Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.169.2017.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-04
Teza: odpowiedzialność za wyprowadzane ze składu podatkowego wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; skład-skład podatkowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 sierpnia 2017 r. (data wpływu 5 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie odpowiedzialności za wyprowadzane ze składu podatkowego wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie odpowiedzialności za wyprowadzane ze składu podatkowego wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

P i O. (dalej: "O.") rozpoczęły proces integracji. Integracja obu firm ma na celu uporządkowanie i wzmocnienie struktury logistyki naftowej i paliwowej w Polsce, wzorem zmian dokonanych w ubiegłych latach na rynkach energii elektrycznej i gazu. Poprzez połączenie uzupełniających się organizmów P. i O. powstanie podmiot o dużo większym potencjale. Połączona organizacja będzie mogła efektywniej realizować swoje funkcje i rozwijać możliwości na rynku logistyki naftowej i paliwowej.

Wnioskodawca przejmie O. w trybie art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1578). Łączenie nastąpi przez przeniesienie całego majątku O. (spółka przejmowana) na P. (spółka przejmująca) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej. Dzień połączenia to 1 stycznia 2018 roku.

O. prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na magazynowaniu w składach podatkowych zlokalizowanych w bazach wyrobów akcyzowych należących do osób trzecich. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. Od \[…\] roku ta działalność będzie kontynuowana przez Wnioskodawcę.

O. posiada indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, nr IPPP3/443- 1262/11-2/JK, wydaną dnia 13.12.2011 r., przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z upoważnienia Ministra Finansów. W ww. interpretacji uznano z prawidłowe stanowisko O., że w sytuacji, gdy właściciel wyrobów akcyzowych, dokonujący ich wyprowadzenia ze składu podatkowego Spółki, dopuści się nieprawidłowości w zakresie stosowania zabezpieczenia w szczególności, gdy nie złoży zabezpieczenia, złoży zabezpieczenie nie zapewniające pokrycia w należnej wysokości kwoty zobowiązania podatkowego lub naruszy w jakikolwiek inny sposób warunki posiadanego zezwolenia wyprowadzenia, pozostaje on podatnikiem z tytułu akcyzy dopóki organ podatkowy nie cofnie mu zezwolenia wyprowadzenia lub utraci ono ważność, a nieprawidłowości te nie mają wpływu na odpowiedzialność podmiotu prowadzącego skład podatkowy. W szczególności nieprawidłowości te nie powodują, że Spółka jako podmiot prowadzący skład podatkowy staje się automatycznie podatnikiem akcyzy w związku z wyprowadzeniem wyrobów ze składu podatkowego.

Podobną interpretację uzyskał P. w 2013 r. nr IPPP3/443-899/13-2/KB z 6 grudnia 2013 r. Wówczas organ interpretacyjny zaaprobował stanowisko Spółki w całości.

Po połączeniu P. będzie prowadził składy podatkowe, w których przechowywane będą wyroby akcyzowe będące własnością podmiotów trzecich. Właściciele wyrobów posiadać będą zezwolenia wyprowadzenia, o których mowa w art. 54 ust. 1 upa i z racji tego będą podatnikami akcyzy od wyrobów wyprowadzanych ze składów podatkowych P.

Na podstawie przepisów obowiązujących od 1 września 2010 r. (ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. nr 151, poz. 1013 dalej „nowelizacja ustawy o akcyzie”) właściciele wyrobów akcyzowych zostali zobowiązani do złożenia zabezpieczenia akcyzowego lub uzyskania zwolnienia z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego w odniesieniu do wyrobów, które wyprowadzają z cudzych składów podatkowych. W myśl art. 7 nowelizacji ustawy o akcyzie zabezpieczenia lub zwolnienia z zabezpieczenia powinny były zostać złożone w terminie nie później niż trzy miesiące od dnia wejścia w życie nowelizacji ustawy o akcyzie.

Właściciele wyrobów, z którymi będzie współpracował P. będą mieli wymagane zabezpieczenia (generalne lub ryczałtowe) lub zostaną zwolnieni z obowiązku złożenia zabezpieczenia w związku z posiadanymi przez nich zezwoleniami wyprowadzenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w sytuacji, gdy właściciel wyrobów akcyzowych, dokonujący ich wyprowadzenia ze składu podatkowego P., dopuści się nieprawidłowości w zakresie stosowania zabezpieczenia w szczególności, gdy nie złoży zabezpieczenia, złoży zabezpieczenie nie zapewniające pokrycia w należnej wysokości kwoty zobowiązania podatkowego lub naruszy w jakikolwiek inny sposób warunki posiadanego zezwolenia wyprowadzenia, pozostanie on podatnikiem z tytułu akcyzy, aż organ podatkowy nie cofnie mu zezwolenia wyprowadzenia lub utraci ono ważność, a nieprawidłowości te nie będą miały wpływu na odpowiedzialność podmiotu prowadzącego skład podatkowy ? W szczególności, czy nieprawidłowości te nie spowodują, że P. jako podmiot prowadzący skład podatkowy staje się automatycznie podatnikiem akcyzy w związku z wyprowadzeniem wyrobów ze składu podatkowego ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka wnosi o potwierdzenie, że w sytuacji, gdy właściciel wyrobów akcyzowych, dokonujący ich wyprowadzenia ze składu podatkowego P., dopuści się nieprawidłowości w zakresie stosowania zabezpieczenia w szczególności, gdy nie złoży zabezpieczenia, złoży zabezpieczenie nie zapewniające pokrycia w należnej wysokości kwoty zobowiązania podatkowego lub naruszy w jakikolwiek inny sposób warunki posiadanego zezwolenia wyprowadzenia, pozostanie on podatnikiem z tytułu akcyzy dopóki organ podatkowy nie cofnie mu zezwolenia wyprowadzenia lub utraci ono ważność, a nieprawidłowości te nie mają wpływu na odpowiedzialność podmiotu prowadzącego skład podatkowy. W szczególności nieprawidłowości te nie spowodują, że P. jako podmiot prowadzący skład podatkowy stanie się podatnikiem akcyzy w związku z wyprowadzeniem wyrobów ze składu podatkowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Na wstępie należy podkreślić, że stan prawny nie uległ istotnej zmianie, która dezaktualizowałby interpretację indywidualną uzyskaną przez O., a także interpretację uzyskaną przez P. w 2013 roku. Nie wprowadza bowiem takiej zmiany reforma administracji skarbowej, która ma w zasadzie charakter ustrojowy. Pytanie dotyczy zaś przepisów prawa materialnego.

W związku z powyższym P. wskazuje, że o ile właściciel wyrobów akcyzowych dokona wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego prowadzonego przez P. poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy i spełni warunek posiadania ważnego zezwolenia wyprowadzenia, to pozostanie on z mocy prawa podatnikiem akcyzy z tytułu tej czynności, a wszelkie nieprawidłowości w zakresie warunków posiadanego zezwolenia wyprowadzenia do czasu utraty ważności zezwolenia lub jego cofnięcia, nie będą miały wpływał na odpowiedzialność P. jako podmiotu prowadzącego skład podatkowy.

P. stoi na stanowisku, że podatnikiem z tytułu wyprowadzenia z jej składu podatkowego obcych wyrobów akcyzowych, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jest każdorazowo właściciel tychże wyrobów posiadający zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 upa.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 5 upa, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych nie będących własnością podmiotu prowadzącego skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3 upa.

Zgodnie z art. 13 ust. 3 upa, podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu skarbowego zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 upa.

Konsekwencją zastosowania powyższych przepisów jest to, że co do zasady podatnikiem jest podmiot prowadzący skład podatkowy, na którego nałożono szereg obowiązków, w tym: obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, obowiązek składania deklaracji podatkowych oraz dokonywania rozliczeń i wypłat kwot podatku akcyzowego w odpowiednich terminach. Natomiast w stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku chodzi o sytuację szczególną w której - z mocy prawa - podatnikiem (pod warunkiem posiadania zezwolenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 upa) stanie się (w miejsce podmiotu prowadzącego skład podatkowy) właściciel wyrobów akcyzowych wyprowadzanych z cudzego (tu: prowadzonego przez P.) składu podatkowego. Zatem, w momencie wyprowadzenia wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego, właściciel tych wyrobów - posiadający zezwolenie wyprowadzenia - jest obciążony obowiązkami, które ciążyłyby w klasycznej sytuacji na podmiocie prowadzącym skład podatkowy.

P. podkreśla, że na prawidłowość powyższej argumentacji wskazuje m.in. cała lista warunków określonych w art. 48 ust. 1 pkt 2-6 upa, po spełnieniu których wydaje się zezwolenie wyprowadzenia, jak choćby obowiązek złożenia zabezpieczenia akcyzowego. Spełnienie tych warunków ma m.in. gwarantować wywiązanie się przez właściciela wyrobów akcyzowych z obowiązku zapłaty akcyzy z tytuły wyprowadzenia wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

Na właściciela wyrobów akcyzowych, który na podstawie zezwolenia wyprowadzenia wyprowadza poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe magazynowane w cudzym składzie podatkowym, ustawa nakłada także obowiązek złożenia deklaracji w zakresie tych wyrobów.

Przepisy rozgraniczają obowiązek podatkowy z tytułu akcyzy, tzn. akcyzę z tytułu wyprowadzenia wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego na podstawie zezwolenia wyprowadzenia deklaruje właściciel tych wyrobów, nie zaś podmiot prowadzący skład podatkowy. Ten ostatni jest obowiązany jedynie - na podstawie art. 54 ust. 15 upa - przekazać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemną informację zawierającą dane o wyrobach akcyzowych i podmiotach, które wyprowadziły te wyroby ze składu podatkowego w ramach posiadanych zezwoleń wyprowadzenia, w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wyprowadzono te wyroby ze składu podatkowego.

Regulacja ustawy o akcyzie wskazuje, że wraz z wyprowadzeniem przez właściciela wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego prowadzonego przez P. poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na podstawie zezwolenia wyprowadzenia, P. z mocy prawa przestanie być podatnikiem dla tej czynności i w zakresie tych wyrobów akcyzowych. Podatnikiem tym stanie się bowiem wyłącznie właściciel tych wyrobów, przy czym pozostanie on podatnikiem w każdej sytuacji, gdy ma miejsce wyprowadzenie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego w okresie ważności zezwolenia wyprowadzenia dotyczącego danego składu podatkowego.

Powyższe potwierdza także interpretacja indywidualna wydana przez upoważnionego przez Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 5 października 2009 r. (znak ITPP3/443-131/09/JK).

Powtórzyć należy, że zgodnie z art. 13 ust. 3 upa, podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu skarbowego zezwolenie, o którymi mowa w art. 54 ust. 1 upa.

Treść powyższego przepisu wskazuje jednoznacznie, że przeniesienie obowiązku podatkowego na właściciela wyrobów akcyzowych wyprowadzającego te wyroby ze składu podatkowego prowadzonego przez podmiot trzeci, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, następuje pod warunkiem uprzedniego uzyskania zezwolenia wyprowadzenia przez w właściciela wyrobów. Zatem, do czasu utraty ważności wydanego zezwolenia wyprowadzenia lub cofnięcia zezwolenia wyprowadzenia, właściciel wyrobów akcyzowych dysponuje ważnym zezwoleniem i (bez względu na nieprawidłowości, które nawet mogłyby skutkować cofnięciem zezwolenia) pozostaje on podatnikiem z tytułu wyprowadzenia będących jego własnością wyrobów akcyzowych magazynowanych w obcymi składzie podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 43 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1, 10, 11 i 12 ustawy, użyte w ustawie określenia oznaczają:

*   wyroby akcyzowe - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy;
*   skład podatkowy - miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego;
*   podmiot prowadzący skład podatkowy - podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego;
*   procedura zawieszenia poboru akcyzy - procedurę stosowaną podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:
    1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy alb zastosowania tej stawki akcyzy lub
    2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;
2.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
4.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 8 ust. 6 ustawy.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 10 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu skarbowego zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 – art. 13 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy zarejestrowani odbiorcy, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, podmioty prowadzące składy podatkowe oraz podatnicy, o których mowa w art. 13 ust. 3, są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, do obliczenia i zapłaty akcyzy wstępnie za okresy dzienne, na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Wstępnych wpłat akcyzy za okresy dzienne, zwanych dalej "wpłatami dziennymi", dokonuje się nie później niż 25. dnia po dniu, w którym powstał obowiązek podatkowy, a w przypadku podmiotu prowadzącego skład podatkowy - po dniu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy i powstało zobowiązanie podatkowe - art. 23 ust. 2 ustawy.

Ponadto w myśl art. 21 ust. 2 ustawy w przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1.  składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe, według ustalonego wzoru,
2.  obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego,

\-za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkujące powstaniem zobowiązania podatkowego.

W myśl art. 54 ustawy:

1.  zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy przez podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3, zwane dalej "zezwoleniem wyprowadzenia", dotyczy konkretnego składu podatkowego i jest wydawane na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 lata, albo na czas nieoznaczony, na wniosek podmiotu, który spełnia łącznie warunki określone w art. 48 ust. 1 pkt 2-6.
2.  Wniosek o wydanie zezwolenia wyprowadzenia powinien zawierać dane dotyczące podmiotu oraz prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w szczególności imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres jego siedziby lub zamieszkania, numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile podmiot taki numer posiada, numer identyfikacyjny REGON, numer identyfikacji podatkowej (NIP), adres poczty elektronicznej oraz określenie rodzaju wyrobów akcyzowych, a także adres, pod którym jest zlokalizowany skład podatkowy, z którego będzie następowało wyprowadzanie wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, oraz numer akcyzowy tego składu podatkowego.
3.  Do wniosku o wydanie zezwolenia wyprowadzenia załącza się pisemną zgodę podmiotu prowadzącego skład podatkowy na magazynowanie w tym składzie wyrobów akcyzowych podmiotu występującego z wnioskiem oraz dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 2-6.
4.  Zezwolenie wyprowadzenia określa w szczególności:
    1.  adres siedziby lub zamieszkania podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
    2.  adres, pod którym zlokalizowany jest skład podatkowy, z którego będzie następowało wyprowadzanie wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy oraz numer akcyzowy tego składu podatkowego;
    3.  rodzaj wyrobów akcyzowych wyprowadzanych ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.
5.  Podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3, jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 6 i 8.
6.  Powiadomienia o planowanej zmianie danych objętych treścią zezwolenia wyprowadzenia należy dokonywać przed dokonaniem tej zmiany, z zastrzeżeniem ust. 8.
7.  Powiadomienie, o którym mowa w ust. 6, stanowi jednocześnie wniosek o zmianę zezwolenia wyprowadzenia w zakresie dotyczącym zgłoszonej zmiany. Do zmiany zezwolenia wyprowadzenia przepis art. 48 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
8.  Zmiana podmiotu prowadzącego skład podatkowy lub miejsca prowadzenia składu podatkowego, którego dotyczy zezwolenie wyprowadzenia, lub podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3, wymaga uzyskania nowego zezwolenia wyprowadzenia, z wyłączeniem następców prawnych lub podmiotów przekształconych w przypadkach wstąpienia przez nich w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa lub prawa i obowiązki, określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
9.  (uchylony).
10.  Właściwy naczelnik urzędu skarbowego odmawia wydania zezwolenia wyprowadzenia, w przypadku gdy:
    1.  podmiot występujący z wnioskiem o zezwolenie wyprowadzenia nie spełnia warunków, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 2-6, przy czym przy ocenie spełnienia warunku, o którym mowa w art. 48 ust. 1 pkt 6, bierze się pod uwagę okres ostatnich 3 lat, licząc od dnia złożenia wniosku o wydanie zezwolenia;
    2.  wydanie zezwolenia wyprowadzenia może powodować zagrożenie ważnego interesu publicznego.
11.  Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa z urzędu zezwolenie wyprowadzenia, jeżeli:
    1.  (uchylony);
    2.  podatnik prowadzi działalność niezgodnie z przepisami prawa podatkowego lub uzyskanym zezwoleniem;
    3.  został naruszony którykolwiek z warunków określonych w art. 48 ust. 1 pkt 2-6, z zastrzeżeniem ust. 12.
12.  Właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie cofa zezwolenia wyprowadzenia, jeżeli podatnik dokona zapłaty zaległości z tytułu cła, podatków stanowiących dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, w terminie 7 dni, licząc od dnia ujawnienia zaległości, z tym że w przypadku gdy zobowiązanie podatkowe zostało określone przez organ podatkowy - w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji określającej kwotę zobowiązania.
13.  Właściwy naczelnik urzędu skarbowego cofa zezwolenie wyprowadzenia również na wniosek podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3.
14.  Podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3, jest obowiązany przekazać kopię zezwolenia wyprowadzenia podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy przed pierwszym wyprowadzeniem wyrobów akcyzowych z tego składu poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.
15.  Podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany przekazać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemną informację zawierającą dane o wyrobach akcyzowych i podmiotach, które wyprowadziły te wyroby ze składu podatkowego w ramach posiadanych zezwoleń wyprowadzenia, w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wyprowadzono te wyroby ze składu podatkowego.
16.  Właściwy naczelnik urzędu skarbowego doręcza kopię decyzji o zmianie lub cofnięciu zezwolenia wyprowadzenia podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy, z którego następowało lub mogło nastąpić wyprowadzanie wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, określonemu w zezwoleniu wyprowadzenia.

Stosownie z art. 63 ust. 1 ustawy do złożenia zabezpieczenia akcyzowego w kwocie pokrywającej powstałe albo mogące powstać zobowiązanie podatkowe albo powstałe lub mogące powstać zobowiązanie podatkowe oraz opłatę paliwową, której obowiązek zapłaty powstał albo może powstać, są obowiązane następujące podmioty:

1.  podmiot prowadzący skład podatkowy;
2.  zarejestrowany odbiorca;
3.  zarejestrowany wysyłający;
4.  podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
5.  podatnik, o którym mowa w art. 78 ust. 1, z zastrzeżeniem art. 78 ust. 2a;
6.  podmiot pośredniczący;
7.  przedstawiciel podatkowy;
8.  pośredniczący podmiot tytoniowy, z wyłączeniem przedsiębiorcy zagranicznego, o którym mowa w art. 20d pkt 1 lit. c;
9.  podmiot reprezentujący przedsiębiorcę zagranicznego, o którym mowa w art. 20d pkt 1 lit. c.

Na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy właściwy naczelnik urzędu skarbowego zwalnia podmiot prowadzący skład podatkowy z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli podmiot ten spełnia następujące warunki:

1.  ma swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju;
2.  stosuje procedurę zawieszenia poboru akcyzy co najmniej od roku;
3.  jego sytuacja finansowa i posiadany majątek zapewniają wywiązywanie się z zobowiązań podatkowych oraz obowiązku zapłaty opłaty paliwowej;
4.  nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa, opłaty paliwowej, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe;
5.  zobowiązał się do zapłacenia, na pierwsze pisemne żądanie właściwego naczelnika urzędu skarbowego, kwoty akcyzy oraz kwoty opłaty paliwowej, przypadających do zapłaty z tytułu powstania zobowiązania podatkowego oraz obowiązku zapłaty opłaty paliwowej.

Właściwy naczelnik urzędu skarbowego zwalnia podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3, z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli podatnik ten spełnia warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 oraz 3-5 – art. 64 ust. 1a ustawy.

Zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy podmioty obowiązane do złożenia zabezpieczenia akcyzowego:

1.  podmiot prowadzący skład podatkowy,
2.  zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca,
3.  zarejestrowany wysyłający,
4.  podmiot pośredniczący,
5.  podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3,
6.  pośredniczący podmiot tytoniowy, z wyłączeniem przedsiębiorcy zagranicznego, o którym mowa w art. 20d pkt 1 lit. c,
7.  podmiot reprezentujący przedsiębiorcę zagranicznego, o którym mowa w art. 20d pkt 1 lit. c

\-składają zabezpieczenie w formie zabezpieczenia generalnego w celu zagwarantowania pokrycia wielu zobowiązań podatkowych albo wielu zobowiązań podatkowych oraz wielu opłat paliwowych.

Mając na uwadze powyższe przepisy wskazać należy, że co do zasady podatnikiem od wyprowadzanych ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych jest podmiot prowadzący skład podatkowy.

Wyjątkiem od tej zasady jest wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów uzyskał od właściwego naczelnika urzędu skarbowego zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że właściciel wyprowadzanych wyrobów akcyzowych ze składu (podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy) jest obowiązany przekazać kopię zezwolenia wyprowadzenia podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy przed pierwszym wyprowadzeniem wyrobów akcyzowych z tego składu poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Równocześnie właściwy naczelnik urzędu skarbowego doręcza kopię decyzji o zmianie lub cofnięciu zezwolenia wyprowadzenia podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy, z którego następowało lub mogło nastąpić wyprowadzanie wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, określonemu w zezwoleniu wyprowadzenia.

Tym samym od momentu otrzymania kopi zezwolenia na wyprowadzenie do momentu utraty jego ważności lub cofnięcia tego zezwolenia przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego, odpowiedzialność za wyprowadzane wyroby akcyzowe ze składu podatkowego poza procedurę zawieszenia poboru akcyzy spoczywa na właścicielu wyrobów wyprowadzanych ze składu podatkowego tj. podatniku o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy.

Wobec powyższego w sytuacji posiadania przez właściciela wyprowadzanych ze składu podatkowego wyrobów ważnego zezwolenia o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy wszelkie nieprawidłowości po wyprowadzeniu wyrobów ze składu podatkowego nie będą obciążać podmiotu prowadzącego skład podatkowy z którego będą wyprowadzane wyroby akcyzowe, niebędące jego własnością.

Odpowiadając zatem wprost na zadane przez Wnioskodawcę pytanie stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy właściciel wyrobów akcyzowych, dokonujący ich wyprowadzenia ze składu podatkowego Wnioskodawcy, dopuści się nieprawidłowości w zakresie stosowania zabezpieczenia w szczególności, gdy nie złoży zabezpieczenia, złoży zabezpieczenie nie zapewniające pokrycia w należnej wysokości kwoty zobowiązania podatkowego lub naruszy w jakikolwiek inny sposób warunki posiadanego zezwolenia wyprowadzenia, pozostanie on podatnikiem z tytułu akcyzy dopóki organ podatkowy nie cofnie mu zezwolenia wyprowadzenia lub utraci ono ważność, a nieprawidłowości te nie mają wpływu na odpowiedzialność podmiotu prowadzącego skład podatkowy. W szczególności nieprawidłowości te nie spowodują, że Wnioskodawca jako podmiot prowadzący skład podatkowy automatycznie stanie się podatnikiem akcyzy w związku z wyprowadzeniem wyrobów ze składu podatkowego.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Wnioskodawcy uznać należy ze prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.