Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-148a/12/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-05-07
Teza: Czy zakupy dokonywanych towarów na cele promocyjne firmy Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? Czy wydanie prezentów klientom, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu nieodpłatnego przekazania towarów (towary są o bardzo niskiej wartości tj. zapalniczki, słodycze, pudełka ozdobne, jednakże w ciągu roku wartość rozdanych prezentów mogłaby wynieść znaczną kwotę)?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nagrody; nagrody-nagrody rzeczowe; reklama; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2012 r. (data wpływu 9 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży głównie artykułów tytoniowych (papierosów, tytoniu, zapalniczek, akcesoriów tytoniowych) oraz innych drobnych artykułów spożywczo-przemysłowych. W związku z promocją przedsiębiorstwa i zachęceniem klientów do częstszych zakupów chciałaby Pani w ramach promocji firmy rozdawać prezenty o niskiej wartości np. zapalniczki, słodycze, pudełka plastikowe ozdobne, do zakupów przekraczających np. kwotę 30 zł. (zapalniczki i pozostałe prezenty nie miałyby logo firmy). Założyłaby Pani ewidencję ilościową rozdanych towarów w formie zeszytu. Nie prowadziłaby Pani ewidencji tożsamościowej. Rozdawanie prezentów ściśle związane byłoby z prowadzoną przez Panią działalnością, gdyż w taki sposób zachęcałaby Pani klientów do robienia częstych zakupów w swoim przedsiębiorstwie. Na koniec danego miesiąca sumowałaby Pani ewidencję ilościową. Od zakupionych na cele promocji towarów odliczyłaby Pani VAT, jednocześnie na koniec miesiąca po podliczeniu ilości rozdanych towarów wystawiłaby Pani fakturę wewnętrzną i naliczyłaby VAT należny.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy zakupy dokonywanych towarów na cele promocyjne firmy Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
2.  Czy wydanie prezentów klientom, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu nieodpłatnego przekazania towarów (towary są o bardzo niskiej wartości tj. zapalniczki, słodycze, pudełka ozdobne, jednakże w ciągu roku wartość rozdanych prezentów mogłaby wynieść znaczną kwotę)?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze. W zakresie pytania drugiego wniosek zostanie rozpatrzony odrębnym pismem.

Uważa Pani, iż wydatki poniesione na zakup towarów na cele promocyjne przedsiębiorstwa może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów).

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek należny od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towarów lub usług od przekazującego w określonej ilości lub wartości.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży głównie artykułów tytoniowych (papierosów, tytoniu, zapalniczek, akcesoriów tytoniowych) oraz innych drobnych artykułów spożywczo-przemysłowych. W związku z promocją przedsiębiorstwa zamierza Pani w ramach promocji firmy rozdawać prezenty o niskiej wartości np. zapalniczki, słodycze, pudełka plastikowe ozdobne, do zakupów przekraczających np. kwotę 30 zł (zapalniczki i pozostałe prezenty nie miałyby logo firmy). Rozdawanie prezentów ściśle związane byłoby z prowadzoną przez Panią działalnością, gdyż w taki sposób zachęcałaby Pani klientów do robienia częstych zakupów w swoim przedsiębiorstwie.

Mając na uwadze powyższe, wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów – co do zasady – zalicza się koszty reklamy i promocji. Wydatki te, jako niewymienione w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że spełniają kryteria określone w art. 22 ust. 1 tej ustawy.

Przepisy podatkowe nie zawierają definicji pojęcia „promocja”. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym słowniku Języka Polskiego PWN, promocją są „działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia”. Pod pojęciem promocji kryje się więc ogół czynności związanych z oddziaływaniem na klientów i potencjalnych nabywców polegających na dostarczaniu informacji, argumentacji i obietnic. Promocja stanowi także formę zachęty, skłaniającą do nabywania oferowanych produktów i usług, jak również wytwarzającą przychylną opinię o firmie.

Odnosząc się do kosztów związanych z promocją sprzedaży poprzez zastosowanie dodatkowych bodźców do zakupu, stwierdzić należy, iż w tym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w ramach której obok sprzedaży towarów dochodzi – po osiągnięciu określonego pułapu sprzedażowego – do wydania nabywcy premii (nagrody) w postaci dodatkowych artykułów (papierosów, tytoniu, zapalniczek, akcesoriów tytoniowych).

Powyższe stanowi więc o tym, że tego typu działania mają niewątpliwie wpływ ma uatrakcyjnienie sprzedaży, a tym samym pozyskanie klientów i wzrost sprzedaży oferowanych produktów, co w konsekwencji może skutkować zwiększeniem przychodów podatnika.

W świetle powyższego, w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z wniosku planowana przez Panią promocja ma na celu osiągnięcie (zwiększenie) przychodu, zatem wydatki poniesione na zakup nagród, jako niewymienione w katalogu wyłączeń zawartych w art. 23 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, pod warunkiem ich należytego udokumentowania.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.