Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-840/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-26
Teza: ustalenie podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przemieszczanych w ramach przedsiębiorstwa podatnika
Słowa kluczowe: koszt; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 31 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej …….. przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2008r. (data wpływu 15 września 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przemieszczanych w ramach przedsiębiorstwa podatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przemieszczanych w ramach przedsiębiorstwa podatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca sprowadził z Niemiec towary, które wcześniej zostały zaimportowane do tego kraju z Chin. Towary te zostały dopuszczone do obrotu na terenie Niemiec i w tym kraju dokonano odprawy celnej (wysokość cła 0). Transport towaru do Polski, fracht morski, opłaty terminalne oraz odprawy celnej w imporcie dokonał na zlecenie Wnioskodawcy podmiot trzeci, który obciążył Wnioskodawcę za ww. usługi fakturą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak ustalić podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przemieszczanych w ramach przedsiębiorstwa podatnika?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o art. 31 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy za podstawę opodatkowania należy przyjąć kwotę, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić powiększoną o cło w związku z importem towarów będących teraz przedmiotem przemieszczenia. Choć koszty frachtu morskiego, transportu drogowego, opłat portowych oraz celnych należą do kategorii kosztów dodatkowych, o których mowa w art. 31 ust. 2 pkt 2 ustawy, to należności tych nie winno się włączać do podstawy opodatkowania, ponieważ nie są pobierane od Spółki przez dostawcę lecz podmiot trzeci – spedytora. Podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powiększają bowiem tylko takie wydatki dodatkowe (prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia), które są pobierane od nabywcy wewnątrzwspólnotowego przez dostawcę (art. 31 ust. 2 pkt 2 ustawy). Tak więc reasumując, podstawę opodatkowania stanowi cena nabycia jaką nabywający jest obowiązany zapłacić powiększona o cło (w tym przypadku wartość cła 0).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju. W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju. Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

W myśl art. 31 ust. 5 w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą opodatkowania jest cena nabycia, a jeżeli cena nabycia nie istnieje – koszt ich wytworzenia. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Natomiast zgodnie z art. 31 ust. 2 tej ustawy podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1 obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
2.  wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobrane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Z powyższych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, o którym mowa w art. 11, określa się na podstawie ceny nabycia, a jeżeli cena nabycia nie istnieje – kosztu wytworzenia przemieszczanych towarów. Na konieczność doliczania do podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów w przemieszczeniu, także dodatkowych wydatków wskazuje nakaz odpowiedniego stosowania przepisu art. 31 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe przepisy (art. 31 ust. 5 i ust. 2 pkt 1) do podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów nakazują włączać również m. in. cło.

Zatem w rozpoznawanej sprawie podstawa opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów powinna obejmować cenę nabycia, jaka znajduje się na fakturze wystawionej przez dostawcę towaru, tj. kwotę należną dostawcy z Chin oraz cło. Ponadto z art. 31 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż spośród takich wydatków jak: prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, do podstawy opodatkowania należy doliczać tylko te, które są pobierane przez dostawcę tych towarów, tj. podmiot, który sprzedał Wnioskodawcy towar. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że transport towaru do Polski, fracht morski, opłaty terminalne oraz odprawy celnej w imporcie dokonał na zlecenie Wnioskodawcy podmiot trzeci (spedytor), który obciążył Wnioskodawcę za ww. usługi fakturą. W konsekwencji, w świetle przepisu art. 31 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, należy uznać iż koszty transportu i frachtu morskiego nie będą wliczane do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, ponieważ nie są one pobierane przez dostawcę towaru (z kraju trzeciego). Również opłaty terminalne oraz odprawy celnej w imporcie nie powiększą podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jako niewymienione w art. 31 ust. 2 ustawy o VAT. Reasumując uznać należy, że stanowisko Wnioskodawcy, iż podstawę opodatkowania stanowi cena nabycia, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić, powiększona o cło (w tym przypadku wartość cła 0), należało uznać za **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.