Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-840/14/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-08-01
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją projektu polegającego na remoncie połączonym z modernizacją świetlicy wiejskiej.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 czerwca 2014 r. (data wpływu 26 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 30 lipca 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją projektu polegającego na remoncie połączonym z modernizacją świetlicy wiejskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 30 lipca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją projektu polegającego na remoncie połączonym z modernizacją świetlicy wiejskiej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest organizacją pozarządową, o charakterze niezarobkowym, mającą na celu m.in. działanie na rzecz aktywizacji życia we wsi. Nie jest zarejestrowany w urzędzie skarbowym jako podatnik VAT czynny. Nie prowadzi działalności gospodarczej i nie wykonuje czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, w związku z czym nie jest podatnikiem w myśl art. 15 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca zawarł umowę na realizację operacji polegającej na remoncie połączonym z modernizacją świetlicy wiejskiej, w ramach działania „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” w zakresie małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3 Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej Osi. W ramach operacji zaplanowano wydatki związane z zakupem „rzeczy” i usługi remontowo-budowlanej. Przy przygotowaniu wniosku o przyznanie pomocy na realizację ww. operacji Wnioskodawca złożył oświadczenie, w którym stwierdził, że nie może odzyskać poniesionego w ramach realizacji operacji podatku od towarów i usług, w związku z tym - zgodnie z zasadą określoną w art. 71 ust. 3 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. Urz. UE L 277 z 21. 10. 2005 r., z późn. zm.) - stanowi on koszt kwalifikowalny operacji. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 w ww. przepisie stanowi, że do wkładu EFRROW nie kwalifikuje się VAT, z wyjątkiem podatku VAT niepodlegającego zwrotowi. W przypadku, gdy beneficjent stara się o uznanie kwalifikowalności VAT zakupów dokonanych w ramach realizacji operacji, obligatoryjnym załącznikiem do wniosku o płatność jest interpretacja indywidualna wydana przez organ upoważniony zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Wnioskodawca nadmienia, że inwestycja nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Budynek świetlicy jest obiektem ogólnodostępnym, za korzystanie z niego nie będą pobierane opłaty. Celem inwestycji nie jest więc generowanie przychodów. Faktura wystawiona w związku z realizacją projektu jest na Wnioskodawcę.

Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT, nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT jako podatnik VAT czynny oraz nie prowadzi działalności gospodarczej, w związku z tym nie ma możliwości odzyskania podatku z zakupów dokonanych w związku z realizacją ww. operacji. Nie będzie wykonywał czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zatem nie zostanie spełniona przesłanka warunkująca prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, określona w art. 86 ust. 1 ustawy. Przepisy tej ustawy stanowią, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje jedynie, gdy spełnione zostaną dwa warunki - beneficjent jest podatnikiem VAT, a zakupione przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W zaprezentowanym stanie faktycznym warunki nie są spełnione, w związku z powyższym Wnioskodawca nie jest uprawniony - na płaszczyźnie obowiązujących przepisów podatkowych - do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług, służących realizacji operacji. Roboty budowlane oraz zakupy „rzeczy” niezbędnych do wykonania planowanego zakresu inwestycji nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Modernizacja świetlicy nie jest inwestycją, która ma generować przychody, zatem nie jest możliwe odzyskanie podatku od towarów i usług od zakupów dokonanych w celu realizacji ww. inwestycji.

W związku z tym podatek od towarów i usług stanowi koszt kwalifikowany ww. operacji, gdyż – zgodnie z zasadą określoną w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2006 – nie będzie podlegał zwrotowi.

W związku z powyższym opisem, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może odzyskać podatek od towarów i usług poniesiony na realizację ww. operacji?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, w żaden sposób nie może odzyskać podatku od towarów i usług poniesionego w związku z realizacją ww. operacji, gdyż nie jest podatnikiem VAT, nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT jako podatnik VAT czynny oraz nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazał, że nie będzie wykonywał czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zatem nie zostanie spełniona przesłanka warunkująca prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, określona w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z którego wynika, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z pewnymi zastrzeżeniami. W związku z tym przepisem, wykonując wyłącznie czynności statutowe (zwolnione), nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w przypadku, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy dokonywane zakupy towarów i usług mają związek z czynnościami opodatkowanymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w związku z realizacją ww. operacji Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż poczynione zakupy nie będą miały związku ze sprzedażą opodatkowaną, a ponadto Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Nie przysługuje mu również prawo do otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie stanowią środków wskazanych w przywołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Finansów.

Końcowo należy wskazać, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.