Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/406-1/12-2/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-01-28
Teza: 1. Czy w ramach obowiązku aktualizacji danych ewidencyjnych wynikających z art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników Spółka powinna dokonywać zgłoszeń wszystkich rachunków bankowych: bieżących, pomocniczych, lokacyjnych, depozytowych, technicznych i tzw. przejściowych? 2. Czy w przypadku zakładania kolejnych lokat w tym samym banku, bądź odnawiania (tzw. rolowania) już istniejących lokat, Spółka ma również obowiązek dokonywania kolejnych zgłoszeń aktualizujących wykaz rachunków bankowych?
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); rachunki; zgłoszenie-zgłoszenie aktualizacyjne
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2-art 5; [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2012 r. (data wpływu 9 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie obowiązku zgłaszania wszystkich rachunków bankowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie obowiązku zgłaszania wszystkich rachunków bankowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Sp. z o. o.) powstał na podstawie umowy spisanej w formie aktu notarialnego nr Rep. w dniu. Wpis do KRS Spółka uzyskała w dniu pod numerem.

Przedmiotem działalności Spółki jest Pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej nie sklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 64.99.Z). W ramach prowadzonej działalności Sp. z o. o. udziela poręczeń kredytów bankowych dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wobec różnych banków, z którymi Spółka zawarła umowy o współpracy.

Spółka posiada dość znaczny kapitał poręczeniowy składający się z kapitału własnego Spółki oraz otrzymanej dotacji w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa, który przechowuje w różnych bankach na rachunkach lokacyjnych, depozytowych, pomocniczych, bieżących, przejściowych lub też tzw. technicznych.

Rachunki bieżące i pomocnicze służą Spółce Wnioskodawcy do dokonywania rozliczeń transakcji wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, regulowania zobowiązań publiczno – prawnych oraz pracowniczych.

Rachunki lokacyjne i depozytowe służą Spółce do przechowywania nadwyżek finansowych przez okres wynikający z umowy z bankiem na wyższym oprocentowaniu. Czas deponowania środków na rachunkach lokacyjnych i depozytowych tożsamy z czasem istnienia danego konta lokaty/depozytu wynosi od 5 dni do 12 miesięcy.

Rachunki przejściowe i techniczne są rachunkami z reguły wymaganymi przez Bank w celu wykonania ściśle określonych operacji wewnętrznych.

Cechą wspólną wszystkich ww. rachunków jest to, iż są zakładane na nazwę i potrzeby Wnioskodawcy na podstawie dyspozycji oraz umów (przykładowe w załączeniu).

Aktualnie Sp. z o. o. dokonuje zgłoszeń wszystkich posiadanych rodzajów rachunków bankowych.

W związku jednak z krótkim czasem trwania niektórych lokat, dużą liczbą i różnymi sposobami zakładania depozytów oraz obowiązującym 7-dniowym terminem na dokonanie zgłoszenia Wnioskodawca posiada wątpliwości co do prawidłowości składanych aktualizacji NIP-2, w tym konieczności ujawniania każdego otwieranego na Spółkę konta bankowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w ramach obowiązku aktualizacji danych ewidencyjnych wynikających z art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników Spółka powinna dokonywać zgłoszeń wszystkich rachunków bankowych: bieżących, pomocniczych, lokacyjnych, depozytowych, technicznych i tzw. przejściowych?
2.  Czy w przypadku zakładania kolejnych lokat w tym samym banku, bądź odnawiania (tzw. rolowania) już istniejących lokat, Spółka ma również obowiązek dokonywania kolejnych zgłoszeń aktualizujących wykaz rachunków bankowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna dokonywać zgłoszeń wszystkich rachunków bankowych otwartych do celów prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na ich rodzaj i czas ich istnienia.

Zgodnie z art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników „W przypadku określonym w ust. 1 podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, zgodnie z art. 9, są obowiązani dokonać zgłoszenia aktualizacyjnego w celu uzupełnienia danych, w szczególności wykazu rachunków bankowych”.

Według Sp. z o. o., w ww. wykazie rachunków bankowych należy podać wszystkie rachunki bankowe, na których podatnik gromadził swoje środki pieniężne, i z których na jego zlecenie bank dokonuje wypłat.

Zgodnie z art. 49 ustawy Prawo bankowe „Banki mogą prowadzić w szczególności następujące rodzaje rachunków bankowych:

1.  rachunki rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze,
2.  rachunki lokat terminowych,
3.  rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo – rozliczeniowe oraz rachunki terminowych lokat oszczędnościowych,
4.  rachunki powiernicze”.

W przypadku lokowania środków bardzo częstą sytuacją jest pozostawienie środków w tym samym banku na kolejny okres lokaty (tzw. rolowanie lokaty). Jednakże przeważnie sytuacja ta wiąże się z otwarciem nowego konta bankowego.

Z podpisanych przez Sp. z o. o. umów, dyspozycji oraz potwierdzeń otwarcia rachunków wyraźnie i jednoznacznie wynika, że dane konto prowadzone jest na firmę i w jej imieniu, stąd też Spółka ma obowiązek złożyć zgłoszenie aktualizacyjne NIP-2 i zawiadomić naczelnika o każdym nowo otwartym rachunku bankowym związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych.

Z art. 5a ust. 1 ustawy wynika, iż podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą w ramach wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców albo do ewidencji działalności gospodarczej składają zgłoszenie identyfikacyjne albo aktualizacyjne.

Stosownie do treści art. 5a ust. 2 ustawy, w przypadku określonym w ust. 1 podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, zgodnie z art. 9, są obowiązani dokonać zgłoszenia aktualizacyjnego w celu uzupełnienia danych, w szczególności wykazu rachunków bankowych.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych.

Natomiast art. 9 ust. 6 ustawy, do aktualizacji danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym stosuje się:

1.  odpowiednio przepisy art. 5 ust. 4a;
2.  wzory formularzy zgłoszeń aktualizacyjnych określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 5 ust. 5 albo formularz wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zgodnie z ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Na podstawie delegacji ustawowej wyrażonej w art. 5 ust. 5 ustawy, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i formularzy zgłoszeń aktualizacyjnych, z wyjątkiem zgłoszeń osób fizycznych będących przedsiębiorcami, biorąc pod uwagę kompletność przekazywanych danych niezbędnych do ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, Minister Finansów w dniu 27 grudnia 2011 r. wydał rozporządzenie w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i zgłoszeń aktualizacyjnych (Dz. U. Nr 298, poz. 1765 ze zm.).

W § 1 pkt 1 i pkt 4 lit. a) ww. rozporządzenia, określono wzory formularzy zgłoszenia identyfikacyjnego/zgłoszenia aktualizacyjnego osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będącej podatnikiem lub płatnikiem (NIP-2), stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia oraz wzory formularzy załączników do zgłoszenia NIP-7 i NIP-2: informacji o rachunkach (NIP-B), stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Definicja umowy rachunku bankowego oraz obowiązki i uprawnienia stron umowy zostały określone w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 725 cyt. ustawy, przez umowę rachunku bankowego bank zobowiązuje się względem posiadacza rachunku, na czas oznaczony lub nieoznaczony, do przechowywania jego środków pieniężnych oraz, jeżeli umowa tak stanowi, do przeprowadzania na jego zlecenie rozliczeń pieniężnych.

Stosownie natomiast do treści art. 726 ww. ustawy, bank może obracać czasowo wolne środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym z obowiązkiem ich zwrotu w całości lub w części na każde żądanie, chyba że umowa uzależnia obowiązek zwrotu od wypowiedzenia.

Zasady prowadzenia przez banki rachunków bankowych uregulowane zostały w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1376). Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy banki mogą prowadzić w szczególności następujące rodzaje rachunków bankowych:

1.  rachunki rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze,
2.  rachunki lokat terminowych,
3.  rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo-rozliczeniowe oraz rachunki terminowych lokat oszczędnościowych,
4.  rachunki powiernicze.

Natomiast w myśl art. 49 ust. 2 ww. ustawy rachunki rozliczeniowe oraz rachunki lokat terminowych mogą być prowadzone wyłącznie dla:

1.  osób prawnych,
2.  jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, o ile posiadają zdolność prawną,
3.  osób fizycznych prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek, w tym dla osób będących przedsiębiorcami.

Rachunek bankowy w myśl przepisów prawa bankowego to narzędzie służące do rejestracji obrotów i stanów środków pieniężnych wniesionych do banku przez jego klienta. Banki mogą prowadzić rachunki: rozliczeniowe, lokat terminowych, powiernicze, oszczędnościowe, oszczędnościowo-rozliczeniowe oraz terminowych lokat oszczędnościowych. Zastrzega się jednak, że konta rozliczeniowe oraz lokaty terminowe mogą być prowadzone wyłącznie dla osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, ale mających zdolność prawną, oraz osób fizycznych prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek, w tym przedsiębiorców. Wynika to z powołanego wyżej art. 49 ust. 2 cyt. ustawy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca powstał na podstawie umowy spisanej w formie aktu notarialnego Wpis do KRS Spółka uzyskała. Przedmiotem działalności Spółki jest Pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej nie sklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 64.99.Z). W ramach prowadzonej działalności Sp. z o. o. udziela poręczeń kredytów bankowych dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw wobec różnych banków, z którymi Spółka zawarła umowy o współpracy.

Spółka posiada dość znaczny kapitał poręczeniowy składający się z kapitału własnego Spółki oraz otrzymanej dotacji w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa, który przechowuje w różnych bankach na rachunkach lokacyjnych, depozytowych, pomocniczych, bieżących, przejściowych lub też tzw. technicznych. Rachunki bieżące i pomocnicze służą Wnioskodawcy do dokonywania rozliczeń transakcji wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, regulowania zobowiązań publiczno – prawnych oraz pracowniczych. Rachunki lokacyjne i depozytowe służą Spółce do przechowywania nadwyżek finansowych przez okres wynikający z umowy z bankiem na wyższym oprocentowaniu. Czas deponowania środków na rachunkach lokacyjnych i depozytowych tożsamy z czasem istnienia danego konta lokaty/depozytu wynosi od 5 dni do 12 miesięcy. Rachunki przejściowe i techniczne są rachunkami z reguły wymaganymi przez Bank w celu wykonania ściśle określonych operacji wewnętrznych. Cechą wspólną wszystkich ww. rachunków jest to, iż są zakładane na nazwę i potrzeby Wnioskodawcy na podstawie dyspozycji oraz umów.

Aktualnie Sp. z o. o. dokonuje zgłoszeń wszystkich posiadanych rodzajów rachunków bankowych. W związku jednak z krótkim czasem trwania niektórych lokat, dużą liczbą i różnymi sposobami zakładania depozytów oraz obowiązującym 7-dniowym terminem na dokonanie zgłoszenia Wnioskodawca posiada wątpliwości co do prawidłowości składanych aktualizacji NIP-2, w tym konieczności ujawniania każdego otwieranego na Spółkę konta bankowego.

Biorąc po uwagę przestawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa tut. Organ stoi na stanowisku, że skoro przedmiotowe rachunki bankowe mają charakter rachunków: rozliczeniowych, lokat terminowych, oszczędnościowych, oszczędnościowo-rozliczeniowych, terminowych lokat oszczędnościowych lub powierniczych, o których mowa w powołanym wyżej art. 49 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, na Wnioskodawcy ciąży obowiązek dokonywania zgłoszeń aktualizacyjnych NIP-2 poszczególnych numerów rachunków bankowych zarówno w sytuacji ich otwarcia jak i zamknięcia.

Wnioskodawca ma obowiązek podać urzędowi skarbowemu wykaz rachunków bankowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Informacje o kontach zalicza się bowiem w jego przypadku do danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym. Stanowi o tym wprost art. 5 ust. 3 ustawy o NIP.

Reasumując, w ramach obowiązku aktualizacji danych ewidencyjnych wynikających ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników Spółka jest zobowiązana dokonywać zgłoszeń wszystkich rachunków bankowych.

W przypadku zakładania kolejnych lokat w tym samym banku, bądź odnawiania (tzw. rolowania) już istniejących lokat, Spółka również ma obowiązek dokonywania zgłoszeń aktualizujących wykaz rachunków bankowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnośnie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku, tutejszy organ pragnie w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny przesłanych załączników.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.