Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.571.2025.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-21
Teza: Prawo do odliczenia części podatku VAT w związku z realizacją
inwestycji przy pomocy proporcji metrażowej.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do odliczenia części podatku VAT od wydatków na infrastrukturę wodno-
    kanalizacyjną, w szczególności realizowaną inwestycję przy pomocy proporcji metrażowej,
                  3  3tj. według stosunku ilości m wody dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i
                                        3  3oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych do ilości m wody dostarczonej/m
    ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych i
    wewnętrznych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług (dalej: VAT).
    Z dniem 1 stycznia 2017 r. w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: TSUE) z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 doszło do
    scentralizowania rozliczeń VAT Gminy jak i jej jednostek budżetowych i zakładu
    budżetowego, tj. zarówno Urząd Gminy jak i pozostałe jednostki budżetowe i zakład
    budżetowy Gminy rozliczają VAT w ramach scentralizowanej deklaracji VAT Gminy.
    Gmina poprzez gminny zakład budżetowy – Zakład Gospodarki ... w ... (dalej: Zakład)
    realizuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990
    r. o samorządzie gminnym w zakresie w szczególności wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.
    Gmina jest właścicielem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, która jest wykorzystywana
    poprzez Zakład do świadczenia usług w zakresie dostarczania wody jak i odprowadzania i
    oczyszczania ścieków na rzecz zarówno odbiorców zewnętrznych (osób fizycznych, firm,
    instytucji etc.), jak i tzw. odbiorców wewnętrznych (na potrzeby jednostek objętych
    centralizacją rozliczeń VAT, w tym na potrzeby m.in. szkół czy na potrzeby świetlic
    wiejskich). Czynności te wykonywane są na podstawie umów cywilnoprawnych. Z tytułu
    świadczenia usług dostarczania wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków na rzecz
    odbiorców zewnętrznych Gmina poprzez Zakład wystawia faktury VAT i rozlicza podatek
    należny. Czynności zaś dostarczania wody jak i odprowadzania i oczyszczania ścieków
    dokonywane na rzecz odbiorców wewnętrznych (jednostek objętych centralizacją VAT),
    Gmina dokumentuje notami księgowymi i traktuje jako czynności niepodlegające ustawie
    o VAT. Tym samym, infrastruktura wodno-kanalizacyjna jest wykorzystywana na potrzeby
    czynności opodatkowanych VAT (świadczenie usług na rzecz odbiorców zewnętrznych) jak
    i czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT (czynności na rzecz odbiorców
    wewnętrznych). Zdaniem Gminy, przedmiotowa infrastruktura nie służy wykonywaniu
    czynności zwolnionych z VAT.
    Gmina ponosi wydatki bieżące jak i inwestycyjne związane z utrzymaniem czy przebudową
    /budową infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. W szczególności realizuje inwestycję pn.
    Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej na terenie gminy .... Inwestycja zakończy
    się w czerwcu 2025 r.
    Wydatki Gminy są dokumentowane wystawianymi na Gminę fakturami VAT.
    Gmina nie ma, jej zdaniem, możliwości przyporządkowania ponoszonych przez siebie
    wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną do poszczególnych rodzajów
    prowadzonej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT oraz odrębnie do
    czynności niepodlegających VAT.
    Jak już podkreślała Gmina wydatki na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną są związane
    jednocześnie ze świadczonymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi VAT

    (świadczenia na rzecz odbiorców zewnętrznych) jak i czynnościami niepodlegającymi
    ustawie o VAT (czynności na rzecz odbiorców wewnętrznych). Tym samym, celem
    odliczenia VAT od wydatków na infrastrukturę wodnokanalizacyjną konieczne jest
    zastosowanie odpowiedniej proporcji.
                                      3Gmina jest w stanie obiektywnie i jednoznacznie określić, ile m wody zostało
              3dostarczonych/ile m ścieków zostało odprowadzonych na rzecz odbiorców zewnętrznych
        3  3oraz ile m wody zostało dostarczonych/ile m ścieków zostało odprowadzonych na rzecz
                                                      3odbiorców wewnętrznych. Tym samym, Gmina jest w stanie określić proporcję opartą o m
    dostarczonej wody/oczyszczonych ścieków wykorzystania infrastruktury wodno-
    kanalizacyjnej do czynności opodatkowanych VAT, jak i do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu VAT.
    Celem precyzyjnego określenia tej proporcji Gmina wykorzysta specjalną aparaturę
    pomiarową – liczniki. Urządzenia pomiarowe, przy użyciu których Wnioskodawca dokonuje
    /będzie dokonywał pomiarów dostarczanej wody/odebranych ścieków, spełniają
    wymagane warunki techniczne, tj. posiadają stosowne atesty i są dopuszczone do
    użytkowania.
    Gmina pragnie zaznaczyć, że w zdecydowanej większości punktów dostarczania wody
    zamontowane są liczniki. Jedynie w niewielkim procencie (do 2%) przypadków brak jest
    liczników. Ta ilość dostarczanej wody oraz odprowadzanych ścieków ustalana jest na
    podstawie przeciętnych norm zużycia wody wynikających z Rozporządzenia Ministra
    Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia
    wody. Zgodnie z § 1 tego rozporządzania, ustala ono przeciętne normy zużycia wody dla
    poszczególnych odbiorców usług, stanowiące podstawę ustalania ilości pobranej wody w
    razie braku wodomierza głównego.
    W odniesieniu do ustalania ilości odprowadzonych ścieków, to należy wskazać, że zgodnie
    z powszechnie przyjętym podejściem dla potrzeb rozliczenia ilości odprowadzenia ścieków
    przyjmuje się, że odprowadzenie ścieków równe jest zużyciu wody, co oznacza, że w
    budynkach korzystających zarówno z dostaw wody, jak i usług odbioru ścieków wskazanie
    wodomierza rejestruje zarówno zużycie wody, jak i ścieków (są to te same wartości).
    Podobnie w budynkach bez wodomierzy - przeciętne normy zużycia wody wskazują
    również ilość odprowadzonych ścieków.
    W opinii Gminy właściwą proporcją odliczenia VAT od wydatków na infrastrukturę
                            3  3wodnokanalizacyjną jest proporcja ilości m wody dostarczonej/m ścieków
                                                  3odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych do ilości m wody
            3dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców
                  3  3zewnętrznych oraz ilości m wody dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i
    oczyszczonych na potrzeby odbiorców wewnętrznych (dalej: proporcja metrażowa).
    Gmina dla celów wyliczenia proporcji wstępnej na dany rok, zgodnie z przepisami art. 86
    ust. 2d ustawy o VAT, korzysta z danych z roku poprzedniego.
    Gmina określi następujące wzory proporcji metrażowej:
                                            3· prewspółczynnik właściwy dla działalności wodociągowej = (ilość m wody
                                        3dostarczona rocznie do odbiorców zewnętrznych)/(ilość m wody dostarczona
        rocznie do odbiorów zewnętrznych i odbiorców wewnętrznych) *100%
                                          3· prewspółczynnik właściwy dla działalności kanalizacyjnej = (ilość m ścieków odebrana
                                3rocznie od odbiorców zewnętrznych)/(ilość m ścieków odebrana rocznie od
        odbiorów zewnętrznych i odbiorców wewnętrznych) *100%.

    Zdaniem Gminy zaproponowana przez nią proporcja metrażowa odliczenia VAT od
    wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną jest miarodajna, precyzyjna i ściśle
    odpowiada specyfice prowadzonej przez Gminę działalności w zakresie dostawy wody
    oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków, a także dokonywanym w tym obszarze
    wydatkom.
    Przykładowo, Gmina jest w stanie precyzyjnie wskazać, że w 2024 r.:
          3  3· ilość m wody dostarczonej na potrzeby wewnętrzne Gminy wyniosła – .... m;
          3  3· ilość m wody dostarczonej na potrzeby podmiotów zewnętrznych wyniosła – .... m;
          3· ilość m ścieków oczyszczonych i odprowadzonych na potrzeby wewnętrzne Gminy –
                3wyniosła – .... m;
          3· ilość m ścieków oczyszczonych i odprowadzonych na potrzeby podmiotów
                        3zewnętrznych wyniosła –.....m.
    Wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji zapewnia/będzie zapewniał dokonanie
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane VAT.
    Zauważyć należy, że infrastruktura wodno-kanalizacyjna w znacznej mierze jest
    wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT. Gmina świadczy usługi dostawy wody
    /oczyszczania ścieków na rzecz kilku tys. odbiorców zewnętrznych. Jedynie w nieznacznym
    stopniu służy ona do wykonywania czynności na potrzeby własne Gminy, niepodlegające
    ustawie o VAT – Gmina dokonuje niepodlegających ustawie o VAT czynności z zakresu
    dostawy wody i oczyszczania ścieków na rzecz kilku jednostek budżetowych. Proporcja
    metrażowa precyzyjnie oddaje ten stopień wykorzystania infrastruktury wodno-
    kanalizacyjnej do poszczególnych rodzajów działalności Gminy. Jak można zauważyć z
                        3powyższych danych, stosunek ilości m wody dostarczonej na rzecz odbiorców
                  3zewnętrznych do ilości m wody dostarczonej na rzecz odbiorców zewnętrznych i
                                    3wewnętrznych wynosi blisko 97%. Z kolei stosunek ilości m ścieków odprowadzonych i
                                      3oczyszczonych na rzecz odbiorców zewnętrznych do ilości m ścieków odprowadzonych i
    oczyszczonych na rzecz odbiorców zewnętrznych i wewnętrznych to prawie 99%.
    Gmina pragnie podkreślić, że infrastruktura wodno-kanalizacyjna nie będzie
    wykorzystywana do innych czynności niż dostawa wody i odprowadzanie i oczyszczanie
    ścieków.
    Gmina jest zdania, że zaproponowany przez nią sposób odliczenia VAT bardziej
    odpowiada specyfice prowadzonej działalności i dokonywanych nabyć w zakresie
    gospodarki wodno-ściekowej niż proporcja określona w Rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (dalej: Rozporządzenie).
    Rozporządzenie określa m.in. wzór proporcji właściwej dla zakładu budżetowego, który
    bierze pod uwagę całość przychodów wykonanych Zakładu. Proporcja wyliczona według
    wzoru z Rozporządzenia uwzględnia stosunek wszystkich czynności wykonywanych
    poprzez Zakład, które podlegają ustawie o VAT do całości przychodów wykonanych
    Zakładu (obejmujących nie tylko działalność wodno-kanalizacyjną Gminy lecz np. również
    działalność w zakresie utrzymania dróg gminnych, zieleni, cmentarzy, gospodarki
    mieszkaniowej). Gmina pragnie wskazać, że wyliczony według wzoru z Rozporządzenia dla
    Zakładu wskaźnik wstępny na 2025 (za 2024 r.) r. wyniósł 74%. Zatem uproszczona,
    wynikająca z Rozporządzenia, metodologia zakłada, że Zakład w dużej mierze wykonuje

    działalność inną niż gospodarcza. Natomiast w przypadku prowadzonej poprzez Zakład
    działalności wodno-kanalizacyjnej ta proporcja jest zdecydowanie wyższa. Jak wskazywała
    już Gmina, w tym obszarze Gmina poprzez zakład budżetowy wykonuje przede wszystkim
    czynności opodatkowane VAT, zaś czynności niepodlegające ustawie o VAT stanowią
    jedynie marginalny wycinek tej działalności.
    Wydatki, o których mowa we wniosku stanowią/będą stanowić wydatki bezpośrednio i
    wyłącznie związane z infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną.
    Wątpliwości Gminy dotyczą zakresu przysługującego jej prawa do odliczenia VAT od
    wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną.

## Pytanie

Czy Gminie w stosunku do wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, w
    szczególności realizowaną inwestycję, przysługuje/będzie przysługiwało prawo do
                                                      3odliczenia części VAT przy pomocy proporcji metrażowej, a wiec według stosunku ilości m
                3wody dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców
                  3  3zewnętrznych do ilości m wody dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i
    oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych i wewnętrznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie w stosunku do wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, w szczególności
    realizowaną inwestycję, przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia części VAT
                                          3przy pomocy proporcji metrażowej, a wiec według stosunku ilości m wody dostarczonej
      3/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych do
        3  3ilości m wody dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby
    odbiorców zewnętrznych i wewnętrznych.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w świetle art. 7
    ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Jednocześnie, w świetle art. 15 ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Ponadto, jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami.

    Dla oceny przysługującego prawa do odliczenia VAT konieczne jest zatem ustalenie, czy
    nabywane towary i usługi zostały nabyte przez podatnika VAT oraz czy są związane z
    dokonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi VAT.
    W opinii Gminy w odniesieniu do prowadzonej za pośrednictwem Zakładu działalności
    wodnokanalizacyjnej Gmina jest podatnikiem VAT. Czynności dostawy wody oraz
    odprowadzania i oczyszczania ścieków dokonywane na rzecz odbiorców zewnętrznych
    stanowią zdaniem Gminy usługi opodatkowane VAT, o których mowa w art. 5 ust. 1 w
    związku z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie także w praktyce organów podatkowych.
    Przykładowo takie podejście zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia
    29 grudnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.830.2020.1.WL.
    W konsekwencji należy uznać, że wydatki na infrastrukturę wodno-kanalizacyjnej są
    związane w części z dokonywanymi przez Gminę poprzez Zakład czynnościami
    opodatkowanymi VAT. W nieznacznym stopniu wydatki na infrastrukturę wodno-
    kanalizacyjną będą związane z czynnościami, które Gmina traktuje jako niepodlegające
    ustawie o VAT, tj. dostawą wody oraz odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków na rzecz
    odbiorców wewnętrznych (na potrzeby jednostek objętych centralizacją rozliczeń VAT).
    W związku jednak z faktem, że zdaniem Gminy, nie jest możliwe wyodrębnienie w zakresie
    infrastruktury w wodno-kanalizacyjnej wydatków związanych wyłącznie z czynnościami
    opodatkowanymi VAT, konieczne jest zastosowanie odpowiedniej proporcji odliczenia
    podatku.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Jednocześnie, jak stanowi art. 86 ust. 2b cyt. ustawy, sposób określenia proporcji
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego. W konsekwencji Minister

    Finansów wydał Rozporządzenia, w którym określił m.in. wzór kalkulacji proporcji, która
    najbardziej odpowiada specyfice działalności wykonywanej przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego.
    Dodatkowo należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, w przypadku
    gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na
    podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust.
    22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny
    bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    W opinii Gminy, w analizowanej sytuacji, dla działalności wodno-kanalizacyjnej, bardziej
    reprezentatywną i obiektywną niż wynikająca z Rozporządzenia, jest proporcja
    metrażowa. Jest to miarodajny, obiektywny, oparty na jasnych kryteriach klucz podziału
    kosztów, odpowiadający specyfice wykonywanej przez Gminę poprzez Zakład działalności
    w zakresie dostawy wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków i dokonywanych
                                                  3nabyć. Gmina jest w stanie dzięki dokładnej aparaturze pomiarowej określić, ilość m
    wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na rzecz odbiorców
                        3zewnętrznych jak i odrębnie ilość m wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych i
    oczyszczonych na potrzeby własne Gminy. Na tej podstawie Gmina wyliczy stosunek ilości
    3m wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych i oczyszczonych w ramach transakcji
                              3zewnętrznych (opodatkowanych VAT) do ilości m wody dostarczonej/ścieków
    odprowadzonych i oczyszczonych w ramach transakcji zewnętrznych (opodatkowane VAT)
    i na potrzeby własne (niepodlegające ustawie o VAT). Tak wyliczona proporcja bazując na
    danych z 2024 r. wyniesie 97% dla działalności wodociągowej i 99 % dla działalności
    kanalizacyjnej. Stosunek ten odpowiada specyfice prowadzonej przez Gminę działalności
    w zakresie infrastruktury wodnokanalizacyjnej. Gmina dostarcza wodę/odprowadza i
    oczyszcza ścieki na rzecz kilku tysięcy odbiorców zewnętrznych oraz w marginalnym
    zakresie dokonuje czynności dostawy wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków na
    rzecz kilku jednostek objętych centralizacją rozliczeń VAT. Działalność Gminy w zakresie
    gospodarki wodno-kanalizacyjnej to przede wszystkim działalność gospodarcza.
    Gmina jest zdania, że skoro jest w stanie zastosować bazując na brzmieniu art. 86 ust. 2h
    ustawy o VAT, bardziej reprezentatywny sposób kalkulacji proporcji, to nie powinna w
    danej sytuacji wykorzystywać proporcji z Rozporządzenia, która jest swego rodzaju
    „uproszczeniem”, uwzględniającym całokształt działalności Zakładu, w tym również ten, do
    którego infrastruktura wodno-kanalizacyjna nie jest w żaden sposób wykorzystywana.
    Proporcja wynikająca z Rozporządzenia, zdaniem Gminy, byłaby właściwa przykładowo w
    stosunku do ogólnych wydatków administracyjnych Zakładu, które są wykorzystywane
    właśnie celem realizacji ogółu zadań Zakładu.
    Przykładowo przedmiotowa proporcja mogłaby zostać wykorzystana do odliczenia VAT od
    wydatków na remont budynku Zakładu, wydatków na ogrzewanie tego budynku, czy
    zakup materiałów biurowych.
    Proporcja wynikająca z Rozporządzenia wyliczona na bazie danych z 2024 r. wyniosła w
    przypadku Zakładu 74%. Sposób kalkulacji tej proporcji uwzględniający zasadniczo
    wszystkie przychody wykonane Zakładu opiera się na założeniu, że działalność
    gospodarcza stanowi niewiele ponad połowę działalności Zakładu. W przypadku jednak
    działalności wodno-kanalizacyjnej proporcja ta jest dużo wyższa. Skoro infrastruktura
    wodno-kanalizacyjna jest wykorzystywana przez Gminę poprzez Zakład wyłącznie do
    dostawy wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków to niezasadne byłoby w tym
    przypadku odliczanie VAT według proporcji, która uwzględnia również inne obszary
    działalności Zakładu.
    Gmina pragnie zauważyć również, że proporcja wynikająca z Rozporządzenia zastosowana
    w obszarze wodno-kanalizacyjnym prowadzi do nieadekwatnego odliczenia podatku.

    Przykładowo, gdyby Gmina dostarczała wodę do stu budynków podmiotów zewnętrznych
    i jedynie jednego budynku jednostki budżetowej, miałaby prawo do odliczenia ok 74%
    VAT. Jeśli zaś dana sieć obsługiwałaby wyłącznie budynki podmiotów zewnętrznych, Gmina
    odliczyłaby 100% VAT. Zastosowanie proporcji metrażowej pozwala wyeliminować tego
    typu nieprawidłowości, gdyż opiera się na konkretnych, związanych wyłącznie z tym
    obszarem działalności, danych.
    Na możliwość zastosowania w obszarze działalności wodno-kanalizacyjnej innej niż
    wynikająca z Rozporządzenia proporcji wskazują polskie sądy administracyjne.
    Przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z dnia 26 czerwca
    2018 r. o sygn. akt I FSK 219/18, w którym uznano, że „Całokształt przepisów ustawy o VAT
    poświęconych określaniu proporcji odliczenia w przypadku wykonywania działalności o
    charakterze mieszanym wskazuje, że ustawodawca - mając na względzie różnorodność
    czynności dokonywanych przez podatnika – nie narzuca w tym względzie jakichkolwiek
    rozwiązań czy schematów, których stosowanie miałoby być obligatoryjne. Nawet tam,
    gdzie ustawodawca dopuszcza możliwość ustalenia konkretnego wzoru w drodze
    rozporządzenia, podatnikowi pozostawiono swobodę i możliwość rozliczenia podatku
    według proporcji bardziej reprezentatywnej dla prowadzonej przez niego działalności i
    dokonywanych nabyć. Innymi słowy, wybór metody kalkulacji został pozostawiony
    podatnikowi (...). Cechy konstrukcyjne systemu VAT uzasadniają więc wykładnię ww.
    przepisów dopuszczającą możliwość określenia proporcji odliczenia w odniesieniu do
    konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez Gminę. Podejście takie uwzględnia
    złożoną strukturę działań realizowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego i
    urzeczywistnia uprawnienie podatnika do wyboru metody najbardziej reprezentatywnej,
    pozwalając na poszukiwanie klucza odpowiadającego specyfice realizowanej działalności i
    dokonywanych nabyć, a w rezultacie na odliczenie podatku w proporcji możliwie
    najbardziej odpowiadającej związkowi zakupów z działalnością opodatkowaną. (...)
    Podkreślenia wymaga, że prewspółczynnik obliczony przez Gminę opiera się na
    jednoznacznych i jasnych kryteriach (wielkość obrotu ustalona w oparciu o ilość zużytej
    wody i odprowadzonych ścieków) obrazujących specyfikę działalności wodno-
    kanalizacyjnej i - co kluczowe z punktu widzenia wymogów ustawowych - pozwala na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze”.
    Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyroku NSA z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. I FSK
    1690/19, w którym Sąd orzekł, że „Należy uznać, że w sytuacji, gdy Gmina jest w stanie
    określić udział liczby metrów sześciennych zużytej przez podmioty zewnętrzne wody i
    odprowadzonych od podmiotów zewnętrznych ścieków w całkowitej ilości metrów
    sześciennych zużytej wody i odprowadzonych ścieków (zarówno przez podmioty
    zewnętrzne jak i na własne potrzeby, tj. na potrzeby funkcjonowania jednostek
    budżetowych gminy i urzędu gminy), to wskazana przez Gminę metoda stwarza
    sposobność obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków
    faktycznie przypadających wyłącznie na działalność gospodarczą opodatkowaną (sprzedaż
    usług dostawy wody i odbioru ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych). Infrastruktura
    wodnokanalizacyjna wykorzystywana jest bowiem wyłącznie do przesyłu wody i odbioru
    ścieków oraz nie może być wykorzystywana do innych celów”.
    Takie stanowisko zostało wyrażone również w następujących orzeczeniach:
      · z dnia 24 marca 2022 r., NSA, sygn. I FSK 2272/18;
      · z dnia 8 września 2020 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w
        Gdańsku, sygn. I SA/Gd 568/20;
      · z dnia 31 sierpnia 2020 r., WSA w Olsztynie, sygn. I SA/Ol 19/20;
      · z dnia 6 sierpnia 2020 r. NSA, sygn. I FSK 286/18;
      · z dnia 29 lipca 2020 r. WSA w Bydgoszczy, sygn. I SA/Bd 252/20;

      · z dnia 21 lipca 2020 r. WSA w Bydgoszczy, sygn. I SA/Bd 127/20;
      · z dnia 27 lipca 2020 r., NSA, sygn. I FSK 772/18;
      · z dnia 27 lipca 2020 r., NSA, sygn. I FSK 866/19;
      · z dnia 28 lipca 2020 r., WSA w Bydgoszczy, sygn. I SA/Bd 222/20;
      · z dnia 24 stycznia 2020 r., NSA, sygn. I FSK 1174/19.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych.
    Przykładowo w interpretacji z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.810.2020.1.AM, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z
    wnioskodawcą, że „ (...) w związku z wykorzystaniem przez Gminę Infrastruktury powstałej
    w wyniku realizacji Inwestycji, zarówno w celu odpłatnego świadczenia usług w zakresie
    dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i do
    dostaw wody/odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje
    prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących Wydatki
    inwestycyjne związane z Infrastrukturą, obliczonej według udziału procentowego, w jakim
    przedmiotowa infrastruktura:
      a. wodociągowa wykorzystywana jest do wykonywania działalności gospodarczej, tj.
        według klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów sześciennych
        wody dostarczonych do Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w
        liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody ogółem (tj. do Odbiorców
        zewnętrznych i do Odbiorców wewnętrznych);
      b. kanalizacyjna wykorzystywana jest do wykonywania działalności gospodarczej, tj.
        według klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów sześciennych
        odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych ścieków (czynności opodatkowane
        VAT) w liczbie metrów sześciennych odprowadzonych ścieków ogółem (tj. od
        Odbiorców zewnętrznych oraz od Odbiorców wewnętrznych)”.
    Takie stanowisko wyrażono również w interpretacji indywidualnej z dnia 30 grudnia 2020
    r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.810.2020.2.EJU, w której Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej uznał, że „Dokonując analizy przedstawionego we wniosku zagadnienia
    dotyczącego odliczenia podatku naliczonego związanego z infrastrukturą wodociągową i
    kanalizacyjną według indywidualnie ustalonego przez Gminę prewspółczynnika, należy
    mieć na względzie, że w sytuacji gdy prewspółczynnik wskazany przez Gminę opiera się na
    jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj. w oparciu o faktyczne zużycie wody
    opomiarowane aparaturą pomiarową), pozwala to na obiektywne ustalenie struktury
    sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w
    tym obszarze.
    Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w związku z
    wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej do działalności
    gospodarczej (czynności opodatkowane VAT) oraz działalności innej niż gospodarcza,
    Gminie przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące związane z infrastrukturą
    wodociągową i kanalizacyjną obliczonego według udziału procentowego, w jakim
    infrastruktura jest/będzie wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej, tj.
    w przypadku infrastruktury wodociągowej według udziału liczby metrów sześciennych
    wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych w liczbie metrów sześciennych
    wody dostarczonej ogółem (tj. w ramach transakcji zewnętrznych i transakcji
    wewnętrznych) natomiast w przypadku infrastruktury kanalizacyjnej według udziału liczby
    metrów sześciennych odprowadzonych i oczyszczonych ścieków w ramach transakcji
    zewnętrznych w liczbie metrów sześciennych odprowadzonych i oczyszczonych ścieków
    ogółem (w ramach transakcji zewnętrznych i transakcji wewnętrznych)”.

    Analogiczne stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z dnia 14 stycznia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.1011.2024.1.PRP, w której zgodził się z wnioskodawcą, że „(...) przedstawiony w
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prewspółczynnik metrażowy powinien zostać
    uznany za „bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji”, o którym mowa w art.
    86 ust. 2h ustawy o VAT. W konsekwencji, Gmina, odliczając VAT naliczony z faktur
    dokumentujących Wydatki mieszane (o których mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym), ma prawo zastosować (mając na uwadze w szczególności przepisy art. 86 ust.
    2a, 2b i 2h ustawy o VAT) przedstawiony w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    prewspółczynnik metrażowy”.
    Podobne stanowisko przyjęto przykładowo w następujących interpretacjach
    indywidualnych:
      · z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.835.2020.2.KK;
      · z dnia 5 stycznia 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.879.2020.1.AKA;
      · z dnia 29 grudnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.830.2020.1.WL;
      · z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.232.2021.1.JJ;
      · z dnia 28 marca 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.39.2023.2.MMA.
    Podsumowując, Gmina jest zdania, że w stosunku do wydatków na infrastrukturę
    wodnokanalizacyjną, w tym na realizowaną inwestycję, przysługuje jej prawo do odliczenia
                                                3części VAT przy pomocy proporcji metrażowej, a wiec według stosunku ilości m wody
            3dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców
                  3  3zewnętrznych do ilości m wody dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i
    oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych i wewnętrznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są

    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy wskazuje, że:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Przepis art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;

      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    W myśl art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Według art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Według art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    W myśl § 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia stanowi, że:
      Rozporządzenie określa w przypadku niektórych podatników sposób określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności

      gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
      tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
      „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia
      proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Według § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Na mocy § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla:
      # urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu Gminy,
        urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
      # jednostki budżetowej,
      # zakładu budżetowego.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są
    sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu
    działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz
    działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego
      sposób ustalony według wzoru:
      X= A x 100 / P
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Według § 2 pkt 4 rozporządzenia stanowi, że:

      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      # odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      # odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      # eksportu towarów,
      # wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    W myśl § 2 pkt 11 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przychodach wykonanych zakładu
      budżetowego - rozumie się przez to przychody zakładu budżetowego w rozumieniu
      ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane temu zakładowi z
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty dotacji, które
      zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu finansowego, z
      których zakład ten pokrywał koszty swojej działalności wykonując przypisane mu
      zadania jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem odsetek od środków na
      rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tego zakładu
      budżetowego oraz odszkodowań należnych temu zakładowi innych niż
      odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie natomiast z § 8 Rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one
    działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie

    oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności
    danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3
    ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną
    działalność statutową).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Ponadto, jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają
    charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich
    aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). W tym tylko zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że w pozostałym zakresie
    np. zadań własnych nałożonych na gminę, na podstawie odrębnych przepisów, jednostki
    samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku VAT.
    W celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik winien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych, podatnik - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - odlicza podatek
    naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a
    wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej,
    jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o
    której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo właścicielem infrastruktury wodno-
    kanalizacyjnej, która jest wykorzystywana poprzez Zakład do świadczenia usług w
    zakresie dostarczania wody, jak i odprowadzania i oczyszczania ścieków na rzecz
    zarówno odbiorców zewnętrznych (osób fizycznych, firm, instytucji etc.), jak i tzw.
    odbiorców wewnętrznych (na potrzeby jednostek objętych centralizacją rozliczeń VAT,
    w tym na potrzeby m.in. szkół czy na potrzeby świetlic wiejskich). Ponosicie wydatki
    bieżące jak i inwestycyjne związane z utrzymaniem czy przebudową/budową
    infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. W szczególności realizują Państwo inwestycję pn.
    ... Inwestycja zakończy się w czerwcu 2025 r. Jesteście Państwo w stanie obiektywnie i
                    3  3jednoznacznie określić, ile m wody zostało dostarczonych/ile m ścieków zostało
                                      3odprowadzonych na rzecz odbiorców zewnętrznych oraz ile m wody zostało
              3dostarczonych/ile m ścieków zostało odprowadzonych na rzecz odbiorców
    wewnętrznych. Nie macie Państwo możliwości przyporządkowania ponoszonych przez
    siebie wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną do poszczególnych rodzajów
    prowadzonej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT oraz odrębnie do
    czynności niepodlegających VAT.
    W opinii Państwa właściwą proporcją odliczenia VAT od wydatków na infrastrukturę
                            3  3wodnokanalizacyjną jest proporcja ilości m wody dostarczonej/m ścieków
                                                  3odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych do ilości m
                3wody dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby
                        3  3odbiorców zewnętrznych oraz ilości m wody dostarczonej/m ścieków
    odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców wewnętrznych.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia części podatku VAT od wydatków na
    infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, w szczególności realizowaną inwestycję, przy pomocy
                                3  3proporcji metrażowej, tj. według stosunku ilości m wody dostarczonej/m ścieków
                                                  3odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych do ilości m wody
            3dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców
    zewnętrznych i wewnętrznych.
    Przy odliczaniu podatku naliczonego od ww. wydatków, które dotyczą działalności
    gospodarczej opodatkowanej oraz działalności niepodlegającej opodatkowaniu w
    pierwszej kolejności powinni Państwo zastosować regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

    Gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji
    kiedy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe,
    podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
    współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej
    wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
      · zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej
        na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych
        VAT) oraz
      · obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że są
    Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można
    przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane przez Państwa metody,
    czy też sposoby, na podstawie których dokonają Państwo wydzielenia odpowiedniej kwoty
    podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar
    rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż
    prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na Państwu.
    Korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister Finansów w
    rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. określił dla jednostek samorządu terytorialnego,
    w tym dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, sposób określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez te jednostki
    działalności i dokonywanych przez nie nabyć. Jednocześnie w przypadku, gdy
    Infrastruktura jest wykorzystywana przez Państwa za pośrednictwem Urzędu do
    świadczenia usług, to do wyliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2a
    ustawy, uwzględnia się zasady określone w § 3 ust. 2 rozporządzenia.
    W tym miejscu warto wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia
    2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18, w którym NSA stwierdził, że:
      „Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca
      „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art.
      86 ust. 2c ustawy o VAT)”.

    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może
    zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej
    reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    Zatem mogą Państwo zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana
    przez Państwa metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej działalności. Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji
    należy w szczególności mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez
    jednostkę, a także sposób finansowania jednostki.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności
    wodno#kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej
    proporcji czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność
    wodno#kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś
    działania podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności Gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT – System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
                                              3Wskazali Państwo, że są w stanie obiektywnie i jednoznacznie określić, ile m wody zostało
              3dostarczonych/ile m ścieków zostało odprowadzonych na rzecz odbiorców zewnętrznych
                            3oraz ile m3 wody zostało dostarczonych/ile m ścieków zostało odprowadzonych na rzecz
                                                      3odbiorców wewnętrznych. Tym samym, Gmina jest w stanie określić proporcję opartą o m
    dostarczonej wody/oczyszczonych ścieków wykorzystania infrastruktury wodno-
    kanalizacyjnej do czynności opodatkowanych VAT, jak i do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Celem precyzyjnego określenia tej proporcji wykorzystają Państwo
    specjalną aparaturę pomiarową – liczniki. Urządzenia pomiarowe, przy użyciu których
    Państwo dokonuje/będzie dokonywało pomiarów dostarczanej wody/odebranych
    ścieków, spełniają wymagane warunki techniczne, tj. posiadają stosowne atesty i są
    dopuszczone do użytkowania.

    Państwa zdaniem, zaproponowana przez Państwa proporcja metrażowa odliczenia VAT od
    wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną jest miarodajna, precyzyjna i ściśle
    odpowiada specyfice prowadzonej przez Gminę działalności w zakresie dostawy wody
    oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków, a także dokonywanym w tym obszarze
    wydatkom.
    Państwa zdaniem, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji zapewnia/będzie
    zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowane VAT.
    Proporcja metrażowa precyzyjnie oddaje ten stopień wykorzystania infrastruktury wodno-
    kanalizacyjnej do poszczególnych rodzajów działalności Gminy.
    W Państwa opinii zaproponowany sposób odliczenia VAT bardziej odpowiada specyfice
    prowadzonej działalności i dokonywanych nabyć w zakresie gospodarki wodno-ściekowej
    niż proporcja określona w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym konkretnym przypadku
    może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa
    działalności i dokonywanych nabyć. Z uwagi na Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony
    sposób wyliczenia proporcji dotyczącej wydatków związanych z infrastrukturą
    wodociągową i kanalizacyjną, stwierdzam, że metoda ta zapewnia/będzie zapewniać
    dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Wskazany
    przez Państwa sposób obliczenia proporcji opiera się na jednoznacznych i jasnych
    kryteriach (tj. w oparciu o faktyczną ilość dostarczanej wody i odebranych ścieków
    ustaloną na podstawie liczników). Wskazany sposób kalkulacji prewspółczynnika
    odzwierciedla/będzie odzwierciedlał, w jakim stopniu wykorzystują/będą Państwo
    wykorzystywać infrastrukturę wodociągową i kanalizacyjną do działalności gospodarczej, a
    w jakim do działalności innej niż gospodarcza.
    Są i będą Państwo uprawnieni do odliczenia części podatku VAT od wydatków na
    infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, w szczególności realizowaną inwestycję, przy
                                          3zastosowaniu Prewspółczynnika ustalonego według stosunku ilości m wody dostarczonej
      3/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby odbiorców zewnętrznych do
        3  3ilości m wody dostarczonej/m ścieków odprowadzonych i oczyszczonych na potrzeby
    odbiorców zewnętrznych i wewnętrznych
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      # stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
        w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      # zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja została wydana na podstawie wskazania przez Państwa we wniosku, że
    „Wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji zapewnia/będzie zapewniał

    dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane VAT.” oraz „(...)
    zaproponowana przez nią proporcja metrażowa odliczenia VAT od wydatków na
    infrastrukturę wodno-kanalizacyjną jest miarodajna, precyzyjna i ściśle odpowiada
    specyfice prowadzonej przez Gminę działalności w zakresie dostawy wody oraz
    odprowadzania i oczyszczania ścieków, a także dokonywanym w tym obszarze wydatkom.”
    Zastrzegam, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona we wniosku, oceniona przez
    Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni dokonania odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy związanych bezpośrednio z inwestycją
    wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz nie będzie obiektywnie
    odzwierciedlała części wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na inne
    cele, a więc nie będzie metodą najbardziej odpowiadającą specyfice wykonywanej przez
    Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza,
    że należy je traktować indywidualnie.
    Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Państwa w przedmiotowym wniosku
    wyroków sądów, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych
    sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają.
    Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej
    interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn.
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.