Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.437.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości
udział
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Wnioskodawczyni w czasie trwania małżeństwa, objętego ustrojem wspólności
    majątkowej małżeńskiej razem z mężem zakupiła (...) czerwca 2018 r. nieruchomość A.
    (...) października 2018 r. zostało wydane pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego
    na powyższej nieruchomości, którego budowę Wnioskodawczyni ukończyła wraz z mężem
    (...) kwietnia 2021 r.
    (...) maja 2021 r. (...) wydał zaświadczenie o przystąpieniu do użytkowania.
    W tym samym roku, tj. 2021 Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła do majątku
    wspólnego dwie działki gruntu nr X oraz Y (stanowiące jedną nieruchomość) położone A.
    1) (...) września 2022 r. ustanowiona została w małżeństwie Wnioskodawczyni rozdzielność
    majątkowa, prawomocna z dniem (...) marca 2023 r.,
    2) (...) lutego 2023 r. orzeczony został rozwód małżeństwa Wnioskodawczyni, który
    uprawomocnił się (...) lutego 2023 r.,
    3) (...) czerwca 2023 r. pomiędzy byłymi małżonkami została zawarta przedwstępna umowa
    podziału majątku wspólnego, w ramach której były mąż Wnioskodawczyni miał
    otrzymać nieruchomości wchodzące w skład majątku wspólnego, m.in. działki gruntu –
    nieruchomość położoną B,
    4) (...) czerwca 2023 r. Wnioskodawczyni udzieliła byłemu mężowi notarialnego
    pełnomocnictwa do m.in. administrowania nieruchomościami, w których posiada
    udziały, a które objęte były uprzednio wspólnością majątkową małżeńską, w tym do
    zbycia nieruchomości i odbioru ceny sprzedaży, m. in. nieruchomości położonej B,
    5) (...) kwietnia 2024 r. doszło do zbycia udziałów i przeniesienia własności nieruchomości –
    działek położonych B, nabytych w 2021 r., cena sprzedaży wyniosła (...), którą w całości
    pobrał i zatrzymał były mąż Wnioskodawczyni,
    6) (...) września 2024 r. doszło do zbycia nieruchomości (przeniesienia własności
    zabudowanej nieruchomości mieszkalnej) A, nabytej w 2018 r. przez małżonków, w
    udziałach wynoszących po 1/2, cena zbycia to (...),
    7) (...) września 2024 r. zawarta została umowa notarialna podziału majątku, w której
    ustalono, że prawo własności nieruchomości wchodzących uprzednio w skład majątku
    wspólnego (z wyłączeniem nieruchomości A, gdzie udziały w prawie własności
    nieruchomości wyniosły po 1/2) oraz środki ze zbycia nieruchomości B przypadają w
    całości byłemu mężowi Wnioskodawczyni.
    W wyniku nieodpłatnego podziału majątku wspólnego małżonków, zgodnie z aktem
    notarialnym z dnia (...) września 2024 r. (...), załączonym do wniosku ORD-IN,
    Wnioskodawczyni nabyła:
    (...).
    Sprzedaż nieruchomości B oraz nieruchomości położonej A nie nastąpiła w wykonywaniu
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nieruchomości B oraz nieruchomości położonej A nie były przedmiotem najmu, dzierżawy
    ani innej umowy o podobnym charakterze.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych działań marketingowo-reklamowych w celu
    znalezienia nabywców. Sprzedażą nieruchomości B zajmował się wyłącznie były mąż
    Wnioskodawczyni, który posiadał pełnomocnictwo m.in. do administrowania

    nieruchomością, rozporządzenia udziałem Wnioskodawczyni, jak również zawarcia umowy
    sprzedaży oraz odbioru ceny sprzedaży. Wnioskodawczyni nie brała żadnego udziału w
    sprzedaży ww. nieruchomości, na jakimkolwiek etapie transakcji.
    Sprzedaż nieruchomości położonej A została zlecona profesjonalnemu biuru
    nieruchomości, które podjęło działania w celu znalezienia nabywcy.
    Wnioskodawczyni przed sprzedażą nieruchomości B nie podejmowała żadnych działań
    mających na celu podniesienie wartości, typu: doprowadzenie mediów, wytyczenie dróg
    dojazdowych, ogrodzenie, wystąpienie o warunki zabudowy itp. Sprzedaż organizował
    były mąż Wnioskodawczyni.
    W odniesieniu do sprzedaży nieruchomości A była to sprzedaż domu jednorodzinnego,
    który Wnioskodawczyni wybudowała wraz z mężem, wykończyła oraz zamieszkiwała w
    nim w trakcie trwania małżeństwa.
    Wskutek rozwodu Wnioskodawczyni wraz z mężem podjęła decyzję o sprzedaży domu za
    pośrednictwem biura nieruchomości, dzięki czemu w niedługim czasie znaleziono
    nabywcę ww. nieruchomości, zaś Wnioskodawczyni za uzyskane środki ze sprzedaży
    zapewniła sobie lokal do zamieszkania oraz zabezpieczenie finansowe na przyszłość.
    Wnioskodawczyni wspólnie z mężem, w trakcie trwania małżeństwa oraz obowiązywania
    ustawowej wspólności majątkowej, zbyła dwie działki, położone (...), nabyte (...) czerwca
    2021 r. Pierwsza z nich została sprzedana (...) lipca 2022 r. za kwotę (...), natomiast druga
    (...) sierpnia 2022 r. za kwotę (...).
    Działki te zostały nabyte z zamiarem budowy domu letniskowego. Nie były w żaden
    sposób wykorzystywane od momentu nabycia do chwili ich sprzedaży.
    Powodem sprzedaży był zakup innej działki, położonej bliżej domu letniskowego byłej
    teściowej Wnioskodawczyni w miejscowości (...), gdzie ostatecznie zrealizowana została
    budowa domu letniskowego, który zgodnie z późniejszym podziałem majątku wspólnego
    przypadł byłemu mężowi. Środki ze sprzedaży działek (...) zostały przeznaczone na ten cel,
    to jest zakup działki (...) i budowę domu letniskowego.
    Wnioskodawczyni posiada obecnie mieszkanie (...), które zostało nabyte ze środków
    uzyskanych ze sprzedaży domu A. Zakup ten miał na celu zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych, mieszkanie służy wyłącznie celom mieszkaniowym i nie jest
    przeznaczone do sprzedaży w przyszłości. Nabycie nieruchomości było konieczne,
    ponieważ po sprzedaży domu Wnioskodawczyni nie miałaby innego miejsca zamieszkania.
    Pytania
    1. Czy z tytułu sprzedaży 1/2 udziału w prawie własności nieruchomości działek
    położonych B, z której cała cena sprzedaży przypadła w ramach podziału majątku
    wspólnego byłemu mężowi, Wnioskodawczyni zobowiązana będzie do opodatkowania 1
    /2 ceny sprzedaży (której nie pobrała) podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy z tytułu sprzedaży 1/2 udziału w prawie własności zabudowanej nieruchomości
    położonej A, nabytej w roku 2018 – Wnioskodawczyni zobowiązana będzie do
    opodatkowania 1/2 ceny sprzedaży podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż po jej stronie nie wystąpi przychód do
    opodatkowania z tytułu sprzedaży 1/2 udziału w prawie własności działek położonych B, z
    uwagi na fakt, iż cała cena sprzedaży przypadła byłemu mężowi w ramach zarówno
    przedwstępnej umowy podziału majątku wspólnego, jak i ostatecznej umowy podziału
    majątku wspólnego, zawartej już po sprzedaży ww. nieruchomości w 2024 r.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie
    nieruchomości, jeśli sprzedaż następuje przed upływem 5 lat podatkowych od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Ze względu na fakt, iż zbycie po stronie Wnioskodawczyni nie miało charakteru
    odpłatnego, zatem po jej stronie nie wystąpi przychód do opodatkowania.
    Zgodnie z uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z
    dnia 17 marca 2014 r., sygn. I SA/GI 1413/13 każde z małżonków jest samodzielnym
    podatnikiem podatku dochodowego. W przypadku podziału majątku wspólnego, ustalenie
    wartości udziałów ma kluczowe znaczenie dla ewentualnego obowiązku podatkowego.
    W związku z powyższym, z uwagi na to, że z tytułu sprzedaży 1/2 udziału prawa własności
    nieruchomości Wnioskodawczyni nie otrzymała ustalonej ceny (która w całości przypadła
    jej byłemu mężowi w ramach podziału majątku), zaś Wnioskodawczyni nie otrzymała
    żadnej rekompensaty rzeczowej lub finansowej w ramach podziału majątku wspólnego po
    jej stronie nie wystąpi obowiązek w podatku dochodowym PIT.
    Ad 2.
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że sprzedaż 1/2 udziału w prawie własności
    zabudowanej działki nabytej w 2018 r., położonej A, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT), ponieważ upłynął 5-letni okres od dnia
    nabycia gruntu, niezależnie od daty zabudowania gruntu budynkiem mieszkalnym.
    W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, jednym ze źródeł przychodów jest
    odpłatne zbycie:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części bądź udziału w nieruchomości oraz ww. praw majątkowych
    decydujące znaczenie ma ustalenie daty ich nabycia.
    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji nieruchomości, należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny,
    nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności.
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1-3 powołanej ustawy, część składowa rzeczy nie
    może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową
    rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
    Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
    składowych.
    Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą
    w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa
    i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu cywilnego).

    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości.
    Budynek trwale związany z gruntem jako część składowa gruntu, nie może być
    przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie
    wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym i w takim
    przypadku istotne znaczenie będzie miała data jego wybudowania.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony.
    Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim
    budynku trwale z nim związanego. Dlatego za datę nabycia nieruchomości w takim
    wypadku uznać należy datę nabycia gruntu niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym
    wzniesiono budynek.
    Dyrektor KIS w interpretacji z 27 października 2023 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.577.2023.1.
    PS) podkreślił, że dla nieruchomości, na której wybudowano budynek, pięcioletni termin
    nie jest liczony odrębnie dla nabycia gruntu i wybudowanego budynku, lecz od końca roku
    kalendarzowego, w którym nabyto grunt na własność.
    Podobnie, interpretacja indywidualna z 19 września 2024 r. (sygn. 0115-KDIT3.
    4011.546.2024.1.PS) wskazuje, że budynek stanowi część składową gruntu, więc data
    nabycia nieruchomości odnosi się do daty nabycia prawa własności gruntu, niezależnie od
    późniejszej budowy.
    Jednolite jest również stanowisko sądów administracyjnych w tym zakresie:
    Wyrok WSA w Warszawie z 26 listopada 2019 r. (III SA/Wa 452/19):
    Sąd orzekł, że budynek wybudowany na gruncie staje się jego częścią składową nie może
    być zbywany osobno, więc liczy się data nabycia gruntu: Nieruchomość jako całość nabyta
    została z chwilą zakupu gruntu. Budynek wybudowany później nie zmienia tej daty.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 maja 2022 r. (II FSK 317/22) potwierdził: „(...)
    dla ustalenia momentu nabycia nieruchomości zabudowanej liczy się data nabycia gruntu
    nawet jeśli budynek powstał później”.
    Uwzględniając powyższe za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni, że dla
    oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma data
    nabycia działki budowlanej, tj. 2018 r., niezależnie od daty wybudowania domu.
    W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości nastąpiła po upływie pięcioletniego okresu,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia gruntu, zatem nie
    będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego w związku z taką sprzedażą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że powyższy przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    W przypadku zatem odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią udziałów w
    nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    istotne jest ustalenie, czy ich odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1071).
    W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości
    następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Ponadto, stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    W myśl natomiast art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na
    gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno
    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek. Zatem w sytuacji, gdy
    najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później wybudowany zostanie budynek,
    istotnym z podatkowego punktu widzenia jest moment nabycia gruntu.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w czasie trwania małżeństwa,
    objętego ustrojem wspólności majątkowej małżeńskiej razem z mężem zakupiła Pani (...)
    czerwca 2018 r. nieruchomość A. (...) października 2018 r. zostało wydane pozwolenie na
    budowę domu jednorodzinnego na powyższej nieruchomości, którego budowę ukończyła
    Pani wraz z mężem (...) kwietnia 2021 r. (...) maja 2021 r. (...) wydał zaświadczenie o
    przystąpieniu do użytkowania. W tym samym roku, tj. 2021 wraz z mężem nabyła Pani do
    majątku wspólnego dwie działki gruntu nr X oraz Y (stanowiące jedną nieruchomość)
    położone B. (...) września 2022 r. ustanowiona została w Pani małżeństwie rozdzielność
    majątkowa, prawomocna z dniem (...) marca 2023 r. (...) lutego 2023 r. orzeczony został
    rozwód Pani małżeństwa, który uprawomocnił się (...) lutego 2023 r. (...) czerwca 2023 r.
    pomiędzy Panią a byłym małżonkiem została zawarta przedwstępna umowa podziału
    majątku wspólnego, w ramach której Pani były mąż miał otrzymać nieruchomości
    wchodzące w skład majątku wspólnego, m.in. działki gruntu – nieruchomość położoną B.
    (...) czerwca 2023 r. udzieliła Pani byłemu mężowi notarialnego pełnomocnictwa do m.in.
    administrowania nieruchomościami, w których posiada Pani udziały, a które objęte były
    uprzednio wspólnością majątkową małżeńską, w tym do zbycia nieruchomości i odbioru
    ceny sprzedaży, m.in. nieruchomości położonej B. (...) kwietnia 2024 r. doszło do zbycia
    udziałów i przeniesienia własności nieruchomości – działek położonych B, nabytych w
    2021 r., cena sprzedaży wyniosła (...), którą w całości pobrał i zatrzymał Pani były mąż. (...)
    września 2024 r. doszło do zbycia nieruchomości (przeniesienia własności zabudowanej

    nieruchomości mieszkalnej) A, nabytej w 2018 r. przez małżonków, w udziałach
    wynoszących po 1/2. (...) września 2024 r. zawarta została umowa notarialna podziału
    majątku, w której ustalono, że prawo własności nieruchomości wchodzących uprzednio w
    skład majątku wspólnego (z wyłączeniem nieruchomości A, gdzie udziały w prawie
    własności nieruchomości wyniosły po 1/2) oraz środki ze zbycia nieruchomości B
    przypadają w całości Pani byłemu mężowi. Sprzedaż nieruchomości B oraz nieruchomości
    położonej A nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nieruchomości przy A oraz
    nieruchomości położonej A nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innej umowy o
    podobnym charakterze. Nie podejmowała Pani żadnych działań marketingowo-
    reklamowych w celu znalezienia nabywców. Sprzedażą nieruchomości przy B zajmował się
    wyłącznie Pani były mąż, który posiadał pełnomocnictwo m.in. do administrowania
    nieruchomością, rozporządzenia Pani udziałem, jak również zawarcia umowy sprzedaży
    oraz odbioru ceny sprzedaży. Nie brała Pani żadnego udziału w sprzedaży ww.
    nieruchomości, na jakimkolwiek etapie transakcji. Sprzedaż nieruchomości położonej A
    została zlecona profesjonalnemu biuru nieruchomości, które podjęło działania w celu
    znalezienia nabywcy. Przed sprzedażą nieruchomości B nie podejmowała Pani żadnych
    działań mających na celu podniesienie wartości, typu: doprowadzenie mediów, wytyczenie
    dróg dojazdowych, ogrodzenie, wystąpienie o warunki zabudowy itp. Sprzedaż
    organizował Pani były mąż. W odniesieniu do sprzedaży nieruchomości A była to sprzedaż
    domu jednorodzinnego, który wybudowała Pani wraz z mężem, wykończyła oraz
    zamieszkiwała w nim w trakcie trwania małżeństwa. Wskutek rozwodu podjęła Pani wraz z
    mężem decyzję o sprzedaży domu za pośrednictwem biura nieruchomości, dzięki czemu
    w niedługim czasie znaleziono nabywcę ww. nieruchomości, zaś Pani za uzyskane środki
    ze sprzedaży zapewniła sobie lokal do zamieszkania oraz zabezpieczenie finansowe na
    przyszłość. Wspólnie z mężem, w trakcie trwania małżeństwa oraz obowiązywania
    ustawowej wspólności majątkowej, zbyła Pani dwie działki, położone w miejscowości (...),
    nabyte (...) czerwca 2021 r. Pierwsza z nich została sprzedana (...) lipca 2022 r., natomiast
    druga (...) sierpnia 2022 r. Działki te zostały nabyte z zamiarem budowy domu
    letniskowego. Nie były w żaden sposób wykorzystywane od momentu nabycia do chwili
    ich sprzedaży. Powodem sprzedaży był zakup innej działki, położonej bliżej domu
    letniskowego Pani byłej teściowej w miejscowości (...), gdzie ostatecznie zrealizowana
    została budowa domu letniskowego, który zgodnie z późniejszym podziałem majątku
    wspólnego przypadł Pani byłemu mężowi. Środki ze sprzedaży działek (...) zostały
    przeznaczone na ten cel, to jest zakup działki (...) i budowę domu letniskowego. Posiada
    Pani obecnie mieszkanie (...), które zostało nabyte ze środków uzyskanych ze sprzedaży
    domu A. Zakup ten miał na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych,
    mieszkanie służy wyłącznie celom mieszkaniowym i nie jest przeznaczone do sprzedaży w
    przyszłości. Nabycie nieruchomości było konieczne, ponieważ po sprzedaży domu nie
    miałaby Pani innego miejsca zamieszkania.
    Wskazuję, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z
    dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Według art. 31 § 1 wskazanej wyżej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43
      § 2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 Kodeksu cywilnego – podział ten nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Jak wskazano powyżej, wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności –
    tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania
    małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości.
    Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych,
    takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w
    tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej
    określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków nieruchomości, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8,
    okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

    Jak wskazano w opisie sprawy, w czasie trwania małżeństwa, objętego ustrojem
    wspólności majątkowej małżeńskiej razem z mężem zakupiła Pani (...) czerwca 2018 r.
    nieruchomość A. (...) października 2018 r. zostało wydane pozwolenie na budowę domu
    jednorodzinnego na powyższej nieruchomości, którego budowę ukończyła Pani wraz z
    mężem (...) kwietnia 2021 r. (...) maja 2021 r. (...) wydał zaświadczenie o przystąpieniu do
    użytkowania. (...) września 2022 r. ustanowiona została w Pani małżeństwie rozdzielność
    majątkowa, prawomocna z dniem (...) marca 2023 r. (...) lutego 2023 r. orzeczony został
    rozwód Pani małżeństwa, który uprawomocnił się (...) lutego 2023 r. (...) września 2024 r.
    doszło do zbycia nieruchomości (przeniesienia własności zabudowanej nieruchomości
    mieszkalnej) A, nabytej w 2018 r. przez małżonków, w udziałach wynoszących po 1/2.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz przywołane przepisy
    prawa, stwierdzić należy, że za datę nabycia przez Panią 1/2 udziału w prawie własności
    zabudowanej nieruchomości położonej A, należy przyjąć datę nabycia do majątku
    wspólnego małżonków gruntu, na którym został wybudowany dom jednorodzinny, tj. (...)
    czerwca 2018 r.
    Tym samym, w odniesieniu do 1/2 udziału w prawie własności zabudowanej
    nieruchomości położonej A, pięcioletni okres przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z
    art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, tj. liczony od końca 2018 r.,
    upłynął z końcem 2023 r. Oznacza to, że sprzedaż (...) września 2024 r. 1/2 udziału w
    prawie własności zabudowanej nieruchomości położonej A, nienastępująca w
    wykonywaniu działalności gospodarczej, nie stanowi dla Pani źródła przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie
    jest Pani zobowiązana do opodatkowania 1/2 ceny sprzedaży podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    W opisie sprawy, zawartym we wniosku wskazała Pani również, że w 2021 r. nabyła Pani
    wraz z mężem do majątku wspólnego dwie działki gruntu nr X oraz Y (stanowiące jedną
    nieruchomość) położone B. (...) września 2022 r. ustanowiona została w Pani małżeństwie
    rozdzielność majątkowa, prawomocna z dniem (...) marca 2023 r. (...) czerwca 2023 r.
    pomiędzy Panią a byłym małżonkiem została zawarta przedwstępna umowa podziału
    majątku wspólnego, w ramach której Pani były mąż miał otrzymać nieruchomości
    wchodzące w skład majątku wspólnego, m.in. działki gruntu – nieruchomość położoną B.
    (...) czerwca 2023 r. udzieliła Pani byłemu mężowi notarialnego pełnomocnictwa do m.in.
    administrowania nieruchomościami, w których posiada Pani udziały, a które objęte były
    uprzednio wspólnością majątkową małżeńską, w tym do zbycia nieruchomości i odbioru
    ceny sprzedaży, m.in. nieruchomości położonej B. (...) kwietnia 2024 r. doszło do zbycia
    udziałów i przeniesienia własności nieruchomości – działek położonych B, cena sprzedaży
    wyniosła (...), którą w całości pobrał i zatrzymał Pani były mąż. (...) września 2024 r. zawarta
    została umowa notarialna podziału majątku, w której ustalono, że prawo własności
    nieruchomości wchodzących uprzednio w skład majątku wspólnego (z wyłączeniem
    nieruchomości A, gdzie udziały w prawie własności nieruchomości wyniosły po 1/2) oraz
    środki ze zbycia nieruchomości B przypadają w całości Pani byłemu mężowi.
    Zatem, za datę nabycia przez Panią 1/2 udziału w prawie własności nieruchomości działek
    gruntu nr X oraz Y położonych B, należy przyjąć datę nabycia nieruchomości do majątku
    wspólnego małżonków, tj. 2021 r.
    W rezultacie, w odniesieniu do 1/2 udziału w prawie własności nieruchomości działek
    gruntu nr X oraz Y położonych B, pięcioletni okres przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw.
    z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, tj. liczony od końca 2021 r.,
    jeszcze nie upłynął. Oznacza to, że sprzedaż (...) kwietnia 2024 r. 1/2 udziału w prawie
    własności nieruchomości działek gruntu nr X oraz Y położonych B, nienastępująca w
    wykonywaniu działalności gospodarczej, stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, jest

    Pani zobowiązana do opodatkowania 1/2 ceny sprzedaży podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Bez znaczenia dla sprawy ma fakt, że cała cena sprzedaży przedmiotowych działek
    przypadła w ramach podziału majątku wspólnego Pani byłemu mężowi. Bowiem, jak sama
    Pani wskazała we wniosku, udzieliła Pani byłemu mężowi notarialnego pełnomocnictwa do
    m.in. administrowania nieruchomościami, w których posiada Pani udziały, a które objęte
    były uprzednio wspólnością majątkową małżeńską, w tym do zbycia nieruchomości i
    odbioru ceny sprzedaży m.in. nieruchomości położonej B. Powyższe potwierdza, że w dniu
    sprzedaży przedmiotowych działek była Pani ich właścicielem i jako właściciel udzieliła
    Pani byłemu mężowi pełnomocnictwa do zbycia nieruchomości oraz odbioru ceny
    sprzedaży. To, że (...) września 2024 r. (tj. po sprzedaży przedmiotowych działek) zawarta
    została umowa notarialna podziału majątku, w której ustalono m.in., że środki ze zbycia
    nieruchomości B przypadają w całości Pani byłemu mężowi nie ma wpływu na ustalenie
    obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży działek, ponieważ podział majątku jest
    zdarzeniem następczym w stosunku do tej sprzedaży.
    W związku z powyższym, dochód uzyskany z tego źródła podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z postanowieniami art. 30e i
    następnych ww. ustawy:
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Według art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym
    za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.
    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o

      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W świetle art. 22 ust. 6e powołanej ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Podsumowując, sprzedaż (...) kwietnia 2024 r. nieruchomości działek gruntu nr X oraz Y
    położonych B, w której Pani udział wynosił 1/2, stanowi dla Pani źródło przychodu, na
    podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ pięcioletni termin, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z
    art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawy należy w tym
    przypadku liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww.
    nieruchomości do majątku wspólnego Pani i Pani byłego męża, tj. od 2021 r. Zatem
    pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych dla udziału w ww. nieruchomości nie upłynął.
    Wobec powyższego, z tytułu sprzedaży 1/2 udziału w prawie własności nieruchomości
    działek gruntu nr X oraz Y położonych B jest Pani zobowiązana do opodatkowania 1/2
    ceny sprzedaży podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1
    pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W zakresie pytania nr 1 należało ocenić Pani stanowisko jako nieprawidłowe.
    Natomiast, sprzedaż (...) września 2024 r. zabudowanej nieruchomości położonej A, w
    której Pani udział wynosił 1/2, nie stanowi dla Pani źródła przychodu skutkującego
    koniecznością zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem pięcioletni
    okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie ww. nieruchomości do majątku wspólnego Pani i Pani byłego męża, tj.
    od 2018 r., upłynął do dnia sprzedaży. W rezultacie, z tytułu sprzedaży 1/2 udziału w
    prawie własności zabudowanej nieruchomości położonej A, nie jest Pani zobowiązana do
    opodatkowania 1/2 ceny sprzedaży podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem w zakresie pytania nr 2 należało ocenić Pani stanowisko jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Panią i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie zauważam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku stany
    faktyczne będą różniły się od występujących w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Dodatkowo wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani męża.
    W odniesieniu do powołanych wyroków sądów administracyjnych należy zauważyć, że
    zapadły one w indywidualnych sprawach określonych podmiotów i nie mają mocy
    wiążącej w sprawie będącej przedmiotem Pani wniosku.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają
    zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego
    stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.