Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.517.2018.3.BKD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-12
Teza: Czy wynagrodzenie wypłacone na rzecz Akcjonariuszy za wykonanie określonych w statucie Spółki świadczeń niepieniężnych będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy na podstawie art. 15 ustawy o CIT
Słowa kluczowe: akcjonariusz; koszt; świadczenie-świadczenie pieniężne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 grudnia 2018 r. (data wpływu 12 grudnia 2018 r.), uzupełnionym 31 grudnia 2018 r. oraz 13 lutego 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wynagrodzenie wypłacone na rzecz Akcjonariuszy za wykonanie określonych w statucie Spółki świadczeń niepieniężnych będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wynagrodzenie wypłacone na rzecz Akcjonariuszy za wykonanie określonych w statucie Spółki świadczeń niepieniężnych będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy. Wniosek został uzupełniony 31 grudnia 2018 r. Nadal jednak nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 1 lutego 2019 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.517.2018.2.BKD, 0115-KDIT2-1.4011.475.2018.3.MT wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 13 lutego 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskania. Wnioskodawca planuje wprowadzić do swojego statutu postanowienie, zgodnie z którym w myśl art. 356 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1577 ze zm. dalej: „KSH”), wybrani akcjonariusze (posiadający akcje imienne), będący osobami fizycznymi (dalej: „Akcjonariusze”) zobowiązani będą do powtarzających się w każdym miesiącu kalendarzowym świadczeń niepieniężnych, polegających na wykonywaniu na rzecz Wnioskodawcy określonych w statucie usług. Przykładem takich usług będą m.in. badanie jakości wyrobu finalnego, promowanie firmy oraz wspieranie działań marketingowych, doradztwo w zakresie procesu produkcji, wdrażania i motywowania nowych pracowników. Za wykonane przez Akcjonariuszy na rzecz Wnioskodawcy świadczenia niepieniężne, Wnioskodawca wypłaci Akcjonariuszom wynagrodzenie. Przedmiotowe wynagrodzenie będzie bezzwrotne, zostanie pokryte z zasobów majątkowych Spółki i udokumentowane w księgach rachunkowych Spółki.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 11 lutego 2019 r. Wnioskodawca wskazał, że wybrani akcjonariusze, o których mowa we wniosku nie będą piastowali w Spółce dodatkowych funkcji, tj. nie będą wchodzili w skład rady nadzorczej, komisji rewizyjnej lub organu stanowiącego Spółki. Wybrani akcjonariusze pozostaną jedynie akcjonariuszami. Prawdopodobnie wszyscy akcjonariusze wykonujący świadczenia niepieniężne na rzecz spółki będą również świadczyć pracę na podstawie umowy o pracę bądź też na podstawie innych umów cywilnoprawnych na rzecz Spółki lub innych podmiotów. Niewykluczone jednak, iż w przyszłości niektórzy akcjonariusze będą wykonywali jedynie świadczenia niepieniężne na rzecz Spółki na podstawie statutu Spółki, tj. bez odrębnej umowy. Charakter pracy Akcjonariuszy będzie uzależniony od poszczególnych umów zawieranych przez Spółkę z kontrahentami, obecnie Spółka nie jest w stanie wskazać dokładnego zakresu i charakteru pracy. Zakres i charakter prac nie będzie jednak pokrywał się z powtarzającymi się świadczeniami niepieniężnymi opisanymi we wniosku. Usługi, o których mowa we wniosku nie będą wykonywane przez wybranych akcjonariuszy w ramach prowadzonych przez te osoby działalności gospodarczych (Spółka nie posiada wiedzy aby osoby te prowadziły działalności gospodarcze). Pomiędzy wybranymi akcjonariuszami, a Spółką nie będą istniały powiązania, o których mowa w art. 11a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wynagrodzenie wypłacone na rzecz Akcjonariuszy za wykonanie określonych w statucie Spółki świadczeń niepieniężnych będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy na podstawie art. 15 ustawy o CIT?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacone na rzecz Akcjonariuszy za wykonanie określonych w statucie Spółki świadczeń niepieniężnych będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy na podstawie art. 15 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym, Wnioskodawca zobowiąże w statucie wybranych akcjonariuszy do powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki zgodnie z art. 356 KSH. Świadczenia te będą polegały m.in. na wykonywaniu na rzecz osób trzecich wskazanych przez Spółkę czynności takich jak badanie jakości wyrobu finalnego, promowanie firmy oraz wspieranie działań marketingowych, doradztwo w zakresie procesu produkcji, wdrażania i motywowania nowych pracowników.

Zgodnie z art. 356 § 1 KSH, z akcją imienną może być związany obowiązek powtarzających się świadczeń niepieniężnych. Powołany wyżej przepis umożliwia tworzenie takich relacji między akcjonariuszem a spółką akcyjną, które pozwolą im wzajemnie odnosić określone korzyści. Dla spółki akcyjnej może to być pewność otrzymania w określonym czasie pewnych świadczeń, dla akcjonariusza możliwość zbytu świadczeń i otrzymania wynagrodzenia. Wypłacenie wynagrodzenia jest niezależne od tego, czy spółka wykazuje zysk czy też nie.

Zgodnie z przestawionym zdarzeniem przyszłym Spółka będzie wypłacać wynagrodzenie na rzecz Akcjonariuszy za wykonywanie przez nich świadczeń na rzecz Spółki, które będą polegały m.in. na wykonywaniu na rzecz osób trzecich wskazanych przez Spółkę czynności. Osoby trzecie będą płaciły wynagrodzenie na rzecz Spółki za usługi wykonywane przez Spółkę, które Spółka będzie świadczyć z pomocą czynności wykonywanych przez Akcjonariuszy. W rezultacie, zapłata wynagrodzenia przez Spółkę na rzecz Akcjonariuszy będzie warunkować wykonanie przez nich czynności niezbędnych do prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe, nie ma wątpliwości, iż wynagrodzenie, które będzie wypłacane na rzecz Akcjonariuszy będzie pozostawać w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą a wydatek na wynagrodzenie zostanie poniesiony w celu uzyskania przez Spółkę przychodów.

Dodatkowo jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, wynagrodzenie, które zostanie wypłacone na rzecz Akcjonariuszy będzie bezzwrotne, zostanie pokryte z zasobów majątkowych Spółki i zostanie odpowiednio udokumentowane w księgach rachunkowych Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek na wynagrodzenie na rzecz Akcjonariuszy nie znajduje się również w katalogu wydatków, których nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów. W szczególności do przedmiotowego wynagrodzenie nie powinien mieć zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT. Zgodnie z tym artykułem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz wspólników lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego. W dyspozycji ww. przepisu mieszczą się sytuacje, gdy spółka kapitałowa dokonuje świadczenia na rzecz swojego wspólnika, nie otrzymując w zamian żadnego świadczenia wzajemnego. W analizowanej sytuacji Akcjonariusze Spółki są zobowiązani statutem Spółki do wykonywania powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki zgodnie z art. 356 KSH, za które otrzymają od Spółki wynagrodzenie. Wykonując obowiązki wynikające ze statutu będą świadczyć zatem określone czynności na rzecz Spółki, co wyklucza możliwość uznania tych świadczeń za mające charakter jednostronny. Tym samym przepis art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania w omawianym przypadku.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w znanych Wnioskodawcy indywidulanych interpretacjach podatkowych, przykładowo w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 sierpnia 2018 r. o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.221.2018.1.BKD (interpretacja ta dotyczy wprawdzie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i art. 176 KSH niemniej argumentacja powinna być analogiczna również w przypadku spółki akcyjnej).

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy wynagrodzenie, które będzie wypłacone na rzecz Akcjonariuszy za wykonanie określonych w statucie Spółki świadczeń niepieniężnych będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy na podstawie art. 15 ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje wprowadzić do swojego statutu postanowienie, zgodnie z którym, wybrani akcjonariusze (posiadający akcje imienne), będący osobami fizycznymi zobowiązani będą do powtarzających się w każdym miesiącu kalendarzowym świadczeń niepieniężnych, polegających na wykonywaniu na rzecz Wnioskodawcy określonych w statucie usług. Przykładem takich usług będą m.in. badania jakości wyrobu finalnego, promowanie firmy oraz wspieranie działań marketingowych, doradztwo w zakresie procesu produkcji, wdrażanie i motywowanie nowych pracowników. Za wykonane przez Akcjonariuszy na rzecz Wnioskodawcy świadczenia niepieniężne, Wnioskodawca wypłaci Akcjonariuszom wynagrodzenie. Przedmiotowe wynagrodzenie będzie bezzwrotne, zostanie pokryte z zasobów majątkowych Spółki i udokumentowane w księgach rachunkowych Spółki. Wybrani akcjonariusze, o których mowa we wniosku nie będą piastowali w Spółce dodatkowych funkcji, tj. nie będą wchodzili w skład rady nadzorczej, komisji rewizyjnej lub organu stanowiącego Spółki. Wybrani akcjonariusze pozostaną jedynie akcjonariuszami. Prawdopodobnie wszyscy akcjonariusze wykonujący świadczenia niepieniężne na rzecz spółki będą również świadczyć pracę na podstawie umowy o pracę bądź też na podstawie innych umów cywilnoprawnych na rzecz Spółki lub innych podmiotów, niewykluczone jednak, iż w przyszłości niektórzy akcjonariusze będą wykonywali jedynie świadczenia niepieniężne na rzecz Spółki na podstawie statutu Spółki, tj. bez odrębnej umowy. Zakres i charakter prac nie będzie jednak pokrywał się z powtarzającymi się świadczeniami niepieniężnymi opisanymi we wniosku. Usługi, o których mowa we wniosku nie będą wykonywane przez wybranych akcjonariuszy w ramach prowadzonych przez te osoby działalności gospodarczych. Pomiędzy wybranymi akcjonariuszami, a Spółką nie będą istniały powiązania, o których mowa w art. 11a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Rozważając kwestię podatkowej kwalifikacji przedmiotowych wydatków należy zauważyć, że wydatki te należy zakwalifikować do kosztów podatkowych, przy spełnieniu wszystkich wyżej wymienionych warunków ustawowych, jako wypełniających dyspozycję art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Mając natomiast na uwadze wyłączenia wynikające z art. 16 ustawy o CIT oraz fakt, że przedmiotowe wydatki są ponoszone przez Spółkę jako zapłata za wykonywanie świadczeń niepieniężnych przez Akcjonariuszy Spółki, ocena prawna tych wydatków wymaga, poza sprawdzeniem przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT odniesienia się do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 38 oraz art. 16 ust. 1 pkt 38a tej ustawy. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz wspólników lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego. W dyspozycji ww. przepisu mieszczą się sytuacje, gdy spółka kapitałowa dokonuje świadczenia na rzecz swojego wspólnika, nie otrzymując w zamian żadnego świadczenia wzajemnego.

Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Akcjonariusze będą zobowiązani przez Wnioskodawcę do powtarzających się w każdym miesiącu kalendarzowym świadczeń niepieniężnych, polegających na wykonywaniu na rzecz Wnioskodawcy określonych w statucie usług, przykładowo wymienionych we wniosku. W świetle powyższego, na gruncie niniejszej sprawy nie znajdzie zastosowania wyłącznie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT, bowiem w omawianej sprawie nie mamy do czynienia ze świadczeniami jednostronnymi. Nie znajdzie również zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o CIT. Jak wskazał Wnioskodawca Akcjonariusze nie będą piastowali w Spółce dodatkowych funkcji, tj. nie będą wchodzili w skład rady nadzorczej, komisji rewizyjnej lub organu stanowiącego Spółki.

Mając na uwadze powyższe, wydatki z tytułu wynagrodzenia wypłaconego na rzecz Akcjonariuszy za wykonanie określonych w statucie Spółki świadczeń niepieniężnych będą stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy, pod warunkiem należytego ich udokumentowania.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

W zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 i 2 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.