Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.513.2017.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-15
Teza: w zakresie uznania za koszty kwalifikowane poniesionych w roku kosztów udziału w seminariach i konferencjach naukowych, na których są omawiane, i prezentowane najnowsze osiągnięcia naukowe, w których biorą udział pracownicy działów rozwoju i konstrukcji oraz kosztów dojazdów i delegacji z nimi związanych
Słowa kluczowe: delegacja; dojazdy; koszt-koszty kwalifikowane; odliczenia; prace-prace badawczo-rozwojowe; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; ulga-ulga podatkowa; wynagrodzenia; wynagrodzenia-wynagrodzenie za pracę
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 października 2017 r. (data wpływu 3 listopada 2017 r.), uzupełnionym 15 i 20 grudnia 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie uznania za koszty kwalifikowane poniesionych w roku kosztów udziału w seminariach i konferencjach naukowych, na których są omawiane, i prezentowane najnowsze osiągnięcia naukowe, w których biorą udział pracownicy działów rozwoju i konstrukcji oraz kosztów dojazdów i delegacji z nimi związanych (pytanie oznaczone we wniosku nr 5) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie uznania za koszty kwalifikowane poniesionych w roku kosztów udziału w seminariach i konferencjach naukowych, na których są omawiane, i prezentowane najnowsze osiągnięcia naukowe, w których biorą udział pracownicy działów rozwoju i konstrukcji oraz kosztów dojazdów i delegacji z nimi związanych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 7 grudnia 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.397.2017.1.IZ wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 15 i 20 grudnia 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności Spółki z o.o. jest projektowanie, produkcja i serwis urządzeń energoelektronicznych dla taboru kolejowego, tramwajowego, trolejbusowego, autobusów elektrycznych oraz dla przemysłu. Podstawowym celem strategii firmy jest oferowanie niezawodnych, niedrogich w eksploatacji i nowoczesnych produktów dostosowanych do potrzeb klienta.

Spółka jako dostawca wyposażenia elektrycznego i energoelektronicznego dla nowoczesnych, niskopodłogowych tramwajów, autobusów elektrycznych i trolejbusów oraz urządzeń elektronicznych dla taboru kolejowego specjalizuje się w opracowywaniu, projektowaniu oraz produkcji innowacyjnych urządzeń dla klientów jak i projektowaniu, testowaniu i wdrażaniu wybranych rozwiązań w zakresie nowych lub udoskonalonych urządzeń, produktów lub systemów wewnątrz firmy.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową obejmującą badania naukowe i prace rozwojowe. W swojej strukturze organizacyjnej Spółka wyodrębnia dział konstrukcji oraz dział rozwoju, których głównym celem jest praca „twórcza”, polegająca na poszukiwaniu nowych rozwiązań, które mogłyby zostać w przyszłości wykorzystane w produkcji seryjnej.

W roku bieżącym Spółka zaprojektowała, wyprodukowała i sprzedała kilka sztuk, różnych typów prototypowych urządzeń.

Dwa komplety urządzeń energoelektronicznych dla pojazdów komunalnych z napędem elektrycznym zostały wyprodukowane w ramach jednego zamówienia - są to urządzenia jednakowe o takich samych parametrach, które będą eksploatowane przez klienta w różnych warunkach.

Wyżej wymienione urządzenia charakteryzują się wysoką innowacyjnością w zakresie wykorzystania nowoczesnej technologii tranzystorów z węglika krzemu SIC w układach pomocniczych pojazdu, w wyniku czego w torze przetwarzania energii nastąpiła redukcja strat, natomiast przetwornica ma możliwość generowania dwu napięć do zasilania kompresora oraz układu wspomagania kierownicy. Dzięki zastosowaniu tych rozwiązań udało się obniżyć masę oraz gabaryty tych układów o około 40%. Ponadto, zastosowano wspólny przekształtnik do ładowania baterii trakcyjnych i do napędu pojazdu, w wyniku czego nastąpiła redukcja kosztów oraz gabarytów całego systemu energoelektronicznego.

Kolejny prototyp - urządzenie do elektrycznego autobusu miejskiego, zostało zaprojektowane i wyprodukowane jako egzemplarz pilotażowy, poprzedzający produkcję serii takich samych urządzeń w ramach kolejnego zamówienia.

W skład urządzenia wchodzą przetwornice i ładowarki do zasilania aparatury pokładowej autobusu, sterownik napędu oraz rozdzielnia elektryczna obwodów mocy autobusu.

Podstawowe cechy innowacyjne tego typu prototypu to:

*   kompaktowa budowa - całość umieszczono w jednej skrzyni mocowanej na dachu, co upraszcza instalacje elektryczną autobusu i zmniejsza sumaryczne gabaryty,
*   zastosowanie chłodzenia cieczowego elementów półprzewodnikowych, dzięki czemu zmniejszono gabaryty i masę urządzeń oraz ograniczono znacząco hałas emitowany przez wentylatory chłodzące.

Ponadto, Spółka prowadzi dwa projekty, które są dofinansowane ze środków unijnych.

W ramach pierwszego projektu zakupiła urządzenia, środki trwałe oraz oprogramowanie, które doposażyły dział badawczy i pozwolą Spółce realizować prace badawcze nad nowymi, innowacyjnymi rozwiązaniami dla potrzeb kolei i komunikacji miejskiej.

Celem drugiego projektu było przeprowadzenie badań i opracowanie technologii wykorzystania innowacyjnych tranzystorów z węglika krzemu (SIC) w falowniku i przetwornicy tramwajowej oraz w ładowarce baterii akumulatorów autobusów elektrycznych. Następnie, wyprodukowane zostały prototypowe urządzenia, które zostały poddane dalszym badaniom, mającym na celu ocenę, czy spełniają wszystkie przewidziane przez prawo normy techniczne.

Ewidencję kosztów dotyczącą prac badawczo-rozwojowych Spółka prowadzi na wyodrębnionych kontach księgowych z podziałem na odpowiednie analityki.

Pracownicy zatrudnieni bezpośrednio w komórkach badawczo-rozwojowych, jak i pracownicy produkcyjni, prowadzą karty pracy, w których rejestrują swój czas pracy nad poszczególnymi zleceniami.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 18 grudnia 2017 r. (wpływ do Organu 20 grudnia 2017 r.), doprecyzowano opis stanu faktycznego wskazując, że wydatki poniesione na udział pracowników Działu Rozwoju i Biura Technicznego w seminariach i konferencjach oraz wydatki z tym związane, opisane w pytaniu nr 5 we wniosku, nie są zaliczane do przychodów pracowników ze stosunku pracy.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy zgodnie z art. 18d ust. 2-5 ustawy o PDOP, za koszty kwalifikowalne można uznać poniesione w roku koszty udziału w seminariach i konferencjach naukowych, na których są omawiane, i prezentowane najnowsze osiągnięcia naukowe, w których biorą udział pracownicy działów rozwoju i konstrukcji oraz koszty dojazdów i delegacji z nimi związanych (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie działania jakie ponosi Spółka w ramach prac badawczo-rozwojowych opierają się na wiedzy kluczowych pracowników komórek rozwoju i konstrukcji. Muszą oni posiadać wiedzę na temat bieżących osiągnięć w dziedzinie nauki i techniki oraz być świadomi zmian zachodzących na rynku i w branży w jakiej działa spółka. Wiedzę taką można nabyć i uzupełnić między innymi dzięki uczestniczeniu w seminariach i konferencjach poświęconych takim tematom. Uczestnictwo w takich spotkaniach jest jednym ze sposobów na zapoznanie się, zdobycie oraz przyswojenie nowej wiedzy naukowej i technicznej, którą można wykorzystywać w efekcie do projektowania i planowania produkcji.

Zdaniem Spółki, nabywanie nowej wiedzy jest podstawą szeroko rozumianych prac rozwojowych zdefiniowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, a udział w seminariach i szkoleniach jest jednym ze sposobów na poszukiwanie tej wiedzy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W świetle art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, dalej: „updop”), w brzmieniu obowiązującym do końca 2017 r., od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.

Ustawodawca w art. 18d ust. 2 ww. ustawy doprecyzował, że kosztami kwalifikowanymi są:

1.  należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej;
2.  nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;
3.  ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie wyników badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez jednostkę naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268) na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;
4.  odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4;
5.  koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione przez podatnika będącego mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, na:
    1.  przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
    2.  prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
    3.  odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
    4.  opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Stosownie do art. 18d ust. 3 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Do kosztów, o których mowa w zdaniu pierwszym, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 updop nie stosuje się.

Jednocześnie, w art. 18d ust. 4 updop, ustawodawca dokonał zastrzeżenia, że koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki. Przy czym, w art. 18d ust. 5 oraz ust. 6 updop, zawarto zastrzeżenie, że koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie, a prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

Z art. 18d ust. 7 updop wynika, że kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w przypadku gdy podatnik jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej - 50% kosztów, o których mowa w ust. 2 i 3;
2.  w przypadku pozostałych podatników:
    1.  50% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1,
    2.  30% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3.

Natomiast, w myśl art. 18d ust. 8 updop, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku, gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
2.  koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,
3.  koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 i 3 updop,
4.  ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
5.  podatnik nie prowadził w roku podatkowym działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia,
6.  w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
7.  podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
8.  kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,
9.  koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych na potrzeby tzw. „ulgi badawczo-rozwojowej” kosztów udziału w seminariach i konferencjach oraz koszty dojazdów i delegacji z nimi związanych, w których biorą udział pracownicy działów rozwoju i konstrukcji, a więc pracownicy wykonujący czynności związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej zasadnym jest ponowne przywołanie art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, zgodnie z którym kosztami kwalifikowanymi są należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „updof”), oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 12 ust. 1 updof, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Należy nadmienić, że w światle powyższego, ustawodawca, oprócz spełnienia ww. przesłanek, przewidział jeszcze jeden warunek uznania tzw. „kosztów pracowniczych” za koszty kwalifikowane na cele stosowania ulgi badawczo-rozwojowej, a mianowicie koszty, o których mowa, muszą stanowić należności z tytułów wskazanych w art. 12 ust. 1 updof.

Z wniosku wynika, że wydatki poniesione na udział pracowników Działu Rozwoju i Biura Technicznego w seminariach i konferencjach oraz wydatki z tym związane, opisane w pytaniu nr 5, nie są zaliczane do przychodów pracowników ze stosunku pracy.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 updop w zw. z art. 12 ust. 1 updof – w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową odliczeniu podlegają tylko należności wypłacane pracownikom, którzy zostali zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej, stanowiące przychód ze stosunku pracy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu sprawy stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca, doprecyzowując opis sprawy, wskazał w uzupełnieniu wniosku, że wydatki poniesione przez Spółkę na udział w seminariach i konferencjach oraz koszty dojazdów i delegacji z nimi związanych nie są zaliczane do przychodów pracowników ze stosunku pracy, to nie stanowią one należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 updof.

Zatem, powyższa okoliczność wyklucza możliwość uznania przez Wnioskodawcę ww. kosztów za koszty kwalifikowane określone w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Nadmienić należy, że w zakresie przedstawionych we wniosku pytań oznaczonych nr 1, 2, 3 oraz dodatkowego pytania sformułowanego w uzupełnieniu wniosku, a także pytania nr 4 zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.