Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.657.2025.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wprowadzeniem programu
rabatowego.
Słowa kluczowe: cena-cena zakupu
pracodawca
pracownik
rabaty
umowa-umowa zlecenia
zleceniodawca
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Informacje dla podatników rozliczających się
samodzielnie.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Informacje o przychodach z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Pozostali płatnicy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Działalność wykonywana osobiście.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność w
    zakresie (...), polskim rezydentem podatkowym (zwany dalej „Spółką”).

    Spółka zamierza wprowadzić program rabatowy (dalej „Program”) w celu zachęcenia do
    zakupu usług świadczonych przez Spółkę przez jak najszerszą grupę osób (zwaną dalej
    „Uczestnikami”), a także w celu wspierania (...).
    Planowany do wdrożenia Program polegać będzie na umożliwieniu jego Uczestnikom
    zakupu usług świadczonych przez Spółkę z uwzględnieniem określonego rabatu -
    określonego procentowo względem ceny podstawowej detalicznej oferowanej w punktach
    Spółki.
    Skorzystanie z rabatu spowoduje obniżenie ceny usługi. Możliwe jest przypisanie innego
    poziomu rabatów różnym grupom Uczestników. Poziom rabatu może być uzależniony od
    cen jednostkowych danych usług i wynosić w szczególności 10%, 20%, 50% lub 70%. Cena
    po zastosowaniu rabatu będzie w większości przypadków niższa niż oferowana ogółowi
    nabywców - klientów indywidualnych, niemniej zasadniczo nie będzie niższa niż cena
    stosowana wobec części kontrahentów instytucjonalnych (których ceny są indywidualnie
    negocjowane i są niższe o kilkadziesiąt procent od cen dla klientów indywidualnych).
    Obniżenie ceny sprzedawanych usług w ramach Programu stanowi dobrowolne
    świadczenie ze strony Spółki, do którego nie jest (nie będzie) zobowiązana na podstawie
    żadnych postanowień umownych. Stosowanie preferencyjnych cen wobec Uczestników
    Programu nie będzie uzależnione od jakichkolwiek świadczeń wzajemnych ze strony
    Uczestnika. Uczestnik nie będzie także zobowiązany do skorzystania z rabatu - będzie to
    jego własna decyzja.
    Rozważane jest wprowadzenie Programu rabatowego kierowanego do szerokiego kręgu
    osób, obejmującego następujące grupy Uczestników:
    1) Pracowników Spółki, świadczących pracę na podstawie umowy o pracę,
    2) Osoby współpracujące na podstawie umów cywilnoprawnych ze Spółką,
    3) Członków organów (zarządu i rady nadzorczej) Spółki,
    4) Pracowników spółek powiązanych kapitałowo i osobowo ze Spółką,
    5) Osoby współpracujące na podstawie umów cywilnoprawnych ze spółkami
      powiązanymi kapitałowo i osobowo ze Spółką,
    6) Członków organów (zarządów i rad nadzorczych) spółek powiązanych kapitałowo i
      osobowo ze Spółką,
    7) Członków rodzin osób wskazanych w pkt 1, 2 i 3 powyżej, przez co rozumie się:
      małżonka (żona/mąż), rodziców oraz dzieci (w tym pasierbów).
    Program rabatowy może zostać także rozszerzony na inne osoby (przykładowo:
    emerytowani pracownicy, osoby na stażach i praktykach, pracownicy i współpracownicy
    kontrahentów, osoby publiczne, które są rozpoznawalne w mediach społecznościowych,
    jak blogerzy i influencerzy).
    Ustalony zostanie wewnętrzny regulamin, które będzie regulował zasady korzystania z
    Programu.

## Pytanie

Czy w związku z wprowadzeniem przez Spółkę Programu, w ramach którego Uczestnicy
    mogą nabyć usługi po niższej cenie, po stronie Uczestnika korzystającego z Programu
    powstanie przychód w rozumieniu ustawy o p.d.o.f. (zarówno dla pracowników oraz
    współpracowników Wnioskodawcy, jak też pozostałych Uczestników), a w konsekwencji
    czy na Spółce jako organizatorze będą ciążyć jakiekolwiek obowiązki płatnika wynikające z
    przepisów ustawy o p.d.o.f, w tym obowiązki informacyjne?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z uczestnictwem w Programie, nabyciem usług po
    niższej cenie po stronie Uczestników (zarówno dla pracowników oraz współpracowników
    Wnioskodawcy, jak też pozostałych Uczestników) nie powstanie jakikolwiek przychód w
    rozumieniu ustawy o p.d.o.f, a Spółka jako organizator nie będzie tym samym
    zobowiązana do pełnienia roli płatnika podatku w stosunku do pracowników oraz
    współpracowników Wnioskodawcy, jak też pozostałych Uczestników, a także nie będzie
    mieć żadnych obowiązków informacyjnych.
    Uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia
    przyszłego.
    Zgodnie z art. 8 o.p., płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka
    organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów
    prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we
    właściwym terminie organowi podatkowemu.
    Na płatniku ciążą zatem trzy podstawowa obowiązki, tj.:
    1) obliczenia podatku w prawidłowej wysokości,
    2) pobrania podatku,
    3) wpłacenia pobranego podatku do właściwego organu podatkowego.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 o.p., płatnik, który nie wykonał obowiązków - określonych w art. 8,
    odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o p.d.o.f. jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z ww. przepisem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 źródłami przychodów są m.in.:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);
    2) działalność wykonywana osobiście (pkt 2);
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
    4) inne źródła (pkt 9).
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o p.d.o.f., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    W myśl art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych
    świadczeń ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;
    4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub prawa tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o p.d.o.f., jeżeli świadczenia są częściowo
    odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń,
    ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez
    podatnika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy
    praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako
    pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające
    z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia),
    niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem
    wykonywania pracy. Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje,
    że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść będzie to rodzić obowiązek
    zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o p.d.o.f., zakłady pracy będące osobami fizycznymi,
    osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości
    prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek
    dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego,
    stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków
    pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu
    udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Artykuł 38 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, że płatnicy, o których mowa w art. 32-35,
    przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie
    do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek
    urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
    miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
    fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada
    siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku
    występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    W świetle natomiast art. 13 pkt 8 ustawy o p.d.o.f., za przychody z działalności
    wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu
    wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane
    wyłącznie od:
    a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

    b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te
      usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
    c) przedsiębiorstwa w spadku
    - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
    prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o
    których mowa w pkt 9.
    Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której
    mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną
    w skali, o której mowę w art. 27 ust. 1.
    Natomiast, zgodnie z art. 42 ust. 1-2 tejże ustawy:
    1. Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
    oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy
    pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
    płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby
    bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w
    przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których
    mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego,
    przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania
    osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    1a. W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
    których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
    wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
    miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje,
    według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego
    zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu
    skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
    opodatkowana osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b
    stosuje się odpowiednio.
    2. Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa:
    1) w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów
      skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania
      - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowę w art. 41 ust. 1,
      sporządzone według ustalonego wzoru;
    2) w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy urzędów
      skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonują swoje
      zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym -
      imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w
      roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust.
      4.
    W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu
    wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących

    sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z
    tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Obowiązki płatnika, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie mają zastosowania do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci
    członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi
    jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Natomiast zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o p.d.o.f., osoby fizyczne prowadzące
    działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub
    świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów)
    wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie
    są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego,
    są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i
    przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik
    urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
    zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
    skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
    opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Przechodząc wprost do kwestii, czy w związku z wprowadzeniem przez Spółkę Programu,
    w ramach którego Uczestnicy mogą nabyć usługi po niższej cenie, po stronie Uczestnika
    korzystającego z Programu powstanie przychód w rozumieniu ustawy o p.d.o.f. (w tym dla
    pracowników oraz współpracowników, jak też pozostałych Uczestników), a w konsekwencji
    czy na Spółce będą ciążyć jakiekolwiek obowiązki płatnika wynikające z przepisów ustawy
    o p.d.o.f., w tym obowiązki informacyjne, należy w pierwszej kolejności wskazać, że ustawa
    o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „rabat”.
    Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, rabat oznacza „zniżkę, ustępstwo
    procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką,
    kupujących dużą ilość towarów - jednorazowe lub w określonym czasie, upust” (Słownik
    Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 1996).
    Zatem nie można uznać, że osoba korzystająca z rabatu, nabywając usługę po cenie
    niższej od regularnej oferty, osiąga korzyść majątkową odpowiadającą różnicy w cenie.
    Nie ma wątpliwości, że każdy rabat (jako zniżka ceny) uzyskany w związku ze
    skorzystaniem z rabatu stanowi określoną korzyść dla nabywcy usługi objętej rabatem.
    Jednakże przyjęcie stanowiska, że stanowi on przychód w postaci wartości pieniężnej
    oznaczałoby, iż każdy konsument nabywający towar/usługę po obniżonej cenie w
    stosunku do pierwotnej ceny towaru/usługi, każdorazowo powinien wykazywać przychód
    podlegający opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych w części
    odpowiadającej różnicy pomiędzy ceną pierwotną, a rzeczywistą ceną zapłaconą za dany
    towar/usługę.
    Program rabatowy będzie skierowany do szerokiego grona odbiorców, tj.:

    1) Pracowników Spółki, świadczących pracę na podstawie umowy o pracę,
    2) Osób współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych ze Spółką,
    3) Członków organów (zarządu i rady nadzorczej) Spółki,
    4) Pracowników spółek powiązanych kapitałowo i osobowo ze Spółką,
    5) Osób współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych ze spółkami
      powiązanymi kapitałowo i osobowo ze Spółką,
    6) Członków organów (zarządów i rad nadzorczych) spółek powiązanych kapitałowo i
      osobowo ze Spółką,
    7) Członków rodzin osób wskazanych w pkt 1, 2 i 3 powyżej, przez co rozumie się:
      małżonka (żona/mąż), rodziców oraz dzieci (w tym pasierbów).
    Program rabatowy może zostać także rozszerzony na inne osoby (przykładowo:
    emerytowani pracownicy, osoby na stażach i praktykach, pracownicy i współpracownicy
    kontrahentów, osoby publiczne, które są rozpoznawalne w mediach społecznościowych,
    jak blogerzy i influencerzy).
    Wobec tego, krąg uprawnionych do skorzystania z Programu rabatowego jest potencjalnie
    nieograniczony.
    Skoro możliwość dokonania zakupu po cenie preferencyjnej dotyczy szerokiej grupy
    beneficjentów to nie generuje po stronie Uczestników powstania przychodu w rozumieniu
    ustawy o p.d.o.f.
    Zatem, w związku z wprowadzeniem przez Spółkę Programu, w ramach którego
    Uczestnicy będą mogli nabyć usługi dostępne w ofercie w ramach Programu po niższej
    cenie, po stronie Uczestników korzystających z Programu nie powstanie przychód w
    rozumieniu ustawy o p.d.o.f.
    Tym samym, w związku z opisanym Programem, na Spółce nie spoczywa i nie będzie
    spoczywał obowiązek płatnika wobec tychże Uczestników, tj. obowiązek w zakresie
    obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych
    ani też obowiązek informacyjny.
    Podobne stanowisko zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo w:
    1) piśmie z 28 września 2021 r. (0112-KDIL2-1.4011.632.2021.1MKA), zgodnie z którym:
    „opisana we wniosku akcja promocyjna nie ogranicza kręgu uprawnionych do zakupu
    biletów na zwiedzanie po zniżkowych cenach jedynie do pracowników Wnioskodawcy,
    gdyż z rabatów będą mogły skorzystać również osoby niebędące pracownikami Spółki,
    tj. osoby zatrudnione na podstawie umowy cywilnoprawnej, a także przedsiębiorcy
    świadczący usługi na rzecz Spółki. Zatem krąg uprawnionych do zakupu biletów po
    obniżonej cenie jest potencjalnie nieograniczony. Jeśli zatem grono beneficjentów -
    podmiotów korzystających z rabatów nie będzie ograniczone, a więc dotyczyć będzie
    szerokiego grona uczestników, to przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych u osób biorących udział w akcji promocyjnej nie
    powstanie.”;
    2) piśmie z 28 stycznia 2020 r. (0114-KDIP3-2.4011.589.2019.2.JK2), w którym
      stwierdzono, że: „W przypadku bowiem udzielania rabatu szerokiemu gronu
      beneficjentów, gdzie skorzystanie z rabatów nie będzie ograniczone wyłącznie do
      jednego grona beneficjentów, przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych nie powstanie. Wobec powyższego, Spółka nie będzie zobowiązana
      w stosunku do uczestników promocji do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek oraz
      sporządzenia informacji PIT-11 ani PIT-8C.”;
    3) piśmie z 24 maja 2024 r. (0112-KDIL2-1.4011.324.2024.1.MKA), w którym wskazano, że:

    „Skoro możliwość dokonania zakupu po cenie preferencyjnej z użyciem kodu
    rabatowego w sklepie internetowym Organizatora oraz skorzystania z darmowej
    dostawy dotyczy szerokiej grupy beneficjentów to nie generuje po stronie
    Użytkowników powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.”;
    4) piśmie z 25 czerwca 2024 r. (0115-KDIT2.4011.257.2024.1.MM), w którym
      potwierdzono, że: „Mając na względzie przedstawiony opis zdarzenia oraz powołane
      przepisy prawa podatkowego, stwierdzić zatem należy, że udzielenie rabatu szerokiej
      grupie beneficjentów, nie generuje po stronie Pracowników Spółki jako uczestników
      Programu powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych. W konsekwencji, zakup produktów po cenach uwzględniających rabat
      nie będzie skutkował dla Pracowników będących uczestnikami programu powstaniem
      przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”;
    5) piśmie z 5 listopada 2024 r. (0112-KDIL2-1.4011.792.2024.1 .KF), w którym za
      prawidłowe uznano stanowisko wnioskodawcy, że:
    „(...) grono podmiotów uprawnionych do korzystania z rabatów w ramach programów
    rabatowych oferowanych przez Państwa nie będzie ograniczone wyłącznie do Państwa
    pracowników. Przeciwnie, rabaty oferowane będą różnym grupom Uczestników,
    jednakże każdy Uczestnik będzie uprawniony do takiej samej zniżki. Z uwagi na
    powyższe, brak jest podstaw do uznania, że po stronie Uczestników powstanie
    przychód w rozumieniu Ustawy o PIT.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:
    1. obliczenie,
    2. pobranie,
    3. wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy,

      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
          lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia..
    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    W myśl art. 10 ust. 1 źródłami przychodów są m.in.:
    - stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);
    - działalność wykonywana osobiście (pkt 2);
    - pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
    - inne źródła (pkt 9).
    Jak wynika z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy
    praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako
    pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające
    z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia),
    niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem
    wykonywania pracy.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść będzie to rodzić obowiązek zwiększenia
    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych
    zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 4 ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.

    Treść art. 32 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie do art. 38 ust. 1 ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Według art. 39 ust. 1 tejże ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    W świetle art. 13 pkt 7 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
      o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
          jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
          prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
          działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
          wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy,

      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Natomiast, zgodnie z art. 42 ust. 1 - 2 tejże ustawy,
      1. Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na
      podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek
      urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie
      jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy
      płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany
      zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują
      kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania.
      1a. W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy,
      o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy
      pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne
      deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o
      których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się
      odpowiednio.
      2. Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa:
        1) w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy
          urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika
          wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym
          mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
        2) w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
          urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
          wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po
          roku podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru,
          również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w
          trybie przewidzianym w ust. 4.
    W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.

    Obowiązki płatnika, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie mają zastosowania do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Natomiast zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Wątpliwość Państwa w niniejszej sprawie budzi kwestia, czy w związku z wprowadzeniem
    przez Państwa Spółkę Programu, w ramach którego Uczestnicy mogą nabyć usługi po
    niższej cenie, po stronie Uczestnika korzystającego z Programu powstanie przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zarówno dla Państwa
    pracowników oraz współpracowników, jak też pozostałych Uczestników), a w konsekwencji
    czy na Państwu jako organizatorze będą ciążyć jakiekolwiek obowiązki płatnika wynikające
    z przepisów ww. ustawy, w tym obowiązki informacyjne.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie definiuje pojęcia „rabat”.
    Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, rabat oznacza „zniżkę, ustępstwo
    procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką,
    kupujących dużą ilość towarów jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik
    Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996).
    Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, nabywca za tę samą kwotę nabywa większą ilość
    towaru. W rezultacie zapłacona kwota, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu
    wszystkich towarów (w tym także tych wydanych jako rabat), a udzielony rabat nie stanowi
    dla konsumenta przychodu.
    Zatem nie można uznać, że osoba otrzymująca rabat, czy korzystająca z takiego rabatu
    nabywając towar (usługę) po cenie niższej od regularnej oferty, osiąga korzyść majątkową
    odpowiadającą różnicy w cenie produktu (usługi). Nie ma wątpliwości, że każdy rabat (jako
    zniżka ceny) uzyskany w związku z jego realizacją stanowi określoną korzyść dla nabywcy
    towaru (usługi) objętego (objętej) tym rabatem. Jednakże przyjęcie stanowiska, że stanowi

    on przychód w postaci wartości pieniężnej oznaczałoby, iż każdy konsument nabywający
    towar (usługę) po obniżonej cenie w stosunku do pierwotnej ceny towaru (usługi),
    każdorazowo powinien wykazywać przychód podlegający opodatkowaniem podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych w części odpowiadającej różnicy pomiędzy ceną
    pierwotną, a rzeczywistą ceną zapłaconą za dany towar (usługę).
    W niniejszej sprawie, jak wynika z jej opisu, program rabatowy będzie skierowany do
    szerokiego grona odbiorców, tj.:
    1) Pracowników Spółki, świadczących pracę na podstawie umowy o pracę,
    2) Osób współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych ze Spółką,
    3) Członków organów (zarządu i rady nadzorczej) Spółki,
    4) Pracowników spółek powiązanych kapitałowo i osobowo ze Spółką,
    5) Osób współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych ze spółkami
      powiązanymi kapitałowo i osobowo ze Spółką,
    6) Członków organów (zarządów i rad nadzorczych) spółek powiązanych kapitałowo i
      osobowo ze Spółką,
    7) Członków rodzin osób wskazanych w pkt 1, 2 i 3 powyżej, przez co rozumie się:
      małżonka (żona/mąż), rodziców oraz dzieci (w tym pasierbów).
    Ponadto – również Państwo wskazali, że Program rabatowy może zostać także
    rozszerzony na inne osoby (przykładowo: emerytowani pracownicy, osoby na stażach i
    praktykach, pracownicy i współpracownicy kontrahentów, osoby publiczne, które są
    rozpoznawalne w mediach społecznościowych, jak blogerzy i influencerzy).
    Wobec tego, krąg uprawnionych do skorzystania z Programu rabatowego, uprawniających
    do zakupu usług świadczonych przez Państwa Spółkę z uwzględnieniem określonego
    rabatu (określonego procentowo względem ceny podstawowej detalicznej oferowanej w
    punktach Spółki) będzie potencjalnie nieograniczony.
    Skoro możliwość dokonania zakupu po obniżonej cenie sprzedawanych usług w ramach
    Programu będzie dotyczyła szerokiej grupy beneficjentów to nie generuje po stronie
    Uczestników powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, w związku z planowanym wprowadzeniem przez Państwa Programu, w ramach
    którego Uczestnicy będą mogli zakupić usługi świadczone przez Państwa z
    uwzględnieniem określonego rabatu – po stronie Uczestników korzystających z Programu
    (będących przedmiotem Państwa zapytania) nie powstanie przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w związku z opisanym Programem rabatowym, na Państwu nie będzie
    spoczywał obowiązek płatnika wobec tychże Uczestników, tj. obowiązek w zakresie
    obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych
    ani też obowiązek informacyjny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, zaznaczam,
    że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego,
    czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.