Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.71.2025.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży działki zabudowanej oraz
opodatkowania podatkiem VAT działki niezabudowanej.
Słowa kluczowe: budynek-budynek usługowy
działalność-działalność handlowa
dzierżawa
grunty-grunt niezabudowany
grunty-grunt zabudowany
pełnomocnik
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. za pośrednictwem ePUAP, wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2024 r. o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku sprzedaży
    zabudowanej działki 1 oraz opodatkowania podatkiem VAT niezabudowanej działki nr 2.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 5 marca 2025 r. (wpływ 19
    marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności, na zasadach wspólności małżeńskiej, do
    nieruchomości zabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną oznaczoną
    w ewidencji gruntów numerem 1 o powierzchni (...) ha, położonej w (...), dla której Sąd
    Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Prawo własności przysługuje również do niezabudowanej nieruchomości stanowiącej
    działkę ewidencyjną oznaczoną w ewidencji gruntów numerem 2 o powierzchni (...) ha, dla
    której Sąd (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Prawo własności nieruchomości Wnioskodawca nabył od osób fizycznych, na podstawie
    umowy sprzedaży z dnia (...) 2005 roku, Rep. (...), sporządzonej przed (...), notariuszem w
    (...) oraz umowy sprzedaży z dnia (...) 2015 roku, Rep. (...), sporządzonej przed (...),
    notariuszem w (...).
    W rejestrze gruntów działka nr 2 stanowi grunty orne, a działka nr 1 inne tereny
    zabudowane. Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Działka numer 1 o powierzchni (...) ha zabudowana jest murowanym,
                                                      2jednokondygnacyjnym budynkiem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy 285 m.
    Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, część działki nr 2 przeznaczona jest
                                            2jako teren obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m i zabudowy
    usługowej (symbol 1UCU), a działka nr 1 jako teren obiektów handlowych o powierzchni
                  2sprzedaży powyżej 2000 m i zabudowy usługowej (symbol 1UCU) oraz teren dróg
    publicznych klasy głównej i teren dróg publicznych klasy lokalnej (symbole 1KDG i 3KDL).
    Działki numer 1 i 2 nie zostały objęte decyzją o ustaleniu inwestycji celu publicznego, nie
    zostały objęte decyzją o ustaleniu warunków zabudowy, nie zostały objęte obszarem
    specjalnej strefy ekonomicznej, ani uchwałą o rewitalizacji i nie są położone na terenach
    specjalnej strefy rewitalizacji. Działka 1 i 2 nie jest objęta uproszczonym planem
    urządzenia lasu. Nieruchomości dotychczas nie stanowiły przedsiębiorstwa w rozumieniu
        1 art. 55ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz.
    1145, z późn. zm.), jak również nie stanowiły jego zorganizowanej części.
    Nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną przez
    niego działalnością gospodarczą, nie jest obecnie wykorzystywana w działalności
    gospodarczej, ani nie wchodzi w skład przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce działkę gruntu zabudowaną nr 1 o powierzchni
    (...) ha, oraz nr 2 o powierzchni (...) ha. Co ważne, Wnioskodawca oddał w dzierżawę
    wymienione wyżej działki spółce pod działalność gospodarczą. Dzierżawca w zamian
    zobowiązał się płacić Wydzierżawiającemu określony umową czynsz dzierżawny, który nie
    jest dokumentowany fakturami. Ponadto, kupujący podejmie szereg działań związanych z
    nieruchomością, co zostanie opisane poniżej (umowa dzierżawy nr (...) na czas
    nieoznaczony).

    Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                          2powierzchni zabudowy minimum 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum 20 miejsc postojowych.
    W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...) 2024 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tych działce, to jest spółka zobowiązała się do:
    1) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości, obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki, w tym jednokondygnacyjnym
                                                  2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650 m
      wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych.
    2) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                          2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy 527 m w tym sala
                        2sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20
      miejsc parkingowych.
    3) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na rozbiórkę budowli i
      budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości.
    4) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki.
    5) Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie nasadzeń
      zamiennych.
    6) Uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego.
    7) Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    8) Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    9) Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    10) Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń,
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać działkę 1 i 2.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1) Kupująca spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    2) W stosunku do tej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu ich
      uatrakcyjnienia.
    3) W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    4) Powyższe nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

    5) Działka numer 1 o powierzchni (...) ha zabudowana jest murowanym,
      jednokondygnacyjnym budynkiem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy 285
      2m.
    6) Od momentu oddania nieruchomości do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
      użytkownikowi minęły 2 lata. Jednocześnie Sprzedający nie ponosił wydatków na
      ulepszenie nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które
      stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tych nieruchomości. Czyli
      nieruchomości są użytkowane ponad dwa lata.
    7) Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę spółce, która planuje je zakupić po uzyskaniu
      ww. pozwoleń.
    8) Działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    9) Wnioskodawca przedmiotowe działki wykorzystywał w celach mieszkaniowych,
      wyłącznie na użytek własny i do czynności zwolnionych.
    Ponadto Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości opisanej w opisie powyżej,
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru. Ponadto oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy
    przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci
    mocodawcy.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez
    Kupującego przedmiotową nieruchomością na cele budowlane, w rozumieniu art. 33 ust.
    2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane (t.j. Dz.
    U. z 2023r., poz. 628 z późn. zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na
    budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującemu nieruchomość będącą
    przedmiotem przyszłej sprzedaży, celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy tymczasowego
    przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz
    treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza,
    iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym
    kosztem i staraniem usytuowane na nieruchomości urządzenia.
    Uzupełnienie wniosku
    1. Czy w związku z nabyciem działek nr 1 oraz 2 była wystawiona faktura VAT, z której
      wynikał podatek naliczony do odliczenia i czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia
      podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem ww. działek, jeżeli nie, proszę wskazać
      z jakiego powodu prawo do odliczenia podatku nie przysługiwało?
      Brak faktury i podatku naliczonego przy nabyciu. Działka nabyta na podstawie umowy
      kupna sprzedaży. Była to sprzedaż nie opodatkowana podatkiem VAT.
    2. Czy w odniesieniu do działki nr 1 nabył Pan grunt zabudowany budynkiem handlowo-
      usługowym (jeśli tak, to od kiedy), czy też wybudował go Pan sam, jeśli sam, to:

          kiedy budynek został wybudowany i oddany do użytkowania (proszę wskazać
          datę),
          czy od wydatków na budowę budynku przysługiwało Panu prawo do odliczenia
          podatku VAT naliczonego?
    Budynek był pobudowany i oddany do użytku w 2000 r. Wnioskodawca nie ulepszał
    budynku po nabyciu. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego związanego z nabyciem budynku. Brak faktury, nabycie od osób fizycznych.
    Wnioskodawca nie odliczał więc nigdy podatku naliczonego związanego z nabyciem
    nieruchomości.
    3. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy: „(...) To jest spółka zobowiązała się do: 3.
      Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na rozbiórkę budowli i
      budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości (...)”, proszę wskazać, czy
      rozbiórka budynku handlowo-usługowego rozpocznie się jeszcze przed nabyciem
      działki przez Spółkę kupującą, czy już po jej nabyciu przez Kupującego?
    Rozbiórka ma nastąpić po zakupie. Czyli rozbiórki dokona Spółka, która kupuje
    nieruchomość.
    Pytania
    1) Czy sprzedaż zabudowanej działki nr 1 o pow. (...) ha - opisanej w stanie faktycznym
      jest zwolniona z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT?
    2) Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o numerze 2 i powierzchni (...) ha, jest
      opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43
      ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż zabudowanej nieruchomości składającej się z działki
    gruntu o powierzchni (...) ha, czyli działki ewidencyjnej numer 1, nie jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Natomiast
    przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki
    niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy
    podatku od towarów i usług. Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie
    kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży jest zabudowana. Od
    czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawca nie ponosił nakładów remontowych ani
    nie przeprowadzał zmian w celu podniesienia jej standardów budowlanych do zasiedlenia.
    W odniesieniu do budynku posadowionego na działce nr 1 doszło do pierwszego
    zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minął już okres co
    najmniej dwóch lat. Tym samym, została spełniona definicja pierwszego zasiedlenia.
    Ponadto, w odniesieniu do przedmiotowych budynków nie były przeprowadzane prace,
    które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy. Zwolnienie

    wynikające z art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub
    części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy
    czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w Pana ocenie, dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym działki będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy
    VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
    10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym
    przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę
    dotycząca gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż
    budynku.
    W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku nie zachodzą wyjątki
    określone przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a więc planowana
    dostawa nieruchomości II kategorii będzie objęta zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT.
    Zwolnienie ma charakter fakultatywny. Ustawodawca przewidział w możliwość rezygnacji z
    tego zwolnienia.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż zabudowanej działki nr 1 stanowiącej
    teren budowlany nie będzie opodatkowana podatkiem VAT i korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka korzysta ze zwolnienia nie będzie trzeba jej
    sprzedaży udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży nie
    opodatkowanej nie ma konieczności wystawiania faktury VAT.
    W tym miejscu jednak należy podkreślić, iż zwolnienie ma charakter fakultatywny, gdy
    podatnik nie będzie chciał skorzystać ze zwolnienia będzie obowiązany wystawić fakturę
    na podstawie art. 106b ustawy o VAT.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o numerze 2 i
    powierzchni (...) ha, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży, nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub

    rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik - tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek
    łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.

    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług. Wnioskodawca przypomina, iż na działce 2 od momentu nabycia do momentu
    zbycia nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww.
    nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności
    nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Ponadto należy podkreślić, iż doszło do
    udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw,
    do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki 2 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawcy, jak
    to już wyżej podkreślono nie współpracuje z biurem pośrednictwa nieruchomościami.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr 2 warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.

    Tym samym, Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się
    jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w
    jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą
    niezabudowanej nieruchomości składającej się z działki o pow. (...) ha i numerze
    ewidencyjnym 2.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Ponadto, Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją
    o warunkach zabudowy na podstawie zapisów w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, działka
    będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej
    sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.

    Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości
    składającej się z działki o numerze 2 i powierzchni (...) ha stanowiących teren budowlany
    będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie skorzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba ich
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej,
    dokumentem potwierdzającym ich nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i
    usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny
    podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT taką transakcję
    należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako odpłatna dostawa towarów, w rozumieniu art. 7 ust.
    1 ustawy, podlegająca opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Należy również zauważyć, że towarem jest także udział w prawie własności lub
    użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w
    myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z dnia 11 grudnia
    2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        1) określone udziały w nieruchomości,
        2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

        3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Z kolei kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Na mocy art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Według art. 36 § 1 oraz § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
    przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
    dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności
    zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Jednocześnie, na mocy art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Jak wskazałem, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jednak nie każda czynność
    stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest
    przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej
    dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy, co stwarza szczególną sytuację prawną
    dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności

    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności gospodarcze istniała ustawowa
    wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego
    wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki
    majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od
    towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada prawo własności, na zasadach
    wspólności małżeńskiej, działki nr 1 oraz nr 2. Na działce nr 1 znajduje się murowany
    jednokondygnacyjny budynek handlowo-usługowy. Natomiast działka nr 2 jest
    niezabudowana (grunt orny). Wnioskodawca nabył nieruchomość od osób fizycznych, na
    podstawie umowy sprzedaży z (...) 2005 roku oraz umowy sprzedaży z (...) 2015 roku.
    Transakcje te nie były czynnością opodatkowaną podatkiem VAT i nie zostały
    udokumentowane fakturami.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. działki zainteresowanej spółce. W związku z tym
    powziął wątpliwości, które dotyczą opodatkowania planowanej transakcji.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że definicja działalności
    gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym,
    nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników VAT osób fizycznych w
    przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących
    część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży,
    bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem,
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za
    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został
    nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i

    usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE
    w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie
    dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
    Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części)
    wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. „Majątek prywatny” to zatem taka
    część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    W zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. Trybunał orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. wykraczające poza zakres zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z
    realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo
    oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim
    działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Wnioskodawca wskazał, że działki, które mają być przedmiotem sprzedaży (nr 1 i 2) oddał
    w dzierżawę spółce, w zamian za określony umową czynsz dzierżawny. Ponadto,
    Wnioskodawca zawarł z Kupująca Spółką umowę przedwstępną, z której wynika, że
    nabywca zobowiązuje się do uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o

    warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej
    nieruchomości, obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki, w tym
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy nie
              2mniejszej niż 650 m wraz z miejscami parkingowymi (minimum 20 miejsc), uzyskania
    prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie
    wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem handlowo
                            2  2usługowym o powierzchni zabudowy 527 m, w tym sala sprzedaży o powierzchni 400 m
    wraz z miejscami parkingowymi (minimum 20 miejsc parkingowych), uzyskania
    prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na rozbiórkę budowli i budynków
    posadowionych na przedmiotowej nieruchomości, uzyskania prawomocnej, ostatecznej i
    wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na
    lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę
    przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew
    obejmującego zgodę na dokonanie nasadzeń zamiennych, uzyskania prawomocnej,
    ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na wycinkę drzew kolidujących z zakresem
    przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia
    nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji, potwierdzenia badaniami
    geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy
    zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych, uzyskania warunków technicznych
    przyłączy (kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza
    energetycznego) oraz warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowym. Wnioskodawca sprzeda działki nr 1 i 2 w momencie
    uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń. Ponadto, Wnioskodawca
    udzielił potencjalnemu nabywcy pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej i podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania opisanych powyżej decyzji i pozwoleń.
    Wnioskodawca wyraził również zgodę na dysponowanie przez Kupującą Spółkę działkami
    nr 1 i 2 na cele budowlane, w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11
    ustawy Prawo budowlane oraz udostępnił je nabywcy w celu przeprowadzenia badań
    gruntu.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem, na gruncie
    ustawy o podatku od towarów i usług, umowa dzierżawy wypełnia definicję świadczenia
    usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Z kolei zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Według art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.

    I tak, według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Natomiast na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Z powyższego wynika więc, że umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do
    przeniesienia własności, ale tej własności nie przenosi. Na mocy umowy przedwstępnej
    kupujący nie otrzymuje żadnych uprawnień właścicielskich. Kupujący staje się właścicielem
    dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Zgodnie z powołanymi normami prawa
    cywilnego, umowa przedwstępna jest przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy
    sprzedaży i nawet jeśli została sporządzona w formie aktu notarialnego, nie powoduje
    przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która również
    została uregulowana w Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnik na podstawie
    oświadczenia woli innej osoby wykonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem

    bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy
    dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje poprzez swoje
    działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej
    reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie
    trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik
    reprezentuje a osobą trzecią.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, że z
    tytułu planowanej transakcji, Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży są
    przedmiotem umowy dzierżawy, co na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług
    wypełnia definicję świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji
    wypełnia definicję działalności gospodarczej, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym
    samym, w związku z oddaniem w dzierżawę, przedmiotowa nieruchomość utraciła
    charakter majątku prywatnego.
    Przy tym, na podstawie udzielonego przez Wnioskodawcę pełnomocnictwa oraz zgody na
    dysponowanie działkami w celach budowlanych, Kupująca Spółka podejmie szereg
    czynności, tj. będzie występowała przed wszelkimi organami administracji publicznej i
    podejmowała działania faktyczne i prawne niezbędne dla uzyskania wymaganych decyzji i
    postanowień, w szczególności tych związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej oraz decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego.
    Aby ww. czynności mogły być wykonane, faktyczny właściciel nieruchomości może sam
    wystąpić z odpowiednimi wnioskami albo może udzielić stosownych pełnomocnictw
    potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu. W
    analizowanej sprawie Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa Kupującej Spółce. Fakt, że
    ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, lecz przez
    przyszłego właściciela nie oznacza, że pozostają one bez wpływu na sytuację prawną
    Wnioskodawcy. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującą
    Spółkę wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy. Kupująca Spółka,
    podejmując za zgodą Wnioskodawcy opisane działania, uatrakcyjni nieruchomość
    stanowiącą nadal własność Wnioskodawcy.
    Pomimo więc, że jak wskazuje Wnioskodawca nie nabył nieruchomości w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą i przed sprzedażą działek nie podejmował żadnych
    działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, to
    oceniając całokształt przedstawionych okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że w
    analizowanej sprawie działanie Wnioskodawcy wykracza poza sferę rozporządzania
    majątkiem osobistym.
    Wskazane okoliczności przesądzają o tym, że zaangażowanie Wnioskodawcy w czynności
    związane z planowaną sprzedażą niezabudowanej działki nr 2 oraz zabudowanej działki nr
    1, należy uznać za zbliżone do działań typowych dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami, wykonywanych przez producentów, handlowców i usługodawców oraz
    powodują, że opisanych czynności nie można interpretować jako rozporządzanie
    majątkiem prywatnym, lecz jako świadome działania, zmierzające do osiągnięcia korzyści
    materialnych z tytułu jego sprzedaży. Rodzaj działań podjętych przez Wnioskodawcę, a
    wykonywanych faktycznie przez pełnomocnika, świadczy o zorganizowanym charakterze
    sprzedaży i powoduje, że planowana sprzedaż opisanych działek przybiera formę
    zawodową (profesjonalną) w zakresie obrotu nieruchomościami. Działania te wykraczają
    poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i należy je uznać za działalność gospodarczą w
    zakresie obrotu nieruchomościami. Fakt, że pełnomocnik, działając w oparciu o formalne

    pełnomocnictwo Wnioskodawcy, podejmie działania prowadzące do realizacji planowanej
    inwestycji na zakupionych działkach, tj. działania zmierzające m.in. do uzyskania
    prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie
    wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości, świadczy o wykorzystaniu
    ww. działek do celów zarobkowych.
    Tym samym, z tytułu analizowanej transakcji, Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji dostawa działki nr 2
    oraz działki nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przy czym, czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może
    być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Wątpliwości wyrażone w pytaniu 1 dotyczą ustalenia, czy sprzedaż działki nr 1 będzie
    zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że na działce nr 1 znajduje się murowany
    jednokondygnacyjny budynek handlowo-usługowy. Przy czym, jednym z warunków
    sfinalizowania sprzedaży działki jest uzyskanie przez Kupującą Spółkę prawomocnej,
    ostatecznej i wykonalnej decyzji na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na
    nieruchomości. Wnioskodawca wskazał jednak, że do rozbiórki budynku handlowo-
    usługowego dojdzie dopiero po sprzedaży. Rozbiórki budynku dokona Kupująca Spółka.
    Powyższe oznacza, że na dzień planowanej sprzedaży, działka nr 1 będzie działką
    zabudowaną.
    Wskazać należy, że stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w
    odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do
    nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach,
    gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w
    sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co
    najmniej 2 lata.
    Przy czym, w myśl art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi
    dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne.
    Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji,
    w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w
    przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - ponieważ w
    obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

    Ponadto, jak stanowi art. 29 ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Zatem, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części dokonywanej wraz z dostawą
    gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje
    się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale
    z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze
    zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym
    obiekt jest posadowiony.
    Budynek handlowo-usługowy znajdujący się na działce 1 został pobudowany i oddany do
    użytku w 2000 r. Wnioskodawca wskazał, że od momentu oddania nieruchomości do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi minęły 2 lata oraz, że nie ponosił
    wydatków na ulepszenie nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tych
    nieruchomości.
    Z powyższego wynika więc, że doszło do pierwszego zasiedlenia budynku handlowo-
    usługowego, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i jednocześnie od pierwszego zasiedlenia
    budynku do jego sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Co istotne, od momentu
    nabycia budynku do momentu planowanej sprzedaży Wnioskodawca nie ponosił
    wydatków na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
    stanowiących co najmniej 30% jego wartości początkowej.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy zatem uznać, że dostawa budynku handlowo-usługowego będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W konsekwencji również
    zbycie gruntu, na którym posadowiony jest ww. budynek, przy uwzględnieniu art. 29a ust.
    8 ustawy, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Przy czym, w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
        1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
          dokonującego dostawy oraz nabywcy;
        2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
          przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
        3) adres budynku, budowli lub ich części.

    Tak więc ustawodawca daje podatnikom dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części, spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego
    w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym, niniejsze
    prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy. Zatem, przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i ust. 11
    ustawy, strony transakcji mają możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i
    wyboru opodatkowania planowanej dostawy przedmiotowego budynku.
    Tym samym oceniając stanowisko w zakresie pytania nr 1, z którego wynika, że sprzedaż
    zabudowanej działki nr 1 będzie objęta zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy jest prawidłowe.
    Wątpliwości wyrażone w pytaniu 2 dotyczą ustalenia, czy sprzedaż działki nr 2 będzie
    opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zatem, zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie stanowią
    one terenów budowlanych, o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
    Z wniosku wynika, że działka nr 2 jest niezabudowana. Przy czym, na moment dokonania
    transakcji, dla działki będącej przedmiotem sprzedaży będzie wydana decyzja o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym wraz z miejscami parkingowymi.
    Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt
    33 ustawy. W konsekwencji sprzedaż działki nr 2 nie będzie korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dla
    dostawy towarów, muszą być spełnione łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.

    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a
    więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik
    nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
    przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
    podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
    podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
    C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE
    wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca nabył działkę od osób fizycznych na podstawie
    umowy kupna-sprzedaży. Sprzedaż nie była opodatkowana podatkiem VAT (brak faktury i
    podatku naliczonego przy nabyciu). W konsekwencji dostawa niezabudowanej działki nr 2
    nie może korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem do dostawy niezabudowanej działki nr 2 nie znajdzie zastosowania zwolnienie od
    podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    przedmiotowa transakcja będzie więc opodatkowana podatkiem od towarów i usług, z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    Podsumowując, sprzedaż niezabudowanej działki nr 2 nastąpi w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy i będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT, która nie będzie korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1
    pkt 9 i pkt 2 ustawy, lecz będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, tj. wystąpi
    obowiązek naliczenia należnego podatku VAT.
    Tym samym, stanowisko, z którego wynika, że sprzedaż niezabudowanej działki o
    numerze 2 będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie skorzysta ze zwolnienia z VAT od
    podatku jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego
    dla Pana żony.

    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b §
    1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii
    dokumentowania transakcji fakturą.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.