Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-237/11/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-08
Teza: Czy wypłacając pojedynczy ryczałt sędziowski na podstawie listy wypłat ryczałtów sędziowskich lub delegacji sędziowskich za przeprowadzenie zawodów sportowych w kwocie nie przekraczającej 200 zł należy zastosować przepis art. 1 ust. 1 pkt 22 lit. b) i rozliczyć wynagrodzenie sędziego w formie podatku zryczałtowanego czy też rozliczyć je na zasadach ogólnych naliczając 20% koszty uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-podatek ryczałtowy; przychód-przychód z działalności wykonywanej osobiście; sędzia; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 07 marca 2011r. (data wpływu do Organu – 09 marca 2011r.), uzupełnionym w dniu 28 kwietnia 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wypłacanego ryczałtu sędziowskiego sędziom sportowym za przeprowadzane zawody sportowe - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 marca 2011r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wypłacanego ryczałtu sędziowskiego sędziom sportowym za przeprowadzane zawody sportowe.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 22 kwietnia 2011r. Znak: IBPBII/1/415-237/11/BD wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 28 kwietnia 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zgodnie z artykułem 1 pkt 22 lit. b) ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, reguła wyrażona w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie miała zastosowanie jeśli wartość pojedynczej umowy nie będzie przekraczała 200 zł. Nie będzie limitu miesięcznego, tym samym ryczałtem objęta będzie każda umowa, jeżeli tylko jej wartość nie będzie przekraczać 200 zł bez względu na to ile umów w miesiącu zostanie podpisanych i wykonanych oraz jaka będzie ich łączna wartość.

W związku z powyższymi zmianami pojawiły się wątpliwości dotyczące rozliczania ryczałtów sędziowskich z tytułu prowadzenia zawodów sportowych. Zawody takie odbywają się ok. 300 razy w roku i trwają 1 dzień. Organizacja tego typu imprez wynika z corocznie podpisywanych umów z instytucjami państwowymi i organami samorządu terytorialnego na wykonanie zadań publicznych. Powyższe zawody występują w rocznych kalendarzach sportowych współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży nadzorowanego przez Ministerstwo Sportu i Turystyki oraz Zarząd Główny (…). Wnioskodawca wydaje komunikaty organizacyjne zawodów i turniejów w wersji elektronicznej lub pisemnie, gdzie podawane są niezbędne informacje o zawodach, w tym terminy i miejsca rozgrywania imprez. Do każdej imprezy sportowej powoływani są sędziowie sportowi oddelegowywani przez właściwe okręgowe związki sportowe. Osobą odpowiedzialną za obecność i staranne wykonywanie funkcji sędziego jest kierownik zawodów lub sędzia główny.

Mimo, że kwoty pojedynczego ryczałtu sędziowskiego nie przekraczają 200 zł, z osobami sędziującymi nie zawierane są żadne umowy określające wysokość wynagrodzenia. Liczba wypłaconych ryczałtów uzależniona jest od liczby zawodów, które dana osoba sędziowała. Wypłata ryczałtów i innych należności z tytułu pełnienia funkcji sędziego sportowego następuje po zakończeniu zawodów na podstawie wypełnionej delegacji sędziowskiej lub listy ryczałtów sędziowskich oraz zatwierdzeniu jej zgodnie z obiegiem dokumentów obowiązującym u wnioskodawcy. W większości przypadków należności z tytułu pełnienia funkcji sędziego sportowego są jednorazowymi w ciągu całego roku. Wysokość stawek ryczałtów sędziowskich na dany rok kalendarzowy podaje Ministerstwo Sportu i Turystyki. W roku 2011 stawki te wynoszą od 50 zł (brutto) do 100 zł (brutto) w zależności od długości trwania zawodów i rodzaju pełnienia funkcji sędziego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłacając pojedynczy ryczałt sędziowski na podstawie listy wypłat ryczałtów sędziowskich lub delegacji sędziowskich za przeprowadzenie zawodów sportowych w kwocie nieprzekraczającej 200 zł należy zastosować przepis art. 1 ust. 1 pkt 22 lit. b) i rozliczyć wynagrodzenie sędziego w formie podatku zryczałtowanego czy też rozliczyć je na zasadach ogólnych naliczając 20% koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem wnioskodawcy, biorąc pod uwagę, że nie zawierane są żadnego typu umowy z osobami sędziującymi, wypłata ryczałtów sędziowskich powinna być rozliczana na zasadach ogólnych a nie w formie podatku zryczałtowanego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy identyfikuje jako osobne źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.

W myśl art. 13 pkt 2 powyższej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Zakwalifikowanie przychodów do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 ww. ustawy powoduje, iż na osobach fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, osobach prawnych i ich jednostkach organizacyjnych oraz jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jako płatnikach dokonujących wypłat

z powyższego tytułu ciąży obowiązek określony w art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl tego przepisu, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy).

Jednakże, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł - w wysokości 18 % przychodu.

Zryczałtowany podatek od przychodów wymienionych wyżej pobierany jest bez pomniejszania tych przychodów o koszty ich uzyskania (art. 30 ust. 3 ustawy). Dodatkowo, przychody te nie łączą się z dochodami podlegającymi opodatkowaniu według skali podatkowej, co wynika z art. 30 ust. 8 ustawy. Z kolei, przepis art. 41 ust. 4 ustawy obliguje płatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z ww. tytułu.

Płatnik przekazuje zarówno kwoty pobranych zaliczek, jak i kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę, miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania płatnika (art. 42 ust. 1 ustawy). Dodatkowo, płatnik do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym przesyła deklarację roczną o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz o zryczałtowanym podatku dochodowym do urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę, miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania płatnika, co bezpośrednio wynika z art. 42 ust. 1a ustawy.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, stwierdzić należy, iż uregulowania zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki przewidziane tym przepisem. Zatem, zryczałtowany podatek dochodowy należy pobrać od tych przychodów określonych m.in. w art. 13 pkt 2 powołanej ustawy, co do których kwota należności jest określona już w umowie (powołaniu, uchwale, zleceniu), należność z tego tytułu nie może przekroczyć kwoty 200 zł i należność ta musi być uzyskiwana przez osobę niebędącą pracownikiem płatnika (świadczeniodawcy).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż do każdej imprezy sportowej powoływani są sędziowie sportowi oddelegowywani przez właściwe okręgowe związki sportowe. Osobą odpowiedzialną za obecność i staranne wykonywanie funkcji sędziego jest kierownik zawodów lub sędzia główny. Mimo, że kwoty pojedynczego ryczałtu sędziowskiego nie przekraczają 200 zł, z osobami sędziującymi nie zawierane są żadne umowy określające wysokość wynagrodzenia. Liczba wypłaconych ryczałtów uzależniona jest od liczby zawodów, które dana osoba sędziowała. Wypłata ryczałtów i innych należności z tytułu pełnienia funkcji sędziego sportowego następuje po zakończeniu zawodów na podstawie wypełnionej delegacji sędziowskiej lub listy ryczałtów sędziowskich oraz zatwierdzeniu jej zgodnie z obiegiem dokumentów obowiązującym u wnioskodawcy. W większości przypadków należności z tytułu pełnienia funkcji sędziego sportowego są jednorazowymi w ciągu całego roku. Wysokość stawek ryczałtów sędziowskich na dany rok kalendarzowy podaje Ministerstwo Sportu i Turystyki. W roku 2011 stawki te wynoszą od 50 zł (brutto) do 100 zł (brutto) w zależności od długości trwania zawodów i rodzaju pełnienia funkcji sędziego.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że mimo, iż wnioskodawca nie zawiera żadnych umów z sędziami sportowymi za przeprowadzenie zawodów sportowych (np. zlecenia, o dzieło), to jednak osoby te otrzymują ryczałt sędziowski za przeprowadzenie zawodów sportowych na podstawie listy wypłat ryczałtów sędziowskich lub delegacji sędziowskich. Zatem zostaje im zlecone wykonanie określonych czynności np. na podstawie delegacji. Z tego punktu widzenia przepis dotyczący opodatkowania ryczałtem ma więc zastosowanie w analizowanym przypadku. Ponadto z treści wniosku wynika, iż wysokość stawek ryczałtów sędziowskich na dany rok kalendarzowy podaje Ministerstwo Sportu i Turystyki, gdzie w roku 2011 stawki te wynoszą od 50 zł (brutto) do 100 zł (brutto) w zależności od długości trwania zawodów i rodzaju pełnienia funkcji sędziego.

Tym samym odnosząc przedstawiony stan faktyczny do przywołanych powyżej przepisów prawa należy wskazać, iż treść art. 30 ust. 1 pkt 5a powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2011r., dotyczącego opodatkowania ryczałtem przychodów, o których mowa m.in. w art. 13 pkt 2 cyt. ustawy ma zastosowanie w analizowanym przypadku. Sposób opodatkowania określony tymże przepisem będzie dotyczył tych należności, których kwota jednorazowego ryczałtu, delegacji nie przekroczy 200 zł.

Wobec powyższego, co wyżej wykazano, nie można zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, z którego wynika, że omawiany przepis nie może mieć zastosowania, bowiem wnioskodawca nie zawiera z sędziami żadnych umów cywilnoprawnych, w których określona byłaby wysokość wynagrodzenia.

Reasumując, w przypadku dokonywania wypłaty wynagrodzenia dla sędziego niebędącego pracownikiem wnioskodawcy, jeżeli suma należności określona w jednej delegacji nie przekracza kwoty 200 zł należy pobrać zryczałtowany podatek w wysokości 18 % przychodu, wynikający z art. 30 ust. 1 pkt 5a powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2011r.

Natomiast w sytuacji, kiedy kwota ta jest wyższa wnioskodawca winien od ww. przychodu pobrać zaliczkę na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.