Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.71.2017.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-03
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na realizację projektu pn.: „(…)”.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; powiat; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2017 r. (data wpływu 31 marca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. (data wpływu 21 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na realizację projektu pn.: „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na realizację projektu pn.: „(…)”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Powiat (dalej: „Powiat” lub „Wnioskodawca”) działa na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. 1998 r., Nr 91, poz. 578, z późn. zm., dalej: ustawa o samorządzie powiatowym). Powiat na mocy art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa (Dz. U. z 1998 r., Nr 96, poz. 603, z późn. zm.) stanowi jednostkę samorządu terytorialnego.

Wnioskodawca, będący jednostką samorządu terytorialnego, uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej zgodnie z art. 16 ust. 2 Konstytucji oraz wykonuje zadania publiczne niezastrzeżone dla innych organów władzy publicznej zgodnie z art. 163 Konstytucji. W swoich działaniach organy samorządu korzystają ze środków prawnych właściwych władzy państwowej. Powiat jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Działając we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym (nie naruszające zakresu działania gmin), określone w art. 4 ustawy o samorządzie powiatowym, m.in. w zakresie:

1.  edukacji publicznej,
2.  promocji i ochrony zdrowia,
3.  pomocy społecznej,
4.  polityki prorodzinnej,
5.  wspierania osób niepełnosprawnych,
6.  transportu zbiorowego i dróg publicznych, itd.

Realizując wskazane wyżej zadania Powiat w oparciu zarówno o art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami. Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Taką jednostką jest Zespół Placówek Resocjalizacyjnych (ZPR) obejmujący: Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii oraz Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy.

Młodzieżowe Ośrodki Wychowawcze umożliwiają wychowankom udział w:

*   indywidualnych lub grupowych zajęciach resocjalizacyjnych, terapeutycznych, ewalidacyjnych oraz profilaktyczno-wychowawczych;
*   zajęciach sportowych, turystycznych, rekreacyjnych, w tym w zajęciach organizowanych na świeżym powietrzu w wymiarze co najmniej dwóch godzin dziennie, o ile pozwalają na to warunki atmosferyczne;
*   zajęciach kulturalno-oświatowych;
*   zajęciach rozwijających zainteresowania i szczególne uzdolnienia.

Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy (w skrócie: MOW) przeznaczony jest wyłącznie dla młodzieży, wobec której Sądy Rodzinne i Nieletnich zastosowały środek wychowawczy w postaci umieszczenia w młodzieżowym ośrodku wychowawczym – w myśl art. 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2014 r., poz. 382, z późn. zm., dalej: u.o.p.w.s.n.).

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, na podstawie art. 81 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r., Nr 33, poz. 178 oraz z 2011 r., Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887 i Nr 191, poz. 1134) procedura umieszczenia nieletniego w MOW obejmuje:

*   wydanie orzeczenia sądu rodzinnego o umieszczeniu nieletniego w MOW;
*   sporządzenie wniosku przez właściwego starostę powiatu o wskazanie odpowiedniego dla nieletniego ośrodka i przekazanie go do Ośrodka Rozwoju Edukacji (ORE) za pośrednictwem systemu teleinformatycznego;
*   na podstawie ww. wniosku, wskazanie przez ORE właściwemu staroście odpowiedniego dla nieletniego ośrodka oraz powiadomienie o tym sądu rodzinnego i wskazanego ośrodka.

Właściwy starosta reprezentujący powiat, wykonuje zadania publiczne, jako organ władzy, bowiem kieruje nieletniego do wskazanego przez ORE ośrodka.

W Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym wychowankowie mogą przebywać tylko do osiągnięcia pełnoletniości, a w wyjątkowych wypadkach do ukończenia klasy w roku szkolnym, w którym osiągnie pełnoletniość zgodnie z wydanym przez sąd stosownym postanowieniem.

W myśl art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, zadania publiczne wykonywane są przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, ponadto należy zaznaczyć, że każdy powiat, w tym również Wnioskodawca, posiada osobowość prawną.

W ramach wykonywania ww. zadania publicznego Wnioskodawca przystąpił do realizacji projektu, którego głównym celem jest objęcie kompleksowym wsparciem i doprowadzenie do znacznego ograniczenia wystąpienia zagrożenia wykluczenia społecznego wychowanków Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych.

W tym celu zaplanowano w projekcie szeroką ofertę form wsparcia przewidzianych dla osób w wieku 13-18 lat, których efektem ma być nabycie przez nich szeroko rozumianych kompetencji społecznych, umożliwiających i ułatwiających proces ich usamodzielniania i adaptacji w społeczeństwie. Ponadto nabycie podstawowych kompetencji prozawodowych, umożliwiających i ułatwiających im poszukiwanie i uzyskanie zatrudnienia po zakończeniu pobytu w danym Ośrodku. Młodzież przebywająca w Ośrodkach to osoby mające często na swoim koncie konflikty z prawem i duże problemy z asymilacją i funkcjonowaniem w społeczeństwie. Z tego też względu postrzeganie tych osób w aspekcie społecznym i zawodowym bardzo często nacechowane jest negatywnie, co stanowi duży problem i przeszkodę w procesie włączania ich w aktywne i prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie po opuszczeniu placówki. Zaplanowane w projekcie do realizacji kursy umiejętności zawodowych, spotkania w zakładach pracy z pracodawcami oraz szeroko rozumiane doradztwo zawodowe połączone z badaniem ich predyspozycji zawodowych, przyczynić ma się do zmiany tego stanu rzeczy.

Projekt realizowany jest w okresie od 2 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. Zgodnie z planem finansowym na 2017 r. planuje się wydatki bieżące w kwocie 410 120 zł, a wydatki majątkowe w kwocie 136 650 zł (razem 546 770 zł), a na 2018 r. wydatki w kwocie 343 986,00 zł. Wydatki poniesione w okresie styczeń-luty 2017 r. wyniosły 41 246,87 zł.

W celu przystąpienia do projektu Powiat wniósł wkład własny w formie niepieniężnej w postaci udostępnienia nieruchomości. Metodologia wyceny wkładu własnego polegała na kalkulacji kosztów porównywalnych do usług najmu. W złożonym oświadczeniu o kwalifikowalności podatku od towarów i usług, Powiat określił, że nie posiada i nie będzie posiadał prawa do odliczenia w całości podatku VAT (na podst. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

W Powiecie projekt jest realizowany w Zespole Placówek Resocjalizacyjnych (ZPR) w dwóch odrębnych obiektach, tj. w Młodzieżowym Ośrodki Wychowawczym A oraz Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym B. Z tytułu działań objętych projektem Powiat nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwał jakichkolwiek przychodów, w szczególności wykonywał czynności podlegających VAT, mieszczących się w ramach działalności gospodarczej.

W budynku MOW A będącym w trwałym zarządzie ZPR występuje sprzedaż opodatkowana, tj. sprzedaż mediów dla Stowarzyszenia będącego w odrębnym budynku będącym własnością Powiatu. Stowarzyszenie obciążane jest za media według realnego zużycia na podstawie podliczników, określających ich wielkość.

Wnioskodawca we własnym imieniu zawarł umowy z dostawcami mediów otrzymuje z tego tytułu faktury VAT. Na ich podstawie obniża kwoty podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego wynikające z otrzymanych od dostawców faktur.

Stowarzyszenie obciążane jest przez Wnioskodawcę na podstawie faktur VAT za zużycie mediów na podstawie realnego zużycia wynikającego z podliczników wg stawki stosowanej przez bezpośredniego dostawcę mediów. Czynności te stanowią sprzedaż opodatkowaną Wnioskodawcy.

Powiat kalkulując wartość wkładu własnego do ww. projektu o dofinansowanie nie uwzględniał tych wartości, które służą czynnościom opodatkowanym Powiatu, tj. zastosował pomniejszenie tej części dofinansowania o wartość wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży mediów na rzecz Stowarzyszenia.

W budynku MOW B będącym w trwałym zarządzie ZPR również występuje sprzedaż opodatkowana, tj. najem pomieszczenia dla (…) Sp. z o.o. Wynajmowane pomieszczenie posiada odrębne wejście od Placówki MOW. Rygory bezpieczeństwa w MOW uniemożliwiają bezpośredni kontakt wychowanków z najemcą. Najemca sam ponosi koszty zużycia mediów. Wartość dofinasowania do projektu nie obejmowała części wydatków, które ponosi najemca, ponadto wkład własny uwzględniony w dofinansowaniu do projektu nie uwzględniał tej części powierzchni, która zajmowana jest przez najemcę.

Przyznane zatem dofinansowanie do projektu, obejmuje wyłącznie wydatki na działalność nie podlegającą opodatkowaniu VAT i nie dotyczy sprzedaży opodatkowanej.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym, Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki udokumentowane fakturami, dotyczące realizacji projektu, w tym utrzymania obiektów.

W piśmie z dnia 14 czerwca 2017 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Zainteresowany wskazał, że:

Ad 1.

Projekt, którego dotyczy wniosek, nosi nazwę „(…)”. Projekt realizowany jest w ramach EFS RPOW 2014-2020 na podstawie decyzji o dofinansowanie Projektu Województwa w ramach Poddziałania „Aktywna integracja – konkursy horyzontalne” Działania „Aktywna integracja” Osi Priorytetowej „Włączanie społeczne”, stanowiącej załącznik do uchwały Zarządu Województwa. Projekt realizowany jest przez Urząd Marszałkowski Województwa – lidera projektu wraz z 8 partnerami (innymi powiatami), w tym Powiatem.

Ad 2.

W ramach realizacji opisanego projektu wykonywane są następujące działania:

1.  Trening kompetencji i umiejętności społecznych z zakresu zasad współżycia społecznego (savoir-vivre w życiu codziennym), w tym:
    1.  prowadzenie zajęć z savoir-vivre przez nauczycieli zatrudnionych w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych z niepełnoletnimi wychowankami tychże placówek;
    2.  zapewnienie usług transportowych przez wykonawcę zewnętrznego w trakcie 1- dniowych wycieczek/zajęć plenerowo-masowych uczestników projektu;
    3.  ubezpieczenie wyjazdów uczestników projektu na zajęcia plenerowe/wycieczki;
    4.  zapewnienie opieki uczestnikom projektu przez nauczycieli na zajęciach plenerowych/wycieczkach;
2.  Trening kompetencji i umiejętności społecznych w zakresie alternatywnego spędzania czasu wolnego (prowadzenie własnego gospodarstwa domowego), w tym:
    1.  prowadzenie zajęć w ramach trening uczestników projektu w zakresie alternatywnego spędzania czasu wolnego. Zajęcia prowadzone są przez nauczycieli zatrudnionych w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych z niepełnoletnimi wychowankami tychże placówek;
    2.  adaptacja Sali szkoleniowej do treningu z zakresu alternatywnego spędzania czasu wolnego;
3.  Doradztwo zawodowe i badanie predyspozycji zawodowych uczestników projektu. w tym:
    1.  adaptacja sali szkoleniowej na prowadzenie zajęć w ramach grupowego doradztwa zawodowego;
4.  Zajęcia z zakresu zawodoznawstwa w zakładach pracy - u pracodawców, w tym:
    1.  zapewnienie usług transportowych przez wykonawcę zewnętrznego w trakcie 1-dniowych praktycznych zajęć z zakresu zawodoznawstwa w zakładzie pracy pracodawcy uczestników projektu;
    2.  ubezpieczenie wyjazdów uczestników projektu na ww. zajęcia;
    3.  zapewnienie opieki uczestnikom projektu przez nauczycieli na w/w zajęciach.
5.  Kursy umiejętności zawodowych. w tym:
    1.  zapewnienie materiałów szkoleniowych dla uczestników KUZ;
    2.  ubezpieczenie wyjazdów uczestników projektu na ww. zajęcia;
    3.  zapewnienie opieki uczestnikom projektu przez nauczycieli na ww. zajęciach.

Ad 3.

W ramach realizacji opisanego projektu ponoszone są następujące wydatki:

1.  wypłata wynagrodzenia za nadgodziny dla nauczycieli zatrudnionych w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych;
2.  zapłata za usługi transportowe zapewnione przez wykonawcę zewnętrznego w trakcie 1-dniowych wycieczek/zajęć plenerowo-masowych uczestników projektu;
3.  opłacenie polis ubezpieczeniowych w związku z wyjazdami uczestników projektu na zajęcia plenerowe/wycieczki;
4.  wypłata wynagrodzenia w ramach nadgodzin nauczycieli za zapewnienie opieki uczestnikom projektu na zajęciach plenerowych/wycieczkach;
5.  zakup pomocy dydaktycznych i wyposażenia na potrzeby realizacji zajęć z savoir-vivre;
6.  zakup surowców do ćwiczeń praktycznych w trakcie zajęć treningu kompetencji i umiejętności społecznych w zakresie alternatywnego spędzania czasu wolnego;
7.  wydatki związane z adaptacją sali szkoleniowej do treningu z zakresu alternatywnego spędzania czasu wolnego (wybór wykonawcy, zapłata za usługę);
8.  zakup pomocy dydaktycznych i wyposażenia na potrzeby realizacji zajęć ramach trening uczestników projektu w zakresie alternatywnego spędzania czasu wolnego;
9.  wydatki związane z adaptacją sali szkoleniowej na prowadzenie zajęć w ramach grupowego doradztwa zawodowego (wybór wykonawcy, zapłata za usługę);
10.  zakup pomocy dydaktycznych i wyposażenia na potrzeby grupowego doradztwa zawodowego;
11.  wydatki związane z zapewnieniem usług transportowych przez wykonawcę zewnętrznego w trakcie 1-dniowych praktycznych zajęć z zakresu zawodoznawstwa w zakładzie pracy pracodawcy uczestników projektu;
12.  zapewnienie materiałów szkoleniowych dla uczestników KUZ, tj. zakup ubrań roboczych, zakup usługi dot. badań lekarza medycyny pracy;
13.  wydatki związane z udostępnianiem sal na potrzeby realizacji zajęć w ramach projektu. Wydatki te będą wkładem własnym niefinansowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy przysługuje choćby częściowe (poprzez proporcje VAT) prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki, które są ponoszone na realizację projektu opisanego w stanie faktycznym, w tym wydatków na utrzymanie budynków MOW?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu choćby częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki udokumentowane fakturami dotyczące wydatków, które są ponoszone na realizację projektu opisanego w stanie faktycznym, w tym wydatków na utrzymanie budynków MOW.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych regulacji prawnych wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik VAT czynny oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony. są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi lub w sytuacji, gdy podmiot nie jest podatnikiem podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym przypadku powyższe przesłanki determinujące możliwość odliczenia VAT nie zostaną spełnione i tym samym, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Powiatowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki udokumentowane fakturami dotyczące utrzymania budynków MOW w części, która nie jest związana z czynnościami opodatkowanymi.

W myśl art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Powyższy przepis jednoznacznie wskazuje na to, że określenie proporcji wymagane jest w przypadku, gdy podatnik nie potrafi jednoznacznie przypisać towarów lub usług do działalności opodatkowanej. Tymczasem Wnioskodawca z wydatków dotyczących obiektów, w których funkcjonują MOW, potrafi w sposób obiektywny wyodrębnić te części wydatków, które służą czynnościom opodatkowanym.

Powyższe odbywa się bowiem poprzez realne wartości zużycia mediów lub na podstawie wielkości powierzchni zajmowanej przez najemcę. Tym samym też wartość wkładu własnego do projektu, który wnieść ma Powiat w celu przystąpienia do jego realizacji, nie obejmuje części, do której Wnioskodawca umie wyodrębnić zużycie mediów oraz część zajmowanej przez najemcę powierzchni.

Opisany w stanie faktycznym projekt stanowi realizację zadań publicznych o charakterze ponadgminnym, określonych ustawą o samorządzie powiatowym. Wnioskodawca podkreśla, że projekt po zrealizowaniu nie będzie służył czynnościom opodatkowanym. Zatem w zakresie realizacji zadania, opisanego w stanie faktycznym, nie działa on, jako podatnik VAT, ale jako organ władzy publicznej, w związku z realizacją zadań publicznych o charakterze ponadgminnym.

Jak wynika z art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 13 Dyrektywy 2006/112IWE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE serii L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Zatem w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia konieczne jest spełnienie następujących warunków:

*   czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
*   ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

Zdaniem Wnioskodawcy spełnia on powyższe warunki, co implikuje wyłączenie z kategorii podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ww. ustawy, w związku z realizacją projektu opisanego w stanie faktycznym.

W odniesieniu do drugiej przesłanki, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, Wnioskodawca zaznacza że zakup towarów i usług związanych z utrzymaniem budynków w związku z realizacją projektu opisanego w stanie faktycznym nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi Powiatu, nie wykonuje on i nie będzie wykonywał również czynności opodatkowanych związanych z udostępnianiem powierzchni związanej z realizowanym projektem, ani też jakichkolwiek innych czynności zaliczanych do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przytacza interpretację indywidualną Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. 3063-ILPP2-3.4512.170.2016.2.WB, w której czytamy: „Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie. związek taki nie występuje. Z opisu sprawy nie wynika, by Powiat zamierzał nabywać zakupione w ramach realizowanego projektu towary i usługi w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Wynika natomiast, że Powiat realizuje zadania własne, wymienione w art. 4 ust.1 pkt 3, 7 i 19 ustawy o samorządzie powiatowym, a towary i usługi uzyskane w trakcie i po realizacji projektu nie będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Tym samym dokonując tych zakupów Wnioskodawca nie będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT. Zatem w analizowanej sprawie nie będą spełnione warunki uprawniające do odliczenia, gdy Wnioskodawca realizując opisaną inwestycję nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, a uzyskane w trakcie i po realizacji towary i usługi – jak wskazał Zainteresowany – nie będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Zatem Powiat nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją ww. inwestycji”.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie zachodzą warunki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem nie przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego z faktur, które dokumentują ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki dotyczące realizacji projektu opisanego w stanie faktycznym, jak i z tytułu utrzymania budynków MOW w części nie wykorzystywanej do czynności opodatkowanych VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Natomiast na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Zgodnie z art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

W myśl art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Według art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu (art. 86 ust. 2e ustawy).

Stosownie do art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 814, z późn. zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy, w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami. Natomiast, zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu, powiat nie może prowadzić działalności gospodarczej wykraczającej poza zadania o charakterze użyteczności publicznej.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Powiat działa na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym. Wnioskodawca na mocy art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa stanowi jednostkę samorządu terytorialnego. Wnioskodawca, będący jednostką samorządu terytorialnego, uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej zgodnie z art. 16 ust. 2 Konstytucji oraz wykonuje zadania publiczne niezastrzeżone dla innych organów władzy publicznej zgodnie z art. 163 Konstytucji. W swoich działaniach organy samorządu korzystają ze środków prawnych właściwych władzy państwowej. Powiat jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Działając we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym (nie naruszające zakresu działania gmin), określone w art. 4 ustawy o samorządzie powiatowym, m.in. w zakresie: edukacji publicznej, promocji i ochrony zdrowia, pomocy społecznej, polityki prorodzinnej, wspierania osób niepełnosprawnych, transportu zbiorowego i dróg publicznych, itd. Realizując wskazane wyżej zadania Zainteresowany w oparciu zarówno o art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami. Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej. Taką jednostką jest Zespół Placówek Resocjalizacyjnych (ZPR) obejmujący: Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii oraz Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy. Młodzieżowe Ośrodki Wychowawcze umożliwiają wychowankom udział w:

*   indywidualnych lub grupowych zajęciach resocjalizacyjnych, terapeutycznych, ewalidacyjnych oraz profilaktyczno-wychowawczych;
*   zajęciach sportowych, turystycznych, rekreacyjnych, w tym w zajęciach organizowanych na świeżym powietrzu w wymiarze co najmniej dwóch godzin dziennie, o ile pozwalają na to warunki atmosferyczne;
*   zajęciach kulturalno-oświatowych;
*   zajęciach rozwijających zainteresowania i szczególne uzdolnienia.

Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy przeznaczony jest wyłącznie dla młodzieży, wobec której Sądy Rodzinne i Nieletnich zastosowały środek wychowawczy w postaci umieszczenia w młodzieżowym ośrodku wychowawczym – w myśl art. 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia, zwalniania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, na podstawie art. 81 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich procedura umieszczenia nieletniego w MOW obejmuje:

*   wydanie orzeczenia sądu rodzinnego o umieszczeniu nieletniego w MOW;
*   sporządzenie wniosku przez właściwego starostę powiatu o wskazanie odpowiedniego dla nieletniego ośrodka i przekazanie go do Ośrodka Rozwoju Edukacji (ORE) za pośrednictwem systemu teleinformatycznego;
*   na podstawie ww. wniosku, wskazanie przez ORE właściwemu staroście odpowiedniego dla nieletniego ośrodka oraz powiadomienie o tym sądu rodzinnego i wskazanego ośrodka.

Właściwy starosta reprezentujący powiat, wykonuje zadania publiczne, jako organ władzy, bowiem kieruje nieletniego do wskazanego przez ORE ośrodka. W Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym wychowankowie mogą przebywać tylko do osiągnięcia pełnoletniości, a w wyjątkowych wypadkach do ukończenia klasy w roku szkolnym, w którym osiągnie pełnoletniość zgodnie z wydanym przez sąd stosownym postanowieniem. W myśl art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, zadania publiczne wykonywane są przez Powiat we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, ponadto należy zaznaczyć, że każdy powiat, w tym również Wnioskodawca, posiada osobowość prawną. W ramach wykonywania ww. zadania publicznego Wnioskodawca przystąpił do realizacji projektu, którego głównym celem jest objęcie kompleksowym wsparciem i doprowadzenie do znacznego ograniczenia wystąpienia zagrożenia wykluczenia społecznego wychowanków Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych. W tym celu zaplanowano w projekcie szeroką ofertę form wsparcia przewidzianych dla osób w wieku 13-18 lat, których efektem ma być nabycie przez nich szeroko rozumianych kompetencji społecznych, umożliwiających i ułatwiających proces ich usamodzielniania i adaptacji w społeczeństwie. Ponadto nabycie podstawowych kompetencji prozawodowych, umożliwiających i ułatwiających im poszukiwanie i uzyskanie zatrudnienia po zakończeniu pobytu w danym Ośrodku. Młodzież przebywająca w Ośrodkach to osoby mające często na swoim koncie konflikty z prawem i duże problemy z asymilacją i funkcjonowaniem w społeczeństwie. Z tego też względu postrzeganie tych osób w aspekcie społecznym i zawodowym bardzo często nacechowane jest negatywnie, co stanowi duży problem i przeszkodę w procesie włączania ich w aktywne i prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie po opuszczeniu placówki. Zaplanowane w projekcie do realizacji kursy umiejętności zawodowych, spotkania w zakładach pracy z pracodawcami oraz szeroko rozumiane doradztwo zawodowe połączone z badaniem ich predyspozycji zawodowych, przyczynić ma się do zmiany tego stanu rzeczy. Projekt realizowany jest w okresie od 2 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. Zgodnie z planem finansowym na 2017 r. planuje się wydatki bieżące w kwocie 410 120 zł, a wydatki majątkowe w kwocie 136 650 zł (razem 546 770 zł), a na 2018 r. wydatki w kwocie 343 986,00 zł. Wydatki poniesione w okresie styczeń–luty 2017 r. wyniosły 41 246,87 zł. W celu przystąpienia do projektu Powiat wniósł wkład własny w formie niepieniężnej w postaci udostępnienia nieruchomości. Metodologia wyceny wkładu własnego polegała na kalkulacji kosztów porównywalnych do usług najmu. W Powiecie projekt jest realizowany w Zespole Placówek Resocjalizacyjnych (ZPR) w dwóch odrębnych obiektach, tj. w Młodzieżowym Ośrodki Wychowawczym A oraz Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym B. Z tytułu działań objętych projektem Powiat nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwał jakichkolwiek przychodów, w szczególności wykonywał czynności podlegających VAT, mieszczących się w ramach działalności gospodarczej. W budynku MOW A będącym w trwałym zarządzie ZPR występuje sprzedaż opodatkowana, tj. sprzedaż mediów dla Stowarzyszenia będącego w odrębnym budynku będącym własnością Powiatu. Stowarzyszenie obciążane jest za media według realnego zużycia na podstawie podliczników, określających ich wielkość. Wnioskodawca we własnym imieniu zawarł umowy z dostawcami mediów i otrzymuje z tego tytułu faktury VAT. Na ich podstawie obniża kwoty podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego wynikające z otrzymanych od dostawców faktur. Stowarzyszenie obciążane jest przez Wnioskodawcę na podstawie faktur VAT za zużycie mediów na podstawie realnego zużycia wynikającego z podliczników wg stawki stosowanej przez bezpośredniego dostawcę mediów. Czynności te stanowią sprzedaż opodatkowaną Wnioskodawcy. Powiat kalkulując wartość wkładu własnego do ww. projektu o dofinansowanie nie uwzględniał tych wartości, które służą czynnościom opodatkowanym Powiatu, tj. zastosował pomniejszenie tej części dofinansowania o wartość wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży mediów na rzecz Stowarzyszenia. W budynku MOW B będącym w trwałym zarządzie ZPR również występuje sprzedaż opodatkowana, tj. najem pomieszczenia. Wynajmowane pomieszczenie posiada odrębne wejście od Placówki MOW. Rygory bezpieczeństwa w MOW uniemożliwiają bezpośredni kontakt wychowanków z najemcą. Najemca sam ponosi koszty zużycia mediów. Wartość dofinasowania do projektu nie obejmowała części wydatków, które ponosi najemca, ponadto wkład własny uwzględniony w dofinansowaniu do projektu nie uwzględniał tej części powierzchni, która zajmowana jest przez najemcę. Przyznane zatem dofinansowanie do projektu, obejmuje wyłącznie wydatki na działalność niepodlegającą opodatkowaniu VAT i nie dotyczy sprzedaży opodatkowanej.

W ramach realizacji opisanego projektu wykonywane są następujące działania:

1.  Trening kompetencji i umiejętności społecznych z zakresu zasad współżycia społecznego (savoir-vivre w życiu codziennym), w tym:
    1.  prowadzenie zajęć z savoir-vivre przez nauczycieli zatrudnionych w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych z niepełnoletnimi wychowankami tychże placówek;
    2.  zapewnienie usług transportowych przez wykonawcę zewnętrznego w trakcie 1- dniowych wycieczek/zajęć plenerowo-masowych uczestników projektu;
    3.  ubezpieczenie wyjazdów uczestników projektu na zajęcia plenerowe/wycieczki;
    4.  zapewnienie opieki uczestnikom projektu przez nauczycieli na zajęciach plenerowych/wycieczkach;
2.  Trening kompetencji i umiejętności społecznych w zakresie alternatywnego spędzania czasu wolnego (prowadzenie własnego gospodarstwa domowego), w tym:
    1.  prowadzenie zajęć w ramach treningu uczestników projektu w zakresie alternatywnego spędzania czasu wolnego. Zajęcia prowadzone są przez nauczycieli zatrudnionych w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych z niepełnoletnimi wychowankami tychże placówek;
    2.  adaptacja Sali szkoleniowej do treningu z zakresu alternatywnego spędzania czasu wolnego;
3.  Doradztwo zawodowe i badanie predyspozycji zawodowych uczestników projektu. w tym:
    1.  adaptacja sali szkoleniowej na prowadzenie zajęć w ramach grupowego doradztwa zawodowego;
4.  Zajęcia z zakresu zawodoznawstwa w zakładach pracy – u pracodawców, w tym:
    1.  zapewnienie usług transportowych przez wykonawcę zewnętrznego w trakcie 1-dniowych praktycznych zajęć z zakresu zawodoznawstwa w zakładzie pracy pracodawcy uczestników projektu;
    2.  ubezpieczenie wyjazdów uczestników projektu na ww. zajęcia;
    3.  zapewnienie opieki uczestnikom projektu przez nauczycieli na w/w zajęciach.
5.  Kursy umiejętności zawodowych. w tym:
    1.  zapewnienie materiałów szkoleniowych dla uczestników KUZ;
    2.  ubezpieczenie wyjazdów uczestników projektu na ww. zajęcia;
    3.  zapewnienie opieki uczestnikom projektu przez nauczycieli na ww. zajęciach.

W ramach realizacji opisanego projektu ponoszone są następujące wydatki:

1.  wypłata wynagrodzenia za nadgodziny dla nauczycieli zatrudnionych w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych;
2.  zapłata za usługi transportowe zapewnione przez wykonawcę zewnętrznego w trakcie 1-dniowych wycieczek/zajęć plenerowo-masowych uczestników projektu;
3.  opłacenie polis ubezpieczeniowych w związku z wyjazdami uczestników projektu na zajęcia plenerowe/wycieczki;
4.  wypłata wynagrodzenia w ramach nadgodzin nauczycieli za zapewnienie opieki uczestnikom projektu na zajęciach plenerowych/wycieczkach;
5.  zakup pomocy dydaktycznych i wyposażenia na potrzeby realizacji zajęć z savoir-vivre;
6.  zakup surowców do ćwiczeń praktycznych w trakcie zajęć treningu kompetencji i umiejętności społecznych w zakresie alternatywnego spędzania czasu wolnego;
7.  wydatki związane z adaptacją sali szkoleniowej do treningu z zakresu alternatywnego spędzania czasu wolnego (wybór wykonawcy, zapłata za usługę);
8.  zakup pomocy dydaktycznych i wyposażenia na potrzeby realizacji zajęć w ramach treningu uczestników projektu w zakresie alternatywnego spędzania czasu wolnego;
9.  wydatki związane z adaptacją sali szkoleniowej na prowadzenie zajęć w ramach grupowego doradztwa zawodowego (wybór wykonawcy, zapłata za usługę);
10.  zakup pomocy dydaktycznych i wyposażenia na potrzeby grupowego doradztwa zawodowego;
11.  wydatki związane z zapewnieniem usług transportowych przez wykonawcę zewnętrznego w trakcie 1-dniowych praktycznych zajęć z zakresu zawodoznawstwa w zakładzie pracy pracodawcy uczestników projektu;
12.  zapewnienie materiałów szkoleniowych dla uczestników KUZ, tj. zakup ubrań roboczych, zakup usługi dot. badań lekarza medycyny pracy;
13.  wydatki związane z udostępnianiem sal na potrzeby realizacji zajęć w ramach projektu.

Wydatki te będą wkładem własnym niefinansowym.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących ponoszone wydatki na realizację ww. projektu, w tym wydatków na utrzymanie budynków.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie będzie występował. Z opisu sprawy nie wynika, by Powiat nabywał zakupione w ramach realizowanego projektu towary i usługi w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Wynika natomiast, że Powiat realizując przedmiotowy projekt wykonuje nałożone na niego zadania własne wynikające z ustawy o samorządzie powiatowym, a towary i usługi uzyskane w ramach ww. projektu nie są wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Tym samym dokonując tych zakupów Wnioskodawca nie działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Powyższe ma również zastosowanie do prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z utrzymaniem budynków MOW, ponoszonych w związku z realizacją projektu. Jest to niezależne od faktu, że w ww. budynkach występuje sprzedaż opodatkowana VAT w ramach działalności gospodarczej Powiatu. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem ww. budynków MOW w zakresie w jakim są one wykorzystywane do realizacji projektu opisanego we wniosku, z uwagi na fakt – na co wskazał sam Zainteresowany w opisie sprawy – że z wydatków dotyczących obiektów, w których funkcjonuje MOW, potrafi w sposób obiektywny wyodrębnić te części wydatków, które służą czynnościom opodatkowanym (niezwiązanych z realizacją projektu). Ponadto wskazał również, że zakup towarów i usług związanych z utrzymaniem budynków w związku z realizacją projektu opisanego w stanie faktycznym, nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi Powiatu, nie wykonuje on i nie będzie wykonywał również czynności opodatkowanych związanych z udostępnieniem powierzchni związanej z realizowanym projektem, ani też jakichkolwiek innych czynności zaliczanych do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wobec powyższego, w analizowanej sprawie, warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż towary i usługi nabyte w ramach realizowanego projektu, w tym na utrzymanie obiektów nie służą czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Zatem Zainteresowany nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją planowanej inwestycji.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”, Wnioskodawcy nie przysługuje choćby częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie działa jako podatnik VAT i wydatki związane z realizacją projektu, w tym na utrzymanie budynków MOW nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym tut. Organ informuje się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków nie mających związku z realizowanym projektem.

Ponadto tutejszy organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o opis sprawy, w tym w szczególności o informacje, że z tytułu działań objętych programem Powiat nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwał jakichkolwiek przychodów, w szczególności wykonywał czynności podlegających VAT. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.