Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-113/11-4/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-07-15
Teza: 1. Czy otrzymane przez Wnioskodawczynię odszkodowanie na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy, faktycznie zwolnione jest z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2. Czy jako osoba fizyczna otrzymując PIT-8C na kwotę 1.500,00zł., Wnioskodawczyni ma prawo nie opodatkować tej wypłaty?
Słowa kluczowe: odszkodowania; praca-stosunek pracy; umowa-rozwiązanie umowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2011 r. (data wpływu 26 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 lipca 2011 r. (data wpływu 8 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy o pracę z winy pracodawcy w trybie art. 55 § 11 Kodeksu pracy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2011 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy o pracę z winy pracodawcy w trybie art. 55 § 11 Kodeksu pracy. Pismem z dnia 21 kwietnia 2011 r., Nr OB/410-1432/MM-124/2011, Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., na podstawie art. 170 w związku z art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przekazał ww. wniosek celem załatwienia zgodnie z właściwością przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 26 kwietnia 2011 r.).

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 13 czerwca 2011 r., Nr IPTPB2/415-113/11-2/MD, wezwano do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 1 lipca 2011 r., natomiast w dniu 8 lipca 2011 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej 7 lipca 2011 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W Spółce z o.o. Wnioskodawczyni była zatrudniona na stanowisku sekretarki od dnia 2 maja 2005 r. do dnia 31 stycznia 2007 r. Rzetelnie i z zaangażowaniem wywiązywała się z powierzonych obowiązków. W związku z tym, że Spółka nie wypłacała Jej terminowo wynagrodzeń za pracę, uporczywie uchylając się od tego obowiązku, zmuszona była rozwiązać umowę o pracę w trybie natychmiastowym z winy pracodawcy (art. 55 § 11 Kodeksu pracy).

Z tytułu rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 55 § 11 Kodeksu pracy, pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia zasadniczego brutto za okres wypowiedzenia, tym przypadku za okres jednego miesiąca w kwocie 1.500,00 zł. Odszkodowanie z tego tytułu jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz ze składek ZUS. Wypłacane jest w wysokości płacy zasadniczej brutto, niezwłocznie po rozwiązaniu stosunku pracy. Umowa o pracę została rozwiązana w trybie natychmiastowym z winy pracodawcy na skutek uporczywego uchylania się od wypłat wynagrodzenia za pracę, w dniu 31 stycznia 2007 r.

W związku z tym wypłata odszkodowania powinna nastąpić dzień po ustaniu stosunku pracy tj. 1 lutego 2007 r. Jednak Spółka uregulowała należność dopiero w dniu 6 marca 2010 r. wypłacając kwotę brutto tj. 1.500,00 zł., stosując się do zasady zwolnienia z podatku oraz składek ZUS. W marcu 2011 r. Wnioskodawczyni otrzymała od Spółki oprócz zeznania PIT-11 za zaległe wynagrodzenia również PIT-8C, w którym została wykazana kwota odszkodowania w wysokości 1.500,00 zł.

Jednak zgodnie z interpretacją, jaką uzyskała Wnioskodawczyni telefonicznie z Krajowej Informacji Podatkowej, jak również zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 80 poz.350) wynika, że odszkodowanie wypłacone na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy otrzymane przez Wnioskodawczynię odszkodowanie na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy faktycznie zwolnione jest z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 80 poz. 350)?
2.  Czy jako osoba fizyczna otrzymując PIT-8C na kwotę 1.500,00zł., Wnioskodawczyni ma prawo nie opodatkować tej wypłaty?

Zdaniem Wnioskodawczyni, stanowisko Jej jest zgodne z przepisami prawa podatkowego wynikającymi z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1991 Nr 80 poz. 350) tzn. uważa, że otrzymane odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę, w trybie art. 55 § 11 Kodeksu pracy, w wysokości wynagrodzenia zasadniczego brutto za okres wypowiedzenia, nie podlega opodatkowaniu ani przez płatnika, ani przez podatnika (Wnioskodawczynię).

Odszkodowanie z tytułu rozwiązania przez pracownika umowy o pracę bez wypowiedzenia w przypadku dopuszczenia się przez pracodawcę ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, w przypadku Wnioskodawczyni nie wypłacanie wynagrodzeń na czas przez pracodawcę, którego wysokość i zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw, tj. Kodeks pracy - nie wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a) - g) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wyjątek podlegający opodatkowaniu – jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie tego przepisu. Kodeks pracy odróżnia pojęcie odprawy i odszkodowania. Stosując terminologię stosowaną na gruncie prawa pracy uznać należy, że odszkodowanie wypłacone na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo Wnioskodawczyni zwraca uwagę, że jest to odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, a nie jest to odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Wskazać przy tym należy, że odszkodowanie jest szczególnym rodzajem świadczenia polegającym na naprawieniu szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszelkiego rodzaju dobrach chronionych przez prawo. Chodzi więc zarówno o uszczerbek majątkowy, jak i niemajątkowy. Co prawda w doktrynie i judykaturze powszechnym jest wiązanie pojęcia odszkodowania jedynie z uszczerbkiem majątkowym, natomiast pojęcia zadośćuczynienia z doznaną krzywdą (uszczerbkiem niematerialnym).

Na gruncie przepisów powołanej ustawy, pojęcie odszkodowania jest tożsame z pojęciem zadośćuczynienia. Odszkodowanie stanowi co do zasady przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku. Jednakże należy podkreślić, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

Zgodnie z zapisem art. 55 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) pracownik może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, gdy pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika; w takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, a jeżeli umowa o pracę została zawarta na czas określony lub na czas wykonywania określonej pracy – w wysokości wynagrodzenia za okres 2 tygodni. Z zapisu powyższego wynika, iż przesłanką rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia i uzyskanie odszkodowania w trybie art. 55 § 11 kodeksu pracy jest wina umyślna pracodawcy lub rażące niedbalstwo pracodawcy. Pracodawca, który nie wypłaca pracownikowi w terminie całości wynagrodzenia ciężko narusza swój podstawowy obowiązek z winy umyślnej, choćby z przyczyn niezawinionych nie uzyskał środków finansowych na wynagrodzenia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że pracodawca nie wypłacał Wnioskodawczyni terminowo wynagrodzeń za pracę. Powyższa okoliczność stanowiła więc podstawę, dla której Wnioskodawczyni postanowiła rozwiązać umowę o pracę w trybie natychmiastowym z winy pracodawcy, bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy, domagając się jednocześnie odszkodowania w wysokości wynagrodzenia przysługującego Jej za okres wypowiedzenia. Pracodawca w konsekwencji dokonał Wnioskodawczyni wypłaty przysługującego odszkodowanie i wystawił PIT-8C na kwotę wypłaconego odszkodowania. Wnioskodawczyni zaznaczyła również, że przedmiotowe odszkodowanie nie jest odszkodowaniem z tytułu skrócenia okresu pracy.

Uwzględniając powyższe, należy uznać, że wypłacone przez pracodawcę odszkodowanie na podstawie art. 55 § 11 kodeksu pracy nie jest odszkodowaniem z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, o którym mowa w art. 361 kodeksu pracy. Odszkodowanie z powyższego tytułu, którego wysokość i zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnej ustawy, tj. Kodeksu pracy – niewymienione w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a) - g) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wyjątek podlegający opodatkowaniu – jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przepisy prawa należy stwierdzić, iż przedmiotowe odszkodowanie jest zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwota wypłaconego odszkodowania podlega zwolnieniu na podstawie ww. przepisów, a wykazana przez pracodawcę w informacji PIT-8C nie podlega opodatkowaniu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto nadmienia się, że wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonych do wniosku ORD-IN dokumentów, jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.