Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-541/14-4/AU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-12-30
Teza: Czy wydatek z tytułu zakupionego komputera, który posiada fabrycznie zainstalowane programy dla osób z dysfunkcją wzroku (program powiększający, syntezator mowy, system współpracujący z monitorem BRAILA) Wnioskodawca może odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
Słowa kluczowe: niepełnosprawni-rehabilitacja niepełnosprawnych; odliczenia-odliczenie od dochodu; sprzęt; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek; wydatek-wydatki na rehabilitację
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2014 r. (data wpływu 26 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. (data wpływu 12 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14 b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym, pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. , Nr IPTB2/414-541/14-2/AK, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14 h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano dnia 3 grudnia 2014 r. (data doręczenia 5 grudnia 2014 r.), natomiast w dniu 12 grudnia 2014 r., wpłynęło uzupełnienie ww. wniosku (data nadania 11 grudnia 2014 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osoba niepełnosprawną od urodzenia (dziecięce porażenie mózgowe – niedowidzenie i porażenie rąk i nóg) posiadającą orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Wnioskodawca ma przyznaną II grupę niepełnosprawności (stopień umiarkowany) na stałe z przyczyn okulistyczno-neurologicznych (symbol O/N). Wnioskodawca ma uszkodzenie czterech kończyn (niedowład spastyczny), oraz niedowidzenie i oczopląs.

Wnioskodawca z własnych funduszy, bez dofinansowania zakupił komputer: model APPLE MACBOOK AIR, ekran o przekątnej 11,6 cali, procesor INTEL COR I 5 Taktowany 1,3 GHZ, pamięć RAM 4 GB, karta graficzna INGEL HD GRAPHICS 5000, dysk twardy o pojemności 128 GB, system operacyjny OS X 10,9. Komputer posiada procesor wraz z systemem operacyjnym dostarczającym narzędzia dla osób niepełnosprawnych z dysfunkcja wzroku, program udźwiękawiający – VOICE OVER wraz z zestawem syntezatorów mowy w języku polskim, oraz program powiększający ZOOM. System współpracuje też z monitorem BRAILA, który Wnioskodawca posiada, co pozwala odczytywać zawartość ekranu osobom z niedowidzeniem i niewidomym. Wnioskodawca często wiadomości odczytuje w BRAILU. Bardzo wysoka jakość dopasowania oprogramowania specjalistycznego pozwala Wnioskodawcy pracować bez zakłóceń. W klasycznych rozwiązaniach tzn. przy zwykłym laptopie na systemie WINDOWS i oprogramowaniu zewnętrznych firm występowałyby zakłócenia, co utrudniałoby prace.

Przy problemach zdrowotnych Wnioskodawcy komputer pomaga Mu w codziennym funkcjonowaniu, zdobywaniu wiedzy, nowych umiejętności, oraz pokonywaniu barier.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca stwierdził, że komputer zakupił w 2014 r. i na potwierdzenie tego faktu posiada fakturę VAT wystawioną na jego nazwisko. Wnioskodawca nie dokonywał odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ nie rozliczał się jeszcze za 2014 r. Sprzęt komputerowy został zakupiony w celu ułatwienia wykonywania czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Ww. wydatek został zakupiony z własnych środków, bez dofinansowania jakiejkolwiek instytucji. Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony (przychód za 2013 r. wynosił 36 481 zł), oraz otrzymuje rentę socjalną przyznaną na stałe (przychód za 2013 r. wynosił 8 4347 zł). Wnioskodawca stwierdza, że dochody za 2014 r. pozostaną na podobnym poziomie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku):

Czy wydatek z tytułu zakupionego komputera, który posiada fabrycznie zainstalowane programy dla osób z dysfunkcją wzroku (program powiększający, syntezator mowy, system współpracujący z monitorem BRAILA) Wnioskodawca może odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, komputer z pełnym oprogramowaniem (fabrycznie zamontowanym) pozwala mu na samodzielną pracę, ponieważ potrzebne do pracy dane zostają odpowiednio przetworzone i dostosowane do jego możliwości wzrokowych. Przy problemach ruchowo-wzrokowych komputer pomaga Wnioskodawcy w zdobywaniu wiedzy, kontaktach międzyludzkich, likwidowaniu barier, oraz poprawia możliwości wykonywania pracy zawodowej w ramach zatrudnienia. Wnioskodawca uważa, że komputer z odpowiednim oprzyrządowaniem i oprogramowaniem może stanowić urządzenie (sprzęt), o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy stanowi, że za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Mając na względzie powołane przepisy należy stwierdzić, że określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać określone właściwości.

Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że:

*   pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek,

*   zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu lub ułatwiać wykonywanie czynności życiowych,

*   cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter.

Do oceny przydatności tego sprzętu w rehabilitacji pomocnym będzie oparcie się na zaświadczeniu lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia konkretnej osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721, z późn. zm.) rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, w szczególności organizacyjnych, leczniczych, psychologicznych, technicznych, szkoleniowych, edukacyjnych i społecznych, zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej.

W myśl art. 9 ust. 2 tej ustawy rehabilitacja społeczna realizowana jest przede wszystkim przez:

*   wyrabianie zaradności osobistej i pobudzanie aktywności społecznej osoby niepełnosprawnej,

*   wyrabianie umiejętności samodzielnego wypełniania ról społecznych,

*   likwidację barier, w szczególności architektonicznych, urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu się i dostępie do informacji,

*   kształtowanie w społeczeństwie właściwych postaw i zachowań sprzyjających integracji z osobami niepełnosprawnymi.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawna od urodzenia (dziecięce porażenie mózgowe, niedowidzenie, porażenie rąk i nóg). Posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Przyczyna niepełnosprawności została zakwalifikowana jako okulistyczno-neurologiczna o symbolu O/N-GRUPA-II. Wnioskodawca zakupił z własnych środków komputer, który posiada specjalistyczne oprogramowanie pozwalające na samodzielna pracę osobom z niepełnosprawnością wzrokową. Pomaga on w zdobywaniu wiedzy, kontaktach międzyludzkich, likwidowaniu barier oraz umożliwia wykonywanie pracy zawodowej. Ww. wydatek nie został dofinansowany.

Jak wynika z wniosku zakupiony komputer jest narzędziem pomocnym i ułatwiającym życie Wnioskodawcy. Komputer posiada cechy indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, gdyż jest przystosowany dla osób niepełnosprawnych. Posiada procesor z systemem z systemem operacyjnym dostarczającym narzędzia dla osób z dysfunkcją wzroku, program udźwiękawiający syntezator mowy, program powiększający, system współpracujący z monitorem BRAILA. Dzięki niemu Wnioskodawca może także wykonywać pracę zawodową. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wydatek poniesiony w 2014 r. przez Wnioskodawcę na zakup komputera przystosowanego dla osób niepełnosprawnych, może zostać zaliczony do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne oraz związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym wydatek ten, odpowiednio udokumentowany, może być odliczony od dochodu w zeznaniu rocznym za 2014 r. jako wydatek poniesiony na cele rehabilitacyjne oraz ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, o ile spełnione zostaną pozostałe warunki, o których mowa w powołanych wyżej przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie stwierdza się, że wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, ponieważ do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 5 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.