Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.189.2025.1.SP/ASK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-08
Teza: Koszty finanansowania dłużnego związane z realizacją
długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury
publicznej.
Słowa kluczowe: elektrownia-elektrownia wiatrowa
finansowanie-finansowanie dłużne
infrastruktura
interes-interes publiczny
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Długoterminowy projekt z
zakresu infrastruktury publicznej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 10
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania,
    że Inwestycja stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o
    którym mowa w art. 15c ust. 8 i 10 ustawy CIT, a w konsekwencji czy Spółka ma prawo nie
    uwzględniać poniesionych i ponoszonych w przyszłości kosztów finansowania dłużnego w
    związku uzyskanym i przyszłym finansowaniem na wybudowanie morskiej farmy
    wiatrowej wraz z towarzyszącą infrastrukturą oraz finansowanie działalności operacyjnej
    związanej z jej eksploatacją i utrzymaniem przy wyliczaniu limitu kosztów finansowania
    dłużnego podlegających ograniczeniom wynikającym z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce,
    podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania w rozumieniu art. 3 ust. 1 Ustawy CIT. Spółka jest
    również czynnym podatnikiem VAT.
    Spółka realizuje inwestycje w zakresie budowy morskiej farmy wiatrowej. Po zrealizowaniu
    inwestycji i uzyskaniu wszelkich wymaganych pozwoleń Spółka zamierza wytwarzać,
    przesyłać, dystrybuować i prowadzić handel energią elektryczną w rozumieniu ustawy z
    dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 266, ze zm.).
    Spółka jest osobą prawną utworzoną na mocy prawa polskiego jako spółka celowa,
    powołana do realizacji inwestycji budowy morskiej farmy wiatrowej oraz jej późniejszej
    eksploatacji. Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (...), której
    przedmiotem działalności jest budowa oraz eksploatacja farm wiatrowych.
    W ramach prowadzonej obecnie przez Spółkę działalności gospodarczej, Spółka
    podejmuje działania inwestycyjne polegające na wybudowaniu na Morzu (...) morskiej
    farmy wiatrowej o łącznej mocy zainstalowanej do 390 MW wraz z niezbędną
    infrastrukturą mającą znajdować się także częściowo na lądzie, na terytorium Polski (dalej:
    „Inwestycja” lub „MFW”).
    Przedmiotowa Inwestycja ma być realizowana w wyłącznej strefie ekonomicznej Polski w
    szczególności w oparciu o pozwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp,
    konstrukcji i urządzeń, wydane w dniu 6 lutego 2013 przez Ministra Transportu,
    Budownictwa i Gospodarki Morskiej, nr (...), na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21
    marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (t.j.:
    Dz.U. z 2013 r., poz. 934 ze zm. - dalej: „Ustawa o obszarach morskich”).
    Wnioskodawca podkreśla jednocześnie, że przedmiotowa Inwestycja będzie spełniać
    definicję morskiej farmy wiatrowej, zawartą w art. 3 pkt 3) ustawy z dnia 17 grudnia 2020
    r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (t.j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 182 ze zm.).
    Obecnie realizacja Inwestycji jest na etapie pozyskiwania przez Spółkę niezbędnych
    pozwoleń oraz zakontraktowania głównych komponentów. Wnioskodawca zamierza
    zakończyć budowę Inwestycji do (...) r. W tym zakresie, zgodnie z przewidywaniami Spółki,
    MFW ma być w pełni operacyjna już na początku (...) r.
    Do najistotniejszych składników mającej powstać Farmy Wiatrowej należy zaliczyć:

        do 26 turbin o mocy 15MW każda wraz z masztami i fundamentami,
        infrastruktura przyłączeniowa i kablowa,
        morska stacja transformatorowa,
        kable typu inter array,
    Ponadto w skład Inwestycji wchodzić będzie infrastruktura towarzysząca, w tym kabel
    eksportowy, lądowa stacja transformatorowa oraz pozostała infrastruktura w jej obrębie.
    Jedynym inwestorem uprawnionym do realizacji Inwestycji pozostaje Spółka jako podmiot,
    któremu przysługują m.in. wydane do tej pory akty administracyjne (w tym ww.
    pozwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, wydane w dniu 6 lutego
    2013 przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, nr (...)).
    Jednocześnie faktyczne wykonania robót budowlano-montażowych w zakresie Inwestycji
    zostanie powierzone przez Spółkę zewnętrznym wykonawcom. Zgodnie z zamierzeniem
    Spółki wykonawcy zostaną zakontraktowani do realizacji poszczególnych elementów
    przedmiotowej MFW.
    Po jej wybudowaniu oraz oddaniu do używania, Spółka będzie eksploatować
    przedmiotową MFW w celu produkcji energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii w
    postaci wiatru. Zgodnie z przewidywaniami Wnioskodawcy, Inwestycja będzie
    eksploatowana przez okres co najmniej 30 lat od momentu jej wybudowania. Spółka
    pozyskała na ten moment kontrakt różnicowy na sprzedaż energii udzielony przez Urząd
    Regulacji Energetyki. Jednocześnie Spółka nie posiada jeszcze koncesji na wytwarzanie
    energii elektrycznej, o którą to będzie starała się na późniejszym etapie Inwestycji.
    Spółka jako inwestor ponosi aktualnie wydatki związane z budową MFW. Szacowany przez
    Spółkę koszt realizacji Inwestycji wyniesie ok. (...) euro. W przyszłości, po osiągnięciu fazy
    operacyjnej, Spółka będzie także ponosić wydatki związane z eksploatacją Inwestycji, jej
    utrzymaniem oraz serwisem.
    W celu pozyskania finansowania na pokrycie kosztów związanych z projektową fazą
    realizacji Inwestycji, jak również na pokrycie kosztów związanych z ogólnym
    funkcjonowaniem, Spółka zawarła umowy pożyczek wewnątrzgrupowych z podmiotem
    powiązanym mającym siedzibę na terenie (...) i działającym pod firmą A. S.A. (dalej:
    „Pożyczki Wewnątrzgrupowe”).
    Jednocześnie, jak wynika z powyższego, Pożyczki Wewnątrzgrupowe nie będą
    wystarczające na potrzeby pokrycia przyszłych wydatków związanych z realizacją
    kolejnych etapów Inwestycji.
    W celu sfinansowania pozostałych etapów Inwestycji Spółka planuje pozyskać w 2025 r.
    finansowanie od banków oraz innych instytucji finansowych w formule (...) – tj. formule
    zapewniającej długoterminowe finansowanie projektu, warunki spłaty którego są ściśle
    związane z dodatnimi przepływami pieniężnymi generowanymi przez finansowany projekt
    (dalej: „Finansowanie Projektowe”).
    Finansowanie Projektowe zostanie udzielone Spółce w formie kredytów bankowych lub
    pożyczek, z których Spółka ma zamiar pokryć ok. 80% kosztów Inwestycji (tj. ok. (...) euro).
    Ponadto, na okres realizacji fazy budowy Farmy Wiatrowej Spółka rozważa również
    pozyskanie tzw. finansowania pomostowego w formule (...) – tj. krótkoterminowego
    finansowania udzielanego na okres przed pozyskaniem długoterminowego finansowania
    lub spłaty istniejącego zadłużenia (dalej: „Finansowanie Pomostowe”). Finansowanie
    Pomostowe, zgodnie z zamiarem Spółki, zostanie pozyskane od niepowiązanych instytucji
    finansowych w formie pożyczki lub kredytu.

    Wyłącznym celem pozyskania Finansowania Pomostowego będzie zapewnienie Spółce
    odpowiedniego poziomu płynności finansowej, zapewniającego możliwość pokrycia
    wydatków związanych z budową Inwestycji, które nie zostaną pokryte Finansowaniem
    Projektowym.
    Wraz z rozpoczęciem fazy operacyjnej (tj. rozpoczęciem eksploatacji Farmy Wiatrowej)
    Spółka nie wyklucza konieczności uzyskania dodatkowego finansowania
    wewnątrzgrupowego (dalej: „Dodatkowa Pożyczka Wewnątrzgrupowa”).
    W związku z uzyskanym i planowanym finansowaniem Spółka ponosi oraz będzie ponosiła
    w przyszłości koszty finansowania dłużnego w postaci m.in.: prowizji, odsetek od
    udzielonego finansowania, kosztów gwarancji bankowych, kosztów pochodnych
    instrumentów finansowych zabezpieczających stopę procentową (IRS) oraz pochodnych
    instrumentów finansowych z zabezpieczeniem kursów walut w ramach udzielonego
    Spółce finansowania.
    Koszty finansowania dłużnego ponoszone przez Spółkę związane z realizacją Inwestycji są
    i będą alokowane do wartości początkowej środków trwałych, zgodnie z treścią art. 16g
    ust. 4 Ustawy CIT do momentu oddania środków trwałych składających się na Inwestycję
    do używania i będą rozliczane jako koszty uzyskania przychodów poprzez odpisy
    amortyzacyjne. Koszty finansowania dłużnego dotyczące działalności bieżącej jak również
    ponoszone po dniu oddania Inwestycji do używania będą w momencie poniesienia
    /zapłaty zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
    Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że:
        Spółka, będąc podmiotem realizującym przedmiotową Inwestycję, podlega
        opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej (tj. w Polsce),
        wszystkie aktywa trwałe składające się na Inwestycję będą znajdować się w całości
        w państwie członkowskim Unii Europejskiej, gdyż będą one zlokalizowane na lądzie
        na terytorium Polski (infrastruktura towarzysząca) oraz w większości na terenie
        wyłącznej strefy ekonomicznej, którą zgodnie z przepisami konwencji Narodów
        Zjednoczonych o prawie morza, sporządzonej w Motego Bay w dniu 10 grudnia
        1982 r. (Dz.U. z 2002 r., nr 59, poz. 543 - dalej: „Konwencja”), w ocenie
        Wnioskodawcy, należy uznać za część terytorium Polski,
        koszty finansowania zewnętrznego będą wykazywane dla celów podatkowych w
        całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
        po zakończeniu Inwestycji, dochody osiągane z niej będą w całości w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej, gdyż Spółka jest polskim rezydentem podatkowym.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym opisana w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym Inwestycja stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury
    publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 Ustawy CIT i tym samym, na podstawie art.
    15c ust. 8 Ustawy CIT, Spółka ma prawo nie uwzględniać poniesionych i ponoszonych w
    przyszłości przez Spółkę kosztów finansowania dłużnego w związku uzyskanym i
    przyszłym finansowaniem na wybudowanie morskiej farmy wiatrowej wraz z towarzyszącą
    infrastrukturą oraz finansowanie działalności operacyjnej związanej z jej eksploatacją i
    utrzymaniem przy wyliczaniu limitu kosztów finansowania dłużnego podlegających
    ograniczeniom wynikającym z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym
    Inwestycja, polegająca na wybudowaniu przez Spółkę MFW, stanowi długoterminowy
    projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy z 15
    lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U z 2025 r. poz. 278 ze
    zm., dalej „ustawa CIT”). Jednocześnie w związku z tym, że Wnioskodawca podlega w
    całości opodatkowaniu w Polsce, a aktywa, których Inwestycja dotyczy będą znajdować się
    w całości w Polsce jako państwie członkowskim Unii Europejskiej i koszty finansowania
    dłużnego będą wykazywane przez Spółkę dla celów podatkowych w Polsce, Spółką na
    podstawie art. 15c ust. 8 Ustawy CIT ma prawo nie uwzględniać kosztów finansowania
    dłużnego poniesionych i ponoszonych w przyszłości w związku z uzyskanym i przyszłym
    finansowanie (m.in. w ramach pożyczek wewnątrzgrupowych, Finansowania
    Projektowego, Finansowania Pomostowego) na wybudowanie morskiej farmy wiatrowej
    wraz z towarzyszącą infrastrukturą oraz finansowanie działalności operacyjnej związanej z
    jej eksploatacją i utrzymaniem, przy wyliczaniu limitu kosztów finansowania dłużnego
    podlegających ograniczeniom wynikającym z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT, Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są
    obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w
    części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze
    wskazanych kwot:
    1) kwotę 3.000.000,00 zł albo
    2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
    [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%
    w którym poszczególne symbole oznaczają:
    P – zasumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
    dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    Po – przychody o charakterze odsetkowym,
    K – sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
    ustępu,
    Am – odpisy amortyzacyjne, o którym mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
    podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
    Kfd – zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
    finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z
    niniejszego ustępu.
    Zgodnie z art. 15c ust. 13 Ustawy CIT, przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego
    należy rozumieć kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego,
    podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym,
    przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające
    opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.
    Z kolei zgodnie z art. 15c ust. 12 Ustawy CIT, przez koszty finansowania dłużnego rozumie
    się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od
    podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w
    szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową
    raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty
    zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych,
    niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.
    a) Wyłączenie wynikające z art. 15c ust. 8 Ustawy CIT

    Od powyższej normy prawnej nakazującej stosowanie limitu nadwyżki kosztów
    finansowania dłużnego ustawodawca wprowadził wyłączenie w art. 15c ust. 8 Ustawy CIT.
    Zgodnie z tym przepisem, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie
    bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek)
    wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury
    publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:
    1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej;
    2) aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się w całości w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej;
    3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w
      państwie członkowskim Unii Europejskiej;
    4) dochody są osiągana w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.
    Natomiast art. 15c ust. 10 Ustawy CIT stanowi, że długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji
    lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym.
    Przesłanka wynikająca z art. 15c ust. 8 pkt 1) Ustawy CIT
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca
    realizuje projekt polegającego na budowie MFW, a ponadto podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    W związku z tym za spełnioną w przedstawionym opisie stanu faktycznego / zdarzenia
    przyszłego należy zatem uznać przesłankę z art. 15c ust. 8 pkt 1) Ustawy CIT.
    Przesłanka wynikająca z art. 15c ust. 8 pkt 2) Ustawy CIT
    Inwestycja zostanie zrealizowana na terenie polskiej wyłącznej strefy ekonomicznej, którą
    należy uznać za część terytorium Polski w świetle przepisów Konwencji, ratyfikowanej
    przez Polskę ustawą z dnia 2 lipca 1998 r. o ratyfikacji Konwencji Narodów Zjednoczonych
    o prawie morza, sporządzonej w Montego Bay dnia 10 grudnia 1982 r., wraz z
    Porozumieniem w sprawie implementacji części XI Konwencji, sporządzonym w Nowym
    Jorku dnia 29 lipca 1994 r. (Dz.U. z 1998 r., nr 89, poz. 609).
    Zgodnie bowiem z art. 56 ust. 1 lit. (a) Konwencji, państwo nadbrzeżne ma w wyłącznej
    strefie ekonomicznej suwerenne prawa w celu badania, eksploatacji i ochrony zasobów
    naturalnych, zarówno żywych, jak i nieożywionych, wód morskich pokrywających dno, a
    także dna morskiego i jego podziemia oraz w celu gospodarowania tymi zasobami, jak
    również w odniesieniu do innych przedsięwzięć w zakresie gospodarczego badania i
    eksploatacji strefy, takich jak wytwarzanie energii poprzez wykorzystanie wody, prądów i
    wiatrów.
    Morską Farmę Wiatrową wzniesioną przez Spółkę na podstawie pozwoleń, o których
    mowa w art. 23 Ustawy o obszarach morskich, należy uznać za konstrukcję, o której mowa
    w art. 60 ust. 1 lit. (b) Konwencji, w myśl którego państwo nadbrzeżne ma w wyłącznej
    strefie ekonomicznej wyłączne prawo budowania oraz wydawania pozwoleń i przepisów
    dotyczących budowy, eksploatacji i wykorzystywania instalacji i konstrukcji dla celów
    przewidzianych w art. 56 i dla innych celów gospodarczych.
    Stosowanie natomiast to art. 60 ust. 2 Konwencji, państwo nadbrzeżne posiada wyłączną
    jurysdykcję nad takimi sztucznymi wyspami, instalacjami i konstrukcjami, łącznie z
    jurysdykcją w zakresie wydawania ustaw i innych przepisów prawnych w sprawach
    celnych, skarbowych, sanitarnych i imigracyjnych, a także w sprawach bezpieczeństwa.
    W związku z faktem, że budowa i eksploatacja farmy wiatrowej będącej przedmiotem
    niniejszego wniosku będą miały miejsce na terytorium lądowym Polski (infrastruktura
    towarzysząca) oraz na terenie polskiej wyłącznej strefy ekonomicznej, wobec czego

    wykonywanie tej działalności podlegać będzie pod obowiązujące przepisy Rzeczypospolitej
    Polskiej, to za lokalizacje Inwestycji uznać należy terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Powyższe potwierdzają interpretacje przepisów prawa - przykładowo w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 września 2023 r., znak:
    0111- KDIB3-3.4012.323.2020.1.MAZ wskazano m.in.: „Zatem z powołanych powyżej
    przepisów wynika, że w zakresie działalności dotyczącej budowy i wykorzystania m.in.
    morskich farm wiatrowych, wykonanie jurysdykcji odbywa się na podstawie przepisów
    obowiązujących w prawie krajowym, a tym samym w zakresie tej działalności wyłączną
    strefę ekonomiczną należy uznać za część terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższa
    zasada będzie odnosić się do określonych we wniosku działań związanych z realizacją
    przedmiotowej inwestycji w tzw. „fazie projektu/rozwoju", „w fazie budowy” oraz „w fazie
    operacyjnej”. Jak bowiem wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o obszarach morskich, wyłączne
    prawo Rzeczpospolitej Polskiej w wolnej strefie ekonomicznej dotyczy nie tylko
    wznoszenia i udzielania pozwoleń na wznoszenie i wykorzystanie określonych obiektów
    do przeprowadzania badań naukowych, rozpoznawania lub eksploatacji zasobów, ale
    dotyczy również przedsięwzięć w zakresie gospodarczego badania i eksploatacji wyłącznej
    strefy ekonomicznej (np. wykorzystania w celach energetycznych wiatru).”
    Za spełnioną w przedstawionym opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy
    zatem również uznać przesłankę z art. 15c ust. 8 pkt 2) Ustawy CIT.
    Przesłanki wynikające z art. 15c ust. 8 pkt 3) oraz 4) Ustawy CIT
    Jak zostało ponadto podkreślone powyżej, Spółka jest polskim rezydentem podatkowym,
    realizuje Inwestycje na terenie Polski i dochody z eksploatacji farmy wiatrowej będą w
    całości osiągane i opodatkowane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj.
    w Polsce. Również koszty finansowania dłużnego poniesionych i ponoszone w przyszłości
    przez Spółkę w związku uzyskanym i przyszłym finansowaniem Inwestycji (morskiej farmy
    wiatrowej wraz z towarzyszącą infrastrukturą) oraz finansowanie działalności operacyjnej
    związanej z jej eksploatacją i utrzymaniem będą w całości wykazane dla celów
    podatkowych w Polsce, tj. kraju członkowskim Unii Europejskiej.
    Za spełnione w przedstawionym opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy
    zatem również uznać przesłanki z art. 15c ust. 8 pkt 3) oraz 4) Ustawy CIT.
    b) Warunki stosowania zwolnienia wynikające z art. 15c ust. 10 Ustawy CIT
    Możliwość zastosowania art. 15c ust. 8 Ustawy CIT uzależniona została od wykorzystania
    kredytów lub pożyczek do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu
    infrastruktury publicznej. Pojęcie „długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury
    publicznej” zostało zdefiniowane w art. 15c ust. 10 Ustawy CIT jako projekt służący
    dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów,
    będący w ogólnym interesie publicznym.
    W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że powyższa definicja legalna,
    będąc elementem normy prawnej ustanawiającej wyjątek od zasady limitowania kosztów
    finansowania dłużnego, powinna być interpretowana ściśle. Z drugiej strony składy
    orzekające zwracają uwagę na posługiwanie się przez ustawodawcę zwrotami
    niedookreślonymi w ramach wspomnianej definicji, co w ocenie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego stanowi w istocie o jej ramowym charakterze (np. w wyroku NSA z dnia
    8 lutego 2023 r., sygn. akt: II FSK 1615/20).
    Pojęcie znaczącego składnika aktywów
    Jednym z takich zwrotów niedookreślonych jest sformułowanie „znaczący składnik
    aktywów”. Zgodnie z poglądem zaaprobowanym w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, pojęcie to powinno być poddane tzw. wykładni systemowej, opartej
    przede wszystkim na definicji legalnej pojęcia aktywów zawartej w ustawie z dnia 29
    września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 120 ze zm. – dalej: „Ustawa o
    rachunkowości”), w połączeniu z wykładnią gramatyczną.

    Powyższy zabieg interpretacyjny prowadzi, w ocenie składów orzekających sądów
    administracyjnych, do konkluzji, że pojęcie „znaczny składników aktywów” powinien być
    rozumiany jako dość duża część zasobów majątkowych jednostki gospodarczej, która
    stosuje finansowanie dłużne (przykładowo w ww. wyroku NSA z dnia 8 lutego 2023 r.,
    sygn. akt: II FSK 1615/20).
    Trzymając się ściśle przedstawionej wyżej wykładni, należy podkreślić, że Inwestycja
    będąca przedmiotem niniejszego wniosku stanowić będzie nie tylko dużą część zasobów
    Spółki, lecz w praktyce jedyny zespół składników majątkowych Spółki, istotny z
    perspektywy zamierzonego zakresu oraz rozmiaru działalności.
    Jak bowiem zostało wyraźnie podkreślone w opisie stanu faktycznego / zdarzenia
    przyszłego, Wnioskodawca jest spółką celowa powołaną w celu realizacji budowy MFW na
    Morzu (...) i jej późniejszej eksploatacji. Zarówno w trakcie realizacji zamierzenia
    budowalnego, jak i po zakończeniu Inwestycji środki trwałe wchodzące w skład MFW
    stanowić będzie główny element aktywów w bilansie Spółki.
    Niezależnie od powyższej wykładni systemowej przedmiotowego pojęcia, w razie przyjęcia
    przeważającego znaczenia wykładni literalnej, przedmiotową Inwestycję również
    należałoby uznać za składnik aktywów spełniający kryterium znaczności.
    Zgodnie bowiem ze Słownikiem języka polskiego PWN, przez pojęcie „znaczący” należy
    rozumieć: odgrywający ważną rolę. Przedmiotowa Inwestycja, jak zostało przedstawione
    poniżej w odniesieniu do kryterium „ogólnego interesu publicznego” będzie miała istotne
    znaczenie dla polskiego rynku energii elektrycznej, a jednocześnie, z uwagi na krytyczne
    znaczenia tego zasobu, również istotne znaczenia dla całej społeczności.
    Zaznaczyć należy, iż Spółka zakłada wieloletnie funkcjonowanie MFW. Wybudowana MFW
    będzie strategicznie istotnym aktywem z punktu widzenia ekonomii Polski.
    W kontekście należy zatem uznać, że przedmiotowa Inwestycja będzie stanowić znaczący
    składnik aktywów w rozumieniu art. 15c ust. 10 Ustawy CIT.
    Przesłanka związana z celem realizowanego projektu
    Kolejnym zwrotem niedookreślonym użytym w treści art. 15c ust. 10 Ustawy CIT jest
    „projekt będący w ogólnym interesie publicznym”.
    Stwierdzić należy, że ani przepisy Dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r.
    ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania
    opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego
    (Dz. U.UE. L. z 2016 r. Nr 193, str. 1 z późn. zm.; dalej: „Dyrektywa”), ani przepisy krajowe
    (w tym przepisy Ustawy CIT) nie definiują pojęcia ogólnego interesu publicznego w
    kontekście długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej.
    Jak zostało niejednokrotnie podkreślone w orzecznictwie sądów administracyjnych,
    użytego w treści art. 15c ust. 10 Ustawy CIT pojęcia „ogólnego interesu publicznego” nie
    można utożsamiać z innymi zbliżonymi językowo pojęciami, którymi posługuje się
    ustawodawca krajowy na potrzeby innych regulacji. Przykładowo w wyroku NSA z dnia 12
    czerwca 2024 r., sygn. akt: II FSK 1194/21 wskazano, że pojęcie „celu” i „interesu” nie mają
    tożsamego charakteru, w związku z czym interes publiczny nie sposób utożsamiać z
    enumeratywnym wyliczeniem celów publicznych, zawartym w art. 6 ustawy z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1145).
    W powołanym wyżej wyroku NSA skład orzekający wyraził pogląd, zgodnie z którym
    wykładnia pojęcia „interesu publicznego” powinna polegać przede wszystkim na ocenie,
    czy „dana potrzeba znajduje w obiektywnie określonej sytuacji faktycznej uzasadnienie
    społeczne z punktu widzenia korzyści, które może przynieść, a wymaga to relatywizacji do
    konkretnego układu wartości, z uwagi na który nadaje się jej publiczny wymiar”.

    Wnioskodawca podziela powyższy pogląd, wskazując jednocześnie na fakt, że powyższe
    rozumienie interesu publicznego w kontekście art. 15c ust. 10 Ustawy CIT jest również
    zbliżone do wyników wykładni literalnej tego przepisu.
    Zgodnie bowiem ze Słownikiem języka polskiego PWN przytoczone w omawianych
    przepisach pojęcia mają nast. znaczenie:
        przez pojęcie „infrastruktura” należy rozumieć: urządzenia i instytucje usługowe
        niezbędne do należytego funkcjonowania społeczeństwa i produkcyjnych działów
        gospodarki,
        przez pojęcie „publiczny” należy rozumieć m.in.: (i) dotyczący całego społeczeństwa
        lub jakiejś zbiorowości lub też (ii) dostępny lub przeznaczony dla wszystkich,
        przez pojęcie „interes” należy rozumieć m.in.: (i) pożytek, korzyść lub (ii)
        przedsięwzięcie przynoszące korzyść materialną.
    Mając na względzie znaczenie językowe powyższych zwrotów, Spółka stoi na stanowisku,
    że za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, spełniający przesłankę
    interesu publicznego, należy uznać takie przedsięwzięcie, które przynosi korzyść
    materialną całemu społeczeństwu lub określonej zbiorowości, a także jest dostępne lub
    służy wszystkim jej członkom.
    Mając powyższe na względzie, Spółka zwraca uwagę, że celem przedsięwzięcia będącego
    przedmiotem niniejszego wniosku jest wybudowanie MFW o łącznej mocy zainstalowanej
    do 390MW w graniach wyłącznej strefy ekonomicznej Polski, położonej na Morzu (...) wraz
    z infrastrukturą towarzyszącą zlokalizowaną na ladzie, na terytorium Polski oraz jej
    późniejsza eksploatacja. Po zrealizowaniu Inwestycji służyć ona będzie do wytwarzania
    przez Spółkę energii elektrycznej oraz jej dostarczenia do krajowej sieci energetycznej.
    Realizowana Inwestycja dąży do wypełnienia celów energetycznych ustanowionych przez
    Rzeczpospolitą Polskę. Cele Państwa Polskiego w tym zakresie zostały określone w
    szczególności w dokumencie pt. „Polityka Energetyczna Polski do 2040 r.”, zawartym w
    obwieszczeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 2 marca 2021 r. (M.P. z 2021 r., poz.
    264).
    Jednym z celów szczegółowych określonych w ww. dokumencie jest rozwój odnawialnych
    źródeł energii, który to cel w ocenie Państwa Polskiego służyć ma przede wszystkim
    „obniżeniu emisyjności sektora energetycznego i dywersyfikacji struktury wytwarzania
    energii”, jak również do ograniczenia intensywności wykorzystania paliw kopalnych i
    zmniejszenia uzależnienia Polski od importu paliw (Ministerstwo Klimatu i Środowiska,
    Polityka Energetyczna Polski do 20240 r., str. 62).
    Jak wskazuje się w powyższym dokumencie, każdy z powyższych elementów przyczyni się
    w długoterminowej perspektywie do bezpieczeństwa energetycznego kraju.
    W ramach Polityki Energetycznej Ministerstwo Klimatu i Środowiska zadeklarowało
    ponadto osiągnięcie do 2030 r. udziału odnawialnych źródeł energii w końcowym zużyciu
    energii na poziomie 23%. Wskaźnik ten, zgodnie z zamierzeniami Państwa Polskiego, ma
    wynieść 28,5% do 2040 r. (Ministerstwo Klimatu i Środowiska, Polityka Energetyczna Polski
    do 20240 r., str. 64).
    Szczególną uwagę w ramach Polityki Energetycznej zwrócono na udział wytwórców energii
    na morzu, które to źródło energii elektrycznej określano jako bardziej efektywne w
    porównaniu do elektrowni zlokalizowanych na lądzie (Ministerstwo Klimatu i Środowiska,
    Polityka Energetyczna Polski do 20240 r., str. 64). Ponadto w przedmiotowym dokumencie
    stwierdzono, że „Ze względu na atuty charakterystyki pracy tej technologii, wdrożenie
    morskiej energetyki wiatrowej określono projektem strategicznym PEP2040”.

    Inwestycja będąca przedmiotem wniosku wpisuje się zatem w strategię wyznaczającą
    kierunki rozwoju sektora energetycznego w Polsce. Na etapie operacyjnym MFW będzie
    bowiem zapewniać do 390 MW mocy, gwarantując tym samym stałe dostawy energii
    elektrycznej produkowanej z odnawialnych źródeł energii, przy jednoczesnym
    ograniczeniu wpływu produkcji energii elektrycznej na środowisko.
    Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że pomimo stopniowego rozwoju krajowego rynku
    wytwórców energii elektrycznej za pomocą morskich farm wiatrowych (tzw. rynku
    offshore), zapotrzebowanie na tego rodzaju inwestycje pozostaje na wysokim poziomie, w
    tym z perspektywy Państwa Polskiego. O powyższym fakcie świadczą m.in. pojawiające się
    w przestrzeni publicznej poglądy o konieczności uznania morskich farm wiatrowych za
    infrastrukturę krytyczną, jak również dalsze działania podmiotów posiadających inicjatywę
    ustawodawczą mające na celu zwiększenie inwestycji w ten segment rynku
    energetycznego.
    Do działań takich należy m.in. zaliczyć opublikowany w dniu 7 lutego 2025 r., w ramach
    Rządowego Centrum Legislacji, projekt ustawy o zmianie ustawy o promowaniu
    wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych oraz niektórych innych
    ustaw (nr UD162). Zgodnie z uzasadnieniem do przedmiotowego projektu obecne
    regulacje nie zapewniają wystarczająco skutecznego rozwoju morskiej energetyki
    wiatrowej w Polsce. Zmiana ta powinna zatem przynieść m.in. warunki do przyspieszenia
    realizacji i poprawy warunków inwestycyjnych dla projektów morskich farm wiatrowych.
    Spółka stoi na stanowisku, że powyższe w sposób jednoznaczny potwierdza, że w ogólnym
    interesie Państwa Polskiego nadal pozostaje realizacja tego rodzaju inwestycji oraz
    zwiększenie udziału segmentu offshore w rynku krajowym.
    W ocenie Wnioskodawcy, Inwestycja niewątpliwie spełnia zatem kryterium ogólnego
    interesu publicznego. W tym zakresie budowa oraz eksploatacja MFW o mocy do 390MW,
    podłączonej do krajowej sieci energetycznej, z pewnością przyniesie korzyści całemu
    społeczeństwu. Zwiększenie na krajowym rynku podaży energii elektrycznej z źródła
    uznanego przez właściwe organy państwowe za pożądane z uwagi na jego cechy przyczyni
    się bowiem do korzystnych zmian cenowych tego krytycznego zasobu, przy jednoczesnej
    realizacji celów Państwa Polskiego w zakresie emisyjności całego sektora oraz
    bezpieczeństwa energetycznego.
    Tym samym, Inwestycja realizowana przez Spółę (budowa morskiej farmy wiatrowej wraz
    z infrastrukturą towarzyszącą), która będzie wykorzystywana do produkcji energii
    elektrycznej z wykorzystaniem energii wiatru spełnia przesłanki uznania jej za projekt
    będący w ogólnym interesie publicznym.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że przedstawione przez niego stanowisko znajduje również
    uzasadnienia w świetle interpretacji indywidualnych wydanych przez tut. Organ, w tym m.
    in.:
        w interpretacji indywidualnej z dnia 7 listopada 2024 r., znak: 0114-KDIP2-
        2.4010.498.2024.1.SP, potwierdzono stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym
        inwestycja polegająca na budowie morskiej farmy wiatrowej stanowi
        długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art.
        15c ust. 10 Ustawy CIT, a zatem wnioskodawca ma prawo nie uwzględniać kosztów
        finansowania dłużnego, poniesionych na wybudowanie morskiej farmy wiatrowej
        wraz z towarzyszącą infrastrukturą oraz finansowanie działalności operacyjnej
        związanej z jej eksploatacją i utrzymaniem, przy wyliczaniu limitu kosztów
        finansowania dłużnego,

        w interpretacji indywidualnej z dnia 26 września 2024 r., znak: 0114-KDIP2-
        2.4010.477.2024.1.ASK, potwierdzono stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym
        jest on uprawniony do nieuwzględniania kosztów finansowania dłużnego
        wynikających z kredytów, pożyczek i innych źródeł finansowania wykorzystywanych
        do sfinansowania inwestycji oraz działalności operacyjnej związanej z eksploatacją i
        utrzymaniem morskiej farmy wiatrowej, bowiem realizacja inwestycji, opisanej w
        stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowi długoterminowy projekt z zakresu
        infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, wobec spełnienia wszystkich przesłanek
    ustawowych wynikających z art. 15 ust. 8 i 10 Ustawy CIT, opisaną w stanie faktycznym /
    zdarzeniu przyszłym Inwestycję, polegającą na wybudowaniu MFW wraz z towarzyszącą
    infrastrukturą, należy uznać za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury
    publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 Ustawy CIT. W związku z tym na podstawie
    art. 15 ust. 8 Ustawy CIT przy wyliczaniu limitu kosztów finansowania dłużnego
    podlegających ograniczeniom wynikającym z art. 15c ust. 1 Ustawy CIT, Wnioskodawca ma
    prawo nie uwzględniać poniesionych i ponoszonych w przyszłości przez Spółkę kosztów
    finansowania dłużnego w związku z uzyskanym i przyszłym finansowanie (m.in. w ramach
    pożyczek wewnątrzgrupowych, Finansowania Projektowego, Finansowania Pomostowego)
    na wybudowanie morskiej farmy wiatrowej wraz z towarzyszącą infrastrukturą oraz
    finansowanie działalności operacyjnej związanej z jej eksploatacją i utrzymaniem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.