Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.98.2025.2.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-07
Teza: Brak opodatkowania i dokumentowania rozliczenia pomiędzy
Konsorcjantami dokonywanego w ramach Konsorcjum X
związanego z dokonywanymi przez Konsorcjantów
okresowymi wpłatami na Fundusz Konsorcjum.
Słowa kluczowe: konsorcjum
projekt
rozliczanie (rozliczenia)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    6 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej
    m.in. w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący braku opodatkowania i
    dokumentowania rozliczenia pomiędzy Konsorcjantami dokonywanego w ramach
    Konsorcjum X związanego z dokonywanymi przez Konsorcjantów okresowymi wpłatami
    na Fundusz Konsorcjum.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 6 marca 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    I. Zainteresowany będący stroną postępowania
    - A,
    II. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
    1. B
    2. C
    3. D
    4. E
    5. F
    6. G
    7. H
    8. I
    9. J
    10. K
    11. L
    12. Ł
    13. M
    14. N
    Opis zaistniałego stanu faktycznego
    Wnioskodawcą wspólnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest A (dalej: „A”,
    „Wnioskodawca”).
    A jest osobą prawną mającą siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: podatek CIT) podlegającą
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. A jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) zarejestrowanym na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    A jest (...) w kraju (...). Celem i zadaniem A jest również prowadzenie (...).
    Wnioskodawca oraz Zainteresowani niebędący stronami postępowania wskazani we
    Wniosku, są podmiotami należącymi do sektora podmiotów publicznych prowadzących
    działalność na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
    Wszyscy Zainteresowani są osobami prawnymi mającymi siedziby i zarządy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej i są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych oraz
    podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. Wszyscy
    Zainteresowani są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług zarejestrowanymi
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    W latach (...) w trybie (...), w ramach dofinansowania z Działania (...) Regionalnego
    Programu Operacyjnego Województwa (...) na lata (...) Typ (...) „(...)” realizowany był projekt
    „(...)”. Projekt realizowany był na podstawie odrębnych umów o dofinansowanie przez
    Wnioskodawcę oraz wszystkich Zainteresowanych, tj.:
    1. Ł,
    2. N,
    3. C,
    4. H,
    5. I,
    6. J,
    7. L,
    8. G,
    9. M,
    10. F,
    11. A,
    12. K,
    13. D,
    14. E,
    15. B.
    Celem projektu była poprawa dostępności do wysokiej jakości e-usług publicznych w
    obszarze zdrowia. Rozwój e-usług był zgodny z wymaganiami stawianymi przez Centrum
    Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia (dalej: CSIOZ), a ich głównym beneficjentami
    będą pacjenci diagnozowani lub leczeni w wyżej wymienionych szpitalach oraz ich
    personel medyczny. W wyniku realizacji projektu zwiększy się dostępność e-usług
    publicznych, wzrośnie liczba osób korzystających z usług i zasobów udostępnianych on-
    line oraz w znaczny sposób poprawi się dostępność do elektronicznych danych
    medycznych. Projekt można podzielić na 3 obszary: (...).
    W ramach projektu wdrożony został system teleinformatyczny, którego zadaniem jest (...).
    Platforma regionalna X zbudowana jest (...).
    Rozbudowa funkcjonującego systemu teleinformatycznego pozwala (...). System informacji
    medycznej pełni rolę (...). Pozwoli to na (...). Wszystkie e-usługi w zakresie eZdrowia są
    usługami publicznymi świadczonymi na rzecz administracji (A2A), mieszkańców (A2C) i
    przedsiębiorców (A2B). Celem świadczenia usług nie jest zysk, a interes publiczny jakim
    jest ochrona zdrowia publicznego. Określony cel główny projektu jest realizowany poprzez
    cele szczegółowe takie jakie: (...)
    Po zakończeniu rzeczowej realizacji projektu, w dniu (...), w celu utrzymania trwałości
    projektu, wyżej wymienione 15 jednostek, które w oparciu o dofinansowany projekt
    stworzyło sieć X, zawarło Umowę Konsorcjum.
    Zgodnie z § 1 Umowy Konsorcjum - celami Konsorcjum są: (...)
    Konsorcjum zostało powołane jako forma stałej współpracy mającej za zadanie realizację
    celów Konsorcjum. Strony postanowiły, że Konsorcjum będzie reprezentował Lider
    Konsorcjum, na którego Uchwałą nr (...) Rady Konsorcjum z dnia (...) wybrany został
    Wnioskodawca
    Należy tu nadmienić, iż wspomniana w zapisach Umowy Konsorcjum oraz uchwałach Rady
    Konsorcjum promocja nie nosi znamion wymiany usług między członkami Konsorcjum,

    lecz jej celem jest promocja wewnętrzna każdej platformy, jej rozwiązań i możliwości, oraz
    zachęcenie do korzystania z jej rozwiązań personelu i pacjentów członków Konsorcjum (tj.
    lekarzy, pracowników medycznych i administracyjnych, pacjentów) w wystandaryzowany
    sposób celem osiągniecia zakładanych wskaźników projektu, jak również realizacji celu
    publicznego jakim jest wysokiej jakości ochrona zdrowia. (...). Wypracowane standardy
    będą również pomocne dla nowych podmiotów jednostek ochrony zdrowia, które
    zdecydują się na dołączenie do platformy.
    Umowa Konsorcjum jest umową cywilną i nienazwaną ponieważ prawo nie wyszczególnia
    umowy konsorcjum jako typu umowy. Zgodnie jednak z zasadą prawa cywilnego -
                        1swobody umów, wyrażoną w art. 353 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny: strony
    zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego
    treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom
    współżycia społecznego.
    Umowa Konsorcjum zawarta przez 15 publicznych jednostek ochrony zdrowia ma celu
    realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści publicznych, przy
    solidarnym ponoszeniu ryzyka. Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie – „Umowy
    Konsorcjum” nie miało na celu powstania nowego swoistego podmiotu gospodarczego,
    lecz stanowi porozumienie istniejących stron w zakresie realizacji wspólnego celu.
    Umowa Konsorcjum jako wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, że wszyscy
    uczestnicy przedsięwzięcia są związani ustaleniami umownymi, a owe ustalenia umowne
    ustanawiają sprawowanie współkontroli. Działalność wykonywana w ramach wspólnego
    przedsięwzięcia jest wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.
    Aby zapewnić możliwość realizacji celów określonych w Umowie Konsorcjum niezbędne
    jest zapewnienie finansowania bieżących wydatków ponoszonych przez Konsorcjum.
    Zgodnie z (...) uchwały każdy z Konsorcjantów jest zobowiązany do wnoszenia opłaty
    miesięcznej (...) z tytułu prowadzenia (...). Środki pieniężne z wnoszonych opłat tworzą
    Fundusz Konsorcjum, który może być przeznaczony tylko na realizację celów Konsorcjum.
    Działalność Konsorcjum nie nosi znamion usługi czy usług dokonanych między
    podmiotami, a wnoszone opłaty miesięczne na Fundusz Konsorcjum nie mogą być
    traktowane jako zapłata za jakieś nieokreślone usługi. Wnoszone przez Konsorcjantów
    comiesięczne opłaty na Fundusz Konsorcjum przeznaczane są na rzecz realizacji
    wspólnego celu (wspólnego przedsięwzięcia) określonego w umowie Konsorcjum.
    Konsorcjanci podjęli w dniu (...) uchwałę w sprawie zatwierdzenia Regulaminu
    prowadzenia gospodarki finansowej i sprawozdawczości Konsorcjum. Lider Konsorcjum
    prowadzi gospodarkę finansową w sposób zapewniający prawidłowość i ciągłość
    funkcjonowania Konsorcjum na zasadach wynikających z zatwierdzonego regulaminu
    prowadzenia gospodarki finansowej i sprawozdawczości.
    Lider Konsorcjum prowadzi biuro Lidera, które znajduje się na terenie A.
    Poniżej przedstawiono główne założenia prowadzenia gospodarki finansowej i
    sprawozdawczości Konsorcjum: (...)
    1. Brak świadczenia usług między Konsorcjantami
    W ramach Konsorcjum, składającego się z 15 podmiotów z branży medycznej, wszelkie
    działania podejmowane w ramach wspólnego przedsięwzięcia - tj. stworzenia i wdrażania
    platformy informatycznej - nie polegają na świadczeniu usług pomiędzy członkami
    Konsorcjum.
    Działania prowadzone w ramach Konsorcjum mają charakter organizacyjny,
    administracyjny oraz techniczny, a ich celem jest realizacja wspólnego przedsięwzięcia na
    rzecz Konsorcjum jako całości. Wszelkie zadania są podejmowane wyłącznie w interesie
    Konsorcjum, a nie na rzecz indywidualnych Konsorcjantów.
    2. Zakres usług świadczonych w ramach projektu

    Usługi, które są realizowane w ramach projektu, obejmują między innymi:
    - obsługę biura projektu (księgowość, kadry, płace, usługi prawne, sekretariat),
    - obsługę informatyczną (m.in. nadzór nad funkcjonowaniem platformy informatycznej,
    szkolenia użytkowników - pracowników Konsorcjantów, podwykonawców oraz
    pacjentów w zakresie obsługi platformy).
    Podkreślamy, że powyższe usługi nie są świadczone przez Konsorcjantów na rzecz innych
    członków Konsorcjum. Realizowane są one wyłącznie w interesie i na rzecz całego
    Konsorcjum, co jest zgodne z zasadą wspólnej realizacji celu projektu.
    3. Realizacja usług na podstawie umów zlecenia
    Osoby obsługujące projekt (informatycy, księgowa, kadrowa, pracownik biura organizacji
    prawnej, sekretarka) mają podpisane umowy zlecenia bezpośrednio z Liderem
    Konsorcjum - A. Lider odpowiada za prawidłowe rozliczenie tych umów, w tym
    odprowadzenie podatku PIT-4 oraz składek ZUS. Koszty te są klasyfikowane jako wydatki
    związane z realizacją projektu i nie są ujmowane w kosztach uzyskania przychodu.
    4. Brak świadczeń pomiędzy Konsorcjantami
    W związku z realizacją projektu, nie występują żadne świadczenia dokonywane przez
    członków Konsorcjum na rzecz Lidera (A) ani innych Konsorcjantów. Jedynymi wydatkami
    ponoszonymi w ramach projektu są: „wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia, usługa
    prawna i doradztwa podatkowego,” prowizje bankowe z tytułu prowadzenia konta.
    5. Brak rozliczeń pomiędzy Konsorcjantami
    Nie występują również żadne rozliczenia finansowe pomiędzy Konsorcjantami. Wszystkie
    opłaty i wydatki są ponoszone przez Lidera Konsorcjum w ramach realizacji wspólnego
    projektu.
    Podsumowując, w ramach Konsorcjum nie występują świadczenia usług pomiędzy
    członkami Konsorcjum. Wszystkie działania realizowane są na rzecz wspólnego
    przedsięwzięcia i w interesie całego Konsorcjum.
    Kadencja Lidera Konsorcjum trwa (...). Po zakończeniu kadencji, każdy z Członków
    Konsorcjum może zostać wybrany na kolejną kadencję jako Lider Konsorcjum.
    Do obowiązków stron Umowy Konsorcjum należy w szczególności: (...)
    A, jako Lider Konsorcjum, upoważnione jest w szczególności do: (...)
    Organem doradczym Konsorcjum w zakresie technicznym jest (...). Skład personalny (...)
    został przyjęty w oparciu o uchwałę (...) Rady Konsorcjum z dnia z dnia (...) W jego skład
    wchodzą przedstawiciele wszystkich 15 członków Konsorcjum, natomiast funkcję
    Przewodniczącego objął reprezentant A, a Zastępcy Przewodniczącego reprezentant H.
    Uchwałą Rady Konsorcjum nr (...) z dnia (...) powołany został również Komitet ds. (...) pn.(...)
    . Do jego zadań należy, zgodnie z treścią Uchwały: (...)
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług oznaczone we wniosku nr 1
    Czy rozliczenia pomiędzy Konsorcjantami dokonywane w ramach Konsorcjum związane z
    dokonywanymi przez Konsorcjanów okresowymi wpłatami (nazywanymi też składkami) na
    Fundusz Konsorcjum nie będą podlegały opodatkowaniu VAT i tym samym powinny być
    dokonywane w oparciu o inne niż faktura dokumenty księgowe, np. noty księgowe?
    Państwa stanowisko w sprawie/Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Ad. Pytanie nr 1 - stanowisko Wnioskodawcy oraz Zainteresowanych.

    Rozliczenia pomiędzy Konsorcjantami dokonywane w ramach Konsorcjum związane z
    dokonywanymi przez Konsorcjanów okresowymi wpłatami (nazywanymi też składkami) na
    Fundusz Konsorcjum nie będą podlegały opodatkowaniu VAT i tym samym powinny być
    dokonywane w oparciu o inne niż faktura dokumenty księgowe, np. noty księgowe.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy oraz Zainteresowanych do pytania nr 1.
    W art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. z dnia 13
    marca 2024 r. (Dz.U. z 2024 r., poz. 361); dalej: ustawa o VAT) wskazano, że
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W ocenie Wnioskodawcy oraz Zainteresowanych, powyższy art. 5 ust. 1 ustawy VAT
    określa wyczerpujący katalog zdarzeń podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
    które skutkującą powstaniem zobowiązania w tym podatku. Wobec tego, czynności
    niemieszczące się w tym katalogu nie powodują powstania obowiązku opodatkowania
    VAT.
    W art. 106b ust. 1 ustawy VAT wskazano, że podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt
    2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
    podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
    procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt
    1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
    których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
    a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
      1b.
    Jak wskazano powyżej, umowa Konsorcjum zawarta przez 15 publicznych jednostek
    ochrony zdrowia ma celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych
    korzyści publicznych, przy solidarnym ponoszeniu ryzyka.
    Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie – „Umowy Konsorcjum” nie miało na celu
    powstania nowego swoistego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie
    istniejących stron w zakresie realizacji wspólnego celu.
    Działalność Konsorcjum nie nosi znamion usługi czy usług dokonanych między
    podmiotami. Tym samym, wnoszone opłaty miesięczne na Fundusz Konsorcjum nie mogą
    być traktowane jako zapłata za jakieś nieokreślone usługi. Wnoszone przez Konsorcjantów
    comiesięczne opłaty na Fundusz Konsorcjum przeznaczane są na rzecz realizacji
    wspólnego celu (wspólnego przedsięwzięcia) określonego w umowie Konsorcjum.

    Reasumując, wnoszone przez Konsorcjantów comiesięczne opłaty na Fundusz Konsorcjum
    nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w art. 106b ust. 1 ustawy VAT.
    Oznacza to, że wnoszone przez Konsorcjantów comiesięczne opłaty na Fundusz
    Konsorcjum mogą być dokumentowane przez Lidera Konsorcjum notami księgowymi.
    Powyższe stanowisko potwierdza szereg interpretacji indywidualnych przepisów prawa
    podatkowego, w tym m.in.:
    Pismo z 26 lipca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP4-
    2.4012.299.2023.1.MC
    „W konsekwencji, czynności będące rozliczeniem pomiędzy Konsorcjantami dokonywane
    w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia (tj. dokonanie wpłat na rzecz Wnioskodawcy jako
    Lidera Konsorcjum w związku z dokonywanymi rozliczeniami Wspólnego Przedsięwzięcia)
    pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług i nie powinny być
    dokumentowane fakturą, lecz innym dowodem księgowym, np. notą księgową
    wystawianą przez Wnioskodawcę na rzecz Konsorcjanta 1, Konsorcjanta 2, Konsorcjanta 3
    oraz Konsorcjanta 4”.
    Pismo z 3 grudnia 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-
    1.4012.744.2021.4.KO
    „Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy przyjąć, że w przypadku gdy
    mamy do czynienia z sytuacją przeniesienia przez Lidera konsorcjum na Uczestnika
    konsorcjum według przyjętego klucza podziału kosztów (które nie dotyczą dostawy
    towarów lub świadczenia usług), to czynność ta pozostaje poza zakresem opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług i nie powinna zostać udokumentowana fakturą VAT lecz
    np. notą obciążeniową, innym dokumentem księgowym.
    Tym samym fakturą VAT winna być udokumentowana wyłącznie odsprzedaż towarów i
    usług, a nie rozliczenie wszelkich poniesionych kosztów w związku z realizacją projektu w
    przypadającym udziale procentowym w Konsorcjum.”
    Pismo z 25 maja 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL1-
    1.4012.123.2022.2.WK
    „Następnie Państwa wątpliwości, dotyczą ustalenia, czy przekazanie Partnerowi przez
    Lidera części wynagrodzenia z tytułu udziału we wspólnym przedsięwzięciu, w udziale
    wynikającym z Umowy Konsorcjum, może zostać udokumentowane notą księgową
    (uznaniową lub obciążeniową).
    Z uwagi na dokonane powyżej rozstrzygnięcie, zgodnie z którym między Liderem a
    Partnerem nie dochodzi do żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie
    do transferu przez Lidera na rzecz Partnera części wynagrodzenia z tytułu realizacji
    wspólnego przedsięwzięcia, transfer ten nie powinien być dokumentowany fakturą, lecz
    innym dowodem księgowym, np. notą księgową.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zakres tych czynności sformułowany został odpowiedni w art. 7 oraz w art. 8 ustawy.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i
    świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym, przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    Na gruncie utrwalonej praktyki, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych oraz
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m.in. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012, sygn.
    akt I FSK 562/11, wyroki TSUE w sprawach: Town&Country Factor LTd C-498/99, Tolsma C-
    16/93, Hoge Raad C-154/80), wykształcono przesłanki warunkujące uznanie danych
    czynności za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. Za takie czynności,
    zgodnie z ugruntowanymi tezami można uznać sytuacje, w których:
    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
    następuje świadczenie wzajemne;
    - otrzymane wynagrodzenie stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi
    świadczone na rzecz usługobiorcy;
    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
    lub usługi;
    - odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
    związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem;
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    W konsekwencji, dla uznania danego świadczenia za opodatkowane na gruncie ustawy o
    VAT, konieczne jest istnienie stosunku prawnego pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, w ramach którego istnieje świadczenie wzajemne. Usługa musi być świadczona

    za wynagrodzeniem, a odpłatność ta powinna pozostawać w bezpośrednim związku z
    czynnością opodatkowaną. Ponadto, po stronie usługodawcy, musi istnieć bezpośrednia i
    skonkretyzowana korzyść z tytułu świadczenia usługi.
    Natomiast kwestia odpłatności była niejednokrotnie przedmiotem rozstrzygania przez
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak zauważył Trybunał w wyroku w sprawie C-
    102/86 Apple and Pear Development Council, EU:C:1988:120: „czynność można uznać za
    dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po
    stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie
    (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być
    opodatkowana tym podatkiem”.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w latach (...) w trybie (...), w ramach
    dofinansowania z Działania (...) Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...)
    na lata (...) Typ (...) „(...)” realizowany był projekt „(...)”. Projekt realizowany był na podstawie
    odrębnych umów o dofinansowanie przez Państwa oraz wszystkich Zainteresowanych.
    Po zakończeniu rzeczowej realizacji projektu, w dniu (...), w celu utrzymania trwałości
    projektu, ww. 15 podmiotów, które w oparciu o dofinansowany projekt stworzyło sieć,
    zawarło Umowę Konsorcjum.
    Zgodnie z § 1.1 uchwały nr (...) każdy z Konsorcjantów jest zobowiązany do wnoszenia
    opłaty (...) z tytułu prowadzenia (...). Środki pieniężne z wnoszonych opłat tworzą Fundusz
    Konsorcjum, który może być przeznaczony tylko na realizację celów Konsorcjum.
    Działalność Konsorcjum nie nosi znamion usługi czy usług dokonanych między
    podmiotami, a wnoszone opłaty miesięczne na Fundusz Konsorcjum nie mogą być
    traktowane jako zapłata za jakieś nieokreślone usługi. Wnoszone przez Konsorcjantów
    comiesięczne opłaty na Fundusz Konsorcjum przeznaczane są na rzecz realizacji
    wspólnego celu (wspólnego przedsięwzięcia) określonego w umowie Konsorcjum.
    W ramach Konsorcjum wszelkie działania podejmowane w ramach wspólnego
    przedsięwzięcia - tj. stworzenia i wdrażania (...) - nie polegają na świadczeniu usług
    pomiędzy członkami Konsorcjum.
    Działania prowadzone w ramach Konsorcjum mają charakter organizacyjny,
    administracyjny oraz techniczny, a ich celem jest realizacja wspólnego przedsięwzięcia na
    rzecz Konsorcjum jako całości. Wszelkie zadania są podejmowane wyłącznie w interesie
    Konsorcjum, a nie na rzecz indywidualnych Konsorcjantów.
    W związku z realizacją projektu, nie występują żadne świadczenia dokonywane przez
    członków Konsorcjum na rzecz Lidera (A) ani innych Konsorcjantów.
    Nie występują również żadne rozliczenia finansowe pomiędzy Konsorcjantami. Wszystkie
    opłaty i wydatki są ponoszone przez Lidera Konsorcjum w ramach realizacji wspólnego
    projektu.
    Podsumowując, w ramach Konsorcjum nie występują świadczenia usług pomiędzy
    członkami Konsorcjum. Wszystkie działania realizowane są na rzecz wspólnego
    przedsięwzięcia i w interesie całego Konsorcjum.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy rozliczenia pomiędzy Konsorcjantami
    dokonywane w ramach Konsorcjum związane z dokonywanymi przez Konsorcjanów
    okresowymi wpłatami (nazywanymi też składkami) na Fundusz Konsorcjum nie będą
    podlegały opodatkowaniu VAT i tym samym powinny być dokonywane w oparciu o inne
    niż faktura dokumenty księgowe, np. noty księgowe.
    Umowa konsorcjum jest umową gospodarczą, co najmniej dwóch przedsiębiorców,
    zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści,
    przy solidarnym ponoszeniu ryzyka. Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie
    gospodarcze – „umowy konsorcjum” nie ma na celu powstania nowego swoistego
    podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie istniejących stron w zakresie

    realizacji wspólnego celu gospodarczego. Wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, że
    dwóch lub więcej wspólników przedsięwzięcia jest związanych ustaleniami umownymi
    oraz, że owe ustalenia umowne ustanawiają sprawowanie współkontroli. Działalność
    wykonywana w ramach wspólnego przedsięwzięcia może być wykonywana w sposób
    zorganizowany i ciągły, jednakże do uznania takiej działalności za wspólne przedsięwzięcie
    wystarczy jednokrotne jej wykonanie, nie musi to być więc działalność nastawiona na
    wykonanie w sposób powtarzający się.
    Celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego
    przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy, logistyczny,
    techniczny lub organizacyjny przekracza możliwości jednego podmiotu. Ponieważ prawo
    nie wyszczególnia umowy konsorcjum, należy ona do tzw. umów nienazwanych.
    Konsorcjum zwykle nie jest spółką prawa handlowego, nie ma własnej osobowości
    prawnej, nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, nie musi więc być rejestrowane,
    nie musi mieć odrębnej nazwy ani też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum są
    niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli działaniach nie związanych z
    konsorcjum), a w działaniach konsorcjum realizują wspólną politykę finansową objętą
    porozumieniem.
                                          1Zgodnie z cywilistyczną zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 353 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby
    jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom
    współżycia społecznego.
    Umowa konsorcjum, jak już wskazano wyżej, należy do tzw. umów nienazwanych. Strony
    takiej umowy korzystając z powyższej zasady swobody umów mogą dowolnie ułożyć swój
    stosunek zobowiązaniowy, tzn. mogą dowolnie określać wzajemne prawa i obowiązki, i o
    ile nie jest to sprzeczne z właściwością stosunku zobowiązaniowego, z zasadami
    współżycia społecznego mogą traktować zawartą umowę jako nieuregulowaną przepisami
    kodeksu cywilnego umowę konsorcjum. Zatem dla uznania konsorcjum za wspólne
    przedsięwzięcie nie jest konieczne aby umowa, która konsorcjum to zawiązuje określała
    procentowy udział konsorcjantów we wspólnym przedsięwzięciu.
    Najprostszą formą konsorcjum może być wspólnie kontrolowana działalność – związek
    firm powołany zostaje do zaoferowania podmiotom trzecim wspólnego wykonania
    zadania, z jasno określonym podziałem obowiązków w zakresie realizacji tego zadania, z
    których poszczególni konsorcjanci wywiązują się na własny koszt. Lider konsorcjum jest
    umocowany do podpisywania umowy gospodarczej w imieniu konsorcjum, a rozliczenia
    gospodarcze z zamawiającym, w tym fakturowanie sprzedaży, prowadzone są przez
    Lidera. Pozostałe firmy wystawiają faktury liderowi konsorcjum i w ten sposób ostatecznie
    uczestniczą w zyskach wspólnego przedsięwzięcia. Tego typu konsorcjum nie wymaga
    własnej księgowości, a jego działalność jest sumą działań jego uczestników, które to
    działania a więc uzyskiwane przychody, ponoszone koszty, podejmowane zobowiązania,
    itp. rejestrowane są w ich księgach i sprawozdaniach finansowych.
    Należy zauważyć, że konsorcjum stanowi określony w umowie sposób uregulowania
    rozliczeń pomiędzy podmiotami tworzącymi konsorcjum oraz wprowadza zasady, którymi
    strony powinny kierować się w swoich kontaktach, zwłaszcza z zamawiającym.
    Przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum powinni dokonywać podziału kosztów, czy
    przychodów zgodnie z ustaleniami wynikającymi z porozumienia między uczestnikami
    konsorcjum, np. według zawartej umowy. Rozliczenia pomiędzy konsorcjantami są sprawą
    wewnętrzną i pozostają poza sferą rozliczeń z zamawiającym.
    Należy jednakże mieć na względzie, że rozliczenia pomiędzy podmiotami (fakturowanie,
    refakturowanie, wystawianie not księgowych) powinny być dokonywane w sposób
    umożliwiający właściwe i niebudzące wątpliwości określenie kosztów i przychodów
    podatkowych dla poszczególnych firm realizujących projekt.

    Biorąc pod uwagę zasady funkcjonowania konsorcjum, w tym zasadę odrębności
    podatników, którzy występują wobec siebie w relacji lider konsorcjum – konsorcjant,
    stwierdzić należy, że uczestnicy konsorcjum zobowiązani są do dokumentowania
    wzajemnych świadczeń. Należy czy tym podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega czynność (tj. dostawa towarów lub świadczenie usług), a nie sama płatność.
    Jak Państwo wskazali w opisie stanu faktycznego w ramach Konsorcjum, składającego się z
    15 podmiotów z (...), wszelkie działania podejmowane w ramach wspólnego
    przedsięwzięcia - tj. stworzenia i wdrażania (...) - nie polegają na świadczeniu usług
    pomiędzy członkami Konsorcjum. Działania prowadzone w ramach Konsorcjum mają
    charakter organizacyjny, administracyjny oraz techniczny, a ich celem jest realizacja
    wspólnego przedsięwzięcia na rzecz Konsorcjum jako całości. Wszelkie zadania są
    podejmowane wyłącznie w interesie Konsorcjum, a nie na rzecz indywidualnych
    Konsorcjantów.
    W związku z realizacją projektu, nie występują żadne świadczenia dokonywane przez
    członków Konsorcjum na rzecz Lidera (A) ani innych Konsorcjantów.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że opisane we wniosku
    rozliczenia pomiędzy Konsorcjantami dokonywane w ramach Konsorcjum związane z
    dokonywanymi przez Konsorcjantów okresowymi wpłatami (nazywanymi też składkami)
    na Fundusz Konsorcjum nie będą stanowić wynagrodzenia za dostawę towarów w
    rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, jak również nie będą
    stanowić wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w
    zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. Jak wynika z opisu sprawy wnoszone przez Konsorcjantów (...) opłaty
    na Fundusz Konsorcjum przeznaczane są na rzecz realizacji wspólnego celu (wspólnego
    przedsięwzięcia) określonego w umowie Konsorcjum.
    Jak Państwo wskazali w związku z realizacją projektu nie występują żadne świadczenia
    dokonywane przez Członków Konsorcjum na rzecz Lidera i innych Konsorcjantów. (...)
    opłaty (wpłaty) wnoszone przez Konsorcjantów na Fundusz Konsorcjum wpływają na
    wyodrębniony rachunek bankowy , który został założony przez Lidera Konsorcjum i są
    przeznaczane na realizację celów Konsorcjum i funkcjonowanie. Lider nie jest podmiotem
    uprawnionym do dysponowania tymi środkami.
    Lider prowadzi ewidencję Funduszu Konsorcjum, w tym gromadzi dokumentację w
    postaci faktur zakupu usług, rachunków i innych dokumentów będących podstawą
    wydatkowania środków z Funduszu uzyskanego ze składek. Lider Konsorcjum założył
    wyodrębniony rachunek bankowy, na którym prowadzona jest ewidencja wpływów i
    wydatków Funduszu Konsorcjum. Lider Konsorcjum raz na 6 miesięcy rozlicza się z
    zaliczek wpłaconych przez Konsorcjantów, traktowanych, jako składki oraz określa
    wydatki, jakie poniósł z tytułu prowadzenia Konsorcjum. Lider Konsorcjum na koniec
    każdego roku sporządza sprawozdanie finansowe, w którym w informacji dodatkowej
    stanowiącej załącznik do bilansu określa wykaz pobranych składek od Konsorcjantów oraz
    poniesionych wydatków wraz ze stanem środków Funduszu na koniec roku.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt
    2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
    podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
    procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt
    1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
    których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
    a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
    Faktura jest dokumentem odzwierciedlającym prawidłowy przebieg zdarzenia
    gospodarczego zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących
    w niej udział. Co do zasady, faktura musi być wystawiona zgodnie z obowiązującymi
    przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury
    zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w
    istocie stwierdza np. fakt dostawy określonych towarów i świadczonych usług.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie
    innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    W konsekwencji, rozliczenia pomiędzy Konsorcjantami dokonywane w ramach
    Konsorcjum związane z dokonywanymi przez Konsorcjantów okresowymi wpłatami
    pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług i nie powinny być
    dokumentowane fakturą, lecz innym dowodem księgowym, np. notą księgową.
    Należy jednak zaznaczyć, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych
    przepisów, brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku
    od towarów i usług, dla takiego sposobu dokumentowania.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług należało uznać
    za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena prawna
    Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie
    zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. . Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.