Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.217.2025.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-18
Teza: Odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej zakupu samochodu
osobowego przez rodzica (przekroczenie wysokości dochodów
przez niepełnosprawne pełnoletnie dziecko).
Słowa kluczowe: dochód
niepełnosprawność
odliczenia
renta
samochód-samochód osobowy
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Odliczanie wydatków
rehabilitacyjnych przez osoby na których utrzymaniu
pozostają osoby niepełnosprawne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismami złożonymi 24 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pana syn, A.A., jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym od urodzenia (porażenie
    mózgowe) z niedowładem czterokończynowym i niedowidzeniem -20Dp – (05-R, 10-N).
    Pana syn zamieszkuje z Panem i z Pana żoną (rodzicami) we wspólnym gospodarstwie
    domowym. Jego osobisty dochód stanowi renta socjalna.
    W 2024 r. w ramach programu PFRON-u, (...) Pana syn otrzymał dofinansowanie do
    zakupu samochodu specjalnego w wysokości 145 500 zł. Nowy, fabrycznie przystosowany
    samochód z rampą wjazdową i obniżoną podłogą kosztował 200 000 zł.
    Różnica w wysokości 54 500 zł z tzw. przymusu życiowego, musiała zostać sfinansowana
    przez Pana z Pana dochodów. Ale ten program rozwiązał problemy transportowe i
    egzystencjonalne Państwu i Państwa synowi i otworzył mu możliwość uczestnictwa w
    normalnym życiu.
    W uzupełnieniu wniosku złożonym 24 marca 2025 r. na pytanie Organu o treści cyt.: „Za
    który rok podatkowy oczekuje Pan wydania interpretacji indywidualnej – tj. jaka jest data
    zakupu samochodu specjalnego dla Pana syna?”, wskazał Pan, że chodzi o 2024 r., 12 lipca
    2024 r. odebrał Pan samochód, zgodnie z fakturą we wniosku.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym za który oczekuje Pan wydania
    interpretacji indywidualnej uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce,
    pozwalające na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej? Jeżeli tak, należy wskazać z jakiego
    tytułu i w jaki sposób opodatkowane”, wskazał Pan, że tak, w 2024 r. uzyskał Pan dochody
    z tytułu emerytury, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.
    Orzeczenie o niepełnosprawności Pana syna zostało wydane 1 kwietnia 2011 r. przez
    Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności (...) i zostało ono wydane na stałe.
    Niepełnosprawność Pana syna istnieje od urodzenia.
    Pana syn posiada stopień niepełnosprawności znaczny: 05-R, 10-N. Orzeczenie lekarza
    orzecznika ZUS – syn jest trwale niezdolny do samodzielnej egzystencji.

    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym za który oczekuje Pan wydania
    interpretacji indywidualnej Pana syn pozostawał na Pana utrzymaniu?”, wskazał Pan, że
    tak, Pana syn cały czas pozostaje na Pana utrzymaniu, również i w 2024 r.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Z jakiego tytułu i w jakiej wysokości Pana syn uzyskał
    dochody w roku podatkowym za który oczekuje Pan wydania interpretacji indywidualnej?”,
    wskazał Pan, że w roku podatkowym 2024 Pana syn uzyskał przychód w wysokości 24 548
    zł 40 gr z tytułu renty socjalnej.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy samochód specjalny, w związku z zakupem którego,
    chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej jest samochodem osobowym?”, wskazał Pan, że
    tak, samochód specjalny jest samochodem osobowym zarejestrowanym do przewozu
    osoby niepełnosprawnej, łączna ilość osób możliwych do przewiezienia – 5.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Kto jest nabywcą (właścicielem) samochodu
    specjalnego?”, wskazał Pan, że w związku z faktem, iż o pomoc w sfinansowaniu zakupu
    samochodu w programie PFRON (...) mógł ubiegać się Pana niepełnosprawny syn,
    następstwem jest, że samochód zarejestrowany jest na Pana syna.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy posiada Pan dokument potwierdzający poniesienie
    wydatku na zakup samochodu specjalnego, o którym mowa we wniosku, zawierający w
    szczególności Pana dane identyfikujące jako kupującego (odbiorcę towaru) i dane
    sprzedającego (towar), rodzaj zakupionego towaru oraz kwotę zapłaty (np. fakturę)?”,
    wskazał Pan, że tak, ma Pan dokument przelewu kwoty 54 500 zł (dokumenty bankowe),
    uwidoczniony również w zapisie faktury zakupu (we wniosku) jako pełnomocnik A.A.

## Pytanie

Czy wpłaconą kwotę 54 500 zł, poniesioną na sfinansowanie samochodu specjalnego dla
    Pana niepełnosprawnego syna A., może Pan odliczyć od swojego dochodu jako ulga
    rehabilitacyjna?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, powinien Pan mieć możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w
    podatku dochodowym od osób fizycznych i móc odliczyć kwotę 54 500 zł od dochodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24

      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-
    7g i 13a tego artykułu.
    Na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
      zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych
      majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji
      zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie
      poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista
      stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:

      a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia -
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I
      grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
      od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika
      lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych
      osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w
      zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6
      ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c
      ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 1630), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów
      niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych
      źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o
      szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją
      na rynku paliw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i 2760), dodatku elektrycznego, o

      którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych
      rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz
      w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. z 2023 r. poz.
      1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa
      w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych
      odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku
      gazu (Dz. U. z 2024 r. poz. 303), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2
      ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych
      ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła
      systemowego (Dz. U. poz. 859), oraz przyznanych na podstawie odrębnych
      przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego
      dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia
      pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
      do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy zaznaczyć, że katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu
    podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja
    przepisu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od
    zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy stanowiące ulgi
    winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

    Pana wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    poniesionego przez Pana wydatku na zakup nowego, fabrycznie przystosowanego
    samochodu z rampą wjazdową i obniżoną podłogą dla Pana niepełnosprawnego syna.
    Jednocześnie, wskazał Pan, że w roku podatkowym 2024 Pana syn uzyskał przychód w
    wysokości 24 548 zł 40 gr z tytułu renty socjalnej.
    Odliczenie wydatków związanych z niepełnosprawnością w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    przysługuje podatnikowi, na którego utrzymaniu pozostają osoby niepełnosprawne, do
    których zalicza się: osobę będącą w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą
    zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
    podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez
    podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem, że uzyskane w roku podatkowym dochody
    tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
    określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
    obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    Wysokość renty socjalnej od 1 marca 2024 r. wynosi 1780 zł 96 gr, zatem
    dwunastokrotność tej kwoty w grudniu 2024 r. wynosiła 21 371 zł 52 gr.
    Zatem, aby podatnik, na którego utrzymaniu pozostają osoby niepełnosprawne, o których
    mowa wyżej, mógł skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, roczne dochody osoby
    niepełnosprawnej nie mogły przekroczyć w 2024 r. kwoty 21 371 zł 52 gr.
    Przy czym, do ww. kwoty stanowiącej limit dochodu osiągniętego przez osobę
    niepełnosprawną pozostającą na utrzymaniu podatnika w 2024 r. nie wlicza się:
      · alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6
        ust. 4e,
      · świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a,
      · dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. -
        Prawo energetyczne,
      · dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r.
        o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123),
      · dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o
        dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1630),
      · dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
        ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami
        domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w
        art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w
        zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2023
        r. poz. 1772, 1693 i 2760),
      · dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r.
        o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w
        2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.
        U. z 2023 r. poz. 1704, 1785 i 2760),
      · refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z
        dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw
        gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. z 2024
        r. poz. 303),
      · bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie
        energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii
        elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz. U. poz. 859),

      · przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego,
        dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz
        kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i
        rencistów.
    Skoro, zatem Pana syn uzyskał w 2024 r. dochody przewyższające dwunastokrotność
    renty socjalnej w wysokości obowiązującej w grudniu 2024 r. z tytułu renty socjalnej, nie
    pozostawał na Pana utrzymaniu w rozumieniu art. 26 ust. 7e w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, ustawodawca w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie przewidział dla osoby, na której utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, preferencji
    podatkowych związanych z zakupem samochodów osobowych.
    Niewątpliwie samochód w przypadku osoby, na której utrzymaniu są osoby
    niepełnosprawne, znacznie ułatwia funkcjonowanie. Jednakże ustawodawca wyraźnie – w
    art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – określił, które wydatki
    uznaje za „wydatki” poniesione przez podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
    niepełnosprawne na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania
    czynności życiowych, uprawniające do dokonania odliczeń od dochodu.
    W art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione
    zostały m.in. wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego
    własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na
    utrzymaniu osobę niepełnosprawną – w wysokości nieprzekraczającej w roku
    podatkowym kwoty 2280 zł, natomiast w art. 26 ust. 7a pkt 2 ww. ustawy, wydatki na
    przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Skoro więc prawodawca tworzy przepis, z którego brzmienia wynika jednoznacznie, kiedy
    wydatki na cele rehabilitacyjne w przypadku pojazdu mechanicznego mogą być odliczone
    od dochodu, to znaczy, że w tym właśnie przepisie ta problematyka uregulowana jest
    wyczerpująco.
    Z brzmienia art. 26 ust. 7a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że odliczone od dochodu mogą być wyłącznie wydatki poniesione na
    przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Zatem, w przypadku zakupu nowego, fabrycznie przystosowanego samochodu z rampą
    wjazdową i obniżoną podłogą, nie można odliczyć od dochodu kwoty stanowiącej wkład
    własny przy dofinansowanym przez PFRON zakupie samochodu, bowiem takiego zakupu
    nie można uznać za wydatek na przystosowanie pojazdu mechanicznego do potrzeb
    niepełnosprawności.
    Podstawą odliczenia ww. wydatków nie może być również art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za wydatki, o których mowa
    w ust. 1 pkt 6, uważa się m.in. wydatki poniesione na zakup indywidualnego sprzętu,
    urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności
    życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
    umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych
    w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
    Samochód osobowy nie jest sprzętem, urządzeniem czy narzędziem technicznym
    niezbędnym w rehabilitacji, lecz pojazdem mechanicznym. Racjonalny ustawodawca
    wymieniając w przepisie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wydatki na cele rehabilitacyjne używa niezdefiniowanych pojęć: pojazd
    mechaniczny, samochód osobowy, indywidualny sprzęt, urządzenie i narzędzie
    techniczne, które nie są tożsame, a więc nie można przypisywać im tych samych znaczeń.

    Nie można więc stwierdzić, że samochód nosi znamiona sprzętu lub urządzenia, które jest
    wykorzystywane stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Jest on
    powszechnym środkiem transportu, z którego może korzystać każdy, niezależnie od
    posiadanej niepełnosprawności.
    Podsumowując, stwierdzam, że nie przysługuje Panu prawo do odliczenia od podstawy
    opodatkowania podatkiem dochodowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej kwoty stanowiącej
    wkład własny przy dofinansowanym przez PFRON zakupie samochodu osobowego w
    zeznaniu podatkowym za 2024 r., ponieważ Pana syn w 2024 r. nie pozostawał na Pana
    utrzymaniu w rozumieniu art. 26 ust. 7e w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z uwagi na uzyskanie przez niego dochodów
    przewyższających dwunastokrotność renty socjalnej w wysokości obowiązującej w grudniu
    2024 r., a ponadto zakup samochodu osobowego nie jest wydatkiem podlegającym
    odliczeniu od podstawy opodatkowania w ramach ulgi rehabilitacyjnej w rozumieniu
    przepisu art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń. Zgodnie bowiem z
    zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na
    podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość
    takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu
    podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.