Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-483/13/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-20
Teza: Czy Gmina w momencie przekazania na podstawie umowy użyczenia sprzętu zakupionego w ramach zrealizowanego projektu pn. " ..." instytucji kultury jaką jest Miejsko Gminny Ośrodek Kultury w S. winna zapłacić podatek należny?
Słowa kluczowe: gmina; opodatkowanie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; umowa-umowa użyczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 maja 2013r. (data wpływu 28 maja 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 czerwca 2013r. (data wpływu 13 czerwca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy Gmina w momencie przekazania na podstawie umowy użyczenia sprzętu zakupionego w ramach zrealizowanego projektu pn. " \`(...)\`" instytucji kultury jaką jest Miejsko Gminny Ośrodek Kultury w S. winna zapłacić podatek należny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2013r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 10 czerwca 2013r. (data wpływu 13 czerwca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy Gmina w momencie przekazania na podstawie umowy użyczenia sprzętu zakupionego w ramach zrealizowanego projektu pn. " \`(...)\`" instytucji kultury jaką jest Miejsko Gminny Ośrodek Kultury w S. winna zapłacić podatek należny.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina S. zrealizowała w 2010r. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` 2007-2013 z Programu Subregionu Południowego, Działanie 2.1 Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego, Priorytet II - Społeczeństwo informacyjne, projekt pn. " \`(...)\`", zgodnie z umową o dofinansowanie z dnia 19 marca 2010r.

Celem projektu było stworzenie pozytywnych działań na rzecz rozwoju społeczeństwa informacyjnego, a w szczególności:

1.  zapewnienie dostępu do informacji wszystkim mieszkańcom oraz turystom,
2.  zapobieganie zjawiska "wykluczenia cyfrowego",
3.  podniesienie atrakcyjności gospodarczej i turystycznej Gminy S.,
4.  poprawa poziomu życia, zwiększenie poziomu wiedzy i kompetencji mieszkańców,
5.  wzrost dostępności Internetu dla szerokich kręgów społecznych,
6.  poprawa wizerunku Gminy,
7.  częściowa likwidacja barier technologicznych.

Głównym, założeniem niniejszego projektu było utworzenie publicznych punktów z dostępem do Internetu wraz z zestawem aplikacji promujących zasoby Gminy S., jednocześnie umożliwiających interaktywny kontakt mieszkańcom i turystom.

Publiczne punkty dostępu do Internetu umożliwiają użytkownikom dostępu do ogólnopolskich i lokalnych serwisów informacyjnych oraz do stron internetowych instytucji publicznych. Dzięki temu mieszkańcy, turyści i odwiedzający miasto mogą w prosty i bezpieczny sposób uzyskać wiedzę z kraju i ze świata, sprawdzić ogłoszenia i komunikaty oraz zaczerpnąć informacji turystycznej i kulturalnej o regionie.

Przedmiotem projektu był zakup oraz instalacja 2 PIAPów zewnętrznych wolno stojących, 4 PIAPów zewnętrznych, ściennych - zabudowanych, 4 PIAPów/telecentrów. Rozmieszczone na terenie Gminy S. publiczne punkty dostępu do Internetu zawierają bazę informacji o charakterze lokalnym i regionalnym.

Właścicielem nowo powstałego w ramach projektu majątku jest Gmina S., a utrzymanie i eksploatacja pozostały w gestii Beneficjenta reprezentowanego przez Burmistrza S.. Jest to zadanie publiczne wykonywane we własnym imieniu, na własną odpowiedzialność, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty.

Produkty powstałe w ramach zrealizowanego projektu nie są w żadnym zakresie wykorzystywane przez Beneficjenta do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zaś dostęp do Internetu dla wszystkich użytkowników jest bezpłatny.

Gmina S. ma zamiar przekazać w użyczenie Miejsko Gminnemu Ośrodkowi Kultury w S. sprzęt zakupiony w ramach projektu - tj. cztery telecentra do poszczególnych świetlic środowiskowych na podstawie umowy użyczenia. Prowadzenie świetlic jest zadaniem statutowym MGOK w S., działającego jako instytucja kultury. Zakupiony w ramach projektu sprzęt komputerowy oraz wyposażenie wykorzystywane będzie w czasie prowadzenia różnych zajęć z dziećmi i młodzieżą szkolną.

MGOK w S. jako przyszły Biorący do użytkowania sprzęt z projektu zobowiązuje się:

1.  użytkować przedmiot użyczenia w sposób odpowiadający jego przeznaczeniu i właściwościom,
2.  prowadzić wyodrębnioną ewidencję przedmiotu użyczenia,
3.  w przypadku zniszczenia lub zaginięcia, Biorący zobowiązuje się do pokrycia kosztów utraconego środka,
4.  przeprowadzać inwentaryzację przedmiotu użyczenia, drogą spisu z natury zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości,
5.  o wynikach przeprowadzonej inwentaryzacji Biorący zobowiązuje się powiadomić użyczającego w terminie do 7 dni od dnia jej przeprowadzenia.

Jednocześnie Wnioskodawca poinformował, że użyczony sprzęt nadal będzie własnością Gminy S. i po podpisaniu umowy użyczenia nadal będzie zarejestrowany w ewidencji środków trwałych i wyposażenia Gminy S.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, które nie są związane w żaden sposób z ww. projektem.

W ww. piśmie uzupełniającym z dnia 10 czerwca 2013r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż Gmina S. przekaże w użyczenie MGOK w S. sprzęt zakupiony w ramach projektu tj. cztery telecentra do poszczególnych świetlic środowiskowych na podstawie bezpłatnej umowy użyczenia.

Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i do ubiegania się o jego zwrotu.

Powyższe jest zgodne z otrzymaną indywidualna interpretacją z dnia 22 czerwca 2010r. Nr IBPP4/443-797/10/KG, o którą Gmina S. występowała przystępując do realizacji projektu pn. „ \`(...)\`".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina w momencie przekazania na podstawie umowy użyczenia sprzętu zakupionego w ramach zrealizowanego projektu pn. " \`(...)\`" instytucji kultury jaką jest Miejsko Gminny Ośrodek Kultury w S. winna zapłacić podatek należny?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawione w piśmie z dnia 10 czerwca 2013r.):

Gmina w momencie przekazania na podstawie bezpłatnej umowy użyczenia Miejskiemu Gminnemu Ośrodkowi Kultury w S. sprzętu, zakupionego w ramach projektu „ \`(...)\`" nie jest zobowiązania do zapłacenia podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Dodatkowo, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony podatnik nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej.

Z opisu sprawy wynika, iż Gmina S. zrealizowała w 2010r. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` 2007-2013 z Programu Subregionu Południowego, Działanie 2.1 Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego, Priorytet II - Społeczeństwo informacyjne, projekt pn. " \`(...)\`", zgodnie z umową o dofinansowanie z dnia 19 marca 2010r.

Celem projektu było stworzenie pozytywnych działań na rzecz rozwoju społeczeństwa informacyjnego, a w szczególności:

1.  zapewnienie dostępu do informacji wszystkim mieszkańcom oraz turystom,
2.  zapobieganie zjawiska "wykluczenia cyfrowego",
3.  podniesienie atrakcyjności gospodarczej i turystycznej Gminy S.,
4.  poprawa poziomu życia, zwiększenie poziomu wiedzy i kompetencji mieszkańców,
5.  wzrost dostępności Internetu dla szerokich kręgów społecznych,
6.  poprawa wizerunku Gminy,
7.  częściowa likwidacja barier technologicznych.

Głównym, założeniem niniejszego projektu było utworzenie publicznych punktów z dostępem do Internetu wraz z zestawem aplikacji promujących zasoby Gminy S., jednocześnie umożliwiających interaktywny kontakt mieszkańcom i turystom.

Przedmiotem projektu był zakup oraz instalacja 2 PIAPów zewnętrznych wolno stojących, 4 PIAPów zewnętrznych, ściennych - zabudowanych, 4 PIAPów/telecentrów. Rozmieszczone na terenie Gminy S. publiczne punkty dostępu do Internetu zawierają bazę informacji o charakterze lokalnym i regionalnym.

Właścicielem nowo powstałego w ramach projektu majątku jest Gmina S., a utrzymanie i eksploatacja pozostały w gestii Beneficjenta reprezentowanego przez Burmistrza S. Jest to zadanie publiczne wykonywane we własnym imieniu, na własną odpowiedzialność, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty.

Gmina S. ma zamiar przekazać w użyczenie Miejsko Gminnemu Ośrodkowi Kultury w S. sprzęt zakupiony w ramach projektu - tj. cztery telecentra do poszczególnych świetlic środowiskowych na podstawie umowy użyczenia. Prowadzenie świetlic jest zadaniem statutowym MGOK w S., działającego jako instytucja kultury. Zakupiony w ramach projektu sprzęt komputerowy oraz wyposażenie wykorzystywane będzie w czasie prowadzenia różnych zajęć z dziećmi i młodzieżą szkolną.

Jednocześnie Wnioskodawca poinformował, że użyczony sprzęt nadal będzie własnością Gminy S. i po podpisaniu umowy użyczenia nadal będzie zarejestrowany w ewidencji środków trwałych i wyposażenia Gminy S..

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, które nie są związane w żaden sposób z ww. projektem.

Gmina S. przekaże w użyczenie MGOK w S. sprzęt zakupiony w ramach projektu tj. cztery telecentra do poszczególnych świetlic środowiskowych na podstawie bezpłatnej umowy użyczenia.

Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i do ubiegania się o jego zwrotu.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi fakt czy czynność nieodpłatnego użyczenia czterech telecentrów na rzecz MGOK rodzi obowiązek naliczania podatku należnego.

Mając na uwadze opis sprawy należy wskazać, iż umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy, regulujących zasady używania rzeczy. Zgodnie z zapisem art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas oraz nieodpłatność. Ponadto ważne jest, że umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy.

Powyższe oznacza, że oddanie rzeczy do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia – na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – stanowi nieodpłatne świadczenie usług.

Aby uznać dane świadczenie za opodatkowane podatkiem VAT musi ono być odpłatne w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bądź też nieodpłatne, ale spełniające warunki wynikające z art. 8 ust. 2 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie podlega opodatkowaniu, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia.

Należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazanie towarów stanowi dostawę tylko wtedy, gdy powoduje przeniesienie prawa do rozporządzania wydanymi towarami jak właściciel. W analizowanej sprawie nie można mówić o przeniesieniu prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a tym samym o dostawie towarów, bowiem użyczony sprzęt po podpisaniu umowy użyczenia będzie przekazywany bezpłatnie oraz nadal będzie własnością Gminy S. (będzie zarejestrowany w ewidencji środków trwałych i wyposażenia Gminy S.).

Ponadto nabyte towary będące przedmiotem wniosku (cztery telecentra) służą wykonywaniu przez Gminę zadań publicznych we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Bowiem celem projektu było stworzenie pozytywnych działań na rzecz rozwoju społeczeństwa informacyjnego. Głównym, założeniem niniejszego projektu było utworzenie publicznych punktów z dostępem do Internetu wraz z zestawem aplikacji promujących zasoby Gminy S., jednocześnie umożliwiających interaktywny kontakt mieszkańcom i turystom.

Ponadto Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowego sprzętu.

Wobec powyższego nie zostały spełnione przesłanki wynikające z przepisu art. 8 ust. 2 uznające nieodpłatne świadczenie za podlegające opodatkowaniu, tym samym w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Reasumując, należy stwierdzić, iż opisana we wniosku czynność nieodpłatnego użyczenia czterech telecentrów na rzecz MGOK nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na nieodpłatność tej czynności oraz fakt, iż nie ma w tym przypadku zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy – nieodpłatne użyczenie czterech telecentrów będzie się odbywało w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością (wykonywanie przez Gminę zadań publicznych we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność).

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż Gmina w momencie przekazania na podstawie bezpłatnej umowy użyczenia Miejsko Gminnemu Ośrodkowi Kultury w S. sprzętu, zakupionego w ramach projektu „ \`(...)\`" nie jest zobowiązania do zapłacenia podatku należnego uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.