Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-814/12/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-02
Teza: Kwalifikacja przychodów z najmu osiąganych przez spółkę cywilną do właściwego źródła przychodów.
Słowa kluczowe: najem; przychód-źródła przychodu; spółki-spółka cywilna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 4 lipca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zakwalifikowania przychodów uzyskiwanych z najmu nieruchomości prowadzonego w ramach spółki cywilnej do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz możliwości opodatkowania tych przychodów zryczałtowanym podatkiem dochodowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zakwalifikowania przychodów uzyskiwanych z najmu nieruchomości prowadzonego w ramach spółki cywilnej do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz możliwości opodatkowania tych przychodów zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 1998 r. Wnioskodawca wraz ze wspólnikiem (osobą fizyczną) założył spółkę cywilną. Następnie wspólnicy zakupili nieruchomość w celu najmu. Zakup ten został potwierdzony umową notarialną i fakturą wystawioną na ww. spółkę. Zarówno Wnioskodawca, jak i Jego wspólnik, niezależnie od spółki cywilnej, prowadzili działalność gospodarczą (handlową). Wnioskodawca w ramach spółki cywilnej nie osiągał i nie osiąga przychodów innych niż przychody z najmu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ww. forma współpracy jest działalnością gospodarczą, czy jest wspólnym przedsięwzięciem w zakresie najmu, a przychód z najmu może być opodatkowany podatkiem zryczałtowanym, zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ w ramach spółki cywilnej nie prowadzono nigdy innej działalności niż najem, jest to źródło zdefiniowane w ustawie jako najem i nie jest to działalność gospodarcza. W ocenie Wnioskodawcy, sposób opodatkowania implikują fakty, a nie dane z Krajowego Rejestru Działalności Gospodarczej, tym bardziej, że próba oficjalnego zawieszenia działalności spółki cywilnej przy kontynuacji indywidualnych działalności wspólników okazała się nieskuteczna. Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, zgłoszenie dokonane do 20 stycznia 2012 r. o wyborze opodatkowania przychodów spółki cywilnej z najmu w formie ryczałtowej jest prawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ww. ustawy:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Stosownie do treści przepisu art. 9a ust. 1 wyżej powołanej ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej), są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym (…).

Istotnym jest zatem ustalenie, z jakiego źródła przychodu podatnik uzyskuje dochód. Kwestia ta determinuje bowiem sposób opodatkowania tego dochodu (przychodu) w tym także możliwość wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy daje podstawę by przyjąć, iż dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków, tj. wykonywanie tej działalności:

1.  w celu osiągnięcia dochodu – przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
2.  w sposób ciągły – jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu. Przy czym, o ciągłości, w przypadku najmu, nie przesądza wynajmowanie danej nieruchomości przez kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań,
3.  w sposób zorganizowany – co oznacza, iż podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Stosownie do treści art. 5b ust. 2 ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Z powyższego wynika, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie odróżnia przychody uzyskane z udziału w spółce niebędącej osobą prawną od przychodów ze wspólnej własności, czy też wspólnego przedsięwzięcia.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu jakim jest najem, wykluczając z katalogu przychodów z tego źródła przychód z najmu składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Z powyższych przepisów wynika, iż podatnicy uzyskujący przychody z najmu nieruchomości mogą uzyskiwać przychody z dwóch źródeł przychodów:

*   pozarolniczej działalności gospodarczej jeżeli przedmiotem najmu jest składnik majątku związany z tą działalnością, bądź najem jest przedmiotem tej działalności,
*   ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli najem odbywa się poza prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, a przedmiotem najmu nie jest składnik majątku związany z tą działalnością.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zawiązał dwuosobową spółkę cywilną. Do tej działalności wspólnicy spółki cywilnej nabyli nieruchomość. W ramach działalności prowadzonej w formie tej spółki Wnioskodawca osiąga przychody wyłącznie z najmu tej nieruchomości.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż zgodnie z cytowanym art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzenie działalności w formie spółki niemającej osobowości prawnej (w tym spółki cywilnej) oznacza, że osoba fizyczna będąca wspólnikiem takiej spółki, w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznawana jest za osobę prowadzącą działalność gospodarczą, która, co do zasady, uzyskuje przychody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca uzyskuje za pośrednictwem spółki cywilnej przychody z najmu nieruchomości zakupionej przez wspólników specjalnie w celu wynajmowania jej przez spółkę. W ramach prowadzonej przez spółkę działalności Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów z żadnego innego tytułu. Mają powyższe na względzie stwierdzić należy, iż przychód uzyskany z opisanego we wniosku najmu nieruchomości w ramach spółki cywilnej nie stanowi przychodu ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając bowiem na uwadze fakt, iż Wnioskodawca założył spółkę cywilną i w tej formie w sposób profesjonalny, zarobkowy, zorganizowany i ciągły prowadzi najem nieruchomości, zakupionej specjalnie w celu jej wynajmowania przez spółkę należy stwierdzić, iż wykonywany w tych warunkach najem jest przedmiotem działalności gospodarczej.

W konsekwencji przychody Wnioskodawcy z udziału w spółce cywilnej, której celem gospodarczym jest najem nieruchomości, stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Brak jest zatem podstaw prawnych do opodatkowania uzyskiwanych przez Wnioskodawcę przychodów z najmu wskazanej we wniosku nieruchomości ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie bowiem z art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

*   prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą,
*   osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie natomiast, do treści art. 2 ust. 1a ww. ustawy, osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e ww. ustawy, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników, osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy. Pod poz. 28 tego załącznika, tj. Wykazu usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według polskiej klasyfikacji wyrobów i usług, wymieniono wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Zatem, wyłączenie nie dotyczy przychodów osiąganych z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, o których mowa w art. 6 ust. 1a. Oznacza to, iż wynajem wskazanych pod ww. pozycją składników majątku wykonywany w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie najmu koliduje z możliwością opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tej działalności w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, a w konsekwencji powoduje konieczność opodatkowania uzyskanych z tego tytułu dochodów na tzw. zasadach ogólnych.

Wobec powyższego stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.