Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.424.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem dotyczącej
pożyczki hipotecznej.
Słowa kluczowe: banki
odsetki-odsetki za zwłokę
pożyczka
przychód-powstanie przychodu
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia ugody z bankiem dotyczącej
    pożyczki hipotecznej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) października 2008 r. zawarła Pani umowę pożyczki hipotecznej nr (...) na kwotę (...) CHF
    (otrzymała Pani złotówki) udzielonej na inne cele niż finansowanie własnego celu
    mieszkaniowego. (...) listopada 2008 r. całą kwotę otrzymaną z banku przekazała Pani
    synowi: (...), który przyjął darowiznę na konto w (...) i (...) listopada 2008 r. zgłosił
    otrzymanie darowizny w kwocie (...) PLN do Urzędu Skarbowego w (...). (...) aktem
    notarialnym, za kwotę (...) zł, zakupił działkę pod budowę domu jednorodzinnego w (...),
    której jest właścicielem do chwili obecnej.
    Środki otrzymane w formie darowizny, syn wykorzystał w pełnej kwocie na zakup działki
    budowlanej, jako student nie mógł się ubiegać o kredyt, gdyż nie posiadał zdolności
    kredytowej. W tym okresie prowadziła Pani wraz z synem wspólne gospodarstwo domowe
    i zamieszkiwali Państwo wspólnie. Wobec powyższego jedynym rozwiązaniem, aby zakupić
    nieruchomość przez syna na cele mieszkaniowe było zaciągnięcie przez Panią kredytu
    hipotecznego. Zabezpieczeniem prawnym umowy kredytowej była Pani nieruchomość.
    Syn nie posiadał wówczas żadnej nieruchomości.
    (...) marca 2024 r. zawarła Pani ugodę sądową z (...) z siedzibą w (...), w sprawie otrzymanej
    pożyczki – wymienionej powyżej. Natomiast w 2025 r. (...) przekazał Pani PIT-11, w którym
    wykazano kwoty do opodatkowania od umorzenia pozostałych rat w wysokości (...) zł oraz
    wypłacone odsetki od nadpłaty w wysokości (...) zł. Kwota umorzonych rat wyliczona
    została szacunkowo, jako kwota przewidziana do końca spłaty kredytu – tj. w wysokości
    (...) zł. Kwota ta została ujęta jako przychód, pomimo, że nie otrzymała Pani i nigdy nie
    otrzyma tych pieniędzy.
    Nie została Pani poinformowana w jaki sposób została wyliczona kwota umorzenia
    pozostałych rat, jest to dla Pani kwota czysto hipotetyczna. Umowa pożyczki zawierała
    zapis w (...): Szacunkowy całkowity koszt pożyczki w dniu sporządzenia umowy wynosi: (...)
    zł. Więc ponosiła Pani koszty kredytu, a teraz bank wykazał Pani hipotetyczny przychód –
    czyli taki, którego nie osiągnęła Pani w rzeczywistości.

## Pytanie

Czy kwoty przychodu jakie zostały ujęte w PIT-11 wystawionym przez (...) powinny zostać
    zwolnione od poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż całość środków
    otrzymanych z banku przeznaczona została na inwestycję, której celem jest zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych?

    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, od kwot umorzenia pozostałych rat rozliczonych na podstawie ugody z (...)
    powinno nastąpić zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie
    z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. – całość środków
    otrzymanych z banku, przeznaczona została na inwestycję, której celem było zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności
    wynikającej z zaciągniętej przez Panią pożyczki hipotecznej, wskazuję, że instytucja
    pożyczki uregulowana została przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Stosownie do art. 720 § 2 ww. Kodeksu:
      Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych, wymaga zachowania
      formy dokumentowej.
    Jak wynika natomiast z art. 78 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Do umów pożyczek pieniężnych zawieranych przez bank stosuje się odpowiednio
      przepisy dotyczące zabezpieczenia spłaty i oprocentowania kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie pożyczki i jej spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie pożyczki są obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się
    w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki, jej części lub odsetek. Wtedy
    bowiem pożyczkobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 Kodeksu
    cywilnego:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

    W konsekwencji, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu pożyczki hipotecznej należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy

        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 3 ust. 2 omawianego rozporządzenia:
      Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone
      w ust. 1.
    Z kolei § 4 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie natomiast do § 4a ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku może mieć
    zastosowanie do pożyczek, jednakże wyłącznie takich, w stosunku do których podatnik
    uzyska przychód od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2026 r.
    Rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku w brzmieniu obowiązującym do
    31 grudnia 2024 r. nie dotyczyło natomiast (nie miało zastosowania do) umorzonych
    pożyczek hipotecznych.
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.

    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód
    z nieodpłatnych świadczeń powstaje w momencie ich otrzymania lub postawienia do
    dyspozycji podatnika.
    Z przedstawionego przez Panią stanu faktycznego wynika, że ugoda w ramach której bank
    zwolnił Panią z długu (umorzył zadłużenie) a Pani przyjęła to zwolnienie z długu została
    podpisana (...) marca 2024 r. Zatem w tym dniu uzyskała Pani przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, w związku z tym, że uzyskała Pani przychód z tytułu umorzenia części
    pożyczki w 2024 r. a zaniechanie poboru podatku określone w rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, dotyczy pożyczek, w stosunku do których podatnik uzyska
    przychód od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2026 r., to uzyskany przez Panią przychód
    nie może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego.
    Dodatkowo również cel, na który zaciągnęła Pani pożyczkę hipoteczną, wyklucza w
    omawianej sprawie zastosowanie zaniechania poboru podatku na podstawie przepisów
    ww. rozporządzenia. W opisie sprawy wskazała Pani, że pożyczka hipoteczna została Pani
    udzielona na inne cele niż finansowanie własnego celu mieszkaniowego. Otrzymane
    środki przekazała Pani następnie w drodze darowizny swojemu synowi. Pożyczka nie
    została zatem zaciągnięta na inwestycję mieszkaniową, o której mowa w omawianym
    rozporządzeniu. Okoliczność, że otrzymane środki Pani syn przeznaczył na zakup działki
    budowlanej, pozostaje bez wpływu na ocenę niniejszej sytuacji.
    Zatem, umorzona w marcu 2024 r. przez bank kwota pożyczki hipotecznej zaciągniętej
    przez Panią w 2008 r. (kwota pozostałych rat), stanowi dla Pani przychód w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowany do źródła,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Do przychodu tego nie
    znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku, określone w rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe. W konsekwencji, od przychodu, który uzyskała Pani w związku z
    umorzeniem kwoty wierzytelności z tytułu pożyczki hipotecznej, jest Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w wystawionej informacji PIT-11
    bank wykazał również jako przychód wypłacone Pani odsetki od nadpłaty. Odnosząc się
    zatem do skutków podatkowych otrzymania ww. odsetek od nadpłaty wyjaśniam, co
    następuje.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W analizowanej sprawie odsetki dotyczą zwróconej Pani nadpłaty. W związku z powyższym
    wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W przypadku otrzymania zwrotu nadpłaty nie dochodzi do powstania przysporzenia
    majątkowego. W takiej sytuacji podatnik otrzymuje zwrot środków pieniężnych, będący
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z jego własnych środków.
    Otrzymana kwota nadpłaty nie powoduje więc faktycznego przyrostu w majątku
    podatnika. Wypłata taka jest neutralna podatkowo.
    Skoro zatem otrzymana nadpłata nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, to wypłacone odsetki ustawowe za opóźnienie od tej nadpłaty
    korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe, otrzymane przez Panią odsetki od nadpłaty stanowią dla Pani
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej
    ustawy, do którego jednak znajdzie zastosowanie zwolnienie z opodatkowania, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy. Tym samym ich uzyskanie nie skutkuje po Pani
    stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.