Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-583/13/15-S/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-07-03
Teza: Czy naliczony od lokalu użytkowego - spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu (położonego na parterze budynku mieszkalnego) - odpis na fundusz remontowy należy uznać - zgodnie z art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - za koszt uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz remontowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-lokal użytkowy; odpisy; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów – po uwzględnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 624/14 – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2013 r. (data wpływu 2 grudnia 2013 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisu na fundusz remontowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2013 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisu na fundusz remontowy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W skład zasobów Spółdzielni Mieszkaniowej wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego, który jest położony na parterze budynku mieszkalnego. Realizując zapisy art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w celu finansowania remontów zasobów mieszkaniowych – Wnioskodawca utworzył fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych. Zasoby mieszkaniowe Spółdzielni to: budynki mieszkalne (w tym te, w których oprócz lokali mieszkalnych znajdują się lokale użytkowe) i budynki użytkowe wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

Od lokalu użytkowego - o charakterze spółdzielczym własnościowym, Spółdzielnia nalicza odpis na utworzony fundusz remontowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy naliczony od lokalu użytkowego - spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu (położonego na parterze budynku mieszkalnego) - odpis na fundusz remontowy należy uznać - zgodnie z art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - za koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpis na fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych, naliczony od lokalu użytkowego o charakterze spółdzielczym własnościowym (położonego na parterze budynku mieszkalnego), stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stanowisko powyższe Spółdzielnia uzasadnia następująco.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów są podstawowe odpisy i wpłaty na fundusze tworzone przez podatników, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy. Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych w art. 6 stanowi, że Spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Obowiązek świadczenia na fundusz dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali. Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych nie definiuje pojęcia "zasoby mieszkaniowe", tym nie mniej pod tym pojęciem rozumieć należy również lokale o charakterze użytkowym pozostające w zasobach Spółdzielni.

Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 września 2013 r. w sprawie sygn. akt II FSK 2581/11 (http://orzeczenia .nsa.gov.pl).

Celem działalności spółdzielni mieszkaniowej jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin przez dostarczanie im samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu, (art. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych ). "Lokal", o którym mowa w art. 6 ust. 3 tej ustawy, to w myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy lokal zarówno mieszkalny jak i o innym charakterze, a więc użytkowy (według definicji z ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. W rozumieniu ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych zasoby mieszkaniowe tworzą więc zarówno lokale mieszkalne jak i użytkowe.

W dniu 27 lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał interpretację indywidualną Nr ITPB3/423-583/13/PS, w której stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2013 r. jest nieprawidłowe. W dniu 14 marca 2014 r. Wnioskodawca wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej interpretacji. Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. znak ITPB3/423W-7/14/PS (doręczonym w dniu 28 kwietnia 2014 r.). W skardze z dnia 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu 25 kwietnia 2014 r.) na ww. interpretację wniesiono o jej uchylenie.

Wyrokiem z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 624/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny Bydgoszczy uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. W wyroku tym sąd wskazał, że: Z art. 6 ust. 3 u.s.m. wynika, że obowiązek świadczenia na fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali. W przepisie tym ustawodawca posługuje się terminem "lokal", a nie "lokal mieszkalny". W myśl zaś art. 2 ust. 1 u.s.m., lokalem jest zarówno lokal mieszkalny jak też lokal o innym przeznaczeniu - a zatem również lokal użytkowy. Jeżeli obowiązek świadczenia na fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych obciążą również właścicieli lokali użytkowych (a zatem o charakterze innym, niż stricte mieszkaniowy), to należy przyjąć, że fundusz ten obejmuje również odpisy na lokale użytkowe. Skoro wymienione przepisy u.s.m. umożliwiają dokonywanie odpisów i wpłat na fundusz remontowy także w odniesieniu do lokali użytkowych, to należy w konsekwencji przyjąć, że stanowią one koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a u.p.d.o.p. w zw. z art. 6 ust. 3 u.s.m.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 624/14 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.