Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.651.2024.2.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Zaliczenie przychodów z odsprzedaży oprogramowania wraz z usługami niezbędnego wsparcia do przychodów innych niż zyski kapitałowe.
Słowa kluczowe: oprogramowanie; przychód-powstanie przychodu; przychód-przychody z innych źródeł; towar-sprzedaż towarów; towar-zakup towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Przychody z zysków kapitałowych-Przychody z udziału w zyskach osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 6; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b-ust. 1-pkt 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b-ust. 1-pkt 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy przychody z odsprzedaży
    oprogramowania stanowią przychody inne niż zyski kapitałowe. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 27 stycznia 2025 r. (data wpływu 27 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą prawną, prowadzącą działalność gospodarczą w formie spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością i będącą polskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy A., działającej w branży (...) (dalej jako:
    „Grupa”).
    Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż oprogramowania
    wraz z usługami niezbędnego wsparcia / utrzymania (tzw. maintanance) tego
    oprogramowania zapewniającymi jego prawidłowe działanie u nabywcy (dalej jako:
    „Produkty”). Wnioskodawca, nie wytwarza we własnym zakresie oprogramowania, które
    oferuje na rynku w zakresie wyżej wymienionego podstawowego przedmiotu działalności
    Wnioskodawcy. Może się jednak zdarzyć, że Wnioskodawca dokona działań
    dostosowawczych w ramach danego oprogramowania, niemniej w związku z tymi
    działaniami Wnioskodawca nie uzyskuje jakichkolwiek praw autorskich do Produktów ani
    nie dochodzi do udzielenia Wnioskodawcy licencji na używanie praw autorskich do
    Produktów. Tym samym, Wnioskodawca jest jedynie dystrybutorem tego
    oprogramowania. W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca nabywa Produkty
    od spółek z Grupy, które posiadają swoje siedziby (rezydencje) zarówno na terenie Unii
    Europejskiej, jak i poza nią (dalej jako: „Dostawcy”), będących podmiotami powiązanymi z
    Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Do Dostawców należą
    następujące podmioty:
    1) B. z siedzibą w C.,
    2) D. z siedzibą w E.,
    3) F. z siedzibą w G.,
    4) H. z siedzibą w I. (obecnie J.),
    5) K. z siedzibą w L.,
    6) M. z siedzibą w N.,
    7) O. z siedzibą w N.
    Po nabyciu Produktów od Dostawców, Wnioskodawca odsprzedaje nabyte Produkty,
    działając jako pośrednik, na rzecz klientów spoza Grupy. Działalność dystrybucyjna
    Wnioskodawcy jest oparta o następujące zasady:
        Wnioskodawca dokonuje dystrybucji Produktów na rzecz dwóch typów odbiorców
        (przy czym w obu przypadkach żadne prawa autorskie nie są przenoszone na
        Wnioskodawcę):
          nabycie Produktów i bezpośrednie dokonanie sprzedaży klientowi jako
          końcowemu użytkownikowi,

          nabycie Produktów i sprzedaż Produktów na rzecz wyselekcjonowanych
          dystrybutorów (tzw. business partnerów), którzy dokonują dalszej odsprzedaży
          na rzecz klientów.
        Wnioskodawca nie jest użytkownikiem końcowym Produktów, nie wykorzystuje ich
        na własne potrzeby.
        W ramach realizacji działalności dystrybucyjnej nie dochodzi do sprzedaży przez
        Dostawców na rzecz Wnioskodawcy praw autorskich do Produktów, jak również nie
        dochodzi do udzielenia przez Dostawcę na rzecz Wnioskodawcy licencji na
        używanie praw autorskich do Produktów. W szczególności, na Wnioskodawcę nie są
        przenoszone jakiekolwiek prawa autorskie lub prawa majątkowe uprawniające
        Wnioskodawcę do użytkowania tych praw w określonych obszarach eksploatacji, w
        tym w szczególności do rozpowszechniania Produktów Dostawców, udzielania
        sublicencji innym podmiotom na Produkty Dostawców, jak również dokonywanie
        zmian w tym oprogramowaniu. Wnioskodawca działając jako dystrybutor
        Produktów Dostawców jedynie pośredniczy w ich sprzedaży.
        Zasadą jest, że pliki licencyjne/dostępowe są wystawiane bezpośrednio przez
        Dostawcę na rzecz klienta.
        Sprzedaż następuje poprzez dostarczenie odrębnego nośnika (np. CD) lub poprzez
        udzielenie dostępu on-line (udostępnienie odnośnika przez Wnioskodawcę).
        Z tytułu sprzedaży oprogramowania (Produktu) Wnioskodawca wystawia fakturę na
        rzecz klientów. Jednocześnie, Dostawcy wystawiają faktury na rzecz Wnioskodawcy
        z tytułu oprogramowania nabytego przez Wnioskodawcę i następnie
        sprzedawanego na rzecz klientów (jako opłaty dystrybucyjne).
        Wnioskodawca jest w stanie wskazać w odniesieniu do poszczególnej faktury
        wystawianej na niego przez Dostawcę jakiego klienta dotyczy dana faktura
        (sprzedaży jakiego Produktu do danego klienta dotyczy ta faktura).
        Na podstawie faktur wystawianych przez Dostawców na rzecz Wnioskodawcy z
        tytułu nabycia Produktów, Wnioskodawca dokonuje płatności wynagrodzenia
        należnego na rzecz Dostawców.
        Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na rzecz Dostawców (tj. „opłaty
        dystrybucyjne”) na zakup Produktów dokumentowane fakturami mają bezpośredni
        wpływ na cenę odsprzedawanego Produktu, stanowiąc jej element kalkulacyjny.
        Zgodnie z polityką w zakresie cen transferowych obowiązującą pomiędzy
        Wnioskodawcą a Dostawcami, marża wykazywana na działalności dystrybucyjnej
        Wnioskodawcy powinna wynieść określony procent wartości sprzedaży
        realizowanej przez Wnioskodawcę.
        Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup Produktów (opłaty
        dystrybucyjne) ujmowane są dla potrzeb księgowych i podatkowych jako koszty
        bezpośrednio związane z przychodami ze sprzedaży tych produktów,
        Produkty nie są ujmowane w ewidencji Wnioskodawcy jako wartości niematerialne i
        prawne.

    Poza samą sprzedażą Produktów Dostawców, Wnioskodawca może świadczyć dla
    klientów również inne usługi związane z dystrybuowanymi Produktami, w tym szkolenia,
    usługi konsultacyjne, usługi instalacji lub konfiguracji oprogramowania. W tym zakresie
    Wnioskodawca nie dokonuje żadnych modyfikacji kodu źródłowego ani modyfikacji
    samego Produktu, jako że dochodzi wyłącznie do niezbędnej konfiguracji (instalacji),
    umożliwiającej korzystanie z Produktu w środowisku informatycznym klienta zgodnie z
    jego potrzebami (w granicach dostosowania jakie są możliwe w ramach danego Produktu).
    Dodatkowo, Wnioskodawca dokonuje także sprzedaży sprzętu (tzw. hardware’u).
    Jednocześnie, dla pełnego zobrazowania działalności gospodarczej, Wnioskodawca
    wskazuje, że wyżej opisana działalność dystrybucyjna Wnioskodawcy jest jego
    podstawową. Poza nią Wnioskodawca wykonuje także działalność gospodarczą w
    przedmiocie przygotowywania fragmentów oprogramowania na zamówienie ze Spółek z
    Grupy. Oprogramowanie jest wykorzystywane do szeroko rozumianego przemysłu
    (maszyny przemysłowe, samochody, elektronika itp.).
    Pismem z 27 stycznia 2025 r. uzupełnili Państwo przedmiotowy wniosek, wskazując dane
    identyfikujące podmioty zagraniczne, od których Spółka nabywa oprogramowanie które
    dystrybuuje.
    Ponadto wskazali Państwo, że:
    Zgodnie z posiadanymi informacjami, „działania dostosowawcze w ramach danego
    oprogramowania” opisane we wniosku to działania podejmowane w ramach usług
    związanych z dystrybuowanymi Produktami, w tym np. szkolenia, usługi konsultacyjne,
    usługi instalacji lub konfiguracji oprogramowania. Działania jakie może podejmować
    Wnioskodawca w ramach usług związanych z dystrybuowanymi Produktami nie wychodzą
    poza zakres usług zdefiniowany w ramach umów dystrybucyjnych, tj. nie wychodzą poza:
    pomoc techniczną i doradztwo w zakresie instalacji i obsługi Produktów, szkolenie
    klientów w podstawowym i zaawansowanym użytkowaniu Produktów, benchmarking,
    doradztwo i usługi integracji systemów, które obejmują świadczenie usług migracji danych
    dla użytkowników końcowych, usługi związane z aktualizacjami wersji, projektowanie
    przepływu pracy, konfigurację użytkownika, przeprojektowanie procesów, integrację
    podsystemów komponentów użytkownika końcowego w jeden system i zapewnienie, że
    podsystemy działają razem jako system, zarządzanie procesem łączenia różnych
    systemów komputerowych i aplikacji oprogramowania użytkowników końcowych fizycznie
    lub funkcjonalnie, integrację odrębnych systemów użytkowników końcowych z
    wykorzystaniem różnych technik, takich jak sieci komputerowe, integrację aplikacji
    przedsiębiorstw w imieniu klientów, łączenie wielu wewnętrznych i zewnętrznych
    systemów oraz wiązanie Produktów z systemami i procesami użytkowników końcowych
    oraz prowadzenie szkoleń w tym zakresie; usługi inżynierii oprogramowania obejmujące
    modelowanie i/lub symulację danych użytkowników końcowych z wykorzystaniem
    Produktów oraz usługi tworzenia skryptów aplikacji, w ramach których dostarczane są
    jedno lub więcej zestawów instrukcji, reguł, procedur lub kodowania użytkownika,
    narzędzi, makr Java, skryptów, funkcji polowych lub innych narzędzi rozwojowych
    opracowanych przez Firmę w celu wspomagania użytkownika końcowego w korzystaniu z
    Produktów.
    Jednocześnie, odnosząc się do powyższego zakresu usług związanych z dystrybuowanymi
    Produktami, wyjaśnienia wymaga, że ww. benchmarking oznacza dokonywany przez
    Wnioskodawcę proces analizy posiadanych przez klientów rozwiązań, na podstawie
    którego jest proponowane wdrożenie oprogramowania (Produktu) Wnioskodawcy. Tym
    samym, usługa benchmarkingu obejmuje przeprowadzenia audytu rozwiązań
    informatycznych posiadanych u klientów, na podstawie którego Wnioskodawca
    opracowuje plan wdrożenia oprogramowania (Produktu), a następnie według tego planu
    następuje implementacja sprzedanego klientowi oprogramowania (Produktu).

    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że nie dokonuje żadnych modyfikacji kodu
    źródłowego ani modyfikacji samego Produktu – jak wskazano powyżej dochodzi jedynie
    do niezbędnych konfiguracji (instalacji), które umożliwiają korzystanie z Produktu w
    środowisku informatycznym klienta zgodnie z jego potrzebami (w granicach dostosowania
    możliwych w ramach danego Produktu).
    Podsumowując, Wnioskodawca nie ma prawa do ingerencji w kod dystrybuowanego
    oprogramowania, tym samym nie można w tym zakresie wskazać jakiegokolwiek zakresu
    ingerencji.
    Pytania
    Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania przychodów uzyskanych z tytułu
    odsprzedaży Produktów realizowanych w ramach podstawowego przedmiotu działalności
    Wnioskodawcy, jako przychody inne niż zyski kapitałowe w rozumieniu art. 7b ustawy o
    CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania przychodów
    uzyskanych z tytułu odsprzedaży Produktów realizowanych w ramach podstawowego
    przedmiotu działalności Wnioskodawcy, jako przychody inne niż zyski kapitałowe w
    rozumieniu art. 7b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT” lub „u.p.d.o.p.”).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.d.o.p., przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym
    jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art.
    22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Jak przewiduje natomiast art. 7
    ust. 2 u.p.d.o.p., dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art.
    24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z
    tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze
    źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., za przychody z zysków kapitałowych uważa się
    przychody:
    a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
      przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
      niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
    b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
      pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
      kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
    c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
      inwestowania,
    d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
      których mowa w lit. a-c,
    e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
    f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe
      inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.
    Jak podkreśla się w interpretacjach organów podatkowych, przepis art. 7b ust. 1 ustawy o
    CIT, zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z
    zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące
    przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody

    niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów
    (interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 maja 2023, 0114-KDIP2-
    2.4010.191.2023.1.IN).
    Przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.o.p. odnosi się do art. 16b ust. 1 pkt 4-7 u.p.d.o.p., tj.
    do kategorii praw stanowiących dla podatnika wartości niematerialne i prawne. Prawami
    majątkowymi wymienionymi w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 u.p.d.o.p. (do którego nawiązuje art.
    7b ust. 1 pkt 6 lit. a u.p.d.o.p.) są:
        autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
        licencje,
        prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
        przemysłowej,
        wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
        dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
    - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
    na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
    przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu,
    dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i
    prawnymi.
    W przypadku Wnioskodawcy, w stosunku do odprzedawanych Produktów nie może być
    mowy o zaliczeniu ich przez Wnioskodawcę do wartości niematerialnych i prawnych, gdyż
    nie spełniają one warunku okresu użytkowania przez minimum 1 rok. Spowodowane jest
    to faktem, iż oprogramowanie wraz z usługami niezbędnego wsparcia / utrzymania (tzw.
    maintanance) tego oprogramowania zapewniającymi jego prawidłowe działanie u
    nabywcy, nabywane jest przez Wnioskodawcę jedynie w celach handlowych (jego
    dystrybucji do klientów). Co więcej, Wnioskodawca nie może użytkować nabywanego do
    odprzedaży oprogramowania, gdyż nie jest użytkownikiem końcowym Produktów. A
    zatem nie może wykorzystywać nabywanego oprogramowania w charakterze, o którym
    mowa w art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p., czyli w charakterze wartości niematerialnej i prawnej. Z
    perspektywy Wnioskodawcy Produkty są de facto towarem.
    Należy przy tym podkreślić, że zawarte w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.o.p. odniesienie do
    art. 16b ust. 1 pkt 4-7 u.p.d.o.p. jest niezbędne do prawidłowego rozszyfrowania zawartej
    tam normy prawej, która doprecyzowuje proces wykładni o informacje w zakresie
    rodzajów przychodów oraz sytuacji, w jakich mogą one zostać uznane za przychody z
    zysków kapitałowych. Co istotne, zgodnie z zasadami techniki prawodawczej tego typu
    odwołanie wymaga odniesienia się do całości brzmienia wskazanej normy prawnej, tj. do
    art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. (w tym części wspólnej przepisu, tj. fragmentu zawartego po
    myślniku), a nie tylko do jej wybiórczo wskazanej części, czyli kategorii praw wymienionych
    w pkt 47 tego przepisu. Przyjęcie innego podejścia w procesie wykładni spowoduje, że
    analizowana norma prawna zostanie zinterpretowana niezgodnie z wolą ustawodawcy.
    Należy stwierdzić, że Wnioskodawca w ramach zawartych z Dostawcami umów nabywa
    prawo do odsprzedaży Produktów w ramach realizacji podstawowego przedmiotu swojej
    działalności. Oprogramowanie wraz z usługami niezbędnego wsparcia/utrzymania (tzw.
    maintanance) tego oprogramowania zapewniającymi jego prawidłowe działanie u
    nabywcy, nabywane przez Wnioskodawcę, występuje jako towar rynkowy będący
    przedmiotem transakcji handlowych kupna i sprzedaży. Wnioskodawca działa zatem w
    charakterze pośrednika, zajmującego się w ramach swej podstawowej działalności
    gospodarczej obrotem handlowym w zakresie Produktów. Specjalizacja w dziedzinie
    sprzedaży Produktów powoduje, że przychód z tytułu dystrybucji Produktów stanowi sferę
    działalności podstawowej Wnioskodawcy.

    Mając na uwadze powyżej przytoczone regulacje prawne oraz podniesione argumenty,
    stanowisko Wnioskodawcy, że przychody uzyskane z tytułu odsprzedaży Produktów w
    ramach podstawowego profilu działalności handlowej Wnioskodawcy, należy zaliczyć do
    źródła przychodów określonego jako przychód z innych źródeł, potwierdzają przede
    wszystkim dwa podstawowe argumenty:
    1. Wnioskodawca nie nabywa jakichkolwiek praw majątkowych, praw autorskich do
      Produktu ani praw do korzystania z Produktów na podstawie jakiejkolwiek licencji, czy
      innego tytułu, stąd nabyte przez Wnioskodawcę Produkty na potrzeby ich dalszej
      odsprzedaży, nie mogą być uznane za wartości niematerialne i prawne Wnioskodawcy
      w rozumieniu art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p., ani też za jakiekolwiek inne składniki, w
      stosunku do których działalność Wnioskodawcy może prowadzić do powstania po
      stronie Wnioskodawcy przychodów z zysków kapitałowych;
    2. Przychody te stanowią przychody z aktywnej działalności handlowej Wnioskodawcy.
    Podkreślenia wymaga, że Wnioskodawca działając jako dystrybutor Produktów
    Dostawców jedynie pośredniczy w ich sprzedaży. Tym samym, w ramach działalności
    Wnioskodawcy w zakresie Produktów nie dojdzie do przeniesienia praw autorskich do
    Produktów ani do udzielenia licencji na ich używanie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia
    4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022, poz.
    2509, dalej: „u.p.a.p.p.”)., przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
    wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór), przy czym w szczególności
    przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe) (art. 1 ust. 2 pkt 1 u.p.a.p.p.). Ponadto
    zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 1 u.p.a.p.p., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa
    majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy
    Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 74 ust. 1 u.p.a.p.p., programy komputerowe podlegają
    ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Z
    kolei art. 74 ust. 4 u.p.a.p.p. przewiduje, że autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
    1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w
      części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
      wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu
      komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody
      uprawnionego;
    2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
    3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego
      kopii.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, w ramach jego działalności w zakresie
    odsprzedaży Produktów, nie dochodzi do nabywania przez niego jakichkolwiek praw
    majątkowych, praw autorskich, ani prawa korzystania, użytkowania tychże praw. Jak
    bowiem wskazywano w opisie zaistniałego stanu faktycznego, na Wnioskodawcę w
    ramach realizacji działalności dystrybucyjnej nie dochodzi do sprzedaży przez Dostawców
    na rzecz Wnioskodawcy praw autorskich do Produktów, jak również nie dochodzi do
    udzielenia przez Dostawcę na rzecz Wnioskodawcy licencji na używanie praw autorskich
    do Produktów. W szczególności, na Wnioskodawcę nie są przenoszone jakiekolwiek prawa
    autorskie lub prawa majątkowe uprawniające Wnioskodawcę do użytkowania tych praw w
    określonych obszarach eksploatacji, w tym w szczególności do rozpowszechniania
    Produktów Dostawców, udzielania sublicencji innym podmiotom na Produkty Dostawców,

    jak również dokonywanie zmian w tym oprogramowaniu. Wnioskodawca jedynie
    pośredniczy w sprzedaży Produktów na rzecz klientów, działając jako dystrybutor. Co
    więcej, Wnioskodawcy nie przysługują nawet prawa tzw. użytkownika końcowego.
    Biorąc pod uwagę wszystkie ww. argumenty, uznać trzeba, że Wnioskodawca nie nabywa
    jakichkolwiek praw majątkowych, praw autorskich do Produktu ani praw do korzystania z
    niego na podstawie jakiejkolwiek licencji, czy innego tytułu. W rezultacie uznać należy, że
    Wnioskodawca nie uzyskuje przychodu z udzielania na rzecz klientów jakichkolwiek praw
    do korzystania z Produktów, czy też przenoszenia na rzecz klientów jakichkolwiek praw
    autorskich do tychże Produktów (Wnioskodawca nie może przenosić takich praw ani
    udzielać prawa do korzystania z Produktów bo sam nie ma takich praw), a jedynie
    Wnioskodawca uzyskuje przychód z odsprzedaży Produktów, czyli dystrybucji Produktów,
    który to przychód należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł niż zyski kapitałowe.
    Podsumowując, odsprzedaż Produktów stanowi główny, podstawowy przedmiot
    działalności operacyjnej Wnioskodawcy i w żaden sposób nie prowadzi do uzyskiwania
    przychodów z działalności mającej charakter czysto inwestycyjny / przychodów
    pasywnych, które to ze swej natury polegają na biernym czerpaniu korzyści. Wskazany
    bowiem w stanie faktycznym model działania Wnioskodawcy jest zupełnie inny -
    Wnioskodawca jest dystrybutorem Produktów i prowadzi typową działalność handlową.
    Stąd, stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę o konieczności zaliczenia
    opisywanego przychodu do katalogu przychodów z innych źródeł należy uznać za zasadne.
    Znajduje ono też potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. W tym zakresie
    warto zwrócić uwagę choćby na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8
    listopada 2018 r., 0111-KDIB2-3.4010.236.2018.1.KK, w której potwierdzono, że należy
    zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że nabycie i odsprzedaż oprogramowania nie
    dotyczy licencji, które mogłyby zostać uznane za wartości niematerialne i prawne w
    rozumieniu art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. Jak wskazuje konstrukcja art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a w
    zw. z art. 16b ust. 1 pkt 4-7 u.p.d.o.p. do przychodów z zysków kapitałowych należy
    zaliczyć m.in. licencje, które są kreowane poprzez nabycie danego prawa stanowiące dla
    podatnika wartości niematerialne i prawne. Tym samym przychody uzyskane z tytułu
    odsprzedaży oprogramowania komputerowego realizowanego w ramach działalności
    handlowej Spółki, należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł.
    Co więcej stanowisko to zostało potwierdzone w innych interpretacjach indywidualnych,
    do których można zaliczyć:
        interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 listopada 2018, 0111-
        KDIB1- 2.4010.450.2018.1.PH, w której wskazano, że do przychodów z zysków
        kapitałowych należy zaliczyć m. in. licencje, które są kreowane poprzez nabycie
        danego prawa stanowiące dla podatnika wartości niematerialne i prawne. Tym
        samym przychody uzyskane z odsprzedaży licencji, udzielenia sublicencji
        oprogramowania komputerowego niestanowiącego u Wnioskodawcy wartości
        niematerialnych i prawnych, należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł.
        Natomiast w sytuacji gdy udzielenie sublicencji dotyczy licencji stanowiących
        wartości niematerialne i prawne, przychody z tego tytułu należy zaliczyć do
        przychodów z zysków kapitałowych,
        interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 grudnia 2022, 0114-
        KDIP2- 1.4010.142.2022.2.MW, zgodnie z którą skoro oprogramowanie nabywane
        przez Spółkę jest wykorzystywane wyłącznie w celach handlowych (tj. jego
        dystrybucji do klientów łącznie z automatami do gier komputerowych), co więcej,
        Spółka nie może użytkować oprogramowania, gdyż nie jest użytkownikiem

        końcowym, to przychody z tytułu sprzedaży automatów wraz z pakietem gier, w
        części przypadającej na Licencję (oprogramowanie/program komputerowy), jako
        bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów ze sprzedaży automatów do gier
        wraz z pakietem gier – jako przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych, na
        mocy wyłączenia określonego w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o CIT, powinny
        zostać zaliczone przez Spółkę do przychodów z tzw. innych źródeł.
    W związku z powyższym Wnioskodawca przyjmuje stanowisko, że Wnioskodawca będzie
    uprawniony do rozpoznania przychodów uzyskanych z tytułu odsprzedaży Produktów
    realizowanych w ramach podstawowego przedmiotu działalności Wnioskodawcy, jako
    przychody inne niż zyski kapitałowe w rozumieniu art. 7b ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    zaznaczyć, że są one wiążące jedynie w sprawach, których dotyczą. Organ, pomimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią źródła materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (.... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.