Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.614.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-14
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu wypłaty odszkodowania.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
odszkodowania
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – na wezwanie – pismem z 1 sierpnia 2025 r. (data
    wpływu 4 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia 26 kwietnia 2025 r. Sąd Apelacyjny (...) oddalił Państwa apelację w postępowaniu
    sądowym o zadośćuczynienie, odszkodowanie i rentę wyrównawczą za wypadek przy
    pracy.
    W wyniku oddalenia apelacji uprawomocnił się wyrok Sądu Okręgowego ... (...) zasądzający
    od Państwa na rzecz byłej pracownicy:
      1. zadośćuczynienie w kwocie 35.000 zł,
      2. rentę wyrównawczą w łącznej kwocie 33.108,22 zł za okres od marca 2019 r. do maja
        2025 r.,
      3. rentę wyrównawczą płatną na bieżąco w kwocie 419 zł miesięcznie począwszy od 1
        lutego 2024 r. płatną do 10-go każdego miesiąca,
      4. odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty zadośćuczynienia oraz renty
        wyrównawczej w łącznej kwocie 27.056,75 zł,
      5. koszty procesu w tym koszty zastępstwa procesowego.
    Podstawę roszczenia stanowił art. 444 K.c. w związku z art. 445 K.c.
    Odsetki ustawowe za opóźnienie zostały obliczone w okresie od 2019 r. do 2025 r. za
    poszczególne miesiące zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Pracownica w chwili wypłaty świadczeń mieszkała i mieszka nadal w Polsce.
    Sąd zasądził zadośćuczynienie, rentę wyrównawczą, odsetki ustawowe, koszty procesu.
    Natomiast roszczenie o odszkodowanie umorzył ustalając jedynie odpowiedzialność
    pracodawcy za szkody mogące powstać w przyszłości. W sentencji wyroku nie ma mocy o
    art. 444 K.c. w związku z art. 445 K.c. (w sentencjach nie umieszcza się podstawy prawnej),
    natomiast w uzasadnieniu wyroku powyższa podstawa jest już wymieniona.
    Świadczenia nie były wypłacane w ramach ubezpieczeń majątkowych lub osobowych.
    Zadośćuczynienie i renta wyrównawcza zostały przyznane za doznaną krzywdę związaną z
    wypadkiem przy pracy, kosztami leczenia i rehabilitacji. Renta wyrównawcza została
    zasądzona z powodu uszkodzenia stawu krzyżowo – lędźwiowego pracownicy a
    uszkodzenie wyeliminowało ją z rynku pracy.
    Rentę wyrównawczą Sąd zasądził w związku z częściową niezdolnością do pracy
    pracownicy a także brakiem rokowań na poprawę stanu zdrowia. Stąd w dalszej kolejności
    Sąd zasądził odpowiedzialność pracodawcy za szkody mogące powstać w przyszłości.
    Pracownica ma 15%-wy długotrwały uszczerbek na zdrowiu.

## Pytanie

Czy odsetki ustawowe za opóźnienie od zadośćuczynienia na podstawie art. 445 K.c.
    odszkodowania na podstawie art. 444 K.c. i renty wyrównawczej na podstawie art. 444 K.c.
    liczone od daty wskazane w wyroku Sądu Okręgowego do dnia zapłaty powinny być
    zaliczone do dochodu osoby na rzecz której je zasądzono opodatkowanego jako
    pracownika, od którego pobierana jest zaliczka na podatek dochodowy od osób
    fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art.
    21 zwalnia z poboru podatku w ściśle określonych przypadkach:
    W świetle art. 21 ust. 1 zwalnia się z podatku:
    pkt 3b)
    inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody
    sądowej w wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem
    odszkodowań i zadośćuczynień:
    a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą
    b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
        wyrządzono.
    pkt 3c)
    odszkodowania w postaci renty przyznanej na podstawie przepisów prawa cywilnego w
    razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, otrzymane przez
    poszkodowanego, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej
    albo którego potrzeby zwiększyły się lub widoki powodzenia na przyszłość zmniejszyły,
    oraz odszkodowania w postaci renty przyznane na podstawie przepisów prawa
    cywilnego w razie spowodowania śmierci poszkodowanego, otrzymane przez osoby
    uprawnione, o których mowa w art. 446 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 i 1237), a także miesięczne świadczenia na
                                      3zapewnienie środków utrzymania, o których mowa w art. 753 § 1 ustawy z dnia 17
    listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 i 1841);
    pkt 95b)
    odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym wolnych od podatku dochodowego lub od których na
    podstawie przepisów Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku;
    Wolne od podatku dochodowego są odszkodowania w postaci renty przyznawane na
    podstawie przepisów Kodeksu cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia,
    otrzymane przez poszkodowanego, który utracił choćby częściowo zdolność do pracy
    zarobkowej.
    Tym samym, uznać należy, że zasądzona wyrokiem sądu kwota odszkodowania,
    zadośćuczynienia oraz renty na skutek wypadku przy pracy spełnia warunki art. 21 ust. 1
    pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zatem zasądzone wyrokiem sądu odszkodowania, zadośćuczynienia i renty
    korzystają ze zwolnień z opodatkowania, to wypłacone na tej samej podstawie prawnej
    odsetki od tych świadczeń również powinny korzystać ze zwolnienia podatkowego na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b cyt. ustawy.
    Dodatkowo należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie wypowiedział się NSA w wyroku
    z 1 stycznia 2021 r. sygn. II FSK 2860/20, który stwierdził, że sytuacja podatników, którzy
    otrzymali odszkodowania po 31 grudnia 2020 r. jest jasna. Zasądzone na ich rzecz odsetki
    od niewypłaconej w terminie należności głównej co do zasady nie podlegają
    opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Natomiast stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy, zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in.
    wymienia się inne źródła (pkt 9).
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Należy podkreślić, że użyte w konstrukcji art. 20 ust. 1 ww. ustawy sformułowanie „w
    szczególności” świadczy o przykładowym katalogu przychodów z innych źródeł. Oznacza
    to, że przychodami z innych źródeł są także inne przychody, niewymienione wprost w tym
    przepisie. Tym samym uznaje się, że katalog ten nie jest katalogiem zamkniętym. O
    przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Natomiast na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych,
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Przepis ten stanowi, że:
      § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel
      może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i
      chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik
      odpowiedzialności nie ponosi.
      § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki
      ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej
      Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy
      wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać
      odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
    Jednakże nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże takie zwolnienie przysługuje tylko
    wówczas, gdy przepis ww. ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa
    warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W analizowanej sprawie należy zatem ustalić, czy wypłacone byłej pracownicy
    zadośćuczynienie i renty wyrównawcze, od których zasądzono ustawowe odsetki za
    opóźnienie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Ze stanu faktycznego i jego uzupełnienia wynika, że na podstawie wyroku Sądu zostali
    Państwo zobligowani do wypłaty na rzecz byłej pracownicy zadośćuczynienia, renty
    wyrównawczej płatnej jednorazowo, renty wyrównawczej płatnej miesięcznie, odsetek
    ustawowych za opóźnienie w wypłacie zadośćuczynienia oraz renty wyrównawczej, a także
    koszty procesu w tym koszty zastępstwa procesowego. W chwili wypłaty świadczeń była
    pracownica miała i ma miejsce zamieszkania w Polsce. Świadczenia zostały zasądzone na
    rzecz byłej pracownicy na podstawie art. 444 K.c. w związku z art. 445 K.c.
    Zadośćuczynienie i renta wyrównawcza zostały przyznane za doznaną krzywdę związaną z
    wypadkiem przy pracy, kosztami leczenia i rehabilitacji. Renta wyrównawcza została
    zasądzona z powodu uszkodzenia stawu krzyżowo – lędźwiowego pracownicy a
    uszkodzenie wyeliminowało ją z rynku pracy. Rentę wyrównawczą Sąd zasądził w związku
    z częściową niezdolnością do pracy pracownicy a także brakiem rokowań na poprawę
    stanu zdrowia. Stąd w dalszej kolejności Sąd zasądził odpowiedzialność pracodawcy za
    szkody mogące powstać w przyszłości. Pracownica ma 15%-wy długotrwały uszczerbek na
    zdrowiu.
    Jak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na
      podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej
      ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:

      a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
      b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
        wyrządzono.
    Aby wypłacona kwota korzystała ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu, muszą zostać
    spełnione łącznie następujące warunki:
      1) wypłacona kwota musi być odszkodowaniem lub zadośćuczynieniem,
      2) podstawą jej przyznania musi być wyrok lub ugoda sądowa,
      3) nie może dotyczyć działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika ani
        korzyści, które mógłby uzyskać, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Odszkodowanie (sposób naprawienia szkody) zgodnie z ustawą Kodeks cywilny reguluje
    art. 363 § 1 ww. ustawy:
      Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź
      przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy
      pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo
      gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty,
      roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie zdefiniował
    pojęcia zadośćuczynienia, tym niemniej rozumienie tego pojęcia nie może odbiegać od
    jego znaczenia przyjętego w systemie prawa cywilnego. W świetle uregulowań Kodeksu
    cywilnego zadośćuczynienie to forma rekompensaty pieniężnej z tytułu szkody
    niemajątkowej w związku z doznaną krzywdą.
    W świetle natomiast art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odszkodowania w postaci renty przyznane na
      podstawie przepisów prawa cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania
      rozstroju zdrowia, otrzymane przez poszkodowanego, który utracił całkowicie lub
      częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo którego potrzeby zwiększyły się lub
      widoki powodzenia na przyszłość zmniejszyły, oraz odszkodowania w postaci renty
      przyznane na podstawie przepisów prawa cywilnego w razie spowodowania śmierci
      poszkodowanego, otrzymane przez osoby uprawnione, o których mowa w art. 446 §
      2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 i
      1237), a także miesięczne świadczenia na zapewnienie środków utrzymania, o
      których mowa w art. 7533 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks
      postępowania cywilnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 1568 i 1841).
    Stosownie do art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego:
      § 1. W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody
      obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego
      zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na
      koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na
      koszty przygotowania do innego zawodu.
    Podstawę prawną do dochodzenia renty wyrównawczej stanowi przepis art. 444 § 2
    Kodeksu cywilnego, z którego wynika, że:
      Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej
      albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na
      przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej
      renty.
    Artykuł 444 § 3 Kodeksu stanowi, że:

      Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu
      może być przyznana renta tymczasowa.
    W myśl art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać
      poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za
      doznaną krzywdę.
    W analizowanej sprawie niewątpliwie wystąpił element szkody, zaś przedmiotowe
    zadośćuczynienie oraz renty wyrównawcze zostały byłej pracownicy zasądzone na
    podstawie wyroku sądu. Świadczenia zostały przyznane za doznaną krzywdę związaną z
    wypadkiem przy pracy, kosztami leczenia i rehabilitacji. Renta wyrównawcza została
    zasądzona z powodu uszkodzenia stawu krzyżowo – lędźwiowego pracownicy a
    uszkodzenie wyeliminowało ją z rynku pracy. Rentę wyrównawczą Sąd zasądził w związku
    z częściową niezdolnością do pracy pracownicy a także brakiem rokowań na poprawę
    stanu zdrowia. Stąd Sąd zasądził odpowiedzialność pracodawcy za szkody mogące
    powstać w przyszłości.
    W związku z powyższym, zasądzone na rzecz byłej pracownicy odszkodowanie i
    zadośćuczynienie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast zasądzone renty
    wyrównawcze korzystają ze zwolnienia uregulowanego w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 3c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zasądzone wyrokiem sądu odszkodowanie, zadośćuczynienie oraz renty
    wyrównawcze korzystają ze zwolnienia z opodatkowania, odpowiednio na podstawie art.
    21 ust. 1 pkt 3b bądź art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, to wypłacone na podstawie wyroku odsetki za opóźnienie w spełnieniu tych
    świadczeń podlegają w całości zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    95b tej ustawy.
    W konsekwencji, nie są Państwo zobowiązani do sporządzenia informacji o wysokości
    przychodów, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych z tytułu zasądzonych odsetek ustawowych.
    We własnym stanowisku wskazaliście Państwo, że zadośćuczynienie, odszkodowanie i
    renty korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Z czym nie sposób się zgodzić. Jednakże z uwagi na fakt,
    że Państwa zapytanie dotyczy obowiązków podatkowych z tytułu zasądzonych odsetek
    ustawowych od ww. świadczeń to Państwa stanowisko w zakresie tych odsetek uznano za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego (zdarzenia
        przyszłego) i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.