Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.135.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości zabudowanej oraz
aneksu do aktu notarialnego.
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-zbycie nieruchomości
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
umowa-aneks do umowy
Zagadnienia: Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
1

## Opis zdarzenia przyszłego

I. Charakterystyka Zainteresowanych
    W niniejszej sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego ubiegają
    się:
        działająca jako podatnik VAT spółka cywilna: A. spółka cywilna, ul. (...), NIP: (...),
        REGON: (...) (dalej: A.; Sprzedający), która jest czynnym podatnikiem VAT; oraz
        niebędąca stroną niniejszego postępowania B. sp. z o.o., ul. (...), NIP: (...) oraz
        REGON: (...), KRS: (...) (dalej: B.; Kupujący), będąca czynnym podatnikiem VAT.
    Ww. podmioty będą zwane dalej łącznie jako: Zainteresowani.
    II. Charakterystyka Nieruchomości, stan obecny
    Nieruchomość będąca obecnie własnością B. jest położona w (...), obejmuje działki
    ewidencyjne oznaczone numerami 1 oraz 2 o łącznej powierzchni 1,4617 ha. Dla
    wspomnianej wyżej nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta KW nr (...) przez Sąd
    Rejonowy (...) w (...), V Wydział Ksiąg Wieczystych (dalej: Nieruchomość).
    Nieruchomość składa się obecnie z:
    1. działki o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 0,0035 ha zabudowanej stacją
      transformatorową stanowiącą własność zakładu energetycznego;
    2. niezabudowanej działki o numerze ewidencyjnym 2 i o powierzchni 1,4582 ha;
    Na terenie Nieruchomości obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
    dla miejscowości (...), przyjęty uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z (...) r. Nieruchomość
    położona jest na terenie zabudowy usługowej oznaczonej symbolem 26U – tereny
    zabudowy usługowej, przy czym część działki 2 położona jest na terenie przeznaczonym
    pod drogę wewnętrzną (dalej: Plan Zagospodarowania).
    B. planuje wykorzystywać Nieruchomość w swojej działalności gospodarczej polegającej
    na wynajmie powierzchni handlowych, która będzie działalnością opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług (działalność nie korzystająca ze zwolnienia z tego podatku).
    Na Nieruchomości zostaną wzniesione dwa obiekty handlowo-usługowe wraz z
    infrastrukturą techniczną i komunikacyjną, które będą następnie przez spółkę
    wynajmowane. Na dzień złożenia niniejszego wniosku realizacja zamierzenia
    budowlanego znajduje się na następującym etapie: prawomocne pozwolenie na budowę.
    III. Zakres i opis transakcji związanych z Nieruchomością

    A. nabyła Nieruchomość poprzez zawarcie 22 czerwca 2023 r. z firmą C. Spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: C.) aktu notarialnego Repertorium
    A numer (...), zawierającego umowę sprzedaży Nieruchomości oraz oświadczenie o
    ustanowieniu służebności.
    W momencie zawarcia umowy sprzedaży pomiędzy A. a C., na nieruchomości o numerze
    ewidencyjnym nr 2 znajdowały się zabudowania w postaci:
        budynku hotelowego z częścią gastronomiczną, jednokondygnacyjnego z wysokim
        parterem,
        znajdującego się we frontowej części działki oraz
        budynku biurowego, dwukondygnacyjnego, znajdującego się we frontowej części
        działki oraz
        budynku sanitarnego, jednokondygnacyjnego znajdującego się w środkowej części
        działki oraz
        utwardzeń terenu z kostki betonowej oraz zbrojonych płyt betonowych.
    Z kolei działka o numerze ewidencyjnym 1 na dzień jej zakupu od firmy C. zabudowana
    była tą samą stacją trafo co obecnie (inne zabudowania na działce 1 nie występowały).
    Na dzień zakupu Nieruchomości od spółki C. obowiązywał już na terenie obejmującym
    także Nieruchomość Plan Zagospodarowania.
    Zabudowa, o której mowa wyżej znajdująca się na Nieruchomości wykorzystywana
    (użytkowana) była przez co najmniej 2 lata przed transakcją nabycia Nieruchomości od
    firmy C. i nie była w tym okresie przez C. ulepszana. Budynek hotelowy z częścią
    gastronomiczną stanowił na moment dostawy przedmiot najmu prowadzonego przez C..
    Wszystkie umowy najmu zostały rozwiązane przez C. przed transakcją sprzedaży
    Nieruchomości do A., ale ze skutkiem na dzień 30 czerwca 2023 roku oraz 31 lipca 2023 r.
    Do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej pomiędzy C. a A. najemcy nieruchomości (umowy
    najmu ze spółką C.) opróżnili wynajmowane lokale i przekazali je zwrotnie. A. nabyła
    Nieruchomość w celu jej dalszej sprzedaży, co jest zgodne z przedmiotem działalności
    gospodarczej tej spółki.
    Obie strony na dzień zawarcia aktu notarialnego były czynnymi podatnikami VAT w
    odniesieniu do wyżej wymienionej transakcji.
    W akcie notarialnym dokumentującym dostawę od C. do A. nie znalazło się oświadczenie o
    rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego dla dostawy budynków,
    budowli lub ich części, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od
    towarów i usług, strony nie złożyły też takiego oświadczenia do Naczelnika Urzędu
    Skarbowego. W związku z tym, A. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    prawa podatkowej do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, aby potwierdzić prawo do
    odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości. W
    interpretacji z 19 lipca 2024 r., sygnatura 0114-KDIP1-1.4012.311.2024.2.EW, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawo A. do odliczenia podatku naliczonego.
    Od dnia nabycia Nieruchomości przez A. do momentu jej sprzedania B., zabudowania
    znajdujące się na działkach nie były ulepszane.
    A. 5 czerwca 2023 r. aktem notarialnym Repertorium A numer (...) przed notariuszem
    zawarła przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości (dalej: Umowa przedwstępna) z
    B. W umowie przedwstępnej poza zobowiązaniem się do dostawy Nieruchomości, A.
    zobowiązała się m. in. do:
    1. uzyskania wszelkich wymaganych prawem decyzji, zgód, uzgodnień, pozwoleń
      wydanych na warunkach akceptowanych przez B., na przeniesienie zbiorników gazu,

      które znajdowały się w momencie zawierania umowy na sąsiadującej nieruchomości
      C., a których położenie uniemożliwiało w momencie zawierania tej umowy realizacji
      przedsięwzięcia budowlanego realizowanego, w ramach działalności gospodarczej B.
      (o którym mowa niżej). W szczególności A. zobowiązało się do dokonania zgłoszenia
      rozbiórki zbiorników gazu w danej lokalizacji oraz zgłoszenia robót budowlanych
      związanych z umieszczeniem zbiorników gazu w nowej lokalizacji (w umowie
      wskazano, że zobowiązanie mogło być także wykonane przez C., choć podmiot ten nie
      był stroną umowy);
    2. złożenia kompletnego wniosku (wraz z wymaganymi załącznikami) o wydanie
      pozwolenia na rozbiórkę budynków posadowionych na nieruchomości 2 lub
      dokonania zgłoszenia rozbiórek, od którego właściwy organ nie wniesie sprzeciwu (w
      umowie wskazano, że zobowiązanie mogło być także wykonane przez C., choć
      podmiot ten nie był stroną umowy);
    3. przeniesienia na własny koszt oraz własnym staraniem zbiorników gazu w inne
      miejsce, takie które umożliwiać będzie realizacji inwestycji B.;
    4. wykonania na koszt B. rozbiórki budynków znajdujących się na części działki 2.
    W przypadku niewykonania zobowiązania wskazanego w pkt 1. powyżej, Sprzedający
    zobowiązany był do uzyskania wymaganych oświadczeń, zgód, pozwoleń i pełnomocnictw
    od C. na rzecz B., aby ten sam mógł uzyskać wymagane dokumenty.
    Do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej z B., A. wykonał zobowiązania, o których mowa w
    pkt 1 i 2 powyżej.
    Zobowiązania A. przedstawione powyżej w pkt 3 i 4 (dalej: Zobowiązania Sprzedającego)
    znalazły się także w umowie przyrzeczonej.
    Powyższe prace rozbiórkowe i związane z przeniesieniem zbiorników gazu - rozpoczęły się
    po wydaniu Nieruchomości spółce B. Prace te zostały wykonane przez Sprzedającego w
    całości zgodnie z pkt 3 i 4 do 15 listopada 2023 roku .
    Zgodnie z informacjami zawartymi w Umowie przedwstępnej oraz w Umowie sprzedaży,
    od początku, intencją stron transakcji było opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości
    podatkiem od towarów i usług (rezygnacja ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego
    dla dostawy budynków, budowli lub ich części, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o podatku od towarów i usług). Powyższa intencja była wyrażona w umowach
    poprzez wskazanie w paragrafie dotyczącym ceny, że cena za dostawę Nieruchomości
    zostanie powiększona o podatek od towarów i usług w wysokości 23%. W Umowie
    przedwstępnej, jak i w Umowie sprzedaży nie znalazły się jednak postanowienia, które
    spełniałyby wszystkie wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o
    podatku od towarów i usług, przewidziane dla oświadczeń, o których mowa w art. 43 ust.
    10 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości nie zostało też przez strony transakcji
    złożone zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
    ich części właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Co warto również zaznaczyć, Wspólnicy A. w Uchwale nr (...) z 17 kwietnia 2023 roku
    wyrazili zgodę na sprzedaż Nieruchomości w cenie zawierającej VAT.
    Tożsamą wolę wyraziła Rada Nadzorcza B. w swej uchwale nr (...), podpisanej w (...) 18
    lipca 2023 roku, gdzie oświadczono o możliwości objęcia zakupu Nieruchomości VAT,
    jeżeli do przeprowadzonej transakcji takowy będzie należny.
    Na dzień zawarcia Umowy przedwstępnej oraz umowy przyrzeczonej A. oraz B. były
    czynnymi podatnikami VAT w odniesieniu do zawartych transakcji.
    22 czerwca 2023 r. Nieruchomość została sprzedana Kupującemu poprzez zawarcie aktu
    notarialnego Repertorium A (...) umowy sprzedaży oraz oświadczenia o poddaniu się

    egzekucji (dalej: Umowa sprzedaży) za cenę netto równą (...) zł. Zapisy umowy
    przyrzeczonej (zgodnie z informacjami zawartymi w Umowie przedwstępnej) przewidywały
    powiększenie ceny sprzedaży o podatek od towarów i usług w kwocie (...) zł. Na podstawie
    Umowy sprzedaży A. wystawiła fakturę zawierającą VAT należny. Od umowy sprzedaży nie
    został przez notariusza sporządzającego akt notarialny pobrany podatek od czynności
    cywilnoprawnych.
    Nieruchomość została B. wydana w dniu zawarcia Umowy sprzedaży, tj. 22 czerwca 2023
    roku.
    Kwota podatku należnego od towarów i usług została przez Sprzedającego z tytułu
    dostawy Nieruchomości wykazana w JPK_VAT i rozliczona z właściwym urzędem
    skarbowym.
    Nabywca nie odliczył podatku od towarów i usług od nabycia Nieruchomości.
    W związku z faktem, że na żadnym etapie przeprowadzania transakcji sprzedaży
    Nieruchomości z A. do B., nie doszło do podpisania przez strony tej transakcji
    oświadczenia spełniającego wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o
    podatku od towarów w zw. z art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług,
    ani nie zostało także złożone oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 1 ustawy
    o podatku od towarów i usług, strony transakcji post factum nabrały wątpliwości co do
    prawidłowości rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług oraz prawidłowości naliczenia podatku od
    towarów i usług do dostawy Nieruchomości.
    Z uwagi na powyższe, 3 października 2023 roku zawarto pomiędzy Kupującym, a
    Sprzedającym aneks do Umowy sprzedaży oraz oświadczenie o poddaniu się egzekucji
    przed notariuszem (dalej: Aneks). Aneks wprowadził zmiany do Umowy sprzedaży
    zawartej 22 czerwca 2023 roku w formie aktu notarialnego, Repertorium A (...). Strony
    Umowy sprzedaży skorygowały tę umowę w taki sposób, że paragraf dotyczący ceny nie
    zawiera obecnie informacji, że cena sprzedaży powiększana jest o podatek od towarów i
    usług. W związku z zawarciem Aneksu naliczony został podatek od czynności
    cywilnoprawnych, który został pobrany przez notariusza sporządzającego akt notarialny
    Aneksu do Umowy sprzedaży.
    Sprzedający wystawił fakturę korygującą, zgodnie z którą podatek od towarów i usług
    został zmniejszony do zera. W związku z powyższym, Sprzedający zobowiązał się do
    zwrotu B. kwoty (...) zł, co nastąpiło 9 lutego 2024 roku.
    Strony transakcji zobowiązały się także w Aneksie do odpowiedniego skorygowania swoich
    rozliczeń podatkowych z właściwymi urzędami skarbowymi.
    A. ujęła „na bieżąco” korektę podatku należnego in minus w JPK i wystąpiła o zwrot
    nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Weryfikacja zasadności zwrotu została
    przeprowadzona w trybie czynności sprawdzających. Podatek został Spółce zwrócony
    przez właściwy organ podatkowy
    Biorąc jednak pod uwagę, że:
    1. 19 lipca 2024 r. Sprzedający otrzymał interpretację indywidualną wydaną przez
      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.311.2024.2.EW)
      wydaną w stosunku do transakcji dostawy Nieruchomości zawartej pomiędzy A. i C., a
      także że
    2. zgodnie z tą interpretacją, A. jest uprawniona do odliczenia podatku od towarów i
      usług naliczonego powstałego w wyniku zakupu Nieruchomości (działki 2), oraz że
    3. zgodnie z tą interpretacją 6 września 2024 roku A. i C. zmienili umowę sprzedaży
      Nieruchomości (akt notarialny rep. A nr (...)/2023 z dnia 22 czerwca 2023 r.)
      uzupełniając tę umowę w trybie sprostowania (sprostowanie w formie aktu
      notarialnego rep. A nr (...)) o zgodne oświadczenie C. i A. w zakresie wyboru

      opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży Nieruchomości, co
      wyczerpało znamiona art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku od towarów w stosunku
      do tej transakcji - wobec analogii transakcji dostawy Nieruchomości pomiędzy A. a C.
      oraz B. a A. ponownie powstała wątpliwość stron Umowy sprzedaży Nieruchomości
      zawartej w formie aktu notarialnego z 22 czerwca 2023 r. (Repertorium A (...))
      pomiędzy A. a B., co do prawidłowości rozliczeń w podatku od towarów i usług i
      podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Obecnie planem Kupującego i Sprzedającego jest takie ukształtowanie treści Umowy
    sprzedaży, aby doprowadzić do realizacji transakcji sprzedaży zgodnie z pierwotną
    intencją (opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług – rezygnacja ze
    zwolnienia) i dokonać sprostowania aktu notarialnego, względnie zawarcia aneksu do
    niego (zawrzeć aneks nr 2 do Umowy sprzedaży). W szczególności Sprzedający i Kupujący,
    aby zadośćuczynić postanowieniom art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług zamierzają dodać do Umowy sprzedaży odpowiednie oświadczenie zgodne z treścią,
    o której mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Aby jednak mieć pewność co do prawidłowości i skuteczności tak dokonanej czynności,
    strony zdecydowały się najpierw wystąpić z wnioskiem do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej o wspólną interpretację indywidualną prawa podatkowego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Na moment sprzedaży Nieruchomości na rzecz B. obie działki były zabudowane.
    Na moment sprzedaży na rzecz B. Nieruchomość (działka nr 1) była zabudowana
    jednokondygnacyjnym budynkiem oznaczonym w kartotece budynków identyfikatorem
    (...), o powierzchni zabudowy 5 metrów kwadratowych, opisanym jako budynek
    przemysłowy.
    Wymieniona powyżej nieruchomość stanowiła budynek w świetle ustawy z 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Stacja transformatorowa posadowiona na działce gruntu 1 stanowiła budowlę w świetle
    ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Stacja transformatorowa nie stanowiła własności Wnioskodawcy.
    Na moment sprzedaży na rzecz B., Nieruchomość (działka nr 2) była zabudowana
    następującymi budynkami:
    a) jednokondygnacyjnym budynkiem oznaczonym w kartotece budynków
      identyfikatorem (...) o powierzchni zabudowy 53 metry kwadratowe, opisanym jako
      pozostałe budynki niemieszkalne
    b) jednokondygnacyjnym budynkiem oznaczonym w kartotece budynków
      identyfikatorem (...) o powierzchni zabudowy 17 metrów kwadratowych, opisanym
      jako pozostałe budynki niemieszkalne,
    c) jednokondygnacyjnym budynkiem oznaczonym w kartotece budynków
      identyfikatorem (...) o powierzchni zabudowy 534 metry kwadratowe, opisanym jako
      pozostałe budynki niemieszkalne,
    d) jednokondygnacyjnym budynkiem oznaczonym w kartotece budynków
      identyfikatorem (...) o powierzchni zabudowy 49 metrów kwadratowych, opisanym
      jako pozostałe budynki niemieszkalne, oraz
    e) dwukondygnacyjnym budynkiem oznaczonym w kartotece budynków identyfikatorem
      (...) o powierzchni zabudowy 137 metrów kwadratowych, opisanym jako budynek
      mieszkalny,
    f) dwukondygnacyjnym budynkiem oznaczonym w kartotece budynków identyfikatorem
      (...) o powierzchni zabudowy 121 metrów kwadratowych, opisanym jako budynek
      biurowy.

    Wszystkie wymienione w punkcie 6 powyżej nieruchomości stanowią budynki w świetle
    ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Opisane działki (czy szerzej, nieruchomości) nie były wykorzystywane wyłącznie do
    działalności zwolnionej z VAT w trakcie posiadania ich własności przez Wnioskodawcę.
    Natomiast kwestia tego, czy sama sprzedaż podlega zwolnieniu czy nie, jest objęta
    pytaniem sformułowanym w skierowanym wniosku.
    Pytania
    1. W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, czy dostawa Nieruchomości
      podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (nie podlega zwolnieniu
      przewidzianemu w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług)
      pomimo braku w Umowie sprzedaży i Umowie przedwstępnej oświadczenia
      spełniającego wymogi formalne określone w art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od
      towarów i usług, a także pomimo braku złożenia odpowiedniego oświadczenia
      wspólnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego - czy strony transakcji
      skutecznie zrezygnowały ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?
    2. W przypadku uznania, że strony transakcji nieskutecznie zrezygnowały ze zwolnienia
      z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
      podatku od towarów i usług, czy możliwe jest zrezygnowanie z tego zwolnienia w
      drodze złożenia przez strony odpowiedniego oświadczenia w aneksie do Umowy
      sprzedaży lub sprostowaniu do tej umowy?
    3. W przypadku uznania, że strony skutecznie zrezygnowały ze zwolnienia z podatku
      od towarów i usług lub będą uprawnione do takiej rezygnacji w drodze aneksu lub
      sprostowania do Umowy sprzedaży i z tego prawa skorzystają, czy w
      przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Sprzedający zobowiązany
      będzie do naliczenia i zapłaty do właściwego urzędu skarbowego podatku od
      towarów i usług należnego z tytułu dostawy Nieruchomości?
    4. W przypadku uznania, że strony będą uprawnione do zrezygnowania ze zwolnienia z
      podatku od towarów i usług w drodze aneksu lub sprostowania do Umowy
      sprzedaży i z tego prawa skorzystają, czy obowiązek podatkowy w podatku od
      towarów i usług z tytułu dostawy Nieruchomości powstanie po stronie
      Sprzedającego w momencie zawarcia aneksu lub sprostowania do Umowy
      sprzedaży?
    5. W przypadku uznania, że strony skutecznie zrezygnowały ze zwolnienia z podatku
      od towarów i usług lub będą uprawnione do takiej rezygnacji w drodze aneksu lub
      sprostowania do Umowy sprzedaży i z tego prawa skorzystają, czy w
      przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Kupującemu przysługiwać
      będzie prawo do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z tytułu
      nabycia Nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie/Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Stanowisko do pytania nr 1:
    Strony transakcji skutecznie zrezygnowały ze zwolnienia z opodatkowania już na mocy
    Umowy przedwstępnej.
    Stanowisko do pytania nr 2 i 3:
    Jeśli Dyrektor KIS uzna, że rezygnacja ze zwolnienia nie została skutecznie dokonana w
    ramach Umowy przedwstępnej, to Strony są uprawnione, by oświadczenie o rezygnacji
    ze zwolnienia złożyć z drodze aneksu do Umowy sprzedaży lub sprostowania aktu
    notarialnego. W razie takiej rezygnacji A. będzie zobowiązana do naliczenia i zapłaty
    podatku należnego.
    Stanowisko do pytania nr 4:

    Obowiązek podatkowy po stronie A. powstanie w okresie zawarcia aneksu lub
    sprostowania aktu notarialnego.
    Stanowisko do pytania nr 5:
    Kupującemu będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury
    wystawionej przez A..
    Uzasadnienie:
    Na wstępie Wnioskodawca wskazuje, że jego zdaniem omawiana transakcja stanowiła
    dostawę budynków (wraz z gruntami, na których te budynki są posadowione), objętą
    zwolnieniem z VAT.
    Niemniej Wnioskodawca poddaje tę okoliczność pod rozwagę Dyrektora KIS, wskazując
    również wszelkie istotne okoliczności samej dostawy.
    Z tego też względu Wnioskodawca skupi się w uzasadnieniu swojego stanowiska na
    kwestii oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dostawa budynków, budowli lub ich części
    jest zwolniona z VAT, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jednocześnie, jeśli nie minęły dwa lata od pierwszego zasiedlenia lub to jest sprzedaż w
    ramach pierwszego zasiedlenia podatnik, w sytuacji gdy:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów,
    sprzedaż objęta jest zwolnieniem zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Podatnik może zrezygnować natomiast ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub
    ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich
    części (art. 43 ust. 10):
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają
        opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części;
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    W odniesieniu do stanu faktycznego przedmiotowej transakcji należy wskazać, iż
    budynki będące częścią Nieruchomości w momencie nabycia przez Sprzedającego
    znajdowały się już na działkach i były wykorzystywane (użytkowane) przez co najmniej 2
    lata przed transakcją. Budynek hotelowy z częścią gastronomiczną stanowił przedmiot
    najmu. Budynki nie były ulepszane do momentu sprzedaży Nieruchomości w wysokości
    stanowiącej co najmniej 30% wartości każdego z nich.

    Analiza przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz treści powołanych
    przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że dostawa budynków posadowionych na
    działce gruntu nr 2 spełniała przesłanki do zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy.
    Zgodnie ze stanem faktycznym, Sprzedający i Kupujący w dniu zawarcia Umowy
    sprzedaży byli zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Z okoliczności sprawy wynika,
    że wolą stron od początku było opodatkowanie transakcji.
    1 października 2021 r. w ramach pakietu zmian tzw. SLIM VAT 2 podatnicy uzyskali
    możliwość złożenia oświadczenia o wyborze opodatkowania VAT bezpośrednio w akcie
    notarialnym jako alternatywę dla dotychczasowego oświadczenia składanego do
    urzędu skarbowego. Zmiana w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT przewiduje, że
    oświadczenie takie może zostać złożone w akcie notarialnym, do zawarcia którego
    dochodzi w związku z dostawą budynków, budowli lub ich części. Dodany pkt 2 lit. b
    stanowi, że oświadczenie można złożyć w akcie notarialnym, do zawarcia którego
    dochodzi w związku z dostawą tych obiektów. Taka formuła przepisu oznacza, że brak
    jest w nim zarówno daty granicznej, jak i obowiązku złożenia oświadczenia do urzędu
    przed transakcją. Wystarczające jest zatem zawarcie oświadczenia w akcie notarialnym,
    który jest zawierany „w związku z dostawą” – nie musi to być akt stanowiący pierwotną
    umowę sprzedaży ani żaden inny, konkretny akt. Może to być zarówno akt notarialny
    stanowiący umowę przedwstępną, jak i akt podpisany już po dostawie. „Związanie z
    dostawą” wystąpi zatem wtedy, gdy z aktu notarialnego będzie jednoznacznie wynikało,
    że akt ten dotyczy konkretnej dostawy – niezależnie od tego, czy dostawa ta jest
    dopiero planowana (umowa przedwstępna), czy jest dokonywana właśnie w ramach
    tego aktu, czy miała już miejsce w przeszłości (sprostowanie aktu lub aneks do umowy).
    Kluczowy dla niniejszej sprawy jest fakt, że w odniesieniu do transakcji dotyczącej
    Nieruchomości wydana została już interpretacja dotycząca tożsamego stanu
    faktycznego, tj. wspomniana już interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z 19 lipca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.311.2024.2.EW. Organ potwierdził w niej, że
    złożenie takiego oświadczenia w akcie notarialnym, nawet po dokonaniu transakcji,
    wyczerpuje przesłanki wynikające z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT. Niemniej interpretacja
    ta dotyczyła wcześniejszej transakcji, a ponadto nie była ona wydana w odniesieniu do
    B., zatem wystąpienie o nową interpretację jest konieczne dla zapewnienia B. ochrony
    prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Warto ponadto dodać, że B. i A. od początku planowali opodatkowanie transakcji VAT, a
    z okoliczności wynika, że brak oświadczenia o opodatkowaniu w akcie notarialnym
    wynikał wyłącznie z przeoczenia. Nie jest więc tak, że planowane sprostowanie
    (aneksowanie) umowy sprzedaży wiąże się z kreowaniem nowej rzeczywistości
    podatkowej – celem stron jest realizacja transakcji zgodnie z pierwotnym założeniem.
    Z tej perspektywy, zdaniem Wnioskodawcy, już zawarcie oświadczenia woli o
    opodatkowaniu transakcji w umowie przedwstępnej jest całkowicie wystarczające co
    rezygnacji ze zwolnienia, nawet jeśli oświadczenie takie nie spełnia wszystkich
    wymogów formalnych. Kluczowe jest, że z aktu notarialnego jasno wynika zarówno to,
    jakie strony zawierają transakcje, jak i to, jakiej nieruchomości transakcja dotyczy.
    Gdyby jednak Dyrektor KIS uznał, że niespełnienie wymogów formalnych powoduje
    nieskuteczność oświadczenia, to w takim razie strony będą uprawnione by złożyć
    oświadczenie w aneksie do umowy/sprostowaniu aktu, tym bardziej, że z okoliczności
    jasno wynika, że strony od początku transakcji miały jasną intencję by opodatkować
    transakcję i takie sprostowanie (aneks) będzie jedynie potwierdzać historyczną wolę
    stron, nie zaś kreować jakiekolwiek nowe prawa i obowiązki.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Zainteresowanych przepisy dopuszczają
    możliwość złożenia oświadczenia o opodatkowaniu zarówno w aneksie do umowy
    sprzedaży, jak i w sprostowaniu aktu notarialnego, a także w umowie przedwstępnej.

    Potwierdza to również dotychczasowa praktyka Dyrektora KIS, powstała zresztą w
    odniesieniu do tej samej Nieruchomości. Ponieważ zaś wniosek o interpretację dotyczy
    tej samej Nieruchomości, brak jest podstaw do wydania odmiennego rozstrzygnięcia.
    W świetle powyższego jest też jasne, że B. będzie mieć prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z zakupem Nieruchomości. W opisanych okolicznościach kwestia
    ta nie budzi żadnych wątpliwości – spełnione są przesłanki pozytywne do odliczenia
    podatku naliczonego oraz niespełnione są negatywne przesłanki prawa do odliczenia.
    Jedyna wątpliwość Zainteresowanych dotyczyła kwestii oświadczenia.
    Końcowo, jeśli Dyrektor KIS uzna, że dopiero zawarcie aneksu/sprostowania do aktu
    powoduje powstanie zobowiązania do naliczenia podatku, będzie mieć zastosowanie
    art. 29a ust. 17 ustawy o VAT. Zdarzenie powodujące zaistnienie przyczyny zwiększenia
    podstawy opodatkowania będzie mieć miejsce w okresie powstania stosownego aktu
    notarialnego. A zatem, o ile obowiązek podatkowy powstał historycznie w momencie
    dokonania dostawy, o tyle podatek należy rozliczyć w okresie bieżącym jako korektę
    tego podatku (gdyż na moment dokonania transakcji podlegała ona zwolnieniu,
    natomiast w wyniku powstania aktu notarialnego i oświadczenia okoliczność ta się
    zmienia).
    Natomiast jeśli Dyrektor KIS uzna, że Umowa przedwstępna skutkowała skuteczną
    rezygnacją ze zwolnienia, to obowiązek podatkowy w VAT powstał już w momencie
    dokonania transakcji i A. miała obowiązek zapłaty podatku już za okres, w którym
    doszło do dostawy Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej:
        obowiązku naliczenia i zapłaty podatku należnego z tytułu dostawy działki nr 1;
        prawa Kupującego do odliczenia podatku naliczonego w zakresie dostawy działki nr

    i nieprawidłowe w części dotyczącej:
        uznania, że strony transakcji skutecznie zrezygnowały ze zwolnienia od podatku na
        podstawie art. 43 ust. 10 ustawy;
        uznania, że w drodze zawarcia aneksu/sprostowania do Umowy sprzedaży
        rezygnacja ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy będzie
        skuteczna;
        uznania, że dostawa Nieruchomości, tj. działki nr 1 i działki nr 2 była opodatkowana
        właściwą stawką, ze względu na skuteczną rezygnację ze zwolnienia od podatku na
        podstawie art. 43 ust. 10 ustawy;
        momentu powstania obowiązku podatkowego dla dostawy działki nr 1;
        prawa Kupującego do odliczenia podatku naliczonego w zakresie dostawy działki nr
        2.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie zaś z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług
    Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku VAT dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Art. 2 pkt 33 ustawy stanowi zaś, że:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to
      grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,

    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji
    zawartych w ustawie z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi
      możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem
      wyrobów budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno
      stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Stosownie do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym − należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa,
      przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale
      technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii
      kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani
      urządzenia budowlanego.

    Przechodząc do kwestii zwolnienia od podatku dostawy budynków oraz budowli należy
    odnieść się do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od
    tego momentu.
    W świetle art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zatem, pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do
    użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do
    zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze
    zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której
    po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku
    wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu
    przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze
    zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy
    niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.

    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się
    bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Należy również zauważyć, że na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    W myśl art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części, spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego
    w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość

    rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
      takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków
    w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy
    gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub
    ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich
    części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy strony skutecznie zrezygnowały ze zwolnienia
    od podatku dostawy Nieruchomości, tj. zabudowanych działek nr 1 oraz 2. W pierwszej
    kolejności należy rozstrzygnąć, czy opisana transakcja była objęta zwolnieniem od
    podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że na moment sprzedaży Nieruchomości na rzecz B. obie działki
    były zabudowane. Należy jednak zauważyć, że w odniesieniu do działki nr 1 wskazali
    Państwo, że była ona zabudowana jedynie stacją transformatorową, która nie stanowiła
    Państwa własności. Stacja transformatorowa stanowi własność zakładu energetycznego.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
    Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.
    Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
      elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli przebiegające przez działkę sieci są przyłączone do
    przedsiębiorstw przesyłowych to stanowią własność tych przedsiębiorstw.
    Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy o podatku od
    towarów i usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną”
    funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących

    przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v.
    Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów”
    w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do
    dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności
    rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu
    krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy
    przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI
    Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla,
    niestanowiący własności zbywcy, to mimo, że ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów
    i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak
    właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
    Zatem w zakresie sprzedaży działki nr 1, mamy do czynienia z sytuacją zbycia przez
    Państwa gruntu, na którym znajduje się naniesienie w postaci stacji transformatorowej
    niebędącej Państwa własnością, lecz podmiotu trzeciego – zakładu energetycznego. Nie
    sposób więc przyjąć, że dokonali Państwo dostawy gruntu wraz ze znajdującym się na nim
    budynkiem stacji. To ww. podmiot trzeci, a nie Państwo - jako zbywający, znajdował się w
    faktycznym posiadaniu naniesienia i korzysta z niego jak właściciel.
    Zatem, skoro przedmiotem dostawy nie była objęta stacja transformatorowa, opisana
    transakcja nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na postawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i
    10a ustawy, gdyż przepis ten dotyczy wyłącznie dostawy budynków, budowli lub ich części.
    W konsekwencji, w przypadku dostawy działki nr 1, przedmiotem dostawy był wyłącznie
    grunt, którego jednak nie można uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem posadowiony był na nim budynek stacji transformatorowej.
    Należy zatem stwierdzić, że dostawa działki nr 1 nie korzystała ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji
    grunt ten jest już zabudowany.
    Skoro przy zbyciu nieruchomości wystąpiły przesłanki uniemożliwiające zastosowanie
    zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy
    przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
      1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
        ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    W opisie sprawy wskazali Państwo, że opisane działki (czy szerzej, nieruchomości) nie były
    przez Państwa wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT w trakcie ich
    posiadania.
    Tym samym dostawa działki nr 1 nie korzystała także ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie został spełniony co najmniej
    jeden z warunków, o którym mowa w tym przepisie.
    Odnosząc się do Państwa stanowiska, nie można stwierdzić, że strony skutecznie
    zrezygnowały ze zwolnienia od podatku, ponieważ opisana dostawa nie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10. Ponadto zbycie działki nr 1 nie
    korzystało również ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a, pkt
    9 i pkt 2 ustawy. Tym samym dostawa działki nr 1 podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT, z zastosowaniem właściwej stawki podatku od towarów i usług i z tytułu tej dostawy
    byli Państwo zobowiązani do naliczenia i zapłaty podatku należnego.
    Odnosząc się natomiast do dostawy działki nr 2, należy wskazać, że z okoliczności sprawy
    wynika, że:
        na moment sprzedaży na rzecz B., Nieruchomość (działka nr 2) była zabudowana
        następującymi budynkami:
        jednokondygnacyjnym budynkiem o powierzchni zabudowy 53 metry kwadratowe,
        opisanym jako pozostałe budynki niemieszkalne;
        jednokondygnacyjnym budynkiem o powierzchni zabudowy 17 metrów
        kwadratowych, opisanym jako pozostałe budynki niemieszkalne;
        jednokondygnacyjnym budynkiem o powierzchni zabudowy 534 metry
        kwadratowe, opisanym jako pozostałe budynki niemieszkalne;
        jednokondygnacyjnym budynkiem o powierzchni zabudowy 49 metrów
        kwadratowych, opisanym jako pozostałe budynki niemieszkalne;
        dwukondygnacyjnym budynkiem o powierzchni zabudowy 137 metrów
        kwadratowych, opisanym jako budynek mieszkalny;
        dwukondygnacyjnym budynkiem o powierzchni zabudowy 121 metrów
        kwadratowych, opisanym jako budynek biurowy;
        wszystkie wymienione w punkcie 6 nieruchomości stanowią budynki w świetle
        Prawo budowlane;
        zabudowa, znajdująca się na Nieruchomości wykorzystywana (użytkowana) była
        przez co najmniej 2 lata przed transakcją jej nabycia przez Państwa i nie była w tym
        okresie przez ulepszana;
        od dnia nabycia przez Państwa Nieruchomości do momentu jej sprzedania B.,
        zabudowania znajdujące się na działkach nie były ulepszane.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych
    przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że dostawa budynków posadowionych na
    działce gruntu nr 2 spełniała przesłanki warunkujące możliwość skorzystania ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nastąpiło pierwsze zasiedlenie
    ww. budynków - w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Co więcej, pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą budynków upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji

    sprzedaż budynków korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy. Jednocześnie, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy, dostawa gruntu (działki nr 2),
    na którym posadowione są ww. budynki, również podlegała zwolnieniu od podatku VAT.
    Wobec zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy w odniesieniu do sprzedaży ww. budynków bezzasadne jest badanie
    możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2
    ustawy.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że:
        zgodnie z informacjami zawartymi w Umowie przedwstępnej oraz w Umowie
        sprzedaży, od początku, intencją stron transakcji było opodatkowanie sprzedaży
        Nieruchomości podatkiem od towarów i usług (rezygnacja ze zwolnienia od
        podatku przewidzianego dla dostawy budynków, budowli lub ich części, o którym
        mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług);
        powyższa intencja była wyrażona w umowach poprzez wskazanie w paragrafie
        dotyczącym ceny, że cena za dostawę Nieruchomości zostanie powiększona o
        podatek od towarów i usług w wysokości 23%;
        w Umowie przedwstępnej jak i w Umowie sprzedaży nie znalazły się jednak
        postanowienia, które spełniałyby wszystkie wymogi formalne, o których mowa w
        art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, przewidziane dla oświadczeń,
        o których mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług;
        przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości nie zostało też przez strony
        transakcji złożone zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy
        budynku, budowli lub ich części właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu
        skarbowego;
        Nieruchomość została sprzedana Kupującemu poprzez zawarcie aktu notarialnego
        umowy sprzedaży oraz oświadczenia o poddaniu się egzekucji za cenę netto równą
        (...) zł. Zapisy umowy przyrzeczonej przewidywały powiększenie ceny sprzedaży o
        podatek od towarów i usług w kwocie (...) zł;
        kwota podatku należnego od towarów i usług została przez Sprzedającego z tytułu
        dostawy Nieruchomości wykazana w JPK_VAT i rozliczona z właściwym urzędem
        skarbowym;
        w związku z faktem, że na żadnym etapie przeprowadzania transakcji sprzedaży
        Nieruchomości z A. do B., nie doszło do podpisania przez strony tej transakcji
        oświadczenia spełniającego wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 11
        ustawy o podatku od towarów w zw. z art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku od
        towarów i usług, ani nie zostało także złożone oświadczenie, o którym mowa w art.
        43 ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, strony transakcji nabrały
        wątpliwości co do prawidłowości rezygnacji ze zwolnienia od podatku oraz
        prawidłowości naliczenia podatku od towarów i usług do dostawy Nieruchomości;
        z uwagi na powyższe, 3 października 2023 roku zawarto pomiędzy Kupującym, a
        Sprzedającym aneks do Umowy sprzedaży oraz oświadczenie o poddaniu się
        egzekucji przed notariuszem;

        aneks wprowadził zmiany do Umowy sprzedaży zawartej 22 czerwca 2023 roku w
        formie aktu notarialnego. Strony Umowy sprzedaży skorygowały tę umowę w taki
        sposób, że paragraf dotyczący ceny nie zawiera obecnie informacji, że cena
        sprzedaży powiększana jest o podatek od towarów i usług;
        obecnie planem Kupującego i Sprzedającego jest takie ukształtowanie treści
        Umowy sprzedaży, aby doprowadzić do realizacji transakcji sprzedaży zgodnie z
        pierwotną intencją (opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług –
        rezygnacja ze zwolnienia) i dokonać sprostowania aktu notarialnego, względnie
        zawarcia aneksu do niego (zawrzeć aneks nr 2 do Umowy sprzedaży);
        w szczególności Sprzedający i Kupujący, aby zadośćuczynić postanowieniom art. 43
        ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług zamierzają dodać do Umowy
        sprzedaży odpowiednie oświadczenie zgodne z treścią, o której mowa w art. 43 ust.
        11 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Państwa wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia, czy strony transakcji skutecznie
    zrezygnowały ze zwolnienia od podatku VAT.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy - w Umowie przedwstępnej, jak i w Umowie
    sprzedaży nie znalazły się postanowienia, które spełniałyby wszystkie wymogi formalne, o
    których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, przewidziane dla
    oświadczeń, o których mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Ponadto, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości nie zostało też przez strony
    transakcji złożone zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
    budowli lub ich części właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Zatem nie można uznać, że skutecznie Państwo zrezygnowali ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy.
    Odnosząc się natomiast do planowanego przez Państwa zawarcia aneksu, bądź
    sprostowania do Umowy sprzedaży (aktu notarialnego) należy stwierdzić, że sprostowanie
    aktu notarialnego aneksem, w którym to aneksie zostanie zawarte oświadczenie, o którym
    mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT nie oznacza skutecznego złożenia tego
    oświadczenia, powodującego możliwość rezygnacji ze zwolnienia od podatku tej transakcji
    i wyboru jej opodatkowania.
    Zgodnie z art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, oświadczenie o wyborze opodatkowania
    dostawy budynku, budowli lub ich części może zostać złożone przez dokonującego
    dostawy i nabywcę w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z
    dostawą tych obiektów.
    Zatem, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, podatnicy mogą złożyć oświadczenie o
    rezygnacji ze zwolnienia dostawy nieruchomości również w treści aktu notarialnego. W
    takim przypadku nie muszą składać w tym zakresie dodatkowego (odrębnego)
    oświadczenia organom podatkowym przed dniem dokonania dostawy tych obiektów.
    Oświadczenie takie musi jednak znaleźć się w akcie notarialnym, do zawarcia którego
    doszło w związku z dostawą budynku, budowli lub ich części.
    Intencją ustawodawcy było zatem to, aby najpóźniej w momencie zawarcia umowy
    sprzedaży (która w przypadku nieruchomości zawierana jest właśnie w formie aktu
    notarialnego) jednoznaczne było, że strony wybierają opodatkowanie dostawy.
    Nie może być więc skuteczne składanie oświadczeń z uchybieniem terminów wskazanych
    w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 80 § 4 ustawy z 14 lutego 1991 r. prawo o notariacie ( t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1001 ze zm.):

      notariusz może sprostować protokołem niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe
      lub inne oczywiste omyłki. Do protokołu nie stosuje się przepisów art. 5, art. 92 § 1 pkt
      4-8 i art. 94 § 1.
    Nie oceniając zatem kwestii dopuszczalności dodania do aktu notarialnego oświadczenia
    określonego w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT poprzez sprostowanie aneksem tego aktu
    notarialnego, należy uznać, że nawet w przypadku jego dokonania, oświadczenie takie
    będzie nieskuteczne, gdyż niezachowane zostały terminy i forma wskazane przez
    ustawodawcę w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w zakresie dostawy działki nr 2 strony transakcji nieskutecznie
    zrezygnowały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Planowana przez Państwa
    rezygnacja w drodze złożenia takiego oświadczenia w aneksie do Umowy sprzedaży lub
    sprostowaniu do tej umowy, również nie będzie skuteczna.
    Zatem w odniesieniu do całości transakcji – dostawy Nieruchomości należy wskazać, że
    strony transakcji nie zrezygnowały skutecznie ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 10 ustawy. Również w drodze planowanych czynności (zawarcia aneksu
    /sprostowania do Umowy sprzedaży) rezygnacja nie będzie skuteczna.
    Odnosząc się zatem do Państwa stanowiska należy mieć na uwadze, że:
        dostawa działki nr 1 podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, z zastosowaniem
        właściwej stawki podatku od towarów i usług;
        sprzedaż działki nr 2 (budynków oraz gruntu na którym się znajdują) korzystała ze
        zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 należy uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa stanowiska w zakresie pytań nr 3, 4 i 5 należy zauważyć, że
    oczekiwali Państwo odpowiedzi w przypadku uznania, że skutecznie Państwo zrezygnowali
    ze zwolnienia od podatku VAT lub będą uprawnieni do tej rezygnacji w drodze aneksu lub
    sprostowania do umowy sprzedaży. Zatem w odniesieniu do dostawy działki nr 2
    odstępuję od rozpatrzenia wniosku w tym zakresie. Natomiast z uwagi na rozstrzygnięcie,
    że Państwa rezygnacja ze zwolnienia była nieskuteczna i dostawa działki nr 1 podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzystała ze zwolnienia, zasadne jest aby odnieść się
    do Państwa stanowiska w tym zakresie.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    W myśl art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób,
        o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
        powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z konstrukcji ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje
    czynności podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, zobowiązany jest opodatkować
    daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis art.

    19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Przepis ten
    uniezależnia powstanie obowiązku podatkowego od wystawienia faktury.
    Należy zauważyć, że w przypadku dostawy nieruchomości obowiązek podatkowy powstaje
    zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 19a ust. 1 ustawy, gdyż w ustawie brak jest
    szczególnego przepisu odnoszącego się do momentu powstania obowiązku podatkowego
    w tym zakresie. Oznacza to, że obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje z chwilą
    dokonania dostawy tych towarów. Natomiast jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru
    otrzymano całość lub część zapłaty to obowiązek podatkowy – zgodnie z art. 19a ust. 8
    ustawy – powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy w przypadku
    dostawy nieruchomości powstaje – co do zasady – z chwilą przeniesienia prawa do
    rozporządzania nimi jak właściciel. Zazwyczaj ma to miejsce w chwili podpisania aktu
    notarialnego. Jeżeli jednak przed podpisaniem tego aktu ma miejsce wydanie
    nieruchomości (lub ich części), obowiązek podatkowy powstanie z tym dniem.
    Z opisu sprawy wynika, że 22 czerwca 2023 r. Nieruchomość została sprzedana
    Kupującemu poprzez zawarcie aktu notarialnego umowy sprzedaży oraz oświadczenia o
    poddaniu się egzekucji. Nieruchomość została wydana B. w dniu zawarcia Umowy
    sprzedaży. Zatem zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy obowiązek podatkowy dla dostawy
    działki nr 1 powstał z chwilą dokonania dostawy towarów, tj. w dniu zawarcia umowy
    sprzedaży.
    Zatem Państwa stanowisko, że obowiązek podatkowy dla dostawy działki nr 1 powstanie
    w okresie zawarcia aneksu lub sprostowania aktu notarialnego należy uznać za
    nieprawidłowe.
    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą prawa Kupującego do odliczenia
    podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie Nieruchomości.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle
    którego:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi
    były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów
    i usług.
    Z wniosku wynika, że B. jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Kupujący nabył
    Nieruchomość w celu wykorzystywania jej w swojej działalności gospodarczej polegającej
    na wynajmie powierzchni handlowych, która będzie działalnością opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług (niekorzystającą ze zwolnienia od podatku).
    W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    nabycia działki nr 1, ponieważ – jak wcześniej rozstrzygnięto – sprzedaż była
    opodatkowana podatkiem VAT, a Kupujący nabył działkę do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem, Kupujący – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – ma prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabycia działki nr 1.
    Natomiast w zakresie nabycia działki nr 2, należy stwierdzić, że Kupujący nie ma prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tego tytułu. Wynika to
    z faktu, że w tym przypadku wystąpiła przesłanka negatywna zawarta w art. 88 ust. 3a pkt
    2 ustawy, gdyż – jak rozstrzygnięto powyżej – dostawa działki nr 2 korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
      Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację
      indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności
      orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii
      Europejskiej.

    W związku z powyższym wskazana przez Państwa interpretacja indywidualna z 19 lipca
    2024 r., sygnatura 0114-KDIP1-1.4012.311.2024.2.EW zostanie poddana weryfikacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. spółka cywilna (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.