Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.89.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Ustalenie przychodu z tytułu używania samochodu spółki do
celów prywatnych.
Słowa kluczowe: korzyści
obowiązek-obowiązek płatnika
przychód
zaliczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, opodatkowaną w Polsce od całości osiąganych
    przychodów (polski rezydent podatkowy). Wnioskodawca jest wspólnikiem oraz prezesem
    zarządu w spółce (...) sp. z o.o. (KRS: (...)) (dalej jako „Spółka”).

    Spółka jest opodatkowana na zasadach ryczałtu od dochodów spółek (rozdział 6b ustawy
    o CIT) (dalej także jako „Estoński CIT”). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest
    produkcja aparatury rozdzielczej i sterowniczej energii elektrycznej (PKD 27.12.Z). Spółka
    jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Spółka jest właścicielem samochodu osobowego (dalej jako „Samochód”). Samochód nie
    został zgłoszony do urzędu skarbowego na formularzu VAT-26, a także nie jest
    prowadzona dla niego ewidencja przebiegu. Samochód jest wykorzystywany w Spółce
    przez Wnioskodawcę do celów mieszanych, tj. częściowo do celów działalności
    gospodarczej Spółki, a częściowo do celów prywatnych Wnioskodawcy.
    Spółka ponosi następujące wydatki na Samochód (dalej łącznie jako „Wydatki”):
    ubezpieczenia, paliwo, naprawy, wyposażenie. Ponadto Spółka co miesiąc dokonuje
    odpisów amortyzacyjnych. Wnioskodawca nie ponosi żadnych wydatków związanych z
    Samochodem.
    Spółka co miesiąc opłaca Estoński CIT od ponoszonych Wydatków i odpisów
    amortyzacyjnych (ukryty zysk na zasadzie określonej w art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 i
    ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT), tj. ukrytym zyskiem jest 50% Wydatków i odpisów
    amortyzacyjnych (jak dla składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na
    cele działalności gospodarczej).

## Pytanie

Czy po stronie Wnioskodawcy powstaje przychód w podatku dochodowym od osób
    fizycznych (PIT) z tytułu używania Samochodu do celów prywatnych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, po stronie Wnioskodawcy nie powstaje przychód w podatku
    dochodowym od osób fizycznych (PIT) z tytułu używania Samochodu do celów prywatnych.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Za przychody należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych przychód obejmuje te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    W oderwaniu od powyższego, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, opodatkowaniu
    ryczałtem podlega dochód odpowiadający (...) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu
    ukrytych zysków).
    Zgodnie z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
    rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo
    odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk,
    których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo
    wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym
    udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności (...).

    Zgodnie z art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT, do ukrytych zysków, o których mowa w
    ust. 1 pkt 2, nie zalicza się (...) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu
    trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków
    transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku (...) w
    wysokości 50% – w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie
    na cele działalności gospodarczej.
    Powyższe przepisy ustawy o CIT zobowiązują Spółkę do opodatkowania Estońskim CIT
    Wydatków i odpisów amortyzacyjnych (50% ich wartości) związanych z Samochodem, z
    powodu braku wykorzystywania Samochodu wyłącznie na cele działalności gospodarczej
    Spółki.
    Ustawa o PIT nie posługuje się jednak definicją „ukrytych zysków”. Ustawodawca nie
    wprowadził bowiem do katalogu źródeł przychodów takiej kategorii jak ukryty zysk (w
    takim samym rozumieniu, w jakim pojęcie to funkcjonuje na gruncie ustawy o CIT). Fakt,
    że dany wydatek stanowi ukryty zysk na gruncie ustawy o CIT – nie ma znaczenia na
    gruncie ustawy o PIT.
    Należy więc uznać, że w przypadku używania przez Wnioskodawcę Samochodu także do
    własnych celów prywatnych, nie sposób mówić o dodatkowym przychodzie podlegającym
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wskazane Wydatki i odpisy
    amortyzacyjne nie powodują osiągnięcia przez Wnioskodawcę realnej korzyści
    ekonomicznej w postaci powiększenia aktywów lub zmniejszenia jego pasywów, lecz są
    one kategorią przychodów podatkowych wykreowanych przez ustawodawcę na gruncie
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i jedynie na gruncie tych
    przepisów opodatkowaną.
    Powyższe oznacza, że po stronie Wnioskodawcy nie powstaje przychód w podatku
    dochodowym od osób fizycznych (PIT) z tytułu używania Samochodu do celów prywatnych.
    Podobnie m.in. Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 15.01.2024 r., 0112-KDIL2-
    1.4011.836.2023.1.TR.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia
    majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne
    świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując więc wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenie „niewymagające opłaty, takie za które się nie płaci,

    bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie,
    którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie,
    kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i
    zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności
    podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Stąd zatem korzystanie dla celów prywatnych z majątku innego podmiotu rodzi skutek w
    postaci powstania u korzystającego przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
      Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości ukrytych
      zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
    Przepis art. 28m ust. 3 ww. ustawy o stanowi, że:
      Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne,
      niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z
      prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem,
      bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub
      podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym
      udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:
      1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi,
      akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku
      funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub
      wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu)
      udzielonej przez te podmioty podatnikowi;
      2) świadczenia wykonane na rzecz:
      a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub
      przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz
      beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,
      b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;
      3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad
      ustaloną cenę tej transakcji;
      4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi
      przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została
      wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według
      średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień
      odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;
      5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze
      zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze
      zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce;
      6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;
      7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;
      8) wydatki na reprezentację;
      9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;

      10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;
      11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;
      12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia
      udziału kapitałowego wspólnika w spółce.
    Jak stanowi art. 28m ust. 4 ww. ustawy:
      Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:
      1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej – w
      części, w jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej
      osobie nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia
      wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13
      pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      nie więcej jednak niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w
      sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za
      miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej;
      2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty
      wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu
      lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:
      a) w pełnej wysokości – w przypadku składników majątku wykorzystywanych
      wyłącznie na cele działalności gospodarczej,
      b) w wysokości 50% – w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane
      wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
      3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi
      lub wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji,
      wynagrodzeń i opłat.
    Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika podatku dochodowego od osób
    prawnych wszelkie świadczenia spółki:
    - wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,
    - inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym,
    nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
    świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych),
    - wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca / akcjonariusza / wspólnika
    lub podmiotu powiązanego, bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym
    udziałowcem / akcjonariuszem / wspólnikiem.
    Za ukryte zyski uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem bezpośrednio lub
    pośrednio jest wspólnik lub inny podmiot powiązany.
    Jak wskazano wyżej, dochód z tzw. „ukrytych zysków” podlega opodatkowaniu ryczałtem
    od dochodów spółek zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych. Jest on zatem opodatkowany na podstawie przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Natomiast, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie posługuje się definicją
    „ukrytych zysków”. Ustawodawca nie wprowadził bowiem do katalogu źródeł przychodów
    takiej kategorii jak ukryty zysk (w takim samym rozumieniu, w jakim pojęcie to funkcjonuje
    na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
    Zatem świadczenia inne niż „ukryte zyski” w rozumieniu ww. przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, stanowić będą przychody świadczeniobiorcy,

    opodatkowane na zasadach wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy, Spółka ponosi wydatki na samochód (dalej łącznie jako
    „Wydatki”): ubezpieczenia, paliwo, naprawy, wyposażenie. Ponadto Spółka co miesiąc
    dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Wnioskodawca nie ponosi żadnych wydatków
    związanych z Samochodem.
    Spółka co miesiąc opłaca Estoński CIT od ponoszonych Wydatków i odpisów
    amortyzacyjnych (ukryty zysk na zasadzie określonej w art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 i
    ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT), tj. ukrytym zyskiem jest 50% Wydatków i odpisów
    amortyzacyjnych (jak dla składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na
    cele działalności gospodarczej).
    Powyższe wskazuje, że ponoszone przez Spółkę Wydatki oraz odpisy amortyzacyjne
    samochodu przeznaczonego do celów mieszanych Spółki, opodatkowane przez Spółkę na
    podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie
    stanowią dla Pana dodatkowego przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Wskazane Wydatki i odpisy amortyzacyjne nie powodują
    osiągnięcia przez Pana realnej korzyści ekonomicznej w postaci powiększenia aktywów lub
    zmniejszenia pasywów, lecz są one kategorią przychodów podatkowych wykreowanych
    przez ustawodawcę na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych i jedynie na gruncie tych przepisów opodatkowaną.
    W konsekwencji, Wydatki i odpisy amortyzacyjne (stanowiące ukryte zyski), opodatkowane
    przez Spółkę na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, nie stanowią przychodu, o którym mowa w art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie wpisują się w kategorie przychodów
    wskazane w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże zauważyć należy, że korzystając prywatnie z mienia Spółki osiąga Pan przychód z
    tytułu uzyskiwania nieodpłatnych świadczeń, opisanych w wyżej cytowanych przepisach –
    art. 11 i art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskuje Pan bowiem
    możliwość nieodpłatnego korzystania z mienia Spółki, osiągając tym samym realną
    korzyść ekonomiczną.
    Przychód ten – w zależności od trybu powołania na prezesa spółki i formy prawnej
    wykonywania tych czynności, należy zaliczyć do przychodów ze źródła o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami
    przychodów są m.in:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
    W myśl art. 13 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in.
    - przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące
      do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób
      prawnych (pkt 7),
    - przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów
      menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju
      umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności
      gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7 (pkt 9).
    Stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Według art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
      gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
      miejsca udostępnienia.
    Zgodnie z art. 12 ust. 2a ww. ustawy:
      Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z
      tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w
      wysokości:
      1) 250 zł miesięcznie – dla samochodów:
        a) o mocy silnika do 60 kW,
        b) stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11
      stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2024 r. poz.
      1289, 1853 i 1881) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej
      ustawy;
      2) 400 zł miesięcznie – dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.
    Zgodnie z art. 12 ust. 2b ustawy:
      W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych przez
      część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania
      samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a.
    Natomiast stosownie do art. 12 ust 2c ustawy:
      Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu
      służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to przychodem
      pracownika jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i
      odpłatnością ponoszoną przez pracownika.
    Zatem, mając na uwadze wyżej wskazane przepisy wskazuję, że z tytułu używania
    Samochodu do celów prywatnych powstaje u Pana przychód z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w wysokości ustalanej na podstawie wyżej cytowanych przepisów.
    Przychodem natomiast nie jest wartość ponoszonych przez Spółkę opisanych we wniosku
    Wydatków oraz odpisy amortyzacyjne Samochodu przeznaczonego do celów mieszanych
    Spółki, opodatkowane przez Spółkę na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanej interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.