Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-260/14/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-02
Teza: Czy odliczenie podatku od zakupionego pojazdu w całości na podstawie faktury jest zgodne z obowiązującymi przepisami podatkowymi w chwili nabycia pojazdu? Czy w świetle obowiązujących przepisów podatku od towarów i usług art. 86 a ust. 2 pkt 6 lit c oraz art. 86a ust 4 ustawy, w związku z zakwalifikowaniem zakupionego pojazdu na fakturze „Rodzaj pojazdu: B" oraz na podstawie Świadectwa Homologacji: ZZZZZ, jak i odpowiednich adnotacji w dowodzie rejestracyjnym YYY YYY wystawionym przez Starostę: rodzaj pojazdu - samochód ciężarowy, kategoria pojazdu - N1, ładowność - 644 kg, ilość miejsc - 5, Wnioskodawca jest uprawniony do odliczania podatku od paliwa zakupionego do ww. pojazdu?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, z póżn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2014 r. (data wpływu 26 lutego 2014 r.), uzupełnionym w dniu 23 maja 2014 r. (data wpływu) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu marki Volkswagen Passat – **jest prawidłowe**

*   prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do napędu ww. samochodu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 23 maja 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu marki Volkswagen Passat oraz paliwa służącego do jego napędu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka będąca zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, na podstawie faktury VAT nr XXXX z dnia 13 stycznia 2014 r., za cenę 123.000 zł brutto, dokonała zakupu pojazdu marki ZZZ. W specyfikacji faktury m. in. wyszczególniono:

*   Rodzaj pojazdu: C
*   Homologacja: ZZZZZ
*   Rodzaj nadwozia: B
*   Ilość miejsc: 5
*   Ładowność: 644 kg
*   Rodzaj paliwa: olej napędowy
*   Rok produkcji: XXXX

Ww. samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych firmy i jest wykorzystywany do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z obowiązującymi w chwili nabycia pojazdu przepisami VAT, Spółka dokonała w całości odliczenia podatku od towarów i usług od zakupionego pojazdu.

W uzupełnieniu wniosku na pytania zadane w wezwaniu Spółka udzieliła następujące odpowiedzi:

1.  do jakiego rodzaju działalności gospodarczej i w jaki sposób Spółka wykorzystuje zakupiony w dniu 13 stycznia 2014 r. samochód ZZZ, o którym mowa we wniosku – odpowiedź: zgodnie z umową Spółki i KRS,
2.  czy ww. samochód jest pojazdem spełniającym jeden z warunków określonych w art. 86a ust. 2 pkt 1-4 i 6-7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 marca 2014 r., a jeżeli tak – który, odpowiedź: tak, pkt 6 ,
3.  w przypadku, gdy samochód spełnia jeden z warunków określonych w art. 86a ust. 2 pkt 1-4 ustawy - czy Spółka posiada zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów dla ww. samochodu, potwierdzające spełnienie tego warunku, odpowiedź: tak,
4.  czy w dowodzie rejestracyjnym przedmiotowego pojazdu znajduje się stosowna adnotacja potwierdzająca ten fakt (VAT1, VAT2, VAT3 lub VAT4), odpowiedź: nie,
5.  czy z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika dopuszczalna ładowność tego samochodu oraz liczba miejsc (siedzeń) - należy podać o ile samochód spełnia warunek określony w art. 86a ust. 2 pkt 6 ustawy, odpowiedź: tak, pkt c,
6.  czy przedmiotowy samochód spełnia jeden z wymogów określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r., nadanym ustawą z dnia 13 marca 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), a jeżeli tak − który odpowiedź: nie,
7.  czy spełnienie tego wymogu zostało potwierdzone w zaświadczeniu wydanym przez okręgową stację kontroli pojazdów, w wyniku przeprowadzonego dodatkowego badania technicznego oraz a w dowodzie rejestracyjnym pojazdu znajduje się odpowiednia adnotacja o spełnieniu tego wymagania, odpowiedź: nie,
8.  czy od dnia 1 kwietnia 2014 r. dla ww. pojazdu prowadzona jest ewidencja jego przebiegu zawierająca dane, o których mowa w art. 86a ust. 7 ustawy, odpowiedź: nie,
9.  czy Spółka złożyła naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tym pojeździe w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosła pierwszy wydatek po dniu 1 kwietnia 2014 r. związany z tym pojazdem − jeżeli samochód jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej i prowadzona jest ww. ewidencja, odpowiedź: nie,
10.  czy Spółka określiła zasady jego użytkowania, a jeżeli tak - w jakiej formie (np. regulaminu, wewnętrznego zarządzenia) i w jaki sposób, odpowiedź: tak, regulamin,
11.  czy sposób wykorzystywania ww. pojazdu przez Spółkę określony w ustalonych zasadach jego użytkowania potwierdzony prowadzoną dla niego ewidencją przebiegu, wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, a jeżeli tak – w jaki sposób, odpowiedź: nie.

W związku z powyższym opisem, zadano następujące pytania.

*   Czy odliczenie podatku od zakupionego pojazdu w całości na podstawie faktury jest zgodne z obowiązującymi przepisami podatkowymi w chwili nabycia pojazdu?

*   Czy w świetle obowiązujących przepisów podatku od towarów i usług art. 86 a ust. 2 pkt 6 lit c oraz art. 86a ust 4 ustawy, w związku z zakwalifikowaniem zakupionego pojazdu na fakturze „Rodzaj pojazdu: B" oraz na podstawie Świadectwa Homologacji: ZZZZZ, jak i odpowiednich adnotacji w dowodzie rejestracyjnym YYY YYY wystawionym przez Starostę: rodzaj pojazdu - samochód ciężarowy, kategoria pojazdu - N1, ładowność - 644 kg, ilość miejsc - 5, Wnioskodawca jest uprawniony do odliczania podatku od paliwa zakupionego do ww. pojazdu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle obowiązujących przepisów art. 86a ust 2 pkt 6 lit c oraz art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług ma prawo odliczać podatek w całości od zakupionego pojazdu oraz paliwa zużywanego do napędu tego pojazdu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest :

*   **prawidłowe** - w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu marki ZZZ,

*   **nieprawidłowe** \- w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa służącego do napędu ww. samochodu.

Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu samochodu były uregulowane w art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług, którego brzmienie do dnia 31 marca 2014 r. było następujące.

Zgodnie z treścią ust. 1 ww. artykułu, w przypadku nabycia:

1.  samochodów osobowych,
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

*   kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl ust. 2 powyższego artykułu, w brzmieniu obowiązującym do ww. daty, przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów specjalnych - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym wynika, że jest to pojazd specjalny;
6.  pojazdów samochodowych innych niż wymienione w pkt 1-5, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:

1.  1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg,
2.  2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg,
3.  3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg;

8.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

Z kolei, stosownie do art. 86a ust. 3 ww. ustawy, przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze stanowi przedmiot działalności podatnika.

W świetle ust. 4 tegoż artykułu, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 2 pkt 6, określona jest na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Stosownie do ust. 5 powołanego artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Obowiązujący do dnia 31 marca 2014 r. przepis art. 88a ustawy stanowił, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust. 1.

Analiza powyższej regulacji prowadzi do wniosku, że w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 marca 2014 r. do samochodów (pojazdów) spełniających warunki określone w art. 86a ust. 2 pkt 6 lit. c) ustawy, nie miał zastosowania zakaz odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, o którym mowa w art. 88a ustawy, bowiem dotyczył on tylko tych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, które wykorzystywane były do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych wskazanych w art. 86a ust. 1 ustawy.

Z dniem 1 kwietnia 2014 r. wyżej wskazany art. 86a ustawy otrzymał, nadane ustawą z dnia 13 marca 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), następujące brzmienie.

Zgodnie z ust. 1 pkt 1 ww. artykułu, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Stosownie do zapisu ust. 2 tegoż artykułu, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Na podstawie ust. 3 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

3.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W świetle ust. 4 powołanego artykułu, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Jak stanowi ust. 5 ww. artykułu, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:

1.  odprzedaży,
2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze – jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

3.  w odniesieniu do których:

1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Zgodnie z ust. 6 tegoż artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia pro-wadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:

1.  kolejny numer wpisu,
2.  datę i cel wyjazdu,
3.  opis trasy (skąd – dokąd),
4.  liczbę przejechanych kilometrów,
5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

1.  potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

6.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

Stosownie do treści ust. 8 ww. artykułu, w przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej pracownikiem podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4:

1.  jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd;
2.  obejmuje:

1.  kolejny numer wpisu,
2.  datę i cel udostępnienia pojazdu,
3.  stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,
4.  liczbę przejechanych kilometrów,
5.  stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,
6.  imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.

W świetle ust. 9 powołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

3.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
4.  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
2.  do prac wiertniczych,
3.  koparka, koparko-spycharka,
4.  ładowarka,
5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
6.  żuraw samochodowy

*   jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z ust. 10 powołanego artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Na podstawie ust. 12 ww. artykułu, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

W myśl ust. 13 tegoż artykułu, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 13 marca 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, w przypadku pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nabytych, importowanych lub wytworzonych przez podatnika, lub używanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:

1.  ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, prowadzi się począwszy od dnia, w którym poniesiono pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami;
2.  informację, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym poniesiono pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych regulacji prowadzi do stwierdzenia, że skoro – jak wynika z treści wniosku – samochód Volkswagen Passat posiada 5 miejsc siedzących a jego dopuszczalna ładowność przekracza 500 kg, co znajduje potwierdzenie w dokumentach wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego przy jego nabyciu oraz do dnia 31 marca 2014 r. prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa wykorzystywanego do jego napędu pod warunkiem, że nie zachodziły ograniczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast od dnia 1 kwietnia 2014 r. - z uwagi na fakt, że nie jest prowadzona ewidencja, sposób wykorzystywania ww. pojazdu przez Spółkę określony w ustalonych zasadach jego użytkowania nie wyklucza jego użycia do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą a ponadto Spółka nie złożyła w terminie określonym w art. 8 pkt 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji, o której mowa w powołanym przepisie art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług - prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa przysługuje jedynie w 50% kwoty podatku naliczonego bowiem treść wniosku nie wskazuje, aby pojazd ten był przedmiotem odprzedaży, najmu, dzierżawy czy czynności o podobnym charakterze

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.