Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.683.2025.3.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Umorzenie kredytu na podstaie ugody podpisanej z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
budowa-działka pod budowę
kredyt
kredyt-kredyt refinansowy
umorzenie
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 28 sierpnia 2025 r. (wpływ 1 września 2025
    r.) oraz pismem z 7 października 2025 r. (wpływ 15 października 2025 r.) i pismem z 20
    października 2025 r. (wpływ 24 października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie
    W dniu 21 marca 2025 r. zawarł Pan ugodę pozasądową z bankiem (A) w sprawie kredytu
    hipotecznego (1) z dnia 29 listopada 2006 r. Ugoda zakładała zapłatę przez Pana na rzecz
    Banku kwoty 50.000,00 zł. Na mocy tej ugody bank zobowiązał się do umorzenia
    zobowiązania.
    Umowa kredytu hipotecznego w pierwotnym brzmieniu przewidywała, że kredyt został
    udzielony w PLN i będzie spłacany w PLN. Aneksem z 18 kwietnia 2008 r. Strony zmieniły
    Umowę w ten sposób, że kredyt został denominowany w CHF.
    29 listopada 2006 roku małżonkowie (AA) i (BB) - Pan zawarli umowę kredytu z (B) Bank
    mieszkaniowy (obecnie (A.). Bank udzielił kredytobiorcom kredytu w złotych polskich
    546.884,80 zł.
    Na kwotę Kredytu składała się: kwota pozostawiona do dyspozycji Kredytobiorcy w
    wysokości 540.000,00 złotych polskich, przeznaczona na realizację celu oraz koszty z tytułu
    ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy, w wysokości 6.484,80 złotych polskich oraz koszty z
    tytułu opłaty sądowej należnej za wpis hipoteki w wysokości 400,00 złotych polskich.
    Kredyt przeznaczony był na pokrycie części kosztów zakupu nieruchomości mieszkalnej
    zwanej dalej „Nieruchomością” w kwocie 445.000,00 złotych polskich oraz na cele
    konsumpcyjne Kredytobiorcy w kwocie 30.000,00 złotych polskich oraz na spłatę
    następujących zobowiązań kredytobiorcy: Kredyt mieszkaniowy w bank (2) nr 2.
    Nieruchomością była: dz. ew. nr 1, o powierzchni 347,00 m. kw., położenie: (...) ul.(...) KW
    nr: (...) prawo do nieruchomości: własność przysługuje wyłącznie (AA) i (BB) na zasadach
    wspólności ustawowej. Prawnym zabezpieczeniem spłaty Kredytu była:
    a) Hipoteka zwykła w kwocie Kredytu oraz hipoteka kaucyjna do kwoty stanowiącej 70%
      kwoty kredytu, wpisane w Księdze Wieczystej prowadzonej dla „Nieruchomości"
    b) Cesja na rzecz Banku wierzytelności z tytułu umowy ubezpieczenia „Nieruchomości”
    c) Ubezpieczenie.
    Kredyt mieszkaniowy w Bank 2 nr 2 zaciągnięty był na zakup „Nieruchomości"— tj. pół
    bliźniaka wybudowanego na dz. ew. nr 1, o pow. 347,00 m. kw. (...), ul. (...) KW nr: (...).
    8 maja 2007 roku podpisany został Aneks nr 1 do Umowy kredytu:
    Strony postanowiły zwiększyć kwotę Kredytu o kwotę w wysokości 137.800,00 złotych
    polskich, do kwoty w wysokości 684.684,80 złotych polskich, w tym 300,00 złotych polskich
    tytułem opłaty sądowej.
    W związku z tym zmianie uległy następujące zapisy Umowy Kredytu:
        treść § 1 ust. 1 otrzymała następujące brzmienie:
    1. Bank udziela Kredytobiorcy Kredytu w kwocie 546 884,80 złotych polskich, zwanego
    dalej , „Kredytem”, na warunkach określonych w Umowie, a Kredytobiorca zobowiązuje się
    do wykorzystania Kredytu zgodnie z postanowieniami Umowy, zwrotu kwoty
    wykorzystanego Kredytu wraz z odsetkami, w terminach oznaczonych w Umowie oraz
    zapłaty Bankowi prowizji, opłat i innych należności wynikających z Umowy.

    Na kwotę Kredytu składa się: kwota pozostawiona do dyspozycji Kredytobiorcy w
    wysokości 540.000,00 złotych polskich, przeznaczona na realizację celu określonego w ust.
    2 oraz koszty z tytułu ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy, w wysokości 6.484,80 złotych
    polskich oraz koszty z tytułu opłaty sądowej należnej za wpis hipoteki w wysokości 400,00
    złotych polskich. Na wniosek Kredytobiorcy kwota przyznanego Kredytu zostaje
    podwyższona do kwoty w wysokości 684.684,80 złotych polskich.
        treść § 1. ust. 2 otrzymała następujące brzmienie:
    2. Kredyt przeznaczony jest na pokrycie części kosztów zakupu dz. ew. nr 2 o powierzchni
    995,00 m. kw., położonej w (...), (...) w kwocie 445.000,00 złotych polskich, na cele
    konsumpcyjne Kredytobiorcy w kwocie 30.000,00 złotych polskich oraz na spłatę
    następujących zobowiązań kredytobiorcy: Kredyt mieszkaniowy w Bank 2 nr 2. Kwota, o
    którą Kredyt został podwyższony Aneksem nr 1 przeznaczona jest w celu budowy
    systemem gospodarczym w kwocie 137.500,00 złotych polskich oraz na pokrycie kosztów
    opłaty sądowej w kwocie 300,00 złotych polskich.
    W związku z powyższym podwyższona została kwota hipoteki ustanowionej na
    nieruchomości mieszkalnej dz. ew. nr 1, o pow. 347,00 m. kw., położenie: (...), ul. (...) KW
    nr: (...).
    18 kwietnia 2008 r. podpisany został kolejny Aneks do Umowy kredytu:
    Strony postanawiają dokonać zmiany określonego w Umowie Kredytu Nr 1 sposobu
    określania sumy Kredytu w ten sposób, że od dnia wejścia w życie niniejszego Aneksu
    wysokość Kredytu będzie ustalona we CHF (słownie: frankach szwajcarskich). Na dzień
    sporządzenia niniejszego Aneksu stan zadłużenia Kredytobiorcy stanowi kwotę kapitału w
    wysokości 673.311 PLN. Kwota kapitału Kredytu według stanu zadłużenia na dzień 20
    marca 2008 r. w wysokości 673.311 PLN została przeliczona na franki szwajcarskie, według
    kursu kupna CHF podanego w Tabeli kursów kupna / sprzedaży 2. i na dzień 20 marca
    2008 r. stanowi kwotę 304.225,14 CHF. W związku z powyższym, Strony postanawiają
    zmienić numer Umowy Kredytu na następujący. Umowa Kredytu Nr 3.
    Bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji Kredytobiorcy kwotę w wysokości 304.225,14
    CHF zwaną dalej „Kredytem”. Kredyt zostaje udzielony na warunkach określonych w
    Umowie, a Kredytobiorca zobowiązuje się do zwrotu kwoty wykorzystanego Kredytu wraz
    z odsetkami w terminach oznaczonych w Umowie oraz zapłaty Bankowi prowizji i innych
    należności wynikających z Umowy.
    Zgodnie z umową kredytową, kredyt został udzielony na pokrycie części kosztów zakupu
    nieruchomości mieszkalnej (pół bliźniaka) przy ul. (...) (dz. ew. nr 1, o pow. 347,00 m. kw.) ,
    na cele konsumpcyjne kredytobiorcy w kwocie 30 000 zł oraz na spłatę kredytu
    mieszkaniowego 2. nr 2 (który był przeznaczony na zakup pół bliźniaka przy ul. (...) -
    refinansowanie). Aneksem z dnia 8 maja 2007 r. kwota kredytu została podwyższona do
    wysokości 684.684,80 zł. Zmieniony został cel kredytu na: na pokrycie części kosztów
    zakupu działki ewidencyjnej DZ.EW.NR 2 przy ul. (...) w wysokości 445.000 zł, na cele
    konsumpcyjne kredytobiorcy w wysokości 30.000 zł oraz na spłatę zobowiązań kredytu
    mieszkaniowego w Bank 2 nr 2. Kwota, o którą został podwyższony kredyt przeznaczona
    była na cele budowy systemem gospodarczym w kwocie 137.500 zł. Kredyt Bank 2 nr 2 był
    przeznaczony na zakup nieruchomości mieszkalnej przy ul. (...) (dz. ew. nr 1 o pow. 347,00
    m. kw.).
    Kredyt z Bankiem 2 obecnie (...) został udzielony przez bank podlegający nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania
    kredytów.
    Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości mieszkalnej przy ul. (...) (dz.
    ew. nr 1, o pow. 347,00 m. kw.).

    Na kwotę umorzenia składało się:
    ZWOLNIENIE KLIENTA Z DŁUGU
    1. W wykonaniu Umowy, Bank wypłacił na rzecz Klienta kwotę 673.311,08 PLN. Na dzień
      sporządzenia Ugody, Klient zapłacił na rzecz Banku kwotę 866.045,89 PLN i 15,08 CHF.
      Klient potwierdza, że Bank wypłacił kwotę, o której mowa w zdaniu pierwszym oraz że
      kwoty wskazane w zdaniu drugim zostały zapłacone w wykonaniu Umowy, uznaje
      uprawnienie Banku do otrzymania tych kwot i nie zgłasza żadnych roszczeń względem
      tych kwot.
    2. Zgodnie z informacją zawartą w księgach rachunkowych Banku, na dzień sporządzenia
      Ugody aktualne zadłużenie Klienta wobec Banku na podstawie Umowy wyrażone jest
      w CHF i wynosi łącznie 155 797,02 CHF („Aktualne Zadłużenie”), na którą to kwotę
      składają się:
    a) kapitał kredytu pozostający do spłaty: 150.840,60 CHF,
    b) odsetki umowne od kapitału kredytu: 4 956,42 CHF,
    c) pozostałe odsetki, opłaty i koszty: O CHF.
    3. Wartość Aktualnego Zadłużenia w PLN, po przeliczeniu go według średniego kursu CHF
      Narodowego Banku Polskiego opublikowanego w dniu 18 marca 2025 r. w wysokości
      4,3370 PLN/CHF, wynosi łącznie: 675.691,68 PLN.
    4. Klient uznaje roszczenie Banku o zapłatę kwoty 50.000 PLN oraz zobowiązuje się do jej
      zapłaty do dnia 4 kwietnia 2025 r. w ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia
      roszczeń stron wynikających z Umowy lub w związku z nią.
    5. Z dniem zapłaty w terminie przez Klienta kwoty, o której mowa w § 3 ust. 4 powyżej:
    a) Bank zwalnia Klienta z długu (tj. umarza Aktualne Zadłużenie Klienta pomniejszone o
      kwotę, do której zapłaty zobowiązał się Klient zgodnie z § 3 ust. 4 powyżej) w kwocie
      625.691,68 PLN oraz zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z
      Umowy lub w związku z nią, przekraczających kwotę określoną w § 3 ust. 4 powyżej,
    b) Klient oświadcza i zgadza się, że przyjmuje to zwolnienie z długu.
    Nie korzystał Pan nigdy wcześniej z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    W uzupełnieniu z 30 września 2025 r. ( wpływ 6 października 2025 r.) wskazał Pan, że
    zgodnie z treścią umowy kredytowej nr 1 kredyt został udzielony na pokrycie części
    kosztów zakupu nieruchomości mieszkalnej (pół bliźniaka) przy ul. (...) (dz. ew. nr 1, o pow.
    347,00 m. kw.), cele konsumpcyjne kredytobiorcy w kwocie 30.000 zł oraz na spłatę
    kredytu mieszkaniowego Bank 2 nr 2.
    Aneksem z dnia 8 maja 2007 r. cel kredytu został zmieniony na: pokrycie części kosztów
    zakupu działki ewidencyjnej nr 2 przy ul. (...) w wysokości 445.000 zł, na cele
    konsumpcyjne kredytobiorcy w wysokości 30.000 zł oraz na spłatę zobowiązań kredytu
    mieszkaniowego w Bank 2 nr 2.
    Kredyt Bank 2. nr 2 był przeznaczony na zakup nieruchomości mieszkalnej przy ul. (...) (dz.
    ew. nr 1, o pow. 347,00 m. kw.).
    Zmiana celu kredytu na zakup działki nr 2, dotyczyła kredytu nr 1.
    Przez refinansowanie rozumie Pan, spłatę kredytu mieszkaniowego w Bank 2 nr 2
    środkami z kredytu nr 1.
    Pół bliźniaka zostało przez Pana i Pana żonę zakupione za kredyt nr 2, a za kredyt nr 1
    została zakupiona działka nr 2 przy ul. (...).
    Działka nr 2 przy ul. (...) nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ma
    wydane warunki zabudowy mieszkaniowej i pozwolenie na budowę.

    Pismem z 20 października 2025 r. wskazał Pan, że środki na cele konsumpcyjne
    kredytobiorcy w kwocie 30.000 zł, wydatkowane były na materiały budowlano-
    wykończeniowe dla połowy bliźniaka przy ul. (...).

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem ugody z Bankiem i uzyskanym umorzeniem zobowiązania,
    będzie Pan podlegał zaniechaniu poboru podatku dochodowego (na podstawie § 1 ust. 1
    pkt. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Prawdą jest, że w związku z zawarciem ugody z Bankiem i uzyskanym umorzeniem
    zobowiązania, będzie Pan podlegał zaniechaniu poboru podatku dochodowego (na
    podstawie § 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r..
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazał Pan, że na podstawie zawartej ugody bank umorzy Panu zobowiązanie dotyczące
    kredytu hipotecznego. Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe tej czynności.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony

      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętych kredytów należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu

        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a

        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Zaniechanie poboru podatku, określone w omawianym Rozporządzeniu, obejmuje
    umorzone wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego (udzielonego przed dniem 15
    stycznia 2015 r.) w przypadku gdy:
    · kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    · osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
      mieszkaniowej.
    Zatem rozporządzenie to nie ogranicza liczby kredytów, z tytułu których dochodzi do
    umorzenia, a ogranicza liczbę inwestycji sfinansowanych kredytem (kredytami) - do jednej.
    Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż

    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 o podatku od spadków i darowizn. Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe,
    rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
    mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
    innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, 21 marca 2025 r. zawarł Pan ugodę z bankiem
    dotyczącą umorzenia zobowiązania z tytułu kredytu hipotecznego z 29 listopada 2006 r,
    aneksowanego 8 maja 2007 r. Ostatecznie celem kredytu Nr 1 było: pokrycie części
    kosztów zakupu działki ewidencyjnej nr 2 przy ul. (...) w wysokości 445.000 zł, cele
    konsumpcyjne kredytobiorcy w wysokości 30.000 zł oraz spłata zobowiązań kredytu
    mieszkaniowego w Bank 2 nr 2. Celem kredytu nr 2 był zakup połowy bliźniaka, a środki
    na cele konsumpcyjne zostały wydatkowane na materiały budowlano-wykończeniowe dla
    połowy bliźniaka.
    Biorąc pod uwagę ukształtowanie zaniechania poboru podatku wprowadzonego
    rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., decyzja o tym, która z
    inwestycji mieszkaniowych będzie objęta zaniechaniem poboru, czy też zmiana tej decyzji
    przez podatnika, jest tylko po jego stronie.
    Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja
    pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu
    zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.
    Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu,
    aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem
    czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia
    kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej
    zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości
    aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację
    pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia
    środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie
    wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny
    cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane
    z własnych zasobów.
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na
    refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju
    wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    wśród wydatków na cele mieszkaniowe – zostało wymienione nabycie lokalu
    mieszkalnego, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego i remont lokalu
    mieszkalnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla
    wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku
    powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do
    stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
      stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu
    jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone
    od lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie,
    doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów
    składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw.
    wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności
    użytkowej lokalu mieszkalnego. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu
    mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego
    takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych
    elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu
    mieszkalnego.
    Wskazał Pan, że część zaciągniętego przez Pana kredytu nazwanego w umowie „cele
    konsumpcyjne” została przeznaczona na materiały budowlano - wykończeniowe połowy
    bliźniaka.
    Wskazuję, że jeśli kredyt został zawarty na inne potrzeby, czyli potrzeby nieokreślone, a
    faktyczne jego przeznaczenie było wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 - to wówczas
    umorzenie takiego kredytu może korzystać z zaniechania.
    Mając powyższe na uwadze kredyt został zaciągnięty na nabycie połowy bliźniaka, gruntu
    pod budowę budynku mieszkalnego i na inne potrzeby konsumpcyjne z faktycznym
    przeznaczeniem na wykończenie zakupionego bliźniaka.
    Jednakże, z regulacji ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    wynika, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych od dnia 1
    stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu
    kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych
    przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
    mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
    jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w sytuacji, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy
    kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww.
    rozporządzenia).
    Z powyższego wynika, że dopuszczalne jest realizowanie kilku inwestycji mieszkaniowych
    przez osobę fizyczną. Istotne jest zatem, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od

    osób fizycznych oraz został przeznaczony na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
    (rozporządzenie nie przewiduje możliwości podziału jednego kredytu na dwie inwestycje).
    W sytuacji, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na
    jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie obejmuje odpowiednio
    kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. W przypadku, gdy
    kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie obejmuje
    kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy
    pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Z wniosku wynika, że kredyt mieszkaniowy z 2006 r. nie został zaciągnięty na realizację
    wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, lecz dotyczył dwóch inwestycji:
    · spłaty kredytu na zakup połowy bliźniaka ( inwestycja 1),
    · zakup działki (inwestycja 2),
    · zakup materiałów budowlano-wykończeniowych (dotyczy inwestycji 1).
    Kredyt przeznaczony na zakup działki (inwestycja 2) oraz materiałów budowlano -
    wykończeniowych do połowy bliźniaka (dotyczy inwestycji 1) dotyczy dwóch inwestycji,
    więc w tej części nie jest objęty zaniechaniem poboru podatku.
    Pana stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
    Natomiast umorzenie wierzytelności w części dotyczącej kredytu przeznaczonego na
    spłatę kredytu zaciągniętego na zakup połowy bliźniaka będzie korzystało z zaniechania
    poboru podatku dochodowego.
    Pana stanowisko w tej części jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków
    podatkowych dla Pana żony.
    Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie
    dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z
    przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega
    weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też nie
    odniosłem się do kwot wskazanych we wniosku
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.