Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.761.2019.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-21
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość i udziału w zabudowanej nieruchomości
Słowa kluczowe: darowizna; gospodarstwa; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; udział; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2019 r. (data wpływu 13 grudnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 stycznia 2020 r. (data wpływu 27 stycznia 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość i udziału w zabudowanej nieruchomości **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość i udziału w zabudowanej nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 17 stycznia 2020 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.761.2019.1.EC, wezwano Wnioskodawczynię na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało za pośrednictwem poczty w dniu 17 stycznia 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 21 stycznia 2020 r.), zaś w dniu 27 stycznia 2020 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku z dnia 24 stycznia 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 27 października 2014 r. mama darowała Wnioskodawczyni cały przysługujący jej udział wynoszący 1/2 części we współwłasności nieruchomości (gospodarstwa, w skład którego wchodził budynek mieszkalny, budynek gospodarczy i ponad 4 hektary pola rolnego). Dnia 23 marca 2015 r. została zniesiona ww. współwłasność w taki sposób jak nieruchomość była darowana w 2014 r., nie zwiększając wartości dla żadnej ze stron.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni nadmienia, że sprawa dotyczy lokalu mieszkalnego położonego na pierwszej kondygnacji (parterze) budynku mieszkalnego przy ul. …., w …. oraz budynku gospodarczego. Oba budynki znajdują się na działce o nr ewidencyjnym …. i powierzchni 0,2432 ha. Wyodrębniony z budynku lokal składa się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki, przedsionka, spiżarni, korytarza i pomieszczenia gospodarczego, o łącznej powierzchni użytkowej 81,04 m2 oraz pomieszczeń przynależnych (położonych w piwnicy: piwnicy-kotłowni oraz piwnicy), o łącznej powierzchni użytkowej 33,97 m2. Umowa darowizny została zawarta dnia 27 października 2014 r. w formie aktu notarialnego (Repetytorium A nr ….). Z dniem 27 października 2014 r. na podstawie ww. aktu Wnioskodawczyni stała się współwłaścicielem w udziale 1/2 nieruchomości położonej w …., składającej się z działek nr …, nr …, nr …, nr …, nr …, o ogólnej powierzchni 4,5486 ha, której częścią składową są zabudowania oznaczone nr …, przy ulicy … w … (nieruchomość darowana od mamy Wnioskodawczyni), natomiast drugim współwłaścicielem jest M. Ć. (kuzyn Wnioskodawczyni) w udziale 1/2. Ww. grunty, oprócz gruntu na którym znajduje się budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy, nie są przedmiotem sprawy. Dnia 23 marca 2015 r. na podstawie aktu notarialnego (Repetytorium A nr …) dokonane zostało zniesienie współwłasności nieruchomości w taki sposób, że M. Ć. nabył prawo własności do lokalu mieszkalnego wyodrębnionego w budynku mieszkalnym, w skład którego wchodzi klatka schodowa w poziomie parteru o powierzchni 9,84 m2, trzech pokoi, kuchni, łazienki, korytarza i klatki schodowej położonej na piętrze, o łącznej powierzchni użytkowej 90,62 m2 oraz pomieszczeń przynależnych (położonych w piwnicy: dwóch piwnic, kotłowni i przedsionków), o łącznej powierzchni użytkowej 53,52 m2. Natomiast Wnioskodawczyni stała się właścicielem lokalu mieszkalnego wyodrębnionego w budynku mieszkalnym, składającego się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki, przedsionka, spiżarni, korytarza i pomieszczenia gospodarczego, o łącznej powierzchni użytkowej 81,04 m2 oraz pomieszczeń przynależnych (położonych w piwnicy: piwnicy-kotłowni oraz piwnicy), o łącznej powierzchni użytkowej 33,97 m2. Nieruchomość wspólną stanowi działka nr …. o powierzchni 0,2432 ha, na której znajduje się budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy. Zniesienie współwłasności całej darowizny nie zwiększyło wartości dla żadnej ze stron. Zniesienie nastąpiło w takim podziale, w jakim zostało obdarowane jako współwłasność.

Według zapisu w akcie notarialnym z dnia 23 marca 2015 r. (Repetytorium A nr ….) wszystkie nabyte przez Wnioskodawczynię nieruchomości stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Z tym że sprzedaży będzie podlegać tylko wspominany lokal na parterze w budynku mieszkalnym oraz budynek gospodarczy i oczywiście grunt znajdujący się pod budynkami. Grunt ten oraz budynek gospodarczy jest wspólny - właścicielami jego jest Wnioskodawczyni oraz Jej kuzyn (M. Ć.) ten sam, który jest właścicielem drugiej połowy budynku i który chce od Wnioskodawczyni odkupić Jej cześć budynku. Sprzedawana będzie część gruntu pod budynkiem należąca do Wnioskodawczyni - grunt w całości ma powierzchnię 0,2432 ha. Grunt ten sklasyfikowany jest symbolem R-2, czyli teren gruntów rolnych z możliwością realizacji zabudowy zagrodowej. W skład nieruchomości nie wchodzą grunty leśne. Budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy jest trwale związany z działką nr …, o powierzchni 0,2432 ha. Budynek mieszkalny podzielony jest na dwa lokale, do których prawo własności osobno ma Wnioskodawczyni i Jej kuzyn. Grunt i budynek gospodarczy jest wspólny, użytkowany po połowie.

Lokal mieszkalny był zamieszkiwany przez mamę Wnioskodawczyni. Od 2017 r. lokal jest nie zamieszkiwany, ponieważ mama Wnioskodawczyni zmarła. Działka, na której znajduje się budynek jest ogrodem przynależnym do budynku. Natomiast na pozostałych działkach (polu ornym) jest kontynuowana dzierżawa, którą mama Wnioskodawczyni rozpoczęła 15 lat temu. Działki te nie będą przez Wnioskodawczynię w tej chwili sprzedawane. Sprzedaży będzie podlegać tylko i wyłącznie nieruchomość stanowiąca część budynku mieszkalnego (wyodrębniony lokal) i część budynku gospodarczego wraz z trwale z nim związaną działką gruntu. Przedmiotem sprzedaży będzie ww. lokal w budynku mieszkalnym i budynek gospodarczy wraz z gruntem do niego przynależnym (działka nr …). Sprzedaż nie będzie obejmowała żadnego inwentarza, lecz wyłącznie grunt, który jest wraz z zabudowaniami (połowa z 0,2432 ha). W związku z planowaną sprzedażą Wnioskodawczyni nie poniosła żadnych dodatkowych nakładów z tym związanych. Działka nr …., na której znajduje się zabudowa jest oznaczona symbolem R-2, czyli teren gruntów rolnych z możliwością realizacji zabudowy zagrodowej. Nieruchomość będzie zakupiona przez kuzyna Wnioskodawczyni, M. Ć., który to też zamieszkuje w drugiej części budynku, będąc jego właścicielem. Grunt wraz z zabudowaniami pozostanie bez zmian. Wnioskodawczyni dotychczas nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej. Dzierżawione jest pole orne (które nie jest przedmiotem tej sprawy). Sprzedaż przez Wnioskodawczynię nieruchomości nie nastąpi w wyniku działalności gospodarczej. Przedmiotem zniesienia współwłasności był budynek mieszkalny, budynek gospodarczy oraz pole orne.

Dnia 23 marca 2015 r. na podstawie aktu notarialnego (Repetytorium A nr ….) dokonane zostało zniesienie współwłasności nieruchomości. Udziały przypadły Wnioskodawczyni oraz Jej kuzynowi w wysokości 1/2 części. Kuzyn, jak również Wnioskodawczyni zostali obdarowani nieruchomościami od swoich rodziców - na podstawie umów darowizny zawartych w formie aktów notarialnych (odrębnych dla każdej ze stron). Zniesienie współwłasności zostało dokonane pomiędzy Wnioskodawczynią a Jej kuzynem (M. Ć.), nie zwiększając wartości dla żadnej ze stron. Poprzez zniesienie współwłasności Wnioskodawczyni stała się właścicielem pola ornego o powierzchni 1,8815 ha oraz właścicielem lokalu mieszkalnego wyodrębnionego w budynku mieszkalnym, jak również współwłaścicielem budynku gospodarczego i gruntu, na którym znajdują się owe dwa budynki w udziale 1/2. Natomiast kuzyn Wnioskodawczyni stał się właścicielem pola ornego o powierzchni 2,4470 ha i lokalu w budynku mieszkalnym oraz drugim właścicielem budynku gospodarczego i gruntu, na którym znajdują się owe dwa budynki, w udziale 1/2. Wartość nieruchomości gruntowych, lokali wyodrębnionych w wyniku zniesienia współwłasności nabywanych przez Wnioskodawczynię i Jej kuzyna odpowiadała wartościom przysługującym udziałów we współwłasności nieruchomości przed jej zniesieniem. Różnica w powierzchni nieruchomości gruntowej oraz różnica w powierzchni lokalu mieszkalnego nabywanych przez kuzyna Wnioskodawczyni niwelowana jest lepszym położeniem gruntów. Żadna ze stron nie dokonywała spłaty drugiej strony w związku ze zniesieniem współwłasności. Żadna ze stron nie dokonywała spłaty. Zniesienie współwłasności nie podwyższały, ani też nie obniżały wartości rynkowe żadnej ze stron. Wartość dokonanej darowizny wynosiła 120 000 zł - czyli udziały Wnioskodawczyni przed zniesieniem współwłasności. Wartość udziałów po zniesieniu współwłasności była taka sama jak przed zniesieniem, czyli wynosiła 120 000 zł. Zniesienie współwłasności nie zmieniło wartości rynkowych nabytych przez Wnioskodawczynię nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy sprzedając w 2020 r. lokal mieszkalny położony na pierwszej kondygnacji (parterze) budynku mieszkalnego przy ul. …. w … oraz budynek gospodarczy, jak również grunt na którym znajdują się ww. budynki (połowa działki o nr ewidencyjnym …. i powierzchni 0,2432 ha), Wnioskodawczyni będzie podlegała obowiązkowi uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z uzyskaniem przychodu ze sprzedaży ww. nieruchomości?
2.  Od jakiej daty należy liczyć okres pięciu lat? Czy datą tą jest data nabycia przez Wnioskodawczynię udziałów we współwłasności nieruchomości (dzień zawarcia umowy darowizny, tj. 27 października 2014 r.) czy też zniesienie współwłasności (dzień 23 marca 2015 r.)? Czy jeśli termin ten liczony będzie od 2015 r., to czy można powołać się na art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku o dochodowym od osób fizycznych, mówiący o źródle przychodów uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości, ich części lub udziału w nieruchomościach, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego i nie odprowadzać podatku od otrzymanego przychodu?

Zdaniem Wnioskodawczyni (sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), według Niej datą, od której liczy się okres pięcioletni, jest rok w którym nabyła Ona darowiznę, czyli 2014 r., a więc sprzedając ww. nieruchomość jest zwolniona z uiszczenia podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Przy czym pod pojęciem odpłatnego zbycia należy rozumieć nie tylko sprzedaż, czy zamianę, ale każdą czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości, jej części lub udziału w niej oraz praw majątkowych za odpłatnością, a więc co do zasady również zniesienie współwłasności.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 27 października 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała od mamy w drodze darowizny udział 1/2 w nieruchomości (gospodarstwie). Na podstawie ww. aktu Wnioskodawczyni stała się w udziale 1/2 współwłaścicielem nieruchomości składającej się z działek nr …, nr …, nr …, nr …, nr …, o ogólnej powierzchni 4,5486 ha, której częścią składową są zabudowania oznaczone nr …, natomiast drugim współwłaścicielem w udziale 1/2 jest kuzyn Wnioskodawczyni. Budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy jest trwale związany z działką nr … o powierzchni 0,2432 ha. Budynek mieszkalny jest podzielony na dwa lokale, do których prawo własności miała osobno Wnioskodawczyni i Jej kuzyn. Grunt i budynek był wspólny, użytkowany po połowie. W dniu 23 marca 2015 r. na podstawie aktu notarialnego między Wnioskodawczynią a Jej kuzynem zostało dokonane zniesienie współwłasności, w taki sposób, że kuzyn Wnioskodawczyni nabył prawo własności do lokalu mieszkalnego wyodrębnionego w budynku mieszkalnym, w skład którego wchodzi klatka schodowa w poziomie parteru o powierzchni 9,84 m2, trzech pokoi, kuchni, łazienki, korytarza i klatki schodowej (położonej na piętrze), o łącznej powierzchni użytkowej 90,62 m2 oraz pomieszczeń przynależnych (położonych w piwnicy: dwóch piwnic, kotłowni i przedsionków), o łącznej powierzchni użytkowej 53,52 m2, a także stał się właścicielem pola ornego o powierzchni 2,4470 ha. Natomiast Wnioskodawczyni stała się właścicielem lokalu mieszkalnego wyodrębnionego w budynku mieszkalnym, składającego się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki, przedsionka, spiżarni, korytarza i pomieszczenia gospodarczego, o łącznej powierzchni użytkowej 81,04 m2 oraz pomieszczeń przynależnych (położonych w piwnicy: piwnicy-kotłowni oraz piwnicy), o łącznej powierzchni użytkowej 33,97 m2. Nieruchomość wspólną stanowi działka nr …., o powierzchni 0,2432 ha, na której znajduje się budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy. Ponadto poprzez zniesienie współwłasności Wnioskodawczyni stała się właścicielką pola ornego o powierzchni 1,8815 ha. Działka nr …. , na której znajduje się zabudowa jest oznaczona symbolem R-2, czyli teren gruntów rolnych z możliwością zabudowy zagrodowej. Nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne, w jej skład nie wchodzą grunty leśne. Wartość nieruchomości gruntowych, lokali wyodrębnionych w wyniku zniesienia współwłasności odpowiadała wartościom przysługujących udziałów we współwłasności nieruchomości przed jej zniesieniem. Żadna ze stron nie dokonywała spłaty. Zniesienie współwłasności nie podwyższało ani też nie obniżało wartości rynkowej żadnej ze stron. Wartość udziałów Wnioskodawczyni po zniesieniu współwłasności była taka sama jak przed zniesieniem, czyli wynosiła 120 000 zł. Zniesienie współwłasności nie zmieniło wartości rynkowych nabytych przez Wnioskodawczynię nieruchomości. Wnioskodawczyni chce sprzedać nieruchomość stanowiącą część budynku mieszkalnego (wyodrębniony lokal) i Jej część budynku gospodarczego wraz z trwale z nim związaną działką gruntu. Sprzedaż nie będzie obejmowała żadnego inwentarza. W związku z planowaną sprzedażą Wnioskodawczyni nie ponosiła żadnych dodatkowych nakładów z tym związanych. Nieruchomość będzie zakupiona przez kuzyna Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie prowadziła dotychczas żadnej działalności gospodarczej. Sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.) jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom.

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej (art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego).

Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne.

Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.

Zatem zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości – w przypadku jej sprzedaży, która przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby na rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której (którego) wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Uwzględniając powyższe oraz przyjmując za Wnioskodawczynią, że zniesienie współwłasności dokonane w dniu 23 marca 2015 r. z uwagi na fakt, że wartość wyodrębnionego lokalu mieszkalnego, jak i wartość udziału w zabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę nr …., który Wnioskodawczyni otrzymała w dniu 27 października 2014 r. w drodze darowizny od swojej mamy, nie przekroczyła wartości wyodrębnionego lokalu mieszkalnego i wartości udziału Wnioskodawczyni w przedmiotowej nieruchomości zabudowanej przed zniesieniem współwłasności, a ponadto że ww. zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty i dopłaty, to za datę nabycia ww. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość i udziału w ww. nieruchomości zabudowanej należy uznać dzień 27 października 2014 r.

W związku z powyższym, okres 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość i udziału w zabudowanej nieruchomości, upłynął z dniem 31 grudnia 2019 r. Zatem planowane przez Wnioskodawczynię odpłatne zbycie w 2020 r., które nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, wyodrębnionego lokalu mieszkalnego i udziału w nieruchomości zabudowanej budynkiem gospodarczym, nie będzie stanowiło źródła przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość i udziału w ww. nieruchomości zabudowanej upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania przepis art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości, ich części lub udziału w nieruchomościach, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia gruntów, które w związku z tym odpłatnym zbyciem utraciły charakter rolny, z uwagi na niewystąpienie podlegającego opodatkowaniu przychodu, który mógłby korzystać z ww. zwolnienia od podatku.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., ul. …., ….., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.