Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-656/15/TJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-09-04
Teza: Skutki podatkowe otrzymania spłaty w związku z działem spadku.
Słowa kluczowe: przychód; spadek; spadek-dział spadku; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015, poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2015 r. (data wpływu 5 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. (data wpływu 27 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty w związku z działem spadku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. (data wpływu 27 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty w związku z działem spadku.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 18 grudnia 2010 r. zmarł brat Wnioskodawczyni. Brat nie posiadał dzieci, w związku z czym Wnioskodawczyni nabyła spadek w 1/16 części, co potwierdzone zostało postanowieniem sądu z dnia 16 marca 2012 r. Zachowując okres 6 miesięcy, po uprawomocnieniu się w dniu 7 kwietnia 2012 r. ww. postanowienia sądu Wnioskodawczyni złożyła we właściwym urzędzie skarbowym zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych. W dniu 5 czerwca 2012 r. Wnioskodawczyni otrzymała od naczelnika urzędu skarbowego zaświadczenie, że nabyta w drodze spadku własność rzeczy i praw majątkowych jest zwolniona z opodatkowania.

W dniu 15 czerwca 2012 r. Wnioskodawczyni otrzymała darowiznę udziałów w spadku od swojej matki – która przekazała Jej 4/16 spadku – i siostry – która przekazała Jej udział w wysokości 1/16. Na dzień spisania aktu notarialnego odnośnie darowizny udziałów w spadku nie toczyło się postępowanie o dział spadku. W tym przypadku, z uwagi na art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, również nie został pobrany podatek od spadków i darowizn.

W dniu 13 listopada 2012 r. Wnioskodawczyni wystąpiła do sądu z wnioskiem o dział spadku. Sąd – postanowieniem z dnia 28 maja 2014 r., które uprawomocniło się w dniu 1 lipca 2014 r. – zasądził tytułem spłaty od żony zmarłego brata Wnioskodawczyni na rzecz Wnioskodawczyni kwotę 51 405 zł 17 gr., płatną w terminie 8 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia. Bratowa dotrzymała terminu i w dniu 26 lutego 2015 r. Wnioskodawczyni otrzymała całą zasądzoną kwotę. Kwota spłaty otrzymana od bratowej odpowiadała wartości przysługującego Wnioskodawczyni udziału w spadku, tj. 1/16 nabytej przez Nią w spadku, 1/16 nabytej od siostry w drodze darowizny i 4/16 nabytych od matki również w drodze darowizny. Tak więc z dniem wystąpienia do sądu z wnioskiem o dział spadku Wnioskodawczyni przysługiwało 6/16 z całości spadku co wartościowo daje kwotę 51 405 zł 17 gr, którą to kwotę Wnioskodawczyni otrzymała tytułem spłaty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy w związku z otrzymaną kwotą Wnioskodawczyni powinna opodatkować się podatkiem dochodowym od osób fizycznych i złożyć PIT-39?

Czy zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu powinno być złożone za rok 2014 czy też 2015?

Jeżeli w skład spadku wchodziło mieszkanie, środki pieniężne i samochód to czy Wnioskodawczyni musi opodatkować całość otrzymanej kwoty czy tylko kwotę przypadającą na mieszkanie?

Czy w opisanym przypadku złożenie zgłoszenia SD-Z2 i uzyskanie zwolnienia z podatku sprawia, że brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna opodatkowywać otrzymanych środków pieniężnych podatkiem dochodowym od osób fizycznych i składać zeznania na formularzu PIT-39. Uważa, że złożyła zgłoszenie SD-Z2 i było to rozliczenie z tytułu otrzymanego spadku po zmarłym bracie, a otrzymane pieniądze od bratowej to kwota należnej spłaty za własność rzeczy i praw majątkowych, które przeszły na jej rzecz.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Artykuł 18 ww. ustawy stanowi, że za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Przy czym wskazać należy, że zawarte w powołanym wyżej art. 18 wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Należy zatem przyjąć, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 ww. ustawy można zaliczyć także inne prawa nie wymienione w tym przepisie.

Jak natomiast wynika z art. 10 ust. 1 pkt 8 przepisu źródłem przychodu jest również odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 18 grudnia 2010 r. zmarł brat Wnioskodawczyni, po którym spadek nabyła m.in. Wnioskodawczyni – w 1/16 części. W dniu 15 czerwca 2012 r. Wnioskodawczyni otrzymała darowiznę udziałów w spadku po zmarłym bracie od swojej matki – która przekazała Jej 4/16 spadku – i siostry – która przekazała Jej udział w wysokości 1/16. Na dzień spisania aktu notarialnego odnośnie darowizny udziałów w spadku nie toczyło się postępowanie o dział spadku. Natomiast w dniu 13 listopada 2012 r. Wnioskodawczyni wystąpiła do sądu z wnioskiem o dział spadku. Sąd – postanowieniem z dnia 28 maja 2014 r., które uprawomocniło się w dniu 1 lipca 2014 r. – zasądził tytułem spłaty od żony zmarłego brata Wnioskodawczyni na rzecz Wnioskodawczyni kwotę 51 405 zł 17 gr., płatną w terminie 8 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia. Bratowa dotrzymała terminu i w dniu 26 lutego 2015 r. Wnioskodawczyni otrzymała całą zasądzoną kwotę. Kwota spłaty otrzymana od bratowej odpowiadała wartości przysługującego Wnioskodawczyni udziału w spadku, tj. 1/16 nabytej przez Nią w spadku, 1/16 nabytej od siostry w drodze darowizny i 4/16 nabytych od matki również w drodze darowizny.

Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.) spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Stosownie zaś do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Stosownie do art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Artykuł 1037 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi natomiast, że dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

W myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.

Z kolei zgodnie z art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Wyjaśnić również należy, w związku z faktem, że przed dokonaniem działu spadku siostra i matka Wnioskodawczyni dokonały darowizny przysługujących im udziałów w spadku na rzecz Wnioskodawczyni, że zgodnie z art. 1051 Kodeksu cywilnego spadkobierca, który spadek przyjął, może spadek ten zbyć w całości lub w części. To samo dotyczy zbycia udziału spadkowego. Z powyższego wynika, że do zbycia może dojść albo po formalnym stwierdzeniu nabycia spadku, albo po upływie terminu do przyjęcia spadku, o którym mowa w art. 1015 Kodeksu cywilnego, tzn. 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania.

Przepis art. 1052 § 1 ww. ustawy wskazuje, że umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do zbycia spadku przenosi spadek na nabywcę, chyba że strony inaczej postanowiły.

Natomiast art. 1053 stanowi, że nabywca spadku wstępuje w prawa i obowiązki spadkobiercy.

Z zacytowanych przepisów wynika, że jakkolwiek na skutek nabycia spadku od spadkobiercy nabywca wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki tego spadkobiercy – w tym w prawo przeprowadzenia działu spadku – to jednak nie można uznać, że wobec nabytej masy spadkowej nabywca taki staje się spadkobiercą. Jest on bowiem następcą prawnym nie spadkodawcy, a spadkobiercy i to nie w spadkobraniu, a w tytule prawnym, na podstawie którego dochodzi do przeniesienia udziału w spadku, jest źródło jego uprawnień.

Uwzględniając powyższe przy ocenie opisanego we wniosku stanu faktycznego wyjaśnić należy, że okoliczność, że dział spadku następuje ze spłatą od spadkobiercy nabywającego na wyłączną własność wszystkie składniki majątkowe wchodzące w skład spadku na rzecz drugiego spadkobiercy powoduje, że czynność taka ma charakter odpłatny. Nie zawsze jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu otrzymania takiej spłaty. W sytuacji, w której spłata równa jest wartości udziału nabytego w spadku i nie przekracza go, podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W takim przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spłata otrzymana przez Wnioskodawczynię od bratowej na skutek dokonanego działu spadku, w części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Wnioskodawczynię w drodze dziedziczenia nie będzie skutkowała powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W tej części bowiem uznać należy, że otrzymana spłata stanowi równowartość składników majątkowych – tj. ruchomości, nieruchomości i praw majątkowych – nabytych przez Wnioskodawczynię w drodze spadkobrania. Przychodem podlegającym opodatkowaniu będzie natomiast ta część spłaty, która stanowi nadwyżkę ponad udział nabyty przez Wnioskodawczynię w spadku.

Skutki prawne dokonanego przez Wnioskodawczynię i Jej bratową działu spadku należy rozpatrywać odrębnie dla każdego ze składników majątkowych wchodzących w skład spadku, tj. jak wskazała Wnioskodawczyni w treści wniosku – dla środków pieniężnych, samochodu i lokalu mieszkalnego.

W związku z tym wyjaśnić należy, że w przypadku środków pieniężnych Wnioskodawczyni uzyskała przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na skutek działu spadku Wnioskodawczyni zrzekła się bowiem odpłatnie na rzecz bratowej przysługującego jej roszczenia o wypłatę tych środków. W zamian uzyskała środki pieniężne, które zawierały się w otrzymanej spłacie. Dokonała więc odpłatnego zbycia prawa majątkowego.

Powyższe sprawia, że z kwoty otrzymanej spłaty Wnioskodawczyni winna wyliczyć wartość odpowiadającą wartości środków pieniężnych Jej należnych, jednak tylko w tej części, jaka odpowiada udziałom w spadku nabytym w drodze darowizny od matki i siostry. Przychód w tej części Wnioskodawczyni winna wykazać, stosownie do art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym w zeznaniu rocznym składanym do właściwego urzędu skarbowego w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym otrzymała środki pieniężne, tj. w przypadku Wnioskodawczyni do dnia 30 kwietnia 2016 r.

Z kolei odpłatne zbycie udziału w samochodzie wypełnia dyspozycję art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w sytuacji opisanej we wniosku wobec Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Do nabycia przez Wnioskodawczynię udziału w samochodzie doszło bowiem w dniu śmierci brata, tj. w dniu 18 grudnia 2010 r. oraz w dniu zawarcia umowy darowizny, tj. w dniu 15 czerwca 2012 r. Do jego zbycia doszło natomiast na podstawie postanowienia sądu o dziale spadku z dnia 28 maja 2014 r. Tym samym do zbycia tego doszło po upływie 6 miesięcy od końca miesiąca, w którym doszło do nabycia. W konsekwencji – z uwagi na upływ terminu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 przewidzianego dla rzeczy ruchomych – odpłatne zbycie udziału w samochodzie nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu. Wnioskodawczyni nie jest więc zobowiązana do opodatkowania kwoty otrzymanej spłaty w części przypadającej na udział w samochodzie.

Odnosząc się natomiast do odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym stwierdzić należy, że zostało dokonane przed upływem terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Doszło bowiem do niego w 2014 r., a więc przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, tj. w 2010 i w 2012 r.

Wskazać więc należy, że zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z ust. 2 ww. przepisu wynika, że podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Natomiast jak stanowi art. 30e ust. 4 po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 6d za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Podsumowując powyższe rozważania stwierdzić należy, że:

*   otrzymując na skutek działu spadku od bratowej spłatę w części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Wnioskodawczynię w drodze spadkobrania, Wnioskodawczyni nie uzyskała przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
*   w części uzyskanej ponad udział, a odpowiadającej udziałom w spadku nabytym w drodze darowizny od siostry i matki Wnioskodawczyni uzyskała:

- przychód z praw majątkowych podlegający do dnia 30 kwietnia 2016 r. wykazaniu w zeznaniu podatkowym i opodatkowaniu wraz z innymi dochodami uzyskanymi przez Wnioskodawczynię w 2015 r.

- przychód z odpłatnego zbycia udziału w samochodzie osobowym, który z uwagi na upływ terminu 6 miesięcy od końca miesiąca, w którym doszło do nabycia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

- dochód z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym, który winien być wykazany w zeznaniu podatkowym i opodatkowany do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym doszło do odpłatnego zbycia, tj. do dnia 30 kwietnia 2015 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.