Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-624a/10/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-01-17
Teza: Czy koszty usług promocyjno – reklamowo - marketingowych, transportowych, a także koszty energii, gazu, telekomunikacyjne, sprzątania, obsługi prawnej itp. prawidłowo są przez Wnioskodawcę kwalifikowane jako koszty pośrednie?
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; usługi-usługi reklamowe; usługi-usługi sprzątania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2010 r. (data wpływu 15 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia wskazanych wydatków do pośrednich kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2010 r. do tut. organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia wskazanych wydatków do pośrednich kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, prowadzącym działalność w zakresie handlu hurtowego przetworami rybnymi. W celu zwiększenia sprzedaży towarów Spółka korzysta z rozmaitych usług sieci handlowych w tym w szczególności: usług promocyjno – reklamowo - marketingowych w ramach budżetów promocyjnych; usług promocyjno – reklamowo - marketingowych w ramach założonego preliminarza (gazetki, informacje handlowe); przyjmowania jej towarów w centrach logistycznych i ich dalszego transportu do poszczególnych placówek handlowych; promocji nowego asortymentu towarów Wnioskodawcy wprowadzanego do sprzedaży w danej sieci handlowej.

Korzystanie przez Wnioskodawcę z wyżej wymienionych usług promocyjno – reklamowo - marketingowych i transportowych ma na celu zwiększenie przychodów. Spółka w ramach prowadzonej działalności ponosi również inne koszty typu: koszty energii, gazu, telekomunikacyjne, sprzątania, obsługi prawnej itp. Są to zarówno koszty zafakturowane przez dostawców w 2009 roku jak i w 2010 roku. Do momentu złożenia deklaracji rocznej CIT-8 koszty dotyczące roku 2009 a zafakturowane w 2010 roku ujęte zostały podatkowo w kosztach 2009 roku.

Spółka stoi na stanowisku, iż każdy z wyżej wymienionych wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez nią i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przychodów, ponieważ nie można ustalić uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy. Mając na uwadze powyższe, charakter ponoszonych kosztów wskazuje na to, iż nie są one bezpośrednio związane z przychodami. Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Wnioskodawca na podstawie zawieranych umów z sieciami handlowymi zakłada rezerwy na przewidywane koszty a także dokonuje biernych rozliczeń międzyokresowych. Na dzień składania zapytania nie wpłynęły jednak jeszcze wszystkie faktury dokumentujące zakładaną na dzień 31 grudnia 2009 r. wysokość rezerw. Drugi stan faktyczny: do Wnioskodawcy wpływają jednak również faktury dotyczące 2009 roku na które nie była założona rezerwa, a które jednak są akceptowane merytorycznie i podlegają księgowaniu w 2010 roku zgodnie z datą wystawienia faktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy koszty usług promocyjno – reklamowo - marketingowych, transportowych, a także koszty energii, gazu, telekomunikacyjne, sprzątania, obsługi prawnej itp. prawidłowo są przez Wnioskodawcę kwalifikowane jako koszty pośrednie?
2.  Czy faktury wystawione w 2010 roku a dotyczące kosztów pośrednich roku 2009 po dniu złożenia deklaracji rocznej CIT-8 mogą zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów 2010 roku zgodnie z datą faktury?

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze, w zakresie pytania drugiego sprawa zostanie rozpoznana w odrębnym piśmie.

We własnym stanowisku w sprawie w odniesieniu do pytania pierwszego Spółka wskazała, iż wyżej wymienione koszty nie mają bezpośredniego wpływu na wysokość osiąganego przychodu, ponieważ nie można ustalić uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów, pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem, a przychodem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Nie w każdym oczywiście wypadku związek ten jest wyraźny, co powoduje, iż każdą sytuację należy oceniać odrębnie. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie uzależnia uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu od skutku w postaci powstania lub powiększenia konkretnego przychodu lub jego zachowania oraz zabezpieczenia. Należy podkreślić, że koszt uzyskania przychodów jest kosztem działalności gospodarczej, który ze swej istoty zmierza do osiągnięcia przychodów. W związku z tym, może się zdarzyć, że podatnik ponosi określony koszt, który ma niewątpliwy związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, jednak nie spowoduje on powstania lub powiększenia przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Są to więc koszty bezpośrednio i pośrednio związane z funkcjonowaniem firmy. Na podatniku, jako podmiocie odnoszącym ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, ciąży obowiązek wykazania, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (zarówno bezpośredniego i pośredniego), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy, jak i odpowiedniego udokumentowania zarówno faktu poniesienia samego wydatku jak i jego związku z przychodem.

Przy czym jako koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, uważa się wydatki ściśle (bezpośrednio) związane z danymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy w związku z charakterem prowadzonej działalności, np. wydatki na nabycie towarów, surowców przy działalności polegającej na sprzedaży tych towarów, t.j. gdy można przypisać konkretnym kosztom konkretne przychody w danym okresie. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnoadministracyjne, koszty reklamy. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego należy wskazać, iż wydatki poniesione na usługi promocyjno – reklamowo - marketingowe, usługi transportowe, a także koszty energii, gazu, telekomunikacyjne, sprzątania, obsługi prawnej o ile wiążą się z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16, będą stanowiły dla Spółki pośrednie koszty uzyskania przychodów, gdyż ich charakter uniemożliwia powiązanie ich z konkretnym przychodem uzyskiwanym przez Spółkę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.