Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.360.2025.1.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-15
Teza: Dane, które powinny zostać uwzględnione na fakturze
wystawionej przy użyciu KSeF.
Słowa kluczowe: dane
faktura-faktura ustrukturyzowana
systemy-Krajowy System Faktur (KSeF)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia
faktur
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Stosowanie faktur
ustrukturyzowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 32a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106ga-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106ga-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106gb-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2025 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy danych, które powinny zostać uwzględnione na
    fakturze wystawionej przy użyciu KSeF. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Spółka świadczy usługi doręczania i obioru
    przesyłek. Usługi świadczone przez Spółkę są dokumentowane fakturami VAT.
    Spółka jest na etapie dostosowywania swojego systemu fakturowania do wymogów
    Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: KSeF). W ramach przygotowania do obligatoryjnego
    KSeF, Spółka posiłkuje się upublicznionymi przez Ministerstwo Finansów materiałami, w
    tym projektem faktury ustrukturyzowanej FA(3), wzorem faktury ustrukturyzowanej FA(2)
    oraz broszurą informacyjną dotyczącą struktury FA(2) z września 2023 r. (dalej: Broszura
    KSeF).
    Poniżej Spółka opisuje wybrane aspekty swojej praktyki oraz wątpliwości w zakresie
    fakturowania:
        Wnioskodawca wystawia faktury m.in w walutach obcych. Kwoty zawarte na
        fakturze przeliczane są po odpowiednim kursie i prezentowane na dokumencie
        również w walucie polskiej (PLN). Na fakturze Spółka nie prezentuje zastosowanego
        kursu walutowego (kursu przeliczeniowego).
        Na wystawianych przez Spółkę fakturach sprzedażowych zawarte są zarówno kwoty
        stanowiące podstawę opodatkowania VAT (wynagrodzenie za usługi przewozu
        przesyłek podlegające opodatkowaniu VAT), jak i kwoty niestanowiące podstawy
        opodatkowania (najczęściej są to należności celno-podatkowe, które są związane z
        przewozem przesyłek, uiszczane przez Spółkę, którymi są obciążani klienci). Kwoty
        niestanowiące podstawy opodatkowania w VAT nie są traktowane jako
        wynagrodzenie za usługę, są jednak sumowane z wynagrodzeniem Spółki i
        ujmowane w polu wskazującym kwotę do zapłaty przez klienta.
        Z różnych przyczyn (np. zauważenie błędu na fakturze, udzielenia rabatu) Spółka
        wystawia faktury korygujące. W odniesieniu do danej faktury może być
        wystawianych kilka faktur korygujących.
        Spółka traktuje świadczone usługi doręczania przesyłek jako usługi ciągłe i wystawia
        faktury w miesięcznych cyklach rozliczeniowych. Wystawiane przez Spółkę faktury

        zawierają linie dotyczące przewozu poszczególnych, pojedynczych przesyłek /
        paczek. W liniach tych zawarte są dane takie jak: numer referencyjny osoby
        nadającej, miejsce rozpoczęcia transportu, miejsce zakończenia transportu, waga
        pojedynczej przesyłki. W związku z tym, że w ramach jednej usługi może być
        przewożonych / transportowanych wiele paczek, faktury Spółki niejednokrotnie
        składają się z kilkudziesięciu do kilkuset pozycji. W związku z powyższym, Spółka
        powzięła szereg wątpliwości związanych z wystawianymi fakturami, w kontekście
        przygotowań do implementacji KSeF.
    Pytania
    1) Czy faktury walutowe wystawiane przez Spółkę za pomocą KSeF powinny zawierać kurs
      walutowy zastosowany do przeliczenia podstawy opodatkowania VAT waluty obcej na
      PLN?
    2) Czy Spółka może prezentować na fakturze wystawianej za pomocą KSeF kwoty
      niestanowiące podstawy opodatkowania w podatku VAT, którymi Spółka obciąża
      klienta, takie jak należności celno-podatkowe związane z przewozem przesyłek?
    3) Czy w sytuacji, gdy Spółka chce skorygować na fakturze wystawionej w ramach KSeF
      wyłącznie kwoty dotyczące należności celno-podatkowych (które nie stanowią
      podstawy opodatkowania dla celów VAT), Spółka powinna wystawić fakturę korygującą
      za pomocą KSeF?
    4) Czy w przypadku wystawienia kilku faktur korygujących do jednej faktury pierwotnej
      na fakturze korygującej wystawionej w KSeF należy podać, poza danymi dotyczącymi
      faktury korygowanej, również dane dotyczące wszystkich faktur korygujących
      wcześniej wystawionych do faktury korygowanej?
    5) Czy Spółka może na fakturze wystawionej w KSeF wskazywać jako nazwę usługi rodzaj
      usługi transportowej wykonywanej dla klienta, bez podawania danych dotyczących m.
      in. numeru referencyjnego osoby nadającej, miejsca nadania, miejsca odbioru, wagi
      pojedynczej przesyłki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawcy w przedstawionych okolicznościach:
    1) Faktury walutowe wystawiane przez Spółkę za pomocą KSeF nie muszą zawierać kursu
      walutowego zastosowanego do przeliczenia podstawy opodatkowania VAT waluty
      obcej na PLN.
    2) Spółka może prezentować na fakturze wystawianej za pomocą KSeF kwoty
      niestanowiące podstawy opodatkowania w podatku VAT, którymi Spółka obciąża
      klienta, takie jak należności celno-podatkowe związane z przewozem przesyłek.
    3) W sytuacji, gdy Spółka chce skorygować na fakturze wystawionej w ramach KSeF
      wyłącznie kwoty dotyczące należności celno-podatkowych (które nie stanowią
      podstawy opodatkowania dla celów VAT), Spółka powinna wystawić fakturę korygującą
      za pomocą KSeF.
    4) W przypadku wystawienia kilku faktur korygujących do jednej faktury pierwotnej, na
      fakturze korygującej wystawionej w KSeF wystarczy podać dane dotyczące pierwotnej
      faktury korygowanej i nie trzeba podawać danych dotyczących wszystkich faktur
      korygujących wcześniej wystawionych do tej faktury.
    5) Spółka może na fakturze wystawionej w KSeF wskazywać wyłącznie nazwę wykonanej
      usługi (tj. rodzaj usługi transportowej wykonywanej dla klienta), bez podawania
      danych dotyczących m.in. numeru referencyjnego osoby nadającej, miejsca nadania,
      miejsca odbioru czy wagi pojedynczej przesyłki.

    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.; dalej: ustawa o VAT), w brzmieniu
    obowiązującym od 1 lutego 2026 r., podatnicy będą obowiązani wystawiać faktury
    ustrukturyzowane przy użyciu KSeF.
    W myśl art. 106gb ust. 1 ustawy o VAT, faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i
    otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania
    interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego
    w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
    realizujących zadania publiczne.
    Co do zasady, przepisy wprowadzające KSeF nie mają modyfikować zakresu danych
    wykazywanych na fakturach VAT. Przepisy w zakresie KSeF regulują m.in. sposób
    wystawiania, odbierania i przechowywania faktur. Zakres danych wykazywanych na
    fakturach VAT jest regulowany m.in. art. 106e ustawy o VAT i nie jest on modyfikowany w
    związku z wprowadzaniem KSeF. Tym niemniej, w celu prawidłowego przygotowania się
    na wdrożenie obligatoryjnego KSeF, Spółka powzięła wątpliwości w zakresie niektórych
    (wymienionych w pytaniach) elementów faktury VAT.
    Ad 1 Kurs walutowy na fakturze
    Wątpliwość Spółki dotyczy tego, czy faktury walutowe wystawiane przez Spółkę za pomocą
    KSeF powinny zawierać kurs walutowy zastosowany do przeliczenia podstawy
    opodatkowania VAT waluty obcej na PLN.
    W opinii Spółki, odpowiedź na to pytanie jest negatywna, tj. Spółka nie ma obowiązku
    wskazywania na fakturze walutowej kursu walutowego zastosowanego do przeliczenia
    podstawy opodatkowania VAT wyrażonej w walucie obcej na PLN i nie będzie miała
    takiego obowiązku po implementacji KSeF (w przypadku wystawiania faktur za pomocą
    KSeF).
    Zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia
    podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się
    według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na
    ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik
    może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany
    opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień
    powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się
    z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem EUR.
    Art. 31a ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed
    powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy
    opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote
    dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy
    Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Przepis
    ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 31a ust. 2a ustawy o VAT,
    kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania określone w walucie obcej
    mogą być przeliczane przez podatnika na złote zgodnie z zasadami przeliczania przychodu
    określonego w walucie obcej wynikającymi z przepisów o podatku dochodowym,
    obowiązującymi tego podatnika na potrzeby rozliczania danej transakcji. Wskazane
    powyżej przepisy dotyczą zasad przeliczania podstawy opodatkowania określonej w
    walucie obcej na złotówki. Przepisy te nie wskazują natomiast czy kurs przeliczeniowy
    powinien być wyszczególniony na fakturze VAT. Regulacje w tym zakresie zawierają
    przepisy dotyczące elementów składowych faktury VAT.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać:
        1. datę wystawienia;

        2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
        3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
        4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
        5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12. stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15. kwotę należności ogółem;
      16. w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
          a. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust.
            1, lub
          b. w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin
            powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części
            zapłaty - wyrazy „metoda kasowa”;
      17. w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz
        „samofakturowanie”;
      18. w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
        do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
        charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
      18a. w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15
        000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną
        na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w
        załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy
        czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się
        zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania;

      19. w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na
        podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów
        wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
          a. przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie
            którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku;
          b. przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę
            towarów lub takie świadczenie usług, lub
          c. innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub
            świadczenie usług korzysta ze zwolnienia.
      20. w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego
        lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu
        określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
      21. w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
        przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela
        podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on
        zidentyfikowany na potrzeby podatku;
      22. w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
        transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
          a. przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art.
            2 pkt 10 lit. a;
          b. liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku
            jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków
            powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
      23. w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o
        którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji
        trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
      24. w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
          a. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby
            podatku, poprzedzony kodem PL;
          b. numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany
            na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim,
            zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości
            dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego;
      25. w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a
        ust. 1 -indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt
        2.
    Wskazany powyżej art. 106e ust. 1 ustawy o VAT nie przewiduje, iż podatnik powinien
    wskazać na fakturze kurs walutowy zastosowany do przeliczenia wyrażonej w obcej
    walucie podstawy opodatkowania na walutę polską.
    Zgodnie z art. 106e ust. 11 ustawy o VAT, kwoty podatku wykazuje się w złotych. Kwoty
    podatku wyrażone w walucie obcej wykazuje się w złotych przy zastosowaniu zasad
    przeliczania na złote przyjętych dla przeliczania kwot stosowanych do określenia
    podstawy opodatkowania.
    Również wskazany powyżej przepis nie obliguje Spółki do wykazywania na fakturze
    zastosowanego kursu walutowego. Przepis ten nakłada jedynie obowiązek wykazywania
    kwoty podatku w złotych, według określonych zasad.

    W ocenie Spółki, zarówno ze struktury logicznej FA(2) oraz projektowanej struktury FA(3)
    wynika, że pola dotyczące kursów walut są polami fakultatywnymi. W szczególności,
    elementem fakultatywnym jest pole „KursWaluty”.
    W związku z powyższym, Spółka nie ma obowiązku wskazywania na fakturze walutowej
    kursu walutowego zastosowanego do przeliczenia podstawy opodatkowania VAT
    wyrażonej w walucie obcej na złotówki i nie będzie miała takiego obowiązku po
    implementacji KSeF (w przypadku wystawiania faktur za pomocą KSeF).
    Ad 2 Należności niestanowiące podstawy opodatkowania
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Zgodnie z powyższym przepisem, faktura jest wystawiana do czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. W przypadku przepływów środków pieniężnych, które nie
    stanowią wynagrodzenia za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
    zasadniczo faktury nie wystawia się - takie czynności zgodnie z obowiązującą praktyką
    mogą być natomiast dokumentowane notą.
    W praktyce ukształtowało się podejście, zgodnie z którym na fakturach VAT
    (dokumentujących czynności podlegające opodatkowaniu tym podatkiem) mogą być
    wykazywane dodatkowe należności, poza wynagrodzeniem sprzedawcy / usługodawcy,
    które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, a które są związane z daną
    transakcją. Nie zwiększają one podstawy opodatkowania, natomiast stanowią informację
    do kontrahenta o konieczności poniesienia dodatkowego kosztu w związku z realizowaną
    transakcją.
    Podążając za tą praktyką, struktura logiczna faktury ustrukturyzowanej umożliwia
    wprowadzenie na fakturze również dodatkowych pozycji, które stanowią rozliczenie kwot
    niestanowiących podstawy opodatkowania podatkiem VAT. Dla takich kwot dedykowany
    jest węzeł: "Rozliczenie" oraz pola „Obciazenia”, „SumaObciazen” i „DoZaplaty”. W
    przypadku, gdy podatnik decyduje się na wypełnienie elementu fakultatywnego:
    „Obciazenia”, wówczas obligatoryjne staje się uzupełnienie obu występujących w nim pól:
    „Kwota” oraz „Powod” (przyczyna obciążenia). Z kolei w polu „DoZaplaty” wskazuje się
    łączną kwotę do zapłaty - wynikającą z faktury, powiększoną o kwoty poza VAT z pola
    „Obciazenia”.
    Wnioskodawca pragnie zauważyć, że Ministerstwo Finansów na stronie www.podatki.gov.
    pl w zakładce KSeF w części „Pytania i odpowiedzi”, wskazało następująco (stan na 12 maja
    2025 r.): „W przypadku dokumentowania wyłącznie czynności niepodlegającej ustawie VAT

    tj. sprzedaży bonu różnego przeznaczenia - nie wystawia się faktury. Tego typu czynności i
    ich korekty niepodlegające ustawie VAT nie powinny być prezentowane na fakturze jako
    pozycje (wiersze) z oznaczeniem „np”. Mogą one zostać zaprezentowane w ramach
    informacji dodatkowych na fakturze, przy wykorzystaniu węzła fakultatywnego
    „Rozliczenie” (przy założeniu, że faktura zawiera także pozycje podlegające ustawie, a
    czynności niepodlegające stanowią dodatkowy element transakcji).” Ponadto, w Broszurze
    KSeF wskazano, że: „Element Rozliczenie ma charakter fakultatywny.
    Umożliwia zawarcie w treści faktury ustrukturyzowanej informacji w zakresie
    dodatkowych obciążeń lub odliczeń, wpływających na ostateczną kwotę zapłaty, którą
    zobowiązany jest uiścić nabywca lub usługobiorca. Może to być przykładowo:
        zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz
        usługobiorcy (opłata urzędowa uiszczona przez pełnomocnika w imieniu i na rzecz
        klienta),
        rozliczenie salda klienta (np. w związku z wpłatami klienta w zbyt wysokiej wartości),
        rozliczenie kwot (różnicy) wynikających z wystawionych wcześniej faktur
        korygujących in minus/in plus.”
    W związku z powyższym, Spółka może prezentować na fakturze wystawianej za pomocą
    KSeF kwoty niestanowiące podstawy opodatkowania w podatku VAT, którymi Spółka
    obciąża klienta, takie jak należności celno-podatkowe związane z przewozem przesyłek.
    Ad 3 Korekta należności niestanowiących podstawy opodatkowania
    W praktyce biznesowej Spółki pojawiają się przypadki, w których wykazane na fakturze
    pierwotnej należności niestanowiące podstawy opodatkowania VAT (należności celno-
    podatkowe) muszą zostać skorygowane. Może to wynikać z różnych przyczyn, w tym
    błędów w wykazanych kwotach, którymi są obciążani klienci Spółki.
    Wątpliwość Spółki dotyczy tego, czy w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w
    zakresie wykazanych na fakturze należności celno-podatkowych i konieczności
    skorygowania kwot odnoszących się do tych należności, Spółka powinna wystawić fakturę
    korygującą.
    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
    1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    2) (uchylony),
    3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
    4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1
      pkt 4,
    5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
    - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Jak wskazuje powyższy przepis, w przypadku gdy po wystawieniu faktury stwierdzono
    pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury, podatnik wystawia fakturę korygującą. Korekta
    należności celno- podatkowych nie będzie stanowiła korekty podstawy opodatkowania,
    tym niemniej, w opinii Spółki - na gruncie przywołanego powyżej przepisu - również w
    przypadku korekty kwot niestanowiących podstawy opodatkowania Spółka może wystawić
    fakturę korygującą, gdyż nieprawidłowość / pomyłka dotyczy pozycji wykazanej na
    fakturze.
    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro struktura logiczna faktury ustrukturyzowanej przewiduje
    pola do wykazywania kwot niestanowiących podstawy opodatkowania, to również korekta
    tych kwot powinna być możliwa do dokonania w ramach KSeF - poprzez wystawienie

    faktury korygującej. W związku z powyższym, w sytuacji gdy Spółka chce skorygować na
    fakturze wystawionej w ramach KSeF wyłącznie kwoty dotyczące należności celno-
    podatkowych (które nie stanowią podstawy opodatkowania dla celów VAT), Spółka
    powinna wystawić fakturę korygującą za pomocą KSeF.
    Ad 4 Dane na fakturze korygującej
    W opinii Spółki, na wystawianych fakturach korygujących wystarczy podać dane dotyczące
    pierwotnej faktury korygowanej i nie trzeba podawać danych dotyczących wszystkich
    faktur korygujących wcześniej wystawionych do tej faktury.
    Zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy o VAT, faktura korygująca powinna zawierać:
    1) (uchylony);
    2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
    2a)numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura
      korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie
      został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur
    3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
        a. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
        b. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą.
    4) (uchylony);
    5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
      należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty
      podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i
      sprzedaży zwolnionej;
    6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższy przepis stanowi, że na każdej z faktur korygujących
    należy wskazać dane faktury pierwotnej (w tym numer identyfikujący w KSeF). Nie jest
    przy tym konieczne wskazywanie danych poprzednich faktur korygujących. Potwierdzają
    to interpretacje indywidualne, przykładowo:
        Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 4 sierpnia 2014 r. (nr ITPP3
        /443-234/14/MD) uznał za prawidłowe następujące stanowisko wnioskodawcy:
        „Zatem Spółka wystawiając kolejną fakturę korygującą, dokumentującą zwrot
        towaru powinna powoływać się w treści na pierwotną fakturę sprzedaży, a nie na
        poprzednią fakturę korygującą, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych przez
        uprzednio wystawioną korektę. Faktury korygujące wystawia się bowiem w celu
        udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży.”;
        Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z 17 października 2012 r. (nr IPTPP4
        /443-467/12-5/ALN) wskazał, że: „Gdy kolejna faktura korygująca zmienia tę samą
        pozycję faktury VAT jak poprzednia to należy uwzględnić skorygowane już wcześniej
        dane, gdyż ostatnia faktura korygująca odzwierciedla aktualny stan i cenę towaru.
        Należy wskazać, iż jeśli faktura korygowana jest wielokrotnie, na kolejnych
        fakturach powinien być wskazany numer i data faktury pierwotnej.”
    Ponadto, w Broszurze KSeF wskazano, że wystawiając fakturę korygującą w KSeF należy
    wypełnić pole „DaneFaKorygowanej” i wskazać dane dot. faktury pierwotnej (nie ma przy
    tym mowy o danych poprzednich faktur korygujących), tj.:

        datę wystawienia faktury korygowanej (pierwotnej) - pole DataWystFaKorygowanej,
        numer faktury korygowanej (pierwotnej) - pole NrFaKorygowanej,
        znacznik numeru KSeF faktury korygowanej (pierwotnej) - pole NrKSeF,
        numer identyfikujący fakturę korygowaną (pierwotną) w KSeF - pole
        NrKSeFFaKorygowanej,
        znacznik faktury korygowanej (pierwotnej) wystawionej poza KSeF (w przypadku
        gdy faktura była wystawiona poza KSeF) - pole NrKSeFN.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy przepisy ustawy o VAT oraz struktura faktury
    ustrukturyzowanej nie obligują do zamieszczania na fakturze korygującej danych
    dotyczących wszystkich faktur korygujących wcześniej wystawionych do faktury
    korygowanej (pierwotnej).
    Ad 5 Nazwa usługi na fakturze
    Tak jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Spółka traktuje świadczone usługi
    doręczania przesyłek jako usługi ciągłe i wystawia faktury w miesięcznych cyklach
    rozliczeniowych.
    Zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, usługę, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
    z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do
    momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez
    okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają
    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Każda faktura powinna zawierać nazwę usługi, którą dokumentuje.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać nazwę (rodzaj)
    towaru lub usługi.
    Przepisy nie określają sposobu określania nazw towarów lub usług. Przyjmuje się, że
    nazwa towaru na fakturze powinna odzwierciedlać rzeczywistą transakcję i pozwalać na
    przyporządkowanie odpowiedniej stawki VAT. W interpretacji DKIS z 22 maja 2017 roku
    (nr 2461-IBPP3.4512.200.2017.2.AW) wskazano, że: „Umieszczona na fakturze nazwa
    towaru (usługi) winna być zgodna z będącym przedmiotem sprzedaży towarem (usługą), a
    nadto powiązanie tej nazwy z ceną ma pozwolić na indywidualne określenie
    sprzedawanego towaru (usługi). Jednocześnie zwrócić uwagę należy, że im większy jest
    zakres towarów i usług w danej grupie, tym bardziej wymaga on szczegółowego określenia
    nazwy towaru lub usługi w celu jego prawidłowej identyfikacji. To sprzedawca obowiązany
    jest dołożyć wszelkich starań aby nazwa towaru lub usługi w jednoznaczny sposób
    obejmowała sprzedawany towar lub usługę i umożliwiała ich właściwe przyporządkowanie
    do stawki podatku. W przypadku bowiem, gdy dostawa towaru lub świadczenie usługi np.
    korzysta z obniżonej stawki podatku VAT, to w interesie podatnika leży udokumentowanie
    transakcji w sposób, który uprawnia do skorzystania z preferencyjnej stawki podatku.”
    W ocenie Wnioskodawcy obowiązek ten nie oznacza, że na fakturze należy uwzględnić
    wszystkie szczegóły transakcji (takie jak numer referencyjny osoby nadającej, miejsce
    nadania, miejsce odbioru, waga pojedynczej przesyłki), jeżeli nazwa usługi na fakturze
    pozwoli na przyporządkowanie właściwej stawki VAT. Zdaniem Spółki wystarczające będzie
    zatem wskazanie jako nazwy usługi rodzaju usługi transportowej wykonywanej dla klienta.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775) - zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w
      formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i
      przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to
      fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie
      elektronicznym.
    Według art. 2 pkt 32a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się
      przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z
      przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
    Zasady wystawiania faktur regulują przepisy działu XI. Dokumentacja. Zgodnie z art. 106b
    ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
      z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
      4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
      1b.
    Jak wynika z treści art. 106g ust. 3a ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest udostępniana i otrzymywana za pomocą
      oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 106nc ust. 1.
    Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie
    KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024
    r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin
    wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.
    Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:
      Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego
      Systemu e-Faktur.
    Na podstawie art. 106nh ust. 1 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:
      W okresie trwania niedostępności Krajowego Systemu e-Faktur, o której mowa w art.
      106ne ust. 4, oraz w przypadku gdy podatnik nie ma możliwości wystawienia faktury
      ustrukturyzowanej z innego powodu niż awaria Krajowego Systemu e-Faktur, o której
      mowa w art. 106ne ust. 1 i 3, podatnik wystawia faktury w postaci elektronicznej
      zgodnie z wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8.
    Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:
      Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
      1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego
        miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
      2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium
        kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
        terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie
        uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono
        fakturę;
      3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale
        XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych
        procedurach;
      4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą
        działalności gospodarczej;
      5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia
        usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
      6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
    Na podstawie art. 106ga ust. 3 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury
      w postaci papierowej.
    W świetle art. 106ga ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, podatnicy mogą wystawiać faktury
      ustrukturyzowane.

    W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej
      platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
    Według art. 106na ust. 1 ustawy:
      Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do
      Krajowego Systemu e-Faktur.
    Jak stanowi art. 106na ust. 3 ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-
      Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
    Zgodnie z art. 106na ust. 4 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w
      art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę
      otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę.
    Z opisu sprawy wynika, że A. Sp. z o.o. (Spółka lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka świadczy usługi doręczania i
    obioru przesyłek. Usługi świadczone przez Spółkę są dokumentowane fakturami VAT.
    Spółka jest na etapie dostosowywania swojego systemu fakturowania do wymogów
    Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF).
    Wnioskodawca wystawia faktury m.in w walutach obcych. Kwoty zawarte na fakturze
    przeliczane są po odpowiednim kursie i prezentowane na dokumencie również w walucie
    polskiej (PLN). Na fakturze Spółka nie prezentuje zastosowanego kursu walutowego (kursu
    przeliczeniowego).
    Na wystawianych przez Spółkę fakturach sprzedażowych zawarte są zarówno kwoty
    stanowiące podstawę opodatkowania VAT (wynagrodzenie za usługi przewozu przesyłek
    podlegające opodatkowaniu VAT), jak i kwoty niestanowiące podstawy opodatkowania
    (najczęściej są to należności celno-podatkowe, które są związane z przewozem przesyłek,
    uiszczane przez Spółkę, którymi są obciążani klienci). Kwoty niestanowiące podstawy
    opodatkowania w VAT nie są traktowane jako wynagrodzenie za usługę, są jednak
    sumowane z wynagrodzeniem Spółki i ujmowane w polu wskazującym kwotę do zapłaty
    przez klienta.
    Z różnych przyczyn (np. zauważenie błędu na fakturze, udzielenia rabatu) Spółka wystawia
    faktury korygujące. W odniesieniu do danej faktury może być wystawianych kilka faktur
    korygujących.
    Spółka traktuje świadczone usługi doręczania przesyłek jako usługi ciągłe i wystawia
    faktury w miesięcznych cyklach rozliczeniowych. Wystawiane przez Spółkę faktury
    zawierają linie dotyczące przewozu poszczególnych, pojedynczych przesyłek / paczek. W
    liniach tych zawarte są dane takie jak: numer referencyjny osoby nadającej, miejsce
    rozpoczęcia transportu, miejsce zakończenia transportu, waga pojedynczej przesyłki. W
    związku z tym, że w ramach jednej usługi może być przewożonych / transportowanych
    wiele paczek, faktury Spółki niejednokrotnie składają się z kilkudziesięciu do kilkuset
    pozycji. W związku z powyższym, Spółka powzięła szereg wątpliwości związanych z
    wystawianymi fakturami, w kontekście przygotowań do implementacji KSeF.
    Na tle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia
    m.in: czy faktury walutowe wystawiane przez Spółkę za pomocą KSeF powinny zawierać
    kurs walutowy zastosowany do przeliczenia podstawy opodatkowania VAT waluty obcej
    na PLN.

    Mając na uwadze powyższe Państwa wątpliwości dotyczące umieszczania na fakturze
    wystawionej za pomocą KSeF informacji o kursie waluty zastosowanej do przeliczenia
    podstawy opodatkowania należy wskazać, że to przepis art. 106e ust. 1 ustawy określa
    elementy jakie powinna zawierać faktura. I tak zgodnie z tym przepisem:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i
      9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
      poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
      a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
      b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania
      obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
      - wyrazy „metoda kasowa”;
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz
      „samofakturowanie”;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do
      rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest
      nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
      18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000
      zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz
      podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr

      15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania
      na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot
      stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania;
      19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na
      podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów wydanych na
      podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
      a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego
      podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
      b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów
      lub takie świadczenie usług, lub
      c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie
      usług korzysta ze zwolnienia;
      20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego
      lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla
      podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
      21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
      przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela
      podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na
      potrzeby podatku;
      22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
      transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
      a) przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10
      lit. a,
      b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku
      jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków
      powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
      23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym
      mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej
      (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
      24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
      a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
      poprzedzony kodem PL,
      b) numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający
      dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla
      tego państwa członkowskiego;
      25) w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a
      ust. 1 - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt 2.
    Natomiast stosownie do art. 106e ust. 11 ustawy:
      Kwoty podatku wykazuje się w złotych. Kwoty podatku wyrażone w walucie obcej
      wykazuje się w złotych przy zastosowaniu zasad przeliczania na złote przyjętych dla
      przeliczania kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania. Kwoty
      wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej
      0,5 grosza pomija się, a końcówki od 0,5 grosza zaokrągla się do 1 grosza.
    Przy czym zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są
      określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego

      danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy
      poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać
      sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany
      opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający
      dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro
      przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.
    Natomiast w świetle art. 31a ust. 1a ustawy, obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadku dostaw towarów i świadczenia usług, dla których obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą wystawienia faktury, przeliczenia na złote podatnik może dokonać
      według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski
      na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień, o którym mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1,
      pod warunkiem że faktura ustrukturyzowana została wystawiona nie później niż
      następnego dnia po dniu, o którym mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1. Przepis ust. 1
      zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Jednocześnie stosownie do art. 31a ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku
      podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są
      określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według
      kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na
      ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Przepis ust. 1 zdanie
      drugie stosuje się odpowiednio.
    Na gruncie polskiego prawa podatkowego dopuszcza się otrzymywanie przez podatników
    od swoich kontrahentów faktur, na których podstawę opodatkowania określono w
    walucie obcej, z jednoczesnym wymogiem przeliczania przez podatników walut obcych na
    złote według przytoczonych wyżej zasad. Wskazać jednak należy, że przeliczenia na złote
    kwot wyrażonych w walucie obcej, wykazanych na fakturze, dokonać powinien
    usługodawca lub dostawca towarów. Przy czym przepisy ustawy nie określają czy kurs
    przeliczeniowy powinien zostać wskazany na fakturze.
    Przytoczony powyżej art. 106e ust. 1 ustawy nie wskazuje żeby informacja o kursie waluty
    stanowiła obligatoryjny element jaki powinna zawierać faktura. Również przepis art. 106e
    ust. 11 ustawy nie wprowadza takiego obowiązku. Przy czym wskazać należy, że zawarte
    na fakturze ustrukturyzowanej pola KursUmowny oraz WalutaUmowna dotyczą sytuacji
    gdy faktura wystawiona jest w walucie polskiej tj. kwoty określone w art. 106e ust 1-10
    ustawy są wyrażone w złotych ewentualnie faktura jest tzw. fakturą dwuwalutową tj.
    wszystkie kwoty są wyrażone w walucie polskiej i jednocześnie w walucie obcej, a strony
    transakcji chcą w fakturze zawrzeć informację o kursie waluty w oparciu, o który
    dokonano umownego przeliczenia. Zatem w takiej sytuacji pola KursUmowny oraz
    WalutaUmowna są polami fakultatywnymi. Natomiast w sytuacji odmiennej tj. w
    przypadku gdy kwoty na fakturze określone są wyłącznie w walucie obcej i jedynie kwota
    podatku przeliczona jest na walutę polską zgodnie z art. 106e ust. 11 ustawy to wówczas
    należy wypełnić pola KodWaluty i KursWaluty.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wystawiając faktury w walutach obcych kwoty
    zawarte na fakturze przelicza po odpowiednim kursie i prezentuje również w walucie
    polskiej (PLN). Zatem w sytuacji gdy Wnioskodawca wystawiając fakturę za pomocą KSeF
    kwoty określone w art. 106e ust 1-10 ustawy wykazuje w walucie polskiej i jednocześnie w
    walucie obcej to nie ma obowiązku wykazywać na fakturze kursu walutowego
    zastosowanego do przeliczenia podstawy opodatkowania na walutę polską. W
    konsekwencji pole występujące w fakturze ustrukturyzowanej „KursWaluty” jest w tej
    sytuacji polem fakultatywnym.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.

    Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest także ustalenie czy Spółka może
    prezentować na fakturze wystawianej za pomocą KSeF kwoty niestanowiące podstawy
    opodatkowania w podatku VAT, którymi Spółka obciąża klienta, takie jak należności celno-
    podatkowe związane z przewozem przesyłek (pytanie nr 2) oraz ustalenie czy w sytuacji,
    gdy Spółka chce skorygować na fakturze wystawionej w ramach KSeF wyłącznie kwoty
    dotyczące należności celno-podatkowych (które nie stanowią podstawy opodatkowania
    dla celów VAT), Spółka powinna wystawić fakturę korygującą za pomocą KSeF (pytanie nr
    3).
    Wskazać należy, ze zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Natomiast stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy
      lub usługobiorcy.
    Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że w przypadku dostawy towarów/świadczenia
    usług za podstawę opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego (bądź
    dokonywanego w innej dopuszczalnej prawem formie) pobieranego od nabywcy. Oznacza
    to, że do podstawy opodatkowania należy wliczyć pobieraną przez zbywcę wartość (cenę)
    towarów, a także wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi
    świadczenia zasadniczego (tj. dostawy towarów/świadczenia usług). Dotyczy to wyłącznie
    kosztów, które zwiększają kwotę należną z tytułu konkretnej transakcji, tj. konkretnej
    dostawy towarów lub konkretnej usługi.
    Jednocześnie w myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Wskazać należy, że z przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Art. 106e ustawy
    wskazuje na katalog elementów, które zawierać powinna faktura. Na fakturze powinny
    być wykazane obowiązkowe dane, w tym stawka podatku, w przypadku czynności
    podlegających opodatkowaniu. Z brzmienia tych przepisów należy wnioskować, że jest to
    zamknięty katalog informacji podstawowych, które powinny być zawarte na fakturze.
    Jednocześnie przepisy te nie wykluczają rozszerzenia tego katalogu o informacje
    dodatkowe, które sprzedawca uzna za niezbędne, a które będą miały charakter
    informacyjny. Zasadniczo zamieszczanie dodatkowych informacji na fakturze nie jest

    zabronione. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby faktura zawierała elementy dodatkowe
    oprócz wymienionych w tym przepisie. Jednocześnie, co istotne, w przypadku
    wykonywania wyłącznie czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT nie
    wystawia się faktury. Takie czynności można dokumentować poprzez wystawienie noty
    księgowej.
    Mając natomiast na uwadze strukturę logiczną faktury ustrukturyzowanej należy wskazać,
    że pozwala ona na zawarcie w treści faktury informacji w zakresie dodatkowych obciążeń
    lub też odliczeń, które mają wpływ na ostateczną kwotę do zapłaty i którą zobowiązany
    jest uiścić nabywca. Do wykazywania takich kwot przeznaczony jest element „Rozliczenia” i
    pola „Obciazenia”, „Suma Obciazen” oraz pole „DoZaplaty”. Element „Obciazenia” jest
    fakultatywny, natomiast w przypadku jego wypełnienia obligatoryjne wówczas staje się
    uzupełnienie występujących w nim pól „Kwota” w którym podaje się kwotę obciążenia
    doliczoną do kwoty należności ogółem oraz pole „Powod” poprzez wskazanie przyczyny
    obciążenia.
    Wskazali Państwo, że na wystawianych przez Spółkę fakturach sprzedażowych zawarte są
    zarówno kwoty stanowiące podstawę opodatkowania VAT (wynagrodzenie za usługi
    przewozu przesyłek podlegające opodatkowaniu VAT) jak i kwoty niestanowiące podstawy
    opodatkowania (najczęściej są to należności celno-podatkowe, które są związane z
    przewozem przesyłek, uiszczane przez Spółkę, którymi są obciążani klienci). Kwoty
    niestanowiące podstawy opodatkowania w VAT nie są traktowane jako wynagrodzenie za
    usługę, są jednak sumowane z wynagrodzeniem Spółki i ujmowane w polu wskazującym
    kwotę do zapłaty przez klienta. Tym samym mając na uwadze strukturę logiczną faktury
    ustrukturyzowanej należy uznać, że Spółka może uwzględniać na fakturze wystawianej za
    pomocą systemu KSeF kwoty dotyczące należności celno-podatkowych. Przy czym kwoty
    te powinny być zawarte w elemencie „Rozliczenie”, w polu „Obciazenie”.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Natomiast mając na uwadze Państwa wątpliwości odnośnie możliwości skorygowania na
    fakturze wystawionej w ramach KSeF wyłącznie kwoty dotyczące należności celno-
    podatkowych (które nie stanowią podstawy opodatkowania dla celów VAT) należy
    wskazać, że zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
        1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Jednocześnie stosownie do art. 106j ust. 2 ustawy:
      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura
      korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie
      został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,

      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
      należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty
      podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i
      sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
      pozycji.
    Fakturę korygującą wystawia się, gdy dochodzi do jakiejkolwiek zmiany (czy to wynikającej
    ze zmian gospodarczych, czy to z błędu technicznego) w fakturach pierwotnych, które
    dokumentowały transakcję opodatkowaną VAT. Przepisy ustawy o VAT nie regulują
    natomiast sposobu dokumentowania świadczeń znajdujących się poza zakresem
    opodatkowania VAT, jak i nie wprowadzają stosownych instrumentów służących
    dokumentowaniu takich przypadków.
    Obecnie w praktyce przyjmuje się, że świadczenia niepodlegające opodatkowaniu VAT
    mogą być dokumentowane notą księgową. Jest to instrument służący np. do obciążania
    innego podmiotu poniesionymi kosztami, które nie są przenoszone w ramach refaktury,
    czy też do dokumentowania odszkodowań, czy kar umownych. Natomiast w Krajowym
    Systemie e-Faktur (KSeF) noty księgowe nie są wystawiane. Zamiast not księgowych,
    stosuje się faktury korygujące do wprowadzania zmian w danych. Fakturę korygującą
    można wystawić w przypadku korygowania obligatoryjnych, opcjonalnych jak i
    fakultatywnych elementów faktury. Zatem mając na uwadze Państwa wątpliwości wskazać
    należy, że w przypadku stwierdzenia pomyłki w elemencie „Rozliczenie”, w polu
    „Obciazenie” należy wystawić fakturę korygującą. W przypadku korekt niewpływających na
    wartość podstawy opodatkowania i kwotę podatku w fakturze korygującej należy wskazać
    prawidłową treść korygowanych pozycji.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia czy w przypadku wystawienia kilku faktur
    korygujących do jednej faktury pierwotnej na fakturze korygującej wystawionej w KSeF
    należy podać, poza danymi dotyczącymi faktury korygowanej, również dane dotyczące
    wszystkich faktur korygujących wcześniej wystawionych do faktury korygowanej (

## Pytanie

nr 4).
    W przypadku, gdy po wystawieniu faktury lub faktury korygującej wystąpią zdarzenia
    mające wpływ na treść faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy,
    sprzedawca wystawia kolejną fakturę korygującą. Faktura korygująca wystawiana jest w
    celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących
    jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń
    gospodarczych. Zatem korekta faktury powinna być wystawiana do faktury pierwotnej, a
    nie do poprzedniej korekty. Oznacza to, że jeśli należy wprowadzić zmiany do faktury po
    wystawieniu pierwszej korekty, nowa korekta nadal odnosi się do pierwotnej faktury, a nie
    do tej pierwszej korekty. Nie wystawia się faktury korygującej do innej faktury korygującej.
    KSeF nie przewiduje natomiast ograniczeń pod kątem liczby faktur korygujących
    wystawionych do jednej faktury sprzedaży. Wystawiając fakturę ustrukturyzowaną w
    systemie KSeF należy uzupełnić pole: „DataWystFaKorygowanej” tj. datę wystawienia
    faktury korygowanej (pierwotnej), „NrFaKorygowanej” tj. numer faktury korygowanej
    (pierwotnej), „NrKSeF” tj. znacznik numeru KSeF faktury korygowanej (pierwotnej),
    „NrKSeFFaKorygowanej” tj. numer identyfikujący fakturę korygowaną (pierwotną) w KSeF,
    oraz „NeKSeFN” tj. znacznik faktury korygowanej (pierwotnej) wystawionej poza KSeF”.
    Wskazali Państwo, że z różnych przyczyn (np. zauważenie błędu na fakturze, udzielenia
    rabatu) Spółka wystawia faktury korygujące. W odniesieniu do danej faktury może być

    wystawianych kilka faktur korygujących. Mając na uwadze opis sprawy oraz Państwa
    wątpliwości wskazać należy, że w przypadku wystawienia kilku faktur korygujących do
    jednej faktury pierwotnej na fakturze korygującej wystawionej w KSeF należy podać
    wyłącznie dane identyfikujące fakturę korygowaną (pierwotną). Nie należy podawać
    danych dotyczących wszystkich faktur korygujących wcześniej wystawionych do faktury
    korygowanej.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie czy Spółka może na fakturze wystawionej
    w KSeF wskazywać jako nazwę usługi rodzaj usługi transportowej wykonywanej dla
    klienta, bez podawania danych dotyczących m.in. numeru referencyjnego osoby
    nadającej, miejsca nadania, miejsca odbioru, wagi pojedynczej przesyłki (pytanie nr 5).
    Jednym z wymagań jakie musi spełniać faktura dokumentująca sprzedaż jest określony w
    art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT wymóg zawarcia na niej nazwy (rodzaju) towaru lub
    usługi.
    Przepisy prawa podatkowego nie definiują jednak pojęcia nazwy towaru/usługi. Należy
    wskazać, że nazwa towaru/usługi na fakturze ma spełniać cele dla jakich podatnik został
    zobowiązany w zakresie ewidencjonowania sprzedaży. Sprzedawca jest obowiązany
    opisać na fakturze każdy towar/usługę i podać jego nazwę. Umieszczona na fakturze
    nazwa towaru/usługi winna być zgodna z będącym przedmiotem sprzedaży towarem
    /usługą, a ponadto powiązanie tej nazwy z ceną ma pozwolić na indywidualne określenie
    sprzedawanego towaru/usługi.
    Analiza przepisów regulujących zasady wystawiania faktur pozwala na stwierdzenie, że
    usługodawca dokumentując wyświadczoną usługę powinien podać taką nazwę usługi, aby
    do użytej nazwy możliwe było przyporządkowanie odpowiedniej stawki podatkowej i by
    użyta nazwa była co do istoty zgodna z będącym przedmiotem sprzedaży świadczeniem.
    Nazwa towaru/usługi na fakturze powinna być tak skonstruowana, aby nabywca na tej
    podstawie w połączeniu z ceną mógł dokładnie określić jakiego rodzaju towar/usługę
    zakupił. Jednocześnie zwrócić uwagę należy, że im większy jest zakres towarów i usług w
    danej grupie, tym bardziej wymaga on szczegółowego określenia nazwy towaru lub usługi
    w celu jego prawidłowej identyfikacji. To sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich
    starań aby nazwa towaru lub usługi w jednoznaczny sposób obejmowała sprzedawany
    towar lub usługę i umożliwiała ich właściwe przyporządkowanie do stawki podatku. W
    przypadku bowiem, gdy dostawa towaru lub świadczenie usługi np. korzysta z obniżonej
    stawki podatku VAT, to w interesie podatnika leży udokumentowanie transakcji w sposób,
    który uprawnia do skorzystania z preferencyjnej stawki podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka traktuje świadczone usługi doręczania przesyłek jako
    usługi ciągłe i wystawia faktury w miesięcznych cyklach rozliczeniowych. Wystawiane przez
    Spółkę faktury zawierają linie dotyczące przewozu poszczególnych, pojedynczych
    przesyłek / paczek. W liniach tych zawarte są dane takie jak: numer referencyjny osoby
    nadającej, miejsce rozpoczęcia transportu, miejsce zakończenia transportu, waga
    pojedynczej przesyłki. W związku z tym, że w ramach jednej usługi może być
    przewożonych / transportowanych wiele paczek, faktury Spółki niejednokrotnie składają
    się z kilkudziesięciu do kilkuset pozycji.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że ani przepisy ustawy ani struktura
    logiczna FA(3) nie wskazują sposobu określenia nazwy/rodzaju sprzedawanego towaru
    /usługi. Istotne jest jedynie aby wskazana nazwa towaru/usługi na fakturze
    odzwierciedlała charakter danej czynności, była zgodna ze stanem faktycznym i pozwalała
    na właściwe przyporządkowanie do stawki podatku. Zatem jeśli zastosowany przez
    Państwa opis nazwy usługi będzie w jednoznaczny sposób charakteryzował świadczoną
    przez Państwa usługę i pozwalał na właściwe przyporządkowanie do stawki podatku to nie
    ma potrzeby, aby Spółka na wystawionej w KSeF fakturze wskazywała dane dotyczące m.
    in. numeru referencyjnego osoby nadającej, miejsca nadania, miejsca odbioru i wagi

    pojedynczej przesyłki. Należy także wskazać, że w strukturze faktury ustrukturyzowanej
    istnieje element „DodatkowyOpis dla FA”, w kórym podatnik może zawrzeć dodatkowe
    informacje charakteryzujące sprzedawane towary/usługi, nie jest to jednak element
    obligatoryjny.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 należało uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111
        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.