Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-567/12-6/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-09-03
Teza: 1. Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę świadectw użytkowych w związku z umorzeniem akcji w SKA, będzie stanowiło przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2. Czy przychód ten podlega określeniu na podstawie art. 19 ww. ustawy?
Słowa kluczowe: akcjonariusz; przychód; spółki-spółka komandytowo-akcyjna; umorzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, reprezentowanego przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2012 r. (data wpływu 4 czerwca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 27 sierpnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia akcji w spółce komandytowo-akcyjnej w zamian za świadectwa użytkowe – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki komandytowo-akcyjnej, w zakresie momentu powstania dochodu z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej, w zakresie skutków podatkowych umorzenia akcji w spółce komandytowo-akcyjnej w zamian za świadectwa użytkowe oraz w zakresie momentu opodatkowania przychodu otrzymanego od spółki komandytowo-akcyjnej na podstawie świadectw użytkowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca rozważa objęcie nowo wyemitowanych akcji w spółce komandytowo-akcyjnej z siedzibą w Polsce (SKA lub Spółka). Akcje w SKA zostaną objęte w zamian za wkład pieniężny lub niepieniężny w postaci papierów wartościowych. Wnioskodawca na etapie obejmowania ww. akcji będzie już akcjonariuszem w SKA w związku z nabyciem akcji z wcześniejszej emisji.

SKA będzie prowadziła działalność gospodarczą polegającą na inwestycjach na rynku kapitałowym i obrocie papierami wartościowymi.

W przyszłości część akcji w SKA posiadanych przez Wnioskodawcę może zostać umorzona. Ewentualne umorzenie nastąpi bez wynagrodzenia płatnego na rzecz Wnioskodawcy, będzie się natomiast wiązać z wydaniem na Jego rzecz świadectw użytkowych.

Wnioskodawca po umorzeniu części akcji nadal pozostanie właścicielem pewnej liczby akcji w SKA. Świadectwa użytkowe będą uczestniczyć w dywidendzie wypłacanej przez SKA na zasadach analogicznych jak akcje. Będą jednak wyłączone z udziału w majątku likwidacyjnym.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, iż świadectwa użytkowe, które Wnioskodawca może otrzymać, będą zbywalne i stanowić będą papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie skutków podatkowych umorzenia akcji w spółce komandytowo-akcyjnej w zamian za świadectwa użytkowe.

1.  Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę świadectw użytkowych w związku z umorzeniem akcji w SKA będzie stanowiło przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy przychód ten podlega określeniu na podstawie art. 19 ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydanie świadectw użytkowych w miejsce umorzonych akcji w SKA nie będzie stanowiło przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brak jest w związku z tym podstaw do zastosowania przez organy podatkowe art. 19 ww. ustawy w celu określania przychodu Wnioskodawcy z tytułu nabycia świadectw użytkowych uzyskiwanych w związku z umorzeniem akcji SKA.

Otrzymanie świadectw użytkowych w związku z umorzeniem akcji nie jest zdarzeniem prowadzącym do powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się, m.in.:

*   dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni, w tym również:
    1.  dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,
    2.  oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,
    3.  podział majątku likwidowanej spółki (spółdzielni),
    4.  wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń,
*   należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z:
    1.  odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych,
    2.  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Zgodnie z art. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 ze zm., ustawa o obrocie), „ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to:

1.  akcje, prawa poboru w rozumieniu ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r., nr 94 poz. 1037 ze zm., KSH), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
2.  inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Zgodnie z art. 125 Kodeksu spółek handlowych, SKA jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem.

Art. 126 Kodeksu spółek handlowych przewiduje, że w sprawach nieuregulowanych do SKA stosuje się:

*   w zakresie stosunku prawnego komplementariuszy, zarówno między sobą, wobec wszystkich akcjonariuszy, jak i wobec osób trzecich, a także do wkładów tychże wspólników do spółki, z wyłączeniem wkładów na kapitał zakładowy - odpowiednio przepisy dotyczące spółki jawnej,
*   w pozostałych sprawach - odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej, a w szczególności przepisy dotyczące kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy, akcji, rady nadzorczej i walnego zgromadzenia.

Zgodnie z art. 361 § 1 Kodeksu spółek handlowych, „Statut może przewidywać, że w zamian za akcje umorzone spółka wydaje świadectwa użytkowe bez określonej wartości nominalnej. Świadectwa użytkowe mogą być imienne lub na okaziciela. Jeżeli statut nie stanowi inaczej świadectwa użytkowe uczestniczą na równi z akcjami w dywidendzie oraz w nadwyżce majątku spółki pozostałej po pokryciu wartości nominalnej akcji. Uprawniony ze świadectwa użytkowego nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania związane z umorzoną akcją i nie przysługują mu żadne prawa udziałowe z wyjątkiem uprawnień określonych w Kodeksie spółek handlowych.

Świadectwa użytkowe są dokumentami wydawanymi w zamian za umorzone akcje. Inkorporują one wierzytelności w stosunku do Spółki.

„Świadectwo użytkowe jest (\`(...)\`) dokumentem, który spółka wydaje akcjonariuszowi w zamian za umorzenie jego akcji (art. 361 § 1 KSH). Jednakże, ze względu na fakt, że umorzenie akcji może odbywać się za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia (\`(...)\`) świadectwo użytkowe będzie dodatkową (przypadek pierwszy) lub jedyną (przypadek drugi) formą rekompensaty akcjonariuszowi przez spółkę za umorzenie akcji”. (System prawa prywatnego, Prawo papierów wartościowych, Tom 19, str. 112).

„Świadectwo użytkowe różni się od akcji trzema zasadniczymi elementami. Po pierwsze świadectwa użytkowe nie mają określonej wartości nominalnej. Zakres przysługujących uprawnionemu ze świadectwa praw nie jest więc wyznaczony przez odniesienie do kapitału zakładowego. Po drugie świadectwa nie będąc akcjami nie dają uprawnionemu praw korporacyjnych. Wreszcie po trzecie uprawniony ze świadectwa użytkowego nie ponosi żadnej odpowiedzialności za zobowiązania związane z umorzoną akcją” (J. Frąckowiak, A. Kidyba, K. Kruczalak, W. Pyzioł, W. Opalski, Prawo handlowe, Tom II, Warszawa 1996-2006, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis).

„Podstawowe uprawnienie ze świadectwa użytkowego polega na uczestnictwie w dywidendzie na równi z akcjami (\`(...)\`). Z reguły, wyznaczenie udziału w dywidendzie będzie oznaczone liczbą akcji (np. w zamian za 10 umorzonych akcji można przyznać uprawnionemu udział w dywidendzie równy 15 akcjom). Prawo do udziału w dywidendzie może być określone także w inny sposób (np. procentowym udziałem w zysku przeznaczonym do podziału przez akcjonariuszy). Świadectwo uprawnia wierzyciela do udziału w dywidendzie na równych prawach z akcjami, chyba że statut stanowi inaczej” (Komentarz do art. 361 KSH, (w.) S. Sołtysiński, A. Szajkowski, A. Szumański, J. Szwaja, Kodeks spółek handlowych, Komentarz do art. 301- 458 KSH, C.H. Beck, Warszawa 2008, str. 525).

,,W przypadku świadectw użytkowych zastosowanie mają - poza art. 361 - przepisy ogólne o papierach wartościowych imiennych i na okaziciela (art. 92-116 k.c.). Poza tym status tych papierów może regulować statut. Kodeks wskazuje na swobodę statutu w zakresie kształtowania uprawnień majątkowych, które w myśl § 3 są jedynymi” (J. Raglewski, R. Potrzeszcz, T. Siemiątkowski, J. Naworski, K. Strzelczyk, Komentarz do kodeksu spółek handlowych. Spółka akcyjna i przepisy karne. Tom 1, Warszawa 2003, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie 1) s. 844).

„Świadectwa użytkowe inkorporują wyłącznie wierzytelności, o których mowa w art. 361 (dywidenda, kwoty likwidacyjne) i nie mogą inkorporować uprawnień korporacyjnych (organizacyjnych) co wynika jasno z art. 361 § 3” (Komentarz do art. 361 KSH, M. Rodzynkiewicz, Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2009, wydanie III, s. 1344).

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa charakterystyka prowadzi do następujących wniosków:

*   istnieje istotna różnica co do treści uprawnień ucieleśnionych w akcjach i świadectwach użytkowych; różnica ta polega na tym, że akcje obejmują uprawnienia korporacyjne oraz majątkowe; świadectwa użytkowe inkorporują uprawnienie tylko majątkowe, w szczególności prawo do dywidendy oraz majątku polikwidacyjnego,
*   świadectwa użytkowe nie mają wartości nominalnej; ich funkcja polega na inkorporowaniu praw do wierzytelności pieniężnych, o których mowa w art. 361 § 2 KSH, tzn. prawa do dywidendy oraz kwot likwidacyjnych (o ile nie zostały wyłączone),
*   świadectwa powstają w wyniku umorzenia akcji; stanowią formę rekompensaty z utraty uprawnień do spółki w postaci akcji,
*   świadectwa użytkowe wydane za umorzone akcje w drodze umorzenia dobrowolnego jak i przymusowego są papierami wartościowymi, w rozumieniu ustawy o obrocie, m.in. z tego względu, że będą zbywalne.

W ocenie Wnioskodawcy, wydanie świadectw użytkowych uprawniających do udziału w zysku SKA nie prowadzi do powstania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadectwa użytkowe nie mają wartości nominalnej; ich funkcja polega na inkorporowaniu praw do wierzytelności pieniężnych, o których mowa w art. 361 § 2 Kodeksu spółek handlowych, tzn. prawa do dywidendy oraz ewentualnie kwot likwidacyjnych. Świadectwa powstają w wyniku umorzenia akcji; stanowią formę rekompensaty z utraty uprawnień do spółki w postaci akcji. Świadectwa użytkowe nie stanowią zatem wynagrodzenia, rozumianego jako odpłatność za umarzane akcje.

Umorzenie akcji w zamian za świadectwa użytkowe de facto ma charakter nieodpłatny, a świadectwa użytkowe jedynie wskazują na potencjalną możliwość uzyskania w przyszłości dywidendy (co jakkolwiek nie jest zdarzeniem pewnym - SKA może przecież nie wykazywać zysku). Jednocześnie wydanie świadectw użytkowych w zamian za umorzone akcje, jak specyficzna konstrukcja przewidziana w Kodeksie spółek handlowych, nie powinno podlegać ocenie pod kątem przepisów odnoszących się do zbycia składników majątku za cenę odpowiadającą wartości rynkowej (art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Idąc dalej, należy stwierdzić, że jedynym przepisem w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nakazuje rozpoznanie przychodu w związku z transakcjami skutkującymi uzyskaniem praw korporacyjnych i majątkowych w formie udziałów lub akcji jest art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Nakazuje on rozpoznanie przychodu w związku z transakcjami skutkującymi uzyskaniem praw korporacyjnych i majątkowych w formie udziałów lub akcji. W aktualnym brzmieniu ogranicza się on wyłącznie do aportów do spółek kapitałowych. Gdyby aporty do spółek osobowych miały być w zamyśle ustawodawcy opodatkowane, przepis ten wyraźnie by na to wskazywał. Skoro więc uzyskanie pełnych praw akcjonariusza w SKA (i korporacyjnych i majątkowych) w formie akcji (uzyskanych w zamian za aport) nie stanowi przedmiotu opodatkowania, to tym bardziej uzyskanie tytułu prawnego do praw mających charakter zdecydowanie bardziej ograniczony niż akcje nie powinno być objęte opodatkowaniem.

Podkreślić także należy, iż w wyniku umorzenia akcji wspólnik traci uprawnienia o szerszym zakresie, zyskując w to miejsce uprawnienia dużo bardziej ograniczone. Z punktu widzenia zakresu praw podmiotowych uprzednio mu przysługujących ponosi więc „stratę”, z tego powodu nie ma podstaw do tego, aby mu przypisywać jakiekolwiek przysporzenie majątkowe mogące się kwalifikować do przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sytuację akcjonariusza, na rzecz którego wydawane są świadectwa użytkowe przyrównać można np. do sytuacji wspólnika w spółce jawnej, który po przekształceniu takiej spółki w spółkę akcyjną uzyskuje akcje będące odzwierciedleniem wartości jego wkładu w spółce jawnej. Tego typu nabycie akcji nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych - ze względu na brak zdarzenia, któremu ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przypisywałaby skutek w postaci obowiązku rozpoznania przychodu.

Wniosek ten potwierdza także konstrukcja art. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które dają organom podatkowym podstawę do określania wartości przychodu, w sytuacji gdy uzyskiwany jest on z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych oraz zamiany rzeczy lub praw. Emisja świadectw użytkowych nie ma charakteru ani wynagrodzenia za odpłatne zbycie praw, ani też nie stanowi zamiany.

Należy więc uznać, iż nabycie świadectw użytkowych w SA w związku z umorzeniem akcji nie jest opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych; jednocześnie art. 19 cyt. ustawy nie znajduje zastosowania do nabycia ww. papierów wartościowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), spółka osobowa to - spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem (art. 125 Kodeksu spółek handlowych).

Zgodnie z art. 126 § 1 Kodeksu spółek handlowych, w sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale do spółki komandytowo-akcyjnej stosuje się:

1.  w zakresie stosunku prawnego komplementariuszy, zarówno między sobą, wobec wszystkich akcjonariuszy, jak i wobec osób trzecich, a także do wkładów tychże wspólników do spółki, z wyłączeniem wkładów na kapitał zakładowy – odpowiednio przepisy dotyczące spółki jawnej,
2.  w pozostałych sprawach – odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej, a w szczególności przepisy dotyczące kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy, akcji, rady nadzorczej i walnego zgromadzenia.

Stosownie do treści art. 5a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych – oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz. 1391).

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych rozumie się przez to:

1.  akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
2.  inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca rozważa objęcie nowo wyemitowanych akcji w spółce komandytowo-akcyjnej. W przyszłości część akcji w SKA posiadanych przez Wnioskodawcę może zostać umorzona. Ewentualne umorzenie nastąpi bez wynagrodzenia płatnego na rzecz Wnioskodawcy, będzie się natomiast wiązać z wydaniem na Jego rzecz świadectw użytkowych, stanowiących zbywalne papiery wartościowe.

W myśl art. 359 § 1 Kodeksu spółek handlowych, akcje mogą być umorzone w przypadku, gdy statut tak stanowi. Akcja może być umorzona albo za zgodą akcjonariusza w drodze jej nabycia przez spółkę (umorzenie dobrowolne), albo bez zgody akcjonariusza (umorzenie przymusowe). Umorzenie dobrowolne nie może być dokonane częściej niż raz w roku obrotowym. Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa statut.

Umorzenie akcji wymaga uchwały walnego zgromadzenia. Uchwała powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia, wysokość wynagrodzenia przysługującego akcjonariuszowi akcji umorzonych bądź uzasadnienie umorzenia akcji bez wynagrodzenia oraz sposób obniżenia kapitału zakładowego. Umorzenie przymusowe następuje za wynagrodzeniem, które nie może być niższe od wartości przypadających na akcję aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między akcjonariuszy (art. 359 § 2 Kodeksu spółek handlowych).

Stosownie natomiast do postanowień art. 361 § 1 Kodeksu spółek handlowych, statut może przewidywać, że w zamian za akcje umorzone spółka wydaje świadectwa użytkowe bez określonej wartości nominalnej. Świadectwa użytkowe mogą być imienne lub na okaziciela.

Jeżeli statut nie stanowi inaczej, świadectwa użytkowe uczestniczą na równi z akcjami w dywidendzie oraz w nadwyżce majątku spółki, pozostałej po pokryciu wartości nominalnej akcji (art. 361 § 2 Kodeksu spółek handlowych). Uprawniony ze świadectwa użytkowego nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania związane z umorzoną akcją i nie przysługują mu żadne prawa udziałowe, z wyjątkiem uprawnień określonych w § 2 (art. 361 § 3 Kodeksu spółek handlowych).

Jak wynika z powyższych przepisów, świadectwa użytkowe mogą być zarówno imienne, jak i na okaziciela. Uprawnionym ze świadectwa użytkowego może być były akcjonariusz oraz akcjonariusz obecny (w przypadku, gdy przedmiotem umorzenia objęte były tylko niektóre z należących do niego akcji). Świadectwa użytkowe nie mają wartości nominalnej a wydane zostają w zamian za umorzone akcje spółki.

W świetle powyższego wskazać należy, że celem wydania przez spółkę świadectwa użytkowego nie jest przekazanie jakiegokolwiek świadczenia pieniężnego, a jedynie zrekompensowanie utraty określonych praw majątkowych. Wydanie świadectwa użytkowego następuje bez wydania akcji, a w zamian za nią.

Jak wskazał Wnioskodawca, umorzenie akcji w spółce komandytowo-akcyjnej nastąpi bez wynagrodzenia płatnego na rzecz Wnioskodawcy, będzie się natomiast wiązać z wydaniem na Jego rzecz świadectw użytkowych. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują w takiej sytuacji powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego wskazać należy, że otrzymanie przez Wnioskodawcę świadectw użytkowych w związku z umorzeniem akcji w spółce komandytowo-akcyjnej nie będzie stanowiło dla Niego przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącego ustalenia przychodu z odpłatnego zbycia (w tym w drodze zamiany) nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, w celu określania przychodu Wnioskodawcy z tytułu nabycia świadectw użytkowych uzyskiwanych w związku z umorzeniem akcji tej spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż w dniu 3 września 2012 r. wniosek Zainteresowanego w zakresie:

*   skutków podatkowych wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki komandytowo-akcyjnej został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-567/12-4/AP,
*   momentu powstania dochodu z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-567/12-5/AP,
*   momentu opodatkowania przychodu otrzymanego od spółki komandytowo-akcyjnej na podstawie świadectw użytkowych został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-567/12-7/AP.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.