Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-145b/12/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-04-27
Teza: Czy wniesienie aportu nieruchomości stanowi dostawę towaru i czy korzysta ze zwolnienia od podatku?
Słowa kluczowe: aport; dostawa; małżonek; nieruchomości; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2012 r. (data wpływu 6 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia aportu do spółki cywilnej - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in. opodatkowania czynności wniesienia aportu do spółki cywilnej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 17 czerwca 2008 roku dokonała Pani wraz z małżonkiem zakupu nieruchomości zabudowanej wielorodzinnym budynkiem mieszkalno-użytkowym pięciokondygnacyjnym, z podpiwniczeniem położonym w P. Budynek jest zabytkową kamienicą z XIX wieku wpisaną do rejestru zabytków i objętą ochroną konserwatorską. W skład tej nieruchomości oprócz budynku kamienicy wchodzi utwardzony plac (podwórko) zamknięty bramą, wykorzystywany przez lokatorów i najemców lokali m.in. jako miejsca parkingowe. W budynku kamienicy znajdują się zarówno lokale użytkowe, jak i lokale mieszkalne. W momencie zakupu nieruchomości część lokali znajdujących się w opisanej wyżej kamienicy, zajmowana była przez lokatorów – na podstawie decyzji administracyjnych o przydziale, a część przez lokatorów i najemców na podstawie cywilnoprawnych tj. umów najmu lokalu zawartych z poprzednim właścicielem kamienicy.

Zakup wskazanej nieruchomości budynkowej nie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż został nabyty od osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej i wchodziła ona w skład jej majątku osobistego (prywatnego). Mianowicie poprzedni właściciel kamienicy nabył ją w latach 70 tych XX wieku w drodze dziedziczenia (spadku).

Nieruchomość nie została przez Panią zakupiona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ale do tzw. majątku osobistego (prywatnego) w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej z mężem, za środki pochodzące z tego majątku wspólnego. Wobec powyższego, nie była Pani uprawniona i nie korzystała z odliczenia podatku naliczonego przy zakupie tej nieruchomości. Od czerwca 2008 roku wynajmuje Pani wraz z małżonkiem większość lokali użytkowych i mieszkalnych w przedmiotowym budynku w ramach tzw. najmu prywatnego (nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej). Zgodnie z treścią zawartych umów najmu, najemcy lokali mieli prawo do wykorzystania utwardzonego podwórka kamienicy m.in. jako miejsca parkingowego. Część lokali w kamienicy nie była wynajmowana ani użytkowana przez Panią z uwagi na zły stan techniczny lub też była zajmowana przez lokatorów – na podstawie decyzji administracyjnych o przydziale lokalu mieszkalnego.

Wynajem lokali w kamienicy podlegał (i nadal podlega) opodatkowaniu podatkiem VAT w ten sposób, że: wynajem lokali użytkowych podlega opodatkowaniu według stawki podatku w wysokości 22%, a obecnie 23%, natomiast wynajem lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe korzysta ze zwolnienia od podatku. Na podstawie oświadczenia o wyborze opodatkowania całości przychodów z najmu przez jednego z małżonków złożonym do Urzędu Skarbowego, przychody uzyskiwane z najmu wskazanych lokali były rozliczane dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych (podatku PIT) oraz podatku VAT wyłącznie przez Panią. W związku z powyższym przedmiotowy budynek został przyjęty do ewidencji środków trwałych wykorzystywanych dla celów najmu i rozpoczęto jego amortyzację od dnia 1 lipca 2008 r.

W latach 2010-2011 poniosła Pani tylko wydatki na remont pionu wodno-kanalizacyjnego kamienicy, w stosunku do których miała Pani prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego. Poniesione wydatki na ulepszenia stanowiły m.in. 0,04% wartości początkowej budynku.

Zamierza Pani wraz z małżonkiem kontynuować wynajem lokali w zakupionym budynku kamienicy, tyle, że w innej formie – spółki cywilnej. W tym celu planuje Pani wraz z małżonkiem utworzyć spółkę cywilną, w której będą Państwo jedynymi wspólnikami. Głównym przedmiotem działalności spółki cywilnej będzie m.in. wynajem nieruchomości. Następnie zamierza Pani wraz z małżonkiem wnieść przedmiotowy budynek do utworzonej spółki cywilnej, przy czym rozważane są następujące rozwiązania:

1.  oddanie budynku spółce tylko do nieodpłatnego używania, jako wkładu niepieniężnego, lub;
2.  wniesienie własności budynku do spółki cywilnej, jako wkładu niepieniężnego.

Nie wyklucza Pani również, że zastosuje oba wskazane rozwiązania tj. najpierw wskazany budynek zostanie oddany spółce cywilnej do nieodpłatnego używania na okres roku, a następnie po upływie roku, wspólnicy wniosą budynek na własność do spółki cywilnej tytułem wkładu niepieniężnego (aportu).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

1.  Czy wniesienie przez Panią do spółki cywilnej własności budynku (kamienicy) wraz z gruntem jako wkładu niepieniężnego będzie stanowiło dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT?
A w przypadku pozytywnej odpowiedzi na ww. pytanie.2.  Czy czynność ta będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub/i pkt l0a ustawy o podatku od towarów i usług?

Pani zdaniem, wniesienie własności budynku jako wkładu niepieniężnego do spółki cywilnej będzie stanowiło dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem. Jednak z uwagi na spełnienie warunków wskazanych w art. 43 ust.1 pkt. l0 lub/i l0a ustawy, taka dostawa powinna być zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy, opodatkowaniu podlega „odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego spółka cywilna nie ma zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych, nie może być zatem przedmiotem praw i obowiązków. Przedmiotem praw i obowiązków mogą być jedynie wspólnicy spółki. „Spółka prawa cywilnego, o której mowa w art. 860 K.c., a której ustawodawca nie przyznał osobowości prawnej pozostaje według obowiązującego porządku prawnego spółką osobową, organizacją wspólników związanych wspólnością w celu gospodarczym i współwłasnością łączną w odniesieniu do zgromadzonego majątku spółki. Podmiotowość prawna przysługuje w niej tylko wspólnikom” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1998 r., III CZP 2798, Prok. i Pr. 1998, nr 6, poz. 29). Tym samym wniesienie nieruchomości jako wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki cywilnej de facto polega na przeniesieniu własności tej nieruchomości na wszystkich wspólników spółki. Nieruchomość staje się wówczas częścią wspólnego majątku wspólników na zasadzie wspólności majątkowej łącznej. Współwłasność łączna w spółce cywilnej ma więc charakter bezudziałowy, a każdemu ze wspólników przysługują równe prawa do całego majątku, w tym wniesionych do spółki nieruchomości.

W opisanym zdarzeniu przyszłym przedmiotowa nieruchomość (kamienica) stanowi Pani własność i jej małżonka za zasadzie wspólności majątkowej łącznej. Wniesienie budynku do spółki cywilnej nie zmieni statusu prawnego, w szczególności własności nieruchomości - właścicielami budynku nadal pozostaną Pani z mężem i nadal na zasadzie wspólności majątkowej łącznej. W takiej sytuacji nie dojdzie zatem do przeniesienia własności nieruchomości (kamienicy) z uwagi na tożsamość przedmiotową i podmiotową (po obu stronach mamy do czynienia z tzw. wspólnością łączną budynku). Dla skutecznego wniesienia budynku aportem do spółki cywilnej nie będzie zatem konieczne zawarcie aktu notarialnego ani zmiany w danych w Księdze Wieczystej nieruchomości. Podobnie uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji przepisów podatkowych z dnia 8 sierpnia 2011r. (sygn. ILPB1/415-682/11-2/AO), cyt: „Wniesienie nieruchomości na własność spółki cywilnej w formie aktu notarialnego nie dotyczy przypadku, gdy przedmiotem wkładu do spółki cywilnej, której wyłącznymi wspólnikami są małżonkowie (pomiędzy którymi istnieje wspólność majątkowa małżeńska) jest nieruchomość stanowiąca ustawową współwłasność majątkową małżonków. W tej sytuacji, nie zachodzi bowiem przeniesienie własności nieruchomości z uwagi na tożsamość przedmiotową i podmiotową (w obu przypadkach mamy do czynienia z tzw. wspólnością łączną). Zawarcie spółki cywilnej przez małżonków nie zmienia ustroju majątkowego małżonków. Wyodrębnienie z majątku małżonków składników, w oparciu o które będzie prowadzona działalność gospodarcza w formie spółki cywilnej małżonków następuje w umowie spółki bądź też w jej ewentualnych aneksach i nie wymaga zachowania szczególnej formy, również gdy chodzi o nieruchomości. Tym samym wprowadzenie do spółki cywilnej (której wyłącznymi wspólnikami są małżonkowie) nieruchomości może nastąpić na podstawie aneksu do umowy spółki cywilnej dotyczącego zwiększenia wkładów”.

Z uwagi na powyższe powstaje pytanie czy w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku dojdzie do przeniesienia „prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”, które stanowi dostawę towarów na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 15 ust.1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności

Stosownie do zapisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.) osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej, zwane dalej „NIP”.

W konsekwencji powyższych przepisów, spółka cywilna dokonując zgłoszenia identyfikacyjnego otrzymuje na potrzeby podatku VAT samodzielny numer NIP i VAT, niezależny od indywidualnych numerów wspólników niezbędnych dla rozliczenia podatku VAT, czy składek na ubezpieczenie społeczne. Oznacza to, że dla celów podatku VAT zarówno Wnioskodawczyni jak również spółka cywilna będą odrębnymi podatnikami podatku VAT na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wniesienie przedmiotowego budynku aportem do spółki cywilnej na gruncie podatku VAT będzie transakcją między różnymi podmiotami będącymi odrębnymi podatnikami podatku VAT. Z jednej strony występuje Pani z małżonkiem - osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na wynajmie lokali, z drugiej spółka cywilna - podatnik podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy.

Z tego względu mimo, że wniesienie budynku do spółki cywilnej nie spowoduje przeniesienia praw własności tego budynku dojdzie do „rozporządzania towarem jak właściciel”, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Na gruncie podatku VAT wystąpi zatem dostawa towaru wskazana w art. 5 ust. 1 pkt l.

W Pani ocenie pojęcie „rozporządzanie towarem jak właściciel”, nie należy utożsamiać z „przeniesieniem własności towaru”. Potwierdza to orzecznictwo sadów administracyjnych m.in. wyrok NSA z dnia 28 maja 20l0 r. (sygn. akt. I FSK 963/09) „Przez dostawę towarów w VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zatem w sytuacji, gdy nabywca znajduje się w takich okolicznościach faktycznych, w których można określić go jako właściciela, to nie jest istotne, czyjego prawo zostało ustalone według norm prawa cywilnego”.

Uchwała NSA z dnia 24 października 2011 r. (sygn. I FPS 2/11) oraz wyrok NSA z dnia 23 marca 2011 r. (sygn. I FSK 431/10), w którym Sąd stwierdził, że w przypadku, gdy przeniesieniu władztwa ekonomicznego (posiadania samoistnego) nad nieruchomością, tj. przeniesieniu prawa do dysponowania nią jak właściciel przez spółkę cywilną, towarzyszy przeniesienie własności wszystkich udziałów w nieruchomości przez współwłaścicieli będących jednocześnie jej wspólnikami, należy takie przeniesienie władztwa ekonomicznego traktować jak dostawę towaru w świetle art. 7 ust. 1 i art. 5 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Prezentowane stanowisko (w tym powołane przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a, art. 2 pkt 14 ustawy) zostało, Pani zdaniem, potwierdzone w licznych interpretacjach przepisów podatkowych m.in. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 30 grudnia 2011 r. (IPTPP3/443-104/11-4/BJ) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 26 sierpnia 2011 r. (ILPP1/443-1009/11-4/MS): cyt „Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług”.

W uzasadnieniu swojego stanowiska stwierdziła Pani, iż nie dokonała żadnych ulepszeń na ww. nieruchomości - poniesione przez nią wydatki dotyczyły wyłącznie remontu instalacji wodno-kanalizacyjnej. Ulepszenie budynku lub budowli następuje na skutek jego rozbudowy, przebudowy, rekonstrukcji i adaptacji lub modernizacji. Ulepszeniem nie będzie natomiast remont, którego celem jest przywrócenie budynku do stanu umożliwiającego jego właściwe korzystanie. Remont pionu w kamienicy nie miał na celu zwiększenia jej wartości, ale był przeprowadzony z uwagi na zły stan urządzeń sanitarnych i instalacji wodno-kanalizacyjnej, który uniemożliwiał m.in. korzystanie przez najemców z wynajmowanych lokali. Ponadto wartość tych wydatków była mniejsza niż 30% wartości początkowej budynku.

Tym samym w opisanym stanie faktycznym pierwsze zasiedlenie budynku nastąpiło w wyniku wynajmu znajdujących się w nim lokali mieszkalnych i użytkowych dokonywanego zarówno - przez poprzedniego właściciela kamienicy, jak również przez Panią od czerwca 2008 roku. Najem ten podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, choć w zakresie budynków mieszkalnych korzystał ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie przepisów szczególnych. Umowy najmu lokali zostały zawarte przed ponad 2 lata od planowanej dostawy (wniesienia) budynku.

W Pani ocenie, do zasiedlenia całości budynku może dojść również przez oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, tylko części tego budynku np. najmu części lokali w budynku. Odmienne stanowisko prowadziłoby do podziału przedmiotu dostawy stanowiącego jeden towar na część podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, i część zwolnioną od tego podatku lub zastosowanie różnych stawek podatku VAT w stosunku do dostawy jednego towaru.

Powyższe stanowisko jest zbieżne z ugruntowaną linią orzecznictwa - NSA w wyrokach z dnia 8 stycznia 2009 r. (sygn. akt I FSK 1798/07) i z dnia 22 czerwca 2005 r., (sygn. akt FSK 2480/04) oraz (sygn. akt I FSK 103/2005 r.), a także wyroki WSA w Warszawie z dnia 13 września 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 1052/07), z dnia 5 października 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 1181/07), z dnia 9 listopada 2005 r. (sygn. akt III SA/Wa 2516/05), z dnia 18 września 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 192/07), wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 lutego 2008 r. (sygn. akt I SA/Po 1206/07), wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 16 stycznia 2008 r. (sygn. akt I SA/Bd 801/07). WSA w Warszawie wyroku z dnia 14 września 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 1359/10) uznał, że wynajęcie jedynie części nieruchomości skutkuje pierwszym zasiedleniem całości budynku, cyt: „W ustawie brakuje jakichkolwiek podstaw prawnych dla poglądu, że dokonanie dostawy całego budynku/budowli powinno być podzielone na dostawę części wynajmowanej (wydzierżawionej), odnośnie do której należałoby przyjąć, iż nie następuje w ramach pierwszego zasiedlenia, oraz dostawę części wcześniej niezasiedlonej, wobec której rozważyć należy termin dokonania dostawy przez samą Skarżącą w celu oceny, czy dostawa tej części podlega opodatkowaniu. Zauważyć przy tym trzeba, jak zasadnie akcentuje Spółka, że Minister nie podał podstawy prawnej swojego stanowiska, iż jedna dostawa tej samej rzeczy powinna podlegać różnemu reżimowi podatkowemu, choć Spółka konsekwentnie wskazywała na tę wadliwość zaskarżonej interpretacji, wadliwość wynikającą z naruszenia art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej. Nie stanowi przy tym wskazania tej podstawy uwaga, że w art. 2 pkt 14 ustawa przewiduje możliwość zasiedlenia tylko części budynku albo budowli. Problem niniejszej sprawy polegał bowiem na tym, czy i jak opodatkować dostawę całego budynku/budowli w sytuacji, gdy wcześniej pierwszemu zasiedleniu podlegała, w sensie faktycznym, tylko część”. A także wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2010 r. (sygn. akt. SA/Wr 1876/09), w którym Sąd uznał, że „niedopuszczalne jest dzielenie przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki wyłącznie w celu zróżnicowania stawek podatkowych, jeśli na gruncie prawa cywilnego jest to jeden przedmiot sprzedaży. Wskazane w zaskarżonej interpretacji stosowanie do jednej dostawy różnych stawek podatku VAT jest także sprzeczne z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (porównaj- orzeczenie z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. sprawy: C-251/05)”.

Tym samym planowana przez Panią dostawa, polegająca na wniesieniu budynku jako wkładu do spółki cywilnej nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, ani w okresie krótszym niż 2 lata od tego zasiedlenia. Powinna zatem być objęta zwolnieniem z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednakże z ostrożności podnosi Pani, że nawet gdyby budynek lub jego część nie korzystał ze zwolnienia na podstawie wskazanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10, to spełnia przesłanki zwolnienia wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Mianowicie przy zakupie nieruchomości nie przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu budynku, gdyż zakup nieruchomości nie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie poniosła Pani również wydatków na ulepszenie budynku o wartości co najmniej 30% wartości początkowej tych obiektów.

W przypadku dostawy budynków (ich części) trwale związanych z gruntem, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29 ust. 5 ustawy). Do dostawy gruntu stosuje się zatem stawkę taką, jak do dostawy budynków na nim posadowionych. Jeżeli dostawa budynków korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, to ze zwolnienia korzysta także dostawa gruntu, na którym budynki były posadowione. W odniesieniu do analizowanego przypadku dostawy budynku - wniesienia aportem do spółki cywilnej może korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a. Wobec tego dostawa gruntu związanego z tym budynkiem również będzie korzystała z tego zwolnienia.

Reasumując wniesienie przez Panią nieruchomości z gruntem, jako wkładu do spółki cywilnej, powinno być zwolnione z opodatkowania podatkiem na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10 lub pkt 10a oraz w związku z art. 29 ust. 5 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z treścią art. 2 pkt 6 cyt. ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, który stanowi, iż sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Podkreślić należy, iż podstawowe czynności, które podlegają opodatkowaniu - tj. dostawa towarów oraz świadczenie usług - muszą mieć charakter odpłatny. Odpłatność oznacza w tym przypadku wykonanie ich za wynagrodzeniem. Przede wszystkim wskazać należy, że pomiędzy otrzymaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem (dostawą towarów czy też usługą) powinien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), spółka cywilna jest umową wspólników poprzez którą zobowiązują się oni do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działalnie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług – 861 § 1 K.c. Wniesione wkłady składają się na majątek wspólny wspólników, który ma charakter wspólności łącznej i jest majątkiem odrębnym od majątku poszczególnych wspólników.

Z treści wniosku wynika, iż jest Pani wraz z mężem właścicielem budynku z gruntem, który zamierza wnieść tytułem wkładu do spółki cywilnej, w której będą Państwo jedynymi wspólnikami. W związku z nabyciem przedmiotowego obiektu nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego. Od czerwca 2008 roku wynajmuje Pani wraz z mężem większość lokali użytkowych i mieszkalnych w przedmiotowym budynku w ramach tzw. najmu prywatnego, opodatkowując ww. czynności odpowiednio stawkę podatku w wysokości 23% oraz stosując zwolnienie od podatku. Przedmiotem działalności powstałej spółki cywilnej będzie nadal m.in. wynajem nieruchomości. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii uznania planowanej czynności za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Odnosząc powyższe przepisy prawa do przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, iż planowana czynność wniesienia nieruchomości, stanowiącej ustawową współwłasność majątkową małżonków, do spółki cywilnej, której małżonkowie będą jedynymi wspólnikami nie spełnia warunku odpłatności. Brak jest bowiem w tym konkretnym przypadku związku pomiędzy dostawą, mającą charakter rzeczowy, a wynagrodzeniem. W tej sytuacji wynagrodzenia nie można utożsamiać z prawem do udziału w ewentualnych zyskach wspólników spółki cywilnej, ani z wartością udziału, który w spółce cywilnej jest nieokreślony i nie zależy od wartości wkładu. Dodać również należy, że po obu stronach transakcji wystąpi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, ponieważ przyszli wspólnicy spółki cywilnej (Pani wraz z mężem) nadal będą właścicielami nieruchomości na zasadzie współwłasności łącznej. Zmiana dotyczy jedynie zmiany formy prawnej prowadzonej przez Panią działalności.

Wobec powyższego nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż czynność wniesienia własności nieruchomości, której wyłącznymi wspólnikami są małżonkowie (pomiędzy którymi istnieje wspólność majątkowa małżeńska), do spółki cywilnej, stanowi odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Co do zasady opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Z powyższego wynika, iż dla uznania nieodpłatnej dostawy za odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki:

*   podatnik przekazuje lub zużywa nieodpłatnie towary (inne niż drukowane materiały reklamowe i informacyjne oraz prezenty o małej wartości i próbki) należące do jego przedsiębiorstwa,
*   podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż z uwagi jednak na fakt, iż w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego, w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło łączne spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, zatem czynność nieodpłatnego wniesienia wkładu w postaci nieruchomości do spółki cywilnej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń