Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-393/07-2/KUKM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-28
Teza: Poniesione na zakup domeny internetowej koszty powinna jednorazowo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia jako koszt pośrednio związany z uzyskiwanymi przez Spółkę przychodami.
Słowa kluczowe: domena internetowa; koszt; moment; powstanie; zakup
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2007 r. (data wpływu 29 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów na mocy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654).

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Spółka Y S.A (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) w ramach prowadzonej działalności dokonała zakupu domeny internetowej — „wWW….”. Informacje zawarte na zakupionej przez Spółkę domenie internetowej będą służyły prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej - poprzez dotarcie do klientów z informacją handlową umożliwienie nawiązania kontaktu z potencjalnymi kontrahentami, nie tylko z terytorium Polski.

**W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.**

Czy koszt zakupu domeny internetowej można jednorazowo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie jego poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki związane z zakupem domeny internetowej nie są objęte treścią art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Biorąc powyższe pod uwagę zbadać należy czy wydatki te mieszą się w ogólnej definicji kosztu uzyskania przychodu.

Zakup domeny internetowej służy pozyskaniu przez Spółkę dodatkowych kontrahentów nie tylko z terytorium Polski poprzez szerokie zaprezentowanie swojej oferty na stronie internetowej. Nie budzi wątpliwości, że pozyskanie nowych kontrahentów będzie sprzyjało rozwojowi przedsiębiorstwa, a także będzie wzmagało jego zdolność do konkurowania na rynku a tym samym, uzyskiwania w przyszłości przychodów. Zdaniem Spółki zakup przedmiotowej domeny w sposób znaczący ułatwi dostęp do jej oferty dla potencjalnych kontrahentów, przede wszystkim spoza terytorium Polski. Z powyższych względów należy stwierdzić, że wydatki związane z zakupem domeny internetowej stanowią koszt uzyskania przychodów. W dalszej kolejności należy rozważyć sposób, w jaki przedmiotowe wydatki powinny zostać ujęte jako koszty uzyskania przychodów.

Zdaniem Spółki rozpatrzyć należy trzy możliwości.

I.) Koszt poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej. Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych, 7) wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencyjnej), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Amortyzacji podlegają także wartości niematerialne i prawne wymienione w art. 16b ust. 2. Powyższe przepisy zawierają zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych i nie wymienia się w nim domeny internetowej. Oznacza to, że amortyzacji podatkowej podlegają tylko te składniki majątku, które zostały wymienione w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych w art. 16b ust. 1 i ust. 2

Mając na uwadze powyższe należy jednoznacznie stwierdzić, iż prawo do strony internetowej nie jest wartością niematerialną i prawną w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, a zatem nie podlega amortyzacji. Podobne stanowisko jest powszechnie prezentowane w praktyce oraz w orzecznictwie organów skarbowych, m.in. w interpretacjach urzędów skarbowych (sygn. akt: PDFD/4111/I-18/06 oraz PB415-17/05).

II) Koszt bezpośredni

Pojecie „kosztu bezpośredniego” nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT. Pojawia się ono jednak w art. 15 ust. 4 tej ustawy, który stanowi, iż:

„Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c”.

Powyższa zasada rozliczania wydatków w czasie ma na celu zapewnienie współmierności przychodów do kosztów ich uzyskania i jednocześnie ma zastosowanie do kosztów bezpośrednio związanych z osiąganymi przychodami. Z powyższego wynika, że o ile poniesione wydatki spełniają warunki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jednocześnie ich poniesienie bezpośrednio wpływa na wartość osiąganych przychodów, podatnik ma prawo odliczyć od przychodów koszty ich uzyskania w roku podatkowym, którego te koszty dotyczą tj. w roku, w którym w efekcie poniesienia tych kosztów osiągnął przychód podlegający opodatkowaniu. W przypadku zakupienia domeny internetowej nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie kosztów poniesionych na jej zakup do odpowiadających im przychodów. Mając na uwadze specyficzny charakter domeny internetowej — m.in. nieoznaczony czas jej działania — nie jest możliwe precyzyjne wskazanie przychodów osiągniętych dzięki funkcjonowaniu takiej domeny.

Podsumowując Spółka uważa, że art. 15 ust. 4 ustawy o CIT nie będzie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie.

III) Koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodem

W ustawie o CIT również nie zostało zdefiniowane pojęcie „kosztów innych niż koszty bezpośrednie” (koszty pośrednie). Termin ten pojawia się jednak w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, który stanowi, iż:

„Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego,w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W przypadku wydatków pośrednio związanych z uzyskiwanymi przez podatnika przychodami, o zaliczeniu ich w koszty podatkowe decyduje zatem faktyczny moment ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy).

Zdaniem Spółki to właśnie na treści art. 15 ust. 4d ustawy o CIT należy się oprzeć aby znaleźć właściwy sposób do rozliczenia kosztów poniesionych na zakup przedmiotowej domeny.

W zdaniu pierwszym ww. artykułu stwierdzono wyraźnie, „że koszty (\`(...)\`), inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia”. Zdanie drugie przewiduje wyjątek od tej zasady. Zgodnie z jego treścią, jeżeli koszty (\`(...)\`)dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W przypadku zakupu domeny internetowej nie budzi, zdaniem Spółki, wątpliwości fakt, że koszty dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy. Nie jest jednak możliwy proporcjonalne przyporządkowanie kosztów do długości okresu, którego one dotyczą, ponieważ okres ten w momencie poniesienia kosztu jest nieznany. Domena internetowa może być użytkowana przez Spółkę zarówno przez 5 lat jak i przez 25. Proporcjonalne rozliczenie kosztów nie wchodzi więc tutaj w rachubę.

Z uwagi na przedstawioną powyżej argumentację Spółka uważa, że poniesione na zakup domeny internetowej koszty powinna jednorazowo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia jako koszt pośrednio związany z uzyskiwanymi przez Spółkę przychodami.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.