Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.415.2025.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Ustalenia, czy podstawę opodatkowania minimalnym
podatkiem dochodowym, ustaloną przez Spółkę za rok
podatkowy zakończony z dniem 31 marca 2025 r. oraz
ustaloną przez Spółkę w przyszłych, poszczególnych latach
podatkowych należało pomniejszyć o uzyskanie w tym roku
podatkowym przychody podatkowe z tytułu zbycia
wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach
umów faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której
pomniejszenie to skutkowałoby zredukowaniem podstawy
opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera.
Słowa kluczowe: faktoring
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
podatek-podatek minimalny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 10%
- minimalny podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24ca-ust. 10-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24ca-ust. 2-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób prawnych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej jako: „Spółka”) – jest
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”). Spółka jest polskim
    rezydentem podatkowym, tj. podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    opodatkowaniu CIT od całości dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Rok
    podatkowy Spółki trwa od 1 kwietnia do 31 marca.
    W roku podatkowym zakończonym 31 marca 2025 r. Spółka spełniła warunki skutkujące
    powstaniem po stronie Spółki obowiązku podatkowego w tzw. minimalnym podatku
    dochodowym, o którym mowa w art. 24ca ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”).
    W związku z powyższym Spółka dokonała kalkulacji podstawy opodatkowania zgodnie z
    art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT, którą stanowiła suma kwoty odpowiadającej 1,5% wartości
    przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych przez
    Spółkę w roku podatkowym (art. 24ca ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT) oraz wartości kosztów tzw.
    usług niematerialnych (art. 24ca ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT) poniesionych na rzecz
    podmiotów określonych w art. 24ca ust. 3 pkt 4 w części przekraczającej o 3 000 000 zł
    kwotę obliczoną zgodnie ze wskazanym w art. 24ca ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT wzorem.
    Od określonej w powyższy sposób podstawy opodatkowania Spółka ustaliła wysokości
    minimalnego podatku dochodowego w wysokości 10% tej podstawy i uiściła należny
    podatek na konto właściwego urzędu skarbowego.
    Jednocześnie w ramach prowadzonej działalności Spółka dokonywała w roku podatkowym
    zakończonym z dniem 31 marca 2025 r., dokonuje – i może dokonywać w przyszłości –
    zbycia wierzytelności wynikających z prowadzonej sprzedaży w ramach umów
    zawieranych z podmiotami określonymi w art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, tj. z
    instytucjami finansowymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    - Prawo bankowe, których przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych
    polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku
    zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a
    dłużnikiem (dalej jako: „Instytucje finansowe”). W świetle zawieranych przez Spółkę z
    Instytucjami finansowymi umów Instytucje finansowe nabywające wierzytelności Spółki
    przejmują ryzyko niewypłacalności dłużników Spółki, tzn. zawierane między Spółką, a
    Instytucjami finansowymi umowy przybierają postać tzw. faktoringu pełnego. W wyniku
    opisanych wyżej transakcji zbycia wierzytelności Spółka rozpoznaje przychody podatkowe
    zgodnie z przepisami ustawy o CIT.
    Jednocześnie Spółka pragnie podkreślić, że ww. praktyka zawierania z Instytucjami
    finansowymi umów dotyczących faktoringu pełnego występuje w Spółce co najmniej od
    2019 r. i ma na celu poprawę płynności finansowej Spółki.
    W związku z powyższym Spółka powzięła wątpliwości odnośnie do zastosowania w jej
    przypadku mechanizmu pomniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym

    - za zakończony z dniem 31 marca 2025 r. rok podatkowy - o uzyskane w zakończonym z
    dniem 31 marca 2025 r. roku podatkowym przychody ze zbycia wierzytelności na rzecz
    Instytucji finansowych w ramach umów dotyczących faktoringu pełnego (art. 24ca ust. 10
    pkt 3 w zw. z art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT). Spółka zaznacza, że w takim przypadku
    podstawa opodatkowania podatkiem minimalnym, ze względu na znaczne wartości
    przychodów uzyskanych ze zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach
    umów faktoringu pełnego, mogłaby zostać ostatecznie zmniejszona do zera.
    W analogicznej sytuacji Spółka może znajdować się również w kolejnych (przyszłych) latach
    podatkowych, tzn.:
      - w danym roku podatkowym zostaną spełnione przesłanki określone w art. 24ca ust. 1
        ustawy o CIT, w związku z czym Spółka będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
        minimalnym (art. 24ca ustawy o CIT);
      - w danym roku podatkowym Spółka ustali podstawę opodatkowania podatkiem
        minimalnym zgodnie z art. 24ca ust. 3 lub 3a ustawy o CIT;
      - w danym roku podatkowym Spółka uzyska przychody podatkowe ze zbycia
        wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów dotyczących
        faktoringu pełnego, które to przychody, ze względu na ich wielkość, mogą
        potencjalnie zredukować podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym do zera.
    Pytania
      1. Czy podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, ustaloną przez
        Spółkę za rok podatkowy zakończony z dniem 31 marca 2025 r., należało
        pomniejszyć o uzyskane w tym roku podatkowym przychody podatkowe z tytułu
        zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu
        pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkowałoby
        zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym
        do zera?
      2. Czy podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, ustaloną przez
        Spółkę w przyszłych, poszczególnych latach podatkowych, należy pomniejszyć o
        uzyskane w danym roku podatkowym przychody podatkowe z tytułu zbycia
        wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego,
        w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to będzie skutkowało
        zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym
        do zera?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Ad 1
    W ocenie Spółki, podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym,
    ustaloną przez Spółkę za rok podatkowy zakończony z dniem 31 marca 2025 r., należało
    pomniejszyć o uzyskane w tym roku podatkowym przychody podatkowe z tytułu zbycia
    wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego, w tym
    również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkowałoby zredukowaniem podstawy
    opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera.
    Ad 2
    W ocenie Spółki, podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym,
    ustaloną przez Spółkę w przyszłych, poszczególnych latach podatkowych, należy
    pomniejszyć o uzyskane w danym roku podatkowym przychody podatkowe z tytułu zbycia
    wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego, w tym
    również w sytuacji, w której pomniejszenie to będzie skutkowało zredukowaniem
    podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera.

    Stosownie do art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podatek od
    spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup
    kapitałowych, które w roku podatkowym:
      1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
      2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych,
        określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z
        zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%,
    - wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
    W myśl art. 24ca ust. 3 podstawę opodatkowania stanowi suma:
    1) kwoty odpowiadającej 1,5% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż z
      zysków kapitałowych osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym oraz
    2) poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, z
      wyjątkiem gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub
      jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami, kosztów finansowania
      dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 w takiej części, w jakiej koszty te przewyższają
      kwotę obliczoną według następującego wzoru: [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%
    w którym poszczególne symbole oznaczają:
    P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,
    K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,
    Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
    podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
    Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
    finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z art.
    15c ust. 1,
    oraz
    4) kosztów:
    a) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
      przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym
      charakterze,
    b) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw
      lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,
    c) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych
      przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach
      zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
    - poniesionych bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę
    lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie
    art. 11j ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają o 3 000
    000 zł kwotę obliczoną według następującego
    wzoru:
    [(P - Po) - (K - Am - O)] × 5%

    w którym poszczególne symbole oznaczają:
    P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,
    K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,
    Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
    podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
    O - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odsetki, bez
    pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1.
    Ponadto stosownie do art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT, podatnik może wybrać uproszczony
    sposób ustalania podstawy opodatkowania stanowiącej kwotę odpowiadającą 3%
    wartości osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym przychodów ze źródła
    przychodów innych niż z zysków kapitałowych, przy czym o wyborze takiego sposobu
    ustalania podstawy opodatkowania podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art.
    27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, za który dokonał takiego wyboru.
    Z kolei stosownie do art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, podstawa opodatkowania
    podlega pomniejszeniu o przychody, o których mowa w ust. 2.
    W myśl art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, dla celów obliczenia straty oraz udziału
    dochodów w przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się przychodów oraz
    kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z tymi przychodami z tytułu
    zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest
    świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela
    wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia
    usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem.
    Zdaniem Spółki, z przywołanych powyżej przepisów wynika w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, że podstawę opodatkowania minimalnego podatku
    dochodowego obniża się o przychody podatkowe uzyskane z tytułu zbycia wierzytelności
    na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego, w tym również w
    sytuacji, w której takie obniżenie skutkuje zredukowaniem podstawy opodatkowania
    podatkiem minimalnym do zera.
    Na powyższe twierdzenie Spółka poniżej przedstawia szereg argumentów.
    Po pierwsze, do takich wniosków prowadzą rezultaty wykładni językowej, stanowiącej
    podstawowe narzędzie w procesie interpretacji prawa podatkowego. Wykładnia językowa
    jest rozumiana jako „proces ustalania treści norm prawnych na podstawie możliwego
    sensu słów, za pomocą których sformułowano dany przepis” (por. uchwałę NSA z dnia 4
    czerwca 2001 r., sygn. akt FPK 5/01).
    W art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT, ustawodawca posługuje się wyrażeniem „podlega
    pomniejszeniu”, wskazując następnie katalog wartości, o które pomniejsza się podstawę
    opodatkowania. Wskazane wyrażenie ma charakter imperatywny, tzn. podatnik jest
    zobowiązany do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o wskazane
    przez ustawodawcę wartości. Poprzez zawarte w art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT
    odwołanie ustawodawcy do przychodów określonych w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, w
    tym również do przychodów określonych w art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT,
    ustawodawca nakazuje wprost pomniejszać podstawę opodatkowania podatkiem
    minimalnym o przychody z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że w art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT ustawodawca
    posługuje się pojęciem „przychody”. Tym samym odwołanie ustawodawcy do katalogu
    określonego w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, w zakresie dotyczącym obniżenia podstawy
    opodatkowania podatkiem minimalnym, następuje wyłącznie w części, w jakiej ten katalog

    dotyczy przychodów. W kontekście zatem art. 24 ca ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 24ca ust. 10
    pkt 3 ustawy o CIT bez znaczenia pozostają koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych.
    Gdyby bowiem celem ustawodawcy było uprzednie obniżenie przychodów o poniesione
    bezpośrednio w związku z tym przychodem koszty, to art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT
    posługiwałby się pojęciem „dochodu”.
    Wniosek powyższy potwierdza także wykładnia historyczna przepisu art. 24ca ust. 10 pkt 2
    ustawy o CIT. W pierwotnej wersji, treść tego przepisu przewidywała pomniejszenie
    podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym CIT o „wartość dochodów”, które są
    uwzględniane w kalkulacji obliczaniu dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, u podatnika, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień
    podatkowych, o których mowa w tych przepisach. Z dniem 1 stycznia 2023 r. nastąpiła
    zmiana treści tego przepisu wprowadzona ustawą z dnia 7 października 2022 r. o zmianie
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z
    2022 r. poz. 2180 ze zm.). Od tego dnia treść art. 24ca ust. 10 pkt 2 ustawy o CIT
    jednoznacznie wskazuje, że podstawa opodatkowania podatkiem minimalnym CIT polega
    pomniejszeniu o „przychody”, które są uwzględniane przy obliczaniu dochodu
    zwolnionego z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, u podatnika, który w
    roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych określonych w tych przepisach. Nie
    może zatem ulegać wątpliwości, że skoro pojęcia dochodu oraz przychodu mają inne
    znaczenie (oraz funkcję) na gruncie ustawy o CIT, to opisana wyżej zmiana ma charakter
    normatywny. Innymi słowy, Ustawodawca postanowił zmienić zakres pomniejszenia
    podstawy opodatkowania z dotychczasowego pomniejszenia o „wartość dochodu” na
    obowiązujące do chwili obecnej pomniejszenie podstawy opodatkowania o „przychody”.
    Podejście to potwierdza także powołana w dalszej części niniejszego wniosku interpretacja
    indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 25 lutego 2024 r.,
    Znak: 0111-KDIB1-3.4010.51.2024.1.PC.
    Biorąc zaś pod uwagę, że tą samą nowelizacją ustawy o CIT (czyli ustawą z 7 października
    2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz.U.2022 poz. 2180 ze zm.)) w treści art. 24ca ust. 10 tej ustawy dodano
    punkt 3, którego treść stanowi podstawę stanowiska Spółki w niniejszym wniosku, a
    którego treść również przewiduje pomniejszenie podstawy opodatkowania o „przychody,
    o których mowa w ust. 2”, to zaprezentowany wyżej przez Spółkę rezultat wykładni
    językowej należy uznać za prawidłowy.
    Celem wzmocnienia stanowiska Spółki pomocniczo można również wskazać na rezultaty
    wykładni celowościowej, sprowadzającej się do celu, jaki przyświecał ustawodawcy
    wprowadzającemu konkretną regulację. Jak wskazał NSA w wyroku z 13 stycznia 2006 r.,
    sygn. akt I FSK 1109/05: „Interpretując przepisy prawa należy brać pod uwagę także cel
    regulacji prawnej (ratio legis). Wykładnia celowościowa w toku procesu interpretacji norm
    prawnych posiada charakter subsydiarny, co wielokrotnie stwierdzał SN (por. chociażby
    wyrok tego Sądu z 7 maja 1992 r., sygn. akt II UZP 1/92, OSNC 1992/10/173). Zauważyć w
    tym miejscu należy, że nie można akceptować takiego znaczenia przepisu, które byłoby
    pozbawione jakiegokolwiek rationis legis (por. S. Grzybowski, System prawa cywilnego.
    Część ogólna, Ossolineum 1985, s. 172)”.
    Art. 24ca ustawy o CIT, regulujący instytucję podatku minimalnego, został wprowadzony
    ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.). Celem projektodawców regulacji podatku
    minimalnego było zmniejszenie luki występującej w podatku CIT generowanej przez duże,
    międzynarodowe przedsiębiorstwa polegającej na transferowaniu zysków w oparciu o
    płatności związane z: korzystaniem z praw własności intelektualnych, odsetkami od
    pożyczek, usługami zarządczymi. Wspomniane płatności były dokonywane najczęściej na
    rzecz przedsiębiorstw powiązanych w krajach o niższym opodatkowaniu, w związku z

    czym krajowy podatnik powiązany z takim przedsiębiorstwem wykazywał stratę lub niski
    dochód (por. uzasadnienie do projektu ustawy wprowadzającej podatek minimalny,
    źródło: https://orka.sejm.gov.pl/Druki9ka.nsf/0/A8566521AD17EECEC125874A006F1417/%
    24File/1532- uzas.docx, str. 69-72).
    Z kolei wprowadzenie art. 24ca ust. 10 pkt 3 oraz art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT w
    oparciu o ustawę z dnia 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 2180 ze zm.) stanowi
    wyraz szczególnego podejścia ustawodawcy do instytucji faktoringu, jako instytucji nie
    służącej transferowaniu zysków, lecz instytucji będącej legalnym instrumentem
    finansowym, służącym do zarządzania płynnością finansową danego podmiotu. Wyraz
    tego dał ustawodawca poprzez wyłączenie z przychodów oraz kosztów uzyskania
    przychodów, dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, wartości
    należności handlowych zbywanych na rzecz podmiotów z branży faktoringowej (art. 24ca
    ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT) oraz wyłączenia z podstawy opodatkowania przychodów
    uzyskiwanych z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz podmiotów ze wspomnianej branży
    faktoringowej (art. 24ca ust. 10 pkt 3 w zw. z art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT). Są to
    zatem dwie komplementarne regulacje generujące pozytywne skutki dla faktorantów
    (zbywających) i faktorów (podmiotów, na rzecz których dochodzi do cesji wierzytelności).
    Na chęć wprowadzenia przez ustawodawcę tych dwóch komplementarnych regulacji w
    przedstawionej powyżej postaci wskazuje uzasadnienie do projektu ustawy nowelizującej,
    w której projektodawcy wskazali, że: „Proponowana w ust. 2 pkt 4 zmiana zmierza w
    kierunku osiągnięcia sytuacji pożądanej zarówno z perspektywy faktorantów
    (zbywających) jak i faktorów (na rzecz których dokonywana jest cesja). W tym celu
    wyłączenie ze wskaźnika rentowności rozszerzone zostanie o przychody i koszty z tytułu
    zbycia wierzytelności na rzecz zarówno instytucji finansowych w rozumieniu art. 15c ust.
    16 (już obecnie zwolnionych podmiotowo z minimalnego podatku dochodowego na mocy
    ust. 14 pkt 2), jak i instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z 29
    sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (dalej: „Prawo bankowe”) w przypadku których
    przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym
    nabywaniu wierzytelności powstałych w wyniku umowy sprzedaży towarów lub
    świadczenia usług pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem. Symetrycznie z powyższym
    przepisem przychody, o których mowa w ust. 2 pkt 4 podlegać będą wyłączeniu z
    podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym (ust. 10)” (źródło: https://
    orka.sejm.gov.pl/Druki9ka.nsf/0/DDB3C99907D9F5DBC12588A900268C46/%24File/2544-
    uzas.DOCX, str. 49-50).
    Ponadto, w ocenie Spółki konieczność obniżenia podstawy opodatkowania o przychody
    podatkowe uzyskane z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w
    ramach umów faktoringu pełnego, wynika również pośrednio z interpretacji
    indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, które to
    interpretacje dotyczyły obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o
    wartości wskazane w katalogu zamieszczonym w art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT.
    W interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 25
    kwietnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.51.2024.1.PC organ podatkowy podkreślił, że:
    „W świetle powyższego, na tle przepisu art. 24ca ust. 10 pkt 2 ustawy o CIT, w przypadku
    kiedy wnioskodawca poniesie stratę na działalności zwolnionej na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34 ustawy o CIT, uznać należy, że korzysta ze zwolnienia podatkowego określonego w
    ww. przepisie. W takich okolicznościach mimo poniesienia straty na działalności
    zwolnionej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wnioskodawcy przysługuje
    prawo do skorzystania z pomniejszenia określonego w przepisie art. 24ca ust. 10 pkt 2
    ustawy o CIT, tj. prawo do pomniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem
    minimalnym o przychody, które są uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT (w przypadku Wnioskodawcy, o
    przychody, które są uwzględniane przy obliczeniu straty z działalności zwolnionej)”.

    Z kolei w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej 21 lutego 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.32.2025.1.AZ organ podatkowy
    zaznaczył, że: „Mając powyższe przepisy na uwadze, stwierdzić należy, że w przypadku
    zaistnienia przesłanek do obliczenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym
    podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia tej podstawy o kwotę ulgi B+R
    dotyczącej roku bieżącego oraz stosownie do art. 18d ust. 8 ustawy CIT, o nieodliczone
    jeszcze kwoty ulgi B+R z sześciu wcześniejszych lat podatkowych, łącznie do kwoty
    nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym. Kwota podstawy
    opodatkowania podatkiem minimalnym w danym roku podatkowym wyznacza górną
    granicę odliczenia przysługującego podatnikowi z tytułu ulgi B+R z roku bieżącego oraz
    nieodliczonej ulgi B+R z wcześniejszych lat podatkowych. Tym samym, Państwa
    stanowisko w zakresie ustalenia, czy w przypadku zaistnienia obowiązku podatkowego w
    podatku minimalnym, o którym mowa w art. 24ca Ustawy CIT, Spółce będzie przysługiwało
    prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym kwoty ulgi B+R
    z bieżącego roku podatkowego oraz ewentualnie kwot nieodliczonej ulgi B+R z
    poprzednich lat podatkowych, łącznie do kwoty nieprzekraczającej podstawy
    opodatkowania podatkiem minimalnym, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 Ustawy CIT,
    należało uznać za prawidłowe”. Interpretacja ta potwierdza zatem stanowisko Spółki, co
    do granicy obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym CIT.
    Ponadto w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej 17 grudnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.669.2024.2.SG, organ podatkowy
    podkreślił, że: „Odnosząc cytowane przepisy na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać
    należy, że skoro jak wskazali Państwo we wniosku, cena wskazanych we wniosku
    Produktów leczniczych jest ustalana na podstawie metodologii określonej w przepisach
    tzw. ustawy refundacyjnej, to dla celów obliczenia podstawy opodatkowania minimalnym
    podatkiem nie będą Państwo uwzględniać przychodów oraz kosztów uzyskania
    przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio
    osiągniętych lub poniesionych w związku ze sprzedażą Produktów leczniczych, których
    cena lub sposób ustalania ceny wynika z przepisów ustawy. W związku z powyższym, w
    odniesieniu do uzyskiwanych przez Państwo przychodów i ponoszonych przez Państwo
    kosztów ich uzyskania w ramach działalności polegającej na sprzedaży produktów
    leczniczych, o których mowa we wniosku, ma zastosowania wyłączenie zawarte w art.
    24ca ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy CIT. Z kolei dokonując kalkulacji podstawy opodatkowania
    według metody standardowej zgodnie z art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT lub metody
    uproszczonej art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT są Państwo uprawnieni, na podstawie
    dyspozycji art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, do jej pomniejszenia o przychody, o
    których mowa w ust. 2 ustawy o CIT, tj. przychody osiągnięte w związku z transakcją
    mającą za przedmiot sprzedaż produktów refundowanych, wobec spełnienia warunków
    określonych w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a) i b) ustawy o CIT”.
    Mając zatem na uwadze:
      a) rezultaty wykładni językowej i celowościowej, oraz
      b) stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażone w interpretacjach
        indywidualnych wydanych w oparciu o art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT,
    - w ocenie Spółki:
    1. podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, ustaloną przez Spółkę
      za rok podatkowy zakończony z dniem 31 marca 2025 r., należało pomniejszyć o
      przychody podatkowe uzyskane w tym roku podatkowym z tytułu zbycia wierzytelności
      na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego, w tym również w
      sytuacji, w której pomniejszenie to skutkowałoby zredukowaniem podstawy
      opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera;
    2. podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, ustaloną przez Spółkę
      w przyszłych, poszczególnych latach podatkowych, należy pomniejszyć o uzyskane w

      danym roku podatkowym przychody podatkowe z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz
      Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji,
      w której pomniejszenie to będzie skutkowało zredukowaniem podstawy
      opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Od 1 stycznia 2022 r. art. 2 pkt 48 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) wprowadzono do
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy dotyczące minimalnego
    podatku dochodowego od osób prawnych tj. art. 24ca.
    Z uzasadnienia do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Druk nr 1532, str. 73-74) wynika, że „ponieważ celem wprowadzanego
    rozwiązania jest ograniczenie stosowania przez podatników mechanizmów optymalizacji
    mogących skutkować zmniejszaniem zobowiązań podatkowych poprzez zaniżanie
    dochodu podatkowego, niektóre kategorie podmiotów zostały wyłączone spod jurysdykcji
    tego opodatkowania”.
    Wprowadzone przepisy uległy zmianie od 1 stycznia 2023 r. W ramach nowelizacji
    zmodyfikowany został sposób wyliczenia straty i poziomu rentowności. Rozszerzono
    również katalog podmiotów wyłączonych z minimalnego opodatkowania.
    I tak, zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),
        podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz
        podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
        1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
        2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków
        kapitałowych, określony zgodnie z art. 7 ust. 1, albo art. 7a ust. 1 w przychodach
        innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%
        - wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
    Jak wynika z powyższego przepisu, minimalny podatek dochodowy w wysokości 10%
    podstawy opodatkowania dotyczy przede wszystkim spółek oraz podatkowych grup
    kapitałowych z siedzibą lub miejscem zarządu na terytorium Polski. Obejmuje on nie tylko
    podatników, którzy w danym roku podatkowym ponieśli stratę określoną w art. 24ca ust.
    1 pkt 1 ustawy o CIT, ale również tych, których udział dochodów z działalności operacyjnej
    (tj. przychodów innych niż z zysków kapitałowych) w całych przychodach nie przekroczył
    2%. Udział ten określany jest mianem wskaźnika dochodowości lub wskaźnika
    rentowności.
    W art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, ustawodawca przewidział zamknięty katalog przychodów
    /kosztów, których nie należy uwzględniać dla celów obliczenia powyższego wskaźnika
    dochodowości.
    Wskaźnik dochodowości obliczany jest na podstawie art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie
    z którym,

        dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których
        mowa w ust. 1, nie uwzględnia się:
        1) zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym poprzez odpisy
        amortyzacyjne, kosztów wynikających z nabycia, wytworzenia lub ulepszenia
        środków trwałych lub wykorzystywania środków trwałych na podstawie umowy
        określonej w art. 17a pkt 1, jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów
        amortyzacyjnych dokonuje korzystający;
        2) przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio
        związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w
        związku z transakcją, jeżeli:
        a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów
        ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz
        b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z
        zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział
        dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach
        innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie
        większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach
        dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju;
        3) zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów opłat ustalonych w umowie
        określonej w art. 17a pkt 1;
        4) przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z
        tymi przychodami z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w
        rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,
        której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających
        na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku
        zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym
        wierzycielem a dłużnikiem;
        5) wzrostu kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu energii elektrycznej,
        cieplnej lub gazu przewodowego, stanowiącego dodatnią różnicę między kosztami
        uzyskania przychodów poniesionymi z tego tytułu w roku podatkowym, za który
        należny jest minimalny podatek dochodowy, a kosztami uzyskania przychodów
        poniesionymi z tego tytułu w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym ten
        rok;
        6) zapłaconych przez podmiot do tego obowiązany kwot:
        a) podatku akcyzowego,
        b) podatku od sprzedaży detalicznej,
        c) podatku od gier,
        d) opłaty paliwowej,
        e) opłaty emisyjnej;
        7) zaliczonej odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów
        kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie wyrobów akcyzowych kupowanych
        i sprzedanych przez podatnika dokonującego obrotu tymi wyrobami;
        8) 20% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 4g-4h.
    Zgodnie z art. 24ca ust. 3 ustawy CIT:
        podstawę opodatkowania stanowi suma:
        1) kwoty odpowiadającej 1,5% wartości przychodów ze źródła przychodów innych
        niż z zysków kapitałowych osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym oraz

        2) poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt
        4, z wyjątkiem gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem
        Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami, kosztów
        finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 w takiej części, w jakiej koszty
        te przewyższają kwotę obliczoną według następującego wzoru:
                      [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%
        w którym poszczególne symbole oznaczają:
        P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
        dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
        Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,
        K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c
        ust. 1,
        Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
        podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
        Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
        finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem
        pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,
        oraz
        3) (uchylony)
        4) kosztów:
        a) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
        przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze,
        b) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z
        praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,
        c) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż
        udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w
        ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz
        świadczeń o podobnym charakterze
        - poniesionych bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w
        rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach
        wydanych na podstawie art. 11j ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku
        podatkowym przekraczają o 3 000 000 zł kwotę obliczoną według następującego
        wzoru:
                        [(P - Po) - (K - Am - O)] × 5%
        w którym poszczególne symbole oznaczają:
        P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
        dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
        Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,
        K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c
        ust. 1,
        Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
        podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

        O - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odsetki, bez
        pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1.
    Z kolei zgodnie z art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT,
        Podatnik może wybrać uproszczony sposób ustalania podstawy opodatkowania
        stanowiącej kwotę odpowiadającą 3% wartości osiągniętych przez podatnika w
        roku podatkowym przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków
        kapitałowych, przy czym o wyborze takiego sposobu ustalania podstawy
        opodatkowania podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1,
        składanym za rok podatkowy, za który dokonał takiego wyboru.
    Natomiast art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT stanowi, że
        podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o:
        1) wartość odliczeń zmniejszających w roku podatkowym podstawę
        opodatkowania, o której mowa w art. 18, z wyłączeniem pomniejszeń, o których
        mowa w art. 18f, przy czym art. 27 ust. 4a stosuje się odpowiednio;
        2) przychody, które są uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
        podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, u podatnika, który w roku
        podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych określonych w tych przepisach;
        3) przychody, o których mowa w ust. 2.
    W myśl art. 24ca ust. 11 ustawy o CIT,
        podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku dochodowego są
        obowiązani w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wykazać podstawę
        opodatkowania, pomniejszenia, o których mowa w ust. 10, i kwotę minimalnego
        podatku dochodowego.
    Stosownie do art. 18 ustawy o CIT,
        podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24aa, art.
        24b, art. 24ca, art. 24d, art. 24f i art. 28h, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7
        albo art. 7a (...).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,
        przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
        sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
        innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
        24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
        dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art.
        24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z
        tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
        podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
        różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy podstawę opodatkowania minimalnym
    podatkiem dochodowym, ustaloną przez Spółkę za rok podatkowy zakończony z dniem 31
    marca 2025 r. oraz ustaloną przez Spółkę w przyszłych, poszczególnych latach
    podatkowych należało pomniejszyć o uzyskanie w tym roku podatkowym przychody
    podatkowe z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów
    faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkowałoby
    zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera.
    Jak wynika z uzasadnienia do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk sejmowy nr 2544):

    „Proponowane zwolnienie jest dopełnieniem regulacji dot. branży faktoringowej
    przewidzianych w art. 24ca ust. 2 pkt 4 (wyłączenie wartości należności handlowych
    zbywanych na rzecz podmiotów z branży faktoringowej (objętych umowami faktoringu)) i
    ust. 10 (wyłączenie z podstawy opodatkowania przychodów z tego tytułu).
    Zgodnie z propozycją, zwolnieniem podmiotowym objęte zostaną instytucje finansowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 Prawa bankowego (pod pojęciem „instytucji finansowej”
    należy rozumieć instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia
    nr 575/2013 ), których podstawowym przedmiotem działalności jest świadczenie usług
    finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności
    powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług
    pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem”.
    Minimalny podatek dochodowy jest podatkiem rocznym, obliczanym po zakończeniu
    danego roku obrotowego. Podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku
    dochodowego są obowiązani w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać podstawę
    opodatkowania wraz z pomniejszeniami o ewentualne odliczenia i kwotę minimalnego
    podatku dochodowego.
    Odnosząc cytowane przepisy na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że skoro
    jak wskazali Państwo w opisie sprawy w ramach prowadzonej działalności Spółka
    dokonywała w roku podatkowym zakończonym z dniem 31 marca 2025 r., dokonuje – i
    może dokonywać w przyszłości – zbycia wierzytelności wynikających z prowadzonej
    sprzedaży w ramach umów zawieranych z podmiotami określonymi w art. 24ca ust. 2 pkt
    4 ustawy o CIT, tj. z instytucjami finansowymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, których przedmiotem działalności jest
    świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela
    wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia
    usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem, to podstawę opodatkowania podatkiem
    minimalnym powinni Państwo pomniejszyć o przychody z tytułu zbycia wierzytelności na
    rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych
    polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku
    zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a
    dłużnikiem.
    Tym samym będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia podstawy opodatkowania
    o przychody uzyskane z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w
    ramach umów faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to
    skutkowałoby zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem do zera.
    Zatem, Państwa stanowisko sprowadzające się do twierdzenia, że:
      - podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, ustaloną przez
        Spółkę za rok podatkowy zakończony z dniem 31 marca 2025 r., należało
        pomniejszyć o przychody podatkowe uzyskane w tym roku podatkowym z tytułu
        zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu
        pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkowałoby
        zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym
        do zera;
      - podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, ustaloną przez
        Spółkę w przyszłych, poszczególnych latach podatkowych, należy pomniejszyć o
        uzyskane w danym roku podatkowym przychody podatkowe z tytułu zbycia
        wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego,
        w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to będzie skutkowało
        zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym
        do zera,
    należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje
    organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników,
    osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Odnosząc się do powołanych wyroków, należy zauważyć, że orzeczenia sądowe wydawane
    są w indywidualnych sprawach w odzwierciedleniu do konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych i nie mają charakteru wiążącej wykładni prawa podatkowego.
    Powołane orzeczenia nie są źródłem prawa i nie mogą stanowić podstawy prawnej działań
    organów administracji. Organy administracji są związane oceną prawną i wskazaniami co
    do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu administracyjnego, jednakże to
    związanie istnieje tylko w ramach tej sprawy, która była rozpoznawana przez sąd
    administracyjny – zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
        element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.