Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-313/12-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-08-20
Teza: Czy poniesione przez Spółkę koszty usług doradczych związanych z nabyciem w dniu 21 października 2010 r. nieruchomości które zostały zafakturowane po przyjęciu do użytkowania nieruchomości, ale wykonane przed tą datą, należy zaliczyć do wartości początkowej podlegającego amortyzacji środka trwałego (nieruchomości), czy też zaliczyć jednorazowo w kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt; nabycie; nieruchomości; usługi; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18.05.2012r. (data wpływu 23.05.2012r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej nabytej nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.05.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej nabytej nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (dalej jako Spółka, Wnioskodawca) w dniu 21 października 2010 r. nabyła prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z prawem własności położonych na gruncie: budynku biurowego, budynku stróżówki oraz innych naniesień (dalej: nieruchomość). Przeznaczeniem nabytej nieruchomości jest wynajem pomieszczeń biurowych w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Tym samym nieruchomość spełniała przesłanki uznania jej za środek trwały Spółki.

Nieruchomość, jako kompletny, zdatny do użytku środek trwały, została przyjęta do użytkowania w dniu jej nabycia - tj. 21 października 2010 r.

Przed datą zakupu nieruchomości, przygotowując się do ww. transakcji, w celu prawidłowej jej realizacji, Spółka korzystała z usług doradczych (na podstawie umów zawartych przed transakcją) związanych z m.in. z:

1.  obsługą prawną wiążącą się z zakupem nieruchomości, w tym w szczególności:
    *   analizą stanu prawnego nieruchomości, sporządzeniem w tym zakresie stosownych raportów,
    *   doradztwem transakcyjnym,
    *   negocjacjami handlowymi,
    *   opracowywaniem raportu due diligence,
    *   kontaktem z bankiem mającym udzielić wsparcia finansowego transakcji,
2.  opracowaniem badania technicznego (due diligence) istniejącej nieruchomości,
3.  doradztwem przy nabyciu przedmiotowego budynku, a w szczególności:
    *   badaniem rynku,
    *   doradztwem w zakresie cen,
    *   asystowaniem przy rozmowach handlowych,
    *   doradztwem prawno - podatkowym,
    *   negocjacjami ceny zakupu,
    *   innym doradztwem, niezbędnym do doprowadzenia do zawarcia transakcji zakupu nieruchomości

Łączna wartość powyższych usług wyniosła ok. 2 169 000 złotych. Wszystkie powyższe usługi (dalej: usługi doradcze) miały ścisły związek z transakcją nabycia nieruchomości i zostały wykonane na rzecz Spółki przed jej przeprowadzeniem i oddaniem nieruchomości do użytkowania.

Sposób ustalania wynagrodzenia za powyższe usługi był różny dla poszczególnych usługodawców i był kalkulowany poprzez:

1.  określenie stawki godzinowej za wykonane czynności w ramach usług doradczych, „ustalenie w umowie ceny ryczałtowej,
2.  ustalenie wynagrodzenia poprzez umowne określenie procentowej prowizji od ceny zakupu.

W związku z tym, że powyższe usługi miały doprowadzić do zawarcia transakcji zakupu nieruchomości, faktury za wykonane usługi skalkulowane w należnej wysokości zostały wystawione już po realizacji transakcji. Niemniej wartość świadczonych usług doradczych była znana i możliwa do skalkulowania (na podstawie zawartych umów) do dnia oddania nieruchomości do użytkowania.

W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym Spółka zadała następujące pytanie:

Czy poniesione przez Spółkę koszty usług doradczych związanych z nabyciem w dniu 21 października 2010 r. nieruchomości które zostały zafakturowane po przyjęciu do użytkowania nieruchomości, ale wykonane przed tą datą, należy zaliczyć do wartości początkowej podlegającego amortyzacji środka trwałego (nieruchomości), czy też zaliczyć jednorazowo w kosztów uzyskania przychodów?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W zaistniałym stanie faktycznym, poniesione przez Spółkę koszty usług doradczych związanych z zakupem nieruchomości, świadczonych przed jej nabyciem / przyjęciem do użytkowania, Wnioskodawca winien zaliczyć do wartości początkowej podlegającego amortyzacji środka trwałego (nieruchomości) - w cenie jego nabycia.

Od tak ustalonej wartości początkowej środka trwałego Spółka winna dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w art. 16a i nast. ustawy o CIT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 15 ust. 1. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest wynajem pomieszczeń biurowych w zakupionej i oddanej do użytkowania w dniu 21 października 2010 r nieruchomości.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, koszt zakupu nieruchomości oraz poniesione przed jej zakupem koszty usług doradczych stanowiły koszty uzyskania przychodów poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Rozpoznając prawidłowość ujęcia powyższych usług wskazać na wstępie należy, że usługi doradcze mogą mieć dwojaki charakter. Mogą one dotyczyć całokształtu działalności gospodarczej przedsiębiorcy, bądź też konkretnego projektu inwestycyjnego mającego na celu nabycie lub wytworzenie środka trwałego. Pierwsze z wymienionych nie mają bezpośredniego związku z realizowaną inwestycją (wytworzenie/nabyciem środka trwałego). Stanowią one koszty pośrednio związane z uzyskaniem przychodu, które są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Z kolei drugie z wymienionych, tj. koszty poniesione na usługi doradcze związane wyłącznie z daną inwestycją, powinny zwiększyć jej wartość początkową, o ile zostały nauczone przed przyjęciem jej do używania.

W stanie faktycznym opisanym przez Spółkę, w jej ocenie, mamy do czynienia z sytuacją drugą.

W myśl art. 16a ustawy o CIT amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lab współwłasność podatnika, nabyte lab wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dnia przyjęcia do używania budynki, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W świetle powyższego, w stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku. Spółka winna nabytą nieruchomość wykorzystywaną na potrzeby z wiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą amortyzować zgodnie z zasadami określonymi w art. 16h ustawy o CIT ujmując ją w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w cenie nabycia, na którą składać się będą oprócz ceny wynikającej umowy kupna - sprzedaży także inne koszty, w tym koszty usług doradczych wykonanych przed oddaniem nieruchomości do użytkowania.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14,uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Ustęp 3 cyt. artykułu wskaz uje przykładowe elementy składające się na cenę nabycia.

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lab wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, zabezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wskazano, wyliczenie powyższe dokonane przez Ustawodawcę ma charakter jedynie przykładowy. Cena nabycia podlega zatem zwiększeniu o liczne wydatki, które traktowane są jako koszty związane z tym zakupem, które zostały naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Potwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 30 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 115/10 uznając, że:

„Z przytoczonego obok art. 16g ust. 3 wynika. że wymienienie określonych rodzajów wydatków (ich tytułów) składających się na wartość początkową środka trwałego - nie ma charakteru wyczerpującego. Z togo też względu, mieścić się tu będą również inne koszty, o ile związane są z zakupem środka trwałego i naliczone zostały do dnia przekazania środka trwałego do używania. Jednakże pojęcia „kosztów związanych z zakupem” nie można odnosić jedynie do wydatków bezpośrednio związanych z czynnością cywilnoprawną w wynika której podatnik uzyskał własność (współwłasność) rzeczy zaliczonej następnie do środków trwałych. Stwierdzenie, że chodzi o koszty związane z zakupem środka trwałego, a więc przedmiotu kwalifikowanego przez prawo podatkowe, jako rzeczy kompletnej/zdatnej do użytku w dniu przyjęcia do używania, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywanej przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddanej do używania na podstawie najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 -uzasadnia stanowisko, że w rozumieniu art. 16g ust. 3 ustawy „koszty związane z zakupem” to koszty związane z operacją zapoczątkowaną uzyskaniem tytułu własności rzeczy i zakończoną oddaniem tej rzeczy do użytku, determinowanego wykonywaną przez podatnika działalnością gospodarczą (albo w celu oddania w najem bądź na podstawie umowy podobnej). Za takim wyznaczeniem zakresu „kosztów związanych z zakupem środka trwałego” przemawia również charakter niektórych kosztów wprost wymienionych w art. 16g ust. 3, jak na przykład kosztów montażu, które zasadniczo nie są związane z nabyciem rzeczy na podstawie czynności cywilnoprawnej, lecz dotyczą przysposobienia rzeczy do użytku w przedsiębiorstwie nabywcy. Na zasadność szerokiego rozumienia „kosztów związanych z zakupem środka trwałego” właśnie jako odpowiedniej operacji, zwraca się uwagę w literaturze (M. Wieczorek-Fronia, M. Grzybowska, J Zubrzycki, Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, Wrocław 2006 r., s. 110)”.

Katalog usług wykonanych w celu przyjęcia środka trwałego jak wspomniano jest otwarty.

Biorąc pod uwagę powyższe, aby zatem dane koszty mieściły się w zakresie pojęcia ceny nabycia w rozumieniu art. 16g ust. 3 ustawy o CIT - winny one być bezpośrednio związane z nabyciem środka trwałego oraz naliczone do dnia oddania go do użytkowania.

W ocenie Wnioskodawcy, poniesione przez Spółkę koszty usług doradczych spełniają ww. warunki.

Po pierwsze, niewątpliwie były one bezpośrednio związane z nabyciem nieruchomości, bowiem ich zlecenie przez Spółkę wiązało się wyłącznie z chęcią dokonania jej zakupu i miały one za zadanie ten cel zrealizować. Przykładowo niezbędne w ocenie Spółki, dla bezpieczeństwa i prawidłowości transakcji, było ustalenie stanu prawnego i technicznego nieruchomości, rozpoznanie rynku nieruchomości w zakresie kształtowania się ich cen, opracowanie strategii przy negocjacjach handlowych ze zbywcą, nawiązanie współpracy z instytucją mającą finansować transakcję.

Po drugie koszty te były znane przed oddaniem nieruchomości do użytkowania i wynikały z:

„liczby godzin poświęconych na doradztwo prac, związane z doprowadzeniem do zawarcia transakcji w przypadku usług prawnych,

„ustalonej ryczałtowej ceny usługi dotyczą cel stwierdzenia stanu technicznego budynku.

„ustalonego wynagrodzenia w formie omownego określenia procentowej prowizji od ceny zakupu - w przypadku usług doradczych mających doprowadzić do zawarcia umowy kupna sprzedaży budynku (wynagrodzenie przy sukcesie zakupu).

Zdaniem Wnioskodawcy bez znaczenia jest, że faktury za po wyższe usługi zostały wystawione przez usługodawców po oddaniu nieruchomości do użytkowania. Przede wszystkim bowiem, techniczna kwestia wystawiania faktur za wykonane usługi leżała wyłącznie po stronie kontrahentów. Niedorzeczne zatem byłoby, zdaniem Spółki uzależnienie tego, czy koszt związany z nabyciem środka trwałego ma być ujęty w jego wartości początkowej, czy też bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodów od tego, kiedy kontrahent zechce wystawić fakturę za świadczone przez siebie usługi.

Wskazać nałoży, że Ustawodawca w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT posłużył się sformułowaniem „kosztów naliczonych„ nie zaś „kosztów poniesionych „. Mając na uwadze, że racjonalny Ustawodawca takiego zabiegu dokonał świadomie, wnioskować należy, że sam fakt naliczenia, a więc możliwości ich określenia przed oddaniem środka trwałego do użytkowania jest wystarczający dla możliwości ujęcia ich w cenie zakupu środka trwałego. Innymi słowy koniecznym jest, by ich wielkość kosztów była znana przed oddaniem środka twałego do użytkowania.

Ujęcie kosztów usług doradczych w wartości początkowej nieruchomości (w cenie nabycia środka trwałego – w rozumieniu art. 16g ust. 3 ustawy o CIT) oprócz uzasadnienia prawnego, ma w ocenie Wnioskodawcy uzasadnienie ekonomiczne. W przypadku Spółki jednorazowe zaliczenie w koszty całej wartości tych usług w łącznej kwocie przekraczającej 2 100 000 złotych nie oddawałoby istoty poniesionego kosztu inwestycji, której celem jest osiąganie przychodów w dłuższym okresie czasu. Inwestycja związana z nieruchomością ma być głównym i wieloletnim źródłem uzyskiwania przychodów w prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, dlatego ekonomicznie uzasadnionym jest, by poniesione w związku z jej nabyciem koszty rozliczać stopniowo, poprzez jej amortyzację, z zastosowaniem właściwej stawki amortyzacyjnej, odzwierciedlającej planowany okres ekonomicznego użytkowania tego środka trwałego.

Podsumowując, w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym, koszty usług związanych z nabyciom nieruchomości, które zostały wykonane i były znane przed jej oddaniem do użytkowania zaliczyć należy w ocenie Wnioskodawcy do jej wartości początkowej. O tak obliczonej wartości początkowej Spółka powinna dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z właściwymi przepisami.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powyższe oznacza, iż podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo - skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Istnieje pewna grupa wydatków, co do których ustawodawca przewiduje rozkładanie ich w czasie w postaci odpisów amortyzacyjnych- są to środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne (art.15 ust.6 ustawy).

Aby prawidłowo ustalić podstawę odpisów amortyzacyjnych konieczne jest właściwe ustalenie wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z prawem własności położonych na gruncie: budynku biurowego, budynku stróżówki oraz innych naniesień. Przeznaczeniem nabytej nieruchomości jest wynajem pomieszczeń biurowych w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Przed data zakupu nieruchomości, przygotowując się do ww. transakcji Spółka korzystała z usług doradczych związanych z m.in. z:

1.  obsługą prawną wiążącą się z zakupem nieruchomości, w tym w szczególności: analizą stanu prawnego nieruchomości, sporządzeniem w tym zakresie stosownych raportów, doradztwem transakcyjnym, negocjacjami handlowymi, opracowywaniem raportu due diligence, kontaktem z bankiem mającym udzielić wsparcia finansowego transakcji,
2.  opracowaniem badania technicznego (due diligence) istniejącej nieruchomości,
3.  doradztwem przy nabyciu przedmiotowego budynku, a w szczególności: badaniem rynku, doradztwem w zakresie cen, asystowaniem przy rozmowach handlowych, doradztwem prawno - podatkowym, negocjacjami ceny zakupu, innym doradztwem, niezbędnym do doprowadzenia do zawarcia transakcji zakupu nieruchomości

Odnosząc do kwestii zaliczenia wartości przedstawionych wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę do wartości początkowej środków trwałych, należy podkreślić, iż zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Za cenę nabycia, stosownie do treści art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Z treści powołanych powyżej przepisów wynika, iż do wartości początkowej nabytych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zalicza się tylko wydatki ściśle związane z ich nabyciem.

Co prawda katalog kosztów powiększających cenę nabycia poprzez użycie słowa „w szczególności” jest katalogiem otwartym, co oznacza, że mogą do niego wchodzić inne, niewymienione w tym przepisie koszty, które będą miały wpływ na wartość początkową danego środka trwałego, nie można jednak do kosztów związanych z zakupem w rozumieniu art. 16g ust. 3 ww. ustawy zaliczać wszystkich kosztów pozostających w jakimkolwiek związku przyczynowo - skutkowym ze skutkiem w postaci nabycia środka trwałego. Muszą to być bowiem koszty związane z nabyciem lub przyjęciem do używania środka trwałego o ile zostaną naliczone do dnia przekazania go do używania.

W stanie sprawy wydatki z tytułu korzystania z szeroko określonych we wniosku „usług doradczych” (w tym np. badanie rynku, obsługa prawna, negocjację handlowe i in.) nie są kosztami związanymi z zakupem nieruchomości, gdyż ich poniesienie nie jest warunkiem zakupu. Zakup usług skutkujących powstaniem tych kosztów spowodował możliwość podjęcia decyzji co do racjonalności i zasadności przedsięwzięcia, tj. zamiaru zakupu nieruchomości oraz realizację tej decyzji przy pomocy wyspecjalizowanych doradców, nie warunkuje jednak samego zakupu. W tej sytuacji ich poniesienie nie wpływa na wartość początkową kupowanych nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że przedmiotowe wydatki nie mogą być rozliczane poprzez odpisy amortyzacyjne. Zasadnym jest natomiast aby wydatki te zakwalifikować do kosztów pośrednich, związanych ogólnie z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Moment potrącenia wydatków o charakterze pośrednim określony został w art. 15 ust. 4d ww. ustawy, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Natomiast art. 15 ust. 4e tej ustawy stanowi, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.