Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.776.2019.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-13
Teza: określenie stawki podatku VAT dla czynności montażu Zestawów OZE na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; energia-źródło energii; instalacja; obiekt-obiekt budowlany; projekt; stawka; źródło-źródło odnawialne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2019 r. (data wpływu 4 września 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 listopada 2019 r. (data wpływu 4 listopada 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 29 października 2019 r. (skutecznie doręczone 29 października 2019 r.), oraz pismem z dnia 6 listopada 2019 r. (data wpływu 6 listopada 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 5 listopada 2019 r. (skutecznie doręczone 5 listopada 2019 r.), i pismem z dnia 11 grudnia 2019 r. (data wpływu 11 grudnia 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 4 grudnia 2019 r. (skutecznie doręczone 4 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku VAT dla czynności montażu Zestawów OZE na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z dnia 4 listopada 2019 r. (data wpływu 4 listopada 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 29 października 2019 r. (skutecznie doręczone 29 października 2019 r.), oraz pismem z dnia 6 listopada 2019 r. (data wpływu 6 listopada 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 5 listopada 2019 r. (skutecznie doręczone 5 listopada 2019 r.) i pismem z dnia 11 grudnia 2019 r. (data wpływu 11 grudnia 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 4 grudnia 2019 r. (skutecznie doręczone 4 grudnia 2019 r.) dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku VAT dla czynności montażu Zestawów OZE na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej: „Wnioskodawca” lub „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Gmina, w związku z obowiązkiem realizacji zadań wynikających z ustawy o samorządzie, wykonuje zadania publiczne własne oraz zlecone z zakresu administracji rządowej. Wykonując wskazane zadania, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i na podstawie stosunków o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących co do zasady działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Jednym z zadań własnych Gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm.) są zadania w zakresie ochrony środowiska i przyrody. Mając powyższe na uwadze, Gmina zdecydowała się wziąć udział w projekcie finansowanym ze źródeł unijnych wspierających realizację tego celu. W konsekwencji, Gmina zawarła umowę o partnerstwie na rzecz realizacji projektu z dwiema innymi gminami - A oraz B (dalej Wnioskodawca oraz pozostałe strony umowy o partnerstwie zwani będą łącznie: „Partnerzy”).

Na podstawie zawartej umowy złożony został wniosek o dofinansowanie (dalej: „Wniosek o Dofinansowanie”) projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (dalej: „RPO”) pod nazwą „(…)” (dalej: „Projekt”). Projekt jest współfinansowany ze środków RPO w ramach Osi Priorytetowej IV: „Przejście na gospodarkę niskoemisyjną”, działanie: 4.1. „Odnawialne źródła energii”.

Celem Projektu jest ograniczenie emisji szkodliwych substancji do powietrza atmosferycznego oraz zmniejszenie zużycia surowców, których wydobycie jest znaczącą, negatywną ingerencją w środowisko naturalne.

Główne cele Projektu:

*   zwiększenie efektywności energetycznej budynków mieszkalnych oraz budynków użyteczności publicznej;

*   zmniejszenie emisji CO2.

Cele szczegółowe:

*   zwiększenie wykorzystania odnawialnych zasobów energii;

*   ograniczenie oddziaływania energii na środowisko;

*   zmniejszenie zapotrzebowania na energię.

Cele cząstkowe Projektu obejmą między innymi:

*   zwiększenie atrakcyjności Gmin jako miejsca do życia dla przyszłych i obecnych mieszkańców;

*   poprawa warunków życia na obszarach o najmniejszych perspektywach rozwojowych w regionie.

Biorąc pod uwagę powyższe, Gmina wskazała, że udział w przedmiotowym Projekcie jest konsekwencją realizowania zadań w zakresie ochrony środowiska i przyrody (a więc jest to zadanie, do którego wykonania Wnioskodawca jest zobligowany na podstawie ustawy o samorządzie gminnym).

W ramach Projektu wykonany zostanie montaż indywidualnych Zestawów OZE dla potrzeb budynków mieszkalnych, gospodarczych ~oraz budynków użyteczności publicznej.~ Zestawy OZE będą lokalizowane na istniejących budynkach (na dachu lub na elewacji) albo na gruncie jako wolnostojące, w bliskiej odległości od budynków, na potrzeby których będą pracowały. Zestaw OZE będzie montowany na nieruchomości stanowiącej własność mieszkańców Gminy (dalej: „Mieszkańcy”), biorących udział w Projekcie na podstawie indywidualnie zawartej umowy. W umowie w sprawie ustalenia wzajemnych zobowiązań organizacyjnych i finansowych, związanych z montażem indywidualnego Zestawu OZE Mieszkaniec wyraża zgodę na umiejscowienie stosownej instalacji na jego nieruchomości oraz na przeprowadzenie przez wykonawcę wszelkich niezbędnych prac adaptacyjnych i/lub budowlanych, w celu montażu Zestawu OZE w sposób umożliwiający efektywne osiągnięcie celu Projektu.

Zgodnie z zawartymi umowami, Mieszkańcy, w zamian za montaż i instalację Zestawów OZE, a następnie przekazanie Zestawów OZE, zobowiązali się do uiszczenia wynagrodzenia obejmującego zwrot Gminie określonej części kosztów zainstalowania Zestawów OZE, a także wszelkich innych kosztów niekwalifikowalnych oraz wszystkich pozostałych kosztów, których wartość realizacji okazałaby się wyższa niż założona w pierwotnym kosztorysie Projektu. Otrzymując od Mieszkańców środki na pokrycie powyższych wydatków, Gmina rozliczać będzie VAT z tytułu montażu i instalacji w zamian za wynagrodzenie.

Na pokrycie kosztów realizowanego Projektu, efektywnie Partnerzy będą mieli do dyspozycji jedynie część środków jakie wpłyną na rachunek Partnera Wiodącego (dalej: „Dofinansowanie”). Dofinansowanie to będzie stanowiło bowiem nie więcej niż 80% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowalnych Projektu. W przypadku, gdy wartość kosztów Projektu okaże się mniejsza, Partnerzy zobowiązani będą do zwrotu tej części funduszy z Dofinansowania, która przekraczać będzie 80% rzeczywistej wartości poniesionych kosztów. Pozostałą kwotę realizacji inwestycji poniosą Mieszkańcy biorący udział w Projekcie.

Poza otrzymanym Dofinansowaniem na realizację powyższych działań Projektu, jak również wpłatami od Mieszkańców za usługę instalacji OZE, Partnerzy poniosą wydatki, które także stanowić będą ich wkład własny, jak choćby wynagrodzenie dotyczące obsługi prawnej, obsługi podatkowej czy doradczej związane z niniejszym Projektem, jego obsługi pod kątem przepisów Prawa Zamówień Publicznych, wydatki bieżące administracyjno-biurowe związane z obsługą Projektu lub też wydatki na podróże związane z obsługą Projektu, czy też jakiekolwiek wydatki niekwalifikowane, których nie dało się przewidzieć na moment składania wniosku o Dofinansowanie.

Powyższe wydatki nie będą stanowić części Projektu, ani nie będą objęte Umową o Dofinansowanie. Będą ponoszone niejako „obok” Projektu na jego obsługę i wspólnie z Projektem stanowią inwestycję polegającą na jego realizacji (dalej: „Inwestycja”). Inwestycja realizowana na ogromną - z perspektywy Wnioskodawcy - skalę, generować będzie różnorodne koszty, w tym administracyjne, projektowe i utrzymaniowe. Przede wszystkim jednak, celem Inwestycji nie jest po prostu montaż zestawów OZE.

Rzeczywisty podział źródeł finansowania obrazuje przedstawiony poniżej schemat: (…)

Dofinansowanie przekazane na rzecz Partnerów przeznaczone będzie na pokrycie kosztów Projektu i nie będzie bezpośrednio powiązane z odpłatnością dokonywaną przez Mieszkańców na rzecz Gminy. Otrzymana dotacja pokrywa wyłącznie część kosztów przypadającą na pokrycie wydatków kwalifikowanych Projektu.

Dofinansowanie, jakie będzie otrzymane przez Partnerów, jest dotacją kosztową do realizacji Inwestycji, w ramach której instalowane są Zestawy OZE, których Gmina będzie właścicielem przez okres trwania Projektu (5 lat, licząc od dnia zatwierdzenia końcowego wniosku o płatność z realizacji Projektu). Rozliczenie oraz wysokość Dofinansowania pozostaje irrelewantne wobec sposobu finansowania wkładu własnego oraz przyszłego losu prawnego Zestawu OZE po okresie trwania Projektu. Innymi słowy, wysokość przedmiotowej dotacji (wartość Dofinansowania) uzależniona jest wyłącznie od przedstawionego we wniosku kosztorysu realizacji Projektu (gdzie szacowana liczba nieruchomości, na których realizowany będzie Projekt jest podawana informacyjnie w celu określenia rozmiarów/zakresu Projektu i oszacowania przyszłych kosztów w zakresie jego realizacji), a nie od sposobu finansowania pozostałej części Projektu.

Umowa zawierana z Mieszkańcami stanowi tytuł prawny do wykorzystywania nieruchomości przez Gminę. Szczegółowe określenie miejsca lokalizacji zestawów OZE oraz sposób ich montażu zostaną określone zgodnie ze sporządzonym w tym zakresie projektem technicznym i technologicznym uwzględniającym obowiązujące normy branżowe i standardy techniczne.

Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, że we Wniosku o Dofinansowanie, podkreślona została wartość promocji projektu. Jak wskazano, „informacja i promocja będzie prowadzona na rachunek każdej gminy, co oznacza, że każda z gmin partnerskich będzie finansowała we własnym zakresie działania promocyjne. Działania te będą jednak prowadzone w ścisłej współpracy. Działania te będą obejmować promocję i edukację w zakresie odnawialnych źródeł energii. Ponadto do promocji zaliczone zostały wydatki na tablice informacyjne oraz tablice pamiątkowe, informujące o realizacji zadania przy wsparciu środków unijnych.

Realizacja zadania przyczyni się do realizacji celów:

*   redukcja źródeł zanieczyszczeń niskiej emisji,

*   poprawę jakości środowiska naturalnego, w tym jakości powietrza,

*   poprawa bezpieczeństwa energetycznego kraju”. (…)

Zgodnie z zawartą umową o partnerstwie, Partnerzy współuczestniczą w realizacji Projektu, będąc odpowiedzialnymi za realizację jednego lub kilku zadań określonych w Projekcie. Funkcję Partnera Wiodącego, który zobowiązany został do złożenia wniosku o dofinansowanie Projektu oraz podpisania umowy z właściwą instytucją, pełni Gmina A. Każdy z Partnerów upoważnił Partnera Wiodącego do reprezentacji w działaniach związanych z realizacją projektu będącego przedmiotem umowy.

Wszystkie płatności pomiędzy Partnerami, dokonywane w związku z realizacją Projektu, będą dokonywane za pośrednictwem wyodrębnionych dla Projektu rachunków bankowych.

Aby otrzymać środki na dofinansowanie Projektu, Partnerzy zobowiązani będą złożyć zbiorczy wniosek o płatność do właściwej instytucji pośredniczącej. Partner Wiodący przekaże otrzymane na podstawie wniosku środki finansowe pozostałym Partnerom w terminie nie dłuższym niż 10 dni roboczych od wpływu tych środków na rachunek wyodrębniony Projektu.

Realizacja zadań przez Partnerów nie jest traktowana jako świadczenie usług na rzecz Partnera Wiodącego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że otrzymane dofinansowanie może zostać przeznaczone jedynie na czynności związane z realizacją Projektu.

Gmina wskazuje, że wysokość dofinansowania nie będzie bezpośrednio uzależniona od ilości nieruchomości/ilości instalacji. Zgodnie z umową o dofinansowanie, wartość ta zostanie natomiast uzależniona od osiągnięcia wskaźników produktu/rezultatu wyrażonych w jednostkach mocy wyprodukowanej energii.

Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku braku dofinansowania Projektu ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Partnerzy rozważyliby możliwość pozyskania dofinansowania z alternatywnych wobec RPO źródeł. W zależności od wyniku tych działań zostałaby podjęta ostateczna decyzja o realizacji projektu i wysokości wpłat ponoszonych przez mieszkańców. Gmina nie może wykluczyć sytuacji, że w przypadku braku otrzymania dofinansowania Partnerzy zaniechaliby realizacji Projektu.

Niezależnie od powyższego Wnioskodawca wskazał, że w przypadku finansowania inwestycji ze źródeł unijnych, wpłaty dokonywane przez Mieszkańców nie ulegną zwiększeniu nawet w przypadku zmniejszenia liczby montowanych instalacji.

W celu realizacji projektu Gmina, w ramach przetargu nieograniczonego, zawrze umowę z bezpośrednim wykonawcą, który będzie odpowiedzialny za dostawę, montaż i uruchomienie Zestawów OZE. W ramach umowy Gmina zobowiązana zostanie do zapłaty na rzecz wykonawcy określonego w umowie wynagrodzenia.

Dodatkowo Gmina planuje zawrzeć z Mieszkańcami umowy, których przedmiotem jest ustalenie wzajemnych zobowiązań stron pod względem organizacyjnym i finansowym wynikających z montażu i eksploatacji Zestawów OZE na nieruchomości będącej własnością Mieszkańca. Umowa zawierana z Mieszkańcami stanowi tytuł prawny do wykorzystywania nieruchomości przez Gminę.

We wskazanej umowie Mieszkaniec wyraża zgodę na umiejscowienie stosownej instalacji na jego nieruchomości oraz na przeprowadzenie przez wykonawcę wszelkich niezbędnych prac adaptacyjnych i/lub budowlanych, w celu montażu Zestawu OZE w sposób umożliwiający efektywne osiągnięcie celu Projektu. W zamian za montaż i instalację Zestawów OZE Mieszkaniec zobowiązuje się do uiszczenia wkładu własnego na warunkach określonych w umowie. Ponadto obowiązkiem Mieszkańca jest właściwa eksploatacja urządzeń w czasie trwania projektu, ponoszenie wszelkich kosztów związanych z tą eksploatacją oraz zapewnienie Gminie i osobom przez nią wskazanym bezpłatnego dostępu do zainstalowanych urządzeń.

Gmina natomiast, zgodnie z postanowieniami przedmiotowego porozumienia, zobowiązuje się do montażu Zestawu OZE na nieruchomości należącej do Mieszkańca. Ponadto Gmina jest odpowiedzialna za zabezpieczenie rzeczowej realizacji projektu, na którą się składa: wyłonienie wykonawcy Zestawów OZE zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, ustalenie harmonogramu realizacji Projektu, sprawowanie bieżącego nadzoru nad przebiegiem prac, przeprowadzenie odbiorów końcowych, rozliczenie finansowe przedmiotowego projektu oraz użyczenia Zestawów OZE Mieszkańcom na okres 5 lat. Po tym okresie Gmina zobowiązuje się nieodpłatnie przekazać Mieszkańcom prawo własności do Zestawów OZE.

Wykonawca prac montażowych zostanie wyłoniony w drodze przetargu publicznego ogłoszonego i przeprowadzonego przez Gminę A, jako lidera projektu, zgodnie z zasadami wynikającymi z Prawa zamówień publicznych.

Gmina planuje zawarcie stosownej umowy z wykonawcą.

Faktury dotyczące montażu Zestawów OZE będą wystawione przez wykonawcę na Gminę oraz Partnerów biorących udział w Projekcie - Gminę A i Gminę B - proporcjonalnie do zakresu rzeczowego.

Gmina natomiast, w związku z realizacją Projektu, wystawi faktury na rzecz Mieszkańców biorących udział w projekcie.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego będzie realizować Projekt w ramach czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. będą realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych (zawieranych z Mieszkańcami).

Na podstawie Umów Mieszkańcy będą dokonywali zapłaty za usługę związaną z montażem Zestawu OZE. Pomiędzy świadczeniem, do którego zobowiązała się Gmina i wynagrodzeniem, jakie będzie przekazywane jej przez Mieszkańców, będzie istniał bezpośredni związek - wykonana zostanie czynność opodatkowana, za którą zostanie otrzymane wynagrodzenie. Wpłaty Mieszkańców stanowić będą zapłatę za usługę związaną z instalacją Zestawów OZE, które staną się po zakończeniu okresu trwałości projektu własnością Mieszkańców. Gmina działała więc będzie jako podatnik VAT, który dokonywał będzie świadczenia usług za wynagrodzeniem.

Tym samym Gmina wskazuje, że towary i usługi nabyte w związku z realizacją Projektu będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonym w ust. 12a, nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,

*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia przekracza 150 m2.

Gmina wskazuje, że zestawy OZE będą montowane między innymi w budynkach mieszkalnych stanowiących własność mieszkańców Gminy, biorących udział w projekcie na podstawie indywidualnie zawartej umowy, których powierzchnia nie będzie przekraczała progu wskazanego w ustawie (300m2). Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, budynki te należy zaliczyć do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT.

W ocenie Gminy, biorąc pod uwagę zakres podejmowanych działań oraz fakt, że inwestycja będzie przeprowadzona między innymi w obiektach zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, usługi związane z montażem zestawów OZE w tych obiektach należy zaliczyć do czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, tj. remontu i modernizacji poszczególnych budynków.

Zgodnie z zawartą przez Partnerów umową o partnerstwie, poszczególne strony są odpowiedzialne za następujące zadania, realizowane w ramach Projektu:

*   Gmina A - opracowanie planów i projektów, przeprowadzenie procedury wyłonienia wykonawcy dla zadań realizowanych w ramach projektu, nadzór inwestorski, roboty budowlane, promocja, nadzór budowlany;

*   Gmina - opracowanie planów i projektów, roboty budowlane, promocja, nadzór budowlany;

*   Gmina B - opracowanie planów i projektów, roboty budowlane, promocja, nadzór budowlany.

Wnioskodawca wskazuje, że powyższe czynności przewidziane w umowie o partnerstwie mają charakter nieodpłatny - środki przekazywane przez Partnera Wiodącego pozostałym Partnerom są związane jedynie z rozliczeniami finansowymi dokonywanymi pomiędzy nimi na zasadach uzgodnionych w tej umowie. Tym samym, przekazane środki, będące w istocie refundacją poniesionych kosztów, w żadnym razie nie stanowią wynagrodzenia za zrealizowane usługi, a tym samym nie można uznać ich za zapłatę w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z zawartą umową, dofinansowanie zostanie przyznane wszystkim trzem Partnerom biorącym udział w Projekcie, proporcjonalnie do zakresu rzeczowego Projektu. Kwota otrzymanego dofinansowanie wpłynie na konto Gminy A, które zostało podane w umowie o dofinansowanie. Wnioskodawca, na podstawie zawartych umów o współpracy, przekaże odpowiednią część dofinansowania Partnerom na celowe rachunki bankowe założone na potrzeby Projektu.

Wyboru wykonawcy dokona Gmina A na podstawie regulacji wynikających z Prawa zamówień publicznych, natomiast za realizację przedmiotowych prac będzie odpowiadał osobno każdy z Partnerów - w odniesieniu do prac realizowanych na jego terenie. Tym samym, za dostawę i montaż Zestawu OZE na terenie Gminy odpowiedzialny będzie Wnioskodawca.

Zgodnie z umową o partnerstwie, każdy z Partnerów jest odpowiedzialny za prawidłowość operacji finansowych dotyczących jego własnych zadań. Koszty związane z dostawą i montażem Zestawów OZE zostaną poniesione przez Partnerów w przypadającej na nich części i sfinansowane z otrzymanego dofinansowania oraz wkładu własnego mieszkańca.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 11 grudnia 2019 r. (data wpływu 11 grudnia 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 4 grudnia 2019 r. (skutecznie doręczone 4 grudnia 2019 r.), Wnioskodawca wskazał, że instalacje (zestawy OZE) montowane u mieszkańców biorących udział w projekcie będą stanowiły mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.), tzn. instalacje odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączone do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Gmina wskazała, że w zależności od nieruchomości, instalacje montowane na gruncie i na budynkach gospodarczych mogą być funkcjonalnie związane zarówno z budynkami objętymi społecznym programem mieszkaniowym, jak również budynkami gospodarczymi znajdującymi się na tej nieruchomości.

Wnioskodawca wskazał, że Mieszkańcy biorący udział w projekcie dokonają wpłat na poczet wykonania przez Gminę usług montażu opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, po 23 listopada 2019 r.

Gmina wskazała, że instalacje (zestawy OZE) montowane u mieszkańców biorących udział w projekcie będą służyły wyłącznie potrzebom gospodarstw domowych mieszkańców. W zależności od umiejscowienia instalacji (zestawów OZE) oraz montażu przyłącza, energia wytworzona przez te instalacje będzie służyła zarówno budynkom mieszkalnym, jak i gospodarczym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy czynność montażu Zestawu OZE na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2 powinna być opodatkowana stawką VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność montażu Zestawu OZE na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2 powinna być opodatkowana stawką VAT w wysokości 8%.

W ocenie Gminy, otrzymane wpłaty od Mieszkańców, którzy zawarli z Gminą umowę użyczenia części nieruchomości celem zainstalowania Zestawu OZE, będą opodatkowane VAT według stawki 8% w przypadku, gdy Zestawy OZE będą wykonywane na jednorodzinnych budynkach mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekroczy 300 m2. Zgodnie bowiem z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, nieruchomości te należy traktować jako budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12. Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 ustawy o VAT stawka wynosi 7%. Stawkę tę stosuje się między innymi do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonym w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia przekracza 150 m2.

W okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 wynosi 23%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 wynosi 8% (art. 41 ust. 1, ust. 2, ust. 12, 12a, 12b, art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT).

Zdaniem Gminy, według wskazanej przez ustawodawcę definicji, budynki, na których mają być wykonane usługi związane z montażem Zestawu każdego OZE, należy zaliczyć do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT (ze względu na ich powierzchnię oraz przeznaczenie mieszkaniowe).

Ustawa o VAT nie precyzuje z kolei znaczenia niektórych pojęć z sektora budowlanego wskazanych w powyższych przepisach. Mając na uwadze treść art. 3 pkt 1, 2, 2a, 6, 7, 7a, 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1332; („Prawo budowlane”), zasadnym wydaje się definiowanie pojęć używanych w ustawie o VAT przez pryzmat ich definicji z Prawa budowlanego:

*   obiekt budowlany - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych,

*   budynek - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach,

*   budynek mieszkalny jednorodzinny - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku,

*   budowa - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego,

*   roboty budowlane - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego,

*   przebudowa - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego,

*   remont - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Ponadto, zgodnie z definicjami słownikowymi:

*   remont - oznacza zespół czynności, w wyniku których przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia,

*   montaż - to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli, zakładanie instalacji,

*   instalować - oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

*   modernizacja - to unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

W związku z powyższym, czynności montażu/instalacji poprzedzające przekazanie Zestawu OZE Mieszkańcowi, realizowane przez Gminę, powinny zostać uznane za roboty budowlane stanowiące remont i modernizację poszczególnych budynków.

W rezultacie, w stosunku do wpłat Mieszkańców, którym Gmina dokona montażu Zestawu OZE na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2 spełnione będą przesłanki do zastosowania 8% stawki VAT.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, czynność montażu Zestawu OZE na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2 powinna być opodatkowana stawką VAT w wysokości 8%.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zauważyć jednak należy, że stosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania stawki obniżonej czy zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1.

Przy czym zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Na podstawie art. 41 ust. 12 ww. ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:

1.  dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących:
    1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,\- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 23 listopada 2019 r., przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego - rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy).

W myśl art. 41 ust. 12b cyt. ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2 (art. 41 ust. 12c ustawy).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś, natomiast termomodernizacja to modernizacja dotycząca ocieplenia budynku (pierwszy człon wyrazu wskazuje na związek z ciepłem tego, co oznacza człon drugi) – według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia.

Montaż – według powyższego słownika – to „składanie maszyn, urządzeń z gotowych części; zakładanie instalacji, łączenie oddzielnych części w jedną artystyczną, kompozycyjną całość”. W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Natomiast w świetle art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2018 r. poz. 966, z późn. zm.), przez przedsięwzięcie termomodernizacyjne rozumie się przedsięwzięcie, którego przedmiotem jest:

1.  ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
2.  ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
3.  wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,
4.  całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 12, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części, inne niż remont (art. 41 ust. 12d ustawy).

Budowa, modernizacja, przebudowa, a także inne wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Natomiast, z art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r., poz. 2389 z późn.zm.) wynika, że mikroinstalacja to instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Natomiast budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Według podziału obiektów budowlanych w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne.

Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy:

*   Budynki mieszkalne jednorodzinne – 111,

*   Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112,

*   Budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących budynków lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Natomiast w przypadku budownictwa nieobjętego społecznym programem mieszkaniowym (budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2), preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej te obiekty do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, z późn. zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych; budynkiem natomiast jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 i pkt 2).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

Jednym z zadań własnych Gminy są zadania w zakresie ochrony środowiska i przyrody. Gmina zdecydowała się wziąć udział w projekcie finansowanym ze źródeł unijnych wspierających realizację tego celu. W konsekwencji, Gmina zawarła umowę o partnerstwie na rzecz realizacji projektu z dwiema innymi gminami - A oraz B (dalej Wnioskodawca oraz pozostałe strony umowy o partnerstwie zwani będą łącznie: „Partnerzy”).

Na podstawie zawartej umowy złożony został wniosek o dofinansowanie (dalej: „Wniosek o Dofinansowanie”) projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 (dalej: „RPO”) pod nazwą „ (…)” (dalej: „Projekt”). Projekt jest współfinansowany ze środków RPO w ramach Osi Priorytetowej IV: „Przejście na gospodarkę niskoemisyjną”, działanie: 4.1. „Odnawialne źródła energii”.

Celem Projektu jest ograniczenie emisji szkodliwych substancji do powietrza atmosferycznego oraz zmniejszenie zużycia surowców, których wydobycie jest znaczącą, negatywną ingerencją w środowisko naturalne.

W ramach Projektu wykonany zostanie montaż indywidualnych Zestawów OZE dla potrzeb budynków mieszkalnych i gospodarczych. Zestawy OZE będą lokalizowane na istniejących budynkach (na dachu lub na elewacji) albo na gruncie jako wolnostojące, w bliskiej odległości od budynków, na potrzeby których będą pracowały. Zestaw OZE będzie montowany na nieruchomości stanowiącej własność mieszkańców Gminy, biorących udział w Projekcie na podstawie indywidualnie zawartej umowy. W umowie w sprawie ustalenia wzajemnych zobowiązań organizacyjnych i finansowych, związanych z montażem indywidualnego Zestawu OZE Mieszkaniec wyraża zgodę na umiejscowienie stosownej instalacji na jego nieruchomości oraz na przeprowadzenie przez wykonawcę wszelkich niezbędnych prac adaptacyjnych i/lub budowlanych, w celu montażu Zestawu OZE w sposób umożliwiający efektywne osiągnięcie celu Projektu.

Zgodnie z zawartymi umowami, Mieszkańcy, w zamian za montaż i instalację Zestawów OZE, a następnie przekazanie Zestawów OZE, zobowiązali się do uiszczenia wynagrodzenia obejmującego zwrot Gminie określonej części kosztów zainstalowania Zestawów OZE, a także wszelkich innych kosztów niekwalifikowalnych oraz wszystkich pozostałych kosztów, których wartość realizacji okazałaby się wyższa niż założona w pierwotnym kosztorysie Projektu. Otrzymując od Mieszkańców środki na pokrycie powyższych wydatków, Gmina rozliczać będzie VAT z tytułu montażu i instalacji w zamian za wynagrodzenie.

Na pokrycie kosztów realizowanego Projektu, efektywnie Partnerzy będą mieli do dyspozycji jedynie część środków jakie wpłyną na rachunek Partnera Wiodącego. Dofinansowanie to będzie stanowiło bowiem nie więcej niż 80% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowalnych Projektu. W przypadku, gdy wartość kosztów Projektu okaże się mniejsza, Partnerzy zobowiązani będą do zwrotu tej części funduszy z Dofinansowania, która przekraczać będzie 80% rzeczywistej wartości poniesionych kosztów. Pozostałą kwotę realizacji inwestycji poniosą Mieszkańcy biorący udział w Projekcie.

Umowa zawierana z Mieszkańcami stanowi tytuł prawny do wykorzystywania nieruchomości przez Gminę. Szczegółowe określenie miejsca lokalizacji zestawów OZE oraz sposób ich montażu zostaną określone zgodnie ze sporządzonym w tym zakresie projektem technicznym i technologicznym uwzględniającym obowiązujące normy branżowe i standardy techniczne.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego będzie realizować Projekt w ramach czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. będą realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych (zawieranych z Mieszkańcami). Na podstawie Umów Mieszkańcy będą dokonywali zapłaty za usługę związaną z montażem Zestawu OZE. Pomiędzy świadczeniem, do którego zobowiązała się Gmina i wynagrodzeniem, jakie będzie przekazywane jej przez Mieszkańców, będzie istniał bezpośredni związek - wykonana zostanie czynność opodatkowana, za którą zostanie otrzymane wynagrodzenie. Wpłaty Mieszkańców stanowić będą zapłatę za usługę związaną z instalacją Zestawów OZE, które staną się po zakończeniu okresu trwałości projektu własnością Mieszkańców. Gmina działała więc będzie jako podatnik VAT, który dokonywał będzie świadczenia usług za wynagrodzeniem.

Gmina wskazała, że zestawy OZE będą montowane między innymi w budynkach mieszkalnych stanowiących własność mieszkańców Gminy, biorących udział w projekcie na podstawie indywidualnie zawartej umowy, których powierzchnia nie będzie przekraczała progu wskazanego w ustawie (300m2). Usługi związane z montażem zestawów OZE w tych obiektach Gmina zalicza do czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, tj. remontu i modernizacji poszczególnych budynków.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że instalacje (zestawy OZE) montowane u mieszkańców biorących udział w projekcie będą stanowiły mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.), tzn. instalacje odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączone do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

W zależności od nieruchomości, instalacje montowane na gruncie i na budynkach gospodarczych mogą być funkcjonalnie związane zarówno z budynkami objętymi społecznym programem mieszkaniowym, jak również budynkami gospodarczymi znajdującymi się na tej nieruchomości.

Ponadto Gmina wskazała, że Mieszkańcy biorący udział w projekcie dokonają wpłat na poczet wykonania przez Gminę opisanych usług montażu, po 23 listopada 2019 r.

Instalacje (zestawy OZE) montowane u mieszkańców biorących udział w projekcie będą służyły wyłącznie potrzebom gospodarstw domowych mieszkańców. W zależności od umiejscowienia instalacji (zestawów OZE) oraz montażu przyłącza, energia wytworzona przez te instalacje będzie służyła zarówno budynkom mieszkalnym, jak i gospodarczym.

W związku z tak przedstawionym opisem sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą określenia stawki podatku VAT dla czynności montażu Zestawów OZE na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obniżoną stawkę VAT w wysokości 8% stosuje się do czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Przy czym przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o OZE funkcjonalnie z nimi związaną.

W odniesieniu do wątpliwości Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie należy wskazać, że do opodatkowania usługi montażu mikroinstalacji na budynkach mieszkalnych o powierzchni nieprzekraczającej 300 m2, które to mikroinstalacje są funkcjonalnie związane z tymi budynkami, zastosowanie znajdzie obniżona stawka podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, bowiem jak wynika z powołanych przepisów tego typu obiekty zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ww. ustawy. W związku z powyższym, wpłaty mieszkańców na montaż mikroinstalacji na ww. obiektach przy spełnieniu wskazanych warunków są opodatkowane 8% stawką podatku VAT.

Zatem, z uwagi na obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że obniżona stawka podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, może być zastosowana przez Wnioskodawcę do mikroinstalacji, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o odnawianych źródłach energii, które są funkcjonalnie związane z budynkiem objętym społecznym programem mieszkaniowym, w sytuacji gdy jest ona zamontowana na tym budynku.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie określenia stawki podatku VAT dla czynności montażu Zestawów OZE (stanowiących mikroinstalacje, o których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o OZE) na ww. budynkach mieszkalnych, które są funkcjonalnie związane z tymi budynkami, należało uznać za prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja rozstrzyga przedstawione zdarzenie przyszłe wyłącznie w zakresie określenia stawki podatku VAT dla czynności montażu Zestawów OZE (stanowiących mikroinstalacje, o których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o OZE) na ww. budynkach mieszkalnych, które są funkcjonalnie związane z tymi budynkami. Ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań 1, 3 i 4 oraz stawki podatku VAT dla czynności montażu mikroinstalacji poza budynkiem mieszkalnym, na budynkach gospodarczych czy gruncie, została zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej– rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.