Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.108.2021.4.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-25
Teza: Czy nieodpłatne wycofanie z majątku spółki nieruchomości i przekazanie udziałów w niej do prywatnego majątku Wnioskodawcy, w części odpowiadającej jego udziałowi w zysku Spółki, spowoduje powstanie po jego stronie przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: nieruchomości; podatek-podatek od spadków i darowizn; spółki-spółka jawna; wspólnik; wycofanie; środek-środek trwały
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 11 maja 2021 r. (data wpływu – 20 maja 2021 r.), uzupełnionym 2 i 5 sierpnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wycofania nieruchomości ze spółki jawnej i przekazania jej do majątku wspólnika tej spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wycofania nieruchomości ze spółki jawnej i przekazania jej do majątku wspólnika tej spółki.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 26 lipca 2021 r. znak: 0111-KDIB2-3.4014.223.2021.3.MD, 0111-KDIB2-3.4015.108.2021.3.MD, 0113-KDIPT2-3.4011.476.2021.2.IR wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 2 sierpnia 2021 r. (uiszczenie brakującej opłaty) oraz 5 sierpnia 2021 r. (pozostałe braki formalne).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z art. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni jest jednym ze wspólników Spółki jawnej (dalej jako: „Spółka”) posiadającej siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Spółka jawna, której jednym ze wspólników jest Wnioskodawczyni, powstała w 2012 r. w wyniku podjęcia uchwały wspólników spółki cywilnej o jej przekształceniu w spółkę jawną na podstawie art. 26 § 4 ustawy Kodeks spółek handlowych. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a wspólnikami Spółki oprócz Wnioskodawczyni są trzy inne osoby fizyczne. Zgodnie z zawartą umową spółki każdy wspólnik ma prawo samodzielnie reprezentować Spółkę. Do składania oświadczeń woli i składania podpisów w imieniu Spółki umocowany jest każdy wspólnik samodzielnie.

Spółka jest właścicielem nieruchomości gruntowych zabudowanych, które to znajdują się w ewidencji środków trwałych. Część z nich przy nabyciu przez Spółkę jawną podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc Spółka miała możliwość odliczenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Od ostatniej transakcji minęło jednakże ponad 5 lat. Zagadnienie dotyczące podatku od towarów i usług jest przedmiotem innego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Dla zachowania przejrzystości zdarzenia przyszłego, Wspólnicy spółki jawnej zdecydowali się skierować 4 odrębne wnioski o wydanie interpretacji indywidualnych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawczynią w przedmiotowym postępowaniu jest jedna ze wspólników – Pani D. K., która udzieliła pełnomocnictwa szczególnego pełnomocnikowi.

Wspólnicy Spółki na mocy uchwały podjętej w formie aktu notarialnego zamierzają wycofać nieruchomości ze spółki do majątku osobistego wspólników, tj. majątku niezwiązanego z prowadzeniem działalności gospodarczej w formie spółki. Wykonanie uchwały nastąpi przez zawarcie umowy również w formie aktu notarialnego o nieodpłatne przekazanie wspólnikom udziałów w nieruchomościach, proporcjonalnie do udziału każdego ze wspólników w zysku Spółki.

Wycofanie wszystkich nieruchomości do majątków osobistych wspólników nie nastąpi tytułem darowizny w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny, a także nie będzie stanowić wypłaty zysku w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto nieodpłatne przekazanie nieruchomości do majątków osobistych wspólników w żaden sposób nie wpłynie na zmianę udziałów wspólników w zyskach Spółki.

Jak już zostało wcześniej wspomniane, wykonanie uchwały odbędzie się na podstawie umowy sporządzonej na podstawie przepisu art. 3531 Kodeksu cywilnego (umowa nienazwana w formie aktu notarialnego). Umowa w swojej treści będzie zawierała następujące lub podobne oświadczenia:

1.  przeniesienie prawa własności nieruchomości do majątku osobistego wspólników nastąpi na ich potrzeby własne,
2.  Spółka nie uzyska z tego tytułu żadnych korzyści majątkowych,
3.  przekazanie przez Spółkę wspólnikom udziałów w nieruchomościach następuje w części proporcjonalnej do udziału każdego ze wspólników w zyskach Spółki,
4.  Wspólnicy przyjmują nieodpłatne przekazanie nieruchomości do majątków osobistych.

Przekazanie nieruchomości nie będzie stanowiło wycofania wkładu w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks spółek handlowych.

Organ zaznacza, że przywołując treść opisu zdarzenia przyszłego pominięto tę jego część, która znajduje się w treści uzupełnienia, a która odnosi się wyłącznie do zagadnień dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy nieodpłatne wycofanie z majątku spółki nieruchomości i przekazanie udziałów w niej do prywatnego majątku Wnioskodawczyni, w części odpowiadającej jej udziałowi w zysku Spółki, spowoduje powstanie po jej stronie przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawczyni, wycofanie nieruchomości stanowiących środek trwały Spółki do majątków osobistych wspólników nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczpospolitej z tytułów w tym artykule wymienionych.

Katalog tytułów powodujących skutki w zakresie opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn ma charakter katalogu zamkniętego. Oznacza to, że tylko tytuły prawne w nim wymienione podlegają opodatkowaniu. Jak wskazuje się w literaturze: "nie ulega wątpliwości, że zakres tytułów powodujących skutki w zakresie opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn ma charakter enumeratywny. Nie można zatem zakresem opodatkowania obejmować innych tytułów prawnych (\`(...)\`)" \[P. Borszowski \[w:\] K. J. Musiał. A. Nita, K. Stelmaszczyk, J. Wantoch-Rekowski, P. Borszowski, Ustawa o podatku od spadków i darowizn. Komentarz, Warszawa 2019, art. 1.\].

W świetle regulacji art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotą darowizny jest więc najczęściej przesunięcie jakiegoś określonego dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego bez ekwiwalentu.

Jak zostało wspomniane w opisie zdarzenia przyszłego wspólnicy planują podjąć uchwałę w formie aktu notarialnego o wycofaniu wszystkich nieruchomości z majątku Spółki oraz ich nieodpłatnym przekazaniu na potrzeby własne wspólników, w tym Wnioskodawcy, proporcjonalnie do udziału każdego ze wspólników w zysku Spółki. Wykonanie uchwały odbędzie się w formie umowy nienazwanej sporządzonej na podstawie art. 3531 – dotyczącego zasady swobody umów.

Tak więc, zdaniem Wnioskodawczyni, czynność nieodpłatnego przeniesienia przez Spółkę własności nieruchomości na jej cele osobiste, nie będzie podlegać pod regulację ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ponadto wskazać należy, że nieruchomości stanowiące własność spółki mogą zostać zbyte na podstawie umowy darowizny czy sprzedaży. Te czynności wiążą się z konsekwencjami podatkowymi na gruncie ustawy od spadków i darowizn czy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Organy podatkowe akceptują praktykę zawierania umów o wycofanie składnika majątku ze spółki na cele prywatne Wspólników. Umowa taka zawierana jest w następstwie wykonania zobowiązania wynikającego z jednomyślnej uchwały Wspólników o wycofaniu nieruchomości ze spółki, nie stanowi więc zawarcia umowy darowizny.

Wnioskodawczyni na potwierdzenie stanowiska przywołała interpretacje indywidualne.

Z uwagi na zakres tej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część stanowiska Wnioskodawczyni, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, iż przedmiotem tej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawczyni zajęta na gruncie podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci (art. 1 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy opodatkowaniu tym podatkiem podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw znajdujących się lub wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z tytułów wymienionych enumeratywnie w tym przepisie.

Podkreślić należy, iż katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym.

Wobec tego jedynie wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Podatkiem będzie obłożona np. darowizna, która ma na celu przysporzenie majątkowe z majątku darczyńcy bez ekwiwalentu ze strony obdarowanego lub nieodpłatne zniesienie współwłasności.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie należy stosować prawną definicję tego pojęcia unormowaną w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego.

Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Treść tego świadczenia określa umowa darowizny.

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują również pojęcia „współwłasność”, w związku z czym należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w Kodeksie cywilnym.

Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Przepisy art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego regulują sposoby wyjścia ze stanu współwłasności. Zgodnie z nimi, zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. w drodze umowy między współwłaścicielami.

W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności:

1.  podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych (tzw. podział fizyczny),
2.  przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
3.  sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).

Powyższe wskazuje, że w analizowanym przypadku nie będzie miało miejsca zawarcie umowy darowizny ani nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Wnioskodawczyni wskazuje bowiem, że wycofanie nieruchomości ze spółki i jej nieodpłatne przeniesienie do majątku wspólników nastąpi na podstawie uchwały wspólników (w formie aktu notarialnego), a w celu jej wykonania zostanie zawarta umowa nienazwana w formie aktu notarialnego o nieodpłatne przekazanie wspólnikom składnika majątku spółki jawnej, proporcjonalnie do udziału każdego z nich w zysku spółki jawnej. Umowa w swojej treści będzie zawierała następujące lub podobne oświadczenia: przeniesienie prawa własności nieruchomości do majątku osobistego wspólników nastąpi na ich potrzeby własne, spółka nie uzyska z tego tytułu żadnych korzyści majątkowych, przekazanie przez Spółkę wspólnikom udziałów w nieruchomościach następuje w części proporcjonalnej do udziału każdego ze wspólników w zyskach Spółki, wspólnicy przyjmują nieodpłatne przekazanie nieruchomości do majątków osobistych. Przekazanie nieruchomości nie będzie stanowiło wycofania wkładu w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks spółek handlowych.

Skoro więc czynność nieodpłatnego przeniesienia przez spółkę własności nieruchomości wspólnikom na ich rzecz będzie umową nienazwaną, przenoszącą własność w następstwie wykonania zobowiązania wynikającego z uchwały wspólników o wycofaniu nieruchomości i nie przyjmie formy umowy darowizny ani umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, to wskazane na podstawie tej czynności nabycie nie będzie podlegało ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, iż przedmiotowa czynność przyjmie którykolwiek tytuł z wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Nie będzie to bowiem, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, ani umowa darowizny, ani umowa nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Jak wskazano powyżej, podatkowi od spadków i darowizn podlega jedynie nabycie na podstawie tytułów enumeratywnie wymienionych w art. 1 ww. ustawy; wśród nich ustawodawca nie wymienił czynności (tytułu) opisanej we wniosku.

A zatem wskazana we wniosku umowa nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości z majątku Spółki na rzecz Wnioskodawczyni – wspólnika tej Spółki, w wyniku wycofania nieruchomości z majątku Spółki, nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn i tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem. Nieodpłatne przekazanie przez Spółkę nieruchomości, na cele osobiste wspólników, w sytuacji, gdy zachowane zostaną proporcje udziałów, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższe oznacza, że z tytułu tej czynności po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.