Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.594.2024.4.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Ustalenie, czy przychód powstały w następstwie dokonania
rozliczenia z tytułu różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi
wydatkami na remediację a Oszacowanymi kosztami
remediacji będzie stanowił przychód z tytułu pozostałych
źródeł przychodów, a w związku z tym datą powstania
obowiązku podatkowego będzie data wystawienia faktury
korygującej.
Słowa kluczowe: korekta
nieruchomości
przychód
wkład-wkłady niepieniężne
wydatek
zwrot
Zagadnienia: Przychody z zysków kapitałowych-Wniesienie wkładu
niepieniężnego
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Korekta przychodu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Wniesienie do spółki albo spółdzielni wkładu
niepieniężnego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 7
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3j
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych,
    który dotyczy ustalenia, czy przychód powstały w następstwie dokonania rozliczenia z
    tytułu różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami na remediację a
    Oszacowanymi kosztami remediacji będzie stanowił przychód z tytułu pozostałych źródeł
    przychodów, a w związku z tym datą powstania obowiązku podatkowego będzie data
    wystawienia faktury korygującej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 listopada 2024 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    S.A. jest spółką akcyjną, opodatkowaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów. Rok
    podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka jest zarejestrowanym
    polskim podatnikiem VAT czynnym. Jedynym akcjonariuszem Spółki jest XYZ (100%
    udział w kapitale zakładowym).
    (...)
    Transakcje, będące przedmiotem wniosku, dotyczą wniesienia przez S.A. do spółek
    celowych (spółek z ograniczoną odpowiedzialnością) wkładów niepieniężnych (aportów)
    w postaci praw do nieruchomości w celu podwyższenia kapitałów zakładowych spółek
    celowych w zamian za udziały w spółkach celowych.
    S.A. jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, które zostały
    przeznaczone do aportu. W stosunku do przedmiotowych nieruchomości zostały
    zawarte warunkowe umowy inwestycyjne (dalej jako: „WUI”) pomiędzy S.A. a
    Funduszem (...) (dalej jako: „Fundusz”), określające warunki, zgodnie z którymi
    nieruchomości te miały zostać wniesione aportem do spółek celowych (dalej jako:
    „Spółka celowa”). Udziałowcami w ww. spółkach stały się S.A. oraz Fundusz.

    Z uwagi jednak na fakt, iż ww. nieruchomości okazały się zanieczyszczone i co za tym
    idzie wymagały przeprowadzenia prac remediacyjnych, w WUI dodatkowo zostały
    zawarte zapisy dotyczące rozliczenia kosztów remediacji oraz ich wypływu na wartość
    aportu i tym samym obejmowanych przez S.A. w Spółce celowej udziałów.
      1. Transakcja I:
    Przebieg transakcji:
    Transakcja dotyczy zawartej w dniu (...) r. (w formie aktu notarialnego) pomiędzy S.A.
    oraz Spółką celową umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości położonej (...) (dalej jako: „Nieruchomość”) tytułem wniesienia wkładu do
    Spółki celowej (dalej jako: „Umowa aportowa”).
    1.1. Geneza zawarcia ww. Umowy aportowej:
    Umowa aportowa stanowi efekt m.in. następujących okoliczności:
      (...)
    Ponadto jako okoliczności stanowiące przesłanki do zawarcia ww. Umowy warunkowej
    wskazano również:
      (...)
    1.2 Zapisy WUI (Umowy warunkowej) w ramach przedmiotowej transakcji
        (...)
    Zgodnie z założeniami ww. Umowy warunkowej, S.A. miała za zadanie wyposażyć
    Spółkę celową w Nieruchomość, na terenie których miała zostać zrealizowana
    Inwestycja, poprzez wniesienie wkładów niepieniężnych na pokrycie udziałów w
    kapitale zakładowym Spółki celowej.
    W trakcie badania stanu Nieruchomości podlegającej wniesieniu do Spółki celowej,
    stwierdzono jej wady fizyczne, obejmujące w szczególności zanieczyszczenia gruntu -
    określone jako zanieczyszczenia chemiczne wynikające z prowadzonej uprzednio na
    tym gruncie działalności (...). Ww. zanieczyszczenia miały istotny wpływ na realizację
    Inwestycji w związku ze znaczącym zwiększeniem kosztów jej realizacji. W następstwie
    ujawnienia ww. zanieczyszczeń, dokonano oszacowania wydatków koniecznych do ich
    usunięcia. Ustalona w ww. sposób kwota kosztów remediacji (dalej jako: „Oszacowane
    koszty remediacji”) została uwzględniona w wycenie rzeczoznawcy majątkowego,
    dokonującego wyceny Nieruchomości podlegających wniesieniu do Spółki celowej
    (obniżając wartość tej Nieruchomości).
    Mając na względzie ujawnienie ww. zanieczyszczeń i konieczność remediacji, w ww.
    Umowie warunkowej Fundusz zobowiązał się zapewnić Spółce celowej finansowanie w
    zakresie niezbędnym do przeprowadzenia remediacji gruntu stanowiącego przedmiot
    Nieruchomości.
    Jednak, biorąc pod uwagę, iż zanieczyszczenie Nieruchomości powstało w związku z
    działalnością (...) (którego następcą prawnym jest Wnioskodawca), w ww. Umowie
    warunkowej S.A. zobowiązała się wobec Spółki celowej do pokrycia rzeczywistych i
    udokumentowanych wydatków związanych z usunięciem zanieczyszczeń gruntu - pod
    warunkiem, że faktyczna kwota tych wydatków będzie wyższa niż Oszacowane koszty
    remediacji (zobowiązanie S.A., o którym mowa powyżej, zostało ograniczone kwotowo).
    Umowa warunkowa zawierała postanowienie, iż szczegółowy sposób przeprowadzenia
    czynności związanych z procesem usuwania zanieczyszczeń oraz szczegółowe zasady
    rozliczenia pomiędzy stronami zostaną uregulowane w odrębnym porozumieniu, które
    zostanie zawarte pomiędzy Funduszem, S.A. i Spółką celową - z uwzględnieniem m.in.,
    że:
    a) rozliczenie wydatków związanych z usunięciem zanieczyszczeń Nieruchomości
      pomiędzy Spółką celową, S.A. oraz Funduszem nastąpi po zakończeniu remediacji,
      w tym w szczególności po opłaceniu wszystkich wydatków związanych z remediacją;

    b) uwzględniając obowiązek S.A. w zakresie poniesienia wydatków na usunięcie
      zanieczyszczeń, Fundusz zobowiązał się spowodować, że Spółka celowa upoważni S.
      A. do wykonania w jej imieniu: wszelkich czynności związanych z przeprowadzeniem
      remediacji, w tym w szczególności do przeprowadzenia procedury uzyskania
      wymaganych decyzji administracyjnych, procedury wyboru oraz zawarcia i
      wykonania umowy z wykonawcą remediacji przez Spółkę celową - przy czym
      czynności te w imieniu i na rzecz Spółki celowej przeprowadzi S.A.;
    c) w przypadku gdy faktyczne wydatki poniesione na remediację będą niższe niż
      Oszacowane koszty remediacji (uwzględnione w wycenie rzeczoznawcy), Fundusz
      zapłaci S.A. przelewem kwotę różnicy między Oszacowaną kwota wydatków a kwotą
      faktycznie poniesionych wydatków - w terminie 14 dni od dnia zapłaty ostatniego z
      wydatków.
    W zakresie lit. c) powyżej, uzgodnione zostały zmiany, zgodnie z którymi podmiotem
    zobowiązanym do zapłaty różnicy będzie Spółka celowa (zamiast Funduszu).
    1.3 Umowa remediacyjna
    Realizując założenia transakcji zawarte w Umowie warunkowej, w dniu (...) r. S.A.,
    Fundusz oraz Spółka celowa zawarły umowę na wykonanie czynności związanych z
    remediacją gruntu (dalej jako: „Umowa remediacyjna”). Na mocy Umowy remediacyjnej
    Spółka celowa powierzyła S.A. - za wynagrodzeniem - wykonanie określonych czynności
    mających na celu przeprowadzenie remediacji Nieruchomości, tj.:
      - przygotowanie i przeprowadzenie postępowania na wybór wykonawcy remediacji
        (dalej jako: „Wykonawca” lub „Wykonawca remediacji”);
      - przygotowanie wzoru umowy z Wykonawcą;
      - wybór Wykonawcy (przy konsultacji przedstawiciela Spółki celowej);
      - zawarcie w imieniu Spółki celowej umowy z Wykonawcą (na podstawie
        pełnomocnictwa);
      - nadzorowanie prac Wykonawcy (przy konsultacji przedstawiciela Spółki celowej);
      - odbiór prac Wykonawcy (przy konsultacji przedstawiciela Spółki celowej);
      - wyłączne podejmowanie decyzji we wszelkich sprawach związanych ze współpracą
        z Wykonawcą, w szczególności związanych z ustalaniem wysokości i zapłatą przez
        Spółkę celową wynagrodzenia Wykonawcy;
      - podejmowanie wszelkich innych decyzji i czynności związanych z procesem
        remediacji Nieruchomości, w szczególności decyzji skutkujących lub mogących
        skutkować poniesieniem przez Spółkę celową wydatków związanych z remediacją
        Nieruchomości do kwot ustalonych zgodnie z Umową warunkową.
    Ponadto, w ww. Umowie remediacyjnej:
      - określone zostało wynagrodzenie należne S.A. z tytułu wykonywania czynności
        wskazanych w tej umowie (płatne miesięcznie do czasu wygaśnięcia Umowy
        remediacyjnej) - ze wskazaniem maksymalnej kwoty łącznego wynagrodzenia;
      - określono, że faktury z tytułu czynności realizowanych przez S.A. w związku z
        obsługą Umowy remediacyjnej mają być wystawiane na Spółkę celową;
      - potwierdzono, iż zasady pokrycia przez S.A. rzeczywistych i udokumentowanych
        wydatków związanych z usunięciem zanieczyszczeń gruntu, a także szczegółowe
        wartości, limit odpowiedzialności S.A. (tj. do wysokości Oszacowanych kosztów
        remediacji) oraz zasady rozliczenia wydatków związanych z usunięciem
        zanieczyszczeń Nieruchomości, określone są w Umowie warunkowej;
      - wskazano, iż rozliczenie wydatków na remediację zostanie dokonane po
        zakończeniu remediacji, w tym w szczególności po opłaceniu wszystkich
        wydatków związanych z remediacją i zostanie udokumentowane wystawioną
        przez S.A. fakturą korygującą in plus (zwiększającą podstawę opodatkowania do
        faktury dokumentującej dostawę prawa użytkowania wieczystego
        Nieruchomości).

    W obliczu przedstawionych powyżej okoliczności współpracy, w dniu (...) r. zawarta
    została Umowa aportowa (o której mowa w pkt 1.1 powyżej), na mocy której S.A.
    dokonała przeniesienia na Spółkę celową prawa użytkowania wieczystego określonych
    Nieruchomości będących w jej użytkowaniu wieczystym w zamian za objęcie
    nowoutworzonych udziałów Spółki celowej. Natomiast w dniu (...) r. dokonano
    rejestracji podwyższenia kapitału zakładowego Spółki celowej w KRS. Co za tym idzie, z
    tytułu ww. transakcji aportowej S.A. dokonała rozliczenia podatku od towarów i usług za
    miesiąc (...) r. oraz podatku dochodowego od osób prawnych za miesiąc (...) r.
    Transakcja została przeprowadzona z uwzględnieniem wartości przedmiotu aportu
    (Nieruchomości) ustalonej zgodnie z założeniami ww. Umowy warunkowej - tj. z
    uwzględnieniem wartości Nieruchomości określonej w operacie szacunkowym
    rzeczoznawcy majątkowego, która obejmowała (wynikające z faktu ujawnienia
    zanieczyszczeń) zmniejszenie wartości Nieruchomości o Oszacowane koszty remediacji.
    W (...) r. S.A. zawarła w imieniu Spółki celowej z Wykonawcą remediacji umowę w
    przedmiocie: wykonania planu remediacji, prac remediacyjnych na terenie
    Nieruchomości oraz opracowania sprawozdania z przeprowadzenia remediacji, a
    Szacowana wartość wynagrodzenia należnego Wykonawcy z ww. tytułu stanowiła kwotę
    znacznie niższą niż Oszacowane koszty remediacji (określone wprost kwotowo w
    Umowie warunkowej).
    Co za tym idzie (i jak bezpośrednio wynika z Umowy warunkowej) różnica pomiędzy
    Oszacowanymi kosztami remediacji (uwzględnionymi już uprzednio w wartości
    Nieruchomości stanowiących przedmiot aportu) a faktyczną wartością wydatków
    poniesionych na remediację podlega zwrotowi na rzecz S.A.
      2. Transakcja II:
    Przebieg transakcji:
    Przebieg transakcji II jest analogiczny, jak w przypadku transakcji I (szczegółowo
    opisanej w ust. 1 powyżej) - z tym, iż w przedmiotowej transakcji finalnie faktyczne
    wydatki poniesione na remediację są wyższe niż Oszacowane koszty remediacji. W
    efekcie, zgodnie z uzgodnieniami pomiędzy stronami, w takim przypadku, S.A. jest
    zobowiązana do dokonania zwrotu różnicy pomiędzy kwotą tych wydatków a
    Oszacowanymi kosztami remediacji na rzecz Spółki celowej. W tym zakresie
    postanowienia Umowy remediacyjnej przewidują, że w przypadku, gdy faktyczne
    wydatki poniesione na remediację będą wyższe niż kwota Oszacowanych kosztów
    remediacji, zwrot tych wydatków przez S.A. nastąpi poprzez zapłatę różnicy pomiędzy
    kwotą wydatków (brutto) a kwotą Oszacowanych kosztów remediacji (netto).
    Rozliczenie natomiast odbywać się ma na podstawie faktury (refaktury) wystawionej
    przez Spółkę celową przenoszącej ciężar tych wydatków na Wnioskodawcę.
    W nawiązaniu do powyższego, Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, iż w następstwie
    realizacji transakcji wniesienia majątku Spółki do spółek celowych (...) i związanych z
    tym występowaniem konieczności prac remediacyjnych, mogą występować sytuacje, w
    których:
    A. faktyczne wydatki poniesione na remediację będą niższe niż Oszacowane koszty
      remediacji (jak w przypadku transakcji I);
    B. faktyczne wydatki poniesione na remediację będą wyższe niż Oszacowane koszty
      remediacji (jak w przypadku transakcji II);
    C. faktyczne wydatki poniesione na remediację będą równe Oszacowanym kosztom
      remediacji.
    Jednocześnie, zaistnienie przypadku, o którym mowa w lit. C. powyżej, nie niesie za
    sobą konieczności wzajemnych rozliczeń. W odniesieniu natomiast do przypadków, o
    których mowa w lit. A. i B., w zakresie części z nich, stosowne postanowienia będące
    efektem porozumienia stron (w tym m.in. w przedmiocie rozliczeń) znajdują

    odzwierciedlenie w podpisanych już aneksach do WUI i Umowy remediacyjnej -
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny dla transakcji I i II uwzględnia już stan „po”
    podpisaniu stosownych aneksów. Dla pozostałej części transakcji proces podpisywania
    aneksów nie został jeszcze zakończony.
    Mając na uwadze opisane przedstawione powyżej okoliczności transakcji rozliczenia
    (pomiędzy S.A. a Spółką celową) różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami
    na remediację a Oszacowanymi kosztami remediacji, Wnioskodawca powziął
    wątpliwości w zakresie sposobu kwalifikacji, dokumentowania rozliczenia wydatków na
    remediację, a także daty ujęcia w księgach rachunkowych ww. zdarzenia gospodarczego
    - na gruncie podatku od towarów i usług (dalej jako: „VAT”) oraz na gruncie podatku
    dochodowego od osób prawnych (dalej jako: „CIT”) - a także praw przysługujących z
    tytułu wystawionych w związku rozliczeniem wystawionych faktur.
    Pytania
    W sytuacji gdyby faktyczne wydatki poniesione na remediację były niższe niż Oszacowane
    koszty remediacji (transakcja I):
      1. Na gruncie podatku CIT, czy przychód powstały w następstwie dokonania rozliczenia
        z tytułu różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami na remediację a
        Oszacowanymi kosztami remediacji będzie stanowił dla S.A. przychód z tytułu
        pozostałych źródeł przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
      2. Czy w związku z przychodem, o którym mowa w pkt 2 powyżej, datą powstania
        obowiązku podatkowego będzie data wystawienia faktury korygującej? (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 3)
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku gdy faktyczne wydatki poniesione na remediację
    będą niższe niż Oszacowane koszty remediacji:
      1. Przychód powstały w następstwie dokonania rozliczenia z różnicy pomiędzy
        faktycznie poniesionymi wydatkami na remediację a Oszacowanymi kosztami
        remediacji będzie stanowił dla S.A. przychód z tytułu pozostałych źródeł
        przychodów.
      2. Datą powstania obowiązku podatkowego będzie data wystawienia faktury
        korygującej.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego wniosku, S.A. dokonało dostawy prawa
    użytkowania wieczystego Nieruchomości wg ich wartości rynkowej (określonej w
    operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego), która to
    wartość została pomniejszona o Oszacowane koszty remediacji. Co za tym idzie,
    Oszacowane koszty remediacji pomniejszyły wartość transakcji, tj. kwotę
    wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tytułu dostawy Nieruchomości.
    Jednocześnie kwota ta odpowiadała wartości nominalnej udziałów objętych przez
    Wnioskodawcę w kapitale Spółki celowej. Na tę wartość S.A. wystawiła na rzecz Spółki
    celowej fakturę VAT (dalej jako: „Faktura VAT”) – przy czym podstawa opodatkowania
    została podzielona wg właściwej dla poszczególnych elementów przedmiotu aportu
    stawki podatku VAT (tj. stawka 23% – w zakresie, w jakim elementy przedmiotu aportu
    podlegały opodatkowaniu podstawową stawką VAT oraz stawka „ZW” – w zakresie, w
    jakim elementy przedmiotu aportu podlegały zwolnieniu przedmiotowemu z
    opodatkowania podatkiem VAT).
    Natomiast w następstwie sytuacji, w której:
    1) faktyczne wydatki poniesione na remediację okazują się niższe niż Oszacowane
    koszty remediacji –S.A. powinna otrzymać zwrot kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy

    ww. wartościami na podstawie faktury korygującej (in plus) wystawionej do ww.
    Faktury VAT;
    2) faktyczne wydatki poniesione na remediację okazują się wyższe niż Oszacowane
    koszty remediacji – Spółka celowa powinna otrzymać zwrot kwoty stanowiącej
    różnicę pomiędzy ww. wartościami na podstawie faktury VAT (tj. tzw. refaktury)
    przenoszącej na S.A. ciężar poniesionych przez nią faktycznych wydatków;
    3) faktyczne wydatki poniesione na remediację okazują się równe Oszacowanym
    kosztom remediacji – nie zaistnieje konieczność korygowania rozliczeń z tytułu
    przedmiotowej transakcji (tj. nie będzie podstaw faktycznych ani prawnych do
    dokonywania takich korekt).
    S.A. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
    zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków
    kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Na gruncie ustawy o CIT rozróżnia się dwa rodzaje przychodów, tj. 1) przychody z
    zysków kapitałowych (wymienionych w art. 7b ww. ustawy) oraz 2) przychody z tzw.
    pozostałych źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 7b ust. 1 pkt 2 (winno być: art. 7b ust. 1 – przyp. Organu) ww. ustawy,
    za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
      1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt
        4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
        a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez
          uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego
          inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy
          statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek
          uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
        b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
        c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
          które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
        d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o
          której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w
          lit. b,
        e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub
          spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
        f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
          przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość
          nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu
          udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz)
          z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
        g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub,
        h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez
          wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
          podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub
          majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części
          przedsiębiorstwa,
        i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
        j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego
          na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w
          przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym
          że przychód określa się na dzień przekształcenia,

        k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę,
          o której mowa w art. 1 ust. 3,
        l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w
          art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość
          uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub
          od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),
        m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
          podmiotów, w tym:
          - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
            przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część
            majątku innej osoby prawnej lub spółki,
          - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
          - przychody spółki dzielonej,
        n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;
      1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału
        podmiotów;
      1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną,
        wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w
        takiej spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania
        dochodów ze zbycia otrzymanych składników majątku;
      2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1
        ust. 3, wkładu niepieniężnego;
      3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub
        spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
        a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
          umorzenia,
        b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
      4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
      5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz
        wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
      6) przychody:
        a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z
          wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem
          przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw
          wytworzonych przez podatnika,
        b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z
          wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących
          zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków
          kapitałowych,
        c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach
          wspólnego inwestowania,
        d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej
          praw, o których mowa w lit. a-c,
        e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
        f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo
          majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań
          walutą wirtualną.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i
    4 oraz art. 14, są w szczególności (m.in.):
    1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
    2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze,
    w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a

    także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z
    wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
    samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
    ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
    publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
    związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
    w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, przychód stanowi również wartość wkładu
    określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określona
    w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki albo
    spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości
    rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie
    albo innym dokumencie o podobnym charakterze, przychodem jest wartość rynkowa
    takiego wkładu określona na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu
    niepieniężnego; przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1b pkt 2 ustawy o CIT, przychód określony w ust. 1 pkt 7 powstaje
    w dniu wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego albo emisji nowych akcji
    w prostej spółce akcyjnej.
    W przedmiotowej sprawie, w zakresie transakcji przeniesienia własności przedmiotu
    wkładu niepieniężnego (tj. prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości)
    wnoszonego do Spółki celowej, udokumentowanej Fakturą VAT - przychodem w
    podatku CIT była równowartość wkładu określona w Umowie aportowej (która była
    jednocześnie wartością rynkową określoną na dzień przeniesienia własności
    przedmiotu tego wkładu). Co za tym idzie, przychód uzyskany z ww. tytułu przez
    Wnioskodawcę stanowił przychód z tytułu zysków kapitałowych (zgodnie z ww. art. 7b
    ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o CIT).
    Jednak, uzyskany przez S.A. przychód z tytułu rozliczenia kosztów remediacji
    (wynikający z faktury korygującej) - mimo zwiększenia wykazanego na Fakturze VAT
    wynagrodzenia z tytułu dostawy prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości (a co
    za tym idzie zwiększenia podstawy opodatkowania określonej na ww. Fakturze VAT) -
    nie spełnia przesłanek umożliwiających zakwalifikowanie go do przychodu z tytułu
    zysków kapitałowych. Kwota należna S.A. z tytułu ww. rozliczenia nie mieści się bowiem
    w żadnej z kategorii przychodów wymienionych w ww. art. 7b ust. 1 ustawy o CIT. Na
    powyższe bez wpływu pozostaje fakt „zwiększenia” wynagrodzenia Wnioskodawcy z
    tytułu dostawy prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości (tj. zwiększenia
    podstawy opodatkowania w podatku VAT). Wartość Nieruchomości aportowej została
    określona na etapie realizacji transakcji wniesienia aportu i wówczas została
    pomniejszona o Oszacowane koszty remediacji. Transakcja aportowa została
    sfinalizowana, wraz z dopełnieniem wszystkich związanych z nią formalności (z
    rejestracją w KRS włącznie). Fakt, iż wartość faktycznych wydatków poniesionych na
    remediację była niższa niż zakładano pierwotnie, w efekcie czego zaistniała konieczność
    (na skutek wzajemnych porozumień stron) zwrotu różnicy na rzecz S.A., pozostaje bez
    bezpośredniego wpływu na zakończoną już transakcję wniesienia aportu. Wystawienie
    faktury korygującej stanowi jedynie element (uwzględnianych we wzajemnych
    uzgodnieniach) biznesowych rozliczeń pomiędzy S.A. i pozostałymi stronami tej
    transakcji (tj. Spółką celową, a pośrednio również Funduszem).
    W efekcie, skoro ww. kwota (wynikająca z ww. faktury korygującej) nie będzie stanowić
    przychodu z tytułu zysków kapitałowych, powinna ona stanowić przychód z innych
    źródeł przychodów. Wynika to stąd, że po stronie S.A. faktycznie powstanie definitywne
    przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, i jednocześnie środki te nie będą
    podlegać wyłączeniu z przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o CIT.
    W odniesieniu natomiast do momentu powstania obowiązku podatkowego, wskazać
    należy na następujące przepisy:

    Art. 12 ust. 3 ustawy o CIT stanowi, że za przychody związane z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a
    także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o
    których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie
    zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów,
    udzielonych bonifikat i skont.
    Stosownie do art. 12 ust. 3a ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa
    w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia
    prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie
    później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, jeżeli korekta przychodu nie jest
    spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się
    poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie
    rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku
    braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.
    Wykładni ww. przepisu dokonał Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 7
    marca 2023 r. sygn. akt II FSK 2087/20, zgodnie z którym: „Zgodnie z art. 12 ust. 3j
    powołanej ustawy, jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem
    rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie
    lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została
    wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument
    potwierdzający przyczyny korekty. Przepis art. 12 ust. 3j u.p.d.o.p. różnicuje zatem
    moment zmniejszenia lub zwiększenia przychodów w zależności od przyczyn
    skutkujących dokonanie korekty. Jeżeli korekta wynika z błędu rachunkowego lub innej
    oczywistej omyłki, korekty należy dokonać w okresie, w którym został rozpoznany
    pierwotny przychód z pierwotnej faktury. Natomiast, jeżeli przyczyna korekty tkwi w
    innych powodach niż omyłka lub błąd rachunkowy, korekty należy dokonać w okresie
    rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca. WSA w Warszawie
    przywołał fragment uzasadnienia do ustawy wprowadzającej zasady dokonywania
    korekt na gruncie podatku dochodowego (ustawa z dnia 10 września 2015 r. o zmianie
    niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania
    sporów), w którym wskazano że "nowelizacja ma uprościć rozliczenia podatkowe tych
    przedsiębiorców, którzy będą korygować przychody i koszty uzyskania przychodów m.
    in. w wyniku zawartej ugody. W przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo
    dokumentowała zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jej wystawienia
    (stan faktyczny), a faktura korygująca została wystawiona przez sprzedawcę z powodu
    późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów
    powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej, takich jak np. obniżenie ceny,
    udzielenie rabatu czy zwrotu towaru fakturę korygującą należy rozliczyć na bieżąco, z
    datą jej wystawienia". Sąd ten nietrafnie jednak wywiódł, że w sprawie nie zaistniała
    okoliczność zawarcia ugody obniżającej należność strony Skarżącej. Najpewniej WSA w
    Warszawie uznałby skutek ugody gdyby np. strony zgodziłyby się rozliczyć opłaty
    lotniskowe po połowie (klasyczne brzmienie ugody). W niniejszym przypadku strony
    rozdzieliły ciężar ekonomiczny opłat lotniskowych przypisując je w latach 2016 - 2017
    raz jednej, raz drugiej stronie. Efekt zabiegu zawartego w aneksie do umowy jest
    analogiczny jak w klasycznie sformułowanej ugodzie, a pamiętać należy, że zgodnie z
    art. 65 § 2 k.c. w umowach należy badać raczej jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy,
    aniżeli opierać się na dosłownym brzmieniu”.
    W przedmiotowej sprawie wystawienie faktury jest następstwem dokonanego (w
    drodze wzajemnego porozumienia) pomiędzy S.A. a Spółką celową rozliczenia kosztów
    remediacji na uzgodnionych wcześniej warunkach (nie jest natomiast wynikiem błędu

    rachunkowego lub innej oczywistej omyłki). Przyjęte biznesowo założenia transakcji
    oraz okoliczności jej przebiegu w sposób jednoznaczny wpisują się w przyjęte w
    uzasadnieniu wprowadzenia aktualnego brzmienia przepisu (art. 12 ust. 3j)
    dotyczącego zasad dokonywania korekt (i powołane w ww. wyroku) intencje
    ustawodawcy. Przyczyny wystawienia faktury korygującej przez S.A. wypełniają
    przesłanki zastosowania ww. art. 12 ust. 3j ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, powstanie obowiązku
    podatkowego (na gruncie ustawy o CIT) należy wiązać z wystawieniem faktury
    korygującej (w związku z rozliczeniem różnicy pomiędzy Oszacowanymi kosztami
    remediacji a faktycznymi kosztami remediacji).
    Podsumowując kwestie zagadnień dotyczących podatku CIT, w ocenie Wnioskodawcy:
      1) przychód wynikający z wystawionej przez S.A. faktury korygującej do Faktury VAT z
        tytułu rozliczenia kosztów remediacji będzie stanowił przychód z pozostałych
        źródeł przychodów;
      2) obowiązek podatkowy z tytułu osiągnięcia przychodu, o którym mowa w pkt 1
        powyżej, należy rozpoznać w dacie wystawienia faktury korygującej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe, a w
    części prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.; dalej: „updop”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z art. 7 ust. 2 updop wynika, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu
    podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1
    updop, przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 updop, można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest
    każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca
    definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną – przychód powstaje
    zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika, czyli wpływu,
    bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek, wymienionych
    środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania
    tymi środkami.
    Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej
    osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika lub zmniejsza jego

    zobowiązania w sposób trwały, a nie tymczasowy. Owa definitywność w zakresie
    środków pieniężnych definiowana powinna być przez pryzmat możliwości swobodnego
    nimi dysponowania. W ocenie organu przysporzenie w postaci otrzymania przez
    podatnika środków pieniężnych zostać może uznane za przychód w podatku
    dochodowym od osób prawnych, o ile łącznie zostaną spełnione poniższe warunki:
      - przysporzenie to ma charakter definitywny, powodujący w sposób trwały
        zwiększenie wartości aktywów podatnika lub też zmniejszenie wysokości jego
        zobowiązań oraz
      - podatnik może rozporządzać otrzymanymi środkami jak własnymi.
    W art. 12 ust. 4 updop wyliczone zostały enumeratywnie te rodzaje przychodów
    uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy ustalenia dochodu
    podlegającego opodatkowaniu. Innymi słowy, art. 12 ust. 4 updop tworzy zamknięty
    katalog przychodów neutralnych podatkowo, co oznacza, że nie można go rozszerzać
    ponad te ich rodzaje, które wymienia ustawodawca.
    Od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody
    podatników tego podatku zostały rozdzielone na źródła:
      - z zysków kapitałowych oraz
      - z innych źródeł.
    Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków
    kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych
    dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.
    Wydzielając odrębne źródło przychodów, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w
    którym określił listę przychodów alokowanych do takiego źródła (art. 7b updop).
    Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód
    podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody
    niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 2 updop:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z tytułu wniesienia do
      osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego.
    Ponadto, z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop wynika, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
      wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu
      określona w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia
      do spółki albo spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa
      od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w
      statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, przychodem
      jest wartość rynkowa takiego wkładu określona na dzień przeniesienia własności
      przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Jak wynika z opisu sprawy, (...) r. zawarta została Umowa aportowa, na mocy której S.A.
    dokonała przeniesienia na Spółkę celową prawa użytkowania wieczystego określonych
    Nieruchomości będących w jej użytkowaniu wieczystym w zamian za objęcie
    nowoutworzonych udziałów Spółki celowej. (...) r. dokonano rejestracji podwyższenia
    kapitału zakładowego Spółki celowej w KRS. Z tytułu ww. transakcji aportowej S.A.
    dokonała rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych za miesiąc (...) r.
    Transakcja została przeprowadzona z uwzględnieniem wartości przedmiotu aportu
    (Nieruchomości) określonej w operacie szacunkowym rzeczoznawcy majątkowego,
    która obejmowała (wynikające z faktu ujawnienia zanieczyszczeń) zmniejszenie wartości
    Nieruchomości o Oszacowane koszty remediacji.
    Z kolei w Umowie remediacyjnej wskazano, iż rozliczenie wydatków na remediację
    zostanie dokonane po zakończeniu remediacji, w tym w szczególności po opłaceniu

    wszystkich wydatków związanych z remediacją i zostanie udokumentowane wystawioną
    przez S.A. fakturą korygującą in plus (zwiększającą podstawę opodatkowania do faktury
    dokumentującej dostawę prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości).
    Szacowana wartość wynagrodzenia należnego Wykonawcy z tytułu kosztów remediacji
    stanowiła kwotę niższą niż Oszacowane koszty remediacji. Zatem, różnica pomiędzy
    Oszacowanymi kosztami remediacji (uwzględnionymi już uprzednio w wartości
    Nieruchomości stanowiących przedmiot aportu) a faktyczną wartością wydatków
    poniesionych na remediację podlega zwrotowi na rzecz S.A.
    Istotne znaczenie w analizowanej sprawie ma fakt, że jak wskazano, w przedmiotowej
    sprawie, w zakresie transakcji przeniesienia własności przedmiotu wkładu
    niepieniężnego (tj. prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości) wnoszonego do
    Spółki celowej, udokumentowanej Fakturą VAT - przychodem w podatku CIT była
    równowartość wkładu określona w Umowie aportowej (która była jednocześnie
    wartością rynkową określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu tego
    wkładu). Co za tym idzie, przychód uzyskany z ww. tytułu stanowił przychód z tytułu
    zysków kapitałowych (zgodnie z ww. art. 7b ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o CIT).
    Zatem, skoro transakcja przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego (tj.
    prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości) stanowiła przychód z tytułu zysków
    kapitałowych o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 2 updop, to przychód powstały w
    następstwie dokonania rozliczenia z tytułu różnicy pomiędzy faktycznie poniesionymi
    wydatkami na remediację a Oszacowanymi kosztami remediacji (uwzględnionymi w
    wartości Nieruchomości będących przedmiot aportu) również należy zakwalifikować do
    przychodów z zysków kapitałowych na podstawie art. 7b ust. 1 pkt 2 updop. Zwrot ww.
    kosztów poniesionych na remediację jest bezpośrednio związany z przychodem z
    przeniesienia prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości.
    Wskazać bowiem należy, że jeżeli pierwotny przychód z wniesienia wkładu
    niepieniężnego tj. Nieruchomości został rozpoznany jako przychód z zysków
    kapitałowych, to korektę tego przychodu też należy rozpoznać w źródle przychodów z
    zysków kapitałowych jako zmniejszenie pierwotnego przychodu.
    W związku z powyższym, przychody z tytułu zwrotu kwoty stanowiącej różnicę
    pomiędzy faktycznymi wydatkami poniesionymi na remediację a Oszacowanymi
    kosztami remediacji należy zakwalifikować do „zysków kapitałowych” zgodnie z art. 7b
    ust. 1 pkt 2 updop.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do momentu powstania przychodu wskazać należy, że zgodnie
    z art. 12 ust. 3 upodp:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku podatników prowadzących działalność
    gospodarczą przychodem są również kwoty należne, nawet gdy nie zostały faktycznie
    otrzymane. Co oznacza, że brak uregulowania należności przez nabywcę nie wpływa na
    zmniejszenie kwoty przychodu.
    Kwestie związane z momentem powstania przychodu uregulowane zostały w art. 12
    ust. 3a-3h ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Stosownie do art. 12 ust. 3a updop:

      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Zasady ogólne dokonywania korekt przychodów zostały zawarte w art. 12 ust. 3j-3m
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    I tak stosownie do art. 12 ust. 3j updop:
      Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną
      oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie
      przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona
      faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający
      przyczyny korekty.
    Tym samym podatnicy dokonują korekty przychodów „na bieżąco”, tj. w okresie
    rozliczeniowym, w którym wystawią fakturę korygującą lub inny dokument
    potwierdzający przyczyny korekty. Korekta przychodów polega na zmniejszeniu lub
    zwiększeniu przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym. Powyższe zasady
    korygowania przychodów mają zastosowanie tylko do tych przypadków, gdy korekta nie
    jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką.
    Z regulacji zawartych w cytowanym powyżej art. 12 ust. 3j updop wynika, że korekta
    „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd
    rachunkowy lub inna oczywista omyłka. Przy czym, ustawodawca nie wskazuje, co
    należy rozumieć poprzez pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”.
    Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem, za „błąd
    rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na
    błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po
    stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na
    fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np.
    wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego
    kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl),
    przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością,
    niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę”
    należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym.
    Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na
    podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z
    błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu
    dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co
    więcej, „omyłka” musi być „oczywista”.
    Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn
    korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania dokumentu
    potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania
    przychodów) lub w okresie wystawienia tego dokumentu (w przypadku korekty
    przychodów). Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie
    przychodu bądź kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub
    oczywistej omyłki, korekta kosztu winna być uwzględniana „wstecznie”.
    Mając powyższe na względzie, w sytuacji przedstawionej we wniosku przyczyną korekty
    nie jest błąd rachunkowy ani inna oczywista omyłka. W przedmiotowej sprawie
    wystawienie faktury jest następstwem dokonanego (w drodze wzajemnego
    porozumienia) pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką celową rozliczenia na uzgodnionych
    wcześniej warunkach. Zatem, korekta przychodu w przedstawionym we wniosku opisie
    sprawy nie wynika z błędu, czy też oczywistej omyłki, stąd korekta ta winna zostać

    rozliczona „na bieżąco”, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym wystawiono fakturę
    korygującą.
    Mając powyższe na względzie, Państwa stanowisko w tym zakresie należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych, w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    +z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.