Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.477.2020.3.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-11
Teza: w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
Słowa kluczowe: dochód; ewidencja; IP Box; komputery-program komputerowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2020 r. (data wpływu 26 maja 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 sierpnia 2020 r. (data wpływu 1 września 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.

Z uwagi na braki formalne wniosku, Organ podatkowy pismem z dnia 5 sierpnia 2020 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.477.2020.1.SJ (doręczonym dnia 14 sierpnia 2020 r.), wezwał Wnioskodawcę na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) do jego uzupełnienia. Następnie Wnioskodawca pismem z dnia 26 sierpnia 2020 r. (data wpływu 1 września 2020 r.) uzupełnił wniosek (data nadania 26 sierpnia 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem działalności jest działalność związana z oprogramowaniem. Podlega On nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce od wszystkich swoich przychodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Formą opodatkowania Wnioskodawcy jest podatek liniowy.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł On w kwietniu 2019 r. ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) umowę o współpracy (dalej: „Umowa”), na podstawie której zobowiązał się do świadczenia na rzecz Spółki usług w zakresie rozwoju oprogramowania.

W ramach Umowy, jest On zobowiązany do świadczenia następujących usług:

*   bieżącego tworzenia oprogramowania, w tym m.in. serwisów mobilnych oraz internetowych, architektury back-end oraz front-end oraz innych niezbędnych do funkcjonowania tworzonego oprogramowania modułów;

*   opracowania metod i algorytmów uczenia maszynowego, wizji komputerowej oraz analizy języka w celu odkrywania wiedzy i jej powszechnego stosowania;

*   zapewnienia integralności zaprojektowanych i zaimplementowanych rozwiązań, w tym w szczególności ich testowanie oraz weryfikacja.

W ramach zawartej Umowy, Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie, w szczególności modele i skrypty trenujące modele uczenia maszynowego oraz eksperymenty dotyczące wykorzystania modeli uczenia maszynowego w postprodukcji wideo do zadań takich jak:

*   kilkukrotne zwiększenie rozdzielczości materiału wideo z poprawą jego jakości;

*   segmentacja i inteligentne śledzenie dowolnych obiektów w materiale wideo;

*   usuwanie obiektów z wideo z zastąpieniem ich przez sztucznie wygenerowane tło;

*   zwiększenie płynności wideo poprzez inteligentne zwiększenie liczby klatek na sekundę w materiale wideo;

*   efekt inteligentnego odmładzania ludzi w materiale wideo;

*   transfer dowolnego, nauczonego stylu na dowolny materiał wideo.

Innymi słowy, w ramach wykonywania obowiązków wynikających z umowy Wnioskodawca projektuje, implementuje, trenuje i ulepsza różnego rodzaju modele (uczenie maszynowe, Sztuczna Inteligencja). W ramach wykonywania Umowy skupia On się głównie na modelach związanych z dziedziną X, takich jak m.in. transfer stylu i segmentacja obrazu. Tworzone modele wykazują stopień nowości, tj. tworzenie nowej architektury, ulepszanie istniejących, lepsze rezultaty działania dotychczasowych modeli.

W ramach wykonywania obowiązków wynikających z Umowy zawartej ze spółką Wnioskodawca tworzy moduły, posiadające swoje repozytoria kodu źródłowego, które po ich wytworzeniu mają zostać połączone przy pomocy wytworzonego również przez Niego kodu pozwalającego na współpracę modułów w celu wytworzenia Platformy 1 – docelowego produktu, nad którym pracuje. Kody źródłowe będące podstawą tworzenia modułów, jak również kody pozwalające na współpracę modułów, są wytworem Jego twórczej działalności, w szczególności nie polegają na wykonywaniu czynności technicznych związanych z kodem.

Produktem, nad którym pracował On w 2019 r. jest Platforma 1 jako całość, co jednak nie wyklucza teoretycznej możliwości zbycia przez Spółkę, na rzecz której wykonywane są czynności przez Niego, jednego modułu lub nawet np. samego modelu sieci neuronowej.

Wnioskodawca w ramach Umowy ze Spółką będzie tworzył również drugą platformę (Platforma 2), która będzie wykorzystywała m.in. stworzone uprzednio przez Niego moduły wykorzystane do pierwszej platformy. Podział czynności wykonywanych przez Niego w ramach Umowy zawartej ze Spółką na oddzielne moduły, o których mowa powyżej (tworzone w ramach jednej platformy), w sposób umożliwiający określenie przychodu oraz kosztów ponoszonych na poszczególne moduły jest w znacznym stopniu utrudniony, a wręcz niemożliwy. Wskazać bowiem należy, że wykonuje On czynności nad wieloma modułami na raz oraz dodatkowo nad ich łączeniem oraz współpracą w celu stworzenia produktu docelowego, tj. Platformy 1. Wszystkie podejmowane przez Niego czynności mają na celu wytworzenie Platformy 1 i to jest celem tworzenia poszczególnych modułów i ich łączenia.

Prace, o których mowa powyżej, są podejmowane przez Niego w sposób systematyczny, prowadzący do wytworzenia platformy. Wnioskodawca oraz inni programiści pracujący nad platformą nieustannie opracowują nowe funkcjonalności i testują rozwiązania prototypowe.

Wytwarzane i rozwijane przez Niego kody źródłowe tworzą zatem zupełnie nowe zastosowania/rozwiązania. Jego działania polegające na rozwijaniu i ulepszaniu programu, każdorazowo zmierzają do poprawy jego użyteczności oraz funkcjonalności.

Z tytułu wykonywania powyżej opisanych usług, Wnioskodawca otrzymuje od Spółki miesięczne wynagrodzenie w określonej w umowie wysokości. Wynagrodzenie jest należne z tytułu przeniesienia na rzecz Spółki autorskich praw majątkowych do programów komputerowych stworzonych (współtworzonych) przez Niego oraz udzielenia zgody na wykonywanie praw zależnych przez Spółkę. Wskazać bowiem należy, że program tworzony przez Niego, w ramach Jego działalności gospodarczej jest rezultatem Jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Z uwagi na okoliczność, że Wnioskodawca przenosi na Spółkę w ramach zawartej umowy całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanego w omówiony sposób programu komputerowego i z tego tytułu osiąga przychód, należy uznać, że osiąga On dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jednocześnie należy zaznaczyć, że nie nabywa On wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne firmy, ani praw autorskich innych firm.

Wnioskodawca samodzielnie decyduje o miejscu i czasie świadczenia usług i nie są one wykonywane pod kierownictwem Spółki. Ponadto ponosi On ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W celu wykonywania Umowy, dokonał On zakupu sprzętu komputerowego. W skład sprzętu komputerowego wchodzi komputer, który Wnioskodawca wykorzystuje do wytwarzania programu komputerowego na rzecz Spółki. Komputery, na których wykonywane są przez Niego obowiązki wynikające z Umowy, zostały przez Niego zakupione miesiąc przed rozpoczęciem obowiązywania Umowy, tj. w marcu 2019 r. (Umowa obowiązuje od kwietnia 2019 r.), drugi zaś w listopadzie 2019 r. Na komputerach wytwarza On oprogramowanie, jak również wykorzystuje je do komunikowania się z klientem. Poza komputerami dokonał On zakupu akcesoriów komputerowych w postaci: przejściówek, klawiatury, monitora, pokrowca oraz słuchawek, które podnoszą wydajność wytwarzania oprogramowania, jak również zabezpieczają już istniejące urządzenia przed zniszczeniem.

Wnioskodawca dokonał zakupu również akcesoriów biurowych w postaci drukarki, tuszu do drukarki, papieru do drukarki. Powyższe artykuły biurowe wykorzystuje On do drukowania kodu źródłowego wytworzonego oprogramowania, dokumentacji, wykresów, tabel w celu ich analizy oraz ulepszenia.

Wnioskodawca ponosi również koszty związane z abonamentem telefonicznym oraz abonamentem internetowym. Powyższe koszty są związane bezpośrednio z wytwarzaniem programu komputerowego, w ramach wykonywania Umowy ze Spółką. Wskazać bowiem należy, że abonament telefoniczny wykorzystuje On do kontaktów z klientem, czy innymi programistami pracującymi nad platformą w celu skonsultowania przebiegu prac nad platformą. Internet umożliwia zaś Jemu pracę nad poszczególnymi modułami oraz platformą.

W 2019 r. przez okres 3 miesięcy Wnioskodawca brał udział w programie akceleracyjnym w Stanach Zjednoczonych. W ramach wskazanego programu realizowany był szereg warsztatów i szkoleń m.in. z infrastruktury chmurowej firm A i B, które wykorzystuje On do wytwarzania oprogramowania jako główne maszyny obliczeniowe dla modeli uczenia maszynowego.

W celu uczestnictwa we wskazanym programie Wnioskodawca poniósł związane z nim koszty w postaci: kosztów wyrobienia wizy do USA (wyjazd miał miejsce od marca 2019 r. do czerwca 2019 r.), kosztów biletów lotniczych, kosztów diety z tytułu podróży służbowej oraz kosztu polisy ubezpieczeniowej. Jednocześnie należy wskazać, że polisa obejmowała ubezpieczenie kosztów leczenia, następstw nieszczęśliwych wypadków oraz utraty bagażu na okres wyjazdu służbowego do USA.

Ponosi On również koszty zakupu oprogramowania do pisania kodu, usługi chmury obliczeniowej – m.in. w celu trenowania modeli uczenia maszynowego na wydajnych procesorach graficznych oraz testowania działania/publikowania aplikacji webowych, jak również ponosi koszty szkoleń i materiałów edukacyjnych mających na celu ciągłe podnoszenie kwalifikacji, umożliwiające wykonywanie twórczej działalności.

Wnioskodawca ponosi również koszty obsługi księgowej. W ramach tej obsługi tworzone są m.in. odrębne ewidencje zawierające przychody, koszty, dochody (stratę), związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę leasingu samochodu osobowego. Będzie wykorzystywał samochód również dla celów związanych z wykonywaną przez siebie działalnością gospodarczą na rzecz Spółki. Samochód służy do dojazdu do siedziby Spółki, klientów, współtwórców programów komputerowych. W celu dojazdu do Spółki, klientów, współtwórców programów komputerowych Wnioskodawca korzysta również z usługi taksówki, w związku z czym ponosi koszty z tym związane.

Wnioskodawca prowadzi odrębną, od wymaganej zgodnie z przepisami ogólnymi, ewidencję przychodów i kosztów bezpośrednio związanych z wytwarzaniem programów komputerowych, tj. praw własności intelektualnej. W przypadku rozpoczęcia prac nad Platformą 2, planuje On prowadzić dla Platformy 1 i 2 wspólną ewidencję z uwagi na okoliczność, że rozdzielenie przychodów i kosztów na poszczególne platformy wiązałoby się ze znacznymi trudnościami z uwagi na wykorzystanie w Platformie 2 modułów z Platformy 1. W przypadku tworzenia programu komputerowego odrębnego od ww. platform, będzie On prowadził odrębną ewidencję dla tego programu, jako odrębnego prawa własności intelektualnej.

Ewidencja jest prowadzona w formie odpowiednika księgi przychodów i rozchodów i obejmuje jedynie przychody, koszty i dochód (stratę) związane bezpośrednio z prawami własności intelektualnej, tj. prawami do programów komputerowych. Jednocześnie ewidencja zapewnia ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na program komputerowy. Ewidencja jest prowadzona na bieżąco od kwietnia 2019 r., tj. od chwili kiedy Wnioskodawca zaczął świadczyć usługi na rzecz Spółki.

Ewidencja jest prowadzona w postaci arkusza kalkulacyjnego kumulatywnego, który zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, potwierdzających poniesione wydatki dotyczące kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na koniec danego miesiąca. Zestawienie kumulatywne obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do programu komputerowego. Zestawienie to jest sporządzane w oparciu o wykaz dokumentów potwierdzających poniesione wydatki. Konstrukcja arkusza kalkulacyjnego umożliwia uzyskanie danych w okresie późniejszym według stanu na koniec poszczególnych, miesięcy kalendarzowych.

W celu udokumentowania wytworzenia praw autorskich prowadzi On ewidencję techniczną w postaci wyciągu numerów zmian z repozytoriów oprogramowania, połączoną z wyciągiem skryptów i programów nieumieszczonych w repozytoriach. Całość razem z datami pogrupowana jest miesięcznie.

W piśmie z dnia 26 sierpnia 2020 r., stanowiącym uzupełninie wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzona przez Niego działalność jest działalnością twórczą. Twórczy charakter działalności polega na tym, że w ramach prowadzonej działalności tworzy On i rozwija oprogramowanie, w szczególności modele i skrypty trenujące modele uczenia maszynowego oraz przeprowadza eksperymenty dotyczące wykorzystania modeli uczenia maszynowego w postprodukcji wideo do zadań takich jak:

*   kilkukrotne zwiększenie rozdzielczości materiału wideo z poprawą jego jakości, co skutkuje poprawą jakości archiwalnych nagrań wideo;

*   segmentacja i inteligentne śledzenie dowolnych obiektów w materiale wideo, co prowadzi do automatycznej segmentacji obiektów na sekwencjach wideo w celu ich obróbki wizualnej;

*   usuwanie obiektów z wideo z zastąpieniem ich przez sztucznie wygenerowane tło, co skutkuje usuwaniem niechcianych elementów w filmach;

*   zwiększenie płynności wideo poprzez inteligentne zwiększenie liczby klatek na sekundę w materiale wideo, co skutkuje estymacją wideo w super zwolnionym tempie do np. materiałów z wydarzeń sportowych;

*   efekt inteligentnego odmładzania ludzi w materiale wideo, co ma zastosowanie w przemyśle filmowym do odmładzania starszych aktorów do scen retrospekcji;

*   transfer dowolnego, nauczonego stylu na dowolny materiał wideo, co skutkuje automatycznie tworzoną animacją filmów fabularnych.

Wnioskodawca podkreśla, że problemy, które rozwiązuje w ramach wykonywanej przez siebie działalności (opisane powyżej) nie są jeszcze rozwiązane przez nikogo na świecie i działalność w tym obszarze jest w pełnym zakresie (100%) twórcza. Wytwarzane i rozwijane kody źródłowe tworzą zatem zupełnie nowe zastosowanie/rozwiązanie.

Wskazuje On, że prowadzona przez Niego działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, systematyczny, według harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do jego osiągnięcia.

Głównym celem działalności Wnioskodawcy jest stworzenie Platformy 1, a następnie Platformy 2. W tym celu codziennie pracuje w celu wytworzenia modułów, posiadających swoje repozytoria kodów źródłowych, które po ich wytworzeniu mają zostać połączone przy pomocy wytworzonego również przez Niego kodu pozwalającego na współpracę modułów. Z uwagi na twórczy charakter modułów, termin wykonania określonych prac związanych z wytworzeniem Platformy nie jest ściśle określony. Tym niemniej, w sposób systematyczny (codziennie) opracowuje On nowe funkcjonalności i testuje nowe rozwiązania prototypowe.

Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonej działalności wykorzystuje aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności (bogate doświadczenie, twórcze myślenie), w tym z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usługi. Powyższe wykorzystuje On w nowych zastosowaniach, które pozwalają Mu na odkrywanie kompletnie nowych funkcjonalności, tworzenie nowych rozwiązań w zakresie tworzonej przez Niego Platformy. Zdobywa On i poszerza swoją wiedzę zarówno w zakresie sposobów wytworzenia oprogramowania (algorytmy), jak i w zakresie lepszego zrozumienia rynku i preferencji klientów korzystających z omawianego oprogramowania. Jednocześnie podkreślenia wymaga okoliczność, że stworzona przez Niego Platforma jest rezultatem jego własnej, twórczej działalności intelektualnej.

Jego działalność nie obejmuje rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów, polegających na utrzymaniu i aktualizacji opracowanych już i wdrożonych modeli.

Powyższe czynności są dokonywane przez inne podmioty działające na rzecz Spółki, na rzecz której świadczy On usługi.

Celem podejmowanej przez Niego działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie takich zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie, w szczególności modele i skrypty trenujące modele uczenia maszynowego oraz przeprowadza eksperymenty dotyczące wykorzystania modeli uczenia maszynowego w postprodukcji wideo do zadań takich jak:

*   kilkukrotne zwiększenie rozdzielczości materiału wideo z poprawą jego jakości, co skutkuje poprawą jakości archiwalnych nagrań wideo;

*   segmentacja i inteligentne śledzenie dowolnych obiektów w materiale wideo, co prowadzi do automatycznej segmentacji obiektów na sekwencjach wideo w celu ich obróbki wizualnej;

*   usuwanie obiektów z wideo z zastąpieniem ich przez sztucznie wygenerowane tło, co skutkuje usuwaniem niechcianych elementów w filmach;

*   zwiększenie płynności wideo poprzez inteligentne zwiększenie liczby klatek na sekundę w materiale wideo, co skutkuje estymacją wideo w super zwolnionym tempie do np. materiałów z wydarzeń sportowych;

*   efekt inteligentnego odmładzania ludzi w materiale wideo, co ma zastosowanie w przemyśle filmowym do odmładzania starszych aktorów do scen retrospekcji;

*   transfer dowolnego, nauczonego stylu na dowolny materiał wideo, co skutkuje automatycznie tworzoną animacją filmów fabularnych.

Problemy tego typu nie są jeszcze rozwiązane, a wymienione zastosowania tylko czekają, aż te problemy zostaną rozwiązane.

Powyższe stanowią produkty działalności prowadzonej przez Niego. Problemy, które rozwiązuje Wnioskodawca w ramach wykonywanej przez siebie działalności (opisane powyżej) nie są jeszcze rozwiązane przez nikogo na świecie i działalność w tym obszarze jest pełnym zakresie (100%) twórcza.

W przypadku gdy Wnioskodawca tworzy, ulepsza (rozwija) oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we wniosku, to jest ich właścicielem, tj. przysługują Jemu do ww. prawa własności oraz inne związane z wytworzonym produktem. Prawa te są następnie przenoszone na Spółkę, na rzecz której świadczy On usługi.

W wyniku rozwijania (ulepszania) oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach oprogramowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.

W ramach wykonywania obowiązków wynikających z Umowy zawartej ze Spółką Wnioskodawca tworzy moduły, posiadające swoje repozytoria kodu źródłowego, które po ich wytworzeniu mają zostać połączone przy pomocy wytworzonego również przez Wnioskodawcę kodu pozwalającego na współpracę modułów w celu wytworzenia Platformy 1 – docelowego produktu, nad którym pracuje. Kody źródłowe będące podstawą tworzenia modułów, jak również kody pozwalające na współpracę modułów, są wytworem twórczej działalności Wnioskodawcy, w szczególności nie polegają na wykonywaniu czynności technicznych związanych z kodem. Głównym produktem, nad którym pracuje Wnioskodawca jest Platforma 1 jako całość, zatem w Jego ocenie, każda czynność podjęta przez Niego w ramach rozwijania oprogramowania w ramach tworzenia Platformy nie powoduje powstawania odrębnych praw własności intelektualnej, a stanowi pracę nad jednym prawem własności intelektualnej – oprogramowaniem do stworzenia Platformy. Przenosi On całość autorskich praw majątkowych na rzecz Zleceniodawcy.

Podział czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach Umowy zawartej ze Spółką na oddzielne moduły, o których mowa we wniosku (tworzone w ramach jednej platformy), w sposób umożliwiający określenie przychodu oraz kosztów ponoszonych na poszczególne moduły jest w znacznym stopniu utrudniony. Wskazać bowiem należy, że wykonuje On czynności nad wieloma modułami na raz oraz dodatkowo nad ich łączeniem oraz współpracą w celu stworzenia produktu docelowego, tj. Platformy 1. Wszystkie podejmowane przez Niego czynności mają na celu wytworzenie Platformy 1 i to jest celem tworzenia poszczególnych modułów i ich łączenia.

Przykładowo, kosztów które Wnioskodawca poniósł na komputer, który wykorzystuje do tworzenia Platformy 1, nie będzie musiał ponosić w przypadku tworzenia poszczególnych modułów do Platformy, a komputer będzie mógł wykorzystać do jej tworzenia. Taka sama sytuacja będzie miała miejsce w przypadku np. kosztów szkoleń, oprogramowania.

Wymienione we wniosku koszty zostały faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z prawem opisanym we wniosku.

W ocenie Wnioskodawcy koszty ponoszone przez Niego na:

1.  sprzęt oraz akcesoria komputerowe, tj. komputer, przejściówki, klawiatura, monitor, słuchawki);
2.  akcesoria biurowe, tj. drukarka, papier, tusz do drukarki;
3.  wyjazd służbowy w celu odbycia szkolenia (udziału w programie akceleracyjnym, tj. koszt wyrobienia wizy do USA, koszt biletów lotnicznych, diety z tytułu podróży służbowej, koszt polisy ubezpieczeniowej;
4.  kursy, szkolenia i materiały edukacyjne;
5.  abonament telefoniczny oraz internetowy;
6.  usługi księgowe;
7.  leasing samochodu osobowego i wydatki eksploatacyjne na samochód, opłaty za parking;
8.  opłaty za taksówki;
9.  zakup oprogramowania, chmury obliczeniowej

– należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Wskazać należy, że Wnioskodawca wykorzystuje komputer do wytwarzania programu komputerowego na rzecz Spółki. Pozostałe opisane akcesoria komputerowe w postaci przejściówek, klawiatury, monitora, pokrowca oraz słuchawek podnoszą wydajność wytwarzania oprogramowania, jak również zabezpieczają już istniejące urządzenia przed zniszczeniem. Wskazać zatem należy, że są to koszty bezpośrednio związane z wytwarzaniem praw własności intelektualnej. Gdyby bowiem nie posiadał On komputera i akcesoriów komputerowych, nie byłby w stanie wytwarzać programu komputerowego. Taka samą funkcję pełnią koszty poniesione na zakup oprogramowania i chmury obliczeniowej, bez ich poniesienia nie byłby On w stanie tworzyć oprogramowania, a zatem ich poniesienie tych kosztów jest bezpośrednio związane z Jego działalnością badawczo-rozwojową.

W ocenie Wnioskodawcy, również akcesoria biurowe w postaci drukarki, tuszu do drukarki, papieru do drukarki są bezpośrednio związane z wytwarzaniem praw własności intelektualnych. Wskazać bowiem należy, że powyższe artykuły biurowe wykorzystuje On w całości do drukowania kodu źródłowego wytworzonego oprogramowania, dokumentacji, wykresów, tabel w celu ich analizy oraz ulepszenia.

Wnioskodawca ponosi również koszty związane z abonamentem telefonicznym oraz abonamentem internetowym. Powyższe koszty są związane bezpośrednio z wykonywaniem Umowy ze Spółką. Wskazuje, że abonament telefoniczny wykorzystuje do kontaktów z klientem, współpracownikami. Zaś Internet umożliwia Jemu pracę nad projektami informatycznymi z klientem spoza biura klienta w celu podniesienia produktywności oraz responsywności.

W ocenie Wnioskodawcy, koszty związane z uczestnictwem w programie akceleracyjnym w Stanach Zjednoczonych, tj. koszty wyrobienia wizy, biletów lotniczych, koszty ubezpieczenia na czas wyjazdu oraz diety w trakcie podróży również w całości stanowią bezpośredni koszt związany z wytwarzaniem praw własności intelektualnych. Wskazać bowiem należy w ramach wskazanego programu realizowany był szereg warsztatów i szkoleń m.in. z infrastruktury chmurowej firm A i B, które wykorzystuje On do wytwarzania oprogramowania jako główne maszyny obliczeniowe dla modeli uczenia maszynowego. Wskazać zatem należy, że poniesione wydatki pozostają w bezpośrednim związku z wytwarzaniem prawa własności intelektualnej, bowiem podczas ww. programu zdobył On wiedzę, którą może wykorzystywać w celu tworzenia innowacyjnych rozwiązań.

W ocenie Wnioskodawcy również koszty ponoszone przez Niego na szkolenia, kursy oraz materiały edukacyjne należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, umożliwiają bowiem Jemu wykonywanie twórczej działalności na rzecz Spółki.

Za kwalifikacją przedmiotowych wydatków jako kosztu faktycznie poniesionego przez Wnioskodawcę na prowadzoną przez Niego działalność badawczo-rozwojową, związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. Programem komputerowym (lit. „a” z wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT) przemawia fakt, że przedmiotowe koszty dotyczą bezpośrednio nabycia sprzętu komputerowego i oprogramowania lub uzyskania odpowiedniej wiedzy i umiejętności (podczas szkoleń i konferencji, czy z materiałów edukacyjnych), co umożliwia prowadzenie prac badawczo-rozwojowych wskazanych w opisie stanu faktycznego zawartego we wniosku. Każdy z ponoszonych przez Niego wydatków, opisanych w stanie faktycznym, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma bezpośredni związek z jego codzienną pracą i wykonywanymi zadaniami, a ich ponoszenie jest niezbędne do prowadzenia innowacyjnej działalności tego rodzaju. W szczególności musi On, w celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, ponosić wydatki na zakup sprzętu komputerowego i oprogramowania, które są mu niezbędne do wykonywania czynności programowania oraz wydatki na stałe podnoszenie poziomu swojej wiedzy i umiejętności.

Pozostałe pozycje ze wzoru podanego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT oznaczone literami „b”, „c” i „d”, nie znajdą zastosowania w opisywanym stanie faktycznym, ponieważ dotyczą one kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych lub kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co w przedstawionym stanie faktycznym nie będzie miało miejsca. W przypadku ponoszenia przez podatnika wyłącznie kosztów wskazanych powyżej wymienione w ww. wzorze litery „b”, „c” oraz „d” osiągną wartość „0”. Zatem wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie w omawianym przypadku wynosiła iloczyn dochodu z osiągniętego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz wskaźnika obliczonego według wzoru, który ostatecznie przyjmie następującą postać: a\*l,3/a.

Tak określona wartość przy zakwalifikowaniu wskazanych kosztów do składnika wzoru oznaczonego literą „a” będzie większa od 1, zatem zgodnie z treścią art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie ona finalnie wynosiła 1. To spowoduje, że podstawę opodatkowania w omawianym przypadku stanowić będzie suma dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym przez Wnioskodawcę.

W Jego ocenie również koszty związane z leasingiem samochodu osobowego będą kosztami, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, bowiem będą używane do wytwarzania kwalifikowanego prawa IP. Wnioskodawca wskazuje bowiem, że samochodu będzie używał do dojazdów do Spółki oraz do Klientów, a także do innych osób, które w ramach umowy ze Spółką współtworzą z Nim Platformę 1 i 2. Wnioskodawca wskazuje, że dojazdy na ww. spotkania są niezbędne w celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

W ocenie Wnioskodawcy potwierdzeniem powyższego stanowiska jest m.in.:

*   stanowisko wyrażone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2020 r., nr 0111-KDIB1-2.4011.19.2020.1.DP, w której DIAS, wskazał, że: „wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym wydatki, tj. koszty zakupu urządzeń elektronicznych, koszty na zakup licencji oprogramowania, koszty księgowości, czy też koszty związane z samochodem osobowym ponoszone przez Wnioskodawcę będą stanowić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w proporcji do przychodów przypadających ze zbycia wytworzonego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia tego prawa do ogólnej kwoty przychodów z działalności gospodarczej uzyskanych przez Wnioskodawcę w roku podatkowym, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT)”.

*   stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2020 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.654.2019.2.MM, w której DIAS wskazał, że: „Jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej musi ponosić wydatki na: użytkowanie drukarki, leasing i utrzymanie samochodu, telefon, leasing komputera, zakup podzespołów komputerowych oraz monitorów, zakup specjalistycznego oprogramowania, utrzymanie domeny internetowej, chmury internetowej oraz poczty internetowej, delegacje zagraniczne, porady i konsultację specjalistyczne, szkolenia i poszerzanie wiedzy, które są Mu niezbędne do wykonania. Wobec powyższego, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

W związku z powyższym opisem postawiono następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy działalność Wnioskodawcy wykonywana w ramach umowy ze Spółką jest działalnością badawczo-rozwojową?
2.  Czy w zaistniałym stanie faktycznym dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu zbywania autorskich praw do programu komputerowego opisanego we wniosku, które powstaje w ramach prac prowadzonych przez Niego na rzecz Spółki, są dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym jest On uprawniony do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tego tytułu przy zastosowaniu stawki 5%, o której mowa w art. 30ca ww. ustawy?
3.  Czy koszty poniesione przez Wnioskodawcę na:
    1.  sprzęt oraz akcesoria komputerowe, tj. komputer, przejściówki, klawiatura, monitor, słuchawki);
    2.  akcesoria biurowe, tj. drukarka, papier, tusz do drukarki;
    3.  wyjazd służbowy w celu odbycia szkolenia (udziału w programie akceleracyjnym, tj. koszt wyrobienia wizy do USA, koszt biletów lotniczych, diety z tytułu podróży służbowej, koszt polisy ubezpieczeniowej;
    4.  kursy, szkolenia i materiały edukacyjne;
    5.  abonament telefoniczny oraz internetowy;
    6.  usługi księgowe;
    7.  leasing samochodu osobowego, wydatki eksploatacyjne na samochód, opłaty za parkingi;
    8.  opłaty za taksówki;
    9.  zakup oprogramowania, chmury obliczeniowej

– należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

1.  Czy w przypadku tworzenia przez Wnioskodawcę Platformy 2, będzie mógł On prowadzić wspólną ewidencję dla Platformy 1 i 2?
2.  Czy w przypadku tworzenia przez Wnioskodawcę kilku odrębnych programów komputerowych, dla których prowadzona będzie odrębna ewidencja, może On uznać koszty, o których mowa w pytaniu 3, za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie programu komputerowego, obliczone według proporcji przychodów ze zbycia danego programu komputerowego do przychodów ogółem?

Zdaniem Wnioskodawcy (po uzupełnieniu),

Ad 1

Działalność wykonywana w ramach Umowy ze Spółką jest działalnością badawczo-rozwojową.

Ad 2

W zaistniałym stanie faktycznym dochody uzyskiwane przez Niego z tytułu zbywania autorskich praw do oprogramowania opisanego w niniejszym wniosku, które powstaje w ramach wykonywania Umowy przez Niego na rzecz Spółki, są dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ustawy o PIT i tym samym Wnioskodawca uprawniony jest do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tego tytułu przy zastosowaniu stawki 5%, o której mowa w art. 30ca ww. ustawy.

Ad 3

Koszty poniesione przez Wnioskodawcę na:

1.  sprzęt oraz akcesoria komputerowe, tj. komputer, przejściówki, klawiatura, monitor, słuchawki);
2.  akcesoria biurowe, tj. drukarka, papier, tusz do drukarki;
3.  wyjazd służbowy w celu odbycia szkolenia (udziału w programie akceleracyjnym, tj. koszt wyrobienia wizy do USA, koszt biletów lotniczych, diety z tytułu podróży służbowej, koszt polisy ubezpieczeniowej;
4.  kursy, szkolenia i materiały edukacyjne;
5.  abonament telefoniczny oraz internetowy;
6.  usługi księgowe;
7.  leasing samochodu osobowego, wydatki eksploatacyjne na samochód, opłaty za parkingi;
8.  opłaty za taksówki;
9.  zakup oprogramowania, chmury obliczeniowej

– należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności badawczo -rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Ad 4

W przypadku tworzenia przez Wnioskodawcę Platformy 2, będzie On mógł prowadzić dla Platformy 1 i 2 wspólną ewidencję.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Jednocześnie, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo -rozwojowej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Ustęp 4 tego artykułu stanowi zaś, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

1.  prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
2.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
3.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
4.  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT).

W myśl art. 30ca ust. 7 pkt 2 i 3 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1

Prowadzenie przez Niego działalności badawczo-rozwojowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z preferencji podatkowej w postaci opodatkowania dochodów 5% stawką podatku PIT, jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ww. ustawy rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl tych przepisów badania naukowe są działalnością obejmującą:

*   badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

*   badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że o prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, na gruncie ustawy o PIT, należy mówić wówczas gdy:

*   działalność obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe;

*   realizowane prace mają twórczy charakter;

*   prace w tym zakresie prowadzone są w systematyczny sposób;

*   wykonywane prace mają na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalności badawczo-rozwojową, tj. prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazuje, że prace prowadzone przez Niego w ramach wykonywania Umowy na rzecz Spółki, polegające na tworzeniu programowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań. Oprogramowanie tworzone przez Niego stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. W szczególności należy zaznaczyć, że prace wykonywane przez Niego w ramach wykonywania Umowy na rzecz Spółki nie mają charakteru technicznego i nie dotyczą wdrażania produktu lub usługi opracowanych przez inny podmiot. Tworzone oprogramowanie nie jest również nabywane od innych podmiotów, lecz stanowi oryginalny wytwór pracy Wnioskodawcy.

Dodatkowo Wnioskodawca zauważa, że prace wykonywane przez Niego obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania różnego rodzaju modeli, tj. sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego, przy wykorzystaniu wiedzy Jego z zakresu najnowszych technologii wytwarzania oprogramowania, co w Jego ocenie spełnia więc definicję prac rozwojowych.

Ponadto, prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) z nastawieniem na rozwój i ulepszanie oprogramowania w przyszłości.

Systematyczny charakter działalności wykonywanej przez Wnioskodawcę oznacza, że nie ma ona charakteru jednorazowego, lecz jest prowadzona w sposób zorganizowany, z nastawieniem na jej ciągłe prowadzenie w przyszłości. Wytwarzanie oraz ulepszanie oprogramowania przez Niego ma charakter zorganizowany, a z uwagi na postępujące zmiany technologiczne oraz konieczność sprostania zmieniającym się oczekiwaniom klientów, prace nad tymi projektami nie mają charakteru incydentalnego.

Mając na uwadze powyżej opisane okoliczności, w ocenie Wnioskodawcy wykonywana przez Niego w ramach wykonywania Umowy ze Spółką działalność stanowi działalność badawczo -rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

W ocenie Wnioskodawcy, potwierdzeniem powyższego stanowiska jest m.in. stanowisko zaprezentowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27 marca 2020 r., znak: 0112-KDIL2-1.4011.65.2020.2.KF, w której DIAS stwierdził, że: „Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz cytowane przepisy, należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku działania Wnioskodawcy spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają charakter twórczy oraz podejmowane są w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.”

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 2

Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – oprogramowania komputerowego.

W niniejszym stanie faktycznym spełnione są, według Niego, wszystkie przesłanki zastosowania art. 30ca ustawy o PIT, tj. Wnioskodawca:

*   uzyskuje dochód w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej,

*   uzyskuje kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że uzyskuje On przychody z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W związku z tym spełniona jest pierwsza przesłanka wskazana w art. 30ca ustawy o PIT.

Z kolei, z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia wówczas gdy: jest to prawo wskazane przez ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o PIT, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Wnioskodawca wskazuje, że oprogramowanie podlega ochronie jak utwór literacki na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jednocześnie w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

W ramach świadczenia usług Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej i otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem, w Jego ocenie, osiąga on kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, potwierdzeniem powyższego stanowiska, jest m.in.:

*   stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2019 r., znak 0113-KDIPT2-1.4011.243.2019.1.BO, w której DIAS stwierdził, że: „W konsekwencji należy uznać, że projekty opisane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu nowego oprogramowania, spełniają definicję prac badawczo-rozwojowych i tym samym można używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę”,

*   stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2020 r., znak: 0111-KDIB1-1.4011.24.2020.1.NL, w której DIAS stwierdził, że: „W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo -rozwojowych. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na Spółkę całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo -rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”

W konsekwencji należy uznać, że w zaistniałym stanie faktycznym dochody uzyskiwane przez Niego z tytułu zbywania autorskich praw do oprogramowania opisanego we wniosku, które powstaje w ramach wykonywania Umowy przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki, są dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ustawy o PIT, i tym samym uprawniony jest On do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tego tytułu przy zastosowaniu stawki 5%, o której mowa w art. 30ca ww. ustawy.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 3

Kwalifikowane koszty związane z wytwarzaniem praw własności intelektualnej, tj. programu komputerowego

W ocenie Wnioskodawcy koszty ponoszone przez Niego na:

1.  sprzęt oraz akcesoria komputerowe, tj. komputer, przejściówki, klawiatura, monitor, słuchawki);
2.  akcesoria biurowe, tj. drukarka, papier, tusz do drukarki;
3.  wyjazd służbowy w celu odbycia szkolenia (udziału w programie akceleracyjnym, tj. koszt wyrobienia wizy do USA, koszt biletów lotniczych, diety z tytułu podróży służbowej, koszt polisy ubezpieczeniowej;
4.  kursy, szkolenia i materiały edukacyjne;
5.  abonament telefoniczny oraz internetowy;
6.  usługi księgowe;
7.  leasing samochodu osobowego i wydatki eksploatacyjne na samochód, opłaty za parkingi;
8.  opłaty za taksówki;
9.  zakup oprogramowania, chmury obliczeniowej

– należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Wskazać należy, że Wnioskodawca wykorzystuje komputer do wytwarzania programu komputerowego na rzecz Spółki. Pozostałe opisane w stanie faktycznym akcesoria komputerowe w postaci przejściówek, klawiatury, monitora, pokrowca oraz słuchawek podnoszą wydajność wytwarzania oprogramowania, jak również zabezpieczają już istniejące urządzenia przed zniszczeniem. Wskazać zatem należy, że są to koszty bezpośrednio związane z wytwarzaniem praw własności intelektualnej. Gdyby bowiem nie posiadał On komputera i akcesoriów komputerowych, nie byłby w stanie wytwarzać programu komputerowego. Taką samą funkcję pełnią koszty poniesione na zakup oprogramowania i chmury obliczeniowej, bez ich poniesienia nie byłby On w stanie tworzyć oprogramowania, a zatem ich poniesienie tych kosztów jest bezpośrednio związane z Jego działalnością badawczo-rozwojową.

W ocenie Wnioskodawcy, również akcesoria biurowe w postaci drukarki, tuszu do drukarki, papieru do drukarki są bezpośrednio związane z wytwarzaniem praw własności intelektualnych. Wskazać bowiem należy, że powyższe artykuły biurowe wykorzystuje On w całości do drukowania kodu źródłowego wytworzonego oprogramowania, dokumentacji, wykresów, tabel w celu ich analizy oraz ulepszenia.

Wnioskodawca ponosi również koszty związane z abonamentem telefonicznym oraz abonamentem internetowym. Powyższe koszty są związane bezpośrednio z wykonywaniem Umowy ze Spółką. Wskazać bowiem należy, że abonament telefoniczny wykorzystuje On do kontaktów z klientem, współpracownikami. Zaś internet umożliwia Jemu pracę nad projektami informatycznymi z klientem spoza biura klienta w celu podniesienia produktywności oraz responsywności.

W ocenie Wnioskodawcy, koszty związane z uczestnictwem w programie akceleracyjnym w Stanach Zjednoczonych, tj. koszty wyrobienia wizy, biletów lotniczych, koszty ubezpieczenia na czas wyjazdu oraz diety w trakcie podróży również w całości stanowią bezpośredni koszt związany z wytwarzaniem praw własności intelektualnych. Wskazać bowiem należy w ramach wskazanego programu realizowany był szereg warsztatów i szkoleń m.in. z infrastruktury chmurowej firm A i B, które Wnioskodawca wykorzystuje do wytwarzania oprogramowania jako główne maszyny obliczeniowe dla modeli uczenia maszynowego. Wskazać zatem należy, że poniesione wydatki pozostają w bezpośrednim związku z wytwarzaniem prawa własności intelektualnej, bowiem podczas ww. programu posiadł On wiedzę, którą może wykorzystywać w celu tworzenia innowacyjnych rozwiązań.

W ocenie Wnioskodawcy również koszty ponoszone przez Niego na szkolenia, kursy oraz materiały edukacyjne należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, umożliwiają bowiem Jemu wykonywanie twórczej działalności na rzecz Spółki.

Za kwalifikacją przedmiotowych wydatków jako kosztu faktycznie poniesionego przez Wnioskodawcę na prowadzoną przez Niego działalność badawczo-rozwojową, związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. Programem komputerowym (lit. „a” z wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT) przemawia fakt, że przedmiotowe koszty dotyczą bezpośrednio nabycia sprzętu komputerowego i oprogramowania lub uzyskania odpowiedniej wiedzy i umiejętności (podczas szkoleń i konferencji, czy z materiałów edukacyjnych), co umożliwia prowadzenie prac badawczo-rozwojowych wskazanych w opisie stanu faktycznego zawartego we wniosku. Każdy z ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków, opisanych w stanie faktycznym, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma bezpośredni związek z jego codzienną pracą i wykonywanymi zadaniami, a ich ponoszenie jest niezbędne do prowadzenia innowacyjnej działalności tego rodzaju. W szczególności musi On, w celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, ponosić wydatki na zakup sprzętu komputerowego i oprogramowania, które są mu niezbędne do wykonywania czynności programowania oraz wydatki na stałe podnoszenie poziomu swojej wiedzy i umiejętności.

Pozostałe pozycje ze wzoru podanego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT oznaczone literami „b”, „c” i „d”, nie znajdą zastosowania w opisywanym stanie faktycznym, ponieważ dotyczą one kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na nabycie wyników prac badawczo -rozwojowych lub kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co w przedstawionym stanie faktycznym nie będzie miało miejsca. W przypadku ponoszenia przez podatnika wyłącznie kosztów wskazanych powyżej wymienione w ww. wzorze litery „b”, „c” oraz „d” osiągną wartość „0”. Zatem wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie w omawianym przypadku wynosiła iloczyn dochodu z osiągniętego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz wskaźnika obliczonego według wzoru, który ostatecznie przyjmie następującą postać: a\*1,3/a.

Tak określona wartość przy zakwalifikowaniu wskazanych kosztów do składnika wzoru oznaczonego literą „a” będzie większa od 1, zatem zgodnie z treścią art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie ona finalnie wynosiła 1. To spowoduje, że podstawę opodatkowania w omawianym przypadku stanowić będzie suma dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym przez Wnioskodawcę.

W ocenie Wnioskodawcy również koszty związane z leasingiem samochodu osobowego oraz opłatami eksploatacyjnymi i kosztami parkingu będą kosztami, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, bowiem będą używane do wytwarzania kwalifikowanego prawa IP. Wnioskodawca wskazuje bowiem, że samochodu będzie używał do dojazdów do Spółki oraz do Klientów, a także do innych osób, które w ramach umowy ze Spółką współtworzą z Nim Platformę 1 i będą współtworzyły Platformę 2. Wskazuje On, że dojazdy na ww. spotkania są niezbędne w celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej. W ocenie Wnioskodawcy, kosztami, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT są również wydatki ponoszone przez Niego na taksówki, bowiem ponosi On te koszty w celu dojazdów na spotkania z osobami, o których mowa powyżej.

Zdaniem Wnioskodawcy, potwierdzeniem powyższego stanowiska jest m.in.:

*   stanowisko wyrażone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2020 r., znak 0111-KDIB1-2.4011.19.2020.1.DP, w której DIAS, wskazał, że: „wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym wydatki, tj. koszty zakupu urządzeń elektronicznych, koszty na zakup licencji oprogramowania, koszty księgowości, czy też koszty związane z samochodem osobowym ponoszone przez Wnioskodawcę będą stanowić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w proporcji do przychodów przypadających ze zbycia wytworzonego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia tego prawa do ogólnej kwoty przychodów z działalności gospodarczej uzyskanych przez Wnioskodawcę w roku podatkowym, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT)”.

*   stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2020 r., znak: 0113-KDIPT2-1.4011.654.2019.2.MM, w której DIAS wskazał, że: „Jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej musi ponosić wydatki na: użytkowanie drukarki, leasing i utrzymanie samochodu, telefon, leasing komputera, zakup podzespołów komputerowych oraz monitorów, zakup specjalistycznego oprogramowania, utrzymanie domeny internetowej, chmury internetowej oraz poczty internetowej, delegacje zagraniczne, porady i konsultację specjalistyczne, szkolenia i poszerzanie wiedzy, które są Mu niezbędne do wykonania. Wobec powyższego, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Proporcję, o której mowa w powyższych interpretacjach, Wnioskodawca będzie mógł stosować w przypadku tworzenia dwóch odrębnych programów komputerowych, dla których prowadzona będzie odrębna ewidencja – o czym szerzej w uzasadnieniu na pytanie 5. W przypadku zaś osiągania przychodów jedynie z Platformy 1 i 2 Wnioskodawca będzie mógł w całości zaliczyć ww. koszty jako koszty faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę na prowadzoną przez Niego działalności badawczo-rozwojowej.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 4

W pierwszej kolejności wskazuje On, że zgodnie z art. 30cb ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca ustawy o PIT, obowiązani są wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że w przypadku gdy dany podatnik dysponuje więcej niż jednym prawem własności intelektualnej, konieczne będzie wyodrębnienie w ewidencji przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) osobno dla każdego z tych praw. Ten sam obowiązek dotyczyć będzie również wydzielenia kosztów niezbędnych dla kalkulacji wskaźnika nexus, który dla każdego prawa własności intelektualnej należy ująć osobno.

Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez Michała Biernata w publikacji pn. „IP BOX również w Polsce: preferencyjne opodatkowanie dochodów z praw własności intelektualnej”, w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie dochodu przypadającego na poszczególne kwalifikowane prawa własności intelektualnej, podatnik może obliczyć kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej dla tego samego rodzaju produktu lub usługi lub dla tej samej grupy produktów lub usług, w których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Zastosowanie podejścia łącznego powinno być możliwe zarówno poprzez wspólne ujęcie dochodów związanych z prawem własności intelektualnej, jak i poprzez wspólne ujęcie kosztów ujmowanych w rachunku wskaźnika nexus.

W ocenie Wnioskodawcy, podejście łączone powinno być zastosowane w przypadku rozpoczęcia przez Niego tworzenia Platformy 2, tj. do przychodów osiąganych ze sprzedaży praw do Platformy 1 i 2. Wskazać bowiem należy, że w przypadku gdy tworzone przez Niego programy komputerowe, tj. Platforma 1 i 2, wykorzystują w części te same wytworzone przez Niego moduły, niezwykle trudne może być stworzenie obiektywnych narzędzi rachunkowych określających, jaka część przychodu ze sprzedaży prawa własności intelektualnej powinna być alokowana do poszczególnych platform.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku rozpoczęcia tworzenia Platformy 2, będzie On mógł ujmować w odrębnej ewidencji prowadzonej dla celów IP BOX przychody, koszty, dochody (straty) łącznie dla Platformy 1 oraz Platformy 2, tworzonych w ramach wykonywania Umowy na rzecz Spółki, tj. jak jedno prawo własności intelektualnej.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 5

W Jego ocenie, w przypadku tworzenia przez Niego kilku odrębnych programów komputerowych, dla których prowadzona będzie odrębna ewidencja, może On uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie programu komputerowego, obliczone według proporcji przychodów ze zbycia danego programu komputerowego do przychodów ogółem.

Powyższe oznacza, że w przypadku jeżeli Wnioskodawca osiągnie przykładowo przychód w wysokości 10 000 PLN z tytuł zbycia jednego programu komputerowego i 1 000 z tytułu zbycia drugiego programu komputerowego, to koszty poniesione na działalność badawczo -rozwojową powinny być do poszczególnych przychodów liczone w proporcji 10:1 (przy założeniu, że nie osiąga On innych przychodów poza przychodami związanymi ze sprzedażą kwalifikowanych praw IP).

W ocenie Wnioskodawcy potwierdzeniem powyższego stanowiska jest m.in.:

*   stanowisko wyrażone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2020 r., znak 0111-KDIB1-2.4011.19.2020.1.DP, w której DIAS, wskazał, że: „wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym wydatki, tj. koszty zakupu urządzeń elektronicznych, koszty na zakup licencji oprogramowania, koszty księgowości, czy też koszty związane z samochodem osobowym ponoszone przez Wnioskodawcę będą stanowić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w proporcji do przychodów przypadających ze zbycia wytworzonego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia tego prawa do ogólnej kwoty przychodów z działalności gospodarczej uzyskanych przez Wnioskodawcę w roku podatkowym, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT)”.

*   stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2020 r., znak: 0113-KDIPT2-1.4011.654.2019.2.MM, w której DIAS wskazał, że: „Jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej musi ponosić wydatki na: użytkowanie drukarki, leasing i utrzymanie samochodu, telefon, leasing komputera, zakup podzespołów komputerowych oraz monitorów, zakup specjalistycznego oprogramowania, utrzymanie domeny internetowej, chmury internetowej oraz poczty internetowej, delegacje zagraniczne, porady i konsultację specjalistyczne, szkolenia i poszerzanie wiedzy, które są Mu niezbędne do wykonania Wobec powyższego, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową jest nieprawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426) jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Podkreślić należy, że obowiązek bieżącego i prawidłowego wyodrębniania przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP dotyczy również podatników prowadzących rozliczenia w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Najprostszym dostępnym rozwiązaniem jest wówczas stworzenie arkusza kalkulacyjnego zawierającego comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie takie obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Należy je sporządzać w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi odrębną, od wymaganej zgodnie z przepisami ogólnymi, ewidencję przychodów i kosztów bezpośrednio związanych z wytwarzaniem programów komputerowych, tj. praw własności intelektualnej. W przypadku rozpoczęcia prac nad Platformą 2, Wnioskodawca planuje prowadzić dla Platformy 1 i 2 wspólną ewidencję z uwagi na okoliczność, że rozdzielenie przychodów i kosztów na poszczególne platformy wiązałoby się ze znacznymi trudnościami z uwagi na wykorzystanie w Platformie 2 modułów z Platformy 1. W przypadku tworzenia programu komputerowego odrębnego od ww. platform, Wnioskodawca będzie prowadził odrębną ewidencję dla tego programu, jako odrębnego prawa własności intelektualnej.

Odnosząc powyższe do opisanego przez Wnioskodawcę sposobu prowadzenia ewidencji, należy wskazać, że taka odrębna ewidencja, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz przypadające na nie przychody i koszty uzyskania przychodów oraz dochód (stratę), powinna także wyodrębniać koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Ostatnia pozycja jest niezbędna do tego, aby dla każdego kwalifikowanego prawa IP wyliczyć w sposób prawidłowy wskaźnik nexus, który – jak wskazano powyżej – jest niezbędny w celu wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca w opisie sprawy nie wskazał, że wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy.

Skoro Wnioskodawca planuje prowadzić dla Platformy 1 i 2 wspólną ewidencję z uwagi na okoliczność, że rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów na poszczególne platformy wiązałoby się ze znacznymi trudnościami z uwagi na wykorzystanie w Platformie 2 modułów z Platformy 1, należy stwierdzić, że niniejsza ewidencja nie jest prowadzona w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z wymogami art. 30cb ust. 1 i ust. 2 omawianej ustawy.

Z powołanych wcześniej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów, w celu skorzystania z preferencji, jest zobowiązany do prowadzenia odrębnej ewidencji zawierającej wszystkie elementy określone w art. 30cb ust. 1 ww. ustawy. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują w tym zakresie żadnych wyjątków.

Konsekwencją braku odpowiedniej ewidencji jest niemożność skorzystania z ulgi IP Box i konieczność opodatkowania dochodów z kwalifikowanego IP według standardowych stawek podatkowych nawet w przypadku zakwalifikowania tworzonego przez podatnika w ramach działalności badawczo-rozwojowej oprogramowania jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Podkreślenia wymaga fakt, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe nie stanowią standardu prawnego, lecz są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Reasumując – z uwagi na to, że Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji zgodnie z wymogami art. 30cb ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co stanowi niezbędną przesłankę do skorzystania z ulgi IP Box, Wnioskodawca nie ma możliwości skorzystania z preferencyjnej 5% stawki opodatkowania uzyskiwanych dochodów.

W związku z tym, że nie istnieje możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z preferencyjnej stawki opodatkowania uzyskiwanych dochodów, Organ nie ustosunkował się do pozostałych kwestii będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Dalsze bowiem rozważania na wskazany w pytaniach temat jest bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo zaznaczyć należy, że tutejszy Organ wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem, tym samym Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku oraz jego uzupełnieniu. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będą zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą się różniły od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zauważyć też należy, że to na Wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.