Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-965/10/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-01-21
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT zapłaconego z tytułu nabycia towarów czy usług wykonanych przez innego podatnika niezarejestrowanego jako podatnik podatku VAT przy braku rejestracji kontrahenta.
Słowa kluczowe: faktura; odliczenia-brak prawa do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2010r. (data wpływu 7 października 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 grudnia 2010r. (data wpływu 22 grudnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT otrzymanych w okresie od kwietnia 2010r. do lipca 2010r. wystawionych przez podmiot zarejestrowany jako podatnik podatku VAT dopiero w miesiącu sierpniu 2010r. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT otrzymanych w okresie od kwietnia 2010r. do lipca 2010r. wystawionych przez podmiot zarejestrowany jako podatnik podatku VAT dopiero w miesiącu sierpniu 2010r.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 grudnia 2010r. (data wpływu 22 grudnia 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 7 grudnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Firma X Sp. z o.o. zwana dalej Spółką prowadząc działalność gospodarczą zleciła wykonanie usług transportowych podwykonawcy - Firmie A. NIP …. zwanej dalej A.

Po wykonaniu transportów A. wystawił faktury VAT. Dokumenty mają datę wystawienia od 29 kwietnia 2010 do 29 lipca 2010. Po otrzymaniu faktur Spółka obniżyła w miesiącach IV, V, VI kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur.

Starając się zachować należytą staranność i ze względu na swój interes prawny Spółka zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wydanie zaświadczenia, że A. jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Dnia 4 sierpnia 2010r. Spółka otrzymała odpowiedź, w której zawarto sentencję - "Na dzień wydania postanowienia wskazany we wniosku podmiot nie figuruje w rejestrze podatników od towarów i usług tut. Urzędu".

W wyniku tej informacji Spółka dokonała dnia 16 sierpnia 2010 korekty Deklaracji VAT-7 za miesiące IV, V, VI 2010r. i podatek naliczony wynikający z faktur firmy A. został usunięty z rejestru zakupu towarów i usług a kwota różnicy podatku VAT rozliczona z Urzędem Skarbowym.

Równocześnie VAT naliczony z kolejnych faktur otrzymanych w następnych miesiącach VII, VIII 2010 nie został wykazany w Deklaracjach VAT-7. Dnia 19 sierpnia 2010r. Spółka otrzymała Postanowienie z Urzędu Skarbowego o wznowieniu postępowania o wydanie zaświadczenia potwierdzającego status podatnika VAT firmy A. i w uzasadnieniu napisano: "W dniu 03-08-2010 do tut. Urzędu wpłynęło zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R (data stempla pocztowego 30-07-2010) dotyczące A., ponieważ zgłoszenie zawierało błędy formalne wszczęto postępowanie wyjaśniające. Postępowanie wyjaśniające zakończono dnia 12-08-2010 wydaniem potwierdzenia zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT”.

Jednocześnie od firmy A. Spółka otrzymała informację, że za miesiące IV, V, VI, VII 2010 były składane Deklaracje VAT-7 do Urzędu Skarbowego.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym od 11 maja 2007r. – z tą datą została złożona do Urzędu Skarbowego deklaracja rejestracyjna VAT-R i od tego momentu nieprzerwanie są składane deklaracje VAT-7.

Zlecone usługi transportowe udokumentowane fakturami VAT otrzymanymi w okresie od 29 kwietnia 2010r. do dnia 29 lipca 2010r., wystawione przez podmiot opisany w poz. 54 wniosku (dalej: kontrahent), są związane wyłącznie z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych.

Wnioskodawca wyjaśnia, że informacje o dacie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R kontrahenta i dacie zakończenia postępowania wyjaśniającego powzięła z postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 sierpnia 2010r. (…..) wznawiającego postępowanie w sprawie uzyskania przez Wnioskodawcę zaświadczenia o zarejestrowaniu kontrahenta jako czynnego podatnika VAT.

Wnioskodawca pismem z dnia 26 lipca 2010r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że kontrahent jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W odpowiedzi na ten wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał dn. 4 sierpnia 2010r. postanowienie (….) odmawiające wydania żądanego zaświadczenia, albowiem stwierdził, że kontrahent Wnioskodawcy nie figuruje w rejestrze podatników VAT.

Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego wznowił postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia (o czym mowa powyżej) i w dniu 20 sierpnia 2010r. wydał Wnioskodawcy zaświadczenie (\`(...)\`..) o zarejestrowaniu kontrahenta jako czynnego podatnika VAT.

W związku z powyższym Wnioskodawca posiada jedynie informację, że do sierpnia 2010r. jego kontrahent nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Wnioskodawca nie posiada natomiast informacji co do okoliczności potwierdzających obowiązek podatkowy, wskazanych przez kontrahenta w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R, oraz nie posiada informacji co do innych okoliczności wskazanych przez tut. Organ w pkt 3 wezwania, albowiem są one objęte tajemnicą skarbową i nigdy nie były Wnioskodawcy ujawnione.

Dokonując zsumowania wartości netto faktur VAT wystawionych w 2010r. przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy okazuje się, że obrót w wysokości 100.000,- złotych kontrahent przekroczył jeszcze w maju 2010r.

Z informacji Wnioskodawcy powziętych na podstawie kserokopii potwierdzenia zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT (druk VAT-5), wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił przedmiotowe potwierdzenie w dnia 12 sierpnia 2010r.

Ponadto z uzasadnienia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 sierpnia 2010r. o wznowieniu postępowania w sprawie wydania zaświadczenia, o którym to postanowieniu mowa wyżej, wynika, że zgłoszenie rejestracyjne kontrahenta - po postępowaniu wyjaśniającym - zakończyło się 12 sierpnia 2010r. wydaniem potwierdzenia o zarejestrowaniu kontrahenta jako czynnego podatnika VAT.

Daty dzienne otrzymania faktur VAT przez Wnioskodawcę są następujące:

TABELA-załącznik PDF-str.6.

Przedmiotowe faktury VAT otrzymane od kontrahenta potwierdzają usługi faktycznie dokonane. Usługi transportowe podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, o ile usługodawca nie korzysta ze zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 113 ustawy o podatku VAT. Podane kwoty na fakturach są zgodne z rzeczywistością.

Z tych samych przyczyn, co opisane powyżej. Wnioskodawca nie potrafi udzielić odpowiedzi na pytanie o wpłaty podatku przez kontrahenta i sposób deklarowania podatku VAT przez kontrahenta.

W ocenie Wnioskodawcy, brak informacji żądanych przez tut. Organ w pkt 7 wezwania, nie powinien prowadzić do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, albowiem fakt czy kontrahent wpłacał podatek należny za dany okres rozliczeniowy i czy deklarował podatek należny VAT wykazany w fakturach VAT wystawianych na rzecz Wnioskodawcy pozostają bez wpływu na prawo Wnioskodawcy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. W związku z tym Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej pomimo braku wiedzy co do okoliczności wskazanych w pkt 7 wezwania.

Wnioskodawca nie wie dlaczego kontrahent wystawiał faktury VAT nie będąc zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, brak informacji żądanej przez tut. Organ w pkt 8 wezwania, nie powinien prowadzić do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, albowiem informacja dlaczego kontrahent wystawiał faktury VAT na rzecz Wnioskodawcy pomimo niezłożenła zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R pozostaje bez wpływu na prawo Wnioskodawcy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w tych fakturach. W związku z tym Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej pomimo braku wiedzy co do okoliczności wskazanej w pkt 8 wezwania.

Firma X rozpoczynając współpracę otrzymała od kontrahenta kopie dokumentów potwierdzających nadanie numeru identyfikacji podatkowej i numeru REGON. Wnioskodawca nie otrzymał od kontrahenta ani zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, ani też potwierdzenia zarejestrowania jako podatnika VAT czynnego. Wnioskodawca został zapewniony ustnie, że kontrahent dokonał zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i posiada status zarejestrowanego czynnego podatnika VAT.

Jednakże z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie mógł uzyskać od kontrahenta potwierdzenia rejestracji dla celów VAT, wystąpił w dniu 26 lipca 2010r. do organu podatkowego właściwego dla kontrahenta o wydanie zaświadczenia o zarejestrowaniu kontrahenta jako podatnika czynnego VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka postąpiła słusznie nie uwzględniając w Deklaracjach VAT-7 podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT otrzymanych od firmy A.?

Czy zastosowanie art. 88 ust.3a pkt 1a ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług jest prawidłowe w przypadku, jeśli firma wystawia faktury VAT przed zarejestrowaniem się w rejestrze podatników od towarów i usług (przed złożeniem Deklaracji VAT-R)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 1a ustawy o podatku od towarów i usług Spółka nie mogła obniżyć podatku należnego i wykazać do zwrotu różnicę pomiędzy podatkiem naliczonym i należnym, gdyż wykonanie usług zostało udokumentowane fakturami wystawionymi przez podmiot nieuprawniony do wystawiania faktur VAT- czyli przed złożeniem Deklaracji VAT-R przez A.

Dodatkowo w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług w rozdziale 3 paragraf 4 pkt 1 jest zapis: Zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT", co w przypadku niezarejestrowania się jako podatnik VAT czynny nie daje możliwości wystawiania faktur VAT, z których Spółka miałaby możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach dotyczących podatku od towarów i usług obowiązujących w 2010r., gdyż stan faktyczny przedstawiony we wniosku zaistniał w 2010r.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ww. ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług udokumentowane fakturami VAT będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W myśl uregulowań art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ww. ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ww. ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Z kolei ust. 3 powołanego wyżej przepisu stanowi, iż podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ww. ustawy naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 96 ust. 5 ww. ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Wskazując, w przywołanym powyżej art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, podmioty obowiązane do wystawiania faktur VAT, ustawodawca posłużył się określeniem „podmioty, o których mowa w art. 15”.

Stosownie natomiast do cyt. wyżej art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W świetle powyżej wskazanego art. 15 ust. 1, status danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług jest niezależny od dokonania rejestracji dla potrzeb tego podatku. Należy podkreślić, iż mocą art. 96 ust. 1 ww. ustawy, na podmioty, o których mowa w art. 15, nałożony został obowiązek złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenia rejestracyjnego, przed dniem dokonania pierwszej czynności określonej w art. 5. Z obowiązku tego zostały wyłączone jedynie podmioty zwolnione od podatku, które mogą przedmiotowe zgłoszenie złożyć, ale nie mają takiego obowiązku. Jednocześnie w art. 96 ust. 4 ww. ustawy, został dokonany wyraźny podział podatników podatku od towarów i usług na „podatników VAT czynnych” oraz „podatników VAT zwolnionych”, co znajduje odzwierciedlenie w odmiennym kształtowaniu praw i obowiązków tych dwóch grup podatników.

Należy również zwrócić uwagę, że do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT należy między innymi zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Z zasady neutralności podatku VAT wynikającej z art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady z dnia 11 kwietnia 1967r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych (67/227/EWG) oraz z konstrukcji Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) należy wynosić, iż brak formalnej rejestracji sprzedawcy (dokumentującego fakturami dokonywane czynności opodatkowane, o których mowa w art. 5 ustawy o VAT), jako podatnika VAT czynnego nie uniemożliwia nabywcy skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy bezspornie związane z prowadzeniem działalności.

Należy także zauważyć, że powołane wyżej Dyrektywy Pierwsza i Szósta zostały uchylone Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L 347, s. 1, ze zm.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007r. W nowej Dyrektywie 2006/112/WE powtórzono zasadę neutralności podatku VAT, o której mowa powyżej. Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego - co wprost wynika z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy - jest zazwyczaj otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

W świetle powyższego, prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną.

W przedmiotowej sprawie zasadnym jest również przywołanie orzeczenia ETS w sprawie C-438/09 z dnia 22 grudnia 2010r. dotyczącego właśnie budzącego wątpliwości Wnioskodawcy art. 88 ust. 3a pkt 1 lit a ustawy o VAT. W powołanym orzeczeniu Trybunał stwierdził, że artykuł 18 ust. 1 lit. a) oraz art. 22 ust. 3 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w brzmieniu ustalonym na mocy dyrektywy Rady 2006/18/WE z dnia 14 lutego 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego z tytułu nabycia usług wykonanych przez innego podatnika niezarejestrowanego jako podatnik podatku od wartości dodanej, w sytuacji gdy odnośne faktury zawierają wszystkie informacje wymagane przez wskazany art. 22 ust. 3 lit. b), a w szczególności zawierają informacje niezbędne do ustalenia tożsamości osoby, która wystawiła te faktury, oraz rodzaju wykonanych usług oraz, że artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388 w brzmieniu ustalonym na mocy dyrektywy 2006/18 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym, na mocy których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego innemu podatnikowi będącemu usługodawcą niezarejestrowanym dla celów tego podatku.

W uzasadnieniu ww. orzeczenia Trybunał stwierdził, że niezależnie od wagi zgłoszenia rejestracyjnego z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania systemu VAT uchybienie temu obowiązkowi przez jednego podatnika nie może podważać przysługującego innemu podatnikowi prawa do odliczenia wynikającego z art. 17 ust. 2 szóstej dyrektywy.

Zdaniem Trybunału z ogółu poczynionych w orzeczeniu rozważań wynika także, że art. 17 ust. 6 szóstej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym, na mocy których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT zapłaconego innemu podatnikowi będącemu usługodawcą niezarejestrowanym dla celów tego podatku.

Przenosząc powyższe na grunt sprawy będącej przedmiotem wniosku o interpretację należy stwierdzić, że jeśli:

*   faktury otrzymane przez Wnioskodawcę, jako podatnika VAT, dokumentują czynności faktycznie dokonane,
*   czynności udokumentowane takimi fakturami są opodatkowane podatkiem VAT (tj. nie są to czynności zwolnione od podatku lub niepodlegające opodatkowaniu),
*   zawierają dane niezbędne do ustalenia tożsamości osoby, która wystawiła te faktury oraz rodzaju wykonanych usług,
*   działania podejmowane przez Wnioskodawcę jak i kontrahenta nie miały na celu obejścia przepisów prawa,
*   Wnioskodawca będzie nabyte towary czy usługi wykorzystywał do czynności opodatkowanych, to sam brak rejestracji kontrahenta nie stanowi przeszkody dla realizacji prawa do odliczenia podatku VAT zapłaconego z tytułu nabycia towarów czy usług wykonanych przez innego podatnika niezarejestrowanego jako podatnik podatku VAT.

Zaznaczyć też należy, że jak wynika z opisu sprawy, kontrahent Wnioskodawcy został zarejestrowany do podatku VAT w sierpniu 2010r.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, stosownie do treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa opiera się jedynie na interpretacji prawa podatkowego. W tej sprawie interpretacji poddano przepis art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy o VAT z uwzględnieniem orzecznictwa ETS. Zatem przedmiotem oceny tut. organu nie była kwestia ustalenia czy w przedmiotowym konkretnym przypadku wszystkie warunki do odliczenia podatku naliczonego zostały spełnione, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14b § 1 powołanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając powyższe na względzie należy podkreślić, iż tut. organ wydał niniejszą interpretację prawa podatkowego wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zatem z niniejszej interpretacji nie należy wywodzić skutków ogólnych dla innych podmiotów, że w każdym przypadku faktury wystawione przez podmiot niezarejestrowany jako podatnik VAT czynny stanowią podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z nich wynikającego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy jednak zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.