Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-188/16-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-06-02
Teza: Obowiązki płatnika związane ze zorganizowaniem wycieczki.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; przychód; płatnik; wycieczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2016 r. (data wpływu 25 lutego 2016 r.), uzupełnionym w dniach: 26 i 29 kwietnia 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika:

*   w części dotyczącej powstania przychodu u uczestników (osób niebędących pracownikami) wycieczki, o której mowa we wniosku w odniesieniu do kosztów świadczeń indywidualnie oznaczonych (zindywidualizowanych) poniesionych przez Spółdzielnię – **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 i art. 14f § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r., znak ILPB1/4511-1-188/16-2/TW na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie wysłano w dniu 20 kwietnia 2016 r., skutecznie doręczono w dniu 22 kwietnia 2016 r. Wniosek uzupełniono w dniach: 26 i 29 kwietnia 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia jest przedsiębiorstwem z ponad 50-letnią tradycją i przynależy do Z.

Ze względu na wielkość, rozmieszczenie w różnych lokalizacjach, a także charakter działalności Spółdzielni, proces integracji między spółdzielniami oraz między pracownikami wymaga od Wnioskodawcy działań w tym kierunku.

Wnioskodawca przykłada dużą wagę do dbania o tradycje ogrodniczo-pszczelarskie, które kultywowane są ze szczególną starannością. Tradycje Spółdzielni podtrzymywane są dzięki różnym uroczystościom rocznicowym, świętom okolicznościowym oraz imprezom towarzyszącym. Spółdzielnia organizuje różnego rodzaju wydarzenia szkoleniowo-integracyjne dla pracowników, zleceniobiorców i członków Spółdzielni oraz osób im towarzyszących, w celu zwiększenia zaangażowania w pracę Spółdzielni, jej promowanie, a dla kultywowania tradycji, tak ważnych dla prawidłowego funkcjonowania Spółdzielni.

Celem organizacji integracyjno-szkoleniowych wyjazdów nie jest generowanie przysporzenia po stronie pracownika (zleceniobiorcy), członka R., czy po stronie osoby trzeciej. To Spółdzielnia odnosi tu główną korzyść, bo dzięki narzędziom, jakimi są wyjazdy szkoleniowo-integracyjne, ma możliwość budowania kultury organizacyjnej – kluczowego elementu sukcesu Spółdzielni i jednego z jej priorytetów, a także możliwość zwiększenia efektywności współpracy między zrzeszonymi w Z.

Jednym z celów organizacji takich wydarzeń jest osiągnięcie korzyści biznesowych, a ostatecznie zwiększenie przychodów poprzez: motywację pracowników, członków i sympatyków, zwiększenie rozpoznawalności Spółdzielni, w gronie nie tylko pracowników, ale także ich rodzin, znajomych, dostawców, podwykonawców i innych odbiorców, promocję na lokalnym rynku pracy.

Podsumowując, imprezy szkoleniowo-integracyjne takie są konieczne z perspektywy prowadzonej działalności gospodarczej, a czas poświęcony na nie przez pracowników, członków Spółdzielni i osób niebędących członkami Spółdzielni przynosi wymierne korzyści dla Wnioskodawcy.

I tak, w roku 2015 Wnioskodawca pozyskał dotację celową (bezzwrotną) ze Z. w wysokości 125.000,00 PLN z przeznaczeniem na realizację celów statutowych. Dotacja przeznaczona została zgodnie z Regulaminem jej przyznawania i wytycznymi Z. w całości na wyjazd szkoleniowo-integracyjny do Włoch, w którym udział wzięli:

*   pracownicy Spółdzielni,
*   członkowie Spółdzielni,
*   osoby z zewnątrz, co sprzyjało promocji biznesowej Spółdzielni.

Uczestnictwo w wyjeździe było nieodpłatne. Koszty związane z organizacją, tj. pilot, transport, wyżywienie, noclegi, bilety wstępu do instytucji oraz ubezpieczenie, pokrywane były ze środków własnych Spółdzielni, pochodzących z ww. dotacji Z. Program zajęć szkoleniowych podczas wyjazdu integracyjnego miał na celu poprawę wydajności oraz wiedzy merytorycznej związanej z działalnością Spółdzielni. Ważnym aspektem była też możliwość wymiany doświadczeń zawodowych w ramach obu krajów (Polska-Włochy).

Koszty organizacji wyjazdu, co do zasady, miały charakter ryczałtowy. Biorąc pod uwagę zmienną liczbę osób zaproszonych i faktycznie uczestniczących w wyjeździe oraz niemożność oceny stopnia skorzystania z dostępnych elementów wyjazdu szkoleniowego (nie jest prowadzona ewidencja, np. skonsumowanych potraw, uczestnictwa w prelekcjach, zrealizowanych biletów wstępu w ramach wizyt na targach i w instytucjach itd.) Wnioskodawca nie jest w stanie w żaden sposób określić poziomu faktycznych korzyści (nie zna precyzyjnie ich zakresu, ilości, rodzajów) dla poszczególnych uczestników wyjazdu szkoleniowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.

1.  Czy z tytułu uczestnictwa w wydarzeniach, takich jak opisane w stanie faktycznym (w stosunku do kosztów ogólnych organizacji wycieczki poniesionych w całości ze środków z dofinansowania przez Z., przyznanych jej zgodnie z „Regulaminem przyznawania pomocy finansowej spółdzielniom zrzeszonym w Z.”) po stronie pracowników (lub zleceniobiorców albo członków Spółdzielni lub członków ich rodzin) Wnioskodawcy powstanie przychód podlegający opodatkowaniu PDOF, a w konsekwencji czy Wnioskodawca jako płatnik jest obowiązany obliczyć i pobrać zaliczkę na PDOF?
2.  Czy w przypadku gdy Wnioskodawca przekazuje konkretnym pracownikom indywidualnie oznaczone świadczenia w ramach organizowanej wycieczki, to stanowią one przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu PDOF, a w konsekwencji czy Wnioskodawca jako płatnik jest obowiązany pobrać od pracowników zaliczkę na PDOF? I czy w przypadku uczestnictwa w wycieczce osób niebędących pracownikami Spółdzielni – Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym (w stosunku do kosztów organizacji wycieczki) powstanie przychód podlegający opodatkowaniu PDOF i Spółdzielnia zobowiązana jest pobrać i odprowadzić zaliczkę tytułem PDOF?
3.  Czy w przypadku zindywidualizowanych świadczeń sfinansowanych ze środków pochodzących w całości z dofinansowania Spółdzielni przez przyznaną Wnioskodawcy dotację dla spółdzielni ze Z., zgodnie z „Regulaminem i zasadami udzielania pomocy finansowej spółdzielniom członkom Z.”, Wnioskodawca jako płatnik jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na PDOF z tytułu przekazania tych świadczeń?
4.  Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C dla uczestników wydarzenia opisanego w stanie faktycznym, którzy nie są pracownikami lub zleceniobiorcami Spółdzielni?

Pytania wynikają z uzupełnienia wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 1, z tytułu uczestnictwa w wydarzeniach, takich jak opisane w stanie faktycznym (w stosunku do kosztów ogólnych organizacji wycieczki poniesionych w całości ze środków z dofinansowania Wnioskodawcy przez Z., przyznanych R. zgodnie z „Regulaminem przyznawania pomocy finansowej spółdzielniom zrzeszonym w Z.”) po stronie pracowników (lub zleceniobiorców albo członków Spółdzielni lub członków ich rodzin) Wnioskodawcy nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu PDOF, a w konsekwencji Wnioskodawca jako płatnik nie jest obowiązany obliczyć i pobrać zaliczkę na PDOF.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 1, z tytułu uczestnictwa w wydarzeniu, takim jak opisane w stanie faktycznym, organizowanym przez Wnioskodawcę (w stosunku do kosztów ogólnych organizacji imprezy) po stronie pracowników nie powstaje przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu PDOF.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 2, gdy przekazuje konkretnym pracownikom indywidualnie oznaczone świadczenia w ramach organizowanej wycieczki, to nie stanowią one przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu PDOF i Wnioskodawca jako płatnik nie jest obowiązany pobrać od pracowników zaliczkę na PDOF. W przypadku uczestnictwa w wycieczce osób niebędących pracownikami Spółdzielni – Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym (w stosunku do kosztów organizacji wycieczki) zdaniem Wnioskodawcy nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu PDOF i Spółdzielnia nie jest zobowiązana pobrać i odprowadzić zaliczki tytułem PDOF.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 2, indywidualnie oznaczone świadczenia, skierowane do konkretnego pracownika nie stanowią przychodu ze stosunku pracy, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 3, w przypadku zindywidualizowanych świadczeń sfinansowanych ze środków pochodzących w całości z dofinansowania Spółdzielni przez przyznaną Wnioskodawcy dotację dla spółdzielni ze Z., zgodnie z „Regulaminem i zasadami udzielania pomocy finansowej spółdzielniom członkom Z.”, Wnioskodawca jako płatnik nie jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na PDOF z tytułu przekazania tych świadczeń.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 3, w przypadku świadczeń finansowanych z dotacji będą one zwolnione z PDOF, w związku z czym Wnioskodawca nie jest obowiązany do obliczenia i pobrania zaliczki na PDOF z tego tytułu.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 4, nie jest zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C dla uczestników wydarzenia opisanego w stanie faktycznym, którzy nie są pracownikami lub zleceniobiorcami Spółdzielni (członkowie Spółdzielni i ich członkowie rodzin).

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 4, jest on obowiązany do wystawienia informacji PIT-8C uczestnikom wydarzeń, takich jak opisane w stanie faktycznym, niebędącym pracownikami Wnioskodawcy jedynie w przypadku indywidualnie oznaczonych świadczeń, skierowanych do konkretnego uczestnika. W takiej sytuacji Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

Własne stanowisko wynika z uzupełnienia wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   w części dotyczącej powstania przychodu u uczestników (osób niebędących pracownikami) wycieczki, o której mowa we wniosku w odniesieniu do kosztów świadczeń indywidualnie oznaczonych (zindywidualizowanych) poniesionych przez Spółdzielnię – **nieprawidłowe,**
*   w pozostałej części – **prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy ustawodawca wymienia źródła przychodów, którymi m.in. są:

*   stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1),
*   działalność wykonywana osobiście (pkt 2) oraz
*   inne źródła (pkt 9).

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W myśl art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Stosownie do art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z kolei zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Wobec niezdefiniowania w ustawie podatkowej pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” zasadne jest odwołanie się do znaczenia tego pojęcia ukształtowanego w orzecznictwie sądowym, zgodnie z którym, nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym – generalnie – jest każde zdarzenie prawne i zjawisko gospodarcze, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków).

Analizując przedstawione we wniosku informacje, w pierwszej kolejności należy wskazać, że aby świadczenia uzyskiwane od pracodawcy podlegały opodatkowaniu, muszą prowadzić do pojawienia się po stronie pracownika dochodu, czyli korzyści majątkowej, która może wystąpić bądź w postaci powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo w postaci zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku.

Z powodu niejednolitości stanowisk sądowych dotyczących kwestii „nieodpłatnego świadczenia”, zasadniczego znaczenia nabrał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r., poz. 947), w którym Trybunał Konstytucyjny dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.

Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

1.  zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
2.  zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
3.  korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w imprezach wyjazdowych o charakterze szkoleniowo-integracyjnym. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w wycieczce dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie wycieczka organizowana przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu.

Ponadto, bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu; nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w wycieczce zaoferowanej przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż nie ma podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść.

W świetle powyższego – mimo bardzo szerokiego ujęcia w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodów ze stosunku pracy – nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika, bez ustalonej za nie zapłaty, jest świadczeniem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (przykładem tego rodzaju świadczenia jest zaoferowanie pracownikowi przez pracodawcę udziału w wycieczce w formie wyjazdu szkoleniowo-integracyjnego).

Należy wskazać, że powyższe okoliczności mające wpływ na powstanie przychodu pracownika ze stosunku pracy w związku z otrzymaniem nieodpłatnego świadczenia odnoszą się również do osób świadczących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych (tu: zleceniobiorców) oraz innych osób (tu: członków Spółdzielni i członków rodzin).

Tym samym – w związku z organizowaniem wycieczki (w stosunku do kosztów ogólnych organizacji wycieczki), po stronie uprawnionych pracowników nie wystąpi źródło przychodu w rozumieniu przywołanego wyżej art. 12 w zw. z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle powyższego, mając na uwadze wytyczne co do kierunku wykładni zaprezentowane w przywołanym wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego, wskazać należy, że sfinansowanie przedmiotowej wycieczki nie będzie dla pracowników nieodpłatnym świadczeniem powodującym konieczność obliczenia i poboru przez Zainteresowanego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Także, w związku z organizowaniem ww. imprezy (w stosunku do kosztów ogólnych organizacji wycieczki), po stronie uprawnionych uczestników (zleceniobiorców, członków Spółdzielni i członków ich rodzin) nie wystąpi źródło przychodu w rozumieniu przywołanego wyżej art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle powyższego, mając na uwadze wytyczne co do kierunku wykładni zaprezentowane w przywołanym wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego, wskazać należy, że sfinansowanie przedmiotowych imprez nie będzie dla nich nieodpłatnym świadczeniem powodującym konieczność obliczenia i poboru przez Zainteresowanego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Jednakże wskazuje się, że z wniosku wynika m.in., iż Wnioskodawca podczas wycieczki, o której mowa we wniosku przekazuje również świadczenia indywidualnie oznaczone (zindywidualizowane).

Zdaniem Zainteresowanego, jest obowiązany do wystawienia informacji PIT-8C uczestnikom wydarzeń, takich jak opisane w stanie faktycznym, niebędącym pracownikami Wnioskodawcy jedynie w przypadku indywidualnie oznaczonych świadczeń, skierowanych do konkretnego uczestnika.

W tym miejscu zasadnym jest powtórzyć, że przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń powstaje jedynie gdy spełnione są wszystkie trzy przesłanki, o których mowa we wskazanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika również, że celem organizacji integracyjno-szkoleniowych wyjazdów nie jest generowanie przysporzenia po stronie pracownika (zleceniobiorcy), członka R., czy po stronie osoby trzeciej. To Spółdzielnia odnosi tu główną korzyść, bo dzięki narzędziom, jakimi są wyjazdy szkoleniowo-integracyjne, ma możliwość budowania kultury organizacyjnej – kluczowego elementu sukcesu Spółdzielni i jednego z jej priorytetów, a także możliwość zwiększenia efektywności współpracy między zrzeszonymi w Z.. Jednym z celów organizacji takich wydarzeń jest osiągnięcie korzyści biznesowych, a ostatecznie zwiększenie przychodów poprzez: motywację pracowników, członków i sympatyków, zwiększenie rozpoznawalności Spółdzielni, w gronie nie tylko pracowników, ale także ich rodzin, znajomych, dostawców, podwykonawców i innych odbiorców, promocję na lokalnym rynku pracy. Imprezy szkoleniowo-integracyjne takie są konieczne z perspektywy prowadzonej działalności gospodarczej, a czas poświęcony na nie przez pracowników, członków Spółdzielni i osób niebędących członkami Spółdzielni przynosi wymierne korzyści dla Wnioskodawcy.

Zatem nie sposób uznać, że w sytuacji przekazania indywidualnie oznaczonych (zindywidualizowanych) świadczeń powstaje przychód z tego tytułu u osób obdarowanych. Wskazać bowiem należy, że w tej sytuacji nie została spełniona druga ze wskazanych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego przesłanek, bowiem świadczenie to zostało spełnione w interesie przekazującego świadczenia, a nie w interesie uczestnika wycieczki.

Tak więc, udział pracowników, zleceniobiorców i członków Spółdzielni a także członków ich rodzin w wycieczce opisanej we wniosku (w stosunku do indywidualnie oznaczonych (zindywidualizowanych) świadczeń) nie skutkuje powstaniem po stronie pracowników, zleceniobiorców i członków Spółdzielni przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1, z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 13 pkt 8 oraz innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie powoduje, że na Spółdzielni ciąży obowiązek wynikający z art. 31, art. 41 ust. 1 oraz art. 42a ww. ustawy.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że z tytułu uczestnictwa w wydarzeniach, takich jak opisane w stanie faktycznym (w stosunku do kosztów ogólnych organizacji wycieczki) po stronie pracowników Wnioskodawcy, zleceniobiorców, członków Spółdzielni oraz członków ich rodzin, nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawca jako płatnik nie jest obowiązany obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy.

W przypadku gdy Wnioskodawca przekazuje konkretnym pracownikom indywidualnie oznaczone świadczenia w ramach organizowanej wycieczki, to nie stanowią one przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawca jako płatnik nie jest obowiązany do pobrania z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy.

W przypadku uczestnictwa w wycieczce osób niebędących pracownikami Spółdzielni w opisanym stanie faktycznym (w stosunku do kosztów organizacji wycieczki) nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i Spółdzielnia nie jest zobowiązana wypełnić obowiązków wynikających z art. 41 ust. 1 i art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku zindywidualizowanych świadczeń, Wnioskodawca nie jest zobowiązany wypełnić obowiązki płatnika wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu przekazania tych świadczeń.

Wnioskodawca nie jest również obowiązany do wystawienia informacji PIT-8C uczestnikom wydarzeń, takich jak opisane w stanie faktycznym, niebędącym pracownikami Wnioskodawcy w przypadku indywidualnie oznaczonych świadczeń, skierowanych do konkretnego uczestnika.

Podsumowując, stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej powstania przychodu u uczestników (osób niebędących pracownikami) wycieczki, o której mowa we wniosku w odniesieniu do kosztów świadczeń indywidualnie oznaczonych (zindywidualizowanych) poniesionych przez Spółdzielnię – jest nieprawidłowe, natomiast w pozostałej części – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie informuje się, że wniosek Spółdzielni w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.