Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-102/10-4/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-05-11
Teza: Czy Spółka ma obowiązek zapłaty podatku akcyzowego od paliwa odzyskanego z oparów? Czy Spółka ma obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliwa odzyskanego z oparów?
Słowa kluczowe: opłata-opłata paliwowa; paliwo; podatek-podatek akcyzowy; wyroby-wyroby energetyczne
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25.01.2010 r. (data wpływu 01.02.2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30.04.2010r. (data wpływu 05.05.2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego i opłaty paliwowej od paliwa odzyskanego z oparów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.02.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego i opłaty paliwowej od paliwa odzyskanego z oparów.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30.04.2010 r. (data wpływu 05.05.2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-102/10-2/KB z dnia 16.04.2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki, która jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, jest sprzedaż benzyny bezołowiowej i oleju napędowego na własnych bezzałogowych stacjach paliw.

Spółka przechowuje paliwa będące przedmiotem późniejszej sprzedaży na rzecz jej klientów w magazynie prowadzonym przez inny podmiot gospodarczy (producenta, sprzedawcę paliw). Od paliwa tego producent/importer/podmiot dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia uiścił już podatek akcyzowy na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1, 3 lub 4 ustawy o podatku akcyzowym, uiszczona została przez niego również opłata paliwowa należna na podstawie art. 37h i n. ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

Okresowo przeprowadzana jest inwentaryzacja stanu paliw w magazynie. Na podstawie protokołu komisji inwentaryzacyjnej określana jest ilość nadwyżek i niedoborów paliwa, jak również ilość paliwa odzyskiwanego z oparów, jako że podmiot prowadzący magazyn posiada zgodnie z przepisami dotyczącymi redukcji emisji węglowodorów wyspecjalizowaną instalację odzysku paliwa z oparów, zwaną „VRU”.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że:

*   odzyskane paliwo będzie miało te same właściwości jak przed zmianą stanu skupienia z ciekłego w gazowy,
*   w wyniku przeprowadzonego procesu odzyskiwania paliwa nie nastąpi zwiększenie ilości tego paliwa, w porównaniu z ilością przed zmianą stanu skupienia z ciekłego w gazowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka ma obowiązek zapłaty podatku akcyzowego od paliwa odzyskanego z oparów?
2.  Czy Spółka ma obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliwa odzyskanego z oparów?

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek zapłaty podatku akcyzowego oraz opłaty paliwowej w opisanym stanie faktycznym nie powstaje.

Zgodnie bowiem z art. 8 ustawy o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania tym podatkiem jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.
6.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie: a. było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub b. nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
7.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
8.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
9.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.
10.  ubytki wyrobów akcyzowych.
11.  zużycie: a. wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 89 ust. 2, do produkcji innych wyrobów; b. napojów alkoholowych, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 3, przez podmiot zużywający.
12.  sprzedaż lub oferowanie na sprzedaż papierosów lub tytoniu do palenia poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, z odpłatnością powyżej maksymalnej ceny detalicznej, w tym w połączeniu z innym towarem lub usługą lub w połączeniu z przyznaniem nabywcy nieodpłatnej premii w postaci innych towarów lub usług, a w przypadku papierosów lub tytoniu do palenia oznaczonych jednocześnie podatkowymi oraz legalizacyjnymi znakami akcyzy, jeżeli odpłatność przekracza kwotę równą sumie maksymalnej ceny detalicznej i kwoty 1,30 zł, stanowiącej należność za legalizacyjne znaki akcyzy.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 6 w/w ustawy jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W świetle powyższego, mając na uwadze, iż podatek akcyzowy został już zapłacony od paliwa, z którego oparów powstałych przy późniejszym jego transporcie i przechowywaniu następuje odzysk, zaś samo odzyskanie paliwa z oparów nie jest czynnością wymienioną w art. 8 ustawy jako podlegająca opodatkowaniu, ponowna zapłata podatku akcyzowego naruszałaby zasadę jednokrotności opodatkowania tym podatkiem, wyrażoną w art. 8 ust. 6 ustawy.

Analogicznie, w opisanym przypadku nie powstanie również obowiązek zapłaty opłaty paliwowej, jako że zgodnie z art. 37k ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych, a w opisanym przypadku zobowiązanie w podatku akcyzowym nie powstanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 z 2009 r., poz. 11 ze zm.), zwana dalej ustawą, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1 ust. 1).

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe – są to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zauważyć należy, iż w świetle uregulowań art. 86 ust. 1 ustawy wszelkie wyroby (z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1), przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do tych paliw, bez względu na kod CN, zalicza się do wyrobów energetycznych.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

Ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera ogólnych definicji czynności, które z mocy prawa rozumiane są jako produkcja wyrobów energetycznych, tj. pojęcia wytwarzanie i przetwarzanie.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN SA., wydawnictwo internetowe http://sjp.pwn.pl) wytworzyć oznacza „zrobić, wyprodukować coś”, natomiast przetworzyć znaczy „przekształcić coś twórczo; zmienić coś, nadając inny kształt, wygląd”. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż przez wytwarzanie i przetwarzanie wyrobów energetycznych należy rozumieć ogół procesów technologicznych, w wyniku których zostanie pozyskany inny wyrób akcyzowy.

Z treści wniosku wynika, iż głównym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki, która jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, jest sprzedaż benzyny bezołowiowej i oleju napędowego na własnych bezzałogowych stacjach paliw. Spółka przechowuje paliwa będące przedmiotem późniejszej sprzedaży na rzecz jej klientów w magazynie prowadzonym przez inny podmiot gospodarczy (producenta, sprzedawcę paliw). Od paliwa tego producent/importer/podmiot dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia uiścił już podatek akcyzowy oraz opłatę paliwową.

Wnioskodawca wskazał również, że okresowo przeprowadzana jest inwentaryzacja stanu paliw w magazynie, na podstawie której określana jest ilość nadwyżek i niedoborów paliwa, jak również ilość paliwa odzyskiwanego z oparów, jako że podmiot prowadzący magazyn posiada zgodnie z przepisami dotyczącymi redukcji emisji węglowodorów wyspecjalizowaną instalację odzysku paliwa z oparów, zwaną „VRU”.

W wyniku przeprowadzonego procesu odzyskiwania paliwa, jak wskazał Wnioskodawca, nie ulegną zmianie właściwości tego paliwa oraz nie nastąpi zwiększenie jego ilości, w porównaniu z ilością przed zmianą stanu skupienia.

Wobec powyższego Wnioskodawca nie będzie wytwarzać nowego produktu ani przetwarzać przedmiotowego paliwa.

Zatem, czynność odzyskiwania paliwa z oparów nie mieści się w art. 8 ust. 1 pkt 1, a także z oczywistych przyczyn, nie będzie się mieściło również w pozostałych pozycjach wskazanego artykułu. Nie powstanie więc obowiązek podatkowy z tytułu wykonania powyższej czynności.

Zgodnie z art. 37h ust. 1. ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz.U. 2004 Nr 256 poz. 2571 ze zm.) wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą paliwową".

W myśl ust. 2 ww. przepisu przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.

Stosownie do art. 37k ust. 1 ww. ustawy obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h.

Natomiast, zgodnie z ust. 2 ww. przepisu w przypadku poddania danej ilości paliwa silnikowego, od której zapłacono opłatę paliwową, dalszym procesom, w wyniku których nastąpiło zwiększenie ilości tego paliwa, opłacie paliwowej podlega uzyskana nadwyżka tego paliwa.

Biorąc pod uwagę powyższe należy zauważyć, iż w wyniku opisanego we wniosku procesu odzyskiwania paliwa nie powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, ani nadwyżka paliwa, o której mowa w art. 37k ust. 2 ww. ustawy, a zatem nie powstanie obowiązek zapłaty opłaty paliwowej.

Reasumując, Spółka nie ma obowiązku zapłaty podatku akcyzowego oraz opłaty paliwowej od paliwa odzyskanego z oparów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.