Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.327.2025.4.KB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 22 lipca, 1 i 11
    września 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od dnia 4 lutego 2019 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną
    w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą A, której
    przeważającym przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób
    fizycznych). Wnioskodawca w latach 2019, 2020 oraz 2021 wybrał opodatkowanie
    podatkiem liniowym i prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej współpracował z podmiotem X Sp. z o.
    o., KRS (...) na podstawie zawartej umowy z dnia 4 lutego 2019 r. Głównym przedmiotem
    umowy była działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawcy powierzono do
    wykonania usługi programistyczne. W praktyce Wnioskodawca pisał oprogramowanie
    dedykowane, głównie od podstaw, zdarzało się również, iż był odpowiedzialny za rozwój
    istniejących systemów o nowe funkcjonalności. Wyjaśniając, Wnioskodawca rozwijał
    istniejące oprogramowanie poprzez dodawanie wytworzonych samodzielnie
    funkcjonalności. Wnioskodawca jest autorem tych rozwinięć, do których autorskie prawa
    majątkowe następnie przenosił na Spółkę. Powyższe czynności wykonywane były na
    podstawie umowy zawartej ze Spółką.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonywał prace
    programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Było to
    oprogramowanie tworzone pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (zwane dalej:
    „Oprogramowaniem”).
    Jako przykład tworzonego i rozwijanego Oprogramowania Wnioskodawca może wskazać:
    (...)
    Wnioskodawca podczas tworzenia i rozwoju Oprogramowania używa języków
    programowania takich jak: (...). Mając na uwadze powyższe podkreślić trzeba, iż
    Wnioskodawca wytwarzał programy komputerowe – utwory chronione na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca wykonywał powierzone mu zadania jako niezależny i samodzielny
    wykonawca w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma dowolność w wyborze miejsca i czasu świadczenia usług, nie pozostaje
    pod bezpośrednim kierownictwem Spółki. Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność
    za czynności podjęte w związku z wykonywaniem umowy. Zgodnie z postanowieniami
    umowy, w ramach wynagrodzenia za jej wykonanie, z chwilą podpisania protokołu
    odbioru przedmiotu umowy za dany miesiąc kalendarzowy, Wnioskodawca przenosił na

    Spółkę autorskie prawa majątkowe do wytworzonych utworów na wszystkich polach
    eksploatacji wskazanych w umowie. Wnioskodawca zatem zbywał autorskie prawa
    majątkowe na rzecz Spółki oraz uzyskuje dochody ze sprzedaży kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej uwzględnione w cenie sprzedaży.
    Zdaniem Wnioskodawcy, tworząc programy komputerowe dla Spółki wykonywał prace
    rozwojowe. W tym miejscu wskazać bowiem trzeba, iż Wnioskodawca w ramach swojej
    działalności wytwarza programy komputerowe dla Zleceniodawcy – Spółki, bezpośrednio
    przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj.
    metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na
    wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywał, łączył, kształtował i
    wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań
    (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług).
    Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy są rozwiązaniami niewystępującymi
    dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Czynności wykonywane przez
    Wnioskodawcę nie mają charakteru rutynowego. Ponieważ, jak wskazano powyżej,
    Wnioskodawca przenosił na Spółkę w ramach zawartej umowy całość autorskich praw
    majątkowych do wytwarzanych w omówiony sposób programów komputerowych, osiągał
    dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi.
    W związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością na rzecz Spółki, a polegającą
    na tworzeniu oprogramowania, Wnioskodawca poniósł wydatki takie jak: zakup sprzętu,
    oprogramowania, wydatki na paliwo (umożliwia dojazd do klienta).
    Powyższe opłaty są bezpośrednim kosztem koniecznym do fizycznego świadczenia usług
    dla Zleceniodawcy – fizycznego wytwarzania na jego rzecz oprogramowania.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których
    mowa we wniosku do wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa własności
    intelektualnej – oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi koszty związane z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania takie
    jak:
    1) koszt usług księgowych – niezbędny do tworzenia ewidencji IP Box,
    2) sprzęt komputerowy – niezbędny do fizycznego pisania kodu źródłowego, testowania
      oprogramowania oraz zdalnego kontaktu ze Zleceniodawcą celem omówienia np.
      wyników pracy,
    3) peryferia komputerowe – niezbędne do fizycznego pisania kodu źródłowego,
      testowania oprogramowania oraz zdalnego kontaktu ze Zleceniodawcą celem
      omówienia np. wyników pracy,
    4) koszty samochodowe – niezbędne do przemieszczania się w celu spotkania ze
      Zleceniodawcą i omówienia postępów zlecenia,
    5) literatura fachowa – pozwala na zgłębienie wiedzy z szeroko rozumianego obszaru
      programowania, co przekłada się na działania w pracy i pozwala na przyswojenie.
    W odniesieniu do kosztów, które Wnioskodawca poniósł w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej i które są przedmiotem pytania – należy wskazać, że wszystkie
    wymienione we wniosku koszty były kosztami faktycznie poniesionymi przez podatnika na
    prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

    Poniżej wskazano powiązania każdego z wydatków z wytwarzaniem kwalifikowanych praw
    IP:
    1) zakup sprzętu – sprzęt komputerowy umożliwia fizyczne wytwarzanie
      oprogramowania, bez sprzętu wytwarzanie kwalifikowanych praw IP nie byłoby w
      ogóle możliwe,
    2) zakup oprogramowania – są to narzędzia programistyczne umożliwiające wytworzenie
      oprogramowania,
    3) wydatki na paliwo – umożliwiają dojazd do klienta na spotkania celem omówienia
      preferencji klienta dotyczących tworzonego oprogramowania, przejazdy do
      specjalistycznych sklepów w celu zakupu sprzętu.
    Dla przykładu, poniżej wskazano bezpośredni związek poszczególnych zakupionych
    ruchomości (sprzętu komputerowego) z wytwarzaniem kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej:
    - laptop – służy fizycznemu wytwarzaniu oprogramowania,
    - telefon – służy do kontaktów z klientem,
    - router – bez dostępu do Internetu nie ma możliwości wytworzenia oprogramowania.
    Uzupełnienie wniosku
    W treści złożonego wniosku Wnioskodawca wskazał, że oprogramowaniem tworzonym
    pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy, zwane dalej oprogramowaniem było m.in.:
    (...)
    Należy zaważyć i trzeba to wyraźnie podkreślić, iż opis dotyczy tworzenia
    oprogramowania, które mogło, zgodnie z zamówieniem przybrać odpowiednią formę.
    Wymienione formy, rodzaje działań są w istocie tworzeniem oprogramowania.
    Przedstawiając różne formy działalności programistycznej Wnioskodawca miał na myśli
    tworzenie oprogramowania.
    Jako konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych programów
    komputerowych), które są przedmiotem wniosku, Wnioskodawca wskazał: (...).
    Wnioskodawca potwierdził, że wskazane efekty pracy, które kwalifikuje jako
    oprogramowanie, stanowią katalog zamknięty. Oznacza to, że tylko te konkretne
    programy komputerowe, które szczegółowo opisał we wniosku, będą przedmiotem
    korzystania z ulgi IP Box.
    Wnioskodawca doprecyzował, że „nowe funkcjonalności” jakie wytworzył, to m.in.
    funkcjonalności/moduły:
    (...)
    W tym miejscu Wnioskodawca nadmienił, że cały, bardzo szczegółowy zestaw zmian został
    wyspecyfikowany w osobno prowadzonej ewidencji, która prowadzona jest odrębnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca przedstawił szczegółowy opis „nowych funkcjonalności” wraz ze
    wskazaniem, czy zostały stworzone/rozwinięte w okresie, którego dotyczy wniosek wraz z
    opisem ich funkcji i przeznaczenia:
    (...)
    Wnioskodawca potwierdził, że „nowe funkcjonalności” stanowią efekty samodzielnej pracy
    Wnioskodawcy i są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 24 ze zm.).

    Wnioskodawca wskazał, że dla tworzonych i rozwijanych programów komputerowych – w
    tym poszczególnych funkcjonalności i modułów – nie istnieją podobne funkcjonalności u
    konkurentów lub w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących w
    ramach dotychczas stosowanych systemów informatycznych kontrahentów
    Wnioskodawcy. Oprogramowanie to charakteryzuje się oryginalnością i twórczym
    podejściem do konkretnych problemów biznesowych, które nie były wcześniej
    rozwiązywane w taki sposób.
    Na oryginalność i odmienność rozwiązań wpływają następujące czynniki:
    (...)
    W związku z tym tworzony i rozwijany przez Wnioskodawcę kod nie jest jedynie techniczną
    realizacją czy adaptacją gotowych bibliotek lub wzorców – lecz efektem samodzielnej,
    twórczej działalności inżynierskiej, która prowadzi do powstania nowej wartości
    intelektualnej w postaci unikalnego oprogramowania.
    Wnioskodawca potwierdził, że tworzone/rozwijane na rzecz X Sp. z o.o. oprogramowania
    lub ich funkcjonalności podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o Prawie
    autorskim i prawach pokrewnych i są one tworzone i rozwijane bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę.
    W każdym przypadku Wnioskodawca tworzy algorytmy samodzielnie – projektuje je od
    podstaw na potrzeby konkretnych funkcjonalności, jakie realizuje w ramach
    wytwarzanego oprogramowania. Proces obejmuje analizę problemu, zaprojektowanie
    rozwiązania, implementację kodu, a także testowanie działania.
    Twórczy charakter działalności gospodarczej Wnioskodawcy przejawia się w
    opracowywaniu i wdrażaniu nowych lub istotnie ulepszonych funkcjonalności
    oprogramowania webowego, tworzonego w środowisku (...). Proces ten obejmuje
    samodzielne projektowanie, programowanie, testowanie i wdrażanie nowych
    komponentów aplikacji, które nie istniały wcześniej w działalności Wnioskodawcy i które
    są dostosowane do indywidualnych potrzeb danego projektu.
    W ramach każdego projektu Wnioskodawca realizuje działania takie jak:
    (...)
    Wnioskodawca modyfikuje i rozwija aplikację webową stworzoną w (...).
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie głównie w oparciu o następujące technologie:
    (...)
    Wnioskodawca wprowadza nowe koncepcje i rozwiązania, które wcześniej nie były obecne
    w praktyce Wnioskodawcy, np.:
    (...)
    Oryginalność wytwarzanego oprogramowania polega na tym, że:
    (...)
    Różnice pomiędzy tworzonym oprogramowaniem przez Wnioskodawcę a wcześniejszymi,
    funkcjonującymi już rozwiązaniami wynikają m.in. z zastosowania nowoczesnych
    technologii i własnych koncepcji architektonicznych. Do kluczowych technologii i
    rozwiązań, które powodują istotną odmienność nowego lub rozwijanego programu
    komputerowego, należą m.in.:
    (...)
    Zastosowanie powyższych technologii i podejść architektonicznych powoduje, że efekty
    pracy Wnioskodawcy – zarówno tworzenie nowych funkcjonalności, jak i rozwój
    istniejących – znacząco różnią się od wcześniej funkcjonujących rozwiązań, zarówno pod
    względem technologicznym, jak i jakościowym, wydajnościowym i funkcjonalnym.

    Nowy lub ulepszony charakter wytwarzanego przez Wnioskodawcę oprogramowania nie
    jest wynikiem jedynie rutynowych ani okresowych zmian.
    Wnioskodawca potwierdził, że działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie
    /programy komputerowe podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia oraz dodatkowo wskazał, że do każdej
    z prac prowadzona jest ewidencja.
    Na początku każdego etapu prac Wnioskodawca określał sobie cele funkcjonalnie
    związane z tworzeniem nowych rozwiązań informatycznych oraz rozwijaniem już
    istniejących komponentów aplikacji. Cele były formułowane w oparciu o potrzeby
    użytkowników końcowych oraz wymogi techniczne wynikające z integracji systemu z
    innymi narzędziami. Ponieważ nie istniał z góry narzucony harmonogram prac, cele
    ustalane były zadaniowo – poprzez wyznaczenie konkretnych terminów ukończenia
    danych funkcjonalności lub etapów projektu. Prace były w całości finansowane ze
    środków własnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dochody pochodziły
    z realizacji komercyjnych zleceń informatycznych, a czas oraz zasoby były dzielone
    pomiędzy bieżącą obsługę klienta i prace rozwojowe.
    Wnioskodawca wskazał konkretne cele, które zostały osiągnięte w poszczególnych latach,
    w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie
    konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania:
    2019 – (...).
    2020 – (...).
    2021 – (...).
    Wnioskodawca wyjaśnił, że systematyczność przejawiała się w ciągłym, zaplanowanym i
    udokumentowanym działaniu w ramach realizowanych projektów informatycznych. Każda
    funkcjonalność była:
    · poprzedzona analizą wymagań funkcjonalnych i technicznych,
    · następnie projektowana, implementowana, testowana i dokumentowana,
    · jej efekty były zapisywane w prowadzonej ewidencji IP Box.
    Mimo, że nie istniał szczegółowy harmonogram, Wnioskodawca wykonywał pracę w
    sposób ciągły i planowy, z zachowaniem terminów wykonania konkretnych zadań, które
    były uzgadniane z klientem. Taki model pracy pozwalał na bieżące dostosowywanie
    priorytetów i szybkie reagowanie na potrzeby użytkowników.
    W ramach działalności Wnioskodawcy nie były tworzone sztywne harmonogramy, lecz
    ustalano konkretne terminy realizacji poszczególnych zadań lub funkcjonalności –
    zarówno na poziomie tygodniowym, jak i miesięcznym. Każde większe wdrożenie
    funkcjonalności (np. nowy moduł, integracja z zewnętrznym systemem, wprowadzenie
    zabezpieczeń) miało przypisany termin realizacji, ustalany w uzgodnieniu z klientem
    końcowym. Wszystkie z zaplanowanych funkcjonalności zostały w terminie zrealizowane, a
    postęp prac był dokumentowany w ewidencji prowadzonej na potrzeby rozliczenia IP Box.
    Dzięki temu możliwe było zachowanie kontroli nad jakością i terminowością
    realizowanych zadań, bez konieczności sztywnego planowania kalendarzowego na lata z
    góry.
    Przed rozpoczęciem realizacji każdego projektu Wnioskodawca dysponował wiedzą i
    doświadczeniem z zakresu inżynierii oprogramowania, w szczególności:
    (...)
    Dzięki tym zasobom Wnioskodawca był w stanie przystąpić do projektowania i
    implementacji nowych lub ulepszonych rozwiązań programistycznych.

    W ramach działalności Wnioskodawca rozwija i wykorzystuje wiedzę w zakresie:
    (...)
    Dodatkowo, stale Wnioskodawca aktualizuje wiedzę w zakresie (...).
    Wnioskodawca w projektach wdraża rozwiązania i technologie, które wcześniej nie były
    wykorzystywane w działalności Wnioskodawcy, m.in.:
    (...)
    Te zmiany pozwalają na:
    (...)
    Produkty i funkcjonalności, które tworzy Wnioskodawca, opierają się na następujących
    zasobach:
    (...)
    Na bazie tych fundamentów Wnioskodawca projektuje i tworzy oryginalne rozwiązania
    programistyczne, które stanowią nową jakość w ramach działalności Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca potwierdził, że efekty samodzielnej pracy – czyli tworzone programy
    komputerowe, ich moduły oraz funkcjonalności – stanowią odrębne utwory w rozumieniu
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Są one przejawem
    indywidualnej twórczości o charakterze twórczym, mają oryginalny charakter i powstają
    jako rezultat pracy koncepcyjnej, projektowej i implementacyjnej. Każdą linię kodu, którą
    Wnioskodawca napisał jest w stanie wyodrębnić oraz wskazać przy użyciu systemu
    kontroli wersji GIT.
    Tworzone programy komputerowe, ich moduły i funkcjonalności, odznaczają się
    oryginalnym, twórczym charakterem, są wynikiem indywidualnej, samodzielnej pracy i
    stanowią kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Praca Wnioskodawcy nie polega wyłącznie na technicznej realizacji
    przewidywalnych zadań. Tworzenie oprogramowania w działalności Wnioskodawcy
    wymaga kreatywnego podejścia, projektowania architektury, wymyślania rozwiązań
    problemów, projektowania logiki biznesowej, co wykracza poza zestaw gotowych i
    powtarzalnych czynności. Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów. Praca Wnioskodawcy nie ogranicza się
    do technicznej realizacji cudzych projektów. Nawet jeśli klient przekazuje ogólne założenia
    funkcjonalne, Wnioskodawca samodzielnie projektuje strukturę kodu, wybiera
    technologie, decyduje o sposobie implementacji, integracji i testowania – co czyni wkład
    Wnioskodawcy twórczym.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich następuje z zachowaniem przepisów ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności zgodnie z art. 41 (wskazanie
    pól eksploatacji, forma pisemna) oraz art. 53 (domniemanie przeniesienia praw w zakresie
    niezbędnym do celu umowy). Każda umowa zawiera odpowiednie postanowienia dot.
    przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworów, które Wnioskodawca tworzy w
    ramach współpracy.
    Zmiany wprowadzane do rozwijanego oprogramowania nie mają charakter rutynowych,
    okresowych zmian. Wprowadzane zmiany mają charakter twórczy i dotyczą projektowania
    oraz wdrażania nowych funkcjonalności, zmiany logiki działania aplikacji, przekształceń
    systemu, a nie jedynie na bieżącej konserwacji czy aktualizacji. Zmiany te skutkują
    powstaniem istotnie ulepszonych wersji oprogramowania.
    Wnioskodawca doprecyzował, że otrzymuje wynagrodzenie z tytułu przenoszenia
    majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania (pola eksploatacji
    wskazane w umowie). Wynagrodzenie jest ustalane ryczałtowo oraz godzinowo za

    wykonanie usługi, której rezultatem jest oprogramowanie. Umowy zawierają klauzulę, że
    wynagrodzenie obejmuje również przeniesienie majątkowych praw autorskich do
    stworzonego oprogramowania w zakresie określonym w umowie (utrwalanie, trwałe lub
    czasowe zwielokrotnianie, wydanie i rozpowszechnianie, wykorzystanie do celów
    marketingowych lub promocji, wprowadzanie do pamięci komputera, wyświetlanie lub
    publiczne odtwarzanie, nagrywanie na urządzaniach służących do wielokrotnego
    odtwarzania za pomocą nośników obrazu, wprowadzanie do obrotu, rozpowszechnianie,
    dzierżawa i najem, itp.).
    Umowa zawarta z kontrahentem określa, że przeniesienie praw następuje:
    · na określonych polach eksploatacji, wymienionych zgodnie z ustawą,
    · w momencie przekazania dzieła/programu po uprzedniej zapłacie wynagrodzenia,
    · do konkretnych, zidentyfikowanych utworów (modułów, funkcjonalności), które zostały
      wyodrębnione poprzez repozytorium kodu, dokumentację techniczną lub inny sposób
      potwierdzający zakres wkładu Wnioskodawcy.
    Wyodrębnienie programów następuje na podstawie konkretnego zakresu prac i kodu
    źródłowego, który jest jednoznacznie przypisany do Wnioskodawcy jako wykonawcy.
    Wydatki ponoszone były na bieżąco w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, w
    szczególności na: sprzęt komputerowy, oprogramowanie, usługi hostingowe, paliwo
    (dojazdy do klienta) itp. Koszty były poniesione w okresie tworzenia oprogramowania.
    Koszty ujmowane są w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wnioskodawca
    prowadzi również wymaganą ewidencję na potrzeby identyfikacji kosztów związanych z
    ulgą IP BOX.
    Wnioskodawca potwierdził, że od dnia 4 lutego 2019 r. prowadzi odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zgodnie z „art. 30ca ust. 7” ustawy o PIT.
    Ewidencja ta pozwala na: wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (czyli konkretnego programu komputerowego lub jego modułu),
    przyporządkowanie do niego przychodów, kosztów uzyskania przychodu oraz obliczenie
    dochodu lub straty z kwalifikowanego IP, wyliczenie wskaźnika Nexus dla każdego prawa.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik Nexus, zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.
    Koszty uwzględniane w lit. a wzoru (czyli dotyczące działalności badawczo-rozwojowej
    prowadzonej bezpośrednio przez podatnika) obejmują:
    · zakup sprzętu komputerowego, zakup sprzętu biurowego, usług hostingowych;
    · paliwo, eksploatacja pojazdu;
    · szkolenia techniczne, książki, które rozwijają kompetencje niezbędne do tworzenia
      programów komputerowych.
    Wnioskodawca nie korzysta z podwykonawstwa (lit. b), więc koszty te dotyczą wyłącznie
    własnej działalności.
    Uzupełnienie wniosku II
    Wobec wskazania w odpowiedzi na wezwanie z 22 lipca 2025 r.: „nie prowadziłem prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”,
    Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku z 1 września 2025 r. skorygował treść udzielonej
    odpowiedzi, poprzez wskazanie:
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie prowadził badań
    naukowych o których mowa w dyspozycji przepisu art. 4 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 20
    lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. 2024.1571 z późn. zm.)
    Jednakże w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i świadczonych usług tworzył
    oryginalne oprogramowanie. Charakter świadczonych usług obejmował twórcze,
    innowacyjne i systematyczne prace, które doprowadzały do powstania unikalnego na

    rynku oprogramowania. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    prowadził samodzielnie systematyczne prace o charakterze rozwojowym polegające na
    wykorzystaniu istniejącej wiedzy i narzędzi informatycznych do projektowania i tworzenia
    nowych lub znacząco ulepszonych programów komputerowych (np. modułów
    funkcjonalnych, integracji z systemami zewnętrznymi, zwiększenia bezpieczeństwa
    aplikacji).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca podejmował działania,
    których przedmiotem było (z podziałem na kategorię):
    1) tworzenie i rozwój oprogramowania:
        · opracowywanie i wytwarzanie nowych modułów, aplikacji, systemów
        informatycznych oraz narzędzi programistycznych, stanowiących kwalifikowane
        prawa własności intelektualnej;
        · projektowanie algorytmów, struktur danych oraz rozwiązań technologicznych,
        unikalnych i dedykowanych dla danego oprogramowania;
        · implementacja kodu źródłowego w postaci oryginalnych i twórczych rozwiązań
        programistycznych;
    2) rozwój i ulepszanie istniejącego oprogramowania:
        · optymalizacja funkcjonowania aplikacji i systemów w celu poprawy ich wydajności,
        bezpieczeństwa oraz jakości działania;
        · rozbudowa istniejącego oprogramowania o nowe funkcjonalności wymagające
        kreatywnego, innowacyjnego podejścia;
        · refaktoryzacja i modernizacja kodu w kierunku istotnego ulepszenia jego działania,
        dostosowania do aktualnych standardów oraz zwiększenia użyteczności;
    3) wdrażanie innowacyjnych rozwiązań technologicznych:
        · projektowanie i implementacja unikalnych mechanizmów, systemów oraz
        modułów, w tym m.in. rozwiązań w zakresie zaawansowanego przetwarzania
        danych;
        · tworzenie oraz rozwijanie autorskich bibliotek, frameworków i narzędzi
        wewnętrznych, wykorzystywanych na potrzeby działalności przedsiębiorstwa;
    4) prace rozwojowe:
        · udział w procesach badawczo-rozwojowych nad nowymi technologiami
        informatycznymi, których efektem jest powstanie kwalifikowanego
        oprogramowania;
        · opracowywanie prototypów i modeli koncepcyjnych dla innowacyjnych aplikacji i
        rozwiązań IT, stanowiących rezultat działalności twórczej o charakterze
        rozwojowym.
    Prace te niewątpliwie przyczyniły się do zwiększenia zasobów wiedzy. W parze z nowymi
    rozwiązaniami w ramach pracy Wnioskodawca tworzył również nowe zastosowania
    rozwiązań już panujących w świecie informatyki programistycznej, tj. zastosowanie
    istniejących technologii programistycznych (...). Prace te Wnioskodawca prowadził od 2019
    r.
    W tym miejscu Wnioskodawca przywołał interpretacje podatkowe wydane w
    indywidualnych sprawach podatkowych w następujących sprawach:
    1) interpretacja indywidualna z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-
      3.4011.737.2024.3.JŚ;

    2) interpretacja podatkowa dotycząca stosowania ulgi IP Box z tytułu zbycia praw
      własności intelektualnej w latach 2019-2020 – z dnia 22 maja 2025 r., sygn. 0113-
      KDIPT2-3.4011.203.2025.2.PR.
    Stan faktyczny przedstawiony w tych interpretacjach jest, zdaniem Wnioskodawcy, zbieżny
    ze stanem faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawcę.
    Uzupełnienie wniosku III
    Wnioskodawca wskazał funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z trzeciego
    pytania z poszczególnymi działaniami obejmującymi tworzenie i rozwijanie
    oprogramowania:
    a) zakup sprzętu komputerowego oraz peryferii komputerowych:
      funkcjonalny związek: sprzęt (np. komputer, monitor, urządzenia peryferyjne) jest
      podstawowym narzędziem do pisania kodu, kompilacji, testowania i uruchamiania
      programów; bez dostępu do odpowiedniego sprzętu nie byłoby możliwe tworzenie ani
      rozwijanie oprogramowania, które stanowi kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego);
    b) zakup oprogramowania i licencji:
      funkcjonalny związek: oprogramowanie (np. IDE, systemy kontroli wersji, narzędzia do
      zarządzania projektami, licencje na biblioteki czy frameworki) służy bezpośrednio
      procesowi wytwarzania i rozwijania oprogramowania; umożliwia prowadzenie prac
      badawczo-rozwojowych w zakresie programowania, testowania oraz wdrażania
      nowych rozwiązań technologicznych;
    c) wydatki na paliwo (dojazd do klienta):
      funkcjonalny związek: dojazdy umożliwiają kontakt z klientem, zbieranie wymagań,
      konsultacje techniczne, przeprowadzanie wdrożeń, testów oraz odbiorów; dzięki
      spotkaniom i analizom z klientem możliwe jest doprecyzowanie funkcjonalności,
      zebranie informacji zwrotnej i dalsze rozwijanie oprogramowania; wydatki te
      wspierają zatem prowadzenie bezpośredniej działalności rozwojowej, bo dostarczają
      danych i wiedzy potrzebnej do tworzenia i modyfikacji kwalifikowanego IP;
    d) literatura fachowa:
      funkcjonalny związek: pozwala na pogłębianie i aktualizację wiedzy specjalistycznej, co
      jest konieczne przy opracowywaniu nowych rozwiązań, algorytmów, programów
      komputerowych czy technologii; dzięki literaturze fachowej podatnik jest w stanie
      opracować nowe funkcjonalności, poprawić bezpieczeństwo systemów, zastosować
      najlepsze praktyki branżowe; wiedza z literatury przekłada się na możliwość tworzenia
      nowych programów komputerowych (które są kwalifikowanym IP w rozumieniu art.
      30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).
    e) koszt usług księgowych:
      profesjonalna obsługa księgowa jest niezbędna do prawidłowego rozliczania
      działalności gospodarczej, ewidencjonowania kosztów i przychodów związanych z
      wytwarzaniem kwalifikowanego IP, prowadzenia odrębnej ewidencji wymaganej
      przepisami IP Box, zapewnienia zgodności rozliczeń z przepisami podatkowymi; bez
      ponoszenia kosztów księgowych podatnik nie miałby możliwości prowadzenia
      działalności w sposób formalnie poprawny, a tym samym osiągania przychodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Pytania
    1) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      oprogramowania komputerowego w opisany we wniosku sposób stanowi działalność
      badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?

    2) Czy w opisanym wyżej zdarzeniu przeszłym Wnioskodawca będzie mógł w zeznaniu
      rocznym za rok 2019, 2020, 2021 rozliczyć dochód uzyskany z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego
      wytwarzanego w ramach opisanej współpracy ze Spółką) uwzględniony w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego
      wynoszącej 5%?
    3) Czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki, takie jak zakup sprzętu komputerowego,
      oprogramowania oraz koszty paliwa związane z dojazdem do klienta, mogą zostać
      uznane za koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione bezpośrednio na prowadzoną
      przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej?
    Pytanie nr 3 Wnioskodawca przedstawił ponownie w uzupełnieniu wniosku z 11 września
    2025 r. oraz doprecyzował, że pytanie dotyczy poniesionych kosztów na zakup: sprzętu
    komputerowego, peryferii komputerowych, oprogramowania i licencji, paliwa, literatury
    fachowej, usług księgowych.
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu z 11 września 2025 r.)
    Pytanie nr 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność polegająca na tworzeniu
    oraz rozwijaniu oprogramowania komputerowego w sposób opisany we wniosku stanowi
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w związku z art. 5a pkt 38–
    40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobu wiedzy oraz wykorzystania zasobu
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, przez prace rozwojowe rozumie się działalność
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje autorskie
    programy komputerowe oraz rozwija ich funkcjonalności, w tym tworzy nowe moduły,
    optymalizuje algorytmy i integruje systemy zewnętrzne. Prace te mają charakter twórczy,
    wymagają każdorazowo indywidualnego podejścia i skutkują powstaniem nowych,
    oryginalnych rozwiązań chronionych prawem autorskim. Prowadzone są one w sposób
    systematyczny – w ramach kolejnych projektów realizowanych dla kontrahentów – i
    obejmują wykorzystanie oraz poszerzanie specjalistycznej wiedzy z zakresu informatyki,
    architektury systemów, bezpieczeństwa danych oraz języków programowania.
    Działalność Wnioskodawcy spełnia zatem wszystkie kryteria prac rozwojowych w
    rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT. Tym samym należy uznać, że stanowi ona
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. W
    konsekwencji, dochody uzyskiwane z tytułu autorskich praw do programów
    komputerowych mogą być kwalifikowane jako dochody z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ustawy o PIT i opodatkowane preferencyjną 5%
    stawką podatku.
    Pytanie nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przeszłym będzie on uprawniony do
    zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego, o której mowa w art. 30ca
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do dochodu uzyskanego w latach

    2019, 2020 i 2021 z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa
    do programu komputerowego wytwarzanego w ramach opisanej współpracy ze Spółką, w
    części uwzględnionej w cenie sprzedaży produktu lub usługi.
    Dochód ten został osiągnięty w związku z działalnością Wnioskodawcy polegającą na
    tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych, która spełnia przesłanki działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38–40 ustawy o PIT. Rezultatem tej
    działalności są utwory w postaci programów komputerowych podlegających ochronie na
    podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które stanowią
    kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o
    PIT.
    Wnioskodawca prowadził odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT,
    pozwalającą na wyodrębnienie przychodów, kosztów i dochodów związanych z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Spełnia tym samym warunki formalne
    do skorzystania z preferencji IP Box w odniesieniu do dochodów osiągniętych w latach
    2019-2021.
    W konsekwencji, Wnioskodawca będzie mógł w zeznaniach rocznych za lata 2019, 2020 i
    2021 rozliczyć dochody uzyskane z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    postaci autorskiego prawa do programu komputerowego z zastosowaniem preferencyjnej
    stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.
    Pytanie nr 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez niego wydatki, takie jak zakup sprzętu
    komputerowego, zakup oprogramowania oraz koszty paliwa związane z dojazdem do
    klienta, mogą zostać uznane za koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione bezpośrednio na
    prowadzoną przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zakup sprzętu komputerowego oraz peryferii komputerowych. Sprzęt (np. komputer,
    monitor, urządzenia peryferyjne) jest podstawowym narzędziem do pisania kodu,
    kompilacji, testowania i uruchamiania programów. Bez dostępu do odpowiedniego
    sprzętu nie byłoby możliwe tworzenie ani rozwijanie oprogramowania, które stanowi
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej (autorskie prawo do programu
    komputerowego).
    Zakup oprogramowania i licencji.
    Oprogramowanie (np. IDE, systemy kontroli wersji, narzędzia do zarządzania projektami,
    licencje na biblioteki czy frameworki) służy bezpośrednio procesowi wytwarzania i
    rozwijania oprogramowania. Umożliwia prowadzenie prac badawczo-rozwojowych w
    zakresie programowania, testowania oraz wdrażania nowych rozwiązań technologicznych.
    Wydatki na paliwo (dojazd do klienta).
    Dojazdy umożliwiają kontakt z klientem, zbieranie wymagań, konsultacje techniczne,
    przeprowadzanie wdrożeń, testów oraz odbiorów. Dzięki spotkaniom i analizom z
    klientem możliwe jest doprecyzowanie funkcjonalności, zebranie informacji zwrotnej i
    dalsze rozwijanie oprogramowania. Wydatki te wspierają zatem prowadzenie
    bezpośredniej działalności rozwojowej, bo dostarczają danych i wiedzy potrzebnej do
    tworzenia i modyfikacji kwalifikowanego IP.
    Literatura fachowa.
    Pozwala na pogłębianie i aktualizację wiedzy specjalistycznej, co jest konieczne przy
    opracowywaniu nowych rozwiązań, algorytmów, programów komputerowych czy
    technologii. Dzięki literaturze fachowej podatnik jest w stanie opracować nowe
    funkcjonalności, poprawić bezpieczeństwo systemów, zastosować najlepsze praktyki
    branżowe. Wiedza z literatury przekłada się na możliwość tworzenia nowych programów

    komputerowych (które są kwalifikowanym IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o
    PIT).
    Koszt usług księgowych.
    Profesjonalna obsługa księgowa jest niezbędna do prawidłowego rozliczania działalności
    gospodarczej, ewidencjonowania kosztów i przychodów związanych z wytwarzaniem
    kwalifikowanego IP, prowadzenia odrębnej ewidencji wymaganej przepisami IP Box,
    zapewnienia zgodności rozliczeń z przepisami podatkowymi. Bez ponoszenia kosztów
    księgowych podatnik nie miałby możliwości prowadzenia działalności w sposób formalnie
    poprawny, a tym samym osiągania przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
          zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
          przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że od dnia 4 lutego 2019 r. prowadzi
    Pan działalność gospodarczą, w ramach której wykonywał prace programistyczne zlecane
    przez Zleceniodawcę – X Sp. z o. o., prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Tworzony i
    rozwijany przez Pana kod nie jest jedynie techniczną realizacją czy adaptacją gotowych
    bibliotek lub wzorców – lecz efektem samodzielnej, twórczej działalności inżynierskiej,
    która prowadzi do powstania nowej wartości intelektualnej w postaci unikalnego
    oprogramowania.
    Jako konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych programów
    komputerowych), które są przedmiotem wniosku, wskazał Pan: (...).
    Ponadto doprecyzował Pan, że „nowe funkcjonalności” jakie wytworzył, to m.in.
    funkcjonalności/moduły:
    (...)
    Tworzone/rozwijane na rzecz X Sp. z o.o. oprogramowania lub ich funkcjonalności
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych i są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Pana. Ponadto potwierdził Pan,
    że „nowe funkcjonalności” stanowią efekty Pana samodzielnej pracy i są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    W każdym przypadku tworzy Pan algorytmy samodzielnie – projektuje je od podstaw na
    potrzeby konkretnych funkcjonalności, jakie realizuje w ramach wytwarzanego
    oprogramowania. Proces obejmuje analizę problemu, zaprojektowanie rozwiązania,
    implementację kodu, a także testowanie działania.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że w ramach swojej działalności wytwarza programy
    komputerowe dla Zleceniodawcy – Spółki, bezpośrednio przez działalność o charakterze
    twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale
    poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności gospodarczej przejawia się w opracowywaniu i wdrażaniu
    nowych lub istotnie ulepszonych funkcjonalności oprogramowania webowego,
    tworzonego w środowisku (...). Proces ten obejmuje samodzielne projektowanie,
    programowanie, testowanie i wdrażanie nowych komponentów aplikacji, które nie istniały
    wcześniej w Pana działalności, i które są dostosowane do indywidualnych potrzeb danego
    projektu.
    Do kluczowych technologii i rozwiązań, które powodują istotną odmienność nowego lub
    rozwijanego programu komputerowego, należą m.in.:
    (...)
    Zastosowanie powyższych technologii i podejść architektonicznych powoduje, że efekty
    Pana pracy – zarówno tworzenie nowych funkcjonalności, jak i rozwój istniejących –
    znacząco różnią się od wcześniej funkcjonujących rozwiązań, zarówno pod względem
    technologicznym, jak i jakościowym, wydajnościowym i funkcjonalnym. Nowy lub
    ulepszony charakter wytwarzanego oprogramowania nie jest wynikiem jedynie
    rutynowych ani okresowych zmian.
    Tworzone programy komputerowe, ich moduły i funkcjonalności, odznaczają się
    oryginalnym, twórczym charakterem, są wynikiem indywidualnej, samodzielnej pracy i
    stanowią kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Pana praca nie polega wyłącznie na technicznej realizacji
    przewidywalnych zadań. Tworzenie oprogramowania w Pana działalności wymaga

    kreatywnego podejścia, projektowania architektury, wymyślania rozwiązań problemów,
    projektowania logiki biznesowej, co wykracza poza zestaw gotowych i powtarzalnych
    czynności. Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
    zlecanych przez Klientów. Pana praca nie ogranicza się do technicznej realizacji cudzych
    projektów. Nawet jeśli klient przekazuje ogólne założenia funkcjonalne, samodzielnie
    projektuje Pan strukturę kodu, wybiera technologie, decyduje o sposobie implementacji,
    integracji i testowania – co czyni Pana wkład twórczym.
    Efekty Pana samodzielnej pracy – czyli tworzone programy komputerowe, ich moduły oraz
    funkcjonalności – stanowią odrębne utwory w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Są one przejawem indywidualnej twórczości o
    charakterze twórczym, mają oryginalny charakter i powstają jako rezultat pracy
    koncepcyjnej, projektowej i implementacyjnej.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Z opisu sprawy wynika, że działalność, w ramach której tworzy Pan oprogramowanie
    /programy komputerowe podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Na początku każdego etapu prac określał Pan sobie cele funkcjonalnie związane z
    tworzeniem nowych rozwiązań informatycznych oraz rozwijaniem już istniejących
    komponentów aplikacji. Cele były formułowane w oparciu o potrzeby użytkowników
    końcowych oraz wymogi techniczne wynikające z integracji systemu z innymi narzędziami.
    Ponieważ nie istniał z góry narzucony harmonogram prac, cele ustalane były zadaniowo –
    poprzez wyznaczenie konkretnych terminów ukończenia danych funkcjonalności lub
    etapów projektu.
    Wskazał Pan konkretne cele, które zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach
    jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
    rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania:
    2019 – (...).

    2020 – (...).
    2021 – (...).
    Wyjaśnił Pan, że systematyczność przejawiała się w ciągłym, zaplanowanym i
    udokumentowanym działaniu w ramach realizowanych projektów informatycznych. Każda
    funkcjonalność była:
    · poprzedzona analizą wymagań funkcjonalnych i technicznych,
    · następnie projektowana, implementowana, testowana i dokumentowana,
    · jej efekty były zapisywane w prowadzonej ewidencji IP Box.
    Mimo, że nie istniał szczegółowy harmonogram, wykonywał Pan pracę w sposób ciągły i
    planowy, z zachowaniem terminów wykonania konkretnych zadań, które były uzgadniane
    z klientem. Taki model pracy pozwalał na bieżące dostosowywanie priorytetów i szybkie
    reagowanie na potrzeby użytkowników.
    Każde większe wdrożenie funkcjonalności (np. nowy moduł, integracja z zewnętrznym
    systemem, wprowadzenie zabezpieczeń) miało przypisany termin realizacji, ustalany w
    uzgodnieniu z klientem końcowym. Wszystkie z zaplanowanych funkcjonalności zostały w
    terminie zrealizowane, a postęp prac był dokumentowany w ewidencji prowadzonej na
    potrzeby rozliczenia IP Box. Dzięki temu możliwe było zachowanie kontroli nad jakością i
    terminowością realizowanych zadań, bez konieczności sztywnego planowania
    kalendarzowego na lata z góry.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadził
    Pan samodzielnie systematyczne prace o charakterze rozwojowym polegające na
    wykorzystaniu istniejącej wiedzy i narzędzi informatycznych do projektowania i tworzenia
    nowych lub znacząco ulepszonych programów komputerowych (np. modułów
    funkcjonalnych, integracji z systemami zewnętrznymi, zwiększenia bezpieczeństwa
    aplikacji). Podejmował Pan działania, których przedmiotem było (z podziałem na
    kategorię):
    1) tworzenie i rozwój oprogramowania:
        · opracowywanie i wytwarzanie nowych modułów, aplikacji, systemów
        informatycznych oraz narzędzi programistycznych, stanowiących kwalifikowane
        prawa własności intelektualnej;
        · projektowanie algorytmów, struktur danych oraz rozwiązań technologicznych,
        unikalnych i dedykowanych dla danego oprogramowania;
        · implementacja kodu źródłowego w postaci oryginalnych i twórczych rozwiązań
        programistycznych;
    2) rozwój i ulepszanie istniejącego oprogramowania:

        · optymalizacja funkcjonowania aplikacji i systemów w celu poprawy ich wydajności,
        bezpieczeństwa oraz jakości działania;
        · rozbudowa istniejącego oprogramowania o nowe funkcjonalności wymagające
        kreatywnego, innowacyjnego podejścia;
        · refaktoryzacja i modernizacja kodu w kierunku istotnego ulepszenia jego działania,
        dostosowania do aktualnych standardów oraz zwiększenia użyteczności;
    3) wdrażanie innowacyjnych rozwiązań technologicznych:
        · projektowanie i implementacja unikalnych mechanizmów, systemów oraz
        modułów, w tym m.in. rozwiązań w zakresie zaawansowanego przetwarzania
        danych;
        · tworzenie oraz rozwijanie autorskich bibliotek, frameworków i narzędzi
        wewnętrznych, wykorzystywanych na potrzeby działalności przedsiębiorstwa;
    4) prace rozwojowe:
        · udział w procesach badawczo-rozwojowych nad nowymi technologiami
        informatycznymi, których efektem jest powstanie kwalifikowanego
        oprogramowania;
        · opracowywanie prototypów i modeli koncepcyjnych dla innowacyjnych aplikacji i
        rozwiązań IT, stanowiących rezultat działalności twórczej o charakterze
        rozwojowym.
    Prace te niewątpliwie przyczyniły się do zwiększenia zasobów wiedzy. W parze z nowymi
    rozwiązaniami w ramach pracy tworzył Pan również nowe zastosowania rozwiązań już
    panujących w świecie informatyki programistycznej, tj. zastosowanie istniejących
    technologii programistycznych (...). Prace te prowadził Pan od 2019 r.
    W ramach działalności rozwija i wykorzystuje Pan wiedzę w zakresie:
    (...)
    Dodatkowo, stale aktualizuje Pan wiedzę w zakresie nowych bibliotek, frameworków,
    standardów (...), co pozwala wdrażać nowsze, bardziej efektywne rozwiązania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystywał Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:

    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z treści wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności nabywał, łączył,
    kształtował i wykorzystywał Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między
    innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych
    zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług). Efekty Pana
    samodzielnej działalności są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w Pana praktyce
    gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących. Tworzone programy komputerowe, ich moduły i
    funkcjonalności, odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem, są wynikiem
    indywidualnej, samodzielnej pracy i stanowią kreację nowej, nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Pana praca nie polega wyłącznie
    na technicznej realizacji przewidywalnych zadań. Tworzenie oprogramowania w Pana
    działalności wymaga kreatywnego podejścia, projektowania architektury, wymyślania
    rozwiązań problemów, projektowania logiki biznesowej, co wykracza poza zestaw
    gotowych i powtarzalnych czynności. Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów. Samodzielnie projektuje Pan
    strukturę kodu, wybiera technologie, decyduje o sposobie implementacji, integracji i
    testowania. Pana prace niewątpliwie przyczyniły się do zwiększenia zasobów wiedzy. W
    parze z nowymi rozwiązaniami w ramach pracy tworzył Pan również nowe zastosowania
    rozwiązań już panujących w świecie informatyki programistycznej, tj. zastosowanie
    istniejących technologii programistycznych (...). Prace te prowadził Pan od 2019 r. Nowy
    lub ulepszony charakter wytwarzanego przez Pana oprogramowania nie jest wynikiem
    jedynie rutynowych ani okresowych zmian.

    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniach oraz w warunkach działalności opisanych
    we wniosku i jego uzupełnieniach.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r. poz. 432),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
          ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
          Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
          Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
          ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
          badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP BOX jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.

    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;

        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której
    mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu okoliczności sprawy wynika, że tworzone/rozwijane na rzecz X Sp. z o.o.
    oprogramowania lub ich funkcjonalności podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i są tworzone i rozwijane bezpośrednio
    przez Pana. Ponadto potwierdził Pan, że „nowe funkcjonalności” stanowią efekty Pana
    samodzielnej pracy i są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Doprecyzował Pan, że otrzymuje wynagrodzenie z tytułu przenoszenia majątkowych praw
    autorskich do wytworzonego oprogramowania (pola eksploatacji wskazane w umowie).
    Wynagrodzenie jest ustalane ryczałtowo oraz godzinowo za wykonanie usługi, której
    rezultatem jest oprogramowanie. Umowy zawierają klauzulę, że wynagrodzenie obejmuje

    również przeniesienie majątkowych praw autorskich do stworzonego oprogramowania w
    zakresie określonym w umowie (utrwalanie, trwałe lub czasowe zwielokrotnianie, wydanie
    i rozpowszechnianie, wykorzystanie do celów marketingowych lub promocji,
    wprowadzanie do pamięci komputera, wyświetlanie lub publiczne odtwarzanie,
    nagrywanie na urządzaniach służących do wielokrotnego odtwarzania za pomocą
    nośników obrazu, wprowadzanie do obrotu, rozpowszechnianie, dzierżawa i najem itp.).
    Umowa zawarta z kontrahentem określa, że przeniesienie praw następuje:
    · na określonych polach eksploatacji, wymienionych zgodnie z ustawą,
    · w momencie przekazania dzieła/programu po uprzedniej zapłacie wynagrodzenia,
    · do konkretnych, zidentyfikowanych utworów (modułów, funkcjonalności), które zostały
      wyodrębnione poprzez repozytorium kodu, dokumentację techniczną lub inny sposób
      potwierdzający zakres Pana wkładu.
    Wyodrębnienie programów następuje na podstawie konkretnego zakresu prac i kodu
    źródłowego, który jest jednoznacznie przypisany do Pana jako wykonawcy.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich następuje z zachowaniem przepisów ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności zgodnie z art. 41 (wskazanie
    pól eksploatacji, forma pisemna) oraz art. 53 (domniemanie przeniesienia praw w zakresie
    niezbędnym do celu umowy). Każda umowa zawiera odpowiednie postanowienia dot.
    przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworów, które Pan tworzy w ramach
    współpracy.
    Wskazał Pan, że od dnia 4 lutego 2019 r. prowadzi odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na: wyodrębnienie każdego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (czyli konkretnego programu
    komputerowego lub jego modułu), przyporządkowanie do niego przychodów, kosztów
    uzyskania przychodu oraz obliczenie dochodu lub straty z kwalifikowanego IP, wyliczenie
    wskaźnika Nexus dla każdego prawa. Oblicza Pan wskaźnik Nexus, zgodnie z art. 30ca ust.
    4 ustawy o PIT.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT za lata 2019, 2020, 2021.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, jeśli faktycznie – jak Pan wskazał w opisie sprawy – efekty Pana pracy
    stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie określnej w art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to autorskie prawo do tych odrębnych

    programów komputerowych wytwarzanych przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu
    przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    Zamawiającego mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP
    (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za okres objęty wnioskiem, tj. za lata 2019-2021.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków na zakup:
    - sprzętu komputerowego,
    - peryferii komputerowych,
    - oprogramowania i licencji,
    - paliwa,
    - literatury fachowej,
    - usług księgowych,
    za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art.
    30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że
    istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.

    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, ponoszone przez Pana wydatki na zakup:
    sprzętu komputerowego, peryferii komputerowych, oprogramowania i licencji, paliwa,
    literatury fachowej, usług księgowych przy zachowaniu właściwej proporcji (tj. w zależności
    od istnienia związku w całości lub odpowiedniej proporcji), mogą stanowić koszty, o
    których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu wskaźnika nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zakresie, w jakim służyły prowadzeniu
    działalności badawczo-rozwojowej, której efektem było powstanie kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku i jego uzupełnieniach.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.