Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-571/09/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-09-16
Teza: Możliwość skorzystania z korekty w trybie art. 89a ustawy.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; faktura-wystawienie faktury; korekta-korekta podatku; podatek-podatek naliczony-obniżenie podatku naliczonego; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 108

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2009 r. (data wpływu 22 czerwca 2009 r.) uzupełnionym w dniu 14 września 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości dokonania na podstawie art. 89a korekty podatku należnego w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2009 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 14 września 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości dokonania na podstawie art. 89a korekty podatku należnego w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 23 marca 2008 r. podatnik prowadzący działalność gospodarczą (osoba fizyczna), zamówił u Wnioskodawcy kosz zasypowy. Fakturę sprzedaży dotyczącą tego zlecenia wystawiono w dniu 12 maja 2008 r. (wartość brutto wynosiła 42.700 zł.), do której zostały załączone "Standardowe Warunki Dostaw". Faktura z załącznikiem została przekazana odbiorcy w dniu 13 maja 2008 r. wraz z dostawą towaru zleconą dnia 12 maja 2008 r. firmie transportowej, udokumentowaną odrębną fakturą. Wnioskodawca otrzymał podpisaną przez nabywcę fakturę sprzedaży (data odbioru 13 maja 2008 r.)

Zgodnie z pkt 12 tzw. „Standardowych Warunków Dostaw" opracowanych przez Wnioskodawcę "płatność za dostarczony towar następuje wg wystawionej faktury VAT. W przypadku gdy nie nastąpi płatność w terminie i w wysokości, jaką określa wystawiona faktura, naliczany będzie czynsz dzierżawny w wysokości 5% wartości produktu za każdą rozpoczętą dobę do momentu uregulowania pełnej należności włącznie z czynszem dzierżawnym. Wszystkie wpłaty wniesione do firmy „D” traktowane są jako zaliczki na poczet czynszu dzierżawnego \`(...)\`". Z uwagi na brak płatności ze strony kupującego za sprzedany kosz zasypowy, Wnioskodawca powołując się na pkt 12 „Standardowych Warunków Dostawy” i wystawił faktury:

*   FV z dnia 11 czerwca 2008 r. wartość brutto 34.160 zł. za czynsz dzierżawny z tytułu eksploatacji kosza zasypowego (16 doba), wysłaną wraz z pismem przewodnim z dnia 11 czerwca 2008 r. listem poleconym za potwierdzeniem odbioru,
*   FV z dnia 18 czerwca 2008 r. wartość brutto 14 945 zł za czynsz dzierżawny z tytułu eksploatacji kosza zasypowego (7 doba), wysłaną wraz z monitem wzywającym do zapłaty za fakturę, listem poleconym za potwierdzeniem odbioru;
*   FV z dnia 1 lipca 2008 r. za czynsz dzierżawny z tytułu eksploatacji kosza zasypowego (18 doba), skierowano do dłużnika wezwanie do zapłaty oraz monit do zapłaty za fakturę. Dokumenty te zostały wysłane listem poleconym, poz.64 w książce nadawczej;
*   FV z dnia 10 lipca 2008 r. wartość brutto 21.360 zł za czynsz dzierżawny z tytułu eksploatacji kosza zasypowego (10 doba), przesyłka wysłana listem poleconym, poz. 67 w książce nadawczej.

W dniu 17 lipca 2008 r. Wnioskodawca wystawił refakturę za transport kosza zasypowego, wartość brutto 2440,00 zł., wysłaną listem poleconym, poz. 70 w książce nadawczej.

Z kolei w dniu 15 lipca 2008 r. Wnioskodawca zawarł umowę przelewu wierzytelności dotyczącej faktury sprzedaży kosza zasypowego, natomiast w dniu 24 lipca 2008 r. umowę przelewu wierzytelności dotyczącej faktury za transport na rzecz „B” S.C., o czym poinformował dłużnika.

Wierzytelności wynikające z faktur (…) oraz (…) nie zostały zbyte.

W dniu 22 stycznia 2009 r. Wnioskodawca zgodnie z art. 89a ust. 2 pkt 6 ustawy o VAT zawiadomił dłużnika o zamiarze dokonania korekty podatku należnego z uwagi na to, iż wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w fakturze (nr nadania listu poleconego za potwierdzeniem zwrotnym odbioru) i dokonał korekty podatku należnego z tytułu świadczenia usług wynikających z faktur, którą wykazał w deklaracji VAT-7 za luty 2009 r. złożonej do Urzędu Skarbowego w dniu 17 marca 2009 r. O dokonanej korekcie poinformował dłużnika pismem wysłanym w dniu 17 marca 2009 r. potwierdzenie nadania, a do deklaracji załączył zawiadomienie o przyczynie dokonanej korekty. Dnia 18 marca 2009 r. Wnioskodawca przekazał do Urzędu Skarbowego pismo informujące o tym, iż dłużnik został powiadomiony o dokonanej korekcie podatku należnego.

U Wnioskodawcy przeprowadzono w dniu 6 maja 2009 roku kontrolę podatkową i wezwano do złożenia wyjaśnień. W dniu 7 maja 2009 r. Wnioskodawca złożył wyjaśnienia do US, natomiast w dniu 15 maja 2009 r. otrzymał protokół z przeprowadzonej kontroli, w którym organ podatkowy powołując się na art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług w punkcie 3.25 protokołu przyjął, że „mając na uwadze obowiązujący stan prawny kontrolujący stwierdził, że kontrolowany Pani P. wystawiała faktury „za czynsz dzierżawny z tytułu eksploatacji kosza zasypowego wg standardowych warunków dostawy" do dokonanej dostawy towaru na podstawie faktury VAT (kosza zasypowego z podajnikiem wibrującym). Możliwość skorzystania z tzw. „ulgi za złe długi" powstaje wówczas, gdy spełnione są warunki dotyczące zarówno samej wierzytelności jak i warunków jej powstania. Dokonana weryfikacja przedłożonych dokumentów w toku kontroli oraz uzyskanych informacji od kontrahenta jest uprawdopodobnieniem, aby miało miejsce świadczenie usług dzierżawy. Z uwagi na fakt, iż zebrany materiał wskazuje, że nie został spełniony pierwszy z ww. warunków, Kontrolowanemu nie przysługuje prawo do korekty podatku należnego w opisanym trybie". Mając na myśli „pierwszy z w/w warunków" organ podatkowy wskazał na naruszenie art. 89a ust. 2 pkt 1, zgodnie z którym dostawa towaru lub świadczenie usług dokonana musi być na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji. W pozostałym zakresie organ podatkowy uznał, że spełnione są warunki niezbędne do dokonania korekty podatku przewidziane w art. 89a ustawy o VAT.

Wnioskodawca w dniu 28 maja 2009 r. skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego zastrzeżenia i wyjaśnienia wskazując, że nie zgadza się ze stanowiskiem kontrolujących, iż niemożliwe jest skorygowanie podatku należnego tytułem świadczenia usług dzierżawy w miesiącu 06/2008 i 07/2008 z powodu niespełnienia warunku wskazanego w art. 89a ust. 2 pkt 1 jako, że brak jest ku temu dowodów i podstaw.

W dniu 9 czerwca 2009 r. podatnik otrzymał odpowiedź na złożone zastrzeżenia i wyjaśnienia, w której organ stwierdził, że powstały wątpliwości co do świadczenia usług dzierżawy, gdyż kontrahent podatnika nie potwierdza, że nabył takie usługi i w związku z tym konieczne jest ustalenie, czy miało miejsce świadczenie usług i czy zaistniała wierzytelność, której nieściągalność jest podstawą do korekty podatku należnego. Organ przyjął, iż konieczne będzie zatem wystąpienie przez organ podatkowy do sądu powszechnego celem ustalenia stosunku prawnego.

Obecnie nie toczy się postępowanie podatkowe, a kontrola podatkowa została zakończona. Nie wydano w przedmiotowej sprawie decyzji ani postanowienia.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż do momentu uiszczenia pełnej kwoty towar wydany nabywcy pozostaje własnością sprzedającego. W przypadku braku zapłaty nabywca czerpie korzyści z dostarczonego sprzętu, a sprzedający świadczy usługę dzierżawy.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie,** które zostało ograniczone ostatecznie w uzupełnieniu wniosku.

Czy w świetle art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług podatnik w przedmiotowej sprawie ma prawo do dokonania korekty podatku należnego, o kwoty wynikające z faktur, których nieściągalność została uprawdopodobniona?

Zdaniem Wnioskodawcy, Naczelnik Urzędu Skarbowego, jako organ prowadzący kontrolę podatkową, bezpodstawnie uznał w protokole kontroli, że podatnik nie może skorygować podatku należnego z tytułu świadczonych usług z powodu niespełnienia warunku wskazanego w art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Stanowiska swojego organ w żaden sposób nie uzasadnił, a podatnik posiada dokument z którego wynika, że firma Pani pn. „I” była w lutym 2009 r. podatnikiem VAT czynnym (Wnioskodawca złożył ten dokument do US w dniu 29 maja 2009 r.). W ocenie Wnioskodawcy organ podatkowy niesłusznie uznał w odpowiedzi na wniesione Wnioski i Zastrzeżenia, że istnieje wątpliwość co do istnienia stosunku prawnego - świadczenia usług przez Wnioskodawcę, z którego wynika obowiązek zapłaty przez dłużnika czynszu dzierżawnego. Powstanie tego stosunku prawnego wynika ze "Standardowych Warunków Dostaw", które były dłużnikowi znane. Organ podatkowy uznając, iż istnieje wątpliwość co do istnienia stosunku prawnego oparł się wyłącznie na twierdzeniach dłużnika. Warto przy tym zaznaczyć, że zgodnie z Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2007 r. sygn. II FSK 523/2007 „organy podatkowe nie muszą występować do sądu powszechnego w sytuacji, gdy kwestionują wykonanie umowy między firmami". Należy również wskazać, że organ w protokole kontroli uznał, iż istnienie stosunku prawnego zostało uprawdopodobnione. Dopiero w odpowiedzi na Wyjaśnienia i Zastrzeżenia zmienił swoje zdanie.

Wnioskodawca uważa, iż spełnił wszystkie warunki wymagane do skorzystania z tzw. ulgi "na złe długi" przewidzianej w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług, a więc słusznie dokonał obniżenia podatku należnego. Tzw. "ulga na złe długi" ma na celu wsparcie przedsiębiorcy, który poniósł ciężar zapłaty podatku należnego od zdarzeń gospodarczych, które nie spowodowały obrotu i przepływu pieniężnego. Ze strony Wnioskodawcy jako wierzyciela zostały spełnione wszystkie konieczne do tego odliczenia przesłanki:

*   nieściągalność została uprawdopodobniona, gdyż minął wymagany przez art. 89a ustawy o VAT termin 180 dni od upływu płatności tych faktur,
*   świadczenie zostało wykonane na rzecz podatnika zarejestrowanego jako czynny, wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
*   wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni, wierzytelności nie zostały zbyte, od daty wystawienia faktur nie upłynęły 2 lata,
*   dłużnikowi zostało dostarczone zawiadomienie o zamiarze skorygowania podatku należnego, ze względu na upływ 180 dni od terminu płatności, a należności nie zostały uregulowane w ciągu 14 dni od otrzymania zawiadomienia przez dłużnika,
*   korekta podatku należnego nastąpiła w rozliczeniu za okres, w którym minął termin 14 dni od otrzymania potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia o zamiarze dokonania korekty oraz otrzymano potwierdzenie zwrotne odbioru przez dłużnika tego zawiadomienia,
*   w dalszym ciągu wierzytelność nie została uregulowana w jakiejkolwiek formie,
*   wraz z deklaracją podatkową, w której dokonano korekty, zawiadomiono Urząd Skarbowy o przedmiocie korekty wraz z podaniem kwot podatku należnego,
*   dłużnik został powiadomiony w ciągu 7 dni od dnia dokonania korekty,
*   kopia zawiadomienia przesłana została do właściwego dla (wierzyciela) Urzędu Skarbowego,
*   między wierzycielem i dłużnikiem nie istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4.

Zdaniem podatnika, w przypadku, gdyby okazało się, że świadczenie usług nie miało miejsca, nie powstaje w ogóle obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.

Natomiast przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r. podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Natomiast nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (ust. 1a).

Na podstawie ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
2.  wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
3.  wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
4.  wierzytelności nie zostały zbyte,
5.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona,
6.  wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

W myśl ust. 3 wskazanego artykułu korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6.

Zgodnie z art. 108 ust. 1 cyt. ustawy, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jej zapłaty.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonał dostawy towaru (kosza zasypowego z podajnikiem wibrującym), dokumentując transakcję fakturą z dnia 12 maja 2008 r. z określonym terminem płatności. Jednocześnie, zgodnie z przyjętymi uzgodnieniami postanowiono w „Standardowych Warunkach Dostaw", iż w przypadku, gdy nie nastąpi płatność w terminie i w wysokości, jaką określa wystawiona faktura, naliczany będzie czynsz dzierżawny w wysokości 5% wartości produktu za każdą rozpoczętą dobę do momentu uregulowania pełnej należności włącznie z czynszem dzierżawnym, a wszystkie wniesione wpłaty traktowane są jako zaliczki na poczet czynszu dzierżawnego. Ponadto wskazano, iż towar pozostaje własnością sprzedającego do momentu uiszczenia pełnej zapłaty, w zakresie w jakim takie zachowanie tytułu własności jest ważne w świetle obowiązującego prawa.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż przedmiotem transakcji była bezsprzecznie dostawa towaru, który został wydany kupującemu z zastrzeżeniem własności do momentu uiszczenia ceny. Otrzymanie przez nabywcę towaru oraz faktury, w której sprzedawca zastrzegł sobie prawo własności do momentu zapłaty całości ceny, dokumentującej nabycie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel stanowią wystarczające warunki do uznania, że własność rzeczy została przeniesiona pod warunkiem zawieszającym.

Istota dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ww. ustawy polega na „przeniesieniu prawa” do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie „rozporządzanie towarami jak właściciel” należy rozumieć szeroko, jako obejmujące nie tylko uprawnienie do prawnego dysponowania towarem. Przepis ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa na inną stronę, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto, możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się to z przeniesieniem własności w sensie ekonomicznym, wskazując na uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Znajduje to wyraz w formule „jak właściciel”, co implikuje możliwość uznania za dostawę towarów również owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą bez względu czy w rzeczywistości w ślad za tym doszło do przeniesienia prawa własności. Należy rozróżnić pojęcie „rozporządzanie towarem jak właściciel” w ujęciu ustawowym i pojęcie własności w ujęciu cywilistycznym.

Istnienie zastrzeżenia prawa własności sprzedanego towaru, do momentu uiszczenia ceny przez nabywcę należy traktować jako przewidziany w art. 589-591 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16 poz. 93 z późn. zm.) szczególny rodzaj sprzedaży, w której przeniesienie własności nastąpiło pod warunkiem zawieszającym. Tym samym pomimo, że podatnik nie stał się jeszcze właścicielem rzeczy (towar pozostaje własnością sprzedającego do czasu uiszczenia całości ceny za towar w terminie wskazanym na fakturze – zgodnie z art. 589 K.c.), kupujący nabywa jednak prawo do dysponowania towarem wg swego uznania. Zatem jeżeli towar został nabywcy wydany – zyskuje on de facto możliwość korzystania z towaru „tak jak właściciel”.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż w przedstawionym stanie faktycznym mamy do czynienia wyłącznie z realizowaną w oparciu o zamówienie, dostawą towaru, co tym samym wyklucza możliwość uznania żądania dodatkowego wynagrodzenia, jako odrębnego świadczenia (w oderwaniu od należności głównej) z tytułu świadczenia usług dzierżawy. Samo zaś nazwanie naliczanych przez Wnioskodawcę, w przypadku braku zapłaty, kwot w wysokości 5% wartości produktu za każdą rozpoczętą dobę do momentu uregulowania pełnej należności „czynszem dzierżawnym” nie może przesądzać o charakterze świadczenia, a zatem decydować, iż w przedmiotowej sprawie doszło również do świadczenia usług dzierżawy. Stąd też tak określone kwoty mogą stanowić (przyjąć postać) ewentualnej formy odszkodowania czy rekompensaty za brak zapłaty za dokonaną sprzedaż towaru.

Podkreślić należy także, iż Wnioskodawca dochodził wykonania umowy sprzedaży, tj. zapłaty ceny poprzez wielokrotne wezwania i monity oraz nie żądał zwrotu rzeczy, a ostatecznie zbył wierzytelność dotyczącą faktury sprzedaży kosza zasypowego, co przesądza jednoznacznie o charakterze wykonanej czynności – dostawy towaru. Jednocześnie kontrahent nie potwierdzał nabycia usług dzierżawy, ani zawarcia umowy o taką usługę.

Zatem uznać należy, iż przedmiotowe faktury FV(…) oraz FV(…) dotyczące czynszu dzierżawnego z tytułu eksploatacji kosza zasypowego zostały wystawione w trybie art. 108 ww. ustawy, nie dokumentowały bowiem – jak wywodzi Wnioskodawca – świadczenia usług dzierżawy.

W związku z powyższym, w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym nie jest możliwa korekta podatku należnego zawartego w przedmiotowych fakturach na podstawie przepisu art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług, skoro nie zostały spełnione warunki określone w cyt. przepisie, gdyż w tym trybie podatnik może skorygować jedynie podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Jak wynika z treści powołanych przepisów, przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego, zatem przedmiotem tych rozstrzygnięć nie może być ocena postępowania innego organu podatkowego, ani też ocena poprawności umów cywilnoprawnych zawieranych pomiędzy stronami.

Należy także wskazać, iż rozstrzyganie sporów pomiędzy stronami zawartych transakcji nie leży w kompetencji Ministra Finansów, lecz pozostaje we właściwości sądów powszechnych.

Nadmienia się, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii dokonania ewentualnej korekty według ogólnych zasad, bowiem nie było to przedmiotem zapytania oraz Wnioskodawca nie przedstawił własnego stanowiska w tym zakresie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.