Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.861.2024.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Rozliczenie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia (odprawa).
Słowa kluczowe: odprawy; składki; zwrot; świadczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Zwrot nienależnie pobranych świadczeń.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31d; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych zwrotu nienależnie pobranej odprawy. Uzupełnił go Pan –
    w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 grudnia 2024 r. (data wpływu 12 grudnia 2024
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Przez okres Pana zatrudnienia w (...), rozliczał się Pan zgodnie z obowiązującymi
    przepisami podatkowymi, odprowadzając należne zaliczki na podatek dochodowy na
    podstawie dokumentów PIT wystawianych przez Pana pracodawcę, tj. (...). Podatek ten był
    odprowadzany bezpośrednio przez (...) – (...) do właściwego Urzędu Skarbowego, a środki
    nigdy nie trafiły na Pana rachunek bankowy.
    Obecnie jednak (...) skierowała bezpośrednio przeciwko Panu roszczenie o zwrot
    świadczeń, obejmujących m.in. zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia
    społeczne, które zgodnie z prawem zostały przekazane przez (...) do odpowiednich
    organów podatkowych.
    Wyrokiem z dnia 11 września 2024 r., Sąd Rejonowy uwzględnił roszczenie (...),
    zobowiązując Pana do zwrotu środków w wysokości aż 54.639,17 zł, które nigdy nie trafiły
    do Pana osobistego rozporządzenia, a od momentu ich przekazania spoczywają na
    właściwym rachunku Urzędu Skarbowego lub innym.
    W związku z powyższym, zwraca się Pan z uprzejmą prośbą o wskazanie dalszej
    procedury, jaką powinien Pan podjąć, aby rozwiązać kwestię rozliczeń podatkowych,
    uwzględniając decyzję Sądu oraz fakt, że wpłacone zaliczki na podatek dochodowy i
    składki zdrowotne nigdy nie były w Pana dyspozycji. Prosi Pan o informację, czy istnieje
    możliwość zwrócenia się do urzędu skarbowego o zwrot nadpłaconego podatku lub
    dokonania korekty w rozliczeniu, a jeżeli tak to za który rok podatkowy i czy powinien to
    zrobić Pan, czy (...).
    Liczy Pan na pomoc oraz wskazówki dotyczące dalszego postępowania w sprawie.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W dniu 7 grudnia 2021 r. pełniąc funkcję w (...) został Pan niesłusznie zwolniony ze służby
    na podstawie rozkazu personalnego wydanego z naruszeniem przepisów prawa, co
    zostało później stwierdzone przez właściwe organy. W związku z tym (...), działając jako
    płatnik, wypłacił Panu świadczenia wynikające z rozkazu o zwolnieniu, w tym:
        Odprawa: 24.023,79 zł netto (35.329,79 zł brutto),
        Ekwiwalent za niewykorzystany urlop: 42.428,02 zł netto (62.394,02 zł brutto),
        Nagroda jubileuszowa: 3.917,29 zł netto (5.760,29 zł brutto),
        Uposażenie za 12 miesięcy po zwolnieniu: 65.436,85 zł netto (92.164,68 zł brutto).
    Łączna kwota wyniosła 195.648,78 zł brutto. (...), działając jako płatnik, odprowadził od
    tych kwot zaliczki na podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenia społeczne i
    zdrowotne, co było jego ustawowym obowiązkiem.
    W dniu 2 marca 2022 r. (...) uchylił decyzję o Pana zwolnieniu, uznając ją za wydaną z
    rażącym naruszeniem prawa. W konsekwencji uznano, że wypłacone świadczenia były
    nienależne. Pan, działając zgodnie z zasadami prawa i dobrymi praktykami, zwrócił (...)
    część kwoty, natomiast pozostała suma obejmuje środki, które zostały odprowadzone
    przez (...) na rachunki organów publicznych:

        Zaliczki na podatek dochodowy: 27.911,34 zł,
        Zryczałtowany podatek dochodowy od 12 uposażeń: 18.433 zł,
        Składki zdrowotne: 8.294,83 zł.
    Nigdy nie otrzymał ani nie dysponował Pan powyższymi środkami, ponieważ zostały one
    bezpośrednio odprowadzone przez (...). Oznacza to, że korekta lub zwrot tych kwot leży w
    gestii odpowiednich jednostek organizacyjnych (...), a nie w gestii wnioskodawcy (tj. Pana).
    Pana zdaniem, w niniejszej sprawie należy podkreślić, że:
      1. Błędy popełnił (...) jako płatnik — wypłacając Świadczenia przed uprawomocnieniem
        się decyzji o zwolnieniu oraz nie podejmując odpowiednich działań w celu korekty
        deklaracji podatkowych po uchyleniu decyzji o zwolnieniu.
      2. Rozliczenie nadpłaty w podatku dochodowym oraz składek zdrowotnych powinno
        zostać zrealizowane w ramach przesunięć finansowych pomiędzy jednostkami (...)
        (urzędy skarbowe i ZUS), co nie wymaga angażowania Pana środków własnych.
    W związku z powyższym wnosi Pan o interpretację przepisów dotyczących możliwości
    uznania nadpłaty podatkowej wynikającej z zaliczek odprowadzonych przez (...), procedury
    skorygowania rozliczenia PIT, w tym wskazania odpowiedzialności płatnika (...) za te
    działania.
    Pytania
    1. Czy w świetle art. 75 § 1 Ordynacji Podatkowej, może Pan wystąpić z wnioskiem o
      stwierdzenie nadpłaty podatku, biorąc pod uwagę, że zaliczki zostały odprowadzone
      przez (...), a nie przez Pana?
    2. Jaką procedurę należy zastosować, aby rozliczenie nadpłaty podatku zostało
      przeprowadzone między jednostkami (...) bez Pana angażowania?
    3. Czy w przypadku zwrotu pełnej kwoty świadczeń brutto do (...) możliwe jest dokonanie
      korekty zeznania PIT przez (...) jako płatnika?
    4. Czy organ podatkowy może zobowiązać (...) do skorygowania deklaracji PIT i do
      odzyskania nadpłat podatkowych, w tym składek na ubezpieczenia zdrowotne?
    5. Czy istnieje możliwość, aby wystąpił Pan o odliczenie kwot zwróconych (...), zgodnie z
      art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT, w sytuacji gdy (...) nie dokonało korekty PIT-11?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że odpowiedzialność za ewentualne korekty i zwroty spoczywa wyłącznie na
    (...) jako płatniku.
    1. Zasadność zwrotu zaliczek na podatek dochodowy oraz składek na ubezpieczenia
    społeczne:
    Na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT ma Pan niezbywalne prawo do odliczenia
    zwróconych świadczeń od dochodu, co wyklucza jakiekolwiek roszczenia wobec niego w
    zakresie zwrotu tych kwot.
    Zaliczki na podatek oraz składki na ubezpieczenia społeczne były bezpośrednio
    odprowadzane przez (...) na rzecz odpowiednich organów publicznych, co oznacza, że Pan
    nigdy nimi nie dysponował ani nie mógł ich Pan wykorzystać. Dlatego odpowiedzialność za
    ewentualne korekty i zwroty spoczywa wyłącznie na (...) jako płatniku.
    2. Brak nienależnego wzbogacenia:
    Art. 410 § 2 Kodeksu cywilnego wyraźnie wskazuje, że świadczenie uznaje się za
    nienależne, gdy osoba je otrzymująca nie miała prawa nim dysponować.

    Nigdy nie otrzymał Pan spornych kwot, a zatem nie można mówić o Pana wzbogaceniu.
    Środki te zostały przekazane bezpośrednio przez (...) na rachunki organów publicznych, co
    wyklucza uznanie ich za świadczenie należne lub Pana wzbogacenie.
    3. Obowiązek płatnika do korekty:
    Zgodnie z art. 41b ustawy o PIT, płatnik (...) jest zobowiązany do dokonania korekty
    rozliczeń podatkowych w przypadku zwrotu nienależnych świadczeń. Pan, jako podatnik,
    nie ma możliwości przeprowadzenia takich działań, co jednoznacznie wskazuje, że
    odpowiedzialność za rozliczenia leży po stronie (...).
    4. Podstawa prawna wznowienia postępowania podatkowego:
    Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, ujawnienie nowych okoliczności, takich
    jak uchylenie decyzji o zwolnieniu ze służby (...), daje podstawy do wznowienia
    postępowania podatkowego. (...) jako płatnik powinien niezwłocznie podjąć działania w
    celu korekty błędnych rozliczeń.
    5. Zasady współżycia społecznego:
    Żądanie zwrotu kwot od Pana, który nigdy nimi nie dysponował, stoi w rażącej
    sprzeczności z zasadami współżycia społecznego, zgodnie z art. 5 Kodeksu cywilnego,
    takie żądanie jest nadużyciem prawa i nie może być akceptowane, zwłaszcza że błędy w
    rozliczeniach wynikają z działań (...).
    6. Zwrot nadpłaty podatku:
    Wnosi Pan o stwierdzenie nadpłaty podatku w kwotach odprowadzonych przez (...) na
    rachunki organów publicznych, zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej. Nadpłata ta
    powinna być rozliczona w ramach przesunięć finansowych między jednostkami (...).
    7. Możliwość korekty zeznania podatkowego:
    Wnosi Pan o uznanie jego prawa do korekty zeznania podatkowego na podstawie art. 26
    Ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT, co umożliwi odliczenie zwróconych świadczeń od dochodu.
    8. Zobowiązanie płatnika (...) do korekty:
    (...), jako płatnik, jest zobowiązany do przeprowadzenia korekty deklaracji podatkowych w
    celu rozliczenia nienależnych świadczeń, zgodnie z art. 41b ustawy o PIT.
    9. Ochrona prawna podatnika:
    Wnosi Pan o wydanie interpretacji indywidualnej, która jednoznacznie potwierdzi jego
    prawo do odliczenia zwróconych świadczeń oraz do uzyskania zwrotu nadpłaty
    podatkowej, bez konieczności angażowania środków własnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji

      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Zgodnie z przepisem art. 31 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia
    2022 r.):
      Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające
      osobowości prawnej, zwane dalej ,,zakładami pracy'', są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy,
      pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy
      - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2021 r. został Pan zwolniony z pracy i otrzymał Pan
    świadczenia wynikające z rozkazu, w tym odprawę w kwocie: 24.023,79 zł netto (35.329,79
    zł brutto), ekwiwalent za niewykorzystany urlop: 42.428,02 zł netto (62.394,02 zł brutto),
    nagrodę jubileuszową: 3.917,29 zł netto (5.760,29 zł brutto), uposażenie za 12 miesięcy po
    zwolnieniu: 65.436,85 zł netto (92.164,68 zł brutto). Łączna kwota wyniosła 195.648,78 zł
    brutto.
    W dniu 2 marca 2022 r. (...) uchylił decyzję o Pana zwolnieniu, uznając ją za wydaną z
    rażącym naruszeniem prawa. W konsekwencji uznano, że wypłacone świadczenia były
    nienależne. Pan, działając zgodnie z zasadami prawa i dobrymi praktykami, zwrócił (...)
    część kwoty, natomiast pozostała suma obejmuje środki, które zostały odprowadzone
    przez (...) na rachunki organów publicznych:
        Zaliczki na podatek dochodowy: 27.911,34 zł,
        Zryczałtowany podatek dochodowy od 12 uposażeń: 18.433 zł,
        Składki zdrowotne: 8.294,83 zł.
    Nigdy nie otrzymał, ani nie dysponował Pan powyższymi środkami, ponieważ zostały one
    bezpośrednio odprowadzone przez (...).
    Wątpliwości Pana budzi kwestia interpretacji przepisów dotyczących możliwości uznania
    nadpłaty podatkowej wynikającej z zaliczek odprowadzonych przez (...), procedury
    skorygowania rozliczenia PIT, w tym wskazania odpowiedzialności płatnika (...) za te
    działania.
    Stosownie zatem do treści art. 410 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061):
      Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub
      nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa
      świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli
      czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna
      po spełnieniu świadczenia.

    Jak wynika z powołanego wcześniej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przychód podatkowy powstaje w momencie otrzymania pieniędzy lub
    postawienia ich do dyspozycji podatnika. Jeżeli zatem w 2021 r. otrzymał Pan od
    pracodawcy świadczenia tj. odprawę, ekwiwalent za niewykorzystany urlop, nagrodę
    jubileuszową oraz uposażenie za 12 miesięcy po zwolnieniu, to w momencie ich
    otrzymania (postawienia do dyspozycji, np. przelania na Pana konto) powstawał dla Pana
    przychód (zatem przez jakiś czas dysponował Pan tymi środkami pieniężnymi).
    Fakt, że wypłacone świadczenia były nienależnie wypłacone nie niweluje momentu
    powstania przychodu. Pracodawca wypłacając we wskazanym okresie ww. świadczenia
    pobrał i odprowadził z tego tytułu zaliczkę i zryczałtowany podatek.
    Tym samym świadczeniem nienależnym jest cała kwota przychodu, zarówno dla płatnika,
    który poniósł wydatek na rzecz pracownika, jak również dla pracownika, mimo, że ten
    otrzymał „fizycznie” kwotę po potrąceniu zaliczki i zryczałtowanego podatku.
    Należy jednak podkreślić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zawierają postanowienia regulujące zmniejszenie przychodu do opodatkowania (w
    sytuacji gdy dana kwota przychodu jest zwracana), a tym samym wskazują w jaki sposób
    można odzyskać podatek w przypadku dokonania zwrotu nienależnie pobranego
    świadczenia w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują wprost, czy
    zwrot nienależnie pobranych świadczeń powinien być dokonany w kwotach przed
    potrąceniami (tzw. kwotach brutto), czy w kwotach uwzględniających potrącenia (tzw.
    kwotach netto), jednakże precyzują, w jaki sposób można odzyskać podatek od uprzednio
    opodatkowanego przychodu w sytuacji, gdy dojdzie do zwrotu nienależnie pobranego
    świadczenia.
    Skutki podatkowe zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z tytułu odprawy,
    ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz nagrody jubileuszowej
    W sytuacji dokonania w roku podatkowym zwrotu nienależnie pobieranych świadczeń,
    które uprzednio zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, rozliczenie tego zwrotu następuje poprzez zastosowanie jednego z
    dwóch rozwiązań:
      1) przez płatnika na podstawie art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych lub
      2) przez podatnika na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 tej ustawy.
    W myśl art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio
      zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, przy ustalaniu wysokości podatku
      (zaliczek) płatnicy, o których mowa w art. 32, 33, 35 i 41, odejmują od dochodu
      kwotę dokonanych zwrotów, łącznie z pobranym podatkiem (zaliczką).
    Powyższy przepis realizuje zasadę uwzględniania podatnikowi kwot przez niego
    zwróconych w możliwie najkrótszym czasie, czyli w rozliczeniach związanych z obliczeniem
    zaliczek na podatek. Zatem, płatnik, któremu podatnik zwrócił na skutek różnych
    okoliczności kwotę przez niego wcześniej wypłaconą, obowiązany jest pomniejszyć
    miesięczny dochód ustalany dla celów obliczenia zaliczki, o dokonany przez pracownika
    zwrot począwszy od miesiąca, w którym on nastąpił. Jeżeli kwota dokonanego zwrotu
    przekracza dochód danego miesiąca, płatnik może o powstałą różnicę pomniejszyć
    dochód z miesiąca następnego, aż do pełnego pomniejszenia. Przy czym, powyższe
    pomniejszenia mogą być stosowane przez płatnika wyłącznie w tym roku podatkowym, w
    którym podatnik dokonał zwrotu.

    Oprócz procedury polegającej na odejmowaniu przez płatnika od dochodu kwoty
    zwróconej przez podatnika ustawodawca umożliwia dokonywanie takich odliczeń przez
    podatnika.
    Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot dokonanych w
      roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio
      zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających
      pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
    Z kolei, w myśl art. 26 ust. 7h ustawy:
      Kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 5, przekraczająca kwotę dochodu, o którym mowa
      w ust. 1, może być odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno po
      sobie następujących 5 latach podatkowych.
    Jeżeli więc płatnik nie odliczy dokonanego przez podatnika zwrotu od bieżących dochodów
    podatnika, na skutek upływu roku podatkowego bądź osiągania przez niego niewielkich
    dochodów lub ustania źródła przychodu, wówczas odliczenia dokonuje sam podatnik na
    podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który
    dokona tego poprzez odliczenie świadczenia od dochodu w zeznaniu rocznym, składanym
    za rok podatkowy, w którym dokonał zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. W
    przypadku zaś, gdy kwota odliczenia przekracza kwotę dochodu uzyskanego w danym
    roku, kwota ta będzie mogła zostać odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych
    kolejno następujących po sobie 5 latach podatkowych.
    Podkreślam, że zarówno art. 41b, jak i art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych dotyczą sytuacji, w której zwracane przez podatnika nienależnie
    pobrane świadczenia uprzednio zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, dlatego też zwrot ten dokonywany powinien
    być w kwocie brutto, tj. łącznie z pobranymi przez płatnika zaliczkami na podatek
    dochodowy, co gwarantuje odzyskanie przez podatnika kwoty tych zaliczek.
    Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy,
    stwierdzić należy, że jeśli otrzymany przez Pana przychód okazał się nienależny, to
    powinien Pan dokonać jego zwrotu w pełnej wysokości. Przychodem Pana była bowiem
    cała kwota otrzymanych świadczeń, a skoro świadczenia te były nienależne, to jego zwrot
    powinien dotyczyć łącznej kwoty tego świadczenia. I dopiero wówczas cała kwota
    zwróconego przychodu (nienależnie pobranego) winna być wykazana do odliczenia.
    Zatem, winien Pan zwrócić nienależne świadczenie w całej wysokości przychodu, tj. w
    kwocie niepomniejszonej o pobraną przez płatnika zaliczkę na podatek dochodowy. Jeżeli
    jednak jak wynika z treści wniosku nie zwrócił Pan świadczeń w kwocie uwzględniającej
    pobraną zaliczkę, to odliczyć od dochodu może Pan jedynie taką część świadczenia, którą
    istotnie zwrócił Pan pracodawcy, jako częściowy zwrot kwoty przychodu, w której zawiera
    się podatek.
    Kwotę zwróconą w danym roku podatkowym, należy wykazać w zeznaniu rocznym lub
    korekcie zeznania rocznego za rok, w którym dokonano zwrotu tego świadczenia oraz w
    załączniku PIT/O w pozycji „Zwrot nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio
    zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nie zostały one potrącone przez
    płatnika”.
    Zatem ma Pan możliwość odliczenia w korekcie zeznania rocznego składanego za rok, w
    którym dokonał Pan zwrotu świadczenia, kwoty nienależnie pobranego świadczenia, które
    uprzednio zwiększyło dochód podlegający opodatkowaniu.

    W przypadku zaś, gdy kwota odliczenia przekracza kwotę dochodu uzyskanego przez Pana
    w danym roku (rok w którym dokonał Pan zwrotu świadczenia), kwota ta będzie mogła
    zostać odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno następujących po sobie 5
    latach podatkowych.
    W sytuacji, gdy zastosowanie art. 26 ust. 7h wspomnianej ustawy jest niewystarczające
    bądź niemożliwe, np. z racji nieosiągania żadnych dochodów, wówczas kwota podatku
    zapłaconego od świadczenia, które zostało zwrócone jako nienależne, przy braku
    możliwości odliczenia jej na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, staje się nadpłatą, a podatnik ma prawo złożyć wniosek do urzędu
    skarbowego o jej stwierdzenie w trybie art. 74a ustawy Ordynacja podatkowa.
    Skutki podatkowe zwrotu uposażenia opodatkowanego zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym
    Stosownie natomiast do art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu
      świadczeń pieniężnych otrzymywanych po zwolnieniu ze służby przez
      funkcjonariuszy służb mundurowych oraz żołnierzy, w związku ze zwolnieniem tych
      osób ze służby stałej na podstawie odrębnych ustaw, przez okres roku co miesiąc
      lub za okres roku jednorazowo albo co miesiąc przez okres trzech miesięcy – w
      wysokości 20% należności.
    W myśl art. 30 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-4b, 5a oraz 13-17, pobiera
      się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
    Stosownie do art. 30 ust. 8 ww. ustawy:
      Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami
      opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27.
    W myśl zaś art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Z kolei art. 42 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Z powyższych przepisów wynika więc obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku i
    wpłacenia go w określonym terminie na konto urzędu skarbowego. Przy czym obowiązek
    poboru podatku dotyczy wyłącznie przychodów, które zostały otrzymane przez podatnika
    lub postawione mu do dyspozycji.

    Pana wątpliwość dotyczy odzyskania naliczonego i wpłaconego zryczałtowanego podatku
    dochodowego od wypłaconych uposażeń.
    Wyjaśnienia wymaga, że pojęcie nadpłaty zostało zdefiniowane w ustawie – Ordynacja
    podatkowa. Definicja nadpłaty zawarta w Ordynacji podatkowej wyczerpująco wylicza, w
    jakich sytuacjach powstaje nadpłata. Wszelkie inne przypadki, które nie są w ww. ustawie
    wymienione, nie powodują powstania nadpłaty w rozumieniu przepisów Ordynacji
    podatkowej. Nie każda zatem kwota wpłacona przez płatnika „nienależnie” do organu
    podatkowego stanowi nadpłatę.
    Zgodnie z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Za nadpłatę uważa się kwotę:
      1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
      2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
      3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której
        mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od
        należnej;
      4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o
        ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania
        podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od
        należnej.
    Z wyżej wymienionego przepisu wynika wprost, że za nadpłatę uważa się kwotę podatku
    pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
    Z przepisu art. 73 § 1 ww. ustawy wynika zaś, że:
      Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:
        1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od
        należnej;
        2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od
        należnej;
        3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego
        odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie
        lub w wysokości większej od należnej;
        4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od
        wysokości pobranego podatku;
        5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o
        odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania
        podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub
        w wysokości większej od należnej.
      6) (uchylony).
    Natomiast z § 2 cyt. powyżej art. 73 wynika, że:
      Nadpłata powstaje z dniem złożenia:
        1) zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego;
        1a) (uchylony)
        2) deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego;
        3) deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy - dla jednoosobowych spółek
        Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych.
      4) (uchylony).

    Na podstawie art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo
      wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty
      podatku.
    Z kolei art. 75 § 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że:
      Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom,
      płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w
      momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki. Płatnik lub inkasent jest
      uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony podatek
      nie został pobrany od podatnika.
    W myśl art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania
      (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o
      stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
    Stosownie do art. 75 § 4 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości,
      organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę.
      W takim przypadku korekta wywołuje skutki prawne.
    Z przedstawionych regulacji wynika jednoznacznie, że płatnik może złożyć wniosek o
    stwierdzenie nadpłaty tylko w sytuacjach powodujących uszczerbek w jego majątku, gdy
    np. na skutek własnych błędów zadeklarował oraz wpłacił podatek z własnych środków w
    wysokości większej od należnej albo większej od pobranej. Jeżeli wadliwość postępowania
    płatnika prowadzi do uszczuplenia majątku podatnika, nadpłata powstaje u podatnika,
    który w takim przypadku jest jedynym podmiotem uprawnionym do otrzymania jej zwrotu.
    Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9
    maja 2019 r. sygn. akt II FSK 1398/17, gdzie Sąd wskazał, że:
      W konsekwencji w razie uznania, że świadczenie publicznoprawne miało charakter
      nienależny - wyłączne prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty
      przysługiwało temu podmiotowi, który poniósł na skutek wskazanej powyżej
      okoliczności, uszczerbek we własnym majątku.
    Zgodnie z art. 75 § 6 Ordynacji podatkowej:
      Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu
      podatku.
    Szczególna regulacja dotycząca możliwości złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty
    podatku została uregulowana w art. 31d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z którym:
      1. Jeżeli płatnik pobrał od podatnika zryczałtowany podatek dochodowy, o którym
      mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-4b, 5a i 13-16, nienależnie lub w wysokości większej od
      należnej, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty tego podatku.
      2. W przypadku wniosku składanego przed złożeniem przez płatnika rocznej
      deklaracji o zryczałtowanym podatku dochodowym przepisu art. 75 § 3 Ordynacji
      podatkowej nie stosuje się.
      3. Jeżeli prawidłowość wniosku nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca
      nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę w terminie 30 dni od dnia
      złożenia wniosku.
      4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, płatnik uwzględnia w składanej deklaracji
      lub jej korekcie kwotę nadpłaty zwróconej bez wydawania decyzji.

      5. Kwotę nadpłaty zwróconą przez organ podatkowy płatnik niezwłocznie przekazuje
      podatnikowi.
      6. Do oprocentowania nadpłaty przepis ust. 5 oraz przepisy art. 78 § 3 pkt 3 lit. a i b
      Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. W przypadku, o którym mowa w ust.
      3, oprocentowanie przysługuje, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie
      określonym w tym przepisie.
    Przepis ten jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisów Ordynacji podatkowej i
    został wprowadzony przez ustawodawcę w celu odzyskania zryczałtowanego podatku
    dochodowego, w sytuacji gdy doszło do uszczuplenia majątku podatnika, któremu należy
    zwrócić pobrany podatek, co wynika wprost z treści art. 31d ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zwrócił Pan do (...) część kwoty (tj. kwotę netto), która nie obejmowała
    zryczałtowanego podatku odprowadzonego przez (...) na rachunek urzędu skarbowego, to
    nadpłata podatku nie wystąpiła.
    W sytuacji, gdy zwróci Pan płatnikowi zapłacony zryczałtowany podatek od wypłaconych
    uposażeń, wówczas płatnik wystąpi do Urzędu Skarbowego o zwrot nienależnie
    naliczonego i wpłaconego podatku zgodnie z art. 31d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w celu odzyskania od Urzędu Skarbowego zryczałtowanego podatku.
    Odzyskany zryczałtowany podatek płatnik (...) następnie zwróci Panu.
    Podsumowanie
    Zwrot nienależnie pobranych świadczeń z tytułu odprawy, ekwiwalentu za
    niewykorzystany urlop oraz nagrody jubileuszowej w całości lub w części, które uprzednio
    zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych powoduje, że odzyskanie zapłaconych zaliczek na podatek z tego tytułu może
    nastąpić poprzez rozliczenie przez płatnika na podstawie art. 41b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych lub przez Pana na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 tej
    ustawy.
    Natomiast zwrot zapłaconego zryczałtowanego podatku od uposażenia jest możliwy tylko
    w sytuacji, gdy płatnikowi zwróci Pan kwotę uposażenia brutto, tj. wypłacone uposażenie
    za 12 miesięcy wraz z naliczonym i odprowadzonym podatkiem.
    O zwrot zryczałtowanego podatku może zwrócić się wówczas płatnik (...) na podstawie art.
    31d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W sytuacji otrzymania przez płatnika zwrotu świadczeń od podatnika nie dokonuje się
    korekt wynagrodzeń za poprzednie lata i wystawionych za te lata deklaracji, ponieważ
    odzwierciedlały ówczesny stan faktyczny, a więc wysokość faktycznie wypłaconych
    dochodów i faktycznie pobranych zaliczek na podatek dochodowy.
    Zatem, stanowisko Pana uznano za nieprawidłowe, gdyż możliwość ubiegania się o zwrot
    zapłaconych zaliczek i zryczałtowanego podatku nie spoczywa wyłącznie na płatniku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie
    bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej,
    a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, tutejszy Organ nie odniósł się do kwot
    wskazanych we wniosku.

    Nie odniosłem się do obowiązku zwrotu przez Pana składek na ubezpieczenie zdrowotne,
    gdyż kwestia ta nie dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego. Ponadto nie
    posiadam uprawnień i kompetencji w powyższej kwestii.
    Końcowo wskazuję, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku - nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne
    skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.