Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-139/12-3/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-04-30
Teza: opodatkowanie wytworzenia energii elektrycznej z generatorów na skutek ich próbnego uruchomienia, skutkującego jej bezpowrotnym utraceniem
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; opodatkowanie; podatek-podatek akcyzowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 27.01.2012 r. (data wpływu 03.02.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wytworzenia energii elektrycznej z generatorów na skutek ich próbnego uruchomienia, skutkującego jej bezpowrotnym utraceniem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03.02.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wytworzenia energii elektrycznej z generatorów na skutek ich próbnego uruchomienia, skutkującego jej bezpowrotnym utraceniem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność w zakresie obsługi i zarządzania portami lotniczymi. Wnioskodawca nabywa energię elektryczną, którą częściowo zużywa samodzielnie w toku prowadzonej działalności, częściowo zaś odsprzedaje niezależnym przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą na terenie Portu Lotniczego (dalej: Odbiorcy). Na tak przedstawioną działalność w zakresie dystrybucji i sprzedaży energii elektrycznej Wnioskodawca posiada koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Wnioskodawca dochowuje wymogów prawa podatkowego związanych z prowadzoną działalnością, tzn. jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego, składa odpowiednie deklaracje akcyzowe i prowadzi ewidencję ilościową wyrobów akcyzowych.

Działalność Wnioskodawcy została uregulowana w ustawie z dnia ……\`(...)\` Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest:

1.  budowa, modernizacja i eksploatacja lotnisk komunikacyjnych oraz lotniczych urządzeń naziemnych,
2.  budowa, rozbudowa i utrzymanie dworców lotniczych i innych obiektów zaplecza portowego,
3.  świadczenie usług lotniczych związanych ze startem, lądowaniem i parkowaniem statków powietrznych na rzecz krajowych i zagranicznych przewoźników oraz innych osób eksploatujących statki powietrzne,
4.  świadczenie usług na rzecz pasażerów linii lotniczych oraz innych usług, a w szczególności usług reklamowych, prowadzenie sklepów wolnocłowych oraz wynajem pomieszczeń przedstawicielstwom obcych przewoźników,
5.  świadczenie usług związanych z przewozami ładunków przez przewoźników powietrznych,
6.  świadczenie usług w zakresie serwisu technicznego dla statków powietrznych.

Z uwagi na wskazany powyżej zakres obowiązków Wnioskodawcy, uznać należy, że jego działalność ma strategiczne znaczenie dla Rzeczpospolitej Polskiej. Zarządzanie portem lotniczym (w tym jedynym portem lotniczym w stolicy kraju), ma szczególne znaczenie zarówno ze względów gospodarczych, społecznych, jak również z punktu widzenia bezpieczeństwa narodowego. Szczególna rola dla bezpieczeństwa państwa została dodatkowo podkreślona poprzez ujęcie Wnioskodawcy w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym (Dz. U. z 2010 r., nr 108, poz. 1314).

By wywiązywać się ze swojej szczególnej roli i wskazanych powyżej obowiązków, Wnioskodawca powinien być przygotowany na wszelkie sytuacje awaryjne, by mimo utrudnień zachować ciągłość wykonywania powierzonych zadań. W tym zakresie Wnioskodawca musi być m.in. przygotowany na ewentualne braki w dostawie energii elektrycznej na terenie portu lotniczego.

Celem zapewnienia niezakłóconego wykonywania zadań na wypadek awarii zasilania terenu portu lotniczego, Wnioskodawca posiada w swoim przedsiębiorstwie kilkadziesiąt generatorów prądotwórczych o różnej mocy od 0,002 MW do 1,33 MW. Łączna moc wszystkich posiadanych przez Wnioskodawcę generatorów przekracza 1 MW.

Zgodnie z art. 5 powołanej powyżej ustawy, Wnioskodawca jest obowiązany prowadzić swoją działalność z zachowaniem wymagań dotyczących bezpieczeństwa państwa. Realizacja tego obowiązku wymaga od Wnioskodawcy m.in. utrzymania stałej sprawności posiadanego przez Wnioskodawcę sprzętu wykorzystywanego w sytuacjach kryzysowych. Z tego powodu została wprowadzona wewnętrzna procedura, zgodnie z którą Wnioskodawca dokonuje próbnego, okresowego uruchamiania poszczególnych posiadanych przez niego generatorów w celu dokonania ich technicznego rozruchu i potwierdzenia ich sprawności.

W rezultacie, poza sporadycznym wykorzystaniem generatorów na potrzeby opisane powyżej, Wnioskodawca dokonuje również okresowych próbnych uruchomień poszczególnych generatorów.

W tym celu uruchamiana jest mechaniczna część generatora, tj. silnik. Generator pracuje na biegu jałowym i nie jest załączony pod obciążenie, co oznacza, że energia elektryczna nie jest de facto pozyskiwana. W rezultacie, podczas próbnego uruchomienia generatora nie dochodzi do wykorzystania wytworzonej energii elektrycznej, gdyż zostaje ona bezpowrotnie utracona.

W rezultacie należy stwierdzić, że w aspekcie praktycznym energia elektryczna wytworzona podczas próbnego uruchomienia generatorów nie jest ani odsprzedawana ani zużywana przez Wnioskodawcę na potrzeby własne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wytworzenie energii elektrycznej z generatorów na skutek ich próbnego uruchomienia, skutkujące jej bezpowrotnym utraceniem w okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku, jest czynnością stanowiącą przedmiot opodatkowania podatkiem akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wytworzenie energii elektrycznej z generatorów na skutek ich próbnego uruchomienia, skutkujące jej bezpowrotnym utraceniem w okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku, nie jest czynnością stanowiącą przedmiot opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Przedmiot opodatkowania akcyzą został całościowo uregulowany w art. 9 ustawy o PodAkc. Zgodnie z ust. 1 powołanego przepisu w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Biorąc pod uwagę treść powyższego przepisu, należy stwierdzić, że w przypadku próbnego uruchamiania generatorów wyprodukowana energia elektryczna będzie przedmiotem opodatkowania akcyzą jeżeli zostanie ona sprzedana (art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o PodAkc) albo zużyta (art. 9 ust. 1 pkt 3, 4, 6 ustawy o PodAkc). Wnioskodawca nie dokonuje bowiem ani importu ani nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej. Natomiast sam fakt wyprodukowania energii elektrycznej nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie.

Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji opisanej we wniosku nie można mówić o sprzedaży energii elektrycznej. Podczas próbnego uruchomienia generatora, energia elektryczna nie jest w ogóle pozyskiwana, wobec czego nie jest ona oddawana do sieci energetycznej. W szczególności jednak w takim przypadku nie występują essentialia negotii umowy sprzedaży, tj. nie występuje osoba kupującego, na rzecz którego energia elektryczna miałaby zostać sprzedana oraz nie została ustalona cena sprzedaży energii elektrycznej. Tym samym nie można mówić o zawarciu przez Wnioskodawcę jakiejkolwiek umowy sprzedaży, w przypadku próbnego uruchamiania generatorów.

W sytuacji opisanej we wniosku nie można mówić także o zużyciu energii elektrycznej. Zgodnie z językową wykładnią słowo „zużycie” oznacza „zrobić z czegoś jakiś użytek, posłużyć się czymś, spożytkować coś” (por. S. Dubisz, Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 1085). Wnioskodawca w żaden sposób nie wykorzystuje energii elektrycznej wyprodukowanej przy próbnym, okresowym uruchamianiu poszczególnych generatorów. Z wyprodukowanej w ten sposób energii elektrycznej nikt nie czerpie korzyści, energia nie zostaje w żaden sposób spożytkowana. Podczas takiego próbnego uruchomienia generator nie jest załączony pod obciążenie, wobec czego energia elektryczna zostaje bezpowrotnie utracona.

W świetle powyższego, należy uznać, że wytworzenie energii elektrycznej z generatorów na skutek ich próbnego uruchomienia, skutkujące jej bezpowrotnym utraceniem w okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku, nie jest czynnością stanowiącą przedmiot opodatkowania podatkiem akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Przy czym w świetle ustępu 2 cytowanego przepisu za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Jednocześnie stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.\[5\] ), z wyłączeniem:

1.  spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284, Nr 81, poz. 530 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 94, poz. 551 i Nr 106, poz. 622) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
2.  towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622),
3.  giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
4.  spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym;

Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

W przedmiotowym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca wskazuje, iż celem zapewnienia niezakłóconego wykonywania zadań na wypadek awarii zasilania terenu portu lotniczego, posiada w swoim przedsiębiorstwie kilkadziesiąt generatorów prądotwórczych o różnej mocy od 0,002 MW do 1,33 MW. Wnioskodawca dokonuje próbnego, okresowego uruchamiania poszczególnych posiadanych przez niego generatorów w celu dokonania ich technicznego rozruchu i potwierdzenia ich sprawności.

W tym celu uruchamiana jest mechaniczna część generatora, tj. silnik. Generator pracuje na biegu jałowym i nie jest załączony pod obciążenie, co oznacza, że energia elektryczna nie jest de facto pozyskiwana. W rezultacie, podczas próbnego uruchomienia generatora nie dochodzi do wykorzystania wytworzonej energii elektrycznej, gdyż zostaje ona bezpowrotnie utracona.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach ustawy wynika, że w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną, który wyprodukował tę energię; zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną; zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną, który wyprodukował tę energię; import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Zatem, mając na uwadze przedstawione wyżej przepisy stwierdzić należy, iż w analizowanym przypadku, wytworzenie przez Wnioskodawcę podczas próbnego, okresowego uruchamiania poszczególnych generatorów energii elektrycznej, która zostaje bezpowrotnie utracona nie stanowi w świetle art. 9 ustawy przedmiotu opodatkowania akcyzą.

Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie opodatkowania wytworzenia energii elektrycznej z generatorów na skutek ich próbnego uruchomienia, skutkującego jej bezpowrotnym utraceniem natomiast w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenie przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.