Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.24.2017.1.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-26
Teza: w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących realizację projektu
Słowa kluczowe: drogi; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2017 r. (data wpływu 15 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących realizacje projektu pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina realizuje zadania własne, określone w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446) tj. między innymi w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach gminnych dróg, a w szczególności w celu poprawy warunków komunikacyjnych. Gmina realizuje zadanie inwestycyjne pn. „…”. Na realizację zamierzenia Gmina uzyskała zgodę zarządcy drogi powiatowej - Zarządu Powiatu. Gmina posiada Porozumienie nr 1/2016 z 11 kwietnia 2016 wraz z Aneksem nr 1 z dnia 18 sierpnia 2016r. poprzedzone podjętymi uchwałami Rady Gminy oraz Rady Powiatu. Porozumienie o którym mowa powyżej dotyczy przekazania zarządzania drogą powiatową Wójtowi Gminy, oraz uszczegóławia obowiązki i odpowiedzialność stron. Porozumienie zawarto na okres realizacji zadania oraz zachowania trwałości projektu. Po upływie 5 lat od dnia otrzymania przez gminę płatności końcowej ze środków EFRROW, gmina przekaże nieodpłatnie na rzecz powiatu infrastrukturę drogową przebudowaną w wyniku realizacji inwestycji.

Gmina posiada podpisaną umowę o przyznaniu pomocy nr \`(...)\` z 25 października 2016r. z Samorządem Województwa ze środków PROW na lata 2014-2020 na operacje typu „Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii”. Celem realizacji inwestycji jest: „Poprawa jakości infrastruktury drogowej…”. Zakres przedsięwzięcia to: poszerzenie jezdni, wykonanie nawierzchni mineralno-bitumicznej, wykonanie kanalizacji deszczowej oraz budowa chodnika na łącznym odcinku 884,96 mb.

Faktury VAT za wykonane roboty budowlane oraz rachunki za sprawowanie nadzoru inwestorskiego - wszelkie faktury dokumentujące wydatki na związane z realizacją zadania, wystawiane będą na Gminę (obecnie trwa procedura przetargowa na wyłonienie wykonawcy robót budowlanych). Efekty realizacji zadania nie będą wykorzystywane do celów zarobkowych, nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina nie będzie czerpać pożytków tytułem majątku powstałego wskutek realizacji ww. projektu.

Do wniosku aplikacyjnego o przyznanie pomocy Gmina załączyła podpisane oświadczenie o kwalifikowalności podatku VAT, z którego wynika iż Gmina jest podatnikiem podatku VAT, figuruje w ewidencji płatników podatku VAT i realizując ww. operację nie może w żaden sposób odzyskać poniesionego kosztu podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących realizację zadania pn. „…” realizowanego w ramach zadań własnych w celu poprawy warunków komunikacyjnych na terenie gminy?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gmina nie ma prawa do odliczania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na zakup towarów i usług w związku z realizacją operacji pn. „…” i tym samym prawidłowym jest wykazanie podatku VAT, jako kosztu kwalifikowalnego operacji.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, że prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:

*   nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT;
*   nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonania czynności opodatkowanych VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, Gmina jest podatnikiem podatku VAT - jak zostało wspomniane w opisie sprawy, w konsekwencji, w pierwszej przesłance istnieje możliwość odliczenia VAT - przesłanka została spełniona. Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości, które nie stanowi dostawy towarów.

Z uwagi na fakt, iż Gmina nie czerpie jakichkolwiek pożytków tytułem majątku wytworzonego wskutek realizacji operacji, należy stwierdzić, że majątek ten nie jest przez Gminę wykorzystywany do czynności podlegających opodatkowaniu VAT. W konsekwencji druga ze wskazanych powyżej przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z prawa do odliczenia VAT nie jest spełniona.

W związku z powyższym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację operacji. Majątek powstały w wyniku realizacji przedsięwzięcia nie jest przez nią wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Gmina więc nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione za zakup towarów i usług w związku z realizacją operacji i tym samym prawidłowe jest wskazanie podatku VAT we wniosku o dofinansowanie jako kosztu kwalifikowalnego operacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zaznaczyć należy, że w zakresie realizacji zadań własnych Gmina nie jest uznawana za podatnika (co wynika z art. 15 ust. 6 ustawy), tym samym nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Rozpatrując możliwość odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu polegającego na przebudowie drogi powiatowej, należy zauważyć, że co do zasady budowa dróg publicznych, jest realizacją celu publicznego na poziomie samorządowym, a więc jako zadanie jednostek samorządu terytorialnego mające na celu zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty nie stanowi czynności związanej z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1440) drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Z treści regulacji prawnych przytoczonych na wstępie wynika, że o prawie do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizowanymi inwestycjami, decyduje sposób wykorzystania powstałego w wyniku realizacji inwestycji mienia, tj. wykorzystanie go do czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub do czynności nieopodatkowanych.

W ocenie tut. organu, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną, przede wszystkim dlatego, że obowiązek budowy dróg jest zadaniem publicznym określanym przez ustawy. Celem realizacji inwestycji jest poprawa jakości infrastruktury drogowej w miejscowościach Sienna i Jelna poprzez przebudowę drogi powiatowej na odcinku 2912,83 mb. Efekty realizacji zadania nie będą wykorzystywane do celów zarobkowych, nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina nie będzie czerpać pożytków tytułem majątku powstałego wskutek realizacji ww. projektu.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz opis zaistniałego stanu faktycznego stwierdzić należy, że nie została spełniona przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunkująca prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ towary i usługi nabywane w ramach realizacji ww. projektu nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W konsekwencji, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo prawa do odliczenia podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących realizacje projektu „…”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację operacji jest prawidłowe.

W zakresie pytania dotyczącego uznania czy prawidłowym jest wskazanie podatku VAT we wniosku o dofinansowanie jako kosztu kwalifikowalnego operacji zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zmiana któregokolwiek elementu opisu zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.