Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-738/14-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-03
Teza: Opodatkowanie dotacji do wozokilometra, otrzymywanej z budżetu gminy w związku z wykonywaniem usług przewozów pasażerskich.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dopłata; dotacja; dotacja-koszty dotacji; komunikacja; komunikacja-komunikacja miejska; koszt-rekompensata kosztów; przewóz; przewóz-koszty przewozu; rekompensata; transport-transport drogowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z 7 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.) o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania rekompensaty otrzymywanej z budżetu miasta za świadczone usługi w zakresie lokalnego transportu zbiorowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania rekompensaty otrzymywanej z budżetu miasta za świadczone usługi w zakresie lokalnego transportu zbiorowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, powołaną do życia uchwałą Rady Gminy z 7 kwietnia 1999 roku w celu wykonywania zadań własnych gminy w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Gmina jest jedynym (100%) udziałowcem Spółki.

Spółka wykonuje usługi transportowe w ramach Publicznego Transportu Zbiorowego na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie: Rozporządzenia Parlamentu i Rady (WE) 1370/2007, Ustawy o transporcie drogowym oraz Ustawy o Publicznym Transporcie Zbiorowym. Na podstawie zawartej umowy oraz interpretacji indywidualnej z 30 stycznia 2014 roku Spółka otrzymywała z budżetu Gminy rekompensatę za świadczone usługi według stawki za wozokilometr, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie aktu założycielskiego oraz zawartej umowy na Spółkę został nałożony obowiązek świadczenia usługi użyteczności publicznej w zakresie pasażerskiego transportu publicznego.

Od 1 lipca 2014 roku obowiązuje porozumienie międzygminne pomiędzy Gminą a Miastem o przekazaniu obowiązków Organizatora z Gminy do Miasta. W wyniku zawartego porozumienia, Spółka zawarła umowę z Zarządem Transportu Miejskiego (ZTM), który wykonuje w imieniu Prezydenta Miasta zadania organizatora Publicznego Transportu Zbiorowego jako jednostka organizacyjna Urzędu Miasta.

Zgodnie z zapisami Rozporządzenia 1370/2007 Spółka jest podmiotem wewnętrznym Gminy i wykonuje zadania z zakresu przewozu regularnego w ramach lokalnego transportu zbiorowego na rzecz Gminy. W ramach porozumienia międzygminnego Spółka zachowała status Operatora Wewnętrznego i świadczy usługę publiczną na podstawie umowy zawartej z ZTM w trybie właściwym dla Operatora Wewnętrznego. Spółce powierzono również prowadzenie sprzedaży biletów uprawniających pasażerów do korzystania z usług transportu lokalnego świadczonego przez Wnioskodawcę. Ceny biletów są ustalane przez Radę Miasta stosowną uchwałą. Zgodnie z obowiązującą umową, przychód ze sprzedaży biletów stanowi przychód ZTM, a przychodem Spółki wynikającym ze sprzedaży biletów jest upust udzielony przez ZTM. W związku z ponoszoną stratą Spółka ma przyznawaną rekompensatę z tytułu wykonywania zadań przewozowych w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Wysokość rekompensaty nie ma wpływu na cenę świadczonych usług transportu pasażerskiego (ceny biletów).

W dniu 11 lipca 2013 roku oraz 30 stycznia 2014 roku Spółka otrzymała interpretację indywidualną, która stwierdziła zasadność twierdzenia, że otrzymywana przez Spółkę rekompensata z budżetu Gminy za świadczone usługi w zakresie lokalnego transportu zbiorowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl treści przepisu art. 29a (wcześniej art. 29) ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymywana przez „A” SP. z o.o. rekompensata z budżetu Miasta, a wypłacana przez Zarząd Transportu Miejskiego za świadczone usługi w zakresie lokalnego transportu zbiorowego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według art. 29a ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, obrót zwiększa się o dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Spółka świadczy usługi w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, za które pobiera opłaty nie będące jej przychodem, które są ustalane przez Radę Miasta stosowną uchwałą. Otrzymywana przez Spółkę rekompensata do wozokilometra, nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usługi przejazdu pasażerów środkami komunikacji miejskiej.

Zdaniem Spółki rekompensata nie stanowi dopłaty do ceny usługi, a co za tym idzie, nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Powyższe stanowisko jest tożsame z interpretacją indywidualną wydaną 11 lipca 2013 roku oraz 30 stycznia 2014 roku do tej pory przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosowanie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (…).

Na mocy art. 29a ust. 1 ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r., podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest ścisłym odzwierciedleniem przepisu art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zgodnie z którym – w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi.

Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania, czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług.

Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dotacje o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy.

W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią – w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – zapłaty, którą usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy. Tym samym, nie stanowią podstawy opodatkowania, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powyższego wynika, że otrzymane dotacje i inne dopłaty podlegają opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Jeżeli dotacja, subwencja lub inna dopłata o podobnym charakterze przekazywana jest w celu sfinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług – istnieje bezpośredni związek między otrzymaną dopłatą a dostawą towarów lub świadczeniem usług i ich ceną – to stanowi ona element zapłaty, którą usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W takiej sytuacji mamy do czynienia z dotacją przedmiotową, która podlega opodatkowaniu według takiej stawki jak czynności, których dotyczą.

Istotne zatem dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana, są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cel realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, powołaną do życia uchwałą Rady Gminy z 7 kwietnia 1999 roku w celu wykonywania zadań własnych gminy w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Gmina jest jedynym (100%) udziałowcem Spółki.

Na podstawie zawartej umowy oraz interpretacji indywidualnej z 30 stycznia 2014 roku Spółka otrzymywała z budżetu Gminy rekompensatę za świadczone usługi według stawki za wozokilometr, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie aktu założycielskiego oraz zawartej umowy na Spółkę został nałożony obowiązek świadczenia usługi użyteczności publicznej w zakresie pasażerskiego transportu publicznego.

Od 1 lipca 2014 roku obowiązuje porozumienie międzygminne pomiędzy Gminą a Miastem o przekazaniu obowiązków Organizatora z Gminy do Miasta. W wyniku zawartego porozumienia, Spółka zawarła umowę z Zarządem Transportu Miejskiego (ZTM), który wykonuje w imieniu Prezydenta Miasta zadania organizatora Publicznego Transportu Zbiorowego jako jednostka organizacyjna Urzędu Miasta.

Zgodnie z zapisami Rozporządzenia Spółka jest podmiotem wewnętrznym Gminy Rokietnica i wykonuje zadania z zakresu przewozu regularnego w ramach lokalnego transportu zbiorowego na rzecz Gminy. W ramach porozumienia międzygminnego Spółka zachowała status Operatora Wewnętrznego i świadczy usługę publiczną na podstawie umowy zawartej z ZTM w trybie właściwym dla Operatora Wewnętrznego. Spółce powierzono również prowadzenie sprzedaży biletów uprawniających pasażerów do korzystania z usług transportu lokalnego świadczonego przez Wnioskodawcę. Ceny biletów są ustalane przez Radę Miasta stosowną uchwałą. Zgodnie z obowiązującą umową, przychód ze sprzedaży biletów stanowi przychód ZTM, a przychodem Spółki wynikającym ze sprzedaży biletów jest upust udzielony przez ZTM. W związku z ponoszoną stratą Spółka ma przyznawaną rekompensatę z tytułu wykonywania zadań przewozowych w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Wysokość rekompensaty nie ma wpływu na cenę świadczonych usług transportu pasażerskiego (ceny biletów).

A zatem z okoliczności sprawy wynika, że rekompensata, którą Wnioskodawca otrzymuje od ZTM na pokrycie kosztów związanych ze świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, nie jest przeznaczana na dopłatę do ceny, nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług transportu pasażerskiego, a fakt jej otrzymania pozostaje bez wpływu na cenę jaką pasażer jest zobowiązany zapłacić za bilet.

Uwzględniając powyższe, jak również przywołane przepisy stwierdzić należy, że rekompensata, którą Spółka otrzymuje z budżetu Miasta za świadczone usługi w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, nie jest elementem stanowiącym zapłatę, którą usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy (obowiązującego od 1 stycznia 2014 r.), gdyż nie jest przyznawana jako dopłata do ceny usługi, ale na pokrycie poniesionych kosztów – wyrównanie kosztów działalności (ponoszonej straty), a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.