Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1230/14-4/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-12
Teza: w zakresie zwolnienia od podatku usług pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pośrednictwo; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2014 r. (data wpływu 20 października 2014 r.) uzupełnione w dniu 9 lutego 2015 r. pismem z dnia 5 lutego 2015 r., na wezwanie Organu z dnia 16 stycznia 2015 r. (data odbioru 2 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych. Wniosek został uzupełniony w dniu 9 lutego 2015 r. pismem z dnia 5 lutego 2015 r., na wezwanie Organu z dnia 16 stycznia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną planującą założyć spółkę kapitałową, tj. spółkę z o.o. (obecnie Wnioskodawca przygotowuje dokumenty niezbędne do rejestracji spółki) pod firmą G., Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”). Spółka zostanie zarejestrowana pod adresem: ul. A.. Spółka w przyszłości nawiąże relacje biznesowe z jednym lub wieloma bankami. Banki te świadczą na rzecz swoich klientów szereg usług finansowych, są to w szczególności następujące usługi:

1.  rachunki bankowe (w tym walutowe),
2.  rachunki oszczędnościowe,
3.  lokaty terminowe oraz inne produkty depozytowe,
4.  produkty kredytowe (kredyty, kredyty hipoteczne, pożyczki, karty kredytowe),
5.  produkty inwestycyjne,
6.  produkty finansowania handlu (akredytywy, gwarancje).

W ramach prowadzonej działalności Spółka podejmie działania mające na celu sprzedaż produktów bankowych (tj. usług finansowych w tym wymienionych powyżej). Wybrany bank powierzy Spółce wykonywanie w jego imieniu i na rzecz pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych (m.in. wymienionych powyżej), w tym w postaci oferowania wybranych produktów bankowych oraz doprowadzania do zawarcia, zawieranie i zmiana:

*   umów rachunków bankowych,
*   umów o limit kredytowy w rachunku,
*   umów o przyjęcie wkładów pieniężnych (depozytów),
*   umów kredytów i pożyczek pieniężnych,
*   umów o karty płatnicze (debetowe, kredytowe i przedpłacone),

z osobami fizycznymi będącymi konsumentami w rozumieniu art. 221 Kodeksu cywilnego, osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą oraz osobami prawnymi i jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej.

Organizacyjnie świadczenie przedstawionej usługi będzie odbywało się na podstawie zawartej z wybranym bankiem umowy agencyjnej, w której Spółka zobowiąże się do podejmowania działań mających na celu sprzedaż produktów bankowych oraz współdziałania w tym zakresie z drugim agentem (inną spółką kapitałową). Pracownicy Spółki po otrzymaniu niezbędnego przeszkolenia zostaną przez Spółkę, w porozumieniu z bankiem, rozlokowani w placówkach oferujących produkty bankowe danego banku będącego usługobiorcą. Pracownicy Spółki, zgodnie z praktyką rynkową w tym zakresie, zostaną wyposażeni przez usługobiorcę w zasoby niezbędne do realizacji umowy agencyjnej, w szczególności w sprzęt IT z dostępem do systemu bankowego danego banku.

Z tytułu realizacji przedmiotu umowy agencyjnej Spółka otrzyma wynagrodzenie kalkulowane przy uwzględnieniu ilości zawieranych za jej pośrednictwem umów na świadczenie usług finansowych.

Ze względu na wymogi m.in. prawa bankowego, Spółka i bank/banki w ramach umowy/umów w szczegółowy sposób opiszą nie tylko zakres i czynności składające się na wykonywaną usługę, ale również doprecyzują szereg kwestii, w tym operacyjnych, dotyczących współpracy stron w zakresie oferowania produktów bankowych z oferty banku. Mając na uwadze powyższe, strony w ramach umowy/umów postanowią przede wszystkim o (i) funkcjonalnym i operacyjnym zdefiniowaniu produktów bankowych, będących przedmiotem usługi świadczonej przez Spółkę, (ii) określeniu funkcjonalności i zasobów, które będą wykorzystywane w celu świadczenia usługi oraz (iii) warunkach i zasadach świadczenia usługi.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że Spółka podejmie działania mające na celu sprzedaż produktów bankowych. Bank powierzy Spółce wykonywanie w jego imieniu i na rzecz pośrednictwa w świadczeniu przez bank usług finansowych, w tym w postaci oferowania wybranych produktów bankowych oraz doprowadzania do zawarcia, zawieranie i zmiana:

*   umów rachunków bankowych,
*   umów o limit kredytowy w rachunku,
*   umów o przyjęcie wkładów pieniężnych (depozytów),
*   umów kredytów i pożyczek pieniężnych,
*   umów o karty płatnicze (debetowe, kredytowe i przedpłacone),

z osobami fizycznymi będącymi konsumentami w rozumieniu art. 221 Kodeksu cywilnego, osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą oraz osobami prawnym i jednostkami organizacyjnymi nie posiadającymi osobowości prawnej.

Spółka wskazała, że w ramach świadczenia na rzecz banku, na podstawie umowy agencyjnej, przedstawionej usługi Spółka będzie wykonywała następujące czynności:

1.  Udzielenie klientowi informacji o zasadach funkcjonowania danego produktu finansowego (bankowego);
2.  Przedstawienie klientowi oferty produktu finansowego w postaci warunków oferowanych przez bank;
3.  Wstępne określanie możliwej do uzyskania przez klienta kwoty w ramach produktów o charakterze kredytowym (np. pożyczki, kredytu, limitu karty kredytowej, limitu odnawialnego);
4.  W przypadku zainteresowania klienta przedstawioną ofertą usług bankowych / finansowych, pomoc klientowi w wypełnianiu dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy na dany produkt finansowy;
5.  Przyjęcie od klienta kompletu wypełnionych dokumentów dotyczących danego produktu finansowego (tj. wniosku/umowy o dany produkt finansowy wraz z niezbędną dokumentacja towarzyszącą do wniosku/umowy);
6.  Weryfikacja wniosku/umowy wraz z dokumentacją towarzyszącą pod względem merytorycznym oraz formalnym;
7.  W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku/umowy oraz potwierdzenia tożsamości klienta, przyjęcie podpisu klienta na wniosku/umowie oraz złożenie podpisu na dokumentach jako agent działający w imieniu i na rzecz banku.

Powyższe działania, będą wykonywane przez Spółkę w imieniu i na rzecz banku. Spółka będzie składała oświadczenie woli w imieniu banku w postaci podpisu jako agent na umowie o produkt bankowy. Spółka będzie więc pośrednikiem sensu stricte, działającym w imieniu i na rzecz banku. Natomiast, stronami umowy o dany produkt finansowy będą bank oraz klient.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy na gruncie przedstawionego zdarzenia przyszłego, świadczenie przez Spółkę opisanej powyżej usługi podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Na gruncie przedstawionego zdarzenia przyszłego, świadczenie przez Spółkę opisanej powyżej usługi podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

1.  Otoczenie prawne w zakresie opodatkowania VAT usług pośrednictwa finansowego.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 – 41 ustawy o VAT, zwalnia się od opodatkowania m.in.:

38) usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

39) usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

40) usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług;

41) usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie.

Analiza powyższych regulacji prowadzi do wniosku, że oprócz szeregu szeroko rozumianych usług finansowych, regulacje ustawy o VAT przewidują zwolnienie od VAT również dla usług pośrednictwa w świadczeniu tych usług.

Literalne brzmienie przytoczonych przepisów ustawy o VAT przewiduje zwolnienie od VAT dla usług pośrednictwa w świadczeniu:

*   usług udzielania kredytów,

*   usług udzielania pożyczek pieniężnych,

*   usług udzielania poręczeń,

*   usług udzielania gwarancji

*   usług udzielania wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych,

*   usług dotyczących depozytów środków pieniężnych,

*   usług dotyczących prowadzenia rachunków pieniężnych,

*   usług dotyczących wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych,

*   usług dotyczących przekazów i transferów pieniężnych,

*   usług dotyczących długów,

*   usług dotyczących czeków,

*   usług dotyczących weksli,

*   usług których przedmiotem są instrumenty finansowe.

Przywołane regulacje ustawy o VAT stanowią implementację do krajowego systemu VAT postanowień art. 135 ust. 1 lit. b) - f) dyrektywy VAT (Dyrektywa 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347.1 z 11 grudnia 2006 r. z późn. zm., dalej: „dyrektywa VAT”), harmonizującej ustawodawstwo w zakresie VAT na poziomie wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. b) - f) dyrektywy VAT, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

1.  udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę;
2.  pośrednictwo lub wszelkie działania w zakresie gwarancji kredytowych, poręczeń i wszelkich innych zabezpieczeń i gwarancji oraz zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę;
3.  transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji należności;
4.  transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innych metali, jak również banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które przedstawiają wartość numizmatyczną;
5.  transakcje, łącznie z pośrednictwem, jednakże z wyłączeniem przechowywania i zarządzania, których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach lub związkach, obligacje i inne papiery wartościowe, z wyłączeniem dokumentów ustanawiających tytuł prawny do towarów, oraz praw lub papierów wartościowych.

Na gruncie sektorowych regulacji prawnych, możliwość powierzenia podmiotowi trzeciemu czynności pośrednictwa bankowego przewiduje art. 6a ust 1. ustawy prawo bankowe (Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jedn. Dz, U. z 2012 r. Poz. 1376 z późn. zm., dalej: „ustawa prawo bankowe").

Zgodnie z brzmieniem tej regulacji, bank może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu, między innymi wykonywanie w imieniu i na rzecz banku pośrednictwa w zakresie czynności bankowych.

W oparciu o treść przytoczonych regulacji prawnych, Bank powierzy Spółce wykonywanie czynności pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych dotyczących usług finansowych oferowanych przez Bank.

1.  Charakter usługi świadczonej przez Spółkę na rzecz banku.

Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, usługa świadczona przez Spółkę na rzecz banku składa się z szeregu czynności, które mają na celu zawarcie przez bank i klienta umowy określonego produktu bankowego.

W tym kontekście Wnioskodawca pragnie wskazać, że kwalifikacja dla potrzeb opodatkowania VAT usługi składającej się z wielu powiązanych ze sobą czynności powinna podlegać ocenie w szczególności z perspektywy kompleksowości takiego świadczenia i jego celu ekonomicznego.

Innymi słowy, dla potrzeb wskazania konsekwencji w VAT dla usługi świadczonej przez Spółkę, konieczne jest określenie (i.) czy wykonywane czynności z punktu widzenia VAT stanowią jedno kompleksowe świadczenie oraz (ii.) jaka jest ekonomiczna treść takiego świadczenia.

W odniesieniu do kwestii kompleksowości, zgodnie z generalną zasadą, dla celów kwalifikacji określonych czynności na gruncie podatku VAT, każde zdarzenie gospodarcze należy analizować oddzielnie, jako niezależne od siebie elementy stosunku prawnego. Wyjątek od tej reguły dotyczy świadczeń kompleksowych.

Koncepcję opodatkowania VAT świadczeń złożonych (kompleksowych) wypracował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej; „TSUE” lub „Trybunał”), w wydawanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej szóstej Dyrektywy (Szósta Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej - ujednolicona podstawa wymiaru podatku) oraz obecnie obowiązującej dyrektywy VAT.

Jednym z kluczowych orzeczeń dotyczącym tej kwestii jest wyrok TSUE w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., w którym Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle ze sobą powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej (Analogicznie TSUE wypowiadał się między innymi w wyroku w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC), czy wyroku w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP).

Powyższe rozważania Trybunału zostały potwierdzone w szeregu innych orzeczeń TSUE. Przykładowo, w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV TSUE stwierdził, że: W kwestii tej Trybunał orzekł, że mamy do czynienia z jednolitym świadczeniem, zwłaszcza w przypadku, gdy kilka elementów powinno zostać uznane za konstytutywne dla świadczenia głównego, podczas gdy, odwrotnie, jedno lub więcej świadczeń powinno być postrzegane jako jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los prawny świadczenia głównego (\`(...)\`).

Podobnie jest, jeśli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. (wyszczególnienie Wnioskodawcy).

Jednolita linia orzecznicza TSUE jednoznacznie wskazuje więc, że świadczenia składające się z szeregu nierozerwalnie ze sobą powiązanych elementów, tworzących jednolitą ekonomiczną całość, i tylko jako takie mające gospodarczy sens dla klienta/konsumenta, powinny być traktowane jako jedno, kompleksowe świadczenie, którego charakterystyka dla celów VAT jest determinowana przez świadczenie główne. Ponadto, każde dążenie do dzielenia takich transakcji na osobne elementy będzie prowadziło do wypaczenia ekonomicznej istoty takich świadczeń.

W tym zakresie głównym elementem kompleksowej usługi, która będzie świadczona przez Spółkę jest czynność pośrednictwa w procesie zawarcia umowy produktu bankowego pomiędzy bankiem i klientem.

Mając na uwadze zakres planowanej usługi Spółki, szczegółowo opisanej w zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku oraz przywołane powyżej tezy wynikające z orzecznictwa Trybunału, w ocenie Wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, że wszystkie czynności, które będą wykonywane przez Spółkę na rzecz banku w ramach pośrednictwa w sprzedaży produktów finansowych w imieniu i na rzecz banku, z punktu widzenia ich nabywcy (banku) tworzą jednolitą ekonomiczną całość, której rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.

W tym zakresie, w ocenie Wnioskodawcy zasadnym wydaje się również wskazanie stanowisk polskich sądów administracyjnych w kwestii uznania kilku świadczeń za usługę kompleksową.

W wyroku z dnia 6 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjnym (sygn. akt I FSK1758/12), (dalej: „NSA”), bazując właśnie na dorobku TSUE, stwierdził, iż: „W celu określenia, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową należy przede wszystkim poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie".

Podobne stanowisko NSA zajął w wyroku z dnia 27 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I FSK 974/11), w którym potwierdził, że w przypadku świadczeń o kompleksowym charakterze, na które składa się szereg określonych działań, świadczenia takie należy traktować dla potrzeb VAT jako jednolitą całość.

W ocenie Wnioskodawcy wskazane powyżej orzecznictwo TSUE, jak również wyroki polskich sądów administracyjnych, w tym w szczególności NSA, jednoznacznie wskazują na właściwy sposób rozpoznawania dla potrzeb podatku VAT świadczeń złożonych. W sytuacji, gdy przedmiotem transakcji pomiędzy podmiotami jest szereg czynności tworzących ekonomiczną całość, to elementy tej całości nie mogą być wyodrębniane i traktowane osobno, gdyż będzie to prowadziło do wypaczenia sensu ekonomicznego i gospodarczego całej transakcji.

Jak Wnioskodawca wskazał powyżej, świadczeniem głównym, determinującym kwalifikację na gruncie VAT całej usługi, która będzie świadczona przez Spółkę jest pośrednictwo w sprzedaży produktów bankowych klientom banku.

Pojęcie usług pośrednictwa dla potrzeb VAT nie zostało zdefiniowane ani w przepisach ustawy o VAT ani w regulacjach dyrektywy VAT. Pojęcie to było jednakże przedmiotem analizy przeprowadzonej w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE” lub „Trybunał").

W wyroku TSUE z 13 grudnia 2001 r. w sprawie CSC Financial Services (C-2/95) Trybunał uznał, że czynności pośrednictwa mają za cel uczynienie wszystkiego co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę ubezpieczenia, przy czym pośrednik nie realizuje w stosunku do treści umowy żadnego własnego interesu - czynności pośrednictwa mogą obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy.

Dodatkowych wskazówek dotyczących usług pośrednictwa finansowego dostarczył TSUE w wyroku z 3 kwietnia 2008 r. w sprawie J.C.M. Beheer BV (C-124/07) oraz wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie Volker Ludwig (C-453/05), w których skonkludowano, że fakt, iż pośrednik nie pozostaje w bezpośrednim stosunku z jedną ze stron umowy ubezpieczenia nie wyklucza możliwości stosowania zwolnienia od VAT dla czynności takiego pośrednika.

Pokazuje to, iż pośrednictwa na gruncie podatku VAT nie należy interpretować zawężając jego zakres do usług świadczonych przez agentów. Podobne podejście w tym zakresie jest prezentowane w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych (Tak przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawę w wyroku z 21 stycznia 2014 r. (sygn. akt III SA/Wa 2071/13) czy wyroku z 2 października 2012 r. III SA/Wa 3484/11). Tym bardziej czynności realizowane przez Spółkę, na mocy umowy agencyjnej należy uznać za podlegające zwolnieniu od VAT.

Przechodząc do kwestii językowej wykładni pojęcia „pośrednictwo”, Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie ze słownikową definicją tego pojęcia, pośrednictwo należy rozumieć jako „działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron; występowanie w roli łącznika lub rozjemcy” (Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 1998, s. 814).

Mając na uwadze uwagi poczynione przez Trybunał, krajowe regulacje prawa i językową wykładnię pojęcia pośrednictwa, zdaniem Wnioskodawcy należy wskazać, że pośrednictwo w odniesieniu do usług finansowych określonych w art. 43 ust. 1 pkt 38 - 41 ustawy o VAT, powinno zatem obejmować ogół czynności zmierzających do zawarcia umów produktów bankowych i czynności związanych z wykonaniem zawartych w tym zakresie umów.

Zdaniem Wnioskodawcy nie może budzić wątpliwości fakt, że czynności które będą wykonywane przez Spółkę w ramach usługi będącej przedmiotem niniejszego wniosku mieszczą się w pojęciu usług pośrednictwa finansowego według ich rozumienia i zakresu opisanego powyżej. W szczególności czynności wykonywane przez Spółkę w ramach tej usługi zmierzać będą do uczynienia wszystkiego co niezbędne, aby dwie strony (tj. klient i bank) zawarły umowę produktu bankowego.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz uwagi poczynione w odniesieniu do kompleksowego charakteru usługi, zdaniem Wnioskodawcy wszystkie czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz banku w ramach usługi mieszczą się w zakresie pojęcia kompleksowych usług pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 - 41 ustawy o VAT i jako takie powinny podlegać zwolnieniu od VAT.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia argumenty potwierdzające prawidłowość swojego stanowiska w tym zakresie.

1.  Zwolnienie od VAT dla usługi świadczonej na rzecz banku.

Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego przedstawionego w niniejszym wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka podejmie współpracę z bankiem w celu świadczenia na rzecz banku kompleksowej usługi pośrednictwa finansowego, polegającej na sprzedaży w imieniu i na rzecz banku produktów finansowych..

W ocenie Wnioskodawcy wszystkie czynności, które będą wykonywane przez Spółkę w ramach usługi świadczonej na rzecz banku, wypełniają zakres usługi pośrednictwa finansowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 - 41 ustawy o VAT i w konsekwencji powinny podlegać zwolnieniu od VAT na podstawie tych przepisów.

W tym zakresie Wnioskodawca pragnie wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 18 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I SA/Wr 189/12), w którym sąd uznał, że usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania pożyczek pieniężnych wraz z czynnościami dodatkowymi składającymi się na kompleksową usługę zwolnione są od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

W wydanym wyroku WSA we Wrocławiu wskazał, że: „Usługa udzielania pożyczek (kredytów) stanowi proces złożony, który rozpoczyna się od poszukiwania osób zainteresowanych ich zaciągnięciem, następnie przechodzi przez fazę negocjacji, gromadzenia stosownej dokumentacji, dochodząc do fazy przyznania pożyczki (podpisania umowy). Przy czym, usługa ta nie kończy się z dniem podpisania umowy pożyczkowej i przekazania na rzecz klienta środków pieniężnych. Jest ona kontynuowana do czasu, kiedy wygasną wzajemne roszczenia (zobowiązania) stron umowy pożyczkowej. Zazwyczaj relacje na linii instytucja finansowa - klient kończą się w momencie całkowitej spłaty pożyczki (niejednokrotnie potwierdzonej dokumentem potwierdzającym ten fakt).”

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2013 r. (sygn. akt I FSK 922/12), NSA potwierdził stanowisko organu podatkowego, który opierając się na treści orzeczeń Trybunału, wydanych w sprawach o sygn. C-453/05, C-235/00, C-2/95, stwierdził, że usługa pośrednictwa finansowego powinna stanowić:

i. usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca wynagrodzenie,

ii. z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika powinny stanowić element usługi finansowej,

iii. celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym pośrednik nie ma żadnego interesu co do treści umowy),

iv. usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności faktycznych związanych z umową (nie może to być wyłącznie udostępnianie informacji stronom transakcji finansowej).

W tym zakresie kompleksowa usługa planowana przez Spółkę, w ocenie Wnioskodawcy spełnia wszystkie powyższe kryteria, pozwalające na uznanie jej za usługę pośrednictwa finansowego, zwolnioną od VAT. W tym kontekście Wnioskodawca pragnie wskazać, że świadczona przez niego usługa:

i. świadczona będzie na rzecz banku, który jest stroną transakcji finansowej - z tego tytułu Spółka otrzyma od banku wynagrodzenie,

ii. z punktu widzenia klienta usługi świadczone przez Spółkę stanowić będą element sprzedawanej usługi finansowej,

iii. celem usługi będzie dążenie do zawarcia umowy w zakresie produktów bankowych, a Spółka nie będzie miała żadnego interesu co do treści umowy,

iv. nie będzie miała charakteru wykonywania wyłącznie czynności faktycznych związanych z umową. Przedmiotem usługi będzie zawarcie umowy produktów finansowych oferowanych przez Bank.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego podejścia do opodatkowania VAT świadczonej usługi pośrednictwa finansowego znajduje swoje poparcie również w aktualnych interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów, w których organy podatkowe wielokrotnie potwierdzały możliwość zwolnienia od VAT dla usług o zbliżonym charakterze i zakresie (Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 marca 2014 r. (Nr IPPP1/443-136/14-4/IGo), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 stycznia 2014 r. (Nr IPP1/443-1301/13-2/IGo), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 25 lipca 2013 r. (Nr ITPP1/443-426/13/MS), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 listopada 2013 r. (Nr IPPP3/443-758/13-2/KT), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 12 listopada 2013 r. (Nr IPPP1/443-830/13-2/AP) oraz z 4 kwietnia 2014 r. (Nr IPPP1/443-231/14-2/ISZ).

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe argumenty, zdaniem Wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, że świadczenie przez Spółkę opisanej powyżej kompleksowej usługi, w imieniu i na rzecz banku, podlegać będzie zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosowanie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie informuje, że uwzględniając ilość stanów faktycznych opisanych we wniosku z dnia 17 października 2014 r., Wnioskodawca powinien wnieść zgodnie z art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej, opłatę w wysokości 40 zł. W dniu 16 października 2014 r. Wnioskodawca dokonał wpłaty w wysokości 80 zł za wydanie interpretacji indywidualnej, a zatem kwota w wysokości 40 zł stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2a Ordynacji Podatkowej, zostanie zwrócona przekazem pocztowym na wskazany we wniosku adres.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.