Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-996/09/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-01-08
Teza: Czy należy wystawić fakturę VAT od usługi świadczonej na własne potrzeby związane z własną działalnością gospodarczą?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2009 r. (data wpływu 21 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT od usługi świadczonej na własne potrzeby związanej z działalnością gospodarczą - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT od usługi świadczonej na własne potrzeby związanej z działalnością gospodarczą.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, do której należy m.in. sprzedaż i naprawy pojazdów samochodowych, posiada samochody zastępcze, demonstracyjne i pod wynajem, objęte ubezpieczeniem dobrowolnym. W przypadku „szkody” podlegają one remontowi powypadkowemu, które Wnioskodawca wykonuje we własnym zakresie na podstawie kalkulacji naprawy zatwierdzonych przez firmy ubezpieczeniowe. W kalkulacji naprawy jest ujmowane m.in. badanie techniczne (wykazane w cenie urzędowej), dopuszczającej samochód do ruchu, wykonywane również we własnym zakresie (Wnioskodawca jest jednostką do tego uprawnioną). Firma ubezpieczeniowa zwraca pełną kwotę wykazaną w kalkulacji, która stanowi przychód podatkowy.

Ponadto Wnioskodawca skupuje samochody używane do dalszej odsprzedaży i w sytuacji, gdy pozostają one na stanie magazynowym dłuższy czas, wykonywane są we własnym zakresie przypadające okresowe badania techniczne.

W obu przypadkach Urząd Miejski żąda faktury lub paragonu potwierdzającego wykonanie usługi badania technicznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy należy wystawić fakturę VAT od usługi świadczonej na własne potrzeby związane z własną działalnością gospodarczą?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonanie we własnym zakresie napraw i badań technicznych samochodów, będących własnością firmy nie podlega opodatkowaniu VAT. Nie ma uzasadnienia w obowiązujących przepisach ustawy z dnia marca 2004 r. o podatku od towarów i usług dla fakturowania tych czynności „na siebie”, bowiem nie jest to świadczenie usług, które zakłada istnienie co najmniej dwóch podmiotów – wykonawcy i odbiorcy usługi. Świadczenie dla „samego siebie” nie jest usługą, w tym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem na potrzeby związane z własną działalnością.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 powołanej ustawy należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (…).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1.  w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
2.  świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, iż oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Stosownie do treści art. 106 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. W myśl art. 106 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Natomiast zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku wynika, że Wnioskodawca we własnym zakresie dokonuje remontów powypadkowych samochodów (zastępczych, demonstracyjnych i pod wynajem), będących składnikami majątku trwałego, na podstawie kalkulacji naprawy zatwierdzonych przez firmy ubezpieczeniowe. Ponadto, jako jednostka uprawniona, wykonuje badanie techniczne dopuszczające samochód (po wypadku) do ruchu oraz okresowe badania techniczne „skupowanych” samochodów używanych, przeznaczonych do dalszej odsprzedaży.

Zatem wykonywane przez Wnioskodawcę we własnym zakresie naprawy powypadkowe samochodów, a także badania techniczne opisane we wniosku nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz w art. 8 ust. 1 ustawy, zatem nie są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Nie występuje w tych przypadkach dostawa towarów, nie następuje także świadczenie usługi z uwagi na brak wzajemności świadczeń oraz beneficjenta usługi, tym samym brak jest podstaw do wystawienia faktury VAT.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.