Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.192.2025.3.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego (cele
mieszkaniowe).
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt
lokal-lokal mieszkalny
majątek-majątek osobisty
remonty
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Uzupełnił go Pan pismami
    złożonymi 17 kwietnia 2025 r. i 4 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, obywatelem Polski, podlegającym obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy) zgodnie z art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W dniu 24 sierpnia 2021 r. Wnioskodawca zakupił samodzielnie lokal mieszkalny o
                2powierzchni ok. 73 m, znajdujący się przy ul... w .... Cena zakupu wyniosła 318 000 zł, a
    nabycie zostało sfinansowane częściowo wkładem własnym, a częściowo zaciągniętym w
    polskim banku kredytem hipotecznym. Celem doprowadzenia lokalu do odpowiedniego
    stanu użyteczności, Wnioskodawca poniósł właściwie udokumentowane wydatki
    remontowe w kwocie 15 000 zł.
    W dniu 6 sierpnia 2024 r. Wnioskodawca zbył wskazany lokal za kwotę 490 000 zł.
    Przychód pomniejszony został o wysokość prowizji należnej agentowi nieruchomości,
    który znalazł dla Wnioskodawcy kupującego i połączył strony transakcji. Kwota prowizji dla
    agenta wyniosła 7 350 zł. Ponadto, Wnioskodawca nie otrzymał na swoje konto bankowe
    całej kwoty uzyskanej ze zbycia lokalu, bowiem część kwoty, tj. 294 930 zł została
    przekazana przez kupującego na rachunek techniczny banku Wnioskodawcy celem
    całkowitej spłaty pozostałej kwoty kredytu hipotecznego.
    W międzyczasie, tj. pomiędzy zakupem a sprzedażą omawianego lokalu, Wnioskodawca w
    dniu ... sierpnia 2023 r. zawarł związek małżeński. Nie została ustalona rozdzielność
    majątkowa, a więc z chwilą zawarcia małżeństwa pomiędzy Wnioskodawcą a Jego
    małżonką, z mocy ustawy powstała wspólność majątkowa nazywana również wspólnością
    ustawową. Przy czym, lokal będący przedmiotem wniosku pozostał majątkiem prywatnym
    Wnioskodawcy, bowiem został zakupiony przed zawarciem małżeństwa i nie został
    włączony do majątku małżeńskiego.
    Dodatkowo w dniu 1 lipca 2024 r. Wnioskodawca wraz z małżonką dokonał zakupu na
    własne cele mieszkaniowe domu jednorodzinnego za kwotę 640 000 zł, przy czym wkład
    własny wyniósł 128 000 zł, a pozostała kwota 512 000 zł sfinansowana została
    zaciągniętym przez Wnioskodawcę oraz Jego żonę kredytem hipotecznym. Kredyt został
    zaciągnięty w banku mającym siedzibę w Polsce. W zakresie sprzedaży lokalu, o którym
    mowa na wstępie, po stronie Wnioskodawcy powstał dochód do opodatkowania w
    wysokości 149 650 zł, wyliczony poprzez odjęcie od przychodu ze zbycia w wysokości 482
    650 zł (490 000 zł jako cena zbycia - 7 350 zł jako prowizja agenta) kosztów uzyskania
    przychodów (318 000 zł ceny zakupu + 15 000 zł wydatków remontowych). Wnioskodawca
    chciałby zwolnić część lub całość dochodu ze zbycia z opodatkowania poprzez
    skorzystanie z tzw. ulgi mieszkaniowej. Częściowo środki te, zostały już wydatkowane (w
    kwocie 294 930 zł) w dniu sporządzenia aktu notarialnego na rzecz spłaty pozostałej kwoty
    kredytu hipotecznego. Pozostałą kwotę, tj. 187 720 zł (482 650 zł – 294 930 zł)
    Wnioskodawca planuje przeznaczyć na remont zakupionego wspólnie z żoną domu oraz
    na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z żoną na zakup tego domu.
    Wydatki będą poczynione w terminie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w
    którym Wnioskodawca dokonał sprzedaży lokalu.
    Wątpliwości Wnioskodawcy budzi fakt, iż środki ze zbycia prywatnego majątku, chciałby
    wykorzystać na cele mieszkaniowe realizowane wspólnie z żoną w ramach wspólności
    majątkowej w domu kupionym w ramach ustroju małżeńskiego.
    W uzupełnieniu wniosku z 17 kwietnia 2025 r. wskazano:

    Tytuł prawny jaki przysługiwał Wnioskodawcy do zakupionego w dniu 24 sierpnia 2021 r.
    do Jego majątku odrębnego, lokalu mieszkalnego w momencie jego nabycia oraz
    odpłatnego zbycia to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.
    Wnioskodawca wykorzystywał ww. lokal mieszkalny w ten sposób, że był to Jego adres
    stałego zamieszkania. Wnioskodawca realizował w lokalu własne cele mieszkaniowej, tj.
    mieszkał w nim. Nie wynajmował i nie podnajmował go oraz w jakikolwiek inny sposób nie
    czerpał korzyści z jego udostępniania osobom trzecim.
    Przed sprzedażą w stosunku do ww. lokalu mieszkalnego Wnioskodawca nie podejmował
    czynności w celu jego uatrakcyjnienia.
    Wnioskodawca nie podejmował działań marketingowych w celu sprzedaży ww. lokalu
    mieszkalnego, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia.
    Dokonana w dniu 6 sierpnia 2024 r. sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie
    nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przychód uzyskany ze sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego zostanie wydatkowany w
    całości, w okresie nie później niż trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy realizowane w
    ramach ustroju wspólności małżeńskiej.
    Na pytanie Organu o treści: „wobec wskazania w opisie sprawy: (...) Wnioskodawca nie
    otrzymał na swoje konto bankowe całej kwoty uzyskanej ze zbycia lokalu bowiem część
    kwoty, tj. 294 930 zł została przekazana przez kupującego na rachunek techniczny banku
    Wnioskodawcy celem całkowitej spłaty pozostałej kwoty kredytu hipotecznego, proszę
    wskazać kiedy dokładnie, na jaki okres oraz przez kogo (należy wskazać osoby będące
    kredytobiorcami) została zawarta umowa o kredyt hipoteczny, o którym mowa w
    powyższym fragmencie (dalej: „kredyt nr 1”)”, Wnioskodawca wskazał: „Umowa kredytu
    została zawarta w dniu 13.08.2021 r. pomiędzy mną a bankiem ... na okres 30 lat”.
    Przy zawarciu umowy o kredyt nr 1 nie było współkredytobiorców.
    Na pytanie Organu o treści: czy ww. kredyt nr 1 został zaciągnięty w banku lub w
    spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mającej siedzibę w państwie
    członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
    Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, Wnioskodawca wskazał: „W banku z
    siedzibą w Polsce”.
    Kredyt nr 1 był kredytem mieszkaniowym, zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Cel zaciągnięcia ww. kredytu nr 1 jaki został wpisany w umowie kredytowej zawartej z
    bankiem to: nabycie oraz remont lokalu mieszkalnego.
    Ze środków pieniężnych pochodzących z ww. kredytu nr 1 faktycznie zostały poniesione
    wydatki na nabycie oraz remont lokalu mieszkalnego.
    W związku z zaciągniętym kredytem nr 1 ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne na
    zakupionym mieszkaniu.
    Kredyt nr 1 został spłacony przy sprzedaży mieszkania, tj. w dniu 23 sierpnia 2024 r.
    spłacony został pozostały do spłaty kapitał bez odsetek.
    Do zakupionego w dniu 1 lipca 2024 r. domu jednorodzinnego Wnioskodawcy i Jego żonie
    przysługuje tytuł własności. Dom jest położony w ..., ul. .... Dom wraz z działką pod nim
    został zakupiony do majątku wspólnego, małżeńskiego Wnioskodawcy i Jego żony.
    Wnioskodawca razem z żoną i dziećmi mieszka w tym domu.
    Na pytanie Organu o treści: „wobec wskazania w opisie sprawy: Pozostałą kwotę tj. 187
    720 zł (482 650 – 294 930) Wnioskodawca planuje przeznaczyć na remont zakupionego

    wspólnie z żoną domu oraz na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z żoną
    na zakup tego domu, proszę wskazać kiedy dokładnie i na jaki okres została zawarta
    umowa o kredyt hipoteczny, o którym mowa w powyższym fragmencie (dalej: „kredyt nr
    2”)”, Wnioskodawca wskazał: „Umowa została zawarta przeze mnie i małżonkę 25.06.2024
    r. na okres 25 lat z bankiem ... z siedzibą w Polsce”.
    Zgodnie z zawartą umową o kredyt nr 2, wszyscy kredytobiorcy (tj. Wnioskodawca i Jego
    żona) odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Na pytanie Organu o treści: czy ww. kredyt nr 2 został zaciągnięty w banku lub w
    spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mającej siedzibę w państwie
    członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
    Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, Wnioskodawca wskazał: „Tak”.
    Kredyt nr 2 jest kredytem mieszkaniowym, zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W umowie kredytowej dotyczącej kredytu nr 2 zawartej z bankiem został wpisany cel: na
    potrzeby mieszkaniowe, nabycie domu jednorodzinnego.
    Całość środków z kredytu nr 2 faktycznie została przeznaczona na zakup domu.
    W związku z zaciągniętym kredytem nr 2 ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne na
    zakupionym domu, na który został zaciągnięty kredyt.
    Całkowita spłata kredytu nr 2 nastąpi zgodnie z umową w ciągu 25 lat, częściowa spłata
    kapitału nastąpi w 2025 r. lub 2026 r.
    Spłata ww. kredytu nr 2 będzie obejmowała spłatę części kapitału bez odsetek.
    Pod pojęciem wydatków na „remont domu” Wnioskodawca rozumie wydatki takie jak:
    wymiana posadzki, wymiana instalacji wodno-kanalizacyjnej, wymiana okien, wymiana
    instalacji elektrycznej, renowacja elewacji, wszelkie materiały budowlane jakie będą
    niezbędne do ukończenia przedsięwzięcia.
    Ww. wydatki zostaną poniesione przez Wnioskodawcę nie później niż w ciągu trzech lat,
    licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie lokalu
    mieszkalnego Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca będzie posiadał wystawione na swoje imię i nazwisko rachunki i faktury
    VAT lub inne udokumentowane rzetelne i wiarygodne dowody (np. umowę zawartą z
    wykonawcą prac remontowych lub potwierdzenie zapłaty za ich wykonanie)
    potwierdzające wydatkowanie środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży
    przedmiotowego lokalu mieszkalnego, na remont wyżej wskazanego domu.
    Faktury VAT dokumentujące poniesione przez Wnioskodawcę wydatki w związku z
    remontem domu zostaną wystawione przez podatnika niekorzystającego ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca prowadzi od ... września 2019 r. jednoosobową działalność gospodarczą
    pod nazwą .... Działalność ta nie jest związana z obrotem nieruchomościami,
    Wnioskodawca jest ... i jest to jedyna prowadzona przez Niego działalność. Lokal ten nie
    był przez Wnioskodawcę wykorzystywany w działalności gospodarczej. Pod adresem
    lokalu Wnioskodawca miał jedynie wskazane miejsce prowadzenia w CEIDG. Lokal nie był
    jednak środkiem trwałym w działalności Wnioskodawcy ani towarem do odsprzedaży,
    Wnioskodawca nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych od jego wartości.
    Wnioskodawca posiada mieszkanie w ... przy ul. ..., które zostało Mu przekazane
    darowizną w dniu ... kwietnia 2011 r. W tym mieszkaniu Wnioskodawca nie realizuje
    własnych celów mieszkaniowych.
    W przeszłości Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku z 4 maja 2025 r. wskazano:

    Pod pojęciem wydatków na remont domu jednorodzinnego, takich jak „wymiana
    posadzki” Wnioskodawca rozumie: ułożenie styropianu oraz ogrzewania podłogowego,
    wylewkę betonową trwale związaną ze strukturą domu, położenie kafli na tej podłodze.
    Materiały jakie zostaną użyte do tego to: beton, kleje do kafli, kafle, rurki do ogrzewania
    podłogowego, rozdzielacz ogrzewania podłogowego. Wszystkie te elementy będą trwale
    związane ze strukturą domu.
    Pod pojęciem wydatków na remont domu jednorodzinnego, takich jak „renowacja
    elewacji” Wnioskodawca rozumie: uzupełnienie ubytków elewacji, nałożenie nowej farby.
    Materiały jakie będą do tego wykorzystane to: tynk, zaprawa gruntująca, farba, styropian.
    Wszelkie te materiały będą trwale związane ze strukturą domu.
    Wskazując w uzupełnieniu wniosku: „wszelkie materiały budowlane jakie będą niezbędne
    do ukończenia przedsięwzięcia” Wnioskodawca miał na myśli następujące materiały
    budowlane: płyty karton gips i atlas m-system do ich zamocowania, płyty budowlane, płyty
    OSB, gładź szpachlową, beton, bloczki komórkowe, panele podłogowe, listwy
    wykończeniowe. Wszystkie materiały będą trwale związane ze strukturą domu.
    Wydatki na remont domu jednorodzinnego, które Wnioskodawca planuje odliczyć w
    ramach ulgi mieszkaniowej będą dotyczyć również prac budowlanych/remontowych.
    Wymiana stolarki okiennej wraz z zakupem okien, renowacja i malowanie elewacji,
    położenie płyt karton gipsowych oraz OSB, instalacja ogrzewania podłogowego, remont
    dwóch łazienek, remont kuchni oraz salonu. Wszystkie materiały jakie zostaną użyte do
    powyższych prac będą trwale związane ze strukturą domu.

## Pytanie

Czy wydatki pochodzące ze środków uzyskanych ze zbycia w dniu 6 sierpnia 2024 r. lokalu
    mieszkalnego stanowiącego majątek prywatny Wnioskodawcy, wydane na:
    a) spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Wnioskodawcę i Jego żonę na nabycie
      domu jednorodzinnego,
    b) remont ww. domu zakupionego w ramach wspólności majątkowej,
    będą uprawniały do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki pochodzące ze środków uzyskanych ze zbycia
    dokonanego w dniu 6 sierpnia 2024 r. lokalu stanowiącego majątek prywatny
    Wnioskodawcy, wydane na:
    a) spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Wnioskodawcę i Jego żonę na nabycie
      domu jednorodzinnego,
    b) remont ww. domu zakupionego w ramach wspólności majątkowej,
    będą uprawniały do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłami przychodów są odpłatne zbycie z
    zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle przywołanego wyżej przepisu, każda czynność prawna, której przedmiotem jest
    odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, stanowi źródło przychodów, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj.
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Dla
    opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych istotne znaczenie ma okres, jaki upłynął od nabycia przedmiotowego
    mieszkania, do jego sprzedaży.
    Z wniosku wynika, że lokal zakupiony został w 2021 r., sprzedany w 2024 r., a więc przed
    upływem pięciu lat od daty jego nabycia. Tym samym, sprzedaż ww. lokalu stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, bowiem nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie tego mieszkania. Dochód uzyskany ze
    zbycia nieruchomości, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, podatek
    dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3,
    wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Natomiast, zgodnie z art. 30e ust. 7 ww. ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków
    określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty
    zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za
    zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym
    mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie. Dochód ze sprzedaży
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych − na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy
    − może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków
    określonych w tym przepisie.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która
    odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
    jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
    roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele

    mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
    wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem
    przeznaczenia − w warunkach określonych w ustawie − uzyskanego z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele
    mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Powyższe zwolnienie
    obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka
    proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele
    mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód
    z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas
    uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku
    dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2
    ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego położonych w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
    2) wydatki poniesione na:
    a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
      podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
      art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
    b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
      podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
      art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
      zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia,
      o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których
      mowa w lit. a lub b

    − w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
    zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    W świetle natomiast art. 21 ust. 25a ww. ustawy, wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1
    lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem
    okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw
    wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na
    nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 cyt. ustawy: Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o
    których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie
    stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi
    przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego
    w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
    pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
    niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie,
    jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub
    współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli
    uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Na mocy art. 21 ust. 29 ww. ustawy, w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w
    ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również
    innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych)
    podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
    zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na
    spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c. Zawarte w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie wydatków mieszkaniowych
    ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim
    wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży
    nieruchomości.
    Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wprowadza również termin, w jakim
    należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej.
    Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie. Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe”
    podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty − jest to
    wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób
    jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie
    ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży. W ww. przepisie ustawodawca
    wskazał, że przychód ze sprzedaży ma zostać wydatkowany na „własne cele
    mieszkaniowe’. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”,
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art.
    21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest
    możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko
    takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb
    mieszkaniowych podatnika. Samo poniesienie wydatku na spłatę kredytu nie świadczy
    jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia
    z opodatkowania. Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że
    wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby

    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód
    ze sprzedaży nieruchomości może przeznaczyć go na spłatę zaciągniętego kredytu,
    zachowując przy tym prawo do ww. zwolnienia, jednakże spłata ta może dotyczyć jedynie
    kredytu zaciągniętego przez tego podatnika na zaspokojenie jego własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Jednym z tych celów jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego
    kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, w banku lub w spółdzielczej kasie
    oszczędnościowo - kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii
    Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
    albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Z treści przytoczonego wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt,
    na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości
    musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które
    zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt nie ma być jakimkolwiek
    kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem
    kredyt - co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy − zaciągnięty przez
    podatnika na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na zakup/budowę własnego budynku
    mieszkalnego, a więc takiego, do którego przysługuje podatnikowi tytuł własności bądź
    współwłasności. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt ma być zaciągnięty na cele
    określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby środki
    przeznaczone na ww. cel mieszkaniowy, czyli na spłatę kredytu pochodziły ze sprzedaży
    nieruchomości. Istotne jest także, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem
    uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz, aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która
    uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca w 2024 r. sprzedał lokal zakupiony w 2021 r.,
    przed ślubem. Lokal został sprzedany przed upływem pięciu lat od daty jego zakupu.
    Między kupnem lokalu a sprzedażą, Wnioskodawca zawarł związek małżeński. Nie została
    ustalona rozdzielność majątkowa. Część środków ze sprzedaży lokalu zostanie
    przeznaczona na cele remontowe – wykończenie domu kupionego wspólnie z małżonką
    jako majątek wspólny przed sprzedażą lokalu. Na zakup domu został zaciągnięty wspólny
    kredyt hipoteczny (kredyt został zaciągnięty przed sprzedażą lokalu). Kredyt został
    zaciągnięty w banku mającym siedzibę w Polsce. Część kwoty uzyskanej ze sprzedaży
    lokalu Wnioskodawca przeznaczy na spłatę ww. kredytu hipotecznego na zakup domu
    jednorodzinnego – w terminie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym
    dokonał odpłatnego zbycia lokalu. Dom zakupiony został na własne cele mieszkaniowe
    Wnioskodawcy oraz Jego żony.
    Przechodząc do wątpliwości, związanych z przeznaczeniem środków uzyskanych ze
    sprzedaży lokalu stanowiącego majątek prywatny na remont domu oraz spłatę kredytu
    zaciągniętego na zakup tegoż domu w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej
    wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Zgodnie z art. 31 § 1 ww.
    ustawy – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
    wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte
    w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    Jak wynika z art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – do majątku osobistego
    każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub
    darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Ustrój wspólności
    ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez

    ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym,
    że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym,
    nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku
    objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Mając na uwadze powyższe przepisy uznać należy, że kwota przychodu uzyskanego ze
    sprzedaży lokalu, którą Wnioskodawca przeznaczy na remont domu oraz spłatę kredytu
    hipotecznego zaciągniętego wspólnie z żoną na zakup tegoż domu, w całości stanowi
    wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, uprawniające do zastosowania
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przeszkodą nie jest fakt, że wydatki
    zostaną zrealizowane na cele mieszkaniowe Wnioskodawcy oraz Jego żony bowiem, jak
    wskazano wyżej małżeńska wspólność majątkowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej
    trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym. Nie sposób
    więc wydzielić lub ograniczyć kwotę wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na cele
    mieszkaniowe zrealizowane w ramach małżeństwa opartego na wspólności majątkowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało
    miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód
    uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że w 2021 r. nabył Pan na podstawie umowy
    kupna-sprzedaży spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, do majątku
    osobistego. Następnie w 2024 r. sprzedał Pan ww. lokal mieszkalny, a więc przed upływem
    pięciu lat od daty jego nabycia.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro sprzedaż przedmiotowego lokalu
    mieszkalnego dokonana została przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi ona dla Pana źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Dochód uzyskany z tego tytułu podlega opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 ww. ustawy.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) (nie mylić z kosztem uzyskania
    przychodów) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie. Należy zatem
    stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione
    przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie
    niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a
    dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Pan lokal mieszkalny nabył odpłatnie, więc zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane

      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością
    wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego
    zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie – w przedmiotowej sprawie –
    z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód
    podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (prawa majątkowego), jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego
    zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego
    tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
        2) wydatki poniesione na:
        a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
        b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o

          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o
          którym mowa w lit. a,
        c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
          (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
          odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę
          kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu
          lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
          albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Na mocy art. 21 ust. 29 powyższej ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Należy również wskazać, że zgodnie z art. 21 ust. 30 tejże ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane

      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W związku z powyższym powziął Pan wątpliwość, czy przeznaczając środki uzyskane ze
    sprzedaży lokalu mieszkalnego (nabytego do Pana majątku osobistego) na spłatę kredytu
    zaciągniętego wspólnie z żoną na zakup domu jednorodzinnego, przysługuje Panu prawo
    do zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie
    wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym
    terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.
    Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wprowadza również termin, w jakim
    należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej.
    Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymienionych w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy ma charakter zamknięty − jest to wyliczenie
    enumeratywne.
    Powyższe przepisy jako normy wprowadzające zwolnienie podatkowe należy
    interpretować ściśle i niedopuszczalna jest w tym przypadku wykładnia rozszerzająca,
    systemowa, bądź celowościowa. Jest to zgodne z ogólnie przyjętą w prawie podatkowym
    zasadą, że wszelkie ulgi i zwolnienia jako stanowiące odstępstwo od zasady
    powszechności opodatkowania muszą być stosowane wprost.
    Wobec tego podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia
    wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 tejże ustawy jest fakt wydatkowania (nie później niż w
    okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycia)
    przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw na wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy cele
    mieszkaniowe, w tym m.in. na spłatę kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem
    uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na
    cele określone w pkt 1.
    W art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy ustawodawca wskazał, że przychód ze sprzedaży ma
    zostać wydatkowany na „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele
    mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”, świadczy o tym, że ustawodawca przewidując
    podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik,
    przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu
    zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na
    zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Samo poniesienie wydatku na spłatę kredytu nie świadczy jeszcze o tym, że została
    spełniona przesłanka uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.
    Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie
    przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w
    orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”.
    Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości może
    przeznaczyć go na spłatę zaciągniętego kredytu, zachowując przy tym prawo do ww.
    zwolnienia, jednakże spłata ta może dotyczyć jedynie kredytu zaciągniętego przez tego
    podatnika na zaspokojenie jego własnych potrzeb mieszkaniowych.

    Jednym z tych celów jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
    (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo –
    kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
    Szwajcarskiej.
    Z treści przytoczonego wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt,
    na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości
    musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które
    zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt nie ma być jakimkolwiek
    kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem
    kredyt – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez
    podatnika na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na zakup/budowę własnego budynku
    mieszkalnego, a więc takiego, do którego przysługuje podatnikowi tytuł własności bądź
    współwłasności. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt ma być zaciągnięty na cele
    określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe.
    Ważne jest również, aby środki przeznaczone na ww. cel mieszkaniowy, czyli na spłatę
    kredytu pochodziły ze sprzedaży nieruchomości. Istotne jest także, aby spłacany kredyt
    zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz, aby kredyt ten
    zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Z informacji zawartych we wniosku oraz jego uzupełnieniach wynika, że 6 sierpnia 2024 r.
    sprzedał Pan lokal mieszkalny (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego),
    zakupiony przed ślubem. Lokal został sprzedany przed upływem pięciu lat od daty jego
    zakupu. Między kupnem lokalu mieszkalnego a jego sprzedażą, zawarł Pan związek
    małżeński. Nie została ustalona rozdzielność majątkowa. 25 czerwca 2024 r. zaciągnął Pan
    wraz z żoną w banku kredyt hipoteczny na zakup domu jednorodzinnego, w którym
    zamieszkał z rodziną. Część środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przeznaczy Pan m.
    in. na spłatę ww. kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup ww. domu, w którym
    realizuje Pan własne potrzeby mieszkaniowe– w terminie trzech lat, licząc od końca roku
    podatkowego, w którym dokonał Pan odpłatnego zbycia lokalu.
    Zatem, część kwoty przychodu uzyskanego ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego, którą przeznaczy Pan na spłatę kredytu hipotecznego
    zaciągniętego wspólnie z żoną na zakup domu jednorodzinnego, stanowi wydatki
    poniesione na własne cele mieszkaniowe, uprawniające do zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości, związanych z przeznaczeniem środków uzyskanych ze
    sprzedaży lokalu mieszkalnego (nabytego do Pana majątku osobistego) na remont domu
    jednorodzinnego, należącego do majątku wspólnego Pana i Pana żony należy wskazać, że
    ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał
    realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży. Takimi celami mogą być m.in. budowa,
    rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego
    części lub własnego lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W przypadku skorzystania z omawianego zwolnienia w związku z remontem zakupionego
    budynku mieszkalnego, w którym podatnik zamierza realizować własne cele
    mieszkaniowe, wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie

    zawiera wprost w katalogu wydatków mieszkaniowych wydatków na wykończenie
    budynku, ale też nie definiuje pojęcia „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w
    języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia
    do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
      stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego
    budynku, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej
    zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w
    rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego,
    a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego
    budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc
    jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje:
    wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale
    połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowopowstałym budynku mieszkalnym
    wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu np.
    instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, cieplej wody, gazu
    przewodowego). W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na
    skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i
    wykończenia nieruchomości ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.
    Nadmienić również należy, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek
    udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich
    warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi
    z tego określone skutki prawne. Jednakże powołane wyżej przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, odnosząc się do wydatków na cele mieszkaniowe, nie
    przewidują ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku.
    Wobec powyższego, do prawidłowego dokumentowania w tym zakresie, trzeba wziąć pod
    uwagę ogólne reguły dowodowe określone w art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    W myśl art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.

    Zatem, organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia
    poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z
    których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek
    poniósł. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy,
    akt notarialny, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny
    potwierdzić.
    Z opisu sprawy wynika, że część środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przeznaczy
    Pan również na cele remontowe, tj. remont domu jednorodzinnego zakupionego wspólnie
    z Pana żoną do majątku wspólnego – w terminie trzech lat, licząc od końca roku
    podatkowego, w którym dokonał Pan odpłatnego zbycia ww. lokalu.
    Pod pojęciem wydatków na „remont domu” rozumie Pan wydatki poniesione na:
    - wymianę posadzki (tj. ułożenie styropianu oraz ogrzewania podłogowego, wylewkę
      betonową, położenie kafli) wykorzystując do tego następujące materiały: beton, kleje
      do kafli, kafle, rurki do ogrzewania podłogowego, rozdzielacz ogrzewania
      podłogowego);
    - wymianę instalacji wodno-kanalizacyjnej;
    - wymianę okien;
    - wymianę instalacji elektrycznej;
    - renowację elewacji (tj. uzupełnienie ubytków elewacji, nałożenie nowej farby)
      wykorzystując do tego następujące materiały: tynk, zaprawa gruntująca, farba,
      styropian;
    - materiały budowlane jakie będą niezbędne do ukończenia przedsięwzięcia, tj. płyty
      karton gips i atlas m-system do ich zamocowania, płyty budowlane, płyty OSB, gładź
      szpachlową, beton, bloczki komórkowe, panele podłogowe, listwy wykończeniowe.
    Wszelkie te materiały będą trwale związane ze strukturą domu.
    Wydatki na remont domu jednorodzinnego, które planuje Pan odliczyć w ramach ulgi
    mieszkaniowej będą dotyczyć również prac budowlanych/remontowych. Wymiana stolarki
    okiennej wraz z zakupem okien, renowacja i malowanie elewacji, położenie płyt karton
    gipsowych oraz OSB, instalacja ogrzewania podłogowego, remont dwóch łazienek, remont
    kuchni oraz salonu. Wszystkie materiały jakie zostaną użyte do powyższych prac, będą
    trwale związane ze strukturą domu.
    Ww. wydatki zostaną poniesione przez Pana nie później niż w ciągu trzech lat, licząc od
    końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Pana lokalu mieszkalnego.
    Będzie Pan posiadał wystawione na swoje imię i nazwisko rachunki i faktury VAT lub inne
    udokumentowane rzetelne i wiarygodne dowody (np. umowę zawartą z wykonawcą prac
    remontowych lub potwierdzenie zapłaty za ich wykonanie) potwierdzające wydatkowanie
    środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego,
    na remont wyżej wskazanego domu. Faktury VAT dokumentujące poniesione przez Pana
    wydatki w związku z remontem domu zostaną wystawione przez podatnika
    niekorzystającego ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzić należy, że wydatkowanie przez Pana części środków
    pieniężnych (przychodu) uzyskanych ze sprzedaży spółdzielczego prawa do lokalu
    mieszkalnego na remont domu jednorodzinnego wraz z potrzebnymi materiałami i
    usługami poniesionymi na: wymianę posadzki (tj. ułożenie styropianu oraz ogrzewania
    podłogowego, wylewkę betonową, położenie kafli) wykorzystując do tego następujące
    materiały: beton, kleje do kafli, kafle, rurki do ogrzewania podłogowego, rozdzielacz
    ogrzewania podłogowego), wymianę instalacji wodno-kanalizacyjnej, wymianę okien,

    wymianę instalacji elektrycznej, renowację elewacji (tj. uzupełnienie ubytków elewacji,
    nałożenie nowej farby) wykorzystując do tego następujące materiały: tynk, zaprawa
    gruntująca, farba, styropian, materiały budowlane jakie będą niezbędne do ukończenia
    przedsięwzięcia, tj. płyty karton gips i atlas m-system do ich zamocowania, płyty
    budowlane, płyty OSB, gładź szpachlową, beton, bloczki komórkowe, panele podłogowe,
    listwy wykończeniowe, mieszczą się w kategorii wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych na remont
    budynku mieszkalnego. Tym samym wydatki te są wydatkami związanymi z celami
    mieszkaniowymi i uprawniają Pana do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym zaznaczyć, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Jak wynika z art. 33 pkt 1 i pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba
          że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem z powyższego wynika, że w przypadku współwłasności wszyscy współwłaściciele są
    właścicielami całej rzeczy, ale żaden z nich nie jest właścicielem całości. Niepodzielność
    wspólnego prawa własności oznacza, że żaden ze współwłaścicieli nie ma fizycznie
    wydzielonej części rzeczy na swoją wyłączną własność. Zarówno rzecz jako całość, jak i
    każda część rzeczy należy do wszystkich współwłaścicieli. Biorąc to pod uwagę, a w
    szczególności brzmienie cytowanego uprzednio art. 21 ust. 26 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z którego wprost wynika, że przez własny budynek
    rozumie się budynek stanowiący własność lub współwłasność podatnika, uznać należy, że
    przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania można uwzględnić całą kwotę jaka
    została wydatkowała na remont lokalu mieszkalnego, przez osobę, która jest jego
    współwłaścicielem bez jej ograniczania do wysokości udziału we współwłasności w tym
    budynku.
    Reasumując, mając na uwadze powyższe przepisy uznać należy, że kwota przychodu
    uzyskanego ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego,
    którą przeznaczy Pan na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z żoną na
    zakup domu jednorodzinnego oraz remont tego domu (w zakresie wskazanych przez Pana

    wydatków), stanowi wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, uprawniające do
    zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25
    pkt 1 lit. d) i pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przeszkodą
    nie jest fakt, że wydatki zostaną zrealizowane na cele mieszkaniowe Pana oraz Pana żony,
    bowiem jak wskazano wyżej małżeńska wspólność majątkowa charakteryzuje się tym, że
    w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym.
    Nie sposób więc wydzielić lub ograniczyć kwotę wydatków poniesionych przez Pana na
    cele mieszkaniowe zrealizowane w ramach małżeństwa opartego na wspólności
    majątkowej.
    Zaznaczyć jednakże należy, że ww. zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi tego dochodu i
    udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym
    z odpłatnego zbycia. Zatem, w sytuacji, gdy cały przychód osiągnięty przez Pana z
    odpłatnego zbycia zostanie wydatkowany na wskazane wyżej cele, dochód z tytułu
    odpłatnego zbycia będzie w całości zwolniony z podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ
    dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku (nie analizował załączonych
    dokumentów). Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § Ordynacji
    podatkowej.