Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-612/08/11-S/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-03
Teza: Czy czynności nieodpłatnego przekazania towarów na cele promocji i reklamy Spółki dokonywane w ramach i związane z prowadzoną działalnością są opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: materiały-materiały reklamowe; odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek naliczony; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; reklama
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Po 38/09 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2010 r. sygn. akt I FSK 1385/09 – stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2008 r. (data wpływu 3 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Wniosek Spółki z o.o. z dnia 26 czerwca 2008 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczy opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w celu reklamy i promocji, przekazywał i zamierza dalej w przyszłości przekazywać nieodpłatnie towary swoim kontrahentom w ramach sprzedaży premiowej. W celu wsparcia sprzedaży organizuje akcje promocyjne polegające na tym, że podmioty otrzymują od Spółki nagrody rzeczowe w zamian za spełnienie warunków określonych regulaminami promocji. Nagrodami związanymi z opisaną powyżej sprzedażą premiową, są zarówno wyroby będące w ofercie handlowej Zainteresowanego, jak też inne nagrody rzeczowe zakupione na potrzeby akcji promocyjnej. Podstawą do przyznania nagród są regulaminy sprzedaży premiowej precyzujące zasady ich przyznawania oraz czas prowadzonej akcji. Przyznawanie nagród rzeczowych w sprzedaży premiowej stanowi jedną z form uatrakcyjnienia oferowanej sprzedaży, jak również ma na celu umocnienie więzi handlowych Spółki z jej kontrahentami (nabywcami). Możliwość uzyskania nagrody wpływa zatem na wzrost sprzedaży oferowanych wyrobów, a co za tym idzie na wzrost osiąganych przychodów. Potwierdzają ten fakt przeprowadzone analizy i porównania przychodów ze sprzedaży. Wnioskodawca dokonuje również nieodpłatnych przekazań towarów w ramach prowadzonych przez niego działań reklamowych, co wpływa na zwiększenie rozpoznawalności na rynku oferowanych produktów, a także samej firmy i jej znaku – prezenty reklamowe z logo firmy (np.: kubki, notesy, czapki, bluzki, spodnie, parasole, torby, plecaki itp.).

Działania te podejmowane są tylko i wyłącznie w celu zwiększenia sprzedaży i atrakcyjności produktów Spółki, pozyskania nowych kontrahentów oraz utrzymania określonej pozycji na rynku. Pozostają zatem w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Zainteresowanego działalnością. Korzystając z prawa wynikającego z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Spółka obniża kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów przeznaczonych do nieodpłatnego przekazania, gdyż przekazania te są dokonywane w celu utrzymania i zwiększenia wartości obrotu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego zadano następujące pytanie.

Czy czynności nieodpłatnego przekazania towarów na cele promocji i reklamy Spółki, dokonywane w ramach i związane z prowadzoną działalnością, są opodatkowane podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast art. 7 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników (\`(...)\`),
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Z powyższych regulacji prawnych wynika, że dostawą towarów objętą opodatkowaniem, a więc mieszczącą się w pojęciu odpłatnej dostawy towarów, są także niektóre nieodpłatne przekazania towarów. Ustawodawca za takie uznał tylko te nieodpłatne przekazania, które są dokonywane na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, a zatem w sytuacji braku istnienia funkcjonalnego związku pomiędzy czynnością przekazania, a prowadzoną przez Spółkę działalnością. Zatem, jeśli nieodpłatne wydanie towarów dokonywane jest w celach związanych z działalnością gospodarczą, tak jak ma to miejsce w zaistniałym stanie faktycznym, to nie może być uznane za odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT i jako takie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem Spółki, stanowisko jej potwierdza orzecznictwo sądowe, w którym obecnie dominuje pogląd, że jedynie nieodpłatne wydanie towaru na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą podlega opodatkowaniu. Na potwierdzenie powyższego Wnioskodawca powołał wyroki WSA w Warszawie: z dnia 17 sierpnia 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 984/07); z dnia 5 października 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 1255/07); z dnia 10 października 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 1444/07); wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I SA/Wr 152/07), oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2008 r. (sygn. akt I FSK 600/07), który odnosi się do stanu prawnego obowiązującego od 1 czerwca 2005 r., gdyż od tego momentu nastąpiła istotna zmiana przepisów o nieodpłatnym przekazaniu towarów.

W wyniku nowelizacji, przepis art. 7 ust. 3 otrzymał brzmienie „Przepisu ustępu 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek”.

Usunięcie z dniem 1 czerwca 2005 r. zapisu „jeżeli ich przekazanie (wręczenie) wiązało się bezpośrednio z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem” jest krokiem ustawodawcy zmierzającym do usunięcia niespójnych zapisów, które stały się źródłem rozbieżnych interpretacji. Odnosząc się do powyższego Spółka stwierdziła, że również Urząd Skarbowy, właściwy dla siedziby Spółki, to jest Drugi Wielkopolski Urząd Skarbowy w Kaliszu wydał interpretację zgodną z jej stanowiskiem w przedmiotowej sprawie (DP-443-33/07 z dnia 14 sierpnia 2007 r.). Zdaniem Wnioskodawcy, obecnie zastosowana konstrukcja prawna przepisów dotyczących nieodpłatnych przekazań towarów jest następująca:

*   opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów (art. 5 ust. 1 pkt 1);
*   opodatkowaniu podlega również nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem (art. 7 ust. 2), jednakże z wyłączeniem przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3), których nieodpłatne przekazanie nie podlega nigdy opodatkowaniu, niezależnie od celu tego przekazania oraz od tego, czy podatnikowi przysługiwało przy nabywaniu tych towarów prawo do odliczenia podatku naliczonego, czy też nie.

W opinii Zainteresowanego, niewłaściwy jest pogląd wyrażany w niektórych interpretacjach organów podatkowych, że przekazanie towarów wymienionych w art. 7 ust. 3 ustawy VAT, zawsze będzie realizowało cele związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, co wskazywałoby na nieracjonalność ustawodawcy, który w art. 7 ust. 3 ustawy VAT wyłączałby z zakresu opodatkowania czynności które i tak już nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 2, jako dokonywane na cele związane z przedsiębiorstwem. Podatnik może bowiem te towary przekazać innemu podmiotowi np. do utylizacji lub innego wykorzystania ze względu na nieaktualne dane informacyjne zawarte w powyższych materiałach i takie przekazanie nie będzie opodatkowane na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy VAT.

Literalne brzmienie art. 7 ust. 2 ustawy VAT jednoznacznie wskazuje, że tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele inne niż związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem jest zrównane z odpłatną dostawą towarów i w związku z tym podlega opodatkowaniu. Jeżeli ratio legis tego przepisu byłoby objęcie zarówno przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem jak i na cele z nim niezwiązane, wówczas ustawodawca zrezygnowałby ze wskazania celu przekazania, odwołując się jedynie do samej czynności przekazania. Przedmiot i zakres opodatkowania, zgodnie z art. 217 Konstytucji RP musi jednoznacznie wynikać z przepisów polskiej ustawy, a skoro dany stan z przepisów tych nie wynika, to należy uznać go za pozostający poza zakresem opodatkowania. Mimo, że przepisy polskiej ustawy o podatku od towarów i usług są bardziej liberalne niż przepisy unijnej dyrektywy, to w sytuacji sporu między podatnikiem i polskim organem podatkowym prawo do odwołania się do postanowień dyrektywy ma wyłącznie podatnik, a nie państwo. Państwo jest bowiem zobowiązane do zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z regulacji wspólnotowych, a jeżeli zrobiło to nieprecyzyjnie, nie może obciążać konsekwencjami podatnika. Stosowanie proeuropejskiej wykładni celowościowej ogranicza wykładnia językowa normy prawa krajowego, od której należy rozpocząć wykładnię prawa, w tym podatkowego.

Z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2005 r., nie da się wywieść obowiązku opodatkowania nieodpłatnych przekazań towarów na cele związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 1 października 2008 r. interpretację indywidualną nr ILPP2/443-612/08-2/AK, w której stanowisko Spółki z o.o. uznał za nieprawidłowe.

W interpretacji wskazano, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nieodpłatne przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel podlega opodatkowaniu niezależnie od celu przekazania, o ile nie znajdują zastosowania przepisy art. 7 ust. 3-7 ustawy.

Tym samym, nieodpłatne przekazanie różnego rodzaju nagród, gadżetów lub innych upominków przez Spółkę, co do zasady, traktowane jako związane z prowadzonym przedsiębiorstwem - podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż miała ona prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tych towarów. Wyjątek stanowią wydane nieodpłatnie towary, które spełniają definicję małych prezentów - w myśl art. 7 ust. 4 ustawy.

Pismem z dnia 14 października 2008 r. Spółka z o.o. wezwała Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 12 listopada 2008 r. nr ILPP2/443/W-78/08-2/SJ Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym, Spółka z o.o., wniosła w dniu 12 grudnia 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Sąd, po rozpoznaniu sprawy, wydał wyrok w dniu 5 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Po 38/09, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

Minister Finansów złożył skargę kasacyjną z dnia 23 czerwca 2009 r. od wyżej powołanego wyroku WSA.

Wyrokiem z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I FSK 1385/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Po 38/09 oraz w wyroku NSA z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I FSK 1385/09 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Przez dostawę towarów rozumie się również – w myśl art. 7 ust. 2 ustawy – przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów przekazywania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Z literalnego brzemienia art. 7 ust. 2 ustawy wynika wprost, że odnosi się on do takiego przekazania towarów, które nastąpiło wyłącznie na cele inne niż związane prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. Oznacza to, że przepis ten pomija takie nieodpłatne przekazania towarów, które zostały dokonane na cele związane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika. Przepis ust. 3 tego artykułu określa tylko rodzaje towarów których przekazanie wskazane w ust. 2 – czyli na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem – zostało wyłączone z zakresu przedmiotowego opodatkowania – jest to przepis szczególny zawierający wyjątki w stosunku do ust. 2.

Należy zatem uznać, że przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem, w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z tym nabyciem.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu reklamy i promocji, przekazywał i zamierza dalej w przyszłości przekazywać nieodpłatnie towary swoim kontrahentom w ramach sprzedaży premiowej. W celu wsparcia sprzedaży organizuje akcje promocyjne polegające na tym, że podmioty otrzymują od Spółki nagrody rzeczowe w zamian za spełnienie warunków określonych regulaminami promocji. Nagrodami związanymi z opisaną powyżej sprzedażą premiową, są zarówno wyroby będące w ofercie handlowej Zainteresowanego, jak też inne nagrody rzeczowe zakupione na potrzeby akcji promocyjnej. Podstawą do przyznania nagród są regulaminy sprzedaży premiowej precyzujące zasady ich przyznawania oraz czas prowadzonej akcji. Przyznawanie nagród rzeczowych w sprzedaży premiowej stanowi jedną z form uatrakcyjnienia oferowanej sprzedaży, jak również ma na celu umocnienie więzi handlowych Spółki z jej kontrahentami (nabywcami). Wnioskodawca dokonuje również nieodpłatnych przekazań towarów w ramach prowadzonych przez niego działań reklamowych, co wpływa na zwiększenie rozpoznawalności na rynku oferowanych produktów, a także samej firmy i jej znaku – prezenty reklamowe z logo firmy (np.: kubki, notesy, czapki, bluzki, spodnie, parasole, torby, plecaki itp.).

Działania te podejmowane są tylko i wyłącznie w celu zwiększenia sprzedaży i atrakcyjności produktów Spółki, pozyskania nowych kontrahentów oraz utrzymania określonej pozycji na rynku. Pozostają zatem w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Zainteresowanego działalnością. Korzystając z prawa wynikającego z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Spółka obniża kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów przeznaczonych do nieodpłatnego przekazania, gdyż przekazania te są dokonywane w celu utrzymania i zwiększenia wartości obrotu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdza się, że nieodpłatne przekazanie nagród rzeczowych w ramach sprzedaży premiowej oraz towarów – prezentów na cele promocji i reklamy Spółki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.