Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-458/08-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-09
Teza: Wnioskodawczyni nie przysługuje prawo do złożenia korekty deklaracji z uwagi na brak spełnienia dwóch przesłanek jakie powinny być spełnione przy dokonywaniu korekt deklaracji. Pierwsza to złożenie deklaracji, druga zachowanie ustawowego terminu do dokonania korekty. W przedmiotowej sprawie zarówno pierwsza, jak i druga przesłanka nie zostały spełnione
Słowa kluczowe: korekta; korekta-korekta zeznania; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; prawa-prawa nabyte; ulga-ulga budowlana; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 10-art. 81; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 04.03.2008 r. (data wpływu 11.03.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonania korekt deklaracji podatkowych za lata 2000 – 2005 - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.03.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku osób fizycznych w zakresie możliwości dokonania korekt deklaracji podatkowych za lata 2000 – 2005.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny.

W 2000 r. zawarła umowę – wymiany z developerem w wyniku której w zamian za grunt na którym wybudowano blok, Wnioskodawczyni nabyła prawa do mieszkania. W dniu 28.03.2001 r. podpisano akt notarialny. Ponieważ w tym czasie nie osiągała żadnych dochodów, nie dokonała odliczenia z tytułu ulgi budowlanej. Od 2005 r. osiąga dochody, ale w zeznaniach dotyczących rozliczenia podatku nie wykazywała kwot do odliczeń na zasadzie praw nabytych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy aktualnie Wnioskodawczyni może dokonać korekty deklaracji podatkowych za ubiegłe lata, aby odzyskać swoje pieniądze?

Zdaniem wnioskodawczyni:

Wnioskodawczyni uważa, że nabyła prawo do dużej ulgi budowlanej. Grunt, który był przedmiotem wymiany nabyła, jako osoba małoletnia w drodze spadku po babci. Zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn zostało uregulowane przez rodziców. Wnioskodawczyni, uważa, że gdyby nie mogła dokonać korekt deklaracji byłoby to bardzo krzywdzące. Swoje stanowisko uzasadnia tym, iż zeznania podatkowe za lata 2000-2004 nie wykazywałaby żadnego przychodu, zawierałyby tylko kwotę do odpisu. Dopiero uzyskując przychody od 2005 r. mogłaby po dokonaniu korekty realizować odliczenie z tytułu ulgi budowlanej na zasadzie praw nabytych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 27 a ust. 1 pkt d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 z 2000 r., poz. 176 ze zm.) podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, obniżony zgodnie z art. 27b o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne - w brzmieniu do 31 grudnia 2001 r. zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Przepisem art. 1 pkt 6 ustawy z 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. nr 134, poz. 1509 z późn. zm.) od dnia 1 stycznia 2002 r. zmieniono brzmienie art. 27a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zlikwidowano ulgi budowlane, o jakich mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w tym określoną w wyżej cytowanym przepisie.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy z 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a)-f) ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., a odliczenia te nie znalazły pokrycia w podatku dochodowym za lata poprzednie przysługuje prawo do dokonywania tych odliczeń na zasadach określonych w tej ustawie.

Mimo uchylenia przepisów dotyczących ulg mieszkaniowych obowiązujących w poprzednich latach, ustawodawca zagwarantował podatnikom ich realizację, w ramach tzw. praw nabytych. Oznacza to, iż odliczenia z tytułu ulg mieszkaniowych, które nie znalazły pokrycia w dochodach z lat poprzednich mogą być nadal dokonywane. Przy czym należy zwrócić uwagę na to, iż do zeznania składanego za dany rok podatkowy, w przypadku odliczeń wydatków mieszkaniowych, należało załączyć informację PIT – D, z której wynikała zarówno kwota poniesionych wydatków, jak również i kwota podlegająca odliczeniu od podatku. Samo poniesienie w latach 1997-2001 wydatków na zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej bez ich wykazania w zeznaniach podatkowych za te lata nie jest warunkiem wystarczającym do skorzystania z możliwości odliczania od podatku w latach następnych.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w 2000 r. Wnioskodawczyni poniosła wydatki związane z zakupem lokalu mieszkalnego. W ramach tzw. „dużej ulgi budowlanej” istniała możliwość odliczenia wydatków poniesionych na ten cel. Natomiast samo poniesienie takich wydatków, jak wskazano powyżej było niewystarczające do nabycia prawa do ulgi budowlanej. Niezbędne było wykazanie w zeznaniu podatkowym najpóźniej za 2001 rok poniesionych wydatków, nawet w sytuacji gdy podatnik nie uzyskał w danym roku podatkowym żadnych przychodów. Ze stanu faktycznego wynika natomiast, że Wnioskodawczyni, w roku 2001 r. w ogóle nie złożyła zeznania podatkowego.

Przechodząc natomiast do kwestii związanej z korektą deklaracji zauważyć należy, iż art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) daje podatnikowi taką możliwość. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację (w tym również zeznanie, wykaz oraz informację, do których składania obowiązani są, na podstawie odrębnych przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci) co następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym - poprawnym już - wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji, z wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem dołączenia pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty.

Z kolei do odrębnych przepisów zaliczyć należy między innymi regulacje normujące instytucję przedawnienia zobowiązań podatkowych (art. 68 – 71 ustawy Ordynacja podatkowa). Prawo złożenia korekty istnieje w związku z tym dopóty, dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, płatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Z przedstawionego stanu faktycznego oraz przytoczonego powyżej przepisu art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że Wnioskodawczyni nie przysługuje prawo do złożenia korekty deklaracji z uwagi na brak spełnienia dwóch przesłanek jakie powinny być spełnione przy dokonywaniu korekt deklaracji. Pierwsza to złożenie deklaracji, druga zachowanie ustawowego terminu do dokonania korekty. W przedmiotowej sprawie zarówno pierwsza, jak i druga przesłanka nie zostały spełnione.

Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nastąpiło również przedawnienie terminu do złożenia zeznania podatkowego po upływie ustawowego terminu. Przedawnienie następuje z upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Brak złożenia zeznań podatkowych za te lata, jak również przedawnienie terminu do złożenia zeznania podatkowego skutkuje brakiem możliwości dokonania korekt deklaracji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.