Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-60/11/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-04-14
Teza: Czynności wykonywane przez spółdzielcze kluby osiedlowe.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; spółdzielnie; stawka-stawki podatku; usługi-usługi kulturalne; usługi-usługi zwolnione
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 stycznia 2011 r. (data wpływu 17 stycznia 2011 r.) uzupełnionym w dniu 11 marca 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 11 marca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z postanowieniami statutu celem działalności Spółdzielni jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych członków Spółdzielni i ich rodzin. Cele te Spółdzielnia realizuje m.in. poprzez prowadzenie działalności społecznej, kulturalnej, oświatowej, a także w zakresie kultury fizycznej, sportu i rekreacji. Działalność ta prowadzona jest w osiedlowych klubach. Uchwała walnego zgromadzenia zobowiązuje członków spółdzielni do uczestnictwa w pokrywaniu kosztów działalności kulturalno-oświatowej prowadzonej przez Spółdzielnię. Dodatkowo działalność klubów finansowana jest z opłat za uczestnictwo w zajęciach organizowanych przez kluby oraz darowizn. Działalność klubów nie jest nastawiona na osiąganie zysków. Według pisma Urzędu Statystycznego, usługi świadczone przez osiedlowe kluby kultury, zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) mieszczą się w następujących grupowaniach:

*   90.04.10.0 - nauka gry na instrumencie, zajęcia plastyczne, modelarskie, komputerowe, taneczne prowadzone przez pracowników domu kultury,
*   93.29.19.0 - organizowanie imprez rozrywkowych bez wyżywienia (wieczorki taneczne, zabawy okolicznościowe),
*   93.19.1 - organizowanie imprez sportowych np. turniejów,
*   88.91.11.0 - organizowanie półkolonii w okresie letnim i zimowym dla dzieci i młodzieży.

Na podstawie załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług ww. usługi świadczone przez osiedlowe kluby do dnia 31 grudnia 2010 r. korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że zgodnie z postanowieniami statutu (Dział I § 4 pkt 8) przedmiotem działalności Spółdzielni jest prowadzenie działalności społecznej, kulturalnej, oświatowej, a także w zakresie kultury fizycznej sportu i rekreacji. Działalność ta prowadzona jest w osiedlowych klubach. Czynności wykonywane są zarówno na rzecz członków Spółdzielni lub ich rodzin, jak i na rzecz osób nie związanych ze Spółdzielnią. Organizowane zajęcia przyjmują różnorodne formy i mają za cel zarówno kształcenie, rekreację, rozrywkę, jak i krzewienie kultury fizycznej i sportu. Zgodnie z uchwałą Walnego Zgromadzenia działalność społeczna, kulturalna, oświatowa a także w zakresie kultury fizycznej sportu i rekreacji jest finansowana z wpłat członków Spółdzielni. Ponadto od uczestników poszczególnych zajęć pobierane są dodatkowe opłaty. Wysokość dodatkowych opłat uzależniona jest od tego czy uczestnikiem zajęć jest osoba będąca członkiem Spółdzielni, czy też jest to osoba nie związana ze Spółdzielnią. Opłaty pobierane są za dane okresy czasu (tydzień, miesiąc, wstęp). Spółdzielnia nie jest uznana za instytucję o charakterze kulturalnym, nie jest też podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Działalność Spółdzielni w ww. zakresie nie jest nastawiona na osiąganie zysków. W przypadku ich osiągnięcia zyski w całości byłyby przeznaczane na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług. Zajęcia w zakresie gry na instrumentach, zajęcia plastyczne, modelarskie, i taneczne stanowią alternatywną formą spędzenia wolnego czasu, opieki nad dziećmi, oraz doskonalenia zainteresowań i edukacji. Mają pośredni związek z działalnością kulturalną typową np. dla miejskich ośrodków kultury. Tego typy zajęcia umożliwiają uczestnikom naukę i rozwój różnych umiejętności z zakresu muzyki, plastyki i tańca. Dzięki temu uczestnicy zajęć organizowanych w klubach mogą prezentować swe umiejętności na różnego rodzaju konkursach, festiwalach, wernisażach, przeglądach i wystawach oraz innych imprezach kulturalnych. Organizacja imprez rozrywkowych bez wyżywienia polega głównie na organizowaniu różnego rodzaju imprez kulturalnych jak: wystawy prac plastycznych, wernisaże, wieczorki poetyckie, literackie i muzyczne. Za wstęp na tego typu imprezy pobierane są symboliczne opłaty przeznaczone na pokrycie kosztów utrzymania pomieszczeń (zużycie wody, energii elektrycznej itp.). Usługi w zakresie organizowania imprez sportowych, świadczone przez Spółdzielnię, nie mają charakteru usług ściśle związanych ze sportem. Spółdzielnia nie prowadzi żadnej drużyny ani sekcji sportowej. Przy Spółdzielni nie działa też żaden klub sportowy ani stowarzyszenie kultury fizycznej. Spółdzielnia organizuje turnieje sportowe. Imprezy te kierowane są głównie do dzieci i młodzieży. Mają one charakter imprez związanych ze sportem i wychowaniem fizycznym na poziomie amatorskim. Ponadto w klubach organizowane są zajęcia promujące aktywny tryb życia np. gimnastyka dla dorosłych. Z kolei usługi w zakresie półkolonii i ferii zimowych organizowane są w formach i na zasadach określonych Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. (Dz. U. Nr 12 poz. 67 ze zm.) oraz z dnia 9 grudnia 2009 r. (Dz. U. Nr 218 poz. 1696 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od dnia 1 stycznia 2011 r. ww. usługi świadczone przez osiedlowe kluby, działające przy spółdzielni mieszkaniowej korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, od dnia 1 stycznia 2011 r. ww. usługi świadczone przez osiedlowe kluby, działające przy spółdzielni mieszkaniowej, na podstawie „ art. 43 ust. 24, 32, 33” ustawy o podatku od towarów i usług korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1, wprowadzonym do ustawy art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym na mocy art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, który na podstawie art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) został uchylony z dniem 1 stycznia 2011 r., usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Natomiast w myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z art. 1 pkt 2 wskazanej ustawy z dnia 29 października 2010 r., do ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza się art. 5a w następującym brzmieniu:

„Towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne”.

Stosownie zaś do art. 1 pkt 8 lit. a) nowelizacji z dnia 29 października 2010 r., uchyla się – z dniem 1 stycznia 2011 r. – art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i dodaje pkt 17-41.

W przeciwieństwie zatem do stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r., zgodnie z którym wyznaczenie zakresu zwolnienia usługi z opodatkowania podatkiem od towarów i usług następowało poprzez zidentyfikowanie usługi (czynności) w klasyfikacji statystycznej (PKWiU), w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych, określając ich zakres z wykorzystaniem treści przepisów prawa unijnego i krajowego i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, wykonywane:

1.  w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty,
2.  przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 28 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

1.  są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
2.  świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
3.  są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

*   z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Z kolei stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucję kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworu.

Jednocześnie zgodnie z art. 41 ust. 17 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia do 31 marca 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a), nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit.a) lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazany przepis art. 43 ust. 17 od dnia 1 kwietnia 2011 r. na mocy art. 1 pkt 13 lit. a) ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332) otrzymał brzmienie: „zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a), nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a) lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia”.

Z kolei art. 43 ust. 17a ustawy obowiązujący od dnia 1 kwietnia 2011 r. stanowi, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a), mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Stosownie do art. 43 ust. 18 ww. ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. 1, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczone w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Ponadto w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy, wskazano „Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

1.  na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
2.  do obiektów kulturalnych”,

natomiast w poz. 183 „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne” - bez względu na symbol PKWiU.

Z kolei z poz. 185 załącznika nr 3 do ustawy wynika, że bez względu na symbol PKWiU, 8% stawka podatku obejmuje „Wstęp na imprezy sportowe”, zaś poz. 186 obejmuje „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu”.

Z objaśnienia „1)” do powyższego załącznika wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Ze złożonego wniosku, jak również jego uzupełnienia wynika, że zgodnie z postanowieniami statutu, przedmiotem działalności Spółdzielni jest prowadzenie działalności społecznej, kulturalnej, oświatowej, a także w zakresie kultury fizycznej i sportu. Działalność ta prowadzona jest w klubach osiedlowych i jest finansowana z wpłat członków Spółdzielni. Ponadto od uczestników poszczególnych zajęć pobierane są dodatkowe opłaty, których wysokość uzależniona jest od członkowstwa bądź nie w Spółdzielni. Spółdzielnia wskazuje, że nie jest uznana za instytucję o charakterze kulturalnym ani nie jest podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Prowadzona działalność nie jest nastawiona na osiąganie zysków, a w przypadku ich osiągnięcia byłyby one przeznaczane na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług.

Ustosunkowując się do powyższego wskazać należy w pierwszej kolejności, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji ww. przepisu, posłużyć się można wykładnią literalną odwołując się do językowego znaczenia tego wyrazu. Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”.

Z kolei z powołanego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy wynika, iż zwolnienie od podatku ma charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że korzystają z niego jedynie enumeratywnie określone podmioty świadczące usługi kulturalne. Oznacza to, że ww. zwolnieniem nie są objęte usługi kulturalne świadczone przez inne niż ww. podmioty.

Mając powyższe na uwadze, jak również opis stanu faktycznego, wskazać należy, że świadczona przez Spółdzielnię w klubach osiedlowych działalność kulturalno-oświatowa, w formie odpłatnych usług w zakresie organizowanych zajęć plastycznych, modelarskich, nauki gry na instrumencie, komputerowych, tanecznych, nie może – wbrew opinii zawartej we wniosku – korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług. Jak bowiem Spółdzielnia wskazała we wniosku, nie jest podmiotem zdefiniowanym w ww. przepisie.

Ponadto z uwagi na niespełnienie warunków opisanych w przepisach regulujących kwestie zwolnienia od podatku, ww. czynności nie korzystają także ze zwolnienia na mocy przepisów zawartych w ustawie o podatku od towarów i usług, w tym w szczególności art. 43 ust. 1 pkt 26-29 ustawy – pomimo, iż Spółdzielnia wskazała, że zajęcia stanowią m.in. formę edukacji – gdyż z analizy tych przepisów wynika, że zajęcia tego typu organizowane poza systemem oświaty i nauczania zawodowego nie mogą korzystać ze zwolnienia. Z tych też względów opisane czynności podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług.

Zwolnienie od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ww. ustawy nie będzie przysługiwało także w stosunku do organizowanych przez Spółdzielnię „imprez rozrywkowych bez wyżywienia”, polegających na organizowaniu wieczorków tanecznych, zabaw okolicznościowych oraz - jak wynika z uzupełnienia wniosku - imprez kulturalnych typu wystawy prac plastycznych, wernisaże, wieczorki poetyckie, literackie i muzyczne, z tytułu których pobierane są opłaty za wstęp. Czynności te korzystać będą jednakże od dnia 1 stycznia 2011 r. opodatkowaniu preferencyjną, 8% stawką podatku od towarów i usług, zgodnie z poz. 182-183 załącznika nr 3 do ustawy.

Z kolei odnosząc się do organizacji imprez sportowych (turnieje sportowe), wskazać należy, że jak wynika z uzupełnienia do wniosku, świadczone usługi, sklasyfikowane przez Spółdzielnię w grupowaniu PKWiU 93.19.1 „Pozostałe usługi związane ze sportem ”, nie mają charakteru usług ściśle związanych ze sportem. Spółdzielnia nie prowadzi żadnej drużyny ani sekcji sportowej, jak również przy Spółdzielni nie działa też żaden klub sportowy ani stowarzyszenie kultury fizycznej. Spółdzielnia organizuje turnieje sportowe. Imprezy kierowane są głównie do dzieci i młodzieży i mają charakter związanych ze sportem i wychowaniem fizycznym na poziomie amatorskim. Ponadto w klubach organizowane są zajęcia promujące aktywny tryb życia np. gimnastyka dla dorosłych. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zwolnienie od podatku usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym określone w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług, ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza że dotyczy ściśle określonych usług świadczonych przez określony krąg podmiotów zdefiniowanych w tym przepisie. Z ww. względów, Spółdzielnia nie spełnia kryteriów podmiotowych niezbędnych do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy ww. przepisu, nie jest bowiem ani klubem sportowym ani związkiem sportowym ani też związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych. Świadczone czynności będą zatem polegać opodatkowaniu stawką podstawową, z wyłączeniem sytuacji, gdy pobierane przez Spółdzielnię odpłatności mogą być uznane za „opłaty za wstęp”, a więc gdy związane są ze wstępem, a nie udziałem w tego typu zajęciach. W takiej bowiem sytuacji, zastosowanie znajdzie preferencyjna 8% stawka podatku na mocy poz. 185 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług (bądź poz. 186 załącznika).

Ze stanu faktycznego wynika, także że Spółdzielnia organizuje półkolonie w okresie letnim i zimowym dla dzieci i młodzieży. Odnosząc się do powyższego zwrócić należy uwagę na postanowienia zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a) cyt. ustawy. Określając krąg usług objętych zwolnieniem na podstawie tego przepisu, ustawodawca odwołał się do przepisów o systemie oświaty. I tak zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j.Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) w czasie wolnym od zajęć szkolnych dla uczniów mogą być organizowane kolonie, obozy i inne formy wypoczynku. Na podstawie dyspozycji zawartej w ust. 2 tego artykułu minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określił zasady organizowania form wypoczynku dla dzieci i młodzieży, o czym stanowi rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 ze zm.). Stosownie do zapisów ww. rozporządzenia organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej. Rozporządzenie nie określa żadnych szczególnych wymagań co do formy prawnej, ani też warunków organizacyjno-finansowych, które powinien spełnić organizator. Ustala się jedynie wymagania dotyczące samych form wypoczynku: obowiązkiem organizatorów jest zapewnienie bezpiecznych warunków wypoczynku i właściwej opieki wychowawczej, a także zatrudnienie odpowiednio przygotowanej kadry pedagogicznej.

Zgodnie z § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, organizator wypoczynku może zorganizować wypoczynek po przedstawieniu kuratorowi oświaty, właściwemu ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania organizatora, zgłoszenia wypoczynku, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, zawierającego:

1.  dane dotyczące organizatora wypoczynku,
2.  informację na temat formy wypoczynku, czasu trwania wypoczynku i liczby uczestników wypoczynku,
3.  dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych lub wolontariuszy i kierownika wypoczynku,
4.  informację na temat programu pracy z dziećmi i młodzieżą,
5.  informację na temat rodzaju zakwaterowania, miejsca wypoczynku i opieki medycznej podczas wypoczynku,
6.  w przypadku obozów wędrownych - informację na temat przebiegu trasy obozu wędrownego.

Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że odnośnie czynności związanych z organizacją półkolonii w okresie letnim i zimowym dla dzieci i młodzieży, Spółdzielni przysługuje zwolnienie od podatku na postawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na to, że jak wskazano we wniosku zajęcia te prowadzone są w formach i na zasadach określonych w powołanym powyżej rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej, a nie – jak wskazano we wniosku – na podstawie „ art. 43 ust. 24, 32, 33 ustawy o podatku od towarów i usług”.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.