Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-255/10-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-11
Teza: Czy Spółce przysługiwało po 1 stycznia 2005 r. i czy nadal przysługuje odliczenie podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących premie pieniężne (bonusy)?
Słowa kluczowe: bonus; faktura-faktura VAT; obrót; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; premia-premia pieniężna; rabaty; umowa; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2010 r. (data wpływu 22 lutego 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. (data wpływu 26 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. (data wpływu 26 kwietnia 2010 r.) o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – czynny podatnik VAT – dążąc do zwiększenia obrotów ze sprzedaży, a tym samym zwiększenia zysków, zawiera z niektórymi nabywcami swoich towarów i wyrobów tzw. umowy bonusowe. Na mocy tych umów w przyjętym okresie rozliczeniowym (np. miesiącu, kwartale bądź roku) po przekroczeniu przez kontrahenta określonej umownie wysokości zakupów, przyznawana jest mu premia pieniężna (bonus), w wysokości stanowiącej pewien procent wielkości dokonanych zakupów w tym okresie.

Rozliczenie premii pieniężnej następuje na podstawie faktury VAT wystawionej przez kontrahenta z uwzględnieniem stawki podatku VAT 22%.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że w zamian za udzielenie premii nabywca towarów zobowiązuje się do dokonania zakupów na określonym poziomie ilościowym. Nie świadczy on w zamian za premię innych usług. Warunkiem uzyskania premii jest wyłącznie osiągnięcie określonego poziomu zakupów. Jeżeli w danym okresie rozliczeniowym nabywcy nie dokonają zakupów na określonym poziomie – nie uzyskują prawa do otrzymania premii pieniężnej. Premia pieniężna wynika z umowy współpracy handlowej zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a nabywcą, zaś jej wysokość ustalona jest procentowo w stosunku do obrotów (ustalony procent po przekroczeniu określonego poziomu obrotów).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy przysługiwało po 1 stycznia 2005 r. i czy nadal przysługuje odliczenie podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących premie pieniężne (bonusy) (art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu sprzed 1 lipca 2007 r.), art. 14k § 2 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu po 1 lipca 2007 r.) oraz interpretacją ogólną Ministra Finansów z 30 grudnia 2004 r. (znak: PP3-812-1222/2004/AP/4026) (Dz. Urz. MF z 2005 r., Nr 2, poz. 22)?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących premie pieniężne (bonusy), stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Jak bowiem orzekł Minister Finansów w interpretacji ogólnej z 30 grudnia 2004 r. (znak PP3 -812-1222/2004/AP/4026) w sprawie stosowania przepisów art. 8 i art. 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wydanej na podstawie art. 14 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu sprzed 1 lipca 2007 r.) opublikowanej w Dzienniku Urzędowym MF z 2005 r., Nr 2, poz. 22 – w przypadkach, gdy kontrahenci umownie określą relacje między sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę np. nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie i premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą – uznać należy, że premie te są związane z określonymi zachowaniami nabywcy – a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podkreślić należy, że stosownie do art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu sprzed 1 lipca 2007 r.) – zastosowanie się przez podatnika do ww. urzędowej interpretacji MF nie może mu szkodzić. w zakresie wynikającym z zastosowania się do interpretacji podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi albo następcy prawnemu lub osobie trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe podatnika nie określa się albo nie ustala zobowiązania podatkowego za okres do dnia jej uchylenia albo zmiany, a także:

1.  nie ustala dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług;
2.  nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się;
3.  nie stosuje się innych sankcji wynikających z przepisów prawa podatkowego i przepisów karnych skarbowych.

Analogiczna regulacja obowiązuje w stosunku do interpretacji ogólnych również po 1 lipca 2007 r. (art. 14k § 2 Ordynacji podatkowej). Do dnia dzisiejszego interpretacja powyższa nie została natomiast zmieniona ani uchylona.

Wobec powyższego, pomimo, iż ukazują się orzeczenia sądów administracyjnych, w których sądy nie uznają premii pieniężnych za usługi opodatkowane podatkiem VAT – to w ocenie Wnioskodawcy, w świetle zasady ochrony podatnika, który zastosował się do ww. interpretacji – nadal służy mu prawo do odliczania podatku VAT od ww. faktur.

Podkreślić należy, ze do dnia dzisiejszego nie uległa również zmianie definicja usługi z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

Przedmiotowa usługa niewątpliwie służy bowiem Wnioskodawcy czynnościom opodatkowanym VAT – a więc, w ocenie Zainteresowanego pełne zastosowanie do podatku naliczonego z faktur ją dokumentujących znajduje art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

Wnioskodawca dodał, iż znane są mu urzędowe interpretacje skierowane przez Ministra Finansów do podatników w analogicznych sprawach, w których Minister za zasadne uznał powyższe stanowisko (m.in. interpretacje indywidualne z dnia 6 lutego 2008 r., znak: IPPP1 -443-133/08-2/RK; z dnia 3 kwietnia 2009 r., znak: IPPP2/443-32/09-4/MS; z dnia 16 kwietnia 2009 r., znak: IPPP2/443-271/09-2/MK oraz z dnia 24 kwietnia 2009 r., znak: IBPP4/443 -327/09/EJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Mocą art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2 -22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

W celu intensyfikacji sprzedaży towarów, podatnicy podejmują różnorodne działania, w efekcie, których wypłacane są tzw. premie pieniężne (bonusy).

W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy. Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na przyznane przez ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

Zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą, która – zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia – powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z § 13 ust. 5 cyt. rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyraz „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca – czynny podatnik VAT – dążąc do zwiększenia obrotów ze sprzedaży, a tym samym zwiększenia zysków, zawiera z niektórymi nabywcami swoich towarów i wyrobów tzw. umowy bonusowe. Na mocy tych umów w przyjętym okresie rozliczeniowym (np. miesiącu, kwartale bądź roku) po przekroczeniu przez kontrahenta określonej umownie wysokości zakupów, przyznawana jest mu premia pieniężna (bonus), w wysokości stanowiącej pewien procent wielkości dokonanych zakupów w tym okresie. w zamian za udzielenie premii nabywca towarów zobowiązuje się do dokonania zakupów na określonym poziomie ilościowym. Nie świadczy on w zamian za premię innych usług. Warunkiem uzyskania premii jest wyłącznie osiągnięcie określonego poziomu zakupów. Jeżeli w danym okresie rozliczeniowym nabywcy nie dokonają zakupów na określonym poziomie – nie uzyskują prawa do otrzymania premii pieniężnej. Premia pieniężna wynika z umowy współpracy handlowej zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a nabywcą, zaś jej wysokość ustalona jest procentowo w stosunku do obrotów (ustalony procent po przekroczeniu określonego poziomu obrotów).

Jak wynika z powyższego, wysokość premii uzależniona jest od wielkości dokonywanych zakupów. Jest ona ustalana procentowo w stosunku do obrotów – jako ustalony umownie procent po przekroczeniu określonego poziomu obrotów w danym okresie (miesięcznym, kwartalnym bądź rocznym).

Odnosząc się do powyższego, można stwierdzić, że premie pieniężne wypłacone przez Wnioskodawcę na rzecz nabywcy można przyporządkować do konkretnych dostaw. Bowiem obrót uprawniający do uzyskania gratyfikacji pieniężnych ustalany jest na podstawie wielkości faktycznie zrealizowanych zakupów dokonanych w konkretnie określonym przedziale czasowym (miesiącu, kwartale bądź roku). Jak podaje Wnioskodawca, wysokość premii jest kształtowana jako ustalony procent wielkości obrotów, w danym okresie rozliczeniowym (ustalony procent po przekroczeniu określonego poziomu obrotów).

Aby więc ustalić wysokość premii należnej nabywcy, zsumowane muszą zostać poszczególne faktury dokumentujące konkretne dostawy, na podstawie których dokonywane jest obliczenie premii stanowiącej w efekcie obniżenie wartości tychże poszczególnych dostaw w całym okresie objętym gratyfikacją w postaci przyznanej premii.

Ponadto – jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego – nabywca w zamian za otrzymanie premii nie świadczy na rzecz Zainteresowanego jakichkolwiek usług, warunkiem uzyskania premii jest wyłącznie osiągnięcie określonego poziomu zakupów.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż nabywca nie wykonuje żadnych dodatkowych czynności poza zakupem towarów od Wnioskodawcy i rozliczeniu się z nim na podstawie zrealizowanego obrotu (zakupów). Oznacza to zatem, że nie świadczy on wobec dostawcy usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Brak jest bowiem takich działań nabywcy, które byłyby czynnościami dodatkowymi do jakich byłby zobligowany postanowieniami wynikającymi z umowy dotyczącej otrzymywania premii.

Reasumując, należy uznać, że przedmiotowe premie pieniężne stanowią w istocie rabaty obniżające wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – zmniejszające podstawę opodatkowania. Zatem czynność polegająca na wypłacie premii pieniężnych, w takiej sytuacji, podlega uregulowaniom ustawy o podatku od towarów i na podstawie przepisu § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r., należy w takim przypadku wystawić fakturę korygującą uwzględniającą wymogi wynikające z § 13 ust. 2 tego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.

Biorąc pod uwagę powyższą analizę przepisów oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, iż faktury VAT dokumentujące otrzymanie przedmiotowego bonusu, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w nich wykazany, bowiem wystawca faktury nie świadczy usług na rzecz dostawcy towarów. Tym samym, po 1 stycznia 2005 r. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez nabywcę w celu udokumentowania otrzymanych bonusów.

Powołane przez Zainteresowanego pismo zawierające oficjalne stanowisko Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2004 r. nr PP3-812-1222/04/AP/4026 stanowi ogólną interpretację przepisów prawa podatkowego definiującą ogólne ramy tematu. Tut. Organ wyjaśnia, iż niniejszy dokument jest interpretacją indywidualną wydaną na wniosek Zainteresowanego, opartą na konkretnym i szczegółowym stanie faktycznym przez co bezpośrednio tylko do tej sprawy się odnosi.

Zgodnie z art. 14a (poprzednio art. 14 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne).

Z powołaniem na ten przepis wydano interpretację dotyczącą sytuacji związanych z ustanowieniem premii pieniężnych (pismo Ministerstwa Finansów z dnia 30 grudnia 2004 r. Nr PP3-812-1222/2004/AP/4026). w zakresie znaczenia prawnego dla uznania prawidłowości dokonanych rozliczeń, wydanej interpretacji ogólnej, obowiązującym od dnia wydania interpretacji do 1 lipca 2007 r. jest przepis art. 14c ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowi, iż zastosowanie się podatnika, płatnika lub inkasenta do interpretacji, o której mowa w art. 14a § 1, nie może mu szkodzić. w zakresie wynikającym z zastosowania się do interpretacji podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi nie określa się albo nie ustala zobowiązania podatkowego za okres do wywarcia skutku, o którym mowa w art. 14b § 5 zdanie drugie, a także:

1.  nie ustala dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług;
2.  nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się;
3.  nie stosuje się innych sankcji wynikających z przepisów prawa podatkowego i przepisów karnych skarbowych.

Również, po dokonaniu z dniem 1 lipca 2007 r. nowelizacji ustawy Ordynacja podatkowa (ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw Dz. u. z 2006 r. Nr 217, poz. 1590) zgodnie z art. 14k § 2 zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Zastosowanie się przez podatnika do interpretacji ogólnej przepisów prawa podatkowego nie może szkodzić, co w powyższej sytuacji faktycznej oznacza, że jeśli prawo do odliczenia podatku naliczonego Zainteresowany upatrywał w uregulowaniach wynikających z interpretacji ogólnej Ministra Finansów, to w przypadku jej uchylenia – do dnia wydania zmienionej interpretacji – nie ma podstaw prawnych do zmiany rozliczeń podatkowych, czy dokonania korekty deklaracji. Tym samym Zainteresowany, mógłby uzyskać ochronę prawną stosując się do interpretacji ogólnej z dnia 30 kwietnia 2004 r., o ile stan faktyczny dotyczący Wnioskodawcy byłby identyczny jak ten, którego dotyczyła interpretacja ogólna.

Należy jednak wyraźnie podkreślić, że zastosowanie cyt. pisma Ministerstwa Finansów zależy od tego, czy określony stan faktyczny dotyczy sytuacji, w której dochodzi do świadczenia usług, za które nabywca towarów otrzymuje wynagrodzenie. Wykonywane przez podatników czynności mają różnorodny charakter, w wyniku których są wypłacane premie pieniężne, a więc w głównej mierze należy mieć na uwadze określony stan faktyczny zaistniały u Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Podstawowe znaczenie w przypadku interpretacji indywidualnej ma sama wykładnia, zaś stan faktyczny stanowi jedynie pewien jej aspekt. Wykładnia prawa podatkowego jest bowiem dokonywana nie w oderwaniu od stanu faktycznego – jak to ma miejsce w przypadku interpretacji ogólnej – lecz z perspektywy tego stanu, który już wystąpił albo też wystąpi w przyszłości.

W myśl art. 14d ww. ustawy, interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4.

Stosownie do art. 14i § 2 cyt. ustawy, interpretacje indywidualne wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem interpretacji oraz właściwemu organowi kontroli skarbowej.

Mocą art. 14l ustawy Ordynacja podatkowa, w przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

Proces wydania interpretacji indywidualnej obejmuje nie tylko same wydanie, rozumiane jako sporządzenie, nadanie odpowiedniej formy, opatrzenie datą oraz podpisem osoby upoważnionej, ale również doręczenie.

Zasady doręczania wszelkich pism, w tym również interpretacji indywidualnych uregulowane zostały w dziale IV ustawy Ordynacja podatkowa w rozdziale 5 – doręczenia.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy stwierdzić należy, iż dopiero z momentem doręczenia wydanej interpretacji indywidualnej osoba składająca wniosek o jej wydanie ma możliwość zapoznania się z jej treścią, w której zawarte jest rozstrzygnięcie uwzględniające stan faktyczny w odniesieniu do obowiązujących przepisów prawa. w związku z tym, iż Zainteresowany złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej i zawarł w nim szczegółowy opis stanu faktycznego tut. Organ wydał rozstrzygniecie w oparciu o ten właśnie stan faktyczny, uznając iż premie pieniężne wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz jego nabywców stanowią rabat obniżający wartość konkretnych dostaw. Stan faktyczny na podstawie którego wydano powyższe rozstrzygnięcie w znaczący sposób odbiega od tego, który legł u podstaw wydania interpretacji ogólnej, w zakresie uznania iż wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Zatem, biorąc powyższe pod uwagę, przedmiotowa interpretacja ogólna wydana przez Ministra Finansów nie mogła chronić Zainteresowanego. Dlatego też Wnioskodawca nie mógł i nie może odliczać podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.