Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.360.2021.8.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Przepis art. 9 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
cywilnoprawnych nie różnicuje, aby monety wykonane ze złota
dewizowego, które jednocześnie wypełniają definicję walut
obcych oraz złota dewizowego, były wykluczone z
omawianego zwolnienia.
Słowa kluczowe: działalność-działalność kantorowa
kantor wymiany walut
monety
waluta
waluta-skup walut
waluta-waluta obca
złoto
złoto-złoto inwestycyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia
przedmiotowe-Umowa sprzedaży-Pozostałe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4-art. 9-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 września 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    skupu monet ze złota dewizowego. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca
    prowadzi działalność kantorową w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19 w zw. z art. 11 ust. 1
    ustawy Prawo dewizowe i w związku z tym został wpisany przez Prezesa Narodowego
    Banku Polskiego do rejestru działalności kantorowej. W ramach działalności kantorowej
    Wnioskodawca m.in. skupuje w drodze zawarcia umowy sprzedaży od klientów
    niebędących podatnikami podatku od towarów i usług ani niedziałających jako podatnik
    podatku od towarów i usług monety będące poza krajem (poza Rzeczpospolitą Polską)
    prawnym środkiem płatniczym, w szczególności dolary amerykańskie, dolary kanadyjskie,
    dolary australijskie, euro, funty brytyjskie, czy krugerrandy (monety bite w RPA). Powyższe
    monety są wykonane ze złota dewizowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 13 Prawa
    dewizowego. W umowach sprzedaży zawieranych z klientami Wnioskodawca występuje
    jako kupujący. Do zawarcia transakcji dochodzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a
    także w momencie zawarcia transakcji rzeczy będące przedmiotem transakcji znajdują się
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

## Pytanie

Czy zawarcie umowy sprzedaży monet opisanych we wniosku podlega zwolnieniu z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 1
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie umowy sprzedaży monet opisanych we wniosku
    podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na
    podstawie art. 9 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
    podatkowi podlegają m.in. umowy sprzedaży.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 1 ust. 4 ww. ustawy, czynności cywilnoprawne podlegają
    podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:
    1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe
      wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
      przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.

    W związku z tym, że przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie
    definiują czynności prawnych objętych opodatkowaniem, należy odwołać się do
    znaczenia nadanego im w przepisach prawa cywilnego, w szczególności w Kodeksie
    cywilnym.
    Zgodnie z art. 535 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę sprzedaży sprzedawca
    zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący
    zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
    Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie
    podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany w
    zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Analizując powyższe przepisy należy uznać, że umowy sprzedaży opisane we wniosku
    podlegają co do zasady opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych,
    ponieważ ich przedmiotem są rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie zawarcie umowy sprzedaży nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie znajdzie zastosowania wyłączenie z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt
    4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie z treścią art. 4 pkt 1 tejże ustawy, obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art.
    5, ciąży przy umowie sprzedaży na kupującym, zaś w myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy,
    obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, przy
    umowie sprzedaży podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa rzeczy lub
    prawa majątkowego. Z kolei zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 cyt. ustawy, wartość rynkową
    przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen
    stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich
    miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego
    samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) omawianej ustawy, stawka podatku od
    umowy sprzedaży rzeczy ruchomych wynosi 2%.
    Jednocześnie, w ramach art. 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
    ustawodawca zamieścił katalog czynności cywilnoprawnych zwolnionych z
    opodatkowania.
    Zgodnie z brzmieniem art. 9 pkt 1 ww. ustawy, zwalnia się od podatku od czynności
    cywilnoprawnych sprzedaż walut obcych.
    Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera definicji legalnej „walut
    obcych”. Jak wskazano w komentarzu do art. 9 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (W. Modzelewski, R. Janiec-Modzelewska (red.), Komentarz do ustawy
    o podatku od czynności cywilnoprawnych, wyd. 3, Warszawa 2021): „Pojęcie to definiuje
    ustawa z 27.7.2002 r. – Prawo dewizowe. Zgodnie z art. 2 pkt 10 tejże ustawy walutami
    obcymi są znaki pieniężne (banknoty i monety) będące poza krajem prawnym środkiem
    płatniczym, a także wycofane z obiegu, lecz podlegające wymianie; na równi z walutami
    obcymi traktuje się wymienialne rozrachunkowe jednostki pieniężne stosowane w
    rozliczeniach międzynarodowych, w szczególności jednostkę rozrachunkową
    Międzynarodowego Funduszu Walutowego (SDR). W związku z powyższym należy
    uznać, że obrót tego typu znakami pieniężnymi nie generuje obowiązku podatkowego
    w podatku od czynności cywilnoprawnych.”
    Należy zatem zauważyć, że zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 10 Prawa dewizowego
    walutami obcymi są znaki pieniężne (banknoty i monety) będące poza krajem prawnym
    środkiem płatniczym, a także wycofane z obiegu, lecz podlegające wymianie; na równi z

    walutami obcymi traktuje się wymienialne rozrachunkowe jednostki pieniężne
    stosowane w rozliczeniach międzynarodowych, w szczególności jednostkę
    rozrachunkową Międzynarodowego Funduszu Walutowego (SRD).
    Biorąc zatem pod uwagę to, że monety, będące przedmiotem umów sprzedaży
    zawieranych przez Wnioskodawcę są prawnym środkiem płatniczym w krajach, w
    których zostały wybite, należy uznać, że spełniają one definicję „walut obcych” w
    rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 Prawa dewizowego. Tym samym ich sprzedaż jest
    zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie
    art. 9 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Dodatkowo należy zauważyć, że monety, będące przedmiotem skupu, są objęte
    wykazem złotych monet spełniających kryteria ustanowione w art. 344 ust. 1 pkt 2
    dyrektywy Rady 2006/112/WE (specjalny program dotyczący złota inwestycyjnego)
    publikowanym co roku przez Komisję Europejską, co dodatkowo potwierdza, iż są
    prawnym środkiem płatniczym w kraju ich bicia. Zgodnie z jedną z not wyjaśniających
    zamieszczanych w ramach powyższego wykazu, monety objęte tym wykazem uważane
    są za spełniające kryteria art. 344 dyrektywy Rady 2006/112/WE. Zgodnie z treścią art.
    344 ust. 1 pkt 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE: „1. Do celów niniejszej dyrektywy i bez
    uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych „złoto inwestycyjne” oznacza: (2) złote
    monety o próbie równej lub wyższej niż 900 tysięcznych, wybite po 1800 roku, które są
    lub były prawnym środkiem płatniczym w państwie pochodzenia i które zwykle są
    sprzedawane po cenie, która nie przekracza wartości wolnorynkowej złota zawartego w
    monecie o więcej niż 80%.”
    Tym samym objęcie monety powyższym wykazem potwierdza, że jest ona lub była
    środkiem płatniczym w kraju jej wybicia. To z kolei jest konieczne dla możliwości
    uznania monety za walutę obcą na gruncie art. 2 ust. 1 pkt 10 Prawa dewizowego.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie umowy sprzedaży monet opisanych we
    wniosku podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 22 listopada 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0111-KDIB2-3.4014.360.2021.1.MD, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 23 listopada 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    23 grudnia 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w całości.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem
    z 29 września 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 48/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 31 stycznia 2025 r. sygn. akt III FSK 154/23
    oddalił moją skargę kasacyjną.

    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który uchylił interpretację
    indywidualną, stał się prawomocny od 31 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.):
      Podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich
      przedmiotem są:
      1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa
        majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
        przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w
    których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej
      zmiany:
      a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
      b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z
        tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
      - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część,
        albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do
        lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo
        do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych
        prawach,
      - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

    Z treści art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o
    wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje
    okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od
    towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z tego
    podatku zwolniona.
    Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Z art. 4 pkt 1 tejże ustawy wynika natomiast, że:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży – przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    W myśl art. 5 cyt. ustawy:
      Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
    Z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że:
      Podstawę opodatkowania stanowi – przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa
      rzeczy lub prawa majątkowego.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:
      a) nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego,
        własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego
        prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa
        spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym
        domu mieszkalnym – 2%,
      b) innych praw majątkowych – 1%.
    Niezależnie jednak od powyższego, ustawodawca przewidział w art. 9 ustawy o podatku
    od czynności cywilnoprawnych szereg zwolnień przedmiotowych z zakresu tego podatku.
    Stosownie do art. 9 pkt 1 ww. ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż walut obcych.
    Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie obejmuje swoim zakresem definicji
    walut obcych, w celu jej ustalenia koniecznym jest więc, aby sięgnąć do ustawy z dnia 27
    lipca 2002 r. Prawo dewizowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1708 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy Prawo dewizowe stanowi, że:
      W rozumieniu ustawy walutami obcymi są znaki pieniężne (banknoty i monety)
      będące poza krajem prawnym środkiem płatniczym, a także wycofane z obiegu, lecz
      podlegające wymianie; na równi z walutami obcymi traktuje się wymienialne
      rozrachunkowe jednostki pieniężne stosowane w rozliczeniach międzynarodowych,
      w szczególności jednostkę rozrachunkową Międzynarodowego Funduszu
      Walutowego (SDR).
    Z art. 2 ust. 1 pkt 13 tejże ustawy wynika natomiast, że:
      Złotem dewizowym i platyną dewizową jest złoto i platyna w stanie nieprzerobionym
      oraz w postaci sztab, monet bitych po 1850 r., a także półfabrykatów, z wyjątkiem
      stosowanych w technice dentystycznej; złotem dewizowym i platyną dewizową są
      również przedmioty ze złota i platyny zazwyczaj niewytwarzane z tych kruszców.

    Ze stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że
    prowadzą Państwo działalność kantorową w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19 w zw. z art. 11
    ust. 1 ustawy Prawo dewizowe. W ramach działalności kantorowej m.in. skupują Państwo
    w drodze zawarcia umowy sprzedaży od klientów niebędących podatnikami podatku od
    towarów i usług ani niedziałających jako podatnik podatku od towarów i usług monety
    będące poza krajem (poza Rzeczpospolitą Polską) prawnym środkiem płatniczym, w
    szczególności dolary amerykańskie, dolary kanadyjskie, dolary australijskie, euro, funty
    brytyjskie, czy krugerrandy (monety bite w RPA). Powyższe monety są wykonane ze złota
    dewizowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 13 Prawa dewizowego. W umowach sprzedaży
    zawieranych z klientami występują Państwo jako kupujący. Do zawarcia transakcji
    dochodzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także w momencie zawarcia transakcji
    rzeczy będące przedmiotem transakcji znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na tle tak przedstawionego zdarzenia stwierdzić należy, że w tej sprawie kwestia do
    rozstrzygnięcia sprowadza się do kwestii, czy można uznać czynności, które Państwo
    wykonują za sprzedaż (skup) walut obcych, czy też raczej za skup złota dewizowego.
    Z treści wniosku wynika, że skupują Państwo monety wykonane ze złota dewizowego.
    Ustawa Prawo dewizowe wyraźnie różnicuje pojęcia „waluty obce: i „złoto dewizowe”. Pod
    pojęciem „złoto dewizowe” ustawodawca zawarł także monety bite po 1850 r.
    Przepis art. 9 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie różnicuje jednak,
    aby monety wykonane ze złota dewizowego, które jednocześnie wypełniają definicję walut
    obcych oraz złota dewizowego, były wykluczone z omawianego zwolnienia.
    Jak Państwo wskazali, monety, które Państwo zakupują są poza Rzeczpospolitą Polską
    prawnym środkiem płatniczym, a zatem wyczerpują definicję walut obcych wskazaną w
    art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy Prawo dewizowe. Ustawa o podatku od czynności
    cywilnoprawnych wskazuje jedynie, że zwalnia się od podatku sprzedaż walut obcych.
    Skoro zatem nabywane przez Państwa monety stanowią waluty obce w rozumieniu
    ustawy Prawo dewizowe, to są Państwo uprawnieni do korzystania ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 9 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przy
    nabywaniu tych monet od klientów niebędących podatnikami podatku od towarów i usług
    ani niedziałających jako podatnik podatku od towarów i usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.