Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.252.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku.
Słowa kluczowe: kwota-kwota dodatkowa
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 kwietnia 2024 r. (wpływ 10 kwietnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W dniu 19 października 2006 r. zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego nr (...) z (...)
    Oddział w Polsce w kwocie 83.794,20 CHF (200.000 zł). Następcą prawnym ww. banku jest
    (...) Oddział w Polsce.
    Kredyt został wzięty w celu współfinansowania zakupu mieszkania dla Pana byłej małżonki.
    W wyniku podziału majątku i rozwodu zamieszkały przez Państwa jako małżeństwo lokal
    mieszkalny przypadł Panu w udziale, a Pan został zobowiązany do partycypowania w
    zakupie mieszkania dla Pana byłej małżonki w wysokości 200.000 zł.
    Przedmiotem umowy kredytowej był zakup własnościowego spółdzielczego prawa do
    lokalu mieszkalnego w (...) na rzecz Pana byłej małżonki na prywatne cele mieszkaniowe.
    Również Pana była małżonka zawarła osobną umowę kredytu hipotecznego z (...)
    dotyczącą tej samej nieruchomości w kwocie 100.000 zł.
    W ramach negocjacji przed Sądem Polubownym przy Komisji Nadzoru Finansowego
    uzgodnił Pan z (...) Oddział w (...) warunki ugody do umowy kredytu hipotecznego.
    Otrzymał Pan projekt ugody, który po podpisaniu miał Pan przesłać do Banku. Nie
    podpisał Pan dotychczas tej ugody.
    Bank odnosi się do nieobowiązujących już zapisów rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 27 marca 2020 r. Bank wskazał, że wymogiem spełnienia warunków do zaniechania
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych jest konieczność zaciągnięcia kredytu
    na własne cele mieszkaniowe.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. wprowadziło w tym zakresie
    zmiany. Zrezygnowano z wymogu zaciągnięcia kredytu na "własne cele" mieszkaniowe.
    Szczegółowo zostało to poruszone w uzasadnieniu do ww. Rozporządzenia.
    Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami rozporządzenia zaniechanie poboru
    podatku przysługuje, gdy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Potwierdzeniem powyższego m.
    in. jest pismo z dnia 31 maja 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0114-KDIP3-
    2.4011.384.2022.1.BM).
    W Pana ocenie spełnia Pan warunki określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    Wystosował Pan pismo do Banku z prośbą o zmianę treści oświadczenia dotyczącego
    spełnienia warunków do zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    składanego do ugody. W odpowiedzi Bank odpisał, że zgadza się z zaprezentowaną
    interpretacją Rozporządzenia Ministra Finansów. Jednak wg Banku sytuacja, kiedy cele
    mieszkaniowe nie są "własne" może obejmować rozmaite stany faktyczne i trudno
    Bankowi ocenić, czy wymogi rozporządzenia zostały spełnione. Bank wskazał również, że
    wystawienie PIT-11 na umorzoną kwotę nie oznacza automatycznie, że zapłaci Pan
    podatek. Bank wskazał, iż pomimo wystawienia PIT-11 może Pan podjąć decyzję o
    nieuwzględnieniu umorzonej kwoty w swoim rocznym zeznaniu podatkowym i wyjaśnić
    sprawę z Urzędem Skarbowym.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Kredyt został udzielony przez (...) Oddział w Polsce (...), wpisany do Krajowego Rejestru
    Sądowego pod nr. KRS (...), który podlegał nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego (KNF),
    głównego organu nadzoru finansowego w Polsce i był uprawniony do udzielania
    kredytów. Na mocy art. 42e ust. 2 Prawa Bankowego, (...) jako bank krajowy z dniem 19
    września 2011 r. (tj. z dniem wpisu do Rejestru Przedsiębiorców pod nr KRS (...) wstąpiła z
    mocy prawa we wszystkie prawa i obowiązki (...) związane z działalnością Oddziału, w tym

    w prawa i obowiązki wynikające z tytułu Umowy. Oddział natomiast, z urzędu został
    wykreślony z rejestru przedsiębiorców (art. 42e ust. 1 zdanie drugie Prawa Bankowego).
    (...) powstała w trybie przewidzianym w art. 42a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, ze zm. - „Prawo Bankowe"), poprzez
    wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego wszystkich składników majątkowych polskiego
    oddziału (...) z siedzibą w (...) Oddział w Polsce, „Oddział") przeznaczonych do prowadzenia
    działalności przez Oddział. (...) z siedzibą w (...) wstąpiła z mocy prawa na podstawie art.
    494 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr
    94 poz. 1037, ze zm.), z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki (...). W wyniku
    połączenia transgranicznego między (...) a (...) w ramach którego (...) był spółką
    przejmującą a (...) spółką przejmowaną, wszelkie prawa i obowiązki wynikające z Umowy
    przeszły w ramach sukcesji uniwersalnej na (...) wykonujący działalność na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej poprzez (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce.
    Jako zabezpieczenie spłaty kredytu ustanowiono hipotekę kaucyjną na własnościowym
    spółdzielczym prawie do lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w (...).
    Ugoda ma zostać zawarta w związku z mediacjami przez Sądem Polubownym przy Komisji
    Nadzoru Finansowego. Ugody przed Sądem Polubownym KNF polegają na
    przewalutowaniu kredytu we frankach, czyli doprowadzenia do sytuacji, w której kredyt
    frankowy miałby od początku zostać uznany za kredyt wyrażony w złotym polskim. Taka
    ugoda zawarta przed KNF prowadzi do sytuacji, w której kredyt zostałby oprocentowany
    według stawki WIBOR powiększonej o marżę banku.
    Zgodnie z § 2 pkt. 4 umowy ugody strony dokonują zmiany waluty obcej zadłużenia na
    walutę polską. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia do całkowitej spłaty kredytu
    strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie umowy zostanie rozliczony tak, jakby od
    daty zawarcia umowy stanowił kredyt złotowy, udzielony w kwocie 199.505,61 PLN.
    Do propozycji umowy ugody załączona jest kalkulacja kredytu w PLN z ratami w złotych.
    Podsumowanie tabeli:
        Pozostały kapitał do spłaty na dzień 27.03.2025 r. – 93.917,18 PLN;
        Kwota całkowitej spłaty 10.000 PLN;
        Kwota umorzenia 158 128,58 PLN.
    Był Pan jedynym kredytobiorcą. Umowa kredytu została zawarta pomiędzy bankiem a
    Panem.
    Komisja Nadzoru Finansowego zaprezentowała propozycję ugodową, która miała
    powszechnie rozwiązać tzw. problem frankowy. Zgodnie z nią kredyt we franku
    szwajcarskim jest traktowany tak, jak gdyby był od początku kredytem w złotówkach,
    oprocentowanym według stawki WIBOR powiększonej o marżę. Urząd Komisji Nadzoru
    Finansowego przeprowadził wyliczenia, których wyniki pomocniczo mogą być
    wykorzystane w procesie zawierania ugody dotyczącej walutowego kredytu
    mieszkaniowego, zgodnej z propozycją Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego.
    Propozycja Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego dotycząca polubownego
    rozwiązania kwestii walutowych kredytów mieszkaniowych zakłada, że marża ponad
    średnią wartość WIBOR jest wykorzystywana w procesie rozliczenia dotychczasowego
    kredytu, przyjmując że od daty jego uruchomienia był to kredyt jak kredyt zaciągnięty i
    spłacany w złotych. Propozycja ugody odpowiadająca zasadom przedstawionym przez
    Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego winna zawierać marżę ponad średnią
    wartość WIBOR dla miesiąca udzielenia walutowego kredytu mieszkaniowego nie wyższą
    od opublikowanej przez UKNF.
    Kwota umorzenia dotyczy kapitału i odsetek. W wyliczeniach nie były brane pod uwagę
    ubezpieczenia i inne opłaty.

    Umowę ugody z bankiem podpisze Pan w najbliższym możliwym czasie po otrzymaniu
    interpretacji indywidualnej.

## Pytanie

Czy spełnia Pan warunki do zaniechania poboru podatku dochodowego od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego (kredyt był zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i nie zaciągał Pan innego kredytu
    mieszkaniowego i nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej) i czy pomimo wystawienia przez Bank PIT-11 nie
    będzie Pan musiał uwzględnić umorzonej kwoty kredytu w Pana zeznaniu rocznym?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie spełnia Pan warunki do zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego określone w Rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    Kredyt przez Pana zaciągnięty oraz kredyt Pana byłej małżonki zostały zaciągnięte na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej oraz nie korzystał Pan z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej.
    Umorzenie kwoty kredytu będzie na podstawie ugody zawartej przed Sądem Polubownym
    przy Komisji Nadzoru Finansowego wg. zasad ustalonych przez Komisję Nadzoru
    Finansowego.
    Pomimo ewentualnego wystawienia przez Bank PIT-11 (w związku z żądaniem przez Bank
    niezgodnego z przepisami złożenia oświadczenia) nie będzie musiał Pan uwzględnić
    umorzonej kwoty kredytu w zeznaniu rocznym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia
    kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności należy zakwalifikować do przychodu z
    innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku

    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal

        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a celem tej
      inwestycji było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Podsumowanie
    Omawiane rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o
    których mowa w tym artykule.
    Zgodnie z tym artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie
    lokalu mieszkalnego.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. przewiduje zaniechanie poboru
    podatku dla wszystkich współkredytobiorców (kredytobiorców), niezależnie od tego, czy
    realizują własne cele mieszkaniowe, czy nie. Nie ma przy tym także znaczenia, czy
    kredytobiorca jest właścicielem lub współwłaścicielem mieszkania, czy też nie. Istotne jest,
    żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust.
    25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w wyniku podziału majątku i rozwodu zamieszkały przez Pana i
    Pana byłą małżonkę lokal mieszkalny przypadł Panu w udziale, natomiast Pan został
    zobowiązany do partycypowania w zakupie mieszkania dla Pana byłej małżonki w
    wysokości 200.000 zł. W związku z czym zaciągnął Pan kredyt w celu współfinansowania
    zakupu mieszkania dla Pana byłej partnerki na jej prywatne cele mieszkaniowe. Również
    Pana była małżonka zawarła osobną umowę kredytową dotyczącą tej samej
    nieruchomości w kwocie 100.000 zł. Zatem główna przesłanka do skorzystania z
    zaniechania poboru podatku została spełniona. Spełnia Pan również pozostałe przesłanki.
    Wobec tego, może Pan skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego
    wynikającego z omawianego rozporządzenia. Nie będzie Pan zatem zobowiązany do
    zapłaty podatku dochodowego od umorzonej kwoty wierzytelności.
    W związku z przewalutowaniem kredytu mieszkaniowego i częściowym umorzeniem
    kredytu Bank nie będzie miał obowiązku wystawienia informacji PIT-11.
    Wobec powyższego Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie
    wywołuje skutków podatkowych dla pozostałych kredytobiorców.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.