Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.770.2024.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za
okres, w którym należność została uregulowana.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
okres-okres rozliczeniowy
termin-termin płatności
ulga-ulga na złe długi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Terminy do odliczenia podatku naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1a.
Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych
wierzytelności -Obowiązek pomniejszenia podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1a-art. 89b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia okresu rozliczeniowego, w którym
    powinni Państwo dokonać odliczenia podatku naliczonego. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką prawa (...), jednym z liderów (...).
    Spółka posiada siedzibę w (...) i jest tam zarejestrowana jako podatnik VAT. Głównym
    przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest (...).
    Od (...) 2020 r. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT UE
    w Polsce. Przyjętym okresem rozliczeniowym podatku VAT dla Wnioskodawcy jest miesiąc.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Wnioskodawca nabywa na
    terytorium kraju towary - w przeważającej części (...). Transakcje te dokumentowane są
    wystawionymi na rzecz Spółki fakturami. W związku z zakupem tych towarów
    Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Z racji charakterystyki nabywanych towarów (w szczególności dotyczy to (...)) wymagają
    one analizy jakościowej przeprowadzanej przez specjalistyczny dział Spółki. Co więcej,
    faktury dokumentujące nabycie towarów przekazywane są do działu odpowiedzialnego za
    uregulowanie należności dopiero po przeprowadzonej analizie i akceptacji przez
    specjalistyczny dział Spółki.
    Ponadto, analiza merytoryczna otrzymywanych faktur jest czasochłonna, z uwagi na
    konieczność wyjaśniania z kontrahentami wszelkich niezgodności pomiędzy treścią
    faktury, a danymi zawartymi w zamówieniu czy też faktycznym przebiegiem transakcji. W
    praktyce zdarza się, że część faktur zakupowych przekazywana jest do działu
    odpowiedzialnego za uregulowanie należności dopiero po kilku miesiącach od daty ich
    otrzymania przez Spółkę. Z racji powyższego, Wnioskodawca reguluje należności
    wynikające z niektórych faktur później niż ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w
    którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu płatności danej faktury określonego w
    umowie lub na fakturze.
    Sytuacja taka może dotyczyć faktur, w odniesieniu do których dokonano wcześniej
    odliczenia podatku naliczonego - w tym przypadku Wnioskodawca zobowiązany jest, na
    podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, do pomniejszania kwoty podatku VAT naliczonego
    z tytułu takich „przeterminowanych” faktur.
    Jednak zdarzają się również przypadki, w których Spółka nie odlicza podatku naliczonego z
    faktur budzących wątpliwości, aż do czasu zakończenia procesu ich weryfikacji, co może
    trwać wiele miesięcy.
    W przeszłości Spółka przyjmowała podejście, zgodnie z którym, w przypadku, gdy faktura
    akceptowana była z dużym opóźnieniem (co najmniej po kilku miesiącach od daty
    otrzymania), kwota podatku naliczonego z niej wynikająca była ujmowana w rejestrze VAT
    oraz korekcie pliku JPK_V7M za okres rozliczeniowy, w którym faktura została otrzymana
    lub jeden z trzech kolejnych okresów (zgodnie z art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT).
    Jednocześnie w korekcie pliku JPK_V7M za miesiąc, w którym upłynęło 90 dni od terminu
    płatności wskazanego w umowie lub na fakturze, podatek VAT wynikający z
    niezapłaconych faktur był ujmowany ze znakiem ujemnym w polach K_46 i P_46, tak aby
    pomniejszyć odliczenie VAT z tytułu takich faktur. Następnie, podatek naliczony był
    ujmowany w pliku JPK_V7M w wartości dodatniej w polach K_47 i P_47, w miesiącu
    opłacenia przedmiotowych faktur.

    Jednak takie podejście powodowało konieczność dokonywania przez Spółkę licznych
    korekt plików JPK_V7M, a finalnie niektóre z faktur były ujmowane w rozliczeniach VAT
    trzykrotnie (dwa razy na plus i raz na minus).
    W ostatnim czasie, po dokonaniu ponownej analizy przepisów i orzecznictwa w zakresie
    raportowania faktur w podobnych sytuacjach, Spółka zdecydowała o zmianie podejścia w
    odniesieniu do faktur, które są akceptowane przez specjalistyczne działy z opóźnieniem, a
    w konsekwencji płatność następuje po upływie 90 dni od terminu płatności. W celu
    uproszczenia rozliczeń i ograniczenia liczby dokonywanych korekt plików JPK_V7M,
    począwszy od rozliczenia za lipiec 2024 r., Spółka ujmuje w rejestrze zakupów VAT faktury,
    które zostały opłacone później niż ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym
    upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu płatności (dalej również jako: „Przedmiotowe
    Faktury”), tylko jeden raz - w miesiącu uregulowania płatności, tj. w miesiącu, w którym
    zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 89b ust. 4 ustawy o VAT. Zatem obecnie,
    nawet jeżeli faktura została zaakceptowana przez dział specjalistyczny, ale nie została
    jeszcze opłacona, a upłynął już termin, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT,
    faktura taka nie jest przez Wnioskodawcę ujmowana w rejestrze VAT oraz pliku JPK_V7M,
    aż do momentu jej opłacenia.
    W tym miejscu Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Przedmiotowe Faktury są
    wykazywane w miesiącu ich uregulowania pomimo faktu, że upłynęły już terminy, o
    których mowa w art. 86 ust. 11 ustawy o VAT. Wnioskodawca równocześnie pragnie
    wskazać, że w przypadku Przedmiotowych Faktur nie dochodzi do uchybienia 5-letniemu
    terminowi przedawnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego, liczonemu od
    początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Ponadto, Przedmiotowe Faktury ujmowane są w okresach rozliczeniowych nie
    wcześniejszych niż te, w którym powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych
    towarów. Po uregulowaniu należności z nich wynikających, Przedmiotowe Faktury są
    ujmowane w ewidencji zakupów pliku JPK_V7M odpowiednio w polach K_42 oraz K_43, nie
    zaś przypisanym dla korekty podatku naliczonego w związku z art. 89b ust 4 ustawy o VAT
    polu K_47.
    W związku z przyjętą praktyką wykazywania Przedmiotowych Faktur w deklaracji
    podatkowej VAT zgodnie z datą ich opłacania oraz sposobem ich raportowania w pliku
    JPK_V7M, Wnioskodawca pragnie potwierdzić, że w analizowanym stanie faktycznym ma
    on prawo skorzystać z odliczenia podatku VAT wynikającego z Przedmiotowych Faktur w
    rozliczeniu za okres, w którym zostaną one opłacone. Jednocześnie, z racji nieujęcia
    Przedmiotowych Faktur w okresach rozliczeniowych przed ich opłaceniem, nie jest on
    zobowiązany do obniżenia kwoty podatku VAT naliczonego w okresie wskazanym w art.
    89b ust.1 ustawy o VAT. Dodatkowo Spółka zaznacza, że Przedmiotowe Faktury dotyczą
    nabycia towarów pozostałych i nie dotyczą nabycia środków trwałych.

## Pytanie

Czy w przedstawionej w stanie faktycznym sytuacji, w której Wnioskodawca nie dokonał
    odliczenia podatku naliczonego w miesiącu otrzymania Przedmiotowej Faktury, ani w
    żadnym z trzech kolejnych miesięcy i reguluje należność za Przedmiotową Fakturę po
    upływie ostatniego dnia miesiąca, w którym minęło 90 dni od terminu płatności
    określonego w umowie lub na fakturze, będzie on uprawniony do odliczenia podatku VAT
    naliczonego wynikającego z tej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność została
    uregulowana, poprzez ujęcie jej w polach K_42 i K_43 części ewidencyjnej pliku JPK_V7M?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej w stanie faktycznym sytuacji, w której
    Wnioskodawca nie dokonuje odliczenia podatku naliczonego w miesiącu otrzymania
    Przedmiotowej Faktury, ani w żadnym z trzech kolejnych miesięcy i reguluje należność za
    Przedmiotową Fakturę po upływie ostatniego dnia miesiąca, w którym minęło 90 dni od
    terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze, będzie on uprawniony do

    odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z tej faktury w rozliczeniu za okres, w
    którym należność została uregulowana, poprzez ujęcie jej w polach K_42 i K_43 części
    ewidencyjnej pliku JPK_V7M.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    A. Ogólne zasady wykazywania faktur zakupowych
    Ogólne zasady dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego przez czynnego
    podatnika podatku VAT zostały określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z
    powyższym przepisem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje podatnikowi, gdy towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych.
    Okres, w którym podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    zakupowych został wskazany w art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 10 w
    związku z ust. 10b pkt 1, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez
    podatnika towarów lub usług powstał obowiązek podatkowy oraz podatnik otrzymał
    fakturę VAT od dostawcy. Jednocześnie, jak wynika z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli
    podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w okresie wskazanym w art. 86
    ust. 10 ustawy o VAT, może on obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej
    również za jeden z trzech kolejnych okresów rozliczeniowych. Jeżeli natomiast tego nie
    zrobi w ww. terminach, to zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, podatek naliczony
    wynikający z takiej faktury, może zostać odliczony poprzez dokonanie korekty rozliczeń
    VAT i ujęcie jej w okresie jej otrzymania lub w jednym z trzech kolejnych okresów
    rozliczeniowych. Możliwość taka istnieje jedynie, jeśli korekty dokonywane są nie później,
    niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego.
    Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, gdy podatnik nie ureguluje
    należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług
    na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w
    umowie lub na fakturze, podatnik jest zobowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku
    wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia
    upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.
    W przypadku zaś, gdy zastosowanie miał art. 89b ust. 1 ustawy o VAT i podatnik dokonał
    obniżenia podatku VAT naliczonego, po opłaceniu faktury podatnik może ponownie
    odliczyć VAT naliczony na podstawie art. 89b ust. 4 ustawy o VAT w rozliczeniu za okres, w
    którym należność uregulowano.
    Zatem w świetle art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik „czasowo” traci prawo do
    odliczenia podatku VAT z nieopłaconej w terminie faktury zakupowej, a nabywa je
    ponownie wraz z uregulowaniem należności zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy o VAT.
    B. Sposób rozliczenia Przedmiotowych Faktur
    Jak wskazano w stanie faktycznym, zgodnie z nowym podejściem Spółki, Wnioskodawca
    nie wykazuje Przedmiotowych Faktur w rozliczeniach VAT przed datą uregulowania
    należności z nich wynikających.
    Ponieważ podatek VAT wykazany na Przedmiotowych Fakturach nie zostaje odliczony
    przez Spółkę w dacie ich otrzymania ani w żadnym z trzech kolejnych okresów
    rozliczeniowych, zdaniem Wnioskodawcy nie jest on zobowiązany do obniżenia kwoty
    podatku VAT naliczonego z zastosowaniem mechanizmu, o którym mowa w art. 89b ust. 1
    ustawy o VAT. Argumentem za takim podejściem jest literalne brzmienie ww. przepisu, tj.
    dyspozycja, że „dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej
    z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu
    płatności określonego w umowie lub na fakturze”. W przepisie wskazano jednoznacznie,
    że obniżeniu podlega jedynie ta kwota podatku, która została już przez dłużnika odliczona.

    Jednocześnie podkreślenia wymaga, że odliczenie podatku VAT naliczonego jest prawem,
    a nie obowiązkiem podatnika. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, żeby Spółka nie
    dokonywała odliczenia z faktur niezaakceptowanych przez dział specjalistyczny. Efektem
    tego jest brak obowiązku zastosowania mechanizmu, o którym mowa w art. 89b ust. 1
    ustawy o VAT.
    Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się jedynie do tego, czy po uregulowaniu
    należności wynikających z Przedmiotowych Faktur, ma on obowiązek ujmować fakturę
    trzykrotnie, przy zastosowaniu odpowiednio przepisu art. 86 ust. 13, art. 89b ust. 1 oraz
    art. 89b ust. 4, czy jednak prawidłowym podejściem będzie ujęcie takich faktur jedynie w
    jednym okresie rozliczeniowym, zgodnie z datą uregulowania należności.
    Zdaniem Wnioskodawcy, bezcelowe jest stosowanie mechanizmu zawartego w art. 89b
    ustawy o VAT do Przedmiotowych Faktur. Mianowicie, mechanizm ten ma na celu
    pozbawienie podatnika prawa do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur,
    których nie opłacił w ciągu 90 dni od upływu terminu płatności, co ma skłonić podmioty
    gospodarcze do szybszego regulowania należności.
    Tymczasem w opisanym stanie faktycznym, Spółka nie dokonuje odliczenia podatku VAT
    (pomimo posiadania takiego prawa w momencie otrzymania faktury) m.in. dlatego, aby
    uniknąć w przyszłości konieczności korygowania swoich rozliczeń VAT ze względu na np.
    zakwestionowane prawidłowości faktury w procesie akceptacji i/lub nieopłacenie jej. W
    efekcie, niemożliwe jest również zastosowanie w tym przypadku art. 89b ust. 1 ustawy o
    VAT, ze względu na brak odliczenia kwoty podatku, która mogłaby podlegać obniżeniu.
    W takim schemacie rozliczania faktur przez Spółkę, art. 89b mógłby znaleźć zastosowanie
    dopiero wtedy, gdy Przedmiotowe Faktury byłyby już opłacone, bowiem dopiero wówczas
    Spółka wykazuje je w swoich rejestrach zakupów VAT dokonując odliczenia podatku
    naliczonego (poprzez korekty rozliczeń VAT np. za miesiąc, w którym otrzymano fakturę).
    Jednak zastosowanie art. 89b ustawy o VAT miałoby w takiej sytuacji całkowicie sztuczny
    charakter - ponieważ należność wynikająca z Przedmiotowej faktury została już
    uregulowana, „karanie” dłużnika za zwlekanie z płatnością nie ma żadnego logicznego
    uzasadnienia. Ujmowanie Przedmiotowych Faktur w przeszłym okresie odbywałoby się
    bowiem tylko po to, żeby móc zastosować art. 89b ust. 1 i obniżyć VAT naliczony (w
    kolejnej korekcie rozliczeń VAT), a jednocześnie anulować ww. obniżenie poprzez
    zastosowanie art. 89b ust. 4 (w trzeciej już deklaracji VAT dla tej samej faktury). W żaden
    sposób taka praktyka nie wpłynęłaby na przyspieszenie dokonania płatności przez
    Wnioskodawcę, ponieważ w istocie rozważana jest jedynie sytuacja, w której płatność
    została już dokonana.
    Wnioskodawca pragnie również wskazać, że korygowanie deklaracji opisaną powyżej
    metodą „cofania się” do poprzednich okresów prowadziłoby do paradoksalnej sytuacji, w
    której podatnik korygowałby deklaracje VAT zwiększając podatek naliczony tylko po to, by
    obniżyć go w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, a
    następnie ponownie go odliczyć w okresie, w którym uregulował należność.
    W ocenie Wnioskodawcy, przywołany wyżej schemat mija się z celem regulacji z art. 89b
    ustawy o VAT. W efekcie, Spółka stoi na stanowisku, że prawidłowe jest ujęcie
    Przedmiotowych Faktur w rozliczeniach VAT jedynie jeden raz, tzn. w okresie
    rozliczeniowym, w którym uregulowano należności z nich wynikające.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    przepisów prawa podatkowego, wydawanych w analogicznych stanach faktycznych.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 16 września 2019 r., sygn. 0112-KDIL2-
    3.4012.263.2018.1.IP, organ podatkowy wskazał, że: „W okolicznościach rozpatrywanej
    sprawy, przepis art. 89b ustawy nie ma/nie będzie mieć zastosowania, tj. Wnioskodawca
    nie jest/nie będzie zobowiązany do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego, o
    której mowa w tym przepisie, gdyż - jak wynika z opisu sprawy - Zainteresowany nie
    dokonał odliczenia podatku VAT przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania”.

    Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 25
    czerwca 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.179.2019.1.RMA: „Mając powyższe na uwadze
    należy stwierdzić, że w przypadku gdy Spółka nie skorzystała/nie skorzysta z prawa do
    odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury, a następnie dopiero po upływie terminu
    wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT (tj. 90 dni od daty upływu terminu płatności
    określonego w umowie lub na fakturze) uregulowała/ureguluje całą należność jest/będzie
    uprawniona do odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za
    okres, w którym należność zostanie uregulowana, a jednocześnie (z uwagi na
    niedokonanie odliczenia VAT) nie będzie zobowiązana do dokonywania korekty VAT
    naliczonego, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT za wcześniejsze okresy
    rozliczeniowe”.
    Dyrektor Krajowej Administracji Skarpowej potwierdził powyższe stanowisko w
    interpretacji indywidualnej z dnia 13 sierpnia 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.246.2020.1.
    AS: „ Zatem w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy Wnioskodawca
    mimo otrzymania faktury uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego z tytułu opłaty
    za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, nie dokonał na jej podstawie obniżenia
    podatku należnego o podatek naliczony w terminach wskazanych w art. 86 ust. 10, 11 lub
    13 (w drodze korekty), a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b
    ust. 1 ustawy (tj. 90 dni od dnia terminu płatności) będzie regulował jej należność poprzez
    kompensatę wzajemnych zobowiązań. (...) Ponadto, Wnioskodawca nie będzie
    zobligowany do dokonania korekty deklaracji za styczeń 2019 r., w którym powstało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu otrzymania ww. faktury, ani też
    dokonania korekty kwoty podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, o
    której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, gdyż Wnioskodawca nie dokonał odliczenia podatku
    VAT przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania”.
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 10 maja 2022 r., sygn. 0112-KDIL3.
    4012.100.2022.1.AK, Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej stwierdził, że: „Zatem w
    rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy Wnioskodawca mimo
    otrzymania faktury zakupowej uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego, nie
    dokonał na jej podstawie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w terminach
    wskazanych w art. 86 ust. 10, 11 lub 13 (w drodze korekty), a następnie dopiero po
    upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy (tj. 90 dni od dnia terminu płatności)
    uregulował jej należność.
    Wobec tego należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek naliczony
    wynikający z ww. faktury, uregulowanej w całości należności w rozliczeniu za okres, w
    którym całość należności została uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art.
    86 ust. 13 ustawy - tj. nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w
    którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego”.
    Podobne wnioski płyną z interpretacji indywidualnej z dnia 5 lutego 2024 r., sygn. 0114-
    KDIP4-2.4012.657.2023.2.MC: „Wobec tego należy stwierdzić, że mają Państwo prawo
    odliczyć podatek naliczony wynikający z ww. faktur, w rozliczeniu za okres, w którym
    należność została uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13
    ustawy - tj. nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego. Ponadto, nie są Państwo zobligowani do
    dokonania korekty kwoty podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, o
    której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, gdyż nie dokonali Państwo odliczenia podatku VAT
    przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania”.
    Biorąc pod uwagę zaprezentowane powyżej uzasadnienie oraz ugruntowane stanowisko
    organów podatkowych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku, gdy nie
    odliczy podatku VAT naliczonego z Przedmiotowych Faktur w terminach określonych w
    art. 86 ust. 10, 11 lub 13 ustawy o VAT, a następnie, po upływie 90 dni od upływu terminu
    płatności określonego w umowie lub na fakturze, ureguluje wynikającą z niej należność,
    Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego

    wynikającego z tej faktury w rozliczeniu za okres, w którym uregulowana została
    należność. Jednocześnie, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zmniejszenia kwoty
    podatku naliczonego, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, a później
    ponownego podwyższenia kwoty podatku naliczonego zgodnie z art. 89b ust. 4, ponieważ
    mechanizm ten nie będzie miał zastosowania do Przedmiotowych Faktur.
    Końcowo Spółka pragnie wskazać, że ponieważ art. 89b ustawy o VAT nie będzie miał
    zastosowania, prawidłowe jest podejście, zgodnie z którym Przedmiotowe Faktury
    powinny być ujmowane w części ewidencyjnej pliku JPK_V7M w polach K_42 oraz K_43,
    przeznaczonych dla raportowania faktur zakupowych dokumentujących nabycia towarów
    i usług pozostałych.
    Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, motywowany przepisami art. 14k i art. 14m
    Ordynacji podatkowej, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie jego stanowiska w sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a. nabycia towarów i usług,
      b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie zobowiązuje w żaden sposób podatnika,
    któremu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego do jego odliczenia. Jest to
    elementarne prawo podatnika i od niego samego zależy, czy z niego skorzysta, czy też nie.

    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a ustawy:
      nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
        1. sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
          a. wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
          b. (uchylona);
        2. transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
          zwolniona od podatku;
        3. (uchylony);
        4. wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
          a. stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej
            tych czynności,
          b. podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych
            pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
          c. potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
            Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
        5. faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
          przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
        6. (uchylony);
        7. wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
          czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
          fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
    Z analizy zarówno przywołanych regulacji prawnych, jak i całokształtu przepisów ustawy
    wynika, że podatek od towarów i usług ze względu na jego konstrukcję, tzn.
    opodatkowanie wartości dodanej na poszczególnych etapach obrotu gospodarczego, jest
    podatkiem sformalizowanym i prawo do odliczenia podatku naliczonego jest ograniczone.
    Podstawę do odliczenia podatku naliczonego mogą stanowić bowiem wyłącznie
    dokumenty wymienione w ustawie, przy czym dokumenty te muszą spełniać wymogi
    określone w ustawie i rozporządzeniu wykonawczym do niej.
    Podstawowym dokumentem wystawianym, zgodnie z art. 106b ustawy, przez podatników
    podatku od towarów i usług są faktury. Są one dokumentami, którymi czynni podatnicy
    tego podatku dokumentują swoją sprzedaż, przez którą stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy
    rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie jest jednak związane tylko
    z otrzymaniem faktury, choćby od strony formalnej poprawnej, bowiem przysługuje ono w
    związku z nabyciem towarów i usług. Uprawnienie to może dotyczyć wyłącznie tych
    czynności, które faktycznie zostały dokonane. Samo posiadanie faktury nie tworzy bowiem
    prawa do odliczenia podatku na niej wykazanego. Przysługuje ono wyłącznie wówczas, gdy
    doszło do rzeczywistego nabycia towaru/wyświadczenia usługi oraz gdy podatek naliczony
    związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.

    Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w
    art. 86 ust. 10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można
    skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:
        powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
        doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
        podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
      jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:
      jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
        1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
        2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
          podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych
          okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo
          do obniżenia kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w
    jednym z trzech następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony może zostać
    rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia
    podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy będzie możliwe
    poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku
    bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
    Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały
    określone m.in. w art. 89b ustawy.
    W świetle art. 89b ust. 1 ustawy:
      w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej
      dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od
      dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest

      obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w
      rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności
      określonego w umowie lub na fakturze.
    Zgodnie z art. 89b ust. 1a ustawy:
      przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w
      ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu
      terminu płatności tej należności.
    Jak wynika z zapisu art. 89b ust. 2 ustawy:
      w przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 90 dni od dnia upływu
      terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta dotyczy
      podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności. Przepis
      ust. 1a stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 89b ust. 4 ustawy:
      w przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1,
      podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za
      okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1.
      W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać
      zwiększony w odniesieniu do tej części.
    Przepis art. 89b ust. 1 ustawy nakłada obowiązek skorygowania podatku naliczonego w
    przypadku nieuregulowania należności przez dłużnika w określonej sytuacji. Należy
    wskazać, że termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych
    powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich
    jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu,
    polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany,
    okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie
    (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej
    przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego
    spełnienia świadczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania.
    We wniosku podali Państwo informacje, z których wynika, że:
        od (...) 2020 r. są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny oraz podatnik
        VAT UE w Polsce;
        w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nabywają Państwo na
        terytorium kraju towary - w przeważającej części (...). Transakcje te
        dokumentowane są wystawionymi na Państwa rzecz fakturami;
        w związku z zakupem towarów przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku
        naliczonego;
        w praktyce zdarza się, że część faktur zakupowych przekazywana jest do działu
        odpowiedzialnego za uregulowanie należności dopiero po kilku miesiącach od daty
        ich otrzymania przez Państwa;
        wówczas regulują Państwo należności wynikające z niektórych faktur później niż
        ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu
        terminu płatności danej faktury określonego w umowie lub na fakturze;
        w celu uproszczenia rozliczeń i ograniczenia liczby dokonywanych korekt plików
        JPK_V7M, począwszy od rozliczenia za lipiec 2024 r., ujmują Państwo w rejestrze
        zakupów VAT faktury, które zostały opłacone później niż ostatniego dnia okresu
        rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu płatności tylko

        jeden raz – w miesiącu uregulowania płatności, tj. w miesiącu, w którym zostały
        spełnione przesłanki wskazane w art. 89b ust. 4 ustawy o VAT;
        zatem obecnie, nawet jeżeli faktura została zaakceptowana przez dział
        specjalistyczny, ale nie została jeszcze opłacona, a upłynął już termin, o którym
        mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, faktura taka nie jest przez Państwa
        ujmowana w rejestrze VAT oraz pliku JPK_V7M, aż do momentu jej opłacenia.
    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w rozliczeniu
    za okres, w którym należność została uregulowana, poprzez ujęcie jej w polach K_42 i K_43
    części ewidencyjnej pliku JPK_V7M, w przypadku gdy nie dokonali Państwo odliczenia
    podatku naliczonego w miesiącu otrzymania Przedmiotowej Faktury, ani w żadnym z
    trzech kolejnych miesięcy i uregulują Państwo należność za Przedmiotową Fakturę po
    upływie ostatniego dnia miesiąca, w którym minęło 90 dni od terminu płatności
    określonego w umowie lub na fakturze.
    Co do zasady, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik będący czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego
    związanego ze sprzedażą opodatkowaną.
    W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy mimo otrzymania faktury
    zakupowej uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego, nie dokonują Państwo na jej
    podstawie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w terminach wskazanych w
    art. 86 ust. 10, 11 lub 13 (w drodze korekty), a następnie dopiero po upływie terminu
    wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy (tj. 90 dni od dnia terminu płatności) regulują jej
    należność.
    Wobec tego należy stwierdzić, że mają Państwo prawo odliczyć podatek naliczony
    wynikający z ww. faktur, w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana z
    zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy - tj. nie później niż w ciągu 5
    lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego.
    Ponadto, nie są Państwo zobligowani do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego za
    wcześniejsze okresy rozliczeniowe, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, gdyż nie
    dokonują Państwo odliczenia podatku VAT przed faktycznym uregulowaniem
    zobowiązania.
    W konsekwencji, mogą Państwo dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego w
    rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana, poprzez ujęcie jej w polach
    K_42 i K_43 części ewidencyjnej pliku JPK_V7M, w przypadku gdy nie dokonali Państwo
    odliczenia podatku naliczonego w miesiącu otrzymania Przedmiotowej Faktury, ani w
    żadnym z trzech kolejnych miesięcy i uregulują Państwo należność za Przedmiotową
    Fakturę po upływie ostatniego dnia miesiąca, w którym minęło 90 dni od terminu
    płatności określonego w umowie lub na fakturze.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.