Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.392.2025.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Zwolnienie z art. 113 ust., 1 ustawy o podatku VAT
przychodów z tytułu najmu lokalu.
Słowa kluczowe: lokal-lokal użytkowy
najem-najem na cele działalności
najem-najem prywatny
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11a
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie możliwości
    korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do
    dokonywanej przez Pana sprzedaży usług najmu nieruchomości.
    Uzupełnił go Pan pismem z 22 sierpnia 2025 r. (wpływ 29 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: „Wnioskodawca”) posiada obywatelstwo polskie i podlega nieograniczonemu
    obowiązku podatkowemu w Polsce.
    Wnioskodawca jest w związku małżeńskim z ustawową wspólnością majątkową z (...).
    Wnioskodawca wraz z małżonką zawiązał w roku 2003 spółkę cywilną.
    Spółka ta jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a jej główny przedmiot działalności
    opisuje kod: 10.71.Z – produkcja pieczywa, produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i
    ciastek.
    29 grudnia 2003 r. Wnioskodawca i jego małżonka zakupili do majątku wspólnego działkę
    nr (...) z mapy 1, o obszarze 13 arów, znajdującą się w (...). Na nieruchomości tej znajduje
    się budynek piekarni oraz dobudowany do niego budynek garażu.

    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka ta
    przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową i usługi dla ludności.
    Małżonkowie nigdy nie zawierali żadnych umów majątkowych.
    Dla nieruchomości Sąd Rejonowy w (...) prowadzi Księgę Wieczystą numer (...).
    Na podstawie zapisów w dziale II. właścicielami nieruchomości, we wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej, są:
    • (...);
    • (...).
    Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana przez spółkę do prowadzenia
    działalności gospodarczej i jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki.
    Obecnie nieruchomość jest wynajmowana przez spółkę cywilną, jednakże planowane jest
    rozwiązanie i wykreślenie spółki cywilnej, a małżonkowie planują wynająć przedmiotową
    nieruchomość spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w ramach tzw. najmu prywatnego.
    Rozpoczęcie wynajmu w ramach tzw. najmu prywatnego planowane jest od ok. listopada
    2025 r. jednakże planowana data może ulec zmianie.
    Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku, będzie wynajmowana przez osoby fizyczne
    nieprowadzące działalności gospodarczej, które umów małżeńskich nie zawierały, a więc
    wynajem będzie w ramach tzw. najmu prywatnego.
    Miejsce zamieszkania wynajmujących oraz siedziba spółki, będąca najemcą lokalu,
    znajduje się na terytorium kraju.
    Ponadto, małżonkowie nie będą wykonywali czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13
    ustawy o podatku VAT.
    Nie będą również prowadzili indywidualnej działalności gospodarczej, ani działalności w
    formie spółki cywilnej, albowiem zamierzają ją rozwiązać wykreślić.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    1. Siedziba Pana działalności związanej z najmem będzie na terytorium Polski.
    2. Przedmiotem najmu będzie cały budynek piekarni i garaż.
    3. Budynki są sklasyfikowane jako budynki użytkowe, niemieszkalne.
    4. Będzie Pan zawsze z małżonką stroną umowy najmu przedmiotowej nieruchomości.
    5. Pan i Pana małżonka będą stroną umowy jako wynajmujący.
    6. Nie będzie Pan samodzielnie wynajmował nieruchomości, gdyż jest Pan w związku
      małżeńskim i nie posiada Pan zawartych umów o rozdzielności majątkowej.
    7. Oprócz spółki cywilnej, prowadził Pan w okresie od 1 grudnia 2003 r. do 21 sierpnia
      2017 r. i od 23 listopada 2018 r. do 31 października 2024 r. jednoosobową działalność
      gospodarczą na własne imię i nazwisko. Planowany wynajem jest ściśle związany z
      likwidacją prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej oraz
      spółki cywilnej. W momencie rozpoczęcia najmu przedmiotowej nieruchomości,
      zarówno prowadzona przez Pana jednoosobowa działalność gospodarcza, jak i spółka
      cywilna, której jest Pan wspólnikiem, będą wykreślone.
    8. W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej na swoje imię i nazwisko, w okresie
      od 1 grudnia 2003 r. do 21 sierpnia 2017 r. i od 23 listopada 2018 r. do 1 grudnia 2018
      r. korzystał Pan ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    9. Prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko,
      dobrowolnie zrezygnował Pan ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art.
      113 ust. 1 ustawy.

    10. Prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą dobrowolnie zrezygnował Pan ze
      zwolnienia od podatku VAT.
    11. Zrezygnował Pan ze zwolnienia od podatku VAT, o który mowa w art. 113 ust. 1 ustawy
      1 grudnia 2018 r.
    12. Był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT w okresie od 1 grudnia 2018
      r. do 31 października 2024 r., z tytułu prowadzonej jednoosobowej działalności
      gospodarczej. Obecnie nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT
      i nie prowadzi Pan jednoosobowej działalności gospodarczej na własne imię i nazwisko.
    13. Rozpoczęcie najmu było planowane na listopad 2025 r., ale już w tej chwili wiadomo,
      że nie będzie to możliwe. Na ten moment planuje Pan i Pana żona rozpoczęcie najmu
      od 1 stycznia 2026 r.
    14. Jeżeli rozpocznie Pan najem w styczniu 2026 r. wówczas wartość sprzedaży usług
      najmu nie przekroczy łącznie w roku podatkowym 2026 kwoty 240 000 zł, nie będzie
      Pan już prowadził działalności jako jednoosobowa działalność gospodarcza, a z tytułu
      jej prowadzenia w roku 2025 obrót nie przekroczył kwoty 200 000 zł o której mowa w
      przepisie art. 113 ust. 1 ustawy.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym uzyskane przychody z tytułu najmu lokalu
    będą mogły skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Czynność wynajmu nieruchomości, niebędącej lokalem ani budynkiem mieszkalnym, co
    do zasady opodatkowana jest stawką 23%, jednakże czynność ta może korzystać ze
    zwolnienia z art. 113 ustawy do wysokości przychodu 200 000 zł w skali roku.
    Albowiem zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną
    przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u
    którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani
    bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł, co oznacza, iż przychody Wnioskodawcy z
    najmu prywatnego korzystają ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ww. ustawy.
    A zatem planowany wynajem nieruchomości przez Wnioskodawcę może korzystać ze
    zwolnienia podmiotowego podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Co do zasady najem lokalu użytkowego, nawet w ramach tzw. najmu prywatnego, jest
    czynnością opodatkowaną podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez
    podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u
    którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani
    bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Ponadto, jak podaje z art. 113 ust. 9 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną
    przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju,
    rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art.
    5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do
    okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w
    ust. 1.
    Wartość sprzedaży Wnioskodawcy nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej
    działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1, co oznacza, iż
    przychody Wnioskodawcy z najmu prywatnego korzystają ze zwolnienia z art. 113 ust. 1
    ww. ustawy

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.).
    Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów, i tym samym
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego
    obrotu profesjonalnego.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie,
    powstrzymanie się od działania (nieczynienie, bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia, jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od
    towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl
    art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071)
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Należy zauważyć, że najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną,
    odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    W świetle powołanych wyżej przepisów najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy
    definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a
    uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest
    prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z wyżej cytowanych przepisów wynajem nieruchomości stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, które podlega opodatkowaniu
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy.
    W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Zgodnie z brzmieniem art. 36 § 1 oraz § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.

    Stosownie do art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Natomiast zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość
    interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami,
    regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres
    praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Na podstawie ww. przepisów, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z
    małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Wobec tego, podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i
    usług wówczas, gdy najem ten będzie wykonywał we własnym imieniu i na własny
    rachunek. Jeżeli przedmiotem najmu jest rzecz stanowiąca majątek wspólny małżonków,
    to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15
    ustawy, będzie ten małżonek, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem VAT, czyli ten, który dokonuje wynajmu we własnym imieniu (jest stroną
    czynności prawnej). Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z
    nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie podmiotowe od podatku VAT
    dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Stosownie natomiast do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2026 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 240 000 zł.
    Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług zmianie ulega art. 113 ust. 1
    ustawy, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia
    podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.
    Tym samym, począwszy od tej daty, podatnik będzie miał prawo do zastosowania
    zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży – nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym
    240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.
    Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
        1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
          opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
        1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

        2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
          podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art.
          82 ust. 3, z wyjątkiem:
          a) transakcji związanych z nieruchomościami,
          b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
          c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
        – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
        3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
          dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
          niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia
      określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze
      naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze
      zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku
      podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować
      ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej
      czynności.
    W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
      trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Jak stanowi przepis art. 113 ust. 11a ustawy:
      Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który
      przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od
      podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie
      wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.
    Z przytoczonego wyżej art. 113 ust. 11 ustawy wynika, że podatnik, który utracił prawo do
    zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie
    powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od
    końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy

    czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w
    trakcie roku podatkowego, o ile zostały spełnione pozostałe przesłanki skorzystania ze
    zwolnienia.
    Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
        1) dokonujących dostaw:
        a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
        b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
          podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
        - wyrobów tytoniowych,
        - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
          podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
          trwałych podlegających amortyzacji,
        c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust.
          1 pkt 10 lit. a i b,
        d) terenów budowlanych,
        e) nowych środków transportu,
        f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
          zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
          fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
          liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
          włącznie:
        - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
        - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
        - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
        - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
        g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
        - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
        - motocykli (PKWiU ex 45.4);
        2) świadczących usługi:
        a) prawnicze,
        b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
          hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
          sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
        c) jubilerskie,
        d) ściągania długów, w tym factoringu;
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż co do zasady, podatnik może
    ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy
    spełnione zostaną następujące warunki:
    · od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub
      rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok;
    · podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy;

    · podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości
      sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan obywatelstwo polskie i podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jest Pan w związku małżeńskim z ustawową
    wspólnością majątkową z Panią (...). Zawiązał Pan razem z małżonką w 2003 r. spółkę
    cywilną. Spółka ta jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a jej główny przedmiot
    działalności opisuje kod: 10.71.Z produkcja pieczywa, produkcja świeżych wyrobów
    ciastkarskich i ciastek. 29 grudnia 2003 r. Pan wraz z małżonką zakupiliście do majątku
    wspólnego działkę nr (...) z mapy 1, o obszarze 13 arów, znajdującą się w (...), w gminie (...).
    Na nieruchomości tej znajduje się budynek piekarni oraz dobudowany do niego budynek
    garażu. Nigdy Pan razem z żoną nie zawierał żadnych umów majątkowych. Przedmiotowa
    nieruchomość była wykorzystywana przez spółkę do prowadzenia działalności
    gospodarczej i jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki. Obecnie
    nieruchomość jest wynajmowana przez spółkę cywilną, jednakże planowane jest
    rozwiązanie i wykreślenie spółki cywilnej, a Pan i Pana żona planujecie wynająć
    przedmiotową nieruchomość spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w ramach tzw.
    najmu prywatnego. Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku, będzie wynajmowana
    przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, które umów małżeńskich
    nie zawierały, a więc wynajem będzie w ramach tzw. najmu prywatnego. Ponadto, nie
    będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustaw. Nie będzie Pan
    również prowadził indywidualnej działalności gospodarczej, ani działalności w formie
    spółki cywilnej, albowiem zamierza ją Pan wraz z żoną rozwiązać/wykreślić. Oprócz spółki
    cywilnej, prowadził Pan w okresie od 1 grudnia 2003 r. do 21 sierpnia 2017 r. i od 23
    listopada 2018 r. do 31 października 2024 r. jednoosobową działalność gospodarczą na
    własne imię i nazwisko. W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej na swoje imię i
    nazwisko, w okresie od 1 grudnia 2003 r. do 21 sierpnia 2017 r. i od 23 listopada 2018 r.
    do 1 grudnia 2018 r. korzystał Pan ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko,
    dobrowolnie zrezygnował Pan ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113
    ust. 1 ustawy. Był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT w okresie od 1
    grudnia 2018 r. do 31 października 2024 r., z tytułu prowadzonej jednoosobowej
    działalności gospodarczej. Obecnie nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik
    podatku VAT i nie prowadzi Pan jednoosobowej działalności gospodarczej na własne imię i
    nazwisko. Rozpoczęcie najmu było planowane na listopad 2025 r., ale już w tej chwili
    wiadomo, że nie będzie to możliwe. Na ten moment planuje Pan i Pana żona rozpoczęcie
    najmu od 1 stycznia 2026 r. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan również, że jeżeli
    rozpocznie Pan najem w styczniu 2026 r. wówczas wartość sprzedaży usług najmu nie
    przekroczy łącznie w roku podatkowym 2026 kwoty 240 000 zł, nie będzie Pan już
    prowadził działalności jako jednoosobowa działalność gospodarcza, a z tytułu jej
    prowadzenia w roku 2025 obrót nie przekroczył kwoty 200 000 zł o której mowa w
    przepisie art. 113 ust. 1 ustawy.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, możliwości korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 113 ust. 1 ustawy w odniesieniu do dokonywanej przez Pana sprzedaży usług najmu
    nieruchomości.
    Zauważyć należy, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w
    ramach działalności gospodarczej”. Na gruncie przepisów ustawy działalnością
    gospodarczą jest każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność
    tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot najmu stanowi w jego
    działalności środek trwały.
    Jak już uprzednio wskazano, najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych
    (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z
    tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach

    działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, skoro będzie świadczyć Pan usługi najmu nieruchomości za
    wynagrodzeniem, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, najem ten stanowił
    zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach prowadzonej przez
    Pana działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że w momencie rozpoczęcia najmu przedmiotowej nieruchomości,
    prowadzona przez Pana jednoosobowa działalność gospodarcza będzie wykreślona, oraz
    że był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT do 31 października 2024 r.
    Równocześnie rozpoczęcie najmu, na ten moment planuje Pan i Pana żona, od 1 stycznia
    2026 r.
    W świetle powyższych informacji należy stwierdzić, że zawiesił Pan działalność
    gospodarczą. Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zawieszenie
    działalności”. Kwestia ta została uregulowana m.in. w przepisach ustawy z dnia 6 marca
    2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 236).
    Zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania
    wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza
    prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem, z
    tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi
    aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem
    ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Zatem, przedsiębiorca w okresie zawieszenia działalności gospodarczej ma m.in. prawo
    wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła
    przychodów.
    Po wycofaniu nieruchomości ze spółki cywilnej do majątku prywatnego, pomimo
    zawieszenia dotychczas prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, nieruchomość
    będzie wykorzystywany przez Pana do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie
    najmu. Dalsze oddanie jej w najem – na gruncie podatku od towarów i usług – będzie
    stanowić wykonywanie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie należy wyjaśnić, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w ww. art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków
    prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów
    ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym
    podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi
    odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest więc ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem, przedmiotem odpłatnego świadczenia usług jest majątek wspólny
    małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w
    art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który
    jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT. Natomiast jeżeli małżonkowie
    dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług z tego tytułu.
    Z opisu sprawy wynika, że będzie Pan zawsze z małżonką stroną umowy najmu
    nieruchomości.

    W świetle powyższego stwierdzić należy, że skoro nieruchomość jest własnością obojga
    małżonków, to podatnikiem jest ten z małżonków, który faktycznie dokonuje czynności
    związanych z najmem, np. zawarł umowę, otrzymuje czynsz. W analizowanej sprawie,
    stroną wynajmującą nieruchomość, stanowiącą składnik majątku wspólnego małżonków,
    będzie zarówno Pan, jak i Pana małżonka. Oboje będą więc Państwo stroną wynajmującą
    zawartej umowy najmu oraz będą otrzymać Państwo wynagrodzenie za tę usługę.
    Zatem, odrębnie od Pana małżonki, będzie dokonywał Pan odpłatnego świadczenia usług,
    tj. najmu nieruchomości należącej do majątku wspólnego Pana i Pana małżonki i z tego
    tytułu będzie posiadał Pan status podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu w
    art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem, z tytułu ww. najmu będzie Pan zobowiązany do rozliczenia
    wynagrodzenia wyłącznie w części przypadającej na Pana.
    Tym samym, w momencie podjęcia przez Pana zawieszonej działalności gospodarczej od 1
    stycznia 2026 r., tj. wynajmu nieruchomości, będzie Pan podmiotem kontynuującym
    działalność gospodarczą, a nie podmiotem rozpoczynającym wykonywanie działalności
    gospodarczej.
    Jak już wyżej wskazano, co do zasady, podatnik może ponownie skorzystać ze zwolnienia
    od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:
    · od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub
      rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok;
    · podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
    · podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości
      sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Należy stwierdzić, że zrezygnował pan ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w
    art. 113 ust. 1 ustawy 1 grudnia 2018 r., a następnie prowadził Pan działalność
    gospodarczą jako czynny podatnik podatku VAT do 31 października 2024 r. Równocześnie
    w roku 2026 wartość sprzedaży nie przekroczy kwoty 240 000 zł. Ponadto nie będzie Pan
    wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Zatem spełnia Pan
    wszystkie wymienione wyżej warunki, aby ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
    Podsumowują, należy stwierdzić, że od 1 stycznia 2026 r. będzie Pan mógł korzystać ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, Pana stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku.

    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Należy ponadto wskazać, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem zaznaczam, że ta interpretacja nie dotyczy Pana żony, o której mowa we wniosku.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z własnego
    stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.