Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-378/11-8/14-S/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-10
Teza: Czy usługi assistance świadczone przez Spółkę na rzecz Ubezpieczycieli w ramach umowy ubezpieczeniowej korzystają po 1 stycznia 2011 r. ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; ubezpieczenia; usługi-usługi ubezpieczeniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2011 r. (data wpływu 1 marca 2011 r.), uzupełnionym na wezwanie tut. Organu z dnia 19 maja 2011 r., doręczone w dniu 24 maja 2011 r., pismem z dnia 25 maja 2011 r., nadanym w dniu 30 maja 2011 r. (data wpływu 1 czerwca 2011 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług assistance świadczonych na rzecz ubezpieczycieli w ramach umowy ubezpieczeniowej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2011 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług assistance świadczonych na rzecz ubezpieczycieli w ramach umowy ubezpieczeniowej.

Złożony wniosek został uzupełniony na wezwanie tut. Organu z dnia 19 maja 2011 r. nr IPPP1/443-378/11-2/AP (doręczone w dniu 24 maja 2011 r.) pismem z dnia 25 maja 2011 r., nadanym w dniu 30 maja 2011 r. (data wpływu 1 czerwca 2011 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) świadczy usługi w zakresie assistance polegające na opiece nad klientami albo nad osobami wskazanymi przez klienta tak, aby w sytuacji nieszczęśliwego zdarzenia lub kłopotów można było szybko zorganizować odpowiednią pomoc w wielu dziedzinach życia. Powyższe usługi mogą być przez Spółkę realizowane w oparciu o umowy z zakładami ubezpieczeń („Ubezpieczyciele”), w których Spółka zobowiązała się do świadczenia w ich imieniu usług związanych z zaspokajaniem roszczeń ubezpieczeniowych w zakresie wynikającym z zawartych przez nich umów ubezpieczenia „assistance”. Analogiczne umowy zostały zawarte z innymi kontrahentami, którzy nie są w myśl przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej zakładami ubezpieczeń („Kontrahenci”).

Wśród umów zawieranych przez Ubezpieczycieli i Kontrahentów, w oparciu o które Spółka świadczy usługi, znajdują się umowy assistance:

*   technicznego na sprzęt elektroniczny i inny sprzęt domowy, polegające w szczególności na:
    *   organizacji i pokryciu kosztów naprawy sprzętu RTV, AGD, PC, aparatów fotograficznych, itd. w przypadku awarii pochodzenia wewnętrznego bądź uszkodzenia w skutek wystąpienia zdarzenia losowego,
    *   świadczeniu przedłużonej gwarancji,
    *   naprawie bądź wymianie sprzętu uszkodzonego przypadkowo,
    *   zapewnienie nowego sprzętu w przypadku kradzieży,
    *   zwrocie kosztów poniesionych w skutek nieuprawnionego użycia skradzionego sprzętu;
*   medycznego w przypadku nieszczęśliwego wypadku lub nagłego zachorowania na terenie kraju, polegające w szczególności na:
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów wizyty medycznej,
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów transportu do i z placówki medycznej, wizyty pielęgniarki, pomocy domowej, opieki nad zwierzętami i osobami niesamodzielnymi na czas pobytu w szpitalu, dostarczenia leków,
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów powtórnej opinii medycznej;
*   technicznego lub medycznego w razie awarii lub wypadku samochodu, polegające w szczególności na:
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów naprawy pojazdu na miejscu zdarzenia,
    *   holowania pojazdu z miejsca zdarzenia do najbliższego warsztatu lub innego wyznaczonego umową miejsca,
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów wynajęcia samochodu zastępczego,
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów zakwaterowania na czas naprawy, kierowcy zastępczego, odstawienia samochodu po naprawie,
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów udzielenia pomocy medycznej przy zdarzeniach związanych z wypadkiem;
*   domowego w razie wystąpienia zdarzenia losowego takiego jak: pożar, powódź, zalanie, włamanie itd., polegającego w szczególności na:
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów specjalisty jak: hydraulika, szklarza, ślusarza, stolarza itd.,
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów transportu mienia, dozoru mienia, tymczasowego zakwaterowania, gdy szkody w mieniu uniemożliwiają zamieszkiwanie, transportu właściciela z i do miejsca zdarzenia;
*   prawnego, polegające w szczególności na:
    *   pomocy w zakresie ruchu drogowego, w tym pomocy prawnej w zakresie udzielenia informacji o możliwości dochodzenia roszczeń, zadośćuczynienia od sprawcy wypadku / OC ubezpieczyciela sprawcy,
    *   pomocy prawnej związanej z nieruchomościami w zakresie prawa cywilnego, np:
        *   w zakresie rękojmi i gwarancji związanej z nieruchomością,
        *   w zakresie dochodzenia roszczeń i gwarancji związanych z częściami składowymi nieruchomości (okna, drzwi),
        *   dochodzenia roszczeń w zakresie nienależytego wykonania umowy dot. drobnych remontów i wykończeń nieruchomości, mieszkania,
        *   dochodzenia roszczeń w przypadku szkody wyrządzonej przez sąsiadów,
        *   dochodzenia roszczeń w przypadku zakłócania spokoju / miru domowego przez sąsiadów);
*   związanego z podróżą poza terytorium RP, polegające w szczególności na:
    *   pokrywaniu kosztów zakupionej wycieczki, biletów lotniczych, noclegu w przypadku odwołania podróży,
    *   organizowaniu i pokrywaniu kosztów akcji poszukiwawczych i ratowniczych, pokrywania kosztów utraconego, zniszczonego bagażu,
    *   pokrywania kosztów dochodzonych przez osoby trzecie w ramach polisy OC i przy wypłacie odszkodowań z polisy NNW,
    *   w razie zachorowania bądź wypadku organizowaniu i pokrywaniu kosztów wizyty medycznej, hospitalizacji, leków, transportu do kraju, sprowadzenia zwłok i pochówku,
    *   w razie zachorowania bądź wypadku organizowaniu i pokrywaniu kosztów przybycia i zakwaterowania wizyty osoby bliskiej, opieki nad osobami niesamodzielnymi, powrotu do kraju osób bliskich.

Przy świadczeniu usług w oparciu o umowy ochrony assistance / umowy, Spółka korzysta z usług wyspecjalizowanych podmiotów trzecich, którzy realizują poszczególne czynności assistance. Ponadto w zawartych umowach Spółka została zobligowana do przyjmowania telefonicznych zgłoszeń wymagających świadczenia usług assistance. Ostatecznym beneficjentom usług zapewnianych przez Ubezpieczycieli i Kontrahentów udostępniono numery telefonicznej centrali alarmowej, z którą każdy z nich może się skontaktować w razie zaistnienia zdarzenia wymagającego interwencji assistance.

Po przyjęciu zgłoszenia, Spółka zobowiązana jest do zorganizowania wszelkich działań, do których zobligowani są Ubezpieczyciele / Kontrahenci. Zatem, czynności podejmowane przez Spółkę w wypadku zaistnienia okoliczności objętych usługą assistance polegają w szczególności na koordynowaniu faktycznych działań podwykonawców. Spółka pełni w związku z tym rolę swego rodzaju centrum koordynacyjnego, za którego pośrednictwem osoby poszkodowane otrzymują pomoc świadczoną przez wyspecjalizowane do tego podmioty oraz ewentualne świadczenia pieniężne wypłacane przez Spółkę w imieniu Ubezpieczycieli / Kontrahentów.

Spółka wykonuje również:

*   usługi likwidacji po szkodzie, polegające na sporządzeniu wyceny szkód zgłoszonych w ramach polisy majątkowej, ustaleniu wysokości i wypłacie świadczeń należnych poszkodowanemu,
*   usługi umawiania wizyt medycznych na żądanie,
*   usługi o charakterze concierge, tj. organizowanie pomocy w życiu codziennym, np. zamawianie taksówki, organizacja imprezy, dostarczenie kwiatów pod wskazany adres, itd.

Dodatkowo Spółka oferuje prowadzenie infolinii w ramach przedstawionych wyżej produktów (infolinia podróżna, infolinia o dostępnych usługodawcach w okolicy itd.) oraz inne infolinie (infolinia weterynaryjna, infolinia dotycząca poszukiwania pracy, infolinia dotycząca pielęgnacji niemowląt itd.).

Spółka nie jest jednakże ani krajowym, ani zagranicznym zakładem ubezpieczeniowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy usługi assistance świadczone przez Spółkę na rzecz Ubezpieczycieli w ramach umowy ubezpieczeniowej korzystają po 1 stycznia 2011 r. ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług („ustawa VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, („podatek VAT”), podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy VAT stawka podatku VAT, co do zasady wynosi 22%. Przy czym zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy VAT, obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże na zasadzie wyjątku, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy VAT usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji zwolnione zostały z podatku VAT.

W myśl art. 43 ust. 13 ustawy VAT zwolnione z podatku VAT są również usługi pomocnicze do wyżej wymienionych usług ubezpieczeniowych. Według wyżej wymienionego przepisu zwolnienie z podatku VAT stosuje się bowiem również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

Spółka pragnie jednocześnie podkreślić, iż zwolnienie z podatku VAT w odniesieniu do usług pomocniczych do usług ubezpieczeniowych – stosownie do art. 43 ust. 14 ustawy VAT – nie ma jedynie zastosowania do usług stanowiących element usług pośrednictwa. W sytuacji opisanej we wniosku powyższe nie ma zaś, w ocenie Spółki, miejsca.

Zdaniem Spółki usługi assistance wykonywane w związku z umową ubezpieczeniową należy uznać za usługi pomocnicze do ubezpieczeniowych, nie zaś stricte za usługi ubezpieczeniowe. Spółka pragnie zauważyć, iż mimo potencjalnej kwalifikacji niektórych usług, czy czynności przez Nią wykonywanych w ramach tych usług na rzecz Ubezpieczycieli, tj.:

*   wypłaty odszkodowania (likwidacja po szkodzie, NNW, OC) i organizacja świadczeń należnych ubezpieczonemu, wynikających z OWU,
*   prowadzenia postępowania regresowego wobec współubezpieczycieli, sprawców szkody,
*   ustalania przyczyn zaistniałych zdarzeń losowych, w celu ustalenia czy ubezpieczonemu przysługują świadczenia określone w OWU,
*   ustalania wysokości odszkodowań i zakresu świadczeń należnych na podstawie OWU,
*   weryfikacji polis (daty ważności, zakres ubezpieczenia) osoby zgłaszającej się do centrum operacyjnego w celu ustalenia czy osoba ta jest uprawniona do uzyskania świadczeń,
*   ustalania wartości uszkodzonego mienia (likwidacja po szkodzie, wymiana uszkodzonego sprzętu)

Za czynności ubezpieczeniowe na podstawie art. 3 ust. 6 w zw. z ust. 4 pkt 1-6 oraz ust. 5 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej, to charakter usług assistance wykonywanych przez Nią, jako podmiotu prowadzącego w tym zakresie wyspecjalizowaną usługę w związku z umową ubezpieczeniową, bardziej odpowiada wyżej wymienionej definicji z ustawy VAT usług pomocniczych do usług ubezpieczeniowych.

Stosownie bowiem do art. 3 ust. 6 ustawy o działalności ubezpieczeniowej zakład ubezpieczeń może zlecać wykonanie czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 oraz ust. 5, innym podmiotom. Czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 oraz ust. 5, wykonywane przez te podmioty są traktowane jak czynności ubezpieczeniowe w zakresie, w jakim są wykonywane w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń. Wśród czynności wymienionych w art. 3 ust. 4 pkt 1-6 oraz ust. 5 ustawy o działalności ubezpieczeniowej znajdują się:

*   ocena ryzyka w ubezpieczeniach osobowych i ubezpieczeniach majątkowych oraz w umowach gwarancji ubezpieczeniowych;
*   wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów (…);
*   przejmowanie i zbywanie przedmiotów lub praw nabytych przez zakład ubezpieczeń w związku z wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej;
*   prowadzenie kontroli przestrzegania przez ubezpieczających lub ubezpieczonych, zastrzeżonych w umowie lub w ogólnych warunkach ubezpieczeń, obowiązków i zasad bezpieczeństwa odnoszących się do przedmiotów objętych ochroną ubezpieczeniową;
*   prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych związanych z umowami;
*   lokowanie środków zakładu ubezpieczeń;
*   ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych;
*   ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych;
*   wartości przedmiotu ubezpieczenia;
*   czynności zapobiegania powstawaniu albo zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych lub finansowanie tych działań z funduszu prewencyjnego.

Niemniej, zapewnienie klientom Ubezpieczycieli możliwie najszybszej pomocy w nagłych sytuacjach, a więc przy pomocy Spółki, która koordynuje organizację pomocy przez podmioty trzecie wyspecjalizowane w danej usłudze (np. holowanie, naprawa, zakwaterowanie itp.), służy bowiem realizacji celu umowy ubezpieczenia jaką jest ochrona ubezpieczonego. Powyższe decyduje zatem, iż usługi assistance świadczone przez Spółkę należy uznać za usługi pomocnicze do usług ubezpieczeniowych.

Spółka pragnie zwrócić uwagę na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie usług pomocniczych, który – chociażby w wyroku z dnia 5 czerwca 1997 r. w sprawie C-2/95 – zwrócił uwagę na charakter pomocniczy usług wykonywanych na rzecz banku przez dostawcę usług elektronicznych. W wyroku tym Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wypracował definicję usług pomocniczych odpowiadającą definicji zawartej w ustawie VAT od 1 stycznia bieżącego roku.

Ponadto Spółka zauważa, iż również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów dotyczącej opodatkowania ubezpieczeń przedmiotów leasingu z dnia 8 listopada 2010 r. (sygn.: I FPS 3/10) odnosząc się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, iż „Podstawowym kryterium uznania danego świadczenia za świadczenie pomocnicze w świetle tego orzecznictwa ma jego funkcjonalny (ekonomiczny) związek ze świadczeniem głównym, a nie aspekty prawne”. W ocenie Spółki taki związek zachodzi właśnie pomiędzy świadczeniem usług assistance przez Spółkę a usługą (ochroną) świadczoną przez Ubezpieczyciela. Usługi assistance wykonywane przez Spółkę stanowią element wymienionej usługi ubezpieczenia, jednocześnie stanowią także odrębną całość i są niezbędne dla danej usługi ubezpieczenia.

Za powyższym przemawia również otrzymana przez Spółkę opinia klasyfikacyjna Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 1 września 2006 r., który potwierdził, iż usługi assistance świadczone w oparciu o polisę ubezpieczeniową, obejmujące obsługę administracyjną likwidacji szkody, obsługę telecentrum dla agentów ubezpieczeniowych i klientów firm ubezpieczeniowych, udzielenie informacji dotyczących ogólnych warunków ubezpieczenia, postępowania w przypadku zaistnienia szkody, organizacji pomocy medycznej lub technicznej osobom objętym ubezpieczeniem mieszczą się w grupowaniu:

*   67.20.10-00.00 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 844, ze zm.), tj. „usługi związane z ubezpieczeniami i funduszami emerytalno – rentowymi”,
*   67.20.10-00.90 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 844, ze zm.), tj. „usługi pomocnicze związane z ubezpieczeniami i funduszami emerytalno-rentowymi (bez obowiązkowych ubezpieczeń społecznych), pozostałe”.

Należy zauważyć, iż chociaż znowelizowana ustawa VAT odeszła, w przypadku zwolnienia z podatku VAT, od nakazu identyfikacji usług finansowych i ubezpieczeniowych oraz pomocniczych do nich od klasyfikacji statystycznych, to uzyskana przez Spółkę opinia klasyfikacyjna może w dalszym ciągu stanowić istotny argument potwierdzający, iż usługi świadczone przez Spółkę w oparciu o umowę ubezpieczenia stanowią usługi pomocnicze do usług ubezpieczeniowych i w związku z tym korzystają ze zwolnienia z podatku VAT. Jeżeli bowiem z wprowadzonych przepisów jasno nie wynika inna klasyfikacja, podatnicy posiadający opinie wydane przez Urząd Statystyczny mogą się nimi posiłkować w celu prawidłowego zakwalifikowania świadczonych przez siebie usług. W celu prawidłowej klasyfikacji usług należy bowiem dopuścić każdy dowód, który może się do tego przyczynić. Co więcej w ocenie Spółki, opinia wydana przez państwowy urząd w oparciu o klasyfikację, stanowiącą przez wiele lat podstawę do identyfikacji usług na gruncie VAT jest szczególnie istotna.

Reasumując, usługi assistance świadczone przez Spółkę na rzecz Ubezpieczycieli w oparciu o polisy ubezpieczeniowe podlegają – zdaniem Spółki – zwolnieniu z podatku VAT, gdyż mieszczą się w zakresie usług pomocniczych do usług ubezpieczeniowych i nie zostały wymienione w katalogu usług wyłączonych z tego zwolnienia. Należy również stwierdzić, iż z wprowadzonych od 2011 r. do ustawy VAT przepisów nie wynika by intencją ustawodawcy było opodatkowanie usług assistance uznawanych dotąd za usługi pomocnicze w stosunku do usług ubezpieczenia.

Pogląd, co do możliwości zwolnienia z podatku VAT usług assistance, przy czym w odniesieniu do stanu prawnego sprzed 1 stycznia 2011 r., prezentują również organy podatkowe, przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 26 sierpnia 2009 r. (sygn.: IPPP1/443-613/09-2/AP).

W dniu 9 czerwca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wydał interpretację indywidualną nr IPPP1/443-378/11-4/AP, w której stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie uznane zostało za nieprawidłowe. W wydanej interpretacji Organ uznał, że usługi świadczone przez Spółkę stanowią element usługi ubezpieczeniowej, której wykonanie zakład ubezpieczeń może zlecić innym podmiotom. Zwrócono jednak uwagę na przepis art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej. Usługi wykonywane przez Spółkę na rzecz zakładu ubezpieczeń stanowią odrębną całość, są niezbędne do wykonania usługi ubezpieczeniowej przez zakład ubezpieczeń. Jednakże przepis art. 43 ust. 13 ustawy dotyczący zwolnienia wyraźnie wskazuje, że usługi te muszą być również właściwe do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi ubezpieczeniowej, co znaczy zatem, że usługa musi być właściwa. Aby uznać usługę za właściwą, musi ona z ogólnego punktu widzenia stanowić osobną całość, w rezultacie obejmując funkcje charakterystyczne dla usługi zwolnionej. Wykonywanych przez Spółkę na rzecz zakładu ubezpieczeń usług nie można uznać za usługi właściwe, gdyż owszem stanowią one osobną całość obok usługi ubezpieczeniowej, jednakże nie obejmują one funkcji charakterystycznych dla usługi ubezpieczeniowej zwolnionej od podatku VAT, świadczonej przez zakład ubezpieczeniowy, który dostarcza swoim klientom ochrony ubezpieczeniowej w ramach polisy ubezpieczeniowej. Tym samym, wymienione we wniosku usługi, wykonane przez Wnioskodawcę na podstawie umów zawartych z zakładem ubezpieczeń, nie stanowią usług właściwych do wykonania usługi podstawowej, tj. usługi ubezpieczeniowej zwolnionej od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, ponieważ nie obejmują one funkcji charakterystycznych dla usługi ubezpieczeniowej. Zatem nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, lecz podlegają opodatkowaniu stawką podstawową podatku VAT w wysokości 23%.

Powyższa interpretacja była przedmiotem skargi złożonej przez Wnioskodawcę.

Wyrokiem z dnia 13 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2741/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną oraz stwierdził, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości.

W powyższym wyroku, powołując się na art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, WSA przyjął, że „(…) usługi assistance stanowią element usługi ubezpieczeniowej, a zatem są one czynnościami, które wchodzą w skład usług ubezpieczeniowych świadczonych przez zakład ubezpieczeń na rzecz ubezpieczonego. Stanowią one świadczenie realizowane, jeżeli wystąpi określone zdarzenie objęte umową ubezpieczenia. Usługi te mają charakter:

1.  niezbędny dla usługi ubezpieczenia. Przymiotnik „niezbędny” oznacza „koniecznie potrzebny”. Bez usług świadczonych przez Skarżącą nie byłoby możliwe świadczenie usług ubezpieczeniowych przez zakłady ubezpieczeń. Wbrew twierdzeniu Ministra Finansów, usługi assistance są nierozerwalnie i ściśle związane z ochroną ubezpieczeniową zapewnianą przez ubezpieczycieli. Innymi słowy, wykonanie świadczeń Skarżącej na rzecz klientów pozwala ubezpieczycielom wywiązać się z ich zobowiązań wynikających z zawartych umów ubezpieczenia;
2.  właściwy dla usług ubezpieczenia. Pod pojęciem „właściwy” należy rozumieć „mający typowe cechy danego gatunku, grupy przedmiotów czy zjawisk”. Niewątpliwie usługi assistance posiadają typowe cechy usługi ubezpieczenia, co zostało potwierdzone w ww. wyroku TSUE Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej \[C-13/06\]. Sąd nie podzielił zatem odmiennego poglądu Ministra Finansów. „Właściwy” w przypadku usług assistance należy bowiem oceniać przez pryzmat usługi ubezpieczeniowej jako takiej, nie zaś z punktu widzenia przedmiotu poszczególnych umów ubezpieczenia, który będzie inny w przypadku np. ubezpieczeń samochodowych i ubezpieczeń związanych z podróżą zagraniczną. Usługą assistance będzie zatem zarówno holowanie samochodu, jak i zapewnienie opieki medycznej. Każda z tych usług będzie świadczona w związku z innego rodzaju umową ubezpieczenia, ale wciąż będzie świadczona dlatego, że wynika z zakresu ochrony ubezpieczeniowej do jakiej zobowiązał się zakład ubezpieczeń”.

Dalej, WSA stwierdził, że nie ulega wątpliwości, że „(…) usługi assistance stanowią odrębną całość. Przymiotnik „odrębny” oznacza „stanowiący samodzielną całość”. Za „całość” należy uznać „wszystkie części czegoś wzięte razem”. Rację ma Skarżąca, że z perspektywy klienta usługi te stanowią niepodzielną całość, a o ich odrębności świadczy fakt, że na rynku mogą być oferowane klientom indywidualnym jako samodzielny produkt. Wbrew twierdzeniom Ministra Finansów możliwość taka nie podważa zatem zasadności zakwalifikowania usług assistance do usług wymienionych w art. 43 ust. 13 u.p.t.u.”.

Następnie WSA w Warszawie wskazał, że „(…) usługi assistance świadczone przez Skarżącą w imieniu i na rzecz zakładów ubezpieczeń, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 13 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 37 u.p.t.u. Okoliczność, że świadcząc te usługi na rzecz zakładów ubezpieczeń Skarżąca korzysta z usług wyspecjalizowanych podmiotów trzecich nie ma przy tym znaczenia”.

W dalszej części orzeczenia WSA stwierdził, że Strona nie przedstawiła stanu faktycznego w sposób precyzyjny. Spółka wymieniła bowiem poszczególne umowy assistance zawierane przez zakłady ubezpieczeń, w związku z którymi świadczy ona usługi assistance (są to umowy assistance technicznego, medycznego, domowego itd.). Opisała też inne czynności zaznaczając, że do ich wykonywania obligują ja umowy assistance (np. przyjmowanie zgłoszeń). Dopiero w następnej kolejności – nie odwołując się już do umów assistance – Strona wskazała, że wykonuje również usługi likwidacji po szkodzie, polegające np. na wycenie szkód, ustaleniu wysokości świadczeń itp., usługi umawiania wizyt medycznych na żądanie i usługi o charakterze consierge. Dodatkowo oferuje prowadzenie infolinii. W tak przedstawionym stanie faktycznym wątpliwości Sądu wzbudziła kwestia, czy wszystkie opisane usługi świadczone są przez Spółkę jako usługi assistance.

W konsekwencji WSA uchylił zaskarżoną interpretację i zobowiązał Ministra Finansów – przy ponownym rozpatrywaniu sprawy – do wezwania Spółki w trybie przewidzianym w art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej do sprecyzowania przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego, poprzez wskazanie, które z wymienionych w tym wniosku usług świadczy ona w związku z zawartymi przez zakłady ubezpieczeń z ubezpieczonymi umowami o ubezpieczenia assistance, a następnie – po uzyskaniu odpowiedzi Strony – do zajęcia stanowiska co do zwolnienia świadczonych przez nią usług z podatku VAT, przy uwzględnieniu stanowiska Sądu, że usługi assistance podlegają zwolnieniu przewidzianemu w art. 43 ust. 13 ustawy o VAT.

Powyższy wyrok był przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1591/12, oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie i – powołując się na wyrok NSA z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 268/12, potwierdził, że usługi assistance stanowią element usługi ubezpieczeniowej i mają charakter właściwy i niezbędny dla usługi ubezpieczenia, a także stanowią odrębną całość. Dalej NSA wskazał, że „Jeżeli zatem, jak wynika z powyższego, usługi assistance, do świadczenia których zobowiązuje się ubezpieczyciel w ramach usługi ubezpieczeniowej w celu zapewnienia ubezpieczonemu komfortu i poczucia bezpieczeństwa w różnych sytuacjach życiowych, stanowią odrębny element usługi ubezpieczeniowej (art. 43 ust. 1 pkt 37 u.p.t.u.) i są świadczone w ramach zobowiązań ubezpieczyciela, wynikających z umowy ubezpieczeniowej, a tym samym element właściwy oraz niezbędny do świadczenia tejże usługi ubezpieczeniowej (art. 43 ust. 1 pkt 37) – należy stwierdzić, że usługi assistance świadczone przez dany podmiot w imieniu i na rzecz zakładów ubezpieczeń mogą korzystać ze zwolnienia z VAT w oparciu o treść art. 43 ust. 13 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 37 u.p.t.u. Działania takiego podmiotu mają charakter outsourcingu procesu związanego z wykonaniem umowy ubezpieczenia. W miejsce (w imieniu) zakładu ubezpieczeń usługi te na rzecz ubezpieczonego realizuje wyspecjalizowany w tym zakresie podmiot, wypełniając tym samym postanowienia umowy ubezpieczeniowej, czyli spełniając świadczenia, do których ubezpieczyciel zobowiązał się w stosunku do ubezpieczonego w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku”.

Następnie NSA stwierdził, że „O tym, jaki zakres usług assistance świadczonych przez dany podmiot w imieniu i na rzecz zakładów ubezpieczeń korzysta na tej podstawie ze zwolnienia od podatku, decyduje zakres świadczeń wynikających z umowy ubezpieczeniowej (polisy), które mają być dostarczane ubezpieczonemu z tytułu usług assistance przez zakład ubezpieczeń za określoną opłatą (składką), od chwili zawarcia umowy ubezpieczenia, aż do jej rozwiązania. Umowa ubezpieczenia zapewnia bowiem w przypadku zaistnienia określonych w niej zdarzeń (wypadku) stosowne świadczenia pieniężne (odszkodowanie) lub inne świadczenia, należne z tytułu umowy ubezpieczenia. Do takich świadczeń z tytułu umowy ubezpieczenia należą usługi assistance, mające na celu zadośćuczynienie roszczeniom zgłaszanym przez ubezpieczonego w ramach ubezpieczeń majątkowych”.

Jednakże, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie było podstaw do występowania przez organ, na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej do Wnioskodawcy o wskazanie, które z wymienionych we wniosku usług strona świadczy w związku z zawartymi przez zakłady ubezpieczeń z ubezpieczonymi umowami o ubezpieczenie assistance.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, z uwzględnieniem rozstrzygnięć zawartych w wyrokach: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2741/11, a także Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1591/12, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.