Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.151.2021.11.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Prawo do odliczenia całości podatku naliczonego od wydatków
związanych z samochodami służbowymi.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
samochód
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia pełnej kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 3-pkt 1-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 marca 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 maja 2021 r. (wpływ 26 maja 2021 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka prowadzi działalność w zakresie robót związanych z budową dróg i autostrad. Jest
    czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka użytkuje
    osobowe samochody w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Samochody te są wydane do
    użytkowania zatrudnionym pracownikom w celu dojazdu na tereny budowy oraz
    właściwej realizacji powierzonych obowiązków służbowych. Pracownicy stawiają się na
    bazie spółki, skąd pobierają samochody i brygadami udają się na tereny budowy.
    Zazwyczaj place budowy oddalone są od bazy Spółki o kilkadziesiąt a nawet kilkaset
    kilometrów.
    Spółka zatrudnia wielu pracowników, którzy mieszkają w znacznej odległości od siedziby.
    Brak komunikacji środkami transportu publicznego oraz znaczący czas, jaki pracownicy
    muszą poświęcić na dojazd na bazę Spółki aby pobrać samochody służbowe skutkuje
    często rezygnacją z podjętego zatrudnienia. Aby zachęcić pracowników do pozostania w
    stosunku pracy oraz pozyskać nowych, spółka planuje udostępniać im samochody
    służbowe aby mogli bezpośrednio z miejsca zamieszkania dojechać na teren prowadzonej
    budowy bez konieczności przyjazdu na bazę spółki co wiąże się z oszczędnością czasu w
    dotarciu na plac budowy. Parkowanie pojazdu po zakończeniu pracy następowałoby w
    miejscu zamieszkania pracownika, któremu powierzono samochód. Wprowadzone zmiany
    pozwoliłyby Spółce na utrzymanie w zatrudnieniu pozyskanych pracowników oraz
    oszczędności, gdyż często miejsce zamieszkania pracowników jest w bliższej odległości od
    terenu budowy niż siedziba spółki, co wiąże się z kosztami m.in. zużytego paliwa.
    Z pracownikami, którym zostanie powierzony samochód zostanie podpisana umowa, w
    której zawarte będą zasady użytkowania i garażowania pojazdu. Zasady używania w
    Spółce powierzonych służbowych pojazdów samochodowych będą określone w ramach
    stosowanego zapisu w Regulaminie korzystania z samochodów służbowych. Samochody
    służbowe wykorzystywane będą wyłącznie do celów służbowych i wyłącznie w celach
    związanych z prowadzoną działalnością Spółki. Załącznik do Procedury wprowadzi
    bezwzględny zakaz używania samochodów służbowych do jakichkolwiek celów
    prywatnych pracowników. Zgodnie z Regulaminem, użycie samochodów służbowych w
    celu prywatnym będzie skutkować nałożeniem na pracownika kary porządkowej, może
    również zostać uznane za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych.
    Użytkownik samochodu służbowego wykorzystujący ww. pojazdy, będzie zobowiązany do
    złożenia oświadczenia według ustalonego w Regulaminie wzoru, w którym zadeklaruje
    zapoznanie się z Procedurą oraz zapoznanie się z konsekwencjami w przypadku użycia do
    celów prywatnych samochodu służbowego, przeznaczonego wyłącznie do celów
    służbowych.
    Samochody służbowe będące przedmiotem wniosku są pojazdami samochodowymi, które
    nie spełniają warunków do uznania ich za wykorzystywane wyłącznie do działalności ze
    względów konstrukcyjnych (posiadają dwa rzędy siedzeń). Spółka kwalifikuje je jako
    pojazdy, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, tj. pojazdy wykorzystywane
    wyłącznie do działalności gospodarczej ze względu na fakt, iż sposób wykorzystania tych
    pojazdów, potwierdzony prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu wyklucza ich użycie do
    celów niezwiązanych z działalnością. Spółka złożyła dla samochodów objętych wnioskiem
    informację VAT-26.

    W przypadku aktualnie posiadanych samochodów służbowych opisanych we wniosku
    Spółka prowadzi ewidencję o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy VAT.
    Ewidencja zawiera wszystkie wymagane w art. 86a ust. 7 ustawy VAT informacje, tj. między
    innymi:
    1. numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
    2. dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
    3. stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia
      ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia
      prowadzenia ewidencji;
    4. wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania
      tego pojazdu, obejmujący:
      a. kolejny numer wpisu,
      b. datę i cel wyjazdu,
      c. opis trasy (skąd - dokąd),
      d. liczbę przejechanych kilometrów,
      e. imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
    5. liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
      dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    Wyznaczona w Spółce osoba weryfikuje ewidencje przebiegu pojazdów. Każde użycie
    samochodu w sposób nieustalony ze Spółką będzie mogło być na bieżąco wykryte. Spółka
    ponosi wszelkie wydatki związane z eksploatacją samochodów będących przedmiotem
    wniosku m.in. koszt zakupu paliwa, koszt przeglądów okresowych, w tym wymiany oleju,
    opon i innych materiałów eksploatacyjnych, koszt napraw mechanicznych związanych z
    normalną eksploatacją pojazdu, koszt napraw, drobnych uszkodzeń nie powstałych z winy
    użytkownika, koszt pełnego ubezpieczenia komunikacyjnego. W odniesieniu do wydatków
    związanych z zakupem paliwa, faktycznym nabywcą paliwa w przypadku udostępnienia
    samochodu służbowego na rzecz użytkownika samochodu jest Spółka, faktury dotyczące
    zakupu paliwa są wystawiane na Spółkę.
    W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż dopuszczalna masa samochodów służbowych o
    których mowa we wniosku nie przekracza 3,5 tony. Spółka kwalifikuje je jako pojazdy, o
    których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, tj. pojazdy wykorzystywane wyłącznie
    do działalności gospodarczej ze względu na fakt, iż sposób wykorzystania tych pojazdów,
    potwierdzony prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu wyklucza ich użycie do celów
    niezwiązanych z działalnością. Spółka złożyła dla samochodów objętych wnioskiem
    informację VAT-26. W przypadku aktualnie posiadanych samochodów służbowych
    opisanych we wniosku Spółka prowadzi ewidencję o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy
    VAT. Samochody służbowe, o których mowa we wniosku nie są pojazdami określonymi w
    art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, nie
    posiadają dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację
    kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz
    adnotacji w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań. Nie są to także pojazdy
    konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, z
    dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym nie wynika takie
    przeznaczenie.
    Wyznaczona w Spółce osoba weryfikuje na bieżąco ewidencję przebiegu pojazdów,
    sprawdzając min. stan licznika, liczbę przejechanych kilometrów, cel wyjazdu, opis trasy
    itd. Każde użycie samochodów w sposób nieustalony ze Spółką może być na bieżąco
    wykryte. Spółka ponosi wszelkie wydatki związane z eksploatacją samochodów będących
    przedmiotem wniosku m.in. koszt zakupu paliwa, koszt przeglądów okresowych, koszt

    wymiany oleju, opon i innych materiałów eksploatacyjnych, koszt napraw mechanicznych
    związanych z normalną eksploatacją pojazdu, koszt ubezpieczenia komunikacyjnego.
    Pytania
    1. Czy przekazanie pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku robotnika drogowego,
    samochodu służbowego w celu realizacji czynności służbowych polegających na dojeździe
    na teren budowy z miejsca jego zamieszkania i z powrotem, wraz z pracownikami
    mieszkającymi w okolicznych miejscowościach, uprawnia Spółkę do odliczenia 100%
    podatku VAT naliczonego?
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, po spełnieniu
    obowiązków formalnych wprowadzając odpowiednie zapisy w Regulaminie użytkowania
    samochodów służbowych, będzie miał prawo do odliczenia 100% VAT naliczonego
    podatku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka uważa, że przejazdy pracowników wydanymi im samochodami służbowymi w
    opisanych powyżej okolicznościach stanowić będą realizację ich obowiązków służbowych,
    a tym samym będą związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki i nie będą
    stanowić użycia samochodów służbowych do celów prywatnych w świetle ustawy o VAT.
    W ocenie Spółki, po zezwoleniu pracownikom na dojazdy na budowy bezpośrednio z
    miejsca zamieszkania, spełnione będą warunki aby Spółka mogła dokonywać odliczenia
    100% VAT naliczonego wynikającego z wydatków związanych z samochodami służbowymi
    w przyszłości. Ze względu na bezpieczeństwo podatkowe Spółka przed zezwoleniem
    pracownikom na dojazdy na budowy bezpośrednio z miejsca zamieszkania i zmianą
    regulaminu użytkowania samochodów, zamierza uzyskać potwierdzenie prawidłowości
    takiego działania w interpretacji indywidualnej wydanej na rzecz Spółki. Dopiero jeżeli
    Spółka uzyska potwierdzenie prawidłowości takiego działania wprowadzi zmiany
    dostosowując swoje działanie do interpretacji indywidualnej.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 28 maja 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4-2.4012.151.2021.3.SKJ, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 2 czerwca 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    2 lipca 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Opolu.
    Wnieśli Państwo o:
    1. uchylenie zaskarżonej interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 maja
      2021 r.,
    2. zasądzenie na rzecz skarżącej poniesionych przez nią kosztów postępowania.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 15
    grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 376/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 12 czerwca 2025 r. sygn. akt I
    FSK 535/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 12 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu i Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
        wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.) (dalej: „ustawa” lub „ustawa o VAT”),
      w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane
    zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek
    naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których
    następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę
    neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący
    czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru
    lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od
    towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy,
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy,
      w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z
      faktury otrzymanej przez podatnika.
    Stosownie do zapisu ust. 2 tego artykułu,
      do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1. nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2. używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w
        pkt 3;

      3. nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych
        do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz
        innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
    Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy
    samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie
    całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Na podstawie art. 86a ust. 3 ww. ustawy,
      przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1. w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
        jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
        takie przeznaczenie;
      2. do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
        towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
        działalności gospodarczej podatnika.
    W świetle ust. 4 cytowanego artykułu,
      pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1. sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
        ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
        prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
        wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2. konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Jak stanowi ust. 5 ww. artykułu,
      warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
      1. przeznaczonych wyłącznie do:
      a) odprzedaży,
      b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
      c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze
      − jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi
      przedmiot działalności podatnika;
      2. w odniesieniu do których:
      a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
        zgodnie z ust. 1 lub
      b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Zaznacza się, że użycie w art. 86a ust. 5 ustawy, wyrazu „wyłącznie” wskazuje, że
    zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są
    wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów (np. jazda próbna, użytek
    służbowy podatnika itp.). Zatem w odniesieniu do pojazdu, który np. jest przeznaczony do

    odprzedaży, ale przed jej dokonaniem jest wykorzystywany przez podatnika jako pojazd
    demonstracyjny, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia
    ewidencji. Ewidencja dla tego rodzaju pojazdów (jeśli jest to pojazd obiektywnie
    wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej) musi być prowadzona i powinna
    zawierać powyżej wskazane elementy.
    Zgodnie z ust. 6 tego artykułu,
      ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    W myśl ust. 7 ww. artykułu,
      ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
      1. numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
      2. dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
      3. stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
        prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień
        zakończenia prowadzenia ewidencji;
      4. wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
        wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
      a) kolejny numer wpisu,
      b) datę i cel wyjazdu,
      c) opis trasy (skąd – dokąd),
      d) liczbę przejechanych kilometrów,
      e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
      - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
      zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
      podatnikiem;
      5. liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz
      na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    W świetle ust. 9 przywołanego artykułu,
      do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
      1. pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
        który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
        trwałą przegrodą:
        a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
          wielozadaniowy, van lub
        b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
      2. pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
        kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu
        ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; (...).
    Jak wynika z ust. 12 tego artykułu,
      podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach
      w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi
      pojazdami.

    Na podstawie ust. 13 cyt. artykułu,
      w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że
      pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej
      podatnika dopiero od dnia jej złożenia.
    Z treści cytowanych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty
    podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z
    samochodem osobowym w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do
    celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt jego
    wykorzystywania wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach
    obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione
    łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w
    ustalonych przez niego zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych
    oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez
    podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu. Niezbędnym elementem
    warunkującym uznanie, że mamy do czynienia z samochodem wykorzystywanym
    wyłącznie w działalności gospodarczej jest również – określony w art. 86 ust. 12 ustawy –
    wymóg zgłoszenia (w ściśle określonym terminie) faktu takiego sposobu wykorzystywania
    pojazdu naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność w zakresie robót związanych z
    budową dróg i autostrad. Jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Spółka użytkuje osobowe samochody w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług. Samochody te są wydane do użytkowania zatrudnionym pracownikom w
    celu dojazdu na tereny budowy oraz właściwej realizacji powierzonych obowiązków
    służbowych. Pracownicy stawiają się na bazie Spółki, skąd pobierają samochody i
    brygadami udają się na tereny budowy. Zazwyczaj place budowy oddalone są od bazy
    Spółki o kilkadziesiąt a nawet kilkaset kilometrów. Spółka zatrudnia wielu pracowników,
    którzy mieszkają w znacznej odległości od siedziby. Brak komunikacji środkami transportu
    publicznego oraz znaczący czas, jaki pracownicy muszą poświęcić na dojazd na bazę
    Spółki aby pobrać samochody służbowe skutkuje często rezygnacją z podjętego
    zatrudnienia. Aby zachęcić pracowników do pozostania w stosunku pracy oraz pozyskać
    nowych, Spółka planuje udostępniać im samochody służbowe aby mogli bezpośrednio z
    miejsca zamieszkania dojechać na teren prowadzonej budowy bez konieczności przyjazdu
    na bazę Spółki co wiąże się z oszczędnością czasu w dotarciu na plac budowy. Parkowanie
    pojazdu po zakończeniu pracy następowałoby w miejscu zamieszkania pracownika,
    któremu powierzono samochód. Wprowadzone zmiany pozwoliłyby Spółce na utrzymanie

    w zatrudnieniu pozyskanych pracowników oraz oszczędności, gdyż często miejsce
    zamieszkania pracowników jest w bliższej odległości od terenu budowy niż siedziba spółki,
    co wiąże się z kosztami m.in. zużytego paliwa.
    Z pracownikami, którym zostanie powierzony samochód zostanie podpisana umowa, w
    której zawarte będą zasady użytkowania i garażowania pojazdu. Zasady używania w
    Spółce powierzonych służbowych pojazdów samochodowych będą określone w ramach
    stosowanego zapisu w Regulaminie korzystania z samochodów służbowych. Samochody
    służbowe wykorzystywane będą wyłącznie do celów służbowych i wyłącznie w celach
    związanych z prowadzoną działalnością Spółki. Załącznik do Procedury wprowadzi
    bezwzględny zakaz używania samochodów służbowych do jakichkolwiek celów
    prywatnych pracowników. Zgodnie z Regulaminem, użycie samochodów służbowych w
    celu prywatnym będzie skutkować nałożeniem na pracownika kary porządkowej, może
    również zostać uznane za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych.
    Użytkownik samochodu służbowego wykorzystujący ww. pojazdy, będzie zobowiązany do
    złożenia oświadczenia według ustalonego w Regulaminie wzoru, w którym zadeklaruje
    zapoznanie się z Procedurą oraz zapoznanie się z konsekwencjami w przypadku użycia do
    celów prywatnych samochodu służbowego, przeznaczonego wyłącznie do celów
    służbowych.
    Samochody służbowe będące przedmiotem wniosku są pojazdami samochodowymi, które
    nie spełniają warunków do uznania ich za wykorzystywane wyłącznie do działalności ze
    względów konstrukcyjnych (posiadają dwa rzędy siedzeń). Spółka kwalifikuje je jako
    pojazdy, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, tj. pojazdy wykorzystywane
    wyłącznie do działalności gospodarczej ze względu na fakt, iż sposób wykorzystania tych
    pojazdów, potwierdzony prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu wyklucza ich użycie do
    celów niezwiązanych z działalnością. Spółka złożyła dla samochodów objętych wnioskiem
    informację VAT-26. W przypadku aktualnie posiadanych samochodów służbowych
    opisanych we wniosku Spółka prowadzi ewidencję o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy
    VAT. Wyznaczona w Spółce osoba weryfikuje ewidencje przebiegu pojazdów. Każde użycie
    samochodu w sposób nieustalony ze Spółką będzie mogło być na bieżąco wykryte.
    Spółka ponosi wszelkie wydatki związane z eksploatacją samochodów będących
    przedmiotem wniosku m.in. koszt zakupu paliwa, koszt przeglądów okresowych, w tym
    wymiany oleju, opon i innych materiałów eksploatacyjnych, koszt napraw mechanicznych
    związanych z normalną eksploatacją pojazdu, koszt napraw, drobnych uszkodzeń nie
    powstałych z winy użytkownika, koszt pełnego ubezpieczenia komunikacyjnego. W
    odniesieniu do wydatków związanych z zakupem paliwa, faktycznym nabywcą paliwa w
    przypadku udostępnienia samochodu służbowego na rzecz użytkownika samochodu jest
    Spółka, faktury dotyczące zakupu paliwa są wystawiane na Spółkę.
    Dopuszczalna masa samochodów służbowych o których mowa we wniosku nie przekracza
    3,5 tony. Spółka kwalifikuje je jako pojazdy, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy
    o VAT, tj. pojazdy wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej ze względu na
    fakt, iż sposób wykorzystania tych pojazdów, potwierdzony prowadzoną ewidencją
    przebiegu pojazdu wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością. Spółka
    złożyła dla samochodów objętych wnioskiem informację VAT-26. W przypadku aktualnie
    posiadanych samochodów służbowych opisanych we wniosku Spółka prowadzi ewidencję
    o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy VAT. Samochody służbowe, o których mowa we
    wniosku nie są pojazdami określonymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy z dnia 11 marca
    2004r. o podatku od towarów i usług, nie posiadają dodatkowego badania technicznego
    przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego
    zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacji w dowodzie rejestracyjnym o
    spełnieniu tych wymagań. Nie są to także pojazdy konstrukcyjnie przeznaczone do
    przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, z dokumentów wydanych na podstawie
    przepisów o ruchu drogowym nie wynika takie przeznaczenie. Wyznaczona w Spółce
    osoba weryfikuje na bieżąco ewidencję przebiegu pojazdów, sprawdzając m.in. stan

    licznika, liczbę przejechanych kilometrów, cel wyjazdu, opis trasy itd. Każde użycie
    samochodów w sposób nieustalony ze Spółką może być na bieżąco wykryte. Spółka
    ponosi wszelkie wydatki związane z eksploatacją samochodów będących przedmiotem
    wniosku m.in. koszt zakupu paliwa, koszt przeglądów okresowych, koszt wymiany oleju,
    opon i innych materiałów eksploatacyjnych, koszt napraw mechanicznych związanych z
    normalną eksploatacją pojazdu, koszt ubezpieczenia komunikacyjnego.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przekazanie pracownikowi zatrudnionemu na
    stanowisku robotnika drogowego, samochodu służbowego w celu realizacji czynności
    służbowych polegających na dojeździe na teren budowy z miejsca jego zamieszkania i z
    powrotem, wraz z pracownikami mieszkającymi w okolicznych miejscowościach, uprawnia
    Spółkę do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego oraz czy po spełnieniu obowiązków
    formalnych wprowadzając odpowiednie zapisy w Regulaminie użytkowania samochodów
    służbowych, będzie miała prawo do odliczenia 100% VAT naliczonego podatku.
    Z treści cytowanych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty
    podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z
    samochodem osobowym w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do
    celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania podatku VAT
    fakt jego wykorzystywania wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach
    obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione
    łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w
    ustalonych przez niego zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych
    oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez
    podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu. Niezbędnym elementem
    warunkującym uznanie, że mamy do czynienia z samochodem wykorzystywanym
    wyłącznie w działalności gospodarczej jest również – określony w art. 86 ust. 12 ustawy –
    wymóg zgłoszenia (w ściśle określonym terminie) faktu takiego sposobu wykorzystywania
    pojazdu naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić
    wyeliminowanie użytku prywatnego używanego w nim pojazdu samochodowego dla
    celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do
    specyfiki działalności i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez
    podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest
    wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego
    użytku. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie
    faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.
    Analiza okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do
    stwierdzenia, że w odniesieniu do opisanych we wniosku samochodów służbowych,
    użytkowanych przez pracowników, będą spełnione przesłanki do uznania, że są one
    wykorzystywane wyłącznie do Państwa działalności gospodarczej i tym samym nabędą
    Państwo prawo do odliczenia całości podatku naliczonego od wydatków związanych z
    samochodami służbowymi. Spółka złożyła dla samochodów objętych wnioskiem
    informację VAT-26 oraz w przypadku aktualnie posiadanych samochodów służbowych
    opisanych we wniosku Spółka prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy
    VAT. Ewidencja ta, łącznie z określonym przez Spółkę w regulaminie korzystania z
    samochodów służbowych będzie wykluczać użycia przedmiotowych samochodów do
    celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 86a ust. 4 ustawy.
    Jak wskazali Państwo, Spółka użytkuje osobowe samochody w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Samochody te są wydane do użytkowania zatrudnionym
    pracownikom w celu dojazdu na tereny budowy oraz właściwej realizacji powierzonych
    obowiązków służbowych. Pracownicy stawiają się na bazie Spółki, skąd pobierają
    samochody i brygadami udają się na tereny budowy. Zazwyczaj place budowy oddalone
    są od bazy Spółki o kilkadziesiąt a nawet kilkaset kilometrów. Spółka zatrudnia wielu
    pracowników, którzy mieszkają w znacznej odległości od siedziby. Brak komunikacji

    środkami transportu publicznego oraz znaczący czas, jaki pracownicy muszą poświęcić na
    dojazd na bazę Spółki aby pobrać samochody służbowe skutkuje często rezygnacją z
    podjętego zatrudnienia. Aby zachęcić pracowników do pozostania w stosunku pracy oraz
    pozyskać nowych, Spółka planuje udostępniać im samochody służbowe aby mogli
    bezpośrednio z miejsca zamieszkania dojechać na teren prowadzonej budowy bez
    konieczności przyjazdu na bazę Spółki co wiąże się z oszczędnością czasu w dotarciu na
    plac budowy. Parkowanie pojazdu po zakończeniu pracy następowałoby w miejscu
    zamieszkania pracownika, któremu powierzono samochód. Wprowadzone zmiany
    pozwoliłyby Spółce na utrzymanie w zatrudnieniu pozyskanych pracowników oraz
    oszczędności, gdyż często miejsce zamieszkania pracowników jest w bliższej odległości od
    terenu budowy niż siedziba Spółki, co wiąże się z kosztami m.in. zużytego paliwa.
    Zasady używania w Spółce powierzonych służbowych pojazdów samochodowych będą
    określone w ramach stosowanego zapisu w Regulaminie korzystania z samochodów
    służbowych. Samochody służbowe wykorzystywane będą wyłącznie do celów służbowych i
    wyłącznie w celach związanych z prowadzoną działalnością Spółki. Załącznik do Procedury
    wprowadzi bezwzględny zakaz używania samochodów służbowych do jakichkolwiek celów
    prywatnych pracowników. Zgodnie z Regulaminem, użycie samochodów służbowych w
    celu prywatnym będzie skutkować nałożeniem na pracownika kary porządkowej, może
    również zostać uznane za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych.
    Użytkownik samochodu służbowego wykorzystujący ww. pojazdy, będzie zobowiązany do
    złożenia oświadczenia według ustalonego w Regulaminie wzoru, w którym zadeklaruje
    zapoznanie się z Procedurą oraz zapoznanie się z konsekwencjami w przypadku użycia do
    celów prywatnych samochodu służbowego, przeznaczonego wyłącznie do celów
    służbowych. Ponadto wyznaczona w Spółce osoba weryfikuje ewidencje przebiegu
    pojazdów. Każde użycie samochodu w sposób nieustalony ze Spółką będzie mogło być na
    bieżąco wykryte.
    Zatem możliwość parkowania pojazdu poza siedzibą firmy jest uzasadnione specyfiką
    prowadzonej przez Państwa działalności, którą to możliwość parkowania określili Państwo
    w wewnętrznych regulacjach obowiązujących w Spółce oraz zapewnili odpowiednie
    mechanizmy kontroli przestrzegania wykorzystania tak postawionych do dyspozycji
    pracowników (użytkowników) pojazdów wyłącznie dla celów związanych z działalnością
    gospodarczą (wykonywaniem obowiązków służbowych).
    W świetle powyższych okoliczności, mając na uwadze wydany w niniejszej sprawie wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 15 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op
    376/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2025 r. sygn. akt I FSK 535
    /22 stwierdzam, że w przedmiotowej sprawie są spełnione warunki do uznania, że pojazdy
    samochodowe będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej (m. in.
    stworzono zasady używania samochodów służbowych wykluczające użycie tego rodzaju
    pojazdów do innych celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą) oraz prowadzą
    Państwo ewidencję przebiegu, o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy. Wobec
    powyższego, będą Państwo jako czynny zarejestrowany podatnik podatku VAT uprawnieni
    do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodami na
    podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. Przy czym,
    prawo to będzie Państwu przysługiwało, o ile nie zaistnieją wyłączenia wynikające z art. 88
    ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji, tj. 28 maja 2021 r.
    W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.