Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.705.2025.1.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Koszty uzyskania przychodu; przejęte zobowiązania
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
udziałowiec
zobowiązanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawca jest udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, (...) (dalej: X.),
    tj. posiada (...) udziałów tej spółki, co daje mu udział w kapitale wynoszący blisko 49%.
    Wnioskodawca pełni funkcję Wiceprezesa Zarządu spółki X

    Wnioskodawca jest udziałowcem spółki Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, (...)
    (dalej: Y), tj. posiada (...) udziałów tej spółki, co daje mu udział w kapitale wynoszący 50%.
    Wnioskodawca pełni funkcję Prezesa Zarządu spółki Y.
    Do (...)2024 r. Wnioskodawca był wspólnikiem spółki (...) Spółka jawna, (...) (dalej: Z).
    Wnioskodawca był jednym z dwóch wspólników, posiadającym 50% udziału w zysku Z. Z
    nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Wnioskodawca objął udziały w spółkach X i Y w związku z rozwiązaniem spółki Z, w której
    Wnioskodawca był jednym z dwóch wspólników posiadającym 50% udziału w zysku, a
    która do dnia jej rozwiązania była udziałowcem spółek X i Y. Z nie była podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych.
    W dniu (...)2024 r. wspólnicy Z podjęli uchwałę w sprawie rozwiązania tej spółki i sposobu
    zakończenia jej działalności. Wspólnicy postanowili, że:
    - spółka zostanie rozwiązana i zakończy działalność bez przeprowadzania likwidacji,
    - każdemu ze wspólników przypadnie połowa udziałów posiadanych przez spółkę w spółce
      X, tj. po (...) udziałów,
    - każdemu ze wspólników przypadnie połowa udziałów posiadanych przez spółkę w spółce
      Y, tj. po (...) udziałów (udziały w tej spółce nie są przedmiotem niniejszego wniosku,
      gdyż nie jest planowane ich umorzenie),
    - wykonanie uchwały w zakresie przeniesienia własności w/w udziałów na wspólników
      nastąpi w odrębnej umowie sporządzonej z podpisami notarialnie poświadczonymi,
    - środki pieniężne pozostałe w spółce w kwocie (...) zł, zostaną podzielone pomiędzy
      wspólników w taki sposób, że (...) otrzyma kwotę (...) zł, a (...) – kwotę (...) zł.
    W dniu (...)2024 r., w wykonaniu ww. uchwały, zostały zawarte pomiędzy wspólnikami
    umowy przeniesienia własności udziałów w spółkach X i Y na wspólników, w formie z
    podpisami notarialnie poświadczonymi. W ten sposób Wnioskodawca wszedł w
    posiadanie udziałów w spółce X w ilości (...) sztuk, co daje mu udział w kapitale tej spółki
    wynoszący blisko 49% oraz wszedł w posiadanie udziałów w spółce Y w ilości (...) sztuk, co
    daje mu (łącznie z (...) udziałami posiadanymi wcześniej) udział w kapitale tej spółki
    wynoszący 50%.
    W dniu (...).2024 wspólnicy Z podjęli uchwałę w sprawie złożenia wniosku o wykreślenie
    spółki z Krajowego Rejestru Sądowego. Z została wykreślona z Krajowego Rejestru
    Sądowego w dniu (...) 2024. Spółka jawna nie była podatnikiem podatku CIT, gdyż jej
    wspólnikami były wyłącznie osoby fizyczne (na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1a ustawy CIT).
    Dochody uzyskiwane przez Spółkę jawną były alokowane do jej wspólników. Dochody
    Wnioskodawcy ze spółki jawnej były opodatkowane podatkiem PIT wg stawki liniowej 19%
    (na podstawie art. 5b ust. 2, art. 8 ust. 1-2 i art. 30c ustawy pdof).
    Z objęła udziały w spółkach X i Y w dniu (...).2024 r. w drodze wniesienia do tych spółek
    aportów w formie dwóch zorganizowanych części przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    zarówno przepisów Kodeksu Cywilnego, jak i przepisów ustaw podatkowych).
    I tak, Zakład 1 został przeniesiony na spółkę X w zamian za który Z objęła (...) udziały w
    spółce X, a Zakład 2 został przeniesiony na spółkę Y, w zamian za który Z objęła (...)
    udziałów w spółce Y. Działalność obu zakładów jest obecnie kontynuowana w spółkach
    otrzymujących aport. Zorganizowane części przedsiębiorstwa będące przedmiotem
    aportów (dalej Aporty ZCP) obejmowały:
    a) aktywa trwałe, w tym środki transportu,
    b) nieruchomości (w przypadku Zakładu 1),
    c) zapasy,

    d) aktywa obrotowe, w tym należności (inne niż Zapasy),
    e) wyposażenie Zakładu,
    f) prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę z pracownikami Zakładu,
    g) prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami, w tym umowy kredytowe,
    h) środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych przyporządkowanych do Zakładu,
    i) licencje do korzystania z oprogramowania obsługującego systemy, urządzenia lub
      komputery związane z działalnością,
    j) dane, bazy danych i informacje, tajemnice przedsiębiorstwa, informacje organizacyjne i
      handlowe, prawa do informacji o klientach oraz know-how, niezależnie od formy ich
      utrwalenia,
    k) wszelkie księgi i dokumenty związane z działalnością Zakładu, w szczególności
      dotyczące sprzedaży, zapisy księgowe, dane finansowe, w tym dane przechowywane w
      systemie księgowym oraz w innej formie elektronicznej,
    l) zobowiązania związane z działalnością Zakładu, stanowiące składniki pasywów według
      ewidencji księgowej Y według stanu na dzień wniesienia aportu (przejęte z
      zachowaniem wymogów zawartych w art. 519 § 2 ustawy Kodeks cywilny).
    Opisane powyżej działania reorganizacyjne były związane z procesem uporządkowania
    struktury właścicielskiej grupy X, która działa nieprzerwanie od ponad 30 lat.
    Przedmiotem niniejszego wniosku jest możliwość zaliczenia przez Wnioskodawcę do
    kosztów uzyskania przychodów (w części przypadającej na niego) kosztów innych niż
    bezpośrednio związane z przychodem, zaksięgowanych w księgach Z, które na dzień
    wniesienia Aportów ZCP nie były zapłacone, w związku z czym w bilansie spółki jawnej
    sporządzonym na ten dzień zostały wykazane jako Zobowiązania będące częścią pasywów.
    Zobowiązania te zostały w całości spłacone przez spółki otrzymujące aporty (dalej: Spółki
    przyjmujące aporty).
    Jak zostało wspomniane powyżej, Spółki przyjmujące aporty przejęły zobowiązania
    związane z działalnością danego ZCP, stanowiące składniki pasywów według ewidencji
    księgowej spółki wnoszącej, z zachowaniem wymogów zawartych w art. 519 § 2 ustawy
    Kodeks cywilny.
    Zobowiązania te dotyczyły niezapłaconych na dzień wniesienia aportów kosztów innych
    niż bezpośrednio związane z przychodem, w skład których wchodziły koszty usług
    telekomunikacyjnych, internetowych, pocztowych, monitoringu, usługi informatyczne,
    prawne, doradcze, usługi BHP, ochrony środowiska, opłaty za energię elektryczną, gaz,
    wodę, wywóz nieczystości. Faktury za te usługi wpłynęły do Spółki wnoszącej (Z) i zostały
    zaksięgowane w ewidencji rachunkowej tej spółki przed wniesieniem Aportów ZCP. Koszty
    te nie obejmują kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy pdof. Dalej koszty te będą
    określane jako Koszty dotyczące przejętych zobowiązań.
    Wartość Kosztów dotyczących przejętych zobowiązań, w części przypadającej na
    Wnioskodawcę (50%), została wyłączona przez Wnioskodawcę z kosztów uzyskania
    przychodów w rozliczeniu PIT-36L za rok 2024. Wnioskodawca wychodził bowiem z
    założenia, że koszty te powinny rozpoznać jako koszty uzyskania przychodów Spółki
    przyjmujące aporty, które zapłaciły te zobowiązania (poniosły wydatek na ich spłatę).
    Spółki przyjmujące aporty (spółki X i Y) z ostrożności wyłączyły wartość Kosztów
    dotyczących przejętych zobowiązań ze swoich kosztów uzyskania przychodów w
    deklaracjach CIT-8 za 2024 r. nie będąc pewne, czy mają prawo zaliczyć te wydatki do
    swoich k.u.p. Następnie, chcąc uzyskać pewność odnośnie prawidłowego sposobu
    postępowania, spółki X i Y wystąpiły z wnioskami o interpretacje podatkowe w tej sprawie.
    Dyrektor KIS wydał dla obu spółek indywidualne interpretacje podatkowe (dla spółki X –

    sygn. 0111-KDWB.4010.6.2025.2.APA, dla spółki Y – sygn. 0111-KDIB1-1.4010.221.2025.2.
    AW), w których uznał stanowisko spółek za nieprawidłowe odnośnie możliwości zaliczenia
    przez nie do kosztów uzyskania przychodów Kosztów dotyczących przejętych zobowiązań
    (stanowisko dotyczące pytania 3). Obie interpretacje Dyrektora KIS zostały w tym zakresie
    zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).
    W związku z opisanym powyżej stanem faktycznym, chcąc uniknąć sytuacji, że wskazane
    koszty przepadną jako koszty uzyskania przychodów, Wnioskodawca występuje z
    niniejszym wnioskiem o indywidualną interpretację podatkową, chcąc upewnić się, że
    jemu przysługuje prawo do zaliczenia tych kosztów do kosztów uzyskania przychodów w
    rozliczeniu PIT-36L za rok 2024 (co zostałoby rozliczone na zasadzie korekty złożonego
    zeznania podatkowego).
    W przypadku uznania przez Dyrektora KIS stanowiska Wnioskodawcy zaprezentowanego
    w niniejszym wniosku za prawidłowe, tj. w przypadku potwierdzenia, że Wnioskodawca
    ma prawo do zaliczenia opisanych wyżej kosztów do kosztów uzyskania przychodów,
    spółki X i Y wycofają złożone do WSA (...) skargi w zakresie możliwości zaliczenia do k.u.p.
    opisanych powyżej kosztów. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca i jego wspólnik (który
    złożył osobny wniosek o interpretację) oraz Spółki przyjmujące aporty stoją na stanowisku,
    że nie jest akceptowalna zarówno sytuacja, kiedy żadna ze stron transakcji aportowej w
    formie ZCP (strona w rozumieniu podatnika rozliczającego transakcję) nie zaliczy Kosztów
    dotyczących przejętych zobowiązań do kosztów uzyskania przychodów, jak i sytuacja, w
    której obie strony transakcji zaliczyłyby te koszty do swoich k.u.p., co mogłoby mieć
    miejsce w przypadku uznania za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy zawartego w
    niniejszym wniosku i równocześnie uzyskania przez Spółki przyjmujące aporty korzystnych
    rozstrzygnięć przed sądami administracyjnymi; jest oczywiste, że tylko jedna strona
    transakcji aportowej powinna rozpoznać Koszty dotyczące przejętych zobowiązań jako
    koszty uzyskania przychodów, a jednoznacznego rozstrzygnięcia wymaga, która to
    powinna być strona.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ma on prawo zaliczyć do
    swoich kosztów uzyskania przychodów (w części, która na niego przypada) Koszty
    dotyczące przejętych zobowiązań, które Spółki przyjmujące aporty przejęły w ramach
    transakcji Aportów ZCP?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy ma on prawo zaliczyć do swoich kosztów uzyskania przychodów
    (w części, która na niego przypada) Koszty dotyczące przejętych zobowiązań, które Spółki
    przyjmujące aporty przejęły w ramach transakcji Aportów ZCP.
    Definicja kosztu uzyskania przychodu zawarta jest w art. 22 ust. 1 ustawy pdof. Zgodnie z
    tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 23 ustawy. Art. 23 ustawy pdof zawiera katalog kosztów, które nie
    uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W świetle przepisu art. 22 ust. 1 ustawy pdof Wnioskodawca jest uprawiony do
    rozpoznania Kosztów dotyczących przejętych zobowiązań jako kosztów uzyskania
    przychodów, gdyż koszty te zostały poniesione w celu osiągnięcia przez niego
    przychodów. Zarówno przychody, jak i koszty są alokowane do Wnioskodawcy, w
    przypadającej na niego części (50%), na podstawie art. 8 ust. 1-2 ustawy pdof.
    Równocześnie Koszty dotyczące przejętych zobowiązań nie występują w art. 23 ustawy
    pdof wśród kosztów niemogących stanowić kosztów uzyskania przychodów.
    W związku z przedstawionym powyżej uzasadnieniem, zaprezentowane na wstępie
    stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta
      spółka akcyjna i spółka akcyjna.
    W myśl art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę
      komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Art. 22 § 1 Kodeksu spółek handlowych wskazuje, że:
      Spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną
      firmą, a nie jest inną spółką handlową.
    W myśl art. 51 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w
      tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu.
    Zgodnie z art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność
      nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być
      pozywana.
    W myśl art. 28 Kodeksu spółek handlowych:
      Majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez
      spółkę w czasie jej istnienia.
    Stosownie do art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Natomiast w myśl art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
      a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z
        późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
      b) spółkę kapitałową w organizacji,
      c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
      e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Dochody spółek niebędących osobami prawnymi nie stanowią odrębnego przedmiotu
    opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych
    wspólników takiej spółki. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce niebędącej

    podatnikiem podatku dochodowego uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego
    wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną jest osoba fizyczna, to
    dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą
      prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art.
      8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (tj. z
      pozarolniczej działalności gospodarczej).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
        uzyskania przychodów i strat;
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
        niebędącej osobą prawną.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów.
    W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
    Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim
    jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów.
    Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku
    spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością
    gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na
    wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku
    przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła bądź
    też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania
    owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
    − został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
      niż podatnik),
    − jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    − pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    − poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    − został właściwie udokumentowany,
    − nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Wskazuję również, że sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji
    kosztów. Brak takiego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje
    automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt podatkowy.
    Z opisu sprawy wynika, że do (...) 2024 r. był Pan wspólnikiem Spółki jawnej (dalej: Spółka).
    Pana dochody ze Spółki były opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    wg stawki liniowej 19%. Spółka nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych. (...) 2024 r. Spółka objęła udziały w dwóch spółkach z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej: Spółki przyjmujące aporty) w drodze wniesienia do tych spółek
    aportów w formie dwóch zorganizowanych części przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    zarówno przepisów Kodeksu Cywilnego, jak i przepisów ustaw podatkowych). W związku z
    tymi aportami Zakład 1 został przeniesiony na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością X,
    w zamian za co Spółka objęła udziały w tej spółce. Natomiast zakład 2 został przeniesiony
    na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Y, w zamian za co Spółka objęła udziały w tej
    spółce. Działalność obu zakładów jest obecnie kontynuowana w spółkach otrzymujących
    aport. Spółki przyjmujące aporty przejęły zobowiązania związane z działalnością danego
    ZCP, stanowiące składniki pasywów według ewidencji księgowej Spółki. Zobowiązania te
    dotyczyły niezapłaconych na dzień wniesienia aportów kosztów innych niż bezpośrednio
    związane z przychodem, w skład których wchodziły koszty usług telekomunikacyjnych,
    internetowych, pocztowych, monitoringu, usługi informatyczne, prawne, doradcze, usługi
    BHP, ochrony środowiska, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz nieczystości
    (dalej: koszty dotyczące przejętych zobowiązań). Faktury za te usługi wpłynęły do Spółki i
    zostały zaksięgowane w ewidencji rachunkowej tej Spółki przed wniesieniem aportów ZCP.
    Koszty te nie obejmują kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Spółki przyjmujące aporty zapłaciły za te zobowiązania.
    Pana wątpliwość dotyczy kwestii czy miał Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów, proporcjonalnie do posiadanych udziałów w Spółce, kosztów dotyczących
    przejętych zobowiązań, które Spółki przyjmujące aporty przejęły w ramach transakcji
    aportów zorganizowanych części przedsiębiorstwa.

    Na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych wyżej przepisów prawnych
    wskazuję, że Pan jako wspólnik Spółki wnoszącej aportem dwie zorganizowane części
    przedsiębiorstwa do Spółek przyjmujących aporty nie może zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami, zaksięgowanych w
    księgach Spółki, które na dzień wniesienia aportów nie były zapłacone, ponieważ
    faktycznie zostały poniesione (zapłacone) przez Spółki przyjmujące aporty.
    Do zakwalifikowania wydatku jako koszt uzyskania przychodów niezbędne jest spełnienie
    warunków określonych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Natomiast pod pojęciem kosztu, w rozumieniu art. 22 ust. 1 tej ustawy, należy
    rozumieć określone uszczuplenia majątku podatnika. Samo otrzymanie faktury nie
    determinuje powstania kosztu wynikającego z tej faktury. Pan – jako wspólnik Spółki
    wnoszącej aporty – nie poniósł kosztów wynikających z faktur, które wpłynęły do Spółki.
    Tym samym, nie zostały spełnione warunki umożliwiające zaliczenie wydatku do kosztów
    uzyskania przychodów.
    Podsumowanie: nie może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów Spółki kosztów
    dotyczących przejętych zobowiązań, które Spółki przyjmujące aporty przejęły w ramach
    transakcji aportów zorganizowanych części przedsiębiorstwa.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.