Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.167.2020.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-24
Teza: Uznania wyodrębnionego Pionu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i braku opodatkowania transakcji sprzedaży.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-samodzielna działalność gospodarcza; opodatkowanie; przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w zw. z art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2020 r. (data wpływu 13 marca 2020 r.) uzupełnione pismem Wnioskodawcy z dnia 17 kwietnia 2020 r. (data wpływu 20 kwietnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania transakcji sprzedaży Pionu (…) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania transakcji sprzedaży Pionu (\`(...)\`). Wniosek został uzupełniony pismem Wnioskodawcy z dnia 17 kwietnia 2020 r. (data wpływu 20 kwietnia 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Spółka jest zarządzającym Funduszem Sektora 2 oraz Funduszem Sektora 1 oraz świadczy usługi na rzecz spółek celowych (dalej jako: „(\`(...)\`)”) obu funduszy w zakresie szeregu przedsięwzięć inwestycyjnych, polegających na budowie budynków mieszkaniowych z lokalami mieszkalnymi przeznaczonymi pod wynajem, w tym na podstawie umów najmu instytucjonalnego z opcją dojścia do własności.

W ramach świadczonych usług na rzecz (\`(...)\`), Spółka świadczy usługi (i) zarządzania nieruchomościami (dalej jako: „Usługi 1”) oraz (ii) koordynacji i nadzorze zarządzania najmem (dalej jako: „Usługi 2”).

*   Wskazane powyżej Usługi 1 polegają przede wszystkim na:

1.  administrowaniu Nieruchomością polegającym na dokonywaniu czynności mających na celu w szczególności:
    1.  zapewnienie bieżącego funkcjonowania Nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem i przepisami prawa,
    2.  zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania i właściwej, w tym w szczególności zgodnej z przepisami prawa eksploatacji Nieruchomości,
    3.  zapewnienie optymalizacji kosztowej utrzymania Nieruchomości,
    4.  zapewnienie właściwej gospodarki energetycznej Nieruchomości,
    5.  planowanie oraz zapewnienie bieżących napraw i konserwacji,
    6.  zapewnienie utrzymania czystości powierzchni wspólnych i zieleni na Nieruchomości,
    7.  przygotowanie lokali do zaprezentowania potencjalnym najemcom oraz do przekazania na rzecz najemców,
2.  rozliczaniu kosztów dotyczących utrzymania Nieruchomości;
3.  nadzorze i koordynacji obsługi gwarancyjnej Nieruchomości;
4.  rozpatrywaniu zapytań najemców w zakresie zużycia mediów, stawek za media oraz usterek w lokalach i częściach wspólnych zarządzanych Nieruchomości;
5.  prowadzeniu rejestru umów dla poszczególnych Nieruchomości;
6.  okresowych, nie rzadszym niż raz na kwartał, wizytowaniu zarządzanych Nieruchomości i dokonywaniu pisemnej oceny stanu zarządzania inwestycją;
7.  terminowym pozyskiwaniu, weryfikowaniu i rozliczeniu odczytów liczników mediów na zarządzanych Nieruchomościach;
8.  dokonywaniu wyliczeń zużycia mediów w częściach wspólnych i lokalach zarządzanych Nieruchomości;
9.  terminowym przygotowywaniu deklaracji dot. wywozu odpadów na zarządzanych Nieruchomościach;
10.  opracowaniu i aktualizacji cenników dotyczących mediów oraz wywozu odpadów dla poszczególnych zarządzanych Nieruchomości;
11.  odbiorach technicznych Nieruchomości i przejmowaniu Nieruchomości od Generalnego Wykonawcy do zarządzania;
12.  gromadzeniu i ewidencji dokumentacji technicznej zarządzanych Nieruchomości;
13.  nadzorowaniu procesu aranżacji lokali przez najemców poprzez opiniowanie i uzgadnianie projektów;
14.  gromadzeniu i ewidencji dokumentacji technicznej związanej z aranżacją lokali;
15.  rozliczaniu kosztów mediów na poszczególnych najemców Nieruchomości;
16.  sporządzaniu deklaracji z tytułu podatku od nieruchomości;
17.  koordynowaniu ubezpieczania zarządzanych nieruchomości i ich wyposażenia, w szczególności sprzętu AGD.

Z kolei Usługi 2 polegają na:

1.  realizacji zarządzania ofertą związaną z wynajmem lokali w Nieruchomości;
2.  pozyskiwaniu potencjalnych najemców;
3.  prowadzeniu bazy danych najemców i potencjalnych najemców;
4.  weryfikacji potencjalnych najemców;
5.  zawieraniu lub koordynacji zawierania umów najmu z najemcami;
6.  zbieraniu informacji o poziomie satysfakcji najemców i potencjalnych najemców;
7.  koordynacji kontaktu najemców i potencjalnych najemców z notariuszem;
8.  weryfikacji wpłat kaucji;
9.  koordynacji operacyjnej realizacji obsługi najemców;
10.  realizacji zgłoszeń najemców;
11.  koordynowaniu działań podmiotów pośredniczących w wynajmowaniu mieszkań;
12.  koordynowaniu działań związanych z obsługą płatności najemców;
13.  rozliczaniu najemców z tytułu zawartych umów najmu;
14.  kompleksowej obsłudze najemców;
15.  podejmowaniu miękkich działań windykacyjnych mających na celu odzyskanie należności z tytułu zawartych umów najmu, w tym monitoring należności, kontakty telefoniczne i korespondencyjne z najemcami oraz wybór firmy windykacyjnej i nadzorowanie jej działań mających na celu odzyskiwanie zaległych należności.

Spółka świadczy ww. Usługi na rzecz (\`(...)\`) wyłącznie poprzez funkcjonujące w strukturze Spółki Biuro 1 (dalej jako: „Biuro Najmu 1”), Biuro 2 (dalej jako: „Biuro Najmu 2”, Biuro Najmu 1 oraz Biuro Najmu 2 dalej łącznie jako: „Biura A”) będące częścią Pionu (…) (dalej jako: „Pion (…)” lub „Pion (…)”).

Każde z ww. Biur A zostało powołane wewnętrzną uchwałą Spółki, która jednocześnie ustanawiała regulamin organizacyjny (dalej jako: „Regulamin”) każdego z Biur A. Regulaminy przewidują strukturę organizacyjną każdego z Biur A, oraz określają zadania, dla których Biura A zostały powołane. W ramach struktury organizacyjnej każdego z Biur A zostały powołane określone wyspecjalizowane zespoły pracowników oddelegowanych do wykonywania określonych zadań związanych z Usługami 1 i Usługami 2, którzy podlegają dyrektorom każdego z Biur A. Natomiast ww. dyrektorzy podlegają pod członka zarządu Spółki, który kieruje pracami Całego Pionu (\`(...)\`).

Na marginesie należy wskazać, że do dnia 19 lutego 2020 r. w ramach Pionu (…), obok Biur A, funkcjonowało również Biuro B, które zostało jednakże przeniesione do innej komórki organizacyjnej Spółki. W tym miejscu, Spółka pragnie wskazać, że Biuro B zostało powołane w ramach Pionu (…) dopiero w dniu 26 czerwca 2019 r., natomiast od maja 2018 r. do lutego 2019 r., Biuro B funkcjonowało w innej komórce organizacyjnej Spółki.

Powtórne powołanie Biura B było spowodowane sytuacją kadrową, a ulokowanie go w Pionie (\`(...)\`) miało charakter tymczasowy, Biuro B nie prowadziło wspólnych projektów z Biurami Najmu i z tego względu zostało przeniesione w dniu 19 lutego 2020 r., a w konsekwencji w strukturze Pionu (\`(...)\`) pozostały wyłącznie Biura A.

Biuro Najmu 2 (wcześniej Biuro (…) Najmem) powstało w czerwcu 2017 roku. W związku ze zmianami wynikającymi z postawionego przed Spółką celu budowy 100 tyś. mieszkań w październiku 2018 roku Zarząd Spółki podjął decyzję o utworzeniu w miejsce dotychczasowego Biura (…) Najmem: Biura Najmu 2 oraz Biura Najmu 1, które docelowo odpowiedzialne byłyby za Zarządzanie nieruchomościami oraz najmem nieruchomości odpowiednio Funduszu Sektora 2 i Funduszu Sektora 1.

Pracownicy zatrudnieni w każdym z tych Biur A nie są wyłącznie przypisani do tych biur i w razie potrzeb Biura A wspierają swoje działalności wykorzystując zarówno zasoby ludzkie jak i posiadane aktywa. Pozwala to na wykorzystanie elementów synergii oraz efektywniejsze wykonywanie świadczonych usług. Ponadto każde z Biur A pozostaje integralną częścią Pionu (\`(...)\`), które jest kierowane przez członka zarządu Spółki.

Do zadań Biur A należą zadania takie jak:

1.  aktywne prowadzenie procesu wynajęcia nieruchomości, zmierzającego do uzyskania poziomu najmu zgodnego z wnioskiem inwestycyjnym projektów;
2.  obsługa i zarządzanie kontaktami z potencjalnymi najemcami, obecnymi najemcami oraz dzierżawcami mieszkań;
3.  zapewnianie przygotowania wzorów umów najmu oraz umów dotyczących komercjalizacji i zarządzania nieruchomościami;
4.  zapewnienie ciągłości procesów administrowania umowami, o których mowa w pkt c;
5.  utrzymanie i zarządzanie nieruchomościami przekazanymi do komercjalizacji;
6.  ubezpieczenia najemców i nieruchomości;
7.  działania windykacyjne;
8.  ocena i analiza projektów inwestycyjnych pod względem możliwości komercjalizacji.

W zakresie funkcjonowania Pionu (\`(...)\`) warto wskazać, że bezpośrednie koszty ponoszone przez Spółkę w ramach wykonywania zadań, do których utworzone zostały Biura A, są przypisywane odpowiednio każdemu z Biur A, w ramach funkcjonujących w systemie księgowym Spółki kont księgowych i przypisanych do Biur A odpowiednich wymiarów analitycznych. Przy pomocy ww. kont istnieje możliwość zidentyfikowania ponoszonych kosztów przez każde z Biur A, niezależnie od pozostałej struktury organizacyjnej Spółki. Koszty pośrednie funkcjonowania Biur A są przypisywane do poszczególnych biur kluczem podziałowym. Przychody z usług świadczonych przez te biura ewidencjonowane są na jednym koncie, bez wydzielania którego Biura A dotyczą.

W związku z powyższym, za pomocą ww. kont istnieje możliwość zidentyfikowania ponoszonych kosztów przez Pion (\`(...)\`) oraz wygenerowanych przychodów, niezależnie od pozostałej struktury organizacyjnej Spółki. Dodatkowo, dla każdej jednostki organizacyjnej Spółki, w tym Pionu (\`(...)\`), przewidywany jest odrębny budżet, który można uznać za „kapitał” każdej z jednostek.

W ramach wykonywanych czynności pracownicy Biur A wykorzystują do tego niezbędne urządzenia i narzędzia (m.in. stanowiska komputerowe), które stanowią własność Spółki, niemniej jednak są faktycznie wykorzystywane przez pracowników Biur A.

W związku ze zmianą strategii Spółki, planowane jest przeniesienie działalności wykonywanej przez Biura A w ramach Pionu (\`(...)\`) do odrębnej od Wnioskodawcy spółki mającej pełnić rolę spółki K względem (\`(...)\`) (dalej jako: „Spółka K”). Powyższe przeniesienie ma zostać przeprowadzone w drodze sprzedaży Pionu (\`(...)\`) jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej jako: „ZCP”).

Zatem, w ramach Pionu (\`(...)\`) sprzedawanego jako ZCP przeszłyby na rzecz Spółki K:

*   umowy świadczenia usług podpisanych pomiędzy Spółką a (\`(...)\`),

*   pracownicy Pionu (\`(...)\`),

*   aktywa wykorzystywane przez pracowników Pionu (\`(...)\`).

Spółka występuje z niniejszym wnioskiem celem potwierdzenia możliwości uznania Pionu (\`(...)\`) za ZCP oraz kwestii opodatkowania VAT ww. transakcji sprzedaży ZCP.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku w opisie zdarzenia przyszłego dodatkowo wskazał:

Z powyżej wskazanymi aktywami, tj. w szczególności umowami na podstawie których Spółka poprzez Pion (\`(...)\`) świadczy usługi na rzecz spółek celowych związane są określone zobowiązania wynikające z tych umów. W związku z czym, w przypadku stwierdzenia, że na moment planowanej transakcji sprzedaży Pionu (\`(...)\`) jako ZCP określone aktywa materialne bądź niematerialne, które są wykorzystywane przez Biura A w ramach wykonywanych zadań lub umowy na podstawie których Pion (\`(...)\`) świadczy usługi są obciążone zobowiązaniami, to te zobowiązania jako stanowiące integralną część Biur A, a więc Pionu (\`(...)\`), w konsekwencji również wchodziłyby w skład ZCP zbywanego na rzecz Spółki K.

Ponadto Spółka zaznacza, iż w ramach transakcji sprzedaży Pionu (\`(...)\`) jako ZCP na Spółkę K mają zostać przeniesione zasoby ludzkie oraz techniczne, które dotychczas były wykorzystywane przez Spółkę w celu wykonywania Usług, jak również prawa i obowiązki wynikające z umów o świadczenie Usług, w których Spółka jest usługodawcą.

W związku z tym, na Spółkę K zostaną przeniesione wszelkie aktywa (zasoby) oraz zobowiązania związane z Pionem (\`(...)\`) w oparciu o które Spółka dotychczas świadczyła Usługi. W konsekwencji, zdaniem Spółki, skoro dotychczas Spółka świadczyła usługi w oparciu o te aktywa (zasoby) oraz zobowiązania wchodzące w skład Pionu (\`(...)\`), to Spółka K po przejęciu tych aktywów (zasobów) i zobowiązań, tj. Pionu (\`(...)\`) będzie mieć możliwość kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez Spółkę w ramach Pionu (\`(...)\`) bez konieczności angażowania innych składników majątkowych niebędących przedmiotem omawianej transakcji lub podejmowania dodatkowych działań. Należy przy tym zaznaczyć, iż w skład Pionu (\`(...)\`), który ma być przedmiotem transakcji sprzedaży nie wchodzi umowa najmu powierzchni biurowych w których Spółka ma siedzibę i w których pracują pracownicy Spółki. Spółka dalej będzie prowadzić swoja działalność w pozostałym zakresie, dlatego ta umowa najmu dotyczy całego przedsiębiorstwa Spółki i z oczywistych powodów nie zostanie przeniesiona na Spółkę K.

Oczywiście Spółka nie jest w stanie przewidzieć czy Spółka K. nie podejmie decyzji o zaangażowaniu dodatkowych aktywów lub zasobów, lub zastąpieniu przejętych zasobów lub aktywów innymi aktywami lub zasobami jeżeli uzna, iż jest to konieczne w celu efektywniejszego gospodarczo prowadzenia działalności w zakresie Usług. Będą to już jednak decyzje biznesowe Spółki K. na które Spółka nie będzie mieć wpływu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Pion (\`(...)\`) stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z art. 2 pkt 27 Ustawy o VAT?
2.  W przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie 1, czy sprzedaż Pionu (\`(...)\`) będzie wyłączona z opodatkowaniem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Pion (\`(...)\`) stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z art. 2 pkt 27 Ustawy o VAT oraz sprzedaż Pionu (\`(...)\`) będzie wyłączona z opodatkowaniem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania 1

Stosownie do art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zgodnie z art. 55(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2019 r. poz. 1145, dalej jako „KC”), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

W ocenie Spółki, wykładnia art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT w powiązaniu z wydanymi indywidualnymi interpretacjami przepisów prawa podatkowego oraz orzeczeniami sądów administracyjnych, których przedmiotem były transakcje dotyczące zbycia ZCP jednoznacznie wskazują na szereg wymogów i warunków jakie muszą być spełnione łącznie, aby uznać iż zbywany majątek stanowi ZCP.

W ocenie Spółki, podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy ZCP jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Zdaniem Spółki, wyodrębnienie organizacyjne oznacza bowiem, że ZCP ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Natomiast wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby ZCP mogło stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez ZCP można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za ZCP, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Wobec powyższego, ZCP tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Powyższe oznacza, że ZCP nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie art. 2 pkt 27 Ustawy o VAT mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Ad. i. Zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania

Zdaniem Spółki, obydwa Biura A stanowią jeden, istniejący w ramach Pionu (\`(...)\`), zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do realizacji określonych działań gospodarczych.

Argumentem przemawiającym za powyższym stanowiskiem, jest fakt iż pomimo że formalnie oba Biura A są wyodrębnione organizacyjnie to z perspektywy wykonywanych przez Biura A zadań oraz realizacji zleconych usług zachodzi organizacyjne oraz funkcjonalne powiązanie, które powoduje iż Biura A tworzą jeden zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do realizacji określonych działań gospodarczych.

Ponadto pracownicy zatrudnieni w każdym z Biur A w razie potrzeb Biur A wspierają swoje działalności wykorzystując zarówno zasoby ludzkie jak i posiadane aktywa. Pozwala to na wykorzystanie elementów synergii oraz efektywniejsze wykonywanie świadczonych usług.

Dodatkowo, w ramach wykonywanych czynności pracownicy Biur A wykorzystują do tego niezbędne urządzenia i narzędzia (m.in. stanowiska komputerowe), które stanowią własność Spółki, niemniej jednak są faktycznie wykorzystywane przez pracowników Biur A.

Jednocześnie, w ramach wykonywanych czynności Biura A realizują Usługi 1 oraz Usługi 2, które stanowią zasadniczą część usług świadczonych w ramach umów o świadczenie usług zawartych pomiędzy Spółką a (\`(...)\`). W związku z powyższym, ww. umowy stanowią integralną części Pionu (\`(...)\`) i wraz z nim, jako ZCP, podlegałyby sprzedaży do Spółki K.

Dodatkowo, w przypadku stwierdzenia, że określone aktywa materialne bądź niematerialne, które są wykorzystywane przez Biura A w ramach wykonywanych zadań są obciążone zobowiązaniami, to te zobowiązania jako stanowiące integralną część Biur A, a więc Pionu (\`(...)\`), w konsekwencji również wchodziłyby w skład ZCP zbywanego na rzecz Spółki K.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, Pion (\`(...)\`) spełnia warunek istnienia zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań przeznaczony do realizacji określonych działań gospodarczych.

Ad. ii. Organizacyjne i finansowe wyodrębnienie

W opisie stanu faktycznego Spółka wskazywała, że obydwa Biura A stanowią wydzielone w strukturze organizacyjnej Spółki działy przeznaczone do wykonywania określonych zadań. Za organizacyjnym wyodrębnieniu Biur A przemawiają przede wszystkim przyjęte przez Spółkę Regulaminy organizacyjne, stanowiące akty powołujące każde z Biur A.

Jednocześnie, na podstawie ww. Regulaminów, dla każdego z Biur A został przewidziany podział na dedykowane zespoły, które podlegają dyrektorowi każdego z Biur A. Powołane zespoły pracowników są oddelegowane do wykonywania odpowiednich zadań, które wykonują niezależnie od pozostałych jednostek organizacyjnych Spółki. Ponadto, bezpośrednim przełożonym dyrektorów Biur A jest członek zarządu Spółki zarządzający całym Pionem (\`(...)\`).

Wobec powyższego, w ocenie Spółki, Pion (\`(...)\`) można uznać za organizacyjnie wyodrębniony dział w strukturze organizacyjnej Spółki, przeznaczony do wykonywania określonych zadań przewidzianych w Regulaminach Biur A.

Jak już zostało wskazane, wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość alokacji przychodów i kosztów do działalności prowadzonej przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza jedynie samodzielności finansowej, ale również sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do danej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pogląd taki wyrażony został przykładowo przez: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2015 r. (sygn. IPPP2/4512-938/15-2/MAO) oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2015 r. (sygn. IPPP3/4512-598/15-2/WH).

W związku z powyższym warto wskazać, że przychody i bezpośrednie koszty ponoszone przez Spółkę w ramach wykonywania zadań, do których utworzone zostały Biura A, są przypisywane odpowiednio każdemu z Biur A osobno, w ramach funkcjonujących w systemie księgowym Spółki kont księgowych i przypisanych do tych Biur odpowiednich wymiarów analitycznych.

Przy pomocy ww. kont istnieje możliwość zidentyfikowania ponoszonych kosztów przez każde z Biur A, a w konsekwencji całego Pionu (\`(...)\`), niezależnie od pozostałej struktury organizacyjnej Spółka. Przychody z usług świadczonych przez Biura A ewidencjonowane są na jednym koncie, bez wydzielania którego Biura A dotyczą.

Wobec tego, w ocenie Spółki, za pomocą ww. kont istnieje możliwość zidentyfikowania ponoszonych kosztów przez Pion (\`(...)\`) oraz wygenerowanych przychodów, niezależnie od pozostałej struktury organizacyjnej Spółki. Dodatkowo, dla każdej jednostki organizacyjnej Spółki, w tym Pionu (\`(...)\`), przewidywany jest odrębny budżet, który można uznać za „kapitał” każdej z jednostek.

W związku z możliwością wyodrębnienia generowanych kosztów (np. alokacja kosztów do pracowników Biur) i przychodów (z zakresu umów dotyczących Usług 1 oraz Usług 2), przypisywanych Biurom A w związku z wykonywanymi przez te Biura Usługami 1 i Usługami 2, w ocenie Spółki można uznać, że Biura A, a więc w konsekwencji Pion (\`(...)\`) spełnia przesłankę wyodrębnienia finansowego.

Skoro bowiem, takie wyodrębnienie finansowe zachodzi na poziomie Biur A to tym bardziej takie wyodrębnienie finansowe zachodzi na poziomie Pionu (\`(...)\`), w skład którego wchodzą właśnie te Biura. Konsekwentnie, danymi finansowymi oraz księgowymi Pionu (\`(...)\`) będą zagregowane dane finansowe oraz księgowe obu Biur A łącznie.

Reasumując, w ocenie Spółki, kryterium wyodrębnienia finansowego Pionu (\`(...)\`) również należy uznać za spełnione.

Ad. iii. Zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo

Jako kryterium zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo wskazuje się możliwość samodzielnego działania na rynku jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane w obecnym przedsiębiorstwie. Takie podejście znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach prawa podatkowego oraz wyrokach sądów administracyjnych wydawanych na przestrzeni ostatnich lat, m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 lutego 2015 r. (sygn. IPPP1/443- 1417/14-4/MPe), Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 24 września 2015 r. (sygn. IBPP3/4512-476/15/KG) oraz z dnia 22 lipca 2014 r. (sygn. IBPP1/443-474/14/AW), czy Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 20 maja 2015 r. (sygn. 1PTPP2/4512-178/15-2/JS).

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądów administracyjnych - tytułem przykładu warto wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2012 r., sygn. I FSK 815/11, w którym stwierdzono, iż „Interpretowany przepis prawa krajowego dotyczy przedsiębiorstwa lub samodzielnej jego części, a więc składników rzeczowych i innych stanowiących łącznie przedsiębiorstwo lub jego część. Biorąc zaś pod uwagę, że opodatkowaniem VAT podlega działalność gospodarcza to przenoszony majątek winien służyć właśnie tej działalności. Wobec tego uznać należy, że decydujące znaczenie przy określaniu zakresu przedmiotowego omawianego przepisu ma element funkcjonalny tj. podniesiona wcześniej możliwość realizowania określonych zadań gospodarczych. Ta natomiast konstatacja prowadzi do wniosku, że wyłączenie spod działania uptu dotyczy także takiej części majątku, której przydatność do prowadzenia działalności gospodarczej wynika nie tyle z rodzaju składających się na nią elementów, ile z wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, charakterystycznego dla zakładu oddziału”.

Podsumowując, aby część majątku przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe - materialne i niematerialne - wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa bez konieczności angażowania dodatkowych środków.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego, należy wskazać, że Pion (\`(...)\`) stanowi wyodrębnioną jednostkę organizacyjną przeznaczoną do wykonywania określonych zadań.

Pion (\`(...)\`) został powołany do zadań związanych z zarządzaniem najmem. W ramach jego struktury zostały powołane Biura A. Zarówno Biuro Najmu 1 jak i Biuro Najmu 2 zostały powołane do wykonywania określonych zadań związanych z zarządzaniem i koordynacją wynajmowanych nieruchomości. Obydwa Biura A przewidują również swoją własną strukturę organizacyjną, dzielącą się na dyrektorów oraz wyspecjalizowane zespoły. Każde z Biur A posiada własny Regulamin wskazujący zadania i cele, do realizacji których każde z Biur A zostało powołane, a także posiadają wyodrębnione budżety oraz niezbędne narzędzia oraz urządzenia przewidziane do realizacji ww. zadań. Natomiast Pionem (\`(...)\`) kieruje członek zarządu Spółki, który pozostaje bezpośrednim przełożonym dyrektorów każdego z Biur A.

Reasumując, w ocenie Spółki, Pion (\`(...)\`), należy uznać za wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo jednostkę, która umożliwia prowadzenie działalności w zakresie Usług 1 i 2 niezależnie od pozostałych działów Spółki. W konsekwencji, w ocenie Spółki, przesłankę wyodrębnienia funkcjonalnego należy uznać za spełnioną.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, Pion (\`(...)\`) spełnia wszelkie przesłanki umożliwiające do uznania go za ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania 2

Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisy Ustawy o VAT nie znajdują zastosowania do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w razie stwierdzenia, że w ramach transakcji dochodzi do dostawy przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, taka dostawa nie podlega opodatkowaniu VAT.

Wobec powyższego, sprzedaż Pionu (\`(...)\`), które w ocenie Spółki spełnia wszelkie przesłanki do uznania go za ZCP, nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT stosownie do art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.

W efekcie, zdaniem Wnioskodawcy, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Towarami natomiast są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Jednocześnie, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy, nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27 ustawy o VAT.

W świetle powyższego, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że o tym czy zbycie składników majątku winno być do celów podatku od towarów i usług traktowane jako zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretna transakcją.

Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. podkreślenia wymaga, że kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i zarządza Funduszem Sektora 2 oraz Funduszem Sektora 1 oraz świadczy usługi na rzecz spółek celowych (dalej jako „(\`(...)\`)”) obu funduszy w zakresie szeregu przedsięwzięć inwestycyjnych. W ramach świadczonych usług Wnioskodawca świadczy usługi zarządzania nieruchomościami (dalej jako: „Usługi 1”) oraz koordynacji i nadzoru zarządzania najmem (dalej jako: „Usługi 2”). Usługi 1 polegają głównie na:

1.  administrowaniu Nieruchomością poprzez czynności mające na celu w szczególności:
    *   zapewnienie bieżącego funkcjonowania Nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem i przepisami prawa,
    *   zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania i właściwej, w tym w szczególności zgodnej z przepisami prawa eksploatacji Nieruchomości,
    *   zapewnienie optymalizacji kosztowej utrzymania Nieruchomości,
    *   zapewnienie właściwej gospodarki energetycznej Nieruchomości,
    *   planowanie oraz zapewnienie bieżących napraw i konserwacji,
    *   zapewnienie utrzymania czystości powierzchni wspólnych i zieleni na Nieruchomości,
    *   przygotowanie lokali do zaprezentowania potencjalnym najemcom oraz do przekazania na rzecz najemców,
2.  rozliczaniu kosztów dotyczących utrzymania Nieruchomości,
3.  nadzorze i koordynacji obsługi gwarancyjnej Nieruchomości,
4.  rozpatrywaniu zapytań najemców w zakresie zużycia mediów, stawek za media oraz usterek w lokalach i częściach wspólnych zarządzanych Nieruchomości,
5.  prowadzeniu rejestru umów dla poszczególnych Nieruchomości,
6.  okresowym, nie rzadszym niż raz na kwartał, wizytowaniu zarządzanych Nieruchomości i dokonywaniu pisemnej oceny stanu zarządzania inwestycją,
7.  terminowym pozyskiwaniu, weryfikowaniu i rozliczeniu odczytów liczników mediów na zarządzanych Nieruchomościach,
8.  dokonywaniu wyliczeń zużycia mediów w częściach wspólnych i lokalach zarządzanych Nieruchomości,
9.  terminowym przygotowywaniu deklaracji dot. wywozu odpadów na zarządzanych Nieruchomościach,
10.  opracowaniu i aktualizacji cenników dotyczących mediów oraz wywozu odpadów dla poszczególnych zarządzanych Nieruchomości,
11.  odbiorach technicznych Nieruchomości i przejmowaniu Nieruchomości od Generalnego Wykonawcy do zarządzania,
12.  gromadzeniu i ewidencji dokumentacji technicznej zarządzanych Nieruchomości,
13.  nadzorowaniu procesu aranżacji lokali przez najemców poprzez opiniowanie i uzgadnianie projektów,
14.  gromadzeniu i ewidencji dokumentacji technicznej związanej z aranżacją lokali,
15.  rozliczaniu kosztów mediów na poszczególnych najemców Nieruchomości,
16.  sporządzaniu deklaracji z tytułu podatku od nieruchomości,
17.  koordynowaniu ubezpieczania zarządzanych nieruchomości i ich wyposażenia, w szczególności sprzętu AGD.

Natomiast Usługi 2 sprowadzają się do:

1.  realizacji zarządzania ofertą związaną z wynajmem lokali w Nieruchomości,
2.  pozyskiwaniu potencjalnych najemców,
3.  prowadzeniu bazy danych najemców i potencjalnych najemców,
4.  weryfikacji potencjalnych najemców,
5.  zawieraniu lub koordynacji zawierania umów najmu z najemcami,
6.  zbieraniu informacji o poziomie satysfakcji najemców i potencjalnych najemców,
7.  koordynacji kontaktu najemców i potencjalnych najemców z notariuszem,
8.  weryfikacji wpłat kaucji,
9.  koordynacji operacyjnej realizacji obsługi najemców,
10.  realizacji zgłoszeń najemców,
11.  koordynowaniu działań podmiotów pośredniczących w wynajmowaniu mieszkań,
12.  koordynowaniu działań związanych z obsługą płatności najemców,
13.  rozliczaniu najemców z tytułu zawartych umów najmu,
14.  kompleksowej obsłudze najemców,
15.  podejmowaniu miękkich działań windykacyjnych mających na celu odzyskanie należności z tytułu zawartych umów najmu, w tym monitoring należności, kontakty telefoniczne i korespondencyjne z najemcami oraz wybór firmy windykacyjnej i nadzorowanie jej działań mających na celu odzyskiwanie zaległych należności.

Spółka świadczy zdefiniowane powyżej usługi na rzecz spółek celowych wyłącznie poprzez funkcjonujące w strukturze Spółki Biuro 1 oraz Biuro 2 nazwane łącznie jako „Biura A”, będące częścią Pionu (\`(...)\`).

Każde z wymienionych Biur A zostało powołane wewnętrzną uchwałą Spółki ustanawiającą jednocześnie regulamin organizacyjny każdego z nich. Regulaminy te przewidują strukturę organizacyjną każdego z Biur A oraz określają zadania, dla których Biura A zostały powołane. W ramach struktury organizacyjnej każdego z Biur A zostały powołane określone wyspecjalizowane zespoły pracowników oddelegowanych do wykonywania określonych zadań związanych z Usługami 1 i Usługami 2, którzy podlegają dyrektorom każdego z Biur A. Natomiast ww. dyrektorzy podlegają pod członka zarządu Spółki, który kieruje pracami Całego Pionu (\`(...)\`). W razie potrzeb pracownicy obu Biur A wspierają swoje działalności angażując zasoby ludzkie i posiadane aktywa.

Do zadań Biur A należą zadania takie jak:

1.  aktywne prowadzenie procesu wynajęcia nieruchomości, zmierzającego do uzyskania poziomu najmu zgodnego z wnioskiem inwestycyjnym projektów;
2.  obsługa i zarządzanie kontaktami z potencjalnymi najemcami, obecnymi najemcami oraz dzierżawcami mieszkań;
3.  zapewnianie przygotowania wzorów umów najmu oraz umów dotyczących komercjalizacji i zarządzania nieruchomościami;
4.  zapewnienie ciągłości procesów administrowania umowami, o których mowa w pkt c;
5.  utrzymanie i zarządzanie nieruchomościami przekazanymi do komercjalizacji;
6.  ubezpieczenia najemców i nieruchomości;
7.  działania windykacyjne;
8.  ocena i analiza projektów inwestycyjnych pod względem możliwości komercjalizacji.

W zakresie funkcjonowania Pionu (\`(...)\`) bezpośrednie koszty ponoszone przez Spółkę są odpowiednio przypisywane każdemu z Biur A, w ramach funkcjonujących w systemie księgowym Spółki kont księgowych i przypisanych do Biur A odpowiednich wymiarów analitycznych. Przy pomocy ww. kont istnieje możliwość zidentyfikowania ponoszonych kosztów przez Pion (\`(...)\`) oraz wygenerowanych przychodów, niezależnie od pozostałej struktury organizacyjnej Spółki. Dodatkowo dla każdej jednostki organizacyjnej, w tym dla Pionu (\`(...)\`) przewidywany jest odrębny budżet.

W związku ze zmianą strategii Spółki planowane jest przeniesienie działalności wykonywanej przez Biura A w ramach Pionu (\`(...)\`) do odrębnej od Wnioskodawcy Spółki K. Jak wskazano w opisie sprawy w ramach planowanej sprzedaży Pionu (\`(...)\`) przeszłyby następujące aktywa:

*   umowy świadczenia usług podpisanych pomiędzy Spółką a (\`(...)\`),

*   pracownicy Pionu (\`(...)\`),

*   aktywa wykorzystywane przez pracowników Pionu (\`(...)\`) do wykonywania usług.

Ze wskazanymi aktywami, tj. w szczególności umowami na podstawie których Spółka poprzez Pion (\`(...)\`) świadczy usługi na rzecz spółek celowych związane są określone zobowiązania wynikające z tych umów i w przypadku stwierdzenia, że na moment planowanej transakcji sprzedaży Pionu (\`(...)\`) określone aktywa materialne bądź niematerialne są obciążone zobowiązaniami, to zobowiązania również wchodziłyby w skład ZCP zbywanego na rzecz Spółki K. Dodatkowo w ramach transakcji sprzedaży Pionu (\`(...)\`) na Spółkę K mają zostać przeniesione zasoby ludzkie oraz techniczne, które dotychczas były wykorzystywane przez Spółkę w celu wykonywania Usług, jak również prawa i obowiązki wynikające z umów o świadczenie Usług, w których Spółka jest usługodawcą.

Wnioskodawca jest zdania, że skoro dotychczas Spółka świadczyła usługi w oparciu o aktywa oraz zobowiązania wchodzące w skład Pionu (\`(...)\`), to Spółka K po przejęciu Pionu (\`(...)\`) będzie mieć możliwość kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez Spółkę w ramach Pionu (\`(...)\`) bez konieczności angażowania innych składników majątkowych niebędących przedmiotem omawianej transakcji lub podejmowania dodatkowych działań. Spółka nie jest w stanie przewidzieć czy Spółka K nie podejmie decyzji o zaangażowaniu dodatkowych aktywów lub zasobów, bądź zastąpieniu przejętych zasobów lub aktywów innymi aktywami lub zasobami jeżeli uzna, iż jest to konieczne w celu efektywniejszego gospodarczo prowadzenia działalności w zakresie Usług.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy sprzedaż Pionu (\`(...)\`) będzie stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i czy na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.

Prawidłowa klasyfikacja przedmiotu transakcji, tj. przedsiębiorstwo/zorganizowana część przedsiębiorstwa lub poszczególne składniki majątkowe – ma decydujące znaczenie dla prawidłowego ustalenia skutków podatkowych transakcji.

Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, czy też (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

1.  zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji, oraz
2.  faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub ZCP.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem transakcji sprzedaży Wnioskodawcy, będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ będzie odznaczać się odrębnością organizacyjną, funkcjonalną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

W analizowanej sytuacji o wyodrębnieniu organizacyjnym Pionu (\`(...)\`) świadczy to, że każde z ww. Biur A zostało powołane wewnętrzną uchwałą Spółki, która jednocześnie ustanawiała regulamin organizacyjny każdego z Biur A. Regulaminy stanowią strukturę organizacyjną każdego z Biur A oraz określają przydzielone im zadania. W ramach struktury organizacyjnej pracami całego Pionu (\`(...)\`) kieruje członek zarządu spółki, pod którego podlegają dyrektorzy każdego z Biur A. Wyznaczone wyspecjalizowane zespoły pracowników oddelegowanych do wykonywania określonych zadań związanych z Usługami 1 i Usługami 2 podlegają dyrektorom każdego z Biur A. Zatem wyodrębnione komórki organizacyjne są organizacyjnie niezależne od pozostałej części Spółki.

Przesłanką wyodrębnienia finansowego jest fakt, że ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwia przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do danej zorganizowanej części. Z opisu sprawy wynika że, przy pomocy kont księgowych funkcjonujących w systemie księgowym Spółki i przypisanych do Biur A odpowiednich wymiarów analitycznych istnieje możliwość zidentyfikowania ponoszonych kosztów bezpośrednich przez każde z Biur A, niezależnie od pozostałej struktury organizacyjnej Spółki. Koszty pośrednie funkcjonowania Biur A są przypisywane do poszczególnych biur kluczem podziałowym. Przychody z usług świadczonych przez te biura ewidencjonowane są na jednym koncie, bez wydzielania którego Biura A dotyczą. Dodatkowo dla Pionu (\`(...)\`) przewidywany jest odrębny budżet. Z przenoszonymi aktywami, w szczególności umowami na podstawie których Spółka poprzez Pion (\`(...)\`) świadczy usługi na rzecz spółek celowych związane są określone zobowiązania wynikające z tych umów. W związku z powyższym, możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa niezależnie od pozostałej struktury organizacyjnej Spółki.

Oprócz wyodrębnienia finansowego i organizacyjnego Pion (\`(...)\`) będzie także spełniać przesłanki wyodrębnienia funkcjonalnego. Wnioskodawca zakłada, że Spółka K. w oparciu o przeniesione aktywa i zobowiązania będzie miała możliwość kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez Spółkę w ramach Pionu (\`(...)\`) bez konieczności angażowania innych składników majątkowych niebędących przedmiotem omawianej transakcji lub podejmowania dodatkowych działań. Niewykluczone, że Spółka K. w celu efektywniejszego gospodarczo prowadzenia działalności podejmie decyzję o zaangażowaniu dodatkowych aktywów lub zasobów bądź ich zastąpienie, co nie zmienia faktu, że na moment transakcji Spółka K. posiada zdolność do realizacji określonych zadań i do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Reasumując Spółka K. przy wykorzystaniu wyodrębnionego zespołu składników będzie miała możliwość kontynuowania działalności w ramach Pionu (\`(...)\`) Nieruchomości.

W zaprezentowanym we wniosku opisie sprawy, zdaniem Organu, zostaną spełnione wszystkie wskazane wyżej przesłanki do uznania wyodrębnionego w istniejącej Spółce zespołu składników majątku, przeznaczonymi do realizacji określonych zadań gospodarczych, tj. do prowadzenia odrębnej i samodzielnej działalności gospodarczej, tworzącego Pion (\`(...)\`) za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

W konsekwencji uznania Pionu (\`(...)\`) za zorganizowaną część przedsiębiorstwa – odpowiadając na pytanie nr 2 Wnioskodawcy - planowana czynność przeniesienia w drodze sprzedaży do Spółki K., będzie wyłączona spod działania ustawy o VAT jako czynność niepodlegająca przepisom ustawy, zgodnie z cytowanym powyżej art. 6 pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs. ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.