Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-957/15/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-10
Teza: w zakresie ustalenia czy po stronie Wnioskodawcy w związku z nabyciem w drodze darowizny wspólnotowych znaków towarowych powstanie obowiązek podatkowy w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; darowizna; nabycie; znak-znak towarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 listopada 2015 r. (data wpływu 4 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy po stronie Wnioskodawcy w związku z nabyciem w drodze darowizny wspólnotowych znaków towarowych powstanie obowiązek podatkowy w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 grudnia 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy po stronie Wnioskodawcy w związku z nabyciem w drodze darowizny wspólnotowych znaków towarowych powstanie obowiązek podatkowy w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; Dz. U. Nr 80, poz. 350 ze zm., dalej, jako „u.p.d.o.f.”). Prawdopodobnym jest, że Wnioskodawca otrzyma w drodze darowizny (art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny, Dz.U. 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm., dalej, jako „k.c”) zawartej w formie aktu notarialnego wspólnotowe znaki towarowe oraz prawa z rejestracji tych znaków, zarejestrowane w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w Alicante (dalej również, jako „OHIM”) na podstawie art. 6 w związku z art. 45 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 207/2009 z dnia 26 luty 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U.UE.L Nr 78, str. 1, dalej jako: „rozporządzenie w.z.t”). Będą nimi oznaczenia przedstawione w formie graficznej, składające się w szczególności z wyrazów, rysunków, liter, cyfr, kształtu towarów oraz/lub ich opakowań, które umożliwią odróżnianie towarów lub usług przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. Dzięki rejestracji wspólnotowych znaków towarowych Wnioskodawcy będą przysługiwały wyłączne prawa do tych znaków szczegółowo określone w ww. rozporządzeniu w.z.t.. Darowizna zostanie dokonana z majątku osobistego małżonka Wnioskodawcy, jako właściciela ww. wspólnotowych znaków towarowych (oraz praw z rejestracji tych znaków), do majątku osobistego Wnioskodawcy. Wnioskodawca po otrzymaniu w drodze darowizny zamierza w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykorzystywać ww. wspólnotowe znaki towarowe. Wnioskodawca w ramach wykonywanej działalności gospodarczej jest podatnikiem podatku od towarów i usług na mocy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm., dalej jako „u.p.t.u.”), a w chwili darowizny będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem tego podatku. Wykorzystanie ww. wspólnotowych znaków towarowych może nastąpić np. przez oznaczanie nimi własnych towarów i usług, w następstwie czego może zwiększyć się identyfikacja przedsiębiorstwa oraz jego rozpoznawalność, co może mieć odzwierciedlenie w zwiększeniu przychodów. Możliwe jest również, że przedmiotowe wspólnotowe znaki towarowe, zostaną oddane innemu podmiotowi lub podmiotom do używania na podstawie zawartej umowy lub umów licencyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle zaprezentowanego zdarzenia przyszłego, po stronie Wnioskodawcy w związku z nabyciem wspólnotowych znaków towarowych (oraz praw z rejestracji tych znaków w OHIM), powstanie obowiązek podatkowy w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie w drodze darowizny wspólnotowych znaków towarowych (oraz praw z rejestracji tych znaków w OHIM) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.tu.: „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju \[\`(...)\`\]”. Towarami w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 6 u.p.tu. są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W związku z tym że znaki towarowe nie są towarami w rozumieniu ww. przepisów umowa darowizny znaków towarowych i praw ochronnych (praw z rejestracji tych znaków w OHIM), stanowić będzie świadczenie usług. Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 u.p.tu. przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym między innymi przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od formy w jakiej dokonuje się czynności prawnej. Natomiast zgodnie z przepisem art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.tu.: „Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika”. Przepis ten określa w istocie dwa rodzaje czynności nieodpłatnych, które podlegają opodatkowaniu. Pierwsza kategoria dotyczy nieodpłatnych świadczeń osobistych na rzecz poszczególnych osób. Wskazuje się, że: „Realizacja celu osobistego polega na zaspokajaniu własnej (prywatnej) potrzeby osoby, która ten cel realizuje, a potrzeby osobiste pracownika, to takie potrzeby, do których zaspokojenia pracodawca nie jest zobowiązany przepisami prawa, więc przekraczające zakres obowiązków pracodawcy. Przy czym realizacja celu osobistego zrywa związek z prowadzeniem przez podatnika przedsiębiorstwa. Świadczenia zaspokajające osobiste potrzeby pracownika nie mają zatem związku z potrzebami prowadzonej działalności i służą realizacji innych celów niż związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa” (zob. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt: I SA/Lu 744/10, System Informacji Prawnej Legalis numer: 341866). Należy zatem stwierdzić, że realizacja celu osobistego w analizowanym stanie faktycznym nie będzie miała zastosowania, ponieważ darowizna będzie związana z prowadzą przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Druga kategoria czynności nieodpłatnych podlegających opodatkowaniu to nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Przesłanką do opodatkowania tych czynności jest ich przeznaczenie. Świadczenia nieodpłatne dotyczące działalności gospodarczej pozostają zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2012 r., nr IPTPP1/443-470/12-2/MW (www.mf.gov.pl) potwierdzono, iż: „Należy zatem stwierdzić, że opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie warunku określonego w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług” (podobnie w treści również w: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 sierpnia 2011 r, nr IPPP1-443-773/11-5/AS, www.mf.gov.pl). Wnioskodawca zamierza w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykorzystywać wspólnotowe znaki towarowe m.in. przez oznaczanie nim własnych towarów i usług oraz udzielanie innym podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą prawa do odpłatnego korzystania z ww. wspólnotowych znaków towarowych. Należy zatem uznać, iż wartości niematerialne i prawne otrzymane przez Wnioskodawcę tytułem darowizny będą wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Celem darowizny nie będzie dokonanie przysporzenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, lecz wykorzystanie przedmiotu darowizny nastąpi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonana darowizna będzie kształtowała przede wszystkim obroty, zyski oraz wizerunek w prowadzonej działalności gospodarczej. Reasumując, darowizna znaków towarowych oraz praw z ich rejestracji w OHIM będzie czynnością immanentnie związaną z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, a w związku z tym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez sprzedaż – w myśl art. 2 pkt 22 ww. ustawy - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy), w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

I tak, na mocy art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT co do zasady podlega dostawa towarów lub świadczenie usług.

Konieczność opodatkowania transakcji spoczywa więc na dostawcy towarów lub usługodawcy. Nabywca towaru lub usługi jest natomiast zobowiązany do opodatkowania dokonanego nabycia tylko w wyjątkowych przypadkach wskazanych w ustawie, w szczególności w art. 17 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3-5, 7 i 8 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne:

3) dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

4) nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:

*   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
*   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4;

5) nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  nabywcą jest:
    *   w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,
3.  dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

7) nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1c, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 122;

8) nabywające usługi w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, o których mowa w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. poz. 1223), jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji Wnioskodawca nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii nabywców zobowiązanych do opodatkowania dokonanego nabycia.

Z wniosku wynika bowiem, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca otrzyma w drodze darowizny wspólnotowe znaki towarowe oraz prawo z rejestracji tych znaków. Będą nimi oznaczenia przedstawione w formie graficznej, składające się w szczególności z wyrazów, rysunków, liter, cyfr, kształtu towarów oraz/lub ich opakowań, które umożliwią odróżnianie towarów lub usług przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. Darowizna zostanie dokonana z majątku osobistego małżonka Wnioskodawcy, jako właściciela ww. wspólnotowych znaków towarowych (oraz praw z rejestracji tych znaków), do majątku osobistego Wnioskodawcy. Wnioskodawca po otrzymaniu w drodze darowizny zamierza w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykorzystywać ww. wspólnotowe znaki towarowe. Wnioskodawca w chwili darowizny będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Wykorzystanie ww. wspólnotowych znaków towarowych może nastąpić np. przez oznaczanie nimi własnych towarów i usług, w następstwie czego może zwiększyć się identyfikacja przedsiębiorstwa oraz jego rozpoznawalność, co może mieć odzwierciedlenie w zwiększeniu przychodów. Możliwe jest również, że przedmiotowe wspólnotowe znaki towarowe, zostaną oddane innemu podmiotowi lub podmiotom do używania na podstawie zawartej umowy lub umów licencyjnych.

W przedmiotowej sprawie zatem po stronie Wnioskodawcy w związku z nabyciem w drodze darowizny wartości niematerialnych i prawnych w postaci wspólnotowych znaków towarowych nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że w ramach planowanej transakcji Wnioskodawca ani nie dokona dostawy towarów ani nie będzie świadczył usług, gdyż Wnioskodawca będzie w tym przypadku wyłącznie nabywcą wartości niematerialnych i prawnych, natomiast podmiotem, który dokona darowizny wartości niematerialnych i prawnych, a tym samym podmiotem, który będzie musiał rozważyć ewentualne opodatkowanie dokonanej przez siebie czynności, będzie małżonek Wnioskodawcy.

W konsekwencji po stronie Wnioskodawcy z tytułu nabycia w drodze darowizny ww. praw nie powstanie obowiązek zapłacenia podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, że nabycie w drodze darowizny wspólnotowych znaków towarowych (oraz praw z rejestracji tych znaków w OHIM) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe, jednakże na podstawie innego uzasadnienia niż wskazał Wnioskodawca.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego bądź zmiany stanu prawnego.

Ponadto wskazuje się, że mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest podmiot, który otrzyma w drodze darowizny prawa do wartości niematerialnych i prawnych, zaznacza się, że interpretacja nie ma mocy wiążącej dla małżonka Wnioskodawcy tj. podmiotu, który dokona na rzecz Wnioskodawcy darowizny ww. praw. Podmiot ten, aby uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla tego podmiotu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.