Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.763.2022.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-09-23
Teza: W zakresie skutków podatkowych wypłaty środków z amerykańskiego indywidualnego konta ubezpieczeń emerytalnych (IRA) oraz amerykańskich dwóch planów (funduszy) emerytalnych.
Słowa kluczowe: konto-konto indywidualne-indywidualne konto emerytalne; konto-konto indywidualne-indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego; Stany Zjednoczone
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala podatkowa.-Metody unikania podwójnego opodatkowania; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala podatkowa.-Metody unikania podwójnego opodatkowania-Metoda proporcjonalnego odliczenia; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30-ust. 1-pkt 14

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko w części prawidłowe w części nieprawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

‒ nieprawidłowe – w części dotyczącej opodatkowania dochodów uzyskanych z IRA oraz Planów Emerytalnych na zasadach wynikających z art. 30 ust. 1 pkt 14 oraz art. 30 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

‒ prawidłowe – w części dotyczącej możliwości odliczenia od podatku kwoty podatku zapłaconego w USA.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

14 lipca 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 12 lipca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wypłaty środków z amerykańskiego indywidualnego konta ubezpieczeń emerytalnych (IRA) oraz z amerykańskich dwóch planów (funduszy) emerytalnych.

Uzupełniła Pani wniosek – na wezwanie – pismem z 19 września 2022 r. (data wpływu 19 września 2022 r.)

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Jest Pani osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terenie Polski oraz jest Pani polskim rezydentem podatkowym. W związku z tym, podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu tj. opodatkowaniu podlegają wszystkie jej dochody, również te uzyskiwane za granicą.

W 2022 r. otrzymała Pani środki pieniężne (dalej: Środki Pieniężne) z amerykańskiego rachunku emerytalnego — (…) (dalej: IRA) oraz z dwóch planów (funduszy) emerytalnych — (…) (dalej: Plany Emerytalne), których właścicielem była Pani daleka kuzynka (dalej: Krewna).

Otrzymała Pani Środki Pieniężne w związku ze śmiercią Krewnej, jako osoba uprawniona (beneficjent) do ich otrzymania na wypadek śmierci oszczędzającego (Krewnej). Nie odziedziczyła Pani tych środków na podstawia amerykańskiego prawa spadkowego, ale została wskazana jako ich beneficjent, na podstawie amerykańskich przepisów regulujących funkcjonowanie IRA oraz Planów Emerytalnych. Krewna, jako rezydent podatkowy USA, w trakcie swojego życia gromadziła środki pieniężne na IRA oraz w Planach Emerytalnych na własne cele emerytalne.

Otrzymane Środki Pieniężne są kwotami netto, pomniejszonymi o podatek u źródła (dalej: WHT) pobrany w USA. WHT w stawce 30% został pobrany od wypłaconych Środków Pieniężnych zgodnie z amerykańskim prawem podatkowym.

Amerykański system zabezpieczenia emerytalnego oparty jest przede wszystkim na dobrowolnie gromadzonych oszczędnościach, gromadzonych i inwestowanych przez okres aktywności zawodowej oszczędzających na indywidualnych kontach emerytalnych (tutaj IRA) oraz na rachunkach powierniczych prowadzonych przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych lub towarzystwa emerytalne (tutaj Plany Emerytalne).

IRA oraz Plany Emerytalne, z których Pani wypłacono przedmiotowe Środki Pieniężne, charakteryzują się następującymi cechami:

‒ mogą być prowadzone w formie konta bankowego, rachunku powierniczego lub depozytowego;

‒ są tworzone na wyłączną korzyść oszczędzającego (tutaj Krewna), którym zawsze jest osoba fizyczna;

‒ na wypadek przedwczesnej śmierci oszczędzającego, zgromadzone środki wypłacane są na rzecz beneficjenta (tutaj Pani), wskazanego uprzednio przez oszczędzającego;

‒ funkcjonują na podstawie umowy zawartej z wybraną instytucją finansową, tj. towarzystwem funduszy inwestycyjnych, towarzystwem ubezpieczeniowym, bankiem, maklerem lub inną instytucją finansową mogącą świadczyć tego rodzaju usługę;

‒ kwota rocznych wpłat oszczędzającego podlega limitowi;

‒ możliwe jest dokonywanie wypłat transferowych np. pomiędzy instytucjami finansowymi lub z innych planów i programów emerytalnych;

‒ gromadzone środki są inwestowane przez zarządzającą instytucję finansową w papiery wartościowe (akcje, obligacje);

‒ opodatkowanie zgromadzonych środków podatkiem dochodowym jest odroczone w czasie, tj. środki podlegają opodatkowaniu w momencie ich wypłaty, zgodnie z obowiązującymi w danym momencie regulacjami prawa podatkowego;

‒ wypłata zgromadzonych środków przed osiągnięciem przez oszczędzającego określonego wieku wiąże się z dodatkowymi kosztami.

**Uzupełnienie opisu stanu faktycznego**

IRA oraz Plany Emerytalne działają na podstawie amerykańskich przepisów prawa, zatem nie stanowią Indywidualnego Konta Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE) w rozumieniu ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1792).

Niemniej, IRA oraz Plany Emerytalne są podobne do IKZE z uwagi na ich cel oraz sposób funkcjonowania. Jak bowiem wskazano we Wniosku, IRA oraz Plany Emerytalne, z których wypłacono Pani przedmiotowe Środki Pieniężne, charakteryzują się następującymi cechami:

‒ mogą być prowadzone w formie konta bankowego, rachunku powierniczego lub depozytowego;

‒ są tworzone na wyłączną korzyść oszczędzającego (tutaj Krewna), którym zawsze jest osoba fizyczna;

‒ na wypadek przedwczesnej śmierci oszczędzającego, zgromadzone środki wypłacane są na rzecz beneficjenta (tutaj Pani), wskazanego uprzednio przez oszczędzającego;

‒ funkcjonują na podstawie umowy zawartej z wybraną instytucją finansową, tj. towarzystwem funduszy inwestycyjnych, towarzystwem ubezpieczeniowym, bankiem, maklerem lub inną instytucją finansową mogącą świadczyć tego rodzaju usługę;

‒ kwota rocznych wpłat oszczędzającego podlega limitowi;

‒ możliwe jest dokonywanie wypłat transferowych np. pomiędzy instytucjami finansowymi lub z innych planów i programów emerytalnych;

‒ gromadzone środki są inwestowane przez zarządzającą instytucję finansową w papiery wartościowe (akcje, obligacje);

‒ opodatkowanie zgromadzonych środków podatkiem dochodowym jest odroczone w czasie, tj. środki podlegają opodatkowaniu w momencie ich wypłaty, zgodnie z obowiązującymi w danym momencie regulacjami prawa podatkowego;

‒ wypłata zgromadzonych środków przed osiągnięciem przez oszczędzającego określonego wieku wiąże się z dodatkowymi kosztami.

Natomiast IKZE to wyodrębniony zapis w rejestrze uczestników funduszu inwestycyjnego, wyodrębniony rachunek papierów wartościowych lub inny rachunek, na którym zapisywane są instrumenty finansowe niebędące papierami wartościowymi oraz rachunek pieniężny służący do obsługi takich rachunków w podmiocie prowadzącym działalność maklerską, lub wyodrębniony rachunek w ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym, wyodrębniony rachunek bankowy w banku, wyodrębniony rachunek IKZE w dobrowolnym funduszu emerytalnym, prowadzone na zasadach określonych ustawą, a w zakresie w niej nieuregulowanym – na zasadach określonych w przepisach właściwych dla tych rachunków i rejestrów.

Celem funkcjonowania IRA oraz Planów Emerytalnych jest zabezpieczenie emerytalne oszczędzającego, tak jak w przypadku IKZE.

Mając na uwadze powyższe, w przekonaniu Wnioskodawczyni, IRA oraz Plany Emerytalne powinny zostać uznane za funkcjonujący pod prawem amerykańskim rodzaj indywidulanego konta zabezpieczenia emerytalnego.

**Pytania**

1\. Czy otrzymane Środki Pieniężne stanowią przychód, który powinna Pani opodatkować w Polsce na zasadach określonych w art. 30 ust. 1 pkt 14 na gruncie Ustawy o PIT?

2\. Czy, niezależnie od sposobu opodatkowania Środków Pieniężnych podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, będzie Pani miała prawo do odliczenia od podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce WHT pobranego i zapłaconego w USA?

3\. Jeżeli nie miałaby Pani prawa do odliczenia od podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce WHT pobranego i zapłaconego w USA, to czy Pani przychodem na gruncie Ustawy o PIT będzie wartość Środków Pieniężnych zaksięgowana na Pani rachunku bankowym (wartość netto), czy też ich wartość przed pobraniem i zapłaceniem WHT w USA (wartość brutto)?

**Pani stanowisko w sprawie**

Ad 1. Otrzymane Środki Pieniężne stanowią przychód, który powinna Pani opodatkować w Polsce na zasadach określonych w art. 30 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT.

Ad 2. Niezależnie od sposobu opodatkowania Środków Pieniężnych podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, będzie Pani miała prawo do odliczenia od podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce WHT, pobranego i zapłaconego w USA.

Ad 3. Jeżeli Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe, to Pani zdaniem jej przychodem na gruncie Ustawy o PIT będzie wartość Środków Pieniężnych zaksięgowana na jej rachunku bankowym (wartość netto), a nie ich wartość przed pobraniem i zapłaceniem WHT w USA (wartość brutto).

UZASADNIENIE DO STANOWISKA W ZAKRESIE PYTANIA NR 1:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Z kolei na podstawie art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W związku z faktem, że w roku 2022 r., tj. w chwili otrzymania Środków Pieniężnych miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie umowa zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178; dalej: "Umowa").

Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 umowy („Ogólne zasady opodatkowania").

W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy, osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:

‒ prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub

‒ przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.

Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy, bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artkułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.

Zatem, świadczenia wypłacane z funduszy emerytalnych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, z wyjątkiem wskazanym w art. 19 ust. 1 Umowy mającym zastosowanie do pracowników państwowych, podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i Stanach Zjednoczonych Ameryki.

W konsekwencji, Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu takich świadczeń wypłacanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Jednakże w celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania przewidzianą w art. 20 ust. 1 Umowy (metoda proporcjonalnego odliczenia).

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. Umowy, zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy stwierdzić, że otrzymane przez Panią Środki Pieniężne podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z przepisami Ustawy o PIT.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodami, z pewnymi zastrzeżeniami, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W związku z takim rozumieniem kategorii przychodu na gruncie Ustawy o PIT, otrzymane przez Panią Środki Pieniężne w sposób opisany w stanie faktycznym stanowią jej przychód na gruncie tej ustawy.

Ustawa o PIT przewiduje kilka źródeł przychodów. Kwalifikacja danego przychodu do odpowiedniego źródła przychodów determinuje zasady opodatkowania, które znajdą zastosowanie do danego przychodu. Ustawa o PIT przewiduje również kilka konkurencyjnych zasad opodatkowania, różniących się m.in. sposobem kalkulacji podstawy opodatkowania oraz wysokością stawki podatkowej.

Ustawa o PIT nie przewiduje szczególnego sposobu opodatkowania przychodów z tytułu wypłaty środków zgromadzonych w IRA oraz w ramach Planów Emerytalnych, ponieważ nie są one znane polskiemu systemowi zabezpieczenia emerytalnego. W związku z tym, podatnik musi przyporządkować ten przychód do właściwego źródła oraz zastosować odpowiednie zasady opodatkowania.

W polskim systemie zabezpieczenia emerytalnego funkcjonuje instytucja prawna zbliżona w swoim funkcjonowaniu i w swoim celu do zasad i celów funkcjonowania IRA oraz Planów emerytalnych. Jest to indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego (dalej: „IKZE"), uregulowane w ustawie z 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1808 ze zm.; dalej: „Ustawa o IKZE").

IRA oraz Plany Emerytalne, opisane w stanie faktycznym, działają na zasadach bardzo zbliżonych, wręcz tożsamych, do działania IKZE. IKZE bowiem, tak jak IRA oraz Plany Emerytalne:

‒ ma na celu oszczędzenia i inwestowanie oszczędności na cele emerytalne;

‒ pozwala na inwestowanie oszczędności w papiery wartościowe (akcje, obligacje) albo samodzielnie albo za pomocą instytucji finansowej (np. funduszu inwestycyjnego);

‒ działa głównie jako rachunek papierów wartościowych, prowadzony przez instytucję finansową;

‒ jest tworzone na wyłączną korzyść oszczędzającego, którym zawsze jest osoba fizyczna. Przy czym, oszczędzający może wskazać beneficjenta oszczędzonych środków na wypadek swojej śmierci;

‒ funkcjonuje na podstawie umowy zawartej z wybraną instytucją finansową;

‒ posiada limit kwotowy rocznych wpłat;

‒ pozwala na możliwe dokonywanie wypłat transferowych np. pomiędzy instytucjami finansowymi lub z innych planów i programów emerytalnych;

‒ pozwala na odroczenie w czasie opodatkowania zgromadzonych środków podatkiem dochodowym, tj. środki podlegają opodatkowaniu dopiero w momencie ich wypłaty (zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 10%), natomiast wpłaty obniżają podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym za dany rok podatkowy;

‒ przewiduje sankcje za wypłatę zgromadzonych środków przed osiągnięciem przez oszczędzającego określonego wieku.

Z uwagi na wykazane podobieństwa IKZE, a także IRA oraz Planów Emerytalnych, w Pani ocenie, rachunek IRA oraz Plany Emerytalne posiadają charakter indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego i tym samym należy uznać je za amerykański odpowiednik IKZE. W konsekwencji, otrzymanie przez Panią Środków Pieniężnych powinno podlegać opodatkowaniu wynikającemu z art. 30 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT, od dochodów (przychodów) z tytułu otrzymania przez podatnika kwoty wypłat z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym wypłat na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego dokonanych na podstawie art. 34a ust. 1 pkt 2 Ustawy o IKZE, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% przychodu.

Wskazuje Pani, że znana jest Pani koncepcja, zgodnie z którą wypłata środków pieniężnych zgromadzonych na (…) z USA na rzecz polskich beneficjentów, będących polskimi podatnikami powinna być opodatkowana według skali jako źródło przychodów z tzw. innych źródeł.

Jednakże powyższa koncepcja, Pani zdaniem, wynika z błędnej interpretacji konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania. Zgodnie z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.), każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawie. Przepis ten konstytuuje zasadę powszechności opodatkowania.

Należy jednak zauważyć, że powyższy przepis Konstytucji RP nie może być czytany w oderwaniu od innych przepisów ustawy zasadniczej. Zasadę powszechności opodatkowania dopełniają bowiem m.in. art. 217 Konstytucji RP, który konstytuuje obowiązek ustawodawcy do regulowania prawa podatkowego w ustawach podatkowych w sposób całościowy, art. 2 Konstytucji RP, który konstytuuję zasadę pewności prawa podatkowego, co wiąże się z koniecznością rozstrzygania wszelkich wątpliwości w zakresie opodatkowania na korzyść podatnika, a także art. 32 Konstytucji RP, który konstytuuje obowiązek równego traktowania wszystkich podatników znajdujących się w porównywalnej sytuacji.

Opodatkowanie Środków Pieniężnych na zasadach przewidzianych w art. 30 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT w żaden sposób nie narusza zasady powszechności opodatkowania. Zasada powszechności opodatkowania nie nakłada na podatników obowiązku zapłaty podatku w jak najwyższej wysokości, ale jedynie sam obowiązek płacenia podatków zgodnie z prawem podatkowym. To przepisy prawa podatkowego regulują dopiero podmiot i przedmiot opodatkowania oraz stawkę podatku. Przy czym, przepisy podatkowe, poza zasadą powszechności opodatkowania, muszą realizować również zasadę równości opodatkowania, czyli nakładać podatki w takiej samej wysokości na wszystkich podatników znajdujących się w takie samej (lub porównywalnej) sytuacji — a należy zauważyć, że sytuacja beneficjenta środków pieniężnych wypłacanych po śmierci oszczędzającego z IKZE oraz sytuacja beneficjenta środków pieniężnych wypłacanych z IRA lub Planów Emerytalnych z USA nie różnią się od siebie w żaden istotny sposób, który uzasadniałby nierówne ich traktowanie z punktu widzenia ponoszonych ciężarów podatkowych.

Ponadto, przepisy podatkowe muszą nakładać podatki w sposób jasny i precyzyjny, aby podatnik wiedział, jak, kiedy i w jakiej wysokości ma zapłacić podatek. Wszelkie wątpliwości w tych kwestiach powinny być tu rozstrzygane na korzyść podatnika, ponieważ podatnik ma konstytucyjne prawo do dobrej legislacji podatkowej, a ustawodawca ma obowiązek to prawo podatnika realizować.

Zatem opodatkowanie Środków Pieniężnych na zasadach przewidzianych w art. 30 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT najlepiej realizuje wszystkie wskazane powyżej standardy konstytucyjne. Odwoływanie się do samej tylko zasady powszechności opodatkowania jest błędem w interpretacji przepisów podatkowych. Co więcej, jak Pani wskazała, zasada powszechności opodatkowania nie nakłada na podatników obowiązku zapłaty podatku w jak najwyższej wysokości — czyli w niniejszej sprawie według skali. Płacąc podatek na zasadach przewidzianych w art. 30 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT, nadal Pani wywiązuje się ze swojego konstytucyjnego obowiązku do ponoszenia ciężaru podatków, tylko że płaci ten podatek w niższej wysokości.

Mając na uwadze całość powyższych rozważań, biorąc pod uwagę nadrzędność Konstytucji RP oraz obowiązek jej bezpośredniego stosowania, otrzymane Środki Pieniężne stanowią Pani przychód na gruncie Ustawy o PIT, opodatkowany na zasadach określonych w art. 30 ust. 1 pkt 14 tej ustawy. Tylko taka subsumpcja przepisów pozwala na zachowanie konstytucyjnych standardów — nie tylko zasady powszechności opodatkowania, ale również zasady równości opodatkowania oraz zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika.

Na marginesie wskazuje Pani, że ponieważ wypłacającymi Środki Pieniężne będą instytucje finansowe z USA, które nie mają obowiązku pełnienia funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce, to Środki Pieniężne zostaną opodatkowane przez Panią na zasadach przewidzianych w art. 30 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT w ramach tzw. samoopodatkowania (przychód i należny podatek zostaną wykazane w deklaracji rocznej, składanej z rok podatkowym, w którym otrzymała Pani Środki Pieniężne, a zapłaci Pani należny podatek w terminie wyznaczonym dla złożenie deklaracji rocznej).

UZASADNIENIE DO STANOWISKA W ZAKRESIE PYTANIA NR 2:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Jednakże powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a Ustawy o PIT).

Stosownie do art. 20 ust. 1 Umowy, zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.

Mając na uwadze powyższe, przepisy ogólne Ustawy o PIT oraz przepisy Umowy wprowadzają ogólną zasadę tzw. kredytu, czyli prawa do odliczenia podatku zapłaconego w USA od podatku płaconego w Polsce przez polskiego podatnika od dochodu (przychodu) mającego swoje źródło w USA.

Powyższe prawo polskiego podatnika do kredytu podatkowego realizują przepisy części szczegółowej Ustawy o PIT, przede wszystkim art. 30 ust. 9 Ustawy o PIT dla dochodów (przychodów) opodatkowanych na zasadach ryczałtowych oraz art. 27 ust. 9 Ustawy o PIT dla dochodów (przychodów) opodatkowanych według skali.

Przepis art. 30 ust. 9 Ustawy o PIT nie wskazuje co prawda liberalnie, że prawo polskiego podatnika do kredytu podatkowego dotyczy również dochodów (przychodów) opodatkowanych na zasadach przewidzianych w art. 30 ust. 1 pkt 14 tej ustawy — bowiem te dochody (przychody) mają co do zasady swoje źródło w Polsce, jednak w sytuacji, w której przepis art. 30 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT stosowany jest odpowiednio do dochodów (przychodów) z IRA lub Planów Emerytalnych, to powinna Pani mieć prawo do skorzystania z kredytu podatkowego z uwagi na ogóle zasady przewidziane w Umowie.

Mając na uwadze powyższe, niezależnie od sposobu opodatkowania Środków Pieniężnych podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce (według skali albo na zasadach ryczałtowych), będzie Pani miała prawo do odliczenia WHT od podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce pobranego i zapłaconego w USA.

UZASADNIENIE DO STANOWISKA W ZAKRESIE PYTANIA NR 3:

Jednak w sytuacji, gdyby Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe, to Pani zdaniem jej przychodem na gruncie Ustawy o PIT będzie wartość Środków Pieniężnych zaksięgowana na jej rachunku bankowym (wartość netto), a nie ich wartość przed pobraniem i zapłaceniem WHT w USA (wartość brutto).

Przychodami, z pewnymi zastrzeżeniami, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT). Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną, przychodem w podatku dochodowym od osób fizycznych może być tylko faktyczne i bezzwrotne przysporzenie majątkowe (zwiększenie aktywów lub zmniejszenie zobowiązań).

Mając na uwadze powyższe, skoro Pani faktycznym przysporzeniem majątkowym będzie wartość Środków Pieniężnych zaksięgowana na jej rachunku bankowym (wartość netto), a nie ich wartość przed pobraniem i zapłaceniem WHT w USA (wartość brutto), to kwota brutto nie może stanowić Pani przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem podatek (WHT) zapłacony w USA nie stanowi Pani przysporzenia majątkowego.

W sytuacji skorzystania z prawa do kredytu podatkowego opodatkowałaby tylko rzeczywiste przysporzenie majątkowe (kwotę netto), jednak w przypadku odmówienia Pani prawa do kredytu podatkowego zapłaciłaby Pani de facto w Polsce podatek dochodowy od osób fizycznych od podatku (WHT) zapłaconego w USA, co jest sprzeczne z zasadami polskiego systemu podatku dochodowego, którego celem jest opodatkowanie rzeczywistego przysporzenia majątkowego podatnika.

Mając na uwadze całość powyższych rozważań, w sytuacji, w której Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 2 byłoby nieprawidłowe, to Pani zdaniem jej przychodem na gruncie Ustawy o PIT, gdzie wartość Środków Pieniężnych zaksięgowana na Pani rachunku bankowym (wartość netto), a nie ich wartość przed pobraniem i zapłaceniem WHT w USA (wartość brutto).

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:

‒ nieprawidłowe – w części dotyczącej opodatkowania dochodów uzyskanych z IRA oraz Planów Emerytalnych na zasadach wynikających z art. 30 ust. 1 pkt 14 oraz art. 30 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

‒ prawidłowe – w części dotyczącej możliwości odliczenia od podatku kwoty podatku zapłaconego w USA.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Według art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Jak wynika z treści wniosku jest Pani osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terenie Polski oraz jest Pani polskim rezydentem podatkowym. W 2022 r. otrzymała Pani jako osoba uprawniona (beneficjent) środki pieniężne z amerykańskiego rachunku emerytalnego – (…) (dalej IRA) oraz z dwóch planów (funduszy) emerytalnych – (…) (dalej Plany Emerytalne), których właścicielem była Pani daleka kuzynka.

Mając zatem na uwadze, że jest Pani polskim rezydentem podatkowym do opodatkowania wypłat dokonanych z IRA oraz z Planów Emerytalnych zastosowanie znajdują odpowiednie uregulowania umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).

Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczeń wypłacanych z funduszy emerytalnych. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).

W myśl art. 5 ust. 1 ww. umowy:

Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Przepis art. 5 ust. 2 cyt. umowy stanowi, że:

Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:

a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub

b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.

Stosownie do art. 5 ust. 3 umowy:

Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4, tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.

Zatem, świadczenia wypłacane z funduszy oraz planów emerytalnych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, z wyjątkiem wskazanym w art. 19 ust. 1 umowy, podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

W konsekwencji, Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu takich świadczeń wypłacanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Powołany art. 19 ust. 1 umowy stanowi, że:

Płace, wynagrodzenia i podobne świadczenia, włączając emerytury i renty lub podobne dochody, wypłacane z funduszy publicznych jednego z Umawiających się Państw obywatelowi tego Umawiającego się Państwa z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego Umawiającego się Państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi, będą zwolnione od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo.

Jak wynika z art. 19 ust. 2 umowy:

Praca lub osobiście świadczone usługi, wykonywane przez obywatela jednego z Umawiających się Państw, będą traktowane przez drugie Umawiające się Państwo jako pełnienie funkcji rządowych, jeżeli taka praca lub osobiście świadczone usługi są tak traktowane przez wewnętrzne prawo obu Umawiających się Państw.

Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:

Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy stwierdzić, że otrzymane przez Panią wypłaty z IRA oraz Planów Emerytalnych, podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są wskazane w pkt 9 tego przepisu inne źródła.

Art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

W kontekście przedstawionego stanu faktycznego, wyjaśniam, że w polskim systemie prawnym definicję legalną indywidualnego konta emerytalnego („IKE”), oraz indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego („IKZE”), a także zasady gromadzenia oszczędności na IKE oraz IKZE, dokonywania wpłat, wypłat transferowych, wypłat, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach określa ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1792).

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wskazują, że ilekroć w tej ustawie jest mowa o IKE i IKZE oznacza to również odpowiednio indywidualne konta emerytalne i indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego utworzone i działające w oparciu o przepisy obowiązujące w innych państwach.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od kwoty wypłat z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym wypłat na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego dokonanych na podstawie art. 34a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1808) – w wysokości 10% przychodu.

Jak wynika z art. 30 ust. 9 ustawy:

Przepisy ust. 1 pkt 2, 4–4b, 5a i 7a stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania przez podatnika jego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji.

Literalne brzmienie powyższych przepisów regulujących zasady opodatkowania dochodów związanych z wypłatą/zwrotem środków zgromadzonych na IKZE wskazuje, że dotyczą one świadczeń z IKZE wyłącznie w rozumieniu przepisów ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

W nadesłanym uzupełnieniu poinformowała Pani, że IRA oraz Plany Emerytalne działają na podstawie amerykańskich przepisów prawa, zatem nie stanowią Indywidualnego Konta Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE) w rozumieniu ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1792).

Z tych też względów stwierdzam, że przychód z otrzymanych przez polskiego rezydenta środków z zagranicznych instrumentów oszczędzania na cele emerytalne (uregulowanych w przepisach obowiązujących w innych niż Polska państwie), zbliżonych do IKZE, należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowanych na ogólnych zasadach według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy. Przepis art. 30 ust. 1 pkt 14 w zw. z art. 30 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma w Pani przypadku zastosowania.

Ponadto, zgodnie z art. 27 ust. 9 ww. ustawy:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Natomiast w myśl art. 27 ust. 9a ustawy:

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane Rzeczpospolita Polska nie zawarta umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Uwzględniając powyższe, metodę unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda proporcjonalnego odliczenia stosuje się w przypadku, gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody wyłączenia z progresją.

Zgodnie z tą metodą, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

Zatem w odniesieniu do wypłaty otrzymanej z (…) (IRA) oraz z dwóch planów (funduszy) emerytalnych (…), która to wypłata podlegała opodatkowaniu w Stanach Zjednoczonych Ameryki zastosowanie znajduje metoda proporcjonalnego odliczenia, o której mowa w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów ma Pani możliwość odliczenia kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w USA.

Podsumowując, wypłata środków z amerykańskiego indywidualnego konta ubezpieczeń emerytalnych (IRA) oraz z amerykańskich dwóch planów (funduszy) emerytalnych powinna zostać opodatkowana w Polsce jako przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten jest opodatkowany na ogólnych zasadach według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 30 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy nie ma w przedmiotowym stanie faktycznym zastosowania.

Do opodatkowania uzyskanego przychodu należy zastosować tzw. metodę zaliczenia proporcjonalnego na podstawie art. 27 ust. 9 ustawy, tzn. należy:

1) zsumować dochody krajowe oraz zagraniczne,

2) od łącznej sumy dochodów obliczyć podatek dochodowy według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

3) od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma Pani prawo odliczyć podatek zapłacony w USA. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

Skoro ma Pani prawo do odliczenia podatku zapłaconego za granicą (pytanie nr 2) to organ odstąpił od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 3. Stanowisko dotyczące pytania 3 było sformułowane warunkowo i oczekiwała Pani na nie odpowiedzi wyłącznie, gdyby stanowisko w zakresie pytania nr 2 zostało ocenione jako nieprawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

Odnosząc się do powołanych przez Panią przepisów art. 2, art. 32, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.), wskazuję, że powyższe rozstrzygnięcie zaprezentowane w niniejszej interpretacji nie stoi w sprzeczności i nie narusza powyższych uregulowań prawnych.

Na podstawie art. 2 Konstytucji RP:

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

Zgodnie z art. 84 Konstytucji RP:

Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.

Art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej:

1\. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

2\. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

W myśl art. 217 tej ustawy:

Nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy.

Powyższe zasady Konstytucji RP obowiązują we wszystkich sferach funkcjonowania społeczeństwa, oznacza, że wszystkie charakteryzujące się określoną, istotną cechą podmioty prawa, których dotyczą konkretne normy prawne, traktowane być muszą równo tzn. według jednakowej miary (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 490/10, opublikowany w: (…).

Zatem, wszyscy są wobec prawa równi, każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków na podstawie stosownej ustawy.

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pani zastosować do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329, 655 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).