Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-449/11-6/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-18
Teza: skoro planowana transakcja nabycia przez Wnioskodawcę obligacji będzie objęta zakresem podatku od towarów i usług, zastosowanie znajdzie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, z tytułu tej transakcji nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych,
Słowa kluczowe: obligacje; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; sprzedaż; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13.10.2011 r. (data wpływu 18.10.2011 r.) uzupełnionym pismem na wezwanie z dnia 22.12.2011 r. (data nadania 22.12.2011 r., data doręczenia 28.12.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie nabycia obligacji przez Spółkę - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.10. 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie nabycia obligacji przez Spółkę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest polską spółką kapitałową, polskim rezydentem dla celów podatkowych. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) i prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług, których przedmiotem są instrumenty finansowe.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka zamierza nabyć (kupić) obligacje od osoby fizycznej, nie będącej podatnikiem VAT, nieprowadzącej działalności gospodarczej (dalej: Zbywca). Nabycie obligacji będzie odpłatne. Emitentem obligacji jest spółka kapitałowa. Spółka nabędzie obligacje w celu dalszej odsprzedaży lub wykupu przez emitenta.

Pismem z dnia 22.12.2011 r. Nr IPPB2/436-449/11-2/MZ i Nr IPPP1/443-1525/11-2/BS wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez:

*   Wskazanie, w zakresie przepisów jakiej ustawy ma być wydana interpretacja indywidualna. Należy nadmienić, iż w części E. 2 złożonego wniosku ORD-IN zaznaczono jako rodzaj sprawy poz. 55 - podatek od towarów i usług oraz poz. 57 - podatek od czynności cywilnoprawnych. Natomiast w dniu 13.10.2011 r. dokonano wpłaty opłaty w kwocie 40,00 zł, tj. w wysokości odpowiadającej jednemu zdarzeniu przyszłemu.
*   Jeżeli interpretacja ma dotyczyć przepisów ustawy podatku od czynności cywilnoprawnych oraz przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, wówczas należy dokonać dodatkowej opłaty w kwocie 40,00 zł na rachunek bankowy Izby Skarbowej w Warszawie Nr 31 1010 1010 0166 4922 3100 0000 i przesłać kserokopię dowodu uiszczenia opłaty do tut. Organu.

Wnioskodawca dokonał dodatkowej opłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nabycie obligacji przez Spółkę od Zbywcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych \[PCC\], w związku z faktem, że Spółka w związku z nabyciem obligacji świadczy usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług \[VAT\] (a jednocześnie z VAT zwolnioną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT)?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług w dniu 17.01.2012 r. została wydana interpretacja Nr IPPP1/443-1525/11-6/BS.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, że nabycie obligacji przez Spółkę jest elementem usługi obrotu instrumentami finansowymi zwolnionej przedmiotowo z VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, czynność ta nie podlega opodatkowaniu PCC.

Uzasadnienie

1.  Zgodnie z art. 2 pkt 4 b) ustawy o PCC, „Nie podlegają podatkowi: (…) czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest a) opodatkowana podatkiem od towarów i usług, b) zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem (…)”.
2.  Należy zatem rozstrzygnąć, czy z tytułu nabycia obligacji w celu wykonania usługi pośrednictwa finansowego Spółka jest zwolniona z podatku VAT zwolnioną.
3.  Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, „opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.
4.  Przy czym za świadczenie usług uznaje się (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT): „każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
    3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa”.
5.  Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.
6.  Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
7.  Nie ulega wątpliwości, że czynność obrotu obligacjami wykonywana przez podmiot trudniący się tym zawodowo stanowi usługę wchodzącą w zakres zastosowania ustawy o VAT. Spółka jest zaś podmiotem, który prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa finansowego, w tym nabywa obligacje w celu ich dalszej odsprzedaży lub otrzymania zapłaty od emitenta obligacji.
8.  Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1300 ze zm.) obligacja jest papierem wartościowym emitowanym w serii, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji (obligatariusza) i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. Świadczenie to może mieć charakter pieniężny lub niepieniężny. Właściciel obligacji jest zatem wierzycielem emitenta, a Spółka nabywają obligacje nabywa wierzytelność z nich wynikająca.
9.  Istotne jest to, że czynność obrotu obligacjami składa się z dwóch etapów: 1) nabycia obligacji na własny rachunek oraz 2) zbycia obligacji na rzecz nabywcy wtórnego lub otrzymania spłaty wierzytelności od dłużnika (emitenta). Przy czym, powyższa działalność ma charakter profesjonalny. W ocenie Wnioskodawcy, zważywszy na podobieństwo co do powyższego stanu faktycznego można odnieść wnioski wynikające z orzecznictwa sądów administracyjnych odnoszące się do obrotu wierzytelnościami. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 16 maja 2006 r., I SA/Wr 213/07 (orzeczenie prawomocne): „Podmiot nabywający nie ma zamiaru jednostkowego nabycia wierzytelności celem tej odsprzedaży lecz jego działalność gospodarcza polega właśnie na nabywaniu i odsprzedawaniu lub windykowaniu wierzytelności, czyli wykonuje czynności z ekonomicznymi zamiarem osiągnięcia zysku. (…) Dlatego nie można oddzielić czynności nabycia wierzytelności od czynności jej sprzedaży, bo dopiero te dwie czynności składają się na czynność główną kwalifikowaną jako obrót wierzytelnościami”.
10.  W związku z tym, już w momencie nabycia obligacji, Spółka świadczy usługę finansową. Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, zwolnione z VAT są „usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r., o obrocie instrumentami finansowymi (…) z wyłączeniem przechowania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie”.
11.  Zgodnie z ustawą o obrocie instrumentami finansowymi (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy), „Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są: 1) papiery wartościowe”.
12.  Do papierów wartościowych zaś zalicza się m.in. obligacje (art. 3 pkt 1) a) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi).
13.  W związku z powyższym, Spółka w związku z nabyciem obligacji od Zbywcy świadczyć będzie usługę pośrednictwa finansowego, zwolnioną z VAT, a zatem nie wystąpi obowiązek zapłaty PCC.
14.  Jak wskazał WSA we Wrocławiu w wyroku z 16 maja 2006 r.: „Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że już w momencie zakupu wierzytelności mamy do czynienia z usługą finansową. Zakup długu jest bowiem nie tylko elementem lecz koniecznym warunkiem wykonania usługi na rzecz sprzedawcy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 2208/06, wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 maja 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 2260/06, opubl. Rzeczpospolita z dnia 24 maja 2007 r. oraz Leksykon VAT 2006, J. Zubrzyckiego, t. 1 s. 681-682, wyd. Unimex). Jednakże sposób wykorzystania nabytej wierzytelności może decydować o tym czy usługa taka będzie zwolniona z VAT jako pośrednictwo finansowe (nabycie należności w celu dalszej odsprzedaży) albo opodatkowana 22% VAT (zakup wierzytelności w celu windykacji). Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy wypada stwierdzić, że organy podatkowe błędnie stwierdziły, że w odniesieniu do strony skarżącej wskazana wyżej czynność sprzedaży wierzytelności będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Strona skarżąca trudniąca się w sposób profesjonalny obrotem wierzytelnościami świadczy usługę na rzecz sprzedającego już w momencie nabycia wierzytelności, co skutkuje tym, że usługa ta wchodzi w zakres zastosowania podatku od towarów i usług i jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 pcc. Nabycie wierzytelności stanowi zatem niezbędną część usługi obrotu wierzytelnościami (świadczenia złożonego), która jest realizowana w czasie i składa się z co najmniej dwóch czynności, a jej zakończenie (efekt) skutkujące powstaniem obowiązku VAT następuje dopiero z chwilą sprzedaży uprzednio nabytej wierzytelności lub odzyskania od dłużnika sumy przypisanej do nabytej wierzytelności (por. J. Dziewa „Obrót wierzytelnościami w podatku od czynności cywilnoprawnych” Prawo i podatki Kwiecień 2007, s. 31 i nast.; Glosa nr 2/2007 s. 63 i nast.,; j. Jędryszczyk, E. Lis „Świadczenia złożone – problemy praktyczne na gruncie przepisów o podatku VAT” M. Pod nr 6/2006, s. 9 i nast.)”.
15.  Stanowisko takie zostało również przedstawione w odniesieniu do czynności nabycia obligacji w wyroku NSA z 27 listopada 2000 r. (FPS 11/00, ONSA Nr 2/2001, poz. 55).
16.  Również NSA w Warszawie w wyroku z 3 października 2007 r. (II FSK 1086/06) uznał (oceniając nabycie wierzytelności), że „Podstawowe znaczenie dla prawidłowego stosowania art. 2 pkt 4 u.p.c.c. ma ustalenie, czy z racji dokonania czynności cywilnoprawnej powstaje obowiązek z tytułu podatku VAT, czy też nie. Nie ma natomiast znaczenia, czy w konkretnej sytuacji powstanie zobowiązanie podatkowe, czy też przysługiwać będzie zwolnienie od podatku. Dla zastosowania omawianego wyłączenia nie ma znaczenia, która ze stron transakcji jest opodatkowana podatkiem VAT lub z tego podatku zwolniona. Z konstrukcji przedmiotu podatku VAT wynika wprawdzie, że w odniesieniu do umów zbycia, głównie sprzedaży, podatnikiem z zasady jest sprzedawca. Jednak ze względu na charakter transakcji może być inaczej, na przykład (jak w konkretnej sprawie) nabycie wierzytelności przez podmiot trudniący się profesjonalnie obrotem wierzytelnościami będzie kwalifikowane jako odpłatne świadczenie usługi (pośrednictwa finansowego), tym samym na nabywcy będzie ciążył wspomniany obowiązek”.
17.  Jak wskazano wyżej, obrót obligacjami lub innymi wierzytelnościami stanowi usługę której przedmiotem są instrumenty finansowe, składającą się z 2 elementów. Jak wskazuje się w doktrynie (J. Dziewa, Obrót wierzytelnościami w podatku od czynności cywilnoprawnych, Prawi i podatki, kwiecień 2007, str. 34): „Skoro więc
    1.  wykonanie usługi zależy od istnienia wierzytelności (własnej lub wtórnej wcześniej nabytej przez zbywcę) i podmiotu zamierzającego zbyć taką wierzytelność,
    2.  w skład usługi (na jej całość) wchodzą zarówno zakup, jak i sprzedaż wierzytelności realizowane w trybie art. 510 par. 1 kc (dwie czynności syngularne) względnie nabycie i czynności windykacyjne (inkasa),
    3.  obrót wierzytelnościami jako usługa finansowa jest, na podstawie odrębnych przepisów, objęty VAT,
    4.  podmiot finansowy (nabywca) jest podatnikiem VAT, trudniącym się zawodowo świadczeniem usług finansowych i rozlicza w tym podatku efekt usługi finansowej (obrotu wierzytelnościami),
    5.  to próba opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych poszczególnych czynności, które wchodzą w skład usługi finansowej, kłóci się z ratio legis dyspozycji art. 2 pkt 4 pcc. Podmiot finansowy, obok VAT, byłby bowiem zobowiązany do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych od ceny nabycia wierzytelności. Następowałoby podwójne opodatkowanie tej samej czynności, co jest sprzeczne z art. 2 Konstytucji”.
18.  Również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach wskazują, że w związku z nabyciem obligacji nabywca świadczy usługę finansową w rozumieniu ustawy o VAT. Np. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 25 stycznia 2011 r. (IPPP3/443-1109/10-3/MPe) organ potwierdził, że bank nabywając a następnie sprzedając obligację lub uzyskując spłatę od emitenta świadczy usługę finansową w rozumieniu ustawy o VAT i wskazał na sposób ustalenia obrotu w takiej sytuacji. W stanie faktycznym przedstawionym przez podatnika (bank) wskazano, że: „Bank dokonuje zakupu i odsprzedaży krajowych i zagranicznych papierów wartościowych, kupowanych (odsetkowych), głównie obligacji, zarówno na rynku pierwotnym, jak i wtórnym. Emitentami wspomnianych papierów wartościowych są Narodowy Bank Polski, Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego, banki bądź inne podmioty posiadające osobowość prawną”. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w takiej sytuacji: „tego rodzaju usługa pośrednictwa finansowego świadczona przez Bank, polega zatem na czasowym udostępnieniu innemu podmiotowi, za wynagrodzeniem, określonej ilości środków pieniężnych. (…) Kwestia od kogo otrzyma zwrot zaangażowanego kapitału jest bowiem nieistotna – liczy się jedynie to, że Bank wyświadczył usługę w postaci udostępnienia kapitału, w zamian za którą w ostatecznym rozrachunku otrzymał wynagrodzenie w formie odsetek”.
19.  Tak również w odniesieniu do obligacji, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 23 grudnia 2009 r. ILPB2/436-202/09-2/AJ).
20.  W związku z powyższym, Spółka wnosi o potwierdzenie, że w sytuacji, gdy nabędzie obligacje od Zbywcy, nie będzie zobowiązana do zapłaty PCC, gdyż w związku z nabyciem obligacji świadczy usługę podlegającą opodatkowaniu VAT (a jednocześnie z VAT zwolnioną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.), podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 wymienionej ustawy podlegają omawianemu podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 cytowanej ustawy.

Zgodnie z powyższym artykułem czynności cywilnoprawne w tym umowy sprzedaży podlegają omawianemu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    1.  umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    2.  (uchylone),
    3.  umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub z niego zwolniona, z uwzględnieniem wyjątków, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że umowa zobowiązująca do przeniesienia obligacji będzie miała formę umowy sprzedaży. Stosownie do postanowień art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych opodatkowaniu tym podatkiem podlegają m. in. umowy sprzedaży. Biorąc powyższe pod uwagę, umowa sprzedaży, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Mając jednakże na uwadze zdarzenie przyszłe opisane we wniosku podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy możliwości opodatkowania umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia objęcia powyższej transakcji zakresem podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest polską spółką kapitałową, polskim rezydentem dla celów podatkowych. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) i prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług, których przedmiotem są instrumenty finansowe. W ramach prowadzonej działalności, Spółka zamierza nabyć (kupić) obligacje od osoby fizycznej, nie będącej podatnikiem VAT, nieprowadzącej działalności gospodarczej (dalej: Zbywca). Nabycie obligacji będzie odpłatne. Emitentem obligacji jest spółka kapitałowa. Spółka nabędzie obligacje w celu dalszej odsprzedaży lub wykupu przez emitenta.

W interpretacji indywidualnej Nr IPPP1/443-1525/11-6/BS z dnia 17.01.2012 r. dotyczącej podatku od towarów i usług Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów wskazał, iż czynność nabycia obligacji, w związku z którymi Spółce przysługuje wynagrodzenie stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu i korzystające ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy, przedmiotowe usługi nie zostały bowiem wymienione w katalogu wyłączeń ze zwolnienia wymienionych w art. 43 ust. 15.

A zatem, skoro planowana transakcja nabycia przez Wnioskodawcę obligacji będzie objęta zakresem podatku od towarów i usług, zastosowanie znajdzie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, z tytułu tej transakcji nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych,

Zgodnie z art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa - Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W myśl § 2 w przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Natomiast na podstawie § 2a zwrot nienależnej opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania interpretacji.

W związku z tym, iż przedmiotowy wniosek dotyczył dwóch zdarzeń przyszłych, tj. jednego zdarzenia w zakresie podatku od towarów i usług oraz jednego zdarzenia w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, przepis art. 14f § 2a nie ma zastosowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock