Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.213.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Skutki podatkowe nieodpłatnego użytkowania przez
Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego wynajętego dla niej
przez dewelopera z uwagi na konieczność usuwania wad w
zakupionym przez nią lokalu mieszkalnym.
Słowa kluczowe: deweloper
lokal-lokal mieszkalny
lokal-lokal zastępczy
mieszkanie-sprzedaż mieszkania
przychód
rękojmia
wady
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – na wezwania organu – pismem z 17 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    Zakupiła Pani mieszkanie od dewelopera. Na co dzień przebywa tam i mieszka Pani syn,
    który studiuje w X – studia dzienne.
    Okazało się, że budynek posiada liczne wady – w tym m.in. do lokalu dostaje się wilgoć, co
    uniemożliwia jego normalne użytkowanie i stanowi zagrożenie dla zdrowia mieszkańców.
    Wady te nie są incydentalne – dotyczą również innych lokali, co świadczy o nienależytym
    wykonaniu całego budynku, a nawet całego osiedla.
    W związku z licznymi zgłoszeniami wad i medialnym rozgłosem deweloper przystąpił do
    ich usuwania. Jednym z etapów było osuszanie budynków – w tym czasie poproszono
    Panią o udostępnienie lokalu.
    Deweloper zaproponował Pani wynajem mieszkania zastępczego dla Pani syna na swój
    koszt na czas trwania prac osuszających i naprawczych.
    Umowa najmu była zawarta bezpośrednio między deweloperem a wynajmującym, a Pani
    syn był użytkownikiem lokalu zastępczego. Nie otrzymała Pani (jak i Pani syn) z tego tytułu
    żadnych środków pieniężnych ani innego przysporzenia o charakterze pieniężnym.
    Nie chcąc utrudniać prac Pani syn opuścił lokal mieszkalny. Nie była Pani stroną żadnej
    umowy z wynajmującym, nie podpisywała Pani żadnych dokumentów ani nie uzyskała
    Pani żadnych informacji o warunkach finansowych najmu. Nie podpisywała też Pani
    żadnej umowy z deweloperem na ten wynajem.
    Mimo podjętych przez dewelopera działań wada do dziś nie została skutecznie usunięta, a
    syn jest zmuszony do zamieszkiwania w lokalu zagrażającym zdrowiu.
    Około trzech tygodni temu skontaktowała się z Panią telefonicznie przedstawicielka
    dewelopera, pytając, czy otrzymała Pani od nich formularz PIT. Na Pani pytanie o
    podstawę jego wystawienia – rozłączyła się bez odpowiedzi.
    W dniu 4 kwietnia 2025 r. odebrała Pani list polecony nadany 1 kwietnia 2025 r. (stempel
    pocztowy), zawierający PIT-11 za 2024 r. wystawiony przez dewelopera. W tabeli F, w
    pozycji 99 wskazano: „świadczenie pieniężne zgodnie z umową”, a w pozycji 100 wpisano
    kwotę.
    Nie ma Pani żadnej wiedzy, na jakiej podstawie został wystawiony ten PIT – nie otrzymała
    Pani świadczenia pieniężnego, nie podpisywała Pani żadnej umowy, nie była Pani stroną
    żadnego stosunku prawnego, z którego wynikałoby takie świadczenie. Pani zeznanie
    podatkowe za 2024 r. zostało złożone za pośrednictwem systemu e-PIT na stronie epit.
    podatki.gov.pl w dniu 2 marca 2025 r. – na podstawie dokumentów dostępnych w
    systemie.
    PIT-11 od dewelopera nie znajdował się tam i tym samym nie został uwzględniony w
    rozliczeniu. Obecnie mimo podjętych przez dewelopera działań przyczyny wad nie zostały

    skutecznie usunięte, a Pani syn nadal jest zmuszony do mieszkania w lokalu zagrażającym
    zdrowiu i dodatkowo poprzez niesłuszne – w Pani ocenie – działania (jak sytuacja z PIT-
    em), deweloper naraża Panią na dodatkowe koszty które nie powstały z Pani winy.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Jest Pani jedynym właścicielem ww. lokalu. Pani syn użytkuje to mieszkanie bez
    jakiejkolwiek umowy. Syn uczy się – studiuje dziennie w X i jest na Pani utrzymaniu. Pani
    opłaca czynsz za to mieszkanie.
    W okresie usuwania wad cały czas ponosiła Pani opłaty związane z tym mieszkaniem oraz
    musiała Pani pokryć koszt prądu jaki deweloper zużył na cele osuszania – w kwocie 1 000
    zł.
    Wady zostały zgłoszone w ustawowym terminie, niezwłocznie po ich wykryciu. Wady
    uniemożliwiają bezpieczne użytkowanie mieszkania, posiada Pani ekspertyzy firmy w tym
    zakresie i dokumentację fotograficzną. Wady zostały zgłoszone tak jak tego wymagał
    deweloper - drogą mailowa na wskazany przez nich adres mailowy.
    Żądała Pani usunięcia wad i przywrócenia lokalu do stanu właściwego, pozwalającego na
    bezpieczne użytkowanie, które nie zagraża zdrowiu, oraz zwrotu dotyczącego kosztów
    prac remontowych aby po osuszaniu mieszkania przywrócić lokal mieszkalny do stanu
    właściwego. Nie doszło do porozumienia w tej kwestii.
    Ww. wady były usuwane w ramach rękojmi.
    Deweloper wyszedł z propozycją udostępnienia Pani lokalu na czas usuwania wad. W
    sprawie udostępnienia tego lokalu nie ma Pani żadnego porozumienia/umowy, a jedynie
    mailową korespondencję dotyczącą gdzie i na jaki czas lokal zostanie Pani udostępniony.
    Wszelkie informacje kto będzie zamieszkiwał w lokalu zastępczym były wymieniane
    telefonicznie i mailowo. Nie zna Pani formy rozliczenia dewelopera z wynajmującym lokal
    mieszkalny, nie uczestniczyła Pani w tym procesie.
    Otrzymany PIT-11 od dewelopera w kwietniu bieżącego roku w poz. 99 zawiera
    informację: Świadczenie pieniężne zgodnie z umową, zaś w poz. 100 wskazana została
    kwota (zapewne koszt najmu, który poniósł deweloper). Deweloper, w ramach rękojmi za
    wady lokalu, zapewnił Pani – tj. Pani synowi mieszkanie zastępcze na czas usuwania wad.
    To deweloper był stroną umowy najmu z właścicielem mieszkania. Pani nie zawierała z
    nim żadnej umowy.
    Nie dostała Pani pieniędzy „do ręki”, ani nie zawarła umowy najmu z wynajmującym, a ww.
    świadczenie miało miejsce z tytułu obowiązku rękojmi, a nie z tytułu wynagrodzenia.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym — w którym deweloper z własnej inicjatywy i na
    własny koszt, zapewnił Pani synowi lokal zastępczy na czas usuwania wad lokalu
    mieszkalnego nabytego przeze Panią, bez zawarcia z Panią jakiejkolwiek umowy oraz bez
    przekazania Pani środków pieniężnych lub innych świadczeń, zaś lokal zastępczy był
    użytkowany wyłącznie przez Pani syna — po Pani stronie powstał przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w rozumieniu art. 11 ust. 1 i
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, udostępnienie lokalu zastępczego przez dewelopera nie stanowi dla Pani
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ: nie otrzymała Pani żadnych środków pieniężnych ani innych świadczeń
    majątkowych, nie była Pani stroną żadnej umowy z wynajmującym ani z deweloperem,
    lokal został udostępniony Pani czasowo jedynie w celu umożliwienia wykonania prac, do
    których deweloper zobowiązany był z tytułu rękojmi, świadczenie to nie miało charakteru

    zarobkowego, ani nie było związane z Pani działalnością gospodarczą, działanie
    dewelopera wynikało z jego obowiązku usunięcia wad nabytego lokalu, a nie z chęci
    przysporzenia korzyści majątkowej, deweloper realizował w ten sposób swój obowiązek
    wynikający z rękojmi i nie przekazał Pani żadnych środków ani rzeczywistych korzyści
    finansowych, które mogłyby być traktowane jako Pani wynagrodzenie. Uważa Pani, że
    przeciwne stanowisko byłoby nie tylko nieuzasadnione z prawnego punktu widzenia, ale
    również wyjątkowo krzywdzące dla podatnika, który ponosi konsekwencje wad
    nieruchomości powstałych z winy dewelopera. Mogłoby to spowodować np. wejście w
    kolejny próg podatkowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Treść art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy wynika, że źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Do przychodów
    podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe,
    definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody,
    które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc o zaliczeniu

    danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających opodatkowaniu
    decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny
    faktycznie powiększa majątek podatnika (takie przysporzenie, którym może rozporządzać
    jak właściciel). Przychód podatkowy musi charakteryzować się definitywnością i nie mieć
    charakteru zwrotnego.
    Nieodpłatne świadczenie ma miejsce, gdy świadczeniu jednego z podmiotów nie
    towarzyszy świadczenie drugostronne, co w konsekwencji wyraża się w zaistnieniu stanu,
    w którym po stronie przyjmującego dochodzi do zwiększenia aktywów bądź zmniejszenia
    pasywów. Aby świadczenia podlegały opodatkowaniu, muszą prowadzić do pojawienia się
    po stronie podmiotu przyjmującego przychodu, czyli korzyści majątkowej, która może
    wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym
    skutkiem wypłaty pieniędzy albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem
    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    podmiotu otrzymującego nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu
    ekonomicznym), ale – ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest szersze – zaoszczędzenie wydatków musi być
    traktowane na równi z przyrostem majątku.
    Najbardziej istotną dla pojęcia nieodpłatnego świadczenia jest przesłanka dotycząca
    ekwiwalentności, w istocie pozwalająca na stwierdzenie, kiedy mamy do czynienia ze
    świadczeniem nieodpłatnym. Tylko świadczenia nieekwiwalentne mogą stanowić
    przychód podatkowy po stronie otrzymującego. Ekwiwalentność, która wyłącza możliwość
    powstania przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego przysporzenia, oznacza
    wystąpienie świadczenia wzajemnego. Ekwiwalentność nie może wystąpić ani w
    momencie dokonywania świadczenia, ani w jakimkolwiek momencie w przyszłości. Jeżeli
    bowiem występuje ekwiwalent, jest też korzyść po drugiej stronie, a więc wyłączona jest
    możliwość uznania świadczenia za nieodpłatne.
    Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że zakupiła Pani mieszkanie od dewelopera.
    Okazało się, że budynek posiada liczne wady – w tym m.in. do lokalu dostaje się wilgoć, co
    uniemożliwia jego normalne użytkowanie i stanowi zagrożenie dla zdrowia mieszkańców.
    Wady te nie są incydentalne – dotyczą również innych lokali, co świadczy o nienależytym
    wykonaniu całego budynku, a nawet całego osiedla. W związku z licznymi zgłoszeniami
    wad i medialnym rozgłosem deweloper przystąpił do ich usuwania. Jednym z etapów było
    osuszanie budynków – w tym czasie poproszono Panią o udostępnienie lokalu. Deweloper
    zaproponował Pani wynajem mieszkania zastępczego dla Pani syna na swój koszt na czas
    trwania prac osuszających i naprawczych. Umowa najmu była zawarta bezpośrednio
    między deweloperem a wynajmującym, a Pani syn był użytkownikiem lokalu zastępczego.
    Nie otrzymała Pani (jak i Pani syn) z tego tytułu żadnych środków pieniężnych ani innego
    przysporzenia o charakterze pieniężnym. Nie chcąc utrudniać prac Pani syn opuścił lokal
    mieszkalny. Nie była Pani stroną żadnej umowy z wynajmującym, nie podpisywała Pani
    żadnych dokumentów ani nie uzyskała Pani żadnych informacji o warunkach finansowych
    najmu. Nie podpisywała też Pani żadnej umowy z deweloperem na ten wynajem.
    Ww. wady były usuwane w ramach rękojmi. Deweloper, w ramach rękojmi za wady lokalu,
    zapewnił Pani – tj. Pani synowi mieszkanie zastępcze na czas usuwania wad.
    Kwestie odnoszące się odpowiedzialności związanej z wadami rzeczy zostały uregulowane
    w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061).
    Stosownie do art. 556 tej ustawy:
      Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma
      wadę (rękojmia).
        1Z art. 556 § 1 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:
      Wada polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz
      sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli:

        1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w
        umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia;
        2) nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym
        przedstawiając próbkę lub wzór;
        3) nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy
        zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej
        przeznaczenia;
        4) została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.
    Na mocy art. 560 § 1 ww. ustawy:
      Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny
      albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych
      niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę
      usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub
      naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi
      wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady.
    Zgodnie z art. 561 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może żądać wymiany rzeczy na wolną od
      wad albo usunięcia wady.
    Z art. 568 § 1 ww. ustawy wynika natomiast, że:
      Sprzedawca odpowiada z tytułu rękojmi, jeżeli wada fizyczna zostanie stwierdzona
      przed upływem dwóch lat, a gdy chodzi o wady nieruchomości - przed upływem pięciu
      lat od dnia wydania rzeczy kupującemu.
    W opisanym zdarzeniu nieodpłatne przekazanie Pani zastępczego lokalu mieszkalnego
    wynika z zawartej wcześniej z deweloperem umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego, w
    którym ujawnione zostały wady. W związku z usuwaniem tych wad nie otrzymała Pani
    żadnych środków pieniężnych, zaś konieczność korzystania z lokalu zastępczego przez
    Pani syna (który pozostawał na Pani utrzymaniu) wynikała z osuszania budynku, w związku
    z ujawnionymi wadami w zakupionym lokalu mieszkalnym. Do usunięcia ww. wad –
    zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Kodeksie cywilnym dotyczącymi rękojmi –
    zobowiązany był deweloper. Zatem w sytuacji, gdy to deweloper pokrywał koszty najmu
    zastępczego lokalu mieszkalnego, który został Pani udostępniony na czas usuwania ww.
    wad nie uzyskała Pani żadnego przysporzenia majątkowego, co przemawia za tym, że po
    Pani stronie nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.