Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4513-80/15-4/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-12-29
Teza: W zakresie zwolnienia od podatku alkoholu zawartego w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie
Słowa kluczowe: akcyza-zwolnienie z poboru akcyzy; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy-alkohol etylowy skażony
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2015 r. (data wpływu 2 października 2015 r.), uzupełnionym poprzez wniesienie w dniu 17 listopada 2015 r. opłaty, na wezwanie tut. Organu z dnia 9 listopada 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 17 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku alkoholu zawartego w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie **jest:**

*   **prawidłowe** - w przypadku gdy wyrób ten, do produkcji którego zużyto alkohol częściowo skażony, nie stanowi alkoholu etylowego zaliczanego do pozycji CN ,
*   **nieprawidłowe** - w przypadku gdy wyrób ten, do produkcji którego zużyto alkohol częściowo skażony, stanowi alkohol etylowy zaliczany do pozycji CN.

UZASADNIENIE

W dniu 2 października 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku alkoholu zawartego w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie.

Wniosek został uzupełniony poprzez wniesienie w dniu 17 listopada 2015 r. opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza nabywać na Węgrzech i zbywać na terytorium Polski wyrób stosowany w poligrafii, kosmetyce oraz chemii przemysłowej i gospodarczej. Sam wyrób jest również produkowany na terytorium Węgier. Surowcem do jego produkcji jest alkohol etylowy skażony częściowo jednym ze środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów prawa węgierskiego. Skład tego wyrobu jest następujący:

1.  alkohol etylowy - 86-88 m/m%;
2.  alkohol izopropylowy -10,0-11,0 m/m%;
3.  glikol propylenowy -1,0-1,5 m/m%,
4.  tert-Butanol -1,0-1,5 m/m%.

Zgodnie z wydaną przez węgierskie organy podatkowe wiążącą informacją taryfową wyrób ten jest klasyfikowany do pozycji CN. Jednakże Wnioskodawcy jest wiadome, że wyroby o analogicznym składzie są klasyfikowane przez polskie organy celne do pozycji jako pozostały wyrób alkoholowy skażony.

Wyrób o wskazanym wyżej składzie nie nadaje się do spożycia przez ludzi ze względu na jego częściowe skażenie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy alkohol etylowy częściowo skażony metodami dopuszczonymi do skażenia na terytorium Węgier, zawarty w opisanym wyrobie, w odniesieniu do którego Wnioskodawca będzie posiadał wiążącą informację taryfową klasyfikującą go do pozycji , będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego na terytorium Węgier i sprzedaży go na terytorium Polski?
2.  Czy alkohol etylowy częściowo skażony metodami dopuszczonymi do skażenia na terytorium Węgier, zawarty w opisanym wyrobie, będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego na terytorium Węgier i sprzedaży go na terytorium Polski, w sytuacji, gdy polskie organy podatkowe dojdą do wniosku, że klasyfikacja dokonana w wiążącej informacji taryfowej wydanej przez węgierskie organy podatkowe jest niewłaściwa, zaś wyrób powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji taryfy celnej CN jako pozostały wyrób alkoholowy skażony?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Alkohol etylowy zawarty w opisanym wyżej wyrobie będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego w wypadku jego wewnątrzwspólnotowego nabycia na terytorium Węgier i jego sprzedaży na terytorium Polski. Taki wniosek jest uzasadniony następującymi argumentami.

W myśl art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108 poz. 626, z późn. zm.; ustawa ta będzie powoływana jako ustawa o podatku akcyzowym), od podatku akcyzowego został zwolniony zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu.

Z przytoczonego wyżej przepisu ustawy o podatku akcyzowym wynika, że od podatku akcyzowego jest zwolniony skażony częściowo alkohol etylowy, jeżeli zostaną spełnione trzy warunki określone w tym przepisie:

1.  alkohol jest zawarty w wyrobie nabywanym wewnątrzwspólnotowo,
2.  wyrób, w którym jest zawarty alkohol, nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi,
3.  alkohol etylowy jest skażony jednym ze środków skażających dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego przez państwo członkowskie, z którego pochodzi wyrób.

Jeśli wskazane wyżej warunki zostaną spełnione, alkohol zawarty w produkcie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi pozostaje zwolniony od podatku i nie podlega dalej przepisom ustawy o podatku akcyzowym. Żaden bowiem przepis nie przewiduje ponownego opodatkowania zwolnionego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy skażonego częściowo alkoholu etylowego zawartego w produkcie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi. W konsekwencji, ani wewnątrzwspólnotowe nabycie, ani też dalsza sprzedaż na terytorium Polski tego rodzaju produktu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na terytorium Polski.

Zdaniem Wnioskodawcy, dla zwolnienia od podatku akcyzowego wystarczające jest samo spełnienie warunków wskazanych w przywołanym wyżej przepisie ustawy o podatku od towarów i usług. Jednak nawet wtedy, gdyby uznać, że dla zwolnienia skażonego alkoholu etylowego zawartego w wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi konieczne jest spełnienie warunku, by wyrób nie był zaliczany do pozycji CN , konkluzja, iż Wnioskodawca będzie zwolniony od podatku akcyzowego jest nadal prawidłowa. Jak wskazano wyżej, będzie on posiadał wiążącą informację taryfową wydaną przez węgierskie władze celne, iż nabywany wewnątrzwspólnotowo wyrób jest klasyfikowany do pozycji CN. Taka informacja, która jest wydawana na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej, jest wiążąca dla organów innych państw członkowskich, a nie tylko dla organów państwa, w którym została wydana. W konsekwencji, polskie organy celne będą musiały przyjąć, że nabyty przez Wnioskodawcę wyrób jest zaliczany do pozycji CN Wspólnej Taryfy Celnej.

Podsumowując, skoro Wnioskodawca będzie posiadał wiążącą informację taryfową (WIT), klasyfikującą nabywany wewnątrzwspólnotowo wyrób do kodu CN alkohol etylowy częściowo skażony metodami dopuszczonymi do skażenia na terytorium Węgier, zawarty w tym wyrobie, będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** - w przypadku gdy wyrób nabywany wewnątrzwspólnotowo, do produkcji którego zużyto alkohol częściowo skażony, nie stanowi alkoholu etylowego zaliczanego do pozycji CN,
*   **nieprawidłowe** - w przypadku gdy wyrób nabywany wewnątrzwspólnotowo, do produkcji którego zużyto alkohol częściowo skażony, stanowi alkohol etylowy zaliczany do pozycji CN.

Zgodnie z art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu.

Nabycie wewnątrzwspólnotowe, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 r. w sprawie warunków stosowania niektórych zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1109), w przypadku zastosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy przyjmuje się, że alkohol etylowy zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi nabywany wewnątrzwspólnotowo został skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwa członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu, jeśli wyroby te były przedmiotem legalnego obrotu handlowego w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej przed ich przywozem na terytorium kraju. Stosownie do § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, dokumentami potwierdzającymi legalny obrót handlowy w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej wyrobami, o których mowa w ust. 1, są faktury lub inne dokumenty księgowe o równoważnej wartości dowodowej.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza nabywać na Węgrzech i zbywać na terytorium Polski wyrób stosowany w poligrafii, kosmetyce oraz chemii przemysłowej i gospodarczej. Sam wyrób jest również produkowany na terytorium Węgier. Surowcem do jego produkcji jest alkohol etylowy skażony częściowo jednym ze środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów prawa węgierskiego. Skład tego wyrobu jest następujący:

1.  alkohol etylowy - 86-88 m/m%;
2.  alkohol izopropylowy -10,0-11,0 m/m%;
3.  glikol propylenowy -1,0-1,5 m/m%,
4.  tert-Butanol -1,0-1,5 m/m%.

Zgodnie z wydaną przez węgierskie organy podatkowe wiążącą informacją taryfową wyrób ten jest klasyfikowany do pozycji CN.

Wątpliwości Spółki w pytaniu pierwszym dotyczą kwestii, czy alkohol etylowy częściowo skażony metodami dopuszczonymi do skażenia na terytorium Węgier, zawarty w przedmiotowym wyrobie, w odniesieniu do którego Spółka będzie posiadać wiążącą informację taryfową klasyfikującą go do pozycji 3814 00 90, będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego na terytorium Węgier i sprzedaży go na terytorium Polski.

Zauważyć należy, że WIT jest prawnie wiążąca dla organów celnych na terenie całej UE w stosunku do jej posiadacza przez okres do sześciu lat, stając się tym samym, zarówno dla podmiotów jak i dla organów celnych, źródłem pewności prawnej co do klasyfikacji taryfowej danego towaru. Przy czym na uwadze należy mieć to, że na podstawie art. 12 ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L Nr 302, str. 1, z późn. zm.) wiążąca informacja taryfowa jest ważna przez okres sześciu lat licząc od daty jej wydania i podlega unieważnieniu, jeżeli została wydana na podstawie podanych przez wnioskodawcę nieprawidłowych lub niekompletnych danych. Każda decyzja WIT w bazie systemu EBTI-3 posiada status „ważnej” aż do chwili, kiedy ten status zostanie zmieniony na jeden ze statusów „utraty ważności”.

W konsekwencji wewnątrzwspólnotowe nabycie alkoholu etylowego skażonego środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu, zawartego w opisanym wyrobie, dla którego Wnioskodawca będzie posiadał ważną WIT klasyfikującą go do pozycji i udowodni, że produkt nabywany wewnątrzwspólnotowo odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w informacji, o czym mowa w art. 12 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92, będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

Przy tym wskazać należy, że w przypadku sprzedaży opisanego wyżej wyrobu na terytorium Polski obowiązek podatkowy powstaje z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, natomiast sprzedaż produktu na terytorium kraju nie podlega opodatkowaniu.

Podobnie w zakresie drugiego z pytań przedstawionych we wniosku wskazać należy, że alkohol etylowy częściowo skażony metodami dopuszczonymi do skażenia na terytorium Węgier zawarty w wyrobie nabytym z tego państwa członkowskiego, dla którego podmiot będzie posiadał WIT klasyfikującą go do kodu CN, będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

Zgodnie bowiem z art. 7b ustawy, wiążąca informacja taryfowa, o której mowa w art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm.), ma odpowiednio zastosowanie w obrocie wyrobami akcyzowymi i samochodami osobowymi na terytorium kraju oraz w ich nabyciu wewnątrzwspólnotowym, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L 253 z 11.10,1993, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3, z późn. zm.).

Powyższego przepisu nie stosuje się jedynie w przypadku wiążącej informacji taryfowej wydanej na podstawie zmiany w Nomenklaturze Scalonej, która nie została określona w ustawie o podatku akcyzowym.

Jak już wskazano powyżej WIT jest prawnie wiążąca dla organów celnych na terenie całej UE w stosunku do jej posiadacza przez okres do sześciu lat, stając się tym samym, zarówno dla podmiotów jak i dla organów celnych, źródłem pewności prawnej co do klasyfikacji taryfowej danego towaru. Przy czym na uwadze należy mieć to, że na podstawie art. 12 ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 wiążąca informacja taryfowa jest ważna przez okres sześciu lat licząc od daty jej wydania i podlega unieważnieniu, jeżeli została wydana na podstawie podanych przez wnioskodawcę nieprawidłowych lub niekompletnych danych.

Każda decyzja WIT w bazie systemu EBTI-3 posiada status „ważnej” aż do chwili, kiedy ten status zostanie zmieniony na jeden ze statusów „utraty ważności”. Katalog przesłanek utraty ważności wiążącej informacji taryfowej zawiera art. 12 ust. 5 pkt a Kodeksu celnego. Zgodnie z tym przepisem wiążąca informacja taryfowa traci ważność m.in., gdy zostanie cofnięta lub zmieniona zgodnie z art. 9 tego Kodeksu.

Przepisy Kodeksu celnego i przepisy wykonawcze do Kodeksu celnego nie przewidują możliwości zmiany decyzji WIT.

Na podstawie jednak art. 27 ust. 5 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych, jeżeli państwo członkowskie stwierdzi, że produkt objęty zwolnieniem od podatku w myśl art. 27 ust. 1 lit. a) lub b) powoduje wystąpienie wypadków uchylania się. omijania lub naruszania przepisów podatkowych, może ono odmówić przyznania zwolnienia lub wycofać już przyznane zwolnienie. Państwo członkowskie niezwłocznie zawiadomi o takim fakcie Komisję. Komisja przekaże odpowiednie informacje innym państwom członkowskim w terminie jednego miesiąca od dnia ich otrzymania. Następnie, zgodnie z procedurą określoną w art. 43 dyrektywy 2008/118/WE podjęta zostanie ostateczna decyzja.

Zatem, skoro Wnioskodawca posiada wiążącą informację taryfową (WIT), klasyfikującą nabywany wewnątrzwspólnotowo wyrób do kodu CN, alkohol etylowy częściowo skażony metodami dopuszczonymi do skażenia na terytorium Węgier, zawarty w tym wyrobie, będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego. Przy czym podmiot musi udowodnić, że produkt nabywany wewnątrzwspólnotowo odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w wiążącej informacji taryfowej, a sama informacja jest ważna.

Jednocześnie – mając na uwadze stanowisko Wnioskodawcy - podkreślić należy, że dla stosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy istotne jest to, aby wyrób, do produkcji którego zużyto alkohol częściowo skażony, nie stanowił alkoholu etylowego, który jest zaliczany do pozycji CN.

Zauważyć należy, że zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy (na etapie nabycia wyrobu z zawartym alkoholem częściowo skażonym) jest konsekwencją (dalszym etapem) zwolnienia, o którym mowa w art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy, a na poziomie wspólnotowym – art. 27 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych do alkoholu i napojów alkoholowych (Dz. U. U L Nr 316, str. 21, z późn. zm.), tj. na etapie zużycia alkoholu do produkcji tego wyrobu. Natomiast zgodnie z tym przepisem, Państwa Członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów, gdy są one denaturowane zgodnie z wymogami każdego państwa Członkowskiego i używane do wytwarzania jakiegokolwiek produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi. Zatem ww. przepis wymaga, aby produkt końcowy nie był skażonym alkoholem etylowym, który jest zaliczany do pozycji CN 2207 20 Taryfy celnej, ale innym wyrobem.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe w przypadku gdy przedmiotowy wyrób nabywany wewnątrzwspólnotowo, do produkcji którego zużyto alkohol częściowo skażony nie stanowi alkoholu etylowego, który jest zaliczany do pozycji CN oraz za nieprawidłowe w przypadku gdy przedmiotowy wyrób nabywany wewnątrzwspólnotowo, do produkcji którego zużyto alkohol częściowo skażony stanowi alkohol etylowy, który jest zaliczany do pozycji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.