Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-825/11-3/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-13
Teza: Czy odkupując część działki, znajdującej się na terenie przeznaczonym pod zabudowę rekreacyjną z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej wolnostojącej, za wycofane po okresie systematycznego oszczędzania oszczędności zgromadzone w Kasie Mieszkaniowej i stając się jedynym właścicielem, Wnioskodawczyni spełni obowiązki wynikające z ulgi „kasa mieszkaniowa” dotyczące zainwestowania oszczędności?
Słowa kluczowe: grunty; kasa-kasa mieszkaniowa; kredyt-kredyt kontraktowy; oszczędności; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 03.11.2011 r. (data wpływu 07.11.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie poprawności wykorzystania środków zgromadzonych w kasie mieszkaniowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.11.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie poprawności wykorzystania środków zgromadzonych w kasie mieszkaniowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 1996 r. Wnioskodawczyni oszczędza w kasie mieszkaniowej i korzysta ze stosownych odpisów podatkowych. W 2012 r. chciałaby złożyć dyspozycję wycofania z konta kasy mieszkaniowej i odkupić część działki rekreacyjnej od mamy i siostry. W chwili obecnej są współwłaścicielkami gruntu o wielkości 0,08 ha. Działka, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę rekreacyjną z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej wolnostojącej, dlatego też Wnioskodawczyni chciałaby tam wybudować dom jednorodzinny.

Wnioskodawczyni otrzymała z Urzędu Gminy wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawierający informację o położeniu tej konkretnej działki, o przeznaczeniu terenu na którym się znajduje. Plan zawiera też informację o wysokości projektowanych budynków, o wielkości biologicznie czynnej działki, linii zabudowy i ogrodzenia. Zawarte tam są również zasady obsługi infrastruktury technicznej takiej jak zaopatrzenie w wodę, odprowadzanie ścieków, zaopatrzenie w energię elektryczną, gaz i energię cieplną oraz usuwanie odpadów.

Do działki doprowadzony jest już prąd. Jako już jedyny właściciel terenu Wnioskodawczyni chciałaby w roku 2012 doprowadzić do działki wodę miejską oraz zacząć przygotowanie dokumentów potrzebnych do uzyskania pozwolenia na budowę domu (geodeta, zakup gotowego projektu domu, architekt do adaptacji projektu itp.). Rozpoczęcie budowy Wnioskodawczyni planuje w roku 2013.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odkupując część działki, znajdującej się na terenie przeznaczonym pod zabudowę rekreacyjną z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej wolnostojącej, za wycofane po okresie systematycznego oszczędzania oszczędności zgromadzone w Kasie Mieszkaniowej i stając się jedynym właścicielem, Wnioskodawczyni spełni obowiązki wynikające z ulgi „kasa mieszkaniowa” dotyczące zainwestowania oszczędności?

Zdaniem Wnioskodawczyni, spełni Ona obowiązki wynikające z ulgi.

Zgodnie z art. 27a ust. 13 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed 01.01.2002 r., jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na jednym rachunku oszczędnościowo – kredytowym i w jednym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, według zasad określonych w odrębnych przepisach a następnie wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzącym przez tę kasę – to do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności, dolicza się odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tego tytułu.

Z powołanych przepisów wynika zatem, iż w sytuacji gdy wycofane oszczędności z kasy mieszkaniowej, po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania zostały wydatkowane przez podatnika na cele mieszkaniowe, w tym samym roku co ich wycofanie, podatnik nie ma obowiązku doliczania do dochodu (przychodu) lub podatku kwot uprzednio odliczonych z tego tytułu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (…) (Dz. U. Nr 134, poz. 1509) przepis art. 27a ust. 13 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. , w jego brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2002 r. – ma moc obowiązującą również do wymienionych w nim zdarzeń powstałych po 1 stycznia 2002 r.

W myśl przepisów ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) tj. art. 8 ust. 2, celami mieszkaniowymi, o których mowa w ust. 1, są służące zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy:

1.  nabycie, budowa, przebudowa, rozbudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość,
2.  uzyskanie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
3.  remont domu albo lokalu, o którym mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem bieżącej konserwacji i odnowienia mieszkania,
4.  spłata rat kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1-3,
5.  nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal kredytobiorcy.

W przypadku Wnioskodawczyni jest wymienione w pkt 5 nabycie działki budowlanej.

Jako podatnik ma obowiązek zgromadzone systematycznie środki, po upływie zadeklarowanego w umowie okresu oszczędzania wydatkować na realizację własnych celów mieszkaniowych do końca roku, w którym oszczędności zostały wycofane.

Ustawa z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego nie zawiera definicji „działki budowlanej”. Definicja „działki budowlanej” zawarta jest natomiast w przepisie art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem działka budowlana to nieruchomość gruntowa lub działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych, wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.

O przeznaczeniu danego gruntu pod zabudowę decydują władze gminne. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) do zadań własnych gminy należy kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowanie przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Jednakże w myśl art. 4 ust. 2, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 ustawy, każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego osób trzecich. Regulacje ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wyraźnie więc obu kategoriom aktów prawnych nadają jednakową, równoważną funkcję – podstawę prawną dla uruchomienia procesu zmiany zagospodarowania terenu.

W przypadku Wnioskodawczyni aktualny jest i obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący opisywaną nieruchomość.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509) podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową o systematyczne gromadzenie oszczędności, według zasad określonych w przepisach o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego i przed dniem 01 stycznia 2002 r. nabyli prawo do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2002 r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczenia od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo – kredytowym i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od dnia 01 stycznia 2002 r., do upływu określonego przed dniem 01 stycznia 2002 r. terminu systematycznego gromadzenia oszczędności, wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy.

Jednocześnie przepis art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej ustawę o podatku dochodowym stanowi, że również art. 27a ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., ma zastosowanie do wymienionych w nim zdarzeń powstałych po dniu 1 stycznia 2002 r.

Jak wynika z art. 27a ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2002 r., jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu wydatków poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 1 i 2, a następnie:

1.  wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład,
2.  w całości zmienił przeznaczenie lokalu lub budynku mieszkalnego na użytkowy,
3.  po roku, w którym dokonano odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,
4.  wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę,
5.  przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo – kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych

\- do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności, dolicza się odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.

Dla zachowania prawa do ulgi z tytułu systematycznego oszczędzania w kasie mieszkaniowej wycofane środki w myśl art. 27a ust. 13 pkt 4 ww. ustawy, muszą być przeznaczone na cele określone w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), zgodnie z którym celami mieszkaniowymi są służące zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych:

1.  nabycie, budowa, przebudowa, rozbudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
2.  uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do budowy domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
3.  remont domu albo lokalu o których mowa w pkt a i b z wyjątkiem konserwacji i odnowienia mieszkania,
4.  spłata kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1-3,
5.  nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal mieszkalny.

Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca ściśle określił kryteria kwalifikowania celów gromadzenia środków mieszkaniowych. Przepis art. 8 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy, jasno precyzuje, że celem mieszkaniowym będzie nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal mieszkalny.

W opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym, od 1996 r. Wnioskodawczyni oszczędza w kasie mieszkaniowe. W 2012 r. chciałaby złożyć dyspozycję wycofania z konta kasy mieszkaniowej i odkupić część działki rekreacyjnej od mamy i siostry. W chwili obecnej są współwłaścicielkami gruntu o wielkości 0,08 ha. Działka, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę rekreacyjną z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej wolnostojącej, dlatego też Wnioskodawczyni chciałaby tam wybudować dom jednorodzinny. Do działki doprowadzony jest już prąd. Jako już jedyny właściciel terenu Wnioskodawczyni chciałaby w roku 2012 doprowadzić do działki wodę miejską oraz zacząć przygotowanie dokumentów potrzebnych do uzyskania pozwolenia na budowę domu (geodeta, zakup gotowego projektu domu, architekt do adaptacji projektu itp.). Rozpoczęcie budowy Wnioskodawczyni planuje w roku 2013.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „działki budowlanej”. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) działka budowlana jest to nieruchomość gruntowa lub działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.

O przeznaczeniu danego gruntu pod zabudowę decydują władze gminne. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy do zadań własnych gminy należy kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy (art. 4 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy).

Bez wątpienia zatem plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego jest dokumentem rozstrzygającym o tym, czy dany grunt został zakwalifikowany jako grunt przeznaczony pod budowę. Aby zaś zachować prawo do ulgi podatnik ma obowiązek nabyć nie jakikolwiek grunt, ale grunt, który w momencie zakupu, ze względu na swoje uwarunkowania techniczne i status prawny czynić będzie zadość pojęciu „działki budowlanej”. Działka, co do której istnieje plan zagospodarowania przestrzennego przeznaczający ją na cele budowlane spełnia formalne wymogi wynikające z przepisów prawa pozwalające uznać ją za nieruchomość budowlaną.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, iż w przypadku posiadania decyzji o warunkach zabudowy działki, z których wynika, że jest ona przeznaczona pod zabudowę mieszkalną, zakup takiej działki wyczerpuje warunki określone w art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego. Podatnik dokonując zakupu takiej działki w określonym czasie ze środków pochodzących z kasy mieszkaniowej nie traci prawa do ulgi podatkowej z tytułu wcześniejszego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej.

Reasumując, w przypadku wycofania oszczędności z kasy mieszkaniowej, gromadzonych systematycznie na podstawie umowy o kredyt kontraktowy zgodnie z celami systematycznego oszczędzania i wydatkowaniu ich na zakup działki pod budowę domu Wnioskodawczyni nie straci prawa do ulgi podatkowej z tytułu gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.