Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.72.2025.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: W zakresie ulgi na innowacyjnych pracowników.
Słowa kluczowe: pracownik; strata; ulga
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Pozostałe odliczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18db-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18db-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność związaną z tworzeniem i
    rozwojem nowoczesnych technologii, inżynierią zaawansowanych rozwiązań w branży (...).
    Spółka realizuje i będzie realizować w przyszłości działalność badawczo-rozwojową, o
    której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT (dalej: „Działalność B+R”, „działalność badawczo-
    rozwojowa”), z tytułu której ponosi koszty kwalifikowane wymienione w art. 18d ust. 2 pkt
    1-1a ustawy o CIT. Na tej podstawie Spółka skorzystała, w ramach korekty deklaracji CIT za
    rok podatkowy 2023, jak również zamierza skorzystać za inne lata podatkowe, z ulgi
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d-e ustawy o CIT (dalej: „ulga B+R”). Przy
    czym Spółka stwierdza, że kwota kosztów kwalifikowanych do odliczenia w ramach ulgi
    B+R nie zostanie w całości skonsumowana w danym roku podatkowym ze względu na
    wysokość osiągniętego dochodu. Taką możliwość Spółka przewiduje również w
    odniesieniu do kolejnych lat podatkowych.
    W celu realizacji Działalności B+R, Spółka zatrudnia i będzie zatrudniać w przyszłości
    specjalistów na podstawie umów o pracę, umów o dzieło oraz umów zlecenie (dalej:
    „Specjaliści B+R”). W związku z tym, Spółka odprowadzała, odprowadza i będzie
    odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych dla tych osób zgodnie z
    art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226, ze zm., dalej: „ustawa o PIT”) i w konsekwencji zobowiązana
    była, jest i będzie do obliczania i pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób
    fizycznych oraz zryczałtowanego podatku, wskazanych w art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, na
    zasadach wynikających z przepisów ustawy o PIT (dalej: „zaliczki PIT”). W tym zakresie
    Spółka składa i będzie składać roczną deklarację PIT-4R.
    Wynagrodzenia pracownicze są wypłacane w tym samym miesiącu, za który są należne, a
    zaliczki PIT z tego tytułu, zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o PIT, są przekazywane na
    rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek). Przykładowo wynagrodzenie należne za
    wykonaną pracę w marcu jest wypłacane w ostatnim dniu roboczym marca, zaś pobrana z
    tego tytułu zaliczka jest przekazywana na rachunek urzędu skarbowego w kolejnym
    miesiącu, tj. w terminie do 20 kwietnia.
    Spółka w aktualnym roku podatkowym oraz w latach kolejnych zamierza skorzystać z
    odliczenia, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT (dalej: „ulga na innowacyjnych
    pracowników”, „ulga IP”), tj. planuje pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na
    rachunek urzędu skarbowego zaliczek PIT, tj. zaliczek na podatek dochodowy oraz
    zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, o
    iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej Spółkę w danym roku
    podatkowym. Przyjęty w Spółce rok podatkowy jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.
    Spółka prowadzi ewidencję czasu pracy, na podstawie, której możliwa jest identyfikacja
    zadań wykonywanych przez Specjalistów B+R (tj. czy stanowią one prace B+R). W celu
    dokonania odliczenia z tytułu ulgi na innowacyjnych pracowników Spółka określa poziom
    zaangażowania danego pracownika w prace o charakterze B+R, weryfikując tym samym
    czy dany pracownik spełnia podstawowe kryterium mechanizmu ulgi na innowacyjnych
    pracowników.
    Tym samym, Spółka jest w stanie (i będzie w przyszłości) określić dla każdego Specjalisty
    B+R, czy w danym miesiącu poświęcił on co najmniej 50% ogólnego czasu pracy na
    realizację Działalności B+R. Przez ogólny czas pracy w danym miesiącu Spółka rozumie
    czas pracy zgodny z przepisami prawa pracy, tj. czas w jakim pracownik pozostaje do
    dyspozycji pracodawcy, z wyłączeniem urlopów i innych usprawiedliwionych nieobecności.
    Podsumowując, Spółka dysponuje aktywem B+R wynikającym z niepełnego odliczenia w
    ramach ulgi B+R i zakłada, że może je również generować w przyszłych latach
    podatkowych. Z tego względu, Spółka zamierza skorzystać z odliczenia, w ramach ulgi na
    innowacyjnych pracowników w opisany wyżej sposób.
    Spółka wskazuje ponadto, że:

    1. spełnia oraz będzie spełniać wszystkie warunki do korzystania z ulgi B+R wskazane w
      art. 18d-e ustawy o CIT i dokonuje (oraz zamierza dokonać w przyszłości) odliczenia tej
      ulgi spełniając wszystkie ustawowe wymogi związane z rozliczeniem przedmiotowego
      mechanizmu;
    2. spełni(a) warunki określone w art. 18db ustawy o CIT, do skorzystania z ulgi na
      innowacyjnych pracowników, z zastrzeżeniem kwestii będących przedmiotem
      niniejszego wniosku;
    3. zaliczki PIT pobrane od dochodu (przychodu) osób fizycznych będących Specjalistami
      B+R pochodzą z tytułu:
      a. stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku
        pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia
        społecznego;
      b. wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;
      c. praw autorskich (jeśli dotyczy);
    4. przez osoby fizyczne rozumie osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność
      badawczo-rozwojową, których czas:
      a. pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
        ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% (w rozumieniu
        przepisów prawa pracy), lub
      b. przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
        podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
        całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%;
    5. nie jest i nie zamierza być zakładem pracy chronionej, zatrudniającym osoby
      niepełnosprawne;
    6. nie utraciła statusu zakładu pracy chronionej w okresie ostatnich 5 lat;
    7. nie przysługuje jej zwrot podatkowy z tytułu poniesienia straty lub osiągnięcia dochodu
      niższego niż kwota przysługującego jej odliczenia w pierwszym roku prowadzenia
      działalności gospodarczej;
    8. Spółka nie uzyskuje oraz nie planuje uzyskiwać przychodów z zysków kapitałowych, a w
      razie ich potencjalnego uzyskania nie zamierza korzystać z odliczenia w ramach tzw.
      ulgi na innowacyjnych pracowników (która została określona w art. 18db ustawy o CIT)
      w stosunku do tych przychodów.
    Wniosek ma na celu potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy wskazanego w
    zaprezentowanym pytaniu odnoszącym się do opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego na gruncie przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2025 r.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w świetle
    przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Spółka dla potrzeb weryfikacji stopnia
    zaangażowania danego Specjalisty B+R w Działalność B+R, w związku z art. 18db ust. 3
    ustawy o CIT, przez „ogólny czas pracy” rozumie czas pracy w jakim pracownik pozostaje
    do dyspozycji pracodawcy, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, a w
    związku z tym, urlop lub inna usprawiedliwiona nieobecność nie stanowią „ogólnego
    czasu pracy”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w świetle
    przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Spółka dla potrzeb weryfikacji stopnia
    zaangażowania danego Specjalisty B+R w Działalność B+R, w związku z art. 18db ust. 3
    ustawy o CIT, przez „ogólny czas pracy” rozumie czas pracy, w jakim pracownik pozostaje

    do dyspozycji pracodawcy, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, a w
    związku z tym, urlop lub inna usprawiedliwiona nieobecność nie stanowią „ogólnego
    czasu pracy”.
    Przepisy odnośnie ulgi na innowacyjnych pracowników
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18
    ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową (dalej: „koszty kwalifikowane”). Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 18d ust. 8 i 9 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim,
    uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1 ustawy o CIT.
    Przepisu art. 18d ust. 8 zdanie drugie i trzecie, nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w
    zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da ustawy o CIT.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw wprowadzono do ustawy o CIT art. 18db, zgodnie z którym podatnicy posiadający
    nierozliczoną w roku poprzednim ulgę B+R mogą odliczyć zaliczki PIT Specjalistów B+R, z
    tytułu:
    - stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,
    - wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
    - praw autorskich.
    Zgodnie z art. 18db ust. 3 ustawy o CIT, osobami fizycznymi, od których zaliczek PIT można
    dokonać ww. odliczenia są osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność
    badawczo-rozwojową, których czas:
    - pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50%; lub
    - przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    Stosownie do art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, przedmiotowe pomniejszenie kwot
    wskazanych w art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, przysługuje począwszy od miesiąca
    następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie do końca
    roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.
    Stanowisko Wnioskodawcy
    Wnioskodawca przez „ogólny czas pracy” dla potrzeb weryfikacji stopnia zaangażowania
    danego Specjalisty B+R w Działalność B+R, w związku z art. 18db ust. 3 ustawy o CIT,
    rozumie czas pracy, w jakim pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy, zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa pracy.

    Na wstępie Wnioskodawca zaznacza, że pojęcie „ogólnego czasu pracy” nie zostało
    zdefiniowane w ustawie o CIT, bądź też w ustawie o PIT.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, dla potrzeb prawidłowego zakwalifikowania
    Specjalistów B+R do ulgi na innowacyjnych pracowników, w związku z art. 18db ust. 3
    ustawy o CIT, należy odwołać się do art. 128 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1465 ze zm.). W myśl przywołanego artykułu, czasem pracy
    jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w
    innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.
    Jak wynika z powyższego przepisu, czasem pracy jest czas, w jakim pracownik wykonuje
    zadania zlecone przez pracodawcę. Oznacza to, że czasem pracy nie może być czas, w
    którym pracownik jest poza dyspozycją pracodawcy. W związku z powyższym, urlop bądź
    inna usprawiedliwiona nieobecność nie mogą obejmować czasu, w którym pracownik jest
    do dyspozycji pracodawcy, ponieważ w tym czasie, pracownik nie pozostaje w dyspozycji
    pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.
    Mając na względzie powyższe, w ocenie Spółki, art. 18db ust. 3 ustawy o CIT, należy
    rozumieć jako przepis uprawniający Spółkę do zakwalifikowania danego Specjalisty B+R
    do ulgi na innowacyjnych pracowników w odniesieniu do tych Specjalistów B+R, których
    zaangażowanie w realizację Działalności B+R wynosi co najmniej 50% czasu pozostawania
    danego pracownika w dyspozycji Spółki w zakładzie pracy lub w innym miejscu
    wyznaczonym do wykonywania pracy. Na tej podstawie, zdaniem Spółki, Wnioskodawca
    jest uprawniony do potrącenia zaliczek PIT (dotyczących wspomnianych specjalistów) w
    danym miesiącu zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT. Należy w tym miejscu zauważyć,
    że ustawodawca w treści art. 18db ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, odnosi się do czasu pracy
    przeznaczonego na realizację Działalności B+R, a zatem do czasu faktycznie poświęconego
    na ten cel.
    Oznacza to, zdaniem Spółki, że licząc proporcję zaangażowania danego Specjalisty B+R w
    Działalność B+R względem „ogółu czasu pracy”, należy zestawić:
    - liczbę godzin spędzonych przez danego Specjalistę B+R na Działalności B+R w danym
      miesiącu (tj. licznik proporcji);
    - z liczbą godzin, w ramach których dany Specjalista B+R pozostaje do dyspozycji
      pracodawcy w tym miesiącu (tj. mianownik proporcji stanowiący wartość czasu, w
      którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym
      miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy, bez uwzględniania urlopu oraz innych
      usprawiedliwionych nieobecności).
    Spółka akcentuje także, że prawidłowość powyższego stanowiska została już potwierdzona
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”), m.in. w:
    - interpretacji indywidualnej z 16 maja 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.89.2022.2.AN);
    - interpretacji indywidualnej z 2 lutego 2023 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.717.2022.2.AN);
    - interpretacji indywidualnej z 21 sierpnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.324.2023.2.
      MR1);
    - interpretacji indywidualnej z 8 września 2023 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.357.2023.2.
      JKU) oraz
    - interpretacji indywidualnej z 20 września 2023 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.443.2023.1.
      MR1).
    Wnioskodawca zauważa ponadto, że zaproponowane podejście jest także zgodne ze
    stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), prezentowanym w
    wybranych wyrokach dot. ulgi B+R, m.in. w wyroku z 29 września 2023 r. (sygn. II FSK 272
    /21), wydanym na gruncie przepisów dot. ulgi B+R również odnoszących się do „ogólnego
    czasu pracy”. W przywołanym orzeczeniu wskazano: „Słusznie zatem odwołano się w

    zaskarżonym wyroku do pojęcia czasu pracy określonego w art. 128 § 1 k.p. Pojęcie to
    odpowiada pojęciu ogólnego czasu pracy, użytego w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. W tym
    przypadku nieobecność z powodu choroby czy urlopu pracownika lub sprawowania opieki
    nad dzieckiem ma znaczenie dla wyliczenia tej wartości dla potrzeb obliczenia wysokości
    kosztów kwalifikowanych i proporcji, w jakiej należy uwzględnić należności wypłacone z
    tytułu stosunku pracy w wyliczeniu kosztów kwalifikowanych. (...) Jeśli zatem strony ustalą,
    że w ramach tego wynagrodzenia wypłacane będzie wynagrodzenie za urlop czy chorobę,
    to także te kwoty wchodzić będą w skład kosztów kwalifikowanych, oczywiście w proporcji
    czasu wykonywania pracy do faktycznego czasu wykonywania pracy w zakresie
    działalności badawczo-rozwojowej ”.
    Analogiczne stanowisko NSA zostało przedstawione w wyroku z 21 marca 2023 r. (sygn. II
    FSK 2275/20) oraz w wyroku NSA z 29 czerwca 2022 r. (II FSK 2921/19).
    W tym kontekście, w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym
    w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Spółka przez „ogólny czas pracy”
    dla potrzeb weryfikacji stopnia zaangażowania danego Specjalisty B+R w Działalność B+R,
    w związku z art. 18db ust. 3 ustawy o CIT, rozumie czas pracy, w jakim pracownik
    pozostaje do dyspozycji pracodawcy, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, a
    w związku z tym urlop lub inna usprawiedliwiona nieobecność nie stanowią „ogólnego
    czasu pracy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
    przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Natomiast, stosownie do treści art. 18d ust. 1 updop:
    podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Katalog kosztów uznawanych za koszty kwalifikowane został przedstawiony w art. 18d ust.
    2- 3a updop.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop:
    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
    o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
    art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 18d ust. 9 updop:
    przepisu ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w zeznaniu
    kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da.
    Stosownie do art. 18db ust. 1 updop:

    podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący
    przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy
    stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym
    odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na
    rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego
    podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku
    obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
    Zgodnie z art. 18db ust. 2 updop:
    przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego
    podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów
    (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:
    1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy
      oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;
    2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;
    3) praw autorskich.
    Zgodnie z art. 18db ust. 3 updop:
    przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio
    zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:
    1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub
    2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    Stosownie do treści art. 18db ust. 4 updop:
    uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od
    miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o
    którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to
    zeznanie.
    W myśl art. 18db ust. 5 updop:
    przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:
    1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da.
    Z powyższych przepisów wynika, że ulga określona w art. 18db updop, jest adresowana do
    podatników podatku dochodowego (będących płatnikami), którzy prowadzą działalność
    badawczo-rozwojową i ze względu na stratę lub niski dochód nie mogli w całości lub w
    części odliczyć w ramach ulgi B+R wydatków kwalifikowanych określonych w art. 18d ust.
    2-3 updop, poniesionych w danym roku.
    Ulga umożliwia płatnikowi zmniejszenie zaliczek na podatek dochodowy od osób
    fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń pracowników wskazanych w art. 18db ust. 3
    updop, o kwotę nieodliczonych wydatków kwalifikowanych. Odliczeniu podlega kwota
    stanowiąca iloczyn nieodliczonych wydatków kwalifikowanych i obowiązującej danego
    podatnika stawki podatku dochodowego.
    We wniosku wskazali Państwo, że „czasem pracy jest czas, w jakim pracownik wykonuje
    zadania zlecone przez pracodawcę. Oznacza to, że czasem pracy nie może być czas, w
    którym pracownik jest poza dyspozycją pracodawcy. W związku z powyższym, urlop bądź

    inna usprawiedliwiona nieobecność nie mogą obejmować czasu, w którym pracownik jest
    do dyspozycji pracodawcy, ponieważ w tym czasie, pracownik nie pozostaje w dyspozycji
    pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.”
    Zgodnie z powołanym wyżej art. 18db ust. 3 updop:
    przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio
    zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:
    1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub
    2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    W tym miejscu zauważyć należy, że termin „ogólny czas pracy” nie został zdefiniowany ani
    w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, ani ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że w kwestii „ogólnego czasu pracy” należy
    odnieść się do zawierającego ogólne przepisy prawa pracy, Kodeksu pracy, w którym to
    art. 128 § 1 stanowi, że czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w
    dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do
    wykonywania pracy. Zatem, „zasadniczym elementem definicji czasu pracy jest
    pozostawanie w dyspozycji pracodawcy. Oznacza to, że czas pracy nie jest tym samym co
    czas efektywnego (rzeczywistego) wykonywania pracy określonej w umowie, ale obejmuje
    również okresy nieświadczenia pracy, w których pracownik „pozostaje w dyspozycji”
    pracodawcy (por. post. SN z 28 marca 2019 r. sygn. I PK 89/19 oraz wyr. SN z 24 września
    2020 r. sygn. III PK 38/19)”.
    Zgodnie z treścią art. 80 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2023
    r., poz. 1465, ze zm.), wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas
    niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy
    przepisy prawa pracy tak stanowią. Należy podkreślić, że „zarówno doktryna, jak i
    orzecznictwo konsekwentnie wiążą prawo do urlopu z istnieniem stosunku pracy”. Prawo
    do urlopu polega na uprawnieniu do okresowego zwolnienia od obowiązku świadczenia
    pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Co za tym idzie tzw. ogólny czas pracy
    pracownika uwzględnia również okres urlopu wypoczynkowego (wymiar urlopu określają
    przepisy prawa pracy) i analogicznie m.in. urlop okolicznościowy, czy okres zwolnienia
    przysługującego na mocy art. 188 Kodeksu pracy oraz okres przestoju niezawiniony przez
    pracownika zgodnie z art. 81 Kodeksu pracy. Dodatkowo, na mocy art. 92 Kodeksu pracy,
    pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy. Zatem, do
    ogólnego czasu pracy zaliczyć należy również okres pozostawania pracownika na
    zwolnieniu lekarskim.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko, zgodnie z którym, Spółka dla potrzeb
    weryfikacji stopnia zaangażowania danego Specjalisty B+R w Działalność B+R, w związku z
    art. 18db ust. 3 updop, przez „ogólny czas pracy” rozumie czas pracy, w jakim pracownik
    pozostaje do dyspozycji pracodawcy, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, a
    w związku z tym, urlop lub inna usprawiedliwiona nieobecność nie stanowią „ogólnego
    czasu pracy”, uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, gdyż to pytanie wyznacza zakres interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani

    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Podkreślić jednocześnie należy, że odmienne rozstrzygnięcia dokonane nawet w
    analogicznych zagadnieniach nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego
    rozstrzygnięcia sprawy podatnika, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów prawa.
    Jednolitość orzecznictwa chociaż jest cechą pożądaną nie stanowi wartości samej w sobie.
    Organ wydający interpretację indywidualną jest nią związany tylko w skonkretyzowanej,
    indywidualnej sprawie, co oznacza, że jego poglądy mogą ewoluować.
    Zmiana stanowiska w konkretnych sprawach została przewidziana przez ustawodawcę, co
    znalazło wyraz w treści art. 14e Ordynacji podatkowej, a skorzystanie z tej instytucji służy
    w istocie realizacji zasady jednolitości interpretacji. Przyjęcie odmiennej koncepcji
    powodowałoby, że jednostkowe zajęcie stanowiska przez Organ interpretacyjny
    skutkowałoby zawsze obowiązkiem powielenia tego stanowiska we wszystkich innych
    sprawach bez względu na to, czy stanowisko to byłoby słuszne, czy też nie.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego i są wiążące
    jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią
    one materialnego prawa podatkowego.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.