Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.547.2023.9.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: Dotyczy ustalenia czy odsetki od kredytu są objęte
ograniczeniem, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy
o podatku dochodowym od osób prawnych i skutki
podatkowe.
Słowa kluczowe: koszt-wyłączenie z kosztów
kredyt
kredyt-kredyt refinansowy
odsetki-odsetki od kredytu
udział-nabycie udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Odsetki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 13e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 września 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 września 2023 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

i zdarzenia przyszłego
    A. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polską spółką kapitałową, polskim
    rezydentem podatkowym, opodatkowanym w Polsce od całości swoich dochodów.
    Spółka prowadzi działalność operacyjną głównie w zakresie świadczenia usług (...) oraz
    sprzedaży towarów handlowych. Spółka jest stroną umowy kredytowej z konsorcjum
    banków (banki mają siedziby zarówno w Polsce, jak i za granicą; dalej: „Konsorcjum
    banków”). Umowa kredytowa (dotyczy kredytu terminowego, o wydłużonym terminie
    spłaty kapitału) została zawarta przez Spółkę w styczniu 2023 r. - środki udostępnione
    Spółce w ramach umowy kredytowej zostały przeznaczone (zgodnie z umową kredytową)
    na refinansowanie wcześniejszych zobowiązań kredytowych Spółki oraz finansowanie
    nowych potrzeb biznesowych Spółki (środki udostępnione Spółce zostały podzielone na
    transze, które to miały szczególne przeznaczenie). Refinansowanie dotyczyło umowy
    kredytowej zawartej przez Spółkę z Konsorcjum banków w 2017 r. i następnie
    aneksowanej w 2019 r. (zwiększenie poziomu finansowania zewnętrznego). Dla celów
    niniejszego wniosku o interpretację przyjmuje się, że kredyt otrzymany od Konsorcjum
    banków (w 2023 r. oraz w 2017 r.) stanowi finansowanie dłużne w rozumieniu art. 15c
    ust. 12 ustawy o PDOP, zaś odsetki od tego kredytu stanowią koszt finansowania
    dłużnego.
    Kredyty zaciągnięte przez Spółkę

    Jedna z transz udostępnionych Spółce została udostępniona Spółce na częściowe
    refinansowanie wcześniejszych zobowiązań kredytowych (a także na nowe inwestycje).
    Uzyskując kredyt od Konsorcjum banków, Spółka dokonała spłaty wcześniejszego
    zadłużenia, które zostało zaciągnięte przez Spółkę na refinansowanie wcześniejszego
    zadłużenia, które z kolei refinansowało historyczne długi zaciągnięte przez Spółkę (lub
    przez jej poprzedników prawnych) m.in. na wydatki inwestycyjne ponoszone przez
    Spółkę, na finansowanie kapitału obrotowego, jak również na zakup udziałów Spółki (czy
    podmiotów, które Spółka przejęła w drodze połączenia). Kredyt udostępniony Spółce
    przez Konsorcjum banków jest oprocentowany i podlega bieżącej spłacie (zarówno część
    odsetkowa, jak również część kapitałowa). Spółka ma każdorazowo możliwość nadpłaty
    kredytu, bez ponoszenia dodatkowych kosztów (takich jak prowizja za wcześniejszą
    spłatę). Niemniej jednak, nadpłata kredytu oznacza, że część spłacona nie może zostać
    przez Spółkę ponownie zaciągnięta w ramach tej samej linii kredytowej i wymaga
    zawarcia nowej umowy kredytowej (co wiąże się z dodatkowymi kosztami). Dla celów
    podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „PDOP”) część odsetkowa kredytu może
    być traktowana jako koszt uzyskania przychodów przez Spółkę w momencie zapłaty
    odsetek na rzecz Konsorcjum banków. Dotychczasowe podejście Spółki zakładało, że
    odsetki płacone przez Spółkę w odniesieniu do tej części kredytu, która została
    zaciągnięta na refinansowanie wcześniejszych zobowiązań przeznaczonych na zakup
    udziałów Spółki, była wykluczana z kosztów podatkowych (na bazie przepisu art. 16 ust. 1
    pkt 13e ustawy o PDOP).
    Przedmiotowy wniosek o interpretację dotyczy sposobu ujęcia w kosztach podatkowych
    części odsetek płaconych przez Spółkę w latach 2017 r. - 2023 r. od kredytu zaciągniętego
    od Konsorcjum banków w 2017 r. i w 2023 r. W przypadku obu kredytów, Spółka pomimo
    dostępnej gotówki, nie dokonywała wcześniejszej spłaty zadłużenia, tylko przeznaczała
    dostępną gotówkę na nowe inwestycje. Gdyby gotówka została przeznaczona na
    wcześniejszą spłatę, kwota limitu zadłużenia, do którego byłaby uprawniona Spółka
    (wynikająca z kredytu z 2017 r., jak i 2023 r.) uległaby obniżeniu.
    Sytuacja finansowa Spółki
    Z uwagi na intensywny rozwój Spółki w ostatnich latach (w szczególności w okresie 2017
    r. - 2022 r.) Spółka ponosiła szereg wydatków inwestycyjnych, w tym dotyczących
    wyposażenia i nowych środków trwałych. Duża część tych wydatków została
    sfinansowana z gotówki, jaką Spółka wygenerowała w ramach działalności operacyjnej.
    Było to możliwe m.in. ze względu na długie terminy spłaty zaciągniętego kredytu, jak
    również brak obowiązku wcześniejszej jego spłaty, pomimo posiadania wolnych środków.
    W praktyce Spółka miała wystarczające środki finansowe, żeby nadpłacać zaciągnięty
    kredyt. Nie robiła jednak tego, gdyż posiadane środki finansowe inwestowała w rozwój
    działalności gospodarczej (operacyjnej). W rezultacie, odsetki od zaciągniętego wcześniej
    kredytu naliczały się od kapitału, który mógł zostać przez Spółkę spłacony (a nie został,
    gdyż równowartość tego kapitału, została przez Spółkę przeznaczona na inne inwestycje).
    Alternatywne rozwiązanie i jego konsekwencje
    Powyższe działanie Spółki było w pełni uzasadnione gospodarczo. Z perspektywy Spółki
    wcześniejsza spłata kredytu (nadpłata) co prawda nie wiązała się z dodatkowymi
    kosztami finansowymi (prowizja za wcześniejszą spłatę), natomiast skutkowałaby
    zmniejszeniem przez Spółkę gotówki na cele inwestycyjne.
    Pozyskanie nowej gotówki mogło wiązać się z koniecznością zaciągnięcia nowego
    finansowania przez Spółkę (na moment przeznaczania dostępnej gotówki na nowe
    inwestycje, Spółka nie miała dostępnego nowego finansowania na m.in. nowe inwestycje
    w środki trwałe), co natomiast skutkowałoby poniesieniem dodatkowych kosztów, takich
    jak prowizja przygotowawcza czy koszty doradców prawnych (własnych i instytucji

    finansowych), którzy uczestniczyliby w przygotowaniu nowego finansowania dla Spółki.
    Takie rozwiązanie byłoby dla Spółki droższe (w sensie finansowym) i bardziej
    czasochłonne, a dodatkowo oznaczałoby zmniejszenie elastyczności finansowej i
    utrudniłoby finansowanie dalszego rozwoju przez Spółkę. Spółka podkreśla, iż jest w
    stanie wykazać zarówno potencjał do wcześniejszej spłaty kredytu (wartości i moment),
    jak również wartość wydatków inwestycyjnych (i moment ich poniesienia) pokrytych ze
    środków, które Spółka mogła przeznaczyć na wcześniejszą spłatę kredytu. Innymi słowy,
    Spółka jest w stanie wykazać o ile zmniejszyłoby się saldo kredytu (w tym kredytu na
    refinansowanie zobowiązań na zakup udziałów Spółki), gdyby dokonała wcześniejszej
    spłaty, a tym samym, ile nowego finansowania dłużnego Spółka musiałaby zaciągnąć na
    pokrycie jej inwestycji (co byłoby nieracjonalne ekonomicznie i powodowałoby wyższe
    koszty).
    Odliczalność odsetek
    Z uwagi na fakt, że część kredytu zaciągniętego przez Spółkę od Konsorcjum banków była
    przeznaczona na refinansowanie zobowiązania Spółki do spłaty zadłużenia na zakup
    udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), część odsetek płaconych przez
    Spółkę od kredytu, Spółka wyłącza z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 pkt
    13e ustawy o PDOP (jako odsetki od długu akwizycyjnego). Celem obliczenia wartości
    kosztu finansowania dłużnego, który rzeczywiście został wykorzystany przez Spółkę na
    refinansowanie historycznych zobowiązań Spółki do spłaty zadłużenia na zakup udziałów
    Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), Spółka stosuje proporcjonalną alokację
    zaciągniętego kredytu na część, koszt której pozwala na ujęcie w kosztach podatkowych i
    na część, której koszt powinien być z kosztów wyłączony (w tym zakresie Spółka analizuje
    historyczne zadłużenie na moment zaciągnięcia nowego kredytu i ocenia, jaka część
    historycznego zadłużenia dotyczyła zakupu udziałów, a jaka pozostałych inwestycji). Dla
    potrzeb niniejszego wniosku o interpretację przyjmuje się, że odsetki od kredytu
    uzyskanego przez Spółkę od Konsorcjum banków mogą stanowić koszty uzyskania
    przychodów w momencie zapłaty w rozumieniu art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy
    o PDOP. Przedmiotem wniosku jest wyłącznie objęcie tych odsetek restrykcjami
    wskazanymi w art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP (Spółka zamierza potwierdzić, czy
    zasadne jest uznanie części odsetek za wyłączone z restrykcji dotyczących długu
    akwizycyjnego).
    Pytania
    1. Czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
      przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo refinansowanie
      zobowiązań akwizycyjnych albo refinansowanie zobowiązań, które refinansowały
      zobowiązania akwizycyjne) refinansowanie historycznych zobowiązań zaciągniętych
      na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), nie są objęte
      ograniczeniem wskazanym w tym przepisie?
    2. Jeśli stanowisko w zakresie Pytania 1 jest nieprawidłowe, to czy w świetle art. 16 ust. 1
      pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego przez Spółkę (w części) na
      bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo refinansowanie zobowiązań akwizycyjnych albo
      refinansowanie zobowiązań, które refinansowały zobowiązania akwizycyjne)
      refinansowanie historycznych zobowiązań zaciągniętych na zakup udziałów Spółki
      (lub podmiotów, które przejęła Spółka), powinny być traktowane jako odsetki objęte
      ograniczeniem wynikającym ze wskazanego przepisu, tym samym Spółka powinna -
      mając na względzie cel tego przepisu, w sposób maksymalnie precyzyjny i z
      uwzględnieniem ekonomicznej sytuacji Spółki - określać, jaka część odsetek
      płaconych do Konsorcjum banków jest objęta wskazanym ograniczeniem?

    3. Czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
      przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie zobowiązań
      zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka),
      naliczone od kwoty która mogła przez Spółkę zostać nadpłacona (a nie została, gdyż
      została wydatkowana na nowe cele inwestycyjne) i za okres po dniu, w którym
      Spółka mogła dokonać nadpłaty (a wydatkowała tę kwotę na nowe cele
      inwestycyjne), nie stanowią odsetek od finansowania dłużnego zaciągniętego w celu
      zakupu udziałów Spółki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od
    kredytu zaciągniętego przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo
    refinansowanie zobowiązań akwizycyjnych albo refinansowanie zobowiązań, które
    refinansowały zobowiązania akwizycyjne) refinansowanie historycznych zobowiązań
    zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), nie są
    objęte ograniczeniem wskazanym w tym przepisie.
    Jak stanowi art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, nie zalicza się do kosztów finansowania
    dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 uzyskanego w celu nabycia udziałów (akcji) spółki
    - w części, w jakiej pomniejszałyby one podstawę opodatkowania, w której uwzględniane
    są przychody związane z kontynuacją działalności gospodarczej tej spółki, w szczególności
    w związku z połączeniem, wniesieniem wkładu niepieniężnego, przekształceniem formy
    prawnej lub utworzeniem podatkowej grupy kapitałowej. Jak wskazano w stanie
    faktycznym, zarówno kredyt z 2017 r., jak i 2023 r. nie zostały zaciągnięte na zakup
    udziałów Spółki, a wyłącznie na refinansowanie historycznych zobowiązań akwizycyjnych
    albo refinansowanie zobowiązań, które refinansowały zobowiązania akwizycyjne.
    Przepisy ustawy art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP jednoznacznie stanowią, że
    ograniczenie w obliczalności kosztów finansowania dłużnego dotyczą tylko finansowania
    pozyskanego w celu nabycia udziałów i akcji. Koszty finansowania dłużnego, ponoszone
    przez Spółkę, wynikają z kredytów bankowych pozyskanych celem refinansowania
    wcześniejszych zobowiązań. Tak więc, literalnie analizując i stosują przepisy ustawy o
    PDOP, koszty finansowania dłużnego ponoszone przez Spółkę nie są kosztami, o których
    mowa w art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP. Z tej przyczyny, mając na względzie treść
    przepisu art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od tych kredytów nie powinny być
    objęte wskazanym ograniczeniem (ograniczenie obejmuje tylko odsetki od kredytów
    zaciągniętych jako dług akwizycyjny, a nie kredytów na refinansowanie historycznych
    długów akwizycyjnych).
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od
    kredytu zaciągniętego przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie
    refinansowanie zobowiązań zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które
    przejęła Spółka), naliczane od kwoty która mogłaby być przez Spółkę zostać nadpłacona (a
    nie została gdyż została wydatkowana na nowe cele inwestycyjne) i za okres po dniu, w
    którym Spółka mogła dokonać nadpłaty (a wydatkowała tę kwotę na nowe cele
    inwestycyjne), nie stanowią odsetek od finansowania dłużnego zaciągniętego w celu
    zakupu udziałów Spółki.
    Jak stanowi art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, nie zalicza się do kosztów finansowania
    dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 uzyskanego w celu nabycia udziałów (akcji) spółki -
    w części, w jakiej pomniejszałyby one podstawę opodatkowania, w której uwzględniane są
    przychody związane z kontynuacją działalności gospodarczej tej spółki, w szczególności w
    związku z połączeniem, wniesieniem wkładu niepieniężnego, przekształceniem formy
    prawnej lub utworzeniem podatkowej grupy kapitałowej.

    Powyższa regulacja wskazuje na konieczność wyłączania z kosztów podatkowych odsetek
    stanowiących koszt związany z nabyciem udziałów danej spółki. Nie bierze ona jednak
    pod uwagę szeregu aspektów w kontekście określenia kosztu zadłużenia podlegającego
    wyłączeniu, takie jak kwestie refinansowania czy konsolidacji wcześniejszych zobowiązań
    (zaciągniętych pod różnymi tytułami), co powoduje koniecznością określenia proporcji
    kapitału, odsetki od którego powinny być traktowane jako objęte restrykcjami z uwagi na
    art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP. Ustawa o PDOP nakazuje określenie kosztu, który
    nie powinien stanowić kosztu podatkowego, jednocześnie nie ograniczając podatników w
    sposobie określenia tego kosztu. Kluczowe w tym zakresie wydaje się być powyższe
    uzasadnienie do wprowadzenia art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP - podatnik powinien
    doprowadzić do sytuacji, w której z kosztów podatkowych wyłączone jest koszt, jaki
    podatnik ponosił finansując wydatki na zakup własnych udziałów. Z tego też względu,
    zdaniem Spółki, odsetki od kredytu zaciągniętego przez Spółkę (w części) na
    refinansowanie zobowiązań zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów,
    które przejęła Spółka), naliczone od kwoty która mogła przez Spółkę zostać nadpłacona (a
    nie została gdyż została wydatkowana na nowe cele inwestycyjne) i za okres po dniu, w
    którym Spółka mogła dokonać nadpłaty (a wydatkowała tę kwotę na nowe cele
    inwestycyjne), nie stanowią odsetek od finansowania dłużnego nabytego w celu nabycia
    udziałów Spółki. W momencie bowiem, w którym Spółka miała potencjał do spłaty
    kredytu (a nie zrobiła tego finansując wydatki inwestycyjne), ponoszony później koszt
    finansowania dłużnego nie wynika z finansowania zakupu udziałów Spółki, tylko z
    finansowania wydatków inwestycyjnych (działalności inwestycyjnej Spółki). Traktowanie
    tej części odsetek jako wyłączonej z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 pkt
    13e ustawy o PDOP byłoby nieracjonalne i prowadziłoby do rezultatów innych, niż
    zakładał ustawodawca. W praktyce bowiem, od pewnego momentu i w odniesieniu do
    pewnych kwot, Spółka efektywnie finansowała nie zakup udziałów własnych, tylko nowe
    inwestycje (gdyż mogła kredyt na refinansowanie zobowiązań na zakup udziałów spłacić i
    zaciągnąć nowy kredyt na nowe inwestycje; czego nie zrobiła z uwagi na racjonalność
    ekonomiczną i ograniczanie dodatkowych kosztów finansowych, takich jak prowizje
    przygotowawcze). Dlatego też, patrząc na regulację art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP,
    w ujęciu celowościowym i ekonomicznym, jeśli Spółka miała możliwość spłaty
    historycznego zadłużenia (zaciągniętego na zakup udziałów), to takie zadłużenie,
    spełniające warunki wskazane wyżej przez Spółkę w zakresie Pytania 2 nie powinno być
    traktowane jako objęte restrykcjami dla długu akwizycyjnego. Alternatywne działanie
    Spółki, tj. faktyczna nadpłata kredytu zaciągniętego m.in. na refinansowanie zakupu
    udziałów Spółki i zaciągnięcie nowego kredytu inwestycyjnego, byłoby nieracjonalne
    gospodarczo i bardziej kosztowne z perspektywy Spółki. Oznaczałoby bowiem
    konieczność poniesienia wyższych kosztów finansowania dłużnego w postaci m.in.
    prowizji przygotowawczych od nowego kredytu (co efektywnie spowodowałoby obniżenie
    wyniku podatkowego Spółki w sposób wyższy, niż racjonalne uznanie, że część płaconego
    obecnie kosztu odsetkowego nie jest objęta restrykcjami, gdyż nie jest kosztem
    zadłużenia wykorzystanego na zakup udziałów). Z tej przyczyny, Spółka stoi na
    stanowisku, że prawidłowe jest uznanie, że wyłącznie kosztu finasowania dłużnego
    wykorzystanego na zakup udziałów Spółki jest objęty restrykcjami określonymi w art. 16
    ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP. Tym samym, nie jest takim zadłużeniem kwota, która
    mogła zostać przez Spółkę spłacona, a została wykorzystana na pokrycie nowych
    wydatków inwestycyjnych - naliczone i później płacone odsetki od tej kwoty nie są objęte
    restrykcjami określonymi w powyższym przepisie. Podejście Spółki jest zresztą spójne ze
    stanowiskiem Szefa Krajowej Informacji Skarbowej w opinii zabezpieczającej z dnia 3
    sierpnia 2020 r., sygn. DKP3.8011.8.2020. W opinii tej uznano, że wypłata przez podatnika
    dywidendy z odrębnego rachunku bankowego niż rachunek, na którym gromadzono
    środki z kredytu nie stanowi obejścia prawa. Potwierdza to, że zaliczenie do kosztów
    podatkowych odsetek od nowego zadłużenia zaciągniętego na inwestycje operacyjne,
    podczas kiedy gotówka jest wykorzystywana na wypłatę dywidendy, jest dozwolona. W
    ujęciu ekonomicznym, jest to sytuacja analogiczna do sytuacji Spółki - Spółka może

    spłacić kredyt objęty „restrykcjami” i zaciągnąć nowe finansowanie, a nie dokonuje tego
    tylko ze względu na chęć ograniczenia kosztów finansowania oraz czasu niezbędnego na
    procesowanie tego przedsięwzięcia. W rezultacie, działanie racjonalne ekonomicznie,
    powinno skutkować uznaniem, że historyczne zobowiązanie Spółki zaciągnięte na zakup
    udziałów zostaje uregulowane i przestaje być objęte restrykcjami określonymi w art. 16
    ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 21 grudnia 2023 r. wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB1-1.4010.547.2023.1.BS, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie
    ustalenia:
    - czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
    przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo refinansowanie
    zobowiązań akwizycyjnych albo refinansowanie zobowiązań, które refinansowały
    zobowiązania akwizycyjne) refinansowanie historycznych zobowiązań zaciągniętych na
    zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), nie są objęte
    ograniczeniem wskazanym w tym przepisie - za nieprawidłowe;
    - czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
    przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo refinansowanie
    zobowiązań akwizycyjnych albo refinansowanie zobowiązań, które refinansowały
    zobowiązania akwizycyjne) refinansowanie historycznych zobowiązań zaciągniętych na
    zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), powinny być traktowane
    jako odsetki objęte ograniczeniem wynikającym ze wskazanego przepisu, tym samym
    Spółka powinna - mając na względzie cel tego przepisu, w sposób maksymalnie
    precyzyjny i z uwzględnieniem ekonomicznej sytuacji Spółki - określać, jaka część
    odsetek płaconych do Konsorcjum banków jest objęta wskazanym ograniczeniem - za
    prawidłowe;
    - czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
    przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie zobowiązań
    zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka),
    naliczone od kwoty która mogła przez Spółkę zostać nadpłacona (a nie została, gdyż
    została wydatkowana na nowe cele inwestycyjne) i za okres po dniu, w którym Spółka
    mogła dokonać nadpłaty (a wydatkowała tę kwotę na nowe cele inwestycyjne), nie
    stanowią odsetek od finansowania dłużnego zaciągniętego w celu zakupu udziałów
    Spółki - za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 22 grudnia 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    19 stycznia 2024 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu (wpływ do Organu w tym samym dniu), wnosząc m.in. o:
    - uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości - na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a.;
    - zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego - na podstawie art. 200 w zw. z
      art. 205 § 2 p.p.s.a.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z dnia 14 lutego 2024 r. Znak: 0111-KDIB1-
    1.4010. 547.2023.2.BS
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z
    28 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Po 113/24.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 17 lipca 2025 r. sygn. akt II FSK
    1239/24 oddalił skargę kasacyjną Organu.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 17 lipca 2025 r. i
    wpłynął do mnie 22 października 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sąda
    mi administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oraz Naczelny Sąd Administracyjny
      w Warszawie w ww. wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
      ustalenia:
      - czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
        przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo refinansowanie
        zobowiązań akwizycyjnych albo refinansowanie zobowiązań, które refinansowały
        zobowiązania akwizycyjne) refinansowanie historycznych zobowiązań
        zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), nie
        są objęte ograniczeniem wskazanym
        w tym przepisie (pyt. nr 1) - jest prawidłowe;
      - czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
        przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie zobowiązań
        zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka),
        naliczone od kwoty która mogła przez Spółkę zostać nadpłacona (a nie została,
        gdyż została wydatkowana na nowe cele inwestycyjne) i za okres po dniu, w którym
        Spółka mogła dokonać nadpłaty (a wydatkowała tę kwotę na nowe cele
        inwestycyjne), nie stanowią odsetek od finansowania dłużnego zaciągniętego w
        celu zakupu udziałów Spółki (pyt. nr 3) - jest nieprawidłowe.
    Z uwagi na uznanie Państwa stanowiska w zakresie pytania Nr 1 za prawidłowe,
    odniesienie się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 stało się bezzasadne,
    gdyż pytanie Nr 2 było pytaniem warunkowym, na które oczekiwali Państwo odpowiedzi
    w przypadku negatywnej oceny Państwa stanowiska do pytania Nr 1.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „updop”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 updop), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z
    prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności

    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania
    przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych
    przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą
    powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła
    jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie
    ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania
    przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też
    możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego
    koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty
      uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą
    koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowym z osiąganymi
    przychodami.
    Podatnik kwalifikując zatem poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów
    powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesionym wydatkiem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu,
    albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może
    mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów).
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu generowało przychód oraz
    aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    O ile udzielenie kredytu jest neutralne podatkowo dla stron umowy, o tyle odsetki z nim
    związane, do poniesienia których jest zobowiązany kredytobiorca (tu: Spółka), po
    spełnieniu określonych warunków mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z ogólną zasadą, wyrażoną w art. 15 ust. 1 updop, dla kwalifikacji prawnej
    wydatków na zapłatę odsetek, stanowiących koszty uzyskania przychodów, istotne
    znaczenie ma cel ich poniesienia, czyli przeznaczenie środków finansowych uzyskanych w

    drodze kredytu (pożyczki). Kwestią wstępną dla oceny możliwości uznania zapłaconych
    odsetek za koszty podatkowe jest zatem ustalenie związku przyczynowo-skutkowego, jak
    i gospodarczego pomiędzy ich zapłatą, a przychodami, jakie podatnik osiąga lub ma
    szansę osiągnąć. Jeżeli zatem, kredyt (pożyczka) został wykorzystany w celu uzyskania
    przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, to świadczenie
    uboczne, tj. np. odsetki od kredytu (pożyczki), można uznać jako poniesione w celu
    uzyskania przychodu.
    Koszty kredytu (pożyczki), tj. odsetki od kredytu, mogą zatem być zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów w momencie ustalonym zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a lub art.
    16 ust. 1 pkt 11 updop.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a updop,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
      (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów) (...).
    Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 tej ustawy,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych
      albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Wskazać należy, że 1 stycznia 2018 r. roku ustawą z dnia 27 października 2017 r. o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2175,
    dalej „ustawa nowelizująca”) wprowadzono m.in. regulację szczególną dotyczącą kosztów
    finansowana dłużnego.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 13e updop,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, kosztów finansowania dłużnego w
      rozumieniu art. 15c ust. 12 uzyskanego w celu nabycia udziałów (akcji) spółki - w
      części, w jakiej pomniejszałyby one podstawę opodatkowania, w której
      uwzględniane są przychody związane z kontynuacją działalności gospodarczej tej
      spółki, w szczególności w związku z połączeniem, wniesieniem wkładu
      niepieniężnego, przekształceniem formy prawnej lub utworzeniem podatkowej
      grupy kapitałowej;
    Dodany przepis ma na celu wyłączenie możliwości rozpoznania odsetek od kosztów
    finansowania dłużnego wynikających z przeprowadzenia tzw. transakcji dept push-down,
    stosowanej przy przejęciach spółek.
    W myśl natomiast art. 15c ust. 12 updop,
      przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty
      związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów
      niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w
      szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej
      środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie,
      część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie
      zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych
      instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.
    Państwa wątpliwość określona pytaniem nr 1 dotyczy kwestii ustalenia, czy w świetle art.
    16 ust. 1 pkt 13e updop, odsetki od kredytu zaciągniętego przez Spółkę (w części) na
    bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo refinansowanie zobowiązań akwizycyjnych albo
    refinansowanie zobowiązań, które refinansowały zobowiązania akwizycyjne)
    refinansowanie historycznych zobowiązań zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub
    podmiotów, które przejęła Spółka), nie są objęte ograniczeniem wskazanym w tym
    przepisie.
    Odnosząc się do powyższej wątpliwości wskazać należy, iż jak wynika z zapadłego w
    Państwa sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28

    czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Po 113/24: „(...) zgodnie z zasadami wykładni językowej
    zwrotom poddawanym interpretacji winno się przypisywać znaczenie, jakie posiadają w
    języku potocznym, chyba że istnieją uzasadnione przyczyny do przypisania im innego
    znaczenia, w szczególności znaczenia w języku prawnym wypracowanym w języku
    prawniczym. (...) Mając powyższe na uwadze (...) w przedstawionych we wniosku
    okolicznościach faktycznych nie ma uzasadnionych podstaw do odstąpienia do wyniku
    językowej wykładni art. 16 ust. 1 pkt 13e u.p.d.o.p. (...) z której bezspornie wynika, że
    dotyczy on tylko przypadków odsetek od długu na nabycie udziałów, a zatem tylko
    bezpośredni dług akwizycyjny skutkuje nieodliczalnym kosztem odsetkowym, i to tylko w
    sytuacji konsolidacji spółki nabywającej z celem akwizycyjnym (...)”.
    Mając na uwadze powyższe, w ślad za opinią Sądu wyrażoną w ww. wyroku wskazać
    należy, że z literalnego brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych wynika, że dotyczy on wyłącznie kosztów odsetek od kredytów
    poniesionych na nabycie udziałów.
    Z okoliczności sprawy wynika natomiast, że w Państwa przypadku kredyt został
    zaciągnięty nie tyle na nabycie udziałów co na refinansowanie wcześniejszych
    zobowiązań kredytowych Spółki oraz finansowanie nowych potrzeb biznesowych Spółki
    (środki udostępnione Spółce zostały podzielone na transze, które to miały szczególne
    przeznaczenie). Refinansowanie dotyczyło umowy kredytowej zawartej przez Spółkę z
    Konsorcjum banków w 2017 r. i następnie aneksowanej w 2019 r. (zwiększenie poziomu
    finansowania zewnętrznego).
    Powyższe oznacza, że nie ziścił się w Państwa przypadku warunek negatywny
    powodujący, że odsetki od zaciągniętego przez Państwa kredytu refinansowego
    podlegałyby wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na mocy wskazanego powyżej
    przepisu.
    Z tego też względu Państwa stanowisko wskazujące, że w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetki od kredytu zaciągniętego
    przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo refinansowanie
    zobowiązań akwizycyjnych albo refinansowanie zobowiązań, które refinansowały
    zobowiązania akwizycyjne) refinansowanie historycznych zobowiązań zaciągniętych na
    zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), nie są objęte
    ograniczeniem wskazanym w tym przepisie, należało uznać za prawidłowe.
    Nie sposób natomiast zgodzić się z Państwa stanowiskiem do pytania nr 3.
    Państwa wątpliwość wyrażona w tym pytaniu dotyczyła kwestii ustalenia, czy w świetle
    art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetki od
    kredytu zaciągniętego przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie
    refinansowanie zobowiązań zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów,
    które przejęła Spółka), naliczone od kwoty która mogła przez Spółkę zostać nadpłacona (a
    nie została, gdyż została wydatkowana na nowe cele inwestycyjne) i za okres po dniu, w
    którym Spółka mogła dokonać nadpłaty (a wydatkowała tę kwotę na nowe cele
    inwestycyjne), nie stanowią odsetek od finansowania dłużnego zaciągniętego w celu
    zakupu udziałów Spółki.
    Odnosząc się do powyższej wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że Spółka
    zaciągnęła kredyt na refinansowanie umowy kredytowej zawartej w 2017 r., z której
    środki były przeznaczone m.in. na zakup udziałów Spółki (czy podmiotów, które Spółka
    przejęła w drodze połączenia). Spółka miała możliwość (ale nie obowiązek) wcześniejszej
    spłaty ww. kredytów, ale nie skorzystała z tej opcji ponieważ wolała inwestować
    wygenerowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej środki pieniężne na
    cele inwestycyjne, a nie na wcześniejszą spłatę kredytów.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że sam fakt niespłacenia wcześniej kredytu
    refinansowego, tylko przeznaczenie środków pieniężnych wygenerowanych z ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej (a więc z własnych środków, a nie ze środków

    pochodzących z kredytu) na cele inwestycyjne Spółki nie oznacza, że zmienił się
    pierwotny cel kredytu, na który został zaciągnięty oraz cel kredytu refinansowego, na
    który został przeznaczony - to jest na zakup udziałów Spółki. To że Spółka nie spłaciła
    wcześniej ww. kredytu, mimo że miała na to środki finansowe, ponieważ wolała je
    wydatkować na cele inwestycyjne Spółki, niż na wcześniejszą spłatę kredytu, nie oznacza,
    że wydatkowała środki pieniężne pochodzące z kredytu zaciągniętego na zakup udziałów
    Spółki na cele inwestycyjne, a przez to nie będzie miało do niej zastosowania wyłączenie z
    art. 16 ust. 1 pkt 13e updop. Środki pieniężne, które przeznaczyła Spółka na cele
    inwestycyjne zostały wygenerowane w ramach prowadzonej działalności, a więc nie
    pochodziły z ww. kredytów. Natomiast fakt, czy Spółka spłaciłaby wcześniej kredyt, czy w
    terminie wyznaczonym na spłatę kredytu, nie zmienia faktu, że musi zapłacić odsetki od
    tego kredytu. Tym samym brak wcześniejszej spłaty ww. kredytu i przeznaczenie środków
    własnych spółki na cele inwestycyjne, nie uprawnia Spółki do wyłączenia ze stosowania
    przepisu art. 16 ust. 1 pkt 13e updop.
    Ponadto zauważyć należy, że w opisanej sytuacji Wnioskodawca chce zrównać skutki
    zdarzenia, które miało miejsce ze skutkami zdarzenia, które miejsca nie miało, co jest
    niedopuszczalne. W stanie faktycznym sprawy Wnioskodawca nie spłaca kredytu
    wcześniej, gdy ma wolne środki wypracowane z bieżącej działalności. Gdyby tak było,
    doszłoby do wcześniejszej spłaty kredytu, a więc także tej jego części, która obejmowała
    zobowiązania akwizycyjne. Odsetki od tej części kredytu podlegałyby ograniczeniu
    zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 13e updop. Z kolei po spłaceniu kredytu Wnioskodawca
    zaciągnąłby nowy kredyt na cele inwestycyjne, którego spłata w części odsetkowej nie
    podlegałaby już powyższemu ograniczeniu. Z taką sytuacją Wnioskodawca próbuje na
    gruncie podatkowym zrównać sytuację, w której kredyt nie jest „nadpłacany” a dostępne
    środki finansują nowe inwestycje. Kwota odsetek wyliczona od tych zainwestowanych
    środków po dniu, w którym spółka mogła dokonać nadpłaty (ale jej nie dokonała) do dnia
    spłaty kredytu nie powinna zdaniem spółki być traktowana jako odsetki od kredytu na
    zakup udziałów, tylko na cele inwestycyjne. Z powyższą koncepcją nie można się zgodzić.
    Należy bowiem zauważyć, że proponowane wyliczenie odsetek od „nienadpłaconej”
    części kredytu ma jedynie charakter hipotetyczny, gdyż w rzeczywistości odsetki spłacane
    są w terminie płatności i dotyczą zarówno celu akwizycyjnego jak i inwestycyjnego
    zaciągniętego pierwotnie kredytu.
    Mając na uwadze powyższe Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy w
    świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego przez
    Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie zobowiązań
    zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), naliczone
    od kwoty która mogła przez Spółkę zostać nadpłacona (a nie została, gdyż została
    wydatkowana na nowe cele inwestycyjne) i za okres po dniu, w którym Spółka mogła
    dokonać nadpłaty (a wydatkowała tę kwotę na nowe cele inwestycyjne), nie stanowią
    odsetek od finansowania dłużnego zaciągniętego w celu zakupu udziałów Spółki - jest
    nieprawidłowe.
    Zauważyć również należy, że brak akceptacji stanowiska Spółki na gruncie podatkowym
    nie oznacza, że Organ podważa racjonalność ekonomiczną decyzji podjętej przez
    Wnioskodawcę odnośnie do sposobu wykorzystania wolnych środków finansowych, gdyż
    nie ulega wątpliwości, że decyzja w tym zakresie należy do wyłącznej kompetencji
    podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.
    Prawidłowość stanowiska Organu co do dokonanej oceny stanowiska Spółki w kwestii
    określonej pytaniem nr 3 potwierdza uzasadnienie wydanego w Państwa sprawie wyroku
    WSA w Poznaniu z 28 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Po 113/24, z którego wynika, że: „Sąd
    nie podzielił natomiast stanowiska skarżącej przedstawionego w kontekście pytania
    trzeciego. W ocenie Sądu stanowisko to jest niespójne, skoro skarżąca opierając się
    wyłącznie na wykładni językowej art. 16 ust. 1 pkt 13e u.p.d.o.p. i negując zasadność
    zastosowania dyrektyw wykładni celowościowej w przypadku pytania pierwszego,

    jednocześnie odwołuje się do wykładni celowościowej w przypadku pytania trzeciego.
    O ile opisany przez skarżącą mechanizm naliczania odsetek od kwoty, która mogłaby być
    przez skarżącą spółkę nadpłacona (a nie została wobec wydatkowania jej na nowe cele
    inwestycyjne), ma z punktu widzenia skarżącej racjonalne uzasadnienie ekonomiczne
    (biznesowe), o tyle nie znajduje ono uzasadnienia w treści analizowanego tu przepisu.
    Pogląd skarżącej, że proponowany sposób rozliczenia odsetek i przyjęcie, że nie stanowią
    one odsetek od finansowania dłużnego zaciągniętego w celu zakupu udziałów spółki,
    znajduje uzasadnienie w wykładni celowościowej tego przepisu, jest - zdaniem Sądu -
    zbyt daleko idący.
    Przyznać należy rację organowi, że skarżąca w istocie wywodzi skutki podatkowe od
    zdarzenia, które nie miało miejsca. Jak trafnie zauważył organ, skarżąca próbuje zrównać
    sytuację, w której dochodzi do wcześniej spłaty kredytu w wyniku przeznaczenia środków
    wypracowanych z działalności bieżącej z sytuacją, w której środki te nie są przeznaczone
    na spłatę kredytu, ale na finansowanie nowych inwestycji. Zasadnie organ zwrócił uwagę,
    że zaproponowane przez skarżącą wyliczenie odsetek od "nienadpłaconej" części kredytu
    ma jedynie charakter hipotetyczny.
    Sąd uznał zatem, że stanowisko organu w zakresie pytania trzeciego jest prawidłowe, a
    zarzuty skarżącej nie zasługują na uwzględnienie.”
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:
    - czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
      przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie (tj. albo refinansowanie
      zobowiązań akwizycyjnych albo refinansowanie zobowiązań, które refinansowały
      zobowiązania akwizycyjne) refinansowanie historycznych zobowiązań zaciągniętych
      na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka), nie są objęte
      ograniczeniem wskazanym w tym przepisie - jest prawidłowe;
    - czy w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, odsetki od kredytu zaciągniętego
      przez Spółkę (w części) na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie zobowiązań
      zaciągniętych na zakup udziałów Spółki (lub podmiotów, które przejęła Spółka),
      naliczone od kwoty która mogła przez Spółkę zostać nadpłacona (a nie została, gdyż
      została wydatkowana na nowe cele inwestycyjne) i za okres po dniu, w którym Spółka
      mogła dokonać nadpłaty (a wydatkowała tę kwotę na nowe cele inwestycyjne), nie
      stanowią odsetek od finansowania dłużnego zaciągniętego w celu zakupu udziałów
      Spółki - jest nieprawidłowe.
    Z uwagi na uznanie Państwa stanowiska w zakresie pytania Nr 1 za prawidłowe, ocena
    Państwa stanowiska do pytania Nr 2 jest niezasadna, z uwagi na jego warunkowy
    charakter.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji, tj. w 2023 r.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.