Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.56.2017.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-13
Teza: Prawo do zastosowania procedury VAT-marża przy sprzedaży używanej srebrnej biżuterii, monet kolekcjonerskich i sztabek srebrnych.
Słowa kluczowe: biżuteria; monety; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przedmiot-przedmiot kolekcjonerski; towar-towar używany; VAT marża
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2017 r. (data wpływu 16 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania procedury VAT-marża przy sprzedaży używanej srebrnej biżuterii, monet kolekcjonerskich i sztabek srebrnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania procedury VAT-marża przy sprzedaży używanej srebrnej biżuterii, monet kolekcjonerskich i sztabek srebrnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zakupu i sprzedaży biżuterii z metali szlachetnych (złota i srebra) nowej i używanej, skupu sprzedaży złomu złota i srebra, skupu i sprzedaży monet i sztabek, a także usług w zakresie naprawy biżuterii.

Biżuteria nowa nabywana jest od dostawców na podstawie faktur z 23% stawką VAT, natomiast biżuteria używana, srebrne monety kolekcjonerskie i sztabki nabywane są od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Część starej srebrnej biżuterii używanej, wyrobów srebrnych nabywana jest z domów i serwisów aukcyjnych, gdzie podawana jest jedynie łączna waga wszystkich produktów, a nie cena pojedynczej sztuki. W związku z tym ustalenie ceny pojedynczej sztuki można obliczać jedynie dzieląc wagę przez ilość sztuk i w ten sposób ewidencjonować zakup. Podobnie jest w przypadku skupu w tradycyjny sposób. Jeśli klient przynosi 500 gram używanej srebrnej biżuterii łatwiej ewidencjonować zakup całości niż wyceniać każda sztukę.

Obecnie Wnioskodawca planuje również poszerzyć grono dostawców o podmioty prowadzące działalność gospodarczą, które będą dokumentować sprzedaż ww. towarów na podstawie faktur dokumentujących dostawę towarów opodatkowanych w systemie „VAT-marża". Prowadzona sprzedaż towarów ewidencjonowana jest w całości za pomocą kasy fiskalnej, a na żądanie klientów oraz w przypadku sprzedaży dla podmiotów gospodarczych będą wystawiane faktury. Sprzedaż nowej biżuterii będzie ewidencjonowana na kasie fiskalnej ze stawką 23%, natomiast sprzedaż srebrnej używanej biżuterii oraz monet i sztabek złotych oraz srebrnych będzie ewidencjonowana w kasie fiskalnej w pozycji tzw. „techniczne zero" z racji opodatkowania tej sprzedaży na zasadach określonych w art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług.

Sprzedawana biżuteria używana sklasyfikowana jest zgodnie z PKWiU z 2008 r. pod symbolem 32.12.13 - „biżuteria i jej części oraz pozostałe wyroby jubilerskie i ich części, ze złota i srebra lub platerowane metalem szlachetnym" oraz pod symbolem 32.12.14 - „pozostałe wyroby wykonane z metali szlachetnych; wyroby z pereł naturalnych lub hodowlanych, kamieni szlachetnych lub półszlachetnych". Sprzedawana biżuteria używana ze złota i srebra stanowi towar używany zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast, monety, sztabki złota i srebra są przedmiotami kolekcjonerskimi określonymi w art. 120 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług. Monety, sztabki złota i srebra mogą być również przedmiotami kolekcjonerskimi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT. Monety te i sztabki nie są zwykle używane jako środek płatniczy.

Towary używane i przedmioty kolekcjonerskie nie są złotem i platyną, o której mowa w art. 120 pkt 4 ustawy o VAT.

Towary używane oraz monety i sztabki nabywane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu odprzedaży od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT.

Artykuł 120 ust. 5 ustawy o VAT stanowi, że jeżeli rodzaj poszczególnych przedmiotów kolekcjonerskich lub specyfika ich dostaw czyni skomplikowanym lub niemożliwym określenie marży zgodnie z ust. 4, podatnik może, za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, obliczać marżę jako różnicę pomiędzy łączną wartością dostaw a łączną wartością nabyć określonego rodzaju przedmiotów kolekcjonerskich w okresie rozliczeniowym.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT, na potrzeby stosowania rozdziału 4 w dziale XII ustawy o VAT przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się znaczki pocztowe lub skarbowe, stemple pocztowe, koperty pierwszego obiegu, ostemplowane materiały piśmienne i im podobne, ofrankowane, a jeżeli nieofrankowane, to uznane za nieważne i nieprzeznaczone do użytku jako ważne środki płatnicze (CN 9704 00 00) a także kolekcje oraz przedmioty kolekcjonerskie o wartości zoologicznej, botanicznej, mineralogicznej, anatomicznej, historycznej, archeologicznej, paleontologicznej, etnograficznej lub numizmatycznej (CN 9705 00 00), a także przedmioty kolekcjonerskie, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7.

Zgodnie z prawem pobierczym stare srebrne i złote wyroby mają wartość historyczną, o którym mówi art. 120 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT i tym samym stanowią przedmiot kolekcjonerski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy do sprzedaży srebrnej używanej biżuterii oraz monet kolekcjonerskich i sztabek srebrnych Wnioskodawca może stosować szczególną procedurę opodatkowania na zasadach marży, przewidzianą w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest uprawniony do stosowania zasad opodatkowania marży, zgodnie z procedurą określoną w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, zarówno do sprzedaży starej srebrnej i złotej biżuterii używanej, srebrnych monet kolekcjonerskich oraz starych wyrobów srebrnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Przez sprzedaż – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, zostały uregulowane w przepisach Rozdziału 4 ww. ustawy „Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków”.

Stosownie do treści art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Na podstawie art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

W myśl ust. 11 tego artykułu, przepisy ust. 4 i 5 mogą mieć również zastosowanie do dostawy:

1.  dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków uprzednio importowanych przez podatnika, o którym mowa w ust. 4 i 5;
2.  dzieł sztuki nabytych od ich twórców lub spadkobierców twórców;
3.  dzieł sztuki nabytych od podatnika, o którym mowa w art. 15, innego niż wymieniony w ust. 4 i 5, które podlegały opodatkowaniu podatkiem według stawki 7%.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 ustawy, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  przez dzieła sztuki rozumie się:
    1.  obrazy, kolaże i podobne płyty dekoracyjne, rysunki i pastele, wykonane w całości przez artystę, z wyłączeniem planów i rysunków do celów architektonicznych, inżynieryjnych, przemysłowych, komercyjnych, topograficznych lub podobnych, ręcznie zdobionych produktów rzemiosła artystycznego, tkanin malowanych dla scenografii teatralnej, do wystroju pracowni artystycznych lub im podobnych zastosowań (CN 9701), (PKWiU ex 90.03.13.0),
    2.  oryginalne sztychy, druki i litografie, sporządzone w ograniczonej liczbie egzemplarzy, czarno-białe lub kolorowe, złożone z jednego lub kilku arkuszy, w całości wykonane przez artystę, niezależnie od zastosowanego przez niego procesu lub materiału, z wyłączeniem wszelkich procesów mechanicznych lub fotomechanicznych (CN 9702 00 00), (PKWiU ex 90.03.13.0),
    3.  oryginalne rzeźby oraz posągi z dowolnego materiału, pod warunkiem że zostały one wykonane w całości przez artystę; odlewy rzeźby, których liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy, a wykonanie było nadzorowane przez artystę lub jego spadkobierców (CN 9703 00 00), (PKWiU ex 90.03.13.0),
    4.  gobeliny (CN 5805 00 00), (PKWiU ex 13.92.16.0) oraz tkaniny ścienne (CN 6304), (PKWiU ex 13.92.16.0) wykonane ręcznie na podstawie oryginalnych wzorów dostarczonych przez artystę, pod warunkiem że ich liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy,
    5.  fotografie wykonane przez artystę, opublikowane przez niego lub pod jego nadzorem, podpisane i ponumerowane, ograniczone do 30 egzemplarzy we wszystkich rozmiarach oraz oprawach;
2.  przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się:
    1.  znaczki pocztowe lub skarbowe, stemple pocztowe, koperty pierwszego obiegu, ostemplowane materiały piśmienne i im podobne, ofrankowane, a jeżeli nieofrankowane, to uznane za nieważne i nieprzeznaczone do użytku jako ważne środki płatnicze (CN 9704 00 00),
    2.  kolekcje oraz przedmioty kolekcjonerskie o wartości zoologicznej, botanicznej, mineralogicznej, anatomicznej, historycznej, archeologicznej, paleontologicznej, etnograficznej lub numizmatycznej (CN 9705 00 00), a także przedmioty kolekcjonerskie, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7;
3.  przez antyki rozumie się przedmioty, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, których wiek przekracza 100 lat (CN 9706 00 00);
4.  przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1–3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0); (…) 7. przez łączną wartość dostaw rozumie się sumę poszczególnych kwot sprzedaży; 8. przez łączną wartość nabyć rozumie się sumę poszczególnych kwot nabycia.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy, zwalnia się od podatku transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że skoro – jak wynika z treści wniosku – przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę będzie: srebrna biżuteria skalsyfikowana pod symbolem PKWiU 32.12.13 oraz PKWiU 32.12.14, sztabki srebra, stare wyroby srebrne, monety kolekcjonerskie oraz srebrne antyki, które będą nabywane od podmiotów określonych w art. 120 ust. 10 ustawy Wnioskodawca będzie mógł zastosować procedurę opodatkowania marży, na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że w kwestii obliczenia marży, za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, dla dostawy używanej srebrnej biżuterii, starych wyrobów srebrnych, srebrnych antyków oraz srebrnych monet kolekcjonerskich oraz sposobu ustalenia ceny jednostkowej na ww. towary wydano postanowienie nr 0115-KDIT1-2.4012.286.2017.1.RS.

Ponadto informuje się, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11), zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. Wobec powyższego organ podatkowy nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług, a niniejszą interpretację wydano wyłącznie na podstawie grupowania statystycznego wskazanego przez Wnioskodawcę, przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.