Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-152/07-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-02-29
Teza: Wnioskodawca wraz z siostrą zaliczany jest do II grupy podatkowej, podatek od otrzymanej kwoty zgodnie z tytułem prawnym może Pan rozliczyć we właściwym urzędzie skarbowym według miejsca zamieszkania a w przypadku złożenia wspólnego zeznania podatkowego według miejsca zamieszkania jednego z nabywców, natomiast za datę rozliczenia należy przyjąć dzień powstania obowiązku podatkowego, t. j. 12 września 2007 r.
Słowa kluczowe: grupa; podatek; podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek; spadkobiercy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 28.11.2007 r. (data wpływu 30.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku podatkowego w ww. podatku oraz ustalenia grupy podatkowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.11.2007 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku podatkowego w ww. podatku oraz ustalenia grupy podatkowej.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca wraz z siostrą M. N. zostali spadkobiercami M. M., wdowie po E. M., którzy byli obywatelami Francji. M. M. zmarła 30 maja 2005 r w M.i i od tego czasu prowadzono poszukiwania spadkobierców przez kancelarię L.. genealogique ……..

Dnia 03 kwietnia 2006 r. dowiedzieli się, że takie poszukiwania są prowadzone i 17 kwietnia 2006 r. podpisali umowę o ujawnieniu praw spadkowych. Wielkość masy spadkowej nie była i nie jest im znana do dzisiaj.

W dniu 06 sierpnia 2007 r. otrzymali informację o pierwszym rozliczeniu spadku (prawdopodobnie nie ostatnie) za sprzedanie mieszkanie w kwocie X EUR dla każdego z nich. W dniu 12 września 2007 r. kancelaria w P. wpłaciła wnioskodawcy na konto walutowe Y EUR.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Do której grupy nabywców należy zaliczyć Wnioskodawcę z siostrą, jeśli M. M. z domu M., była siostrą ich dziadka, T. M.?
2.  Czy Wnioskodawca może rozliczyć podatek od całej otrzymanej już kwoty spadku czy też musi rozliczać się z oddzielnie?
3.  Jaką datę należy przyjąć do rozliczenia otrzymanego spadku?

Zdaniem wnioskodawcy:

1.  Należy nas zaliczyć do nabywców lI grupy podatkowej.
2.  Dla ułatwienia i uniknięcia kolejnych wyjaśnień w oddzielnym urzędzie skarbowym niż mój sądzę, że mogę rozliczyć podatek we właściwym urzędzie skarbowym dla mojego miejsca zamieszka, tym bardziej że cała kwota wpłynęła na moje konto.
3.  W mojej ocenie za datę rozliczenia powinienem przyjąć 12.09.2007 r. (data wpłynięcia środków pieniężnych na konto) przyjmując kurs EUR NBP z tego dnia (3,77 PLN).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe .**

W myśl art. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) podatkowi podlega nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W myśl przepisu art. 922 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Zgodnie z poglądami doktryny przedmiotu, nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami. Określenie spadku następuje w drodze zastosowania czterech kryteriów: prawa i obowiązki mają charakter cywilnoprawny, majątkowy, nie są ściśle związane z osobą zmarłego, nie przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy osoby te są spadkobiercami.

Zgodnie z treścią art. 922 Kodeksu cywilnego spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem podlegającym przepisom prawa spadkowego. Zaś spadek nabywa się na podstawie testamentu - lub z ustawy jak w Pana przypadku (art. 926 § 1 K. c.).

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. Nr 142 poz. 1514 ze zm.) obowiązek podatkowy przy nabyciu w drodze dziedziczenia powstaje z chwilą przyjęcia spadku. Jeżeli jednak nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma (art. 6 ust. 4 ww. ustawy) i ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych (art. 5 ww. ustawy).

Jeżeli obowiązujące we Francji prawo nie zna pojęcia „przyjęcia spadku”, a spadkobiercy nabywają prawo do spadku z chwilą przekazania im konkretnego majątku przez zarządcę, obowiązek w podatku od spadków i darowizn powstanie w przedmiotowym przypadku z chwilą otrzymania przez spadkobierców całości masy spadkowej wraz z tytułem prawnym do spadku.

W myśl art. 17a ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązany jest Pan do złożenia w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zeznanie podatkowe (SD-3) o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych wg ustalonego wzoru, o którym mówi rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26.07.2006 r. w spawie zeznań podatkowych składanych przez podatników podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 139 poz. 988 ze zm.). Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 roku w sprawie właściwości miejscowej organów podatkowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 165, poz. 1371 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2008 r. w sprawach nabycia, które w całości lub w części dotyczy rzeczy położonych za granicą lub prawa majątkowych podlegających wykonaniu za granicą – według miejsca zamieszkania nabywcy w dniu powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku braku takiego miejsca – według ostatniego miejsca jego pobytu w tym dniu.

Na podstawie § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia w przypadkach określonych m.in. w ust. 1 pkt 5, jeżeli nabywcy, zgodnie z odrębnymi przepisami, składają wspólne zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych – właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania (pobytu) jednego z nabywców.

W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2006 r. w sprawie zeznań podatkowych składanych przez podatników podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 139, poz. 988 ze zm.) w przypadku nabycia udziałów we współwłasności rzeczy lub w prawie majątkowym przez kilku podatników, mogą oni złożyć wspólne zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych. W tym przypadku zeznanie podatkowe składa się wraz z informacją o pozostałych podatnikach (SD-3/A), zgodnie ze wzorem określonym w załączniku do rozporządzenia.

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczany jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje wg osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Zakwalifikowanie nabywców do grupy podatkowej następuje w oparciu o art. 14 ust. 3 ww. ustawy zaliczający zstępnych rodzeństwa, jak w Pana i siostry przypadku do II grupy podatkowej.

Reasumując należy stwierdzić, iż Wnioskodawca wraz z siostrą zaliczany jest do II grupy podatkowej, podatek od otrzymanej kwoty zgodnie z tytułem prawnym może Pan rozliczyć we właściwym urzędzie skarbowym według miejsca zamieszkania a w przypadku złożenia wspólnego zeznania podatkowego według miejsca zamieszkania jednego z nabywców, natomiast za datę rozliczenia należy przyjąć dzień powstania obowiązku podatkowego t. j. 12 września 2007 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, 09-402 Płock, ul. 1 Maja 10.