Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1338/13-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-03
Teza: Jednostki organizacyjne Gminy są odrębnymi od Gminy podatnikami podatku VAT, i jako takie powinny wykonywać wszystkie obowiązki nałożone ustawą o VAT niezależnie od Gminy.
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka budżetowa; miasto; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2013 r. (data wpływu 12 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Gminy i jej jednostek organizacyjnych, innych niż zakłady budżetowe, za odrębnych podatników podatku VAT **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Gminy i jej jednostek organizacyjnych, innych niż zakłady budżetowe, za odrębnych podatników podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Miasto jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. 2013 r. poz. 594) Gmina Miasto wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, w tym również zadania powiatu miasto na prawach powiatu (zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym Dz.U z 2013 r. poz. 595). Zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania jednostki samorządu terytorialnego należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W gminie Miasto występowały w okresie minionym i występują obecnie operacje związane z wykonywaniem władztwa publicznego, które nie podlegają regulacjom ustawy o VAT (Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004, Nr 54 poz. 535 z póżn. zm) oraz zadania na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych z innymi podmiotami, które to operacje traktuje się jako podlegające przepisom ustawy o VAT.

Działalność Gminy Miasto obejmuje zatem czynności niestanowiące działalności gospodarczej jak i czynności spełniające definicję działalności gospodarczej zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Z uwagi na wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu VAT, Gmina Miasto jest podatnikiem VAT, który został zarejestrowany we właściwym Urzędzie Skarbowym i otrzymał NIP służący do rozliczania działalności pozostającej w zakresie VAT.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań gmina może utworzyć jednostki organizacyjne. Jednostki organizacyjne mają możliwość samodzielnego wykonywania powierzonych im zadań. W tym celu jednostki te zostały wyposażone m.in. w odpowiednią kadrę, urządzenia techniczne oraz środki finansowe (w tym pochodzące z budżetu Gminy Miasta) a kierownicy tych jednostek działają na podstawie stosownych pełnomocnictw udzielonych im przez Prezydenta Miasta.

Zarówno Miasto jak i jej jednostki organizacyjne składają w każdym okresie rozliczeniowym odrębne deklaracje VAT, w których wykazują podatek należny oraz podatek naliczony od zrealizowanych przez siebie czynności. Zatem Miasto wykazuje w deklaracji VAT podatek należny od sprzedaży opodatkowanej zrealizowanej przez Miasto oraz podatek naliczony od zakupów dokonywanych przez Miasto (w tym również wg proporcji ustalonej na podstawie obrotu Miasta zgodnie z art. 90 ustawy o VAT). Również jednostki organizacyjne Miasta sporządzają deklaracje VAT, w których wykazują podatek należny oraz podatek naliczony od zrealizowanych przez siebie czynności, na podstawie własnych ewidencji podatkowych w ramach ksiąg rachunkowych.

Miasto pragnie podkreślić, iż przedmiotem niniejszego wniosku i zapytań są jednostki organizacyjne z wyłączeniem zakładów budżetowych. Inaczej mówiąc, niniejszy wniosek oraz pytania Miasta swoim zakresem nie obejmują zakładów budżetowych. Miasto zwraca się jedynie z prośbą o interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie pozostałych jednostek organizacyjnych Miasta.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Miasto postępowało i postępuje właściwie składając jako zarejestrowany podatnik VAT deklaracje podatkowe VAT, w których wykazywało i wykazuje podatek należny od sprzedaży opodatkowanej zrealizowanej przez Miasto oraz podatek VAT naliczony od zakupów opodatkowanych dokonanych przez Miasto w stosunku do których przysługuje jej prawo do odliczenia (w tym również wg ustalonej proporcji) i nie wykazuje podatku należnego ani naliczonego, który był i jest przypisany do czynności realizowanych przez jednostki organizacyjne gminy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Miasto pragnie podkreślić, iż powyższe dwa pytania nie dotyczą zakładów budżetowych. Inaczej mówiąc, Miasto zwraca się jedynie z prośbą o interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie pozostałych jednostek organizacyjnych Miasta.

Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pojecie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało w art. 15 ust 2 ustawy o VAT i obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Odnosząc się do powyższych przepisów w opinii Wnioskodawcy Miasto wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działa w charakterze podatnika VAT, a tym samym podlega rejestracji dla potrzeb tego podatku na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 96 ustawy o VAT. Zatem Miasto zarejestrowało się jako podatnik VAT czynny. Podobnie zrobiły jednostki organizacyjne (które przekroczyły określone przepisami podatkowymi próg obrotu) zostały zarejestrowane jako podatnicy VAT.

Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegające opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych, podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe. Samodzielność gospodarcza wprowadzeniu działalności oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje. Jeżeli wyodrębnione ze struktury Miasta jednostki organizacyjne prowadzą działalność gospodarczą w sposób samodzielny, oceniany w oparciu o obiektywne kryteria i wykonują czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to podmioty te należy uznać za odrębnych od Miasta podatników podatku VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT traktującym jako podatnika VAT jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Również zapisy par. 13 ust. 1 pkt 13 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), traktują jednostki organizacyjne jako podatników VAT określając warunki od podatku VAT wybranych usług. Zgodnie z art. 99 ustawy VAT Miasto składa deklaracje podatkowe, w których wykazuje podatek należny od sprzedaży opodatkowanej zrealizowanej przez Miasto (udokumentowanej za pomocą faktur wystawionych w imieniu Miasta zawierających jego NIP) bez uwzględniania sprzedaży opodatkowanej przez jednostki organizacyjne Miasta,

\- podatek naliczony, poniesiony na opodatkowanych zakupach realizowanych przez Miasto (na fakturach: nabywcą jest Miasto z NIPem) związanych z działalnością opodatkowaną Miasta, bez uwzględniania zakupów opodatkowanych realizowanych przez jednostki budżetowe.

Również każda jednostka organizacyjna Miasta będąca podatnikiem VAT składa deklaracje podatkowe, w których wykazuje:

*   podatek należny od zrealizowanej w danej jednostce sprzedaży opodatkowanej (udokumentowanej za pomocą faktur lub paragonów wystawionych w jej imieniu i zawierających jej NIP)
*   podatek naliczony, poniesiony na realizowanych w tej jednostce budżetowej opodatkowanych zakupach (na fakturach nabywca jest dana jednostka organizacyjna Miasta i jest wpisany jej NIP).

Miasto stoi na stanowisku, że powyższe postępowanie jest prawidłowe, gdyż Miasto naliczając należny podatek VAT od własnych czynności opodatkowanych, powinno wykazywać je we własnych deklaracjach podatkowych, natomiast podatek należny od czynności opodatkowanych dokonywanych przez jednostki organizacyjne Miasta powinien być wykazywany w deklaracjach podatkowych tych jednostek.

Podobnie w stosunku do podatku naliczonego, Miasto powinno wykazywać we własnej deklaracji podatkowej wyłącznie podatek naliczony od zakupów realizowanych w związku ze swoją działalnością opodatkowaną VAT i proporcje do zakupów dotyczących działalności mieszanej powinien obliczać wg. swojej sprzedaży opodatkowanej, zaś jednostki organizacyjne Miasta powinny wykazywać we własnej deklaracji podatkowej podatek naliczony od zakupów związanych z własną działalnością podlegającą VAT.

Takie stanowisko potwierdzają interpretacje indywidualne: z 30 kwietnia 2013 r. sygnatura ITPP2/443-194/13/EK, IBPP1/443-796/13/KJ z 11 października 2013 r. I tak w interpretacji z 30 kwietnia 2013 r. sygnatura ITPP2/443-194/l3/EK, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy stwierdził że: „Z przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że z uwagi na wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu, Gmina zarejestrowała się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. W oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) powołała jednostki budżetowe i zakłady budżetowe, będące wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które zostały zarejestrowane jako odrębni podatnicy VAT. Zarówno Gmina, jak i jej jednostki budżetowe składają odrębne deklaracje VAT, w których wykazują podatek należny oraz podatek naliczony od zrealizowanych przez siebie czynności. Gmina może w przyszłości powołać inne jednostki budżetowe.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro ww. podmioty, utworzone przez Gminę, są odrębnymi od niej podatnikami podatku od towarów i usług, to w składanych deklaracjach Gmina powinna wykazywać wyłącznie kwoty podatku należnego od wykonywanych przez nią czynności podlegających opodatkowaniu oraz kwoty podatku naliczonego związanego z realizowanymi przez nią czynnościami, a nie czynnościami tych podmiotów. Powyższy sposób rozliczenia podatku należnego i naliczonego w deklaracji składanej przez Gminę będzie miał zastosowanie również w przypadku, gdy w przyszłości utworzy inne podmioty, o ile będą one odrębnymi od niej podatnikami podatku od towarów i usług.

Podobne stanowisko zawarł w interpretacji indywidualnej IBPP1/443-796/l3/KJ z 11 października 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach: „W oparciu o przepisy ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o finansach publicznych Gmina powołała jednostki organizacyjne, które po przekroczeniu określonego progu obrotu dla celów podatku VAT zarejestrowane są również jako podatnicy VAT, odrębnie od Wnioskodawcy. Zarówno Gmina, jak i jej jednostki organizacyjne składają w każdym okresie rozliczeniowym odrębne deklaracje VAT, w których wykazują podatek należny oraz podatek naliczony od zrealizowanych przez siebie czynności. Gmina wykazuje w deklaracji VAT podatek należny od sprzedaży opodatkowanej, zrealizowanej przez Gminę oraz podatek naliczony, od opodatkowanych zakupów dokonanych przez Gminę, który podlega odliczeniu, w oparciu o prowadzoną ewidencję podatkową w zakresie podatku VAT stanowiącą integralną część ksiąg rachunkowych Gminy. Również jednostki organizacyjne Gminy (jednostki budżetowe i zakłady budżetowe) sporządzają deklaracje VAT, w których wykazują podatek należny oraz podatek nauczony od zrealizowanych czynności, na podstawie własnych ewidencji podatkowych prowadzonych w ramach ksiąg rachunkowych. W niniejszych okolicznościach Gmina wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu w swoim własnym imieniu i nie dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu w imieniu jej jednostek organizacyjnych. Powołane przez Gminę wyodrębnione jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej prowadzą własną działalność gospodarczą wykonując czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podmioty te po przekroczeniu limitu obrotów uprawniającego do zwolnienia od podatku składają zgłoszenie rejestracyjne jako podatnicy VAT i uzyskują odrębny od Gminy NIP dla celów podatku VAT. Oznacza to, że Gminę i jej jednostki organizacyjne należy uznać za odrębnych podatników podatku VAT. Tym samym, Gmina w odrębnie składanych deklaracjach podatkowych winna rozliczać wyłącznie VAT należny i naliczony z tytułu wykonywanych przez nią czynności”.

Podsumowując, Wnioskodawca Miasto stoi na stanowisku iż w opisanym stanie faktycznym postępuje prawidłowo składając (odrębnie od swoich jednostek organizacyjnych) deklaracje podatkowe dla celów VAT, w których wykazuje podatek należny od sprzedaży realizowanej przez Miasto oraz podatek naliczony, poniesiony na zakupy opodatkowane realizowane przez Miasto dla celów jej działalności opodatkowanej. Miasto nie powinno wykazywać w składanych deklaracjach podatkowych podatku należnego ani podatku naliczonego, który należy przypisać czynnościom realizowanym przez jednostki organizacyjne Miasta zarejestrowane do celów podatku VAT i będące odrębnymi podatnikami od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

Podmioty, o których mowa w art. 15, stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Mocą art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Ponadto, zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 247 z poźn. zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Należy w tym miejscu zauważyć, że ww. rozporządzenie straciło moc obowiązującą z dniem 31 grudnia 2013 r.

Powyższe uregulowania są odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347 poz. 1 ze zm.), dalej Dyrektywa 2006/112/WE, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

1.  wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług oraz zwolnienie od podatku jednostek samorządu terytorialnego ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy,
2.  w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia lub ze zwolnienia od podatku konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:
    *   czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
    *   ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

Tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy lub zwolnienia realizowanych czynności od podatku, w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Należy zaznaczyć, że gmina, zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
2.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;
4.  1.  działalności w zakresie telekomunikacji;
5.  lokalnego transportu zbiorowego;
6.  ochrony zdrowia;
7.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych;
8.  1.  wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
9.  gminnego budownictwa mieszkaniowego;
10.  edukacji publicznej;
11.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
12.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
13.  targowisk i hal targowych;
14.  zieleni gminnej i zadrzewień;
15.  cmentarzy gminnych;
16.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego;
17.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
18.  polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej;
19.  wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej;
20.  promocji gminy;
21.  współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.4));
22.  współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie zakładu lub jednostki budżetowej.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy, gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie.

Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa (art. 9 ust. 3 cyt. ustawy).

Gmina jest samorządową osobą prawną, która nie ma własnych struktur organizacyjnych, natomiast nałożone na nią zadania, w oparciu o art. 33 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, wykonuje za pośrednictwem urzędu gminy. Zdolność prawną, jak i zdolność do wykonywania czynności prawnych ma jednostka samorządu terytorialnego – gmina, nie zaś urząd gminy. Urząd gminy jest jedynie aparatem pomocniczym gminy.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu sprawy należy zaznaczyć, że gmina i samorządowe jednostki budżetowe wykonują czynności w swoim własnym imieniu (każdy). Zatem gmina nie dokonuje czynności w imieniu jej jednostek budżetowych. Powołane przez Gminę samorządowe jednostki budżetowe (wyodrębnione jednostki organizacyjne) niemające osobowości prawnej prowadzą działalność gospodarczą w sposób samodzielny wykonując czynności we własnym imieniu. Podmioty te po przekroczeniu limitu obrotów uprawniającego do zwolnienia od podatku mają obowiązek zarejestrować się jako podatnicy VAT i uzyskać odrębny od gminy NIP dla celów podatku VAT. Oznacza to, że gminę i jej jednostki budżetowe należy uznać za odrębnych podatników podatku VAT.

W konsekwencji samorządowa jednostka budżetowa w zakresie powierzonej jej działalności, działa jako odrębny od gminy podatnik, tym samym to nie gmina a jednostka budżetowa powinna rozliczać VAT należny z tytułu świadczonych przez jednostkę usług i dostawy towarów oraz podatek VAT naliczony z tytułu dokonywanych nabyć.

Należy zaznaczyć, że z uwagi na obowiązujące przepisy prawa, orzecznictwo sądowo-administracyjne, stosowaną praktykę, jak również uznanie przez gminę odrębności podatkowej swojej samorządowej jednostki budżetowej, brak jest podstaw do zmiany podejścia co do wzajemnych stosunków między gminą a jej jednostką. Stanu tego nie zmienia również podjęta w dniu 24 czerwca 2013 r. uchwała NSA sygn. I FPS 1/13. Powołana uchwała wskazuje, że „W świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług gminne jednostki budżetowe nie są podatnikami podatku od towarów i usług”. Jednakże przedmiotowa uchwała nie odnosi się do kwestii dokonywania sposobu zmian podejścia do dotychczasowej praktyki, tj. traktowania gminy i jej jednostek budżetowych jako odrębnych podatników podatku VAT. Nie wskazuje ona również w jaki sposób mają postępować gminy i ich jednostki co do wzajemnych relacji i rozliczeń za okres, kiedy uważały się za odrębnych podatników, jak i momentu ewentualnego rozpoczęcia traktowania gminy i jej jednostek budżetowych jako jednego podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina Miasto z uwagi na wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu VAT jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem tego podatku. W celu wykonywania zadań Gmina utworzyła jednostki organizacyjne, które mają możliwość samodzielnego wykonywania powierzonych im zadań (jak Wnioskodawca wskazał, niniejszy wniosek dotyczy jednostek organizacyjnych z wyłączeniem zakładów budżetowych). Jednostki te zostały wyposażone m.in. w odpowiednią kadrę, urządzenia techniczne oraz środki finansowe (w tym pochodzące z budżetu Gminy Miasta) a kierownicy tych jednostek działają na podstawie stosownych pełnomocnictw udzielonych im przez Prezydenta Miasta. Zarówno Miasto jak i jej jednostki organizacyjne składają w każdym okresie rozliczeniowym odrębne deklaracje VAT, w których wykazują podatek należny oraz podatek naliczony od zrealizowanych przez siebie czynności. Zatem Miasto wykazuje w deklaracji VAT podatek należny od sprzedaży opodatkowanej zrealizowanej przez Miasto oraz podatek naliczony od zakupów dokonywanych przez Miasto (w tym również wg proporcji ustalonej na podstawie obrotu Miasta zgodnie z art. 90 ustawy o VAT). Również jednostki organizacyjne Miasta sporządzają deklaracje VAT, w których wykazują podatek należny oraz podatek naliczony od zrealizowanych przez siebie czynności, na podstawie własnych ewidencji podatkowych w ramach ksiąg rachunkowych.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu sprawy należy stwierdzić, że Miasto postępowało i postępuje właściwie składając jako zarejestrowany podatnik VAT deklaracje podatkowe VAT, w których wykazywało i wykazuje podatek należny od sprzedaży opodatkowanej zrealizowanej przez Miasto oraz podatek VAT naliczony od zakupów opodatkowanych dokonanych przez Miasto w stosunku do których przysługuje jej prawo do odliczenia (w tym również wg ustalonej proporcji) i nie wykazuje podatku należnego ani naliczonego, który był i jest przypisany do czynności realizowanych przez jednostki organizacyjne Gminy. Jednostki organizacyjne Gminy Miasta są odrębnymi od Gminy podatnikami podatku VAT, i jako takie powinny wykonywać wszystkie obowiązki nałożone ustawą o VAT niezależnie od Gminy.

Z uwagi na powyższe uzasadnienie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy nadmienić, że w zakresie zdarzenia przyszłego (pytanie nr 2 wniosku) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.