Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-1527/15-2/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-02-15
Teza: Możliwość odliczenia od dochodu za rok 2015 i lata następne (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny), w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych za pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym.
Słowa kluczowe: dochód; niepełnosprawność; odliczenia; opieka-opieka zdrowotna-zakład opieki zdrowotnej; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2015 r. (data wpływu 31 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w dniu 30 maja 2012 roku decyzją został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Orzeczenie o niepełnosprawności wydano na stałe. Wnioskodawca jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną, w której imieniu i na rzecz działa opiekun prawny, ustanowiony przez sąd opiekun prawny w dniu 6 czerwca 2013 roku.

Wnioskodawca ze względu na zaawansowany (i ciągle pogłębiający się) stan otępienny w chorobie Alzheimera nie jest zdolny do samodzielnej egzystencji, wymaga całodobowej opieki, pielęgnacji, rehabilitacji i nadzoru. Wnioskodawca nie rozpoznaje przebywających z nim osób, nie komunikuje się z otoczeniem, nie wykonuje samodzielnie żadnych czynności higienicznych, ma problemy z samodzielnym jedzeniem. W związku z zaawansowaną osteoporozą po złamaniu szyjki kości udowej w listopadzie 2015 r. przeszedł operację wstawienia endoprotezy i wymagał rehabilitacji w celu przywrócenia chociażby ograniczonej sprawności ruchowej - obecnie dzięki prowadzonej w zakładzie opiekuńczo-leczniczym rehabilitacji w sposób bardzo ograniczony i z dużą trudnością przemieszcza się z pomocą innej osoby na kilkumetrowe odległości. W związku z powyższym wymaga całodobowej opieki, w tym również pielęgniarskiej (np. okresowe cewnikowanie, zastrzyki, kroplówki). Ze względu na specyfikę choroby nie ma żadnych rokowań na poprawę stanu zdrowia.

Świadczenia leczniczo-pielęgnacyjno-rehabilitacyjne, a także zapewnianie pobytu i wyżywienie (dieta cukrzycowa) wykonywane są na rzecz Wnioskodawcy całodobowo w zakładzie opiekuńczo-leczniczym „X.” prowadzonym jako przez „D.” Spółka Jawna Zakład ten wpisany jest do rejestru podmiotów leczniczych prowadzonego przez Wojewodę, jako zakład opiekuńczo-leczniczy ze specjalnością geriatria, choroby wewnętrzne i psychiatria od 1 września 2013 roku. Zgodnie z ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej rejestr tych podmiotów prowadzony jest w systemie teleinformatycznym. Zakład ten świadczy zgodnie z art. 8 Ustawy o działalności leczniczej działalność leczniczą w formie stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne. Zgodnie z art. 4 Ustawy o działalności leczniczej zakład ten prowadzony jest przez przedsiębiorcę (art. 4 ust. 1 pkt 1).

Wnioskodawca przebywa w powyższym zakładzie opiekuńczo-leczniczym od stycznia 2015 roku i na podstawie umowy z nim zawartej ponosi ze swoich środków odpłatność za świadczone usługi terapeutyczno-opiekuńcze w wysokości 3.500 złotych miesięcznie, płatne z góry do 10 dnia miesiąca.

Umowa została zawarta przez opiekuna prawnego w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy. Przedmiotem umowy jest świadczenie usług terapeutyczno-opiekuńczych przez „X.” na rzecz Wnioskodawcy polegających na opiece lekarskiej i pielęgniarskiej oraz terapii w „X.” za odpłatnością określoną w Regulaminie. Wnioskodawca może korzystać ze wszystkich zajęć prowadzonych w zakresie dostosowanym do potrzeb i możliwości wynikających z jego stanu zdrowia, o czym decyduje lekarz Z. na podstawie dokumentacji medycznej. Zakład opiekuńczo-leczniczy zapewnia także badania lekarskie czy materiały medyczne (np. pieluchy) niezbędne dla Wnioskodawcy.

Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje faktury. Wydatki te pokrywane są co miesiąc ze środków własnych Wnioskodawcy (emerytura, środki na rachunku bankowym) i nie są zwracane Wnioskodawcy w żadnej formie. Płatności realizowane są przelewem bankowym z rachunku bankowego Wnioskodawcy na rachunek podmiotu leczniczego.

Wnioskodawca zamierza odliczyć poniesione już wydatki w 2015 roku w ramach rocznego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 rok. Wnioskodawca zamierza ponosić dalsze wydatki na opisanych powyżej zasadach w kolejnych latach i odliczać wydatkowane kwoty od dochodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy udokumentowane zgodnie z art. 26 ust. 1 punkt 7) ppkt 4) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki ponoszone w roku podatkowym 2015 przez Wnioskodawcę będącego osobą niepełnosprawną, na mocy umowy zawartej w jego imieniu i na jego rzecz przez opiekuna prawnego z podmiotem leczniczym posiadającym status zakładu opiekuńczo-leczniczego w związku z pobytem Wnioskodawcy w tym zakładzie opiekuńczo-leczniczym, stanowią kwotę podlegającą odliczeniu od dochodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 26 ust. 1 punkt 6), punkt 7) ppkt 4), punkt 7a) ppkt 6 i pkt 7d) Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2012, poz 361, z późn. zm, dalej: UPDOF)?
2.  Czy udokumentowane zgodnie z art. 26 ust. 1 punkt 7) ppkt 4) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki ponoszone w kolejnych po 2015 latach podatkowych przez Wnioskodawcę będącego osobą niepełnosprawną, na mocy umowy zawartej w jego imieniu i na jego rzecz przez opiekuna prawnego z podmiotem leczniczym posiadającym status zakładu opiekuńczo-leczniczego w związku z pobytem Wnioskodawcy w tym zakładzie opiekuńczo-leczniczym, będą stanowić kwotę podlegającą odliczeniu od dochodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 26 ust. 1 punkt 6), punkt 7) ppkt 4), punkt 7a) ppkt 6 i pkt 7d) Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2012, poz. 361, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Ad.1.

Udokumentowane zgodnie z art. 26 ust. 1 punkt 7) ppkt 4) UPDOF wydatki ponoszone w roku podatkowym 2015 przez Wnioskodawcę będącego osobą niepełnosprawną, na mocy umowy zawartej w jego imieniu i na jego rzecz przez opiekuna prawnego z podmiotem leczniczym posiadającym status zakładu opiekuńczo-leczniczego, w związku z pobytem Wnioskodawcy w tym zakładzie opiekuńczo-leczniczym stanowią kwotę podlegającą odliczeniu od dochodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 26 ust. 1 punkt 6), punkt 7) ppkt 4), punkt 7a) ppkt 6) i punkt 7d) UPDOF.

Udokumentowane zgodnie z art. 26 ust. 1 punkt 7) ppkt 4) UPDOF wydatki ponoszone w kolejnych latach podatkowych po 2015 przez Wnioskodawcę będącego osobą niepełnosprawną, na mocy umowy zawartej w jego imieniu i na jego rzecz przez opiekuna prawnego z podmiotem leczniczym posiadającym status zakładu opiekuńczo-leczniczego, w związku z pobytem Wnioskodawcy w tym zakładzie opiekuńczo-leczniczym będą stanowić kwotę podlegającą odliczeniu od dochodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 26 ust. 1 punkt 6), punkt 7) ppkt 4), punkt 7a) ppkt 6) i punkt 7d) UPDOF.

Uzasadnienie.

Art. 26 ust. 1 PDOP wskazuje, że podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu określonych kwot, w tym wymienionych w art. 26 ust. 1 pkt . 6 ) wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną. Ustawa dalej w tym samym artykule, w ust. 7a definiuje, że za wydatki o których mowa w ust. 1 pkt . 6 ) uważa się wydatki poniesione m.in. na odpłatność za pobyt w zakładach opiekuńczo-leczniczych.

Spełnienie warunku posiadania statusu zakładu opiekuńczo-leczniczego.

Ustawa nie definiuje odrębnie zakładu opiekuńczo-leczniczego ani nie stawia wobec niego szczególnych wymagań, stąd należy odnieść się do jego rozumienia z Ustawy o działalności leczniczej.

Zgodnie z art. 4 Ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. 2015, poz. 618, z późn. zm., dalej „DZLECZ”) podmiotami leczniczymi są m.in: przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, a także samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej czy też jednostki budżetowe - w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą. Rodzajami działalności leczniczej, która jest wykonywana przez te podmioty są m.in. stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne (art. 8 DZLECZ).

Zgodnie z art. 9 DZLECZ stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne mogą polegać w szczególności na udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych i wyrobów medycznych, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia, a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych. Art. 12 ust. 1 pkt 1 tej ustawy definiuje je jako świadczenia wykonywane w zakładzie opiekuńczo-leczniczym.

Ustawa DZLECZ wprost zezwala na wykonywanie działalności leczniczej przez przedsiębiorców. W niniejszym przypadku jest to spółka jawna, która prowadzi zakład opiekuńczo-leczniczy wpisany do rejestru prowadzonego przez wojewodę łódzkiego. Przedmiotem umowy z Wnioskodawcą jest stacjonarna i całodobowa działalność lecznicza, a dokładniej usługi terapeutyczno-opiekuńcze świadczone przez Z. „X.” na rzecz Wnioskodawcy polegające na opiece lekarskiej i pielęgniarskiej oraz terapii.

Świadczone usługi w ramach zakładu opiekuńczo-leczniczego spełniają warunki określone ustawą dla zakresu usług świadczonych przez takie zakłady. Zakład opiekuńczo-leczniczy jest zarejestrowany w rejestrze podmiotów leczniczych prowadzonym przez wojewodę łódzkiego (działalność regulowana) i na takie usługi zawarta jest umowa przez Wnioskodawcę.

Spełnianie warunku ponoszenia odpłatności za pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym.

Na mocy umowy zawartej z przedsiębiorcą prowadzącym zakład opiekuńczo-leczniczy Wnioskodawca ponosi sam odpłatność za świadczone na jego rzecz usługi opiekuńczo-lecznicze w formie comiesięcznej, stałej opłaty (art. 26 ust. 1 pkt 7a) ust. 6) UPDOF).

W związku z powyższym do Wnioskodawcy nie znajduje zastosowania Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2015, poz. 581) ani akty wykonawcze wydane na jej podstawie. UPDOF nie przewiduje również takiego wymagania w stosunku do podatników wskazując wyłącznie, że odliczeniu podlegają kwoty stanowiące odpłatność za pobyt w zakładzie opiekuńczo - leczniczym, który jak wskazano powyżej może być prowadzony przez podmioty o różnym statusie prawnym i na różnych zasadach.

Uiszczone przez Wnioskodawcę opłaty nie są mu w żaden sposób zwracane ani nie są sfinansowane czy dofinansowane ze środków wskazanych w art. 26 ust. 1 pkt 7b) UPDOF.

Spełnienie warunku udokumentowania wydatków.

Wnioskodawca otrzymuje i będzie otrzymywał za świadczone usługi co miesiąc faktury, tj. dokumenty spełniające warunek stwierdzenia poniesienia wydatków, zawierające w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi) i sprzedającego (usługę), rodzaj zakupionej usługi oraz kwotę zapłaty. Płatności były i będą realizowane przelewem bankowym z konta Wnioskodawcy na rachunek podmiotu leczniczego, co stanowi dodatkowe potwierdzenie ich poniesienia.

Spełnianie warunku niepełnosprawności

Wnioskodawca w dniu 30 maja 2012 roku decyzją został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Orzeczenie o niepełnosprawności wydano na stałe.

Podsumowanie.

1.  Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, z niepełnosprawnością orzeczoną na stałe w 2012 roku (art. 26 ust. 1 pkt 6 UPDOF).
2.  Wnioskodawca ponosił w roku podatkowym 2015 i będzie ponosił w kolejnych latach podatkowych wydatki na swój pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym (co zostało wyraźnie zdefiniowane przez ustawodawcę jako rodzaj wydatku na cele rehabilitacyjne oraz wydatku związanego z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną) (art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 7a UPDOF).
3.  Wnioskodawca przebywa i korzysta oraz będzie przebywał/korzystał z całodobowych świadczeń wykonywanych przez zakład opiekuńczo-leczniczy na mocy umowy zawartej w jego imieniu i na jego rzecz przez opiekuna prawnego. Na potwierdzenie tych wydatków posiada/będzie posiadał faktury lub inne dokumenty wystawiane przez podmiot prowadzący działalność leczniczą w formie zakładu opiekuńczo-leczniczego (art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 7 ppkt 4) UPDOF).

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy spełnione są warunki do odliczenia wydatkowanych kwot od dochodu Wnioskodawcy w rocznych zeznaniach podatkowych, począwszy od zeznania rocznego za rok 2015 składanego w 2016 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) – podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Z cytowanego przepisu wynika zatem, że podatnik będący osobą niepełnosprawną lub podatnik, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne jest uprawniony do odliczenia od dochodu osiągniętego w danym roku podatkowym, kwot wydatków poniesionych w danym roku na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.

Przepisy zawarte w art. 26 ust. 7a-7g ww. ustawy określają warunki oraz wydatki, których poniesienie przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne uprawniają do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W myśl art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Na podstawie art. 26 ust. 7f ww. ustawy o podatku dochodowym – ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo znaczny stopień niepełnosprawności,
2.  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Za wydatki na cele rehabilitacyjne w świetle art. 26 ust. 7a ww. ustawy uważa się wydatki poniesione na:

1.  adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2.  przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
3.  zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
4.  zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5.  odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6.  odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne;
7.  opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8.  utrzymanie przez osoby niewidome i niedowidzące zaliczone do I lub II grupy inwalidztwa oraz osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczone do I grupy inwalidztwa psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9.  opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10.  opłacenie tłumacza języka migowego;
11.  kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia;
12.  Leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo);
13.  odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:
    1.  osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
    2.  osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a);
14.  używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł;
15.  odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
    1.  na turnusie rehabilitacyjnym,
    2.  w zakładach, o których mowa w pkt 6,
    3.  na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11.

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b ustawy).

Natomiast w myśl postanowień art. 26 ust. 13a ww. ustawy – wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy – wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Z przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Wnioskodawca wymaga całodobowej opieki. Świadczenia leczniczo-pielegnacyjno-rehabilitacyjne, a także zapewnianie pobytu i wyżywienia wykonywane są na rzecz Wnioskodawcy całodobowo w zakładzie opiekuńczo-leczniczym. Wnioskodawca przebywa w powyższym zakładzie od stycznia 2015 r. i na podstawie umowy z nim zawartej ponosi ze swoich środków odpłatność za świadczone usługi.

Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione.

Tak więc zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa m.in. się wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno - opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „zakład opiekuńczo-leczniczy” należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o Zakładach Opieki Zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z póżn. zm.), które regulują zasady funkcjonowania powyższych zakładów.

W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy – zakładem opieki zdrowotnej jest m.in.: zakład opiekuńczo-leczniczy.

Zgodnie z art. 32c ust. 1 ww. ustawy zakład opiekuńczo-leczniczy udziela całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację i rehabilitację osób nie wymagających hospitalizacji, oraz zapewnia im środki farmaceutyczne i materiały medyczne, pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia, a także opiekę w czasie organizowanych zajęć kulturalno-rekreacyjnych.

Jak wyżej wskazano odliczeniu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej podlegają m.in. wydatki poniesione na odpłatność za pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do odliczenia od dochodu za rok 2015 i lata następne (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny), w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych za pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym. Wydatek ten podlega odliczeniu w roku podatkowym, w którym został poniesiony. Wysokość poniesionego wydatku ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z których wynika kto poniósł wydatek, w jakiej wysokości i na jaki cel. W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawce i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.