Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-92/15/SK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-03
Teza: w zakresie skutków podatkowych związanych z nabyciem w drodze darowizny składników majątku spółki jawnej.
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; małżonek; spółki-spółka jawna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 kwietnia 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 23 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym 9 lipca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z nabyciem w drodze darowizny składników majątku spółki jawnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych związanych z nabyciem w drodze darowizny składników majątku spółki jawnej. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 30 czerwca 2015 r. Znak: IBPB-1-1/4511-92/15/SK, IBPB-2-1/4514-15/15/MZ wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 9 lipca 2015 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wspólnikami spółki jawnej są Wnioskodawca oraz jego małżonka. Spółka jawna powstała z obligatoryjnego przekształcenia spółki cywilnej. Jest czynnym płatnikiem (winno być: podatnikiem) podatku VAT, a zdarzenia gospodarcze związane z prowadzoną działalnością ewidencjonuje w księgach rachunkowych (tzw. „pełna księgowość”). Spółka nie posiada nieruchomości na własność. Między małżonkami istnieje rozdzielność majątkowa ustalona sądownie. Udziały w Spółce przedstawiają się następująco: Wnioskodawca - 99% udziałów; małżonka - 1% udziałów. Ze względu na stan zdrowia i zamierzony wyjazd małżonki Wnioskodawcy - co uniemożliwi prowadzenie spraw spółki - wspólnicy spółki podejmą jednomyślną uchwałę zgodnie z art. 58 pkt 2 i 67 § 1 Kodeksu spółek handlowych, dalej „ksh” o rozwiązaniu spółki bez przeprowadzania likwidacji. Na mocy tejże uchwały wspólnicy zamierzają całe dotychczasowe zorganizowane przedsiębiorstwo spółki jawnej w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego przekazać nieodpłatnie pod tytułem darmym, tj. bez opłat dokonywanych przez Wnioskodawcę posiadającemu 99% udziałów w spółce jawnej. Wniesienie przedsiębiorstwa nastąpi do jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, tzn. dojdzie do przeniesienia majątku spółki przed rozwiązaniem spółki do jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Celem takich działań ma być utrzymanie przedsiębiorstwa spółki w dotychczasowym kształcie i kontynuowanie prowadzonej działalności jako jednoosobowej działalności gospodarczej (zgodnie z § 13 ust. 2 umowy spółki). Przenoszone składniki majątkowe stanowią przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego i obejmą m.in. nazwę przedsiębiorstwa, własność ruchomości, w tym urządzeń, środków trwałych (samochody), towary handlowe, prawa z umów najmu nieruchomości (lokali), w których Spółka prowadzi działalność, prawa z umowy użyczenia nieruchomości, środki pieniężne, konto bankowe oraz kredyt obrotowy, tajemnice przedsiębiorstwa, a także księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej handlowej (spółka prowadzi handel hurtowy i detaliczny art. spożywczymi). Nie nastąpi natomiast przeniesienie zobowiązań.

Dalszą konsekwencją będzie wykreślenie spółki jawnej z rejestru przedsiębiorców w KRS. W momencie wykreślenia spółki jawnej z rejestru nie będzie ona posiadała żadnego majątku, bowiem całe przedsiębiorstwo spółki przed jej rozwiązaniem zostanie przekazane jednemu ze wspólników (nadal pod swoim NIP, imieniem i nazwiskiem), natomiast małżonka Wnioskodawcy nie będzie prowadziła działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku, w piśmie z 2 lipca 2015 r., Wnioskodawca wskazał, że

*   najpierw nastąpi przekazanie do jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy składników majątku spółki, a następnie dojdzie do jej rozwiązania z chwilą wykreślenia z KRS. Zgodnie z art. 58 ksh przyczyną rozwiązania spółki jest podjęcie jednomyślnej uchwały przez wszystkich wspólników. W uchwale tej wspólnicy, jako jeden ze sposobów zakończenia działalności przewidują (zgodnie z art. 67 ksh) - przejęcie przedsiębiorstwa spółki przez jednego ze wspólników. Ta uchwała jest następnie podstawą do wykreślenie spółki z Krajowego Rejestru Sądowego. W uchwale zatem o rozwiązaniu wspólnicy podejmują również decyzję o przeniesieniu przedsiębiorstwa;
*   przedmiotem wniosku są skutki podatkowe przekazania składników majątku spółki do jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy;
*   nieodpłatne przekazanie przedsiębiorstwa, o którym mowa we wniosku, będzie darowizną. Przekazanie przedsiębiorstwa jednemu ze wspólników następuje bez obowiązku spłaty ma rzecz pozostałego wspólnika. Podstawą przekazania będzie uchwała o rozwiązaniu spółki i przekazaniu przedsiębiorstwa z podpisami notarialnie poświadczonymi (spółka nie ma nieruchomości) i zgłoszona w odpowiednim czasie na druku SD Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy czynność nieodpłatnego przeniesienia całego przedsiębiorstwa przed jego rozwiązaniem w formie pisemnej do istniejącej jednoosobowej działalności Wnioskodawcy, który kontynuować będzie działalność pod istniejącą nazwą, nie wpłynie na powstanie podatku dochodowego od tej czynności po stronie Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przeniesienie przedsiębiorstwa przed jego likwidacją do jednoosobowej działalności wspólnika jest zgodne z istniejącymi ustawami i prawem, i nie skutkuje koniecznością uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych. W opisywanym przypadku nastąpi nieodpłatne przeniesienie całego przedsiębiorstwa w formie uchwały z podpisami notarialnie poświadczonymi do istniejącej działalności jednoosobowej jednego ze wspólników, tj. Wnioskodawcy, który kontynuować będzie działalność pod nazwą dotychczasową (bez określenia: Sp.j.)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm., dalej: „K.s.h.”), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. (art. 8 § 2 K.s.h.). Stosownie do treści art. 22 K.s.h, spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31. Przy czym, treść art. 8 K.s.h. wskazuje, że spółka jawna, której celem jest prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, może we własnym imieniu (odrębnie od swoich wspólników) nabywać prawa, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. W myśl art. 28 K.s.h., majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

Czynność zbycia poszczególnych składników majątku tej spółki podlega zasadzie swobody umów; może więc nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym na podstawie umowy sprzedaży, zamiany, czy darowizny.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 86), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem darowizny.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że co do zasady, darowizna dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, co wyklucza możliwość jej opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zauważyć jednakże należy, że na mocy art. 3 pkt 2 ustawy o spadków i darowizn, przepisy tej ustawy nie mają zastosowania do darowizn składników majątku w nim wymienionych, tj. praw autorskich i praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz wierzytelności wynikających z nabycia tych praw. Powyższe oznacza, że jeśli przedmiotem darowizny są składniki majątku wskazane w powyższym przepisie, które na mocy ustawy nie podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn to nie stosuje się do nich wyłączenia, określonego w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, wynika, że oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu - czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.

Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów. Świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Zatem podstawowym elementem darowizny, niezbędnym do uznania, że dane świadczenie jest darowizną, jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian, ani też nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w przyszłości. Jedynym celem, jaki leży u podstaw darowizny, jest chęć przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony. Decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania danej czynności podatkiem od spadków i darowizn lub podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma kwalifikacja formy prawnej świadczonej pomocy, a zatem treść konkretnej umowy wiążącej strony.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki jawnej. Wspólnikami tej spółki jest Wnioskodawca i jego małżonka. Ze względu na stan zdrowia oraz planowany wyjazd małżonki Wnioskodawcy, wspólnicy spółki planują podjąć uchwałę o przekazaniu całego przedsiębiorstwo prowadzonego w formie spółki jawnej w drodze darowizny do jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, który kontynuować będzie prowadzenie działalności gospodarczej, a następnie dokonać rozwiązania spółki bez przeprowadzania likwidacji.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w świetle odrębnych przepisów nie będących przepisami prawa podatkowego, a tym samym nie mogących być przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, prawnie dopuszczalne (skuteczne) jest dokonanie wskazanej we wniosku darowizny, to czynność ta, jako co do zasady, podlegająca opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlega podatkowi dochodowemu. Oznacza to zatem, że Wnioskodawca w związku z dokonaniem tej czynności prawnej nie uzyska przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie zauważyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena skutków podatkowych rozwiązania spółki jawnej, bowiem z wniosku jednoznacznie wynika, że do wskazanej w nim darowizny dojdzie przed rozwiązaniem tej spółki.

Nadmienić także należy, że w pozostałym zakresie wniosku ORD-IN, tj. w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.