Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.236.2021.3.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-31
Teza: w zakresie ustalenia, czy w sytuacji opisanej we wniosku obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych powstaje z momentem udostępnienia Wnioskodawcy środków finansowych w ramach platformy crowdfundingowej (Kickstarter, Backerkit), dokonania przelewu z rachunku technicznego udostępnionego w ramach platformy crowdfundingowej, czy też z momentem dokonania prawnie wiążącej sprzedaży konkretnego egzemplarza gry planszowej na rzecz odbiorcy końcowego, co będzie mieć miejsce w grudniu 2021 r.
Słowa kluczowe: przychód-moment powstania przychodów; wpłata; środek-środki pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 kwietnia 2021 r. (data wpływu 18 maja 2021 r.), uzupełnionym 12 sierpnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w sytuacji opisanej we wniosku obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych powstaje z momentem udostępnienia Wnioskodawcy środków finansowych w ramach platformy crowdfundingowej (Kickstarter, Backerkit), dokonania przelewu z rachunku technicznego udostępnionego w ramach platformy crowdfundingowej, czy też z momentem dokonania prawnie wiążącej sprzedaży konkretnego egzemplarza gry planszowej na rzecz odbiorcy końcowego, co będzie mieć miejsce w grudniu 2021 r. – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2021 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w sytuacji opisanej we wniosku obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych powstaje z momentem udostępnienia Wnioskodawcy środków finansowych w ramach platformy crowdfundingowej (Kickstarter, Backerkit), dokonania przelewu z rachunku technicznego udostępnionego w ramach platformy crowdfundingowej, czy też z momentem dokonania prawnie wiążącej sprzedaży konkretnego egzemplarza gry planszowej na rzecz odbiorcy końcowego, co będzie mieć miejsce w grudniu 2021 r.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 28 lipca 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.236.2021.2.SG, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 12 sierpnia 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) ma siedzibę oraz zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT na terenie Polski. Wnioskodawca jest autorem i producentem gier planszowych, który obecnie pracuje nad rozwojem gry planszowej (…). Z uwagi na międzynarodowy i nowatorski wymiar prowadzonej działalności proces rozwoju gry oraz jej sprzedaży jest znacznie rozciągnięty w czasie i obejmuje kilka istotnych etapów.

W celu pozyskania środków finansowych na opracowanie i rozwój gry Wnioskodawca zdecydował się na finansowanie społecznościowe w oparciu o platformę crowdfundingową „Kickstarter” (strona www: https://www.kickstarter.com/). Sam crowdfunding może być określony jako metoda zdobywania środków na finansowanie projektów poprzez zbiórki publiczne. Zbiórki te odbywają się w serwisach internetowych, a przykładem serwisu internetowego wyspecjalizowanego w tym celu jest właśnie „Kickstarter”. Osoby decydujące się na wsparcie danego projektu mogą całkowicie dobrowolnie decydować o wsparciu danego projektu, nie będąc przy tym zobowiązane do zadeklarowania wsparcia w określonej minimalnej kwocie. Z tego punktu widzenia finansowanie społecznościowe jest alternatywą dla klasycznego finansowania w oparciu o kapitał inwestora bądź wspólników spółki posiadającej osobowość prawną. Istotną różnicą pomiędzy finansowaniem przez inwestora, a finansowaniem społecznościowym jest to, że inwestor w sposób trwały lokuje swoje pieniądze i jest do ich przekazania w sposób prawny zobowiązany (np. na gruncie umowy spółki), natomiast finansowanie społecznościowe jest całkowicie dobrowolne i następuje w wielkości wybranej przez zainteresowanego.

Obecnie możemy wyróżnić następujące typy finansowania społecznościowego: „crowdfunding donacyjny” (głownie zbiórki charytatywne), „crowdfunding udziałowy” - użytkownicy w zamian za wpłatę otrzymują część udziałów w przedsięwzięciu, „crowdfunding dłużny” - (pożyczki społecznościowe z obowiązkiem zwrotu), czy też „crowdfunding oparty na przedsprzedaży”. Ten ostatni model finansowania został wybrany przez Wnioskodawcę i polega na zbieraniu środków na realizację wybranego przedsięwzięcia (np. zaprojektowanie i wyprodukowanie wyrobu gotowego) w celu jego dostarczenia odbiorcom. Jak już wskazano, platformą wybraną do realizacji finansowania społecznościowego jest Kickstarter, wobec czego zbiórka środków finansowych przez Wnioskodawcę następuje zgodnie z regulaminem tej platformy. Z uwagi na brak wiążących regulacji prawnych w chwili obecnej dotyczących crowdfundingu podstawową rolę w tym zakresie pełnią regulaminy poszczególnych platform internetowych.

Zebrane na platformie Kickstarter przez Wnioskodawcę środki finansowe nie mają charakteru definitywnej inwestycji, ponieważ deklarowane wpłaty nie są w żaden sposób powiązane z finalną ceną produktu. Przykładowo, jedna osoba może zadeklarować wpłatę w wysokości 1 EUR, a inna 70 EUR, ale wysokość wpłaty na tym etapie nie jest w żaden sposób wiążąca dla stron. Ponadto Wnioskodawca nie zna nawet danych osobowych osób wspierających projekt i nie wie kim te osoby są. Osoby te mogą także w każdej chwili dobrowolnie zrezygnować z dalszego udziału w przedsięwzięciu i zażądać zwrotu wpłaconych środków. Technicznie zwrot tych pieniędzy odbywa się za potrąceniem kosztów obsługi administracyjnej platformy Kickstarter i pośredników finansowych, niemniej żadne środki finansowe nie są zatrzymywane przez Wnioskodawcę na tym etapie. Osoby które nie wycofają się z realizacji projektu uczestniczą w dalszej fazie projektu.

W celu zaprezentowania potencjalnie zainteresowanym osobom przyszłego produktu, Wnioskodawca nagrał prezentację swojej gry w (…). Jest to narzędzie służące do odtworzenia (wizualizacji) warunków prawdziwego stołu na którym są rozłożone elementy gry planszowej, jak figurki czy karty do gry. Nagrana prezentacja była jedynie zapowiedzią i obejmowała tylko fragment przygotowywanej gry planszowej. Dokonana prezentacja miała na celu poinformować potencjalnie zainteresowane osoby o realizowanym przedsięwzięciu i wskazać przykładowe elementy gry (np. z ogólnej liczby kart do gry w ilości 366 zaprezentowano 150 z nich). Produkt finalny tzn. wersja gry przekazana do produkcji, będzie się znacznie różnił od zaprezentowanej wersji w zakresie fabuły i wyglądu, ponieważ jest on w chwili obecnej ciągle rozwijany oraz udoskonalany.

Dalsza faza projektu polega na automatycznym przeniesieniu danych osób które wsparły projekt z platformy Kickstarter na platformę crowdfundingową „Backerkit”. Dotyczy to tylko tych osób, które wcześniej nie zdecydowały się zrezygnować z uczestnictwa w projekcie i nie otrzymały zwrotu swoich środków. W tej fazie osoby zainteresowane mogą dokupić dodatkowe elementy gry, a także zmienić swoje zamówienie. Również na tym etapie możliwe jest dołączenie się kolejnych osób, które planują zakup przyszłej gry w wybranej przez siebie konfiguracji (wersji). Należy nadmienić, że w tym czasie ostateczna wersja gry będzie dopracowywana i testowana przez wybranych testerów.

Jeżeli chodzi o przekazane przez osoby zainteresowane środki finansowe, to są one transferowane razem ze wskazanymi użytkownikami platformy Kickstarter na platformę Backerkit (po pomniejszeniu o ewentualne opłaty manipulacyjne). Z punktu widzenia przepływów pieniężnych, w związku z tym transferem pomiędzy platformami, środki finansowe ściągnięte z kont bankowych uczestników projektu, są udostępnione Wnioskodawcy, który może je przeznaczyć na dalszy rozwój gry lub sfinansowanie przedpłat na rzecz fabryk, które mają rozpocząć produkcję poszczególnych egzemplarzy gry planszowej. Technicznie proces udostępnienia środków wygląda w ten sposób, że środki ściągnięte z kont uczestników projektu są udostępnione w panelu użytkownika na rzecz Wnioskodawcy. Stosownie do bieżących potrzeb, Wnioskodawca może dokonać transferu pomiędzy rachunkiem technicznym udostępnionym w ramach platformy, a swoim rachunkiem bankowym. Należy zaznaczyć, że wypłata środków na rachunek bankowy Wnioskodawcy już nastąpiła. Wypłacone środki zostały pomniejszone o marżę pośredniczących instytucji płatniczych: 5% marży zatrzymał Kickstarter, kolejne 5% marży Stripe (operator płatności) oraz 2% marży Backerkit, powiększone o dodatkowe opłaty manipulacyjne związane ze zwrotem środków na rzecz osób, które wycofały się z uczestniczenia w dalszej części projektu.

W następnej fazie poszczególne elementy gry zostaną przekazane do produkcji i będą wytwarzane poszczególne zestawy gry, stosownie do złożonych zamówień. Wnioskodawca zakłada, że gotowa do produkcji wersja gry będzie przygotowana w okresie do lipca 2021 r. Po przygotowaniu tej ostatecznej wersji oraz jej przetestowaniu, Wnioskodawca złoży zamówienie produkcyjne w poszczególnych fabrykach na terenie Chińskiej Republiki Ludowej. Wnioskodawca planuje, że proces produkcji zakończy się w listopadzie 2021 r., choć termin ten może ulec zmianie z uwagi na nieprzewidziane okoliczności.

Obecnie Wnioskodawca rozszerza możliwość składania zamówień (tzw. preorder) na gotowe zestawy gier poprzez własną platformę sprzedażową korzystającą z usług shopify (shopify to autorska platforma e-commerce dla sklepów internetowych i detalicznych systemów POS). Obrazowo rzecz ujmując, Wnioskodawca oferuje możliwość złożenia rezerwacji na nabycie gotowych zestawów gry planszowej w przyszłości, które będą dostępne dla osób zamawiających poprzez sklep internetowy Wnioskodawcy na takich samych zasadach jak w przypadku osób uczestniczących w ramach wsparcia na platformach Kickstarter i później Backerkit. Oznacza to, że w każdym przypadku składane przez zainteresowane osoby zamówienia wstępne (tzw. preorder) dotyczy rzeczy (zestawu gry planszowej), która ostateczny kształt fizyczny przybierze dopiero w związku z zakończeniem procesu produkcji, co powinno nastąpić w listopadzie 2021 r.

Należy podkreślić, że z punktu widzenia nabywcy (niezależnie od kanału komunikacyjnego, w ramach którego złożył on zamówienie) zamówienie dotyczy określonej rzeczy dopiero po wyprodukowaniu odpowiedniej ilości zestawów, co nastąpi w listopadzie 2021 r. Natomiast dopiero z momentem wykonania konfekcji zamówień, czyli spakowania ich do opakowań wysyłkowych, co ma się rozpocząć po wyprodukowaniu, tj. w grudniu 2021 r., złożone zamówienia staną się ostateczne w sensie prawnym i nie będzie można ich modyfikować. Z tym też momentem znana będzie już zakupiona rzecz (konkretny zestaw gry planszowej w wybranej konfiguracji) oraz osoba, która dokonała danego zamówienia. Znana będzie także cena, którą należy zapłacić za konkretny egzemplarz gry, na co wpływ mogą mieć także koszty dostarczenia konkretnego egzemplarza gry. Powyższe oznacza, że do grudnia 2021 r. nie będzie znana ostateczna treść zobowiązania oraz osoba odbiorcy, a z kolei po tym okresie dojdzie do konkretyzacji podmiotowej (osoba nabywcy) oraz przedmiotowej (konkretny zestaw zamówionej gry planszowej). Na tym etapie dojdzie zatem do zawarcia prawnie wiążącej umowy, choć fizycznie zamówiona rzecz może jeszcze wymagać transportu z miejsca produkcji. Należy także podkreślić, że nawet w sytuacji w której dana osoba nie modyfikuje zestawu zakupionej gry, może najpóźniej do momentu spakowania konkretnego zestawu zmienić miejsce jego dostawy, co wpłynie zarówno na koszt dostawy jak i na łączną cenę całego świadczenia ze strony Wnioskodawcy.

Następnie po zakończeniu produkcji poszczególnych zestawów w grudniu 2021 r. rozpocznie się ich wysyłka z kraju produkcji (Chińska Republika Ludowa) na teren krajów, w których zamieszkują odbiorcy, którzy złożyli zamówienie. Planowany czas zakończenia wysyłki do krajów docelowych jest przewidziany na marzec/kwiecień 2022 r. Wysyłka do odbiorców końcowych będzie uzależniona od kraju w którym oni przebywają. W przypadku krajów należących do Unii Europejskiej planowane jest dokonanie importu na teren Polski gotowych (zindywidualizowanych zgodnie z konkretnymi zamówieniami) zestawów gry planszowej i następnie ich sprzedaż do odbiorców końcowych. W związku z tym Wnioskodawca rozpozna import towarów na terenie Polski, które to towary będą przedmiotem odpowiednio sprzedaży na rzecz odbiorców końcowych na terenie poszczególnych krajów UE. Z uwagi na status prawny odbiorców, konieczne będzie dokonanie przez Wnioskodawcę rejestracji w charakterze podatnika VAT w poszczególnych krajach UE, innych niż Polska i rozpoznanie najpierw wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z terenu Polski oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w poszczególnych krajach UE, a następnie dostaw krajowych w poszczególnych krajach UE.

Z kolei w przypadku krajów innych niż należące do Unii Europejskiej, sprzedaż do odbiorców końcowych będzie się odbywać za pośrednictwem agenta - przedstawiciela, a wyprodukowane zestawy gry planszowej nie będą zaimportowane na terytorium Polski, ani nie będą przez terytorium Polski transportowane. W konsekwencji będą transportowane bezpośrednio z terenu Chińskiej Republiki Ludowej do odbiorców końcowych na terenie poszczególnych krajów. W przypadku krajów innych niż należących do Unii Europejskiej wszelkie czynności związane z prawidłowym rozliczeniem importu zostaną powierzone profesjonalnemu podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie przedstawicielstwa. Ten podmiot będzie działał z upoważnienia Wnioskodawcy i wypełni wszelkie niezbędne obowiązki w zakresie lokalnego prawa celnego i następnie przekaże dopuszczony do obrotu w danym kraju towar kurierowi. Kurier z kolei przekaże ten towar końcowemu nabywcy i ten potwierdzi kurierowi jego odbiór. Należy zaznaczyć, że w przypadku dokonywania sprzedaży za pośrednictwem agenta - przedstawiciela nie nabędzie on ani prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, ani prawa własności rzeczy (towaru). Jedyna dostawa nastąpi pomiędzy odbiorcą końcowym a Wnioskodawcą, przy czym dojdzie do niej z momentem potwierdzenia odbioru paczki od kuriera.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 10 sierpnia 2021 r. Wnioskodawca wskazał ponadto, że:

*   będzie dokumentował dokonaną sprzedaż w postaci faktury VAT. Faktura VAT będzie wystawiana w oparciu o dane osobowe udostępnione przez kupującego i będzie zawierać wszystkie elementy wymagane przepisami prawa. Wnioskodawca zaznacza ponadto, że w zakresie dozwolonym przez obowiązujące przepisy możliwe będzie skorzystanie ze stosowania zwolnienia z obowiązku stosowania kas fiskalnych wynikających z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących;
*   będzie dokumentował sprzedaż w postaci wystawionej faktury VAT. Dokument ten będzie wystawiany z momentem przekazania przesyłki do transportu, a zatem już po jej wyprodukowaniu i skompletowaniu całego produktu (zakończony proces produkcji i pakowania). Będzie to także moment, kiedy dojdzie do prawnie wiążącej sprzedaży, a zatem będzie to także moment powstania przychodu. Odnosząc powyższe rozważania do treści stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku będzie to miało miejsce w grudniu 2021 r.;
*   osoby wspierające projekt w ramach platformy Kickstarter mogą w każdej chwili zrezygnować z udziału w przedsięwzięciu. Momentem granicznym do którego może nastąpić rezygnacja jest konkretyzacja zamówienia i wysłanie go do produkcji. Z momentem wysłania konkretnego zamówienia do produkcji nie można już go bowiem zmodyfikować, a rzecz przyszła staje się identyfikowalna pod względem jej parametrów. Wnioskodawca zaznacza, że brak możliwości zmodyfikowania zamówienia nie jest jeszcze równoznaczny z dokonaniem sprzedaży w rozumieniu prawa cywilnego i prawa podatkowego. Za równoznaczne ze sprzedażą będzie dopiero ostateczne rozporządzenie indywidualnie oznaczoną rzeczą na rzecz indywidualnie oznaczonej osoby, ponieważ przekazanie do produkcji nie oznacza, że rzecz zostanie ostatecznie wyprodukowana i wysłana do kupującego. W nawiązaniu do stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) przedstawionego we treści pierwotnego wniosku Wnioskodawca wskazuje, że będzie mieć to miejsce w grudniu 2021 r.;
*   osoby, które zrezygnowały z uczestnictwa w projekcie mają prawo do zwrotu wszystkich środków, chyba że dochodzi do zatrzymania pewnych kwot w postaci opłat manipulacyjnych wskazanych w treści stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) wniosku. Tym samym dokonana wpłata nie ma charakteru definitywnego, aż do momentu przekazania konkretnych, oznaczonych co do parametrów rzeczy do produkcji;
*   zawarł transakcje z dwoma zagranicznymi osobami fizycznymi (osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność w rozumieniu prawa obcego na terenie Danii i Niemiec), z którymi realizuje transakcję na warunkach objętych niniejszym wnioskiem. Osoby te nie są jednak ani osobami prawnymi ani jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej.
*   Ponadto Wnioskodawca wskazał nazwy państw wystąpienia skutków transgranicznych transakcji, o której mowa we wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w sytuacji opisanej w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) wniosku obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych powstaje z momentem udostępnienia Wnioskodawcy środków finansowych w ramach platformy crowdfundingowej (Kickstarter, Backerkit), dokonania przelewu z rachunku technicznego udostępnionego w ramach platformy crowdfundingowej, czy też z momentem dokonania prawnie wiążącej sprzedaży konkretnego egzemplarza gry planszowej na rzecz odbiorcy końcowego, co będzie mieć miejsce w grudniu 2021 r.?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku z 10 sierpnia 2021 r.), w pierwszej kolejności Wnioskodawca zaznacza, że stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podlega on nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym nie będzie miało znaczenia dla kwalifikacji przychodów, rezydentem podatkowym jakiego kraju będzie osoba kupująca zestawy gier planszowych. W każdym bowiem wypadku Wnioskodawca będzie miał obowiązek opodatkować uzyskane dochody zgodnie z ustawą o CIT. Co więcej przychody, o którym mowa powyżej niewątpliwie będą związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a zatem będą one podlegać odpowiednim regulacjom prawnym w tym zakresie. Należy także dla porządku wskazać, że finansowanie uzyskane od uczestników projektu nie jest darowizną, ponieważ otrzymanie środków finansowych nie następuje w celu obdarowania Wnioskodawcy, a wprost przeciwnie, w celu zakupu od niego określonych rzeczy. Z uwagi na brak jakichkolwiek regulacji prawnych w zakresie crowdfundingu, szczegółowego rozważania wymaga natomiast moment powstania przychodów do opodatkowania.

Na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych nie ma wątpliwości, że przychody związane ze sprzedażą poszczególnych zestawów gry planszowej, nie będą zaliczone do „przychodów z zysków kapitałowych”, o których mowa w art. 7b ustawy o CIT, ponieważ nie jest możliwe przyporządkowanie ich do którejkolwiek z kategorii tam wymienionych. Skoro katalog przychodów z zysków kapitałowych ma charakter zamknięty, to brak możliwości przyporządkowania przychodów do któregokolwiek z rodzajów przychodów tam wymienionych powoduje, że takie przychody będą stanowiły przychody z „innych źródeł przychodów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o CIT. Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe zatem będzie zakwalifikowanie przychodów do źródła o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji należy rozważyć, w którym momencie powstaje przychód podatkowy.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Z kolei stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Tym samym nie są uznawane za przychody - w momencie ich otrzymania - „pobrane wpłaty” oraz „zarachowane należności” na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych. Jak podkreśla A. Bartosiewicz w swojej książce „Zasady opodatkowania finansowania społecznościowego” (rozdział 3.1.1. dostęp: Lex): „Istotą finansowania społecznościowego typu przedsprzedażowego jest to, że wspierający dokonują wpłat dla podmiotów poszukujących wsparcia w tym celu, aby w przyszłości otrzymać konkretny towar (bądź produkt cyfrowy), ewentualnie otrzymać w przyszłości konkretną usługę. Świadczenie wzajemne podmiotów poszukujących finansowania jest ściśle określone i znane w momencie dokonywania wpłaty. Wspierającym służy roszczenie o spełnienie tego świadczenia. To powoduje, że wpłatę otrzymywaną przez podmioty poszukujące wsparcia można zakwalifikować jako „pobrane wpłaty na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych. W związku z tym nie będą one stanowić przychodów (podatkowych) w momencie ich otrzymania.”

Również ewentualne wystawienie faktury VAT w związku z otrzymaniem środków przedpłaty lub zaliczki nie powoduje powstania przychodu, co wyraźnie wynika z normy art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT. W przypadku CIT obowiązek podatkowy u sprzedawcy zostanie zatem przesunięty na jeden z momentów, o których mowa w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT. Jak podkreśla się w komentarzach do wskazanego przepisu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, datą powstania przychodu będzie najwcześniejsze ze zdarzeń wskazanych w tym przepisie, a to: a) wydanie rzeczy/zbycie prawa majątkowego; b) wykonanie usługi; c) nie później niż dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności.

W związku z możliwością powstania obowiązku podatkowego w CIT jeszcze przed momentem wykonania świadczenia lub otrzymania zapłaty t.j. z momentem wystawienia faktury VAT, konieczne jest rozróżnienie i uregulowanie w zawieranych umowach: a) terminu wykonania świadczenia; b) charakteru poszczególnych rozliczeń (np. zadatek, zaliczka, zapłata za częściowe wykonanie świadczenia); c) charakteru poszczególnych faktur VAT - ostateczna albo zaliczkowa (por. M. Smakuszewski CIT 2019 Komentarz, Warszawa 2019, s. 415-416).

Jak podkreśla z kolei A. Bartosiewicz („Zasady opodatkowania finansowania społecznościowego” rozdział 3.1.1. dostęp: Lex), nawet w przypadku wpłacenia 100% zaliczki na poczet przyszłej dostawy towaru, co jest standardem w przypadku finansowania społecznościowego typu przedsprzedażowego, nie powoduje to powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, co dotyczy rzeczy mających być dostarczonych w przyszłości. W związku z tym można wyciągnąć wniosek, że zasadniczo przychód będzie powstawał dopiero w chwili wydania tego dobra (wykonania usługi). Wyjątkiem od powyższej reguły będzie jednak sytuacja, w której przed dokonaniem dostawy sprzedający otrzyma swoją należność rozumianą jako cena sprzedaży, a nie zaliczka. Mogą wystąpić bowiem takie sytuacje, w których dany podmiot sprzedaje określoną, identyfikowalną jednostkowo rzecz, w związku z czym może on zatrzymać uiszczoną wcześniej zaliczkę jako swoją prawnie wymagalną należność. W tym bowiem wypadku otrzymanie należności (innej niż zaliczka) będzie poprzedzało dokonanie dostawy towaru. Ponieważ przepis art. 12 ust. 3a ustawy o CIT nie wskazuje sposobu w jaki może dojść do uregulowania należności, wobec czego należy przyjąć, że chodzi o każdy prawnie dopuszczalny sposób. W konsekwencji także zatrzymanie kwoty, wcześniej przekazanej w charakterze zaliczki, jako kwoty należnej z tytułu uiszczenia ceny sprzedaży należy traktować jako sposób uiszczenia należności.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że właściwy moment powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych powinien być związany z prawnie wiążącym dokonaniem sprzedaży, co będzie mieć miejsce w grudniu 2021 r. Wnioskodawca prostuje i wyjaśnia, że w jego ocenie obowiązek podatkowy nie może powstać wcześniej z momentem fizycznego wyprodukowania rzeczy (w listopadzie 2021 r.), ponieważ z tym momentem nie dojdzie jeszcze do prawnie wiążącej sprzedaży. W konsekwencji, jako ostateczne stanowisko Wnioskodawca wskazuje, że obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych powstanie z momentem dokonania prawnie wiążącej sprzedaży konkretnego egzemplarza gry planszowej na rzecz odbiorcy końcowego, co będzie mieć miejsce w grudniu 2021 r.

Skoro też z tym momentem stanie się znana ostateczna kwota należności, która może się zmieniać na wcześniejszych etapach chociażby w związku z modyfikacją zamówienia czy miejsca dostarczenia, to też z tym momentem powstanie prawna możliwość po stronie Wnioskodawcy zatrzymania tej kwoty jako należności przypadającej mu z tytułu dokonanej sprzedaży, która wcześniej miała charakter zaliczki na poczet jeszcze niesprecyzowanego zarówno co do wartości jak i przedmiotu świadczenia.

W konsekwencji przychód do opodatkowania wystąpi po stronie Wnioskodawcy w miesiącu grudniu 2021 r., niezależnie od tego, w którym kraju na świecie będzie się znajdować miejsce zamieszkania nabywcy. Należy także dla porządku zaznaczyć, że obowiązek podatkowy nie powstanie zarówno w związku z zadeklarowaniem uczestnictwa przez zainteresowaną osobę w projekcie w ramach platformy Kickstarter, a także w związku z przeniesieniem konta danej osoby na platformę Backerkit i dokonanie przez nią w ramach tej platformy zakupów. Tak długo bowiem jak nie będzie znana wartość i treść ostatecznego zamówienia, nie będzie możliwe określenie należności po stronie Wnioskodawcy, a w konsekwencji wartości przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.