Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.643.2025.3.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 1 (uchylony)
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Opis zdarzenia przyszłego

Opis Nieruchomości będącej przedmiotem Transakcji
    Zainteresowanym będącym stroną postępowania jest A spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej: „Kupujący” lub „Nabywca”) z siedzibą w(...), zarejestrowana na
    potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) jako podatnik VAT czynny.
    Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania jest B spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej: „Sprzedający”). Zgodnie z treścią wpisu do KRS Sprzedający
    wykonuje działalność gospodarczą m.in. w zakresie: kupna i sprzedaży nieruchomości na
    własny rachunek (PKD 68.10.Z).
    Sprzedający nie jest zarejestrowany na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny,
    lecz dokona takiej rejestracji przed Transakcją (zdefiniowana poniżej), jeżeli Transakcja
    zostanie uznana przez niniejszy Organ za opodatkowaną podatkiem VAT.
    W dalszej części niniejszego wniosku Kupujący wraz ze Sprzedającym będą zwani
    „Zainteresowanymi” lub „Stronami”.
    W dniu 13 czerwca 2025 r. Sprzedający oraz Kupujący zawarli przedwstępną umowę
    sprzedaży (dalej: „Umowa Przedwstępna”), w której – z zastrzeżeniem spełniania się, lub
    zrzeczenia zgodnie z postanowieniami tej umowy warunków – zobowiązali się zawrzeć
    umowę sprzedaży (dalej: „Umowa Sprzedaży” lub „Umowa Przyrzeczona”), na podstawie,
    której Sprzedający sprzeda Kupującemu:
    1) prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer a ,
    położonej w (...), o sposobie korzystania Ls – lasy, dla której to nieruchomości Sąd
    Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) (zwanej
    dalej „Nieruchomością 1”);
    2) prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer b,
    położonej w (...), o sposobie korzystania Ls – lasy, dla której to nieruchomości Sąd
    Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer (...) (zwanej dalej „Nieruchomością 2”);
    3) prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer c ,
    położonej w (...), o sposobie korzystania Ls – lasy, dla której to nieruchomości Sąd
    Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer (...) (zwanej dalej „Nieruchomością 3”);
    4) prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer d ,
    położonej (...), o sposobie korzystania Ls – lasy, dla której to nieruchomości Sąd
    Rejonowy w (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...)
    (zwanej dalej „Nieruchomością 4”).
    5) prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer e,
    położonej w (...), o sposobie korzystania Ls – lasy, dla której to nieruchomości Sąd
    Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...) (zwanej dalej „Nieruchomością 5”)

    6) prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer f,
    położonej w (...), o sposobie korzystania Ls – lasy, dla której to nieruchomości Sąd
    Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...) (zwanej dalej „Nieruchomością 6”).
    Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3, Nieruchomości 4, Nieruchomości 5
    oraz Nieruchomości 6 będą zwane łącznie w dalszej części niniejszego wniosku
    „Nieruchomościami”.
    Planowana sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających na rzecz Kupującego zwana
    będzie w dalszej części niniejszego wniosku „Transakcją”.
    W Umowie Przedwstępnej Strony postanowiły, że Umowa Przedwstępna została zawarta z
    zastrzeżeniem łącznego spełnienia następujących warunków:
    1. wyniki Audytu, o którym mowa w Umowie Przedwstępnej okażą się dla Kupującej
    satysfakcjonujące i tym samym Kupująca nie skorzysta w terminie, o którym mowa
    Umowie Przedwstępnej z zastrzeżonego umownego prawa do odstąpienia od tej
    Umowy,
    2. zmiany, w ramach działań Kupującej, sytuacji planistycznej obowiązującej na
    Nieruchomościach poprzez uchwalenie przez Radę Miasta (...) uchwały ws. ustalenia
    lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub uchwalenie Planu Ogólnego, a następnie
    Zintegrowanego Planu Inwestycyjnego lub w inny zgodny z obowiązującymi przepisami
    prawa sposób, zgodnie z którym Nieruchomości przeznaczone będą pod zabudowę
    mieszkaniową wielorodzinną i możliwa będzie realizacja Inwestycji, nie mniejszej niż
          214.000 m (czternaście tysięcy metrów kwadratowych) powierzchni użytkowej
    mieszkalnej (PUM), przy maksymalnie jednej kondygnacji parkingu podziemnego,
    3. uzyskania przez Kupującą wszystkich prawomocnych i ostatecznych decyzji, zezwoleń i
                                              2uzgodnień pozwalających na budowę Inwestycji, nie mniejszej niż 14.000 m
    powierzchni użytkowej mieszkalnej (PUM), przy maksymalnie jednej kondygnacji
    parkingu podziemnego, w szczególności decyzji środowiskowej i decyzji zezwalającej na
    lokalizację zjazdu z Nieruchomości, decyzji zezwalającej na wycinkę drzew, uzgodnień
    dotyczących usunięcia ewentualnych kolizji Inwestycji z infrastrukturą techniczną na
    Nieruchomościach.
    4. uzyskania przez Kupującą warunków przyłączenia mediów pozwalających na realizację
                          2Inwestycji, nie mniejszej niż 14.000 m powierzchni użytkowej mieszkalnej (PUM), w tym
    warunków na zrzut wody deszczowej,
    5. uzyskania przez Kupującą prawomocnej i ostatecznej decyzji o wyłączeniu gruntów z
    produkcji leśnej,
    6. uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i niezaskarżonej decyzji
    zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla Inwestycji,
                    2nie mniejszej niż 14.000 m powierzchni użytkowej mieszkalnej (PUM), przy
    maksymalnie jednej kondygnacji parkingu podziemnego (zwana także „Decyzją PNB”),
    7. działy III i IV ksiąg wieczystych, opisanych w Umowie Przedwstępnej, nie będą zawierały
    jakichkolwiek innych wpisów obciążających i wzmianek o wnioskach, za wyjątkiem
    roszczenia ujawnionego na rzecz Kupującej.
    Na potrzeby niniejszego wniosku ww. zdarzenia będą zwane łącznie: „Warunkami Umowy
    Przedwstępnej”.
    Warunki Umowy Przedwstępnej zostały przy tym zastrzeżone na korzyść Kupującego.
    Na Nieruchomościach nie znajdują się i nie będą znajdowały się na datę planowanej
    Transakcji żadne obiekty budowlane, czy naniesienia kwalifikowane jako budynki,
    budowle lub ich części, ani urządzenia budowlane na gruncie Prawa Budowlanego.

    Jednocześnie, Strony wskazują, że na Nieruchomościach nie znajdują się i nie będą
    znajdowały się na datę planowanej Transakcji żadne obiekty (w tym elementy sieci
    przesyłowych) będące własnością przedsiębiorstw przesyłowych, o których mowa w art.
    49 § 1 kodeksu cywilnego (dalej: „KC”).
    Na dzień składania niniejszego wniosku Nieruchomości są przeznaczone w Miejscowym
    Planie Zagospodarowania Przestrzennego pod usługi (1.U), z zastrzeżeniem, że ok. 2%
    Nieruchomości 1 jest przeznaczone pod drogę publiczną.
    Historia oraz dalsze informacje o Nieruchomości
    Sprzedający nabył własność:
    1. Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3 i Nieruchomości 4 na podstawie
    umowy przeniesienia własności z dnia 14.06.2018 roku.
    2. Nieruchomości 5 na podstawie umowy przeniesienia własności z dnia 11.06.2018 roku -
    Nieruchomości 6 na podstawie umów przeniesienia udziałów we współwłasności z dnia
    20.02.2019 roku oraz z dnia 08.03.2023 r.
    Nabycie Nieruchomości 1, 2, 3, 4, 5 nie było opodatkowane VAT. Notariusz pobrał od
    Sprzedających podatek od czynności cywilnoprawnych. Nabycie jednego udziału we
    współwłasności Nieruchomości 6 było opodatkowane VAT 23%. Nabycie drugiego udziału
    we współwłasności Nieruchomości 6 nie było opodatkowane VAT.
    Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Sprzedającego w działalności gospodarczej
    (w tym w zakresie dzierżawy).
    Nieruchomości nie były także wykorzystywane przez Sprzedającego wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Sprzedający planował na Nieruchomościach inwestycję i w związku z tymi planami uzyskał
    w 2018 r. decyzję zezwalającą na wyłączenie z produkcji leśnej gruntów leśnych
    wchodzących w skład Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3 i
    Nieruchomości 4 i Nieruchomości 5. Sprzedający nie podjął jednak i nie podejmie przed
    datą Transakcji żadnej działalności gospodarczej na Nieruchomościach.
    Sprzedający udzielili pełnomocnictw (dalej: „Pełnomocnictwa”) dla osób wskazanych przez
    Kupującego do reprezentowania ich w:
    1) w zakresie przeprowadzenia audytu technicznego i prawnego Nieruchomości [...];
    2) w zakresie realizacji planowanej inwestycji na terenie Nieruchomości do:
      a) występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej i innymi
        właściwymi podmiotami oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
        prawnych niezbędnych w celu przygotowania i realizacji planowanej inwestycji, w
        tym:
      i. w sprawach związanych z wydaniem promes, warunków technicznych i umów
            przyłączeniowych wraz z możliwością ich aneksowania dotyczących
            przyłączy energii elektrycznej, wody, odprowadzania ścieków, gazu, energii
            cieplnej, usług telekomunikacyjnych i innych mediów,
      ii. uzyskania warunków obsługi komunikacyjnej Nieruchomości,
      iii. uzyskania decyzji wodnoprawnej;
      b) reprezentowania Właściciela we właściwym postępowaniu, w tym do składania
        oświadczeń, wniosków, uzupełnień, pism w imieniu Właściciela dotyczących:
      i. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uchwalenia przez Radę Miasta (...)
            Planu Ogólnego Miasta (...) ;

      ii. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uchwalenia Zintegrowanego
            Planu Inwestycyjnego lub uzyskania uchwały o lokalizacji inwestycji
            mieszkaniowej dla Nieruchomości;
      iii. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uzyskania decyzji o
            środowiskowych uwarunkowaniach dla Nieruchomości;
      iv. spraw związanych z postępowaniem dotyczącym uzyskania decyzji o pozwoleniu
            na budowę dla Nieruchomości;
      v. spraw związanych z przeprowadzeniem i ujawnieniem podziału Nieruchomości.
    Ponadto, Sprzedający udzielił Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomościami na
    cele budowlane, w szczególności do uzyskania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę
    dla Inwestycji, a także wydawania warunków technicznych i zawierania umów
    przyłączeniowych (dalej: „Zgoda”).
    Zakres Transakcji
    W ramach Transakcji dojdzie do zakupu przez Kupującego od Sprzedającego wyłącznie
    Nieruchomości.
    Przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne niż Nieruchomości składniki majątku
    Sprzedających.
    W szczególności, przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne niż Nieruchomości
    składniki przedsiębiorstwa Sprzedającego. W efekcie Kupujący nie przejmie żadnych
    ruchomości, środków trwałych, wyposażenia budynków, wartości niematerialnych i
    prawnych, know-how Sprzedającego, a także innych praw, wierzytelności, umów czy też
    środków pieniężnych lub papierów wartościowych Sprzedającego. Kupujący nie przejmie
    również żadnych rachunków bankowych należących do Sprzedającego. Nabycie
    Nieruchomości nie będzie wiązało się także z przejściem na Kupującego zakładu pracy w
              1rozumieniu art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 19c Kodeks pracy (t. j.: Dz. U. z 2020 r., poz.
    1320, ze zm., dalej: „Kodeks pracy”).
    Nieruchomości nie są także wyodrębnione funkcjonalnie, organizacyjnie, czy finansowo w
    przedsiębiorstwie Sprzedającego. Nieruchomości nie są wykorzystywane przez
    Sprzedającego w bieżącej działalności gospodarczej, lecz są przeznaczone do sprzedaży.
    Sposób wykorzystania Nieruchomości po Transakcji
    Po przeprowadzeniu Transakcji Kupujący zamierza zrealizować na Nieruchomościach
    inwestycję polegającą na wybudowaniu budynków wielorodzinnych z garażami
    podziemnymi, drogami wewnętrznymi i parkingami oraz niezbędną infrastrukturą
                        2 techniczną na nie mniej niż 14.000 mpowierzchni użytkowej mieszkalnej (PUM) (dalej:
    „Inwestycja”).
    Inwestycja będzie wykorzystywana przez Kupującego w ramach działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Kupujący nie planuje wykorzystywania
    Nieruchomości do działalności zwolnionej z VAT.
    Transakcja zostanie udokumentowana stosowną fakturą wystawioną przez Sprzedającego.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT (tj. będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT)?
    2. Jeżeli stanowisko w zakresie Pytania nr 1 zostanie uznane za prawidłowe i sprzedaż
    Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
    to czy sprzedaż ta nie będzie zwolniona od podatku VAT i będzie w całości
    opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT?

    3. Jeżeli sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu
    właściwej stawki podatku VAT, to czy Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w
    szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT (tj. będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT).
    2. Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji nie będzie zwolniona od podatku VAT i
    będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki
    podatku VAT.
    3. Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
    nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 1
    Aby dana czynność podlegała pod przepisy ustawy o VAT, w tym przepisy dotyczące
    zwolnień z podatku VAT, musi być wykonana przez podmiot, któremu w związku z jej
    wykonaniem przysługuje status podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei w myśl ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Powyższa definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na
    objęcie pojęciem „podatnika” wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną
    działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym status
    podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Zgodnie z treścią wpisu do KRS Sprzedający prowadzi działalność gospodarczą m.in. w
    zakresie: kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Sprzedającemu będzie
    więc przysługiwał status podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w
    ramach Transakcji. Nieruchomości stanowią bowiem (i na datę Transakcji będzie
    stanowiła) składniki majątku związane z prowadzoną przez Sprzedającego działalnością
    gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Jednocześnie, należy wskazać, że do Transakcji nie znajdzie zastosowania wyłączenie z
    zakresu podlegania VAT przewidziane w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT dla dostawy
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

            1Zgodnie z art. 55 KC, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej, obejmującym w szczególności: oznaczenie indywidualizujące
    przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność
    nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz
    inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu
    i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub
    ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów
    wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa
    własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne oraz
    tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej.
    Stosowanie do art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych
    do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W świetle powyższego należy wskazać, że przedmiotem planowanej Transakcji będą
    jedynie Nieruchomości. Przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne składniki majątku
    Sprzedającego.
    Planowanej Transakcji nie będzie więc towarzyszyć transfer składników wchodzących w
                            1skład ww. definicji przedsiębiorstwa z art. 55 KC.
    Nieruchomości nie są także wyodrębnione organizacyjnie, funkcjonalnie, ani finansowo w
    przedsiębiorstwie Sprzedającego w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Nie ma zatem
    podstaw do zakwalifikowania Transakcji jako zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Należy stwierdzić zatem, że sprzedaż Nieruchomości w ramach
    Transakcji będzie stanowiła transakcję podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, tj.
    objętą zakresem opodatkowania tym podatkiem odpłatną dostawę towarów.
    Podsumowując, sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 2
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę
    towarów, stosownie do art. 7 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie praw użytkowania
    wieczystego. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się natomiast
    rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepisy ustawy o VAT wprowadzają zwolnienia dotyczące dostaw nieruchomości. Zakres i
    zasady zwolnienia od podatku VAT zostały określone w art. 43 ustawy o VAT.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że zdaniem Wnioskodawcy do Transakcji nie
    znajdą zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT dotyczące
    nieruchomości zabudowanych.
    W dacie planowanej Transakcji Nieruchomości będą miały status nieruchomości
    niezabudowanych w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż nie będą znajdowały się na nich
    żadne obiekty budowlane, które mogłyby stanowić na gruncie prawa budowlanego
    budynki, budowle lub ich części.
    W efekcie, sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji powinna zostać uznana za
    dostawę gruntu niezabudowanego.

    Mając powyższe na względzie należy odnieść się do zwolnienia z VAT przewidzianego dla
    dostawy nieruchomości niezabudowanych.
    I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, tereny budowlane to grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    O tym, czy dany teren jest terenem budowlanym decydują zatem akty prawa
    miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz decyzja o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - gdy nie ma miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego.
    W przedstawionym stanie faktycznym Nieruchomości są przeznaczone w Miejscowym
    Planie Zagospodarowania Przestrzennego pod usługi (1.U), z zastrzeżeniem, że ok. 2%
    Nieruchomości 1 jest przeznaczone pod drogę publiczną. Nieruchomości będą zatem
    stanowiły teren budowlany w rozumieniu wskazanej powyżej definicji z art. 2 pkt 33
    ustawy o VAT, a w konsekwencji nie znajdzie do nich zastosowania zwolnienie z art. 43 ust.
    1 pkt 9 Ustawy o VAT.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do zastosowania zwolnienia od
    opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości, wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem zwolnienie z VAT stosowane jest przy łącznym
    spełnieniu dwóch warunków:
    a) towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej,
    b) brak prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzeniu tych towarów.
    W niniejszej sprawie Nieruchomości nie były i nie będą wykorzystywane przez
    Sprzedającego wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Nie jest więc
    spełniony jeden z warunków tego zwolnienia. W takiej sytuacji analiza drugiego warunku
    jest bezprzedmiotowa, gdyż dla zastosowania powyższego zwolnienia z VAT, oba warunki
    muszą być spełnione łącznie.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, dostawa Nieruchomości nie będzie korzystała z
    żadnego ze zwolnień od podatku VAT, wobec czego należy uznać, że powinna być
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
    Powyższe potwierdzają m.in. następujące interpretacje podatkowe:
    - Interpretacja z dnia 20 marca 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, nr 3063-
    ILPP2-2.4512.22.2017.2.EW:
    „W ewidencji gruntów działka oznaczona jest jako lasy (LSIV), natomiast w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomość zlokalizowana jest w jednostce
    terenowej oznaczonej symbolem ZM.12.ZLL o przeznaczeniu „teren dla prowadzenia
    gospodarki leśnej, w tym pod zalesienie”.
    Z uwagi na fakt, że – jak wskazał Wnioskodawca – zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego istnieje możliwość przeznaczenia tej nieruchomości
    pod zabudowę dla potrzeb prowadzenia gospodarki leśnej, tj. zagospodarowania ww.
    budowlami, stwierdzić należy, że nieruchomość ta stanowi grunt przeznaczony pod
    zabudowę, zatem jest terenem budowlanym określonym w art. 2 pkt 33 ustawy
    przedmiotowa nieruchomość od czasu jej nabycia nie była wykorzystywana przez
    Zainteresowanego do działalności gospodarczej. A zatem, nieruchomość nie była
    wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności zwolnionej. Zwolnienie

    od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – nie ma w przedmiotowej
    sprawie zastosowania, ponieważ nie został spełniony jeden z warunków, o którym
    mowa w ww. artykule.
    Zatem przedmiotem planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży będzie nieruchomość
    leśna niezabudowana, która będzie stanowić teren budowlany zdefiniowany w art. 2
    pkt 33 ustawy. W konsekwencji powyższego w analizowanym przypadku dla sprzedaży
    ww. działki nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie
    będzie spełniała również warunków do objęcia jej zwolnieniem od podatku w oparciu o
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Reasumując, sprzedaż nieruchomości leśnej niezabudowanej będzie podlegała
    opodatkowaniu 23 % stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt
    1 ustawy.”
    - Interpretacja indywidualna z dnia 1 kwietnia 2025 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.12.2025.2.DP
    „Nieruchomość jest niezabudowana. Wypis z rejestru gruntów wydany w dniu (...) 2024
    r. przez Wójta Gminy (...), nr kancelaryjny: (...), dla nieruchomości położonej w (...)
    składającej się z m.in. działki ewidencyjnej oznaczonej nr: 1 obszaru 0,3907 ha,
    oznaczenie użytków i klas: Ps-VI- Pastwiska trwałe i Ls-IV - Lasy.
    Z opisu sprawy wynika, że w momencie transakcji Kupujący będzie dysponować
    prawomocną, ostateczną i wykonalną decyzją o warunkach zabudowy, z której wynikać
    będzie możliwość zabudowania działki nr 1 planowanym przez Kupującego obiektem
    handlowo-usługowymi wraz miejscami parkingowymi. A zatem działka nr 1, objęta
    decyzją o warunkach zabudowy, którą Kupujący uzyska przed transakcją, będzie
    stanowić teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy, co wyklucza
    zastosowanie ww. zwolnienia od podatku VAT. W konsekwencji dostawa tej działki nie
    może zostać objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    Sprzedaż udziału w niezabudowanej działce nr 1 o pow. 0,3907 ha, będzie stanowić
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5
    ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku,
    o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a zatem będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT wg właściwej stawki.”
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 3
    W pierwszej kolejności Zainteresowani wskazują, że niniejsze uzasadnienie dotyczy
    sytuacji, w których Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna stanowisko w zakresie
    pytania nr 2 za prawidłowe, tj. uzna, że sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji nie
    będzie zwolniona od podatku VAT i będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT przy
    zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT przysługuje pod warunkiem spełnienia
    przesłanek pozytywnych wynikających z art. 86 ustawy o VAT oraz niewystąpienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,

    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku
    należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z powyższych przepisów wynikają zatem następujące podstawowe warunki uprawniające
    do odliczenia podatku naliczonego:
    - towary i usługi, z których nabyciem podatek VAT został naliczony są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych (tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego VAT),
    - transakcja jest udokumentowana fakturą,
    - transakcja jest opodatkowana VAT (co oznacza, że podatnik nie może skorzystać z prawa
    do odliczenia w odniesieniu do podatku, który został nieprawidłowo wykazany na
    fakturze, w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
    podatku VAT),
    - odliczenia podatku VAT dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik VAT.
    Mając na uwadze, że jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego:
    i. Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomości w ramach działalności gospodarczej
        podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT,
    ii. Transakcja zostanie udokumentowana stosowaną fakturą VAT,
    iii. Kupujący jest i będzie czynnym podatnikiem VAT,
    Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w związku z zakupem Nieruchomości.
    Reasumując, jeżeli sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT, to
    Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem
    Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 7d z zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to
        odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
        eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy
    czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy
    towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie,
    czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
        Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
        zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „Kodeks
    cywilny”. Zgodnie z tym przepisem:
        Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
        materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
        Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
        i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
        oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:

        Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
        wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
        prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
        Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i
        finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników
        materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji
        określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
        przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania

    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
      - istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
      - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie;
      - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
      - zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o
    której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
      a) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz
      b) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację
    działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz przeniesienia
    standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych
    opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

    a) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
    dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej
    nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną takich umów;
    b) umowy o zarządzanie nieruchomością;
    c) umowy zarządzania aktywami;
    d) należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011
    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie na uwagę zasługuje również orzeczenie NSA z 24 listopada 2016
    r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości
    (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej
    polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na
    nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
    zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z
    26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Kupujący planuje nabyć:
    - prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer a
    („Nieruchomość 1),
    - prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer b
    („Nieruchomość 2),
    - prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer c
    („Nieruchomość 3),
    - prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer d
    („Nieruchomość 4),

    - prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer e
      („Nieruchomość 5),
    - prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu numer f
    („Nieruchomość 6).
    Nieruchomości nie są wykorzystywane przez Sprzedającego w bieżącej działalności
    gospodarczej, lecz są przeznaczone do sprzedaży. Po przeprowadzeniu Transakcji
    Kupujący zamierza zrealizować na Nieruchomościach inwestycję polegającą na
    wybudowaniu budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi, drogami
    wewnętrznymi i parkingami oraz niezbędną infrastrukturą techniczną.
    Analizując podany przez Państwa opis zdarzenia przyszłego w kontekście przywołanych
    wyżej regulacji prawnych, należy stwierdzić, że wskazany we wniosku przedmiot
                                                  1Transakcji, nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55
    Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych
    składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i
    determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że przedmiotem Transakcji nie będą żadne inne niż
    Nieruchomości składniki majątku Sprzedającego. W szczególności, przedmiotem
    Transakcji nie będą żadne inne niż Nieruchomości składniki przedsiębiorstwa
    Sprzedającego. W efekcie Kupujący nie przejmie żadnych ruchomości, środków trwałych,
    wyposażenia budynków, wartości niematerialnych i prawnych, know-how Sprzedającego,
    a także innych praw, wierzytelności, umów czy też środków pieniężnych lub papierów
    wartościowych Sprzedającego. Kupujący nie przejmie również żadnych rachunków
    bankowych należących do Sprzedającego. Nabycie Nieruchomości nie będzie wiązało się
                                          1także z przejściem na Kupującego zakładu pracy w rozumieniu art. 23 ustawy Kodeks
    pracy. Zatem zbyciu podlegać będą wyłącznie Nieruchomości, których nie sposób uznać za
    przedsiębiorstwo w rozumieniu powołanego przepisu.
    Planowana sprzedaż opisanej przez Państwa Nieruchomości nie będzie stanowiła również
    zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na
    niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. W opisie sprawy wskazali
    Państwo bowiem, że Nieruchomości nie są także wyodrębnione funkcjonalnie,
    organizacyjnie, czy finansowo w przedsiębiorstwie Sprzedającego.
    Podsumowując, przedmiot Transakcji nie będzie stanowić przedsiębiorstwa w rozumieniu
        1art. 55 ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż
    Nieruchomości w ramach Transakcji nie będzie stanowiła transakcji wyłączonej z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii uznania sprzedaży Nieruchomości w ramach
    Transakcji za czynność niekorzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, lecz
    za czynność w całości opodatkowaną podatkiem VAT przy zastosowaniu właściwej stawki
    podatku.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
        budowlane.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
        Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
        przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
        zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
        decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
        przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację
    art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
        Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż
        dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony
    lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.):
        Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
        uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
        przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania
        przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i
        wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań
        własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
        Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
        określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje
        w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
        W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
        określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
        ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z

    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Nieruchomości są przeznaczone w
    Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego pod usługi (1.U), z zastrzeżeniem,
    że ok. 2% Nieruchomości 1 jest przeznaczone pod drogę publiczną.
    Tym samym, niezabudowane Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży, na moment
    dostawy stanowiły będą teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Skoro przy zbyciu ww. Nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie
    zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy
    przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    1) towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    2) przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Przy czym, jak wskazał NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12,
    zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
    wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
    prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami
    dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por.
    art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w
    poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała
    opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A
    /S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia
    tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle

    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Sprzedającego
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Ponadto nabycie
    Nieruchomości 1, 2, 3, 4, 5 oraz drugiego udziału we współwłasności Nieruchomości 6 nie
    było opodatkowane VAT. W takiej sytuacji nie można uznać, że Sprzedającemu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ww. nabyciu lub, że takie
    prawo Sprzedającemu nie przysługiwało, skoro przy ww. nabyciu nie wystąpił podatek
    VAT, który mógłby podlegać odliczeniu przez Sprzedającego.
    Oznacza to, że nie zostały spełnione warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy i w
    konsekwencji dostawa niezabudowanych Nieruchomości nie może korzystać ze
    zwolnienia od podatku na podstawie tego przepisu.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanych Nieruchomości nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    Zatem dostawa ww. Nieruchomości, powinna być opodatkowana podatkiem VAT według
    właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
    nabyciem Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji, wskazać należy, że zgodnie z
    art. 86 ust. 1 ustawy:
        W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
        zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
        Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
        otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.

    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
        Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
        podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
        gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Kupujący jest zarejestrowany na potrzeby podatku od
    towarów i usług jako podatnik VAT czynny. Po przeprowadzeniu Transakcji Kupujący
    zamierza zrealizować na Nieruchomościach inwestycję polegającą na wybudowaniu
    budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi, drogami wewnętrznymi i
    parkingami oraz niezbędną infrastrukturą techniczną. Inwestycja będzie wykorzystywana
    przez Kupującego w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Kupujący nie planuje wykorzystywania Nieruchomości do działalności
    zwolnionej z VAT.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości nie
    będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy. Transakcja będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki
    tego podatku.
    Zatem w analizowanej sprawie nie zajdzie ww. przesłanka negatywna wymieniona w art.
    88 ust. 3a pkt 2 ustawy wyłączająca prawo do skorzystania z odliczenia podatku.
    W konsekwencji, Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego w związku z dostawą ww.
    Nieruchomości.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację
    indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.