Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-76/07-12/KK/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-18
Teza: Wnioskodawca, dokonując planowanej sprzedaży działek budowlanych w okolicznościach takich jak opisane we wniosku, z tytułu tej sprzedaży działek nie będzie mógł być uznany za podatnika podatku od towarów i usług, gdyż nie mamy do czynienia z działalnością gospodarczą. W rezultacie nie powstanie obowiązek podatkowy w tym podatku.
Słowa kluczowe: czynności-częstotliwość wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług; dziedziczenie; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; sprzedaż-sprzedaż działek; zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów, uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt. III SA/Wa 153/08 z dnia 19 maja 2008 roku (data wpływu 31 grudnia 2009 roku) stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2007 r. (data wpływu 06 sierpnia 2007 roku ) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, nabytych w drodze dziedziczenia po rodzicach, wydzielonych z części gospodarstwa rolnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 sierpnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, nabytych w drodze dziedziczenia po rodzicach, wydzielonych z części gospodarstwa rolnego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej o powierzchni 5,60 ha położonej w P., na której od 1977r. prowadzone jest gospodarstwo rolne. Grunt został nabyty w 1978r, w drodze dziedziczenia po zmarłych rodzicach. Od 1993r. Strona prowadzi gospodarstwo rolne wraz z żoną i jest ono głównym źródłem utrzymania zainteresowanego, synów oraz ich rodzin. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Miejscowe Plany Zagospodarowania Przestrzennego Miasta, przewidziały na ww. nieruchomości przebieg autostrady płatnej. Planowana lokalizacja trasy spowodowała konieczność sprzedaży części gruntu i przeniesienie gospodarstwa rolnego w inne miejsce. Fundusze na zakup ziemi Strona planuje pozyskać ze sprzedaży nieruchomości, z której zostały wydzielone działki przeznaczone na cele budownictwa mieszkaniowego. W wyniku podziału powstało 25 działek o powierzchni 800 m2. Zainteresowany podkreśla, iż planuje zbyć tylko taką ilość działek, gdzie ilość pozyskanych środków finansowych pozwoli zorganizować nowe gospodarstwo rolne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy planowana przeze mnie sprzedaż kilku działek, wydzielonych z gospodarstwa rolnego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż nie prowadzi on działalności gospodarczej polegającej na nabywaniu i zbywaniu nieruchomości oraz na częstotliwym obrocie nieruchomościami, nie stanie się on podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu planowanego zbycia nieruchomości gruntowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 153/08 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Pojęcie podatnika w ustawie o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) zwanej dalej ustawą zostało zdefiniowane w art. 15 ust.1, zgodnie z którym, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym pojęcie działalności gospodarczej obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Brak takiego zamiaru wyklucza możliwość uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług. Sprzedaż działek przez osoby fizyczne, nawet dokonana kilkukrotnie, nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług dopóki nie jest czynnością wykonaną w ramach działalności gospodarczej.

Podatnikiem podatku od towarów i usług staje się ten, kto dokonuje określonej czynności w ramach tej działalności. W przypadku sprzedaży działek podatnikiem tego podatku będzie więc podmiot, który wykonując taką czynność choćby jednorazowo działa niezależnie jako handlowiec.

Związek dokonywanej czynności z działalnością handlową ma zatem decydujące znaczenie, przy czym w przypadku handlu związek ten winien zaistnieć już w momencie zakupu sprzedawanej następnie rzeczy. Wynika to m.in. z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS), w świetle którego handlem jest dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży. Zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Brak takiego zamiaru wyklucza możliwość uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług.

Działanie poza zakresem działalności gospodarczej występuje w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest majątek prywatny (osobisty) danej osoby, ponieważ został on nabyty na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, grunt jest towarem, którego sprzedaż co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towarów. W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, ze Wnioskodawca jest rolnikiem prowadzącym od 1977 r. gospodarstwo rolne wspólnie z rodzicami, a od 1993 r. prowadzi to gospodarstwo razem z żoną. Właścicielem nieruchomości rolnej stał się w drodze dziedziczenia. Od chwili nabycia tej nieruchomości do chwili obecnej prowadzi gospodarstwo rolne, taką też działalność ma zamiar kontynuować, tyle, że ze względu na zmianę Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego zmuszony jest prowadzić gospodarstwo rolne w innym miejscu. Na części nieruchomości będzie bowiem przebiegała autostrada, inna część nieruchomości uzyskała nowe przeznaczenie, tj. na cele budownictwa mieszkaniowego. Ażeby zorganizować gospodarstwo rolne w innym miejscu zmuszony jest sprzedać taką ilość działek, która umożliwi zrealizowanie tego przedsięwzięcia.

Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika natomiast, że zamiar sprzedaży nieruchomości (całości, bądź części) Wnioskodawca podjął w dacie jej nabycia. Wręcz przeciwnie, wykorzystywał ją zgodnie z jej przeznaczeniem. Nie podjął też decyzji o sprzedaży części tej nieruchomości, dlatego że np: nie chciał dłużej prowadzić gospodarstwa rolnego. Do podjęcia takiej decyzji został zmuszony poprzez okoliczności, na które nie miał wpływu, a fundusze uzyskane ze sprzedaży gospodarstwa rolnego zamierza przeznaczyć na zakup takiegoż gospodarstwa. Istotne jest też, że Zmiana Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego nie nastąpiła z inicjatywy Wnioskodawcy, ale przez wzgląd na tę zmianę usiłuje on dostosować się do nowych warunków.

Podział nieruchomości na mniejsze działki nie daje podstaw by stwierdzić, iż Wnioskodawca prowadził działalność w zakresie handlu, czyli dokonywał w sposób zorganizowany zakupów nieruchomości w celu jej dalszej odsprzedaży. Inaczej mówiąc, nie można mu przypisać zamiaru zbycia nieruchomości w momencie jej nabycia i uznać go za podatnika podatku od towarów i usług. Samo prowadzenie gospodarstwa rolnego nie może być utożsamiane z handlem nieruchomościami. Sprzedaż działek budowlanych wykracza poza zakres rolniczej działalności gospodarczej, co wynika wprost z postanowień art. 2 pkt 15 ustawy o VAT, ale samo wykazanie zamiaru powtarzania (częstotliwości) sprzedaży działek nie wystarczy, by zakwalifikować daną działalność jako gospodarczą. Zgodnie z tym przepisem konieczne jest jednoczesne wykazanie, iż dana osoba dokonuje sprzedaży jako handlowiec.

Zmiana przeznaczenia gruntu nie spowodowana decyzją rolnika, a przychodząca niejako „z zewnątrz” sama w sobie uzasadnia wyłączenie tego gruntu z działalności rolniczej. Jeżeli w sytuacji, powstałej niezależnie od woli i działań Wnioskodawcy (rolnika) zdecyduje on o zaprzestaniu wykorzystywania gruntu w działalności rolniczej, to grunt ten stanie się jego majątkiem osobistym. Jest to oczywiste następstwo utraty przez ten grunt charakteru gruntu służącego działalności rolniczej przy jednoczesnej niemożności uznania go za przedmiot działalności handlowej. Podkreślić należy raz jeszcze, że w tym przypadku decyzja o zaprzestaniu wykorzystywania gruntu i w konsekwencji ewentualnej jego sprzedaży jest następstwem utraty przez ten grunt „prawnej” przydatności jako gruntu rolniczego. Nie można wymagać od rolnika, aby w dalszym ciągu wykorzystywał do działalności rolniczej grunt, któremu właściwy organ samorządowy nadał inne przeznaczenie, jak i traktowanie zbycia takiego gruntu jako realizacji innej działalności gospodarczej handlu.

Sytuację taką należy odróżnić od sytuacji, gdy podjąwszy decyzję o zaprzestaniu wykorzystania gruntu w działalności rolniczej, rolnik w celu sprzedaży tego gruntu jako działek budowlanych samodzielnie podejmuje działania polegające na jego odrolnieniu i podziale, czyli podnosi atrakcyjność tych działek. Takie zachowanie ma na celu dokonanie czynności przygotowawczych do rozpoczęcia działalności handlowej. W takim przypadku mamy do czynienia z działalnością gospodarcza, w myśl art. 15 ust.2 ustawy o VAT.

Reasumując stwierdzić należy, że Wnioskodawca, dokonując planowanej sprzedaży działek budowlanych w okolicznościach takich jak opisane we wniosku, z tytułu tej sprzedaży działek nie będzie mógł być uznany za podatnika podatku od towarów i usług, gdyż nie mamy do czynienia z działalnością gospodarczą. W rezultacie nie powstanie obowiązek podatkowy w tym podatku.

Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.