Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.102.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Powstanie obowiązku podatkowego w związku z planowaną
sprzedażą nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna
małżeństwo
nieruchomości
rozwód
sprzedaż
udział
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem przekazanym poprzez Urząd Skarbowy (...) z 14
    marca 2025 r. (wpływ 21 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2017 r. żona Wnioskodawcy (...) będąc właścicielką 50% udziałów w działce (...)
    otrzymała od swojej siostry w ramach darowizny drugie 50% udziałów w tejże działce (...),
    stając się właścicielką całości (był to jej majątek osobisty). W 2020 r. Wnioskodawca
    otrzymał od żony w ramach darowizny 50% udziałów w tejże działce (z majątku osobistego
    żony do majątku wspólnego małżonków) (...). Wnioskodawca wraz z żoną zaciągnął kredyt
    i zaczął z nią budowę domu.
    W piśmie z 14 marca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) ma Pan nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak.
    2. W jaki sposób Pana żona nabyła pierwsze 50% udziałów w działce (...) (np. umowa kupna-
    sprzedaży, darowizna, spadek, inny – jaki?) i kiedy (proszę wskazać dokładną datę
    nabycia – dd-mm-rrrr)?
    Odpowiedź: Żona otrzymała całość działki od swojej siostry w ramach umowy darowizny
    (...)2017 r. Już po zawarciu małżeństwa (...)2017 r.
    3. W przypadku wskazania, że ww. nabycie przez Pana żonę nastąpiło w drodze spadku,
    należy wskazać dokładną datę śmierci spadkodawcy Pana żony, a także, czy został
    przeprowadzony dział spadku.
    Odpowiedź: Nie dotyczy.
    4. Czy przez cały okres, o którym mowa we wniosku aż do Pana rozwodu z żoną, istniała w
    Państwa małżeństwie wspólność ustawowa majątkowa?
    Jeżeli nie – proszę, żeby wskazał Pan datę wprowadzenia rozdzielności majątkowej oraz
    w jaki sposób doszło do podziału majątku wspólnego w odniesieniu do nieruchomości
    będącej przedmiotem wniosku?
    Odpowiedź: Nie, ustała (...) sierpnia 2024 r. w ramach umowy majątkowej małżeńskiej.
    Wnioskodawca wraz z żoną stali się współwłaścicielami dotychczasowego majątku
    wspólnego w udziałach wynoszących po 1/2 części.
    5. Kiedy uprawomocniło się orzeczenie sądu o Pana rozwodzie (proszę wskazać dokładną
    datę – dd-mm-rrrr)?
    Odpowiedź: Rozprawa odbyła się (...)2024 r. (...), postępowanie zakończyło się tego
    samego dnia. Uprawomocnienie było tydzień później. Wnioskodawca nie jest pewien jak
    to jest liczone; (...).
    6. Czy w wyniku rozwodu doszło do podziału Państwa majątku wspólnego? Jeżeli tak, w
    jakiej części stał się Pan właścicielem nieruchomości będącej przedmiotem wniosku?
    Odpowiedź: Nie dotyczy. Podział nastąpił wcześniej tak jak Wnioskodawca odpowiedział
    na pytanie nr 4.
    7. Czy prowadzi/będzie Pan prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
    nieruchomościami?

    W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż przedmiotowej
    nieruchomości nastąpi w ramach wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą nie związaną z obrotem
    nieruchomościami (...). Sprzedaż nie nastąpi w ramach prowadzenia działalności.
    8. Kiedy planuje Pan dokonać sprzedaży przedmiotowej nieruchomości?
    Odpowiedź: Sprzedaż przewidziana jest na (...): (...) 2025 r.

## Pytanie

W 2025 r., będąc po rozwodzie, Wnioskodawca wraz z żoną chciałby sprzedać
    nieruchomość. Czy po sprzedaży Wnioskodawca będzie zobligowany do zapłaty podatku
    dochodowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on obowiązku zapłaty podatku dochodowego od
    sprzedaży nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło

    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Z informacji przedstawionych przez Pana we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że ma
    Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl
    art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzi Pan
    działalność gospodarczą nie związaną z obrotem nieruchomościami. Pana żona, (...)
    otrzymała działkę (...) od swojej siostry w ramach umowy darowizny (...)2017 r. – już po
    zawarciu małżeństwa (...)2017 r. (był to jej majątek osobisty). W 2020 r. otrzymał Pan od
    żony w ramach darowizny 50% udziałów w tejże działce (z majątku osobistego żony do
    majątku wspólnego małżonków). Wraz z żoną zaciągnął Pan kredyt i zaczął z nią budowę
    domu. (...) sierpnia 2024 r. ustała wspólność ustawowa majątkowa w ramach umowy
    majątkowej małżeńskiej między Panem a Pana żoną. Wraz z żoną staliście się Państwo
    współwłaścicielami dotychczasowego majątku wspólnego w udziałach wynoszących po 1/2
    części. Państwa rozprawa rozwodowa odbyła się (...)2024 r. Uprawomocnienie orzeczenia
    sądu o Pana rozwodzie nastąpiło tydzień później. Planujecie Państwo sprzedać
    przedmiotową nieruchomość (...)2025 r. Sprzedaż nie nastąpi w ramach prowadzenia
    działalności.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne.
    Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do
    dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie
    obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest
    nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę
    aktu notarialnego. Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje
    przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym
    darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę
    przyjmuje.

    Aby ustalić, czy sprzedaż nieruchomość będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie nastąpi po
    upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Wskazał Pan, że Pana żona otrzymała działkę (...) od swojej siostry w ramach umowy
    darowizny (...)2017 r., już po zawarciu małżeństwa (...)2017 r. W 2020 r. otrzymał Pan od
    żony w ramach darowizny 50% udziałów w tejże działce (z majątku osobistego żony do
    majątku wspólnego małżonków). Zatem należy odnieść się do kwestii stosunków
    majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Na podstawie art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca
      inaczej postanowił.
    Należy podkreślić, że przedmioty, o których mowa w art. 33 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, tj. należące do majątku osobistego danego małżonka, pomimo istnienia
    wspólnoty majątkowej między małżonkami nie stanowią ich majątku wspólnego.
    Przedmioty takie stanowią majątek odrębny danego małżonka. Innymi słowy sam fakt,
    że między małżonkami istnieje wspólność ustawowa nie czyni małżonków
    współwłaścicielami majątku osobistego jednego z nich.
    Zatem zgodnie z przepisami prawa rodzinnego o zaliczeniu przedmiotów majątkowych
    do wspólnego, czy też odrębnego majątku decyduje przede wszystkim moment oraz
    sposób ich nabycia. Nieruchomości nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
    czy też w drodze spadku/darowizny – zgodnie z art. 33 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego – stanowią wyłączną własność małżonka, którą może on swobodnie
    rozporządzać bez zgody drugiego z nich.
    Z kolei stosownie do art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Co do zasady
    wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.

    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie poprzez zawarcie
    stosownej umowy (np. rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową bądź
    ustanawiającej rozdzielność majątkową) mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób
    odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w
    zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość
    i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego
    małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co
    oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43
      § 2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 ustawy Kodeks cywilny – podział ten nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie bowiem z tym przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, żeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Stosownie do art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak

    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12
    lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku
    osobistego jednego z małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem
    Sądu:
      Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
      małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje
      się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć
      terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to
      ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia
      pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku
      małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby w warunkach niniejszej sprawy
      termin nabycia przez Skarżącą nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy
      darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez Skarżącą nieruchomości datę jej
      nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny objęta wspólnością
      małżeńską.
    W ocenie Sądu:
      Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z
      majątku osobistego jednego z nich do majątku wspólnego obojga małżonków jest
      czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w
      rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nieruchomości i innych praw majątkowych
      przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim
      zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy
      małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie
      nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a
      mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój
      majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu
      konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego
      winny być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności
      majątkowej małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca
    wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a–c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku
    wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z
    małżonków nie stanowi nabycia tego prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.
    Datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej
    daty należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy, również w odniesieniu do małżonka, który nabył nieruchomość w drodze
    darowizny do majątku wspólnego.
    W związku z powyższym, datą nabycia przez Pana 50% udziałów w nieruchomości (działce
    (...)), która została włączona do majątku wspólnego małżonków w ramach darowizny z
    majątku osobistego Pana żony do Państwa majątku wspólnego, jest data nabycia tej

    nieruchomości przez Pana żonę w ramach darowizny od siostry do jej majątku osobistego,
    tj. (...)2017 r. Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy
    niewątpliwie upłynął.
    Podsumowując, planowa sprzedaż w 2025 r. 50% udziałów w przedmiotowej
    nieruchomości nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, gdyż sprzedaż zostanie dokonana przez Pana po upływie pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości
    przez Pana żonę drogą darowizny do jej majątku osobistego. W konsekwencji, nie będzie
    miał Pan obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży
    nieruchomości opisanej we wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.