Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-626/10-3/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-19
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wynagrodzenie, które płacone jest / będzie przez Wnioskodawcę Spółce za świadczone przez nią usługi stanowi dla Wnioskodawcy w całości koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; usługi; usługi-usługi magazynowania i przechowywania towarów; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 07 lipca 2010 r. (data wpływu 19.07.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia na rzecz Spółki świadczącej usługi magazynowo – logistyczne na rzecz Wnioskodawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia na rzecz Spółki świadczącej usługi magazynowo – logistyczne na rzecz Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca zawarł umowę z niezależnym podmiotem specjalizującym się w usługach logistycznych (dalej: „Spółka”), na mocy której Wnioskodawca sprzedał Spółce określone składniki majątku, głównie środki trwałe i wyposażenie związane z działalnością magazynowo - logistyczną. Ponadto, Spółka przejęła część pracowników Wnioskodawcy na zasadzie art. 231 Kodeksu pracy (przejście części zakładu pracy) i zobowiązała się do przyjęcia warunków wynagradzania tych pracowników, które w zasadniczej części odpowiadają warunkom istniejącym u Wnioskodawcy w chwili przejęcia pracowników oraz do wypłaty nagrody jubileuszowej, odprawy emerytalnej w przypadku przejścia pracownika na emeryturę oraz ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w przypadkach określonych przepisami prawa pracy.

Wnioskodawca i Spółka podpisali także umowę o świadczenie przez Spółkę usług magazynowo - logistycznych na rzecz Wnioskodawcy w określonym zakresie. W rezultacie, część aktywności magazynowo - logistycznej Wnioskodawcy została objęta tzw. „outsourcingiem”.

Zgodnie z umową o świadczenie usług magazynowo - logistycznych (tzw. umowa CfW), przez pierwsze 6 miesięcy obowiązywania umowy wynagrodzenie za usługi świadczone przez Spółkę ustalane jest w oparciu o koszty Spółki związane ze świadczeniem usług dla Wnioskodawcy powiększone o 6,5% narzut (tzw. zasada „open books”). Po upływie 6 miesięcy wynagrodzenie będzie ustalane w oparciu o stawki za czynności wykonywane przez Spółkę w ramach świadczonych na rzecz Wnioskodawcy usług.

W związku ze świadczeniem usług na rzecz Wnioskodawcy, Spółka, jako element swojego wynagrodzenia, kalkulowanego zgodnie z ww. zasadą „open books”, uwzględnia koszty bezpośrednie i pośrednie świadczenia usług, w tym w szczególności koszty amortyzacji środków trwałych, koszty zużycia materiałów, koszty pracowników, w tym koszty pracowników przejętych przez Spółkę od Wnioskodawcy na podstawie art. 231 Kodeksu pracy. Wśród kosztów tych są także koszty narzutów na pensje pracowników oraz koszty utworzonych rezerw na przyszłe wypłaty dla pracowników, w tym rezerw na wypłaty odpraw emerytalnych i nagród jubileuszowych oraz ekwiwalenty na niewykorzystane urlopy naliczone w stosunku do pracowników przejętych przez Spółkę od Wnioskodawcy. Wysokość tych rezerw uwzględnia fakt, iż pracownicy przejęci od Wnioskodawcy zostali przejęci na podstawie art. 231 Kodeksu pracy, a więc to, iż Spółka wstąpiła w ukształtowane już wcześniej prawa i obowiązki poprzedniego pracodawcy, tj. Wnioskodawcy. Tak ustalone wynagrodzenie Spółki jest następnie powiększane o podatek VAT i fakturowane na Wnioskodawcę w miesięcznych okresach rozliczeniowych (stan faktyczny).

Po upływie sześciomiesięcznego okresu, w którym obowiązuje zasada „open books”, Wnioskodawca będzie zobowiązany do uiszczania wynagrodzenia na rzecz Spółki za świadczenie usług logistyczno – magazynowych, obliczonego na podstawie stawek za poszczególne czynności wykonywane przez Spółkę, ustalonych w procesie negocjacji pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką (zdarzenie przyszłe).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wynagrodzenie, które płacone jest / będzie przez Wnioskodawcę Spółce za świadczone przez nią usługi stanowi dla Wnioskodawcy w całości koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Dla ustalenia zatem, czy dany koszt stanowi koszt uzyskania przychodów, należy najpierw zbadać, czy nie jest on wymieniony w katalogu negatywnym zawartym w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, a następnie, czy jego poniesienie mogło prowadzić do osiągnięcia przez Wnioskodawcę przychodów lub też poniesienie tego kosztu mogło przyczynić się do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów Wnioskodawcy.

Wnioskodawca zauważa, iż wynagrodzenie za świadczenie usług magazynowo - logistycznych nie zostało wymienione w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. A zatem, należy zbadać istnienie przesłanki związku tego wydatku z przychodem Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, zapłata wynagrodzenia za świadczone na Jego rzecz usługi magazynowo - logistyczne przez Spółkę stanowi poniesienie kosztu w celu uzyskania przychodów, co uzasadnione jest rodzajem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Działalność Wnioskodawcy polega bowiem na produkcji i sprzedaży lamp oraz opraw oświetleniowych. W związku z takim zakresem działalności, konieczne jest przewiezienie wyrobów z hal produkcyjnych do magazynów, odbiór, oznakowanie i składowanie wyrobów, przygotowanie ich do wysyłki do odbiorców i obsługa samej wysyłki. Są to zatem czynności, które są niezbędne, aby wyprodukowane towary zostały dostarczone odbiorcom (czy to do odbioru samodzielnego przez odbiorców, czy też transportem zorganizowanym przez Wnioskodawcę), a Wnioskodawca osiągnął przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. Koszty zatem wykonania tych czynności w postaci wynagrodzenia płaconego Spółce przez Wnioskodawcę należy uznać za racjonalne i pozostające w związku przyczynowym z osiąganymi przez Niego przychodami.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszt wynagrodzenia za usługi płacony niezależnej Spółce świadczącej usługi magazynowo - logistyczne stanowi koszt uzyskania przychodu dla Niego bez względu na sposób kalkulacji wynagrodzenia przez tę Spółkę. W szczególności, bez względu na zastosowanie czy to systemu kalkulacji wynagrodzenia na podstawie sumy kosztów związanych ze świadczeniem usług plus narzut procentowy na tych kosztach, czy też sytemu taryfowego, tj. ceny za wykonanie danej czynności w ramach świadczenia usług.

Sposób kalkulacji wynagrodzenia za usługi w przypadku podmiotów niepowiązanych jest obojętny podatkowo dla odbiorcy usługi w tym sensie, iż niezależnie od przyjętych elementów kalkulacyjnych tego wynagrodzenia, kwestia zaliczalności wynagrodzenia do kosztów uzyskania przychodów odbiorcy usługi determinowana jest wyłącznie tym, czy wynagrodzenie to zostało poniesione w celu uzyskania przychodów, bądź też zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów odbiorcy (w tym przypadku Wnioskodawcy) i wynagrodzenie to nie jest wprost wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dla podatkowej kwalifikacji wynagrodzenia przez odbiorcę usługi nie ma przy tym znaczenia jakiego rodzaju koszty podmiotu świadczącego usługę (w tym przypadku Spółki) zostaną pokryte z tego wynagrodzenia. W większości bowiem przypadków w relacjach podmiotów niepowiązanych nabywca usługi, płacąc wynagrodzenie, nie posiada wiedzy na temat kalkulacji tego wynagrodzenia, a jedynie zna jego wysokość, którą akceptuje i nabywa usługę lub nie akceptuje i rezygnuje z nabycia usługi. Z kolei świadczący usługę musi tak skalkulować wynagrodzenie, aby pokrywało wszystkie ponoszone przez niego ekonomicznie koszty oraz zapewniało zysk. W przeciwnym razie, tzn. jeśli wynagrodzenie nie pokrywałoby wszystkich kosztów usługodawca ponosiłby straty.

W powyższym kontekście nie ma dla Wnioskodawcy znaczenia, czy w skład elementów kalkulacyjnych wynagrodzenia za usługi magazynowo - logistyczne Spółka wlicza tylko koszty stanowiące czy też także koszty niestanowiące kosztów uzyskania dla Spółki. Dla Wnioskodawcy koszt poniesiony na zapłatę wynagrodzenia za te usługi będzie stanowił koszt uzyskania przychodów w całości z uwagi na spełnienie przez ten koszt przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bez względu na to, jak u Spółki kwalifikowane są poszczególne elementy składowe tego wynagrodzenia.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, zarówno wynagrodzenie płacone za usługi magazynowo - logistyczne w okresie pierwszych sześciu miesięcy (stan faktyczny), jak i wynagrodzenie płacone za te usługi w okresie późniejszym (zdarzenie przyszłe) stanowi (będzie stanowiło) dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Treść przywołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, iż definicja kosztów uzyskania przychodów – dla celów podatku dochodowego – składa się z dwóch podstawowych elementów, które łącznie tworzą swego rodzaju normatywną klauzulę generalną.

Pierwszy z tych elementów określić można mianem przesłanki pozytywnej, zakładającej spełnienie łączne dwóch warunków, tj.:

*   konieczność faktycznego poniesienia wydatku,

*   poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu, względnie zabezpieczenia bądź zachowania źródła przychodów.

Tak więc dany podmiot gospodarczy ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków po wyłączeniu tych, których możliwość odliczenia jest wprost ograniczona w ustawie - zarówno kosztów bezpośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, jak i kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami - pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Jednak nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki zmniejszać podstawę opodatkowania. Skoro bowiem ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to ten cel musi być widoczny. Ponoszone koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać realność celu.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

1.  przeznaczenie wydatku (celowość, zasadność wydatku dla funkcjonowania podmiotu). Ze względu na szeroki zakres celowości, powinno poddawać się szczegółowej analizie czynniki wpływające na celowość w postaci racjonalności i efektywności;
2.  potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu, względnie zachowania albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ponadto obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku przyczynowo - skutkowego z osiąganymi przychodami, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Drugi z elementów zawartych w omawianym przepisie stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony wydatek nie może być ujęty w zawartym w art. 16 ust. 1 omawianej ustawy katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca zawarł umowę z niezależnym podmiotem specjalizującym się w usługach logistycznych, w wyniku której Wnioskodawca sprzedał Spółce określone składniki majątku (głównie środki trwałe i wyposażenie związane z działalnością magazynowo – logistyczną). Ponadto, Wnioskodawca i Spółka podpisali również umowę o świadczenie na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę usług magazynowo – logistycznych. W rezultacie, część aktywności magazynowo – logistycznej Wnioskodawcy została objęta tzw. „outsourcingiem”.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji „outsourcing” wobec czego znaczenie tego terminu należy ustalić stosując wykładnię językową. Zgodnie z definicją słownikową, termin ten jest angielskim skrótem od outside-resource-using, oznaczającym korzystanie z zasobów zewnętrznych. Outsourcing jest to strategia zarządzania polegająca na zlecaniu wyspecjalizowanej zewnętrznej firmie wykonania zadań, które nie są bezpośrednio związane z podstawowym profilem działalności firmy zlecającej; jako usługi outsourcingu mogą być oferowane np.: składowanie, pakowanie, transport, usługi finansowe (księgowość i in.), usługi informatyczne.

W konsekwencji, Wnioskodawca ponosi koszty wynagrodzenia z tytułu korzystania z usług magazynowo – logistycznych świadczonych na Jego rzecz przez Spółkę. Wynagrodzenie przez pierwsze 6 miesięcy ustalone jest w oparciu o koszty Spółki świadczącej przedmiotowe usługi powiększone o 6,5% narzut, natomiast po upływie tego terminu, wynagrodzenie będzie ustalone w oparciu o stawki za czynności wykonywane przez Spółkę w ramach świadczonych na rzecz Wnioskodawcy usług.

Należy zgodzić się ze stwierdzeniem Wnioskodawcy, iż sposób kalkulacji wynagrodzenia za usługi w przypadku podmiotów niepowiązanych jest obojętny podatkowo dla Niego. Niezależnie od przyjętych elementów kalkulacyjnych omawianego wynagrodzenia, kwestia zaliczenia wynagrodzenia do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy determinowana jest wyłącznie tym, czy wynagrodzenie to zostało poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz że wynagrodzenie to nie jest ujęte w katalogu wydatków, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca wskazał, iż zapłata wynagrodzenia za świadczone przez Spółkę na Jego rzecz usługi magazynowo – logistyczne stanowi poniesienie kosztu w celu uzyskania przychodów. Działalność Wnioskodawcy polega na produkcji i sprzedaży lamp oraz opraw oświetleniowych. W konsekwencji, w związku z takim rodzajem działalności, konieczne jest przewiezienie wyrobów z hal produkcyjnych do magazynów, odbiór, oznakowanie i składowanie wyrobów, przygotowanie ich do wysyłki do odbiorców i jej obsługa. Tym samym, Wnioskodawca wskazał, iż uzasadnione jest zapłacenie wynagrodzenia usługodawcy i zaliczenia go w koszty uzyskania przychodów.

Argumentacja Wnioskodawcy w zakresie zaliczenia przedmiotowego wydatku do kosztów uzyskania przychodów odpowiada przytoczonej definicji, wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wypełnia bowiem przesłanki wynikające z powyższego artykułu.

Reasumując, wynagrodzenie które płacone będzie przez Wnioskodawcę Spółce za świadczone przez nią usługi stanowić będzie koszt uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca wskazał, że „wynagrodzenie Spółki jest (…) powiększone o podatek VAT i fakturowane na Wnioskodawcę w miesięcznych okresach rozliczeniowych” – dlatego nadmienia się, iż przedmiotowe wynagrodzenie stanowi koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w kwocie netto. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Jednocześnie nadmienia się, iż wniosek Spółki w zakresie stanu faktycznego został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną wydaną w dniu 19 października 2010 r. nr ILPB3/423-626/10-2/KS.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.