Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.437.2025.2.NM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Opodatkowanie działalności gospodarczej prowadzonej na
Ukrainie.
Słowa kluczowe: Ukraina
działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie
działalności gospodarczej
rezydent podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Metody unikania podwójnego
opodatkowania-Metoda wyłączenia z progresją
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów
    uzyskiwanych na terytorium Ukrainy. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem, które wpłynęło 12 czerwca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan rezydentem podatkowym Polski podlegającym nieograniczonemu obowiązku
    podatkowemu od ... 2024 r., kiedy przeprowadził się Pan z rodziną do Polski z Ukrainy,
    tym samym przeniósł Pan centrum interesów życiowych do Polski. Ma Pan stałe miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski.
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Ukrainie.
    Działalność polega na .... Według PKWiU klasyfikuje pod podklasą ... oraz ... . Działalność
    jest prowadzona w Ukrainie od 2002 r. Działalność była zawieszona w lutym 2022 r. i
    wznowiona na początku 2024 r.
    W celu realizacji usług wynajmuje Pan na stałe pomieszczenia służące do działalności
    gospodarczej oraz zatrudnia Pan pracowników. Ma Pan zawartą umowę najmu
    pomieszczenia, w którym jako najemca wykonuje Pan działalność gospodarczą. Ma Pan
    stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej w Ukrainie, przez które ta
    działalność jest wykonywana całkowicie. W grudniu 2024 r. działalność była zawieszona i
    nie jest wznowiona na moment aktualny.
    Pomieszczenia wynajęte w Ukrainie nie służą wyłącznie do składowania, wystawiania albo
    wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa. Nie służą także do
    utrzymywania zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa wyłącznie dla składowania,
    wystawiania lub wydawania. Nie są także do utrzymywania zapasów dóbr albo towarów
    należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne
    przedsiębiorstwo. Pomieszczenia wynajęte nie są utrzymywane wyłącznie w celu zakupu
    dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa. Pomieszczenia
    wynajęte nie są utrzymywane wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa
    jakiejkolwiek innej działalności mającej przygotowawczy lub pomocniczy charakter.
    Pomieszczenia wynajęte nie mają przygotowawczego lub pomocniczego charakteru.
    Usługi świadczy Pan kontrahentom na podstawie umów o świadczenie usług. Posiada Pan
    wieloletnie doświadczenie w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. W
    ramach wskazanej, prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej zawiera Pan
    indywidualną umowę z kontrahentem - co do zasady zagranicznym, głównie z Ukrainy, na
    wykonanie określonych usług remontowych maszyn, których czas realizacji jest
    zróżnicowany i zależy od ilości i zakresu prac wchodzących w skład usługi.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Nie szukał Pan klientów w Polsce oraz nie oferował Pan usług na rynku polskim.
    Nie posiadał Pan w Polsce placówki działalności gospodarczej, tj. miejsca produkcyjnego,
    pomieszczenia, maszyn, urządzeń, biur, warsztatów, filii.
    Rachunek bankowy, na który wpływały środki z ww. działalności posiadał Pan w Ukrainie w
    banku z siedzibą znajdującą się w Ukrainie.
    Nie uzyskiwał Pan w 2024 r. w Polsce jakichkolwiek dochodów/przychodów.
    Nie prowadził Pan działalności gospodarczej w 2024 r. na terenie innych państw niż
    Ukraina.

    Jest Pan obywatelem Ukrainy.

## Pytanie

Czy dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej w Ukrainie w okresie
    od stycznia 2024 r. do grudnia 2024 r. stanowią dochody osiągane przez zakład położony
    na terenie Ukrainy, a tym samym nie są dochodami opodatkowanymi w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej w Ukrainie
    stanowią dochody osiągane przez zakład położony na terenie Ukrainy, a tym samym nie
    są dochodami opodatkowanymi w Polsce.
    Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (zwanej dalej: „PDOFizU”), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 4a PDOFizU, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 PDOFizU, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił m.in. pozarolniczą działalność
    gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy).
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 6 powołanej ustawy, ilekroć jest w niej mowa o
    działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to
    działalność zarobkową:
      1) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      2) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      3) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się, w myśl art. 5b ust. 1 ww. ustawy,
    czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
        zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 7 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej
    Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
    sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (zwanej dalej: „Konwencja”), zyski
    przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym

    Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim
    Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
    wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w
    drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu
    zakładowi.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. g Konwencji, określenia „przedsiębiorstwo jednego
    Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa”
    oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone
    przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
    Państwie.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 Konwencji, w rozumieniu niniejszej konwencji określenie „zakład”
    oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność
    przedsiębiorstwa. Placówka oznacza również miejsce produkcyjne.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 Konwencji, określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) zakład fabryczny,
      e) warsztat oraz
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
        wydobywania kopalnych zasobów naturalnych.
    Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a Konwencji, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w Polsce uzyskuje dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami
    niniejszej konwencji może być opodatkowany w Ukrainie, to Polska zwolni taki dochód lub
    majątek od podatku zgodnie z postanowieniami ustępów 3 i 4.
    W związku z powyższym uważa Pan, że stałe miejsce wykonywania działalności
    gospodarczej, które ma Pan w Ukrainie, odpowiada definicji zakładu wskazanej w
    Konwencji, a w związku z tym dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej w Ukrainie
    nie będą podlegać opodatkowaniu w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Według art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.

    Przepis ten wskazuje na dwie przesłanki powodujące ustalenie miejsca zamieszkania w
    Polsce, które ze względu na rozdzielenie ich przez ustawodawcę spójnikiem „lub”, mają
    charakter rozłączny. Oznacza to, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać,
    że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu sprawy wynika, że od 2024 r. mieszka Pan w Polsce i ma Pan status polskiego
    rezydenta podatkowego. Prowadzi Pan jednoosobową działalność w Ukrainie.
    Przedmiotem Pana działalności w Ukrainie jest ... . W celu realizacji usług wynajmuje Pan
    na stałe pomieszczenia służące do działalności gospodarczej oraz zatrudnia Pan
    pracowników. Ma Pan zawartą umowę najmu pomieszczenia, w którym jako najemca
    wykonuje Pan działalność gospodarczą. Ma Pan stałe miejsce wykonywania działalności
    gospodarczej w Ukrainie, przez które ta działalność jest wykonywana całkowicie. W
    grudniu 2024 r. działalność była zawieszona i nie jest wznowiona na moment aktualny.
    Rachunek bankowy, na który wpływały środki z ww. działalności posiadał Pan w Ukrainie w
    banku z siedzibą znajdującą się w Ukrainie. Nie uzyskiwał Pan w 2024 r. w Polsce
    jakichkolwiek dochodów/przychodów. Nie prowadził Pan działalności gospodarczej w 2024
    r. na terenie innych państw niż Ukraina.
    Pana wątpliwość dotyczy prawidłowości rozliczenia dochodów osiąganych przez Pana z
    tytułu jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej w Ukrainie.
    W pierwszej kolejności zwracam uwagę, że – jak Pan wskazał – jest Pan polskim
    rezydentem podatkowym i w związku z tym podlega Pan w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Podatnik, który ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski (rezydencję podatkową),
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych przychodów na zasadzie
    nieograniczonego obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku prowadzenia Przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej na
    terenie Ukrainy, zasady opodatkowania przychodów osiąganych z tej działalności należy
    ustalić na podstawie postanowień Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a
    Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
    sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (t. j. Dz. U. z 1994 r. nr 63 poz. 269; dalej:
    Konwencja polsko-ukraińska).
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. g Konwencji polsko-ukraińskiej:
      Określenia „przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa” i
      „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio
      przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę
      mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie.
    Oznacza to, że osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą posiadającą miejsce
    zamieszkania w Polsce należy uznać za przedsiębiorstwo polskie, nawet jeżeli osoba ta
    zarejestrowała działalność gospodarczą za zagranicą.

    Opodatkowanie dochodu z działalności gospodarczej następuje natomiast z
    uwzględnieniem art. 7 ust. 1 w związku z art. 5 Konwencji polsko-ukraińskiej.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji polsko-ukraińskiej:
      Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w
      tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane
      w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu
      zakładowi.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 Konwencji polsko-ukraińskiej:
      W rozumieniu niniejszej konwencji określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
      Placówka oznacza również miejsce produkcyjne.
    Z kolei w myśl art. 5 ust. 2 Konwencji polsko-ukraińskiej:
      Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
        a) miejsce zarządu,
        b) filię,
        c) biuro,
        d) zakład fabryczny,
        e) warsztat oraz
        f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
          wydobywania kopalnych zasobów naturalnych.
    Warunek określony w art. 7 ust. 1 Konwencji polsko-ukraińskiej należy interpretować
    zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i
    Majątku (pkt 3 Komentarza do art. 7 ust. 1), przyjmując, że przedsiębiorstwo jednego
    Państwa nie może być opodatkowane w drugim Państwie, chyba że prowadzi ono w tym
    drugim Państwie działalność handlową lub przemysłową za pośrednictwem położonego w
    tym Państwie zakładu.
    Zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD (pkt 4 Komentarza do art. 3 ust.
    1) fakt, czy działalność jest prowadzona w ramach przedsiębiorstwa, powinien być
    interpretowany na podstawie ustawodawstwa wewnętrznego poszczególnych państw.
    Termin „przedsiębiorstwo” należy przy tym rozumieć nie w znaczeniu podmiotowym, ale
    jako prowadzenie działalności handlowej lub przemysłowej przez rezydenta państwa
    będącego stroną umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Jak już wskazano, przedsiębiorstwo mające siedzibę w jednym państwie, a prowadzące
    działalność na terytorium drugiego, co do zasady, podlega opodatkowaniu w państwie
    swojej siedziby. Państwu, w którym prowadzona jest działalność, służy prawo do
    opodatkowania zysków osiąganych przez przedsiębiorstwo pochodzące z innego kraju,
    pod warunkiem że przedsiębiorstwo to prowadzi działalność w tym państwie w formie
    zakładu. W przeciwnym przypadku, dochody przedsiębiorstwa zagranicznego podlegają
    opodatkowaniu w państwie jego siedziby.
    Ustalenie miejsca opodatkowania dochodów osiąganych w ramach działalności
    gospodarczej przedsiębiorstwa jednego państwa (w Pana przypadku Polski) powinno
    zatem wiązać się z oceną, czy przedsiębiorstwo to prowadzi działalność w drugim
    państwie (w Pana przypadku w Ukrainie) przez położony w tym państwie zakład. Inaczej,
    czy charakter działalności prowadzonej na terytorium Ukrainy wypełnia znamiona
    zakładu, co może być podstawą przypisania do tego zakładu odpowiednich zysków do
    opodatkowania w Ukrainie.
    W związku z powyższym ocena przesłanek powstania zakładu, tj. czy:

      · istnieje placówka działalności gospodarczej, tj. pomieszczenia, a w pewnych
        okolicznościach maszyny i urządzenia (miejsce gdzie działalność jest prowadzona),
      · placówka ma charakter stały, tzn. czy jest utworzona w określonym miejscu z pewnym
        stopniem trwałości,
      · jest prowadzona działalność przedsiębiorstwa za pośrednictwem tej stałej placówki
        (czy osoby, które w taki lub inny sposób są zależne od przedsiębiorstwa, prowadzą
        działalność przedsiębiorstwa w państwie, w którym stała placówka jest położona)
      · odnosi się do charakteru Pana działalności prowadzonej w Ukrainie.
    Z opisu sprawy wynika, że Pana jednoosobowa działalność gospodarcza prowadzona
    przez Pana jako rezydenta Polski stanowi zakład na terytorium Ukrainy. W Ukrainie
    wynajmuje Pan bowiem na stałe pomieszczenia służące do działalności gospodarczej oraz
    zatrudnia Pan pracowników. Ma Pan zawartą umowę najmu pomieszczenia, w którym
    jako najemca wykonuje Pan działalność gospodarczą.
    Dochód przedsiębiorstwa, co do zasady, opodatkowany jest w państwie rezydencji, czyli w
    Pana przypadku w Polsce. W państwie zakładu – na Ukrainie opodatkowany będzie
    natomiast wyłącznie dochód uzyskany z tego zakładu.
    Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że Pana dochód jako osoby mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium
    Ukrainy będzie opodatkowany na Ukrainie, ponieważ na Ukrainie prowadzi Pan
    działalność gospodarczą przez położony na terytorium tego państwa zakład. W takim
    przypadku dochód, który może być przypisany temu zakładowi, będzie opodatkowany na
    Ukrainie według przepisów w tym państwie obowiązujących.
    Zatem jako że dochody Pana podlegają opodatkowaniu zarówno na terytorium Polski, jak
    i w Ukrainie, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania należy zastosować właściwą
    metodę unikania podwójnego opodatkowania.
    W sytuacji powyższej, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, znajduje
    zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania określona w art. 24 ust. 2 lit.
    a Konwencji polsko-ukraińskiej, zgodnie z którą:
      Z zastrzeżeniem przepisów ustawodawstwa Polski (które nie będą sprzeczne z
      zasadami tego ustępu), dotyczących zwolnienia od podatku zapłaconego poza
      granicami Polski, podatek ukraiński będzie zaliczany na poczet podatku polskiego w
      sposób następujący: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce
      uzyskuje dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej
      konwencji może być opodatkowany w Ukrainie, to Polska zwolni taki dochód lub
      majątek od podatku zgodnie z postanowieniami ustępów 3 i 4.
    W myśl art. 24 ust. 3 Konwencji polsko-ukraińskiej:
      Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku od dochodu lub
      majątku obliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu
      lub majątku podlegającego opodatkowaniu w tym drugim Państwie.
    Stosownie do art. 24 ust. 4 Konwencji polsko-ukraińskiej:
      Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami niniejszej konwencji uzyskany
      dochód lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie będzie zwolniony od opodatkowania w tym
      Państwie, to Państwo może tym niemniej przy obliczaniu kwoty podatku od
      pozostałego dochodu lub majątku tej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od podatku
      dochód lub majątek.
    W tym miejscu wskazuję również, że metoda unikania podwójnego opodatkowania, o
    której mowa w art. 24 ust. 2 lit. a konwencji polsko-ukraińskiej, nie została zmieniona
    przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego

    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku (tzw.
    Konwencja MLI), podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz przez Ukrainę dnia
    23 lipca 2018 r.
    W metodzie wyłączenia z progresją dochody uzyskiwane na terytorium Ukrainy będą
    zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce. Jednakże będą one
    brane pod uwagę przy ustaleniu stopy procentowej mającej zastosowanie do obliczenia
    podatku od ewentualnych dochodów opodatkowanych w Polsce.
    Stosownie do art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających
      opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności
      wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów
      znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na
      podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów
      międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:
        1) do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje
          się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się
          podatek według skali określonej w ust. 1,
        2) ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
        3) ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu
          podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zatem w przypadku metody wyłączenia z progresją dochody uzyskane za granicą są na
    podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zwolnione od podatku w Polsce,
    ale dochody te uwzględnia się do ustalania stopy procentowej, według której zapłaci się
    podatek od polskich przychodów (dochodów) opodatkowanych według skali podatkowej.
    Przy tym, zasadę opodatkowania przedstawioną w tym przepisie stosuje się wyłącznie w
    przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające
    opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chce skorzystać z preferencyjnego
    rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem.
    Wskazał Pan, że Pana jednoosobowa działalność gospodarcza jest prowadzona tylko na
    terytorium Ukrainy. Nie uzyskiwał Pan w 2024 r. w Polsce jakichkolwiek dochodów
    /przychodów.
    Reasumując – Pana dochody z jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej w
    Ukrainie są zwolnione od podatku dochodowego w Polsce.
    Wobec powyższego Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.