Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.129.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Słowa kluczowe: dochód
limit
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 marca 2025 r. (wpływ). Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W latach podatkowych: 2020, 2021 oraz 2023 wykonywała Pani wraz z małżonkiem
    (drugim rodzicem) władzę rodzicielską względem dwójki Pani dzieci:

    - córki (Pesel (...)) – we wnioskowanym okresie lata 2020-2023 oraz do dnia dzisiejszego
    studentka studiów dziennych, uczelni publicznej w rozumieniu ustawy z 20 lipca 2018 r. –
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Córka pozostaje z Panią i Pani mężem we
    wspólnym gospodarstwie domowym, nie utrzymuje się samodzielnie. Zapewniają
    Państwo córce środki finansowe na bieżące potrzeby egzystencjonalno-bytowe,
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne zabezpieczając jej prawidłowe warunki
    do nauki. Posiada Pani z mężem pełną władzę rodzicielską względem córki i wykonuje ją
    z należytą starannością. Córka we wnioskowanym okresie nie wstąpiła w związek
    małżeński;
    - syna (Pesel (...)) – uczeń liceum, nieletni, również zamieszkujący z Panią i Pani mężem i
    będący pod Państwa pełną opieką. Zapewniają Państwo synowi środki finansowe na
    bieżące potrzeby egzystencjonalno-bytowe, edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i
    emocjonalne zabezpieczając prawidłowe warunki do nauki. Pozostaje z Panią i Pani
    mężem we wspólnym gospodarstwie domowym, nie utrzymuje się samodzielnie.
    W latach wskazanych we wniosku, wraz z mężem posiadała Pani wobec dzieci pełną
    władzę rodzicielską i wykonywała ją wobec nich.
    Miejsce zamieszkania obojga dzieci, o których mowa we wniosku, w okresie, którego
    dotyczy wniosek, było – w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny –
    takie samo jak Pani i Pani męża.
    Dzieci, w okresie którego dotyczy złożony wniosek, nie otrzymywały – zgodnie z
    odrębnymi przepisami – żadnych zasiłków pielęgnacyjnych, rent socjalnych ani innych
    świadczeń.
    Pani dzieci nie były również umieszczone w instytucjach zapewniających całodobowe
    utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych na podstawie orzeczenia
    sądu.
    W okresie którego dotyczy wniosek, pozostawała Pani w związku małżeńskim. Nie była
    Pani osobą, w stosunku do której orzeczono separację ani osobą pozbawioną praw
    rodzicielskich lub osobą odbywającą karę pozbawienia wolności.
    W okresie, którego dotyczy wniosek wraz z mężem prowadziła Pani działalność
    gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym oraz uzyskiwała dochody opodatkowane
    według skali podatkowej, tj. dochody z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę na czas
    nieokreślony.
    Ulgę prorodzinną rozliczała Pani samodzielnie z dochodu z tytułu zatrudnienia na umowę
    o pracę w Pani zeznaniu podatkowym.
    We wnioskowanym okresie, Pani łączny (roczny dochód) przekraczał 112.000 zł. Pani
    dochody z tytułu umowy o pracę były opodatkowane zgodnie z ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, były pobierane i odprowadzane zaliczki na podatek
    dochodowy od osób fizycznych.
    Ponieważ w każdym z podanych lat podatkowych, wykonywała Pani władzę rodzicielską
    nad dwójką dzieci, korzystała Pani z przysługującej Pani ulgi prorodzinnej bez względu na
    wysokość uzyskanych przez Panią dochodów.
    Przepis art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że w
    przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
    wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust.
    1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
    obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie art. 27f ust. 2b ww. ustawy odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3,
    przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku
    podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w
    ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

    Zgodnie ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że ulga
    rozliczana jest w systemie miesięcznym tj. za każdy miesiąc kalendarzowy roku
    podatkowego (92,67 zł miesięcznie), w którym wykonywała Pani władzę rodzicielską nad
    dwójką dzieci odliczenie przysługuje za miesiące, w których zostały spełnione wszystkie
    przesłanki zastosowania ulgi. Ulga prorodzinna jest rozliczana w systemie miesięcznym,
    ponieważ w danym roku podatkowym może dojść bowiem do zmiany wysokości kwoty
    przysługującej ulgi w poszczególnych miesiącach, z uwagi na jej stratę w odniesieniu do
    niektórych dzieci. Utrata może być spowodowana np. zawarciem związku małżeńskiego
    przez dziecko, przerwaniem nauki lub przekroczeniem przez pełnoletnie dziecko
    dochodów w kwocie określonej w ustawie.
    W roku 2020, 2021 oraz 2023 Pani starsza córka podjęła pracę wakacyjną, uzyskując
    dochód z tytułu umowy zlecenie. Praca wakacyjna starszego dziecka w okresie letnich
    miesięcy roku i dochód z tytułu wykonywanej umowy zlecenia, zwolnione były od podatku
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    tytułu wskazanych umów wakacyjnych córka w sierpniu 2020 r. oraz sierpniu 2021 r.
    przekroczyła dozwolony limit dochodu wynoszący 3.089 zł, oraz w maju 2023 r. córka
    osiągnęła dochód przekraczający 19.061,28 zł. Uzyskany przez córkę dochód nie był
    dochodem opodatkowanym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy.
    Z uwagi na osiągnięty przez córkę dochód wakacyjny przekraczający dozwolony limit w
    trakcie roku podatkowego 2020, 2021 i 2023 w odniesieniu do starszego dziecka – córki,
    utraciła Pani od sierpnia 2020 r., sierpnia 2021 r. oraz maja 2023 r. prawo do
    zastosowania ulgi prorodzinnej w stosunku do Pani córki.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, tj. od 2020 r. do 2023 r. podlegała Pani na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opis stanu faktycznego
    W 2023 r. Pani syn nie posiadał orzeczenia o niepełnosprawności.
    W stosunku do Pani dzieci, nie miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie
    dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem
    liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów
    dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym
    przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia
    do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
    zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, ani przepisy
    z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r.
    o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

## Pytanie

Czy w związku z osiągniętym przez córkę dochodem, może Pani rozliczyć ulgę prorodzinną
    na młodsze dziecko, tj. syna za cały rok podatkowy 2020, 2021 i 2023, czy wyłącznie za
    miesiące: styczeń-lipiec 2020 r., styczeń-lipiec 2021 r. oraz styczeń-kwiecień 2023 r., czyli
    za każdy miesiąc danego roku w których wykonywała Pani władzę rodzicielską nad dwójką
    dzieci spełniających wszystkie ustawowe kryteria?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie ulga na syna przysługuje Pani za cały rok podatkowy, ponieważ stosownie
    art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie, o którym
    mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi który co najmniej przez jeden dzień
    roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których
    mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Zgodnie z ww. ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że ulga
    rozliczana jest w systemie miesięcznym tj. za każdy miesiąc kalendarzowy roku

    podatkowego (92,67 zł miesięcznie ), w którym wykonywała Pani władzę rodzicielską nad
    dwójką dzieci, odliczenie przysługuje za miesiące w których zostały spełnione wszystkie
    przesłanki zastosowania ulgi.
    W każdym z podanych we wniosku lat podatkowych wykonywała Pani władzę rodzicielską
    nad dwójką dzieci przez minimum ustawowy 1 dzień roku podatkowego (w każdym z lat
    podatkowych były dni i miesiące, w których posiadała Pani dzieci, uprawnione do ulgi
    prorodzinnej art. 27f pkt 2).
    Kwota przysługującego odliczenia uzależniona jest od liczby dzieci, na które w danym
    miesiącu przysługuje ulga. Ponieważ w trakcie roku podatkowego może dojść do zmiany
    wysokości kwoty przysługującej ulgi z uwagi na jej utratę w odniesieniu do niektórych
    dzieci w poszczególnych miesiącach, ulga prorodzinna rozliczana jest w systemie
    miesięcznym.
    W konsekwencji, osiągnięcie przez Pani córkę kwoty przekraczającej limit – określony w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – skutkuje utratą ulgi w odniesieniu
    do córki od miesiąca: sierpnia 2020 r., sierpnia 2021 r. oraz maja 2023 r. Natomiast, w
    związku ze sprawowaniem władzy rodzicielskiej jednocześnie wobec dwojga Pani
    małoletnich dzieci, prawo do odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej kwot przysługujących
    w odniesieniu do młodszego dziecka przysługuje Pani za cały rok podatkowy 2020, 2021 i
    2023.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi
    on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 27f ust. 1 ww. ustawy:
      · w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.
        Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę
        składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną
        zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku
        podatkowym:
          1) wykonywał władzę rodzicielską;
          2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
          3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
            orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
      · w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.
        Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
        odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w
        stosunku do którego w roku podatkowym:
          1) wykonywał władzę rodzicielską;
          2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

          3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
            orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
      grudnia 2021 r.
        Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
        podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których
        mowa w ust. 1, w stosunku do:
          1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
              a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i
              jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
              b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część
              roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000
              zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie
              dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie
              kwota dochodu określona w lit. a;
          2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
          3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
            a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
            b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
            c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
      stycznia 2022 r.
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota
            dochodu określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
      grudnia 2021 r.

        Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
        danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
        określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
        mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
      stycznia 2022 r.
        Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
        danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
        określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
        mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Na mocy art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
        praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Stosownie do art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który
    ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2023 r.:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w

      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 cytowanej ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie do 31
    grudnia 2020 r.:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć
      od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.
    Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który ma
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce
      zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza
      rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
      § 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Zgodnie z art. 27f ust. 6 ww. ustawy:
      · w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
        Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie
        dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez

        tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze
        sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
      stycznia 2022 r.:
        Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie
        dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i
        8, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich
        obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny
        zastępczej.
    Art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r., stanowi, że:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w
        łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
        podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
        pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
        rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Wedle art. 6 ust. 4c przywołanej ustawy, mającego zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mający zastosowanie do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r. poz.
      2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    Jak stanowi art. 27f ust. 7 omawianej ustawy:
      · w brzmieniu do 31 grudnia 2021 r.
        Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i
        6.
      · w brzmieniu od 1 stycznia 2022 r.
        Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest
    wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym
    jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    Prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje również na dzieci
    pełnoletnie, które otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną oraz
    pełnoletnie, które się uczą lub studiują do ukończenia 25. roku życia z uwzględnieniem
    limitu dochodu, który mogą osiągnąć. Warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na
    pełnoletnie dzieci jest utrzymywanie ich w związku z wykonywaniem ciążącego na nim
    obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.
    Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, który stanowi, że:
      Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków
      wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz
      rodzeństwo.

    Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo dostarczania tak
    wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć. Dostarczanie środków
    utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci:
    pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających
    przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania
    obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i
    umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr
    kultury, itp.
    Art. 133 § 1 powołanego Kodeksu stanowi natomiast, że:
      Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest
      jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka
      wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
    W opisie zdarzenia w szczególności wskazała Pani, że w latach 2020-2023 wykonywała
    Pani wraz z małżonkiem (drugim rodzicem) władzę rodzicielską względem dwójki Pani
    dzieci. Pani córka w tym okresie była studentką studiów dziennych, uczelni publicznej w
    rozumieniu ustawy z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Córka
    pozostaje na utrzymaniu Pani i Pani męża (drugiego rodzica). Pani córka w okresie
    wakacyjnym w latach 2020-2023 podjęła pracę. Dochód z tytułu wykonywanej umowy
    zlecenia, zwolniony był od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Z tytułu wskazanych umów wakacyjnych córka w
    sierpniu 2020 r. oraz sierpniu 2021 r. przekroczyła dozwolony limit dochodu wynoszący
    3.089 zł, oraz w maju 2023 r. córka osiągnęła dochód przekraczający 19.061,28 zł.
    Natomiast, Pani syn w latach 2020-2023, który był nieletni, uczył się w liceum i
    zamieszkiwał z Panią i Pani mężem. Syn jest pod Państwa pełną opieką (zapewniają
    Państwu dziecku środki finansowe na bieżące potrzeby egzystencjonalno-bytowe,
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne zabezpieczając prawidłowe warunki do
    nauki). Dzieci nie otrzymywały – zgodnie z odrębnymi przepisami – żadnych zasiłków
    pielęgnacyjnych, rent socjalnych ani innych świadczeń. W 2023 r. Pani syn nie posiadał
    orzeczenia o niepełnosprawności.
    Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia należy mieć na
    uwadze, że ulga na pełnoletnie dzieci przysługuje rodzicom utrzymującym w związku z
    wykonywaniem ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego dzieci pełnoletnie, które
    otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną oraz dzieci pełnoletnie do
    ukończenia 25 roku, które się uczą lub studiują a ich dochody nie przekraczają w roku
    podatkowym określonego limitu.
    Dochody osiągane przez pełnoletnie uczące się dzieci w 2020 r. i 2021 r. – stosownie do
    art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie mogły przekroczyć
    3.089 zł. Natomiast w rozliczeniu za 2023 r. limit dochodów osiąganych przez pełnoletnie
    dzieci – na podstawie art. 6 ust. 4e omawianej ustawy – wynosił 19.061,28 zł.
    Jednocześnie w sytuacji, gdy będące na utrzymaniu rodziców pełnoletnie dziecko do
    ukończenia 25 roku życia, które uczy się lub studiuje, przekroczy limit dochodów
    określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, to ulga na to dziecko nie
    przysługuje za cały rok podatkowy, a nie za miesiące od momentu przekroczenia przez to
    dziecko limitu dochodów.
    W Pani przypadku, w związku z tym, że Pani pełnoletnia córka przekroczyła limit
    dochodów uprawniający do odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej na pełnoletnie uczące się
    dziecko i nie otrzymywała – zgodnie z odrębnymi przepisami zasiłku (dodatku)
    pielęgnacyjnego lub renty socjalnej to – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – mogłaby
    Pani – skorzystać z ulgi prorodzinnej za rok 2020, 2021 i 2023 tylko na jedno małoletnie
    dziecko. Dla potrzeb skorzystania z odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej ilość posiadanych
    przez podatnika dzieci pozostaje bez znaczenia, bowiem istotna jest ilość dzieci, na które
    przysługuje ulga.

    Ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli faktycznie wykonują władzę
    rodzicielską, czyli wykonują wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko wychowywane jest
    w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. W szczególności obowiązki te obejmują
    sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o
    fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb
    dziecka od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.
    Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , w
    brzmieniu mającym zastosowanie do 31 grudnia 2020 r. odliczenie dotyczy łącznie obojga
    rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w
    związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w
    dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Natomiast, od 1 stycznia 2021 r. kwotę
    przysługującej ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich
    ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z
    rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem
    po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania
    dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy
    odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100%
    stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Co istotne w niniejszej sprawie, w przypadku rodziców, którym przysługuje ulga tylko na
    jedno dziecko istnieje ograniczenie zastosowania tej ulgi, polegające na wprowadzeniu
    przez ustawodawcę limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    I tak, art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy jednoznacznie wskazuje, że odliczeniu podlega za
    każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę,
    pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego
    małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika pozostającego przez cały
    rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku
    podatkowym kwoty 112.000 zł.
    Przy ustaleniu prawa do odliczenia przez Panią ulgi prorodzinnej na małoletniego syna
    obowiązywał Panią limit będący sumą dochodów Pani i Pani małżonka określony w art. 27f
    ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, tj. 112.000 zł, bowiem była Pani osobą pozostającą w związku
    małżeńskim.
    W Pani przypadku – w rozliczeniu za 2023 r. – wyłącznie wskazane w art. 27f ust. 2e
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie znajdzie zastosowania. Pani syn
    nie miał orzeczenia ani decyzji, o których mowa w art. 26 ust. 7d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, osiągnięcie przez Pani pełnoletnią córkę w latach 2020, 2021 i 2023
    kwoty przekraczającej limit dochodów – określony w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – skutkuje utratą możliwości odliczenia na nią za te lata ulgi prorodzinnej,
    a nie tylko w odniesieniu do miesięcy od: sierpnia 2020 r., sierpnia 2021 r. oraz maja 2023
    r. Limit dochodów osiąganych przez pełnoletnie dzieci dotyczy całego roku podatkowego
    (nie odnosi się on do poszczególnych miesięcy roku). W związku z tym, zważywszy na
    okoliczność, że mogłaby Pani – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – skorzystać z ulgi
    prorodzinnej tylko na jedno młodsze dziecko, to ograniczeniem do zastosowania tejże ulgi
    jest limit dochodów, o którym mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy uzyskanych w roku
    2020, 2021 i 2023 przez Panią i Pani męża.
    Ponieważ – jak wskazała Pani we wniosku – dochód Pani i Pani małżonka przekroczył
    kwotę 112.000 zł uznać należy, że wystąpiła negatywna przesłanka uniemożliwiająca
    zastosowanie odliczenia od podatku na podstawie art. 27f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych na małoletnie dziecko za cały rok 2020, 2021 i 2023.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.