Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-738/12/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-10-31
Teza: Czy w analizowanym stanie faktycznym, przy założeniu dysponowania stosownym zaświadczeniem, krwiodawca z grupą krwi ARh+ bezpłatnie oddający krew ma prawo do zastosowania w swoim zeznaniu podatkowym PIT-37 za dany rok podatkowy, za który uzyskał zaświadczenie z RCKiK, odliczenia o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: krew; odliczenia-odliczenie od dochodu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 sierpnia 2012 r. (data wpływu 2 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu darowizn przekazanych na cele krwiodawstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu darowizn przekazanych na cele krwiodawstwa.

We wniosku tym został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od dnia 2 stycznia 2008 r. jest zarejestrowanym – w Regionalnym Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa – honorowym krwiodawcą. Honorowo krew oddaje regularnie, średnio co dwa miesiące. Wnioskodawca ma grupę krwi „A”, odczynnik Rh+ (dodatni). Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w B. wystawia zaświadczenia, o których mowa w art. 26 ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, również o ilości bezpłatnie oddanej krwi z grupy ARh+ przez danego krwiodawcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w analizowanym stanie faktycznym, przy założeniu dysponowania stosownym zaświadczeniem, krwiodawca z grupą krwi ARh+ bezpłatnie oddający krew ma prawo do zastosowania w swoim zeznaniu podatkowym PIT-37 za dany rok podatkowy, za który uzyskał zaświadczenie z RCKiK, odliczenia o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. c) w związku z art. 26 ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyznają prawo do odliczenia darowizn przekazanych na cele krwiodawstwa, w tym ekwiwalentu pieniężnego za oddaną krew, również o grupie ARh+. W ocenie Wnioskodawcy, wymogiem formalnym jest tylko posiadanie stosownego zaświadczenia wystawionego przez jednostkę organizacyjną realizującą zadania w zakresie pobierania krwi (RCKiK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot z tytułu darowizn przekazanych na cele:

1.  określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
2.  kultu religijnego,
3.  krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z późn. zm.), w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew określonego przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy

*   w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o publicznej służbie krwi, osobie, która oddała bezpłatnie krew i została zarejestrowana w jednostce organizacyjnej publicznej służby krwi, przysługuje tytuł "Honorowy Dawca Krwi".

Stosownie do art. 6 ust. 2 ww. ustawy, honorowemu dawcy krwi:

1.  kobiecie, która oddała co najmniej 5 litrów krwi lub odpowiadającą tej objętości ilość innych jej składników,
2.  mężczyźnie, który oddał co najmniej 6 litrów krwi lub odpowiadającą tej objętości ilość innych jej składników,

*   przysługuje tytuł „Zasłużony Honorowy Dawca Krwi” i odznaka honorowa „Zasłużony Honorowy Dawca Krwi”.

Zasłużonemu honorowemu dawcy krwi, który oddał co najmniej 20 litrów krwi lub odpowiadającą tej objętości ilość innych jej składników, mogą być nadawane ordery i odznaczenia oraz odznaka „Honorowy Dawca Krwi - Zasłużony dla Zdrowia Narodu” (art. 6 ust. 3 ustawy o publicznej służbie krwi).

Przez darowizny przekazane na cele krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi należy zatem rozumieć bezpłatne oddanie krwi przez każdą osobę niezależnie od posiadanego przez nią tytułu lub odznaczenia.

Odliczenie przysługuje w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za krew wynikającego z przepisów wydanych na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o publicznej służbie krwi, tj. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie określenia rzadkich grup krwi, rodzajów osocza i surowic diagnostycznych wymagających przed pobraniem krwi zabiegu uodpornienia dawcy lub innych zabiegów oraz wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew i związane z tym zabiegi (Dz. U. Nr 263, poz. 2625 ze zm.).

Stosownie do § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia, dawcom krwi rzadkich grup, o których mowa w § 1, przysługuje ekwiwalent pieniężny w wysokości 130 zł, za 1 litr pobranej krwi.

Dopuszczalne ilości oddanej krwi i częstotliwość jej oddawania wynikają z załącznika 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 kwietnia 2005 r. w sprawie warunków pobierania krwi od kandydatów na dawców krwi i dawców krwi (Dz. U. z 2005 r. Nr 79, poz. 691 ze zm.).

Ustawa o publicznej służbie krwi i przepisy wykonawcze do tej ustawy określają jedynie wysokość ekwiwalentu pieniężnego za krew rzadkiej grupy i składniki takiej krwi. Brak natomiast przepisów, na podstawie których możliwe byłoby określenie wartości krwi nienależącej do grup rzadkich oraz składników takiej krwi. Ustawodawca za najbardziej optymalne i najprostsze rozwiązanie uznał wprowadzenie jednej stawki dla określenia wartości darowizn na cele krwiodawstwa, niezależnie czy podatnik oddał bezpłatnie krew, czy któryś z jej składników. Zatem odliczenie wynoszące 130 zł za litr krwi i jej składników, przysługuje wszystkim honorowym krwiodawcom, niezależnie od rodzaju posiadanej przez nich grupy krwi lub przedmiotu darowizny.

Darowizny mogą być odliczane do wysokości limitu wskazanego w ustawie. Stanowi o tym zapis art. 26 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9, nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6 % dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:

1.  osób fizycznych,
2.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Zasadnicze znaczenie w kwestii możliwości odliczenia darowizny ma właściwy sposób jej udokumentowania. Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7 pkt 3) ww. ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie zaświadczenia jednostki organizacyjnej realizującej zadania w zakresie pobierania krwi o ilości bezpłatnie oddanej krwi lub jej składników przez krwiodawcę.

Z analizy opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od dnia 2 stycznia 2008 r. jest zarejestrowanym – w Regionalnym Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa – honorowym krwiodawcą. Honorowo krew oddaje regularnie, średnio co dwa miesiące. Wnioskodawca ma grupę krwi „A”, odczynnik Rh+ (dodatni). Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w B. wystawia zaświadczenia, o których mowa w art. 26 ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, również o ilości bezpłatnie oddanej krwi z grupy ARh+ przez danego krwiodawcę.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawca, oddając honorowo krew i posiadając zaświadczenie wystawione przez Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa o ilości bezpłatnie oddanej krwi o grupie ARh+ w roku podatkowym, ma możliwość odliczenia od dochodu w granicach określonych w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, darowizn na cele krwiodawstwa w wysokości ekwiwalentu pieniężnego określonego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie określenia rzadkich grup krwi, rodzajów osocza i surowic diagnostycznych wymagających przed pobraniem krwi zabiegu uodpornienia dawcy lub innych zabiegów oraz wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew i związane z tym zabiegi.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.