Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-780/09/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-05
Teza: Wnioskodawcy świadczącemu w ramach prowadzonej działalności wyłącznie usługi prawnicze (niestanowiące jednocześnie usług w zakresie doradztwa) oraz nie będącemu adwokatem, radcą prawnym, czy też notariuszem, przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi prawnicze; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2009r. (data wpływu 27 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 września 2009r. (data wpływu 24 września 2009r.) oraz pismem z dnia 25 września 2009r. (data wpływu 30 września 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2009r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT.

W odpowiedzi na wezwanie tut. organu z dnia 10 września 2009r. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 września 2009r. (data wpływu 24 września 2009r.) oraz pismem z dnia 25 września 2009r. (data wpływu 30 września 2009r.)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

Dnia 13 października 2008r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą, głównie w przedmiocie działalność prawnicza (6910 Z). W praktyce działalność ta polega na przygotowywaniu pism procesowych, podań, wniosków itp.

Dnia 10 października 2008r. Wnioskodawca dokonał zgłoszenia w Urzędzie Skarbowym o prowadzeniu działalności gospodarczej na własne nazwisko, z formą opodatkowania — zasady ogólne. Zgodnie z interpretacją Urzędu Skarbowego w Płocku z dnia 28 grudnia 2005r. (1419/UPO-443-156/05/DC) dotyczącą osób świadczących usługi prawnicze a nie będących notariuszem, adwokatem czy radcą prawnym, Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na mocy art. 113 ust. 9 ustawy o VAT oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. ( Dz. U. z 2005r. Nr 95 poz. 798).

Wnioskodawca nie jest notariuszem, adwokatem ani radcą prawnym. Wnioskodawca w ramach wykonywania czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej prawniczej, nie wykonuje czynności stanowiących usługi doradztwa.

W bieżącym roku podatkowym do dnia złożenia wniosku obrót z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wynosi 1.830,00 zł. Wnioskodawca nie przewiduje przekroczenia limitu obrotów, o których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku z dnia 21 września 2009r. wskazał, że uzyskał w 2008r. obrót z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 14.750,00 zł, jednakże pismem z dnia 25 września 2009r. dokonał sprostowania, że omyłkowo została podana kwota przychodu 14.750 zł, a nie kwota obrotu, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Kwota obrotu, o którym mowa w ww. przepisie wynosiła 50 zł, dotyczyła usługi prawnej.

Dnia 4 grudnia 2008r. została dokonana pierwsza obsługa prawna – przygotowanie pism windykacyjnych: wezwanie do zapłaty i ostateczne wezwanie do zapłaty. Wnioskodawca zaznacza, iż była to jedyna sprzedaż dokonana w 2008r.

W związku z opisanym stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) zadano następujące pytania:

1.  Czy nadal obowiązuje Wnioskodawcę zwolnienie od podatku od towarów i usług?
2.  Czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek zarejestrowania się jako podatnik VAT, co wiąże się ze składaniem deklaracji VAT 7, jeśli tak to od jakiej daty?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro rozpoczął działalność w 2008r. i osiągnął przychód w kwocie 14.750,00 zł, uważa on, że nadal korzysta ze zwolnienia z VAT, dopóki jego obrót nie uzyska przychodu 50.000 zł.

Wnioskodawca uważa, iż zwolnienie z VAT nadal go obowiązuje, ponieważ nie jest adwokatem, radcą prawnym, notariuszem. Obecna działalność w praktyce wskazuje, iż nie ma możliwości aby obrót uzyskał przychód w kwocie 50.000,00 zł. Działalność kancelarii opiera się na pisaniu pism procesowych, wniosków. Brak ukończonej aplikacji uniemożliwia reprezentowanie stron przed sądami, doradztwo. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę potrzebuje czasu na zaistnienie na rynku i na osiągnięcie zysku. Dlatego niesprawiedliwe byłoby traktowanie Wnioskodawcy w zakresie podatkowym na równi z adwokatami, radcami prawnymi czy notariuszami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w prawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl przepisu art. 113 ust. 1 ww. ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z przepisem art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).

Stosownie natomiast do art. 113 ust. 9 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008r., podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8.

W myśl art. 113 ust. 9 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009r., podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008r., jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1 lub w ust. 8, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu poprzednim, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 113 ust. 10 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009r., jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Zauważyć należy, iż na mocy art. 113 ust. 13 pkt 2 ww. ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

W oparciu o delegację ustawową (zawartą w art. 113 ust. 14 ww. ustawy o VAT), Minister Finansów w dniu 25 maja 2005r. wydał rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), obowiązujące do dnia 30 listopada 2008r.

W załączniku do ww. rozporządzenia wymienione zostały towary i usługi, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. I tak, pod poz. 38 ww. załącznika do rozporządzenia ustawodawca wymienił usługi prawnicze świadczone przez notariuszy, adwokatów i radców prawnych.

Powyższe uregulowania zostały utrzymane odpowiednio w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w dniu 13 października 2008r. rozpoczął działalność gospodarczą, głównie w przedmiocie działalność prawnicza (6910 Z). W praktyce działalność ta polega na przygotowywaniu pism procesowych, podań, wniosków itp.

Dnia 10 października 2008r. Wnioskodawca dokonał zgłoszenia w Urzędzie Skarbowym o prowadzeniu działalności gospodarczej na własne nazwisko, z formą opodatkowania — zasady ogólne. Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na mocy art. 113 ust. 9 ustawy o VAT oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. ( Dz. U. z 2005r. Nr 95 poz. 798).

Wnioskodawca nie jest notariuszem, adwokatem ani radcą prawnym. Wnioskodawca w ramach wykonywania czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej prawniczej, nie wykonuje czynności stanowiących usługi doradztwa.

W bieżącym roku podatkowym do dnia złożenia wniosku obrót z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wynosi 1.830,00 zł. Wnioskodawca nie przewiduje przekroczenia limitu obrotów, o których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku z dnia 21 września 2009r. wskazał, że uzyskał w 2008r. obrót z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 14.750,00 zł, jednakże pismem z dnia 25 września 2009r. dokonał sprostowania, że omyłkowo została podana kwota przychodu 14.750 zł, a nie kwota obrotu, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Kwota obrotu, o którym mowa w ww. przepisie wynosiła 50 zł, dotyczyła usługi prawnej wykonanej w dniu 4 grudnia 2008r. Wnioskodawca zaznacza, iż była to jedyna sprzedaż dokonana w 2008r.

Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że w sytuacji świadczenia usług prawniczych (przy założeniu, że jednocześnie nie są to usługi w zakresie doradztwa), przez osobę niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, czy też notariuszem, podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług regulowanego przepisami art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem, jeżeli Wnioskodawca, będący podatnikiem rozpoczynającym w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, świadczy w ramach prowadzonej działalności wyłącznie usługi prawnicze (niestanowiące jednocześnie usług w zakresie doradztwa) oraz nie jest adwokatem, radcą prawnym, czy też notariuszem, to przysługuje mu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, jednakże wyłącznie do momentu, gdy faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wówczas - zgodnie z powołanym przepisem art. 113 ust. 10 ww. ustawy – zwolnienie określone w art. 113 ust. 9 ustawy o VAT traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty, a nadwyżka podlega opodatkowaniu.

Z powołanego wyżej przepisu art. 113 ust. 9 ustawy, wynika, że wielkość obrotu uprawniającego do zwolnienia od podatku od towarów i usług, u podatnika rozpoczynającego działalność w trakcie roku podatkowego, winna być określona w proporcji do okresu tej działalności w roku podatkowym. Określa się ją w stosunku dziennym, tj. w proporcji do ilości dni w roku, licząc od dnia dokonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, do końca roku.

Dla określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy istotny jest zatem dzień, w którym dokonano pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu.

W konsekwencji kwotę uprawniającą do zwolnienia należy obliczać według wzoru: liczba dni pozostających do końca roku od dnia rozpoczęcia działalności (dokonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu) w 2008r. x 50.000/liczba dni w roku. A zatem skorzystanie w 2008r. przez Wnioskodawcę ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 9 ustawy o VAT było możliwe, jeśli faktyczna wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła kwoty obliczonej we wskazany wyżej sposób. Tak więc Wnioskodawcy przysługiwał limit obrotu liczony proporcjonalnie od momentu rozpoczęcia wykonywania czynności opodatkowanych w 2008r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą od dnia 13 października 2008r., natomiast w dniu 4 grudnia 2008r. dokonano pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu. Kwota obrotu uzyskana przez Wnioskodawcę w roku 2008r. wyniosła 50 zł. Wielkość obrotu uprawniającego Wnioskodawcę do zwolnienia od podatku od towarów i usług w 2008r. wyniosła odpowiednio: 27 x 50.000/366 = 3.689 zł.

Zatem ze względu na fakt, iż faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego (2008) kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 9 ustawy o VAT.

Natomiast w 2009 roku Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o ile wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku kwoty 50.000 zł i do momentu, gdy wartość sprzedaży w 2009r. nie przekroczy tej kwoty.

W bieżącym roku podatkowym (2009) do dnia złożenia wniosku obrót z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 1.830,00 zł. Wnioskodawca nie przewiduje przekroczenia limitu obrotów, o których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem, jeżeli Wnioskodawca świadczy w ramach prowadzonej działalności wyłącznie usługi prawnicze (niestanowiące jednocześnie usług w zakresie doradztwa) oraz nie jest adwokatem, radcą prawnym, czy też notariuszem, to przysługuje mu prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jednakże wyłącznie do momentu, gdy faktyczna wartość sprzedaży przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wówczas zastosowanie znajdzie powołany wyżej przepis art. 113 ust. 5 ww. ustawy, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej obowiązku zarejestrowania się przez Wnioskodawcę jako podatnik VAT, a w konsekwencji obowiązku składania deklaracji VAT-7, oraz terminu dla dokonania tych czynności, należy przytoczyć następujące regulacje prawne:

Zgodnie art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

W myśl art. 96 ust. 3 ww. ustawy podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Stosownie do przepisu art. 96 ust. 4 ww. ustawy naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Jak wynika z art. 96 ust. 5 ww. ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ww. ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 12 ustawy o VAT zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

Korzystając z delegacji zawartej w art. 99 ust. 14 ustawy, Minister Finansów określił w drodze rozporządzenia wzory deklaracji wraz z objaśnieniami, co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia, terminu i miejsca składania, uwzględniając również konieczność pouczenia podatnika o odpowiedzialności za niezłożenie deklaracji.

Stosownie do art. 103 ust. 1 ww. ustawy podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

Jak wynika z powołanych wyżej regulacji prawnych, w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie mechanizm samoobliczenia podatku, co następuje poprzez wypełnienie i złożenie deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.

Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawca utraci zwolnienie od podatku obowiązany jest do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w terminie, o którym mowa w przepisie art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy, tj. przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1, w przypadku utraty tego prawa.

Należy zatem wskazać, iż jeśli Wnioskodawca przekroczy limit obrotów, o których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, to jest on zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w przepisie art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, w określonym powyżej terminie. Jednocześnie, na podmiot będący zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, na mocy powołanych wyżej przepisów art. 99 ust. 1 i art. 103 ust. 1 ustawy o VAT nałożony został obowiązek składania deklaracji podatkowych oraz obliczania i wpłacania podatku za dane okresy rozliczeniowe oraz w terminach przewidzianych przepisami ustawy o podatku od towarów i usług (co do zasady w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu).

Należy zauważyć, iż Wnioskodawca w treści wniosku wskazał, iż nie przewiduje przekroczenia limitu obrotów, o których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż w bieżącym roku podatkowym (2009) do dnia złożenia wniosku obrót z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 1.830,00 zł. Zatem w przypadku, jeśli Wnioskodawca faktycznie nie przekroczy ww. wartości sprzedaży z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (przy założeniu oczywiście, iż nie wykonuje on żadnych czynności, które z mocy ustawy powodują utratę zwolnienia od podatku), nie jest on zobligowany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług. Dodatkowo należy zaznaczyć, iż w takiej sytuacji Wnioskodawca może zrezygnować z przysługującego mu zwolnienia, wówczas zgodnie z przepisem art. 96 ust. 5 pkt 3 ww. ustawy obowiązany jest do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia. Zatem rezygnacja ze zwolnienia w przypadku Wnioskodawcy, jako podmiotu kontynuującego działalność, nastąpić może najwcześniej od początku miesiąca następującego po zawiadomieniu o rezygnacji ze zwolnienia.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowo podkreślenia wymaga, iż w niniejszej interpretacji indywidualnej dokonano oceny prawnej tylko w kwestii wyczerpująco przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w oparciu o obowiązujący w tym zakresie stan prawny w dniu dokonywania oceny. Organ podatkowy nie może przewidzieć jakie nastąpią zmiany w prawie podatkowym w przyszłości oraz czy nie nastąpią zmiany w przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym). Wobec tego niniejsza interpretacja zachowa swą aktualność w przypadku gdy nie ulegnie zmianie stan prawny oraz przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny (zdarzenie przyszłe).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, iż powołana interpretacja przepisów prawa podatkowego niewątpliwie kształtuje sytuację prawną podatnika w jego indywidualnej sprawie, lecz nie ma ona mocy prawa powszechnie obowiązującego i dotyczy konkretnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Powyższe oznacza, że interpretacje przepisów prawa podatkowego należy traktować indywidualnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.