Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.596.2025.3.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Świadczone przez Panią usługi opieki nad noworodkami i
niemowlętami, sprawowane w domu klienta nie korzystają ze
zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art.
43 ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy.
Słowa kluczowe: opieka
opiekunka do dzieci
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
praca-praca za granicą
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki nad
dziećmi i młodzieżą wykonywane przez podmioty
sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 24-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zwolnienia od podatku VAT usług opieki nad noworodkami i niemowlętami.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 9 września 2025 r., dwoma
    pismami z 10 września 2025 r. oraz pismem z 11 września 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Opieka nad noworodkami i niemowlętami od dnia urodzenia dziecka do 2-3go miesiąca
    życia dziecka (rzadko do 6go miesiąca życia). Kontrakty wyłącznie w domu klienta i
    wyłącznie poza granicami kraju (Polska).
    Obowiązki dotyczą tylko opieki (nie medycznej) nad noworodkami, wykonywanie
    podstawowych czynności pielęgnacyjnych (karmienie butelką, przewijanie, kąpiele), jak
    również pranie dziecięcych ubranek, mycie i sterylizacja dziecięcych butelek, uzupełnianie
    brakujących rzeczy potrzebnych w codziennych czynnościach (pieluchy, chusteczki mokre
    itp.), jak również wsparcie rodziców przy obowiązkach opiekuńczych związanych z
    dzieckiem. Do obowiązków także należy obserwacja stanu zdrowia dziecka i informowanie
    rodziców o ewentualnych nieprawidłowościach (porada nie medyczna), wspieranie
    rozwoju psychoruchowego dziecka poprzez odpowiednie zabawy i stymulacje
    dostosowaną do wieku dziecka.
    Podczas trwania kontraktu ma Pani zapewnione zakwaterowanie w domu klienta. Klient
    jest osobą prywatną. Ma Pani odpowiednie certyfikaty (Anglia) ukończonych kursów
    dotyczących opieki nad noworodkami, bezpieczeństwa i jak wspierać rodziny podczas
    pracy.
    Pani kontrakty nie są pracą społeczną, rodziny nie są wspierane przez jakiekolwiek
    instytucje. Pani kontrakty są serwisem prywatnym.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Sprawuje Pani opiekę w następujących krajach: Wielka Brytania, Niemcy, Austria,
    Szwajcaria, Francja, Włochy, Szwecja, Grecja, Izrael, Egipt. Nie wyklucza Pani, że ta lista
    może powiększyć się o kraje: USA, Kanada, Dania, Czechy, Norwegia, Wyspy Kajmańskie,
    Dubaj.
    Pani stałe miejsce zamieszkania do celów podatkowych jest w Polsce.
    Nie może Pani wykluczyć rozszerzenia działalności w Polsce, ale jest to mało
    prawdopodobne, przez 10 lat wykonywania tego zawodu nie miała Pani ani jednej oferty
    na terenie Polski.
    Działalność jest prowadzona jedynie w odniesieniu do klientów spoza granic kraju (Polski).
    Zarejestrowała Pani działalność w Polsce 13 lipca 2025 r.
    Nie posiada Pani siedziby działalności gospodarczej, działalność zarejestrowała Pani na
    adres zamieszkania.
    Opisane usługi świadczy Pani w domu klienta, który nie jest Pani siedzibą gospodarczą.
    Pani stałe miejsce zamieszkania jest w Polsce. Adres to: (...).
    Nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Opisane usługi świadczy Pani wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.
    Opisanych we wniosku usług nie świadczy Pani w formach i na zasadach określonych w
    przepisach o pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.).
    Świadczy Pani opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.
    W większości przypadków sprawuje Pani opiekę nad dziećmi w wieku od 0 do 16 tygodnia
    życia, ale bywają kontrakty, gdzie dzieci osiągają wiek 24 tygodni życia w trakcie

    ukończenia przez Panią kontraktu. Przez 10 lat świadczenia usług miała Pani dwoje dzieci,
    które ukończyły 20 tydzień życia więc to jest bardzo rzadkie.
    Usługi świadczy Pani w domach prywatnych i nie jest zarejestrowana w gminie, ani jako
    opiekun dzienny, więc w myśl ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 798), nie świadczy Pani usług jako dzienny opiekun na zasadach określonych
    w przepisach ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3. Nie wyklucza Pani rejestracji,
    jeżeli to będzie konieczne.

## Pytanie

Czy jest Pani zwolniona od podatku VAT według art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, albo nie
    powinna Pani naliczać VAT w Polsce dla usług B2C dla klienta prywatnego?
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w piśmie uzupełniającym)
    Czy Pani usługi, opieka nad noworodkami w domu klienta, podchodzą pod opiekę
    dzienną? Rozumie Pani, że ustawa bierze tylko pod uwagę dzieci do 3 roku życia, ale też
    znalazła Pani informację, że tylko jeżeli chodzi o dzieci powyżej 20 tygodnia życia. Pani
    zajmuje się dziećmi od 1-go lub 2-go dnia życia do 12-16 tygodnia życia dziecka. Interesuje
    Panią także stanowisko dotyczące stawki VAT. Czy podlega Pani zwolnieniu od podatku
    VAT - art. 43 ust. 1 pkt 24, lub czy jeżeli usługi są wykonywane w innym kraju to czy w
    takim razie nie nalicza Pani w Polsce VAT dla usług B2C dla klienta tylko w kraju gdzie
    wykonuje Pani usługę?
    Po wystąpieniu do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi
    otrzymała Pani klasyfikację kodu PKD następującą: „wymieniona działalność polegająca na
    opiece nad noworodkami i niemowlętami, w domu klienta, wyłącznie poza granicami
    kraju, dotycząca opieki (bez medycznej) i wsparcia rodziców w obowiązkach opiekuńczych
    przy dziecku, świadczona przez osobę posiadającą odpowiednie certyfikaty ukończonych
    kursów dotyczących opieki i bezpieczeństwa noworodków, mieści się w podklasie: PKD
    88.91.Z „Opieka dzienna nad dziećmi”.
    Po wstępnej analizie kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług (podatek VAT)
    świadczonych przez Panią usług opieki na dziećmi do lat 3 może Pani wstępnie
    potwierdzić, że ich świadczenie mogłoby korzystać z przedmiotowego zwolnienia z
    podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.
    Literalnie stanowi on, że zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki nad
    dziećmi przez podmioty sprawujące opiekę na dziećmi do lat 3. Oznacza to, że w sytuacji
    kiedy jako przedsiębiorca świadczy Pani tego typu usługi, to przy jednoznacznym
    udokumentowaniu zakresu ich wykonywania korzystałaby Pani z przedmiotowego
    zwolnienia od podatku VAT.
    Natomiast po sklasyfikowaniu PKWiU przez ten sam ośrodek, cytat: „Ośrodek Klasyfikacji i
    Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi informuje, że zgodnie z zasadami
    metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676 ze
    zm.) wymienione usługi sprawowania całodobowej opieki nad noworodkiem na zlecenie
    rodzica dziecka, w jego domu rodzinnym, mieszczą się w grupowaniu: PKWiU 88.91.13.0
    „Usługi pomocy społecznej bez zakwaterowania świadczone przez opiekunki do dzieci”.
    Oprócz tego art. 28c ustawy o VAT (implementacja art. 45 dyrektywy 2006/112/WE), usługi
    dla osób fizycznych (B2C), miejscem świadczenia jest siedziba usługodawcy, ale jeśli
    usługa jest wykonywana fizycznie za granica VAT należy się tam, gdzie faktycznie jest
    wykonywana usługa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
        1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
          a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
          mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej
          działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z
          uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
          b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
          zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub
          podatku od wartości dodanej;
        2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
          nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
          świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
          do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 28c ustawy:
        1. Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
          miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
          zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2
          i art. 28h-28n.
        2. W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia
          działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż
          jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to
          stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
        3. W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej
          lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w
          ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe
          miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    W opisie sprawy podała Pani informacje, z których wynika, że:
    · świadczy Pani usługi opieki nad noworodkami i niemowlętami od dnia urodzenia
      dziecka do 2-3go miesiąca życia dziecka (rzadko do 6go miesiąca życia);
    · świadczy Pani usługi wyłącznie w domu klienta i wyłącznie poza granicami Polski;
    · Pani stałe miejsce zamieszkania do celów podatkowych jest w Polsce;
    · zarejestrowała Pani działalność gospodarczą w Polsce;
    · nie posiada Pani siedziby działalności gospodarczej, działalność zarejestrowała Pani na
      adres zamieszkania;
    · opisane usługi świadczy Pani w domu klienta, który nie jest Pani siedzibą gospodarczą;
    · Pani stałe miejsce zamieszkania jest w Polsce;
    · opisane usługi świadczy Pani wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.
    Z opisu sprawy wynika, że opisane usługi opieki nad noworodkami i niemowlętami
    świadczy Pani wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej. Zatem, nabywcami usług będą podmioty, które nie spełniają definicji
    podatnika wprowadzonej art. 28a ustawy.
    Wskazała Pani, że nie posiada siedziby działalności gospodarczej. Pani usługi nie są
    świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zatem, wykonując usługę na rzecz osób fizycznych niebędących podatnikami, dla której
    przepisy ustawy o VAT nie określają szczególnego miejsca świadczenia usług (tak jak ma to
    miejsce w bieżącej sprawie) powinna Pani ustalić miejsce świadczenia tych usług, zgodnie
    z art. 28c ust. 3 ustawy – w miejscu, w którym posiada Pani stałe miejsce zamieszkania. W
    konsekwencji, Pani usługi podlegają opodatkowaniu na terytorium kraju, tj. Polski.
    Zatem Pani stanowisko, że miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie faktycznie jest
    wykonywana usługa należało uznać za nieprawidłowe.
    Pani wątpliwości dotyczą również ustalenia czy świadczone przez Panią usługi opieki nad
    noworodkami i niemowlętami podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na
    mocy art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT.
    Celem rozstrzygnięcia Pani wątpliwości w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na
    przepisy ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 798).

    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3:
      Opieka nad dziećmi w wieku do lat 3 może być organizowana w formie żłobka lub
      klubu dziecięcego, a także sprawowana przez dziennego opiekuna oraz nianię.
    Jak wynika z art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
      W ramach opieki realizowane są funkcje: opiekuńcza, wychowawcza oraz edukacyjna.
    W świetle art. 7 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Opieka w żłobku jest sprawowana nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia
      życia.
      Opieka w klubie dziecięcym jest sprawowana nad dziećmi w wieku od ukończenia 1
      roku życia.
    Zgodnie z art. 26 ww. ustawy:
      Prowadzenie żłobka lub klubu dziecięcego jest działalnością regulowaną w
      rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 236, 1222 i 1871 oraz z 2025 r. poz. 222, 621 i 622) i wymaga wpisu do rejestru
      żłobków i klubów dziecięcych, zwanego dalej „rejestrem”.
    W myśl art. 27 ust. 1 ww. ustawy:
      Rejestr prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na
      miejsce prowadzenia żłobka lub klubu dziecięcego przy użyciu systemu
      teleinformatycznego, o którym mowa w art. 62a.
    Jak stanowi art. 36 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3:
      Dziennym opiekunem jest osoba fizyczna:
          1) prowadząca działalność na własny rachunek albo
          2) zatrudniana przez podmioty, o których mowa w art. 8 ust. 1, na podstawie
          umowy o pracę albo umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z
          przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.
    Jak stanowi art. 36 ust. 1a ww. ustawy:
      Pełnienie funkcji dziennego opiekuna wymaga zgłoszenia do prowadzonego przez
      wójta, burmistrza lub prezydenta miasta wykazu osób, o których mowa w ust. 1 pkt
      1, oraz podmiotów, o których mowa w art. 8 ust. 1, zatrudniających dziennych
      opiekunów, zwanego dalej „wykazem”.
    Zgodnie z art. 36 ust. 2 ww. ustawy:
      Dzienny opiekun sprawuje opiekę nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia
      życia.
    W myśl art. 50 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3:
      Nianią jest osoba fizyczna sprawująca opiekę nad dziećmi na podstawie umowy o
      świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się
      przepisy dotyczące zlecenia, zwanej dalej „umową uaktywniającą”.
    Zgodnie z art. 50 ust. 2 ww. ustawy:
      Niania sprawuje opiekę nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia życia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz
      dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane:

      a) w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej, w
        przepisach o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r.
        - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 737, z późn. zm.),
      b) przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.
    Zatem z powyższego przepisu wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku
    jest spełnienie zarówno przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług (usług opieki na dziećmi oraz dostawy towarów i świadczenia usług
    ściśle z tymi usługami związanych), jak również przesłanki podmiotowej odnoszącej się do
    usługodawcy, będącego ściśle określonym podmiotem. Niespełnienie bowiem chociażby
    jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.
    W opisie sprawy podała Pani informacje, z których wynika, że:
        opisanych we wniosku usług nie świadczy Pani w formach i na zasadach
        określonych w przepisach o pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty
        lub w przepisach ustawy Prawo oświatowe;
        usługi świadczy Pani w domach prywatnych i nie jest zarejestrowana w gminie, ani
        jako opiekun dzienny,
        w większości przypadków sprawuje Pani opiekę nad dziećmi w wieku od 0 do 16
        tygodni życia, ale bywają kontrakty, gdzie dzieci osiągają wiek 24 tygodni życia w
        trakcie ukończenia przez Panią kontraktu;
        w myśl ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 nie świadczy Pani usług jako
        dzienny opiekun na zasadach określonych w przepisach ustawy o opiece nad
        dziećmi w wieku do lat 3.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości, należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że usług
    opieki nad noworodkami i niemowlętami nie świadczy Pani w formach i na zasadach
    określonych w przepisach o pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty ani w
    przepisach ustawy Prawo oświatowe.
    Zatem świadczone przez Panią usługi nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy.
    Z kolei odnosząc się do Pani stanowiska, że zwolnione od podatku VAT są usługi w
    zakresie opieki nad dziećmi przez podmioty sprawujące opiekę na dziećmi do lat 3 należy
    zaznaczyć, że usługi w zakresie opieki nad dziećmi wykonywane przez podmioty
    sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat podlegają regulacjom ustawy o opiece
    nad dziećmi w wieku do lat 3. Zatem, ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 24 ustawy mogą korzystać tylko takie usługi opieki nad dziećmi do 3 lat, które są
    prowadzone na zasadach określonych w tej ustawie.
    Z opisu sprawy wynika, że usługi opieki nad noworodkami i niemowlętami świadczy Pani
    w domach prywatnych, poza granicami Polski, na podstawie kontraktów. Pani kontrakty są
    serwisem prywatnym. Podczas trwania kontraktu ma Pani zapewnione zakwaterowanie w
    domu klienta. Nie jest Pani zarejestrowana w gminie, ani jako opiekun dzienny.
    W konsekwencji, z okoliczności sprawy wynika, że opisanych usług opieki nie świadczy
    Pani jako żłobek, klub dziecięcy, opiekun dzienny, ani niania w myśl przepisów ustawy o
    opiece nad dziećmi do 3 lat. Ponadto, sprawuje Pani opiekę głównie nad dziećmi w wieku
    od 0 do 16 tygodni życia, natomiast zakres ustawy o opiece nad dziećmi do 3 lat obejmuje
    opiekę nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia życia.

    Zatem, świadczone przez Panią usługi opieki nad noworodkami i niemowlętami,
    sprawowane w domu klienta nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy.
    W konsekwencji Pani stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy o VAT może Pani wystąpić do
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS),
    która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy
    towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia
    usług. Wystąpienie z wnioskiem o wydanie WIS jest możliwe od 1 listopada 2019 r. – przy
    czym WIS dotyczy stanu prawnego obowiązującego od 1 lipca 2020 r. Zatem kwestia
    ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług od 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania
    Wiążącej Informacji Stawkowej określonej w art. 42a ustawy.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.