Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.392.2025.2.END
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na
podstawie art. 15cb ustawy o CIT kwoty odsetek
hipotetycznych od zysku, który Spółdzielnia przekazała na
fundusz zasobowy
Słowa kluczowe: koszt
odsetki
spółdzielnie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Pozostałe
koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 sierpnia 2024 r. (wpływ
    tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zarząd X Spółdzielni „X” prosi o zajęcie stanowiska w indywidualnej sprawie dotyczącej
    możliwości zaliczenia w kosztach uzyskania przychodu kwoty zysku przekazanego na
    fundusz zasobowy spółdzielni zgodnie z art. 15cb ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Wnioskodawca - X - prowadzi działalność gospodarczą i podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT).
    Zysk netto Spółdzielni za rok 2023 został w roku 2024, na podstawie uchwały Walnego
    Zgromadzenia członków, podzielony w następujący sposób:
    · część zysku została przekazana na wypłaty dywidendy dla członków spółdzielni,
    · część została przekazana na fundusz rezerwowy - w tym przypadku przekazana część
      stanowi fundusz celowy przeznaczony na konkretny, krótkoterminowy cel i nie
      pozostanie w strukturze kapitału własnego przez dłuższy czas, jako wzmocnienie
      finansowe Spółdzielni,
    · część - na fundusz zasobowy.
    Fundusz zasobowy jest elementem kapitału własnego Spółdzielni i nie jest przeznaczony
    do wypłat członkom. Spełnia on funkcję analogiczną do kapitału zapasowego w
    rozumieniu art. 15cb ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy Spółdzielnia ma prawo - na podstawie art. 15cb ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych - zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę odsetek
    hipotetycznych od tej części zysku netto za 2023 r., która została w roku 2024 przekazana
    na fundusz zasobowy, z wyłączeniem zysku przeznaczonego na kapitał rezerwowy oraz na
    wypłatę dywidendy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, możliwe jest skorzystanie z preferencji przewidzianej w art. 15cb
    ustawy o CIT w odniesieniu do tej części zysku, która została przekazana na fundusz
    zasobowy, ponieważ jest on odpowiednikiem kapitału zapasowego spółek kapitałowych.
    Zysk przeznaczony na te fundusze nie podlega wypłacie członkom, nie pochodzi z dopłat i
    spełnia pozostałe wymogi ustawowe. W związku z tym, przekazanie zysku netto na
    fundusz zasobowy spełnia przesłanki art. 15cb ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i uprawnia do
    zaliczenia odsetek hipotetycznych do kosztów uzyskania przychodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że kluczowym momentem dla rozpoznania kosztu jest rok, w
    którym zysk został przekazany na fundusz zasobowy, a nie rok, którego ten zysk dotyczy.
    Ponieważ przekazanie miało miejsce w 2024 r., to kwotę ustaloną zgodnie z art. 15cb
    należy ująć w kosztach podatkowych tego roku.
    Spełnione są także pozostałe warunki z art. 15cb ust. 2-3 ustawy o CIT - część zysku
    przekazanego na fundusz zasobowy nie została wypłacona członkom, nie pochodziła z
    dopłat oraz nie została przekazana na inny cel.
    Wnioskodawca jest świadomy, że art. 15cb ustawy o CIT nie ma zastosowania do tej części
    zysku, która została przekazana na fundusz rezerwowy oraz wypłatę dywidendy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem

    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „ustawa o CIT”):
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Natomiast treść art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wskazuje, że:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim
    został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli
    pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na
    wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez
    podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione
    następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu,
    podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż
    podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodu.

    Na mocy przepisów ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159, dalej jako: „ustawa nowelizująca”),
    nastąpiła nowelizacja przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy nowelizującej od 1 stycznia 2019 r. po art. 15ca został
    dodany art. 15cb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Stosownie do art. 15cb ust. 1-10 ustawy o CIT:
      1. W spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą
        iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w
        ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1
        punkt procentowy oraz kwoty:
        1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
          przepisach lub
        2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
      2. Koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub
        podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch
        bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
      3. Łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku podatkowym z
        tytułów wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
      4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie
        straty bilansowej.
      5. Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi
        nie wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta
        dopłata została wniesiona do spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu
        zysku w spółce.
      6. Za rok podatkowy, w którym dopłata została wniesiona do spółki, uznaje się rok, w
        którym dopłata wpłynęła na rachunek płatniczy spółki.
      7. Jeżeli dopłata, o której mowa w ust. 1, zostanie zwrócona przed upływem terminu
        wskazanego w ust. 5, w roku podatkowym, w którym dokonano zwrotu,
        przychodem jest wartość odpowiadająca odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom
        uzyskania przychodów.
      8. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do przychodów spółki proporcjonalnie
        odpowiadających tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada
        zwróconej kwocie dopłaty - w przypadku zwrotu części dopłaty, o której mowa w
        ust. 1.
      9. W przypadku gdy spółka, o której mowa w ust. 1, zostanie przejęta w wyniku
        łączenia albo podziału albo przekształcona w spółkę niebędącą osobą prawną
        przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 5, na dzień poprzedzający dzień
        przejęcia albo przekształcenia ustala się przychód w wysokości odpowiadającej
        odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów.
      10. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik lub podmiot z nim powiązany w
        rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 dokonał czynności prawnej albo powiązanych
        czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu
        uznania kwoty określonej w ust. 1 za koszt uzyskania przychodów. Do
        uzasadnionych przyczyn ekonomicznych nie zalicza się przypadku, gdy korzyść
        uzyskana w roku podatkowym lub w latach następnych wynika z zaliczenia do
        kosztów uzyskania przychodów.

    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo
    Spółdzielnią – podatnikiem dochodowego od osób prawnych, prowadzącym działalność
    gospodarczą. W 2024 r. na podstawie uchwały Walnego Zgromadzenia członków część
    zysku netto Spółdzielni za 2023 r. została przekazana na fundusz zasobowy. Fundusz
    zasobowy jest elementem kapitału własnego Spółdzielni i nie jest przeznaczony do wypłat
    członkom. Spełnia on funkcję analogiczną do kapitału zapasowego w rozumieniu art. 15cb
    ustawy o CIT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółdzielnia ma prawo - na podstawie art.
    15cb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów kwotę odsetek hipotetycznych od tej części zysku netto za 2023 r., która w
    2024 r. została przekazana na fundusz zasobowy, z wyłączeniem zysku przeznaczonego na
    kapitał rezerwowy oraz na wypłatę dywidendy.
    Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 593 ze zm., dalej: „PrSpółdz”):
      Spółdzielnia jest dobrowolnym zrzeszeniem nieograniczonej liczby osób, o
      zmiennym składzie osobowym i zmiennym funduszu udziałowym, które w interesie
      swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą.
    Według art. 2 PrSpółdz:
      Spółdzielnia prowadzi działalność na podstawie niniejszej ustawy, innych ustaw oraz
      zarejestrowanego statutu.
    Stosownie do art. 3 PrSpółdz:
      Majątek spółdzielni jest prywatną własnością jej członków.
    W myśl art. 5 § 1 pkt 2 PrSpółdz:
      Statut spółdzielni powinien określać przedmiot działalności spółdzielni oraz czas
      trwania, o ile założono ją na czas określony.
    Natomiast według art. 67 PrSpółdz:
      Spółdzielnia prowadzi działalność gospodarczą na zasadach rachunku
      ekonomicznego przy zapewnieniu korzyści członkom spółdzielni.
    Jak wynika z art. 76 PrSpółdz:
      Nadwyżka bilansowa podlega podziałowi na podstawie uchwały walnego
      zgromadzenia. Co najmniej 5% nadwyżki przeznacza się na zwiększenie funduszu
      zasobowego, jeżeli fundusz ten nie osiąga wysokości wniesionych udziałów
      obowiązkowych.
    Według art. 78 § 1 pkt 2 PrSpółdz:
      Zasadniczymi funduszami własnymi tworzonymi w spółdzielni są:
        1) fundusz udziałowy powstający z wpłat udziałów członkowskich, odpisów na
          udziały członkowskie z podziału nadwyżki bilansowej lub innych źródeł
          określonych w odrębnych przepisach;
        2) fundusz zasobowy powstający z wpłat przez członków wpisowego, części
          nadwyżki bilansowej lub innych źródeł określonych w odrębnych przepisach.
    Zgodnie z art. 90 § 1 PrSpółdz:
      Straty bilansowe spółdzielni pokrywa się z funduszu zasobowego, a w części
      przekraczającej fundusz zasobowy - z funduszu udziałowego i innych funduszów
      własnych spółdzielni według kolejności ustalonej przez statut. Straty pierwszego roku
      obrachunkowego po założeniu spółdzielni mogą być pokryte w roku następnym.

    Status spółdzielni reguluje ustawa z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze. Celem
    spółdzielni jest prowadzenie wspólnej działalności gospodarczej w interesie swoich
    członków. Spółdzielnia jest obowiązana prowadzić działalność gospodarczą na zasadach
    rachunku ekonomicznego przy zapewnieniu korzyści członkom spółdzielni. Spółdzielnia,
    jako osoba prawna wykonująca działalność gospodarczą we własnym imieniu, jest
    przedsiębiorcą. Działalność gospodarcza spółdzielni może być działalnością zarobkową, co
    przejawia się przede wszystkim w możliwości wypłaty na rzecz członków udziału w
    nadwyżce bilansowej wypracowanej w danym roku lub oprocentowaniu ich udziałów albo
    w odpisach na zwrotne fundusze spółdzielni.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym
    spółdzielnia działa jako osoba prawna w ustawowo określonej formie prawnej. Zamiarem
    ustawodawcy było zatem nadanie spółdzielniom formy prawnej odrębnej od
    przewidzianej dla spółek handlowych. Dlatego spółdzielnia nie jest uprawniona do
    skorzystania z określonej w art. 15 cb ustawy o CIT preferencji podatkowej ustawowo
    zastrzeżonej dla spółek.
    Z literalnego brzmienia przepisu art. 15cb ustawy o CIT wynika, że w spółce za koszt
    uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy
    referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym
    roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty
    dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach
    lub zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
    Jak wynika z definicji spółki zawartej w art. 4a ust. 21 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce - oznacza to:
      a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
      podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w
      sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn.
      zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
      b) spółkę kapitałową w organizacji,
      c) spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
      państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest
      traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości
      swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania
    W analizowanej sprawie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych jest
    spółdzielnia, a nie spółka.
    W związku z powyższym nie można podzielić Państwa stanowiska, że w przypadku
    spółdzielni możliwe jest skorzystanie z preferencji przewidzianej w art. 15cb ustawy o CIT
    w odniesieniu do tej części zysku, która została przekazana na fundusz zasobowy,
    ponieważ jest on odpowiednikiem kapitału zapasowego spółek kapitałowych.
    Wskazywana przez Państwa argumentacja, o możliwości skorzystania z uregulowanej w
    art. 15cb ustawy o CIT preferencji w odniesieniu do tej części zysku, która została
    przekazana przez spółdzielnię na fundusz zasobowy, ponieważ jest on odpowiednikiem
    kapitału zapasowego spółek kapitałowych oraz że przekazanie zysku netto na fundusz
    zasobowy spełnia przesłanki art. 15cb ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT nie uzasadnia wykładni
    sprzecznej z literalnym brzmieniem art. 15cb ustawy o CIT.
    Akceptacja Państwa stanowiska, prowadziłaby do naruszenia zakazu rozszerzającej
    wykładni przepisów normujących wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia podatkowe.
    Wykładnia językowa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa podatkowego, ale
    także zakreśla jej granice. Również w tym wypadku językowe znaczenie tekstu prawnego

    stanowi granicę wykładni, w tym sensie, że nie jest dopuszczalne przyjęcie swoistych
    wyników wykładni funkcjonalnej, jeżeli wykładnia językowa prowadzi do jednoznaczności
    tekstu prawnego. Przedstawiona przez Państwa wykładnia rozszerzająca art. 15 cb ustawy
    o CIT nie znajduje należytego umocowania w brzmieniu tego przepisu.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.