Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/4512-154/15-11/18/RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-05
Teza: zastosowania 8% stawki podatku VAT dla świadczenia kompleksowego polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy meblowej kuchennej lub wnękowej oraz okładzinowaniu ścian panelami z płyt meblowych
Słowa kluczowe: zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) w związku z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1649) i art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 1123/15 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 06 kwietnia 2018 r.) oraz w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt I FSK 846/16 (data wpływu 19 marca 2018 r.) stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2015 r. (data wpływu 11 marca 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 maja 2015 r. (data wpływu 1 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla świadczenia kompleksowego polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy meblowej kuchennej lub wnękowej oraz okładzinowaniu ścian panelami z płyt meblowych **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla świadczenia kompleksowego polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy meblowej kuchennej lub wnękowej oraz okładzinowaniu ścian panelami z płyt meblowych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 28 maja 2015 r. (data wpływu 01 czerwca 2015 r.) w zakresie doprecyzowania opisanego stanu faktycznego.

Dotychczasowy przebieg postępowania:

W dniu 10 czerwca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację znak: IPTPP1/4512-154/15-6/IG, w której za prawidłowe uznał stanowisko w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług okładzinowania ścian panelami z płyt meblowych. Natomiast za nieprawidłowe uznał stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług montażu zabudowy meblowej kuchennej lub wnękowej.

Wnioskodawca na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 10 czerwca 2015 r. znak: IPTPP1/4512-154/15-6/IG, pismem z dnia 03 lipca 2015 r. wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów pismem z dnia 24 lipca 2015 r. znak: IPTPP1/4512-1-12/15-2/EOG stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawca na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 10 czerwca 2015 r. znak: IPTPP1/4512-154/15-6/IG złożył skargę z dnia 26 sierpnia 2015 r. (data wpływu 08 września 2015 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt: I SA/Łd 1123/15 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 10 czerwca 2015 r. znak: IPTPP1/4512-154/15-6/IG. Nieprawomocny wyrok WSA w Łodzi wpłynął do Organu w dniu 15 lutego 2016 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający z upoważnienia Ministra Finansów, w dniu 14 marca 2016 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem WSA w Łodzi, skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt: I SA/Łd 1123/15. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt I FSK 846/16 oddalił skargę kasacyjną.

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2016 r. uchylający interpretację indywidualną wpłynął do Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 06 kwietnia 2018 r.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla świadczenia kompleksowego polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy meblowej kuchennej lub wnękowej oraz okładzinowania ścian panelami z płyt meblowych wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. Organ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność między innymi w zakresie produkcji, montażu i sprzedaży mebli pod wymiar, wykonywania robót budowlanych, wykończeniowych, posadzkarstwa, tapetowania i oblicowywania ścian oraz specjalistycznego projektowania. Zainteresowany jest czynnym podatnikiem VAT. Część oferty stanowi kompleksowe świadczenie polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy kuchennej lub wnękowej w budynkach lub lokalach mieszkaniowych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Stanowi to niewątpliwie modernizację obiektów i podnosi ich standard.

Elementy meblowe wykonywane są w oparciu o wcześniejszą inwentaryzację wnętrza polegającą na dokładnym wymiarowaniu. Przygotowywany jest projekt wnętrza i mebli w zabudowie. Konstrukcja budynku, ścian, podłóg, instalacji jest projektowana oraz przygotowywana do montażu mebli w zabudowie. We współczesnym wzornictwie stosuje się element tzw. „przenikania się” mebli, elementów konstrukcyjnych, elementów wyposażenia. W związku z tym meble typu zabudowa kuchenna, szafy w zabudowie, garderoby są przygotowywane indywidualnie pod każdy element konstrukcyjny wnętrza (podciągi, infrastruktura, ściany, itp.) i nie ma możliwości ich ponownego wykorzystania, gdyż dostosowanie wymiarów zabudowy do innego pomieszczenia jest niemożliwe lub bardziej kosztowne od wykonania nowej zabudowy. Bez specjalistycznych narzędzi estetyczny montaż z zachowaniem założeń projektowych jest niemożliwy. Montaż w przypadku okładzinowania ścian polega na klejeniu paneli do powierzchni ścian. Ich demontaż bez uszkodzenia jest niemożliwy. Montaż mebli w zabudowie polega na dokładnym zaprojektowaniu mebla. Wnioskodawca nie stosuje standardów jak w meblach gotowych. Dopasowuje meble do elementów konstrukcyjnych oraz indywidualnych potrzeb. Montowanie odbywa się za pomocą specjalistycznych zawiesi, metalowych profili, klei, specjalnie wykonanych konstrukcji stalowych. Dodatkowo każdy element meblowy ma wyglądać jak wtopiony w konstrukcję budynku i jest uszczelniony za pomocą silikonów, akryli.

Elementem dominującym w całej usłudze jest jej montaż. Tylko odpowiednio przeszkoleni pracownicy dysponujący odpowiednim sprzętem (ukośnice, frezarki, zagłębiarki, wkrętarki kątowe) i doświadczeniem mogą zapewnić profesjonalizm oraz odpowiedni efekt końcowy. Na wykonywanie przedmiotowych usług są wystawiane zamówienia lub umowy cywilne. Zawierają one informacje, że usługa wykonana jest z montażem. W cenie skalkulowana jest wartość zaprojektowania, użytych materiałów, wykonania oraz montażu w miejscu zamieszkania klienta. Udział zużytych materiałów to 30-40% wartości zlecenia. Faktury wystawiane są na usługę montażu zabudowy bądź okładzinowania. Nigdy nie występuje odrębne fakturowanie materiału i robocizny.

Ewentualny demontaż zabudowy meblowej lub paneli ściennych zawsze pozostawi elementy podłogi, ściany lub inne konstrukcje pomocnicze budynku lub lokalu z uszkodzeniami wymagającymi ponownych prac remontowych. Elementy zdemontowanej zabudowy na pewno nie mogą być zastosowane w innych pomieszczeniach ze względu na uszkodzenia materiału oraz nietypowe wzory. Wnioskodawca nie świadczy również usługi samego wykonania zabudowy czy przygotowania okładzin – tylko i wyłącznie wraz z usługą montażu.

Usługi będące przedmiotem wniosku wykonywane są w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy, konserwacji obiektów budowlanych lub ich części. Usługi są wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług. Okładziny są wykonywane na bazie płyt MDF które posiadają wysoki współczynnik izolacyjności cieplnej dzięki czemu spełnia funkcję docieplenia pomieszczeń. Ma on również wysoką odporność na uszkodzenia. MDF jest materiałem konstrukcyjnym. Okładzinowanie stanowi trwałe poszycie zabezpieczające ściany przed uszkodzeniami mechanicznymi, wykwitami pleśni oraz wykwitami solnymi. Stanowi bardzo dobrą formę dodatkowego ocieplenia. Montaż okładzinowania wykonuje się trwale za pomocą specjalnego kleju neoprenowego rozprężnego, który trwale łączy MDF z podłożem oraz jest dodatkowo stabilizowane kołkami.

Klasyfikacja statystyczna PKWiU czynności będących przedmiotem wniosku:

43 39.1 - Roboty związane z wykonywaniem pozostałych wykończeniowych robót budowlanych 43.33.1 – Roboty związane z wykonywaniem posadzek i oblicowywania ścian.

Klasyfikacja budynków będących przedmiotem wniosku wg PKOB - dział 11, z wyłączeniem

lokali użytkowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy meblowej kuchennej lub wnękowej oraz okładzinowanie ścian panelami z płyt meblowych wykonane w lokalach lub budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką 8% podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotem wniosku są budynki i lokale mieszkalne mieszczące się w PKOB w dziale 11 z wyłączeniem lokali użytkowych. Usługi montażu trwałej zabudowy kuchennej lub meblowej, okładzinowanie ścian panelami wykonywane są w lokalach mieszkalnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 150m2, a w budynkach mieszkalnych nieprzekraczających powierzchni użytkowej 300m2.

Wykonywane są one w ramach usług określonych w PKWiU jako:

*   43.39.1 - Roboty związane z wykonywaniem pozostałych wykończeniowych robót budowlanych,

*   43.33.1 - Roboty związane z wykładaniem posadzek i oblicowywanie ścian.

Montaż elementów meblowych poprzez ich połączenie z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego stanowią trwałą zabudowę, spełniającą jako całość określone funkcje użytkowe, podnoszą standard lokalu oraz stanowią modernizację obiektów budowlanych. Czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu takich komponentów w obiektach budownictwa mieszkalnego mieszczą się w pojęciu modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy VAT. Oznacza to, że do takich czynności ma zastosowanie stawka podatku VAT-8%. Również okładzinowanie ścian panelami meblowymi stanowi modernizację, do której ma zastosowanie stawka 8% podatku VAT, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT. Potwierdzeniem powyższego jest uchwała NSA I FPS 2/13 z dnia 24 czerwca 2013 roku oraz kilkakrotne wyroki WSA między innymi WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 25 września 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 530/14

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Stosownie do brzmienia art. 41 ust. 12c ustawy w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1, z późn. zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanego art. 2 pkt 12 ustawy, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z cyt. rozporządzeniem dział PKOB 11 obejmuje:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne – 111;

*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112, w tym: budynki o trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122);

*   budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Zatem w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

W przypadku preferencyjnego rozwiązania, o którym mowa w art. 41 ust. 12 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest zatem określenie, czy i w jakim zakresie ustawodawca odwołuje się w nim do klasyfikacji statystycznych, a w przypadku braku takiego odwołania, jakie znaczenie należy przypisać normie tam zawartej. W przepisie tym ustawodawca wymienił czynności oraz wskazał, że muszą one dotyczyć określonych obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Dla czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ww. ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca nie powołał symboli statystycznych, a zatem dla celów stosowania tego przepisu czynności te nie powinny być identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych.

Z powołanego wyżej przepisu art. 41 ust. 12 ustawy wynika, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji obiektów budowlanych lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów Prawa budowlanego oraz do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, ze zm.), przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei w oparciu o pkt 7a tego artykułu, przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 art. 3 cyt. ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z jego brzmieniem, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś. „Przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o. o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Wskazać jeszcze raz należy, że z uwagi na to, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów.

Należy zauważyć, że sama usługa montażu, czy też instalacja poszczególnych towarów, nie może być traktowana jako remont, modernizacja lub termomodernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się, bądź też przywraca poprzedni stan faktyczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, usługę taką można traktować jako usługę remontu, modernizacji lub termomodernizacji, o których mowa w ustawie.

Mając na uwadze cytowane wyżej przepisy należy wskazać, że obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie wtedy, gdy montaż określonych towarów następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). Należy więc badać stopień konstrukcyjnego połączenia montowanych towarów i elementów obiektu budowalnego/lokalu. Innymi słowy montaż towarów niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik VAT prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której dokonuje m.in. kompleksowego świadczenia polegającego na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy kuchennej lub wnękowej w budynkach lub lokalach mieszkaniowych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Wnioskodawca wskazał, iż stanowi to niewątpliwie modernizację obiektów i podnosi ich standard. Elementy meblowe wykonywane są w oparciu o wcześniejszą inwentaryzację wnętrza polegającą na dokładnym wymiarowaniu. Przygotowywany jest projekt wnętrza i mebli w zabudowie. Konstrukcja budynku, ścian, podłóg, instalacji jest projektowana oraz przygotowywana do montażu mebli w zabudowie. We współczesnym wzornictwie stosuje się element tzw. „przenikania się” mebli, elementów konstrukcyjnych, elementów wyposażenia. W związku z tym meble typu zabudowa kuchenna, szafy w zabudowie, garderoby są przygotowywane indywidualnie pod każdy element konstrukcyjny wnętrza (podciągi, infrastruktura, ściany, itp.) i nie ma możliwości ich ponownego wykorzystania, gdyż dostosowanie wymiarów zabudowy do innego pomieszczenia jest niemożliwe lub bardziej kosztowne od wykonania nowej zabudowy. Bez specjalistycznych narzędzi estetyczny montaż z zachowaniem założeń projektowych jest niemożliwy. Montaż w przypadku okładzinowania ścian polega na klejeniu paneli do powierzchni ścian. Ich demontaż bez uszkodzenia jest niemożliwy. Montaż mebli w zabudowie polega na dokładnym zaprojektowaniu mebla. Wnioskodawca nie stosuje standardów jak w meblach gotowych. Dopasowuje meble do elementów konstrukcyjnych oraz indywidualnych potrzeb. Montowanie odbywa się za pomocą specjalistycznych zawiesi, metalowych profili, klei, specjalnie wykonanych konstrukcji stalowych. Dodatkowo każdy element meblowy ma wyglądać jak wtopiony w konstrukcję budynku i jest uszczelniony za pomocą silikonów, akryli. Elementem dominującym w całej usłudze jest jej montaż. Na wykonywanie przedmiotowych usług są wystawiane zamówienia lub umowy cywilne. Zawierają one informacje, że usługa wykonana jest z montażem. W cenie skalkulowana jest wartość zaprojektowania, użytych materiałów, wykonania oraz montażu w miejscu zamieszkania klienta. Udział zużytych materiałów to 30-40% wartości zlecenia. Faktury wystawiane są na usługę montażu zabudowy bądź okładzinowania. Nigdy nie występuje odrębne fakturowanie materiału i robocizny.

Usługi będące przedmiotem wniosku wykonywane są w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy, konserwacji obiektów budowlanych lub ich części. Usługi są wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12a i ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług. Okładziny są wykonywane na bazie płyt MDF które posiadają wysoki współczynnik izolacyjności cieplnej dzięki czemu spełnia funkcję docieplenia pomieszczeń. Ma on również wysoką odporność na uszkodzenia. MDF jest materiałem konstrukcyjnym. Okładzinowanie stanowi trwałe poszycie zabezpieczające ściany przed uszkodzeniami mechanicznymi, wykwitami pleśni oraz wykwitami solnymi. Stanowi bardzo dobrą formę dodatkowego ocieplenia. Montaż okładzinowania wykonuje się trwale za pomocą specjalnego kleju neoprenowego rozprężnego, który trwale łączy MDF z podłożem oraz jest dodatkowo stabilizowane kołkami.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania preferencyjnej 8% stawki VAT dla usług zabudowy meblowej kuchennej i wnękowej oraz okładzinowania ścian panelami z płyt meblowych wykonywanych w budynkach i lokalach mieszkalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

W odniesieniu do kwestii objętej zakresem pytania należy wskazać, że zgodnie z obowiązującą w prawie cywilnym zasadą swobody umów, to strony decydują o treści zawieranych przez siebie umów. To strony decydują, co jest przedmiotem konkretnej czynności cywilnoprawnej, a co za tym idzie, to one określają, co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli np. przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, czy budowlano-montażowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, nie może jednak uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych). Zastosowanie prawidłowej stawki podatku uzależnione jest od postanowień umowy na wykonanie robót budowlanych.

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonuje kompleksowego świadczenia polegającego na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy kuchennej lub wnękowej w budynkach lub lokalach mieszkaniowych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz okładzinowania ścian panelami w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym.

Mając na uwadze uchwałę NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 i opisane we wniosku czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu zabudowy meblowej i okładzinowaniu ścian, należy uznać za świadczenie usług.

W zakresie rozstrzygnięcia zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w ww. wyroku z dnia 20 stycznia 2016 roku stwierdził, że skarga jest uzasadniona, bowiem stan faktyczny przyjęty w rozpoznawanej sprawie przez organ interpretacyjny pokrywa się ze stanem faktycznym będącym kanwą dla ww. uchwały 7 sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2013r., sygn. akt I FPS2/13. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie uchwała ta będzie miała zastosowanie. Zgodnie z nią w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm ).

Jak wskazał WSA - cytowana wyżej uchwała nie uzależnia bowiem zaliczania tego rodzaju czynności do usług modernizacyjnych od nieodwracalności montażu a jedynie od trwałego charakteru połączenia komponentów zabudów z elementami konstrukcyjnymi lokalu mieszkalnego, tworzących trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową.

Jeśli zatem, jak zostało przyjęte w zaskarżonej interpretacji, montaż odbywa się poprzez scalenie komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi lokalu za pomocą specjalistycznych zawiesin, metalowych profili, specjalnie wykonanych konstrukcji stalowych to znaczy, że udział tych elementów konstrukcyjnych jest istotny gdyż tworzą wraz komponentami meblowymi całość funkcjonalną i użytkową. Standard danego lokalu podnoszą bowiem komponenty meblowe trwale (a nie nieodwracalne) połączone z elementami konstrukcyjnymi lokalu jak ściany, sufit, podłoga.

Sąd wskazał, iż w przypadku trwałego połączenia obu wymienionych części trwałej zabudowy wnękowej lub kuchennej i przy spełnieniu pozostałych przesłanek które pozostają poza sporem w rozpoznawanej sprawie można mówić o usłudze modernizacji obiektu w rozumieniu art. 41 ust 1 2 ustawy o VAT, korzystającej ze stawki uprzywilejowanej.

Stanowisko Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt I FSK 846/16, w którym stwierdził, iż: „(…) stan faktyczny przedstawiony przez Stronę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie jest tożsamy ze stanem faktycznym, w ramach którego zapadła cytowana wyżej uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego.”

Także świadczone przez Wnioskodawcę usługi okładzinowania ścian panelami z płyt meblowych, w ocenie tut. Organu, uznać należy za usługi modernizacyjne, gdyż ich wykonanie niewątpliwie powoduje unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu lokalu, budynku, a więc za usługi wymienione w dyspozycji art. 41 ust. 12 ustawy. Jak wskazał Wnioskodawca, okładzinowanie stanowi trwałe poszycie zabezpieczające ściany przed uszkodzeniami mechanicznymi, wykwitami pleśni oraz wykwitami solnymi. Stanowi bardzo dobrą formę dodatkowego ocieplenia. Montaż okładzinowania wykonuje się trwale za pomocą specjalnego kleju neoprenowego rozprężnego, który trwale łączy MDF z podłożem oraz jest dodatkowo stabilizowane kołkami.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że do okładzinowania ścian panelami z płyt meblowych, świadczonego w ramach robót budowlano-montażowych obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów ustawy w ramach kompleksowej usługi, zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy.

Zatem, w świetle powołanych wyżej przepisów, przedstawionych okoliczności sprawy oraz mając na uwadze uzasadnienie ww. orzeczeń, świadczenia kompleksowe polegającego na zaprojektowaniu, wykonaniu we własnym zakresie, dopasowaniu i trwałym montażu zabudowy meblowej kuchennej lub wnękowej oraz okładzinowaniu ścian panelami z płyt meblowych, wykonane w lokalach lub budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką 8% podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz zmiany stanu prawnego, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.