Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1368/11-2/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-09
Teza: W zakresie stawki podatku dla usług związanych z realizacją materiału filmowego
Słowa kluczowe: produkcja; programy; stawka-stawki podatku; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12.10.2011 r. (data wpływu 17.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług związanych z realizacją materiału filmowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.10.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług związanych z realizacja materiału filmowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność związaną z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych, sklasyfikowaną w Sekcji „J” Dział „59”. W ramach tej działalności wykonuje między innymi usługi z wykorzystaniem własnego sprzętu i etatowego personelu, polegające między innymi na realizacji materiału filmowego do audycji telewizyjnych będących częścią programu telewizyjnego zleceniodawcy, w tym przypadku Spółka., którego efekt materialny przekazywany jest na nośniku magnetycznym spełniającym wymogi techniczne obowiązujące w Telewizji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy usługi związane z realizacją materiału filmowego do audycji telewizyjnych będących częścią programu telewizyjnego zleceniodawcy - Spółki, począwszy od 1 stycznia 2011 roku, podlegają opodatkowaniu stawką podatku wymienioną w art. 41 ust. 2 ustawy, w związku z poz. 164 załącznika nr 3 do tej ustawy, tj. aktualnie w wysokości 8%.

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi związane z produkcją programów telewizyjnych wymienione w głównym pytaniu podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 7% (aktualnie w okresie przejściowym podwyższonej do 8%). Wnioskodawca na podstawie zawartych umów ze Spółką S.A. wykonuje dzieła polegające na realizacji materiału filmowego z Festiwali filmowych do audycji telewizyjnej o określonym czasie antenowym oraz dostarczania na nośniku spełniającym wymogi techniczne obowiązujące w telewizji.

Zdaniem wnioskodawcy usługi te mieszczą się w zawężonym opisie określonym w poz. 164 załącznika nr 3 do ustawy. Przywołany w tej pozycji załącznika symbol 59.11.1 PKWiU obejmujący usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych, poprzez dopisek „ex” i dodatkowe określenie „wyłącznie w zakresie produkcji programów telewizyjnych” ograniczył zakres usług do zakresu związanego wyłącznie z produkcją programów telewizyjnych, a takie właśnie usługi są przedmiotem pytania.

Analizując PKWiU określoną w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 roku, w tym przypadku dotyczącą sekcji J dział 59 znajduje w niej określony podział grupowania usług związanych z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi, Pierwsza z nich o symbolu 59.11.1 opisana jest jako „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych”, druga o symbolu 59.11.2 opisana jako „Filmy, nagrania wideo i programy telewizyjne” oraz trzecia o symbolu 59.12.1 opisana jako „Usługi postprodukcyjne związane z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi”. Zdaniem Wnioskodawcy przedmiot zapytania mieści się w pierwszym grupowaniu jako usługi związane z produkcją, w tym przypadku wyłącznie z produkcją programów telewizyjnych.

Określenie zawężające o treści „wyłącznie w zakresie produkcji programów telewizyjnych” zdaniem Wnioskodawcy nie zmienia charakteru tego grupowania „usługi związane z produkcją”, ale ogranicza je do zakresu powiązania celowościowego usług, w tym przypadku do związanych wyłącznie z programami telewizyjnymi. Odmienne przyjęcie tego ograniczenia byłoby sprzeczne z symbolem 59.11.1 PKWiU, ponieważ programy telewizyjne sklasyfikowane są pod symbolem 59.11.2 PKWiU opisanym jako „Filmy, nagrania wideo i programy telewizyjne”. Treść zawartą w poz. 164 załącznika nr 3 do ustawy opisaną przy symbolu ex 59.11.1, odczytuje Wnioskodawca jako usługi związane z produkcją, z zawężeniem do usług związanych wyłącznie z produkcją programów telewizyjnych.

Audycja jako część programu telewizyjnego została również zdefiniowana w ustawie z dnia 29 grudnia 1 992 r. o radiofonii i telewizji. W art. 4 tej ustawy znajdujemy odpowiednie określenia:

*   w pkt 4 „programem jest uporządkowany zestaw audycji radiowych lub telewizyjnych, reklam i innych przekazów, regularnie rozpowszechniany, pochodzący od jednego nadawcy”,
*   w pkt 5 „audycją jest część programu radiowego lub telewizyjnego, stanowiąca odrębną całość ze względu na treść, formę, przeznaczenie lub autorstwo”.

Spółka będąc publicznym nadawcą w rozumieniu ustawy o radiofonii i telewizji zleca wykonanie usług związanych z produkcją rozpowszechnianych przez nich programów telewizyjnych, w tym przypadku wytworzenie na zlecenie materiału filmowego będącego częścią programu telewizyjnego - tematycznej audycji telewizyjnej, co zdaniem Spółki kwalifikuje te usługi do poz. 164 załącznika nr 3 do ustawy, tym samym umożliwiając zastosowanie stawki określonej w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 t.j.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7(…)

Stosownie do treści obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach swojej działalności związanej z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych, sklasyfikowaną w Sekcji „J” Dział „59”, wykonuje między innymi usługi z wykorzystaniem własnego sprzętu i etatowego personelu, polegające między innymi na realizacji materiału filmowego do audycji telewizyjnych będących częścią programu telewizyjnego zleceniodawcy – Spółki S.A.

W związku z powyższym powziął wątpliwość, czy dla swoich usług związanych z realizacją materiału filmowego do audycji telewizyjnych będących częścią programu telewizyjnego zleceniodawcy, może zastosować stawkę preferencyjna w wysokości 8% podatku.

W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% pod pozycją 164 znajdują się sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 59.11.1 „Usługi związane z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi – wyłącznie w zakresie produkcji programów telewizyjnych”. Ponadto ustawodawca zastrzegł, iż stawka ta nie dotyczy usług reklamowych i produkcyjnych.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Zatem, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania. W konsekwencji możliwość zastosowania wspomnianej wyżej preferencyjnej stawki VAT zależy zasadniczo od tego, czy usługi produkcyjne świadczone przez Wnioskodawcę mogą zostać zaklasyfikowane jako produkcja programów telewizyjnych w rozumieniu ustawy.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług ani rozporządzenia do niej wydane nie definiują pojęcia produkcji programów telewizyjnych, zatem sięgnąć należy do przepisów regulujących obszar danej dziedziny.

W myśl art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226 ze zm.), obowiązującym od dnia 23.05.2011r., programem jest usługa medialna stanowiąca uporządkowany zestaw audycji, przekazów handlowych lub innych przekazów, rozpowszechniany w całości, w sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w ustalonym przez nadawcę układzie. Audycją z kolei, w myśl art. 4 pkt 2 ustawy o radiofonii i telewizji jest ciąg ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez niego (audycja audiowizualna) albo ciąg dźwięków (audycja radiowa), stanowiący, ze względu na treść, formę, przeznaczenie lub autorstwo, odrębną całość w stworzonym przez dostawcę usługi medialnej programie lub katalogu audycji udostępnianych publicznie, zwanym dalej "katalogiem";

Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy w ich obecnym brzmieniu programem telewizyjnym będzie jedynie uporządkowany zestaw audycji, przekazów handlowych lub innych przekazów, rozpowszechniany w całości, którego produkcja będzie korzystała z preferencyjnej stawki (8%), na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawione wyżej przepisy prawa, uznać należy, iż wszystkie usługi produkcyjne mieszczące się w grupowaniu 59.11.1, których efektem nie jest program telewizyjny w rozumieniu ustawy o radiofonii i telewizji, wykonywane przez Wnioskodawcę, podlegać będą opodatkowaniu stawką podstawową, to jest 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.