Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.685.2022.1.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-10-20
Teza: Czy poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na zakup aparatów słuchowych - na ucho lewe i prawe - mogą być uznane za koszt uzyskania dochodów w prowadzonej przeze mnie działalności?
Słowa kluczowe: aparat; działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; inspektorzy-inspektor nadzoru; koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

22 września 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 22 września 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania. Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Jako osoba fizyczna prowadzi Pani od 1995 r. własną działalność gospodarczą związaną z budownictwem - nadzory budowlane instalacji sanitarnych.

Pełni Pani funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego na dwóch budowach jednocześnie. Praca ta związana jest z bezpośrednim uczestniczeniem w nadzorze i odbiorach instalacji sanitarnych w wykonywanych obiektach budowlanych bezpośrednio na budowie jak i uczestniczeniu w naradach koordynacyjnych - bardzo ważny element koordynacji budowy z udziałem co najmniej kilkunastu osób.

Praca na budowie wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas wznoszenia obiektu. Przepisy BHP nakazują stosowanie różnych sygnałów ostrzegawczych wizualnych jak i dźwiękowych.

Uczestnictwo w cyklicznych naradach koordynacyjnych jest obowiązkowe, gdzie dokładnie omawiane są różne aspekty i problemy występujące podczas wznoszenia obiektów budowlanych. Podczas narady musi Pani w pełni zrozumieć przedstawiane przez wykonawców oraz inwestora problemy, aby móc je skutecznie rozwiązywać.

W sytuacjach gdzie omawiane są różne sposoby ich efektywnego załatwienia potrzebny jest dobry słuch, jednak ze względu na pogłębiającą się wadę słuchu w obu uszach w związku z wykonywana pracą niezbędne jest zastosowanie przez Panią aparatów słuchowych.

Aparaty słuchowe będą umożliwiały Pani prawidłowe pełnienie funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego.

Korzystanie z aparatów słuchowych będzie umożliwiać Pani prawidłowe komunikowanie się z otoczeniem oraz spowoduje, że jako ich użytkowniczka będzie Pani lepiej słyszała to co się do niej mówi. Próbne korzystanie z aparatu słuchowego wykazało, że bez przeszkód mogła Pani rozmawiać z jedną lub kilkoma osobami naraz.

Brak takiego aparatu uniemożliwi Pani wykonywanie zawodu oraz bardzo ograniczy Pani działalność przy sprawowaniu funkcji inspektora nadzoru, gdyż będzie Pani zmuszona do rezygnacji z zawartych już umów.

Prawie 80% Pani przychodów jest związane z pełnieniem funkcji inspektora nadzoru.

W związku z powyższym Pani wątpliwości dotyczą możliwości zakwalifikowania wydatków poniesionych na zakup niezbędnych aparatów słuchowych do wykonywania zawodu inspektora nadzoru instalacji sanitarnych, w poczet poniesionych wydatków Pani firmy.

**Pytanie**

Czy poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na zakup aparatów słuchowych - na ucho lewe i prawe - mogą być uznane za koszt uzyskania dochodów w prowadzonej przeze mnie działalności?

**Pani stanowisko w sprawie**

Przedstawiając własne stanowisko, wskazuje Pani, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

Pani stanowisko jest następujące:

1) Wydatek na zakup aparatów słuchowych (komplet - ucho lewe i ucho prawe) pozostają w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, w celu uzyskania dalszych przychodów, w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów. Koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła.

2) Istnieje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągniecia z tego przychodu, gdyż wydatek na zakup aparatu słuchowego ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów i zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

3) Wydatek na zakup aparatów słuchowych - komplet na oba uszy nie znajduje się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

4) Wydatek na zakup aparatów słuchowych będzie udokumentowany stosowną fakturą VAT.

5) Zakwalifikowanie poniesionych wydatków na zakup aparatów słuchowych (komplet) w koszty działalności jest zasadne i ich poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości są właściwe \[dopisek organu: jest celowe\].

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Podkreślamy, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

‒ pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

‒ nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

‒ być właściwie udokumentowany.

Wskazany przez Panią we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. II FSK 3526/16: „Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum”.

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że: „Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych, które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy”.

Ponadto w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, wskazuje się, że: (\`(...)\`) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.

Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzamy, że w przypadku opisanym przez Panią zachodzi odpowiedni związek przyczynowo-skutkowy, dający podstawy do zaliczenia w koszty podatkowe prowadzonej działalności gospodarczej wymienionego przez Panią wydatku.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że:

‒ pełni Pani funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego na dwóch budowach jednocześnie,

‒ uczestniczy Pani w obowiązkowych cyklicznych naradach koordynacyjnych, gdzie dokładnie omawiane są różne aspekty i problemy występujące podczas wznoszenia obiektów budowlanych,

‒ aparat słuchowy (komplet) umożliwi Pani prawidłowe pełnienie funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego. Korzystanie z niego umożliwi prawidłowe komunikowanie się z otoczeniem oraz spowoduje, że jako ich użytkowniczka będzie Pani lepiej słyszała to co się do niej mówi. brak aparatu uniemożliwi Pani wykonywanie zawodu oraz bardzo ograniczy Pani działalność przy sprawowaniu funkcji inspektora nadzoru, gdyż będzie Pani zmuszona do rezygnacji z zawartych już umów.

‒ 80% Pani przychodów jest związane z pełnieniem funkcji inspektora nadzoru.

Mając na uwadze opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że wydatki poniesione na zakup aparatu słuchowego (kompletu) mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Wydatki te pozostają w związku przyczynowym z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zakup aparatu słuchowego ma Pani pomóc w prawidłowym wykonywaniu obowiązków zawodowych w pełnieniu funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego oraz w komunikowaniu się z innymi osobami podczas wykonywania obowiązków służbowych.

Wobec powyższego stanowisko Pani należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).