Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.594.2019.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-23
Teza: w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
Słowa kluczowe: ewidencja; IP Box; koszt-koszty kwalifikowane; oprogramowanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2019 r. (data wpływu 22 października 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 grudnia 2019 r. (data wpływu 10 grudnia 2019 r.) oraz pismem z dnia 19 grudnia 2019 r. (data wpływu 19 grudnia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.

Z uwagi na braki formalne wniosku, Organ podatkowy pismem z dnia 2 grudnia 2019 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.594.2019.1.AC (doręczonym w dniu 3 grudnia 2019 r.) wezwał Wnioskodawcę na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 10 grudnia 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 10 grudnia 2019 r.).

Pismem z dnia 19 grudnia 2019 r. Wnioskodawca doprecyzował, że złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, nie dotyczy zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest informatykiem, który prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, rozlicza się na zasadach ogólnych w oparciu o Księgę Przychodów i Rozchodów. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej ma podpisany kontrakt z firmą, dla której prowadzi szereg prac związanych z rozwojem oprogramowania X, z wyżej wymienioną firmą współpracuje od przeszło dwóch lat. Jest to firma mieszcząca się na terenie USA. Jest to główne źródło utrzymania Wnioskodawcy, nie współpracuje z innymi firmami, więc całościowe dochody jakie otrzymuje są z tej firmy, więc jest to ewidencjonowane w sposób należyty. Wszystkie prace jakie Wnioskodawca prowadzi dla tej firmy będą opisane poniżej.

Firma jest dostawcą oprogramowania X głównie na rynek USA i Kanady, ale także dla innych krajów świata, więc zasięg jest globalny. Systemy X są to systemy do obsługi innych firm, które obejmują takie moduły jak sprzedaż, zakupy, produkcja, księgowość, planowanie zakupów i produkcji. Oprogramowanie posiada także możliwości integracyjne z innymi systemami informatycznymi, dzięki którym wzrastają możliwości już istniejącego oprogramowania. Oprogramowanie jest stale rozwijane o możliwości integracyjne z innymi systemami informatycznymi, aby podnosić i wdrażać stale rosnące oczekiwania użytkowników końcowych.

Zadania, które wykonuje Wnioskodawca:

*   analiza obecnej funkcjonalności pod kątem możliwości implementacji nowych rozwiązań funkcjonalnych,

*   analiza obecnej funkcjonalności pod kątem zmniejszania potencjalnych błędów oprogramowania,

*   analiza obecnej funkcjonalności pod kątem zwiększenia wydajności(szybkości) istniejących modułów i systemu,

*   analiza istniejącego oprogramowania pod kątem zwiększenia przyjazności oprogramowania dla użytkownika,

*   projektowanie nowych rozwiązań zgodnie z wcześniejszymi analizami oraz wymaganiami systemowymi,

*   implementacja nowych funkcjonalności,

*   przeprowadzanie testów istniejącego oprogramowania (regresje) oraz nowych funkcjonalności, testy integracyjne,

*   opracowywanie nowych i lepszych procedur, wykorzystania oprogramowania,

*   raportowanie wyników prac,

*   współpraca z istniejącym zespołem, koordynowanie prac (oprogramowanie jest bardzo rozległe i żeby powstała nowa wersja bogatsza w nowe funkcjonalności, ulepszone stare funkcjonalności czy aby moduł miał lepszą wydajność potrzebna jest praca całego zespołu).

Powyższe działania Wnioskodawca prowadzi w sposób systematyczny w oparciu o program do rejestracji czasu pracy. Zgodnie z powyższym, Wnioskodawca jest wytwórcą praw własności intelektualnej, ale zbywa te prawa (sprzedaż) odpłatnie na rzecz firmy, z którą ma podpisany kontrakt.

W piśmie z dnia 9 grudnia 2019 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca dodał, że ma nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.). Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Systematycznie tworzone są nowe funkcjonalności programu oraz tworzone są integracje z aplikacjami. Praca jest w całości dokumentowana. Nie jest tak, że raz stworzona funkcjonalność będzie cały czas w użytkowaniu. Funkcjonalność powstaje w sposób ciągły i zmienia się w miarę upływu czasu na podstawie właśnie prac badawczo-rozwojowych oraz wyciągniętych z nich wniosków oraz współpracy z użytkownikami. Funkcjonalności stale są zmieniane aby dostosować się do stale zmieniającego świata i rosnących potrzeb. W zasadzie wszystkie działania prowadzone zmierzają do wytworzenia nowych ulepszonych funkcjonalności w obrębie działalności Wnioskodawcy. Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dokładniej – prace rozwojowe. Zdaniem Wnioskodawcy, bardziej możemy mówić nie o produktach całościowych jako takich a o modułach oprogramowania lub schodząc już niżej w hierarchii o nowych funkcjonalnościach jak pisał On powyżej. Funkcjonalność to nie tylko działanie programu (szereg zdarzeń następujących po sobie). Aby powstała nowa funkcjonalność potrzeba opracować proces czyli to wszystko co nowa lub ulepszona funkcjonalność ma robić. Zdaniem Wnioskodawcy, może gdzieś na świecie powstaje lub istnieje właśnie funkcjonalność podobna. Nie sposób tego określić. Wydaje się jednak unikatowe o czym świadczy powoli rosnąca liczba klientów. Autorskie prawo do programu informatycznego lub jego części zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej. Ponieważ Wnioskodawca rozwija i ulepsza już istniejące oprogramowanie autorstwa innych osób, więc przysługuje licencja na rozwijanie i ulepszanie tego oprogramowania. Ponieważ na podstawie umowy zawartej ze Spółką Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do całej wiedzy opracowanej i wytworzonej, osiągnie dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Tworzone, ulepszane, rozwijane przez Wnioskodawcę autorskie programy informatyczne stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.).

Wnioskodawca osiągnie dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W przypadku gdy Wnioskodawca ulepsza/rozwija już istniejące oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we wniosku, to nie jest On właścicielem lub współwłaścicielem tego oprogramowania, albo użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji wyłącznej, tj. umowy w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Wnioskodawcę z autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części. Zdaniem Wnioskodawcy, narzędzia jakie wykorzystuje do osiągnięcia przychodu to głównie laptop oraz sprzęt komputerowy, peryferyjny. W takiej formie ciężko jest określić w jakim stopniu koszt odzwierciedla przychód z określonej funkcjonalności czy procesu. Niemniej jednak Wnioskodawca może wprowadzić zaproponowaną formę ewidencji kosztów (wzór?). Języki programowania są na licencjach …. więc tu też nie może być mowy o wprowadzenie ich do kosztów. Praca ta prowadzona jest w sposób ciągły. Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w Polsce, ale na rzecz firmy mieszczącej się w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w związku z prowadzonymi przez Wnioskodawcę działaniami badawczo-rozwojowymi kwalifikuje się On do prawa naliczania mniejszego podatku dochodowego w wysokości 5% za poszczególne miesiące w roku podatkowym 2019 od całości przychodu oraz na przyszłe miesiące tak długo jak będzie istniała ustawa i będą przez Wnioskodawcę prowadzone prace w takiej formie?

Zdaniem Wnioskodawcy (po uzupełnieniu wniosku),

Zgodnie z brzmieniem art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: ustawa o PIT), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Dalej w treści art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT odnajdujemy zapis, że dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Prawo do skorzystania z preferencyjnej ulgi mają podmioty, które spełniają łącznie następujące warunki:

1.  w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej osiągają dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
2.  osiągają dochód generowany przez prawa własności intelektualnej, powstałe w wyniku realizowanych prac badawczo-rozwojowych;
3.  wyodrębniają w ewidencji księgowej przychodów i kosztów dla tych praw w sposób opisany w art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, kwalifikuje się On do skorzystania z ulgi podatkowej w wysokości 5%, gdyż spełnia wymogi ustawowe w 2019 r. Jeśli przepisy będą zachowane w określonej formie i charakter pracy Wnioskodawcy się nie zmieni to również będzie kwalifikował się do zastosowania ulgi podatkowej w wysokości 5% na kolejne miesiące pracy dla tej firmy dla której obecnie świadczona jest praca. Wnioskodawca uważa, że kwalifikuje się do skorzystania z ulgi podatkowej w wysokości 5% dla całości uzyskiwanego dochodu. Wnioskodawca jest w stanie określić łączny dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30cb ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w 2019 r. Dla przyszłych miesięcy również będzie w stanie określić taki dochód.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Podkreślić należy, że obowiązek bieżącego i prawidłowego wyodrębniania przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP dotyczy również podatników prowadzących rozliczenia w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Najprostszym dostępnym rozwiązaniem jest wówczas stworzenie arkusza kalkulacyjnego zawierającego comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie takie obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Należy je sporządzać w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki.

W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, rozlicza się na zasadach ogólnych w oparciu o Księgę Przychodów i Rozchodów. Zdaniem Wnioskodawcy, narzędzia jakie wykorzystuje do osiągnięcia przychodu to głównie laptop oraz sprzęt komputerowy, peryferyjny. W takiej formie ciężko jest określić w jakim stopniu koszt odzwierciedla przychód z określonej funkcjonalności czy procesu. Niemniej jednak Wnioskodawca może wprowadzić zaproponowaną formę ewidencji kosztów (wzór?).

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że fakt sporządzenia (przedstawienia czy posiadania) odrębnej ewidencji dopiero na potrzeby skorzystania z IP Box, tj. po zakończeniu roku podatkowego nie wypełnia przesłanki z art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rzetelne dokumentowanie, monitorowanie wszystkich operacji finansowych dotyczących IP BOX nie może bowiem polegać na zaewidencjonowaniu i wyodrębnieniu ich na koniec okresu rozliczeniowego. Stworzenie w przyszłości odrębnej ewidencji tylko po to, aby wypełnić obowiązek wynikający z powołanego przepisu, nawet w sytuacji kiedy na jej podstawie możliwe będzie prawidłowe określenie podstawy opodatkowania stawką 5%, uniemożliwia – wbrew stanowisku Wnioskodawcy – zastosowanie preferencyjnej stawki opodatkowania uzyskiwanych dochodów.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.