Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-341/11/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-31
Teza: Opodatkowanie świadczeń medycznych
Słowa kluczowe: abonament-abonament medyczny; pracodawca; pracownik; usługi-usługi medyczne; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2011r. (data wpływu do tut. Biura – 25 lutego 2011r.), uzupełnionym w dniu 11 kwietnia 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wartości obowiązkowych świadczeń medycznych otrzymywanych przez pracowników:

*   w części dotyczącej nie zaliczenia ww. świadczeń do przychodów - **jest nieprawidłowe,**
*   w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania ww. środków - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie opodatkowania wartości obowiązkowych świadczeń medycznych otrzymywanych przez pracowników.

Z uwagi na braki formalne wniosku pismem z dnia 04 kwietnia 2011r. Znak: IBPB II/1/415-200/11/ŚS, IBPB II/1/415-201/11/ŚS, IBPB II/1/415-341/11/ŚS, IBPB II/1/415-342/11/ŚS wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Wniosek uzupełniono w dniu 11 kwietnia 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

1.Bank (wnioskodawca) nabywa od dostawcy usług medycznych (przychodnia) abonamenty medyczne i udostępnia je pracownikom banku. W ramach tych abonamentów pracownicy banku uzyskują uprawnienie do korzystania ze świadczeń opieki medycznej oferowanych przez przychodnię. Łącznie średnia liczba abonamentów wynosi ok. 8500 w skali roku oraz obejmuje dwanaście rodzajów abonamentów (kart) różniących się zakresem świadczeń medycznych oraz sposobem finansowania (tj. z udziałem lub bez udziału pracownika). Poniższa tabela przedstawia orientacyjną liczbę poszczególnych rodzajów abonamentów (kart):

Rodzaj abonamentu -------- Liczba kart

1.  Złoty Pojedynczy -------- 1
2.  Złoty Rodzinny --------- 11
3.  Srebrny Pojedyńczy --- 2
4.  Srebrny Rodzinny ------ 2
5.  Prestiże Rodzinny ------ 6
6.  Niebieski Pojedyńczy -- 6
7.  Niebieski Rodzinny ----- 1
8.  Biały pojedyńczy ------- 1635
9.  Biały Rodzinny ---------- 580
10.  Standard Plus ----------- 61
11.  Standard Premium ----- 1042
12.  Standard Komfort ------ 4904

Bank finansuje w całości abonamenty Standard Premium i Standard Komfort, a w przypadku określonej grupy pracowników również abonament Biały Pojedynczy.

2.Podstawowym celem zakupu abonamentów medycznych przez wnioskodawcę i ich udostępnienia pracownikom banku jest wykonywanie przez przychodnię na rzecz banku i pracowników banku świadczeń i procedur medycznych wynikających z przepisów prawa pracy.

3.Wynagrodzenie przychodni z tytułu objęcia pracowników banku uprawnieniem do korzystania ze świadczeń medycznych jest ustalone ryczałtowo w odniesieniu do każdego rodzaju abonamentu (karty). Co do zasady koszty abonamentów medycznych ponosi wnioskodawca. Pracownicy banku ponoszą jednak wydatki związane z kosztami (i) objęcia świadczeniami medycznymi członków rodziny pracowników, oraz (ii) rozszerzenia standardu opieki medycznej ponad standard abonamentu przyznany pracownikowi przez bank zgodnie z jego zaszeregowaniem w strukturze organizacyjnej banku.

4.Wnioskodawca wskazał, iż świadczenie usług medycznych przez przychodnię na rzecz pracowników banku jak też określenie zakresu świadczeń składających się na poszczególne abonamenty (karty) dotychczas miało miejsce na podstawie umowy z dnia 01 stycznia 2006r. zawartej między bankiem i przychodnią.

5.Wnioskodawca przywołał uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2010r. (sygn. akt II FPS 1/10), zgodnie z którą wartość abonamentów medycznych stanowi przysporzenie majątkowe po stronie osób uprawnionych do świadczeń medycznych polegające na objęciu pracowników gotowością wykonywania przez centrum medyczne usług medycznych. Sąd uznał, że sama możliwość skorzystania z usług medycznych przez pracowników posiada istotny wymiar finansowy, a abonamenty medyczne mieszczą się w pojęciu „nieodpłatnego świadczenia" w rozumieniu art. 11 i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie to otrzymywane jest przez pracowników w momencie, gdy po stronie centrum medycznego powstaje obowiązek pozostawania w gotowości do świadczenia usług medycznych. W konsekwencji, wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowią dla pracowników uprawnionych do ich wykorzystania nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i z tego powodu są przychodem podatkowym pracowników.

6.Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzyga zatem następujące kwestie:

*   samo uprawnienie do korzystania z abonamentu medycznego jest nieodpłatnym świadczeniem na rzecz pracownika, jeżeli finansowane jest przez pracodawcę;
*   wartość takiego świadczenia ustalana jest ryczałtowo niezależnie od faktu i skali rzeczywistego korzystania ze świadczeń medycznych i realnej wartości tych świadczeń;
*   wolna od podatku jest ta część wartości abonamentu medycznego, która odpowiada wartości świadczeń medycznych przysługujących na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
*   przychodem pracownika powinna być wartość ryczałtu za abonament medyczny w części przypadającej na świadczenia medyczne, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

7.Wnioskodawca stwierdził, iż w celu opodatkowania przyznanych pracownikom uprawnień do korzystania ze świadczeń medycznych, w sposób zgodny z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego, konieczne jest odpowiednie i szczegółowe wyodrębnienie w ramach poszczególnych abonamentów medycznych świadczeń medycznych stanowiących świadczenia przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy (świadczeń medycznych, do zapewnienia których na mocy przepisów prawa pracy jest zobowiązany pracodawca, zwanych w dalszej części wniosku „świadczeniami obowiązkowymi") oraz pozostałych świadczeń medycznych (tj. świadczeń wykraczających poza zakres świadczeń obowiązkowych, zwanych w dalszej części wniosku „świadczeniami dodatkowymi"). Ponadto, w celu ustalenia przychodu zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego konieczne jest również określenie, jaka wartość wynagrodzenia ryczałtowego przychodni w odniesieniu do poszczególnych abonamentów medycznych dotyczy uprawnienia do świadczeń dodatkowych.

8.Wnioskodawca wskazał, iż standardowy zakres świadczeń medycznych oferowanych przez przychodnię swoim klientom obejmuje następujące pozycje:

A00 --- A00 N01 MEDYCYNA PRACY

B01 --- B01 HOT LINE I POGOTOWIE RATUNKOWE

B02 --- B02 AMBULATORYJNA POMOC DORAŹNA PODSTAWOWA

B03 --- B03 AMBULATORYJNA POMOC DORAŹNA PODSTAWOWA LIMIT WIZYT

B04 --- B04 OPIEKA PODSTAWOWA

B05 --- B05 OPIEKA PODSTAWOWA LIMIT WIZYT

C01 --- C01 AMBULATORYJNA POMOC DORAŹNA SPECJALISTYCZNA

C02 --- C02 WYBRANI SPECJALIŚCI

C03 --- C03 WSZYSCY SPECJALIŚCI

C04 --- C04 SPECJALIŚCI LIMIT WIZYT

D00 --- D00 SPECJALISTYCZNE PROCEDURY AMBULATORYJNE

E01 --- E01 WYPADKOWA OPIEKA W SZPITALU I TRANSPORT SANITARNY

E00 --- E00 OPIEKA W SZPITALU

F00 --- F00 OPIEKA W SZPITALU ZA GRANICĄ

G00 --- G00 DODATKOWA OPINIA MEDYCZNA

H00 --- H00 FIZJOTERAPIA

I01 --- I01 SZCZEPIENIA PRZECIWKO GRYPIE

I0 ----- I02 SZCZEPIENIA PODSTAWOWE DOROŚLI I DZIECI

I03 --- I03 SZCZEPIENIA ROZSZERZONE DOROŚLI I DZIECI

I04 --- I04 SZCZEPIENIA DODATKOWE DZIECI

I05 --- I05 SZCZEPIENIA ROZSZERZONE DZIECI

I06 --- I06 PRZEGLĄD ZDROWIA DOROŚLI

J01 --- J01 RATOWNICTWO MEDYCZNE - SZKOLENIA

J02 --- J02 RATOWNICTWO MEDYCZNE - ZABEZPIECZENIA MEDYCZNE

K01 --- K01 AKCJE PROFILAKTYCZNE

K02 --- K02 ERGONOMIA - OCENY ERGONOMICZNE

K03 --- K03 ERGONOMIA - ANALIZY OBCIĄŻEŃ

K04 --- K04 ERGONOMIA - SZKOLENIA ERGONOMICZNE

KOS --- K05 ERGONOMIA - SZKOLENIA TRENERÓW

K06 --- K06 OCENA RYZYKA ZAWODOWEGO

K07 --- K07 OCENA RYZYKA ZAWODOWEGO - SZKOLENIA

K08 --- K08 OCENA RYZYKA ZAWODOWEGO - KONSULTACJE

K09 --- K09 PSYCHOLOGIA PRACY - OCENA STRESU

K10 --- K10 PSYCHOLOGIA PRACY - OCENA STRESU I PROPOZYCJA ROZWIĄZAŃ ANTYSTRESOWYCH

K11 --- K11 PSYCHOLOGIA PRACY - POMOC PRACOWNIKOM W TRUDNYCH SYTUACJACH

K12 --- K12 PSYCHOLOGIA PRACY - SEMINARIA

K13 --- K13 PSYCHOLOGIA PRACY - WARSZTATY

K14 --- K14 PSYCHOLOGIA PRACY - WSPARCIE ZMIAN

K15 --- K15 WELLNESS

K16 --- K16 HEALTH

L00 --- L00 MEDYCYNA LOTNICZA

M00 --- M00 OPIEKA W PODRÓŻY

O00 --- O00 OPIEKA W MIEJSCU ZACHOROWANIA

S00 --- S00 STOMATOLOGIA

T00 --- T00 SENIOR OPIEKA DOMOWA

9.Wnioskodawca podkreślił, iż wskazana w tabeli powyżej pozycja A00 N01 MEDYCYNA PRACY stanowi jedynie techniczne (na wewnętrzne potrzeby przychodni) określenie jednego z rodzajów usług oferowanych przez przychodnię użyte na potrzeby sporządzenia wykazu usług. Zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym przez przychodnię usługa A00 N01 MEDYCYNA PRACY

oferowana przez przychodnię obejmuje badania wstępne, okresowe i kontrolne wymagane na podstawie przepisów Kodeksu pracy (dokładnie opisane w pkt A.1 uzasadnienia) oraz szczepienia ochronne i badania dla celów sanitarno-epidemiologicznych (zob. pkt A.5 uzasadnienia). Przychodnia jako podmiot profesjonalnie świadczący usługi medyczne uznaje, że usługa określona jako A00 N01 MEDYCYNA PRACY obejmuje jedynie część świadczeń obowiązkowych, do zapewnienia których jest obowiązany pracodawca na podstawie obowiązujących przepisów z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Wnioskodawca po analizie obowiązujących przepisów w pełni podziela stanowisko przychodni w tym zakresie.

10.Na podstawie obowiązujących przepisów prawa pracy oraz praktyki przychodni jako podmiotu zawodowo świadczącego usługi medyczne następujące świadczenia medyczne należy kwalifikować jako świadczenia obowiązkowe:

1.  A00 N01 medycyna pracy;
2.  B02 ambulatoryjna pomoc doraźna podstawowa;
3.  B03 ambulatoryjna pomoc doraźna podstawowa limit wizyt;
4.  B04 opieka podstawowa;
5.  B05 opieka podstawowa limit wizyt;
6.  C01 ambulatoryjna pomoc doraźna specjalistyczna;
7.  C02 wybrani specjaliści;
8.  C03 wszyscy specjaliści;
9.  C04 specjaliści limit wizyt;
10.  D00 specjalistyczne procedury ambulatoryjne;
11.  106 przegląd zdrowia dorośli;
12.  K02 ergonomia - oceny ergonomiczne;
13.  K03 ergonomia - analizy obciążeń;
14.  K04 ergonomia - szkolenia ergonomiczne;
15.  K06 ocena ryzyka zawodowego;
16.  K08 ocena ryzyka zawodowego - konsultacje;
17.  K09 psychologia pracy - ocena stresu;
18.  K10 psychologia pracy - ocena stresu i propozycja rozwiązań antystresowych;
19.  K11 psychologia pracy - pomoc pracownikom w trudnych sytuacjach;
20.  K12 psychologia pracy - seminaria;
21.  K13 psychologia pracy - warsztaty;
22.  K14 psychologia pracy - wsparcie zmian.

11.Wnioskodawca nie posiada wiedzy i instrumentów pozwalających na określenie wartości wynagrodzenia ryczałtowego należnego przychodni w zamian za poszczególne rodzaje abonamentów medycznych, jak też pozwalających na wskazanie procentowego podziału wartości wynagrodzenia ryczałtowego na odpowiadające świadczeniom obowiązkowym i świadczeniom dodatkowym w ramach poszczególnych rodzajów abonamentów. Wszelkie dane, metody analityczne i instrumenty ku temu posiada przychodnia jako podmiot profesjonalnie zajmujący się udostępnianiem świadczeń medycznych.

12.Na podstawie listy świadczeń uznawanych za świadczenia obowiązkowe przychodnia wskazała procentowy udział wartości świadczeń obowiązkowych w całej wartości abonamentów medycznych. Udział ten przedstawia się następująco dla poszczególnych rodzajów abonamentów

Rodzaj abonamentu ---------- Udział świadczeń obowiązkowych

1.  Złoty Pojedynczy ------- 45,3069%
2.  Złoty Rodzinny --------- 18,85877%
3.  Srebrny Pojedynczy --- 68,31334%
4.  Srebrny Rodzinny ------ 26,04153%
5.  Prestiże Rodzinny ------ 23,46539%
6.  Niebieski Pojedynczy -- 90,16049%
7.  Niebieski Rodzinny ----- 35,17371%
8.  Biały Pojedynczy ------- 92,47397%
9.  Biały Rodzinny ---------- 41,0695%
10.  Standard Plus ----------- 96,60016%
11.  Standard Premium ----- 100%
12.  Standard Komfort ------- 100%

Zatem, według przychodni w przedstawionej wyżej proporcji pozostaje część wynagrodzenia dotycząca uprawnienia do świadczeń obowiązkowych do całej wartości wynagrodzenia ryczałtowego w ramach poszczególnych abonamentów (obejmujących zarówno świadczenia obowiązkowe jak i świadczenia dodatkowe).

13.Właściwe określenie części odpowiadającej świadczeniom obowiązkowym ma również znaczenie dla prawidłowego wypełniania obowiązków wnioskodawcy jako płatnika składek na ubezpieczenia społeczne.

14.Umowa wnioskodawcy z przychodnią w zakresie świadczeń medycznych wykonywanych na rzecz banku i jego pracowników może w przyszłości ulegać zmianom bądź może w to miejsce zostać zawarta nowa umowa. Zakres obowiązkowych świadczeń medycznych zostanie jednak w takim przypadku ustalony na podstawie obowiązujących przepisów prawa analogicznie do zakresu świadczeń medycznych wskazywanych w niniejszym wniosku.

15.Dla zapewnienia przejrzystości niniejszego wniosku świadczenia medyczne przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy i tym samym stanowiące świadczenia medyczne, do zapewnienia, których jest obowiązany pracodawca zgodnie z terminologią przyjętą w pkt 7 stanu faktycznego będą w dalszej części niniejszego wniosku określone jako „świadczenia obowiązkowe”, natomiast świadczenia medyczne wykraczające poza zakres tak zdefiniowanych świadczeń obowiązkowych będą określone jako „świadczenia dodatkowe”.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy uprawnienie do świadczeń medycznych wskazanych przez przychodnię jako świadczenia obowiązkowe podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, uprawnienie do świadczeń medycznych wskazanych przez przychodnię jako świadczenia obowiązkowe podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych po stronie pracowników banku, a zatem wnioskodawca nie jest obowiązany do pobierania zaliczek na podatek dochodowy oraz składek na ubezpieczenie społeczne od wartości takich świadczeń.

1.Wnioskodawca stwierdził, iż świadczenia obowiązkowe nie zostały w sposób jednoznaczny zdefiniowane w przepisach prawa. Ustawodawca nie posługuje się wyliczeniem konkretnych świadczeń medycznych (np.: wizyta u specjalisty czy też badanie EKG), a odpowiednie przepisy dotyczą formalnej podstawy wykonania konkretnego badania, czyli w szczególności skierowania od pracodawcy. Katalog obowiązkowych badań znajduje się w art. 229 § 6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 1998r., Nr 21, poz. 94 ze zm.), który stanowi, że następujące badania przeprowadzane są na koszt pracodawcy:

*   badania wstępne,
*   badania okresowe,
*   badania kontrolne, oraz
*   badania okresowe pracowników wykonujących pracę w warunkach narażenia na działanie substancji i czynników rakotwórczych lub pyłów zwłókniających po zaprzestaniu kontaktu z tymi substancjami, czynnikami czy pyłami oraz po rozwiązaniu stosunku pracy (jeżeli zainteresowany pracownik zgłosi wniosek o objęcie takimi badaniami).

W dalszej części niniejszego wniosku badania wskazane w art. 229 § 6 Kodeksu pracy wnioskodawca określać będzie terminem „badania profilaktyczne".

2.Wnioskodawca wskazał, iż zakres badań profilaktycznych, a w przypadku badań okresowych również częstotliwość ich przeprowadzania, został szczegółowo określony w rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie Pracy (Dz. U. Nr 69 poz. 332 ze zm.). Od strony formalnej badania profilaktyczne wykonuje się na podstawie skierowania od pracodawcy, które określa m.in. rodzaj badania profilaktycznego, określenie stanowiska pracy badanego pracownika oraz informację o występowaniu na danym stanowisku pracy czynników szkodliwych dla zdrowia lub warunków uciążliwych.

3.Wnioskodawca przywołał treść art. 229 § 6 Kodeksu pracy, zgodnie z którym pracodawca ponosi również koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy. Zgodnie z § 6 rozporządzenia zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy obejmuje:

*   przeprowadzenie badań lekarskich poza terminami wynikającymi z rozporządzenia na podstawie skierowania od pracodawcy w razie potrzeby stwierdzenia:
    1.  konieczności przeniesienia pracownika do innej pracy ze względu na stwierdzenie szkodliwego wpływu wykonywanej pracy na zdrowie pracownika (art. 55 § 1 Kodeksu pracy);
    2.  że ze względu na stan ciąży kobieta nie powinna wykonywać pracy dotychczasowej (art. 179 § 1 Kodeksu pracy);
    3.  wystąpienia u pracownika objawów wskazujących na powstawanie choroby zawodowej (art. 230 § 1 Kodeksu pracy); oraz
    4.  niezdolności do wykonywania dotychczasowej pracy u pracownika, który uległ wypadkowi przy pracy lub u którego stwierdzono chorobę zawodową lecz nie zaliczono go do żadnej z grup inwalidów (art. 231 Kodeksu pracy);
*   w razie wystąpienia przypadku choroby zawodowej - wykonanie u pracowników, zatrudnionych na stanowiskach pracy stwarzających podobne zagrożenie, badań celowych lub testów ekspozycyjnych, ukierunkowanych na wczesną diagnostykę ewentualnych zmian chorobowych u tych pracowników;
*   w razie, gdy pracownicy wykonują pracę w warunkach występowania przekroczeń najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia:
    1.  wprowadzenie monitorowania stanu zdrowia tych pracowników,
    2.  szkolenie pracowników w zakresie ochrony przed zagrożeniami i możliwościami ograniczenia ryzyka zawodowego, jakie wiążą się z pracą wykonywaną w tych warunkach,
    3.  uczestniczenie lekarza sprawującego opiekę zdrowotną nad pracownikami w komisji bezpieczeństwa i higieny pracy, powołanej w trybie określonym w art. 23712 Kodeksu pracy.

Zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej niezbędnej ze względu na warunki pracy, wskazany w ww. rozporządzeniu należy, zdaniem wnioskodawcy, uznać za definiujący znaczenie nadane terminowi „profilaktyczna opieka zdrowotna niezbędna ze względu na warunki pracy" użytemu w art. 229 § 6 Kodeksu pracy.

4.Obok przepisów Kodeksu pracy zakres świadczeń obowiązkowych został również określony w ustawie z dnia 27 czerwca 1997r. o służbie medycyny pracy (t. j. Dz. U. z 2004r. Nr 125, poz. 1317 ze zm.), bowiem zgodnie z przepisami tej ustawy pracodawca ma obowiązek objęcia pracownika profilaktyczną opieką zdrowotną. Wnioskodawca stwierdził, iż pojęcie to dla potrzeb ustawy o służbie medycyny pracy zostało zdefiniowane w art. 4 pkt 1 tej ustawy jako „ogół działań zapobiegających powstawaniu i szerzeniu się niekorzystnych skutków zdrowotnych, które w sposób bezpośredni lub pośredni mają związek z warunkami albo charakterem pracy".

Przy czym art. 6 ust 2 ustawy o służbie medycyny pracy zawiera następujące przykładowe wyliczenie działań wchodzących w zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej:

*   wykonywanie badań wstępnych, okresowych i kontrolnych przewidzianych w Kodeksie pracy;
*   orzecznictwo lekarskie do celów przewidzianych w Kodeksie pracy i w przepisach wydanych na jego podstawie;
*   ocenę możliwości wykonywania pracy uwzględniającą stan zdrowia i zagrożenia występujące w miejscu pracy;
*   prowadzenie działalności konsultacyjnej, diagnostycznej i orzeczniczej w zakresie patologii zawodowej;
*   prowadzenie czynnego poradnictwa w stosunku do chorych na choroby zawodowe lub inne choroby związane z wykonywaną pracą;
*   wykonywanie szczepień ochronnych, o których mowa w art. 20 ustawy z dnia 05 grudnia 2008r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1570);
*   monitorowanie stanu zdrowia osób pracujących, zaliczanych do grup szczególnego ryzyka, a zwłaszcza osób wykonujących pracę w warunkach przekroczenia normatywów higienicznych, młodocianych, niepełnosprawnych oraz kobiet w wieku rozrodczym i ciężarnych;
*   wykonywanie badań umożliwiających wczesną diagnostykę chorób zawodowych i innych chorób związanych z wykonywaną pracą.

Obok powyżej przedstawionych definicji składających się na pojęcie świadczeń obowiązkowych za świadczenia takie należy również uznać:

*   badania dla celów sanitarno-epidemiologicznych przeprowadzanych na podstawie Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 02 lutego 2006r. w sprawie badań do celów sanitarno-epidemiologicznych oraz
*   szczepienia ochronne w zakresie określonym w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 28 listopada 2005r. w sprawie wykazu stanowisk pracy oraz szczepień ochronnych wskazanych do wykonania pracownikom podejmującym pracę lub zatrudnionym na tych stanowiskach.

Wnioskodawca stwierdził, iż z uwagi na specyfikę obu powyższych regulacji znajdą one ograniczone zastosowania do pracowników banku. Niemniej jednak, pracownicy nabywają uprawnienie do tych świadczeń medycznych i jest ono finansowane przez bank.

6.Opierając się na wyżej wskazanych przepisach prawa pracy i odnosząc je do zakresu świadczeń przedstawionego przez przychodnię bank uznał, że świadczenia wskazane przez przychodnię i opisane w punkcie 10 stanu faktycznego niniejszego wniosku należy uznać za świadczenia obowiązkowe. Zdaniem wnioskodawcy, podstawą do uznania poszczególnych świadczeń oferowanych przez przychodnię za świadczenia obowiązkowe jest możliwość zaliczenia tych świadczeń do profilaktycznej opieki zdrowotnej w rozumieniu ustawy o służbie medycyny pracy, tj. ogółu działań zapobiegających powstawaniu i szerzeniu się niekorzystnych skutków zdrowotnych, które w sposób bezpośredni lub pośredni mają związek z warunkami lub charakterem pracy. W tym kontekście wnioskodawca zwraca uwagę, że pozycja A00 N01 MEDYCYNA PRACY wskazana przez przychodnię w zakresie usług nie obejmuje wszystkich świadczeń obowiązkowych, gdyż w myśl stanowiska przychodni (czyli podmiotu, który stworzył listę usług dla swoich wewnętrznych potrzeb) usługa A00 N01 MEDYCYNA PRACY obejmuje jedynie badania wstępne, okresowe i kontrolne wymagane na podstawie przepisów Kodeksu pracy oraz szczepienia ochronne i badania dla celów sanitarno-epidemiologicznych. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy i wynikające z nich obowiązki pracodawcy zapewnienia świadczeń medycznych zatrudnionym pracownikom usługa ujęta pod pozycją A00 N01 MEDYCYNA PRACY nie obejmuje wszystkich świadczeń obowiązkowych, w szczególności nie obejmuje świadczeń obowiązkowych uregulowanych w pozostałych przepisach prawa. Tymczasem, w świetle przepisów wskazanych w tych punktach wniosku bank jako pracodawca obowiązany jest zapewnić pracownikom świadczenia medyczne w nich określone. Nie ulega zatem wątpliwości, że świadczenia medyczne określone w opisie istniejącego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie wykraczającym poza świadczenia określone jako A00 N01 MEDYCYNA PRACY również są świadczeniami, do których zapewnienia pracownikowi obowiązany jest bank. Powyższe stanowisko wnioskodawcy jest spójne również ze stanowiskiem przychodni jako podmiotu profesjonalnie świadczącego usługi medyczne, który uznaje że usługa określona przez przychodnię jako A00 N01 MEDYCYNA PRACY obejmuje jedynie wąski wycinek świadczeń obowiązkowych.

7.Pozostałych świadczeń, tj. innych niż wskazane w punkcie 10 stanu istniejącego i zdarzenia przyszłego opisanych w niniejszym wniosku, zdaniem wnioskodawcy, nie można zakwalifikować jako świadczeń obowiązkowych i z tych względów należy je uznać za świadczenia dodatkowe.

8.Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zgodnie z powyższym przepisem do przychodów pracownika zalicza się również wartość nieodpłatnych świadczeń uzyskanych od pracodawcy. „Przez nieodpłatne świadczenia należy rozumieć wszelkiego rodzaju świadczenia, które są dokonywane bez jakiejkolwiek odpłatności (\`(...)\`) świadczenie nieodpłatne traktowane jest jako forma przysporzenia wśród innych form takich jak pieniądze, wartości pieniężne czy też świadczenia w naturze" (Podatek dochodowy od osób fizycznych 2009, pod redakcją Janusza Marciniuka, wydanie 10, CH Beck, Warszawa 2009, str. 145). W wyroku z dnia 10 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że „(\`(...)\`) dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku (\`(...)\`)" (sygn. akt I SA/Wr 45/10). Również w świetle definicji przytoczonej w uchwale NSA „nieodpłatnym świadczeniem” są wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy". W kontekście wyżej wymienionych poglądów dla stwierdzenia, że w konkretnej sytuacji mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem konieczne jest uznanie, że nastąpiło faktycznie świadczenie na rzecz pracownika, które skutkuje powstaniem u tego ostatniego przysporzenia majątkowego.

9.Wnioskodawca stwierdził, iż na podstawie przepisów Kodeksu pracy i innych aktów prawnych z zakresu prawa pracy, pracodawca zobowiązany jest do zapewnienia w odniesieniu do zatrudnianych pracowników określonych świadczeń medycznych (świadczenia obowiązkowe). Niespełnienie tego obowiązku naraża pracodawcę na negatywne konsekwencje. Przykładowo, zgodnie z art. 229 § 4 Kodeksu pracy pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, a orzeczenie takie może być wydane wyłącznie w wyniku przeprowadzenia badań profilaktycznych (w szczególności wstępnych, okresowych lub kontrolnych). W rezultacie świadczenia obowiązkowe realnie stanowią świadczenie na rzecz pracodawcy a nie pracownika, bowiem ekonomicznym beneficjentem świadczeń obowiązkowych jest pracodawca. Warunkują one podjęcie lub kontynuowanie pracy przez pracownika i możliwość korzystania przez pracodawcę z efektów pracy pracownika. Sytuacja taka jest analogiczna do podróży służbowych, których odbycie jest niezbędne dla wykonywania zadań służbowych przez pracownika stąd rzeczywistym ich beneficjentem jest pracodawca a nie pracownik, który podróże służbowe odbywa. Zatem zarówno realnie wykonane przez przychodnię na rzecz pracowników wnioskodawcy świadczenia obowiązkowe, jak i sama gotowość ich wykonywania przez przychodnię na rzecz pracowników wnioskodawcy, nawet jeżeli posiada określoną wartość majątkową nie stanowi nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracownika wnioskodawcy (i tym samym nie skutkuje przysporzeniem majątkowym po stronie pracownika), lecz odpłatne świadczenie na rzecz jego pracodawcy.

10.W analizowanym stanie faktycznym bank finansuje zatem koszty świadczenia medycznego, którego jest zarazem realnym beneficjentem. Dzięki temu świadczeniu bowiem wnioskodawca wykonuje swój prawny obowiązek zapewnienia pracownikom opieki medycznej w zakresie wynikającym z przepisów prawa pracy. W rezultacie wartość świadczeń obowiązkowych dotyczących pracowników banku, do których zapewnienia bank jest zobowiązany przepisami prawa pracy nie stanowi przychodu pracowników wnioskodawcy w formie nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

11.Jednocześnie, nawet w przypadku uznania, że pracownicy banku są realnymi beneficjentami świadczeń obowiązkowych i na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią one przychód pracownika, świadczenia obowiązkowe byłyby zwolnione z opodatkowania. Stosownie bowiem do art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, są wolne od podatku dochodowego. W konsekwencji, uprawnienie do świadczeń z tytułu otrzymanych abonamentów medycznych dotyczące obowiązkowych świadczeń medycznych zwolnione jest z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Potwierdza to treść uchwały NSA, w której Sąd stwierdził, że wolna od podatku jest ta część wartości abonamentu medycznego, która odpowiada wartości świadczeń medycznych przyznawanych na zasadach i warunkach określonych w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska wnioskodawca powołał interpretacje wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 02 lutego 2009r., znak: IPPB4/415-612/09-2/JS oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 czerwca 2010r., Znak: IBPB II/1/415-307/10/BD.

12.Reasumując zdaniem wnioskodawcy, na podstawie obowiązujących przepisów prawa pracy świadczenia wymienione w punkcie 10 stanu faktycznego niniejszego wniosku, należy uznać za świadczenia obowiązkowe, tj. za świadczenia przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, do zapewnienia których jest obowiązany pracodawca w stosunku do swoich pracowników. W rezultacie, wartość tej części abonamentu medycznego, która stanowi wynagrodzenie przychodni za przyznanie wnioskodawcy i jego pracownikom uprawnienia do świadczeń obowiązkowych jest wyłączona z opodatkowania podatkiem dochodowym u pracowników ponieważ nie stanowi przychodu pracowników w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nawet gdyby taką wartość uznać za przychód pracowników, byłby to przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

13.Mając na uwadze, że w ramach poszczególnych rodzajów abonamentów przychodnia wskazała procentowy udział wartości wynagrodzenia ryczałtowego dotyczącego obowiązkowych świadczeń medycznych w całej wartości wynagrodzenia ryczałtowego dotyczącego świadczeń obowiązkowych i dodatkowych, zdaniem banku wartość ryczałtu należnego przychodni w części odnoszącej się świadczeń obowiązkowych podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (jako nie stanowiąca przychodu pracownika albo stanowiąca przychód zwolniony z podatku) i od tej części wynagrodzenia ryczałtowego przychodni wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz ich wpłaty do urzędu skarbowego.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zajęta w stosunku do przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego opodatkowania wartości obowiązkowych świadczeń medycznych otrzymywanych przez pracowników. W pozostałym zakresie wniosku sprawa zostanie rozstrzygnięta odrębnymi interpretacjami.

Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jak wynika z postanowień art. 12 ust. 3 ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przy czym, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się – jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu (art. 11 ust. 2a pkt 2 ww. ustawy).

Użyty w art. 12 ust. 1 powołanej powyżej ustawy zwrot „w szczególności” oznacza, że wskazane kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Termin „świadczenie” pojawia się na gruncie Kodeksu cywilnego i zgodnie z art. 353 § 2 tego Kodeksu świadczenie może podlegać na działaniu albo na zaniechaniu. Dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy. Przedmiotem nieodpłatnych świadczeń nie są więc tylko rzeczy, lecz również świadczone na rzecz podatnika usługi. Przychód może być wyrażony wyłącznie w pieniądzu. Stąd też przychodem są nie tyle same świadczenia, lecz ich wartość.

Wbrew twierdzeniu wnioskodawcy przychodem dla pracownika będzie również wartość obowiązkowych świadczeń medycznych, do których zapewnienia zobowiązany jest wnioskodawca. Fakt, że ustawodawca na podstawie odrębnych przepisów niż podatkowe obliguje pracodawcę do ponoszenia kosztów zapewnienie takich świadczeń nie oznacza, iżby świadczenia te nie miały stanowić przychodu dla pracownika. Gdyby tak było, tzn. gdyby uznać, że wszelkie świadczenia na rzecz pracownika nie stanowią przychodu, to należałoby podważyć racjonalność działania ustawodawcy, który w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał szereg zwolnień dotyczących świadczeń ponoszonych – zgodnie z odrębnymi przepisami – obowiązkowo za pracownika lub też zwracanych pracownikowi (np. zwolnienie określone w pkt 11a,11b, 16). Skoro bowiem dane przysporzenie (dane świadczenie) nie stanowi przychodu, to bezzasadnym jest analizowanie czy podlega ono opodatkowaniu czy też jest z niego zwolnione.

W świetle powyższego wartość obowiązkowych świadczeń medycznych finansowanych przez pracodawcę stanowi przychód pracownika. Przychód ten korzysta jednakże ze zwolnienia na mocy uregulowań zawartych w art. 21 ust. 1 pkt 11 powołanej ustawy. W myśl tegoż przepisu wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Zgodnie z art. 229 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) Wstępnym badaniom lekarskim podlegają:

1.  osoby przyjmowane do pracy,
2.  pracownicy młodociani przenoszeni na inne stanowiska pracy i inni pracownicy przenoszeni na stanowiska pracy, na których występują czynniki szkodliwe dla zdrowia lub warunki uciążliwe.

Badaniom wstępnym nie podlegają jednak osoby przyjmowane ponownie do pracy u danego pracodawcy na to samo stanowisko lub na stanowisko o takich samych warunkach pracy, na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej w ciągu 30 dni po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy o pracę z tym pracodawcą.

Pracownik podlega okresowym badaniom lekarskim. W przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega ponadto kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku (§ 2 art. 229 Kodeksu pracy).

Stosownie do art. 229 § 5 Kodeksu pracy pracodawca zatrudniający pracowników w warunkach narażenia na działanie substancji i czynników rakotwórczych lub pyłów zwłókniających jest obowiązany zapewnić tym pracownikom okresowe badania lekarskie także:

1.  po zaprzestaniu pracy w kontakcie z tymi substancjami, czynnikami lub pyłami,
2.  po rozwiązaniu stosunku pracy, jeżeli zainteresowana osoba zgłosi wniosek o objęcie takimi badaniami.

Badania, o których mowa w § 1, 2 i 5, są przeprowadzane na koszt pracodawcy. Pracodawca ponosi ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy (§ 6 art. 229 Kodeksu pracy).

Na podstawie powołanego przepisu wydane zostało rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy(Dz. U. Nr 69 poz. 332 ze zm.)

Obok przepisów Kodeksu pracy i przepisów wykonawczych do tegoż Kodeksu zakres świadczeń obowiązkowych został określony m.in. w ustawie z dnia 27 czerwca 1997r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2004r. Nr 125, poz. 1317 ze zm.).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca zawarł z przychodnią umowę o świadczenie usług medycznych. Na podstawie listy świadczeń uznawanych za świadczenia obowiązkowe przychodnia wskazała procentowy udział wartości świadczeń obowiązkowych w całej warości abonamentów medycznych. Zdaniem wnioskodawcy uprawnienie do świadczeń medycznych wskazywanych przez przychodnię jako świadczenia obowiązkowe podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych po stronie pracowników banku, a zatem wnioskodawca nie jest obowiązany do pobierania zaliczek na podatek dochodowy.

Przenosząc powołane przepisy na grunt przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż zwolnione z opodatkowania na mocy powołanego art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są wyłącznie te świadczenia, które przekazywane są w wyniku wykonywania obowiązku nałożonego przez odrębne przepisy. To oznacza, że zwolniona z opodatkowania jest wartość tych wszystkich świadczeń medycznych, które pracodawca jest zobowiązany ponieść na rzecz pracownika.

Organ zwraca jednakże uwagę, iż nie może potwierdzić wnioskodawcy, iż wymienione przez niego świadczenia są w istocie świadczeniami wynikającymi z obowiązkowej i profilaktycznej opieki medycznej. Wskazać bowiem należy, iż stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. ww. w związku z art. 14b § 6 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektorzy Izb Skarbowych upoważnieni są w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych do udzielania pisemnych interpretacji indywidualnych w zakresie przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w sprawach pozostających we właściwości naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych oraz naczelników urzędów i dyrektorów izb celnych. Zgodnie z art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, pod pojęciem przepisów prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych, przy czym mianem ustaw podatkowych – w rozumieniu art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej określa się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Z powyższych regulacji wynika, że upoważniony dyrektor izby skarbowej ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania ustaw podatkowych oraz wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych i ratyfikowanych umów międzynarodowych związanych z materią podatkową. Kwestia czy konkretne świadczenie medyczne w świetle przepisów Kodeksu pracy lub innych ustaw (niepodatkowych) bądź też przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw stanowi świadczenie obowiązkowe do poniesienia, którego pracodawca został obowiązany nie należy do zakresu przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Jeżeli zatem wskazane przez wnioskodawcę świadczenia medyczne, przysługują na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy i jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, to uzyskane przez pracowników z tego tytułu śawiadczenie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w przypadku gdy pracodawca, ponosi koszty świadczenia medycznego wynikającego z obowiązkowej opieki z zakresu medycyny pracy i koszty profilaktycznej opieki niezbędnej z uwagi na warunki pracy, wówczas wartość kosztów poniesionych przez zakład pracy przypadająca na pracownika stanowi – wbrew twierdzeniu wnioskodawcy - przychód dla pracownika. I z tego względu, w tym zakresie stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Przychód ten korzysta jednakże ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem, że zakres sfinansowanych świadczeń istotnie obejmuje te wszystkie świadczenia, do których poniesienia pracodawca zobowiązany jest na podstawie odrębnych przepisów (inych niż podatkowe). Tym samym wnioskodawca nie będzie zobowiązany do poboru zaliczki od tego rodzaju świadczeń. To oznacza, że w tej części stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.