Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-284/09/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-01
Teza: możliwość odliczenia zwróconego nienależnie pobranego świadczenia
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; refundacja; zwrot; świadczenie-świadczenie nienależne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 6 kwietnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia zwróconego nienależnie pobranego świadczenia – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2009r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia zwróconego nienależnie pobranego świadczenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2006r. wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie handlu – sklep spożywczo-przemysłowy. W okresie prowadzenia działalności wystąpiła do Powiatowego Urzędu Pracy o zatrudnienie pracownika. Zgodnie z umową został zatrudniony pracownik. Wnioskodawczyni natomiast otrzymała refundację części wynagrodzenia i składek ZUS w łącznej kwocie 3.683,50 zł. Z uwagi na to, że w dniu 4 sierpnia 2007r. w budynku sklepu wybuchł pożar i budynek uległ zniszczeniu oraz wszystkie artykuły tam się znajdujące, Wnioskodawczyni zmuszona była zakończyć działalność gospodarczą. Ponieważ nie mogła dalej zatrudniać pracownika Powiatowy Urząd Pracy obciążył ją wraz z należnymi odsetkami kwotą 3.994,37 zł (3.683,50 zł + 310,87 zł odsetki). Wnioskodawczyni kilkakrotnie występowała do Powiatowego Urzędu Pracy o umorzenie refundowanych kwot. Pomimo tych próśb Starosta obciążył Wnioskodawczynię kwotą 3.994,37 zł jako nienależnie pobrane świadczenie i rozłożył zwrot środków na 12 rat. Należności te zostały zwrócone z wynagrodzeń wnioskodawczyni w 2008r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy powinna odliczyć zwrot refundacji jako nienależne świadczenie w PIT/O oraz w PIT-37?

Zdaniem wnioskodawczyni, powinna odliczyć zwrot nienależnie pobranych świadczeń jak określił je Starosta, w PIT-37 z tytułu wpłat dokonanych w 2008r. oraz w 2009r.

Ponieważ Powiatowy Urząd Pracy określił zwrot refundacji jako nienależnie pobrane świadczenie, wnioskodawczyni uważa, że kwotę 3.683,50 zł oraz należne odsetki 310,87 zł powinna odliczyć od swoich dochodów w zeznaniu PIT-37 za 2008r.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Stosownie natomiast do art. 6 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 nr 144 poz. 930 ze zm.) opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawczyni otrzymywała z Powiatowego Urzędu Pracy refundację części wynagrodzenia i składek ZUS zatrudnionego przez nią pracownika. W wyniku zdarzenia losowego, zmuszona była zakończyć działalność gospodarczą, a otrzymaną refundację zwrócić jako nienależnie pobrane świadczenie. Należności powyższe zostały zwrócone z wynagrodzeń wnioskodawczyni uzyskanych w 2008r.

Stwierdzić zatem należy, iż na gruncie przedmiotowej sprawy zarówno otrzymanie ww. refundacji jak i obowiązek jej zwrotu związane były z prowadzoną przez wnioskodawczynię pozarolniczą działalnością gospodarczą. Oznacza to, iż zarówno otrzymanie tej refundacji stanowiącej w świetle cyt. powyżej przepisów przychód z działalności gospodarczej, jak i jej zwrot winny zostać rozliczone w ramach źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż jeśli wnioskodawczyni zaliczyła ww. otrzymaną refundację części wynagrodzenia i składek ZUS do przychodów z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej to zważywszy, iż nie prowadzi ona obecnie pozarolniczej działalności gospodarczej może dokonać korekty zeznania podatkowego złożonego za rok podatkowy, w którym wykazała przychód z ww. refundacji. Prawo do złożenia ewentualnej korekty dotyczyć może jednakże wyłącznie kwoty otrzymanej refundacji wykazanej, jako przychód należny z pozarolniczej działalności gospodarczej. Uiszczone odsetki nie mogą być objęte korektą, skoro nie jest możliwym ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej uprzednio działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 81 Ordynacji podatkowej jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację, co następuje poprzez złożenie deklaracji korygującej wraz z dołączonym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Jeśli jednak refundacja nie została wykazana i opodatkowana jako przychód z działalności gospodarczej brak jest podstaw prawnych do złożenia ww. korekty.

Jednocześnie zauważyć należy, iż nie sposób również uiszczonych należności rozliczyć w ramach źródła przychodów jakim jest stosunek pracy, a tym samym wykazać tych należności, jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń, w zeznaniu rocznym (PIT-37) i załączniku (PIT/O) do tego zeznania. Możliwości takiej nie przewidują bowiem przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.