Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.442.2017.2.NF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-27
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „(…)”.
Słowa kluczowe: kultura; ośrodki; podmiot; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2017 r. (data wpływu 14 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 listopada 2017 r. i 10 listopada 2017 r. (data wpływu 16 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „(\`(...)\`)”. Wniosek uzupełniono w dniu 16 listopada 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie zadanego pytania oraz dokument z którego wynika prawo osoby podpisanej na wniosku do reprezentowania Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gminny Ośrodek Kultury i Promocji (dalej: Wnioskodawca, GOKiP) jest samorządową jednostką kultury dla której organizatorem jest Gmina oraz jest wpisany do księgi rejestru instytucji kultury. Wnioskodawca działa na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 4062, z późn. zm.) o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Jest on samodzielnym podmiotem pod względem prawnym, finansowym i organizacyjnym, a także posiada osobowość prawną.

Zgodnie ze statutem realizuje zadania w zakresie tworzenia, upowszechniania i ochrony kultury. GOKiP planuje realizację projektu pn. „(\`(...)\`)” z udziałem własnym oraz dotacji ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach działania 19 „Wsparcie dla Rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER”. Przedsięwzięcie jest zgodne ze statutowym zakresem działalności Wnioskodawcy.

W ramach przedsięwzięcia zostaną zorganizowane:

*   warsztaty samoobrony, modelarstwa lotniczego, upcyclingu, ekoceramiki i zdrowego żywienia adresowane do dzieci i młodzieży z Gminy;
*   impreza sportowo-rekreacyjna pod nazwą „(…)” adresowana do mieszkańców powiatu ząbkowickiego i okolicznych;
*   impreza sportowo-rekreacyjna pod nazwą „(…)” adresowana do dzieci i młodzieży z powiatu ząbkowickiego i okolicznych;
*   konkurs plastyczny propagujący zdrowy tryb życia pod hasłem „(…)” adresowany do dzieci i młodzieży z powiatu ząbkowickiego i okolicznych. Organizacja przedsięwzięcia wymaga zakupu: usług – wynagrodzenia animatorów warsztatów, usług poligraficznych, materiałów plastycznych, nagród rzeczowych dla uczestników, produktów spożywczych do przygotowania cateringu.

Udział uczestników przedsięwzięcia jest dla nich nieodpłatny i nieograniczony.

Nie przewiduje się sprzedaży jakiegokolwiek z produktów całego przedsięwzięcia, ani osiągnięcia przychodu ze sprzedaży w związku z realizacją opisanego przedsięwzięcia. Nabyte towary i usługi w związku z realizacją opisanego przedsięwzięcia nie będą wykorzystywane po jego realizacji do prowadzenia działalności GOKiP – ani do działalności opodatkowanej ani zwolnionej od podatku VAT. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że wszystkie koszty/wydatki ponoszone w ramach realizacji przedmiotowego zadania będą dokumentowane fakturami wystawionymi na niego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 9 listopada 2017 r.).

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odzyskania podatku VAT z wydatków udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę, skoro Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT – korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 9 listopada 2017 r.), nie przysługuje mu prawo do odzyskania kwoty podatku VAT z faktur wystawionych na Wnioskodawcę, ponieważ korzystając ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Wnioskodawca nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT nie spełnia powyższych warunków dlatego nie przysługuje mu prawo do odzyskania podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wynika z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.v

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Szczegółowe regulacje dotyczące działalności instytucji kultury zawiera ustawa z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT – korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca planuje realizację projektu pn. „(\`(...)\`)”.

Nabyte towary i usługi w związku z realizacją opisanego przedsięwzięcia nie będą wykorzystywane po jego realizacji do prowadzenia działalności GOKiP – ani do działalności opodatkowanej ani zwolnionej od podatku VAT.

Wszystkie koszty/wydatki ponoszone w ramach realizacji przedmiotowego zadania będą dokumentowane fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie zostanie spełniony, gdyż towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu, o którym mowa we wniosku, nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Zatem, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na realizację projektu. Tym samym, Zainteresowanemu nie będzie przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowego działania Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie będzie miał więc możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Podsumowując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją projektu pn.: „(\`(...)\`)”.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.