Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.271.2025.2.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: W zakresie powstania przychodu na zasadzie art. 14a w
wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po
przeprowadzeniu czynności jej likwidacji.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
likwidacja
przychód
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 14a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 15 lipca 2025 r. (wpływ 18 lipca 2025 r.)

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także jako: „Spółka”) jest osobą prawną (spółką z o.o.),
    opodatkowaną od całości swoich dochodów na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Głównym
    przedmiotem działalności Spółki (...).
    Jedynym wspólnikiem Spółki (posiadającym (...) udziałów) jest (...) (dalej jako „A”). A jest
    osobą prawną Kościoła (...).
    Aktem notarialnym z dnia (...), A przeniosło na Spółkę własność nieruchomości (dalej jako:
    „Nieruchomość”) tytułem wniesienia wkładu na pokrycie podwyższonego kapitału
    zakładowego Spółki. Na dzień wniesienia Nieruchomości do Spółki, była ona
    nieruchomością niezabudowaną. Na dzień wniesienia Nieruchomości do Spółki,
    parametry Nieruchomości były następujące: (...)
    Wniesienie Nieruchomości do Spółki nie było opodatkowane podatkiem od towarów i
    usług (taki zapis widnieje w akcie notarialnym (...). Wartość rynkowa Nieruchomości na
    moment wniesienia jej do Spółki wynosiła (...) zł (kwota ta stanowi więc koszt objęcia
    udziałów w Spółce).
    Od momentu przejścia własności Nieruchomości na Spółkę, Spółka wydzierżawia
    Nieruchomość na rzecz podmiotu trzeciego (dalej jako: „Podmiot Trzeci”). Podmiot Trzeci
    wybudował na Nieruchomości budowlę (...). Spółce nie przysługiwało więc prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków na budowę budowli.
    Na dzień wnoszenia wniosku, a także w przyszłości na moment zaistnienia zdarzeń poniżej
    opisanych - Spółka nie jest i nie będzie zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    W przyszłości nastąpi rozwiązanie Spółki po przeprowadzeniu likwidacji, na zasadach
    określonych w ustawie Kodeks spółek handlowych. W wyniku rozwiązania Spółki, własność
    Nieruchomości przejdzie na jedynego wspólnika Spółki, tj. na A (Nieruchomość zostanie
    przekazana A w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu
    czynności likwidacji).
    Na moment przekazania Nieruchomości po rozwiązaniu Spółki, jej wartość rynkowa
    będzie wyższa niż (...) zł (tj. niż wartość rynkowa Nieruchomości na moment jej wniesienia
    przez A do Spółki).
    Dodać należy, że celem statutowym A jest działalność w (...).
    Otrzymana przez A Nieruchomość zostanie od razu przeznaczona do sprzedaży na rzecz
    zainteresowanego nabywcy. W okresie między uzyskaniem prawa własności a sprzedażą,
    Nieruchomość nie będzie w żaden sposób wykorzystywana przez A.

    Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości zostaną przez A przeznaczone na
    jego cele statutowe (tj. (...)).
    Co więcej, A złoży Spółce oświadczenie (najpóźniej w dniu przeniesienia własności
    Nieruchomości na rzecz A), że przeznaczy dochód z tego tytułu na swoje cele statutowe, tj.
    (...).
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
      - nieruchomość jest dzierżawiona spółce (...),
      - przekazanie nieruchomości Wspólnikowi będzie nieodpłatne,
      - na dzień przekazania Nieruchomości (...) będą nadal znajdowały się na niej budowle
        (...),
      - przed przekazaniem nie nastąpi rozliczenie nakładów z Podmiotem Trzecim w
        zakresie znajdujących się na Nieruchomości (...) budowli (...),
      - w stosunku do znajdujących się na Nieruchomości budowli (...), na dzień
        planowanego przekazania, Wnioskodawca będzie miał prawo do rozporządzania
        nimi jak właściciel,
      - wnioskodawca nie zarejestruje się do podatku od towarów i usług i nie odliczy
        podatku naliczonego,
      - przedmiot przekazania nie będzie stanowił przedsiębiorstwa ani zorganizowanej
        części przedsiębiorstwa w myśl ww. przepisów.
    Pytania
      1. Czy przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz A w wyniku podziału majątku
        Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - powoduje
        powstanie przychodu po stronie Spółki na zasadzie art. 14a ustawy o CIT? (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2)
      2. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2 za prawidłowe, czy
        przychód Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może być pomniejszony
        o koszt uzyskania przychodów w wysokości (...) zł (wartość rynkowa Nieruchomości
        na moment wniesienia jej do Spółki)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
      3. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2 za prawidłowe, czy
        przychód (dochód) Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może stanowić
        przychód (dochód) zwolniony z podatku CIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz A w wyniku
    podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji -
    powoduje powstanie przychodu po stronie Spółki na zasadzie art. 14a ustawy o CIT.
    Uzasadnienie.
    Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku gdy podatnik przez wykonanie
    świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu

    zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia
    udziałów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej
    spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania
    uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa
    świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym
    świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia
    niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
    W niniejszej sprawie Spółka poprzez przekazanie A Nieruchomości reguluje w całości
    zobowiązanie z tytułu podziału pomiędzy wspólników swojego likwidowanego majątku.
    Spółka spełnia więc na rzecz A świadczenie niepieniężne w zamian za wskazane
    zobowiązanie.
    To oznacza, że przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz A w wyniku podziału
    majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - powoduje
    powstanie przychodu po stronie Spółki na zasadzie art. 14a ustawy o CIT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2
    za prawidłowe, przychód Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może być
    pomniejszony o koszt uzyskania przychodów w wysokości (...) zł (wartość rynkowa
    Nieruchomości na moment wniesienia jej do Spółki).
    Uzasadnienie.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Nie ulega wątpliwości, iż w przypadku osiągnięcia przychodu przez Spółkę na zasadzie
    określonej w art. 14a ustawy o CIT, przychód ten może być zmniejszony o koszty
    podatkowe na zasadach ogólnych, tj. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    W niniejszej sprawie, zdaniem Wnioskodawcy, przychód z art. 14a ustawy o CIT może być
    przez Spółkę pomniejszony o kwotę (...) zł, a więc o wartość rynkową Nieruchomości na
    moment wniesienia jej do Spółki.
    Odpowiednio można tu zastosować wnioski zawarte w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 4
    stycznia 2023 r. 0111-KDIB2-1.4010.451.2022.1.DD: „W tym miejscu należy wskazać, że art.
    14a ustawy o CIT nie precyzuje co powinno być kosztem uzyskania przychodu w związku z
    przeniesieniem na pożyczkodawcę w ramach umowy datio in solutum wierzytelności.
    Związane jest to z tym, że ustalenie kosztu będzie zależało od rodzaju spełnianego
    świadczenia niepieniężnego. W konsekwencji, koszt podatkowy należy określić stosując
    zasady ogólne ustalania kosztu lub - jeżeli w odniesieniu do danego świadczenia mają
    zastosowanie - zasady specyficzne.
    Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania ww. przychodów
    wierzytelności pożyczkowych należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że kosztem tym będzie
    kwota udzielonej, a niespłaconej przez pożyczkobiorcę wierzytelności pożyczkowej (kwota
    nominalna bez odsetek)’’.
    Ad 3.

    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2
    za prawidłowe, przychód (dochód) Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może
    stanowić przychód (dochód) zwolniony z podatku CIT.
    Uzasadnienie.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody spółek, których
    jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne - w części
    przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b.
    W art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, mowa jest o celach takich jak: „cele: kultu
    religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze
    oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje
    sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację
    innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty
    katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze”.
    Należy przypomnieć, że otrzymana od Spółki przez A Nieruchomość zostanie od razu
    przeznaczona do sprzedaży na rzecz zainteresowanego nabywcy. W okresie między
    uzyskaniem prawa własności a sprzedażą, Nieruchomość nie będzie w żaden sposób
    wykorzystywana przez A.
    Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości zostaną przez A przeznaczone na
    jego cele statutowe (tj. (...)).
    Co więcej, A złoży Spółce oświadczenie (najpóźniej w dniu przeniesienia własności
    Nieruchomości na rzecz A), że przeznaczy dochód z tego tytułu na swoje cele statutowe, tj.
    (...).
    Ponadto A jest jedynym wspólnikiem Spółki.
    Powyższe okoliczności pozwalają na uznanie, iż Spółka spełni wszelkie wymagania, by
    przychód (dochód) osiągnięty przez nią na zasadzie art. 14a ustawy o CIT - stanowił
    przychód (dochód) zwolniony z opodatkowania podatkiem CIT, tj. jedynym udziałowcem
    Spółki jest A (kościelna osoba prawna), a cały przychód (dochód) będzie przeznaczony na
    cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.
    Powyższe oznacza, że w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2 za
    prawidłowe, przychód (dochód) Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może
    stanowić przychód (dochód) zwolniony z podatku CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawnych prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1.
    Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r.,
    poz. 278, ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji pojęcia „przychód podatkowy”.
    Wskazuje jednak, w art. 12 ust. 1 ww. ustawy, otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do
    tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:
      1. Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
        pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
      2. wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w
        naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
        odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych

        świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
        otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki
        budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
        publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek
        samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
        samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Zatem przychodem, co do zasady, jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika,
    która:
      - powiększa jego aktywa,
      - ma definitywny charakter,
      - którą podatnik może rozporządzać jak własną.
    Jednym z przepisów o charakterze szczególnym w stosunku do art. 12 ust. 1 ustawy o CIT
    jest art. 14 ustawy o CIT, stanowiący w ust. 1, iż:
      Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych
      rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości
      rynkowej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o CIT:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy, praw majątkowych lub usług
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami, prawami
      lub usługami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia albo świadczenia.
    Jak wynika z treści cytowanych przepisów, zakresem zastosowania art. 14 ustawy o CIT
    objęte są przypadki odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych.
    Pod pojęciem „zbycia” tych składników majątku podatnika należy rozumieć odpowiednio
    przeniesienie prawa własności rzeczy lub przeniesienie prawa majątkowego na inny
    podmiot (nabywcę). Zbycie ma charakter odpłatny, gdy następuje za opłatą – gdy wiąże się
    z uzyskaniem od nabywcy świadczenia wzajemnego o określonej wartości. Wobec
    powyższego, w pojęciu „odpłatnego zbycia” mieści się zarówno klasyczna sprzedaż, czyli
    zobowiązanie się zbywcy do przeniesienia na nabywcę prawa własności rzeczy lub prawa
    majątkowego w zamian za zobowiązanie się nabywcy do zapłaty ceny ustalonej przez
    strony w umowie, jak i czynności prawne o podobnym charakterze (zamiana, wniesienie
    wkładu niepieniężnego do spółki, inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności
    rzeczy lub praw majątkowych w zamian za świadczenie wzajemne).
    Zgodnie z przepisem art. 14 ustawy o CIT, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub
    praw majątkowych jest: „ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie”. Posłużenie
    się przez ustawodawcę ogólnym pojęciem „wartość wyrażona w cenie” wskazuje, że
    analizowany przepis ma zastosowanie bez względu na ustaloną przez strony umowy
    formę odpłatności z tytułu zbycia rzeczy lub prawa majątkowego. Odpłatność tę (cenę)
    można określić w pieniądzu, jak i w postaci świadczenia niepieniężnego (np. w formie
    zwolnienia zbywającego z ciążących na nim zobowiązań wobec nabywcy, realizacji na
    rzecz zbywcy określonych usług, przeniesienia na zbywcę prawa własności rzeczy).

    W myśl art. 14a ust. 1 ustawy o CIT:
      W przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w
      całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu),
      dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), podziału
      pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni,
      przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w
      następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia
      niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym
      świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia
      niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
    Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w przyszłości nastąpi rozwiązanie
    Państwa Spółki po przeprowadzeniu likwidacji na zasadach określonych w ustawie Kodeks
    spółek handlowych. W wyniku rozwiązania Spółki własność Nieruchomości należącej do
    Spółki przejdzie na jedynego wspólnika w wyniku podziału majątku Spółki. Spółka jako
    osoba prawna jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych CIT. Spółka nie
    jest i nie będzie zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Na moment przekazania
    Nieruchomości po rozwiązaniu Spółki, jej wartość rynkowa będzie wyższa niż wartość
    rynkowa Nieruchomości na moment jej wniesienia przez jedynego wspólnika do Spółki).
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia, czy przekazanie Nieruchomości przez
    Spółkę na rzecz A w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu
    czynności jej likwidacji - powoduje powstanie przychodu po stronie Spółki na zasadzie art.
    14a ustawy o CIT.
    W momencie likwidacji Spółka przekaże jedynemu wspólnikowi majątek Spółki
    (Nieruchomość). W związku z tym dojdzie do wygaśnięcia zobowiązania wobec Spółki.
    Sposób rozwiązania spółki kapitałowej został uregulowany przepisami ustawy z dnia 15
    września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1037 ze zm., dalej:
    „KSH”).
    Zgodnie z art. 272 KSH:
      Rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia
      spółki z rejestru.
    Zgodnie z art. 282 § 1 ww. ustawy:
      Likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności,
      wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe
      interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw
      w toku. Nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej
      ręki - jedynie na mocy uchwały wspólników i po cenie nie niższej od uchwalonej
      przez wspólników.
    Stosownie do art. 286 KSH:
      § 1. Podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub
      zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od
      daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.

      § 2. Majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między wspólników w stosunku do ich
      udziałów.
      § 3. Umowa spółki może określać inne zasady podziału majątku.
    Zgodnie więc z przepisami zawartymi powyżej, w przypadku likwidacji Spółki, nastąpi
    przeniesienie prawa własności do pozostałych składników majątkowych likwidowanej
    spółki na jej udziałowców.
    Brzmienie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że decydujące dla ustalenia, czy w
    Państwa Spółce dojdzie do powstania przychodu, jest określenie rodzaju (przedmiotu)
    świadczenia wykonanego przez Spółkę – czy w wyniku przekazania jedynemu wspólnikowi
    majątku likwidowanej Spółki zostanie spełnione świadczenie pieniężne czy niepieniężne –
    jeżeli będzie to świadczenie pieniężne, wówczas przychód na gruncie CIT nie powstanie,
    natomiast jeżeli będzie to świadczenie niepieniężne, to czynność taka będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem CIT na podstawie przepisu art. 14a ust. 1 CIT (wraz z prawem
    do uwzględnienia kosztów uzyskania tych przychodów zgodnie z przepisami ustawy o CIT).
    Jak wynika z opisu sprawy majątek przekazywany jedynemu wspólnikowi obejmie
    Nieruchomość.
    W wyniku likwidacji Spółki dojdzie więc do przekazania świadczenia niepieniężnego (w
    postaci Nieruchomości) na rzecz jedynego wspólnika. Tym samym, w wyniku wykonania
    świadczenia niepieniężnego dojdzie do uregulowania zobowiązania Spółki wobec
    jedynego wspólnika z tytułu podziału majątku likwidowanej Spółki. Po stronie Spółki
    powstanie zatem przychód, o którym mowa w art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
    Podsumowując, przekazanie jedynemu wspólnikowi – w wyniku likwidacji Spółki – majątku
    Spółki w postaci Nieruchomości spowoduje powstanie u Spółki przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Zatem Państwo stanowisko, zgodnie z którym, przekazanie Nieruchomości przez Spółkę
    na rzecz kościelnej osoby prawnej w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po
    przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - powoduje powstanie przychodu po stronie
    Spółki na zasadzie art. 14a ustawy o CIT należało uznać za prawidłowe.
    Ad 2.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest również kwestia tego, czy przychód Spółki
    powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może być pomniejszony o koszt uzyskania
    przychodów w wysokości (...) zł (wartość rynkowa Nieruchomości na moment wniesienia
    jej do Spółki).
    Należy przyjąć, że skoro przekazanie jedynemu Wspólnikowi majątku likwidowanej spółki,
    w wyniku podziału majątku pozostałego po przeprowadzeniu czynności likwidacyjnych, na
    podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, powoduje powstanie po stronie

    likwidowanej spółki przychodu podatkowego, o którym mowa w art. 14a ustawy o CIT, to
    spółka ta ma również prawo do ustalenia kosztów uzyskania tego przychodu.
    Ogólną zasadę zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodu konstytuuje art. 15
    ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim
    został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli
    pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Związek ten może być bezpośredni
    lub pośredni. Nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu
    od podstawy opodatkowania. Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania
    przychodów z określonym celem, to musi być on widoczny. Ponoszone koszty winny ten
    cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny. Zgodna z treścią ustawowej
    regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę
    przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
    potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
    obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu,
    względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Obowiązkiem podatnika
    jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu. Drugi z
    elementów zawarty w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z
    którą, ponoszony wydatek nie może być ujęty w zawartym w art. 16 ust. 1 katalogu
    wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia
        źródła przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,

      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Jednocześnie należy mieć na względzie, że kosztem podatkowym nie są wydatki
    wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z którym:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
      1) wydatków na:
      a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat
      za wieczyste użytkowanie gruntów,
      b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
      wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
      c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
      środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
      - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
      odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
      uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    W świetle powyższych przepisów, wydatki na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie
    środków trwałych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich
    odpłatnego zbycia.
    W przypadku zdarzenia przyszłego stanowiącego podstawę wniosku, istotne znaczenie ma
    okoliczność, że przychód, który Spółka osiągnie w związku z przekazaniem Nieruchomości,
    na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT został przez ustawodawcę zrównany z
    przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy i praw. Wskazuje na to okoliczność, że
    ustawodawca nie przewidział szczególnych zasad ustalania kosztów uzyskania przychodu
    w odniesieniu do przychodu z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT jednocześnie nie wyłączając
    możliwości pomniejszenia tego przychodu o takie koszty. W związku z powyższym należy
    przyjąć, że koszty uzyskania przychodu podlegają w takim przypadku potrąceniu na
    analogicznych zasadach, jak w przypadku odpłatnego zbycia przez podatnika składników
    majątku.
    Tym samym, kosztem uzyskania przychodu z przeniesienia majątku Spółki, w wyniku
    podziału majątku pozostałego po przeprowadzeniu czynności likwidacyjnych, na
    podstawie art. 286 KSH, będą zatem wydatki na nabycie majątku, niezaliczone uprzednio
    do kosztów uzyskania przychodów.
    Mając na uwadze powyższe, stanowisko Spółki, że przychód Spółki powstały na zasadzie
    art. 14a ustawy o CIT może być pomniejszony o koszt uzyskania przychodów w wysokości
    (...) zł (wartość rynkowa Nieruchomości na moment wniesienia jej do Spółki) należy uznać
    za prawidłowe, bowiem w związku z przekazaniem jedynemu wspólnikowi Nieruchomości
    z tytułu likwidacji Spółki, Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodu wydatków poniesionych na nabycie tej Nieruchomości.
    Ad 3.

    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy przychód (dochód)
    Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może stanowić przychód (dochód)
    zwolniony z podatku CIT wskazać należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych:
      a) z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne
      nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji
      podatkowej,
      b) z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego,
      oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na
      konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne
      w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych
      budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty
      katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze.
    Z kolei w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4b tej ustawy:
      Wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami
      (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne - w części przeznaczonej na cele
      wymienione w pkt 4a lit. b.
    Zwolnienie, o którym mowa powyżej, ma charakter warunkowy i nie dotyczy dochodów
    uzyskiwanych z działalności określonej w art. 17 ust. 1a pkt 1 i pkt 1a ustawy o CIT.
    Ponadto, stosownie do art. 17 ust. 1a pkt 2 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy
      dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż
      wymienione w tych przepisach.
    Jednocześnie wskazać należy, że – zgodnie z treścią art. 17 ust. 1b cyt. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma
      zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin -
      wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji
      tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania
      przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
    Z powyższych regulacji prawnych wynika, że aby podatnik mógł skorzystać z
    przedmiotowego zwolnienia musi przede wszystkim osiągnąć dochód w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a następnie przeznaczyć i
    wydatkować go na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy.
    Z uwagi na okoliczność, że w omawianej sprawie A – jako kościelna osoba prawna – jest
    jedynym udziałowcem Wnioskodawcy, powyższe stanowisko ma przełożenie również na
    grunt niniejszej sprawy z uwagi na treść art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy CIT, zgodnie z którym
    wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami)
    są kościelne osoby prawne – w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b.

    Z wniosku wynika, że środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży nieruchomości (przekazanej
    A w wyniku podziału majątku likwidacyjnego spółki) zostaną przez A przeznaczone na jego
    cele statutowe, tj. (...). Jednocześnie, A złoży spółce oświadczenie (najpóźniej w dniu
    przeniesienia własności nieruchomości na rzecz A), że przeznaczy dochód z tego tytułu na
    swoje cele statutowe, tj. (...).
    Mając na uwadze powyższe uważamy, że dochód z tytułu przekazania przez
    Wnioskodawcę majątku likwidacyjnego na rzecz jedynego udziałowca, będącego kościelną
    osobą prawną (A) będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 4b ustawy CIT. W sprawie zostaną spełnione warunki wynikające z tego przepisu.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko zgodnie z którym, przychód (dochód) Spółki
    powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może stanowić przychód (dochód) zwolniony z
    podatku CIT należało uznać prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej wskazać należy, iż
    dotyczy ona konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika, osadzonych w określonym
    stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w
    każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.