Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.59.2025.2.KOM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Uznanie, że sprzedaż udziału w zabudowanej działce nr 1 o
pow. 0,2731 ha jest zwolniona od podatku VAT na podstawie
art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
dostawa-dostawa towarów
podatnik
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że sprzedaż udziału w zabudowanej działce nr 1 o
    pow. 0,2731 ha jest zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami, które wpłynęły 13 i 14 marca
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest właścicielem nieruchomości na zasadach wspólności majątkowej
    małżeńskiej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę numer ewidencyjny 1 o
    obszarze 0,2731 ha, położonej w (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...).
    Prawo własności działki Wnioskodawczyni nabyła od jednostki samorządu terytorialnego
    na podstawie Umowy sprzedaży zawartej w dniu 15 grudnia 1994 r. przed (...),
    notariuszem w (...) za Repertorium A nr (...) do majątku wspólnego na prawach wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej i ten ustrój majątkowy nieprzerwanie ich obowiązuje.
    Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, jest zabudowana, a w jej
    skład wchodzi budynek rodzaj wg. KŚT - zbiorniki, silosy i budynki magazynowe,
                                            2posiadający dwie kondygnacje nad ziemią, o powierzchni zabudowy 273 m, adres: (...),
    razem powierzchnia działek: 0,27 ha.

    Sprzedająca nie prowadzi aktualnie i nie prowadziła w okresie 5 lat działalności
    gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości, a przedmiot umowy nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.
    Wypis z rejestru gruntów sporządzony według stanu rejestru z (...) 2022 r., wydany z
    upoważnienia Starosty (...), numer kancelaryjny: (...), jednostka rejestrowa (...) wskazuje, że
    położona w obrębie (...), jednostka ewidencyjna (...), powiat (...), województwo (...), działka
    nr 1 o powierzchni 0,2731 ha stanowi użytki oznaczone symbolem: Ba - tereny
    przemysłowe.
    Działka nie jest położona na obszarze zdegradowanym, nie jest objęta planem
    rewitalizacji, specjalną strefą rewitalizacji oraz nie jest położona w specjalnej strefie
    ekonomicznej i nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu oraz nie została
    wydana decyzja, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
    Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielem zamierza sprzedać spółce prawo własności
    działki gruntu nr 1, o łącznej powierzchni około 0,2731 ha, dla której w Sądzie Rejonowym
    w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...).
    Co ważne Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielem oddała w dzierżawę działkę gruntu
    nr 1 o pow. 0,2731 ha - spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą (1
    /2022/(...) z dnia (...) 2022 r. - zawarta na czas nieoznaczony). Dzierżawca w zamian
    zobowiązał się płacić Wydzierżawiającym określony umową czynsz dzierżawny
    niedokumentowany fakturami.
    Ponadto Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej.
    Kupująca spółka planuje na ww. nieruchomości wybudować obiekt handlowy o
                      2powierzchni zabudowy min. (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...)
    miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...) 2022 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce, tj. do:
    1.  uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości, obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo
                              2 usługowym o powierzchni zabudowy (...) mw tym sala sprzedaży o powierzchni (...)
        2m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc parkingowych,
    2.  uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości o,
      obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego, w tym
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (...)
        2  2m w tym sala sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w
      ilości minimum (...) miejsc parkingowych,
    3.  uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości,

    4.  uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmujących zgodę na dokonanie przez
      kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    5.  uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
      drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez kupującą Spółkę odpowiednich
      nasadzeń zamiennych,
    6.  niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    7.  potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    8.  uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    9.  uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    10.  uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę
      budynku posadowionego na przedmiotowej nieruchomości,
    11.  uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawczyni zobowiązuje się sprzedać Spółce prawo własności działki gruntu nr 1 o
    pow. 0,2731 ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1.  W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2.  W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w internecie, prasie,
      radiu.
    3.  Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4.  Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży, jest zabudowana.
    5.  Wnioskodawczyni obecnie dzierżawi działkę nr 1 Spółce, która planuje ją zakupić po
      uzyskaniu ww. pozwoleń.
    6.  Kupująca spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    7.  Na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o warunkach zabudowy.
    Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielem oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych, z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci

    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Jednocześnie oświadczają, iż wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku art. 3 ust.
    11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 682 ze zm.), w
    zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    oraz udostępniają Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy
    celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Nadto, Sprzedający oświadczają, iż wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego
    własnym kosztem i staraniem na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy
    tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie
    Kupujący oświadcza, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej
    sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na nieruchomości
    urządzenia. Wszystkie te koszty ponosić będzie strona kupująca.
    Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością. Wniosek dla współwłaściciela zostanie złożony w tym samym dniu, co
    przedmiotowy wniosek, czyli wszyscy właściciele złożą wniosek o interpretacje podatkową
    dla tej działki.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym do wniosku uzupełnieniu wskazała Pani, że działka nr 1 nie jest objęta
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Nabycie przez Panią działki nr 1 nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług
    oraz nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług.
    Nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działki nr 1,
    bo nie było podatku.
    Działka była wykorzystywana przez Panią do celów prywatnych i rolniczych.
    Posadowiony na działce gruntu nr 1 budynek niemieszkalny został przez Panią nabyty i był
    wykorzystywany na cele prywatne. Do użytkowania budynek ten został oddany ok. 1920 r.
    Nie ponosiła Pani do momentu sprzedaży wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym.
    Spółka kupującą wystąpiła o uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na rozbiórkę budynku posadowionego na działce nr 1, jednak rozbiórka
    rozpocznie się już po nabyciu działki przez Spółkę.

## Pytanie

Czy sprzedaż działki gruntu nr 1 o pow. 0,2731 ha, opisanej w stanie faktycznym, jest
    zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Natomiast
    przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki
    niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy
    podatku od towarów i usług. Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie
    kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
        dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres krótszy niż 2
        lata. Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży jest
        zabudowana.
    Od czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów
    remontowych ani nie przeprowadzała zmian w celu podniesienia jej standardów
    budowlanych do zasiedlenia. W odniesieniu do budynku posadowionego na działce nr 1
    doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży minął już okres co najmniej dwóch lat. Tym samym, została spełniona definicja
    pierwszego zasiedlenia.
    Ponadto w odniesieniu do przedmiotowego budynku nie były przeprowadzane prace,
    które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynku, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy
    czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawczyni dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym
    działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy
    VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
    10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym
    przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę dotycząca gruntu, na którym
    znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynku.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni w tym przypadku może ona korzystać ze
    zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży działki nr 1.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka korzysta ze zwolnienia nie będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    nieopodatkowanej nie ma konieczności wystawiania faktury VAT. W tym miejscu jednak
    należy podkreślić, iż zwolnienie ma charakter fakultatywny, gdy podatnik nie będzie chciał
    skorzystać ze zwolnienia będzie obowiązany wystawić fakturę na podstawie art. 106b
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.

    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana

    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik podatku
    VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności

    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać
    za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu

    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        jest Pani właścicielem nieruchomości na zasadach wspólności majątkowej
        małżeńskiej stanowiącej działkę numer ewidencyjny 1 o obszarze 0,2731 ha,
        prawo własności działki nabyła Pani od jednostki samorządu terytorialnego na
        podstawie Umowy sprzedaży zawartej 15 grudnia 1994 r. do majątku wspólnego na
        prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej i ten ustrój majątkowy
        nieprzerwanie Panią obowiązuje,
        nabycie działki nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz nie
        zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług,
        nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, bo
        nie było podatku do odliczenia,
        nie prowadzi Pani aktualnie i nie prowadziła w okresie 5 lat działalności
        gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości, działka nigdy nie była
        wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
        2 ustawy, wykorzystywała ją Pani do celów prywatnych i rolniczych,
        w stosunku do działki nie ponosiła Pani jakichkolwiek nakładów w celu jej
        uatrakcyjnienia, nie podejmowała Pani żadnych działań marketingowych, nie
        ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu np. w internecie, prasie, radiu,
        obecnie dzierżawi Pani działkę nr 1 na czas nieoznaczony Spółce, która planuje ją
        zakupić po uzyskaniu wymienionych we wniosku zgód i pozwoleń,
        na moment sprzedaży działka nie jest objęta miejscowym planem
        zagospodarowania przestrzennego, ale będzie objęta decyzją o warunkach
        zabudowy,
        działka jest zabudowana budynkiem niemieszkalnym o funkcji: zbiorniki, silosy i
        budynki magazynowe, posiadającym dwie kondygnacje nad ziemią, o powierzchni
                2zabudowy 273 m,
        budynek niemieszkalny został przez Panią nabyty i był wykorzystywany na cele
        prywatne, do użytkowania został oddany ok. 1920 r.,
        nie ponosiła Pani do momentu sprzedaży wydatków na ulepszenie budynku w
        rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
        Spółka kupującą wystąpiła o uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej
        decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budynku posadowionego na działce nr 1, jednak
        rozbiórka rozpocznie się już po nabyciu działki przez Spółkę,
        zamierza Pani wraz z mężem sprzedać Spółce prawo własności działki gruntu nr 1,
        o łącznej powierzchni około 0,2731 ha i w tym celu podpisała Pani (...) 2022 r.
        umowę przedwstępna, w której kupująca Spółka zobowiązała się do załatwienia
        wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej działce, tj. m.in. do:

        uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
        zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości,
        obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym wraz z miejscami
        parkingowymi,
        uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na
        budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej
        nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego,
        uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
        uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym,
        uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na
        rozbiórkę budynku posadowionego na przedmiotowej nieruchomości, czy
        uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym
        obiekcie handlowo-usługowym.
    Ponadto, udzieliła Pani wraz ze współwłaścicielem Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych, z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Wyraziła Pani również zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele
    budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępniła Pani Kupującemu nieruchomość celem przeprowadzenia
    badań gruntu.
    Zgodziła się Pani także na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i staraniem
    na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy tymczasowego przyłącza
    energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadczył, iż w
    przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym
    kosztem i staraniem usytuowane na nieruchomości urządzenia. Wszystkie te koszty
    ponosić będzie strona kupująca.
    Pani wątpliwości w sprawie dotyczą wskazania, czy sprzedaż działki zabudowanej nr 1 o
    pow. 0,2731 ha, w części przypadającej na Panią jako współwłaściciela, jest zwolniona od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż zabudowanej działce nr 1 o pow. 0,2731 ha będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w
    odniesieniu do tej czynności będzie spełniała Pani przesłanki do uznania za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy Kodeks
    cywilny, zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Należy zwrócić również uwagę na kwestię udzielonego przez Panią kupującej Spółce
    pełnomocnictwa.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, o czym stanowi § 2 powyższego
      artykułu.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod
      rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu Cywilnego:

      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażoną na gruncie podobnego, aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził:
      „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego procesu inwestycyjnego
      spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za podatnika, skoro
      spółka - jako jego pełnomocnik - jest jedynie jego reprezentantem w tych
      czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
      majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust.
      1 i 2 u.p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego
      imieniu i na rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w
      rozumieniu tych przepisów.”
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że z tytułu sprzedaży udziału w
    zabudowanej działce nr 1 o pow. 0,2731 ha będzie Pani podatnikiem podatku od towarów
    i usług.
    Działka, która ma być sprzedana, jest przedmiotem umowy dzierżawy zawartej przez
    Panią ze Spółką kupującą, na czas nieoznaczony, która na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, a w konsekwencji wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy
    definicję działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, z tytułu dzierżawy przedmiotowa działka utraciła walor majątku
    prywatnego, gdyż wykorzystywanie w sposób ciągły dla celów zarobkowych
    przedmiotowej działki spowodowało, że działka była wykorzystywana w działalności
    gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.
    Ponadto, na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, Spółka kupująca
    podejmie szereg szczegółowo opisanych we wniosku działań, w efekcie których nastąpi
    uatrakcyjnienie działki, co de facto skutkować będzie wzrostem jej wartości. Nie ulega
    bowiem wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działki do sprzedaży nie
    jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania
    majątkiem osobistym/prywatnym. W efekcie wykonywanych czynności dostawie będzie
    podlegała nieruchomość o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej. Nie zmienia tego okoliczność, że działań tych nie podejmie Pani, lecz
    kupująca Spółka na podstawie pełnomocnictwa. Do dnia sprzedaży udziału w działce nr 1,
    czynności wykonywane przez Spółkę w ramach udzielonego jej pełnomocnictwa wywołują
    skutki bezpośrednio w Pani sferze prawnej, gdyż to Pani jest stroną podejmowanych
    czynności, a nie Spółka występująca jako Pani pełnomocnik.

    Podjęta przez Panią aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanego udziału w nieruchomości
    zabudowanej stanowiącej działkę nr 1, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że jego sprzedaż
    nastąpi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której będzie Pani
    podatnikiem podatku VAT.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Panią sprzedaż części przypadającej na Panią jako współwłaściciela
    działki zabudowanej nr 1 o pow. 0,2731 ha, będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy,
    dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności podjęła Pani działania podobne do tych, jakie
    wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których
    mowa w orzeczeniach w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała Pani
    aktywność w przedmiocie zbycia prawa własności udziału w ww. nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Podkreślić należy, że udział w nieruchomości jest wykorzystywany w celach
    zarobkowych – jest przedmiotem umowy dzierżawy, nie był i nie jest więc wykorzystywany
    przez cały okres posiadania na zaspokojenie Pani potrzeb osobistych.
    W konsekwencji, sprzedaż udziału w niezabudowanej działce nr 1 o pow. 0,2731 ha,
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zaznaczyć należy, że zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady
    powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy, przedmiotem sprzedaży będzie udział w działce nr 1
    zabudowany budynkiem niemieszkalnym. Na podstawie pozwolenia na rozbiórkę, prace
    rozbiórkowe budynku posadowionego na nieruchomości rozpoczną się po dokonaniu
    zakupu nieruchomości przez Spółkę.
    Rozpatrując powyższe wskazanie należy więc ustalić, czy działka nr 1, na której znajduje
    się budynek przeznaczony do rozbiórki, gdzie prace rozbiórkowe rozpoczną się po
    dokonaniu sprzedaży tego obiektu, jest działką zabudowaną czy niezabudowaną.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów zabudowanych budynkami/budowlami
    przeznaczonymi do rozbiórki wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (TSUE) w wyroku z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed
    BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën. W wyroku tym TSUE orzekł, że:
      „Artykuł 13 część B lit. g szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w
      sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do
      podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
      podstawa wymiaru podatku w związku z art. 4 ust. 3 lit. a tej dyrektywy powinien być
      interpretowany w ten sposób, że przewidzianym w pierwszym z tych przepisów
      zwolnieniem z podatku VAT nie jest objęta dostawa działki, na której wciąż stoi stary
      budynek, który ma zostać rozebrany w celu wzniesienia na jego miejscu nowej
      konstrukcji i którego rozbiórka, do jakiej zobowiązał się sprzedający, rozpoczęła się
      przed tą dostawą. Takie transakcje dostawy i rozbiórki stanowią w świetle podatku
      VAT transakcję jednolitą mającą na celu jako całość dostawę nie tyle istniejącego
      budynku i gruntu, na którym stoi, co niezabudowanej działki, niezależnie od stanu
      zaawansowania robót rozbiórkowych starego budynku w momencie rzeczywistej
      dostawy działki”.

    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, sam fakt, że w chwili
    sprzedaży nieruchomości w stosunku do znajdującego się na niej budynku zostało wydane
    pozwolenie na jego rozbiórkę, nie daje podstaw do uznania transakcji za dostawę
    niezabudowanego gruntu - tak m.in. orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 7
    listopada 2013 r. sygn. akt I FSK 1436/13 i sygn. akt I FSK 1582/13 oraz w wyroku z 19
    czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 818/14.
    W wyroku sygn. akt I FSK 818/14, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że:
      „(...) skoro rozbiórka budynków nawet nie rozpoczęła się przed dokonaniem
      dostawy, to wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną, a nie sam grunt.
      Zgodzić się należy z konkluzją, że dla oceny charakteru takiej transakcji nie ma
      znaczenia fakt, że została wydana decyzja udzielająca pozwolenia na budowę, dla
      realizacji którego konieczna była rozbiórka istniejących na działkach obiektów.
      Słusznie sąd I instancji podkreślił, że bez znaczenia dla kwalifikacji tej czynności na
      gruncie podatku VAT jest okoliczność, że nabywca w przyszłości, po dokonaniu
      dostawy zamierza zburzyć budynki i wznieść nowe (...)”.
    W konsekwencji, w sprawie opodatkowania dostawy gruntów zabudowanych budynkami
    przeznaczonymi do rozbiórki istotny jest fakt, czy rozbiórka budynków zostanie dokonana
    (bądź rozpocznie się) przed planowaną dostawą.
    W rozpatrywanej sprawie jak wynika z uzupełnienia, na podstawie pozwolenia na
    rozbiórkę dopiero po planowanej dostawie na działce nr 1 rozpoczęte będą prace
    rozbiórkowe znajdującego się na niej budynku niemieszkalnego. Zatem w niniejszej
    sprawie, działkę nr 1 na dzień sprzedaży należy uznać za działkę zabudowaną.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W analizowanej sprawie nastąpi sprzedaż nieruchomości zabudowanej, tym samym
    należy odwołać się do art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ponieważ w tych przepisach
    ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości
    zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowe jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest

    krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2
    będzie bezzasadne.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dostawa zabudowanej działki nr 1 w części
    przypadającej na Panią jako współwłaścicielkę, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    VAT należy zbadać, czy względem budynku niemieszkalnego posadowionego na gruncie
    nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.
    Wskazała Pani, że budynek niemieszkalny został oddany do użytkowania ok. 1920 r. i był
    już na działce w momencie, gdy ją Pani nabywała, tj. w 1994 r. Wykorzystywała Pani ten
    budynek w celach prywatnych i nie ponosiła Pani wydatków na jego ulepszenie w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Zatem w przypadku dostawy budynku niemieszkalnego znajdującego się na działce nr 1
    zostaną spełnione warunki umożliwiające skorzystanie przy jego sprzedaży ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż doszło do jego pierwszego

    zasiedlenia i od tego momentu upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Zgodnie z art. 29a ust. 8
    ustawy zwolnieniem będzie objęta także dostawa gruntu, na którym budynek jest
    posadowiony.
    W związku z tym, że dostawa budynku niemieszkalnego będzie mogła korzystać ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to badanie
    przesłanek do zastosowania zwolnienia wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43
    ust. 1 pkt 2 jest tu bezzasadne.
    Pani stanowisko, zgodnie z którym dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym działki
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne
    kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii możliwości rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku VAT w myśl art. 43 ust. 10 ustawy oraz dokumentowania transakcji fakturą.
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Pani, a nie wywiera skutku prawnego dla Pani
    małżonka jako współwłaściciela gruntu.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.