Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.8.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-15
Teza: Opodatkowanie otrzymanego odszkodowania na podstawie
ugody sądowej.
Słowa kluczowe: korzystanie-korzystanie bezumowne
nieruchomości
odszkodowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r wpłynął Pani wniosek z 25 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 6 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pismem z 10 marca 2025 r. zwróciła się Pani do Urzędu Skarbowego w ... o wydanie
    podatkowej interpretacji indywidualnej dotyczącej otrzymanego odszkodowania z tytułu
    poniesionych przez Panią strat i kosztów sądowych, związanych z bezumownym
    korzystaniem przez ... z Pani działek. W załączeniu kopia pisma i odpowiedzi Urzędu
    Skarbowego. Po zapoznaniu się z pismem Urząd Skarbowy uzupełnia Pani informacje w
    przedmiotowej sprawie.
    Korespondencja z ... w sprawie przebudowy infrastruktury energetycznej trwała od 2012 r.
    Odpowiedź ... była jednoznaczna – może Pani przebudować linie ... na własny koszt. Spór
    dotyczył nie tylko Pani, ale także Gminy ..., gdyż jeden z dwóch rozkracznych słupów jedną
    odnogą stał na drodze gminnej, a drugą na Pani działce.
    Przy tym słupie, w 2012 r. zginął człowiek śmiertelnie .... Postępowanie sądowe trwało nie
    tylko z Pani powództwa, ale także Urzędu Gminy ....
    Od 2013 r. ... twierdziła, że linie są zasiedziałe, wybudowane w oparciu o dokumentację
    techniczną i zgodę właścicieli gruntów. Powyższe okazało się nieprawdą. Potwierdził to
    Sąd Rejonowy w ... w wyroku z ... 2016 r., ... oraz Sąd Okręgowy w ...w dniu ... 2016 r., .... Z
    uwagi na powyższe, Sąd Rejonowy w ... w wyroku z ... 2017 r. ... nakazał ... eksmisji
    urządzeń przesyłowych napowietrznych linii energetycznych z Pani działek. Sądowe
    postępowania odwoławcze ...od wyroku z ... 2017 r. trwały do ... 2022 r. W tym okresie
    wszystkie wydane wyroki sądowe oddalały apelacje .... Dotyczy to wyroków:
      - Sądu Rejonowego w ... z . 2018 r., ...,
      - Sądu Okręgowego ... z .. 2019 r., ...
      - Sądu Rejonowego w ... z ... 2021 r., ...
      - Sądu Okręgowego w ... z ... 2022 r., ....
    Z uwagi na niepowodzenia ... w postępowaniu sądowym oraz opinie biegłych
    rzeczoznawców, w 2021 r. ... wyraziła wolę przebudowy infrastruktury energetycznej. W
    dziesięcioletnim okresie postępowań sądowych nie było żadnego pozytywnego dla ...
    rozstrzygnięcia procesowego. Miała Pani więc pełną rękojmie do wyegzekwowania
    eksmisji z Pani nieruchomości infrastruktury energetycznej. Odstąpiła Pani jednak od
    radykalnego rozstrzygnięcia spraw. ... 2021 r. podpisała Pani z .. – umowę .... syn umowę ...
    – dotyczące przebudowy. Celem zawarcia umów było wyrażenie naszej zgody na
    umieszczenie urządzeń energetycznych po ich przebudowie na Pani nieruchomości.
    Przebudowa polegała na:
      - Zastąpieniu dwóch rozkracznych słupów jednym pojedynczym słupem, który obecnie
        jest posadowiony na Pani nieruchomości. Tym samym poniosła Pani koszt
        odblokowania drogi publicznej dla bezpieczeństwa i dobra miejscowej społeczności;
      - Zastąpieniu dwóch napowietrznych linii ..., liniami ..., które w dalszym ciągu są na Pani
        nieruchomości;
      - Pozostała także trzecia linia ... dzieląca Pani działki na pół, która nie została
        zmodyfikowana.
    Po dokonaniu przebudowy instalacji ... 2022 r., na prośbę ... cofnęła Pani pozew o eksmisję
    urządzeń wynikającą z wyroku Sądu Rejonowego w ... z .. 2017 r.. Postanowienie w tej
    sprawie zostało wydane przez Sąd ... w ... ... 2023 r., ....

    Okazała Pani akt dobrej woli, z uwagi na użyteczność publiczną urządzeń. Tym samym
    kwestia służebności przesyłu jest oczywista. Uważa Pani, że kwota otrzymanego
    odszkodowania nie powinna być objęta opodatkowaniem. Kwota otrzymanego
    zadośćuczynienia wynikająca z zawartej ugody sądowej ... 2025 r. ... w ... nie jest dla Pani
    dochodem, lecz namiastką pokrycia poniesionych przez Panią strat finansowych,
    mentalnych, kosztów sądowych, poświęconego czasu, akceptacji ograniczeń prawa
    własności z powodu istniejących na Pani nieruchomości urządzeń energetycznych.
    Dlatego sądzi Pani, że opodatkowanie otrzymanego odszkodowania byłoby
    niesprawiedliwe i bardzo krzywdzące.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Informuje Pani, że wie, że interpretacja indywidualna dotyczy Pani osoby. Jednak Pani
    sytuacja jest identyczna z tą, która dotyczy Pani syna.
    Posiadała Pani długą, ale wąską działkę, dlatego syn chcąc wybudować dom dla swojej ...
    rodziny – bo nie ma własnego mieszkania, w 2006 r. kupił drugą działkę graniczącą z Pani
    nieruchomością. Połączone działki stworzyły możliwość budowy domu. Warunki
    zabudowy zostały wydane także w 2006 r. Z powodu nielegalnej samowoli budowlanej ... i
    wynikających z niej niebezpieczeństw i zagrożeń, pozwolenie na budowę domu wydano
    dopiero w 2022 r., po przebudowaniu przez ...urządzeń energetycznych. Dziewięcioletnie
    postępowanie sądowe z ... toczyło się także z Pani i syna wspólnego powództwa.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazała Pan, że:
    W zawartej ... 2025 r. ugodzie strony podjęły rozmowy w celu polubownego zakończenia
    sporu. W pkt I ugody jest zapis: „I – Pozwana ... z siedzibą w ... zobowiązuje się zapłacić na
    rzecz Powoda Ad. 1 ... kwotę w wysokości 8.000,00 zł (słownie: osiem tysięcy złotych) oraz
    na rzecz Powoda Ad. 2 ... kwotę w wysokości 8.000,00 zł (słownie: osiem tysięcy złotych),
    co łącznie daje kwotę w wysokości 16.000,00 zł tytułem należności z tytułu bezumownego
    korzystania. Pozwana powyższą należność zobowiązuje się uiścić w terminie 14
    (czternastu) dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania,
    wydanego w związku z zawarciem niniejszej ugody.”
    Otrzymane świadczenie jest namiastką zadośćuczynienia za poniesione straty wynikające
    z:
    - 16-letniego opóźnienia budowy domu (2006-2022), związane z dwukrotnym a czasem
      większym wzrostem cen materiałów budowlanych, kosztów robocizny, itp.,
    - braku zapłaty za: dewastacje nieruchomości, obniżenie jej wartości, bezumowne
      korzystanie,
    - kosztami 9-letniego postępowania sądowego,
    - uniemożliwieniem poprawy warunków życia rodziny, w ... dzieci,
    - utratą zdrowia, nerwów i czasu życia w spokoju.
    Oprócz poniesionych strat materialnych, etycznych, utraciła Pani także korzyści jakie
    można osiągnąć z samodzielnego dysponowania prawem własności.
    We wniosku ORD-IN pisała Pani, że napowietrzne urządzenia energetyczne znajdowały się
    na Pani nieruchomości oraz na przebiegającej wzdłuż Pani posesji drodze gminnej. Po
    przegranych wielu sprawach sądowych przez ..., po pozytywnych dla Pani opiniach
    biegłych rzeczoznawców sądowych, miała Pani pełną rękojmie do wyegzekwowania
    zasądzonych przez Sąd Rejonowy w ...w wyroku z ... 2017 r. eksmisji urządzeń
    przesyłowych.
    Jednak, z uwagi na użyteczność publiczną infrastruktury energetycznej, konieczność
    odblokowania drogi dla bezpieczeństwa i dobra miejscowej społeczności przejęła Pani
    wszystkie urządzenia energetyczne, zamienione na instalacje podziemną na Pani działce.
    Gdyby Pani tego nie uczyniła, konieczne byłyby także zerwanie powierzchni asfaltowej

    drogi na odcinku około 70 metrów. Tym samym odciążyła Pani instytucje państwowe od
    poniesienia dodatkowych wysokich kosztów przebudowy. Nie zdawała Pani sobie jednak
    wówczas sprawy z utraty korzyści na Pani rzecz jakie poniosła z tego tytułu. Otóż zaistniała
    konieczność:
    - przesunięcia usytuowania budowanego domu o około 30 metrów w głąb działki, burząc
      planowane zagospodarowanie nieruchomości,
    - uniemożliwienie podłączenia budynku do gminnej oczyszczalni ścieków, z powodu
      przebiegającej przez Pani działki podziemnej instalacji energetycznej.
    Z tego powodu, Pani syn zmuszony został do wybudowania własnej przydomowej
    oczyszczalni ścieków, ponosząc ogromne koszty tej instalacji, a w przyszłości korzystania z
    niej. Gmina ... nie posiada .... Trzeba będzie gdzieś szukać takiego urządzenia. Będzie Pani
    chyba jedynym takim przypadkiem w okolicy. To także kolejna utracona przestrzeń działki.
    Nie wykluczone są dalsze fatalne „niespodzianki” wynikające z przyjętej przez Panią
    pochopnej decyzji. Kierowała się Pani dobrem wspólnym, aby było ono odwzajemnione.
    Kwotę zadośćuczynienia po 8 tysięcy zł dla Pani i syna otrzymali Państwo 3 marca 2025 r.
    Działalności gospodarczej Pani nie prowadzi. Pani i Pani syn utrzymujecie się z emerytury,
    a dom budowany jest z zaciągniętych wielu pożyczek.

## Pytanie

Proszę o informację, czy otrzymane odszkodowanie podlega opodatkowaniu?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że otrzymane odszkodowanie nie jest dochodem, lecz namiastką pokrycia
    poniesionych przez Panią z synem strat finansowych, kosztów sądowych, poświęconego
    czasu. Wynika także z akceptacji ograniczeń Pani i syna prawa własności z powodu
    istniejących na Pani i syna ziemi urządzeń energetycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są inne źródła.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy, a które mieszczą się w
    ogólnej definicji przychodów, zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić zatem w
    każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19
      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), jak również na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Zatem, do przychodów z innych źródeł należy zaliczyć różnego rodzaju odszkodowania,
    zadośćuczynienia oraz odsetki za zwłokę w wypłacie tychże odszkodowań bądź
    zadośćuczynień. Nie oznacza to jednak, że wszystkie świadczenia z ww. tytułów są
    opodatkowane. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    określonym w art. 21 ust. 1 cytowanej ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku.
    Jednakże należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym
    zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie
    przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub
      zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z
      przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
      tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów,
      oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady
      ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych
      opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których
      mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965), z wyjątkiem:
      a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
      b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
      c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
      d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
      e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
      f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,

      g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
    Zwolnieniem określonym w przytoczonym powyżej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 3 ww.
    ustawy, objęte są tylko odszkodowania i zadośćuczynienia, których wysokość lub zasady
    ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych
    wydanych na podstawie tych ustaw, bądź postanowień układów zbiorowych pracy, innych
    opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa
    w art. 9 § 1 Kodeksu pracy, z wyjątkiem odszkodowań wymienionych w lit. a)-g) tego
    artykułu. Oznacza to, że zwolnienie nie obejmuje wszystkich odszkodowań, a tylko te,
    których wysokość lub zasady ustalania zostały określone wprost w stosownych przepisach
    prawa, z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych kategorii odszkodowań.
    Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
      otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
      wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
      a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
      b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
        wyrządzono.
    Zakres zwolnienia wynikający natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy dotyczy innego
    rodzaju odszkodowań niż wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, jednakże tylko
    takich, które otrzymane są na podstawie wyroku lub ugody sądowej. Przepis ten obejmuje
    tylko odszkodowania za tzw. szkodę rzeczywistą, czyli poniesione straty, a nie dotyczy
    utraconych korzyści. Specyfika prawa podatkowego nakazuje inaczej traktować
    odszkodowanie z tytułu poniesionych przez poszkodowanego strat i odszkodowanie z
    tytułu utraconego zysku. Odszkodowanie z tytułu utraconych korzyści, jakich
    poszkodowany mógł się spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono, podlega bowiem
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym jako wyłączone ze zwolnienia na mocy lit. b
    omawianego przepisu.
    Należy podkreślić, że wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe są wyjątkiem, istotnym
    odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej – powszechności i równości
    opodatkowania, a ich zastosowanie nie może odbywać się na podstawie wykładni
    rozszerzającej, tzn. muszą być interpretowane ściśle.
    W przedmiocie stosowania wszelkiego rodzaju ulg podatkowych trzeba mieć na uwadze
    także przepis art. 84 Konstytucji RP dotyczący zasady powszechności opodatkowania, stąd
    każdy wyjątek od tej zasady, w tym także ulga podatkowa, nie może być interpretowany
    dowolnie, ani uzupełniany w drodze interpretacji o treść, której nie zawiera.
    Zagadnienia dotyczące bezumownego korzystania z rzeczy zostały uregulowane w
    Kodeksie cywilnym. Bezumowne korzystanie z rzeczy ma miejsce wtedy, gdy osoba trzecia
    bez tytułu prawnego wchodzi w strefę uprawnień właścicielskich, w wyniku czego
    właściciel zostaje pozbawiony faktycznego władztwa nad rzeczą oraz możliwości czerpania
    z niej pożytków.
    Zgodnie z art. 224 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest obowiązany do wynagrodzenia za
      korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny ani za jej zużycie, ani za jej pogorszenie
      lub utratę. Nabywa własność pożytków naturalnych, które zostały od rzeczy
      odłączone w czasie jego posiadania, oraz zachowuje pobrane pożytki cywilne, jeżeli
      stały się w tym czasie wymagalne.
    Stosownie do 224 § 2 ww. Kodeksu:
      Jednakże od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o
      wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, jest on obowiązany do

      wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie,
      pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy.
      Obowiązany jest zwrócić pobrane od powyższej chwili pożytki, których nie zużył, jak
      również uiścić wartość tych, które zużył.
    W myśl art. 225 ww. Kodeksu:
      Obowiązki samoistnego posiadacza w złej wierze względem właściciela są takie same
      jak obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której ten
      dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy.
      Jednakże samoistny posiadacz w złej wierze obowiązany jest nadto zwrócić wartość
      pożytków, których z powodu złej gospodarki nie uzyskał, oraz jest odpowiedzialny za
      pogorszenie i utratę rzeczy, chyba że rzecz uległaby pogorszeniu lub utracie także
      wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu uprawnionego.
    Zgodnie zatem z art. 224 § 2 w zw. z art. 225 ww. Kodeksu, samoistny posiadacz jest m.in.
    obowiązany względem właściciela do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy
    (bezumowne), w tym wypadku nieruchomości stanowiącej własność podatnika.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z
    nieruchomości nie stanowi odszkodowania, lecz sposób regulowania stosunków między
    właścicielem a nieuprawnionym posiadaczem, ochronę interesów właściciela i
    przywracania zakłóconej równowagi między tymi podmiotami. Wynagrodzenie to ułatwia
    właścicielowi osiągnięcie celu gospodarczego polegającego na zrównaniu jego stanu
    majątkowego do poziomu, który można byłoby osiągnąć, gdyby właściciel z niej mógł
    korzystać.
    Zarówno powstanie roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy, jak i wysokość
    tego wynagrodzenia nie zależy od tego, czy właściciel w rzeczywistości poniósł jakiś
    uszczerbek, a posiadacz uzyskał jakąś korzyść. O wysokości należnego właścicielowi
    wynagrodzenia decydują stawki rynkowe za korzystanie z danego rodzaju rzeczy i czas
    posiadania rzeczy przez adresata roszczenia. Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie
    nie jest i nie może być odszkodowaniem z tytułu pozbawienia posiadania rzeczy, wiąże się
    bowiem z faktem wykonywania posiadania samoistnego (art. 225 Kodeksu cywilnego), a
    nie wyrządzeniem szkody w jakiejkolwiek postaci.
    Tym samym świadczenie (wynagrodzenie) przysługujące z tytułu bezumownego
    korzystania z rzeczy, nie jest naprawieniem szkody wyrządzonej właścicielowi, lecz zapłatą
    za korzystanie z jego rzeczy, którą korzystający z rzeczy musiałby uiścić właścicielowi,
    gdyby to korzystanie oparte było na istniejącej podstawie prawnej; a więc tym co
    uzyskałby właściciel, gdyby rzecz oddał w odpłatne korzystanie na podstawie ważnego
    stosunku prawnego. W związku z powyższym, tak wypłacone świadczenie nie jest
    odszkodowaniem, do którego miałyby zastosowanie przepisy prawa cywilnego regulujące
    wysokość lub zasady ustalania roszczeń odszkodowawczych.
    Skoro zatem świadczenie (wynagrodzenie) z tytułu bezumownego korzystania z rzeczy nie
    ma charakteru odszkodowawczego to na gruncie przepisów podatkowych nie może ono
    korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lub pkt 3b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co prawda ustawa podatkowa nie
    zawiera definicji szkody, czy odszkodowania, jednakże dokonując wykładni tych
    sformułowań nie należy odbiegać od rozumienia tych pojęć jakie zostały im nadane w
    systemie prawa cywilnego. Przedmiotowe świadczenie (wynagrodzenie) jako niesłużące
    naprawieniu szkody, nie ma charakteru odszkodowawczego, podobnie jak korzystanie z
    nieruchomości przez posiadacza nie oznacza wyrządzenia jej właścicielowi szkody tylko
    dlatego, że nie łączy ich ważny stosunek prawny.
    Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że na podstawie zawartej
    ugody sądowej z 13 lutego 2025 r. otrzymała Pani ... 2025 r. od .... z siedzibą w ... kwotę w
    wysokości 8.000,00 zł tytułem należności z tytułu bezumownego korzystania.

    W związku z powyższym, wypłacona Pani na podstawie ugody kwota należności z tytułu
    bezumownego korzystania z nieruchomości nie jest odszkodowaniem, do którego miałyby
    zastosowanie przepisy prawa cywilnego regulujące wysokość lub zasady ustalania
    roszczeń odszkodowawczych. Zatem, jego otrzymanie nie uzasadnia zastosowania do
    niego zwolnienia przedmiotowego określonego przepisami ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Również żaden z pozostałych punktów zamieszczonych
    w art. 21 ust. 1 tej ustawy (zawierającym katalog zwolnień przedmiotowych) nie zwalnia z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodu w postaci
    otrzymanego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Ponadto od
    tego świadczenia także nie zaniechano poboru podatku.
    Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej
    przepisy prawa stwierdzić należy, że otrzymana na podstawie ugody sądowej kwota
    stanowiąca należność z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości nie korzysta ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lub pkt 3b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a także pozostałych zwolnień podatkowych
    wynikających z przepisów tej ustawy. Otrzymana kwota stanowi przychód z innych źródeł,
    o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych
    (według skali podatkowej), który należy wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za
    rok, w którym nastąpiła wypłata tego świadczenia.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób – Pani syna.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.