Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4011.11.2021.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-15
Teza: preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej
Słowa kluczowe: IP Box; oprogramowanie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 marca 2021 r., który w tym samym dniu wpłynął do tut. Organu za pośrednictwem e-puap, uzupełnionym 20 marca 2021 r. oraz 25 maja 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2021 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 7 maja 2021 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4011.11.2021.1.AR wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 25 maja 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca świadczy usługi jako niezależny programista (dalej jako Usługi programistyczne). Od 2018 Wnioskodawca świadczy Usługi programistyczne przede wszystkim na rzecz jednej spółki z siedzibą na terytorium Polski będącej liderem rynku turystycznych usług internetowych w Polsce (dalej jako Spółka) w oparciu o umowę o współpracy (dalej jako Umowa). Spółka zapewnia profesjonalne doradztwo w wyborze produktów i usług rynku turystycznego oraz serwis internetowy z zaawansowaną wyszukiwarką w tym zakresie.

W ramach zawartej ze Spółką umowy, Wnioskodawca określany jako „Przyjmujący zlecenie” świadczy na jej rzecz usługi polegające na:

*   wsparciu Spółki w pracach o charakterze rozwojowym dotyczących produktów informatycznych podlegających zespołowi IT,
*   tworzeniu nowych produktów informatycznych zgodnie z wytycznymi Spółki. Wnioskodawca w ramach Usług programistycznych świadczonych na rzecz Spółki, z uwagi na występujący w tejże Spółce tzw. „dług technologiczny” rozpoczął od 2018 realizację projektu obejmującego rozwój i automatyzację autorskiego systemu CRM (dalej jako Autorski system CRM). System CRM (ang. Customer Relationship Management) to system informatyczny, który automatyzuje i wspomaga procesy na styku klient-organizacja w zakresie pozyskania oraz utrzymania (obsługi) klienta, czyli system wspomagający pracę działów:
    *   marketingu,
    *   sprzedaży,
    *   obsługi klienta,
    *   zarządu.

System ten obejmuje kompleksowe rozwiązanie wspomagające zarządzanie relacjami z klientami, wspomagające wszystkie fazy kontaktu klienta z organizacją, począwszy od rozpoznania jego potrzeb i identyfikację, poprzez zawarcie transakcji, na usłudze posprzedażnej skończywszy. Pierwotnie Panel klienta Spółki (tj. usługa zapewniająca obsługę konta klienta) nie posiadał w ogóle funkcjonalności CRM - tym samym wszelka komunikacja Spółki z jej klientem odbywała się za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-mail) oraz telefonu. Tym samym klienci nie byli kategoryzowani przez Spółkę, ich obsługa odbywała się w sposób całkowicie losowy oraz przypadkowy, co nie było efektywne z punktu widzenia wykorzystania zasobów Spółki oraz jakości obsługi klientów. Wykonywane przez Wnioskodawcę prace nad autorskim systemem CRM, mające charakter badawczo-rozwojowy i związane z tworzeniem oprogramowania (tzn. programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim obejmują:

*   rozwój dodatkowych funkcjonalności systemu w celu migracji danych i dostosowanie do niej modelu franczyzowego;
*   obsługę połączeń telefonicznych oraz przychodzących wiadomości e-mail w ramach systemu CRM z uwzględnieniem ich kategoryzowania np. po umiejętnościach konsultanta oraz odpowiedniego prioretyzowania zadań;
*   utworzenie nowej funkcjonalności Panelu klienta (dotychczas wszelka komunikacja Spółki z klientem odbywała się za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail oraz telefonu)
*   utworzenie obsługi połączeń telefonicznych do Spółki w ramach systemu CRM z uwzględnieniem kategoryzowania np. po umiejętnościach konsultanta oraz odpowiedniego priorytetyzowania,
*   utworzenie obsługi przychodzących wiadomości e-mail do Spółki i ich kategoryzowanie oraz priorytetyzowanie,
*   automatyzacja procesów wykonywanych wcześniej w Spółce ręcznie przez jej pracowników, np. integracja systemu z systemami dostawców.

Autorski system CRM zapewnia Spółce szereg korzyści m.in. mniejszą pracochłonność procesu komunikacji z Klientem, efektywniejszy podział zadań konsultantów Spółki. Wskutek tego obsługa Klientów, którzy nabyli usługi turystyczne o większej wartości następuje np. przez bardziej doświadczonych konsultantów Spółki. Dzięki Autorskiemu systemowi CRM powstają również korzyści dla klientów Spółki, bowiem są oni dzięki niemu sprawniej oraz szybciej obsługiwani, a także zapewniony jest wyższy poziom bezpieczeństwa i eliminacja ryzyka błędów. Od 2019 roku Wnioskodawca zaczął w ramach Usług programistycznych świadczyć na rzecz Spółki również usługi leadera technicznego. Usługi leadera technicznego obejmują wsparcie merytoryczne dla zespołu programistów Spółki (zarządzanie zespołem programistów Spółki), weryfikację wyniku pracy poszczególnych programistów pod kątem przydatności do funkcjonalności Spółki oraz samodzielną analizę koncepcyjną oraz techniczną - opiniowanie, proponowanie nowych rozwiązań funkcjonalnych (nieustanny rozwój funkcjonalności). W opinii Wnioskodawcy, są to również prace kwalifikujące się pod IP BOX, ponieważ Wnioskodawca uczestniczy w tworzeniu koncepcji rozwiązań, a tym samym tworzeniu produktu końcowego - oprogramowania.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie prac nad Autorskim systemu CRM obejmuje:

1.  rozwój oprogramowania,
2.  wdrożenie produktu,
3.  tworzenie nowych funkcjonalności po wdrożeniu Produktu - wiąże się to z implementacją rozszerzeń (= rozbudową istniejącego programu),
4.  naprawianie ewentualnych błędów, co również wymaga prac z zakresu pisania kodu i przekłada się na rozwój oprogramowania.

Na wdrożenie Autorskiego systemu CRM składa się:

1.  Koncepcja - prace koncepcyjne, polegające na uczestniczeniu w powstaniu Produktu od samego początku, zbadanie stanu obecnego, określenie możliwości dostosowania Produktu i wpływu na Spółkę. Koncepcja na ogół jest podsumowana w specjalnym dokumencie. Jest to etap związany z powstaniem końcowego Produktu i określeniem możliwości technicznych wdrożenia Produktu,
2.  Realizacja - wdrożenie/dostosowanie Produktu. W tym etapie Wnioskodawca przenosi Produkt na środowisko Spółki, gdzie wprowadza konfigurację oraz dostosowuje Produkt. Na tym etapie także czasami tworzone są dodatkowe funkcjonalności,
3.  Testy - wsparcie - prowadzenie procesu testów, w tym wsparcie użytkowników w testowaniu. Testy w większości przypadków nie posiadają formalnej dokumentacji, produktem końcowym jest potwierdzenie gotowości rozwiązania przez klienta,
4.  Poprawki po testach, uwzględniające tworzenie nowych funkcjonalności, części oprogramowania,
5.  Wsparcie po starcie - pomoc użytkownikom, rozwiązywanie problemów, które pojawiają się po wdrożeniu projektu i wymagają usprawnień poprzez wprowadzenie nowych funkcjonalności, wprowadzenie zmian do obecnych. Jest to etap końcowy tworzenia Produktu.

Wnioskodawca programuje w języku programowania PHP. Zgodnie z zapisami Umowy, wszelkie wynalazki i prawa własności intelektualnej powstałe w związku ze świadczeniem Usług programistycznych stają się własnością Spółki i Wnioskodawca potwierdza przeniesienie tych praw na Spółkę tzn. w ramach Umowy dochodzi do przejścia majątkowych praw autorskich za wynagrodzeniem za świadczone przez niego usługi. Wnioskodawca świadczy swoje usługi na terytorium Polski. Opisane powyżej prace polegające na wytwarzaniu, ulepszaniu i rozwijaniu oprogramowania, mają zatem miejsce w ramach prowadzonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę prac rozwojowych, czyli działalności o charakterze twórczej, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Jak wspomniano wyżej, wykonywanie Usług programistycznych polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji Autorskiego systemu CRM, poprzez analizowanie danych od użytkowników, pogłębianie wiedzy oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Zadaniem Wnioskodawcy jest tworzenie i rozwijanie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało potrzeby klientów Spółki. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci nowych funkcjonalności omawianego oprogramowania. Działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Wnioskodawca jest członkiem zespołu programistów Spółki, ale kod programu tworzy wyłącznie na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami Spółki i jej klientów. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wynagrodzenie za świadczenie Usług programistycznych jest określone w Umowie - Wnioskodawcy przysługuje ryczałtowe z góry ustalone wynagrodzenie. Kwota wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie na Spółkę praw majątkowych autorskich. Kwota wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie z tytułu wszystkich świadczeń jakie Wnioskodawca wykonuje na rzecz Spółki na podstawie Umowy. Prace rozwojowe Wnioskodawca wykonuje poprzez tworzenie nowego rozwiązania technicznego w postaci Autorskiego systemu CRM, wykorzystując dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowując nową wiedzę z dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań. Dzięki Autorskiemu systemowi CRM powstaje zarówno dla Spółki, jak i jej klientów szereg korzyści w procesie bieżącej wzajemnej komunikacji tj. w szczególności efektywniejszy podział zadań konsultantów Spółki, czy też szybsza obsługa zapytań tychże klientów. Zdaniem Wnioskodawcy zatem, jego aktywność w ramach świadczonych Usług programistycznych powinna zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań. Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są przygotowywane pod kątem zapotrzebowania Spółki. Autorski system CRM utworzony został z inwencji Wnioskodawcy w wyniku jego samodzielnej analizy koncepcyjnej oraz technicznej, stanowi własność Spółki oraz jest przystosowany do jej profilu działalności oraz potrzeb jej klientów. Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in. koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz na opracowaniu nowych funkcjonalności Autorskiego systemu CRM lub istotnych modyfikacjach istniejących funkcjonalności w związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez Spółkę lub identyfikacją zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji określonych segmentów prowadzonej działalności. Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace świadczone w ramach Usług programistycznych, w szczególności w postaci Autorskiego systemu CRM spełniają definicję działalności badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT.

Wnioskodawca prowadzi, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie poszczególnych czynności wykonywanych w ramach świadczenia na rzecz Spółki Usług programistycznych, w szczególności w ramach Autorskiego systemu CRM. Dzięki temu możliwe jest wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw. Ewidencja prowadzona jest w formie arkusza kalkulacyjnego. Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości w podobny sposób również na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów.

Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 17 maja 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ramach tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części nie obejmuje w żadnym przypadku rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Wnioskodawca w ramach świadczonych usług wykonuje prace polegające na ciągle trwającym rozwoju oprogramowania o nowe funkcjonalności.
2.  Wytwarzanie, rozwijanie oraz ulepszanie przez Wnioskodawcę Oprogramowania komputerowego, części Oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej oraz dodatkowo w niewielkim zakresie następuje ono też poprzez działalność prowadzoną w ramach zespołu specjalistów pracujących dla Kontrahenta (w ramach działalności badawczo- rozwojowej Kontrahenta) w celu wytworzenia nowych, ulepszonych produktów, procesów lub usług, które są oferowane w jego działalności.
3.  Wnioskodawca w wyniku ulepszania (rozwijania) Oprogramowania, części Oprogramowania, nie jest właścicielem lub współwłaścicielem tego Oprogramowania, części Oprogramowania, ani użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji wyłącznej, tj. umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Wnioskodawcę z autorskiego prawa do programu komputerowego. Wnioskodawca rozwijając (ulepszając) Oprogramowanie, części Oprogramowania działa na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego Oprogramowania.
4.  W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności polegających na ulepszaniu (rozwijaniu) Oprogramowania, części Oprogramowania powstaje odrębny od tego oprogramowania utwór (tj. nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
5.  Ulepszanie/modyfikacja programu komputerowego dokonywane jest na zlecenie podmiotu będącego właścicielem takiego produktu. W związku z ulepszaniem/modyfikacją ww. programu Wnioskodawca osiąga dochód z takiego prawa, który uwzględniony jest w cenie sprzedaży świadczonej przez Wnioskodawcę usługi i taki dochód - wraz z dochodem z tytułu wytwarzania programów komputerowych Wnioskodawca ma zamiar opodatkować preferencyjną stawką.
6.  Kwota wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie z tytułu wszystkich świadczeń jakie Wnioskodawca wykonuje na rzecz Spółki na podstawie umowy, dochodem, który Wnioskodawca ma zamiar opodatkować 5% stawką jest dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnionych w cenie sprzedaży produktów lub usług.
7.  Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję (poza podatkową księgą przychodów i rozchodów) w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r.
8.  Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach świadczenia usługi leadera technicznego są ukierunkowane na tworzenie, rozwijanie i modyfikowanie oprogramowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dochód Wnioskodawcy z tytułu świadczenia przez niego Usług programistycznych w zakresie opisanym w niniejszym wniosku podlega opodatkowaniu PIT według stawki 5% jako dochód uzyskiwany z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód z tytułu świadczenia przez niego Usług programistycznych w zakresie opisanym w niniejszym wniosku podlega opodatkowaniu PIT według stawki 5% jako dochód uzyskiwany z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca dokonuje bowiem tworzenia, ulepszania i rozwijania istniejącego oprogramowania, poprzez tworzenie nowego programu komputerowego oraz jego części w sposób opisany w stanie faktycznym, wprowadzając nowe funkcjonalności.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania (tzw. IP Box).

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT „badania naukowe” to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania naukowe” obejmują:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl ww. przepisów „prace rozwojowe” są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność badawczo rozwojowa Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności badawczo- rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:

*   mają twórczy charakter,
*   są prowadzone w systematyczny sposób,
*   zostały zrealizowane w określonym celu - zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
*   obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.

Twórczy charakter.

Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie, będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” - powodować powstawanie czegoś. Można zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter twórczy/innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi na rzecz Spółki. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danej funkcjonalności. Rozwiązania proponowane Spółce w ramach Autorskiego systemu CRM nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT. Twórczość Autorskiego system CRM wynika w szczególności z utworzenia nowoczesnej funkcjonalności w zakresie procesu komunikacji między Spółką a jej klientami. W ramach tejże funkcjonalności obsługa połączeń telefonicznych czy też przychodzących wiadomości e-mail do Spółki następuje z uwzględnieniem kategoryzowania np. po umiejętnościach konsultanta oraz odpowiedniego priorytetyzowania.

Systematyczność

Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei - robiący coś regularnie i starannie - oraz w przypadku działań - prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością. W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na zapotrzebowanie Spółki. Systematyczność realizowanych prac wynika również z funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec Spółki, które dotyczą obsługi informatycznej, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach w reakcji na ciągle zmieniające się zapotrzebowanie Spółki i jej klientów. Rozwój Autorskiego systemu CRM spełnia tym samym warunek systematyczności jest bowiem nieustannym procesem o charakterze dynamicznym, tj. nieustannie tworzone są przez Wnioskodawcę nowe funkcjonalności w jego obszarze, zgodnie z potrzebami Spółki.

Określony cel działalności

Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do uzyskania specjalistycznej wiedzy, która w większości sytuacji jest niedostępna na rynku. Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz Spółki. Głównym celem realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych narzędzi IT.

Prace rozwojowe

Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania technicznego w postaci autorskiego systemu CRM, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań. Dzięki Autorskiemu systemowi CRM powstaje zarówno dla Spółki, jak i jej klientów szereg korzyści w procesie bieżącej wzajemnej komunikacji tj. w szczególności efektywniejszy podział zadań konsultantów Spółki, czy też szybsza obsługa zapytań tychże klientów. Zdaniem Wnioskodawcy zatem, jego aktywność w ramach świadczonych Usług programistycznych powinna zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań. Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są przygotowywane pod kątem zapotrzebowania Spółki. Autorski system CRM utworzony został z inwencji Wnioskodawcy w wyniku jego samodzielnej analizy koncepcyjnej oraz technicznej, stanowi własność Spółki oraz jest przystosowany do jej profilu działalności oraz potrzeb jej klientów. Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in. koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz na opracowaniu nowych funkcjonalności Autorskiego systemu CRM lub istotnych modyfikacjach istniejących funkcjonalności w związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez Spółkę lub identyfikacją zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji określonych segmentów prowadzonej działalności. Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace świadczone w ramach Usług programistycznych, w szczególności w postaci Autorskiego systemu CRM spełniają definicję działalności badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT.

Program komputerowy na gruncie przepisów o IP BOX

Program komputerowy to w szczególności zestaw poleceń/instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Zbudowany jest on z ciągu znaków zapisanych w określonym języku oprogramowania. Program komputerowy w zależności od stosowanego języka oprogramowania może składać się z poszczególnych części, są to przykładowo: podprogramy, moduły, biblioteki, klasy, typy czy metody. Poszczególne elementy składowe programu komputerowego mogą być uznane za utwory na gruncie prawa autorskiego, gdy mają określone cechy: stanowią przejaw działalności twórczej programisty, mają indywidualny charakter i ustaloną treść. Należy zwrócić uwagę, że takie stanowisko prezentuje Minister Finansów w wydanym dokumencie - Objaśnienia podatkowe z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące Preferencyjnego Opodatkowania Dochodów Wytwarzanych Przez Prawa Własności Intelektualnej - IP BOX (pkt 89, str. 37): Reasumując: brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy” oraz brak precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego” w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej. Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu (funkcjonalnie) - jako oprogramowanie - w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z wytycznymi raportu BEPS Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej interpretacji zakresu znaczeniowego „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Również wyroki sądów potwierdzają, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet fragmenty programu o ile spełniają przesłanki charakterystyczne dla utworu np. cechują się oryginalnością (wyrok TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpecnostni softwarova asociace , ECLI:EU:C:2010:816). Tym samym należy uznać, iż programem komputerowym na gruncie przepisów o IP Box są również fragmenty programu komputerowego takie jak moduły, biblioteki, klasy czy metody.

Zasady opodatkowania

Zdaniem Wnioskodawcy, przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ww. ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5.
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy).

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają przy tym podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Podsumowując:

1.  Wnioskodawca tworzy w ramach świadczonych na rzecz Spółki Usług programistycznych oprogramowanie komputerowe, zarówno programy komputerowe jak i ich części, w ramach indywidualnej działalności gospodarczej,
2.  Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3.  Wytwarzane, rozwijane i ulepszane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie przepisów o prawie autorskim,
4.  Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
5.  Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania.

W związku z powyższym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% od dochodu z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego w ramach prowadzenia działalności w zakresie świadczonych Usług programistycznych. Wnioskodawca dokonuje bowiem tworzenia, ulepszania i rozwijania istniejącego oprogramowania, poprzez tworzenie nowego programu komputerowego oraz jego części w sposób opisany w stanie faktycznym, wprowadzając nowe funkcjonalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Jednocześnie zauważyć należy, że jako niepodlegający ocenie element opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przyjęto, że Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie/części oprogramowania w ramach prowadzonej przez siebie działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 i 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.