Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP1.4512.578.2016.2.RG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-01-11
Teza: prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem przez BS nieruchomości
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2016 r. (data wpływu 07 listopada 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 grudnia 2016 r. (data wpływu 02 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem przez BS nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 listopada 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem przez BS nieruchomości.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 grudnia 2016 r. (data wpływu 02 stycznia 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Bank Spółdzielczy …. (dalej: BS lub Bank) jest spółdzielnią prowadzącą działalność bankową. W związku z tym podstawą prawną jego organizacji jest m.in. ustawa z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (dalej: p.s. Dz.U. z 2013 r., Nr 1443) oraz jego Statut. Bank prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na usługach finansowych i pośrednictwie pieniężnym. Przedmiotem działalności gospodarczej Banku są ponadto podlegające ujawnieniu w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD kod 68.10.Z).

BS jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Bank jako wierzyciel w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przeciwko …., nabył nieruchomość zabudowaną dłużników w trybie – przewidzianej przepisami k.p.c. – instytucji przejęcia nieruchomości na własność, co nastąpiło po bezskutecznym drugim terminie licytacji. W następstwie dokonanej czynności, komornik sądowy dnia 21 lipca 2016 r. wystawił fakturę VAT nr N 11/2016 r., wskazując, że czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, według 23% stawki. W dniu 6 maja 2016 r. Bank dokonał zapłaty ceny nieruchomości wraz z ujawnionym na fakturze podatkiem VAT. Dłużnicy na dzień sprzedaży nieruchomości widnieli w CEIDG jako aktywni przedsiębiorcy, prowadzący działalność pod firmą: …. „….” s.c. …. (w CEIDG: …..” s.c. . …..), zaś stworzona przez nich spółka cywilna była czynnym podatnikiem podatku VAT. Dłużnicy zostali wykreśleni z CEIDG w sierpniu 2016 r.

Nadmienić należy, że przed dniem dokonania dostawy nieruchomości nie składano naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich części, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Odnosząc się do sprzedanych nieruchomości należy zaznaczyć, że przedmiotowe nieruchomości ujęte są w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy …., V Wydział Ksiąg wieczystych, o numerze KW nr …. (dot. Działki 1975) oraz KW nr …. (dot. Działki ….).

Nieruchomości zostały nabyte przez dłużników na podstawie umowy sprzedaży z dnia 30 grudnia 2003 r. (patrz. Akt notarialny sporządzony przed notariuszem …. …., Repertorium A nr …. – działka nr 1975 oraz Repertorium A nr …. – działka nr 1977), jako niezabudowane działki gruntu znajdująca się na terenach (wg miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 11 grudnia 2003 r.) zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z terenami obsługi ludności, usługami w zakresie turystyki, rzemiosła oraz tereny stacji paliw.

Dnia 16 kwietnia 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego …. wydał decyzję nr 45/2012 o pozwoleniu na użytkowanie hali produkcji maszyn z częścią socjalno-biurową itd. (patrz decyzja, znak: ….) usytuowanych m.in. na działkach o nr ewidencji 1975 i 1977 w …., czyli na nieruchomościach objętych KW nr …. i nr ….. Decyzja została udzielona dłużnikom z uwzględnieniem, że działają oni jako przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w postaci Zakładu Mechaniki …..” s.c. z/s …..

W związku z nabyciem nieruchomości i otrzymaną przez BS… ww. fakturą VAT, uwzględniającą obok ceny nieruchomości dodatkowo kwotę podatku VAT, obliczoną z posłużeniem się 23% stawki tego podatku, aktualnie BS…. zamierza skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na zasadach opisanych w art. 86 ust.1 i n. ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:

Ad. 1. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Ad. 2. Nabytą nieruchomość Wnioskodawca wykorzystuje wyłącznie do celów wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ad. 4. Wnioskodawca wykorzystuje nieruchomość w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W odpowiedzi na pytanie nr 3 o treści „W sytuacji, gdy ww. nieruchomość Wnioskodawca wykorzystuje zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, to czy istnieje możliwość przyporządkowania wydatków związanych z nabyciem nieruchomości będącej przedmiotem wniosku w całości do działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w rozumieniu ww. art. 15 ust. 2?” Wnioskodawca poinformował, iż wobec odpowiedzi udzielonej w Ad. 2 odpowiedź na pytanie nr 3 stała się bezprzedmiotowa, stąd pominięto ją w niniejszym uzupełnieniu wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko, że w związku z nabyciem przez BS…. nieruchomości i zapłatą za nią ceny wraz z kwotą podatku VAT, obliczoną z posłużeniem się 23% stawki tego podatku, co zostało udokumentowane otrzymaną przez BS…. fakturą VAT nr N 11/2016 r., aktualnie BS…. może skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na zasadach opisanych w art. 86 ust. 1 i n. ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, dalej ustawa o VAT, ustawa), który stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Katalog czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel (…).

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają zatem wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy.

Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Co do zasady stosownie do treści art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 129 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 100, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Takim przypadkiem jest m.in. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Stosownie do wskazanego przepisu, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

Ponadto wskazać należy, że zgodnie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Należy podkreślić, że aktualne brzmienie art. 2 pkt 14 ustawy o VAT utożsamia czynność oddania do użytkowania z czynnością opodatkowaną (dostawą lub usługą). W świetle tego przepisu nie dochodzi do oddania do użytkowania budynku po jego wybudowaniu (ulepszeniu), mimo jego faktycznego zasiedlenia, jeżeli czynności tej nie towarzyszy dostawa lub usługa, a w konsekwencji nie dochodzi do pierwszego zasiedlenia budynku. Przyjęta przez polskiego ustawodawcę definicja powoduje w praktyce wyłączenie z pierwszego zasiedlenia przypadków wybudowania budynku (budowli) lub ich modernizacji we własnym zakresie w celu rozpoczęcia ich użytkowania. Chociaż następuje faktyczne zasiedlenie budynku (budowli) przez jego pierwszego użytkownika po wybudowaniu lub ulepszeniu, to skoro oddanie budynku lub budowli do takiego użytkowania nie nastąpiło w wykonaniu czynności opodatkowanej (dostawy lub usługi), nie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, a w konsekwencji nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w przypadku np. jego sprzedaży po 10 latach od oddania go do faktycznego użytkowania (patrz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt I FSK 1573/14, Publikator: Lex Delta).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy przyjąć, że w polskim porządku prawnym, czynność przejęcia przez BS… na własność nieruchomości dłużników …., podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie stanowiła wyjątku do wprowadzonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 zwolnienia.

Sprzedaż (rozumiana jako dostawa towarów) została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Mimo, że do rzeczywistego użytkowania budynków przez dłużników (działających jako przedsiębiorcy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) doszło już w 2012 r., to użytkowaniu temu nie towarzyszyła czynność opodatkowana (dostawa lub usługa). W konsekwencji zaistnienia powyższych okoliczności komornik sądowy wystawił fakturę VAT, wykonując tym samym czynności egzekucyjne w rozumieniu k.p.c., jako płatnik podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów (art. 18 ustawy o VAT). Ponadto jak stanowi art. 106c pkt 2 ustawy o VAT fakturę dokumentujące dostawę towarów, o której mowa w art. 18, z tytułu której na dłużniku ciąży obowiązek podatkowy, wystawiają w imieniu i na rzecz dłużnika komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów k.p.c. Faktura ta powinna zawierać elementy i spełniać wymogi opisane w art. 106e ustawy o VAT, w tym zgodnie z pkt 20 tejże ustawy zawierać także nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określanym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres.

Analizując, wypełnienie przez BS…. przesłanek uprawniających go do skorzystania z prawa wynikającego z art. 86 ust. 1 i n. ustawy o VAT, należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom VAT, o których mowa w art. 86. Są to zatem wyłącznie podatnicy prowadzący działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy). Trzeba przy tym spostrzec, że z opisanego stanu faktycznego wynika, iż BS…. jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz prowadzi działalność gospodarczą, podlegającą wpisowi do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Nie budzi zatem jakichkolwiek wątpliwości, że Bank należy do kategorii podatników opisanych w art. 15 ustawy. Kolejno trzeba podkreślić, że BS…. nabył nieruchomość do prowadzenia działalności opodatkowanej, czyli czynności, która faktycznie została objęta opodatkowaniem. Transakcja ta została udokumentowana wystawioną przez komornika sądowego fakturą VAT nr N 11/2016 r, zaś podatek w całości uiszczony (dokładnie - pobrany przez komornika sądowego) wraz z ceną nieruchomości. Jak słusznie zauważa się w literaturze prawniczej do problematyki związku pomiędzy podatkiem naliczonym a czynnościami opodatkowanymi należy podchodzić racjonalnie, a przez analogię odnieść tutaj część dorobku doktryny podatkowej w zakresie potrącalności kosztów uzyskania przychodu w podatkach dochodowych, w części dotyczącej „celowości” poniesienia kosztów. Co do zasady więc odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów i usług nabytych w celu wykonywania czynności opodatkowanych (Bartosiewicz Adam, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT \[w:\] VAT. Komentarz, wyd. X, Opublikowano: WK 2016, Lex Delta). Ponadto pomiędzy dokonywanym zakupem nieruchomości a prowadzoną działalnością istnieje związek (zarówno bezpośredni jak i pośredni), co ujawnia się m.in. we wpływie na wygenerowany obrót BS…. oraz nierozerwanie wiąże się z ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców KRS przedmiotem działalności Banku. W końcu z powodu braku zastosowania zwolnienia przedmiotowego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przeszkody do skorzystania przez BS…. z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie stanowi także art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

Reasumując, w związku z nabyciem przez BS…. nieruchomości i zapłatą za nią ceny wraz z kwotą podatku VAT obliczoną z posłużeniem się 23% stawki tego podatku, co zostało udokumentowane otrzymaną przez BS…. fakturą VAT N 11/2016 r. aktualnie BS…. może skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na zasadach opisanych w art. 86 ust. 1 i n. ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie zaś do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z powyższych uregulowań wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki: odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Należy w tym miejscu przywołać art. 168 ww. dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym, jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia – od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika. Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE wynika, że aby podmiot miał prawo do odliczenia VAT, musi on być podatnikiem w rozumieniu przepisów dyrektywy, a po drugie towary i usługi powinny być używane do celów transakcji podlegających opodatkowaniu.

Kierując się wykładnią dokonywaną w zgodzie z zasadami VI Dyrektywy (od 1 stycznia 2007 r. – Dyrektywy 2006/112/WE), na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy, podobnie jak i art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy (art. 167 i nast. Dyrektywy 2006/112/WE) należy przyjąć – co do zasady – że niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie.

Należy zauważyć, że w orzeczeniu TSUE z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz stwierdzono, że warunek dopuszczalności odliczenia podatku VAT, tj. warunek by czynność powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w bezpośrednim i ścisłym związku z czynnościami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia należy rozumieć zgodnie z założeniami prawa do odliczenia podatku VAT. Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada z kolei, iż wydatki poczynione celem ich uzyskania stanowiły element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do odliczenia (innymi słowy, wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie). Wskazując na powyższe TSUE stwierdził, że brak bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami) a transakcją opodatkowaną wyrażającego się w braku konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT. W przypadku, bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych, wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług a sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji, gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika, pozostając w ten sposób w bezpośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT.

Podobnie stanowisko zostało wyrazone w wyrokach TSUE z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98 Commissioners of Customs and Excise przeciw Midland Bank plc oraz z dnia 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 Abbey National plc przeciwko Commissioners of Customs and Excise).

Z kolei w wyroku z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C-104/12 Finanzamt Köln–Nord przeciwko Wolframowi Beckerowi, Trybunał podkreślił, iż warunkiem powstania prawa do odliczenia podatku VAT od nabycia towarów lub usług na wcześniejszym etapie obrotu jest, by koszt nabycia owych towarów lub usług stanowił element ceny transakcji dającej prawo do odliczenia na późniejszym etapie.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych oraz obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony może dokonać podatnik który jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, iż jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Bank jako wierzyciel w postępowaniu egzekucyjnym nabył nieruchomość zabudowaną dłużników w trybie – przewidzianej przepisami k.p.c. – instytucji przejęcia nieruchomości na własność. W następstwie dokonanej czynności, komornik sądowy dnia 21 lipca 2016 r. wystawił fakturę VAT nr N 11/2016 r., wskazując, że czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, według 23% stawki. Wnioskodawca wskazał, iż nabytą nieruchomość wykorzystuje wyłącznie do celów wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem, skoro Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT oraz wykorzystuje przedmiotową nieruchomość w ramach prowadzonej działalności do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem przez BS…. nieruchomości, pod warunkiem niezaistnienia okoliczności ograniczających to prawo, określonych w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub pojawienia się innych okoliczności sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Dlatego też, twierdzenia Wnioskodawcy, iż nabytą nieruchomość wykorzystuje wyłącznie do celów wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, oraz że otrzymana przez BS…. faktura VAT, uwzględnia obok ceny nieruchomości dodatkowo kwotę podatku VAT, obliczoną z posłużeniem się 23% stawki tego podatku, przyjęto jako elementy zaistniałego stanu faktycznego. Z okoliczności sprawy przedstawionych przez Wnioskodawcę nie wynika, iż nie zostały spełnione przesłanki zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy. Zatem w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, to oceny faktycznych relacji pomiędzy podatkiem należnym a naliczonym dokona organ podatkowy w przeprowadzonym postępowaniu podatkowym, a interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.