Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-1070/15/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-02-02
Teza: Brak obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została przed otrzymaniem zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy, w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została po otrzymaniu zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej powstał już obowiązek podatkowy, w sytuacji gdy zarówno faktura pierwotna dotycząca zaliczki, jak i faktura ją korygująca nie zostały wysłane do kontrahenta oraz w sytuacji wystawienia faktury korygującej w związku z faktem nieuiszczenia zaliczki przez kontrahenta w terminie 30 dni od dnia wystawienia pierwotnej faktury zaliczkowej.
Słowa kluczowe: faktura-anulowanie faktury; faktura-faktura korygująca; faktura-faktura zaliczkowa; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 2 listopada 2015 r. (data wpływu 17 listopada 2015 r.), uzupełnionym w dniu 25 stycznia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została przed otrzymaniem zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy – **jest prawidłowe,**
*   braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została po otrzymaniu zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej powstał już obowiązek podatkowy – **jest nieprawidłowe,**
*   braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji gdy zarówno faktura pierwotna dotycząca zaliczki, jak i faktura ją korygująca nie zostały wysłane do kontrahenta – **jest prawidłowe,**
*   braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji wystawienia faktury korygującej w związku z faktem nieuiszczenia zaliczki przez kontrahenta w terminie 30 dni od dnia wystawienia pierwotnej faktury zaliczkowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 25 stycznia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została przed otrzymaniem zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy, w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została po otrzymaniu zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej powstał już obowiązek podatkowy, w sytuacji gdy zarówno faktura pierwotna dotycząca zaliczki, jak i faktura ją korygująca nie zostały wysłane do kontrahenta oraz w sytuacji wystawienia faktury korygującej w związku z faktem nieuiszczenia zaliczki przez kontrahenta w terminie 30 dni od dnia wystawienia pierwotnej faktury zaliczkowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest firmą produkującą detale z tworzyw sztucznych oraz formy wtryskowe ze stali. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą klient zamówił produkcję wyrobów z tworzywa sztucznego oraz wykonanie formy wtryskowej do produkcji tych detali. Forma wtryskowa to rodzaj narzędzia, które zakłada się do maszyny wtryskowej i za jego pomocą można wyprodukować poszczególne detale z tworzywa sztucznego.

Klient ma siedzibę na terenie UE i jest podatnikiem VAT czynnym na terenie innego kraju UE niż Polska. Zgodnie z umową, Spółka ma wystawić trzy dokumenty sprzedaży stosownie do rat 50%, 40% i 10% ceny formy. Faktury na pierwszą i drugą ratę są przedpłatami i obowiązek podatkowy powstaje po zapłacie. Dopiero trzecia rata dokumentuje sprzedaż formy. W związku z tym, iż klient zapowiedział, że po wyprodukowaniu nie będzie wywoził formy z kraju, dokumenty sprzedaży wystawiane były ze stawką VAT 23% i wykazywane w deklaracji VAT-7 jako sprzedaż krajowa a nie jako WDT.

Przypadek 1.

Fakturę na 1 ratę wystawiono w kwietniu 2014 r. (fv nr 1) i przesłano do klienta. Po wystawieniu dokumentu sprzedaży na pierwszą ratę 50% okazało się, że na fakturze pomyłkowo wybrano złego klienta (inną firmę na terenie UE). W związku z pomyłką wystawiono fv korygującą (fv nr 2) na całą wartość faktury (zerującą) oraz wystawiono nową fakturę na 1 ratę na prawidłowego kontrahenta w maju 2014 r. (fv nr 3). Korekta wystawiona została przed zapłatą za fakturę i nie nastąpił jeszcze obowiązek podatkowy. Wszystkie fv zostały przesłane do kontrahenta. Oczywiście następnie były jeszcze fv na 2 i 3 ratę. Po rozliczeniu projektu forma zgodnie z założeniami nie wyjechała z kraju ale została w Polsce.

Przypadek 2.

Fakturę na 1 ratę wystawiono w kwietniu 2014 r. (fv nr 1) i przesłano do klienta. Po wystawieniu dokumentu sprzedaży na pierwszą ratę 50% okazało się, że na fakturze pomyłkowo wybrano złego klienta (inną firmę na terenie UE). W związku z pomyłką wystawiono fv korygującą (fv nr 2) na całą wartość faktury (zerującą) oraz wystawiono nową fakturę na 1 ratę na prawidłowego kontrahenta w maju 2014 r. (fv nr 3). Korekta (fv nr 2) wystawiona została po zapłacie za fakturę przez kontrahenta (poprawnego z fv nr 3) i nastąpił już obowiązek podatkowy. Wszystkie fv zostały przesłane do kontrahenta. Oczywiście następnie były jeszcze fv na 2 i 3 ratę. Po rozliczeniu projektu forma zgodnie z założeniami nie wyjechała z kraju ale została w Polsce.

Przypadek 3.

W innym przypadku, bardzo podobnym do powyższego, również nastąpił błąd w fakturze pierwotnej na 1 ratę (fv nr 1). Tzn. wystawiono fv sprzedaży z VAT 23% na 1 ratę formy na klienta z terenu UE. Po wykonaniu formy miała ona zostać na terenie Polski w związku z tym sprzedaż wystawiana była z VAT 23%. Faktura została wystawiona błędnie i w związku z tym konieczne było wystawienie faktury korygującej na całą wartość faktury (fv nr 2). Wykrycie błędu było natychmiastowe i faktura (fv nr 1), jak i korekta wystawiona do niej (fv nr 2), nie zostały wysłane do klienta. Po wykonaniu korekty wystawiono kolejną fv już prawidłową (fv nr 3). Klient z terenu UE otrzymał wyłącznie fv sprzedaży wystawioną już poprawnie (fv nr 3). Faktura nr 1 i 2 nie zostały wprowadzona do obiegu.

Przypadek 4.

W innym przypadku, bardzo podobnym do powyższych, również nastąpił błąd w fakturze pierwotnej na 1 ratę (fv nr 1). Tzn. wystawiono fv sprzedaży z VAT 23% na 1 ratę formy na klienta z terenu UE. Po wykonaniu formy miała ona zostać na terenie Polski w związku z tym sprzedaż wystawiana była z VAT 23%. Faktura została wystawiona prawidłowo. Niestety klient nie zapłacił jej w terminie 30 dni od wystawienia i konieczne było wystawienie korekty faktury sprzedaży na całą wartość (fv nr 2) oraz wystawienie nowej faktury prawidłowej ze względu na dokonanie płatności i powstanie obowiązku podatkowego. Wszystkie faktury trafiły do klienta czyli zostały wprowadzone do obiegu. Klient jest z terenu UE.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Przypadek 1 - Czy dla VAT korekta faktury sprzedaży na 1 ratę w wysokości 50% wymaga potwierdzenia przez klienta odbioru korekty faktury sprzedaży by móc skorygować VAT należny w miesiącu wystawienia korekty, tj. maju 2014 r.?
*   Przypadek 2 - Czy dla VAT korekta faktury sprzedaży na 1 ratę w wysokości 50% wymaga potwierdzenia przez klienta odbioru korekty faktury sprzedaży by móc skorygować VAT należny w miesiącu wystawienia korekty, tj. maju 2014 r.?
*   Przypadek 3 - Czy dla VAT korekta faktury sprzedaży na 1 ratę wymaga potwierdzenia przez klienta odbioru korekty faktury sprzedaży by móc skorygować VAT należny w miesiącu wystawienia korekty?
*   Przypadek 4 - Czy dla VAT korekta faktury sprzedaży na 1 ratę wymaga potwierdzenia przez klienta odbioru korekty faktury sprzedaży by móc skorygować VAT należny w miesiącu wystawienia korekty?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Przypadek 1 - W świetle Ustawy o VAT korekta faktury sprzedaży na 1 ratę w wysokości 50% nie wymaga potwierdzenia przez klienta odbioru korekty faktury sprzedaży by móc skorygować VAT należny w miesiącu wystawienia korekty, tj. maju 2014 r. Faktura korekta (fv nr 2) wystawiona była przed zapłatą i nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy, co, zdaniem Spółki, powoduje brak konieczności posiadania potwierdzenia odbioru korekty dla celów korekty VAT należnego w deklaracji VAT-7. Dodatkowo faktura korygująca jest wystawiona ze stawką 23% ale na kontrahenta unijnego i zgodnie z art. 29 pkt 4b nie wymaga ona potwierdzenia otrzymania korekty przez klienta.

Przypadek 2 - W świetle Ustawy o VAT korekta faktury sprzedaży na 1 ratę w wysokości 50% nie wymaga potwierdzenia przez klienta odbioru korekty faktury sprzedaży by móc skorygować VAT należny w miesiącu wystawienia korekty, tj. maju 2014 r. Faktura korekta (fv nr 2) wystawiona była po zapłacie i powstał już obowiązek podatkowy jednak faktura korygująca jest wystawiona na kontrahenta unijnego i zgodnie z art. 29 pkt 4b nie wymaga ona potwierdzenia otrzymania korekty przez klienta, mimo że wystawiona jest ze stawką 23%.

Przypadek 3 - W świetle Ustawy o VAT korekta faktury sprzedaży na 1 ratę nie wymaga potwierdzenia przez klienta odbioru korekty faktury sprzedaży by móc skorygować VAT należny w miesiącu wystawienia korekty, gdyż mamy do czynienia z fakturami nie wprowadzonymi do obiegu. Nie powstał obowiązek podatkowy i w związku z tym można skorygować VAT należny bez posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez klienta.

Przypadek 4 - W świetle Ustawy o VAT korekta faktury sprzedaży na 1 ratę nie wymaga potwierdzenia przez klienta odbioru korekty faktury sprzedaży by móc skorygować VAT należny w miesiącu wystawienia korekty. Faktura na 1 ratę (fv nr l), korekta (dot. nieterminowej zapłaty - fv nr 2) wystawione były przed zapłatą i nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy, co, zdaniem Spółki, powoduje brak konieczności posiadania potwierdzenia odbioru korekty dla celów korekty VAT należnego w deklaracji VAT-7. Natomiast wszystkie trzy fv (nr l, 2, 3) wystawione były na kontrahenta unijnego i zgodnie z art. 29 pkt 4b nie wymagały i tak potwierdzenia otrzymania korekty przez klienta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   prawidłowe – w zakresie braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została przed otrzymaniem zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy,
*   nieprawidłowe – w zakresie braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została po otrzymaniu zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej powstał już obowiązek podatkowy,
*   prawidłowe – w zakresie braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji gdy zarówno faktura pierwotna dotycząca zaliczki, jak i faktura ją korygująca nie zostały wysłane do kontrahenta,
*   nieprawidłowe – w zakresie braku obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w sytuacji wystawienia faktury korygującej w związku z faktem nieuiszczenia zaliczki przez kontrahenta w terminie 30 dni od dnia wystawienia pierwotnej faktury zaliczkowej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 13 ust. 1 omawianej ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

W myśl art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Stosownie do dyspozycji art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Z treści art. 19a ust. 8 ustawy wynika, że jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Zgodnie z przepisem art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl ust. 6 tego artykułu, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W ust. 10 tego artykułu wskazano, że podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1.  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2.  wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
3.  zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4.  wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Ustęp 13 analizowanego artykułu określa, że w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna – art. 29a ust. 14 ustawy.

Z treści art. 29a ust. 15 ustawy wynika, że warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:

1.  eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
2.  dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
3.  sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
4.  gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

Zgodnie z art. 29a ust. 16 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 4, obniżenie podstawy opodatkowania następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w ust. 15 pkt 4.

Jak stanowi art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

W myśl art. 106i ust. 1 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z ust. 2 tego artykułu – jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.

Jak stanowi ust. 7 tego artykułu, faktury nie kogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:

1.  dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
2.  otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Według art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1.  udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
2.  udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
3.  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4.  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5.  podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

Jak wynika z ust. 2 tego artykułu, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
2.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
3.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

1.  określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

5.  przyczynę korekty;
6.  jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
7.  w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Warunkiem obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej jest posiadanie przez wystawcę potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę.

Z literalnej wykładni cytowanego art. 29a ust. 13 ustawy, wynika, że warunkiem obniżenia przez sprzedawcę kwoty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej jest posiadanie potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę (z zastrzeżeniem art. 29a ust. 15 ustawy). Oznacza to, że faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, a nabywca musi potwierdzić jej otrzymanie, by wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z jej wystawieniem. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego.

Przytoczone regulacje stanowią, że kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz podatek należny, muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę powoduje akceptację zmiany wartości zawartych na fakturze i daje prawo do takiego obniżenia. Należy podkreślić, że potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym obniżkom podstawy opodatkowania u dostawcy.

Wskazać przy tym należy, że ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Potwierdzenie otrzymania przez nabywcę towarów i usług faktury korygującej, może być dokonane w dowolnej formie, np. poprzez zwrotne potwierdzenie odbioru wysłanej pocztą – w formie listu poleconego – przesyłki zawierającej fakturę korygującą, może to być odrębne pisemne potwierdzenie otrzymania faktury korygującej, również w formie elektronicznej, lub przesłana zwrotnie kopia podpisanej faktury korygującej. Żaden przepis nie określa specjalnej formy, w jakiej potwierdzenie odbioru faktury korygującej byłoby wymagane. Istotne jest, aby sprzedawca towarów lub usług dla celów rozliczenia podatku należnego od sprzedaży posiadał informację, z której jednoznacznie wynika, że nabywca otrzymał fakturę korygującą sprzedaż.

Zatem, w przypadku posiadania potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej dokumentującej pomyłki w wystawionych pierwotnie fakturach, zwroty towarów, czy udzielone po dokonaniu sprzedaży rabaty, opusty lub obniżki cen, a także dokonane nabywcy zwroty całości lub części zapłaty – podatnik jest uprawniony do obniżenia podstawy opodatkowania oraz należnego podatku.

Jak wynika z powołanych przepisów, w odniesieniu do zaliczki obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania. Faktura dokumentująca zaliczkę powinna być wystawiona nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy, przy czym równocześnie nie może być wystawiona wcześniej niż 30. dnia przed otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Analiza okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że w Przypadku nr 1, w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została przed otrzymaniem zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy, jak słusznie Spółka zauważyła, nie jest zobligowana do posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta, aby móc skorygować podatek należny w miesiącu wystawienia faktury korygującej, o ile w tym miesiącu powstał obowiązek podatkowy.

W Przypadku nr 2, w sytuacji gdy faktura korygująca do faktury zaliczkowej wystawiona została po otrzymaniu zapłaty i w stosunku do faktury pierwotnej powstał już obowiązek podatkowy, wbrew stanowisku wyrażonemu we wniosku, Spółka jest zobligowana do posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta, aby móc skorygować podatek należny. Skoro nie dochodzi do przemieszczenia formy wtryskowej z terytorium kraju do innego państwa członkowskiego, miejscem opodatkowania jej dostawy, stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest miejsce, w którym towar znajduje się w momencie dostawy, czyli terytorium kraju. Oznacza to, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 29a ust. 15 ustawy wyłączające obowiązek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta – w szczególności nie występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jak również dostawa towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Wyraźnie należy podkreślić, że fakt, że klient ma siedzibę na terenie innego niż Polska kraju UE nie stanowi wymienionej w przepisach ustawy samoistnej przesłanki braku obowiązku posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę.

W Przypadku nr 3, w sytuacji gdy zarówno faktura pierwotna dotycząca zaliczki, jak i faktura ją korygująca nie zostały wysłane do kontrahenta, nie zostały one wprowadzone do obrotu prawnego. Zatem jako faktury dokumentujące czynności niedokonane, istnieje możliwość ich anulowania. Tym samym, jak słusznie Spółka wskazała, nie jest zobligowana do posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta.

W Przypadku nr 4, w sytuacji wystawienia faktury korygującej w związku z faktem nieuiszczenia zaliczki przez kontrahenta w terminie 30 dni od dnia wystawienia pierwotnej faktury zaliczkowej, analogicznie jak w Przypadku nr 2, wbrew stanowisku wyrażonemu we wniosku, Spółka jest zobligowana do posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta, aby móc skorygować podatek należny.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

\`1

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.