Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.91.2017.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-26
Teza: Czy Wnioskodawca będzie miał obowiązek wystawienia informacji PIT-8C z tytułu umorzenia z urzędu ww. należności, zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej ….. z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu udzielania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie ….. i jej jednostkom podległym oraz warunków dopuszczalności pomocy publicznej w przypadkach, w których ulga stanowić będzie pomoc publiczną?
Słowa kluczowe: czynsz; przychód; płatnik; umorzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2017 r. (data wpływu 30 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w przypadku przyznania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w przypadku przyznania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - Zarząd Nieruchomości Miejskich (ZNM) jest jednostką organizacyjną Gminy …, działającą w formie jednostki budżetowej. Przedmiotem działalności ZNM są w szczególności zadania w obszarze administrowania i zarządzania zasobem komunalnym (lokale i nieruchomości gruntowe) Gminy ….. ZNM w imieniu Gminy …. zawiera umowy cywilnoprawne dotyczące najmu zasobu komunalnego.

Należności wynikające z umów najmu są umarzane przez Dyrektora ZNM, bądź Burmistrza …., na zasadach określonych w uchwale nr …. Rady Miejskiej …. z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu udzielania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie …. i jej jednostkom podległym oraz warunków dopuszczalności pomocy publicznej w przypadkach, w których ulga stanowić będzie pomoc publiczną.

ZNM umorzył z urzędu na podstawie jednostronnego oświadczenia woli – oświadczenia wierzyciela przedawnioną należność Gminy (cywilnoprawną) z tytułu najmu nieruchomości gruntowej dłużnikowi, który w postępowaniu przedsądowym podniósł, na piśmie, zarzut przedawnienia tej należności. Powyższe umorzenie nastąpiło na podstawie § 4 ust. 1 ww. uchwały, który stanowi, że „należności pieniężne mające charakter cywilnoprawny, przypadające Gminie …. lub jej jednostkom podległym mogą być umarzane w całości z urzędu, w przypadku wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 56 ustawy”.

Powołując się na powyższe Gmina oparła się o treść art. 56 ust. 1 pkt 3 i pkt 5 ustawy o finansach publicznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie miał obowiązek wystawienia informacji PIT-8C z tytułu umorzenia z urzędu ww. należności, zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej …. z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu udzielania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie ….. i jej jednostkom podległym oraz warunków dopuszczalności pomocy publicznej w przypadkach, w których ulga stanowić będzie pomoc publiczną?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, przytoczonym powyżej, nie ma On obowiązku wystawienia dokumentu PIT–8C osobom, którym została w powyższych okolicznościach udzielona ulga z urzędu (umorzenie), zgodnie z obowiązującą uchwałą Rady Miasta ….. z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu udzielania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie …. i jej jednostkom podległym oraz warunków dopuszczalności pomocy publicznej w przypadkach, w których ulga stanowić będzie pomoc publiczną.

Według § 4 ust. 1 ww. uchwały, „należności pieniężne mające charakter cywilnoprawny, przypadające Gminie …. lub jej jednostkom podległym mogą być umarzane w całości, z urzędu w przypadku wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 56 ustawy”.

Przepis art. 56 pkt 3 ustawy o finansach publicznych dotyczy sytuacji, gdy zachodni uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne (…).

W związku z podniesionym zarzutem przedawnienia wierzyciel – Gmina ma niemal pewność, że dłużnik wygra proces sądowy, zaś Gmina nie otrzyma korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, a przegrywając poniesie przy tym koszty sądowe, w tym ewentualne koszty zastępstwa procesowego. Upływ okresu przedawnienia nie powoduje wygaśnięcia zobowiązań – skutkiem przedawnienia jest jedynie powstanie po stronie zobowiązanego (dłużnika) prawa podmiotowego (w postaci zarzutu) od uchylenia się od obowiązku świadczenia. Sąd nie uwzględnia przedawnienia z urzędu, ale jedynie na wniosek. Skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia na trwałe pozbawia wierzyciela możliwości przymusowej realizacji jego roszczenia. Jednak roszczenie to nie wygasa, ale nadal istnieje w postaci roszczenia naturalnego i może być dobrowolnie spełnione przez dłużnika. Stwierdzenie więc przez wierzyciela upływu okresu czasu, w jakim wierzytelność ulega przedawnieniu, nie oznacza więc automatycznie wygaśnięcia zobowiązania. Jedną z przesłanek umorzenia z urzędu, zgodnie z zapisami ustawy o finansach publicznych, jest uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub gdy postępowanie egzekucyjne okaże się nieskuteczne.

Upływ terminu przedawnienia i podniesienie zarzutu przedawnienia pisemne, przez osobę zobowiązaną, może uzasadniać takie przypuszczenie, bądź niemal pewność, że nie uzyska się jakiejkolwiek należności w postępowaniu egzekucyjnym, które jest konsekwencją postępowania sądowego.

O możliwości umorzenia z urzędu należności cywilnoprawnej na tejże podstawie, jeszcze przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, wypowiadali się komentatorzy ustawy o finansach publicznych oraz sąd administracyjny. Przesłanka umorzenia o jakiej mowa w opinii odpowiada przesłance umorzenia z urzędu zaległości podatkowej sformułowanej w przepisie art. 67d Ordynacji podatkowej. Jakkolwiek przepis art. 42 ustawy o finansach publicznych stosuje się do należności niepodlegającej regulacji ustawy Ordynacja podatkowa, niektóre konstatacje sądowej wykładni pojęcia uzasadnionego przypuszczenia w odniesieniu do podatków zachowują aktualność także w stosunku do umorzenia należności wynikających ze stosunków cywilnoprawnych.

W wyroku z dnia 16 czerwca 2005 r., sygn. akt FSK 1736/04 (ONSA i WSA 2006 r., Nr 4, poz. 110), NSA stwierdził m.in., że zarówno postępowanie w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej, jak i postępowanie egzekucyjne mogą toczyć się równocześnie. Co więcej, ratio legis rozwiązania zwartego w art. 67d § 4 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa nakazuje przyjąć, że umorzenie zaległości podatkowej z urzędu w trybie tego przepisu może nastąpić nawet przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, pod warunkiem, że oszacowanie pozwoliło uznać, że w ewentualnym postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Z kolei w wyroku z dnia 1 marca 2006 r., sygn. akt III SA/WA 1068/05 (Legalis), WSA w Warszawie wskazał na wynikającą z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego konieczność podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu fatycznego. Zamierzając powołać się na okoliczność nieściągalności należności, organ umarzający powinien, zdaniem Sądu wykazać, że podjął wszelkie kroki zmierzające do jej stwierdzenia i wykazania. W przeciwnym razie podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowi w istocie okoliczność nieustalona, a zatem przyszła i niepewna.

W ocenie Wnioskodawcy, w związku z tym, że wierzyciel mając na względzie brak powodzenia sprawy sądowej, jak również niezasadność wydatkowania środków publicznych podjął z urzędu decyzję o umorzeniu z urzędu należności przedawnionej w rozumieniu art. 56 ustawy o finansach publicznych, umorzenie należności nie będzie stanowiło nieodpłatnego świadczenia (brak jest wniosku dłużnika o zwolnienie z długu). Według Wnioskodawcy, umorzone należności nie będą stanowiły przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C, dotyczącej kwoty umorzonych należności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r, poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są inne źródła. Przepis art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17.

Użycie w powyższym przepisie przez ustawodawcę zwrotu „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty, a wymienione w nim są jedynie najbardziej typowe przychody z tego źródła. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie również każde przysporzenie majątkowe mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne. Zauważyć należy, że w przypadku umorzenia zaległości z tytułu nieuiszczonych opłat z tytułu najmu nieruchomości gruntowej, jak w przypadku umorzenia należności pieniężnych związanych z użytkowaniem lokalu mieszkalnego, wynajmujący będący dłużnikami, nie będą musieli ponosić ww. wydatków. W ich dyspozycji pozostaną zatem środki pieniężne, które musieliby przeznaczyć na pokrycie długu, gdyby nie nastąpiło jego umorzenie. W takiej sytuacji osoby te otrzymają przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy, którego wysokość odpowiada wysokości umorzonych z ww. tytułu kwot.

Stosownie do art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru (PIT-8C) o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Gminy …., działającą w formie jednostki budżetowej. Przedmiotem jego działalności jest w szczególności administrowanie i zarządzanie zasobem komunalnym Gminy …., tj. lokalami i nieruchomościami gruntowymi Gminy. Wnioskodawca m.in. w imieniu ww. Gminy zawiera umowy cywilnoprawne dotyczące najmu zasobu komunalnego. Należności wynikające z umów najmu są umarzane na zasadach określonych w uchwale nr … Rady Miejskiej …. z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu udzielania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie … i jej jednostkom podległym oraz warunków dopuszczalności pomocy publicznej w przypadkach, w których ulga stanowić będzie pomoc publiczną.

Wnioskodawca umorzył z urzędu cywilnoprawną należność Gminy z tytułu najmu nieruchomości gruntowej dłużnikowi, który w postępowaniu przedsądowym podniósł, na piśmie, zarzut przedawnienia tej należności. Umorzenia dokonano na podstawie § 4 ust. 1 ww. uchwały Rady Miejskiej …. z dnia 31 stycznia 2014 r. W tym przypadku uznano, że wystąpiły w sprawie okoliczności wskazane w art. 56 ust 1 pkt 3 i pkt 5 ustawy o finansach publicznych.

Przepis art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm.) stanowi, że należności, o których mowa w art. 55, mogą być umarzane w całości, jeżeli:

1.  osoba fizyczna - zmarła, nie pozostawiając żadnego majątku albo pozostawiła majątek niepodlegający egzekucji na podstawie odrębnych przepisów, albo pozostawiła przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty 6000 zł;
2.  osoba prawna - została wykreślona z właściwego rejestru osób prawnych przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie;
3.  zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne;
4.  jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej uległa likwidacji;
5.  zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

Zauważyć należy, że wskutek umorzenia długu następuje zlikwidowanie zobowiązania. W takim przypadku dłużnik nie będzie musiał odpowiadać za taki dług. Przy czym dla zwolnienia z długu wymagana jest zgoda obu stron stosunku zobowiązaniowego. Zgodnie bowiem z art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U z 2017 r., poz. 459), zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

W myśl art. 117 § 1 ustawy Kodeks cywilny, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu.

Stosownie zaś do art. 117 § 2 ww. ustawy, po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne.

Przepis art. 117 ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że przedawnione roszczenie nie wygasa, tylko zmienia się w tzw. zobowiązanie niezupełne, którego cechą jest niemożność jego przymusowej realizacji. Zobowiązanie to może być jednak spełnione przez dłużnika dobrowolnie. Tego rodzaju zobowiązanie wygasa zatem z chwilą jego uregulowania dobrowolnie przez dłużnika, albo wskutek umorzenia takiej wierzytelności przez wierzyciela. W przypadku wygaśnięcia zobowiązania wskutek umorzenia dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spełnienia świadczenia, co mogłoby nastąpić tylko kosztem jego majątku. Nie ma w tym przypadku znaczenia, czy umorzenia dokonano na wniosek dłużnika, czy z urzędu, w obu przypadkach umorzenie następuje za zgodą dłużnika (dłużnik musi umorzenie przyjąć). Umorzenie należności, w tym również tych, co do których podniesiono zarzut przedawnienia, wiąże się z przyznaniem korzyści majątkowej innemu podmiotowi bez ekwiwalentu, zwalnia go bowiem z długu, stanowi zatem dla tego podmiotu przychód z nieodpłatnego świadczenia.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że umorzenie z urzędu przez Wnioskodawcę, na podstawie § 4 ust. 1 uchwały Rady Miejskiej …. z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu udzielania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie … (…), cywilnoprawnej należności Gminy z tytułu najmu nieruchomości gruntowej dłużnikowi, który w postępowaniu przedsądowym podniósł zarzut przedawnienia tej należności, spowoduje, że ww. dług wygaśnie. Sam fakt zwolnienia dłużnika z długu oznacza, że ww. sytuacji mamy do czynienia z przysporzeniem majątkowym, polegającym na zmniejszeniu pasywów jej dłużnika, tj. z przychodem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Wnioskodawca jako płatnik, zobowiązany będzie do wystawienia dłużnikowi, któremu umorzono ww. dług informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych, PIT-8C.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.