Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-260/12/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-05-31
Teza: Czy Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku z tytułu zakupu usług i otrzymania faktur z naliczonym polskim podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. (data wpływu 29 lutego 2012 r.), uzupełnionym w dniu 23 maja 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez firmę włoską nieposiadającą w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, dokumentujących wymianę pieców grzewczych –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lutego 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 23 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez firmę włoską nieposiadającą w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, dokumentujących wymianę pieców grzewczych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka planuje wymianę pieców grzewczych wykorzystywanych w procesie przerobu ropy naftowej na terenie rafinerii. W związku z powyższym podpisała umowę z firmą dostawczą z siedzibą we Włoszech na wymianę istniejących pieców grzewczych na nowe piece wraz z ich instalacją na terytorium rafinerii.

Umowa przewiduje także możliwość, na podstawie odrębnych uzgodnień pomiędzy stronami, rozbiórki starych pieców po zakończeniu procesu instalacji nowych pieców. Kompleksowe świadczenie obejmujące w szczególności:

*   wykonanie szczegółowego projektu wymiany pieców,
*   dostarczenie sprzętu oraz materiałów niezbędnych do instalacji pieców,
*   budowę oraz montaż pieców,
*   wstępne uruchomienie oraz finalne uruchomienie pieców na terytorium rafinerii.

Firma dostawcza jest podmiotem z siedzibą na terytorium Włoch, zarejestrowanym na terytorium Polski dla celów VAT. Firma ta oświadczyła Spółce, że nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności. Zamierza opodatkować sprzedaż swoich usług podatkiem od towarów i usług w Polsce, to znaczy wystawiać polskie faktury VAT ze stawką podstawową.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku z tytułu zakupu ww. usług i otrzymania faktur z naliczonym polskim podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku z tytułu zakupu ww. usług i otrzymania faktur z naliczonym polskim podatkiem VAT.

Spółka wskazała, iż firma dostawcza świadczone przez siebie usługi (opisane w powyższym stanie faktycznym) uznała za usługi związane z nieruchomościami, a w konsekwencji miejscem ich świadczenia (opodatkowania) jest kraj położenia nieruchomości (instalacja rafinerii), a więc Polska, gdyż w tym miejscu następuje rzeczywista konsumpcja tych usług.

Zgodnie bowiem z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Katalog usług wymienionych w ww. przepisie jest otwarty, co oznacza, że przepis może dotyczyć wszelkich usług o ile są związane z nieruchomościami.

Stwierdziła, iż nie ulega wątpliwości, że usługi wymienione w powyższym stanie faktycznym są nieodłącznie związane z nieruchomością, albowiem ww. piece grzewcze, aby działały i spełniały swoja funkcję, muszą być podłączone do konkretnej instalacji na terenie rafinerii.

Co więcej firma dostawcza argumentuje, że jest firmą typowo konstrukcyjną, której podstawowym zadaniem jest użycie najwłaściwszej technologii i doświadczenia konstrukcyjnego przy podłączeniu pieców do pozostałej instalacji na terenie rafinerii, oraz że realizuje podobne kontrakty także w innych miejscach Polski z zastosowaniem przepisu art. 28e ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, iż warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu. Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – w świetle art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Stosownie do dyspozycji art. 17 ust. 5 ustawy, przepis ust. 1 pkt 5 stosuje się, jeżeli nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju, albo osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 6.

Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do świadczenia przez podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 usług, do których ma zastosowanie art. 28e (art. 17 ust. 3a ustawy).

Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli dostawa towarów dokonywana jest w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju (art. 17 ust. 6 ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz jest miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć montaż oraz instalacja, które skutkują przesunięciem miejsca świadczenia do państwa, na terytorium którego wykonywany jest montaż (instalacja towarów). Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego PWN” „montaż” to składanie maszyn, aparatów, urządzeń itp. z gotowych części, zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych. z kolei, „instalacja” to montowanie gdzieś urządzeń technicznych.

Należy zwrócić uwagę, iż stosownie do cytowanego powyżej art. 22 ustawy, do instalacji lub montażu nie zalicza się prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

Zdaniem tut. organu, przez „proste czynności” należy rozumieć działania umożliwiające funkcjonowanie danego towaru, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie, np. korzystając z dołączonej instrukcji. Dlatego też, biorąc powyższe pod uwagę, za montaż lub instalację należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej wiedzy i umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub instalowanego towaru.

W świetle art. 106 ust. 1a ustawy, w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku.

Z powołanych przepisów wynika zatem obowiązek rozliczenia podatku przez nabywcę towarów w przypadku gdy:

*   dostawa towarów ma miejsce na terytorium RP;
*   dostawcą jest podmiot zagraniczny, czyli podatnik nie posiadający na terytorium RP siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania;
*   nabywca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium RP - jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ww. ustawy, posiadającym siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju albo osobą prawną niebędącą podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadającą siedzibę na terytorium kraju (art. 17 ust. 5 pkt 1 ww. ustawy);
*   dostawa nie jest realizowana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju (art. 17 ust. 6 ww. ustawy).

Z treści wniosku wynika, iż Spółka planuje wymianę pieców grzewczych wykorzystywanych w procesie przerobu ropy naftowej na terenie rafinerii. W związku z powyższym podpisała umowę z firmą dostawczą z siedzibą we Włoszech na wymianę istniejących pieców grzewczych na nowe piece wraz z ich instalacją na terytorium rafinerii. Kompleksowe świadczenie obejmujące w szczególności: wykonanie szczegółowego projektu wymiany pieców, dostarczenie sprzętu oraz materiałów niezbędnych do instalacji pieców, budowę i montaż pieców oraz wstępne i finalne uruchomienie pieców na terytorium rafinerii. Firma dostawcza jest podmiotem z siedzibą na terytorium Włoch, zarejestrowanym na terytorium Polski dla celów VAT. Firma ta oświadczyła Spółce, że nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności. Zamierza opodatkować sprzedaż swoich usług podatkiem od towarów i usług w Polsce, to znaczy wystawiać polskie faktury VAT ze stawką podstawową.

Mając na względzie fakt, iż przedmiotem umowy jest konkretny wyrób w postaci pieców grzewczych a kontrahent włoski dostarczy we własnym zakresie materiały niezbędne do ich instalacji (elementy te nie będą własnością inwestora), w ocenie tut. organu, omawiana transakcja powinna być traktowana dla celów podatku od towarów i usług, jako dostawa towarów z montażem, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym, obowiązujący od dnia 1 kwietnia 2011 r. przepis art. 17 ust. 3a ustawy, jako przepis dotyczący wyłącznie usług, nie będzie miał zastosowania w niniejszej sprawie, a miejscem dostawy i opodatkowania transakcji, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, będzie miejsce, w którym towary są montowane, czyli w tym przypadku terytorium kraju. W związku z powyższym, podatek należny wynikający z przedmiotowych transakcji winien być rozliczony w Polsce.

Zatem w sytuacji, gdy kontrahent włoski nie posiadając siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, dokona dostawy towarów wraz z ich montażem na rzecz Spółki będącej podatnikiem podatku od towarów i usług (nawet jeżeli jest zarejestrowany dla celów VAT w Polsce), zgodnie z powołanymi przepisami ustawy, na niej - jako nabywcy ciążył będzie obowiązek opodatkowania przedmiotowej transakcji.

W konsekwencji, w sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Spółce nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmę włoską, ponieważ dokumentują one czynności, których podmiot dokonujący dostawy nie powinien opodatkować (nie powinien wykazać kwoty podatku na fakturze).

Jednocześnie zauważa się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wobec powyższego niniejsza interpretacja indywidualna nie wywiera skutku prawnego dla kontrahenta Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.