Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.769.2024.2.RH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Dotyczy ustalenia, czy można amortyzować środek trwały częściowo odebrany do użytkowania i czy można odsetki od konkretnego zadania w tym przypadku księgować jako koszty uzyskania przychodu uzyskanego od lokatora.
Słowa kluczowe: amortyzacja; budynek; koszt-koszty uzyskania przychodów; odbiór; odsetki-odsetki od kredytu; użytkowanie (używanie); środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-Wartość początkowa środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych-Wytworzenie we własnym zakresie; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-Zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych-Moment rozpoczęcia amortyzacji; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-Zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych-Odpisy amortyzacyjne od ujawnionych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-Środki trwałe-Spełnienie definicji środków trwałych
; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 11; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g-ust. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h-ust. 1-pkt 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Wniosek dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go
    Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 20 lutego 2025 r. (wpływ 20 i 27 lutego
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka Cywilna X (od (...) po transformacji w Y Sp. z o.o.) zajmuje się wznoszeniem
    budynków na wynajem. Spółka w grudniu (...) podpisała umowę kredytowo-hipoteczną
    „(...)”, która została w całości przeznaczona na wyposażenie i wykończenie parteru
    budynku 3 kondygnacyjnego. Budynek został ukończony w sierpniu (...) bez instalacji
    wentylacyjnej na 1 i 2 piętrze. We wrześniu nadzór budowlany wydał pozwolenie na
    użytkowanie posesji oraz parteru (częściowe pozwolenie na użytkowanie), w tym samym
    miesiącu wprowadził się lokator na plac i parter.

    W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 20 lutego 2025 r. na zadane w wezwaniu
    pytania udzielono odpowiedzi w następujący sposób:
    1. Czy w stosunku do całego budynku przysługuje Państwu prawo własności? Czy
      ewentualnie do znajdujących się w ww. budynku kondygnacji istnieje odrębny tytuł
      prawny, a więc czy są przedmiotem odrębnej własności?
        W stosunku do całego budynku przysługuje spółce prawo własności.
    2. Czy wprowadzili Państwo budynek (bądź poszczególne jego części – jeżeli stanowią
      odrębne nieruchomości) do ewidencji środków trwałych? Jeżeli tak, to kiedy i pod
      jakim symbolem Klasyfikacji Środków Trwałych?
        Nie wprowadzono jeszcze budynku na środki trwałe, ponieważ decyzja na
        użytkowanie została wydane we wrześniu (...) na parter budynku, parking i posesje.
        W budynku w trakcie odbioru na 1 i 2 piętrze brakowało wentylacji. Budynek został
        odebrany przez Straż Pożarną i Sanepid w całości, Nadzór Budowlany dopuścił do
        użytkowania tylko część parterową i posesję. Budynek wobec powyższego został
        zakwalifikowany jako środek trwały w budowie.
    3. Czy budynek lub poszczególne kondygnacje jest/będzie wykorzystywany na cele
      mieszkalne?
        Budynek lub poszczególne kondygnacje nie będzie/będą wykorzystywany na cele
        mieszkaniowe.
    4. Od kiedy spłacacie Państwo odsetki od kredytu, o którym mowa we wniosku i w jakim
      konkretnie celu został zaciągnięty? Proszę dokładnie opisać.
        W dniu (...) spółka podpisała umowę kredytową „(...)” w (...) w kwocie (...) zł (słownie:
        (...) złotych) na prace wykończeniowe pomieszczeń kondygnacji, parteru o
                  2powierzchni (...) m pod konkretnego najemcę, takie jak:
        - ściany działowe,
        - stolarka wewnętrzna,
        - instalację grzewczą, klimatyzację i wentylację,
        - podwieszane sufity,
        - wyposażenie łazienek,
        - wykonanie podłóg,
        - instalacje monitoringu,
        - wykonanie prac związanych z placem parkingowym.
        Kredyt w całości był przeznaczony na wyposażenie lokalu i posesji pod konkretnego
        lokatora, który od września (...) r. go użytkuje i płaci czynsz. Kredyt został
        przeznaczony na cel, który został wykonany i jest z tego tytułu przychód, który
        finansuje kredyt.
        Aktualnie nasze biuro księgowe kwalifikuje i ujmuje odsetki od kredytu, które
        powstają od lutego (...) r. na zwiększenie środka trwałego w budowie.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Skoro kredyt został przeznaczony pod konkretny cel oddania lokalu (części budynku) dla
    klienta, klient z niego korzysta, płaci czynsz, czy można amortyzować środek trwały
    częściowo odebrany do użytkowania i czy można odsetki od konkretnego zadania w tym
    przypadku księgować jako koszty uzyskania przychodu uzyskanego od lokatora?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro kredyt został przeznaczony na wydatki związane z
    wyposażeniem parteru w budynku 3 kondygnacyjnym i posesji po odbiorze częściowym
    można wartość nakładów budynku amortyzować oraz odsetki od kredytu uznać za koszt
    bezpośredni.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...).
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach,
    należy natomiast zbadać istnienie związku między poniesionym kosztem a powstaniem
    przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania
    przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada
    się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób
    przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące
    do ich osiągnięcia.
    Kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie taki koszt, który spełnia kumulatywnie
    warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, czyli:
    - został poniesiony przez podatnika,
    - jest definitywny, a więc bezzwrotny,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo
      zabezpieczenie źródła przychodów, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy
      poniesieniem kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów
      podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania;
    - w momencie ponoszenia wydatku podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać
      skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich
      źródła,
    - nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
    - został właściwie udokumentowany.
    Jednym z rodzajów kosztów podatkowych są odpisy amortyzacyjne obliczane od środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o
    CIT:
    Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m,
    przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych
    zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż

    dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub
    umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym
    wynik finansowy jednostki.
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów
    amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16m ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
    Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność
    podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w
    dniu przyjęcia do używania:
    1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3) inne przedmioty
    - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
    na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
    do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt
    1, zwane środkami trwałymi.
    Treść powyższych przepisów oznacza, że amortyzacja podatkowa stanowi formę
    rozłożonego w czasie, obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w
    prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w dłuższym
    okresie. Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania
    danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek
    amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie Stawek Amortyzacyjnych.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają
    następujące warunki:
    - zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie;
    - stanowią własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają
      wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z
      wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu
      finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT;
    - są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania – ustawodawca nie
      określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia
      składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne
      pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne
      technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i
      pozwoleń na użytkowanie;
    - przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok – o tym, jak długo będzie używany
      dany składnik decyduje sam podatnik;
    - muszą być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez
      niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy
      najmu, dzierżawy lub umowy leasingu;
    - nie są ujęte w katalogu środków trwałych zawartym w art. 16c ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16d ust. 1 ustawy o CIT,
    podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o
    których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g
    nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty
    uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
    W myśl art. 16d ust. 2 ustawy o CIT,

    składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w
    miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za
    ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art.
    16h ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT,
    odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od ujawnionych środków trwałych lub wartości
    niematerialnych i prawnych nieobjętych dotychczas ewidencją, począwszy od miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym te środki lub wartości zostały wprowadzone do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT,
    odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa
    środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest
    wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10
    000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów
    amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do
    używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu
    następnym.
    Stosownie do art. 16d ust. 1 ustawy o CIT,
    podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o
    których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g
    nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty
    uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
    Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
    odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do
    ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje
    zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym
    postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów
    amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się
    za koszty uzyskania przychodów.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. kwestii ustalenia, czy można amortyzować środek
    trwały częściowo odebrany do użytkowania.
    Zasadnicze znaczenie, w kontekście treści stawianego przez Państwa pytania, ma
    ustalenie znaczenia użytego przez ustawodawcę określenia kompletne i zdatne do użytku.
    Niewątpliwie wiąże się to z rozstrzygnięciem, czy te warunki może spełniać budynek tylko
    częściowo oddany do użytkowania. Unormowania zawarte w ustawie podatkowej nie
    definiują wprost, co należy przez to określenie rozumieć. Z kolei w Krajowym Standardzie
    Rachunkowości Nr 11 „Środki trwałe” wskazano, iż środek trwały uznaje się za zdatny do
    użytkowania, jeżeli jest kompletny i jednocześnie spełnia:
    - wymogi prawne przewidziane w przepisach regulujących szczególne warunki jakie
      muszą spełniać określone kategorie środków trwałych, aby zostały dopuszczone do
      użytkowania;
    - wymogi wewnętrzne polegające na jego dostosowaniu do miejsca i warunków
      funkcjonowania, zgodnie z wymaganiami jednostki.
    Zdatność do użytkowania powinna być potwierdzona odpowiednim dokumentem
    odbioru, ewentualnie po przeprowadzeniu stosownych prób.

    Natomiast środek trwały jest kompletny, jeżeli może realizować przypisane mu funkcje, co
    oznacza, że spełnia wszystkie warunki techniczne (pod względem konstrukcyjnym) i
    prawnie przewidziane dla danej kategorii środków trwałych, a w szczególności zawiera
    wszystkie części składowe.
    Językowa wykładnia omawianych pojęć prowadzi do wniosku, że aby dany środek trwały
    spełniał przesłanki kompletności i zdatności do użytku powinien być odpowiednio: nie
    mający braków, obejmujący całość z danego zakresu; odpowiedni, stosowny, przydatny
    (Słownik języka polskiego. Pod red. M. Szymczaka, PWN, Warszawa 1981, tom I, s. 978,
    tom III, s. 989).
    Uznaniu, że tylko część budynku jest kompletna i zdatna do użytkowania nie stoją na
    przeszkodzie przepisy prawa budowlanego, skoro to właśnie na ich podstawie Powiatowy
    Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał przedmiotową decyzję o pozwoleniu na
    użytkowanie parteru budynku, parkingu oraz posesji. Logiczna jest teza, iż organy
    administracji architektoniczno-budowlanej nie wydałyby pozwolenia na użytkowanie w
    sytuacji, gdyby z uwagi na zakres robót budowlanych pozostających do wykonania,
    budynek nie mógł być bezpiecznie wykorzystywany przez inwestora do celu, jakiemu ma
    służyć.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że już w momencie, kiedy posiadali
    Państwo pozwolenie na częściowe użytkowanie budynku, tj. parteru budynku, parkingu i
    posesji, to obiekt ten posiadał walor kompletności dzięki czemu mogli Państwo, w
    miesiącu przyjęcia go do użytkowania, zakwalifikować go jako środek trwały. Dla
    kompletności (także w prawnym rozumieniu) nie jest konieczny odbiór całego obiektu;
    wystarczy jego część co do której możliwe było jej zakwalifikowanie do środków trwałych i
    rozpoczęcie amortyzowania.
    Z opisu sprawy wynika jednak, że znajdująca się w budynku kondygnacja - parter (na
    użytkowanie którego uzyskali Państwo stosowne pozwolenie) nie została ujęta w ewidencji
    środków trwałych i nie rozpoczęto jej amortyzacji dla celów podatkowych. Stało się tak,
    ponieważ decyzja na użytkowanie została wydana we wrześniu (...) r. na parter budynku,
    parking i posesje. W budynku w trakcie odbioru na 1 i 2 piętrze brakowało wentylacji.
    Budynek został odebrany przez Straż Pożarną i Sanepid w całości, Nadzór Budowlany
    dopuścił do użytkowania tylko część parterową i posesję.
    Natomiast użyte w art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT sformułowanie „nieobjętych
    dotychczas ewidencją” należy odczytywać jako niewpisanie takich środków trwałych do
    ewidencji i w konsekwencji - ich nieamortyzowanie. Wskazany wyżej przepis reguluje
    sytuację, w której podatnik w ogóle nie wprowadził środka trwałego do ewidencji i nie
    dokonywał od niego żadnych odpisów amortyzacyjnych.
    Taka sytuacja ma miejsce w Państwa przypadku, zatem niezbędne jest ujawnienie środka
    trwałego poprzez wpisanie budynku do ewidencji środków trwałych.
    Zatem, brak jest podstaw do kwestionowania zdatności do użytkowania i kompletności
    środka trwałego jakim jest część budynku. Sytuacja, w której posiadają Państwo
    pozwolenie na użytkowanie w zakresie parteru budynku, parkingu oraz posesji,
    niewątpliwie pozwala po wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych na amortyzowanie
    tego środka trwałego oraz określenie jego wartości początkowej dla celów amortyzacji,
    ponieważ możliwym jest obliczenie powierzchni oddanej do użytkowania w stosunku do
    całej powierzchni budynku.
    W związku z powyższym należy zgodzić się z tą częścią Państwa stanowiska, że będziecie
    Państwo mogli amortyzować budynek częściowo oddany do używania.
    Dodatkowo, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy można odsetki od kredytu
    udzielonego na realizację konkretnego zadania uznać jako koszty uzyskania przychodu
    uzyskanego bezpośrednio związanego z przychodem z najmu od lokatora.

    Zauważyć bowiem należy, że o ile udzielenie kredytu jest neutralne podatkowo dla stron
    umowy, o tyle odsetki z nim związane, do poniesienia których jest zobowiązany
    kredytobiorca (tu: Spółka), po spełnieniu określonych warunków mogą stanowić koszty
    uzyskania przychodów.
    Koszty kredytu (pożyczki), tj. naliczone odsetki od kredytu, mogą być zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów w momencie ustalonym zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a lub art.
    16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a powołanej ustawy:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z
    wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem
    uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka
    (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
    - pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę
    kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy
    kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
    - pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w
    wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy
    kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 tej ustawy:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków naliczonych, lecz niezapłaconych
    albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    A contrario odsetki od pożyczek (kredytów) zapłacone/skapitalizowane mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodów.
    W myśl art. 16g ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, wartością początkową środka trwałego jest
    cena nabycia lub koszt wytworzenia. Wartość początkowa środka trwałego generalnie
    zależy od stanu, w jakim jednostka go pozyskała, zakresu i rodzaju działań, jakie
    przeprowadzono w celu zapewnienia kompletności i zdatności do użytkowania zgodnie z
    zamierzeniem oraz okresu dostosowania środka trwałego do użytkowania.
    Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:
    Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
    środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
    kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do
    wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów
    ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów
    operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z
    wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do
    używania.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że odsetki od spłaty kredytu do dnia oddania
    środka trwałego do używania powiększają jego wartość początkową, natomiast po tym
    dniu nie wpływają na jego wartość początkową, jednak stanowią one koszt uzyskania
    przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zauważyć należy, że sposób zaliczenia odsetek od kredytu (pożyczki) zaciągniętej w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej do kosztów uzyskania przychodów, zależy
    od celu na jaki został/a on/a przeznaczony/a oraz od zakres wydatków jakie zostały
    podniesione przez podatnika i pokryte środkami pochodzącymi z kredytu lub pożyczki.
    W związku z powyższym w odniesieniu do tych wydatków, które ponieśli Państwo na
    wytworzenie środka trwałego – budynku, o którym mowa we wniosku – które powiększały
    wartość początkową tego środka trwałego, odsetki od kredytu przeznaczonego na
    finansowanie tych wydatków naliczone do dnia przekazania go do używania, będą

    podlegały ujęciu w wartości początkowej tego środka trwałego. Natomiast odsetki
    naliczone już po tym dniu będą Państwo mogli ująć w kosztach podatkowych na zasadach
    ogólny, na podstawie art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT, tj. w
    momencie ich zapłaty.
    W odniesieniu natomiast do wydatków, które ponieśli Państwo na ten budynek, a które
    nie wchodziły do wartości środka trwałego ponieważ dotyczyły, np. wyposażenia budynku,
    to odsetki od kredytu finansującego te wydatki, będą również stanowić koszty uzyskania
    przychodów na zasadach ogólnych – na podstawie art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt
    11 ustawy o CIT, tj. w momencie ich zapłaty.
    Jednocześnie wskazać należy, że odsetki od kredytu zaciągniętego na wytworzenie i
    wyposażenie budynku stanowiącego środek trwały w prowadzonej działalności
    gospodarczej, stanowią koszy pośrednio związane z uzyskaniem przychodów przez
    Państwa Spółkę ponieważ dotyczą one budynku, a więc składnika majtku trwałego, który
    może być wykorzystywany w prowadzonej przez Państwa działalności w różny sposób.
    Zatem nie można odsetek od udzielonego kredytu na wytworzenie czy wyposażenie tego
    budynku (nawet konkretnego lokalu który znajduje się w tym budynku) powiązać w
    sposób bezpośredni z przychodem z najmu lokalu znajdującego się w tym budynku
    ponieważ wydatek ten nie jest bezpośrednio poniesiony w celu uzyskania tego przychodu,
    ale odnosi się do ogólnej działalności prowadzonej przez Państwa Spółkę.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia odsetek od kredytu za koszt
    bezpośredni jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.