Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443-113/13-6/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-10-17
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 02 lipca 2013 r. (data wpływu 08 lipca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 02 października 2013 r. (data wpływu 04 października 2013 r.) oraz pismem z dnia 02 października 2013 r. (data wpływu 09 października 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „A” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „A”. Wniosek został uzupełniony w dniach 04 i 09 października 2013 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny.

Gmina B zrealizowała zadanie pn. „A”, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa C na lata 2007 - 2013. W ramach ww. inwestycji wykonano przebudowę drogi, polegającą na położeniu nawierzchni oraz warstw konstrukcyjnych. Ponadto w 2009 r. wykonano dokumentację techniczną zadania, a w trakcie robót budowlanych realizowany był nadzór inwestorski.

Celem projektu była poprawa nawierzchni ze względu na duże zniszczenia utrudniające komunikację oraz dojazd do terenów turystycznych, co stanowiło barierę dla rozwoju regionu.

Okres realizacji robót budowlanych ww. zadania: od 10 lipca 2009 r. do 10 listopada 2009 r.

Dokumentacja techniczna wykonana została w 2009 r.

Wraz z robotami budowlanymi realizowany był nadzór inwestorski zgodnie z umową zawartą z jedną firmą.

Faktury VAT dokumentujące wydatki wystawiane były na Gminę B

Zadanie jest dofinansowane z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa C (funduszu strukturalnego Unii Europejskiej).

Okres realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa C, w ramach którego realizowane jest ww. zadanie to lata 2007 do 2013.

Na przedmiot umów z wykonawcami składa się:

1.  dokumentacja techniczna (2009 r.),
2.  wykonanie robót budowlanych,
3.  nadzór inwestorski.

Koszt całości zadania - 1 099 291,10 PLN. Całkowite wydatki kwalifikowalne - 1 099 291,10 PLN, w tym dofinansowanie 659 574,66 PLN.

Od wydatków związanych z realizacją całego zadania gmina B nie odliczała podatku naliczonego. Gmina dokonywała zakupów udokumentowanych fakturami VAT, wystawianymi na Gminę B i Urząd Gminy B.

Zrealizowana inwestycja nie służy działalności gospodarczej i gmina nie osiąga z tego tytułu przychodu.

Gmina nie ubiegała się o zwrot podatku naliczonego. Koszty poniesione na inwestycję nie były wykazywane w deklaracji VAT 7.

Składając wniosek o dofinansowanie Gmina B oświadczyła, że nie będzie osiągać przychodów po zakończeniu tej inwestycji, w związku z tym nie będzie ubiegać się o zwrot podatku VAT z tytułu jej realizacji.

W związku z włączeniem w struktury gminy Zakładu Gospodarki Komunalnej w dniu 01 września 2011 r., (będącego zakładem budżetowym gminy), który był czynnym płatnikiem podatku VAT, Gmina B od dnia 27 maja 2011 r. jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT i w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT R wskazała okres rozliczeniowy maj 2011 r. Do dnia 26 maja 2011 r. Gmina B nie była płatnikiem podatku VAT.

Urząd Gminy B był czynnym podatnikiem podatku VAT do 20 stycznia 2012 r.

Od 20 stycznia 2012 r. został wyrejestrowany.

Umowa o przyznanie dofinansowania została zawarta z Gminą B 16 lutego 2010 r. Podatek VAT w ramach realizowanego projektu jest wydatkiem kwalifikowalnym, tj. Gmina B, jako beneficjent programu uzyskuje do niego dofinansowanie. Wniosek o dofinansowanie obejmuje całość wydatków tj. kwotę netto i podatek VAT.

Składając wniosek o dofinansowanie Gmina B oświadczyła, iż nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i nie będzie ubiegać się o zwrot podatku naliczonego od tej inwestycji, jednak w 2011 r. sytuacja zmieniła się, kiedy Gmina B stała się czynnym podatnikiem podatku VAT. Ponadto ustalając wskaźnik struktury sprzedaży za lata 2008 do 2010 ustalono, iż był niższy od 2%, co również wpłynęło na decyzję o nieubieganiu się o zwrot podatku naliczonego.

Uzupełniając wniosek, Gmina na postawione w wezwaniu pytania odpowiedziała w następujący sposób:

1.  czy zadania związane z realizacją projektu pn. „A” stanowią zadania własne Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ?

Tak

1.  czy mienie powstałe w wyniku realizacji projektu było, jest lub będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę:
    1.  do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT – nie,
    2.  do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT – nie,
    3.  do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu – nie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Gmina B będzie mogła odzyskać podatek VAT w ramach przedmiotowej inwestycji z lat poprzednich, tj. 2009, 2010 r. ?
2.  Czy Gmina B będzie mogła odzyskać podatek VAT, nie tylko z robót budowlanych, ale również z wydatków poniesionych na dokumentację techniczną oraz nadzór inwestorski?

Zdaniem Wnioskodawcy, inwestycja polegała na położeniu nawierzchni drogi gminnej. W ramach zadania wykonano również dokumentację techniczną oraz realizowano nadzór inwestorski. Zadanie dotyczy przebudowy nawierzchni drogi gminnej i należy do zadań własnych gminy - zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym - zadania własne obejmują sprawy z zakresu „gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego”.

Ww. zadanie nie służy działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, stąd ubieganie się o obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dotyczących realizowanego zadania, jest niemożliwe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W związku z faktem, iż przedmiotowa sprawa dotyczy realizacji projektu w latach 2009 – 2010, w niniejszej interpretacji zastosowano przepisy w brzmieniu obowiązującym w tym okresie. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Stosowanie do art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Jak stanowi, art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa należy stwierdzić, że jednostka samorządu terytorialnego nie jest uznawana za podatnika w odniesieniu do wykonywanych przez tę jednostkę zadań własnych i tym samym, wykonywanie zadań własnych przez Gminę nie podlega unormowaniom zawartym w ustawie.

Z opisu sprawy wynika, że w okresie od 10 lipca 2009 r. do 10 listopada 2009 r. Wnioskodawca zrealizował w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa C na lata 2007 – 2013, projekt pn. „A”, który obejmował zarówno położenie nawierzchni i warstw konstrukcyjnych na ww. drogę, jak i wykonanie dokumentacji technicznej zadania oraz nadzór inwestorski. Gmina była czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w okresie od dnia 27 maja 2011 r. do dnia 20 stycznia 2012 r., a zatem w roku 2009 czyli w okresie realizacji ww. projektu, Gmina nie była czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Gmina nie odliczała podatku naliczonego i nie ubiegała się o zwrot podatku naliczonego związanego z realizacją ww. projektu. Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z realizacją ww. projektu wystawiane były na Gminę. Mienie powstałe w wyniku realizacji ww. projektu nie było, nie jest i nie będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie jest spełniony, gdyż towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu nie były związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Zatem Zainteresowany nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu. Tym samym Wnioskodawca nie ma z tego tytułu prawa do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie ww. projektu Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r.

Reasumując, Gmina nie może odzyskać podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „A” wraz z wykonaniem dokumentacji technicznej i nadzoru inwestorskiego, dotyczących ww. projektu, ponieważ, jak wskazano we wniosku, realizacja ww. projektu stanowi zadanie własne Gminy i mienie powstałe w wyniku realizacji ww. projektu nie było, nie jest i nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie się pokrywał z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, a w szczególności wykorzystywania przez Zainteresowanego powstałego w wyniku realizacji projektu mienia do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.