Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.83.2025.2.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Skutki zmiany rezydencji podatkowej w trakcie roku.
Słowa kluczowe: Szwajcaria
miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca
zamieszkania
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja-rezydencja podatkowa
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan w dniu 13 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pan polskie obywatelstwo. Jest Pan kawalerem i nie ma dzieci. Od wielu lat
    pracuje Pan głównie poza Polską. W Północnej Irlandii przebywał Pan kilka lat z przerwami
    w latach 2005-2010, a następnie w latach 2015-2021 sezonowo. Następnie w latach 2021-
    2024 pracował Pan sezonowo w Szwajcarii, gdzie zamierza Pan obecnie przeprowadzić się
    na stałe. W Polsce nie ma Pan ani miejsca zamieszkania, ani zameldowania. Posiada Pan
    samochód, który zamierza w najbliższym czasie sprzedać. Ponadto, od października 2021
    r. jest Pan właścicielem nieruchomości o powierzchni 74 ary, którą otrzymał Pan w drodze
    darowizny. Usytuowany jest na niej dom w stanie technicznym kwalifikującym go do
    rozbiórki lub generalnego remontu (brak łazienki, toalety). Na nieruchomości jest
    prowadzona produkcja rolna przez Pana kuzyna, na zasadach nieodpłatnego korzystania.
    Nie posiada Pan w Polsce innego majątku. Od momentu gdy przeprowadzi się Pan do
    Szwajcarii nie zamierza przebywać w Polsce dłużej niż 183 dni, być tu ubezpieczony,
    zatrudniony czy też w inny sposób związany zawodowo.
    Potwierdził Pan, że po przeprowadzce ma Pan miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w Szwajcarii, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju. Jest Pan już
    zameldowany pod adresem zamieszkania w D. w Szwajcarii. Podjął Pan również pracę w
    D. od 12 lutego 2025 r.
    Po przeprowadzce:
    · nie zamierza Pan przebywać w Polsce przez okres dłuższy niż 183 dni w jakimkolwiek
      roku podatkowym, którego dotyczy wniosek;
    · nie posiada Pan związków podatkowych z Polską - poza wskazaną we wniosku
      nieruchomością. W Polsce nie posiada Pan źródła dochodów, nie posiada inwestycji,
      nie ma zaciągniętych kredytów. Używa Pan konto bankowe do opłat skarbowych
      /rozliczeń np. PIT za 2024 r.;
    · będzie Pan uzyskiwał dochody w Szwajcarii, tj. wynagrodzenie za pracę;
    · będzie Pan prowadził aktywność społeczną, kulturalną, sportową, polityczną w
      Szwajcarii;
    · w Szwajcarii będzie miał Pan stałe miejsce zamieszkania i zazwyczaj będzie Pan tam
      przebywał;
    · będzie prowadził Pan samodzielne gospodarstwo domowe w Szwajcarii;
    · będzie Pan zarządzał swoim mieniem ze Szwajcarii.
    Pytania
    1) Czy w związku z opuszczeniem Polski w dniu 7 lutego 2025 r. i wyjazdem do Szwajcarii
      w celu stałego przebywania na terytorium Szwajcarii utraci Pan z chwilą wyjazdu
      polską rezydencję podatkową poprzez przeniesienie ośrodka swoich interesów
      życiowych do Szwajcarii?
    2) Czy po przeprowadzce będzie podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi
      podatkowemu w Polsce?
    Stanowisko wnioskodawcy
    W Pana ocenie z chwilą wyjazdu na stałe do Szwajcarii nie jest Pan już polskim rezydentem
    podatkowym, od chwili wyjazdu (wyjechał i zamieszkuje Pan w Szwajcarii od 7 lutego2025
    r. ), jest Pan rezydentem Szwajcarii - tutaj ma ośrodek interesów życiowych.
    Pana zdaniem z chwilą wyjazdu na stałe do Szwajcarii nie jest już polskim rezydentem
    podatkowym ponieważ w 2025 r. nie będzie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni i
    nie będzie miał w Polsce ośrodka interesów życiowych.

    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne,
    jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną,
    która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    W myśl art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy wskazuje zatem na dwa warunki, od spełnienia których
    uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
    Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że
    wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce
    zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Tym samym określona osoba, która ma
    ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w
    innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości
    swoich dochodów. Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy
    rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania
    osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności
    społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. Takich w Polsce Pan nie ma. W
    przypadku centrum interesów gospodarczych w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana
    osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę
    przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród
    których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła
    dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte
    kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. Nie
    prowadzi Pan w Polsce działalności gospodarczej, nie jest tu zatrudniony, nie prowadzi
    żadnej aktywności zawodowej, a jedynie posiada darowany rodzinny majątek, którego nie
    używa w charakterze inwestycyjnym bądź innym gospodarczym. Zgodnie z Komentarzem
    do Konwencji Modelowej OECD, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość
    o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest
    niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób
    ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter
    krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w dwóch Umawiających się
    państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne
    powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje
    rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę
    stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką
    inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem.
    Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. Zgodnie z
    konwencją pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie

    unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
    sporządzoną w Bernie dnia 2 września 1991 r., jeśli dana osoba ma miejsce zamieszkania
    w dwóch umawiających się państwach, wówczas należy zastosować reguły kolizyjne
    pozwalające na określenie państwa, w którym osoba podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Pierwszym kryterium umożliwiającym rozstrzygnięcie konfliktu jest stałe "miejsce
    zamieszkania". Osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym państwie, w
    którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli miejsce zamieszkania, utrzymywane w
    każdym z państw spełnia kryterium uznania go za stałe miejsce zamieszkania w
    rozumieniu Konwencji, wówczas należy badać, z którym krajem podatnik ma ściślejsze
    powiązania osobiste i gospodarcze.
    Jeżeli nie można ustalić, z którym krajem podatnik ma ściślejsze powiazania osobiste i
    gospodarcze, albo jeżeli nie posiada on stałego miejsca zamieszkania w żadnym z państw,
    to uważa się go za mającego miejsce zamieszkania w tym państwie, w którym zwykle
    przebywa.
    W dalszej kolejności, jeśli nadal nie można rozstrzygnąć statusu podatnika, decydujące
    znaczenie ma obywatelstwo. Jeżeli dana osoba przebywa zazwyczaj w obydwu państwach
    lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce
    zamieszkania w tym państwie, którego jest obywatelem.
    WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1562/15
    wyjaśnił, że „oceniając, w którym z państw znajduje się centrum życiowych i zawodowych
    interesów osoby fizycznej, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki osobiste i
    ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są więzi rodzinne,
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczna, kulturalna i wszelka inna działalność,
    miejsce wykonywania działalności gospodarczej i miejsce, z którego osoba zarządza
    swoim mieniem”.
    Cała Pana aktywność przeniesiona zostanie do Szwajcarii, z Polską nie będzie miał Pan
    osobistych ani gospodarczych związków.
    Ponadto, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy analizowany warunek
    stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów,
    niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów
    życiowych. Ten warunek również nie zostanie spełniony ponieważ wyprowadził się Pan z
    Polski w 7 lutego 2025 r. i nie będzie Pan łącznie w ciągu roku przebywał w Polsce dłużej
    niż 183 dni.
    Tak więc, żadna z powyższych przesłanek nie zostanie spełniona z chwilą wyprowadzki do
    Szwajcarii. Nie ma też Pana zdaniem wątpliwości co do tego, że zmiana państwa
    rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku,
    do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na
    zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca

    zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów
    uzyskanych na terytorium Polski.
    Pana stanowisko w sprawie

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika "lub" w
    sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla doprecyzowania
    kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym

    samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w
    Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać
    opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
    W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym
    państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie
    podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Z ww. Objaśnień wynika również, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może
    nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim
    rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego
    obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę,
    podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium
    Polski.
    Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem
    ww. przesłanek.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją
    Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. 1993 Nr 22 poz.
    92 ze zm., dalej: umowa polsko-szwajcarska):
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według
      ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce

      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę jego
      podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej. Jednakże, określenie to nie
      obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze
      względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie lub z tytułu
      majątku położonego w tym Państwie.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Mając na uwadze opisane zdarzenie oraz przedstawiony stan prawny, stwierdzić należy,
    że skoro w dniu 7 lutego 2025 r. wyjechał Pan na stałe do Szwajcarii, gdzie ma Pan miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych, podjął Pan pracę w Szwajcarii i tam znajduje się
    Pana jedyne źródło dochodów, ze Szwajcarii zarządza Pan swoim mieniem, tam prowadzi
    Pan samodzielne gospodarstwo domowe, jak też aktywność społeczną, kulturalną,
    sportową i polityczną to zgodzić się z Panem należy, że Pana centrum interesów
    osobistych i gospodarczych od wyjazdu nie znajduje się w Polsce, lecz w Szwajcarii.
    Wyjaśnił Pan również, że nie będzie przebywał na terytorium Polski dłużej niż 183 dni. W
    świetle powyższego – od momentu wyjazdu do Szwajcarii – brak jest przesłanek
    uprawniających do uznania Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu cyt. art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    W konsekwencji, zgodzić się również należy, że po przeprowadzce nie podlega Pan w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy.
    Od momentu przeprowadzki podlega Pan w Polsce wyłącznie ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, tj. podlega Pan obowiązkowi podatkowemu tylko od ewentualnych
    dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.