Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.251.2018.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-14
Teza: brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: akademik; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2018r. (data wpływu 23 marca 2018r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`.”**\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2018r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

\`(...)\` Akademia \`(...)\`.. (X) ma status czynnego podatnika VAT. \`(...)\` posiada miano Akademii nadane przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i objęta jest systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Podstawowym przedmiotem działalności X są usługi w zakresie edukacji. Usługi edukacji objęte są zwolnieniem przedmiotowym z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. X uzyskuje również nieznaczne przychody z opłat czynszowych (wynajem sal, wynajem powierzchni pod automaty do sprzedaży napojów), które opodatkowane są stawką podstawową 23%. Istniejąca relacja przychodów opodatkowanych do przychodów z usług edukacyjnych, objętych zwolnieniem powoduje, że X nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o VAT.

X prowadzi działalność edukacyjną w różnych lokalizacjach. Jednymi z nich są nieruchomości w Ł. przy ul. \`(...)\` i ul. \`(...)\`, w których prowadzone są zajęcia dla studentów. Nieruchomości te stanowią własność X. Zajęcia odbywają się w systemie stacjonarnym i niestacjonarnym. Obiekt stanowi kompleks laboratoryjno - dydaktyczny i nie jest prowadzona działalność komercyjna. Przychody uzyskiwane w związku z prowadzeniem działalności przez X stanowią całkowicie i wyłącznie opłaty za usługi edukacyjne otrzymywane od studentów.

X wystąpiła do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (WFOŚiGW) o dofinansowanie zadania pn. „\`(...)\`.” na realizację prac: wymiana oświetlenia wewnętrznego na energooszczędne w budynku przy ul. \`(...)\`., wymiana stolarki okiennej (świetliki) na nowe o współczynniku U=1,1w/m2 w budynku przy ul. \`(...)\`., modernizacja wentylacji mechanicznej w budynku przy ul. \`(...)\` oraz wymiana oświetlenia wewnętrznego na energooszczędne w budynku przy ul. \`(...)\`..

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy \`(...)\`\`(...)\` Akademia będzie miała prawną możliwość odliczenia podatku VAT przy realizacji zadania pn. „\`(...)\`. ” , jeśli w obiekcie tym prowadzi i będzie prowadzić wyłącznie działalność polegającą na świadczeniu usług edukacyjnych zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o dyspozycję art. 86 ustawy o VAT Akademia nie ma prawnej możliwości odliczenia podatku VAT przy realizacji zadania pn. „\`(...)\`.. ” , ponieważ prowadzona tam działalność podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług. Art. 86 ust. 1 wyraźnie wskazuje, że prawo odliczenia podatku naliczonego przysługuje w taki zakresie, w jakim zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, a w obiektach przy ul. \`(...)\`. i ul. \`(...)\` w Ł. nie wykonuje się i nie będzie wykonywać czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT nie jest spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – prowadzi działalność edukacyjną w różnych lokalizacjach. Jednymi z nich są nieruchomości w Ł. przy ul. \`(...)\`. i ul. \`(...)\`., w których prowadzone są zajęcia dla studentów. Obiekty te stanowią kompleks laboratoryjno-dydaktyczny i nie jest prowadzona działalność komercyjna. Przychody uzyskiwane w związku z prowadzeniem działalności przez X stanowią całkowicie i wyłącznie opłaty za usługi edukacyjne otrzymywane od studentów. Usługi edukacji objęte są zwolnieniem przedmiotowym z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji projektu. Tym samym, Zainteresowanemu nie przysługuje z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, jeśli w obiektach objętych wnioskiem Zainteresowany prowadzi i będzie prowadzić wyłącznie działalność polegającą na świadczeniu usług edukacyjnych zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, to Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\` ”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.