Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-666/11-2/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-14
Teza: moment powstania obowiązku podatkowego
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18.04.2011 r. (data wpływu 20.04.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20.04.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka S.A. (dalej: Spółka) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym działalność między innymi w zakresie robót budowlanych. W ramach prowadzonej działalności, Spółka realizuje, samodzielnie oraz przy pomocy innych podmiotów (dalej: Podwykonawców) kompleksowe modernizacje urządzeń elektroenergetycznych. Prace te polegają, zasadniczo, na budowie urządzeń zasilających sieć trakcyjną, elektroenergetycznych urządzeń odbiorczych oraz układów sterowania i monitoringu dotyczących tych urządzeń.

Spółka wykonuje wskazane powyżej prace przy wykorzystaniu własnego sprzętu technicznego lub sprzętu technicznego posiadanego na podstawie umowy leasingu, najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Spółka wykonuje prace wykorzystując nabyte bezpośrednio u producentów lub innych podmiotów trzecich materiały. Współpracujący ze Spółką Podwykonawcy wykonują swój zakres prac wykorzystując nabyte materiały, mogą jednak wystąpić przypadki, gdy Podwykonawca będzie producentem materiałów lub urządzeń, które będzie wykorzystywał w wykonywanych przez siebie pracach.

W ramach robót dotyczących urządzeń elektroenergetycznych, Spółka wykonuje następujące prace:

a) Budowa napowietrznych linii zasilających sieć trakcyjną

Budowa napowietrznych linii zasilających sieć obejmuje:

1.  geodezyjne wytyczenie trasy linii w terenie,
2.  wykonanie wykopów pod nowe konstrukcje wsporcze (słupy linii, słupy stacji transformatorowo-rozdzielczych),
3.  uzbrojenie konstrukcji wsporczych do zabudowy (montaż belek i płyt ustojowych, metalowych konstrukcji poprzeczników, izolatorów),
4.  zabezpieczenie roztworem asfaltowym podziemnych części słupów, mechaniczne ustawienie konstrukcji wsporczych w przygotowanym wykopie,
5.  zabudowa wyposażenia linii: odgromników, obostrzeń, konstrukcji metalowych pod montaż łączników, konstrukcji pod głowice kablowe, montaż transformatorów i rozdzielnic,
6.  montaż i zawieszenie przewodów linii napowietrznych,
7.  wykonanie uziemień, montaż łączników wraz z urządzeniami sterowania,
8.  podłączenie linii zasilających i odbiorczych,
9.  oznakowanie obiektu.

b) Budowa kablowych linii zasilających sieć trakcyjną oraz stacji transformatorowo- rozdzielczych

Budowa kablowych linii zasilających sieć obejmuje:

1.  geodezyjne wytyczenie trasy linii w terenie,
2.  wykopanie rowu kablowego, wykonanie przecisków wraz z ułożeniem rur osłonowych (np. pod istniejącymi przeszkodami w rodzaju torowiska, rzeki, drogi),
3.  ułożenie kabli bezpośrednio w ziemi lub w rurach osłonowych, oznakowanie kabli, wykonanie muf kablowych, niezbędne pomiary kontrolne stanu linii kablowej,
4.  ułożenie folii osłonowej lub warstwy cegieł (w zależności od ustaleń z Zamawiającym) zasypanie rowów kablowych, oznakowanie trasy linii słupkami betonowymi, wyrównanie terenu.

W ramach budowy budynku stacji transformatorowo - rozdzielczej (kontenerowej lub z elementów prefabrykowanych) Spółka wykonuje dodatkowo następujące prace:

1.  wykopy i postawienie fundamentów,
2.  montaż konstrukcji kubaturowych budynku stacji (lub kontenera)
3.  wykonanie instalacji wewnętrznych, budowa urządzeń elektroenergetycznych wyposażenia stacji (rozdzielnie, transformatory, baterie kondensatorów, urządzenia sterowania, sprzęt izolacyjny, osprzęt przeciwporażeniowy), podłączenie kabli do urządzeń wyposażenia stacji oraz do układu sterowania i monitoringu,
4.  uziemienie i oznakowanie stacji.

c) Budowa urządzeń oświetlenia zewnętrznego obiektów oraz urządzeń elektrycznego ogrzewania rozjazdów

Budowa wskazanych wyżej urządzeń obejmuje:

1.  wytyczenie trasy kablowych linii zasilających sterujących i posadowienia konstrukcji i rozdzielnic oświetleniowych wraz z transformatorami,
2.  wykonanie wykopów pod linie kablowe i konstrukcje wsporcze, ułożenie rur osłonowych pod istniejącymi przeszkodami (torowisko, rzeka, droga),
3.  wykonanie nasypu z piasku w wykopach,
4.  ułożenie kabli, bezpośrednio w ziemi lub w rurach osłonowych, oznakowanie kabli, sprawdzenie parametrów stanu izolacji, ułożenie folii osłonowej, zasypanie rowów kablowych, oznakowanie linii i wyrównanie terenu,
5.  wykonanie wykopów pod fundamenty budowa fundamentów szaf oświetleniowych,
6.  budowa skrzyń transformatorowo-rozdzielczych i grzałek torowych wraz z okablowaniem,
7.  wykopy pod fundamenty i słupy oświetleniowe wraz z uzbrojeniem słupów (wciąganie przewodów, budowa złącz słupowych i słupów oświetleniowych, montaż wysięgników i opraw, montaż osprzętu i wyposażenia latarni),
8.  budowa i wyposażenie rozdzielnic oświetleniowych, podzespołów układów sterowania i monitoringu, podłączenia obwodów zasilających, odbiorczych oraz sterowania i monitoringu,
9.  wykonanie uziemień lub uszynień, połączenia obwodów,
10.  oznakowanie obiektu.
11.  Usuwanie kolizji elektroenergetycznych

Kolizje elektroenergetyczne dotyczą urządzeń w rodzaju stacji elektroenergetycznych, linii kablowych lub napowietrznych znajdujących się w obrębie terenu budowy, które ulokowane są w taki sposób, że ich położenie (przebieg) koliduje z realizacją projektowanej inwestycji. Usuwanie kolizji polega na przebudowie układu urządzeń elektroenergetycznych, tj. zmianie lokalizacji stacji elektroenergetycznej lub przebiegu kolidującej linii elektroenergetycznej.

Przykładowo, w przypadku usuwania kolizji istniejących napowietrznych linii zasilających z modernizowanymi torami przy skrzyżowaniach linii elektroenergetycznych z torami, Spółka wykonuje następujące prace:

1.  wymiana słupów linii napowietrznej, ulokowanych najbliżej modernizowanych torów lub budowa dodatkowych słupów,
2.  wykonanie uzbrojenia słupów (budowa konstrukcji odłącznikowych i konstrukcji pod głowice kablowe),
3.  ułożenie kabli w rurach osłonowych pod torami,
4.  wyprowadzenie linii kablowej na bliższe słupy linii napowietrznej.

W sytuacji usuwania kolizji istniejących linii kablowych krzyżujących się z torami kolejowymi (które zwykle należą do różnych podmiotów i nie podlegają przebudowie w całości), prace realizowane przez Spółkę obejmują:

1.  wykonanie przecisków pod torami kolejowymi,
2.  budowa rur osłonowych i ułożenie w nich nowego odcinka linii kablowych,
3.  wycięcie części odcinka starej linii kablowej i podłączenie w jej miejsce nowo wybudowanego odcinka linii.

W ramach wykonywanych robót modernizacyjnych, Spółka dokonuje również demontażu (usunięcia) istniejących konstrukcji, urządzeń i związanego z nimi osprzętu. W zależności od określonych w umowie wymagań Zamawiającego, jak również rodzaju demontowanych materiałów, Spółka zwraca je Zamawiającemu (złom stalowy i miedziany) bądź przekazuje je na własny koszt do utylizacji wyspecjalizowanym podmiotom zewnętrznym (gruz betonowy, izolatory porcelanowe, etc.).

Wykonywane przez Spółkę prace polegają zatem przede wszystkim na budowie, przebudowie lub rozbiórce obiektów budowlanych, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity w Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623, dalej: Prawo budowlane). Wykonywane przez Spółkę prace charakteryzują się wysoką materiałochłonnością, co oznacza, że koszt zużytych materiałów bardzo często przekracza 50% ogółu kosztów ponoszonych przy realizacji prac.

Zasadniczo, po zakończeniu przez Spółkę robót następuje ich odbiór techniczny przez Zamawiającego, co znajduje odzwierciedlenie w protokołach. Występują również przypadki przyjmowania efektów prac częściowo na podstawie dokumentów potwierdzających ilość wykonanych prac. Dokumenty te stanowią, zgodnie z umową, podstawę do wystawienia faktury VAT za część prac, która została wykonana.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do realizowanych przez Spółkę robót, szczegółowo opisanych w stanie faktycznym wniosku, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług należy rozpoznać zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT, tj. w momencie otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia wykonania tych robót, a w przypadku, gdy rezultaty prac przyjmowane są częściowo na podstawie protokołów zdawczo - odbiorczych, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d w związku z art. 19 ust. 14 Ustawy o VAT, tj. w chwili otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia odbioru tych prac?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Analiza przepisów art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d w związku z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, z uwzględnieniem PKWiU oraz definicji ustawowej robót budowlanych, wynikającej z Prawa budowlanego prowadzi do wniosku, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu realizowanych przez Spółkę prac w rodzaju grup robót opisanych szczegółowo w stanie faktycznym wniosku, należy identyfikować zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT, tj. w momencie otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia, w którym dane usługi zostały wykonane.

Zgodnie z art. 8 ust.1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy.

Zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych. Przepis art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór następuje na podstawie protokołów zdawczo- odbiorczych, co wynika wprost z art. 19 ust. 14 Ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska podatnika

1.  Interpretacja pojęcia „usługi budowlane” w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r.

Na gruncie Ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. identyfikacji poszczególnych usług dla potrzeb VAT dokonywano w oparciu o normy PKWiU. Zgodnie z (nieobowiązującym już) przepisem art. 8 ust. 3 Ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegały identyfikacji za pomocą tych klasyfikacji. Z kolei przepis § 3 pkt 1 PKWiU z 2008 r. precyzował, że do końca roku 2010 dla celów opodatkowania usług podatkiem VAT należy posługiwać się obowiązującą uprzednio klasyfikacją PKWiU z roku 1997.

Jako że przepisy Ustawy o VAT nie zawierały definicji pojęcia usług budowlanych ani usług budowlano-montażowych, ustalenia jego zakresu dla potrzeb VAT dokonywano w oparciu o reguły interpretacyjne wynikające z PKWiU z 1997 r. Klasyfikacja ta, w sekcji F, dział 45 obejmowała Roboty budowlane.

Użycie w sekcji F, w dziale 45 PKWiU z roku 1997, określenia „Roboty” (zamiast „Usługi”) nie ma znaczenia, gdyż jak wynika z samej nazwy „Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług” oraz z Zasad metodycznych PKWiU, a zwłaszcza z ich pkt 5.3.4, Roboty budowlane, o których mowa w sekcji F, dział 45, zaliczane są, zgodnie z PKWiU z 1997 r., do usług.

W dotychczasowej praktyce organów podatkowych (tj. w stanie prawnym do dnia 31 grudnia 2010 r.) „roboty budowlane”, o których mowa w sekcji F, dział 45 PKWiU z 1997 r. traktowane były jako usługi budowlane lub budowlano-montażowe, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT. Stanowisko to znalazło potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Tytułem przykładu można wskazać wyrok NSA z dnia 1 października 2009 r. sygn. akt I FSK 545/08.

W ramach nowelizacji Ustawy o VAT, z mocą od dnia 1 stycznia 2011 r. uchylono m.in. przepis art. 8 ust. 3, który stanowił dotąd podstawę identyfikacji usług (w tym usług budowlanych) dla celów opodatkowania VAT za pomocą PKWiU. Do Ustawy wprowadzono przepis art. 5a, zgodnie z którym przy identyfikacji usług stosuje się klasyfikacje statystyczne, jeżeli przepisy o VAT w tym zakresie powołują symbole statystyczne. Zakres regulacji art. 5a w powołanym kształcie nie obejmuje jednak usług budowlanych lub budowlano-montażowych, o których mowa w Ustawie o VAT.

Mając zatem na uwadze, że przepisy Ustawy o VAT w obecnym brzmieniu nie zawierają legalnej definicji usług budowlanych ani jakichkolwiek odesłań w tym zakresie do przepisów innych (podatkowych lub niepodatkowych) aktów prawnych, Spółka stoi na stanowisku, że: 1) dokonanie właściwej interpretacji pojęcia „usługi budowlane”, a w konsekwencji ustalenie, 2) czy dane usługi należy definiować jako usługi budowlane lub budowlano-montażowe w rozumieniu Ustawy o VAT, powinno nastąpić z pomocniczym zastosowaniem zarówno (a) reguł klasyfikacji statystycznej PKWiU (w wersji obecnie obowiązującej, to jest z roku 2008), jak i (b) przepisów Prawa budowlanego.

(a) Klasyfikacja statystyczna PKWiU

Analogicznie do regulacji PKWiU z 1997 r., roboty budowlane, o których mowa w sekcji F PKWiU z 2008 r., rozumiane są jako roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej (grupowania w działach 41 i 43), które polegają na budowie (tj. wznoszeniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego), oraz prace polegające na przebudowie, remoncie, rozbiórce lub montażu obiektu budowlanego, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym. Użycie w sekcji F PKWiU z roku 2008 określenia „Roboty” (zamiast „Usługi”) nie ma znaczenia, gdyż jak wynika z samej nazwy „Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług” oraz z Zasad metodycznych PKWiU, a zwłaszcza z ich pkt 5.3.4, Roboty budowlane, o których mowa w sekcji F zaliczane są, zgodnie z PKWiU z 2008 r. do usług.

W ocenie Spółki, generalne odstąpienie od uznania klasyfikacji statystycznych za podstawowe źródło wytycznych umożliwiających identyfikację usług dla potrzeb opodatkowania VAT w żaden sposób nie wyłącza możliwości ich dalszego pomocniczego stosowania. Co więcej, konsekwentne traktowanie PKWiU jako posiłkowej wskazówki interpretacyjnej dla określania zakresu znaczeniowego pojęcia „usług budowlanych lub budowlano-montażowych” z Ustawy o VAT, niezależnie od dokonanej nowelizacji, wydaje się tym bardziej uzasadnione, że prawodawca, nowelizując przepisy, nie wskazał żadnej innej, alternatywnej metody, która mogłaby zastąpić tę stosowaną dotychczas.

Zatem, skoro:

*   do końca 2010 roku PKWiU stanowiła wystarczającą podstawę dla określenia charakteru konkretnych usług oraz właściwej ich kwalifikacji dla potrzeb opodatkowania VAT, oraz
*   w obecnym stanie prawnym przepisy nie nakazują wprawdzie odwoływać się do reguł PKWiU, ale także nie wprowadzają w tym zakresie jakiegokolwiek zakazu czy innego rodzaju sformalizowanych ograniczeń,

należy uznać, że brak jest przesłanek, które w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. uniemożliwiałyby dalsze posiłkowe stosowanie klasyfikacji statystycznych w celu identyfikacji usług dla celów Ustawy o VAT.

(b) Prawo budowlane

Uregulowania Prawa budowlanego nie zawierają definicji usług budowlanych, ale - podobnie jak PKWiU - posługują się pojęciem „roboty budowlane”, które w dotychczasowej praktyce organów podatkowych traktowane były jako „usługi budowlane”. Taki wniosek znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji podatkowych, w których organy podatkowe odwoływały się do definicji robót budowlanych, zawartej w przepisach Prawa budowlanego (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. ITPP1/443-301/10/MS, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. IPPP1-443-1620/08-2/AK). Zdaniem Spółki, identyfikację usług budowlanych lub budowlano-montażowych dla celów VAT z uwzględnieniem regulacji Prawa budowlanego należy uznać za uzasadnioną tym bardziej, że ustawa ta, zgodnie z jej art. 1, stanowi podstawowy akt prawny normujący całokształt zagadnień związanych z budową, projektowaniem, utrzymaniem oraz rozbiórką obiektów budowlanych.

Na podstawie art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego, pod pojęciem „roboty budowlane” należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Ten sam przepis, w poszczególnych punktach powołanego artykułu, dodatkowo definiuje niektóre z wymienionych wyżej rodzajów prac (czynności), składających się na ustawową definicję robót budowlanych zawartą w Prawie budowlanym. I tak, art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego stwierdza, że budową jest wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego; art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego definiuje przebudowę jako wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których dochodzi, co do zasady, do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego; art. 3 pkt 8 określa zaś remont jako wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, niestanowiących bieżącej konserwacji.

Analiza porównawcza pojęcia „roboty budowlane” w brzmieniu ustalonym, odpowiednio, na gruncie PKWiU oraz Prawa budowlanego prowadzi do konkluzji, że zakresy tych pojęć są, co do zasady, tożsame; ewentualne różnice, jako niedotyczące ich elementów konstrukcyjnych, należy uznać za irrelewantne z interpretacyjnego punktu widzenia. Mając to na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, że obydwa źródła nie tylko mogą, ale wręcz powinny być stosowane dla ustalenia, czy konkretne usługi (tu: usługi wykonywane przez Spółkę, opisane w stanie faktycznym) stanowią usługi budowlane lub budowlano-montażowe w rozumieniu art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT.

1.  Kwalifikacja usług realizowanych przez Spółkę - konsekwencje prawnopodatkowe

Na podstawie art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT, obowiązek podatkowy w odniesieniu do usług budowlanych lub budowlano-montażowych powstaje w momencie otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem 30 dni licząc od dnia, w którym tego rodzaju usługa została wykonana. Zatem, dla ustalenia, czy w odniesieniu do danych usług obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje zgodnie z regułą przewidzianą w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT, kluczowe znaczenie ma odpowiedź na pytanie, czy dana usługa stanowi usługę budowlaną lub budowlano- montażową, o której mowa w tym przepisie.

Jak wskazano w stanie faktycznym, w ramach prowadzonej działalności, Spółka, samodzielnie lub przy pomocy Podwykonawców realizuje prace polegające na budowie, przebudowie, montażu lub rozbiórce obiektów budowlanych, o których mowa w art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Prace te, zgodnie z art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego, są robotami budowlanymi w rozumieniu tej ustawy.

Prace te mieszczą się w Sekcji F PKWiU z 2008 r., która obejmuje (a) roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, polegające na budowie (tzn. wznoszeniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego) oraz (b) prace polegające na przebudowie, remoncie, rozbiórce lub montażu obiektu budowlanego.

W ocenie Spółki, od dnia 1 stycznia 2011 r., dokonując identyfikacji realizowanych przez Spółkę usług dla celów opodatkowania VAT, należy odwołać się posiłkowo do definicji robót budowlanych zawartych, odpowiednio, w PKWiU z 2008 roku oraz w Prawie budowlanym. Prawidłowość tego stanowiska potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej Spółce interpretacji indywidualnej nr IPPP1-443-219/11-2/EK z dnia 7 kwietnia 2011 roku.

Na tej podstawie Spółka uznaje, że wykonywane przez nią prace, wymienione w stanie faktycznym, stanowią usługi budowlane lub budowlano-montażowe, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z regulacją art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT, tj. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia wykonania tych usług. Jeżeli usługi są przez Zamawiającego (inwestora) przyjmowane częściowo, na podstawie protokołów zdawczo - odbiorczych, obowiązek podatkowy również powstaje zgodnie z regulacją art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d Ustawy o VAT, tj. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia wykonania usługi w części podlegającej odbiorowi, co wynika wprost z art. 19 ust. 14 Ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.