Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.842.2024.3.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej (remontu
pokoju, koszt uczęszczania w placówce, zakup sprzętu).
Słowa kluczowe: cel-cele rehabilitacyjne
niepełnosprawni-rehabilitacja niepełnosprawnych
osoba-osoby niepełnoletnie
rehabilitacja-sprzęt rehabilitacyjny
remonty
ulga-ulga rehabilitacyjna
wydatek-wydatki na rehabilitację
Zagadnienia: rehabilitacyjnych przez osoby na których utrzymaniu
pozostają osoby niepełnosprawne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków
na cele rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Warunki odliczenia
wydatków na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 6b
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Odliczanie wydatków
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 29 listopada 2024 r. (wpływ 29 listopada 2024 r.) oraz 13
    grudnia 2024 r. (wpływ 13 grudnia 2024 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pana syn, (...), posiada orzeczenie o niepełnosprawności oraz orzeczenie o potrzebie
    kształcenia specjalnego. Niepełnosprawność związana jest z jednostronnym głębokim
    niedosłuchem. Zgodnie z zaleceniami lekarza specjalisty, konieczne jest korzystanie z
    odpowiednich form wsparcia i rehabilitacji, co znajduje odzwierciedlenie w załączonych
    dokumentach (fragment orzeczenia i zaleceń). W wyniku jednostronnego niedosłuchu u
    syna stwierdzono dodatkowo wadę postawy, co zostało potwierdzone podczas
    regularnych wizyt ortopedycznych. Lekarz zalecił rehabilitację wady postawy w formie
    kinezyterapii, a następnie ćwiczeń domowych w celu autokorekcji postawy. Ponadto syn
    korzysta z wkładek supinujących tyłostopie. W 2023 roku Pana syn uczęszczał do placówki
    edukacyjnej (...), w której opracowany został indywidualny program edukacyjno-
    terapeutyczny. W ramach tego programu syn uczestniczył w następujących zajęciach:
    terapia integracji sensorycznej (SI), terapia logopedyczna, zajęcia basenowe, zajęcia
    ogólnorozwojowe, zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze oraz zajęcia korekcyjno-
    kompensacyjne. Placówka (...) jest wpisana na listę placówek oświatowych, jednak nie

    posiada statusu zakładu rehabilitacji leczniczej. Dodatkowo pokój syna został
    przystosowany do codziennych ćwiczeń rehabilitacyjnych, które przeprowadzane są w
    domu. W ramach tych działań wykonano remont pokoju, podczas którego zamontowano
    haki na suficie do podwieszania sprzętu, takiego jak gumy, linki i inne przyrządy
    rehabilitacyjne. Zakupione i zainstalowane zostały również sprzęty rehabilitacyjne, w tym
    gumy, piłki oraz rower dla dziecka.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Ma Pan zamiar rozliczyć te wydatki w rozliczeniu rocznym za rok 2023 oraz zastosować
    analogiczną interpretację w roku bieżącym tj. 2024.
    Orzeczenie o niepełnosprawności obowiązuje od urodzenia dziecka, zatem obowiązywało
    w dacie poniesienia kosztów. Orzeczona niepełnosprawność jest trwała, natomiast
    aktualny dokument, tj. orzeczenie jest ważny do 13 maja 2026 r. Orzeczenie zostało
    wydane na okres: od urodzenia do 13 maja 2026 r. Orzeczenie zostało wydane przez (...)
    ds. Orzekania o niepełnosprawności (...). Aktualnie syn ma 9 lat (...).
    Posiada Pan do wszystkich wydatków faktury bądź dokumenty stanowiące dowody
    potwierdzające poniesienie kosztów jakie planuje Pan rozliczyć oraz te dokumenty
    zawierają informację o rodzaju poszczególnych wydatków wraz z danymi osobowymi.
    Zajęcia odbywane w ramach indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego mają
    charakter zajęć terapeutycznych, rehabilitacyjnych oraz edukacyjnych. Syn posiada
    orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, które wskazuje konieczność
    przeprowadzania:
        terapii logopedycznej,
        indywidualnych zajęć korekcyjno-kompensacyjnych wg aktualnych potrzeb,
        zajęć rewalidacyjno-wychowawczych,
        terapii integracji sensorycznej,
        wsparcia psychologa - rewalidacji.
    Indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny odzwierciedlał zalecenia z orzeczenia, w
    szczególności obejmował: terapię SI, terapię logopedyczną, terapię psychologiczną, basen,
    zajęcia rewalidacyjne oraz korekcyjno-kompensacyjne.
    Zgodnie z treścią orzeczenia, powyższe formy stymulacji, rewalidacji, terapii i
    usprawniania wynika z konieczności zmniejszenia deficytów wynikających z
    niepełnosprawności.
    Zajęcia realizowane były w placówce wpisanej na listę podmiotów prowadzących
    działalność edukacyjną, ale nie mającej statusu zakładu rehabilitacyjnego.
    Z tego co się Pan orientuje pojęcie „zabieg leczniczy” bądź „zabieg rehabilitacyjny” odnosi
    się głównie do procedur stricte medycznych, a nie terapeutycznych. Zdecydowanie jednak
    są to niezbędne i kluczowe elementy terapii dziecka wskazane wprost w orzeczeniu o
    niepełnosprawności oraz orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego.
    Opłata za pobyt dziecka w placówce (...) obejmuje jedynie koszt zajęć. Pozostałe koszty,
    takie jak chociażby wyżywienie, rozliczane są osobno za pośrednictwem innego podmiotu
    i nie są przedmiotem tego zapytania.
    Koszt remontu został pokryty z własnych środków i nie był przedmiotem finansowania.
    Wspomniane wydatki, które zamierza Pan odliczyć są bezpośrednio związane i wprost
    wskazane w orzeczeniach i zaleceniach i ułatwiają czynności życiowe oraz funkcjonowanie
    w związku z niepełnosprawnością. Zgodnie z orzeczeniem, tego rodzaju formy stymulacji,
    rewalidacji, terapii pomagają zmniejszyć deficyt wynikający z niepełnosprawnością i
    właściwy rozwój dziecka.

    Poczynione wydatki nie są związane z likwidacją barier architektonicznych i nie zapewniają
    synowi realizacji swoich podstawowych potrzeb życiowych. Wydatki (w szczególności
    związane z remontem) jakie planuje rozliczyć nie są związane z likwidacją barier
    architektonicznych, a umożliwienie realizacji zaleconych ćwiczeń rehabilitacyjnych w
    warunkach domowych.
    Mieszkanie jest własnością żony i jest lokalem mieszkalnym stanowiącym odrębną
    nieruchomość i miejscem zamieszkania całej rodziny.
    Wydatki nie zostały ani zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ani odliczone od
    dochodów/przychodów opodatkowanych w inny sposób niż według skali podatkowej.
    Chce Pan skorzystać z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej od dochodu
    opodatkowanego według skali podatkowej.
    W roku 2023 był Pan zatrudniony na umowę o pracę i uzyskał Pan dochody w wysokości
    296.799,37 zł opodatkowane wg skali i rozliczone za pomocą deklaracji PIT-37.
    Zgodnie z orzeczeniem o niepełnosprawności komisja badająca stan zdrowia dziecka m.in.
    uznała, że niezbędne jest zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze
    oraz pomoce techniczne wg zaleceń specjalistów i lekarzy. Przedmioty takie jak rower,
    sprzęt basenowy, gumy, piłki, liny są standardowym elementem terapii rehabilitacyjnych i
    pozwalają na pracę związaną z koncentracją, wzmocnieniem partii mięśniowych,
    niwelowaniem napięcia mięśniowego u dziecka, co bezpośrednio przekłada się na
    niwelowanie jego deficytów rozwojowych.
    Przedmioty, które zostały zakupione nie mają indywidualnego charakteru, są to
    przedmioty ogólnodostępne i nie są bezpośrednio związane z konkretną
    niepełnosprawnością u dziecka - są powszechnie wykorzystywane do różnych zajęć
    gimnastycznych, basenowych. Nabycie tego rodzaju przedmiotów zostało zalecone przed
    specjalistów i terapeutów w trakcie codziennych zajęć, w szczególności są to powszechnie
    wykorzystywane przedmioty w terapii SI.
    Rower, sprzęt basenowy, gumy, piłki i worek są niezbędne w rehabilitacji Pana syna oraz
    ułatwiają mu wykonywanie czynności życiowych, zgodnie z jego potrzebami wynikającymi
    z niepełnosprawności. Rower pomaga rozwijać koordynację ruchową, poprawia siłę
    mięśni oraz wspiera ogólną sprawność fizyczną, co ułatwia codzienne poruszanie się.
    Sprzęt basenowy pozwala na ćwiczenia w wodzie, które odciążają stawy, jednocześnie
    wzmacniając mięśnie i poprawiając równowagę. Gumy i piłki są używane do ćwiczeń
    wzmacniających, zwiększających elastyczność mięśni i stymulujących sensorykę. Worek z
    obciążeniem wspomaga terapię integracji sensorycznej, pomagając w stabilizacji ciała i
    rozwijaniu propriocepcji. Wszystkie te sprzęty wspierają ogólną rehabilitację, zwiększają
    samodzielność oraz poprawiają jakość życia syna.
    Pytania
    1) Czy może Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej i odliczyć comiesięczne koszty
      uczęszczania dziecka do placówki (...), gdzie realizowany był indywidualny program
      edukacyjno-terapeutyczny?
    2) Czy może Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej i odliczyć koszty remontu pokoju
      (malowanie i montaż haków)?
    3) Czy może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej i odliczyć koszty zakupu roweru oraz
      sprzętu rehabilitacyjnego typu sprzęt basenowy, gumy, piłki, worek?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, wszystkie wskazane wydatki spełniają warunki do skorzystania z ulgi
    rehabilitacyjnej. Koszty poniesione na uczęszczanie dziecka do placówki (...), remont
    pokoju oraz zakup sprzętu rehabilitacyjnego są bezpośrednio związane z rehabilitacją i

    wspieraniem rozwoju dziecka z niepełnosprawnością. W związku z powyższym uważa Pan,
    że przysługuje Panu prawo do odliczenia tych wydatków od dochodu w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele
      rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności
      życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-
    7g tego artykułu.
    Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      pkt 1 - adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      pkt 3 - zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      pkt 6 - odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym.
    Z kolei zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b cytowanej ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na
      odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
    Katalog wydatków wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki
    enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a
    ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od
    zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi
    powinny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób
      niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu
      Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu
      Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone

      podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo
      sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica
      pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych
      funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów
      podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
      1. wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
        nie funkcji przewodnika;
      2. okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
      3. (uchylony)
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W świetle art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy
      podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
      spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub
      jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób
      niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu
      pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z
      uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10
      kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2
      ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 759
      i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1
      ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1630),
      dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
      ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z
      tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3
      ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych

      źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i
      2760), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października
      2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
      elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej
      ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z
      sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303), bonu energetycznego, o którym
      mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie
      niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła
      systemowego (Dz.U. poz. 859), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów
      zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla
      emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego
      dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1. I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2. II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane
      przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31
      sierpnia 1997 r.
    Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o
    niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność
    datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może
    odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia
    niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej
    zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane
    ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem
    wydatki poniesione na inne cele - nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z
    niepełnosprawnością - nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
    Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Pana w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    wydatków poniesionych na terapie syna prowadzone przez placówkę (...), gdzie

    realizowany był indywidualny program edukacyjno - terapeutyczny, wskazać należy, że
    przepis art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy stanowi, że wydatkami, które uprawniają do
    skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi
    rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
    Wskazuję, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera pojęcia
    „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest wyjaśnienie
    tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji
    literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN,
    Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu
    wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym
    czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu
    sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów
    leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie leczenia z
    postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne,
    wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
    Wskazał Pan, że opłata za pobyt dziecka w placówce (...) obejmuje jedynie koszt zajęć.
    Pozostałe koszty, takie jak chociażby wyżywienie, rozliczane są osobno za pośrednictwem
    innego podmiotu i nie są przedmiotem tego zapytania. W ramach indywidualny program
    edukacyjno - terapeutycznego Pana syn uczestniczył w następujących zajęciach: terapia
    integracji sensorycznej (SI), terapia logopedyczna, zajęcia basenowe, zajęcia
    ogólnorozwojowe, zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze oraz zajęcia korekcyjno-
    kompensacyjne.
    Jak już wcześniej wskazałem, odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają między
    innymi wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne
    (terapie). Wysokość tych wydatków stosownie do art. 26 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich
    poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę
    usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub
    usługi oraz kwotę zapłaty.
    Wyjaśniam, że odliczenie od dochodu wydatków poniesionych na odpłatność za zabiegi
    rehabilitacyjne, przysługuje wyłącznie na faktycznie poniesione wydatki na te zabiegi.
    Jak stanowi przepis art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    tylko w przypadku wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest
    wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość, a jedynie na żądanie
    organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnik jest obowiązany
    przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia.
    Skoro więc - jak wskazał Pan w sprawie - wydatki związane z pobytem dziecka w placówce
    edukacyjnej obejmują kwotę stanowiącą odpłatność za prowadzenie zajęć
    terapeutycznych, to będzie przysługiwało Panu prawo do odliczenia za rok 2023 i 2024
    poniesionych przez Pana kosztów dotyczących świadczeń na rzecz Pana syna w placówce
    edukacyjnej.
    Zatem w tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Wątpliwości Pana budzi kwestia m in. związana z możliwością odliczenia w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej wydatków związanych z dostosowaniem mieszkania do potrzeb osoby
    niepełnosprawnej. Koszt remontu został pokryty z własnych środków i nie był
    przedmiotem finansowania.
    Wydatki, które zamierza Pan odliczyć są bezpośrednio związane i wprost wskazane w
    orzeczeniach i zaleceniach i ułatwiają czynności życiowe oraz funkcjonowanie w związku z
    niepełnosprawnością. Zgodnie z orzeczeniem, tego rodzaju formy stymulacji, rewalidacji,
    terapii pomagają zmniejszyć deficyt wynikający z niepełnosprawnością i właściwy rozwój
    dziecka. Poczynione wydatki nie są związane z likwidacją barier architektonicznych i nie

    zapewniają synowi realizacji swoich podstawowych potrzeb życiowych. Wydatki (w
    szczególności związane z remontem) jakie planuje rozliczyć nie są związane z likwidacją
    barier architektonicznych, a umożliwienie realizacji zaleconych ćwiczeń rehabilitacyjnych
    w warunkach domowych.
    Mieszkanie jest własnością żony i jest lokalem mieszkalnym stanowiącym odrębną
    nieruchomość i miejscem zamieszkania całej rodziny.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających
    należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi
    tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie
    prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych,
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek
    udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich
    warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi
    z tego określone skutki prawne.
    Z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę,
    której dotyczy wydatek m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do
    jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Rozpatrując czy wydatki, o których mowa we wniosku można zakwalifikować do wydatków
    na cele rehabilitacyjne wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, czyli do wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz
    budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności
    koniecznym jest wyjaśnienie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i
    „wyposażenie”.
    Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego
    użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka
    budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to
    urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.
    W doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w art.
    26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć takie
    przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie
    niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które
    jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu
    rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.
    Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać
    inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz
    budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego
    walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi
    ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod
    uwagę rodzaj niepełnosprawności.
    Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację
    i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego
    rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja

    (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z
    niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne
    elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę
    funkcję.
    Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego
    wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma - dla uznania wydatków poniesionych na nie
    za wydatki na cele rehabilitacyjne - znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji
    lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby
    pozostającej na jego utrzymaniu.
    Za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych można zatem uznać wydatki poniesione na np.
    likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na
    wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien
    zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i
    zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób
    niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi”
    umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów
    uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi
    przesuwnych.
    W świetle przedstawionych okoliczności wydatków na zakup: pomalowanie ścian,
    montowanie haka nie sposób zakwalifikować do wydatków na adaptację i wyposażenia
    lokalu mieszkalnego, które miałyby na celu ułatwienie Pana synowi egzystowania w tym
    lokalu. Wydatki te miały bowiem na celu przystosowanie pokoju syna do ćwiczeń w
    mieszkaniu Pana żony (związanych z rehabilitacją syna, tak by mógł wykonywać te
    ćwiczenia we własnym zakresie).
    Wydatków poniesionych przez Pana:
        na pomalowanie pokoju syna oraz montaż haków na suficie do podwieszania
        sprzętu takiego jak gumy, linki i inne przyrządy rehabilitacyjne,
    nie sposób zakwalifikować również do żadnej innej kategorii wydatków na cele
    rehabilitacyjne wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Dlatego też ww. wydatków nie może Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej.
    Zatem pomimo tego, że Pana syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności uprawniające
    do korzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej, to jednak z uwagi na fakt, że ww.
    wydatków nie sposób zakwalifikować do żadnej z kategorii wydatków na cele
    rehabilitacyjne, które enumeratywnie wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie może ich Pan odliczyć w ramach omawianej
    ulgi.
    W tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wydatków, które Pan poniósł na zakup roweru, zakup sprzętu
    basenowego, gumy, piłki, worek, to można je zakwalifikować do wydatków na cele
    rehabilitacyjne wskazane w 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. do wydatków na zakup indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
    technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności
    życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu
    gospodarstwa domowego.
    Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji sprzętu
    urządzeń i narzędzi technicznych, w związku z tym należy odnieść się do ich pojęć
    zawartych w słownikach języka polskiego, które określają, iż:

        „sprzęt” to przedmioty użytkowe, maszyny, urządzenia,
        „urządzenie” to mechanizm lub zespół mechanizmów, służący do wykonania
        określonych czynności,
        „narzędzie” - to urządzenie proste lub złożone umożliwiające wykonywanie jakiejś
        czynności lub pracy.
    Z uregulowań zawartych w ww. art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu, urządzeń i narzędzi
    technicznych a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek. Zakupiony
    sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne muszą mieć indywidualny charakter, być
    wykorzystywane (używane) w rehabilitacji oraz ułatwiać wykonywanie czynności
    życiowych, ograniczenie których wynika z zakresu niepełnosprawności.
    Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w
    rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i
    narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze
    szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i
    ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania
    wynika z niepełnosprawności.
    Do wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych może Pan zatem zaliczyć wydatki na zakup roweru, zakup sprzętu
    basenowego, gumy, piłki, worek, Przedmioty te są bowiem pomocne Pana synowi w
    rehabilitacji, gdyż dzięki nim może wykonywać ćwiczenia rehabilitacyjne. Pomimo tego, że
    przedmioty te mogą być wykorzystywany przez każdą osobę również zdrową, to służą
    przywróceniu sprawności Pana synowi. Rower, sprzęt basenowy, gumy, piłki i worek są
    niezbędne w rehabilitacji Pana syna oraz ułatwiają mu wykonywanie czynności życiowych,
    zgodnie z jego potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności. Rower pomaga rozwijać
    koordynację ruchową, poprawia siłę mięśni oraz wspiera ogólną sprawność fizyczną, co
    ułatwia codzienne poruszanie się. Sprzęt basenowy pozwala na ćwiczenia w wodzie, które
    odciążają stawy, jednocześnie wzmacniając mięśnie i poprawiając równowagę. Gumy i
    piłki są używane do ćwiczeń wzmacniających, zwiększających elastyczność mięśni i
    stymulujących sensorykę. Worek z obciążeniem wspomaga terapię integracji
    sensorycznej, pomagając w stabilizacji ciała i rozwijaniu propriocepcji. Wszystkie te sprzęty
    wspierają ogólną rehabilitację, zwiększają samodzielność oraz poprawiają jakość życia
    syna.
    Jednak dla potwierdzenia faktu, że przedmioty te rzeczywiście pomocne są w rehabilitacji
    powinien Pan dysponować zaświadczeniem wystawionym przez lekarza specjalistę.
    Wydatki te nie są limitowane, a kwotę przysługującego odliczenia ustala się w oparciu o
    wystawione na podatnika dokumenty stwierdzające ich poniesienie, zawierające w
    szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
    sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
    zapłaty. Odliczenie od dochodu przysługuje zatem w wysokości faktycznie poniesionych
    kosztów zakupu.
    W sytuacji, gdy wydatki na zakup indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
    technicznych niezbędnych w rehabilitacji zostały udokumentowane fakturami VAT i nie
    zostały/nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
    rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego
    Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu
    Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały/zostaną zwrócone
    w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub
    nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c
    lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku

    dochodowym albo nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie, to mógł/może je Pan
    odliczyć od dochodu - w ramach ulgi rehabilitacyjnej - w zeznaniach podatkowym za rok,
    w którym wydatki te zostały poniesione (odpowiednio w zeznaniu za 2023 r. i 2024 r.).
    W tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie wydania interpretacji.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków
    podatkowych dla Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.