Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-700/13-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-13
Teza: Czy w związku z posiadaniem przez Wnioskodawcę statusu akcjonariusza w spółce komandytowo-akcyjnej, przychód (dochód) po stronie Zainteresowanego z tytułu sprzedaży przez Spółkę z o.o. SKA ZCP powstanie w dacie podjęcia otrzymania dywidendy przez Wnioskodawcę, a tym samym nie będzie zobowiązany do zapłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodu osiągniętego z tytułu tej sprzedaży?
Słowa kluczowe: akcjonariusz; dywidendy; prawa-prawa majątkowe; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2013 r. (data wpływu 17 czerwca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 9 września 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodu i obowiązku odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy:

*   w części, w jakiej sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie generowała przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej − **jest prawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodu i obowiązku odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest akcjonariuszem wraz z innymi osobami w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna (zwaną dalej: Spółka z o.o. SKA). Spółka z o.o. SKA rozważa nabycie tytułem wkładu niepieniężnego (aport) zorganizowanej części przedsiębiorstwa (zwaną dalej: ZCP). ZCP spełnia przesłanki, o których mowa w art. 4a pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm., określanej dalej updop), tj. może być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Wnioskodawca przewiduje, że przyszłe cele biznesowe mogą spowodować konieczność sprzedaży otrzymanej ZCP jako wkładu niepieniężnego przez Sp. z o.o. SKA w całości innej spółce kapitałowej.

Wnioskodawca będący akcjonariuszem osiąga z tytułu uczestnictwa w Sp. z o.o. SKA przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej zgodnie z interpretacją indywidualną MF wydaną dla Wnioskodawcy w dniu 3 grudnia 2012 r. sygnatura: ILPB1/415-852/12-2/TW oraz uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 20 maja 2013 r. sygnatura II FPS 6/12.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że przedmiotem zbycia przez Spółkę z o.o. SKA, w której Wnioskodawca jest akcjonariuszem, na rzecz innej spółki będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa. W skład ZCP wchodzić będą:

*   nieruchomość (grunt wraz z budynkiem) – o przeznaczeniu w całości użytkowym, stanowiąca środek trwały,
*   środki trwałe w budowie (budowa budynku użytkowego na własnym gruncie),
*   inne środki trwałe (np. ogrodzenia, ruchomości, w tym w szczególności: samochody, komputery i inne niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej),
*   składniki wyposażenia,
*   zobowiązania, prawa z umów,
*   prawa do znaków towarowych – które na chwilę obecną nie podlegają amortyzacji, ponieważ są to niezarejestrowane znaki towarowe, co do których złożono wnioski o ich rejestrację w urzędzie patentowym, lecz do dnia zbycia ZCP znaki te nie będą zarejestrowane, zatem nie będą znajdowały się w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu ustaw podatkowych.

Wartość całej ZCP, z uwzględnieniem wartości poszczególnych jego składników, w tym znaków towarowych, zostanie określona w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego. W wyniku dokonanej wyceny powstanie dodatnia wartość firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z posiadaniem przez Wnioskodawcę statusu akcjonariusza w spółce komandytowo-akcyjnej, przychód (dochód) po stronie Zainteresowanego z tytułu sprzedaży przez Spółkę z o.o. SKA ZCP powstanie w dacie podjęcia otrzymania dywidendy przez Wnioskodawcę, a tym samym nie będzie zobowiązany do zapłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodu osiągniętego z tytułu tej sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy, kluczowe dla rozstrzygnięcia przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego jest określenie zagadnienia, czy w przedmiotowym przypadku u Wnioskodawcy, jako akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, powstanie przychód, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2 i art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm., zwana dalej ustawą o PIT) oraz określenie daty osiągnięcia tego przychodu przez Wnioskodawcę.

Punktem wyjścia do rozstrzygnięcia powyższej kwestii jest analiza statusu prawnego spółki komandytowo-akcyjnej na podstawie przepisów KSH. Przepisy te określają uprawnienia wspólnika S.K.A. oraz wskazują, które z przysługujących mu z tytułu udziału w S.K.A. świadczeń odpowiadają pojęciu przychodu w rozumieniu ustawy o PIT.

Ustawia z dnia 15 września 2000 r. − Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) dalej jako „KSH”, definiuje spółkę komandytowo-akcyjną jako spółkę osobową (art. 4 § 1 KSH). Konstrukcja tej spółki zawiera elementy spółki komandytowej (osobowej) i akcyjnej (kapitałowej). Cechą charakterystyczną spółki komandytowo-akcyjnej jest występowanie w niej dwóch grup wspólników posiadających różny status prawny, tj. komplementariuszy i akcjonariuszy. Zarówno komplementariuszem, jak i akcjonariuszem może być tak osoba fizyczna, jak i osoba prawna.

Istotą gospodarczą tej spółki jest powiązanie tzw. inwestora aktywnego (komplementariusza) z inwestorem pasywnym (akcjonariuszem). Komplementariusze, jako inwestorzy aktywni, uczestniczą bezpośrednio w prowadzeniu spraw spółki i jej reprezentacji oraz odpowiadają w sposób nieograniczony całym swoim majątkiem za zobowiązania spółki komandytowo-akcyjnej. Akcjonariusze − inwestorzy pasywni − wnoszą do spółki kapitał, w zamian za co obejmują akcje. Akcjonariusze to wspólnicy kapitałowi, którzy nie odpowiadają osobiście wobec wierzycieli za zobowiązania spółki. Sytuacja prawna akcjonariuszy jest niezwykle podobna do pozycji akcjonariusza spółki akcyjnej, co wynika bezpośrednio z art. 126 § 1 pkt 2 KSH. Inwestor aktywny to komplementariusz, który bezpośrednio prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, tj. zarządza nim i reprezentuje je na zewnątrz. Spółka komandytowo-akcyjna nosi więc nie tylko cechy spółki osobowej, lecz także spółki kapitałowej. Na tej podstawie do spółki komandytowo-akcyjnej mają odpowiednie zastosowanie regulacje przepisu art. 347 § 1 KSH, który przyznaje akcjonariuszom prawo do udziału w zysku rocznym przeznaczonym do wypłaty. Prawo do zysku akcjonariusza powstaje jednak dopiero z chwilą wykazania zysku spółki w sprawozdaniu finansowym spółki. Natomiast zysk ten musi być przeznaczony do wypłaty akcjonariuszom przez walne zgromadzenie. Jednocześnie − zgodnie z art. 146 § 2 pkt 2 KSH − uchwała o podziale zysku spółki pomiędzy jej akcjonariuszami wymaga zgody wszystkich jej komplementariuszy.

W spółce komandytowo-akcyjnej akcje mogą mieć charakter zarówno akcji imiennych, jak i akcji na okaziciela (art. 334 § 1 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 KSH). Akcje te mogą być przedmiotem publicznego obrotu, co powoduje, że bez wiedzy spółki mogą zmieniać szybko właściciela. Comiesięczne ustalenie dochodu przypadającego na poszczególnego wspólnika, celem określenia wysokości zaliczek na podatek dochodowy byłoby rozwiązaniem nieracjonalnym i nie możliwym do wykonania.

Prawo do zysku otrzymują jedynie ci wspólnicy − zgodnie z art. 348 § 2 KSH w związku z art. 126 § 1 pkt 2 KSH − którzy posiadają akcje na dzień podjęcia uchwały o podziale zysku lub na dzień dywidendy.

Treść wskazanych przepisów prawa handlowego prowadzi do wniosku, iż przyznanie akcjonariuszom prawa do udziału w zysku rocznym przeznaczonym do wypłaty powstaje tylko wówczas, gdy odpowiednia jego część została przeznaczona do podziału przez walne zgromadzenie. Wcześniej akcjonariusz nie tylko nie może go otrzymać, lecz również nie ma roszczenia do spółki o jego wypłatę. Natomiast prawa udziałowe wynikające z przysługiwania akcji oraz związane z akcją obowiązki sytuują wyraźnie akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej jako beneficjenta określonych praw majątkowych inkorporowanych w akcje.

W obowiązującym stanie prawnym przedstawiony przez Wnioskodawcę przyszły stan faktyczny polegający na sprzedaży ZCP innej spółce spowoduje powstanie przychodu po stronie Spółki z o.o. SKA.

Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej, jak wcześniej wskazano, uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu wspólnika. W przewidywanym stanie faktycznym Wnioskodawca jako wspólnik − akcjonariusz Spółki z o.o. SKA spółki osobowej jest osobą fizyczną, więc ewentualny dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. la, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone powyżej stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Oznacza to, że przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz (z zastrzeżeniem możliwości odrębnego opodatkowania tego przychodu tzw. podatkiem liniowym), łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali podatkowej. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Powyższą zasadę stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat, a także ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Powyższe oznacza, iż przychód uzyskany przez Spółkę z o.o. SKA z transakcji sprzedaży ZCP będzie stanowił w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o PIT, który stanowi: „przychodem z działalności gospodarczej są również: przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą (…) składników majątku”.

Zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy o PIT, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, czyli z działalności gospodarczej. Art. 44 ust. 1 stanowi, że podatnicy osiągający dochody między innymi z działalności gospodarczej są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki miesięczne na podatek dochodowy. Obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od kwartału, w którym dochody przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku (art. 44 ust. 3g pkt 1).

Ze względu na szczególny charakter spółki komandytowo-akcyjnej, przychód akcjonariusza w SKA powstanie dopiero po ziszczeniu się warunków wskazanych w art. 347 § 1 oraz 348 § 2 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 K.s.h. U Wnioskodawcy będącego osobą fizyczną występującą w SKA w charakterze akcjonariusza, na podstawie powołanych unormowań, przychód powstanie w momencie faktycznego uzyskania dywidendy, co będzie skutkowało powstaniem przychodu z działalności gospodarczej, tj. dopiero w dniu faktycznego otrzymania dywidendy.

Potwierdzeniem tego stanowiska jest uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt II FPS 6/12: „akcjonariuszowi spółki komandytowo-akcyjnej przysługuje zysk ze spółki tylko wtedy, gdy komplementariusze podejmą uchwałę o jego podziale. Z tą chwilą, a więc dopiero po spełnieniu określonych w Kodeksie spółek handlowych przesłanek, akcjonariusz nabywa wierzytelność o wypłatę należnej mu części zysku (dywidendy). Wierzytelność ta jest skonkretyzowana przedmiotowo oraz podmiotowo i od momentu powstania przyjmuje postać roszczenia o wypłatę dywidendy. Stanowi także przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jest bowiem przychodem z udziału w spółce niebędącej osobą prawną w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. (por. podobnie w wyroku NSA z dnia 30 marca 2011 r., II FSK 1925/09). Jednocześnie wskazać należy, że prawo do udziału w zysku jest podstawowym prawem majątkowym przysługującym akcjonariuszowi spółki komandytowa-akcyjnej, jednakże prawo to należy odróżnić od wierzytelności i opartego na nim roszczenia akcjonariusza wobec spółki o wypłatę przypadającej mu części zysku przeznaczonego do podziału. Wierzytelność, której przedmiotem jest wypłata należnej części zysku, akcjonariusz nabywa bowiem po zaistnieniu określonych wyżej przesłanek, określonych przez ww. przepisy Kodeksu spółek handlowych. Dopiero wówczas wierzytelność ta może być skonkretyzowana pod względem przedmiotowym i podmiotowym. Natomiast do czasu spełnienia w danym roku obrotowym przesłanek powstania roszczenia o wypłatę, akcjonariusz nie posiada uprawnienia do żądania od spółki świadczenia w postaci wypłaty z zysku. Nie otrzyma on w tym momencie wypłaty z zysku, a więc z tego tytułu nie będzie mógł osiągnąć przychodu do opodatkowania. Akcjonariusz będzie miał jedynie podstawy ku temu, by oczekiwać wypłaty z zysku (trafnie wywiedziono to w ww. uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 16 stycznia 2012 r., II FPS 1/12). (\`(...)\`) przychodem należnym z udziału w spółce komandytowo-akcyjnej w przypadku akcjonariusza, będącego osobą fizyczną, będzie dywidenda (przyznawana w stosunku odpowiednim do jego wkładu do spółki), to stanowić ona będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, ale należny dopiero w momencie jej faktycznego otrzymania. W świetle art. 44 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. osoba fizyczna, będąca akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, ma bowiem jako podatnik obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych dopiero w dacie powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, którą w myśl art. 14 ust. 1i tej ustawy jest dzień wypłaty dywidendy. Przyjęte stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie NSA (por. m.in. wyroki z dnia: 19 grudnia 2011 r., II FSK 901/10 i II FSK 902/10; 26 kwietnia 2012 r., II FSK 1070/10; zob. również H. Filipczyk, op. cit., s. 47). Ponieważ, zgodnie z art. 44 ust. 3 pkt 1 u.p.d.o.f., obowiązek wpłacania zaliczki powstaje dopiero z miesiącem, w którym dochód podatnika przekroczył kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku, to w sytuacji gdy akcjonariusz, będący osobą fizyczną, nie uzyska przychodu (dochodu) w ciągu roku podatkowego w postaci dywidendy z udziału w spółce komandytowo-akcyjnej, obowiązek zaliczki nigdy nie powstanie. Natomiast uzyskanie przychodu, rodzi obowiązek wpłacenia zaliczki za ten miesiąc, w którym dochód powstał i wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym”.

Cytowana uchwała jednoznacznie potwierdza, że dla określenia momentu powstania przychodu do opodatkowania dla akcjonariusza istotne jest ustalenie momentu faktycznego uzyskania dywidendy, co oznacza, że przychód nie powstaje w chwili, gdy jest należny spółce, tylko dopiero z chwilą faktycznego otrzymania go przez akcjonariuszy.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z tytułu sprzedaży ZCP nie powstanie w dacie odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności składników majątku składających się na ZCP, będących środkami trwałymi oraz wartościami niematerialnymi i prawnymi SKA. W ocenie Wnioskodawcy, skoro podstawę opodatkowania stanowi kwota przyznanej akcjonariuszowi Dywidendy, to tym samym przychód po Jego stronie nie powstanie w momencie zbycia ZCP, lecz dopiero w momencie faktycznego otrzymania dywidendy po zakończeniu roku obrotowego.

Powołując się na interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia 11 maja 2012 r. Znak: DD5/033/1/12/KSM/DD-125 warto wskazać, iż: „w orzecznictwie WSA podzielany jest (\`(...)\`) pogląd, iż uzyskiwanie przez spółkę komandytowo-akcyjną przychodów oraz ponoszenie przez taką spółkę kosztów uzyskania przychodów nie rodzi − po stronie akcjonariusza takiej spółki − obowiązku wykazywania tych przychodów oraz kosztów”.

Wnioskodawca podkreśla, iż w Jego opinii, z ww. interpretacji ogólnej wynika, iż akcjonariusz SKA nie ma obowiązku wykazywania przychodów uzyskiwanych przez SKA w trakcie prowadzonej przez nią działalności bieżącej w ciągu trwającego roku obrotowego. Akcjonariusz zgodnie z uregulowaniem KSH nie ma prawnej możliwości do dokonywania comiesięcznych zaliczkowych rozliczeń przychodów i kosztów prowadzonej przez SKA działalności, takie uprawnienie przysługuje jedynie komplementariuszowi. Comiesięczne odprowadzanie zaliczek mogłoby prowadzić do rozpoznania dochodu, którego akcjonariusz nigdy może nie otrzymać. Bezspornie wobec akcjonariusza SKA nie ma zastosowania art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, regulujący zasady opłacania zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego.

Wnioskodawca podkreśla, że dochód po stronie akcjonariusza powstanie dopiero w momencie wypłaty dywidendy, natomiast transakcje dokonywane w ramach prowadzonej przez SKA działalności gospodarczej, w tym również sprzedaż ZCP, rodzą przychód i koszty jedynie po stronie SKA. Tym samym sprzedaż przez SKA ZCP nie rodzi skutków podatkowych dla Wnioskodawcy jako akcjonariusza w dniu ich powstania.

Na poparcie zaprezentowanego stanowiska warto wskazać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 259/12, w którym wskazano, iż „Należy zgodzić się ze skarżącą, że moment powstania u niej przychodu, jako akcjonariusza SKA będzie zawsze taki sam (otrzymanie dywidendy) i to niezależnie od zdarzeń gospodarczych, transakcji występujących w ramach prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej. Skoro po stronie skarżącej nie powstanie przychód w dacie sprzedaży przez spółkę towarów i usług, to nie powstanie on również w momentach określonych w art. 17 ust. la u.p.d.o.f w związku z wniesieniem przez spółkę wkładu niepieniężnego do spółek kapitałowych. (\`(...)\`) Biorąc pod uwagę, że do osiągniętego przez skarżącą przychodu z zysku, nie wystąpią koszty zyskania przychodów, to przychodem (dochodem) podlegającym opodatkowaniu będzie cała kwota należnej dywidendy”.

Zgodnie z powołanym zdaniem sądu, przychodem akcjonariusza jest tylko faktycznie otrzymana dywidenda, dlatego nie mogą nim być również transakcje dokonywane w ramach prowadzonej przez SKA działalności bieżącej.

Orzecznictwo administracyjne jednoznacznie potwierdza stanowisko Wnioskodawcy. Wskazać możemy: wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2838/11 oraz III SA/Wa 2831/11 oraz z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2772/11 oraz III SA/Wa 2771/11, interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 października 2012 r. Znak: IBPBI/1/415-870/12/BK oraz IBPBI/1/415-871/12/BK, interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 czerwca 2012 r. znak: ILPB1/415-214/12-2/AP.

Powołując się na Interpretację indywidualną MF wydaną dla Wnioskodawcy w dniu 3 grudnia 2012 r. sygnatura: ILPB1/415-852/12-2/TW warto wskazać, że u Wnioskodawcy: „Przychód (dochód) z udziału w zysku spółki komandytowo-akcyjnej w postaci dywidendy stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej, który może podlegać opodatkowaniu według zasad obowiązujących przy opodatkowaniu przychodów z tego źródła, (\`(...)\`). Przychód ten powstanie w dniu, w którym stanie się należnym w rozumieniu art. 14 ust. 1 ww. ustawy (\`(...)\`). Natomiast obowiązek zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych nie powstanie w trakcie roku podatkowego od dochodu uzyskanego przez spółkę komandytowo-akcyjną przypadającego na Wnioskodawcę, jako akcjonariusza tej spółki . Obowiązek zapłaty zaliczki nie powstaje bowiem w trakcie roku podatkowego, za który dywidenda przysługuje, lecz dopiero za miesiąc, w którym przychód stał się należny”.

Przywołana interpretacja i orzeczenia organów podatkowych wskazują, iż przychód nie powstanie w dniu sprzedaży przez SKA składników ZCP oraz w dniu zaistnienia wszelkich innych zdarzeń skutkujących powiększeniem majątku SKA i osiągnięciem przez nią zysków. Dla Wnioskodawcy jako akcjonariusza SKA przychód powstaje jedynie z tytułu faktycznego otrzymania dywidendy.

Wnioskodawca podkreśla, że zgodnie z interpretacją indywidualną wydaną przez Izbę Skarbową w Poznaniu z dnia 1 czerwca 2012 r. (znak ILPB1/415-214/12-2/AP) „obowiązek zapłaty zaliczki na podatek dochodowy nie powstaje za miesiące, w których SKA sprzeda rzeczy, prawa majątkowe oraz wyświadczy usługi oraz miesiące zaistnienia wszelkich innych zdarzeń skutkujących powiększeniem majątku SKA i osiągnięciem przez nią zysków”.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany do wpłacania w trakcie roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy za miesiąc, w którym SKA osiągnie zysk ze sprzedaży ZCP. Wnioskodawca podkreśla, że będzie zobowiązany do zapłaty zaliczki w przypadku, gdy powstanie po jego stronie przychód.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód u akcjonariusza SKA powstanie jedynie w dacie faktycznego otrzymania dywidendy i podlega on opodatkowaniu jako dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przewidywany przychód uzyskany przez SKA ze sprzedaży ZCP, jak również inne przychody powstające z tytułu sprzedaży towarów pochodzące z działalności bieżącej spółki, nie spowodują u Wnioskodawcy obowiązku zapłaty zaliczki na podatek dochodowy w trakcie trwania roku obrotowego.

U Wnioskodawcy przychód z udziału w zysku spółki komandytowo-akcyjnej w postaci dywidendy stanowi przychód z pozarolniczej działalność gospodarczej, zgodnie z interpretacją indywidualną MF wydaną dla Wnioskodawcy z dnia 3 grudnia 2012 r. sygn. ILPB1/415-852/12-2/.

W świetle przedstawionych przez Wnioskodawcę argumentów, stanowisko zaprezentowane w niniejszym wniosku jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie momentu powstania przychodu i obowiązku odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy:

*   w części, w jakiej sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie generowała przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej − **uznaje się za prawidłowe,**
*   w pozostałej części – **uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. − dalej „K.s.h.”), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

W myśl art. 125 K.s.h., spółką komandytowo-akcyjną jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem. Komplementariusz oraz akcjonariusz uczestniczą w zysku spółki proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do spółki, chyba że statut stanowi inaczej (art. 147 § 1 K.s.h.).

Spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej, nie są zatem podatnikami podatków dochodowych, a dochody spółek osobowych nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem (w tym akcjonariuszem) spółki komandytowo-akcyjnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

Zauważyć należy, że − zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy − odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 7 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej − oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z powyższego wynika, że jeżeli ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza określony przychód do innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodów, przychód ten stanowi przychód z tego źródła, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od tego, czy zdarzenie, które powoduje powstanie tego przychodu, ma związek z działalnością prowadzoną przez przedsiębiorcę.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy, prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają szczególnych zasad dotyczących opodatkowania korzyści majątkowych uzyskiwanych przez akcjonariuszy spółek komandytowo-akcyjnych, będących osobami fizycznymi. W art. 10 ust. 1 ww. ustawy został natomiast określony katalog źródeł przychodów, z którego treści wynika, że pozarolnicza działalność gospodarcza jest tylko jednym ze źródeł przychodów. Zgodnie natomiast z cyt. definicją działalności gospodarczej, przychód uzyskany przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile w myśl przepisów tej ustawy nie jest zaliczony do innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodów. Powyższe oznacza, że wspólnik spółki osobowej, w tym także spółki komandytowo-akcyjnej, może uzyskiwać za pośrednictwem tej spółki także przychody z innych niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródeł przychodów. Jak wynika bowiem z cyt. art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jedynie przychody wspólnika spółki osobowej uzyskane z prowadzonej przez tę spółkę pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy (tj. przychody, których ustawa nie kwalifikuje do innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodów) stanowią przychody ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W art. 14 ust. 2 ww. ustawy wymienione natomiast zostały przykładowe kategorie przychodów, zaliczanych przez ustawodawcę do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

– ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Wyłączenie zawarte w ww. art. 5a pkt 6 ww. ustawy obejmuje m.in. przychody uzyskane z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 cyt. powyżej ustawy, zgodnie z którym źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

W konsekwencji przychody uzyskane z tytułu sprzedaży praw majątkowych zaliczane będą zawsze do źródła przychodów, o którym mowa w cyt. powyżej art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będą bowiem przychodami z praw majątkowych. Oznacza to, że na mocy wyłączenia, o którym mowa w art. 5a pkt 6 cyt. ustawy, przychody te nie będą zaliczone do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy dodatkowo podkreślić, że w przypadku, gdy spółka komandytowo-akcyjna osiągnie przychody ze zbywania praw majątkowych mieszczących się w dyspozycji art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wówczas przychody te będą stanowiły przychody z działalności gospodarczej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest akcjonariuszem, w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna. Spółka z o.o. SKA rozważa nabycie tytułem wkładu niepieniężnego (aportu) zorganizowanej części przedsiębiorstwa (zwanej dalej: ZCP ). Wnioskodawca przewiduje, że przyszłe cele biznesowe mogą spowodować konieczność sprzedaży otrzymanej tytułem wkładu niepieniężnego ZCP w całości innej spółce kapitałowej.

W skład ZCP wchodzić będą:

*   nieruchomości (grunt wraz z budynkiem) – o przeznaczeniu w całości użytkowym, stanowiąca środek trwały,
*   środki trwałe w budowie (budowa budynku użytkowego na własnym gruncie),
*   inne środki trwałe (np. ogrodzenia, ruchomości, w tym w szczególności: samochody, komputery i inne niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej),
*   składniki wyposażenia,
*   zobowiązania, prawa z umów,
*   prawa do znaków towarowych – które na chwilę obecną nie podlegają amortyzacji, ponieważ są to niezarejestrowane znaki towarowe, co do których złożono wnioski o ich rejestrację w urzędzie patentowym, lecz do dnia zbycia ZCP znaki te nie będą zarejestrowane, zatem nie będą znajdowały się w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu ustaw podatkowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje odrębnych uregulowań w zakresie sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a zatem sprzedaż taką należy traktować jako sprzedaż poszczególnych składników majątku.

Mając na względzie powyższe przepisy stwierdzić należy, że przychody uzyskane przez Wnioskodawcę za pośrednictwem ww. spółki będą stanowiły przychody z dwóch odrębnych źródeł przychodów:

*   sprzedaż nieruchomości użytkowej, środków trwałych w budowie, innych środków trwałych (np. ogrodzenia, ruchomości, w tym w szczególności: samochody, komputery i inne niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej) oraz składników wyposażenia będzie generowała przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej,
*   natomiast sprzedaż pozostałych składników wchodzących w skład ZCP będzie skutkowała powstaniem przychodu z praw majątkowych.

Ponadto tut. Organ zauważa, że zobowiązania przeniesione na kupującego nie stanowią aktywów i w określonych przypadkach mogą zmniejszać ogólną cenę sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o ile umowa sprzedaży tak stanowi.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidują odmienny sposób opodatkowania dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza oraz dochodów (przychodów) uzyskiwanych z praw majątkowych.

Odnosząc się do sposobu i momentu opodatkowania przez akcjonariusza spółki komandytowo- akcyjnej dochodów (przychodów) ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, wskazać należy, że − zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „przychód należny”. Dokonując wykładni językowej tego pojęcia zauważyć należy, że w myśl Słownika języka polskiego − „należny”, to „przysługujący, należący się komuś”, zaś czasownik „należeć się” oznacza „przysługiwać komuś, stanowić dług, powinność, zapłatę”. Przychody należne, o których mowa w cyt. art. 14 ust. 1 ww. ustawy, to zatem wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia. W przypadku akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej o przychodzie należnym ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza można mówić wtedy, gdy powstaje po jego stronie prawo do domagania się od spółki otrzymania przysługującego mu z tytułu udziału w tej spółce części jej zysku.

Zgodnie z art. 126 § 1 pkt 2 K.s.h., w zakresie stosunku prawnego akcjonariuszy w spółce komandytowo-akcyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej.

Konsekwencją tej regulacji jest to, że na podstawie art. 347 § 1 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 K.s.h. prawo do udziału w zysku akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej powstaje dopiero z chwilą wykazania tego zysku w sprawozdaniu finansowym spółki, zbadanym przez biegłego rewidenta i jego przeznaczenia, przez zgromadzenie wspólników, do wypłaty akcjonariuszom. Przy czym − na mocy art. 348 § 2 K.s.h. − uprawnionymi do dywidendy za dany rok podatkowy są akcjonariusze, którym przysługiwało prawo do akcji w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku. Statut może upoważnić walne zgromadzenie do określenia dnia, według którego ustala się listę akcjonariuszy uprawnionych do dywidendy za dany rok obrotowy (dzień dywidendy). Dzień dywidendy nie może być wyznaczony później niż w terminie dwóch miesięcy, licząc od dnia powzięcia uchwały, o której mowa w art. 347 § 1. Uchwałę o przesunięciu dnia dywidendy podejmuje się na zwyczajnym walnym zgromadzeniu. Powyższe oznacza, że z tytułu udziału w spółce komandytowo-akcyjnej jej wspólnik będący akcjonariuszem otrzymać może przychód w postaci dywidendy, będącej przypadającą na niego częścią zysku, przy czym wypłata ta nastąpi po zakończeniu roku, w którym zysk zostanie wypracowany. Otrzymanie dywidendy uzależnione jest jednak od uchwały walnego zgromadzenia i posiadania statutu akcjonariusza w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku. Dopiero w momencie podjęcia uchwały akcjonariusz uzyska wierzytelność o wypłatę dywidendy. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt II FPS 6/12 przychód akcjonariusza z tytułu udziału w spółce komandytowo-akcyjnej staje się przychodem należnym w dniu wypłaty dywidendy i w wysokości przyznanej mu dywidendy, która stanowi jednocześnie podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym. Brak jest bowiem podstaw prawnych do pomniejszenia przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej przyznanej mu kwoty dywidendy o koszty uzyskania przychodu. Wszystkie koszty poniesione przez spółkę winny być bowiem uwzględnione przy ustalaniu zysku, którego część w postaci dywidendy otrzymuje akcjonariusz.

Konsekwencją powyższego jest obowiązek uiszczenia przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc, w którym powstał u niego przychód należny, tj. za miesiąc, w którym została wypłacona dywidenda, a także obowiązek wykazania tego przychodu w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym powstał ten przychód (został wypłacony).

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Zgodnie natomiast z art. 44 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne, począwszy od miesiąca, w którym dochód ten przekroczył kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku.

Zatem w momencie wypłaty dywidendy u Wnioskodawcy, jako akcjonariusza spółki z o.o. spółka komandytowo-akcyjna, powstanie przychód z działalności gospodarczej, który przy spełnieniu przesłanek zawartych w ww. art. 44 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może powodować powstanie obowiązku zapłacenia zaliczki na podatek dochodowy od uzyskanego w wyniku wypłaty dywidendy dochodu.

Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu sprzedaży przez Spółkę praw majątkowych wskazać należy, że zgodnie art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W konsekwencji jeśli świadczenia z tytułu sprzedaży praw majątkowych będą wypłacane przez wskazane w przepisie podmioty, to podmioty te będą pełniły funkcję płatnika i potrącały zaliczkę na podatek dochodowy.

Dochód z tytułu sprzedaży praw majątkowych podlegał będzie opodatkowaniu, łącznie z pozostałymi dochodami, na zasadach ogólnych, określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonując obliczenia należnego za rok podatkowy zobowiązania, Wnioskodawca winien wziąć pod uwagę skumulowane dochody, uwzględniając kwotę wolną od podatku, oraz pobrane przez płatników zaliczki. Wnioskodawca nie będzie zatem zobowiązany do wpłacania w trakcie roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy za miesiąc, w którym SKA osiągnie przychód ze sprzedaży praw majątkowych.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz treść przytoczonych przepisów, stwierdzić należy, że przychód (dochód) po stronie Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży przez Spółkę z o.o. SKA zorganizowanej części przedsiębiorstwa w części, w jakiej sprzedaż ta będzie generowała przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, powstanie w dniu wypłaty dywidendy. W konsekwencji − stosownie do art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − Wnioskodawca zobowiązany będzie bez wezwania wpłacić w ciągu roku podatkowego zaliczkę na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h tej ustawy.

Natomiast przychód (dochód) po stronie Zainteresowanego z tytułu sprzedaży przez Spółkę z o.o. SKA zorganizowanej części przedsiębiorstwa w części, w jakiej sprzedaż ta będzie generowała przychód z praw majątkowych, powstanie w momencie otrzymania świadczenia. Dochód z tytułu sprzedaży praw majątkowych będzie podlegał opodatkowaniu, łącznie z pozostałymi dochodami, na zasadach ogólnych, określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie będzie zatem zobowiązany do wpłacania w trakcie roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy za miesiąc, w którym SKA osiągnie przychód ze sprzedaży praw majątkowych.

Wprawdzie należy zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że sprzedaż ZCP będzie generowała przychód z działalności gospodarczej, który powstanie w momencie wypłaty dywidendy, jednakże tut. Organ zauważa, że powyższe stwierdzenie nie znajduje uzasadnienia w przypadku sprzedaży tych składników majątku wchodzących w skład ZCP, których sprzedaż skutkuje powstaniem przychodu z praw majątkowych.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do skutków podatkowych sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa w części, w jakiej sprzedaż ta będzie generowała przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, należało uznać za prawidłowe, natomiast w pozostałej części – za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z treścią art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym zaznacza się, że niniejsza interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników Spółki z o.o. spółka komandytowo-akcyjna.

Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ informuje, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Wskazane rozstrzygnięcia zapadły bowiem w innych sprawach i nie mają mocy wiążącej w omawianym przypadku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.