Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-579/14-2/OS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-09-09
Teza: Brak opodatkowania czynności sprzedaży karty oraz obowiązku podatkowego z tytułu wydania karty.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 sierpnia 2014 r. (data wpływu 7 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w braku opodatkowania czynności sprzedaży karty oraz obowiązku podatkowego z tytułu wydania karty – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności sprzedaży karty oraz obowiązku podatkowego z tytułu wydania karty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. W I kwartale 2015 roku zamierza rozpocząć działalność gospodarczą. Podatek dochodowy zamierza opłacać na zasadach ogólnych, dokumentacja księgowa będzie prowadzona w formie ksiąg rachunkowych (pełna księgowość). Wnioskodawca będzie zarejestrowany, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz do transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Planowana przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza polegała będzie na sprzedaży paliw (benzyna, olej napędowy) oraz innych produktów i usług dostępnych na wybranych stacjach paliw (w tym produkty żywnościowe objęte obniżoną stawką VAT oraz płyny eksploatacyjne objęte 8 % stawką VAT) przy użyciu kart paliwowych. Kontrahenci korzystający z oferty Wnioskodawcy otrzymają kartę, dzięki której będą mieli prawo do nabycia paliw i innych produktów i usług dostępnych na wybranych (wykazanych w umowie podpisanej między Wnioskodawcą a kontrahentem) stacjach paliw.

Kontrahent posługujący się kartą udostępnioną przez Wnioskodawcę, aby móc w pełni z niej korzystać będzie dokonywał przedpłaty w kwocie określonej w umowie na konto firmowe Wnioskodawcy. Kwota przedpłaty będzie pobierana na poczet przyszłych dostaw paliw oraz innych dostępnych na stacjach paliw towarów i usług (w tym towarów objętych obniżoną stawką VAT). W momencie otrzymania przedpłaty Wnioskodawca nie będzie w stanie wskazać konkretnej dostawy towarów lub usług na rzecz, których przedpłata zostanie wniesiona. Nie będzie znał ani rodzaju towaru lub usługi, ani ceny, za jaką kontrahent będzie nabywał towar lub usługę, ani stawki VAT, jaką będzie opodatkowana dostawa towarów lub usług. Poza brakiem wiedzy odnośnie ww. danych dotyczących transakcji, możliwa będzie również sytuacja, kiedy część a nawet całość przedpłaty zostanie zwrócona kontrahentowi. Informacja na temat ilości, ceny, jaki i rodzaju nabytego towaru lub usługi będzie znana Wnioskodawcy dopiero po zrealizowaniu dostawy. Samo wpłacenie środków pieniężnych na rachunek Wnioskodawcy przez kontrahenta nie będzie zobowiązywało go do dokonania zakupów. Możliwa będzie sytuacja, że dostawa towarów lub wykonanie usług nigdy nie dojdzie do skutku. Kontrahent w każdej chwili będzie miał prawo do zwrotu wpłaconych środków pomniejszonych o wartość dokonanej sprzedaży na jego rzecz.

Faktury za zakupione przez kontrahentów Wnioskodawcy towary i usługi przy użyciu kart będą wystawiane dwa razy w miesiącu. Każda faktura będzie obejmowała transakcje zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym określonym w umowie. Jako zapłatę za wystawione faktury dokumentujące dokonanie dostawy towarów i usług na rzecz kontrahenta traktowane będą wniesione przedpłaty. Nierozliczona część przedpłaty w pierwszej kolejności będzie rozliczana z fakturami następnym: lub zwracana na rachunek bankowy kontrahenta, ale tylko na wyraźne jego żądanie. W przypadku, gdy wartość zakupionych towarów lub usług będzie wyższa niż wartość wniesionej przedpłaty kontrahent będzie zobowiązany do dopłaty różnicy na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Klient w całym okresie trwania umowy będzie wnosił przedpłaty na poczet przyszłych dostaw. Wpłaty środków pieniężnych na rachunek Wnioskodawcy na poczet przyszłych dostaw będą cykliczne zgodnie z umową podpisaną między Wnioskodawcą a kontrahentem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przedpłata otrzymana na poczet przyszłych nieskonkretyzowanych dostaw towarów i usług podlegała będzie opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wg art. 19a ust. 8 obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania części lub całości zapłaty, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty.

W przypadku Zainteresowanego w sytuacji opisanej, jako zdarzenie przyszłe otrzymane środki pieniężne przed dokonaniem dostawy towarów lub usług nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W momencie otrzymania przedpłaty na konto Wnioskodawca nie jest w stanie określić rodzaju towaru lub usługi, co skutkuje niemożliwością określenia stawki podatku VAT, ponieważ kontrahenci będą mieli prawo nabyć towary lub usługi objęte podstawową stawką VAT jak i stawką obniżoną. W momencie otrzymania przedpłaty nie będzie Wnioskodawcy znana również ilość i cena towarów lub usług, które w przyszłości kontrahent będzie nabywał.

Stanowisko Zainteresowanego potwierdzają wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, wyrok z 9 października 2001 (C-108/99 Cantor Fitzgerald International) orazz21 lutego 2006 (C-119/02, 3UPA Hospitals Ltd, Goldsborough Developments Ltd). Potwierdzeniem stanowiska jest także orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 lipca 2009 (I FSK 932/08).

Również interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi IPTPP4/443-828/13-2/OS z dnia 31 stycznia 2014 r. potwierdza stanowisko Wnioskodawcy w przedstawionej sprawie.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że otrzymane przedpłaty nie będą opodatkowane podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Przez pojęcie „dostawy towarów”, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Interpretując zawarty w ww. artykule zwrot „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy podkreślić, że jest to czynność, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Uznaje się przy tym, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”. Istotny jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: dana czynność ujęta została w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (przesłanka przedmiotowa) oraz czynność wykonana została przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT (przesłanka podmiotowa).

Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w I kwartale 2015 roku zamierza rozpocząć działalność gospodarczą. Planowana przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza polegała będzie na sprzedaży paliw (benzyna, olej napędowy) oraz innych produktów i usług dostępnych na wybranych stacjach paliw (w tym produkty żywnościowe objęte obniżoną stawką VAT oraz płyny eksploatacyjne objęte 8 % stawką VAT) przy użyciu kart paliwowych. Kontrahenci korzystający z oferty Wnioskodawcy otrzymają kartę, dzięki której będą mieli prawo do nabycia paliw i innych produktów i usług dostępnych na wybranych (wykazanych w umowie podpisanej między Wnioskodawcą a kontrahentem) stacjach paliw. Kontrahent posługujący się kartą udostępnioną przez Wnioskodawcę, aby móc w pełni z niej korzystać będzie dokonywał przedpłaty w kwocie określonej w umowie na konto firmowe Wnioskodawcy. Kwota przedpłaty będzie pobierana na poczet przyszłych dostaw paliw oraz innych dostępnych na stacjach paliw towarów i usług (w tym towarów objętych obniżoną stawką VAT). W momencie otrzymania przedpłaty Wnioskodawca nie będzie w stanie wskazać konkretnej dostawy towarów lub usług na rzecz, których przedpłata zostanie wniesiona. Nie będzie znał ani rodzaju towaru lub usługi, ani ceny, za jaką kontrahent będzie nabywał towar lub usługę, ani stawki VAT, jaką będzie opodatkowana dostawa towarów lub usług. Poza brakiem wiedzy odnośnie ww. danych dotyczących transakcji, możliwa będzie również sytuacja, kiedy część a nawet całość przedpłaty zostanie zwrócona kontrahentowi. Informacja na temat ilości, ceny, jaki i rodzaju nabytego towaru lub usługi będzie znana Wnioskodawcy dopiero po zrealizowaniu dostawy. Samo wpłacenie środków pieniężnych na rachunek Wnioskodawcy przez kontrahenta nie będzie zobowiązywało go do dokonania zakupów. Możliwa będzie sytuacja, że dostawa towarów lub wykonanie usług nigdy nie dojdzie do skutku. Kontrahent w każdej chwili będzie miał prawo do zwrotu wpłaconych środków pomniejszonych o wartość dokonanej sprzedaży na jego rzecz.

Zauważyć należy, że przedmiotowa karta jest w analizowanej sprawie jedynie dokumentem uprawniającym do nabycia paliw i innych produktów i usług dostępnych na wybranych (wykazanych w umowie podpisanej między Wnioskodawcą a kontrahentem) stacjach paliw. Zatem przedmiotowa karta nie mieści się w definicji towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy. Odpłatne przekazanie karty nie może być również rozpatrywane w kategoriach świadczenia usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż samo przekazanie karty nie powoduje, że klient nabywa jakąkolwiek usługę. Karta jedynie upoważnia do zakupu towarów na wybranych stacjach paliwowych, jak i uprawnia do skorzystania z usług oferowanych przez Wnioskodawcę.

W konsekwencji powyższego, stwierdzić należy, że czynność odpłatnego przekazania przedmiotowej karty nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym przedstawiona czynność nie będzie powodowała powstania obowiązku podatkowego.

Jednocześnie w myśl art. 19a ust. 1 ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę (art. 19a ust. 2 ustawy).

Zgodnie z 19a ust. 8 ustawy jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zaliczka” i „przedpłata”, w związku z tym należy posiłkować się znaczeniem słownikowym.

Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego PWN” (www.sjp.pwn.pl), „zaliczka” to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet należności. Natomiast „przedpłata” to określona suma pieniędzy, stanowiąca część ceny towaru lub usługi, wypłacona z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie.

Zaliczka, jak również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi zatem być powiązana z konkretną transakcją.

Jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy klient będzie miał możliwość korzystania z karty wielokrotnie, może też wystąpić sytuacja, że klient przez cały okres obowiązywania karty nie zakupi żadnego produktu, jak i nie skorzysta z usług, zatem przyszłe świadczenie nie jest jeszcze w momencie zapłaty szczegółowo określone, nie można powiązać wpłaty z żadnym konkretnym świadczeniem. W konsekwencji powyższego ww. należności nie można uznać za zaliczkę.

W omawianej sprawie zapłata, która ma miejsce przed dostawą towaru nie spełnia w całej rozciągłości definicji przedpłaty. Przyszła dostawa nie jest jeszcze w momencie zapłaty szczegółowo określona – nieznany jest przedmiot sprzedaży, ilość towaru oraz cena towaru. Dopiero z chwilą dokonania dostawy towarów, a więc w momencie realizacji transakcji sprzedaży towaru powstaje obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Reasumując, należy stwierdzić, że czynność sprzedaży przez Wnioskodawcę kart, o których mowa we wniosku, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast środki pieniężne, które otrzymuje Wnioskodawca w związku z odpłatnym przekazaniem tych kart swoim klientom nie stanowią zaliczki ani przedpłaty w rozumieniu art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.