Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-795/10-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-20
Teza: Jaka stawka podatku VAT będzie prawidłowa przy realizacji zaplanowanej inwestycji p.n. „Rozbudowa Domu Pomocy Społecznej” w zakresie dostawy i montażu wyposażenia socjalnego, bytowego, technologicznego? Jaka stawka podatku VAT będzie prawidłowa przy realizacji zaplanowanej inwestycji p.n. „Rozbudowa Domu Pomocy Społecznej” w zakresie dostawy wyposażenia rehabilitacyjnego?
Słowa kluczowe: stawka; wyposażenie; wyroby-wyroby medyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Powiatu, przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2010 r. (data wpływu 20 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy wyposażenia rehabilitacyjnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy wyposażenia rehabilitacyjnego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1592 ze zm.), Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie pomocy społecznej. Do zadań własnych powiatu zaliczono obowiązek prowadzenia i rozwój infrastruktury domów pomocy społecznej o zasięgu ponadgminnym oraz umieszczenie w nich skierowanych osób – art. 19 pkt 10 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Jedną z jednostek organizacyjnych Powiatu realizujących zadania Powiatu jest Dom Pomocy Społecznej w Wiśniowej Górze (DPS). Jest to dom dla osób przewlekle psychicznie chorych. Jest placówką stacjonarną stałego okresowego pobytu. Dom świadczy usługi:

1.  w zakresie potrzeb bytowych,
2.  opiekuńcze,
3.  wspomagające.

Stosownie do zapisów § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 19 października 2005 r. w sprawie domów pomocy społecznej (Dz. U. Nr 217, poz. 1837 ze zm.), dom funkcjonuje w sposób zapewniający właściwy zakres usług, zgodny ze standardami określonymi dla danego typu domu, w oparciu o indywidualne potrzeby mieszkańca domu. Należy zaznaczyć, iż dom opieki społecznej jest sklasyfikowany w klasie 1130 budynki zbiorowego zamieszkania zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.).

Zarząd Powiatu w roku 2009 złożył wniosek na dofinansowanie projektu na rozbudowę Domu Pomocy Społecznej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Wniosek został przyjęty do realizacji i w dniu 4 listopada 2009 r. podpisano umowę o dofinansowanie projektu. W budżecie Powiatu na 2010 r. zostało zaplanowane do realizacji zadanie inwestycyjne p.n. „Rozbudowa Domu Pomocy Społecznej”.

Zakres robót to „Rozbudowa Domu Pomocy Społecznej”, w tym roboty budowlane, instalacyjne obiektu kubaturowego wraz z wyposażeniem technologicznym, socjalnym i rehabilitacyjnym budynku, sieci, przyłączy i urządzeń infrastruktury technicznej, dróg wewnętrznych i przeciwpożarowych, parkingów, małej architektury, ukształtowania i zagospodarowania terenu zielenią oraz wykonanie robót rozbiórkowych związanych z dokończeniem budowy DPS. W zakresie robót budowlano – montażowych infrastruktury towarzyszącej Wnioskodawca otrzymał indywidualną interpretację.

Przedmiotem dostawy będzie dostawa sprzętu rehabilitacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 93, poz. 896 ze zm.), który jest wskazany w poz. 106 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy o wyrobach medycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o wyrobie medycznym należy przez to rozumieć narzędzie, przyrząd, aparat, sprzęt, materiał lub inny artykuł stosowany samodzielnie lub w połączeniu, włączając oprogramowanie niezbędne do właściwego stosowania wyrobu, przeznaczone przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu chorób,
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania urazów lub upośledzeń,
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub prowadzenia procesu fizjologicznego,
4.  regulacji poczęć,

Który nie osiąga swojego zasadniczego zamierzonego działania w ciele lub na ciele ludzkim środkami farmakologicznymi, immunologicznymi lub metabolicznymi, lecz którego działanie może być przez nie wymagane.

Przedmiotem dostawy będzie sprzęt rehabilitacyjny sklasyfikowany według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług PKWiU wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.):

*   33.10.16-53.20 – aparat do terapii polem elektromagnetycznym, stojak pod aparaty do fizykoterapii, leżanki do fizykoterapii drewniane, stół do masażu suchego z hydrauliczną zmianą wysokości łoża, wanna do kąpieli wirowych kończyn dolnych, wanna do kąpieli wirowych kończyn górnych, wanna do masażu podwodnego z wbudowanym systemem kąpieli perełkowych, koncentrator tlenowy regulacja przepływu od 01/min do 51/min,
*   33.10.16-53.90 – kabina do ćwiczeń i zawieszeń, osprzęt do ugula-standard, stół do rehabilitacji z hydrauliczną zmianą wysokości, urządzenie rehabilitacyjno – siłowe, rower treningowy, bieżnia mechaniczna, drabinki pojedyncze 90x250, materac rehabilitacyjny 200x100x10, podnośnik hydrauliczny,
*   33.10.11-15.00 – magnetronic, leżanka do aplikatorów, podnośnik do aplikatora,
*   33.10.12-30.29 – lasertronic, pulstronic.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaka stawka podatku VAT będzie prawidłowa przy realizacji zaplanowanej inwestycji p.n. „Rozbudowa Domu Pomocy Społecznej” w zakresie dostawy wyposażenia rehabilitacyjnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa wyposażenia rehabilitacyjnego będzie objęta stawką podatku VAT 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W poz. 106 załącznika nr 3 do ww. ustawy wymienione zostały wyroby medyczne w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika - bez względu na symbol PKWiU.

Powyższy zapis oznacza, że 7% stawka podatku VAT ma zastosowanie wyłącznie do wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - innych niż towary związane z ochroną zdrowia wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3 do ustawy. W tym przypadku nieistotna jest klasyfikacja przedmiotowych wyrobów wg PKWiU, ale fakt zaliczenia ich do wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych.

Tut. Organ informuje, iż od dnia 18 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679).

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, będącego odpowiednikiem powołanego przez Wnioskodawcę art. 3 ust. 1 pkt 17 obowiązującej do dnia 17 września 2010 r. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 93, poz. 896 ze zm.), przez wyrób medyczny należy rozumieć narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby,
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia,
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego,
4.  regulacji poczęć

\- których zasadnicze zamierzone działanie w ciele lub na ciele ludzkim nie jest osiągane w wyniku zastosowania środków farmakologicznych, immunologicznych lub metabolicznych, lecz których działanie może być wspomagane takimi środkami.

Zakres powyższej definicji rozszerza art. 2 ust. 2 i ust. 3 cyt. ustawy, stosownie do których przepisy ustawy dotyczące wyrobów medycznych oraz wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro stosuje się odpowiednio do wyposażenia wyrobu medycznego oraz do wyposażenia wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro.

Z cytowanego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych wynika, że to wytwórca decyduje czy wyrób jest wyrobem medycznym, czy też nim nie jest, zgodnie z przewidywanym zastosowaniem tego wyrobu.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 31 ustawy o wyrobach medycznych, przez wprowadzenie do obrotu rozumie się udostępnienie za opłatą albo nieodpłatnie, po raz pierwszy, wyrobu fabrycznie nowego lub całkowicie odtworzonego, innego niż wyrób do badań klinicznych i wyrób do oceny działania, w celu używania lub dystrybucji na terytorium państwa członkowskiego.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Powiat wykonuje zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie pomocy społecznej. Do zadań własnych powiatu zaliczono obowiązek prowadzenia i rozwój infrastruktury domów pomocy społecznej o zasięgu ponadgminnym oraz umieszczenie w nich skierowanych osób. Jedną z jednostek organizacyjnych Powiatu realizujących zadania Powiatu jest Dom Pomocy Społecznej. Zarząd Powiatu w roku 2009 złożył wniosek na dofinansowanie projektu na rozbudowę Domu Pomocy Społecznej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Wniosek został przyjęty do realizacji i w dniu 4 listopada 2009 r. podpisano umowę o dofinansowanie projektu. W ramach projektu zostanie zakupiony sprzęt rehabilitacyjny będący wyrobem medycznym, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz opisane zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż dostawa dla Domu Pomocy Społecznej sprzętu rehabilitacyjnego, stanowiącego – jak wskazuje Wnioskodawca – wyrób medyczny w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych będzie korzystać z preferencyjnej 7% stawki podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 106 załącznika nr 3 do ustawy.

Tut. Organ informuje, że od dnia 18 września 2010 r. odpowiednikiem art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 93, poz. 896 ze zm.) jest art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679).

Jednocześnie zauważa się, że stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem w przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla dostawcy sprzętu rehabilitacyjnego.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy wyposażenia rehabilitacyjnego. Kwestia dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie stawki na dostawę i montaż wyposażenia socjalnego, bytowego i technologicznego została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji nr ILPP1/443-795/10-3/AK z dnia 20 października 2010 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.