Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-57a/14/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-04-25
Teza: Czy kwoty, które X będzie otrzymywać od dłużników (kredytobiorców) z Umów Kredytowych (po dokonaniu przez X przelewu wierzytelności z Umów Kredytowych na Y na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie) tytułem spłaty kwot głównych kredytów udzielonych przez X na podstawie Umów Kredytowych, będą stanowić dla X przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? Czy przeniesienie, na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, wierzytelności przysługujących X z tytułu Umów Kredytowych na Y, w celu zabezpieczenia wierzytelności Y wobec Z z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego, będzie skutkować powstaniem po stronie X przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? Wnioskodawca zaznacza przy tym, że pytanie to nie dotyczy przychodu w postaci wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawcę od Z w zamian za udzielenie zabezpieczenia.
Słowa kluczowe: powiernictwo; przychód; wierzytelność
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki – przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2014 r. (data wpływu 6 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym pismem z dnia 31 marca 2014 r. – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości powstania przychodu w związku ze spłatą kredytów, które są przedmiotem powierniczego przeniesienia wierzytelności na zabezpieczenie – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości powstania przychodu w związku ze spłatą kredytów, które są przedmiotem powierniczego przeniesienia wierzytelności na zabezpieczenie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

X S.A. bank z siedzibą w Q, wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy, pod numerem KRS XXXXXXX, o kapitale zakładowym w pełni opłaconym w wysokości XXXXX PLN, („X”) udzielił swoim klientom kredytów hipotecznych w CHF, EUR oraz USD wchodzących w skład Portfela Walutowych Kredytów Hipotecznych („Portfel”).

Dotychczasowe finansowanie kredytów hipotecznych wchodzących w skład Portfela oparte jest na instrumentach finansowych, w tym lokatach i pożyczkach, udzielanych przez podmioty z grupy X z siedzibą w Z, wpisanego do rejestru prowadzonego przez szwedzki urząd ds. rejestracji spółek (Bolagsverket) pod numerem XXXXXX, o kapitale zakładowym wynoszącym XXXXXX EUR („Y”), tj. akcjonariusza X. Finansowanie takie nie będzie możliwe do utrzymania przez X z chwilą dokonania przez Y planowanej sprzedaży akcji X na rzecz banku Z z siedzibą w G, wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy, za numerem KRS XXXXXX, o kapitale zakładowym w pełni opłaconym w wysokości XXXXXXX („Z”).

Stąd, w celu zapewnienia wystarczających środków pieniężnych na finansowanie Portfela, Y oraz Z zamierzają zawrzeć Umowę Wielowalutowego Kredytu Terminowego (Multicurrency Term Facility Agreement) („Umowa Kredytu Wielowalutowego”), na podstawie której Y zobowiąże się udostępnić Z kredyty na warunkach określonych w Umowie Kredytu Wielowalutowego.

Jednocześnie Z zobowiąże się wykorzystać całość środków z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego w ten sposób, że udzieli finansowania X na podstawie umowy kredytowej, która zostanie zawarta pomiędzy Z a X w dniu lub niezwłocznie po dniu podpisania Umowy Kredytu Wielowalutowego. Na podstawie tej umowy kredytowej X uzyska środki niezbędne dla utrzymania finansowania istniejących umów kredytów hipotecznych wchodzących w skład Portfela („Umowy Kredytowe”).

Ponieważ X ma istotny interes gospodarczy w pozyskaniu środków na potrzeby finansowania Portfela, X zgodził się udzielić zabezpieczenia wierzytelności Y w stosunku do Z z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego. W tym celu planowane jest zawarcie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie („Umowa Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie”) pomiędzy X a Y (działającym przez oddział w Polsce), na podstawie której X zobowiąże się nieodpłatnie przenieść na zabezpieczenie na rzecz Y wszystkie wierzytelności przysługujące X na podstawie Umów Kredytowych istniejące na dzień zawarcia Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie (z wyłączeniem jedynie wierzytelności znajdujących się w egzekucji lub w stosunku do których został wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny albo nastąpił przypadek naruszenia określony w Umowach Kredytowych). Umowa Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie ma charakter fiducjarny (powierniczy). Jest to umowa powierniczego przeniesienia wierzytelności przysługujących X z tytułu Umów Kredytowych na zabezpieczenie wierzytelności Y wobec Z z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego. W zamian za zabezpieczenie ustanowione mocą Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, Z zapłaci Wnioskodawcy wynagrodzenie ustalone na podstawie umowy kredytowej zawartej między Z a Wnioskodawcą.

Na fiducjarny (powierniczy) charakter Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie wskazują w szczególności opisane poniżej warunki i postanowienia tej umowy.

Y będzie uprawniony do otrzymywania świadczeń (raty kapitałowe i odsetki) z tytułu Umów Kredytowych oraz ich egzekucji dopiero po wystąpieniu Przypadku Wypowiedzenia (Termination Event) (tj. Przypadku Naruszenia Umowy Kredytu Wielowalutowego, o którym Y poinformuje X wraz z zawiadomieniem o zamiarze dochodzenia swoich roszczeń wynikających z Umowy Kredytu Wielowalutowego).

Umowa Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie stanowić będzie, że w przypadku otrzymania przez X jakiegokolwiek świadczenia (w tym odsetek oraz kwoty głównej) z tytułu wierzytelności przeniesionych na rzecz Y, następuje automatyczna modyfikacja dokonanego na podstawie tej umowy przelewu wierzytelności w celu wyłączenia takiego świadczenia z zakresu przelewu.

Umowa Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie przewiduje obowiązek zwrotnego przeniesienia wierzytelności po całkowitej spłacie wierzytelności z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego.

W przypadku wystąpienia Przypadku Wypowiedzenia, Y będzie mógł dochodzić zaspokojenia z wierzytelności wynikających z Umów Kredytowych jedynie w zakresie i do wysokości zabezpieczonej wierzytelności z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego.

Do momentu wystąpienia Przypadku Wypowiedzenia X będzie miał prawo do otrzymywania wszelkich świadczeń z tytułu Umów Kredytowych, w tym w szczególności z tytułu spłat przelewanych wierzytelności (rat kapitałowych i odsetek) oraz do wykonywania wszelkich praw kredytodawcy na podstawie Umów Kredytowych, w tym do egzekucji wierzytelności. W szczególności, zgodnie z art. 2.2 Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie „\[\`(...)\`\] do dnia wystąpienia Przypadku Wypowiedzenia Zbywca \[X\], \[\`(...)\`\], będzie uprawniony i upoważniony do:

*   otrzymywania świadczeń (upoważnienie do odbioru świadczenia) z tytułu Wierzytelności, w tym do pobierania płatności i innych pożytków od Dłużników z tytułu Wierzytelności;
*   dokonywania wszelkich czynności, jakich kredytodawca ma prawo dokonywać na podstawie Umowy Kredytu (m.in. dochodzenia wszelkich praw przysługujących na podstawie każdej Umowy Kredytu oraz każdego związanego z nią Zabezpieczenia).”

Zgodnie z art. 3.1 Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, do czasu wystąpienia Przypadku Wypowiedzenia i wysłania odpowiednich zawiadomień do dłużników z tytułu Umów Kredytowych („Dłużnicy”), kwoty należne od każdego z Dłużników z tytułu Umów Kredytowych będą nadal wpłacane przez Dłużników na rachunek bankowy określony w Umowie Kredytowej lub w inny sposób wskazany Dłużnikowi przez X. Po zawarciu Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie Dłużnicy zostaną zawiadomieni o przeniesieniu przez X wierzytelności z tytułu Umów Kredytowych na rzecz Y. Zgodnie z projektem zawiadomienia o przeniesieniu wierzytelności, stanowiącym załącznik nr 2 do Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, dopóki Dłużnicy nie otrzymają odrębnej instrukcji od Y, X „pozostanie upoważniony do wykonywania praw i uprawnień kredytodawcy w stosunku do \[danego Dłużnika\], w tym do otrzymywania i pobierania wszelkich kwot płatnych przez \[danego Dłużnika\] na podstawie Umowy Kredytu na dotychczasowych zasadach i warunkach”, a ,, numer rachunku bankowego do dokonywania spłat z tytułu Umowy Kredytowej pozostanie bez zmian”.

W świetle Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, do dnia wystąpienia Przypadku Wypowiedzenia, X będzie uprawniony i zobowiązany do dokonywania wszelkich czynności zachowawczych w odniesieniu do wierzytelności z tytułu Umów Kredytowych oraz do obsługiwania ich zgodnie z przepisami Polskiego Prawa Bankowego i zasadami dobrej praktyki bankowej, w szczególności w zakresie kontaktowania się z Dłużnikami oraz zmiany Umów Kredytowych lub restrukturyzacji wierzytelności, o ile będzie to konieczne. Y upoważni X do dokonywania powyższych czynności do dnia wystąpienia Przypadku Wypowiedzenia.

Zważywszy, że przeniesienie wierzytelności na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie ma na celu zabezpieczenie wierzytelności z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego, Y zobowiązany będzie do współpracy z X w zakresie dokonywania czynności zachowawczych w odniesieniu do wierzytelności. W szczególności, na żądanie X, Y zobowiązany będzie do wystawienia w stosunku do Dłużnika lub innej osoby, która udzieliła zabezpieczenia wierzytelności z tytułu Umowy Kredytowej, bankowego tytułu egzekucyjnego oraz do złożenia takich oświadczeń woli, jakie Y będzie uprawniony złożyć jako wierzyciel na podstawie odpowiednich przepisów prawa, w tym prawa bankowego, a odnoszących się do wykonania zobowiązań wynikających z Umów Kredytowych lub innych umów albo dokumentów związanych z Umowami Kredytowymi (art. 6.7 Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie).

Ponadto zgodnie z postanowieniami Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, X będzie miał również prawo do przeprowadzania restrukturyzacji wierzytelności i zmieniania Umów Kredytowych, w tym, między innymi, w zakresie poziomu marży, terminów spłaty wierzytelności z tytułu Umów Kredytowych oraz harmonogramu spłat, przewalutowania kredytu, zmiany stopy referencyjnej oraz marży, zastąpienia kredytobiorcy nowym kredytobiorcą oraz wszelkich innych zmian wynikających z wymogów polskiego prawa.

Ponadto, na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie oraz udzielonych zgodnie z tą umową pełnomocnictw, X będzie upoważniony, między innymi, do uzgadniania i dokonywania – w zakresie określonym w art. 6.8 Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie – zmian do innych dokumentów związanych z Umowami Kredytowymi, takich jak dokumenty prawnego zabezpieczenia wierzytelności, a także do składania oświadczeń niezbędnych do wykreślenia hipotek ustanowionych na nieruchomościach Dłużników z Ksiąg Wieczystych w przypadku pełnej spłaty wierzytelności zabezpieczonej daną hipoteką.

W myśl art. 14 Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, po całkowitej spłacie wierzytelności z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego każda z wierzytelności z tytułu Umów Kredytowych będzie podlegała przeniesieniu zwrotnemu na X (o ile takie wierzytelności będą istniały). W tym celu Y zobowiązany będzie zawrzeć z X umowę zwrotnego przeniesienia wierzytelności z tytułu Umów Kredytowych, zwolnienia X ze zobowiązań wynikających z Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie oraz nieodwołalnego umocowania X do złożenia oświadczeń, zawiadomień i wniosków wymaganych do pełnej skuteczności przeniesienia zwrotnego każdej wierzytelności. Ponadto Umowa Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie przewiduje również obowiązek „częściowego” przeniesienia zwrotnego wierzytelności z tytułu Umów Kredytowych w przypadku dokonania przez Z przedterminowych spłat Umowy Kredytu Wielowalutowego, tak aby wartość zabezpieczenia utrzymywała się na poziomie 110-112% kredytu udzielonego przez Y na rzecz Z na podstawie Umowy Kredytu Wielowalutowego.

Y będzie dochodzić spłaty przeniesionych wierzytelności (po wystąpieniu Przypadku Wypowiedzenia) wyłącznie w zakresie w jakim będzie to uzasadnione spłatą wymagalnych roszczeń z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego. Ponadto, zgodnie z treścią Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie wszelkie wpływy z tytułu Umów Kredytowych, które po wystąpieniu Przypadku Wypowiedzenia nie zostaną przeznaczone na spłatę wymagalnych roszczeń z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego, zostaną zwrócone X.

Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie („Umowa Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie”) może zostać zawarta pomiędzy Wnioskodawcą, a Y działającym poprzez polski oddział albo bez uczestnictwa tego oddziału. W uzupełnieniu opisu warunków i postanowień Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie Spółka wskazała, że w razie zaistnienia określonych warunków, tj. braku spłaty przez dłużników (kredytobiorców) z Umów Kredytowych (po dokonaniu przez X przelewu wierzytelności z Umów Kredytowych na Y na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie), może dojść do:

*   zwrotnego przeniesienia przez Y całości lub części wierzytelności na Wnioskodawcę lub odstąpienia przez Y w całości lub części od przelewu wierzytelności – w sytuacji gdy stroną Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie będzie Y działająca bez uczestnictwa polskiego oddziału;
*   zwrotnego przeniesienia przez Y całości lub części wierzytelności na Wnioskodawcę – w sytuacji gdy stroną Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie będzie Y działająca poprzez polski oddział.

Jednocześnie w związku z uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko Wnioskodawcy i wskazał, że ma ono zastosowanie bez względu na to czy strona Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie – Y z siedzibą Szwecji działa samodzielnie, czy też poprzez polski oddział. W szczególności, Spółka wskazała, że twierdzenie przedstawione w pkt 2 uzasadnienia stanowiska do pytania nr 2 zadanego we wniosku, należy rozumieć w ten sposób, że tytułu prawny do wpływów ze wspomnianych wierzytelności będzie w sposób ostateczny przysługiwał oddziałowi Y albo Y bezpośrednio na okoliczność zaistnienia Przypadku Wypowiedzenia, do czasu całkowitej spłaty Umowy Kredytu Wielowalutowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy kwoty, które X będzie otrzymywać od dłużników (kredytobiorców) z Umów Kredytowych (po dokonaniu przez X przelewu wierzytelności z Umów Kredytowych na Y na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie) tytułem spłaty kwot głównych kredytów udzielonych przez X na podstawie Umów Kredytowych, będą stanowić dla X przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy przeniesienie, na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, wierzytelności przysługujących X z tytułu Umów Kredytowych na Y, w celu zabezpieczenia wierzytelności Y wobec Z z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego, będzie skutkować powstaniem po stronie X przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? Wnioskodawca zaznacza przy tym, że pytanie to nie dotyczy przychodu w postaci wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawcę od Z w zamian za udzielenie zabezpieczenia.

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze w zakresie pytania drugiego sprawa zostanie rozpatrzona odrębnie.

We własnym stanowisku w sprawie w odniesieniu do pytania pierwszego Spółka wskazała, że kwoty, które X będzie otrzymywać od dłużników (kredytobiorców) z Umów Kredytowych (po dokonaniu przez X przelewu wierzytelności z Umów Kredytowych na Y na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie) tytułem spłaty kwot głównych kredytów udzielonych przez X na podstawie Umów Kredytowych, nie będą stanowić dla X przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 z późń. zm.; dalej: „Ustawa”) przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Z kolei art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy stanowi, że do przychodów nie zalicza się otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Należy zauważyć, że przepis nie pozostawia wątpliwości, że zwrot kwot z tytułu udzielonych kredytów nie będzie identyfikowany jako przychód podatkowy kredytodawcy. Zasada ta jest ściśle powiązana z postanowieniem dotyczącymi kosztów uzyskania przychodu, tj. art. 16 ust. 1 pkt 10 Ustawy, zgodnie z którym nie są kosztem uzyskania przychodów wydatki na spłatę pożyczek (kredytów).

W związku z powyższym, z punktu widzenia podatku dochodowego od osób prawnych samo zawarcie umów kredytowych, a także zwrot ich kwot w części kapitałowej nie rodzi skutków podatkowych. X nie będzie zatem zobowiązana do zaliczenia jako przychodu ani wartości kredytów przeniesionych za zabezpieczenie ani spłat części kapitałowych udzielonych kredytów po ich przeniesieniu na zabezpieczenia do Y. Zgodnie z Umową Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, Wnioskodawca przeniesie na Y wszelkie roszczenia wynikające z udzielonych przez X Umów Kredytowych. Następnie na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, X zostanie upoważniona do otrzymywania spłat przelewanych wierzytelności oraz wykonywania wszelkich praw, jakie przysługują kredytodawcy względem kredytobiorców, w tym do egzekwowania wierzytelności. X będzie zatem zobligowana do rozporządzania świadczeniami dłużników, a tym samym przyjmowania na swój rachunek wszelkich pożytków wynikających z tych wierzytelności.

Dopiero na okoliczność wystąpienia Przypadku Wypowiedzenia (Naruszenia Umowy Kredytu Wielowalutowego), Y będzie uprawniony do egzekwowania wpływów z tytułu udzielonych przez X Umów Kredytowych. Należy zaznaczyć, że w sytuacji gdy Przypadek Wypowiedzenia nie nastąpi a wierzytelności z tytułu Umowy Kredytu Wielowalutowego zostaną całkowicie spłacone, wówczas na Y będzie ciążył obowiązek zwrotnego przeniesienia tytułu prawnego do wierzytelności na X. Jak wskazuje się w doktrynie „przelew w celu zabezpieczenia (zwany – najczęściej – przelewem na zabezpieczenie, jak też przelewem dla zabezpieczenia) – powszechnie obecnie u nas uznany i „sankcjonowany” przez ustawodawcę w art. 101 PrBank i art. 101 PrUpNapr – jest czynnością prawną powierniczą (por. M. Pazdan, Przelew wierzytelności na zabezpieczenie, KPP 2002, Nr 1, s. 121; M. Rytwińska, Przelew wierzytelności na zabezpieczenie, Kraków 2007, s. 191). Zgodnie z zamiarem stron, przelana wierzytelność nie ma wejść definitywnie do majątku cesjonariusza. Zbywca i nabywca wierzytelności umawiają się, że przelanie wierzytelności służy jedynie zabezpieczeniu udzielonego przez nabywcę kredytu. W myśl porozumienia stron, cesjonariusz może zrealizować nabytą wierzytelność jedynie wtedy, gdy kredyt nie zostanie mu we właściwym czasie zwrócony i tylko w takim zakresie, w jakim jest to potrzebne do pokrycia jego roszczenia o zwrot kredytu; porozumienie stron może dokładniej określać przesłanki, od których zależy uprawnienie nabywcy do zaspokojenia się z przelanej wierzytelności. Jeżeli nabywca ściągnąłby więcej niż potrzeba do jego zaspokojenia, resztę powinien wydać cedentowi. Jeżeli zaś cel przelewu odpadnie, tj. kredyt, dla którego zabezpieczenia przelew nastąpił, zostanie spłacony, przelana wierzytelność powinna wrócić do cedenta.” Z taką konstrukcją mamy do czynienia w przypadku Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie.

Ponadto, Umowa Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie stanowić będzie, że w przypadku otrzymania przez X od kredytobiorców z Umów Kredytowych jakiegokolwiek świadczenia (w tym odsetek oraz kwoty głównej) z tytułu wierzytelności przeniesionych na Y, następuje automatyczna modyfikacja przelewu wierzytelności dokonanego na podstawie Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, polegająca na wyłączeniu kwoty takiego świadczenia z kwoty wierzytelności przelewanej przez X na rzecz Y. W konsekwencji oznacza to, że z momentem spłaty całości lub części wierzytelności przez danego kredytobiorcę, spłacana wierzytelność będzie, w części obejmującej zarówno kwotę główną jak i odsetki, przysługiwać X a nie Y. Przeniesienie wierzytelności kredytowych na Y nie powoduje zatem zmiany charakteru otrzymanych następnie przez Wnioskodawcę spłat z Umów Kredytowych w części obejmującej zwrot kwot kredytów, albowiem to Wnioskodawca (a nie inny podmiot) udzielił kredytów wchodzących w skład Portfela. Tym samym, otrzymana przez Wnioskodawcę – w związku ze spłatą umów Kredytowych – część kapitałowa stanowić będzie dla niego zwrot kredytu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy.

Na marginesie, Wnioskodawca zwraca uwagę, że przychody z tytuły uzyskanych spłat części kapitałowych należałoby wyłączyć z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych także na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6a) Ustawy. X nie zaliczyła bowiem do kosztów podatkowych kwoty kapitału kredytów wchodzących w skład Portfela. W konsekwencji, jakakolwiek forma spłaty tych kredytów, w części kapitałowej, na rzecz X powinna być wyłączona z opodatkowania po stronie X na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6a) Ustawy, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, po zawarciu Umowy Przeniesienia Wierzytelności na Zabezpieczenie, przychodem X będą zatem wyłącznie odsetki otrzymane w związku ze spłatą Umów Kredytowych. Przychód z tytułu odsetek rozlicza się metodą kasową, tzn. stają się one przychodem dopiero w momencie ich otrzymania (Wyrok NSA z dnia 30 sierpnia 2005 r., sygn. FSK 2025/04, Małecki P., Mazurkiewicz M., CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz do art. 12 Ustawy. Lex, 2013).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy wskazać, że w ramach postępowania dotyczącego wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego tutejszy organ, nie ma możliwości sprawdzenia, zbadania przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego gdyż jest to domeną postępowania kontrolnego i podatkowego. W konsekwencji przy podejmowanym rozstrzygnięciu tutejszy organ może opierać i odnosić się tylko i wyłącznie do przedstawionego przez Wnioskodawcę w treści wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, którego rzetelność nie może być w toku prowadzonego postępowania podważana, czy też kwestionowana.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.