Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/107/MCA/09/PK-507
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2010-01-22
Teza: Ulga odsetkowa - mozliwość korzystania z ulgi podatkowej przez Wnioskodawczynię oraz zakres odliczania odsetek (wysokość i termin).
Słowa kluczowe: budowa; inwestycje; kredyt; odliczenia-odliczenie od dochodu; odsetki-odsetki od kredytu; ulga-ulga odsetkowa; umowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), Minister Finansów zmienia z urzędu interpretację indywidualną z dnia 24 października 2008 r. Nr ILPB2/415-485/08-2/ES, wydaną na wniosek Pani O.N. (Wnioskodawczyni) przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 14b § 1 i 6 ustawy Ordynacja podatkowa oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), gdyż stwierdza jej nieprawidłowość w zakresie odliczania odsetek.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2008 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi odsetkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 16 sierpnia 2006 r. Wnioskodawczyni wspólnie z synem uzyskała kredyt mieszkaniowy Własny Kąt hipoteczny w Banku X, w wysokości 156.092,65 zł na finansowanie budowy:

1) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (umowa o budowę lokalu spółdzielczego z dnia 27 czerwca 2006 r., zawarta pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową a synem Wnioskodawczyni). Koszt budowy wynosił 148.730 zł, płatny w 5 transzach:

*   I - 25% - 36.850 zł.
*   II - 20% - 29.480 zł.
*   III - 20% - 29.480 zł.
*   IV - 20% - 29.480 zł.
*   V - 15% - 22.140 zł.

Pierwsza transza w kwocie 36.850 zł oraz część drugiej w kwocie 12.307.71 zł została wpłacona ze środków własnych syna, natomiast pozostała kwota w wysokości 99.572,29 zł została wpłacona w transzach przez bank zgodnie z umową kredytową.

2) odrębnej własności lokalu mieszkalnego o powierzchni 34,08 m2 przez Towarzystwo Budownictwa Społecznego Spółka z o.o. z przeznaczeniem na potrzeby własne. Koszt budowy wynosił 69.284,64 zł płatny w 5 transzach, każda w wysokości 13.856.93 zł. Pierwsza transza została wpłacona przez Wnioskodawczynię i Jej syna ze środków własnych w równych częściach. Pozostała kwota w wysokości 55.427,71 zł została wpłacona w transzach przez bank zgodnie z umową kredytową.

Według umowy kredytowej kredytobiorcy: Wnioskodawczyni oraz Jej syn odpowiadają solidarnie za zadłużenie wynikające z umowy.

Po wpłaceniu należnych kwot dla Towarzystwa Budownictwa Społecznego została zawarta w dniu 15 maja 2007 r. umowa w formie aktu notarialnego, gdzie właścicielami lokalu mieszkaniowego zostali (w równych częściach) Wnioskodawczyni i Jej syn, natomiast w przypadku drugiego lokalu mieszkalnego, na podstawie umowy z dnia 18 czerwca 2007 r. - właścicielem został tylko syn.

Ponadto Wnioskodawczyni poinformowała, że w przedmiotowym lokalu, w którym Jej udział stanowi 50% - jest Ona samodzielnie zameldowana, natomiast w drugim lokalu, do którego spółdzielcze własnościowe prawo posiada Jej syn - samodzielnie zameldowany jest syn. Wyjaśniła też, iż dotychczas raty kredytowe były ściągane z konta bankowego syna, a od dnia 12 marca 2008 r. są ściągane ze wspólnego konta (tj. wspólnego konta Wnioskodawczyni i Jej syna).

W związku z powyższym Wnioskodawczyni zadała następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i sytuacji prawnej może korzystać z ulgi odsetkowej, w jakim zakresie i od kiedy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z zapisem w umowie kredytowej dotyczącej solidarnej odpowiedzialności za zadłużenie wynikające z umowy, połowę należnych odsetek z tytułu zaciągniętego kredytu może odliczyć w ramach ulgi odsetkowej. Zainteresowana uważa również, iż z ulgi może korzystać od początku spłaty odsetek z uwagi na to, że pieniądze przekazywała synowi co miesiąc, ponieważ nie posiadała własnego konta bankowego, a od 12 marca 2008 r. jest już współwłaścicielem konta.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał, iż w świetle postanowień art. 26b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w latach 2002-2006, oraz art. 9 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588), Wnioskodawczyni przysługuje prawo do odliczeń w ramach ulgi odsetkowej, z tym że jedynie z tytułu spłaty odsetek zapłaconych od dnia 12 marca 2008 r. (tj. ściąganych ze wspólnego konta Wnioskodawczyni oraz Jej syna), oraz wyłącznie od tej części kredytu, która nie przekracza wartości udziału Wnioskodawczyni w nabytym lokalu mieszkalnym.

W konsekwencji Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, iż stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

• prawidłowe w części dotyczącej możliwości korzystania z ulgi odsetkowej,

• nieprawidłowe w części dotyczącej zakresu odliczania odsetek (wysokości i terminu).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów zważa co następuje.

W orzecznictwie sądów, jak również z doktrynie prawa, utrwalił się pogląd, że przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową. Prymat wykładni językowej dotyczy przede wszystkim przepisów normujących ulgi i zwolnienia podatkowe. Te należy pojmować ściśle, tj. zgodnie z ich literalnym brzmieniem. W konsekwencji, w odniesieniu do przepisów normujących ulgi i zwolnienia podatkowe, niedopuszczalne jest zarówno stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.

Ulga odsetkowa została wprowadzona z dniem 1 stycznia 2002 r. W latach 2002-2006 funkcjonowała na zasadach określonych w art. 26b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w tych latach. Jej uchylenie nastąpiło z dniem 1 stycznia 2007 r. ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588), z jednoczesnym zachowaniem praw nabytych na warunkach określonych: w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r., oraz w art. 9 ww. ustawy z dnia 16 listopada 2006 r.

Zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach, prawo do odliczenia przysługuje podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka) mieszkaniowy, o którym mowa w art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

Odliczeniu podlegają wydatki faktycznie poniesione przez podatnika w roku podatkowym na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki). Zatem w przypadku omawianej ulgi istotne znaczenie ma kto faktycznie dokonuje spłaty przedmiotowych odsetek. Według stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, w okresie od początku spłaty kredytu wraz z odsetkami do dnia 11 marca 2008 r., operacje należnych wpłat dokonywane były z rachunku bankowego syna. Zatem to syn (a nie Wnioskodawczyni) poniósł faktyczny wydatek w tym okresie. Przekazywania pieniędzy synowi nie można utożsamiać ze spłatą odsetek przez Wnioskodawczynię na rzecz banku. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni przysługuje prawo do ulgi odsetkowej wyłącznie z tytułu odsetek spłaconych na rzecz banku z rachunku należącego do obojga kredytobiorców (Wnioskodawczyni i Jej syna). Jednocześnie – w przypadku braku przeciwnych dowodów - należy przyjąć, iż w sytuacji gdy z umowy kredytowej wynika, iż kredytobiorcą jest więcej niż jedna osoba (Wnioskodawczyni i Jej syn), i każda odpowiada solidarnie za spłatę zadłużenia (w tym odsetek), to prawo do odliczeń na podstawie ww. art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje temu kredytobiorcy (współkredytobiorcy) - niezależnie od udziału Wnioskodawczyni w nieruchomości lub w zaciągniętym kredycie - który faktycznie dokonał spłaty odsetek od udzielonego kredytu, o ile spełnia pozostałe warunki określone przez ustawodawcę.

Brak jest zatem podstaw do dzielenia wydatków podatnika z tytułu spłaconych odsetek stosownie do udziału we współwłasności nieruchomości, której budowa była częściowo finansowana kredytem.

Odnosząc się natomiast do poruszonej we wniosku kwestii związanej z zameldowaniem, należy zauważyć, iż zameldowanie jest jedynie aktem administracyjnym, potwierdzającym fakt posiadania w danej miejscowości stałego zamieszkania. Samo zameldowanie nie przesądza o prawie do ulgi odsetkowej.

Niniejsza interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zmienianej interpretacji, tj. w dniu 24 października 2008 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ,z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.