Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.12.2025.2.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: W zakresie ustalenia: 1. czy likwidacja Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych, uwzględnionych w uldze na robotyzację, przed końcem okresu ich amortyzacji, będzie skutkować koniecznością zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja, 2. czy sprzedaż złomu pozostałego po likwidacji Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych, uwzględnionych w uldze na robotyzację, będzie skutkować koniecznością zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; likwidacja; roboty; ulga-ulga na robotyzację; środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 8-art. 38eb-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego
    samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie ustalenia:
    1. czy likwidacja Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych, uwzględnionych w uldze
      na robotyzację, przed końcem okresu ich amortyzacji, będzie skutkować koniecznością
      zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych w
      zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja,
    2. czy sprzedaż złomu pozostałego po likwidacji Robotów oraz urządzeń i maszyn
      peryferyjnych, uwzględnionych w uldze na robotyzację, będzie skutkować
      koniecznością zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio
      dokonanych w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja.
    Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 3 marca 2025 r. Znak:
    0111-KDIB2-1.4010.12.2025.1.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 11
    marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X jest spółką kapitałową prawa polskiego, polskim rezydentem podatkowym oraz czynnym
    podatnikiem VAT. Spółka osiąga przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest produkcja (...). Produkcja odbywa się
    przy wykorzystaniu nowoczesnych linii produkcyjnych (parku maszynowego).
    Spółka jest w posiadaniu maszyn i urządzeń wskazanych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e
    ustawy o CIT (dalej: „Roboty oraz urządzenia i maszyny peryferyjne”), które stanowią
    środki trwałe o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok i zostały wprowadzone
    do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Spółka, w
    odniesieniu do niektórych Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych, korzysta z ulgi
    na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ustawy o CIT. W związku z tym, X odlicza od
    podstawy opodatkowania 50% odpisów amortyzacyjnych dokonywanych w danym roku
    od wybranych Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych.
    W ramach prowadzonej przez Spółkę działalności zdarza się, że Spółka jest zmuszona do
    likwidacji pewnych Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych, w odniesieniu do
    których skorzystała z wspomnianej ulgi na robotyzację, przed końcem okresu ich
    amortyzacji. Spółka nie zbywa (i nie będzie zbywać) Robotów oraz urządzeń i maszyn
    peryferyjnych będących przedmiotem wniosku, lecz podlegają one (lub będą podlegały)
    unicestwieniu – zniszczeniu we własnym zakresie lub przez podmiot zewnętrzny na
    zlecenie X.
    Przyczynami likwidacji Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych mogą być między
    innymi następujące sytuacje:
    1. utrata ich przydatności w procesie produkcyjnym na skutek postępu technologicznego;

    2. nieopłacalność dalszego użytkowania Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych;
    3. zużycie lub uszkodzenie znacznie utrudniające lub uniemożliwiające ich dalsze
    użytkowanie.
    Skutkiem likwidacji Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych może być również
    pozostanie w Spółce ich zniszczonych czy niezdatnych do użytku elementów, które X
    kwalifikuje jako złom i sprzedaje.
    Spółka zaznacza przy tym, że na skutek likwidacji może powstać złom, podlegający
    następnie sprzedaży przez Spółkę. Przez złom rozumie jedynie takie elementy lub surowce
    pozostałe po likwidacji, które nie nadają się do wykorzystania w ramach prowadzonej
    przez Spółkę działalności gospodarczej.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 11 marca 2025 r. Wnioskodawca w odpowiedzi
    na pytanie o treści: „czy sprzedawane przez Państwa „elementy lub surowce” pozostałe po
    likwidacji Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych stanowią/mogą stanowić robota,
    maszynę, urządzenie lub inną rzecz, czy system o których mowa w przepisie art. 38eb ust.
    2 pkt 1 ustawy o CIT, dla Państwa bądź dla ich potencjalnych nabywców?” wskazał, że:
    Opisana we wniosku likwidacja Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych oznacza w
    praktyce demontaż funkcjonalnych i złożonych maszyn wykorzystywanych w działalności
    produkcyjnej Spółki (np. linii produkcyjnych). Złożony przez Spółkę wniosek dotyczy tych
    pozostałości demontażu (elementów lub surowców), które z perspektywy Wnioskodawcy
    podlegają unicestwieniu (a zatem stanowią złom) – Spółka niszczy je we własnym zakresie
    albo dokonywane jest to przez podmiot zewnętrzny na zlecenie Spółki.
    W celu doprecyzowania Spółka wskazuje, iż w drugim wskazanym powyżej wariancie, tj.
    zleceniu unicestwienia podmiotom zewnętrznym, pozostałe po demontażu elementy lub
    surowce przekazywane są podmiotom które zajmują się utylizacją i recyklingiem. W
    praktyce Spółka sprzedaje tym podmiotom pozostałości demontażu – a transakcja taka
    jest każdorazowo kwalifikowana przez Spółkę jako sprzedaż złomu, a nie jako dostawa
    robota, maszyny, czy innego funkcjonalnego urządzenia. Taki sposób kwalifikacji
    transakcji oznacza m.in., że cena sprzedaży jest ustalana jest zasadniczo w oparciu o wagę
    sprzedawanych elementów lub surowców. Wynika to z odgórnie określonego
    przeznaczenia przekazywanych elementów lub surowców (zniszczenie) oraz charakteru
    działalności ich odbiorców (utylizacja i recykling odpadów).
    Uwzględniając powyższe, Wnioskodawca stwierdza, iż:
    - z jego perspektywy elementy lub surowce pozostałe po likwidacji Robotów oraz urządzeń
      i maszyn peryferyjnych nie stanowią i nie mogą stanowić robota, maszyny, urządzenia
      lub innej rzeczy, czy systemu o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT;
    - nie podejmuje się oceny percepcji nabywców elementów lub surowców, ale: (i)
      kwalifikacja samej transakcji jako sprzedaży złomu; (ii) sposób ustalenia ceny w
      ramach takich transakcji, (iii) stosowny opis na fakturach dokumentujących te
      transakcje, oraz (iv) profil działalności nabywców, wskazują łącznie, iż dla nabywców
      elementy lub surowce pozostałe po likwidacji Robotów oraz urządzeń i maszyn
      peryferyjnych również nie stanowią i nie mogą stanowić robota, maszyny, urządzenia
      lub innej rzeczy, czy systemu o których mowa w przepisie art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy
      o CIT.
    Pytania
    1. Czy likwidacja Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych, uwzględnionych w uldze
      na robotyzację, przed końcem okresu ich amortyzacji, będzie skutkować koniecznością
      zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych w
      zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja?
    2. Czy sprzedaż złomu pozostałego po likwidacji Robotów oraz urządzeń i maszyn
      peryferyjnych, uwzględnionych w uldze na robotyzację, będzie skutkować

      koniecznością zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio
      dokonanych w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem:
    1. Likwidacja Robotów oraz urządzeń i maszyn peryferyjnych, uwzględnionych w uldze na
      robotyzację, przed końcem okresu ich amortyzacji, nie będzie skutkować
      koniecznością zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio
      dokonanych w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja.
    2. Sprzedaż złomu pozostałego po likwidacji Robotów oraz urządzeń i maszyn
      peryferyjnych, uwzględnionych w uldze na robotyzację, nie będzie skutkować
      koniecznością zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio
      dokonanych w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja.
    Uzasadnienie Wnioskodawcy
    Ad 1
    Zgodnie z art. 38eb ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: jako „ustawa o CIT”), podatnik, który
    zbył środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wymienione w ust. 2 pkt 1 i 2 przed
    końcem okresu ich amortyzacji, a w przypadku umowy leasingu, o którym mowa w art. 17f
    – przed końcem podstawowego okresu umowy leasingu, jest obowiązany w zeznaniu
    składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiło to zbycie, do zwiększenia podstawy
    opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych na podstawie ust. 1.
    Ustawa o CIT nie posługuje się definicją terminu „zbycie”, w związku z czym zasadne jest
    odwołanie się do jego językowego znaczenia. Zgodnie z definicją słownikową, pojęcie
    „zbyć” oznacza:
    - „sprzedać coś” (Słownik Języka Polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl/szukaj/zby%C4%87)
      oraz Wielki Słownik Języka Polskiego (https://wsjp.pl/haslo/podglad/19757/zbyc
      /2813358/towar));
    - „sprzedać, odstąpić za pieniądze” (Słownik Języka Polskiego pod red. W. Doroszewskiego (
      https://doroszewski.pwn.pl/haslo/zby%C4%87/)).
    Nie ulega żadnej wątpliwości, że w wyniku likwidacji nie dochodzi do sprzedaży, czy też
    innej formy trwałego przeniesienia prawa własności likwidowanego środka na inny
    podmiot. Przedmioty, które podlegają likwidacji, nie są zbywane, lecz ulegają
    unicestwieniu do końca swojego istnienia pozostają własnością podmiotu decydującego o
    ich likwidacji (tj. nie są przez nikogo nabywane). Oznacza to, że likwidacja Robotów oraz
    urządzeń i maszyn peryferyjnych z pewnością nie będzie ich „zbyciem” w rozumieniu
    językowym – co oznacza również, iż w takiej sytuacji nie będzie mieć zastosowania art.
    38eb ust. 6 ustawy o CIT, a zatem Spółka nie będzie zobowiązana do zwiększenia
    podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych w zeznaniu składanym
    za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja.
    Stanowisko to znajduje oparcie w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych
    dotyczącej przepisu o podobnej funkcji, tj. § 5 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów
    z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom
    działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na
    terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U.2015.465; dalej: „Rozporządzenie SSE”).
    Przepis ten wskazuje, iż warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego
    (z tytułu działalności prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej) jest m.in. utrzymanie
    własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne. W ocenie
    Spółki pełni on zatem (w relacji do zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34
    ustawy o CIT), funkcję analogiczną do art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT w konstrukcji ulgi na
    robotyzację. Na gruncie § 5 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia SSE, wskazywano wielokrotnie, iż

    likwidacja środka trwałego nie jest tym samym co przeniesienie jego własności i nie
    powinna skutkować utratą prawa do stosowania preferencji podatkowej opartej na
    kosztach nabycia takiego środka; tak m.in. w:
    • interpretacji indywidualnej z 4 stycznia 2019 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.484.2018.1.DP;
    • interpretacji indywidualnej z 17 listopada 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.351.2017.1.IZ;
    • interpretacji indywidualnej z 7 marca 2017 r. Znak: 2461-IBPB-1-3.4510.1106.2016.2.IZ;
    • interpretacji indywidualnej z 9 lutego 2016 r. Znak: ILPB3/423-701/14/15-S-1/KS;
    • interpretacji indywidualnej z 27 sierpnia 2014 r. Znak: ITPB3/423-243/14/MK.
    Nie inaczej powinno być zatem na gruncie art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT – zwłaszcza mając
    na względzie, iż przepis ten posługuje się sformułowaniem bardziej precyzyjnym
    (podatnik, który zbył środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne) niż § 5 ust. 2 pkt 1
    Rozporządzenia SSE (warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego [...]
    jest utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki
    inwestycyjne). O ile można (prima facie) mieć wątpliwości co do tego, czy podatnik
    rzeczywiście utrzymał własność zlikwidowanego środka trwałego, o tyle leksykalnie jasne
    jest, że podatnik zlikwidowanego środka trwałego nie zbył.
    Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że likwidacja Robotów oraz urządzeń i maszyn
    peryferyjnych, uwzględnionych w uldze na robotyzację, przed końcem okresu ich
    amortyzacji, nie będzie skutkować koniecznością zwiększenia podstawy opodatkowania o
    kwotę odliczeń uprzednio dokonanych w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w
    którym nastąpiła likwidacja, ponieważ w opisanej sytuacji nie dojdzie do zbycia
    uwzględnionych w uldze środków trwałych.
    Ad 2
    Zdaniem Spółki, sprzedaż złomu, który pozostaje po likwidacji Robotów oraz urządzeń i
    maszyn peryferyjnych, nie będzie miała wpływu na kwestię konieczności zwiększenia
    podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych w zeznaniu składanym
    za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja.
    W wyniku likwidacji Roboty oraz urządzenia i maszyny peryferyjne zostaną fizycznie
    zniszczone, natomiast powstały w wyniku ich zniszczenia złom będzie stanowił odrębny
    przedmiot własności. Nie dojdzie zatem do zbycia Robotów oraz urządzeń i maszyn
    peryferyjnych (te zostaną unicestwione), lecz co najwyżej ich pozostałości,
    kwalifikowanych jako złom.
    Powyższe stanowisko X również znajduje poparcie we wspomnianej linii interpretacyjnej
    dotyczącej przepisów Rozporządzenia SSE o zbliżonym brzmieniu, na przykład w:
    • interpretacji indywidualnej z 9 lutego 2016 r. Znak: ILPB3/423-701/14/15-S-1/KS;
    • interpretacji indywidualnej z 27 sierpnia 2014 r. Znak: ITPB3/423-243/14/MK.
    Podsumowując, bez względu na to, czy Spółka sprzeda powstały w wyniku likwidacji złom
    czy też nie zdecyduje się na to, nie będzie miała ona obowiązku zwiększenia podstawy
    opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych w zeznaniu składanym za rok
    podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja, o której mowa w art. 38eb ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Aby
    interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo
    zastosować do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.