Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.650.2024.3.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Brak powstania przychodu z tytułu nadwyżki energii elektrycznej przekazanej do depozytu prosumenckiego.
Słowa kluczowe: depozyt; energia-energia elektryczna; nadwyżki; prosument; przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przychody ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy kwota netto z wystawionej przez Spółkę faktury dla przedsiębiorstwa
    energetycznego nie będzie stanowiła przychodu podatkowego.

    Z uwagi na braki formalne wniosku, wezwaliśmy Państwa, pismem z 15 stycznia 2025 r., o
    ich uzupełnienie. Uzupełnili je Państwo 17 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    Przeważająca działalność Spółki to realizacja projektów budowlanych związanych ze
    wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z). Działalność gospodarcza Spółka prowadzi w
    nieruchomościach własnych. W maju 2023 została zamontowała na jednym z budynków
    spółki instalacja fotowoltaiczna o mocy 13kW. Została przyłączona do sieci A. Energia
    elektryczna z sieci fotowoltaicznej zużywana jest na potrzeby prowadzonej działalności
    Spółki. Zgodnie z przepisami wprowadzonymi nowelizacją z lipca 2022 roku Spółka
    rozliczana jest przez zakład energetyczny w nowym systemie prosumenckim opartym na
    tzw. Net-billingu. Zasady rozliczania w tym systemie regulują znowelizowane przepisy m.
    in. art. 4, art. 4b oraz art.4c Ustawy o OZE. Sprzedawca (w przypadku Wnioskodawcy to A)
    dokonuje na koncie Prosumenta (Spółki) rozliczenia wartości energii elektrycznej
    wytworzonej w OZE wprowadzonej przez Prosumenta do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej
    zużycia na potrzeby własne. Powyższe rozliczenia dokonywane są na podstawie wskazań
    układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w
    punkcie poboru energii Prosumenta energii odnawialnej. Wartość środków należną
    Prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci określono w ustawie o OZE
    jako „depozyt prosumencki” którego dokładną definicje regulują przepisy art. 4c ust. 1-5
    ustawy o OZE. Reasumując w net-billingu energia wprowadzona do sieci przeliczana jest
    na wartość pieniężną w złotówkach. Wartość ta trafia na wirtualne konto prosumenta,
    które prowadzi sprzedawca energii. Z tego konta prosument płaci za energię elektryczną
    pobraną z sieci. Jest to tak zwany „depozyt prosumencki”, który przeznaczony jest na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej.
    W dniu 2 grudnia 2024 r. Spółka otrzymała od sprzedawcy energii elektrycznej pierwszą
    fakturę z rozliczeniem depozytu za miesiąc maj 2023 data wystawienia faktury 22
    listopada 2024 r. z terminem płatności 6 grudnia 2024 r.
    Dane zawarte na fakturze: wartość netto (...) zł VAT (...) zł wartość brutto (...) zł
    Rozliczenie finansowe do zapłaty (...) zł – kwota brutto pomniejszona o (...) zł wartość
    energii wprowadzonej do sieci w maju 2023.
    Rozliczenie wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci:
    data przypisania depozytu 31 maja 2024 r. ilość 6 kWh rynkowa cena energii 0,38042 = (...)
    (wartość depozytu na dzień przypisania)
    data przypisania depozytu 30 czerwca 2023 r. ilość 114 kWh rynkowa cena energii 0,45388
    = (...) (wartość depozytu na dzień przypisania)
    Razem wartość depozytu na dzień przypisania (...) zł.
    Spółka (Prosument) ma wątpliwości związane z wystawianiem faktury na zakład
    energetyczny dotyczą one tego co stanowi podstawę opodatkowania. Próbowała dokonać
    uzgodnień z dostawcą energii elektrycznej. Wg Sprzedawcy (A) Spółka powinna wystawić
    fakturę na kwotę o którą jest pomniejszona płatność za fakturę czyli (...) zł. Wg Spółki
    podstawę opodatkowania stanowić będzie wartość ustalona jako iloczyn energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu godzinowym i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, przyjęta do wyliczenia podatku w wartości brutto – metodą „w stu” i będzie
    to kwota (...) zł brutto (wartość depozytu na dzień przypisania) Spółka rozpoznała
    obowiązek podatkowy w dniu 06.12.2024 czyli w dniu upływu terminu płatności.

## Pytanie

Czy kwota netto z wystawionej przez Spółkę faktury dla przedsiębiorstwa energetycznego
    nie będzie stanowiła przychodu podatkowego na podstawie art. 4 ust. 12 ustawy o OZE?
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka ewidencjonując fakturę nie uwzględnia jej w przychodach podatkowych uwzględnia
    ją wyłącznie dla celów bilansowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):
    przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
    przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Jednocześnie jak wynika z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
    za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
    rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
    kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa
    się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Na gruncie art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazany
    został katalog przysporzeń, które nie stanowią przychodu dla celów podatkowych.
    Literalna wykładnia powołanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że do
    przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są
    trwałe, definitywne i bezwarunkowe.
    W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady
    więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby
    prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi może on
    rozporządzać jak właściciel.
    Ponadto, opierając się na orzecznictwie, jak i wypowiedziach przedstawicieli doktryny
    prawa podatkowego stwierdzić należy, iż do powstania przychodu podatkowego
    konieczne jest, aby kumulatywnie wystąpiły poniższe przesłanki:
    1) dane przysporzenie ostatecznie, trwale i definitywnie powiększa majątek podatnika;
    2) podatnik może danym przysporzeniem swobodnie dysponować, oraz
    3) przysporzenie nie znajduje się na liście wyłączeń przewidzianych w ustawie o CIT.
    Regulacje dotyczące zasad wykorzystania instalacji fotowoltaicznych regulują przepisy
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.; dalej: „ustawa o OZE”).

    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy o OZE:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
    elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu
    znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie
    większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50
    kW.
    27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
    elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji,
    pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii
    elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej
    działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40
    ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
    prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o
    łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
    1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
    2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    W myśl art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r.
    przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w
    instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i
    wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po
    raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Zgodnie z art. 40 ust. 1 i 1a ustawy o OZE:
    1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1,
    art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca
    energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o
    której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
    rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia
    dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub
    spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
    Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
    odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na
    podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
    energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a - 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

    Zgodnie z art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
    W przypadku gdy:
    1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
    odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną
    energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów
    rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4;
    2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
    prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a
    pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
    odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to
    niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii
    odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi
    wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
    terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu.
    Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot
    nadpłaty.
    Jak stanowi art. 4 ust. 12 ustawy o OZE:
    Nadwyżka ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 11, nie stanowi przychodu w
    rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 oraz z 2024 r. poz. 232 i 854)
    Zgodnie z art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości energii
    elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego
    konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
    odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust. 2,
    określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
    okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
    elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
    energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
    wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
    przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
    obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy
    sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
    ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
    kalendarzowym.

    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
    prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki
    na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
    prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11
    pkt 2 środki umarza się.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w maju 2023 została
    zamontowała na jednym z Państwa budynków instalacja fotowoltaiczna o mocy 13kW,
    która została przyłączona do sieci A. Energia elektryczna z sieci fotowoltaicznej zużywana
    jest na potrzeby prowadzonej działalności Spółki. Jesteście Państwo rozliczanie przez
    zakład energetyczny w nowym systemie prosumenckim opartym na tzw. net-billingu.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia, czy kwota netto wystawionej przez Spółkę
    faktury dla przedsiębiorstwa energetycznego nie będzie stanowiła przychodu
    podatkowego na podstawie art. 4 ust. 12 ustawy o OZE.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy zauważyć, że przychodem podatkowym u
    prosumenta jest wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z
    salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach
    do sieci przez prosumenta – po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii
    elektrycznej.
    Zatem uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że wskazana wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej i ceny rynkowej), jest wartością należną prosumentowi i wypełnia
    dyspozycję ww. art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. Oznacza to, że wskazana wartość stanowi
    przychód podatkowy Wnioskodawcy na gruncie ustawy o CIT.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, iż nadwyżka energii elektrycznej wytworzona
    przez Państwa, o której mowa w art. 4 ust. 12 ustawy o OZE energii elektrycznej − jako
    taka – samodzielnie nie stanowi przychodu do opodatkowania w podatku dochodowym
    od osób prawnych. Podstawą rozpoznania przychodów podatkowych jest bowiem wartość
    należna prosumentowi określona jako iloczyn energii wprowadzonej i ceny rynkowej,
    która wypełnia dyspozycję art. 12 ust. 3 ustawy o CIT.
    Tak wskazana wartość całej wprowadzonej do sieci energii elektrycznej w danym okresie
    rozliczeniowym ujęta zostanie na fakturze wystawionej przez Państwa dla
    przedsiębiorstwa energetycznego i stanowiła będzie Państwa przychód podatkowy na
    gruncie ustawy o CIT.
    Zatem opodatkowaniu podlega nie sama nadwyżka, lecz prawidłowo określona podstawa
    opodatkowania, którą u prosumenta jest wartość ustalona jako iloczyn ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci przez prosumenta – po zbilansowaniu
    międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 4 dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych, należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo we wniosku i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.