Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.304.2025.3.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-11
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku.
Słowa kluczowe: małżeństwo
nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
sprzedaż
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek sygnowany datą 13 czerwca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 10 czerwca 2025 r. (wpływ 11
    czerwca 2025 r.) oraz 27 czerwca 2025 r. (wpływ 30 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Odziedziczyła Pani połowę majątku po zmarłym mężu (...) 2024 r. Nabycie do wspólnego
    majątku nastąpiło w 1996 r. (KW nr (...)). Zamierza Pani sprzedać nieruchomość.
    W uzupełnieniu z 10 czerwca 2025 r. wskazała Pani, że planuje Pani sprzedaż
    nieruchomości wraz z gruntem, na którym ona się znajduje. Posiadłość zastała włączona
    do wspólności majątkowej małżonków aktem notarialnym (...) w 1996 r. i nie zmiennie była
    tylko Pani i Pani męża własnością. Dzieci Państwo nie mieliście. W (...) 2023 r. zmarł Pani
    mąż, po jego śmierci postanowiła Pani złożyć wniosek do sądu o przeprowadzenie
    postępowania spadkowego. Postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) z (...) 2024 r. sygn.
    akt (...) została Pani jedynym właścicielem ww. posiadłości.
    Natomiast w uzupełnieniu z 27 czerwca 2025 r. wskazała Pani, co następuje.
    Ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Nie będzie Pani prowadzić
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wobec tego sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w ramach działalności
    gospodarczej. Jest Pani emerytką i osiąga Pani tylko dochody z emerytury. Na podstawie
    postanowienia z (...) 2024 r. sygn. akt (...) wydanego przez Sąd Rejonowy w (...) o
    stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym (...) 2023 r. Pani mężu (na podstawie testamentu
    sporządzonego (...) 2020 r.) odziedziczyła Pani spadek w całości z dobrodziejstwem
    inwentarza. W związku z tym jest Pani jedyną spadkobierczynią. Dział spadku nie miał
    miejsca. Przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość zabudowana garażem i domem
    mieszkalnym. Jest to Pani dom rodzinny, wcześniej mieszkała Pani tam razem z rodzicami i
    mężem, obecnie sama. Nieruchomość zamierza Pani sprzedać w 2025 r. Ponadto dodaje
    Pani, że właścicielami przedmiotowej działki nr (...) o powierzchni (...) ha położonej we wsi
    (...) razem z Pani mężem zostaliście na podstawie umowy darowizny z (...) 1996 r. – akt
    notarialny Repertorium A Nr (...). Z dokumentu tego wynika również, że przedmiot tej
    darowizny wejdzie w skład majątku objętego wspólnością ustawową obdarowanych, a
    obdarowani go przyjęli.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 10 czerwca 2025 r.)
    Czy po sprzedaży ww. nieruchomości zostanie Pani zwolniona od podatku od osób
    fizycznych mimo, iż nie minęło 5 lat od nabycia pełnych praw do powyższego majątku?
    Pani stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 10 czerwca 2025 r.)
    Pani zdaniem, jako że majątek był własnością Pani i Pani męża przez 27 lat, nie powinna
    Pani płacić podatku dochodowego. Przez długie lata pracowaliście Państwo na to i
    odprowadzaliście podatki. W Pani ocenie byłoby bardzo krzywdzące gdyby musiała Pani
    raz jeszcze płacić od tego podatek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przypadku nienastępującego w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatnego
    zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma zatem ustalenie
    momentu oraz sposobu ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie
    określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem, poprzez
    „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Jest to każda czynność,
    na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę przechodzi własność nieruchomości, bez
    względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy nieodpłatny.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.
    Z treści wniosku wynika, że na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku
    po zmarłym w 2023 r. Pani mężu (na podstawie sporządzonego testamentu) odziedziczyła
    Pani spadek w całości z dobrodziejstwem inwentarza. Jest Pani jedyną spadkobierczynią i
    dział spadku nie miał miejsca. Planuje Pani w 2025 r. sprzedaż nieruchomości
    zabudowanej garażem i domem mieszkalnym. Jest to Pani dom rodzinny, wcześniej
    mieszkała Pani tam razem z rodzicami i mężem, obecnie sama. Posiadłość zastała
    włączona do wspólności majątkowej małżonków i nie zmiennie była tylko Pani i Pani męża
    własnością. Właścicielami przedmiotowej działki Pani i Pani mąż zostaliście na podstawie
    umowy darowizny z 1996 r. Nie będzie Pani prowadzić działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego
    sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku, stanowiła majątek
    wspólny małżonków, tj. Pani i Pani męża odnieść także należy się do przepisów ustawy z

    dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.),
    w której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe,
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.
    Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje
    pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy
    majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa
    rzeczowe czy wierzytelności.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania prawa własności nieruchomości
    oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym
    ułamkowo udziale. W konsekwencji, w momencie śmierci jednego z małżonków drugi z
    nich nie może ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości.
    W myśl art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis
    zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że skoro panował w Pani małżeństwie ustrój
    małżeńskiej wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani
    mąż posiadaliście w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu nie mogła Pani
    ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości w drodze dziedziczenia. W
    związku z powyższym jej nabycie przez Panią, stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, nastąpiło w 1996 r., tj. w momencie nabycia
    nieruchomości do majątku wspólnego małżonków w drodze umowy darowizny.
    Podsumowując, planowana przez Panią sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nie będzie
    stanowiła dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
    samym nie powstanie u Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości.
    W tym miejscu należy wskazać, że skoro – jak wyżej wyjaśniono – planowana przez Panią
    sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to konsekwencją
    powyższego będzie brak możliwości zastosowania któregokolwiek ze zwolnień

    wskazanych w tejże ustawie. Nie można bowiem zwolnić z opodatkowania czegoś co nie
    stanowi przedmiotu opodatkowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.