Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-798/08-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-05-23
Teza: podatkowania podatkiem VAT kosztów dojazdów i noclegów, które wchodzą w skład świadczonej usługi przez radcę prawnego
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; nocleg; radca prawny; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 02.04.2008r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej 23.04.2008r.), uzupełnione pismem z dnia 29.04.2008r. (data wpływu 05.05.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT kosztów dojazdów i noclegów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.04.2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT kosztów dojazdów i noclegów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Kancelaria zamierza zawrzeć umowę o świadczenie usług prawnych przez radcę prawnego na rzecz kancelarii. Zgodnie z projektem tej umowy, kancelaria zobowiązana będzie do zapłaty wynagrodzenia za świadczoną usługę prawną oraz do zwrotu kosztów w wysokości rzeczywistych wydatków poniesionych przez radcę prawnego w związku ze świadczoną usługą, tj. koszty dojazdu do sądu na rozprawę, kosztów noclegów w sytuacji wyjazdu na rozprawę poza Warszawę. Zdaniem radcy prawnego zwrot kosztów, jako świadczenie niezależne od zapłaty wynagrodzenia, nie jest usługą. Nie zostało ono bowiem wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej. Zatem zdaniem radcy prawnego winien od wystawiać fakturę, w której jako świadczenie objęte podatkiem VAT będzie objęta stricte sama usługa prawna – reprezentacja klienta kancelarii w procesie sądowym, a wydatki związane z dojazdem do sądu jako zwrot kosztów dojazdu do sądu należy dokumentować notą księgową, nie wliczać ich do ogólnej wartości usługi, od której nalicza się podatek VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy obciążanie kancelarii ww. kosztami dojazdu, noclegów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem kancelarii, obciążanie kancelarii ww. kosztami dojazdu, noclegów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przedmiotem projektu umowy z radcą prawnym jest skonkretyzowana usługa – usługa prawna – w konsekwencji czego kwoty stanowiące „zwrot wydatków poniesionych w związku z usługą prawną” łączą się ściśle z przedmiotem umowy i jako takie stanowią należność z tytułu świadczonej usługi podlegającej opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W art. 29 ust. 1 ustawy określono, iż podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust 4 i 5 ustawy, którym jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Z treści tego przepisu wynika jednocześnie, iż kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. W oparciu o powyższą regulację należy stwierdzić, iż na całość świadczenia należnego od nabywcy będącego kwotą należną składają się: wynagrodzenie za świadczoną usługę, wydatki poniesione w związku ze świadczoną usługą, naliczane usługobiorcy przez dostawcę usług. Zatem podstawa opodatkowania obejmuje również ciążące na usługodawcy koszty poniesione z realizacją usługi (koszty dojazdu, noclegi itp.), jeżeli są one bezpośrednio związane z daną usługą i zwracane są przez usługobiorcę. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, iż wartości tego rodzaju kosztów, których ciężar przerzucony jest na nabywcę, traktuje się jako element świadczenia zasadniczego. Tak więc w sytuacji, gdy nabywca usługi zobowiązany jest do zwrotu poniesionych przez radcę prawnego kosztów dojazdu, noclegów, związanych ze świadczoną na rzecz kancelarii usługą prawniczą, wartość tych kosztów zwiększa u usługodawcy podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT.

W omawianym przypadku umowy z radcą prawnym, zwracane wydatki będą ściśle związane ze świadczeniem usług prawnych i łącznie z wynagrodzeniem będą stanowiły kwotę, którą usługobiorca zobowiązany jest zapłacić. Przepis ten mówi o kwocie należnej z tytułu sprzedaży, nie różnicuje wynagrodzenia od wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawnych. Powyższy pogląd reprezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10.10.2003r. II SA 3483/01 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 9.08.2006r. III SA/Wa 507/06.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przy czym przez świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy.

Przepisy podatkowe nie regulują zasad zawierania umów cywilnoprawnych ani nie mają wpływu na ich treść. Treść umowy cywilnoprawnej, zawartej ustnie bądź pisemnie, jest indywidualną sprawą stron, które ją zawierają i zależy od ich uzgodnień. Jeżeli z radcą prawnym zostaje zawarta umowa na wykonanie konkretnej usługi prawnej, w skład której będą wchodzić ewentualne koszty poniesionych wydatków na dojazd bądź noclegi to mamy do czynienia z jedną usługą, która będzie przedmiotem opodatkowania właściwą stawką podatku VAT. Koszty noclegów i dojazdu stanowią jeden z elementów składowych świadczonej przez radcę usługi i dlatego podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według zasad określonych dla usługi podstawowej będącej zasadniczym przedmiotem umowy zawartej z Wnioskodawcą.

Ponadto należy stwierdzić, iż powołane przez Wnioskodawcę wyroki sądów administracyjnych: wyroku z dnia 10.10.2003r. II SA 3483/01 Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wyrok z dnia 9.08.2006r. III SA/Wa 507/06 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.