Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.136.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
skutki podatkowe-skutki podatkowe umowy
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej uzupełniony
    pismami z 7 lutego 2025 r., 11 lutego 2025 r. i 13 lutego 2025 r. Uzupełniła go Pani – w
    odpowiedzi na wezwania – pismami złożonymi 3 kwietnia 2025 r. oraz 17 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A A (Pani babcia) zmarła 31 października 2014 r. Sprawy spadkowe nie zostały
    uregulowane przez spadkobierców, tj.: B B i C C.
    30 czerwca 2024 r. zmarł B B (Pani ojciec).
    21 sierpnia 2024 r. dokonała Pani poświadczenia dziedziczenia w pierwszej kolejności po
    zmarłym ojcu B B (jest Pani jedynym spadkobiercą) oraz poświadczenia dziedziczenia po
    zmarłej babci A A - spadkobiercy B B i C C.
    Zgłosiła Pani razem z ciocią (C C) fakt nabycia spadku do Urzędu Skarbowego w Y, w tym
    samym dniu.
    27 września 2024 r. dokonała Pani u notariusza (... – Y) umowy o zniesienie
    współwłasności bez spłat i dopłat. W wyniku tego, stała się Pani w całości właścicielem
    nieruchomości położonej w miejscowości X, nr (...).
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w skład spadku po A A wchodziły:
    - działka nr (...), obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X , (nr
      KW ...) o powierzchni 0,3648 ha;
    - działka nr (...), obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X (nr KW
      ...) o powierzchni 0,3800 ha;
    - działka nr (...) obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X (nr KW
      ...) o powierzchnia 0,12 ha;
    - lokal mieszkalny z przynależnym pomieszczeniem piwnicznym i udziałem we własności
      wspólnych części budynku 185/10000 części, Al. (...), w Z (nr KW ...) powierzchnia 70,65
      m².
    Zmarły B B, w chwili śmierci, był w 1/2 części spadkobiercą po zmarłej A A nieruchomości
    wskazanych powyżej. Nie posiadał innych rzeczy, ruchomości i praw majątkowych. Na
    dzień śmierci B B nie był wyłącznym właścicielem przedmiotowych nieruchomości. Drugim
    współwłaścicielem (spadkobiercą) po A A jest C C w 1/2 części.
    C C zgłosiła fakt nabycia spadku po spadkodawcy A A. Natomiast Pani zgłosiła fakt nabycia
    spadku po spadkodawcy B B. Spadek po zmarłym B B dziedziczyła Pani w całości. C C nie
    nabyła spadku po B B.
    Czynność dokonana 27 września 2024 r. stanowiła tylko umowę o zniesienie
    współwłasności. 27 września 2024 r. przedmiotem zniesienia współwłasności były
    nieruchomości wchodzące w skład spadku w udziałach po 1/2 części każdego z
    uczestników. W zniesieniu współwłasności brała udział Pani i C C. Przed dokonaniem
    zniesienia współwłasności Pani i C C posiadały w każdej z nieruchomości po 1/2 udziału. C
    C nabyła swój udział przed zniesieniem współwłasności w wyniku aktu poświadczenia
    dziedziczenia 21 sierpnia 2024 r. po zmarłej A A. Pani nabyła swój udział przed
    zniesieniem współwłasności w wyniku aktu poświadczenia dziedziczenia z 21 sierpnia
    2024 r. po zmarłym B B, który był spadkobiercą A A.
    Skutki rzeczowe zniesienia współwłasności.
    C C nabyła w całości:
    - działkę nr (...) obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X (nr KW
      ...) o powierzchni 0,3800 ha;
    - działkę nr (...) obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X (nr KW
      ...) o powierzchnia 0,1200 ha;
    - lokal mieszkalny z przynależnym pomieszczeniem piwnicznym i udziałem we własności
      wspólnych części budynku 185/10000 części, Al. (...), Z (nr KW ...) o powierzchni 70,65
      m².

    Wartość działki nr (...) i nr (...), obręb (...), została oszacowana w akcie notarialnym
    zniesienia współwłasności na kwotę 17 000 zł, natomiast wartość lokalu mieszkalnego 185
    000 zł.
    Pani nabyła w całości działkę nr (...), obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...),
    miejscowość X, (nr KW ...) o powierzchni 0,3648 ha. Wartość w akcie notarialnym
    zniesienia współwłasności została oszacowana na kwotę 200 000 zł. Nabycie w całości dla
    obu stron było bez żadnych spłat i dopłat. Wartość rynkowa rzeczy i praw majątkowych
    nabytych przez Panią w drodze zniesienia współwłasności nie zwiększyła się do wartości
    rynkowej Pani udziałów w składnikach majątkowych przed zniesieniem współwłasności. C
    C po zniesieniu współwłasności, w wyniku oszacowania w akcie notarialnym cen
    nieruchomości otrzymała o 1 000 zł więcej. 27 września 2024 r. nie był przeprowadzany
    dział spadku, wszystko było załatwiane aktem poświadczenia dziedziczenia, protokołami
    dziedziczenia, protokołem przyjęcia oświadczenia o przyjęciu spadku z 21 sierpnia 2024 r.
    Zamierza Pani sprzedać swoją nieruchomość, jeśli trafi się tylko kupiec, już w 2025 r.
    Nieruchomość na razie nie została sprzedana. Sprzedaż nie nastąpi w wykonywaniu
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym.

## Pytanie

Czy ma Pani obowiązek zgłoszenia do Urzędu Skarbowego sprzedaż nieruchomości
    otrzymanej w spadku i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że kwota ze sprzedaży nie podlega opodatkowaniu, gdyż nastąpiła po upływie
    5 lat od końca roku kalendarzowego, którym nastąpiło jego nabycie przez spadkodawcę -
    Pani ojca B B - z dniem śmierci jego mamy: A A (Pani babci), tj. 31 października 2014 r.
    Stosownie do art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny, prawa i obowiązki majątkowe zmarłego
    (A A) przechodzą z chwilą jego śmierci na spadkobierców - Pani ojca B B i jego siostry C C).
    Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci
    spadkodawcy, natomiast na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego, spadkobierca nabywa
    spadek z chwilą otwarcia spadku. Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci spadkodawcy,
    Pani babci A A, prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa
    spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy (A A) ustala, kto staje się
    spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Akt poświadczenia dziedziczenia
    o stwierdzeniu nabycia spadku przez Pani zmarłego ojca B B po zmarłej mamie A A
    potwierdzają tylko prawo spadkobiercy do tego spadku. Pani ojciec (B B) otrzymał spadek
    w chwili śmierci mamy, a Pani babci A A w 2014 r. Wobec powyższego, 5 letni okres o
    którym mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od
    końca 2014 r. (od chwili śmierci Pani babci A A).
    Wobec czego, sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nie stanowi źródła przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    odpłatne zbycie nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie przez spadkodawcę - B B.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w postaci
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz określonych praw) w myśl ww. przepisu nie powstanie, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie
      stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie.
    Z treści wniosku wynika, że A A (Pani babcia) zmarła 31 października 2014 r. Sprawy
    spadkowe nie zostały uregulowane przez spadkobierców, tj. B B i C C.
    Pani ojciec - B B zmarł 30 czerwca 2024 r. 21 sierpnia 2024 r. dokonała Pani poświadczenia
    dziedziczenia w pierwszej kolejności po zmarłym ojcu B B (jest Pani jedynym
    spadkobiercą) oraz poświadczenia dziedziczenia po zmarłej babci A A - spadkobiercy B B i
    C C. W tym samym dniu, zgłosiła Pani razem z ciocią (C C) fakt nabycia spadku do Urzędu
    Skarbowego.
    27 września 2024 r. dokonała Pani u notariusza umowy o zniesienie współwłasności bez
    spłat i dopłat. W wyniku tego, stała się Pani w całości właścicielem nieruchomości
    położonej w miejscowości X.
    W skład spadku po A A wchodziły:
    - działka nr (...), obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X, nr KW
      ...) o powierzchni 0,3648 ha;
    - działka nr (...), obręb (...) województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X (nr KW
      ...) o powierzchni 0,3800 ha;
    - działka nr (...) obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X (nr KW
      ...) o powierzchnia 0,12 ha;
    - lokal mieszkalny z przynależnym pomieszczeniem piwnicznym i udziałem we własności
      wspólnych części budynku 185/10000 części, Al. (...), Z (nr ...) powierzchnia 70,65m².

    Zmarły B B, w chwili śmierci, był w 1/2 części spadkobiercą po zmarłej A A nieruchomości
    wskazanych powyżej. Nie posiadał innych rzeczy, ruchomości i praw majątkowych. Na
    dzień śmierci B. B nie był wyłącznym właścicielem przedmiotowych nieruchomości.
    Drugim współwłaścicielem (spadkobiercą) po A A jest C C w 1/2 części.
    C C zgłosiła fakt nabycia spadku po spadkodawcy A A. Natomiast Pani zgłosiła fakt nabycia
    spadku po spadkodawcy B B. Spadek po zmarłym B B dziedziczyła Pani w całości. C C nie
    nabyła spadku po B B.
    Czynność dokonana 27 września 2024 r. stanowiła umowę o zniesienie współwłasności
    spadku w udziałach po 1/2 części każdego z uczestników. W zniesieniu współwłasności
    brała udział Pani i C C. Przed dokonaniem zniesienia współwłasności Pani i C C
    posiadałyście w każdej z nieruchomości po 1/2 udziału. C C nabyła swój udział przed
    zniesieniem współwłasności w wyniku aktu poświadczenia dziedziczenia 21 sierpnia 2024
    r. po zmarłej A A. Pani nabyła swój udział przed zniesieniem współwłasności w wyniku
    aktu poświadczenia dziedziczenia z 21 sierpnia 2024 r. po zmarłym B B, który był
    spadkobiercą A A.
    Skutki rzeczowe zniesienia współwłasności.
    C C nabyła w całości:
    - działkę nr (...) obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X (nr
      KW...) o powierzchni 0,3800ha;
    - działkę nr (...) obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), miejscowość X (nr KW
      ...) o powierzchnia 0,1200 ha;
    - lokal mieszkalny z przynależnym pomieszczeniem piwnicznym i udziałem we własności
      wspólnych części budynku 185/10000 części, Al. (...), w Z (nr ...) o powierzchni 70,65m².
    Wartość działki nr (...) i nr (...), obręb (...), została oszacowana w akcie notarialnym
    zniesienia współwłasności na kwotę 17 000 zł, natomiast wartość lokalu mieszkalnego:
    185 000zł.
    Pani nabyła w całości działkę nr (...), obręb (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...),
    miejscowość X, nr KW (...) o powierzchni 0,3648 ha. Wartość w akcie notarialnym
    zniesienia współwłasności została oszacowana na kwotę 200 000 zł. Nabycie w całości dla
    obu stron było bez żadnych spłat i dopłat. Wartość rynkowa rzeczy i praw majątkowych
    nabytych przez Panią w drodze zniesienia współwłasności nie zwiększyła się do wartości
    rynkowej Pani udziałów w składnikach majątkowych przed zniesieniem współwłasności. C
    C, po zniesieniu współwłasności, w wyniku oszacowania w akcie notarialnym cen
    nieruchomości otrzymała o 1 000 zł więcej. 27 września 2024 r. nie był przeprowadzany
    dział spadku, wszystko było załatwiane aktem poświadczenia dziedziczenia, protokołami
    dziedziczenia, protokołem przyjęcia oświadczenia o przyjęciu spadku z 21 sierpnia 2024 r.
    Zamierza Pani sprzedać swoją nieruchomość, jeśli trafi się tylko kupiec, już w 2025 r.
    Nieruchomość na razie nie została sprzedana. Sprzedaż nie nastąpi w wykonywaniu
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c),
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy,
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do treści art. 926 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości
    przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment
    nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1061 ze zm.). Zatem, za moment nabycia nieruchomości
    lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez
    jego spadkodawców.
    W przypadku sprzedaży przez Panią udziału w nieruchomości nabytej w spadku po
    zmarłym spadkodawcy (Pani ojcu) istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tych
    nieruchomości przez spadkodawcę. Pani ojciec nabył udziały w nieruchomościach w 2014
    r. w spadku po zmarłej matce. W związku z tym, planowane zbycie przez Panią
    nieruchomości, w części nabytej w spadku po ojcu, nastąpi po upływie okresu pięciu lat,
    stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie
      aktu notarialnego.
    W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym
    spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa
    o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł
    własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek
    działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających

    poszczególnym spadkobiercom. Celem postępowania o zniesienie współwłasności w
    rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności
    rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
    wynika.
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Zatem do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi
    drugiej Kodeksu cywilnego.
    Natomiast w myśl art. 210 §1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny,
    polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości
    udziałów współwłaścicieli.
    Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady
    dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości
    udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy
    wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych
    udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia
    podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach
    majątkowych.

    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest
    nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
    - podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    - wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być
    rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości
    uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
    Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to
    traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno
    zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas,
    gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej
    przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w
    wyniku zniesienia współwłasności.
    Nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych
    współwłaścicieli, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że wartość rynkowa rzeczy i praw majątkowych nabytych przez
    Panią w drodze zniesienia współwłasności dokonanego 27 września 2024 r. w stosunku do
    wartości Pani udziałów w składnikach majątkowych przed tym zniesieniem, nie uległa
    zmianie. W związku z tym, w wyniku zniesienia współwłasności nie nastąpiło nabycie przez
    Panią udziałów w nieruchomościach w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, otrzymanie przez Panią udziału w nieruchomości w wyniku zniesienia
    współwłasności, w części nieprzekraczającej wartości udziałów w nieruchomościach
    nabytych przez Panią w spadku, nie stanowi nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy obliczaniu pięcioletniego
    terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić moment nabycia nieruchomości
    przez spadkodawcę (Pani ojca) – 2014 r.
    W związku z tym, planowana przez Panią sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nabytej w
    drodze spadku i zniesienia współwłasności nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ zostanie dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawcę. Zatem, nie jest Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ

    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, w
    związku z czym nie dokonuje analizy dołączonych do wniosku dokumentów.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.