Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-780/08/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-10-09
Teza: Jakie będą skutki podatkowe w przypadku sprzedaży przez spółkę komandytową wniesionej do niej nieruchomości - także lokali na niej wzniesionych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana O., przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 09 lipca 2008r.), uzupełnionym w dniu 04 września 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia:

*   wartości początkowej nieruchomości wniesionej w formie aportu do spółki komandytowej, uznanej za środek trwały tej spółki,
*   kosztów uzyskania przychodów w przypadku sprzedaży przez spółkę komandytową wniesionej do niej w formie aportu nieruchomości – także lokali na niej wzniesionych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 lipca 2008r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia:

*   wartości początkowej nieruchomości wniesionej w formie aportu do spółki komandytowej, uznanej za środek trwały tej spółki,
*   kosztów uzyskania przychodów w przypadku sprzedaży przez spółkę komandytową wniesionej do niej w formie aportu nieruchomości – także lokali na niej wzniesionych.

Wniosek powyższy zawierał braki formalne. Dlatego też, pismem z dnia 25 sierpnia 2008r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 04 września 2008r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako jednoosobowy przedsiębiorca. W zakresie podatku dochodowego dochody z tej działalności gospodarczej opodatkowuje podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki liniowej 19%. W zakresie podatku od towarów i usług jest podatnikiem czynnym tego podatku i rozlicza ten podatek składając co miesiąc deklarację VAT-7. Umową sprzedaży z dnia 11 kwietnia 2005 roku nabył nieruchomość od Gminy Miasta S. Sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT. VAT naliczony od tej sprzedaży został odliczony w całości. Zakupu nieruchomości dokonał w ramach majątku osobistego z przeznaczeniem na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Po dokonanym zakupie nieruchomość zaklasyfikował jako towar handlowy do zbycia po jego zabudowaniu. Nieruchomość nie została przyjęta jako środek trwały. Po dokonanym zakupie podjął działania faktyczne i prawne zmierzające do zabudowania tej nieruchomości budynkiem lub budynkami z przeznaczeniem docelowo do sprzedaży albo całej nieruchomości albo w częściach ułamkowych (wraz z naniesieniami jakie zdoła na niej poczynić do dnia sprzedaży), albo jako wyodrębnionych lokali w wybudowanych na tej nieruchomości budynkach z prawami związanymi z udziałem w częściach wspólnych budynku lub budynków i w samej nieruchomości. Do chwili obecnej na przedmiotową nieruchomość poniósł wydatki w wysokości 92.651,00 zł. Od wszystkich zakupów związanych z nieruchomością na bieżąco odliczał na obowiązujących zasadach podatek VAT naliczony z faktur dokumentujących te wydatki. Nieruchomość jest do chwili obecnej zaksięgowana na towarach handlowych i nie jest amortyzowana ani nie jest przyjęta do ewidencji środków trwałych ani też nakłady na tę nieruchomość nie są klasyfikowane jako inwestycja w toku. Jest to towar handlowy. Zgodnie z aktualnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego dla tej nieruchomości jedna działka wchodząca w jej skład jest przeznaczona w tym planie pod zabudowę wielorodzinną, a druga z działek jest przeznaczona pod zabudowę pensjonatową. Aktualnie uzyskał pozwolenie na budowę mieszkaniówki i stara się o wydanie pozwolenia na budowę pensjonatu na drugiej działce wchodzącej w skład tej nieruchomości. Wyżej opisana nieruchomość zostanie wniesiona jako aport do spółki komandytowej, która zostanie utworzona i której wnioskodawca zostanie wspólnikiem.

W uzupełnieniu wniosku wskazano m. in., iż:

\- wnioskodawca aktualnie prowadzi działalność gospodarczą zgłoszona w ewidencji działalności gospodarczej, obejmującą:

1.  zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek PKD 70.11.Z.,
2.  kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek PKD 70.12.Z.,
3.  wynajem nieruchomości na własny rachunek PKD 70.20.Z.,
4.  pośrednictwo w obrocie nieruchomościami PKD 70.31.Z.,
5.  zarządzanie nieruchomościami na zlecenie PKD 70.32.Z.,
6.  budownictwo PKD 45,

\- spółka komandytowa będzie prowadziła taki sam rodzaj działalności jak aktualnie prowadzony w ramach działalności jednoosobowej.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytania:

1.  jezeli spółka komandytowa potraktuje otrzymany aport jako środek trwały to jaka będzie wartość początkowa tej nieruchomości wniesionej do spółki komandytowej? (we wniosku pytanie to oznaczono Nr 7)
2.  Czy w sytuacji jeżeli nieruchomość wniesiona do spółki komandytowej zostanie przez tę spółkę sprzedana to dla wspólników tej spółki komandytowej kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży takiej nieruchomości będzie jej wartość rynkowa z dnia wniesienia aportu i ustalona w akcie notarialnym o powołaniu spółki komandytowej? (we wniosku pytanie to oznaczono Nr 8)
3.  Jeżeli spółka komandytowa będzie w przyszłości sprzedawała lokale stanowiące odrębny przedmiot własności (samodzielny lokal) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wybudowanej na tej aportowej nieruchomości budynku i z udziałem w samej nieruchomości to co będzie stanowiło koszt uzyskania z tej sprzedaży dla wspólników spółki komandytowej? (we wniosku pytanie to oznaczono Nr 9)
4.  Jeżeli spółka komandytowa będzie w przyszłości sprzedawała nieruchomość w całości lub udział we współwłasności tej nieruchomości to co będzie stanowiło koszt uzyskania przychodów z tej sprzedaży dla wspólników spółki komandytowej? (we wniosku pytanie to oznaczono Nr 10)

Zdaniem wnioskodawcy: Ad. 1) Zgodnie z przepisem art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku nabycia środka trwałego w drodze aportu wartością początkową takiego środka trwałego jest ustalona przez wspólników na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Tym samym, zdaniem podatnika, wartość początkowa takich nieruchomości będzie stanowiła wartość określoną w akcie notarialnym o podwyższeniu wkładów wspólników do spółki komandytowej o ile nie będzie przekraczała wartości rynkowej takiej nieruchomości lub prawa. Wartością początkową takich nieruchomości aportowanych nie będzie wartość księgowa tej nieruchomości ujawniona w ewidencjach poprzednika prawnego. Spółka komandytowa nie ma obowiązku kontynuowania odpisów amortyzacyjnych po swoim poprzedniku prawnym albowiem nie zachodzi żaden z przypadków nakazujących takie działania określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych a ponadto aport u poprzednika nie był środkiem trwałym. Ad. 2) Zasady opodatkowania dochodu komandytariusza w spółce komandytowej są identyczne z zasadami opodatkowania dochodu wspólników innych typów spółek osobowych oraz spółki cywilnej. Jeśli komandytariusz jest osobą fizyczną, stosownie do art. 8 ust. 1 i 2 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Zasady te stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat, ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością spółki. W wymiarze praktycznym, powyższe oznacza, iż przychód oraz koszty uzyskania przychodu spółki komandytowej ustala się na podstawie księgi handlowej prowadzonej zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. Tak ustalony przychód i koszty łączy się z pozostałymi przychodami i kosztami podatnika, a wyliczony dochód jest opodatkowany przez wspólnika razem z dochodami z pozostałych źródeł. Wspólnik wykazuje przychody oraz koszty narastająco w deklaracjach podatkowych za kolejne miesiące (PIT-5). Potwierdzeniem powyższego jest wyrok NSA , który stwierdził, że: „Odmiennie zatem niż u innych podatników, aby ustalić dochód osoby ze wspólnego źródła przychodów należy najpierw dokonać w jego ramach ustalenia wspólnych przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów, co pozwoli określić dochód uzyskany z tego źródła przez wszystkich wspólników, a następnie ustalić dochód każdej z tych osób z uwzględnieniem wielkości jej udziału w tym źródle. Mając powyższe na względzie należało uznać, iż sygnalizowane naruszenia zasad postępowania administracyjnego miały istotny wpływ na wynik sprawy, stosownie do art. 22 ust. 2 pkt 3, art. 29 oraz art. 55 ust. 1 ustawy o NSA orzec, jak w sentencji”. Spółka komandytowa sprzedając nieruchomość lub prawo użytkowania wieczystego nabyte w drodze aportu ustala koszty uzyskania przychodu z tej sprzedaży w wysokości wartości początkowej tej nieruchomości lub tego prawa, tj. w wysokości określonej przez wspólników w akcie notarialnym o wniesieniu tej nieruchomości lub tego prawa do spółki komandytowej jako wkładu (art.23 ust. 1 ww. ustawy). „Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przedmiotem wkładu niepieniężnego przy objęciu udziałów w spółce z o.o., będzie prawo własności niezabudowanej nieruchomości. A zatem przedmiotem opodatkowania z tego tytułu będzie dochód, tj. różnica między osiągniętym przychodem, którego wartość powinna zostać ustalona według zasad określonych w art. 19, a kosztami jego uzyskania, które powinny zostać ustalone według zasad określonych w cyt. art. 22 ust. 1e pkt 1 ustawy. Jak słusznie bowiem zauważyła strona w złożonym wniosku, grunty zalicza się do środków trwałych mimo, iż na mocy przepisu art. 22c pkt 1 ustawy, nie podlegają one amortyzacji. A zatem dla ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów należy posłużyć się zapisem art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, który to przepis mówi, iż za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu”. Jeżeli zaś spółka komandytowa potraktuje wkład w postaci nieruchomości nie jako środek trwały ale jako towar handlowy do zbycia ewentualnie jako inwestycje - to wówczas również w razie sprzedaży tego towaru dla przychodu z tej sprzedaży kosztem uzyskania będzie wartość tego towaru (tej nieruchomości) według wartości określonej w akcie notarialnym o założeniu spółki komandytowej (jako wartość nabycia) powiększona o ewentualne inne nakłady na tę nieruchomość poniesione pomiędzy jej nabyciem w drodze aportu a dniem zbycia tej nieruchomości. Koszt uzyskania przychodów z tej sprzedaży dla wspólników spółki komandytowej będzie stanowiła suma dwóch wartości:

1.  wartość wkładów wniesionych do spółki (wartość aportowanej nieruchomości) określonych w akcie utworzenia spółki i innych aktach notarialnych zawieranych na okoliczność wprowadzenia do spółki dodatkowych wkładów w wysokości określonej w aktach notarialnych (art. 22 ww. ustawy) oraz
2.  wartość nakładów poniesionych przez spółkę na tę nieruchomość do dnia sprzedaży tych lokali (art. 22 ww. ustawy), - ewentualnie pomniejszona o wartość odpisów amortyzacyjnych zarachowanych w koszty uzyskania przychodów do dnia sprzedaży (jeżeli przedmiot sprzedaży będzie zaewidencjonowany przez spółkę jako środek trwały).

Ad. 3) Dla przychodu ze sprzedaży lokali stanowiących odrębny przedmiot własności (samodzielny lokal) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wybudowanym na tej aportowanej nieruchomości budynku i z udziałem w samej nieruchomości (zarówno w przypadku jeżeli nieruchomość wraz z zabudowaniami będzie stanowiła dla spółki towar handlowy jak i w przypadku jeżeli będzie dla spółki stanowiła środek trwały) koszt uzyskania przychodów z tej sprzedaży dla wspólników spółki komandytowej będzie stanowiła suma dwóch wartości:

1.  wartość wkładów wniesionych do spółki (wartość aportowanej nieruchomości) określonych w akcie utworzenia spółki i innych aktach notarialnych zawieranych na okoliczność wprowadzenia do spółki dodatkowych wkładów w wysokości określonej w aktach notarialnych (art. 22 ww. ustawy) oraz
2.  wartość nakładów poniesionych przez spółkę na tę nieruchomość do dnia sprzedaży tych lokali (art. 22 ww. ustawy), - ewentualnie pomniejszona o wartość odpisów amortyzacyjnych zarachowanych w koszty uzyskania przychodów do dnia sprzedaży (jeżeli przedmiot sprzedaży będzie zaewidencjonowany przez spółkę jako środek trwały).

Ad. 4) Dla przychodu ze sprzedaży nieruchomości w całości lub udziału we współwłasności tej nieruchomości (zarówno w przypadku jeżeli nieruchomość wraz z zabudowaniami będzie stanowiła dla spółki towar handlowy jak i w przypadku jeżeli będzie dla spółki stanowiła środek trwały) koszt uzyskania przychodów z tej sprzedaży dla wspólników spółki komandytowej będzie stanowiła suma dwóch wartości:

1.  wartość wkładów wniesionych do spółki (wartość aportowanej nieruchomości) określonych w akcie utworzenia spółki i innych aktach notarialnych zawieranych na okoliczność wprowadzenia do spółki dodatkowych wkładów w wysokości określonej w aktach notarialnych (art. 22 ww. ustawy) oraz
2.  wartość nakładów poniesionych przez spółkę do dnia sprzedaży tych lokali na tę nieruchomość (art. 22 ww. ustawy) - ewentualnie pomniejszona o wartość odpisów amortyzacyjnych zarachowanych w koszty uzyskania przychodów do dnia sprzedaży (jeżeli przedmiot sprzedaży będzie zaewidencjonowany przez spółkę jako środek trwały).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

W przypadku wniesienia aportem nieruchomości do spółki komandytowej i uznania jej za środek trwały należy dokonać wyceny stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), przyjmując za wartość początkową środków trwałych, ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9 i 14-15 stosuje się odpowiednio art. 19 (art. 22g ust. 16 ww. ustawy). Stosownie do art. 19 ust. 3 tejże ustawy wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Z ww. przepisów wynika, że wspólnicy mogą ustalić wartość początkową środków trwałych wniesionych do spółki w postaci aportu maksymalnie w jego wartości rynkowej, ustalonej na dzień jego wniesienia. Należy jednak mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do treści art. 22c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów. Z treści powyższych uregulowań prawnych wynika, iż aby dany składnik majątku mógł zostać uznany za środek trwały powinien nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, a więc być kompletny i zdatny do użytku, a jego przewidywany okres użytkowania powinien być dłuższy niż rok. W złożonym wniosku wskazano, iż przedmiotem aportu ma być nieruchomość gruntowa wraz z poczynionymi na niej naniesieniami. Zatem w przedmiotowej sprawie nieruchomość gruntowa może stanowić środek trwały (przy spełnieniu kryteriów warunkujących tę możliwość) niepodlegający amortyzacji, którego wartość początkową należy ustalić zgodnie z cyt. powyżej zasadami wynikającymi z treści art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Natomiast wszelkiego rodzaju nakłady poczynione na tym gruncie nie mogą zostać uznane za środek trwały podlegający amortyzacji do czasu spełnienia kryterium kompletności i zdatności do użytkowania. Do tego czasu nakłady te stanowić będą element kosztu wytworzenia środka trwałego, o którym mowa w art. 22g ust. 4 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1 a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Ustęp 2 tego artykułu stanowi, iż zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat, ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki nie będącej osobą prawną. Stosownie do art. 24 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową, wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych, - wydatki, te zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Jak już wskazano zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 tej ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Natomiast w myśl art. 22g ust. 4 ww. ustawy, za koszt wytworzenia uważa się wartość w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości pracy własnej podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Z powyższych przepisów wynika, iż w przypadku sprzedaży nieruchomości gruntowej uznanej za środek trwały, koszty uzyskania tego przychodu ustala się w wysokości wartości początkowej nieruchomości lub ustalonej na dzień wniesienia wkładu powiększonej o ewentualne wydatki na ulepszenie środka trwałego. W sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży będzie również wybudowany na tej nieruchomości gruntowej budynek (stanowiący odrębny środek trwały) kosztem uzyskania przychodu będzie wartość nakładów określona w umowie spółki (stanowiąca element kosztu wytworzenia) powiększona o poniesione nakłady na wytworzenie środka trwałego i pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne. W przypadku gdy spółka potraktuje przedmiotową nieruchomość jako towar handlowy w momencie jej sprzedaży wspólnicy spółki określą koszty uzyskania tego przychodu. Kosztem tym będzie również wartość nieruchomości, będzie to wartość ustalona przez wspólników na dzień wniesienia wkładu. Kosztami uzyskania przychodu w tym przypadku będą również wszelkie inne koszty związane z nieruchomością, poniesione pomiędzy dniem nabycia nieruchomości w drodze aportu, a dniem jej zbycia. Jeżeli przedmiotem sprzedaży będzie część nieruchomości lub wydzielone lokale wraz z udziałem w gruncie, koszty uzyskania przychodu należy odnieść proporcjonalnie do przedmiotu sprzedaży.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, stanowisko wnioskodawcy w ww. zakresie **jest nieprawidłowe.** Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.