Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-166/14-3/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-24
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w razie wynajmu lokalu przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Komandytowej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, czynsz zapłacony przez Spółkę Komandytową na rzecz Wnioskodawcy z tytułu wynajmu Lokalu 39 oraz Lokalu 44 stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku PIT w całości dla wspólników Spółki Komandytowej (w tym również dla Wnioskodawcy) ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza ? (pyt. 2)
Słowa kluczowe: czynsz; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal; najem; nieruchomości; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka osobowa; udział; umowa-umowa najmu; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2014r. (data wpływu 18 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki komandytowej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu czynszu najmu nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki komandytowej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków z tytułu czynszu najmu nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca jest osobą fizyczną z miejscem zamieszkania w Polsce, podlegającą opodatkowaniu podatkiem PIT w Polsce („Wnioskodawca"). Wnioskodawca wraz z trzema innymi osobami fizycznymi (są to dwa małżeństwa) z miejscem zamieszkania w Polsce, są wspólnikami spółki z o.o. z siedzibą oraz miejscem zarządu w Polsce, podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku CIT w Polsce („Spółka").
2.  Spółka prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie: (i) doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania oraz (ii) wynajmu nieruchomości.
3.  W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości - Spółka wynajmuje trzy nieruchomości lokalowe znajdujące się w Warszawie: (i) lokal nr 39 („Lokal 39"), (ii) lokal nr 44 („Lokal 44"), oraz (iii) lokal nr 49 („Lokal 49"). Spółka jest właścicielem tych lokali. Dwie nieruchomości (tj. Lokal 44 i Lokal 39) są wynajmowane na rzecz spółki komandytowej z siedzibą oraz miejscem zarządu w Polsce, w której wspólnikami są m.in. wspólnicy Spółki („Spółka Komandytowa"), a trzecia (Lokal 39) jest wynajmowana na rzecz osoby trzeciej.

Każdy z ww. lokali jest odrębnie organizacyjnie i finansowo zorganizowany w ramach Spółki. Wyodrębnienie organizacyjne polega na tym, iż każda działalność wynajmu ww. lokali jest prowadzona w odrębny sposób, tj. odrębna własność lokali, odrębne umowy najmu, odrębne umowy na świadczenie usług obcych (np. media, prąd), odrębne liczniki - są dedykowane dla każdego z lokalu oddzielnie (każdy z lokali nie stanowi jednak oddziału Spółki). Wyodrębnienie finansowe polega na tym, iż dla każdego lokalu prowadzona jest przez Spółkę (możliwa jest) ewidencja analityczna przychodów i kosztów, pozwalająca na okresowe ustalenie wyniku finansowego prowadzonej działalności.

1.  Obecnie, Spółka planuje odpłatnie zbyć Lokal 49, który został zakupiony w 2013 r.
2.  Następnie, wspólnicy Spółki planują przekształcenie Spółki w spółkę jawną z siedzibą w Polsce („Spółka Jawna") w trybie przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. Poz. 1030 ze zm,), („KSH"). Na dzień przekształcenia Spółki w Spółkę Jawną, w kapitale własnym, obok kapitału podstawowego, Spółka będzie posiadała m.in. następującą pozycję: kapitał zapasowy utworzony z zysków z lat ubiegłych zgodnie z uchwałami wspólników zatwierdzającymi sprawozdania finansowe - w kwocie ok. 1.500.000 zł. Kapitały własne Spółki są dodatnie.
3.  W wyniku dokonanego przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę jawną proporcja udziału w zysku spółki jawnej należna wspólnikom Spółki będzie odpowiadała proporcji ich udziału w kapitale zakładowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przed przekształceniem. Cały majątek spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stanie się z dniem przekształcenia majątkiem spółki osobowej (spółki przekształconej), (tj. majątkiem Spółki Jawnej).

Na moment przekształcenia Spółki w Spółkę Jawną: (i) nie zostanie dokonana wypłata zysków przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością do jej wspólników, (ii) kapitał zakładowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stanie się w całości wkładem wspólników do spółki jawnej, a (iii) niepodzielony zysk oraz pozostałe pozycje kapitałów własnych spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (z wyjątkiem kapitału podstawowego) nie podwyższające wkładów do spółki jawnej zostaną przeniesione na kapitał zapasowy spółki jawnej. Tym samym w związku z przekształceniem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę jawną nie dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, oraz nie ulegnie zmianie majątek tej spółki. Dotychczasowa działalność gospodarcza spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie po przekształceniu kontynuowana przez spółkę osobową (spółkę jawną) w takim samym rodzaju i rozmiarze. Wspólnikami Spółki Jawnej będę te same osoby fizyczne, w takiej samej proporcji, które są wspólnikami Spółki.

1.  Następnie, wspólnicy Spółki (którzy staną się wspólnikami Spółki Jawnej) nie wykluczają likwidacji Spółki Jawnej. W wyniku likwidacji Spółki Jawnej, Wnioskodawca (wraz z małżonkiem) otrzyma Lokal 39; lub Lokal 44 (drugi z tych lokali przypadnie drugiemu małżeństwu, lokale te mają bowiem zbliżoną wartość), lokale te będą dalej wynajmowane na rzecz Spółki Komandytowej. Po nabyciu własności lokalu, Wnioskodawca będzie zarejestrowany jako podatnik podatku VAT z tytułu wynajmu ww. lokalu, ale nie wprowadzi ww. lokalu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę własności lokalu użytkowego w związku z likwidacją Spółki Jawnej, który to lokal będzie wynajmowany na rzecz Spółki Komandytowej oraz złożenia przez Wnioskodawcę oświadczenia w Urzędzie Skarbowym o wyborze opodatkowania najmu zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych, Wnioskodawca będzie mógł opodatkować przychód z najmu tego lokalu, osiągany na podstawie umowy najmu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 8,5 % ?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w razie wynajmu lokalu przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Komandytowej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, czynsz zapłacony przez Spółkę Komandytową na rzecz Wnioskodawcy z tytułu wynajmu Lokalu 39 oraz Lokalu 44 stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku PIT w całości dla wspólników Spółki Komandytowej (w tym również dla Wnioskodawcy) ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza ?

Odpowiedź na pytanie drugie stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek Pani w zakresie pytania pierwszego zostanie rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest jego stanowisko, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku, w razie wynajmu lokalu przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Komandytowej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, czynsz zapłacony przez Spółkę Komandytową na rzecz Wnioskodawcy z tytułu wynajmu Lokalu 39 oraz Lokalu 44 stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku PIT w całości dla wspólników Spółki Komandytowej (w tym również dla Wnioskodawcy) ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza.

W ocenie Wnioskodawcy, mamy bowiem do czynienia z poniesieniem kosztu (w postaci zapłaty czynszu) przez Spółkę Komandytową (w której wspólnikiem jest również Wnioskodawca) na rzecz Wnioskodawcy z tytułu wynajmu Lokalu 39 oraz Lokalu 44. Dodatkowo, czynsz z tytułu wynajmu nieruchomości jest zaliczony u Wnioskodawcy do innego źródła przychodów (oraz opodatkowany podatkiem PIT i na innych zasadach) niż koszt z tego tytułu, ujmowany przez te osoby (w tym Wnioskodawcę) w rozliczeniu przychodów i kosztów ze Spółki Komandytowej. W takim przypadku, jest spełniona przesłanka z art. 22 ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wszystkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Stosownie do treści art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki komandytowej prowadzącej działalność gospodarczą. Jednocześnie Wnioskodawca zamierza wynająć lokal nr 39 i nr 44 spółce komandytowej dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Zauważyć należy, iż wskazana we wniosku umowa najmu nieruchomości, zostanie zawarta pomiędzy dwoma odrębnymi uczestnikami obrotu gospodarczego, tj. pomiędzy spółką komandytową prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą (najemcą) oraz Wnioskodawcą (wynajmującym). Nie można więc uznać, iż jest to „świadczenie samemu sobie”. Wystawiony przez Wnioskodawcę rachunek z tytułu najmu lokalu stanowić będzie podstawę do zaliczenia poniesionego wydatku dla wszystkich wspólników Spółki komandytowej (również dla niej samej), proporcjonalnie do udziału w zysku przysługującego im w Spółce.

Z uwagi na powyższe wydatki ponoszone przez spółkę komandytowa tytułem najmu od Wnioskodawcy przedmiotowej nieruchomości mogą stanowić w całości koszty uzyskania przychodów spółki komandytowej, przy czym, dla Wnioskodawcy ww. wydatek może stanowić koszt uzyskania przychodów, w wielkości proporcjonalnej do jego udziału w zyskach spółki, stosownie do treści cyt. powyżej art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż czynsz najmu wynajmowanej nieruchomości, płacony przez spółkę komandytową na podstawie zawartej umowy najmu nieruchomości, będzie stanowić koszt uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy, proporcjonalnie do jego udziałów w zyskach spółki.

Krańcowo wskazać należy, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749), niniejsza interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników Spółki komandytowej.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.