Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.82.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą dodatkowego
świadczenia pieniężnego, tytułem rekompensaty
zwiększonych kosztów utrzymania podczas wykonywania
pracy w Niemczech.
Słowa kluczowe: Niemcy
dieta
obowiązek-obowiązek płatnika
podróż
zleceniobiorca
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzą Państwo działalność gospodarczą obejmującą świadczenie usług opieki nad
    osobami starszymi. Wysyłają Państwo swoich zleceniobiorców do wykonywania usług na
    terenie Unii Europejskiej (głównie Niemiec).
    W tym celu zawierają Państwo ze zleceniobiorcami umowy zlecenia, w ramach których
    przewidziane jest wykonywanie podróży w celu wykonania obowiązków zleceniobiorcy w
    ramach przedmiotu umowy zlecenia.
    W umowie znajdują się zapisy, w których przewidziane jest wykonywanie pracy poza
    granicami kraju i w związku z tym zwrot wydatków związanych z podróżą.
    Na podstawie zawartej ze zleceniobiorcą umowy zlecenia wypłacają Państwo
    wynagrodzenie za każdy miesiąc wykonywania usług. Od wynagrodzenia potrącane są
    zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Dodatkowo, zgodnie z zapisami
    zawartymi w umowie dotyczącymi zwrotu kosztów podróży, wypłacają Państwo
    Zleceniobiorcy zwrot wydatków związanych z wykonywaniem usług poza granicami kraju
    w postaci dodatkowego świadczenia pieniężnego, tytułem rekompensaty zwiększonych
    kosztów utrzymania podczas wykonywania pracy w Niemczech za każdy dzień usług poza
    granicami kraju, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub rozporządzeniach
    wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków
    ustalania należności przysługujących pracownikowi w państwowej lub samorządowej
    jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Wypłacane zleceniobiorcy wydatki związane z wykonywaniem usług poza granicami kraju,
    nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów osoby odbywającej podróż
    zagraniczną. Wyżej wskazane wydatki zostały przez Państwa osiągnięte w celu osiągnięcia
    przychodów.

## Pytanie

Czy Państwo, jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, prawidłowo
    nie pobierają zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od zwróconych
    zleceniobiorcy wydatków związanych z wykonywaniem usług poza granicami kraju, w
    postaci dodatkowego świadczenia pieniężnego tytułem rekompensaty zwiększonych
    kosztów utrzymania podczas podróży do wysokości określonej w odpowiednich
    przepisach?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, zwrócone zleceniobiorcy wydatki związane z wykonywaniem usług
    poza granicami kraju, w postaci dodatkowego świadczenia pieniężnego tytułem
    rekompensaty zwiększonych kosztów utrzymania podczas podróży za każdy dzień
    odbywania podróży do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub rozporządzeniach
    wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków
    ustalania należności przysługujących pracownikowi w państwowej lub samorządowej
    jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, korzystają ze zwolnienia od
    podatku, uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. W związku z powyższym, na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika z
    rzeczonego tytułu.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są
    diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem (zleceniobiorcy) -

    do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
    ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju
    oraz poza granicami kraju.
    Powołany przepis stosuje się m.in. jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów (art.
    21 ust. 13 pkt 1 omawianej ustawy).
    Należy zauważyć, że w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy, ustawodawca
    posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego
    zwolnienia jest szerszy, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych,
    ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że wypłacone
    diety i inne należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów
    świadczeniobiorców, oraz zostały poniesione w celu realizacji zadań organizacji i
    jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw.
    Dodatkowo należy dodać, że na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej, pracownikowi przysługują:
    1) diety;
    2) zwrot kosztów:
        a) przejazdów i dojazdów.
        b) noclegów,
        c) innych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych
        potrzeb.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do

    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
      umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
        - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Jednocześnie – na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:
        a) podróży służbowej pracownika,
        b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
        – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
        ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków
        ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
        państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży
        służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i
        15c.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2190 ze zm.).
    Zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
        1) w celu osiągnięcia przychodów lub

        2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
        3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej
        oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
        4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
        związku z wykonywaniem tych funkcji.
    Stosownie do art. 21 ust. 15c omawianej ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 16 i 20, nie mają zastosowania do
      przychodów otrzymanych przez kierowcę z tytułu wykonywania międzynarodowych
      przewozów drogowych na podstawie stosunku pracy lub umowy zlecenia, o której
      mowa w art. 13 pkt 8.
    W powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy ustawodawca posłużył się terminem
    „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy,
    ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży
    osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że wypłacone diety i inne należności
    nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców oraz zostały
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów.
    Zasady rozliczania podróży zagranicznych reguluje ww. rozporządzenie Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia:
      Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu
      określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
        1) diety;
        2) zwrot kosztów:
          a) przejazdów,
          b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
          c) noclegów,
          d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub
            uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    W myśl § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów
      wyżywienia i inne drobne wydatki.
    Na mocy § 13 ust. 2 przytoczonego rozporządzenia:
      Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży
      zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej
      państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.
    Według § 13 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest
      określona w załączniku do rozporządzenia.
    Ponadto § 14 ust. 2 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując,
      że każdy posiłek stanowi odpowiednio:
        1) śniadanie - 15% diety;
        2) obiad - 30% diety;

        3) kolacja - 30% diety.
    Z kolei na podstawie § 14 ust. 3 powołanego rozporządzenia:
      W przypadku korzystania przez pracownika z usługi hotelarskiej, w ramach której
      zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do § 14 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Pracownikowi, który otrzymuje w czasie podróży zagranicznej należność pieniężną na
      wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli należność pieniężna jest niższa od diety,
      pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.
    Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    należy stwierdzić, że wypłacone Zleceniobiorcy kwoty w postaci dodatkowego świadczenia
    pieniężnego, tytułem rekompensaty zwiększonych kosztów utrzymania podczas
    wykonywania pracy w Niemczech za każdy dzień świadczenia usług poza granicami kraju –
    do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29
    stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej –
    korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w sytuacji gdy nie przekraczają one należnej diety określonej zgodnie z ww.
    rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej, na Państwu, jako płatniku, nie ciąży
    obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w związku z
    wypłaceniem zleceniobiorcom, wykonującym umowę zlecenia poza granicami Polski, ww.
    kwot. Jeżeli jednak wypłacane należności są wyższe od limitów określonych w przepisach
    ww. rozporządzenia, to nadwyżki ponad te limity podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym i w takiej sytuacji z tytułu ich wypłaty ciążą na Państwu obowiązki
    wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja
      będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama)
      z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –
    t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.