Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-358/16-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-06-24
Teza: Stawka podatku VAT dla usług udostępniania programów telewizyjnych przez internet
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; telewizja; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2016 r. (data wpływu 9 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług udostępniania programów telewizyjnych przez internet - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług udostępniania programów telewizyjnych przez internet.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą prawną, mającą siedzibę na terytorium Polski. Podstawowa działalność Wnioskodawcy polega na zapewnieniu klientom dostępu do usług płatnej telewizji cyfrowej, świadczonej drogą satelitarną, w ramach której udostępniane są programy produkcji własnej oraz nabyte od innych podmiotów. Wnioskodawca zamierza w przyszłości rozszerzyć zakres świadczonych usług i rozpocząć świadczenie usługi polegającej na udostępnianiu programów telewizyjnych przez internet (streaming IP).

Internet będzie dostarczany przez Wnioskodawcę obok usługi telewizyjnej, z wykorzystaniem bezprzewodowej sieci telekomunikacyjnej (usługi zakupionej przez Wnioskodawcę od operatora telekomunikacji) lub dostarczany bezpośrednio przez dowolnego operatora, wybranego niezależnie i we własnym zakresie przez użytkownika.

Programy telewizyjne, udostępniane za pośrednictwem internetu, będą jednocześnie transmitowane przez Wnioskodawcę w tradycyjny sposób do innych klientów, tj. drogą satelitarną. Treść audycji nadawanych przez internet będzie identyczna z treścią audycji nadawanych drogą satelitarną, przez co należy rozumieć, że programy te będą nadawane w tych samych godzinach oraz będą jednakowej treści. Dla wybranego przez użytkownika kanału, transmisja przebiegać będzie w sposób ciągły i jednoczesny dla wszystkich użytkowników (korzystających z usługi telewizyjnej świadczonej za pomocą przekazu satelitarnego i za pomocą internetu).

Jednoczesna transmisja lub retransmisja obejmować będzie także sytuacje, w których wystąpią niewielkie różnice czasowe (opóźnienia) pomiędzy transmisją programów za pomocą sieci telewizyjnych a nadawaniem programów przez internet, wynikające z przyczyn technicznych związanych z fizycznymi cechami procesu transmisji.

Ze względów licencyjnych, niektórzy dostawcy treści programowych mogą mieć ograniczenia w nadawaniu pewnych audycji w technologii streaming IP w sieci internet. W takich sytuacjach, na żądanie dostawcy audycje te nie będą wyświetlane na urządzeniach odbiorczych użytkowników korzystających z usługi za pomocą internetu (tzw. blackout), a nadawanie zostanie niezwłocznie wznowione w momencie, w którym w ramówce programu pojawi się audycja, na którą Wnioskodawca będzie posiadał zgodę nadawcy programu do rozpowszechniania przez internet. Zamiarem Wnioskodawcy jest, by w ramach transmisji przez internet dostępne były wszystkie treści, które są dostępne drogą satelitarną. Sytuacje, w których wystąpią blackouty nie będą wynikać z działania Wnioskodawcy, a jedynie z ograniczeń licencyjnych po stronie dostawców treści i na ich żądanie.

Analogicznie jak inni dostawcy telewizji (kablowych lub satelitarnych), Spółka przygotuje szereg pakietów usług, które będą oferowane abonentom. Wszystkie kanały dostępne w zestawach oferowanych klientom korzystającym z telewizji przez internet będą także oferowane w zestawach kanałów dla klientów korzystających z telewizji drogą satelitarną.

Programy rozpowszechniane przez internet będą spełniały definicję programu zawartą w art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji (tj. z 2011 r. Dz. U. Nr 43, poz. 226 ze zm.; (dalej: „ustawa o radiofonii i telewizji”).

Telewizja udostępniana przez internet nie będzie usługą Video On Demand (VOD), ani usługą reklamową lub promocyjną. Wnioskodawca przewiduje w przyszłości udostępnianie przez internet także usług Video On Demand (VOD), jednakże zdarzenie przyszłe przedstawione w niniejszym wniosku nie dotyczy świadczenia tego rodzaju usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy świadczenie przez Wnioskodawcę usług udostępniania programów telewizyjnych przez internet, opisanych w zdarzeniu przyszłym, podlegać będzie opodatkowaniu obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczenie usług udostępniania programów telewizyjnych przez internet, opisane w zdarzeniu przyszłym, podlegać będzie opodatkowaniu obniżoną stawką podatku VAT, wynoszącą 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 w zw. z poz. 169 załącznika nr 3 ustawy o VAT usługi polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych, w rozumieniu przepisów ustawy o radiofonii i telewizji, za pomocą urządzeń odbiorczych, są opodatkowane obniżoną stawką VAT wynoszącą 8%. Obniżonej stawki VAT nie stosuje się do usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie oraz usług reklamowych i promocyjnych. Jak wskazywał Wnioskodawca w opisie zdarzenie przyszłego, treści nadawane przez internet będą spełniały przesłanki definicji programu telewizyjnego oraz nie będą stanowiły usług reklamowych lub promocyjnych. Zdaniem Wnioskodawcy, telewizja świadczona przez internet nie będzie także stanowiła usługi elektronicznej.

Zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, usługą elektroniczną jest usługa świadczona za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 Rozporządzenia 282/2011.

Art. 7 ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 stanowi, że do „usług świadczonych drogą elektroniczną” należą usługi świadczone za pomocą internetu, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. Przepisy Rozporządzenia 282/2011 doprecyzowują zakres ogólnie sformułowanej definicji, wprowadzając enumeratywnie wymienione przykłady usług elektronicznych oraz usług, które nie stanowią usług elektronicznych.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. f Rozporządzenia 282/2011 w zw. z ust. 4 lit. g załącznika I do Rozporządzenia 282/2011, usługą świadczoną drogą elektroniczną jest umożliwienie odbierania programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych. W takim przypadku, tj. jednoczesnej transmisji programów telewizyjnych za pośrednictwem sieci telewizyjnych, usługi polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych przez internet nie stanowią usług elektronicznych.

Przepisy Rozporządzenia 282/2011 nie definiują terminu „sieci telewizyjne”. Zdaniem Wnioskodawcy, analiza unormowań zawartych w powyższym rozporządzeniu prowadzi do wniosku, iż pod pojęciem tym należy rozumieć sieci, inne niż internet lub podobne sieci elektroniczne, za pośrednictwem których rozpowszechniane są programy telewizyjne. Pod pojęciem tym należy więc w szczególności rozumieć sieć satelitarną lub inne tradycyjne sieci, za pośrednictwem których nadawane są programy telewizyjne.

Zgodnie z powyżej przedstawioną definicją usług elektronicznych, warunkiem uznania, że usługa udostępniania programów telewizyjnych przez internet nie jest usługą elektroniczną jest równoczesna transmisja programów telewizyjnych (udostępnianych przez internet) za pomocą sieci telewizyjnych (w tym sieci satelitarnej). Zdaniem Wnioskodawcy równoczesna transmisja programów telewizyjnych przez sieci telewizyjne wymaga, aby treści nadawane przez internet były w tym samym czasie nadawane poprzez tradycyjne sieci telewizyjne.

Zdaniem Wnioskodawcy, taki sposób sformułowania pkt g) załącznika I do Rozporządzenia 282/2011 wskazuje, iż wprowadzono wyjątek co do możliwości uznania odbierania programów telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą internetu za usługę elektroniczną. Wprowadzone wyłączenie z zakresu usług elektronicznych zapewnia równe traktowanie umożliwiania odbioru programów telewizyjnych przez internet w stosunku do telewizji satelitarnej, czy kablowej, w sytuacji, w której rozpowszechniane programy telewizyjne są równolegle emitowane poprzez tradycyjne środki przesyłu sygnału telewizyjnego. W świetle powyższego przepisu, telewizja rozpowszechniana za pomocą Internetu w istocie nie jest telewizją „internetową” w pełnym tego słowa znaczeniu, gdyż umożliwia ona jedynie równoległy dostęp do programów telewizyjnych, transmitowanych lub retransmitowanych za pomocą sieci telewizyjnych.

Wnioskodawca, na chwilę obecną świadczy usługi telewizyjne drogą satelitarną i zamierza przekazywać odbiorcom te same treści drogą internetową. Tym samym, nie będzie tworzył odrębnych programów / kanałów jedynie do udostępniania ich przez internet, a będzie przekazywać przez internet treści dostępne drogą satelitarną. Tym samym Wnioskodawca uważa, że warunek równoczesności transmisji, o którym mowa w Rozporządzeniu 282/2011 będzie spełniony i tym samym Wnioskodawca będzie uprawiony do zastosowanie obniżonej stawki VAT od opisanych usług.

Zdaniem Wnioskodawcy jednoczesność transmisji powinna także obejmować sytuacje, w których występują niewielkie różnice czasowe pomiędzy transmisją programów za pomocą sieci telewizyjnych, a nadawaniem programów przez Internet, wynikające z przyczyn technicznych.

Wnioskodawca zaznacza również, że niewielkie różnice czasowe pomiędzy przekazem satelitarnym oraz internetowym są naturalne i wynikają z właściwości technologii (każda, bowiem transmisja internetowa i satelitarna tych samych treści będzie się charakteryzować niewielkim różnicami czasowymi, wynikającymi choćby z prędkości przekazu sygnału przekazywanego na różne odległości). Uznanie, że różnice te sprawiają, że przekaz internetowy i przekaz za pomocą sieci tradycyjnych nie odbywa się jednocześnie oznaczałoby, że Rozporządzenie 282/2011 zawiera warunek niemożliwy do spełnienia.

Na powyższe rozumienie warunku jednoczesności transmisji wskazują wydane przez Komisję Europejską (Dyrekcję Generalną ds. Podatków i Unii Celnej Komisji) Noty wyjaśniające dotyczące zmian VAT w UE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych, które wejdą w życie w 2015 r. (tj. noty dotyczące Rozporządzenia wykonawczego Rady 1042/2013, które to rozporządzenie zmodyfikowało Rozporządzenie 282/2011 z dniem 1 stycznia 2015 r.) (Noty wyjaśniające dotyczące zmain VAT w UE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych, które wejdą w życie w 2015 r. opublikowane 3 kwietnia 2014 r. dostępne: http://ec.europa.eu/taxation customs/resources/documents/taxation/vat/how vat works/telecom/ explanatory notes 2015 pl.pdf (dalej: „Noty wyjaśniające”). Zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami pojęcie jednoczesnego słuchania lub oglądania obejmuje prawie jednoczesne słuchanie lub oglądanie w tym m.in.: „sytuacje, w których występuje opóźnienie czasowe między transmisją a odbiorem audycji z przyczyn technicznych nieodłącznie związanych z procesem transmisji lub z powodu połączenia”. Co więcej powyższe wyjaśnienia rozciągają pojęcie jednoczesności transmisji na sytuacje, w których usługobiorca może m.in. nagrywać w celu późniejszego odsłuchania lub oglądania, zatrzymywać, przewijać do przodu lub do tyłu sygnał/program.

Wnioskodawca zaznacza, że powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego (interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 lipca 2015 r. - nr IPPP1/4512-495/15-2/EK), w której Organ zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że warunek jednoczesności transmisji, o którym mowa powyżej jest spełniony nawet w przypadku różnic czasowych między audycjami nadawanymi drogą internetową i tradycyjną, które to różnice wynikają ze względów technicznych i tym samym, że powyższe różnice nie są przeszkodą w stosowaniu obniżonej stawki VAT do usług nadawczych będących przedmiotem wniosku o interpretację.

Wnioskodawca zaznacza również, iż w jego ocenie warunek jednoczesności transmisji jest spełniony w przypadku wystąpienia opisanego w stanie faktycznym blackoutu. W takiej sytuacji warunek zawarty w Rozporządzaniu 282/2011 dotyczący jednoczesnej transmisji programów dostępnych za pomocą sieci internet w ramach przekazu satelitarnego jest nadal spełniony. Blackout nie oznacza bowiem, że za pomocą transmisji internetowej transmitowane są treści niedostępne za pomocą transmisji satelitarnej, a taka sytuacja stałaby w sprzeczności z warunkiem zawartym w Rozporządzeniu 282/2011. W sytuacji balckoutu nadal wszystkie treści przekazywane za pośrednictwem internetu będą dostępne za pośrednictwem sieci satelitarnej. Równocześnie należy zaznaczyć, że Rozporządzenie 282/2011 nie zawiera dodatkowych warunków, których spełnienie jest niezbędne by usługa udostępniania programów przez internet nie stanowiła usługi elektronicznej

Dodatkowo Wnioskodawca zaznacza, że jego zamiarem jest przekazywanie przez internet wszystkich treści dostępnych przez sieć satelitarną. Brak przekazu pojedynczej audycji przez sieci satelitarne będzie uzależniony nie od zamiaru Wnioskodawcy, a jedynie od zgody (bądź jej braku) podmiotu trzeciego, którym jest właściciel danej treści. Co więcej, brak nadawania danej audycji przez internet (i równoczesny przekaz satelitarny) będzie następował sporadycznie. Na chwilę obecną Wnioskodawca nie ma w praktyce wiedzy, czy właściciele treści programowych wyrażą zgodę na nadanie poszczególnych audycji w Internecie. Zdaniem Skarżącej nie można uzależniać statusu usługi świadczonej przez Skarżącą (kwalifikacji tej usługi do usług elektronicznych) - od subiektywnej decyzji podmiotów trzecich - właścicieli treści programowych.

Powyższe rozumienie jednoczesności transmisji jest również potwierdzone we wspomnianej już indywidualnej interpretacji prawa podatkowego wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 lipca 2015 r. (nr IPPP1/4512-495/15-2/EK), w której Organ potwierdził prawo do stosowania obniżonej stawki VAT na usługi telewizji świadczone za pomocą internetu. W powyżej interpretacji Organ zgodził się z podatnikiem, że spowodowane uwarunkowaniami licencyjnymi przerwy w nadawaniu audycji przez internet tzw. Blackouty (przy równoczesnym nadawaniu tych audycji drogą tradycyjną) nie są przeszkodą w uznaniu, że usługi nie spełniają definicji usług elektronicznych i że tym samym ma do nich zastosowanie obniżona, 8% stawka VAT.

Stanowisko, że usługi telewizji świadczone za pomocą internetu mogą korzystać z obniżonej stawki VAT jest również potwierdzone przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 3 sierpnia 2015 r., nr IPPP1/4512-431/15-2/BS.

W ocenie Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym programy telewizyjne będą nadawane jednocześnie w rozumieniu Rozporządzenia 282/2011, gdyż wszystkie treści dostępne przez internet będą równocześnie nadawane poprzez sieci telewizyjne, tj. sieć satelitarną. Tym samym Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do stosowania obniżonej stawki VAT na opisane w stanie faktycznym usługi.

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Co do zasady, stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy o VAT, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 169 mieszczą się „Usługi, inne niż usługi elektroniczne, polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, z wyłączeniem usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie”, bez względu na symbol PKWiU.

Zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Ustawa o VAT nie zawiera natomiast definicji pojęcia „umożliwiania odbioru programów telewizyjnych i radiowych”. W tym miejscu zasadne będzie odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2015 r., poz. 1531).

Zgodnie z przepisem art. 4 pkt 1 ww. ustawy, usługą medialną jest usługa w postaci programu albo audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, za którą odpowiedzialność redakcyjną ponosi jej dostawca i której podstawowym celem jest dostarczanie poprzez sieci telekomunikacyjne ogółowi odbiorców audycji, w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych; usługą medialną jest także przekaz handlowy.

Dostawcą usługi medialnej jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa ponosząca odpowiedzialność redakcyjną za wybór treści usługi medialnej i decydująca o sposobie zestawienia tej treści, będąca nadawcą lub podmiotem dostarczającym audiowizualną usługę medialną na żądanie (art. 4 pkt 4 ww. ustawy).

Nadawcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa, która tworzy i zestawia program oraz rozpowszechnia go lub przekazuje innym osobom w celu rozpowszechniania (art. 4 pkt 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 6 ww. ustawy programem jest uporządkowany zestaw audycji, przekazów handlowych lub innych przekazów, rozpowszechniany w całości, w sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w ustalonym przez nadawcę układzie.

Z kolei w myśl art. 4 pkt 7 ww. ustawy, rozpowszechnianiem jest emisja programu drogą bezprzewodową lub przewodową do odbioru przez odbiorców. Natomiast rozprowadzaniem jest przejmowanie rozpowszechnionego programu w całości i bez zmian oraz równoczesne, wtórne jego rozpowszechnianie (art. 4 pkt 8 cyt. ustawy).

Zgodnie z definicją słownikową, „umożliwienie”, „umożliwić” oznacza „stworzyć warunki sprzyjające czemuś” (http://sip.pwn.pl/).

Jednocześnie z treści poz. 169 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wynika, że usługi umożliwiania odbioru programów telewizyjnych za pomocą urządzeń odbiorczych są wyłączone z zakresu opodatkowania preferencyjną stawką VAT, jeżeli stanowią:

*   usługi elektroniczne,
*   usługi polegające na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie,
*   usługi promocji i reklamy.

Jak wynika z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, w kwestii sposobu rozumienie pojęcia „usług elektronicznych”, polskie przepisy z zakresu VAT odsyłają do art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. nr 77/1, z późn. zm., dalej: „Rozporządzenie”) w brzmieniu, uwzględniającym obowiązujące od 1 stycznia 2015 r. zmiany, wprowadzone przez rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do miejsca świadczenia usług (Dz. Urz. UE L z 2013 r. nr 284/1).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Rozporządzenia, do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt f) Rozporządzenia, do usług elektronicznych zalicza się w szczególności usługi wymienione w załączniku I. W zakresie odbioru programów radiowych lub telewizyjnych, załącznik ten wyszczególnia:

*   w pkt f: odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo na życzenie;
*   w pkt g: odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych.

Analizując treść powyższych przepisów należy stwierdzić, że jeżeli zakres świadczonych usług telewizji internetowej nie obejmuje telewizji lub wideo na życzenie, to takie usługi nie mogą zostać uznane za usługi elektroniczne. Odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą Internetu jest uznawane za usługę elektroniczną chyba, że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych. Zatem, przepis pkt g) załącznika I do Rozporządzenia przewiduje wyjątek co do możliwości uznania odbierania programów telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą Internetu za usługę elektroniczną. Wprowadzone wyłączenie z zakresu usług elektronicznych zapewnia równe traktowanie umożliwiania odbioru programów telewizyjnych przez Internet w stosunku do telewizji satelitarnej, czy kablowej, w sytuacji, w której rozpowszechniane programy telewizyjne są równolegle emitowane poprzez tradycyjne środki przesyłu sygnału telewizyjnego. W świetle powyższych okoliczności, telewizja rozpowszechniana za pomocą Internetu w istocie nie jest telewizją „internetową” w pełnym tego słowa znaczeniu, gdyż umożliwia ona jedynie równoległy dostęp do programów telewizyjnych, transmitowanych lub retransmitowanych za pomocą sieci telewizyjnych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że podstawowa działalność Wnioskodawcy polega na zapewnieniu klientom dostępu do usług płatnej telewizji cyfrowej, świadczonej drogą satelitarną, w ramach której udostępniane są programy produkcji własnej oraz nabyte od innych podmiotów. Wnioskodawca zamierza w przyszłości rozszerzyć zakres świadczonych usług i rozpocząć świadczenie usługi polegającej na udostępnianiu programów telewizyjnych przez internet (streaming IP). Internet będzie dostarczany przez Wnioskodawcę obok usługi telewizyjnej, z wykorzystaniem bezprzewodowej sieci telekomunikacyjnej (usługi zakupionej przez Wnioskodawcę od operatora telekomunikacji) lub dostarczany bezpośrednio przez dowolnego operatora, wybranego niezależnie i we własnym zakresie przez użytkownika. Programy telewizyjne, udostępniane za pośrednictwem internetu, będą jednocześnie transmitowane przez Wnioskodawcę w tradycyjny sposób do innych klientów, tj. drogą satelitarną. Treść audycji nadawanych przez internet będzie identyczna z treścią audycji nadawanych drogą satelitarną, przez co należy rozumieć, że programy te będą nadawane w tych samych godzinach oraz będą jednakowej treści. Dla wybranego przez użytkownika kanału, transmisja przebiegać będzie w sposób ciągły i jednoczesny dla wszystkich użytkowników (korzystających z usługi telewizyjnej świadczonej za pomocą przekazu satelitarnego i za pomocą internetu). Jednoczesna transmisja lub retransmisja obejmować będzie także sytuacje, w których wystąpią niewielkie różnice czasowe (opóźnienia) pomiędzy transmisją programów za pomocą sieci telewizyjnych a nadawaniem programów przez internet, wynikające z przyczyn technicznych związanych z fizycznymi cechami procesu transmisji. Ze względów licencyjnych, niektórzy dostawcy treści programowych mogą mieć ograniczenia w nadawaniu pewnych audycji w technologii streaming IP w sieci internet. W takich sytuacjach, na żądanie dostawcy audycje te nie będą wyświetlane na urządzeniach odbiorczych użytkowników korzystających z usługi za pomocą internetu (tzw. blackout), a nadawanie zostanie niezwłocznie wznowione w momencie, w którym w ramówce programu pojawi się audycja, na którą Wnioskodawca będzie posiadał zgodę nadawcy programu do rozpowszechniania przez internet. Zamiarem Wnioskodawcy jest, by w ramach transmisji przez internet dostępne były wszystkie treści, które są dostępne drogą satelitarną. Sytuacje, w których wystąpią blackouty nie będą wynikać z działania Wnioskodawcy, a jedynie z ograniczeń licencyjnych po stronie dostawców treści i na ich żądanie. Analogicznie jak inni dostawcy telewizji (kablowych lub satelitarnych), Spółka przygotuje szereg pakietów usług, które będą oferowane abonentom. Wszystkie kanały dostępne w zestawach oferowanych klientom korzystającym z telewizji przez internet będą także oferowane w zestawach kanałów dla klientów korzystających z telewizji drogą satelitarną. Programy rozpowszechniane przez internet będą spełniały definicję programu zawartą w art. 4 pkt 6 ustawy o radiofonii i telewizji. Telewizja udostępniana przez internet nie będzie usługą Video On Demand (VOD), ani usługą reklamową lub promocyjną.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania obniżonej 8% stawki podatku VAT dla usług udostępniania programów telewizyjnych przez internet.

Z uwagi na opisane zdarzenie przyszłe oraz przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, że opisane we wniosku usługi telewizji internetowej nie będą usługami elektronicznymi, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy o VAT. Jak wskazuje Wnioskodawca, programy telewizyjne, udostępniane za pośrednictwem internetu będą jednocześnie transmitowane przez Wnioskodawcę w tradycyjny sposób do innych klientów, tj. drogą satelitarną. Treść audycji nadawanych przez internet będzie identyczna z treścią audycji nadawanych drogą satelitarną, przez co należy rozumieć, że programy te będą nadawane w tych samych godzinach oraz będą jednakowej treści. Dla wybranego przez użytkownika kanału, transmisja przebiegać będzie w sposób ciągły i jednoczesny dla wszystkich użytkowników (korzystających z usługi telewizyjnej świadczonej za pomocą przekazau satelitarnego i za pomocą internetu). Wszystkie kanały dostępne w zestawach oferowanych klientom korzystającym z telewizji przez internet będą także oferowane w zestawach kanałów dla klientów korzystających z telewizji drogą satelitarną. Z opisu sprawy wynika także, że programy rozpowszechniane przez internet będą spełniały definicję programu zawartą w art. 4 pkt 6 ustawy o radiofonii i telewizji. Wnioskodawca wskazał, że telewizja udostępniana przez internet nie będzie usługą Video On Demand (VOD), ani usługą reklamową lub promocyjną.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, opisane we wniosku usługi w zakresie udostępniania programów telewizyjnych przez internet będą podlegać opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, ponieważ stanowią usługi polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, a jednocześnie nie można ich zaliczyć do usług elektronicznych, nie są to usługi polegające na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie, ani usługi promocji i reklamy.

Zatem, świadczenie przez Wnioskodawcę usług udostępniania programów telewizyjnych przez internet podlegać będzie opodatkowaniu obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% w świetle art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a oraz poz. 169 do załącznika nr 3 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.