Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.404.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Dokonanie korekty informacji PIT; 11 w przypadku cofnięcia
przez podatnika oświadczenia dotyczącego umorzenia kredytu.
Słowa kluczowe: banki
korekta
kredyt
oświadczenia
pożyczka
umorzenie
zaniechanie
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Bank (...) (dalej „Bank” lub „Wnioskodawca”) jest bankiem krajowym prowadzącym
    działalność na podstawie ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. jedn. Dz. U. z
    2020 r. poz. 1896; dalej: „Prawo bankowe”).
    Bank udziela kredytów i pożyczek osobom fizycznym, w tym m.in. na zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych takich jak: nabycie domu lub mieszkania (w tym wraz z gruntem
    lub udziałem w gruncie), nabycie gruntu pod budowę, rozbudowę, modernizację domu
    lub mieszkania, przeprowadzenie modernizacji lub remontu domu lub mieszkania
    należącego do kredytobiorcy, w tym adaptację obiektu niemieszkalnego na cele
    mieszkaniowe.
    Bank jest też następcą prawnym innych banków, które udzieliły takich kredytów i pożyczek.
    W powyżej opisanych sytuacjach może dojść do umorzenia kredytu lub pożyczki (zawarcia
    umowy zwolnienia z długu).
    W takich wypadkach Bank musi ustalić, czy znajduje zastosowanie rozporządzenie
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102, t. j. z późn. zm.,
    dalej Rozporządzenie), wydane na podstawie art. 22 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa.
    Jeśli bowiem zaniechanie poboru nie znajduje zastosowania, to wówczas Bank będzie
    zobowiązany zastosować normę z art. 42a ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. złożyć informację PIT-11 (część F, Informacja o
    wysokości przychodów, o których mowa w art. 20 ust. 1 Ustawy”).
    Umorzenie dokonywane jest (lub będzie) w czasie obowiązywania Rozporządzenia.
    Zgodnie z Rozporządzeniem korzystanie z zaniechania poboru podatku uzależnione jest m.
    in. od warunku, iż osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego (lub
    pożyczki) nie korzysta z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności
    z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację więcej niż jednej inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit b Rozporządzenia).
    W związku z m.in. tym warunkiem, jednocześnie z dokonaniem umorzenia, Bank odbiera
    od kredytobiorców (pożyczkobiorców) oświadczenie, w którym potwierdzają oni, że
    przychód uzyskany w związku z dokonywanym umorzeniem korzysta z zaniechania
    poboru z Rozporządzenia w całości albo w określonej części, oraz że spełniony jest m.in.
    warunek, że kredytobiorcy nie korzystali z zaniechania poboru w stosunku do innej
    inwestycji mieszkaniowej w rozumieniu Rozporządzenia (Oświadczenie).
    W praktyce Banku zdarzają się sytuacje w których podatnicy (tj. kredytobiorcy,
    pożyczkobiorcy) składają ww. Oświadczenie w związku z umorzeniem zobowiązania

    kredytowego (pożyczkowego), w którym potwierdzają, że umorzona kwota w całości albo
    w części (ze wskazaniem tej części) korzysta z zaniechania poboru podatku zgodnie z
    Rozporządzeniem.
    W związku z tym po zakończeniu roku, w którym miało miejsce ww. umorzenie, Bank
    wystawia informację PIT-11 („inne źródła”) tylko odnośnie do tej części umorzonej kwoty,
    która, zgodnie z Oświadczeniem, nie jest objęta zaniechaniem poboru. Odnośnie
    pozostałej części umorzonej kwoty Bank przyjmuje, zgodnie z Oświadczeniem
    podatników, że będzie ona objęta zaniechaniem poboru zgodnie z Rozporządzeniem (tj.
    nie jest ta kwota wykazana w informacji PIT-11).
    Następnie podatnicy kontaktują się z Bankiem, składają Bankowi oświadczenie o cofnięciu
    ww. Oświadczenia, wyjaśniając, że zamierzają skorzystać z zaniechania poboru w związku
    z umorzeniem innego kredytu (lub pożyczki), ewentualnie - tylko cofają Oświadczenie, bez
    wyjaśniania powodu, dlaczego cofają Oświadczenie (nie mają obowiązku wyjaśniać tej
    okoliczności Bankowi).
    Możliwe jest też, iż jednocześnie z cofnięciem Oświadczenia podatnicy domagają się, aby
    Bank wystawił korektę ww. informacji PIT-11, w której umorzona kwota (która nie została
    wykazana w PIT- 11 jako przychód z uwagi na złożenie przez Klientów Oświadczenia)
    zostanie wykazana jako ich przychód. Jednocześnie podatnicy mogą domagać się
    uwzględnienia zaniechania poboru podatku (które może również skutkować korektą PIT-
    11 jeżeli taki został już wystawiony) w stosunku do innego umarzanego kredytu (lub
    pożyczki).
    Należy również wskazać, iż zmiana (w tym cofnięcie) Oświadczenia może dotyczyć
    okresów, w stosunku do których podatnik dokonał już rozliczenia podatku. Przykładowo
    podatnik może żądać cofnięcia Oświadczenia (i niestosowania zaniechania poboru
    podatku) dotyczącego umorzenia z 2022 r., żądając jednocześnie by zaniechanie poboru
    podatku zastosować do innego umorzenia z 2022 r. lub 2023 r. lub późniejszego roku na
    podstawie nowego lub skorygowanego oświadczenia.

## Pytanie

Czy w opisanej sytuacji Bank powinien dokonać opisanych korekt informacji PIT-11 z
    uwagi na cofnięcie Oświadczenia przez podatników i jeżeli występuje takie żądanie
    podatników, uwzględnić w tych korektach PIT-11 zaniechanie poboru podatku w stosunku
    do innego umorzenia na podstawie nowych lub skorygowanych Oświadczeń?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, Bank jest zobowiązany dokonać korekty PIT-11 zgodnie z
    oświadczeniem podatników o tym, iż cofają oni uprzednio złożone Oświadczenie i jeżeli
    występuje takie żądanie podatnika, uwzględnić w tych korektach PIT-11 zaniechanie
    poboru podatku w stosunku do innego umorzenia na podstawie nowych lub
    skorygowanych Oświadczeń.
    Uzasadnienie
    Rozporządzenie wprowadza zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych, które zależy od spełnienia przez podatników tego podatku wskazanych w
    Rozporządzeniu warunków. Warunki te dotyczą sfery majątkowej tych podatników, a
    także okoliczności związanych z realizowaniem przez nich potrzeb mieszkaniowych.
    Spełnienie tych warunków jest zatem okolicznością dotyczącą wyłącznie tych podatników.
    Natomiast Bank ma dane dot. tylko kredytów (lub pożyczek) udzielonych przez siebie,
    względnie udzielonych przez poprzedników prawnych Banku, lecz nie ma wiedzy o
    wszystkich ww. aspektach dot. podatników. Rola Banku sprowadza się jedynie do
    zweryfikowania posiadanych informacji (tj. o tym, jakich kredytów czy pożyczek Bank w
    przeszłości udzielił), oraz do pozyskania od podatników oświadczenia dot. spełnienia
    warunków co do korzystania z zaniechania poboru podatku (w szczególności
    obejmującego okoliczności dot. korzystania bądź nie z zaniechania poboru w stosunku do

    innej inwestycji mieszkaniowej). Bank nie ma wpływu na decyzje podatników (a zatem
    także na treść Oświadczenia) w sytuacji, gdy po ich stronie występuje więcej niż jedna
    inwestycja.
    W związku z tym należy przyjąć, biorąc pod uwagę ukształtowanie zaniechania poboru
    wprowadzonego Rozporządzeniem, że decyzja o tym, która z inwestycji mieszkaniowych
    będzie objęta zaniechaniem poboru, czy też zmiana tej decyzji przez podatników, jest
    tylko po stronie podatników.
    Ponadto możliwość dokonania przez podatników wyboru, odnośnie do której inwestycji
    mieszkaniowej zamierzają oni skorzystać z zaniechania poboru podatku na podstawie
    Rozporządzenia, została potwierdzona w interpretacjach indywidualnych, np. w
    następujących pismach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
        z 12 września 2022 r., 0113-KDIPT2-2.4011.523.2022.2.ACZ;
        z 5 grudnia 2023 r., 0112-KDIL2-1.4011.733.2023.3.DJ;
        z 18 listopada 2024, 0112-KDIL2-1.4011.765.2024.1.MKA.
    W związku z powyższym, skoro podatnicy dokonują opisanej zmiany, tj. podejmują decyzję
    o tym, że skorzystają z zaniechania poboru w odniesieniu do danej inwestycji
    mieszkaniowej (innej niż to wynika z pierwotnie złożonego Oświadczenia), i komunikują tę
    decyzję Bankowi, to Bank powinien dokonać odpowiedniej korekty informacji PIT-11, oraz,
    jeżeli występuje takie żądanie podatników, uwzględnić zaniechanie poboru podatku w
    stosunku do innego umorzenia na podstawie nowych lub skorygowanych Oświadczeń.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Obowiązki płatnika
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak,
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę,
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    - podatku, zaliczki lub raty.
    Na podmiotach dokonujących świadczeń z innych źródeł ciążą natomiast obowiązki
    informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją

      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Przedstawili Państwo informacje, z których wynika, że:
    1) udzielają Państwo kredytów i pożyczek, w tym na zaspokojenie potrzeb
      mieszkaniowych;
    2) w odniesieniu do tych kredytów lub pożyczek może dojść do umorzenia (zawarcia
      umowy zwolnienia z długu);
    3) w takich przypadkach muszą Państwo ustalić, czy zastosowanie znajdzie
      Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
      podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe;
    4) odbierają Państwo od kredytobiorców i pożyczkobiorców oświadczenia o spełnieniu
      warunków wynikających z ww. rozporządzenia;
    5) zdarza się, że klienci składają oświadczenie o cofnięciu ww. oświadczenia.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy w przypadku cofnięcia tego oświadczenia są Państwo
    zobowiązani do dokonania korekty informacji PIT-11, która została sporządzona w oparciu
    o złożone uprzednio oświadczenie.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie
    wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    W wyniku umorzenia wierzytelności po stronie dłużnika pojawia się rzeczywista korzyść,
    nie musi bowiem wydatkować środków, które byłby zobowiązany przeznaczyć na
    uregulowanie wierzytelności.

    Zatem umorzenie wierzytelności - co do zasady - skutkuje powstaniem przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwotę
    umorzenia należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w
    aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z
    20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
      a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
      mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba

      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
    1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone
      w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu

      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Wskazali Państwo, że kredytobiorcy/pożyczkobiorcy składają Państwu oświadczenia o
    spełnieniu przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku. Natomiast zdarzają
    się sytuacje, kiedy z różnych względów cofają takie oświadczenie i mogą domagać się
    skorygowania wystawionej uprzednio informacji PIT-11.
    Państwa obowiązki jako płatnika
    Omawiane powyżej Rozporządzenie wprowadza zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych, które zależy od spełnienia przez podatników tego
    podatku wskazanych w Rozporządzeniu warunków. Spełnienie tych warunków jest
    okolicznością dotyczącą wyłącznie tych podatników.
    Z wniosku wynika, że mają Państwo dane dotyczące tylko kredytów (lub pożyczek)
    udzielonych przez siebie, względnie udzielonych przez Państwa poprzedników prawnych,
    lecz nie mają Państwo wiedzy o wszystkich ww. aspektach dot. podatników.
    Państwa rola sprowadza się jedynie do zweryfikowania posiadanych informacji (tj. o tym,
    jakich kredytów czy pożyczek Bank w przeszłości udzielił) oraz do pozyskania od
    podatników oświadczenia dot. spełnienia warunków co do korzystania z zaniechania
    poboru podatku (w szczególności obejmującego okoliczności dot. korzystania bądź nie z
    zaniechania poboru w stosunku do innej inwestycji mieszkaniowej). Nie mają Państwo
    wpływu na decyzje podatników (a zatem także na treść Oświadczenia) w sytuacji, gdy po
    ich stronie występuje więcej niż jedna inwestycja.
    Biorąc pod uwagę ukształtowanie zaniechania poboru wprowadzonego Rozporządzeniem,
    decyzja o tym, która z inwestycji mieszkaniowych będzie objęta zaniechaniem poboru, czy
    też zmianą tej decyzji przez podatników, jest po stronie podatników.
    Z literalnego brzmienia przepisów wynika, że zaniechaniu poboru podatku podlega
    umorzona kwota z tytułu kredytu (pożyczki) mieszkaniowego/kredytów (pożyczek)
    mieszkaniowych zaciągniętego/zaciągniętych na realizację wyłącznie jednej inwestycji oraz
    w przypadku, gdy kredytobiorca nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu (pożyczki) mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji.

    W przepisach rozporządzenia z 11 marca 2022 r. mamy do czynienia wyłącznie z
    wymogiem „jednej inwestycji”, bez sprecyzowania której konkretnie, a ponadto w
    kontekście sformułowania użytego w § 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia („osoba fizyczna
    będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru
    podatku”) zasadnym może wydawać się, że zastosowanie zaniechania jest w istocie
    uprawnieniem, a nie obowiązkiem podatnika, a tym samym jest takim uprawnieniem
    również w zakresie wyboru kwot umorzonych wierzytelności objętych zaniechaniem w
    sytuacjach, gdy warunki zaniechania poboru podatku były/są/będą spełnione w
    odniesieniu do więcej niż jednego kredytu i więcej niż jednej inwestycji.
    W związku z powyższym jesteście Państwo zobowiązani dokonać korekty PIT-11 zgodnie z
    Oświadczeniem podatników o tym, że cofają oni uprzednio złożone Oświadczenie i jeżeli
    występuje takie żądanie podatnika, uwzględnić w tych korektach PIT-11 zaniechanie
    poboru podatku w stosunku do innego umorzenia na podstawie nowych lub
    skorygowanych Oświadczeń.
    Państwa stanowisko jest więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.