Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-846/09-2/GC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-12-21
Teza: Czy wydatki wynikające z umowy o porozumieniu w zakresie o zabezpieczenia zobowiązań kontrahentów są kosztem uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; umowa; wynagrodzenia; zabezpieczenie-zabezpieczenie wykonania zobowiązania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2009 r. (data wpływu 28.09.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodu wynikających z porozumienia o zabezpieczeniu zobowiązań **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodu wynikających z porozumienia o zabezpieczeniu zobowiązań.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka zamierza zawrzeć ze swoim kontrahentem, będącym nabywcą Jej towarów (głównie profili PCV) porozumienie. Treść porozumienia poniżej.

POROZUMIENIE

Zawarte, pomiędzy Wnioskodawcą, wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego, reprezentowanym przez - prezesa Zarządu oraz członka Zarządu, a Kontrahentem, wpisanym do Krajowego Rejestru, reprezentowanym przez prezesa Zarządu oraz członka Zarządu.

§ 1

Kontrahent oświadcza, iż z dniem wejścia w życie niniejszego porozumienia:

1.  Przejmuje odpłatnie na własny koszt i ryzyko wszelkie istniejące oraz mogące powstać w przyszłości zobowiązania Wnioskodawcy wobec osób trzecich, spełniające łącznie następujące przesłanki:
    *   zobowiązanie wynika z roszczeń konsumenckich, rękojmi lub gwarancji jakości bądź innych roszczeń o naprawienie szkody lub opartych na wskazanych poniżej podstawach i
    *   zobowiązanie dotyczy dostarczonych w okresie od dnia 01.03.2002 r. do dnia 12.08.2009 r. przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta profili okiennych systemu i
    *   roszczenie zostało skierowane lub zostanie skierowane przeciwko którejkolwiek ze Stron niniejszego porozumienia.
2.  Odpowiada względem Wnioskodawcy za to, że osoby trzecie - w szczególności Klienci (Kontrahenci) Kontrahenta lub „ich następcy prawni nie będą kierować do Wnioskodawcy roszczeń wskazanych w § 1 ust. 1 niniejszego porozumienia, a w przypadku zgłoszenia takich roszczeń do Wnioskodawcy, Kontrahent zobowiązuje się zwolnić Wnioskodawcę od obowiązku świadczeń z tego tytułu, a także do naprawienia wszelkich szkód i pokrycia kosztów powstałych po stronie Wnioskodawcy, w związku z takimi roszczeniami.
3.  Zrzeka się w całości wszystkich przysługujących jej aktualnie wobec Wnioskodawcy roszczeń oraz roszczeń mogących powstać w przyszłości, spełniających przesłanki wskazane w § 1 ust. 1 niniejszego porozumienia, zwalniając jednocześnie Wnioskodawcę z obowiązku zaspokojenia tych roszczeń.
4.  Zapisy wskazane w niniejszym paragrafie odnoszą się również do następców prawnych którejkolwiek ze Stron.

§ 2

W zamian za przejęcie przez Kontrahenta zobowiązań Wnioskodawcy, wskazanych w § 1 niniejszej umowy, Wnioskodawca, zapłaci na rzecz Kontrahenta kwotę 260.000,00 (dwustu sześćdziesięciu tysięcy) złotych + 22% VAT w terminie tygodniowym od daty wystawienia przez Kontrahenta stosownej faktury VAT.

§ 3

1.  Porozumienie niniejsze wchodzi w życie z dniem podpisania za wyjątkiem postanowień § 1, który wejdzie w życie z dniem zapłaty na rzecz Kontrahenta, kwoty wskazanej w § 2 niniejszego porozumienia.
2.  Warunkiem przyjęcia przez Kontrahenta odpowiedzialności określonej w § 1 ust. 2 niniejszego porozumienia jest
    *   przekazanie Kontrahentowi informacji przez Wnioskodawcę o fakcie skierowania do Niego roszczenia wskazanego w § 1 ust. 1 i
    *   zawiadomienie przez Wnioskodawcę podmiotu, który podnosi wskazane w § 1 ust. 1 roszczenie, o fakcie przejęcia odpowiedzialności za takie roszczenie przez Spółkę.
3.  Kontrahent oświadcza, że wykonanie przez Wnioskodawcę zobowiązania określonego w § 2 niniejszej ugody zaspokaja i wyczerpuje wszelkie roszczenia Spółki z tytułu reklamacji dotyczących profili okiennych systemu dostarczonych w okresie od dnia 01.03.2002 r. do dnia 12.08.2009 r. przez Wnioskodawcę do Kontrahenta.

§ 4

Porozumienie sporządzono i podpisano w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, czynność ta stanowi dla Kontrahenta przychód podlegający opodatkowaniu, a dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie porozumienia Kontrahent:

*   ma przejąć istniejące i mogące powstać w przyszłości zobowiązania kontrahenta (Wnioskodawcy) względem klientów (konsumenci, ale także i przedsiębiorcy - na podstawie rękojmi czy gwarancji) - § 1 pkt 1 umowy,
*   zobowiąże się pokryć wszelkie szkody powstałe u kontrahenta (Wnioskodawcy) z powodu zobowiązań, o których mowa powyżej - § 1 pkt 2 umowy,
*   zrzeknie się wszelkich roszczeń powstałych i mogących powstać wobec kontrahenta (Wnioskodawca) i spełniających cechy określone w pkt 1 przedmiotowego paragrafu – § 1 pkt 3 umowy.

Kontrahent (Wnioskodawca) zobowiąże się do zapłaty wynagrodzenia w zamian za przejęcie zobowiązań określonych w § 1.

Analiza.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z komentarzem odnoszącym się do podatku od towarów i usług przedmiotowe świadczenie nie jest ani karą umowną ani odszkodowaniem, zatem nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Co więcej, żaden z punktów katalogu zawartego w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie odnosi się do przedmiotowego świadczenia. Zatem, przedmiotowy wydatek (zapłata wynagrodzenia na rzecz Spółki) będzie dla kontrahenta (Wnioskodawcy) kosztem uzyskania przychodów, jeżeli spełniony zostanie jeden z warunków określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: cel osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Po pierwsze, należy stwierdzić, że celowość poniesienia kosztu przez podatnika oznacza, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione przez podatnika niezależnie od tego, czy ich poniesienie przyniosło skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Brak osiągnięcia takiego skutku, nie dyskwalifikuje więc danego kosztu jako kosztu uzyskania przychodu, jeżeli tylko podatnik wykaże, że na podstawie dostępnej jemu wiedzy mógł zasadnie przypuszczać, iż poniesione koszty (wydatki) osiągną swój cel w postaci osiągnięcia przychodów albo zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów.

Ponadto należy zauważyć, że w chwili podpisania przedmiotowego porozumienia nie będzie znana wysokość zobowiązań, o których mowa w § 1 pkt 1 porozumienia, może więc się zdarzyć, że wynagrodzenie zapłacone Kontrahentowi będzie niższe niż suma wszystkich zobowiązań przejętych przez Kontrahenta.

Można więc stwierdzić, że Wnioskodawca płaci przedmiotowe wynagrodzenie, aby zmniejszyć straty związane z ewentualnymi zobowiązaniami, o których mowa w § 1 pkt 1 porozumienia, a tym samym dąży do zwiększenia przychodu.

Z uwagi na powyższe, należy także stwierdzić, że przedmiotowe wydatki mają za cel zabezpieczenie źródeł przychodu.

Zatem na podstawie powyższej analizy, stwierdzić należy, że przedmiotowe wynagrodzenie stanowi dla Kontrahenta przychód podlegający opodatkowaniu, a dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w części dotyczącej kosztów uzyskania przychodu uznaje się za prawidłowe.

Natomiast w części dotyczącej przychodu Kontrahenta zostało wydane postanowienie z dnia 21 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-846/09-3/GC odmawiające wszczęcia postępowania w tej części.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółki w zakresie opisu zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 04 grudnia 2009 r. nr ILPP2/443-1291/09-2/MR.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.