Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1779/11/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-19
Teza: Odliczenie podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: odliczenia; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2011r. (data wpływu 30 sierpnia 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 listopada 2011r. (data wpływu 5 grudnia 2011r.) oraz pismem z dnia 15 grudnia 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 listopada 2011r. (data wpływu 5 grudnia 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 17 listopada 2011r. znak: IBPP1/443-1372/11/MS oraz pismem z dnia 15 grudnia 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, C. powstał w wyniku komercjalizacji jednostki badawczo-rozwojowej pod nazwą: C. „C." z siedzibą w K., co nastąpiło zgodnie z aktem komercjalizacji dnia 28 lutego 2008r. Do tego momentu Wnioskodawca posiadał status jednostki badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy z dnia 25 lipca 1985r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (tj. Dz. U. z 2008r. Nr 159 poz. 993 z późn. zm.). Wnioskodawca znajduje się w zatwierdzonym przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 15 grudnia 2010r. wykazie jednostek, jako jednostka naukowa kategorii 4. Ustawa z dnia 30 kwietnia 2010r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2010r. Nr 96 poz. 615 z późn. zm.) definiuje jako jednostki naukowe – jednostki organizacyjne, posiadające osobowość prawną i siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzące w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe (art. 2 pkt 9 lit. f. ww. ustawy).

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy, zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego są m. in.:

*   badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych (PKD 72.19.Z),
*   pozostałe formy edukacji szkolnej, gdzie indziej nie sklasyfikowane (PKD 85.59.B). PKD podano zgodnie z treścią rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2007r. Polska Klasyfikacja Działalności (Dz. U. z 2007r. Nr 251 poz. 1885). Wnioskodawca (czynny podatnik VAT) zawarł z Polską Agencją Przedsiębiorczości w dniu 29 kwietnia 2011r. umowę nr UDA-POKL.02.01.01-00-B57/10 o dofinansowanie projektu: Szkolenia techniczne dla pracownic i pracowników branży c. w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Kapitał Ludzki.

We wniosku o dofinansowanie projektu Wnioskodawca (zgodnie z treścią którego została zawarta umowa i jest realizowany projekt) wskazał, że:

1.  istnieje zdiagnozowana duża potrzeba szkolenia wśród przedsiębiorstw działających w branży chłodnictwa lub posiadanych pracowników wykonujących obsługę tego typu urządzeń, wynikająca bezpośrednio z uregulowań prawnych Unii Europejskiej (WE) w zakresie wymagań dla pracowników i przedsiębiorstw zajmujących się: instalacją, konserwacją, kontrolą i serwisem urządzeń chłodniczych, urządzeń zawierających rozpuszczalniki na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych, substancji kontrolowanych oraz systemów klimatyzacyjnych w pojazdach silnikowych; uregulowania prawne nakładają na przedsiębiorstwa zatrudnianie personelu posiadającego odpowiednie kwalifikacje do obsługi urządzeń chłodniczych potwierdzone zaświadczeniami i certyfikatami do wykonywania określonych czynności w zakresie opisanym powyżej;
2.  w ramach projektu zostaną przeprowadzone szkolenia w zakresie:
    *   techniki chłodniczej, potwierdzone certyfikatami kompetencji B,
    *   F-gazów urządzenia stacjonarne, potwierdzone zaświadczeniami o uczestnictwie i zdanym egzaminie,
    *   obsługi systemów klimatyzacyjnych w pojazdach silnikowych, potwierdzone zaświadczeniami,
    *   obsługi agregatów wody lodowej, potwierdzone zaświadczeniami,
    *   postępowania z substancjami kontrolowanymi w urządzeniach i instalacjach chłodniczych, potwierdzone świadectwami kwalifikacji.
3.  beneficjentami pomocy będzie 300 mikro, małych i średnich przedsiębiorstw z całej Polski działających w branży szeroko pojętego chłodnictwa, które: :
    *   produkują lub instalują urządzenia chłodnicze, klimatyzacyjne, agregaty i pompy ciepła,
    *   dokonują konserwacji, serwisu i kontroli ww. urządzeń,
    *   dokonują odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła;
4.  w szkoleniach będą mogli wziąć udział przedsiębiorcy i pracownice/y delegowane/i przez pracodawców posiadających siedzibę na terenie Polski, legitymujący się wykształceniem co najmniej zasadniczym zawodowym, za wyjątkiem szkoleń o których mowa w pkt 2 lit. d), gdzie szkolący muszą spełnić następujące warunki: :
    *   średnie wykształcenie ogólne lub techniczne i udokumentowane co najmniej 3-letnie doświadczenie zawodowe w zakresie obsługi, konserwacji, montażu i napraw instalacji ziębniczych i klimatyzacyjnych, lub
    *   wykształcenie techniczne na poziomie zasadniczej szkoły zawodowej i udokumentowane co najmniej 6-letnie doświadczenie zawodowe oraz ukończone szkolenie w zakresie obsługi, konserwacji, montażu i napraw instalacji ziębniczych i klimatyzacyjnych;
5.  łączne koszty wynoszą: koszty bezpośrednie – 1.655.977 zł, koszty pośrednie – 50.509 zł, cross – financing w kosztach ogółem – 105.904 zł, przychód projektu – 0 zł, wkład własny prywatny (wnoszony przez przedsiębiorstwa biorące udział w szkoleniach) – 237.341,18zł;
6.  posiada profesjonalne laboratorium urządzeń chłodniczych, jednak z uwagi na zakres projektu (zajęcia praktyczne prowadzone równocześnie w kilku grupach) oraz z uwagi na wymagania określone przepisami wspólnotowymi w zakresie minimalnych wymagań dotyczących warunków przeprowadzania szkoleń konieczne jest doposażenie laboratorium (cross-financing); wydatki te są bezpośrednio związane z planowanymi szkoleniami, a ich poniesienie umożliwi realizację projektu;
7.  jako cross-financing wykazane zostały zakupy: refraktometru cyfrowego do pomiaru stężenia domieszek oleju (2.562 zł), refraktometru analogowego do pomiaru stężenia domieszek oleju (976 zł), 2 dozowników oleju (3.904 zł), wagi elektrycznej (3.660 zł), laptopa (4.490 zł), oprogramowania – aplikacja biurowa wraz z arkuszem kalkulacyjnym (1.000 zł), oprogramowania do obsługi czujników (6.100 zł), akumulatorowej roztłaczaki do rur miedzianych (2.318 zł), analizatora gazów (7.320 zł), ultradźwiękowego wykrywacza nieszczelności (5.490 zł), generatora dźwięków do ultradźwiękowego wykrywacza nieszczelności (2.440 zł), kompaktowego zestawu do elektronicznego wykrywania nieszczelności (1.830 zł), zbiornika ciekłego czynnika (732 zł), wyciągarki do kielichów (5.490 zł), ośmiu giętarek do rur o różnych średnicach (6.832 zł), urządzenia do ozonowania (4.270 zł), zestawu do spawania rurek aluminiowych – automat spawalniczy (5.490 zł), kompletnego klimatyzatora samochodowego na CO2 (12.200 zł), agregatu wody lodowej z osprzętem (13.000 zł), termometru elektronicznego z zestawem czujników (2.800 zł), agregatu wody lodowej z opcją free cooling (13.000 zł). Składniki majątkowe zakupione w ramach cross-financingu są wykorzystywane obecnie wyłącznie dla celu realizacji ww. projektu. Zgodnie z zasadami projektu, cross-financing może dotyczyć wyłącznie takich kategorii wydatków, których poniesienie wynika z potrzeby jego realizacji.
8.  jako koszty bezpośrednie wykazane zostały wydatki na: wynagrodzenia (umowa o pracę) pracowników obsługujących projekt, bilety PKP, opłaty bankowe, audyt zewnętrzny, ulotki, ogłoszenia, materiały szkoleniowe, wynagrodzenia wykładowców i trenerów, wynagrodzenia egzaminatorów, wyżywienie osób prowadzących szkolenie, wyżywienie i zakwaterowanie uczestników, materiały techniczne na egzamin, druk certyfikatów i zaświadczeń dla uczestników, transport sprzętu na szkolenia poza C., wynajem Sali szkoleniowej na szkolenia poza C., koszt wydania świadectw kwalifikacji przez A.;
9.  Ustalono współczynnik kosztów bezpośrednich projektu do kosztów działalności Wnioskodawcy, wynoszący 20 %. Na bazie tego współczynnika określono i wykazano jako koszty pośrednie wydatki na: zarząd, obsługę księgową, materiały biurowe, usługi pocztowe, telefoniczne, usługi kserograficzne, opłaty administracyjne, koszty ubezpieczeń majątkowych, amortyzację środków trwałych, ochronę, sprzątanie.

Jak stanowi ww. umowa projekt ma być zrealizowany w okresie od dnia 28 lutego 2011r. do dnia 27 lutego 2013r.

Zgodnie z zawartą umową przez Beneficjenta pomocy, należy rozumieć, przedsiębiorcę, który otrzymał pomoc publiczną (§ 1 pkt 1 lit. a ww. umowy). W preambule umowy Wnioskodawca określony jest jako Beneficjent pomocy.

Powołana umowa w § 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 stanowi, że Polska Agencja Przedsiębiorczości (Instytucja Wdrażająca) przyznaje Beneficjentowi wsparcie na realizacje ww. projektu w łącznej kwocie nie przekraczającej 1.469.144,82 zł, przy czym nie więcej niż 85 % kwoty wsparcia w formie płatności ze środków europejskich (1.248.773,09 zł) i nie mniej niż 15 % wsparcia w formie dotacji celowej z budżetu krajowego (220.371,73 zł). Beneficjent zobowiązuje się do wniesienia wkładu własnego w kwocie 237.341,18 zł. Środki z WE są przekazywane zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2009r. w sprawie płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich \`(...)\` (Dz. U. z 2009r. Nr 220 poz. 1726). W zakresie wkładu własnego prywatnego beneficjent wykazuje środki pieniężne, które znajdują się na wyodrębnionym rachunku bankowym, pochodzące od przedsiębiorców na rzecz których szkolenia są wykonywane. Wnioskodawca wystawia z tego tytułu na rzecz uczestników szkoleń faktury VAT. Podkreślić należy, że wkład prywatny dotyczy podmiotów, które są jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Zgodnie z zasadami realizacji projektu Beneficjent może wykazać jako swój wkład środki otrzymane za udział w szkoleniach od uczestników.

Beneficjent zobowiązuje się do realizacji projektu na podstawie wniosku o dofinansowanie.

Koszty pośrednie projektu rozliczane ryczałtem zdefiniowane w Wytycznych w zakresie wydatków kwalifikowanych stanowią nie więcej niż 3,26 % poniesionych, udokumentowanych i zatwierdzonych w ramach Projektu bezpośrednich wydatków pomniejszonych o kwotę wydatków sfinansowanych w ramach cross-financing.

Wnioskodawca ma obowiązek ujawniania wszelkich przychodów, które powstają w związku z realizacją Projektu, a jeśli Projekt generuje na etapie realizacji przychody, Beneficjent wykazuje we wnioskach o płatność wartość uzyskanego przychodu i dokonuje jego zwrotu (§ 11 ust. 1 i 2 umowy).

Zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. 2009r. Nr 84 poz. 712 z późn. zm.). Beneficjent udziela pomocy publicznej w ramach projektu i wykonuje obowiązki wynikające z udzielania pomocy publicznej, wynikające z ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tj. 2007r. Nr 59 poz. 404 z późn. zm.), vide: § 16 umowy.

W ramach umowy Wnioskodawca zobowiązuje się do zarejestrowania instytucji szkoleniowej w internetowej bazie ofert szkoleniowych dostępnej na stronie internetowej: www…..pl (§ 17 pkt 3 umowy).

Załącznikiem nr 9 do ww. umowy jest wzór oświadczenia o kwalifikowalności podatku od towarów i usług. Beneficjent przed 1 kwietnia br. złożył Instytucji Wdrażającej oświadczenia o kwalifikowalności podatku od towarów i usług, a w czerwcu br. (po wejściu w życie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług) oświadczenie o braku kwalifikowalności podatku VAT.

W umowie szkoleniowej, którą Beneficjent zawiera z przedsiębiorcą znajdują się zapisy, wskazujące, że:

1.  całkowite koszty udziału w Projekcie każdego jednego pracownika Przedsiębiorcy wynoszą ……….zł brutto (słownie:………) (vide: § 3 ust. l umowy);
2.  pomoc publiczna udzielona Przedsiębiorcy z tytułu zawarcia Umowy wynosi ……..zł brutto (słownie:………) na jednego uczestnika szkolenia (vide: § 3 ust. 2 umowy);
3.  wkład Prywatny Przedsiębiorcy, za uczestnictwo pracownika Przedsiębiorcy w szkoleniu w ramach Projektu na podstawie Umowy wynosi………. zł netto (słownie:………) na jednego uczestnika szkolenia (vide: § 3 ust. 2 umowy);
4.  opłata za uczestnictwo w szkoleniu (\`(...)\`.) zostanie wniesiona przez Przedsiębiorcę na wyodrębniony rachunek bankowy Wnioskodawcy (\`(...)\`) w terminie najpóźniej 3 dni przed rozpoczęciem szkolenia (vide: § 3 ust. 4 umowy),
5.  W przypadku nieobecności na szkoleniu, bez wcześniejszego poinformowania Wnioskodawcy Przedsiębiorca pokrywa pełny koszt szkolenia (vide: § 3 ust. 8 umowy).

W związku z wymogami określonymi przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 16 sierpnia 2004r. w sprawie programów kursów, przeprowadzania egzaminów oraz wzoru świadectwa kwalifikacji w zakresie substancji kontrolowanych (Dz. U. z 2004r. Nr 195 poz. 2009). Beneficjent zawarł z M. w K. umowę o współpracy na przeprowadzanie przez A. egzaminów i wydawanie kwalifikacji dla osób prowadzących działalność w zakresie postępowania z substancjami kontrolowanymi.

Wnioskodawca nie jest jednostką wchodzącą w skład systemu oświaty (nie prowadzi kształcenia ustawicznego w formie pozaszkolnej) w rozumieniu ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. 2004r. Nr 256 poz. 2572 z późn. zm.).

Wnioskodawca nie jest jednostką posiadającą akredytację, o której mowa w art. 68b ustawy o systemie oświaty.

Wnioskodawca nie jest placówką kształcenia praktycznego ani ośrodkiem dokształcania i doskonalenia zawodowego w rozumieniu ustawy o systemie oświaty oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 czerwca 2009r. w sprawie publicznych placówek kształcenia ustawicznego, publicznych placówek kształcenia praktycznego oraz publicznych ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego.

Wnioskodawca nie jest wpisany do rejestru instytucji szkoleniowych, o których mowa w art. 20 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocjach instytucji zatrudniania i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008r. Nr 69 poz. 415).

Odnosząc się do pozostałych wniosków zawartych w piśmie Organu z dnia 17 listopada 2011r. Wnioskodawca wyjaśnia co następuje. Zawarty w poz. 68 ww. wniosku opis, stanowi opis do każdego ze stanów faktycznych – pytań: numer 1), 2) i 3) znajdujących się w poz. 69 wniosku. Został on sformułowany jeden raz, pomimo tego, że poz. 68 zawierać może opisy stanów faktycznych (jak wprost jest to zawarte w formularzu ORD-IN) z uwagi na fakt, że stan faktyczny w zakresie wszystkich trzech pytań jest jednorodny i taki sam, Wnioskodawca nie widział konieczności przytaczania go trzy razy, dla każdego z pytań z osobna.

W zakresie wyczerpującego przedstawienia opisu stanu faktycznego odnośnie pytania: czy z tytułu dokonanych przez Wnioskodawcę w ramach cross-financing zakupów środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu, Wnioskodawcy nie przysługuje w całości prawo odliczenia podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.)? Wnioskodawca wyjaśnia, że:

1.  Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego chodzi o podatek naliczony związany z nabyciem w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia oraz podatek naliczony związany ze wszystkimi wskazanymi we wniosku kosztami poniesionymi w związku z realizacją projektu.
2.  na dzień składania wniosku wszystkie wydatki wskazane we wniosku (środki trwałe i wyposażenie nabyte w ramach cross-financingu, jak również wydatki związane z poniesionymi pozostałymi kosztami) służą Wnioskodawcy tylko i wyłącznie do świadczenia opisanych we wniosku usług szkoleniowych. W przyszłości środki trwałe i wyposażenie mogą służyć nadal usługom szkoleniowym, realizowanym już nie w ramach projektu Szkolenia techniczne dla pracownic i pracowników branży chłodnictwa w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca tego jednak nie wie. Sytuacja taka może wystąpić w przyszłości, ale niekoniecznie musi.
3.  Wnioskodawca jest podatkiem VAT czynnym, od 27 maja 1993r., a od 24 maja 2004r. jest również czynnym podatnikiem VAT UE.
4.  Wnioskodawca nie wystawia na rzecz Zlecającego realizację projektu – Polskiej Agencji Przedsiębiorczości żadnej faktury VAT. Polska Agencja Przedsiębiorczości kontroluje prawidłowość realizacji projektu w oparciu o dokumenty księgowe – dowody dokumentujące poniesione wydatki, zaś płatność środków otrzymanych przez Wnioskodawcę na realizację projektu następuje w oparciu o harmonogram płatności. Wnioskodawca dla celu rozliczenia projektu zobowiązany jest prowadzić wyodrębnioną rachunkowo ewidencję wydatków. Wnioskodawca domniemuje, że taki jest w istocie sens pytania do niego skierowanego. Organ posługuje się bowiem w jednym zdaniu dwoma pojęciami (zlecający i zleceniodawca) bez wskazania, kogo pod tymi pojęciami należy rozumieć. Tym niemniej Wnioskodawca wyjaśnia, że PARP sprawdza wkład własny Wnioskodawcy poprzez sprawdzanie stanu rachunku bankowego na który wpływają środki wyłącznie od podmiotów biorących udział w szkoleniu jak również może weryfikować wystawione przez Wnioskodawcę na ich rzecz faktury VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu dokonanych przez Wnioskodawcę w ramach cross-flnancing zakupów środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu, Wnioskodawcy nie przysługuje w całości prawo odliczenia podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.)? Czy Wnioskodawca powinien dokonać rozliczenia ich nabycia, zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w piśmie z dnia 15 grudnia 2011r.):

*   w związku z zakupem przez Wnioskodawcę w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia dla celów realizacji projektu: Szkolenia techniczne dla pracownic i pracowników branży chłodnictwa w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Kapitał Ludzki, Wnioskodawcy nie przysługuje w całości prawo odliczenia podatku naliczonego VAT z tytułu ich zakupu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług,
*   w związku z tezą zawartą w pkt a) Wnioskodawca powinien dokonać rozliczenia nabycia w podatku VAT w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, zgodnie z zasadami o których mowa w art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z podstawową zasadą obowiązującą w podatku od towarów i usług wynikającą z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., a od dnia 26 sierpnia 2011r. t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy o VAT).

Jak stanowi natomiast art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z powyższych regulacji wynika, iż podstawową zasadą dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek tego podatku z wykonywaniem czynności opodatkowanych przez podatnika tego podatku. Aby zatem podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane (w sposób bezpośredni i bezsporny) z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czynności zwolnione od podatku VAT, czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT). Ustawodawca dopuszcza zatem możliwość obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi czyli takimi, w wyniku których następuje określenie podatku należnego.

A zatem odliczenie podatku naliczonego to przysługujące, zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług, całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Analizując powyższe należy stwierdzić, iż podatnik w momencie nabycia towarów oraz usług określa, czy nabywane przez niego towary i usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji należy stwierdzić, iż podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi.

Z powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że ustawodawca wyłączył z prawa do odliczenia podatku naliczonego te zakupy towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku, bądź niepodlegających opodatkowaniu.

W interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2011r. nr IBPP1/443-1780/11/MS stwierdzono, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe w przypadku braku spełnienia wymogów dotyczących finansowania ze środków publicznych nie mogą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w ww. przepisach. Zastosowanie znajdzie zatem – w odniesieniu do wpłat gotówkowych beneficjentów ostatecznych szkolenia – podstawowa stawka podatku VAT tj. 23%. Natomiast w przypadku gdy przedmiotowe wymogi dotyczące finansowania ze środków publicznych zostaną spełnione w sprawie znajdzie zastosowanie – w odniesieniu do wpłat gotówkowych beneficjentów ostatecznych szkolenia – zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT (w sytuacji gdy szkolenia będą finansowane w całości ze środków publicznych) lub zwolnienie wynikające z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (wyłącznie w przypadku, jeżeli szkolenia te będą finansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych).

Stosownie do treści art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy o VAT).

Proporcję, o której mowa w ust. 2, na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W oparciu o art. 90 ust. 4 ustawy o VAT, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, w myśl art. 90 ust. 5 ustawy, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Na podstawie art. 90 ust. 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., nadanym ustawą z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Ponadto, w świetle art. 90 ust. 8 ustawy, podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 9 ustawy o VAT).

Jak z cytowanych wyżej przepisów wynika, Wnioskodawca jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane przez niego do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Jeżeli zatem Wnioskodawca jest w stanie wprost wydzielić te czynności, to nie musi stosować proporcji. Jeżeli jednak Wnioskodawca prowadził szkolenia, w których uczestniczyły osoby w odniesieniu do których spełnienie zostały wymogi dotyczące finansowania ze środków publicznych, dla których szkolenia te były zwolnione od podatku VAT oraz osoby z podmiotów komercyjnych dla których wymogi dotyczące finansowania ze środków publicznych nie zostały spełnione i nie jest w stanie wydzielić podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi, to jest obowiązany dokonać odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług związanych z tym szkoleniem według proporcji.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad nie jest ostateczna.

Stosownie bowiem do art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r. po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy, o czym stanowi art. 91 ust. 3 ustawy.

Zatem po zakończeniu roku podatkowego (a nie w trakcie), Wnioskodawca jest zobowiązany do wyliczenia za ten rok proporcji, w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 ustawy i odpowiedniego skorygowania kwot podatku naliczonego, o które został obniżony podatek należny, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach art. 91 ust. 1-3 ustawy.

Podkreślić należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie przewidują możliwości stosowania wskaźnika proporcji innego niż ten, który został wyliczony na podstawie roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 90 ust. 4 ustawy), bądź ustalonego z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu (art. 90 ust. 8 i ust. 9 ustawy).

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca w celu wyliczenia wskaźnika proporcji, w oparciu o który w roku 2011 będzie dokonywał obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, winien stosować zasady określone w art. 90 ust. 2-6 ustawy, zatem ustalić faktyczny udział obrotu uzyskanego w roku 2010 z tytułu czynności, w związku z którymi Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługiwało. W przypadku natomiast, jeśli Wnioskodawca uzna, że w odniesieniu do niego proporcja wstępna, obliczona w sposób wskazany powyżej, jest niereprezentatywna, ma on prawo, w oparciu o przepis art. 90 ust. 9 ustawy, przyjąć proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu. Również w sytuacji, gdy w poprzednim roku Wnioskodawca nie uzyskiwał obrotu zwolnionego od podatku VAT, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od podatku należnego przyjmuje proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z zakupem przez niego w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia dla celów realizacji projektu: Szkolenia techniczne dla pracownic i pracowników branży chłodnictwa w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Kapitał Ludzki, Wnioskodawcy nie przysługuje w całości prawo odliczenia podatku naliczonego VAT z tytułu ich zakupu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług należało uznać za prawidłowe.

Również stanowisko Wnioskodawcy, że powinien dokonać rozliczenia nabycia w podatku VAT w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, zgodnie z zasadami o których mowa w art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług należało uznać za prawidłowe.

Należy również pamiętać o zastosowaniu przepisów art. 91 ustawy o VAT w przypadku ewentualnej późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.