Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1397/14-3/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-10
Teza: 1. Czy dieta wypłacana przez Spółkę za podróż, którą kierowcy odbywają w sposób określony w stanie faktycznym, gdzie dodatkowo dieta wypłacana ponadto będzie w wysokości określonej na podstawie art. 77(5) § 5 Kodeksu pracy oraz Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej stanowić będzie dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2. Czy dieta wypłacana przez Spółkę za podróż, którą kierowcy odbywają w sposób określony w stanie faktycznym, gdzie dieta zostanie wypłacona w wysokości określonej na podstawie| art. 77(5) § 5 Kodeksu pracy oraz Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej stanowić będzie kwotę wolną od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dieta; działalność-działalność gospodarcza; kierowca; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet z tytułu podróży służbowych pracowników **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet z tytułu podróży służbowych pracowników.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jawna (dalej „Spółka”), której wspólnikiem jest Wnioskodawca posiada siedzibę w W.. Jednocześnie Spółka posiada kilka oddziałów położonych na terenie Polski. Spółka zatrudnia na podstawie umowy o pracę kierowców, którzy dokonują przewozu drogowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (tj. Dz. U. 2012 r., nr 1155 z późn zm.) dalej „Ustawy”. Pracownicy zatrudnieni na stanowisku kierowcy, jako miejsce pracy mają wskazaną miejscowość jednego z oddziałów Spółki, w którym kierowcy rozpoczynają i kończą pracę lub jako miejsce pracy mają wskazane województwo, w którym znajduje się jeden z oddziałów Spółki wraz z sąsiadującymi z nim województwami. Niezależnie jednak od miejsca świadczenia pracy wpisanego w umowie o pracę, kierowca swoją pracę wykonuje co do zasady na rzecz konkretnego oddziału Spółki.

W ramach obowiązków pracowniczych kierowcy zatrudnieni przez Spółkę wykonują m.in. przewozy drogowe towarów pomiędzy własnymi oddziałami. Transport pomiędzy oddziałami dokonywany jest wyłącznie jako przewóz rzeczy na potrzeby własne Spółki, nie zaś w ramach konkretnych przewozów towarów do Klientów. Przewóz towarów do oddziałów w większości przypadków rozpoczyna się w miejscowości S.., a następnie przejazd prowadzi do oddziału w B\`(...)\`, następnie zaś do oddziału w G\`(...)\` i ostatecznie kierowca wraca do oddziału w S\`(...)\`. Powyższa, przykładowa podróż pomiędzy siedzibą oraz oddziałami trwa około 24 godzin.

W związku z wątpliwościami Spółki czy wskazana podróż służbowa pracowników stanowiła jedną podróż służbową czy też każda podróż pomiędzy oddziałami stanowiła odrębną podróż służbową Spółka wystąpiła o opinię do Państwowej Inspekcji Pracy oraz Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju odnośnie interpretacji danej podróży, jako podróży służbowej. Z jednoznacznych opinii przedstawionych przez te organy wynika, że wskazana podróż stanowi jedną podróż służbową zgodnie z art. 2 pkt 7 lit. a Ustawy.

Zdaniem Państwowej Inspekcji Pracy, wskazanym w piśmie z dnia 1 sierpnia 2014 r.: „Jeżeli więc kierowca jest zatrudniony np. w siedzibie pracodawcy i wykonuje przewóz drogowy lub wyjeżdża w celu wykonania przewozu drogowego, poza miejscowość, w której siedziba się znajduje, to wówczas jest w podróży służbowej, a konsekwencją wykonywania podróży służbowej jest obowiązek pokrycia kosztów związanych z tą podróżą. Mając na uwadze wskazane wyżej przepisy, opisany w treści pisma przewóz towarów, który rozpoczyna się w oddziale spółki w S.. (miejsce wykonywania pracy), a następnie jest kontynuowany do oddziałów i ostatecznie kończy się w oddziale w S\`(...)\` z chwilą powrotu do niej należy traktować jako jedną podróż służbową”.

Zdaniem Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju, wskazanym w piśmie z dnia 10 września 2014 r. „kierowcy wykonujący przewozy drogowe pomiędzy różnymi oddziałami Spółki są w jednej podróży służbowej. Ich podróż służbowa zaczyna się i kończy w tej siedzibie Spółki, w której są zatrudnieniu mimo, że w trakcie wykonywania przewozu drogowego zatrzymują się w innych oddziałach Spółki, np. w celu rozładowania lub załadowania pojazdu.”

W związku z faktem, że zgodnie z powyższymi interpretacjami podróż kierowców Spółki pomiędzy oddziałami ma charakter podróży służbowej w rozumieniu Ustawy, Spółka zamierza wypłacić każdemu z kierowców dietę z tytułu podróży służbowej. Dieta za podróż służbową wypłacana będzie kierowcom na podstawie art. 77(5) § 5 Kodeksu pracy oraz Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej. Dieta za podróż służbową wypłacana będzie w wysokości wskazanej w w/w rozporządzeniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy dieta wypłacana przez Spółkę za podróż, którą kierowcy odbywają w sposób określony w stanie faktycznym, gdzie dodatkowo dieta wypłacana ponadto będzie w wysokości określonej na podstawie art. 77(5) § 5 Kodeksu pracy oraz Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej stanowić będzie dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy dieta wypłacana przez Spółkę za podróż, którą kierowcy odbywają w sposób określony w stanie faktycznym, gdzie dieta zostanie wypłacona w wysokości określonej na podstawie| art. 77(5) § 5 Kodeksu pracy oraz Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej stanowić będzie kwotę wolną od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1. W zakresie pytania Nr 2 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy.

Ad. 1.

W ocenie Wnioskodawcy świadczenie pieniężne wypłacane przez Spółkę na rzecz pracowników - kierowców w związku z odbytą przez nich podróżą służbową na podstawie art. 77(5) § 5 Kodeksu pracy oraz Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej stanowić będzie koszt uzyskania przychodu dla podatnika.

Podróż służbowa, którą pracownicy wykonują pomiędzy oddziałami stanowi, w ocenie Wnioskodawcy, podróż służbową w rozumieniu Ustawy. Tym samym zgodnie z przepisami w/w rozporządzenia konsekwencją pozostawania przez pracownika w podróży służbowej jest konieczność zapłaty pracownikowi diety za podróż służbową.

Zwrócić należy uwagę, że kosztem uzyskania przychodu są wydatki z tytułu wypłaty wynagrodzenia zasadniczego. Pracodawca zalicza do kosztów podatkowych również wszelkie inne wypłaty na rzecz pracownika, które stanowią ekwiwalent za wykonywaną pracę, a więc wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, wynagrodzenie za pracę w godzinach nocnych, premie regulaminowe.

Do kosztów podatkowych Wnioskodawca zaliczyć może jednak również inne świadczenia związane z pracą. Są to świadczenia przysługujące pracownikowi w związku z zawarciem umowy o pracę, lecz niebędące ekwiwalentem wykonywania pracy. Tego typu wynagrodzeniem będzie zatem wynagrodzenie płatne przez Spółkę tytułem diet za pozostawanie przez pracownika w podróży służbowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek pozostaje w związku przyczynowo- skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Wydatki dotyczące krajowych wyjazdów służbowych mogą obciążać koszty uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na osiąganie przychodu, bądź też zmierza do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy,
*   być właściwie udokumentowany.

W zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet wypłacanych pracownikom należy wskazać, iż w katalogu przepisu art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie zawarto zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia, co do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez pracodawcę na wypłatę diet, bądź z innego tytułu w związku z odbywaniem podróży służbowych pracowników.

A zatem kosztami podatkowymi są między innymi tzw. koszty pracownicze, jeżeli spełniają wskazane kryteria, określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty te obejmują zatem również wydatki w postaci wypłaconych diet oraz zwrotów kosztów podróży służbowych. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Obowiązek wypłaty przez pracodawcę należności przysługujących pracownikowi wykonującemu na jego polecenie zadania służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową wynika z art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Zgodnie z § 3 tego artykułu, warunki wypłacania tych należności pracownikowi zatrudnionemu u innego pracodawcy niż państwowa lub samorządowa jednostka sfery budżetowej określa się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie wynagradzania albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu wynagradzania.

Postanowienia tych dokumentów nie mogą jednak ustalać diety za dobę podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju w wysokości niższej niż dieta z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju określona odpowiednio w:

*   rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167).

Zatem zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z Kodeksu pracy, pracodawcę obciążają wszystkie niezbędne koszty poniesione przez pracownika w związku z podróżą służbową. Równocześnie w definicji podróży służbowej istotne jest wykonywanie zadań poza miejscowością, w której znajduje się stałe miejsce pracy na służbowe polecenie pracodawcy związane z wykonywaniem zadania służbowego. Zatem pracodawca, który zleca wyjazd służbowy swojemu pracownikowi w celu wykonania przez niego zadań służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub stałym miejscem pracy tego pracownika, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów diety oraz poniesione wydatki związane z odbywaniem przez tegoż pracownika podróży służbowej.

Warunkiem formalnoprawnym zakwalifikowania przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest właściwe udokumentowanie faktu poniesienia danego wydatku.

W związku z powyższym, diety wypłacone pracownikom zatrudnionym na stanowisku kierowcy z tytułu odbywanych przez nich podróży służbowych stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „podróż służbowa pracownika” należy do zakresu prawa pracy, a w konsekwencji rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej obowiązku, czy zasadności wypłacania diet przysługujących pracownikowi z tytułu odbywania podróży służbowych nie leży w kompetencji organów podatkowych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.