Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-1226/15-5/HD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-02-12
Teza: Czy otrzymanie darowizny Prawa skutkować będzie koniecznością rozpoznania po stronie Wnioskodawcy przychodu, od którego Podatnik będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: darowizna; prawa-prawa autorskie; przychód; znak-znak towarowy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2015 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 8 lutego 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania w formie darowizny prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie skutków podatkowych otrzymania w formie darowizny prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym (dalej „Wnioskodawca” lub „Podatnik”).

Wnioskodawca otrzyma w drodze darowizny (czynności nieodpłatnej) od swojego ojca prawo do znaku towarowego, który jest znakiem słowno-graficznym (dalej: „Prawo”). Nabywane przez Wnioskodawcę prawo do znaku towarowego nie będzie w chwili jego nabycia podlegało ochronie wynikającej z rejestracji w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, ani w Urzędzie do spraw Harmonizacji Rynku Wewnętrznego. Nabyty w drodze umowy darowizny niezarejestrowany znak towarowy będzie stanowić przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 z późn. zm.).

W umowie darowizny zostanie wskazana wartość Prawa. Wartość wskazana w umowie darowizny zostanie ustalona na podstawie wyceny dokonanej przez biegłego rzeczoznawcę, profesjonalnie zajmującego się dokonywaniem takich wycen.

W świetle przepisu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn nabycie w drodze darowizny Praw przez Podatnika nie będzie podlegać przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn – jako nabycie praw autorskich i praw pokrewnych.

W przyszłości Wnioskodawca zamierza wykorzystywać Prawo w indywidualnej działalności gospodarczej, którą założy. Podatnik planuje wykorzystywać Prawo w prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej przez okres dłuższy niż rok. Z tej też przyczyny, Wnioskodawca zamierza wprowadzić otrzymane Prawo do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych.

Podatnik zamierza zawrzeć umowy licencyjne z osobami trzecimi (lub umowę licencyjną z osobą trzecią), na podstawie których upoważni takie osoby trzecie (lub osobę trzecią) do odpłatnego korzystania z Prawa w zamian za określone wynagrodzenie w postaci opłat licencyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy otrzymanie darowizny Prawa skutkować będzie koniecznością rozpoznania po stronie Wnioskodawcy przychodu, od którego Podatnik będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?
2.  Czy nabyte w drodze darowizny Prawo będzie mogło podlegać amortyzacji u Wnioskodawcy jako wartość niematerialna i prawna – autorskie prawo majątkowe?
3.  Czy w związku z nabyciem w drodze darowizny Prawa, które będzie wykorzystywane w prowadzonej przez Podatnika działalności gospodarczej, będzie miał prawo do zaliczania w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od jego wartości początkowej?
4.  Czy wartość początkowa Prawa powinna zostać ustalona według jego wartości rynkowej wskazanej w umowie darowizny?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 1. W zakresie pytania nr 2, 3 i 4 – wniosek rozpatrzony będzie odrębnym rozstrzygnięciem.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania pierwszego – otrzymanie darowizną Prawa nie będzie się wiązać z powstaniem dla niego – jako obdarowanego – przychodu, od którego byłby zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom ustawy o podatku o spadków i darowizn. Oznacza to, że jeśli dane przysporzenie nie podlega regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn, możliwe jest zastosowanie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku o spadków i darowizn w art. 3 pkt 2 wyłącza ze swojego zakresu przedmiotowego nabycie m.in. w drodze darowizny praw autorskich i praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz wierzytelności wynikających z nabycia tych praw. Tym samym nabycie Prawa przez Podatnika nie będzie podlegać przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, a co za rym idzie będzie podlegać przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opisanym zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, wolna od podatku jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20.

Artykuł 21 ust. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że zwolnienie z ust. 1 pkt 125 nie ma zastosowania do świadczeń otrzymywanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub na podstawie umów będących podstawą uzyskiwania przychodów zaliczonych do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2. Wyłączenie stosowania zwolnienia przewidziane w art. 21 ust. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma jednak zastosowania do opisanego zdarzenia przyszłego, gdyż przychód Podatnika z uzyskanej darowizny nie będzie pochodził ze stosunku pracy ani z działalności wykonywanej osobiście.

Zdaniem Podatnika spełnione są wszystkie warunki zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. darowizna Prawa stanowi nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 125 tej ustawy. Wprawdzie ustawodawca nie zdefiniował na potrzeby ustaw podatkowych zwrotu „nieodpłatne świadczenie”, jednak w opinii Podatnika nie powinno budzić wątpliwości, że umowa darowizny, jako przynosząca korzyść tylko jednej z jej stron, mieści się w zakresie tego zwrotu. Konstrukcja umowy darowizny spełnia ww. cechy.

Zgodnie bowiem z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1994 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Zasadniczą cechą darowizny jest jej nieodpłatność, tzn. brak ekwiwalentu dla darczyńcy z tytułu dokonanej przez niego darowizny. Celem darowizny jest zatem dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Darczyńca – ojciec Podatnika – jest osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. Do tej grupy, zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku o spadków i darowizn zalicza się bowiem małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów. Wartość Prawa zostanie określona w umowie darowizny na kwotę równą wartości rynkowej Prawa z chwili dokonania darowizny (określonej na podstawie sporządzonej wyceny Prawa) – tym samym wartość Prawa, jako nieodpłatnego świadczenia w naturze, zostanie określona zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, ze względu na fakt, że Prawo zostanie przekazane Podatnikowi w drodze darowizny, a więc nieodpłatnego świadczenia, darczyńcą będzie ojciec Podatnika, a podstawą uzyskania przychodu nie będzie stosunek pracy, praca nakładcza lub umowa będąca podstawą uzyskiwania przychodów zaliczonych do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychód uzyskany przez Podatnika korzystać będzie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również oparcie w znanych mu stanowiskach organów podatkowych, m.in.: w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. IBPBI/1/4I5-1218/14/JS oraz z dnia 16 lipca 2014 r., sygn.: IBPBI/1/4I5-450/14/SK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego – jest prawidłowe.

Z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 125 tej ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20. Przy czym, do pierwszej grupy podatkowej – zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2015 r., poz. 86 z późn. zm.) – zalicza się m.in. wstępnych (ojciec). Natomiast zastrzeżenie zawarte w ust. 20 art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 125, nie ma zastosowania do świadczeń otrzymywanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub na podstawie umów będących podstawą uzyskiwania przychodów zaliczonych do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca otrzyma od swojego ojca w drodze darowizny prawo do znaku towarowego, który jest znakiem słowno-graficznym. Nabywane przez Wnioskodawcę prawo do znaku towarowego nie będzie w chwili jego nabycia podlegało ochronie wynikającej z rejestracji w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, ani w Urzędzie do spraw Harmonizacji Rynku Wewnętrznego. Nabyty w drodze umowy darowizny niezarejestrowany znak towarowy będzie natomiast stanowić przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W świetle przepisu art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie w drodze darowizny prawo do znaku towarowego przez Wnioskodawcę nie będzie podlegać przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn – jako nabycie praw autorskich i praw pokrewnych. Z wniosku nie wynika również, by Wnioskodawca otrzymał świadczenie na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub na podstawie umów będących podstawą uzyskiwania przychodów zaliczonych działalności wykonywanej osobiście.

Przystępując do oceny skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę darowizny prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego od jego ojca w pierwszej kolejności wskazać należy na treść art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jednakże w związku z tym, że nabycie w drodze darowizny opisanego we wniosku prawa do znaku towarowego nie będzie podlegało przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn – jako nabycie praw autorskich i praw pokrewnych w świetle przepisu art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – to w analizowanej sytuacji znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego, na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, nabycie przez Wnioskodawcę w formie darowizny od ojca, tj. osoby zaliczonej do I grupy podatkowej (w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn) prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego spowoduje powstanie przychodu, który z kolei będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych tutejszy organ informuje, że wydane zostały one w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.