Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-662/11-3/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-13
Teza: Zwrot niektórych wydatków związanych z budową domu letniskowego oraz budynku gospodarczo-garażowego.
Słowa kluczowe: budynek; darowizna; dom-dom letniskowy; działki; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; projekt; zwrot-zwrot wydatków
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 01.08.2011 r. (data wpływu 08.08.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych budownictwem mieszkaniowym w zakresie zwrotu niektórych wydatków związanych z budową domu letniskowego i budynku gospodarczo – garażowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.08.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych budownictwem mieszkaniowym w zakresie zwrotu niektórych wydatków związanych z budową domu letniskowego oraz budynku gospodarczo- garażowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest właścicielem działki, którą otrzymała od rodziców jako darowiznę przyznaną aktem notarialnym. Działka jest więc jej majątkiem osobistym. Wspólnie z mężem, z którym nie ma rozdzielności majątkowej i wspólnie rozlicza się w urzędzie skarbowym, postanowiła rozpocząć budowę budynku letniskowego i budynku gospodarczo - garażowego. Gmina uchwaliła miejscowy plan przestrzennego zagospodarowania, z którego wynika, iż działka Wnioskodawczyni jest przeznaczona wyłącznie pod zabudowę letniskową. W ciągu ostatnich pięciu miesięcy Wnioskodawczyni pracowała z projektantem nad koncepcją powstania i stworzenia projektu indywidualnego na w/w budynki. Obecnie cała dokumentacja wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę jest złożona w Wydziale Budownictwa i Architektury. Zarówno w projekcie, jak i we wniosku o pozwolenie na budowę jako inwestora wpisane jest tylko imię i nazwisko Wnioskodawczyni. Ponadto w przedmiotowym wniosku zamieszczono zapis dotyczący budowy budynku letniskowego i budynku gospodarczo-garażowego wraz z infrastrukturą techniczną (instalacją elektryczną, sanitarną oraz wybieralnym zbiornikiem na nieczystości ciekłe).

Z projektu obydwu budynków wynika, iż są one murowane (budynek letniskowy o powierzchni użytkowej 163,50 m² i budynek gospodarczo-garażowy o powierzchni 54 m²), przystosowane do przebywania i korzystania z nich przez cały rok. Projekt przewiduje, że są one samodzielnymi konstrukcyjnymi całościami, są trwale połączone z gruntem poprzez fundamenty, wyposażone we wszystkie niezbędnie instalacje wewnętrzne tj. wodną, kanalizacyjną, elektryczną oraz ogrzewanie olejem opałowym i piecem kaflowym na drewno. W budynku letniskowym są wydzielone pomieszczenia mieszkalne: salon, jadalnia, 4 pokoje, 2 łazienki, kuchnia, kotłownia, 2 korytarze, spiżarnia. Natomiast w budynku gospodarczo-garażowym: garaż dwustanowiskowy, pomieszczenie gospodarcze i wiata na drewno.

Z projektu wynika, iż są to budynki całoroczne spełniające funkcję mieszkalną i w pełni służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, o czym świadczą w/w instalacje techniczne. A więc budowany przez małżonków dom będzie całkowicie przystosowany do przebywania w nim przez cały rok. Natomiast sama jego kwalifikacja jako budynku letniskowego wynika tylko z funkcji terenu zapisanej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i decyzji pozwolenia na budowę, a nie ze sposobu użytkowania budynku. Ponadto jako właściciel działki Wnioskodawczyni podpisała również umowę na dostawy wody z zakładem wodociągowym i energii z zakładem energetycznym. Po otrzymaniu pozwolenia na budowę Wnioskodawczyni zamierza również dokonać podłączenia wybieralnego zbiornika na nieczystości ciekłe tzw. szamba, którego instalacja również jest ujęta w projekcie.

Po wybudowaniu budynków, zamiarem małżonków jest korzystanie naprzemiennie zarówno z przedmiotowych budynków położonych nad jeziorem, jak i z mieszkania w bloku, w którym małżonkowie są zameldowani. Ponadto po przejściu na emeryturę Wnioskodawczyni zamierza wspólnie z mężem zamieszkać w nich docelowo, co w pełni zaspokoi ich potrzeby mieszkaniowe. Wnioskodawczyni chciałaby nadmienić, iż obecnie mieszka w służbowym mieszkaniu (przyznanym decyzją administracyjną) ale nie będącym własnością małżonków ani nie wchodzącym w skład ich wspólnego majątku. Ponadto żadne z małżonków nie jest właścicielem ani nie posiada żadnej innej nieruchomości, która spełniałaby cele mieszkalne i zaspokajałaby potrzeby mieszkaniowe rodziny Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy budynek letniskowy jest budynkiem mieszkalnym w rozumieniu ustawy z dnia 29.08.2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym?
2.  Czy w opisanej sytuacji przysługuje Wnioskodawczyni prawo do zwrotu części podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych na budowę budynku letniskowego i budynku gospodarczo - garażowego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W myśl przepisów zawartych w ustawie z 29.08.2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, tj. art. 2 pkt 1 - przez pojęcie budynku mieszkalnego rozumie się budynek lub jego część, służące jego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Ponadto zgodnie z przepisami prawa budowlanego obiekt budowlany to taki obiekt który trwale związany jest z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach.

W projekcie i wniosku o pozwolenie na budowę (gdzie Wnioskodawczyni jest inwestorem), które zostały złożone do Wydziału Budownictwa i Architektury, obydwa budynki tj. budynek letniskowy i budynek gospodarczo-garażowy spełniają wszystkie parametry techniczne i konstrukcyjne, czyli będą wyposażone we wszystkie niezbędne instalacje i przyłącza - instalację elektryczną, sanitarną oraz wybieralny zbiornik na nieczystości ciekłe. Zamieszczenie całej infrastruktury technicznej (niezbędnej do tzw. normalnego funkcjonowania rodziny) w projekcie, a także sposób i charakter jej użytkowania przemawia za przeznaczeniem tych budynków do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej męża a tym samym dowodzi o spełnianiu przez owe budynki funkcji mieszkalnej. Ponadto po wybudowaniu małżonkowie będą w nich przebywać naprzemiennie (dom na działce i mieszkanie w bloku), a więc będzie występować pewna stałość i częstotliwość pobytów a poniesione koszty za użytkowanie i korzystanie z tzw. mediów będą dowodem faktycznego korzystania z budynków. Po przejściu na emeryturę małżonkowie zamierzają w nim zamieszkać na stałe. Ponadto budynki trwale związane są z gruntem, a więc są posadowione na gruncie budowlanym - fundamencie w sposób zapewniający ich trwałość i stateczność, a ich odpowiednia konstrukcja budowlana (z wydzieloną przestrzenią, pomieszczeniami) wraz z pokryciem (dachem) będą służyły zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Sam natomiast termin „budynek/zabudowa letniskowa” podany w treści miejscowego planu przestrzennego zagospodarowania i we wniosku o pozwolenie na budowę nie może determinować charakteru i przeznaczenia budynków oraz sposobu - formy ich użytkowania.

Biorąc pod uwagę przytoczone argumenty oraz całościową analizę terminu budynku letniskowego dotyczącą tego czy spełnia on wszelkie kryteria budynku mieszkalnego wraz z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych w tym jego przeznaczenie, Wnioskodawczyni uważa za zasadne i słuszne możliwość zwrotu niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Ponadto, dotyczy to także wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami, wystawionymi dla Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej. Warunkiem, który również spełnia jest fakt posiadania tytułu prawnego (aktu notarialnego) do przedmiotowej działki oraz pozwolenie na budowę, które decyzją zostanie przyznane w miesiącu sierpniu 2011 r.

Według Wnioskodawczyni przytoczone przez nią wyczerpujące argumenty potwierdzają treść (są zgodne) i spełniają przesłanki definicji zawartych w przytoczonych powyżej aktach prawnych a tym samym w pełni uzasadniają stanowisko Wnioskodawczyni.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.), reguluje zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

W art. 2 pkt 1 ww. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym została zawarta definicja budynku mieszkalnego. W myśl tego przepisu, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym - rozumie się przez to budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Przepis ten definiuje pojęcie budynku mieszkalnego przez odniesienie do pojęcia budynku, które nie zostało jednak w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym zdefiniowane.

Określając zatem pojęcie budynku, należy odnieść się do definicji zawartej w prawie budowlanym. Budynkiem, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) jest obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Decydujące znaczenie dla kwalifikacji danego obiektu budowlanego jako budynku mieszkalnego jest przeznaczenie budynku. Nie jest istotna klasyfikacja statystyczna danego obiektu budowlanego. Charakteru budynku nie determinuje także treść miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego czy też treść decyzji o warunkach zabudowy lub o pozwoleniu na budowę. Istotne znaczenie ma tylko to, czy dany obiekt został wzniesiony w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i czy potrzeby takie zaspokaja.

Stosownie do treści art. 3 ust. 2 ww. ustawy zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 01 maja 2004 r.

W myśl art. 3 ust. 8 ww. ustawy minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz materiałów budowlanych uwzględniający materiały budowlane, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT.

Wykaz taki zawarty został w załączniku do obwieszczenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie ogłoszenia wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. MTiB z 2006 r. Nr 1, poz. 1).

Należy wskazać, iż od 1 stycznia 2011 r. obowiązuje wykaz zawarty w załączniku do obwieszczenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 września 2010 r. w sprawie wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. MI z 2010 r. Nr 11, poz. 35).

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ww. ustawy dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Z kolei w myśl art. 2 pkt 3 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym ilekroć w ustawie jest mowa o fakturze - rozumie się przez to fakturę VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, dokumentującą zakupy, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

W myśl natomiast art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków, związanych z budownictwem mieszkaniowym, prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 07 lipca 1994r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 5 pkt 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, kopie faktur dokumentujących poniesione wydatki należy załączyć do składanego w urzędzie skarbowym wniosku o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym poniesionych od dnia 01 maja 2004r. (VZM-1).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest właścicielem działki na której wspólnie z mężem postanowił rozpocząć budowę budynku letniskowego i budynku gospodarczo - garażowego. Gmina uchwaliła miejscowy plan przestrzennego zagospodarowania, z którego wynika, iż działka Wnioskodawczyni jest przeznaczona wyłącznie pod zabudowę letniskową.

Ponadto w projekcie budynku zamieszczono zapis dotyczący budowy budynku letniskowego i budynku gospodarczo-garażowego wraz z infrastrukturą techniczną.

Z projektu wynika, iż są to budynki całoroczne spełniające funkcję mieszkalną i w pełni służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, o czym świadczą w/w instalacje techniczne. A więc budowany przez małżonków dom będzie całkowicie przystosowany do przebywania w nim przez cały rok.

Po wybudowaniu budynków, zamiarem małżonków jest korzystanie naprzemiennie zarówno z przedmiotowych budynków położonych nad jeziorem, jak i z mieszkania w bloku, w którym małżonkowie są zameldowani. Ponadto po przejściu na emeryturę Wnioskodawczyni wraz z mężem zamierzają wspólnie zamieszkać w nich docelowo, co w pełni zaspokoi ich potrzeby mieszkaniowe.

W przedmiotowej sprawie, podstawą rozstrzygnięcia jest zatem ustalenie czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do uzyskania zwrotu niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym poniesionych na budowę budynku określonego w pozwoleniu na budowę jako budynek letniskowy.

Z wykładni systemowej można wywieść, że w pojęciu budynku mieszkalnego może mieścić się pod pewnymi warunkami także pojęcie budynku letniskowego. Ani ustawa dotycząca prawa budowlanego, ani ustawa podatkowa nie zawiera definicji budynku letniskowego. Co do zasady, o tym czy dom można uznać za letniskowy, czy za budynek mieszkalny, decyduje jego przeznaczenie. Istotne jest zatem ustalenie czy w danym budynku podatnik będzie realizował swoje cele mieszkaniowe, czy jedynie potrzeby związane z rekreacją i wypoczynkiem. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego utrwaliło się stanowisko, że budynek rekreacyjny może być zaliczony do kategorii budynków mieszkalnych tylko wtedy, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela i jego bliskich, służąc tym samym zaspokojeniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Jeżeli podatnik korzysta z domu jedynie w celach wypoczynkowych lub sezonowo, wówczas dom taki uznać należy za letniskowy. Budynek letniskowy będzie mieścił się w pojęciu budynku mieszkalnego tylko wówczas, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela (i jego bliskich), służąc zaspokojeniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych (czyli nie rekreacyjnych, wypoczynkowych, sezonowo bądź w celu lokaty kapitału). Zatem, wybudowany budynek ma stanowić ośrodek zaspokajania codziennych potrzeb związanych z zamieszkiwaniem i typowymi funkcjami mieszkania. Nie chodzi bowiem o wykorzystywanie budynku tylko okresowo, podczas wypoczynku, urlopów, dni wolnych itp.

Odnośnie budynku gospodarczo-garażowego wskazać należy, iż wydatki poniesione na budowę przedmiotowego budynku nie podlegają w ogóle odliczeniu, ponieważ budynki te nie zostały wymienione w art. 3 ust. 1 ww. ustawy.

Biorąc pod uwagę powyżej przedstawioną ugruntowaną linię orzeczniczą należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie jest zrealizowany warunek pozwalający uznać, że dom letniskowy Wnioskodawczyni ma charakter budynku mieszkalnego. Jak już wskazano powyżej ważne jest faktyczne przeznaczenie i wykorzystywanie budynku a nie to co wynika z projektu budynku.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni wskazuje, iż buduje budynek, w którym po wybudowaniu małżonkowie będą przebywać naprzemiennie (dom na działce i mieszkanie w bloku), a więc będzie występować pewna stałość i częstotliwość pobytów a poniesione koszty za użytkowanie i korzystanie z tzw. mediów będą dowodem faktycznego korzystania z budynków. Po przejściu na emeryturę Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zamierzają w budowanym budynku zamieszkać na stałe.

Podsumowując, prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych nie dotyczy budowy jakiegokolwiek domu, lecz domu, który jest budynkiem mieszkalnym. Budynek letniskowy, który nie zaspakaja potrzeb mieszkaniowych w sposób ciągły nie jest budynkiem mieszkalnym. Po wybudowaniu budynku letniskowego budynek ten nie będzie zaspakajał potrzeb mieszkaniowych, gdyż potrzeby te zaspakajane są w lokalu mieszkalnym znajdującym się w bloku, w którym małżonkowie aktualnie zamieszkują i zamieszkiwać nadal będą, aż do czasu przejścia na emeryturę. Dla organu podatkowego taka deklaracja jest jednak przyszła i niepewna. W związku z powyższym nie ma podstaw do twierdzenia, że budynek letniskowy jest budynkiem mieszkalnym w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r., której wykładnia jest jednoznaczna w orzecznictwie sądowym.

Z tego powodu tutejszy organ nie może potwierdzić, że w chwili obecnej Wnioskodawczyni może otrzymać zwrot części wydatków związanych z budową domu letniskowego, który nie zaspakaja potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej rodziny a służy temu jedynie okresowo. Potrzeby mieszkaniowe realizowane są w mieszkaniu w bloku, czyli poza domem letniskowym i przez okres aktywności zawodowej, aż do emerytury czyli do momentu przeprowadzenia się na stałe do budowanego w chwili obecnej domu letniskowego potrzeby mieszkaniowe nie będą zaspakajane w przedmiotowym budynku. Fakt, iż Wnioskodawczyni zamierza w odległej przyszłości zamieszkać w tym budynku z małżonkiem na stałe, nie daje prawa do skutecznego ubiegania się w chwili obecnej o zwrot części wydatków poniesionych na budowę tego budynku.

Stanowisko Wnioskodawczyni należało zatem uznać za nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawczyni. Stosownie do powyższego współwłaściciel, tj. małżonek Wnioskodawczyni chcąc uzyskać interpretację indywidualną winien wystąpić z odrębnym zapytaniem i uiścić stosowną opłatę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.