Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-217/09-4/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-14
Teza: Dla uznania prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% dla świadczonych usług, konieczne było otrzymanie od posła Parlamentu Europejskiego - przed ich wykonaniem - dokumentów określonych w § 11 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów.
Słowa kluczowe: Parlament Europejski; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06 marca 2009 r. (data wpływu 09 marca 2009r.), uzupełnionego w dniu 27 marca 2009 r. na wezwanie tut. organu z dnia 20 marca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług świadczonych na rzecz posła Parlamentu Europejskiego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 marca 2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług świadczonych na rzecz posła Parlamentu Europejskiego.

Wniosek uzupełniony został w dniu 27 marca 2009 r. (data wpływu 30 marca 2009 r.)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 19 grudnia 2008 r. zawarta została umowa na wynajem sali przez posła Parlamentu Europejskiego, działającego w imieniu grupy politycznej, na kwotę netto 3.900,00 zł. Z uwagi na to, że w dniu 18 grudnia 2008 r. najemca dokonał wpłaty kwoty 3.900, 00 zł – wystawiono fakturę, traktując tę wpłatę jako zaliczkę. Po zakończeniu najmu w dniu 6 marca 2009 r. wystawiono korektę do wyżej wymienionej faktury na kwotę czynszu zgodnie z umową. Najemca nie wpłacił pełnej kwoty wynikającej z umowy, gdyż uważał, że jest uprawniony do zwolnienia z VAT i przedstawił po zakończeniu umowy dokument z datą 31.12.2008 r.

Faktura wystawiona została ze stawką VAT – 22%. Jak wynika z załączonych dokumentów Spółka nie otrzymała dokumentu o którym mowa w § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów i w związku z tym nie miała podstaw do zwolnienia z VAT.

W dniu 10.02.2009 r. przedstawiono Spółce żądanie zwrotu VAT w oparciu o Dyrektywę 77/388 EWG art. 15 ust. 10.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy działanie Spółki było prawidłowe w świetle opisanego stanu faktycznego i obciążenie podatkiem VAT zasadne ?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na zapis § 11.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka nie mógła wystawić faktury ze stawką „0” gdyż przepis ten stosuje się do podmiotów, które przekażą stosowny dokument przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 16 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1.  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;
2.  przebieg realizacji budżetu państwa;
3.  przepisy Wspólnoty Europejskiej.

W wykonaniu delegacji ustawowej Minister Finansów w rozdziale 6 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zwanego dalej rozporządzeniem, określił towary i usługi, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług do wysokości 0% oraz warunki stosowania obniżonej stawki.

Zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia obniżoną do wysokości 0 % stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz:

1.  instytucji Wspólnot Europejskich, do których ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4), zwanych dalej "instytucjami Wspólnot", posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju - do celów służbowych tych instytucji;
2.  organizacji międzynarodowych posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju, uznane za takie przez państwo siedziby, w granicach i na warunkach ustalonych przez konwencje międzynarodowe ustanawiające takie organizacje lub przez umowy dotyczące ich siedzib - do celów służbowych tych organizacji;
3.  sił zbrojnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a Umowy między Państwami-Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotyczącej statusu ich sił zbrojnych, sporządzonej w Londynie dnia 19 czerwca 1951 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 21, poz. 257), posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju - do celów służbowych takich sił lub personelu cywilnego im towarzyszącego lub też w celu zaopatrzenia ich mes i kantyn, jeżeli siły takie biorą udział we wspólnych działaniach obronnych;
4.  posiadających przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju zagranicznych misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz członków ich personelu, a także innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych.

Zastosowanie preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług warunkuje jednak ust. 2 w/w rozporządzenia, który mówi, że przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że podmioty, o których mowa w ust. 1, dla nabywanych towarów lub usług przekażą przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi dokonującemu dostawy towarów lub usługodawcy:

1.  wypełniony odpowiednio dla potrzeb podatku dokument, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 31/96 z dnia 10 stycznia 1996 r. w sprawie świadectwa zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. WE L 8 z 11.01.1996 r., Dz. Urz. WE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 297), potwierdzony przez właściwe władze państwa członkowskiego, na terytorium którego podmioty te posiadają siedzibę lub przedstawicielstwo;
2.  zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się dokument określony w pkt 1.

Cytowany powyżej § 11 rozporządzenia warunkuje uznanie nabywców towarów lub usług za instytucje Wspólnot Europejskich od wyszczególnienia ich w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4). Zakres podmiotowy Protokołu obejmuje m.in. Europejski Bank Centralny, Przedstawicieli Państw Członkowskich, biorących udział w pracach Instytucji Wspólnot Europejskich, urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich. Protokół reguluje również kwestię przywilejów i immunitetów członków Parlamentu Europejskiego.

Z uwagi na fakt, iż Parlament Europejski to nic innego jak zgromadzenie przedstawicieli narodów państw należących do Wspólnoty, a immunitety z istoty swojej przysługują osobom fizycznym, należy uznać, iż Protokół odnosząc się do członków Parlamentu Europejskiego, tym samym odnosi się do niego samego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika , iż Spółka zawarła umowę z posłem Parlamentu Europejskiego na wynajem sali. Ponieważ przed wykonaniem usługi Wnioskodawca nie otrzymał dokumentu, o którym mowa w § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r., w dniu 18.12.2008 r. wystawiona została na rzecz najemcy faktura, w której przedmiotowe usługi najmu opodatkowane zostały podstawową – 22% stawką podatku. Najemca uważa, że jest uprawniony do zwolnienia z VAT, dla potwierdzenia przedstawił po zakończeniu umowy stosowny dokument z datą 31.12.2008 r.

Mając na uwadze przytoczone powyżej regulacje prawne oraz przedstawiony stan faktyczny należny stwierdzić, iż postępowanie Wnioskodawcy było słuszne. Dla uznania prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% dla świadczonych usług, konieczne było otrzymanie od posła Parlamentu Europejskiego - przed ich wykonaniem - dokumentów określonych w § 11 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Oznacza to, że wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.