Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1031/12-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-01-08
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup lub raty leasingu operacyjnego samochodu osobowego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; samochód-samochód osobowy; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki reprezentowanej przez Radcę, przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2012 r. (data wpływu 8 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup lub raty leasingu operacyjnego samochodu osobowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup lub raty leasingu operacyjnego samochodu osobowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca planuje rozszerzyć prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą o działalność polegającą na oddawaniu w odpłatne używanie samochodów osobowych. Działalność ta zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności z 2007 roku jest oznaczona jako wynajem i dzierżawa samochodów (PKD 77.11.Z). Działalność ta ma być w całości opodatkowana podatkiem VAT.

Wnioskodawca, w ramach tej działalności, zamierza zakupić samochód osobowy – model powszechnie uważany za luksusowy. Wnioskodawca ma już potencjalnego klienta, który zamierza wynająć pojazd od Wnioskodawcy na okres dłuższy niż 6 miesięcy. W związku z powyższym, po zakupie pojazdu, Wnioskodawca oddałby go w odpłatne użytkowanie na okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Wnioskodawca rozważa także zakup w późniejszym okresie kolejnych samochodów osobowych. Docelową grupą klientów dla wynajmu tych aut byliby zamożni klienci indywidualni, którzy wykorzystywaliby pojazdy przy różnych uroczystościach, na przykład weselnych, a także dobrze prosperujące spółki, dla których samochody te służyłyby do pełnienia funkcji o charakterze reprezentacyjnym. Wnioskodawca zakłada, że samochody osobowe będą oddawane w odpłatne używanie na stosunkowo krótkie okresy (wyjazdy służbowe, uroczystości to zazwyczaj wydarzenie kilkudniowe). Wnioskodawca zamierza przeznaczyć samochody osobowe wyłącznie do celów oddawania w najem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Z uwagi na to, że cena zakupu samochodów osobowych jest znaczna, ich zakup przekracza możliwości finansowe Wnioskodawcy, dlatego też zamierza on pozyskać środki na ich zakup poprzez zawarcie umów leasingu, zaś raty należne leasingodawcy pokrywać z bieżącej działalności.

Wnioskodawca przed rozpoczęciem prowadzenia tego rodzaju działalności chciałby się upewnić co do zasad odliczania naliczonego podatku VAT od podatku należnego, ze względu na potrzebę oceny koniecznych nakładów finansowych, jakie Wnioskodawca będzie zmuszony ponieść w związku z rozpoczęciem tego rodzaju działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca może skorzystać z odliczenia naliczonego podatku VAT w pełnej wysokości od podatku VAT należnego od nabytych samochodów osobowych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (dalej: ustawa nowelizacyjna), w przypadku gdy nabyty samochód osobowy zostałby oddany do odpłatnego używania na okres przekraczający 6 miesięcy?
2.  Czy Wnioskodawca może skorzystać z odliczenia naliczonego podatku VAT w pełnej wysokości od podatku VAT należnego od nabytych samochodów osobowych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizacyjnej, w przypadku gdy nabyte samochody osobowe byłyby oddawane do odpłatnego używania na krótkie okresy czasu, przy założeniu że pojazdy te byłyby przeznaczone wyłącznie do tego celu przez okres przynajmniej 6 miesięcy?
3.  Czy po upływie okresu 6 miesięcy, podczas którego zakupione pojazdy były przeznaczone wyłączenie do celu oddawania do odpłatnego używania, Wnioskodawca może przeznaczyć pojazd również na inne, pozostałe cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, zachowując pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem pojazdów?
4.  Czy z perspektywy odliczania naliczonego podatku VAT od podatku należnego jest istotna metoda pozyskania środków na nabycie samochodu osobowego przeznaczonego do oddawania do odpłatnego używania, tj. czy w przypadku zakupu samochodów osobowych w ramach realizacji umowy leasingu ma także zastosowanie ograniczenie wysokości odliczenia podatku naliczonego do kwoty 60% podatku określonego na fakturze, ale nie więcej niż 6.000 zł, zawarte w art. 3 ust. 6 ustawy nowelizacyjnej, gdy wyleasingowane samochody osobowe będą przeznaczone do celów oddania ich do odpłatnego użytkowania przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, czy też to ograniczenie nie będzie miało w tym przypadku zastosowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa nowelizacyjna gwarantuje możliwość odliczania podatku VAT naliczonego od podatku VAT należnego od zakupionych przez Wnioskodawcę samochodów osobowych, przeznaczonych wyłącznie do celu oddawania do odpłatnego używania przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, nawet jeżeli same okresy na jakie samochody będą oddawane do odpłatnego używania będą znacznie krótsze. Z literalnego brzmienia art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizacyjnej wynika, że warunkiem sine qua non skorzystania z możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT od należnego podatku VAT jest przeznaczenie przez podatnika pojazdów wyłącznie do celów oddawania w odpłatne używanie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, co oznacza że dla oceny możliwości skorzystania z pełnego odliczenia naliczonego podatku VAT kluczowy jest cel, w jakim mają być przeznaczone pojazdy. Istotna jest w tym przypadku intencja nabycia pojazdów osobowych, jeżeli pojazdy mają służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych – oddawaniu w odpłatne użytkowanie (stanowiące rzeczywisty przedmiot działalności Wnioskodawcy) przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, wówczas odliczenie naliczonego podatku VAT w pełnej wysokości jest prawnie dozwolone. Decydujące jest, aby przeznaczenie samochodów do działalności polegającej na ich oddaniu do odpłatnego używania trwało nie krócej niż 6 miesięcy, a nie aby jedna czynność oddania w odpłatne używania trwała minimum 6 miesięcy.

W przypadku zaistnienia zdarzenia przyszłego, zgodnie z opisem Wnioskodawcy, tj. gdy zakupiony pojazd osobowy zostanie oddany w odpłatne użytkowanie na okres dłuższy niż 6 miesięcy, a także oddawanie w odpłatne użytkowanie stanowi rzeczywisty przedmiot działalności Wnioskodawcy, w takiej sytuacji w ocenie Wnioskodawcy zajdą wszelkie podstawy warunkujące skorzystanie przez Wnioskodawcę z prawa do odliczenia pełnej kwoty naliczonego podatku VAT, na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizacyjnej. Zatem, z uwagi na spełnienie przesłanek, Wnioskodawca może skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w wysokości 100% związanego z zakupem tego samochodu osobowego.

Podobnie, w przypadku zaistnienia zdarzenia przyszłego, zgodnie z opisem Wnioskodawcy, tj. gdy zakupione pojazdy osobowe będą przeznaczone wyłącznie do celów oddawania w odpłatne użytkowanie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, a także oddawanie w odpłatne użytkowanie stanowi rzeczywisty przedmiot działalności Wnioskodawcy, w takiej sytuacji w ocenie Wnioskodawcy zajdą wszelkie podstawy warunkujące skorzystanie przez Wnioskodawcę z prawa do odliczenia pełnej kwoty naliczonego podatku VAT, na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizacyjnej. Zatem, z uwagi na spełnienie przesłanek, Wnioskodawca może skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w wysokości 100% związanego z zakupem samochodów osobowych.

Odpowiadając na trzecie pytanie, Wnioskodawca wskazał, że z regulacji ustawy nowelizacyjnej wynika, iż ograniczenie wskazane w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej, nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddawanie pojazdów w odpłatne użytkowanie (wynajem pojazdów) i pojazdy zostaną przeznaczone wyłącznie na cele związane z oddawaniem ich w odpłatne używanie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy (art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizacyjnej). Oznacza to, że po upływie okresu 6 miesięcy, w którym to czasie pojazdy były przeznaczone wyłączenie do celów oddawania ich w odpłatne używanie, podatnik może przeznaczyć pojazdy także na inne cele związane prowadzeniem działalności gospodarczej zachowując pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem.

Zgodnie z zasadą tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego, podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostanie efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest w tym przypadku intencja nabycia, jeżeli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymogów formalnych odliczenie podatku naliczonego jest prawnie dozwolone, chyba że taką możliwość wyłączają inne przepisy.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku zakupu usług leasingu operacyjnego samochodów osobowych w celu oddawania ich do odpłatnego używania w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, nie ma zastosowania ograniczenie wysokości odliczenia podatku naliczonego do kwoty 60% podatku określonego na fakturze, ale nie więcej niż 6.000 zł, zawarte w art. 3 ust. 6 ustawy nowelizacyjnej, w przypadku gdy spełnione zostaną przesłanki wyłączające ograniczenie możliwości odliczenia podatku (art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizacyjnej), tj.:

1.  przedmiotem działalności podatnika jest oddawanie w odpłatne używanie tych samochodów;
2.  samochody są przez podatnika przeznaczone wyłączenie do celu wykorzystywania ich do odpłatnego używania przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Art. 3 ust. 6 ustawy nowelizacyjnej, wprowadza odmienne uregulowanie, ogranicza on możliwość odliczenia naliczonego podatku VAT w fakturze otrzymanej od leasingodawcy, dotyczącej leasingu samochodów osobowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej, do kwoty 60% tego podatku, nie więcej jednak niż 6.000 zł. Skoro jednak uregulowanie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizacyjnej stanowi lex specialis względem art. 3 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej, i wprost stanowi, że nie stosuje się ust. 1 do sytuacji określonych w ust. 2, to w opinii Wnioskodawcy, ograniczenie odliczenia naliczonego podatku VAT zawarte w art. 3 ust. 6 nie będzie miało zastosowania w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizacyjnej, bowiem z uwagi na spełnienie warunków w nim opisanych Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości – na zasadach ogólnych, określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem że nabycie usług leasingu samochodów osobowych związane będzie ze sprzedażą opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (…).

Do dnia 31 grudnia 2010 r. zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na mocy art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, z dniem 1 stycznia 2011 r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast art. 1 pkt 12 i pkt 14 ustawy nowelizującej dodano m.in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,
*   przepis art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług, określający zasady odliczenia podatku VAT od zakupu paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 oraz art. 88a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia wejścia w życie ww. przepisów, kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz paliw, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 ustawy nowelizującej.

W tym miejscu należy wskazać, iż od dnia 1 stycznia 2013 r., mocą art. 10 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. poz. 1456) w ww. ustawie nowelizującej wprowadzono następujące zmiany:

1.  użyte w art. 3 w ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”;
2.  w art. 9 w pkt 2 wyrazy „1 stycznia 2013 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2014 r.”.

Zatem w wyniku wprowadzonych zmian zasady dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów, określone w art. 3 ustawy nowelizującej stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r. Natomiast przepisy art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług wchodzą w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2014 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei art. 3 ust. 2 powyższej ustawy stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

W przypadku, gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia (art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej).

Zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Przepis ten nie dotyczy jednak pojazdów wymienionych w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej, w stosunku do których podatnik ma w pełni prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących płatności z tytułu ww. umów.

Jak wynika z powołanych uregulowań zasadą jest, że w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości.

Natomiast to ograniczone prawo nie ma zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i b ustawy nowelizującej, tj. w przypadkach gdy nabywane ww. samochody i pojazdy są odsprzedawane jako przedmiot działalności podatnika lub oddane w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli jest to przedmiotem działalności podatnika, a ponadto samochody te są przeznaczone wyłącznie na te cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Należy zauważyć, iż użyte w zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i b ustawy nowelizującej, sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” w zestawieniu z dalszą częścią zdania w brzmieniu „jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze”, nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z odprzedażą bądź wynajmem konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym ich odprzedaż lub najem jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.

Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu samochodami lub wynajmu tych samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, nie jest wystarczającą przesłanką, pozwalającą na odliczenie pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów i pojazdów. Do nabycia takiego uprawnienia konieczne jest równoczesne przeznaczenie danego, konkretnego samochodu do odprzedaży albo do najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż z przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i b ustawy nowelizującej wynika, że od nabycia samochodu osobowego przysługuje 100% odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej jego nabycie, pod warunkiem przeznaczenia przez podatnika tego samochodu wyłącznie na cele wynajmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy lub przeznaczenie go do odsprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca planuje rozszerzyć prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą o działalność polegającą na oddawaniu w odpłatne używanie samochodów osobowych. Działalność ta zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności z 2007 roku jest oznaczona jako wynajem i dzierżawa samochodów (PKD 77.11.Z). Działalność ta ma być w całości opodatkowana podatkiem VAT.

Wnioskodawca, w ramach tej działalności, zamierza zakupić samochód osobowy – model powszechnie uważany za luksusowy. Wnioskodawca ma już potencjalnego klienta, który zamierza wynająć pojazd od Wnioskodawcy na okres dłuższy niż 6 miesięcy. W związku z powyższym, po zakupie pojazdu, Wnioskodawca oddałby go w odpłatne użytkowanie na okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Wnioskodawca rozważa także zakup w późniejszym okresie kolejnych samochodów osobowych. Docelową grupą klientów dla wynajmu tych aut byliby zamożni klienci indywidualni, którzy wykorzystywaliby pojazdy przy różnych uroczystościach, na przykład weselnych, a także dobrze prosperujące spółki, dla których samochody te służyłyby do pełnienia funkcji o charakterze reprezentacyjnym. Wnioskodawca zakłada, że samochody osobowe będą oddawane w odpłatne używanie na stosunkowo krótkie okresy (wyjazdy służbowe, uroczystości to zazwyczaj wydarzenie kilkudniowe). Wnioskodawca zamierza przeznaczyć samochody osobowe wyłącznie do celów oddawania w najem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Z uwagi na to, że cena zakupu samochodów osobowych jest znaczna, ich zakup przekracza możliwości finansowe Wnioskodawcy, dlatego też zamierza on pozyskać środki na ich zakup poprzez zawarcie umów leasingu, zaś raty należne leasingodawcy pokrywać z bieżącej działalności.

Wnioskodawca przed rozpoczęciem prowadzenia tego rodzaju działalności chciałby się upewnić co do zasad odliczania naliczonego podatku VAT od podatku należnego, ze względu na potrzebę oceny koniecznych nakładów finansowych, jakie Wnioskodawca będzie zmuszony ponieść w związku z rozpoczęciem tego rodzaju działalności.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, iż podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktur dokumentujących raty leasingowe lub też nabycie samochodu osobowego pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, tj.:

1.  gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, oraz
2.  samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Analiza powyższych regulacji jednoznacznie wskazuje, że ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest wynajem pojazdów na okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej). Ponadto, w przedmiotowej regulacji ustawodawca wskazuje, obok przeznaczenia samochodów na cele określone w tym przepisie, również na konieczność ich wykorzystywania, tj. fizycznego używania przez podmiot trzeci. Jednakże samochody przez ww. okres muszą być przeznaczone wyłącznie na ten cel.

Powyższe oznacza, że po okresie 6 miesięcy podatnik może przeznaczyć pojazd oprócz najmu również na pozostałe cele prowadzonej działalności zachowując pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z jego nabyciem lub leasingiem.

Reasumując, Wnioskodawca może skorzystać z pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 100% wynikającego z faktur dokumentujących nabycie lub leasing samochodów osobowych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, w przypadku gdy przedmiotowy samochód osobowy zostałby oddany do odpłatnego używania na okres przekraczający 6 miesięcy oraz w przypadku gdy nabyte samochody osobowe byłyby oddawane do odpłatnego używania na krótkie okresy czasu, przy założeniu że pojazdy te byłyby przeznaczone wyłącznie do tego celu przez okres przynajmniej 6 miesięcy. Zainteresowany zachowa prawo do odliczenia także w przypadku, gdy po upływie okresu 6 miesięcy, podczas którego zakupione pojazdy będą przeznaczone wyłączenie do tego celu, Wnioskodawca przeznaczy pojazdy nie tylko do oddania w odpłatne używanie ale również na inne, pozostałe cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest forma zakupu pojazdów np. leasing.

Podkreślić bowiem należy, że warunkiem prawa do odliczenia podatku w pełnej kwocie, jak wyraźnie wynika z tego przepisu, jest to, aby pojazd samochodowy był przeznaczony przez Wnioskodawcę wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umów wymienionych w tym przepisie, przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, tj. aby oddanie w odpłatne używanie na podstawie określonej umowy samochodu, stanowiło rzeczywisty przedmiot działalności podatnika.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.