Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-247/16-6/UG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-06-23
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z zakończoną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej w miejscowości – etap I i II oraz planowaną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2016 r. (data wpływu 18 kwietnia 2016 r.) uzupełnionym pismami: z dnia 4 maja 2016 r. (data wpływu 6 maja 2016 r.), z dnia 15 kwietnia 2016 r. (data wpływu 8 czerwca 2016 r.) oraz z dnia 20 czerwca 2016 r. (data wpływu 23 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z zakończoną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej w miejscowości – etap I i II oraz planowaną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków (…) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z zakończoną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej (…) – etap I i II oraz planowaną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków w miejscowościach. W dniu 4 maja 2016 r. uzupełniono wniosek o adres ePUAP, a w dniu 8 czerwca 2016 r. i 23 czerwca 2016 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej: Wnioskodawca, Zainteresowany) jest obecnie (od 1 sierpnia 2015 r.) czynnym podatnikiem VAT i posiada własny numer NIP i REGON. Gmina składa deklarację VAT-7K kwartalnie. Zainteresowany odprowadza VAT należny, a w związku z niskimi kosztami ponoszonymi na działalność opodatkowaną nie korzysta z możliwości pomniejszenia VAT należnego o VAT naliczony.

Gmina planuje realizować w latach 2016-2020 inwestycje polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków w miejscowościach. Budowa przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej oraz jej utrzymanie/funkcjonowanie należy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.), do zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie kanalizacji oraz usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Gmina będzie ubiegała się o pozyskanie środków na ww. inwestycję z Regionalnego Programu Operacyjnego, które pozwolą na pokrycie 85% kosztów kwalifikowanych w formie dotacji bezzwrotnej.

Wnioskodawca zakończył już etap I i etap II budowy sieci kanalizacyjnej. Powstałe urządzenia kanalizacyjne zostały przekazane przez Gminę w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu, a co za tym idzie Gmina świadczy usługi na rzecz ludności w zakresie odprowadzania ścieków za pośrednictwem Zakładu Wodno-Kanalizacyjnego. Po zakończeniu dwóch etapów budowy sieci kanalizacyjnej Wnioskodawca nie odzyskiwał podatku VAT. Podpisującym umowy o świadczenie usług i wystawiającym faktury VAT za odprowadzania ścieków przez mieszkańców jest ww. Zakład Wodno-Kanalizacyjny.

Po zakończeniu etapu III - budowy kanalizacji sanitarnej, również Zainteresowany planuje oddanie powstałego mienia w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu. Inwestorem planowanej inwestycji będzie Gmina. Faktury od wykonawcy wyłonionego w drodze przetargu za roboty budowlane dotyczące budowy kanalizacji etap I i etap II były wystawione na Gminę . Faktury za wykonanie planowanego etapu III - wystawiane przez wyłonionego wykonawcę również na Gminę. Podatnikiem dokonującym odliczenie musiałaby być Gmina ,a podatnikiem wykonującym czynności opodatkowane, czyli sprzedaż usług w zakresie odprowadzania ścieków jest Zakład Wodno - Kanalizacyjny.

W dniu 8 czerwca 2016 r. wniosek uzupełniono o następuje informacje:

1.  inwestycja polegająca na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków w miejscowościach po zakończeniu zostanie przekazana w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu Sp. z o.o. nieodpłatnie.
2.  wniosek dotyczy zarówno planowanej inwestycji jak i zaistniałego stanu faktycznego.

Ponadto w dniu 23 czerwca 2016 r. wniosek uzupełniono o informację, że kanalizacja sanitarna powstała w wyniku realizacji inwestycji – etap I i etap II budowy sieci kanalizacyjnej została przekazana po jej zakończeniu przez Gminę w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu nieodpłatnie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie ostatecznie sformułowane w piśmie w dniu 8 czerwca 2016 r.

Czy Gmina jest uprawniona do odliczania VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z zakończoną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej w miejscowości oraz planowaną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami, oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków w miejscowościach?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie jest uprawniona do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z Infrastrukturą kanalizacyjną.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, że prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:

*   nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT oraz
*   nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Zdaniem Gminy, w analizowanym przypadku powyższe przesłanki nie zostały spełnione i tym samym, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z budową infrastruktury kanalizacyjnej.

Inwestycja realizowana będzie przez Gminę , a sprzedawcą usług opodatkowanych będzie Spółka z o.o. Zakład Wodno-Kanalizacyjny. Inwestycja ta po zakończeniu zostanie przekazana w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu Sp. z o.o. nieodpłatnie. Kanalizacja sanitarna powstała w wyniku realizacji inwestycji – etap I i II budowy sieci kanalizacyjnej została przekazana po jej zakończeniu przez Wnioskodawcę w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu nieodpłatnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Należy zaznaczyć, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z okoliczności dotyczących sprawy wynika, że Wnioskodawca przeprowadził inwestycję polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków. Budowa przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej oraz jej utrzymanie/funkcjonowanie należy do zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty. Gmina będzie ubiegała się o pozyskanie środków na ww. inwestycję.

Wnioskodawca zakończył już etap I i etap II budowy sieci kanalizacyjnej. Powstałe urządzenia kanalizacyjne zostały przekazane przez Gminę w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu, a co za tym idzie Gmina świadczy usługi na rzecz ludności w zakresie odprowadzania ścieków za pośrednictwem tego zakładu. Po zakończeniu dwóch etapów budowy sieci kanalizacyjnej, Wnioskodawca nie odzyskiwał podatku VAT. Podpisującym umowy o świadczenie usług i wystawiającym faktury VAT za odprowadzania ścieków przez mieszkańców jest ww. Zakład Wodno-Kanalizacyjny. Kanalizacja sanitarna powstała w wyniku realizacji inwestycji – etap I i etap II budowy sieci kanalizacyjnej została przekazana po jej zakończeniu przez Gminę w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu w Sp. z o.o. nieodpłatnie.

Po zakończeniu etapu III - budowy kanalizacji sanitarnej, również Zainteresowany planuje oddanie powstałego mienia w zarządzanie Zakładowi Wodno-Kanalizacyjnemu. Inwestorem planowanej inwestycji będzie Gmina. Faktury od wykonawcy wyłonionego w drodze przetargu za roboty budowlane dotyczące budowy kanalizacji etap I i etap II były wystawione na Wnioskodawcę. Faktury za wykonanie planowanego etapu III – będą wystawiane przez wyłonionego wykonawcę również na Zainteresowanego. Podatnikiem dokonującym odliczenie musiałaby być Gmina, a podatnikiem wykonującym czynności opodatkowane, czyli sprzedaż usług w zakresie odpowiadania ścieków jest Zakład Wodno-Kanalizacyjny. Przedmiotowa inwestycja po zakończeniu zostanie przekazana w zarządzanie Zakładowi Wodno - Kanalizacyjnemu Sp. z o.o. nieodpłatnie.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczania VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z zakończoną inwestycją, polegająca na budowie kanalizacji sanitarnej oraz planowaną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami, oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zatem z uwagi na fakt, że efekty uzyskane w wyniku realizacji inwestycji, o której mowa we wniosku, nie będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to w tej sprawie nie znajdzie zastosowania cytowany wyżej art. 86 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie jest uprawniony do odliczania VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych zawiązanych z zakończoną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej w miejscowości – etap I i II, oraz planowaną inwestycją polegającą na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej wraz z odgałęzieniami oraz kanalizacji sanitarnej tłocznej i podziemnych przepompowni ścieków w miejscowościach.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywały się będą ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy:

1.  zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
2.  zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.