez podmiot nie posiadający koncesji na dystrybucję, przesyłanie lub obrót energią, gdy sprzedającym energię jest podmiot który wyprodukował tą energię, do nabywcy końcowego,
*   zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na przesył, dystrybucję lub obrót tą energią,
*   zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji na przesył, dystrybucję lub obrót tą energią, który wyprodukował tę energię,
*   zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu

W związku powyższym sprzedaż energii elektrycznej przez Wnioskodawcę, który posiada koncesję na dystrybucje i obrót energią elektryczną, do nabywców końcowych podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Wnioskodawca na podstawie art. 13 ust. 1 ww. ustawy jest podatnikiem podatku akcyzowego obowiązanym do zapłaty podatku.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 cyt. ustawy za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją.

Nie podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem akcyzowym straty technologiczne powstałe w skutek przesyłu lub dystrybucji, za wyjątkiem zużytej energii dla potrzeb przesyłu lub dystrybucji energii elektrycznej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawa stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej zobowiązania do zapłaty podatku akcyzowego w przypadku zużycia energii elektrycznej na potrzeby własnej działalności gospodarczej została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.