Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.717.2025.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży domu
jednorodzinnego wybudowanego w 2025 r.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    8 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży domu
    jednorodzinnego wybudowanego w 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.,
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.,

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca i Zainteresowana są małżeństwem, w którym panuje małżeński ustrój
    wspólności majątkowej. Wskazana w stanie faktycznym wniosku działka jest wspólną
    własnością Wnioskodawcy i Zainteresowanej, którą otrzymali oni od rodziców
    Wnioskodawcy na podstawie umowy darowizny ok. 20 lat temu. Wnioskodawca wraz z
    Zainteresowaną prowadzą działalność rolniczą i działka opisana we wniosku - będąca
    przedmiotem niniejszego wniosku - była wykorzystywana w działalności rolniczej. Jest to
    stosunkowo duża działka i jest obecnie prowadzona procedura jej podziału na 3 mniejsze
    działki.
    Obecnie powstał na niej (na jednej z 3 części) dom jednorodzinny (zakończenie budowy
    2025 r.) - który był przeznaczony na cele rodzinne - Wnioskodawca i Zainteresowana
    mieszkają od wielu lat w starym domu wchodzącym w skład gospodarstwa rolnego, wraz z
    rodzicami Wnioskodawcy. Wnioskodawca planował zamieszkać w nowym domu wraz z
    Zainteresowaną, ale z uwagi na zmiany okoliczności osobistych oraz wysokie koszty
    niezbędne do poniesienia w celu wykończenia i wyposażenia nowego domu zmieniono
    pierwotne plany i zdecydowano o sprzedaży nowo wybudowanego domu.
    Wnioskodawca i Zainteresowana posiadają i w przeszłości posiadali inne nieruchomości
    (nieruchomości gruntowe związane z działalnością rolniczą), z których część została
    sprzedana. W szczególności ok. 40 lat temu Wnioskodawca nabył (do majątku odrębnego -
    nie do wspólnego majątku z Zainteresowaną) w ramach darowizny od członka rodziny
    działkę rolną. Wykorzystywał ją do produkcji rolnej. W 2019 r. sprzedał tą działkę - w
    momencie sprzedaży była to działka rolna według ewidencji gruntów. Wnioskodawca nie
    wykonywał żadnych czynności w celu ulepszenia tej działki - nie uzyskał decyzji o
    warunkach zabudowy, nie uzyskał pozwolenia na budowę, nie doprowadzał mediów do
    działki, itp. Wnioskodawca nie udzielał ponadto przyszłemu nabywcy przed sprzedażą
    żadnych pełnomocnictw do jakichkolwiek czynności związanych z nabywaną działką (np.
    do wystąpienia o pozwolenie na budowę, itp.).
    Ponadto Wnioskodawca był współwłaścicielem (wraz z innym członkiem rodziny niż
    małżonka - Zainteresowana) działki rolnej - uzyskanej w ramach darowizny od członka
    rodziny. Była ona objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - z
    przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową / usługową. Została ona podzielona na 5
    mniejszych działek. Dwie z nich stały się własnością Wnioskodawcy w wyniku zniesienia
    współwłasności i na tych działkach Wnioskodawca wzniósł dwa domy - które podarował
    swoim dzieciom. Dzieci mieszkają w nich do dziś. Pozostałe 2 z wydzielonych 5 działek
    przypadły drugiemu współwłaścicielowi. Ostatnia z 5 tych działek pozostała we
    współwłasności i zdecydowano o jej sprzedaży. Sprzedaży dokonali wspólnie
    Wnioskodawca ze współwłaścicielem - nastąpiło to w 2018 roku. W momencie sprzedaży

    była to działka rolna zgodnie z ewidencją gruntów. Sprzedający poza zrealizowaniem
    podziału (który był niezbędny by sprzedaż zrealizować) nie przygotowywali jej do
    sprzedaży - nie doprowadzali mediów, nie wnosili o odrolnienie działki, itp. Wnioskodawca
    nie udzielał ponadto przyszłemu nabywcy przed sprzedażą żadnych pełnomocnictw do
    jakichkolwiek czynności związanych z nabywaną działką (np. do wystąpienia o pozwolenie
    na budowę, itp.).
    Z powyższymi działkami sąsiadowała działka drogowa - będąca własnością Wnioskodawcy.
    Na tej działce Wnioskodawca wysypał kruszywo, aby umożliwić łatwiejszy dojazd do
    domów wybudowanych dla dzieci (droga powstała w fazie budowy domów). Wspomniana
    działka drogowa przylega także do nieruchomości sąsiada Wnioskodawcy.
    W 2015 roku Wnioskodawca sprzedał część udziałów w działce drogowej na rzecz
    wspomnianego sąsiada - który chciał zapewnić sobie możliwość dojazdu do swej
    nieruchomości.
    Dodatkowo na jednej z nieruchomości wykorzystywanych w działalności rolniczej
    Wnioskodawca posiada magazyny (wzniesione na potrzeby działalności rolniczej), które są
    wynajmowane za stosunkowo niewielki czynsz w wysokości ok. 6.000 zł miesięcznie.
    Zawarta umowa jest typową umową najmu prywatnego - Wnioskodawca nie jest
    zobowiązany do jakiejkolwiek obsługi tych nieruchomości dla potrzeb najemcy, nie
    zapewnia dodatkowych usług najemcy.
    Wracając do działki będącej przedmiotem wniosku - Wnioskodawca wraz z
    Zainteresowaną postanowili na niej wybudować dom z przeznaczeniem na cele rodzinne
    (tzn. na własne potrzeby). Działka ta była sklasyfikowana jako działka rolna i nie było dla
    niej uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dlatego przed
    rozpoczęciem budowy niezbędne było przeprowadzenie różnych czynności
    warunkujących zgodną z prawem budowę domu i czynności te Wnioskodawca
    przeprowadził. W szczególności uzyskano decyzję o warunkach zabudowy - przy czym
    decyzja ta objęła warunki budowy na działce 3 domów jednorodzinnych wraz z drogą
    dojazdową, w związku z rozpoczętym procesem podziału tej działki na 3 mniejsze (na
    jednej Wnioskodawca wybudował wspomniany na własne potrzeby - który obecnie ma
    jednak być sprzedany, natomiast 2 pozostałe działki są przeznaczone dla dzieci
    Wnioskodawcy i Zainteresowanej - zostaną one im przekazane w ramach umowy
    darowizny z przeznaczeniem pod budowę nowych domów na własne potrzeby przez te
    osoby (lub z przeznaczeniem na sprzedaż przez te osoby - wedle ich uznania), kiedy już
    podział zostanie zrealizowany). Ponadto oczywiście Wnioskodawca z Zainteresowaną
    uzyskali pozwolenie na budowę domu, doprowadzili energię elektryczną do domu (nie
    doprowadzono gazu, w okolicy nie ma kanalizacji, więc nie była ona doprowadzana, woda
    do domu jest czerpana ze studni, zaś ścieki są odprowadzane do szamba) oraz
    doprowadzono drogę do domu. Następnie oczywiście zrealizowano budowę domu na
    działce - częściowo sposobem gospodarczym, a Wnioskodawca i Zainteresowana nie
    gromadzili wszystkich faktur / rachunków związanych z budową tego domu, czy
    materiałami na budowę - co wynikało z planowanego przeznaczenia tego domu na
    potrzeby własne (obecnie Wnioskodawca i Zainteresowana mieszkają w starym domu
    wraz z rodzicami Wnioskodawcy).
    W związku ze zmianą planów rodzinnych oraz bieżącą sytuacją ekonomiczną, wspomniany
    nowo wybudowany dom wraz z działką na której jest on posadowiony ma zostać
    sprzedany. W celu sprzedaży tego domu Wnioskodawca ani Zainteresowana nie
    zamierzają korzystać z pośrednictwa agencji nieruchomości, nie zamierzają także
    zatrudniać żadnych innych zewnętrznych ekspertów w celu realizacji tej sprzedaży.
    Ogłoszenia o sprzedaży będą zamieszczane na portalach Internetowych/w gazetach/jako
    tablice ogłoszeniowe na nieruchomości Wnioskodawcy/Zainteresowanej - nie będą to
    ogłoszenia wykraczające ponad standardowe ogłoszenia prywatne zamieszczane przez
    osoby sprzedające prywatne nieruchomości.

    We wniosku Wnioskodawca wskazał, że nie prowadził działalności gospodarczej, przez co
    należy rozumieć, że Wnioskodawca ani Zainteresowana nie prowadzą zarejestrowanej
    działalności gospodarczej i nigdy nie podejmowali czynności charakterystycznych dla
    prowadzenia działalności gospodarczej - zwłaszcza związanej z nieruchomościami (nie
    nabywali nieruchomości gruntowych w celu sprzedaży/wynajmu/dzierżawy, nie budowali
    budynków w celu ich sprzedaży/wynajmu/ dzierżawy), itd.
    Nie posiadają również żadnego zorganizowanego zaplecza technicznego/osobowego
    przeznaczonego do podjęcia działalności gospodarczej. Ich podstawowym źródłem
    utrzymania jest działalność rolnicza.
    Wnioskodawca i Zainteresowana w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego
    posiadają grunty. W najbliższej przyszłości nie jest planowana ich sprzedaż. Nie planują
    także budowy innych budynków, które miałyby być sprzedane. Dwie z trzech części
    opisanej działki - kiedy zostaną już wydzielone, zostaną przekazane w darowiźnie dzieciom
    Wnioskodawcy i Zainteresowanej.
    Czynności realizowane na przedmiotowej działce przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną
    nie były podejmowane w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży, lecz w celu
    budowy domu na własne potrzeby (Wnioskodawca i Zainteresowana mieszkają w starym
    domu wraz z rodzicami Wnioskodawcy) i w celu polepszenia warunków życiowych
    rozpoczęli i przeprowadzili budowę domu. W tym celu wystąpili o wydanie decyzji o
    warunkach zabudowy i ją uzyskali, uzyskali pozwolenie na budowę tego jednego domu
    (uzyskali wyłącznie jedną decyzję na pozwolenie na budowę jednego domu), potem
    przeprowadzili budowę, dokonali zagospodarowania terenu po budowie. Wszystkie te
    działania były realizowane na cele prywatne. Jednak z uwagi na zmianę okoliczności
    osobistych i wysokie koszty wykończenia i wyposażenia nowego domu zdecydowali, że
    dokonają jego sprzedaży. Sprzedaż ta nie będzie reklamowana, lecz standardowe
    informacje o domie na sprzedaż zostaną zamieszczone na portalach internetowych.
    Wszystkie sprzedane nieruchomości nabył Wnioskodawca darowizną od członków
    rodziny, na wiele lat przed sprzedażą i nabycia te realizował na potrzeby prowadzenia
    działalności rolniczej i grunty te przed sprzedażą wykorzystywał przez wiele lat na
    prowadzenie działalności rolniczej.
    Zyski ze sprzedaży jednej z tych nieruchomości zostały przeznaczone na zakup mieszkania
    - w celach lokaty kapitału.
    Działka która wraz z nowo wybudowanym domem ma być przedmiotem sprzedaży - której
    dotyczy niniejszy wniosek - nie były nigdy wynajmowana.
    Ani Wnioskodawca, ani Zainteresowana nigdy nie prowadzili zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, nie posiadali nigdy i nie posiadają ewidencji środków trwałych i nie
    wprowadzali nigdy żadnych nieruchomości do takiej ewidencji.
    Pytania (pytania nr 2 i 5 wniosku)
    1) Czy sprzedaż opisanego domu jednorodzinnego wybudowanego w 2025 r.,
      posadowionego na wydzielonej części działki nabytej w ramach darowizny ok. 20 lat
      temu, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2) Jeżeli sprzedaż domu będzie podlegać opodatkowaniu VAT to, czy należy uznać, że 50%
      ceny sprzedaży jest obrotem Wnioskodawcy, a 50% ceny sprzedaży jest obrotem
      Zainteresowanej i każde z nich powinno zarejestrować się jako podatnik VAT czynny i
      wystawić fakturę na taką część ceny?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Opisana sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT - ani
    Wnioskodawca ani Zainteresowana nie mogą być uznani za prowadzących działalność
    gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami i tym samym nie są podatnikami VAT z
    tytułu realizacji analizowanej transakcji.

    Jeżeli sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu, to połowa z uzyskanej ceny będzie
    obrotem Wnioskodawcy, a połowa obrotem Zainteresowanej.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl natomiast art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Niewątpliwie dom wraz z gruntem spełnia definicję towaru o której mowa w art. 2 pkt 6
    ustawy o VAT i tym samym jego sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W praktyce stosowania tych regulacji pojawiła się kwestia kryteriów jakie należy stosować
    dla ustalenia, czy w przypadkach odnoszących się do zbywania części majątku prywatnego
    czynności te są dokonywane w ramach zarządu tym majątkiem czy też wykonywane są
    profesjonalnie, jako działalność gospodarcza.
    W pierwszym wypadku, osoba fizyczna dokonująca takiego zarządu majątkiem prywatnym
    nie występowałaby jako podatnik podatku od towarów i usług.
    Natomiast w drugim przypadku, osoba zbywająca majątek prywatny działałaby jako
    podatnik podatku od towarów i usług.
    W tym zakresie istotne znaczenia ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (dalej: TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi
    Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Natomiast, jak wyjaśnił TSUE w tym wyroku, inaczej jest w
    wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112
    /WE.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki, wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości

    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Analogiczne stanowisko było prezentowane przez TSUE również w wyrokach C-263/11, C-
    331/14, C-72/137) a poglądy wyrażone przez TSUE zyskały pełną aprobatę Naczelnego
    Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrażał w tym zakresie pogląd, że
    rozstrzygnięcie czy dany podmiot w odniesieniu do danej czynności, działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu
    faktycznego konkretnej sprawy, albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala
    jedynie na sformułowanie pewnych wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych
    wzorców kontroli. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, konieczne jest ustalenie
    w każdej konkretnej sprawie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot występował w
    charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych
    przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do gruntu. Istotna
    jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując
    sprzedaży gruntów zachowywała się jak handlowiec (np. wyroki NSA: w składzie 7 sędziów
    z dnia 29 października 2007 r., I FPS 3/07; z 22 października 2013 r., I FSK 1323/12; z 14
    marca 2014 r., I FSK 319/13; z 16 kwietnia 2014 r. I FSK 781/13)
    Znaczenie pojęcia „majątku prywatnego” poszukiwać można poprzez odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Z
    orzeczenia tego wynika, że „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy rozważyć czy Wnioskodawca lub Zainteresowana
    dokonując odpłatnej dostawy Nieruchomości będą działać w ramach zarządzania swoim
    majątkiem prywatnym w postaci Nieruchomości, czy też w celu dokonania sprzedaży
    Nieruchomości podejmą aktywne działania, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, co będzie skutkować uznaniem, że dostawa Nieruchomości nastąpi w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a
    Wnioskodawca lub Zainteresowana będą działać jako podatnik podatku od towarów i
    usług.
    W Państwa ocenie należy zwrócić uwagę, że z całości okoliczności sprawy jednoznacznie
    wynika, że ani Wnioskodawca, ani Zainteresowana nie podejmują aktywnych działań,
    angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców w
    zakresie obrotu/budowy nieruchomości. Podejmowane przez nich działania w zakresie
    budowy/sprzedaży nieruchomości nakierowane były na zaspokajanie potrzeb własnych i
    najbliższej rodziny. Nie wykraczały one poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.
    Świadczy o tym w szczególności okoliczność, że zbywane przez Wnioskodawcę w
    przeszłości działki były nabyte wcześniej w ramach darowizny od rodziny, nie były w żaden
    sposób ulepszane. Zrealizowana budowa domu była prowadzona na własne potrzeby, o
    czym świadczy częściowe jej przeprowadzenie systemem gospodarczym, brak
    gromadzenia faktur za te czynności. Świadczy o tym także okoliczność, że nie będzie
    prowadzona działalność reklamowa w celu sprzedaży tego domu, a czynność ta będzie
    jednorazowa, Wnioskodawca ani Zainteresowana nie zamierzają budować jakichkolwiek
    dalszych nieruchomości na sprzedaż.
    W konsekwencji należy uznać, że ani Wnioskodawca, ani Zainteresowana nie prowadzą
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT i nie będą podatnikami z tytułu
    sprzedaży analizowanej nieruchomości (działki wraz z nowo wybudowanym domem) i tym
    samym planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie zarówno
    gruntu jak też udziału w prawie własności gruntu traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa dnia z 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek
      wspólny.
    Jak wynika z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W akcie notarialnym dokumentującym nabycie nieruchomości wymieniani są oboje
    małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność
    wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do
    współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania
    żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Stwarza to dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną
    sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) - jako podatnik VAT.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza

      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
      wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Pana działki zabudowanej
    domem, istotne jest, czy w celu dokonania jej dostawy podjął Pan aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych

    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierzacie Państwo sprzedać działkę zabudowaną domem. W
    celu sprzedaży domu nie zamierzają Państwo korzystać z pośrednictwa agencji
    nieruchomości, nie zamierzają także zatrudniać żadnych innych zewnętrznych ekspertów
    w celu realizacji tej sprzedaży. Ogłoszenia o sprzedaży będą zamieszczane na portalach
    Internetowych/w gazetach/jako tablice ogłoszeniowe. Czynności realizowane na
    przedmiotowej działce przez Zainteresowanych nie były podejmowane w celu
    przygotowania nieruchomości do sprzedaży, lecz w celu budowy domu na własne
    potrzeby. Jednak z uwagi na zmianę okoliczności osobistych Zainteresowani zdecydowali,
    że dokonają jego sprzedaży. Działka która wraz z nowo wybudowanym domem ma być
    przedmiotem sprzedaży nie była nigdy wynajmowana. Ani Wnioskodawca, ani
    Zainteresowana nigdy nie prowadzili zarejestrowanej działalności gospodarczej, przed
    budową domu działkę wykorzystywali rolniczo.
    Na tle powyższego opisu sprawy Państwa wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy
    sprzedaż działki zabudowanej domem, który został pobudowany na własne potrzeby,
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady
    - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o VAT. Należy
    zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży części działki
    zabudowanej domem, Zainteresowani będą spełniali przesłanki do uznania Ich za
    podatnika podatku od towarów i usług. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do
    konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność
    Zainteresowanych, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż wskazanej we wniosku działki zabudowanej domem wypełnia

    przesłanki działalności gospodarczej. Zainteresowani nie podjęli takich aktywnych działań
    w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w
    sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Zainteresowani działkę otrzymali w formie darowizny. Działka nie była przez
    Zainteresowanych wydzierżawiana. Nie prowadzili Oni ani nie prowadzą działalności
    gospodarczej. W celu wybudowania domu wystąpili Państwo o warunki zabudowy,
    uzyskali pozwolenie na budowę domu oraz doprowadzili energię elektryczną. Jednakże
    dom pobudowali dla własnych potrzeb. Tym samym, w tej sprawie, wystąpienie o warunki
    zabudowy nie jest czynnością, która została wykonana w celu zwiększenia wartości i
    atrakcyjności działki. Nie prowadzili Państwo działań w celu sprzedaży ww. działki
    zabudowanej domem wykraczających ponad standardowe ogłoszenia prywatne
    zamieszczane przez osoby sprzedające prywatne nieruchomości. Dokonali Państwo
    wcześniej sprzedaży nieruchomości, które otrzymali w drodze darowizny wiele lat przed
    sprzedażą i wykorzystywali rolniczo, sprzedaży tej dokonali Państwo z przyczyn
    ekonomicznych. Posiadają Państwo inne działki, które wykorzystują rolniczo, nie planują
    ich sprzedaży.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działki zabudowanej domem nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają,
    że ta sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Państwa aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    W efekcie należy stwierdzić, że dokonując sprzedaży będącej we współwłasności
    majątkowej małżeńskiej części działki zabudowanej domem będą Państwo korzystać z
    przysługującego Im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy.
    Tym samym, nie będą Państwo podatnikami podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.
    Z uwagi na to, że sprzedaż działki zabudowanej domem nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT odpowiedź na pytanie nr 2 (nr 5 wniosku) jest bezzasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Nadmieniam, że niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług, natomiast w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.