Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.273.2020.3.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-16
Teza: Kwota uzyskana ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nie będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na wyjątek zawarty we wskazanym wyżej art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku należy oceniać w kontekście przesłanek wskazanych w cytowanym uprzednio art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; lokal-lokal mieszkalny; mieszkanie-sprzedaż mieszkania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2020 r. (data wpływu 17 marca 2020 r.) uzupełnione pismem z dnia 9 czerwca 2020 r. (data nadania 9 czerwca 2020 r., data wpływu 10 czerwca 2020 r.), w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 3 czerwca 2020 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.273.2020.2.LS o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczymi prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1998 roku, posiada miejsce zamieszkania na terenie Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Podatek dochodowy w ramach prowadzonej działalności rozlicza według stawki liniowej 19%, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1991 nr 80 poz. 350 z późn. zm., dalej u.p.d.o.f.). Jest czynnym podatnikiem VAT.

Przeważającą działalnością Wnioskodawczyni jest produkcja gotowej paszy dla zwierząt gospodarskich (10.91.Z). W latach 2008-2009 w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni nabyła na rynku pierwotnym lokale mieszkalne (łącznie 8) w celu reinwestowania środków generowanych z podstawowej działalności. Lokale te zostały nabyte od dewelopera w ramach transakcji podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Lokale te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i służą (4 lokale, ponieważ pozostałe zostały sprzedane w latach 2018-2019) prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej - działalność ta została rozszerzona o odpowiednie PKD (68.10.Z, 68.20.Z).

Obecnie Wnioskodawczyni zamierza sprzedać jeden z tych lokali mieszkalnych.

Lokal mieszkalny, który Wnioskodawczyni zamierza sprzedać został nabyty 31 marca 2008 roku w ramach aktu notarialnego jako odrębna własność lokalu mieszkalnego, z którą związana jest również współwłasność w częściach ułamkowych nieruchomości gruntowej oraz niewydzielonych części wspólnych budynku wielomieszkaniowego, w którym znajduje się wskazany lokal. Lokal był w ostatnich latach wynajmowany w ramach działalności gospodarczej, był ujęty w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i amortyzowany. W ostatnich 5 latach Wnioskodawczyni nie poniosła nakładów na ulepszenie lokalu przewyższających 30% jego wartości. W związku z planowaną sprzedażą dokonała wyłącznie odświeżenia i drobnych prac remontowych, tj. malowanie ścian, wymiana paneli podłogowych.

Pismem z dnia 3 czerwca 2020 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.273.2020.2.LS wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

1.  Doprecyzowanie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego poprzez jednoznaczne wskazanie:
    1.  w jakim celu i z jakim zamiarem zostały zakupione lokale mieszkalne?
    2.  czy ww. lokale mieszkalne zostały zakupione w celu dalszej odsprzedaży o czym może świadczyć rozszerzenie działalności o PKD 68.10.Z tj. kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek?
    3.  w jaki sposób ww. lokale mieszkalne były wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni?

Pismem z dnia 9 czerwca 2020 r. (data wpływu 10 czerwca 2020 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w wyznaczonym terminie. W nadesłany uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że:

1.  Lokale zostały zakupione jako ulokowanie nadwyżek finansowych generowanych przez działalność związaną z produkcją pasz dla zwierząt gospodarczych, w celu inwestycyjnym. Podatnik nie miał jednoznacznie określonego zamiaru co do wykorzystania zakupionych lokali. Obecna sprzedaż związana jest ze zwiększonymi potrzebami finansowymi podatnika, w celu sfinansowania budowy prywatnego domu na cele mieszkalne podatnika i jego rodziny.
2.  Cel zakupu lokali nie był jednoznacznie sprecyzowany w momencie zakupu, wariant sprzedaży zakupionych lokali mógł być brany pod uwagę, gdyby podatnik otrzymał atrakcyjną ofertę odsprzedaży tych lokali w stanie w jakim je nabył. Podmiot jednak nie zamierzał rozpoczynać działalności związanej ze zorganizowanym i ciągłym kupowaniem i sprzedawaniem tego typu lokali, ulokował posiadane na dany moment nadwyżki finansowe. Transakcje takie miały charakter pojedynczy i nie były przez podatnika ponawiane w kolejnych latach. Podatnik od czasu zakupu oznaczonych lokali nie prowadził zakupu i sprzedaży innych nieruchomości na własny rachunek - co potwierdza, że podatnik nie prowadził działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Dodatkowo środki uzyskane ze sprzedaży podatnik nie planuje przeznaczyć na zakup kolejnych lokali mieszkalnych w jakichkolwiek celach prowadzonej działalności gospodarczej.
3.  Wyżej wymienione lokale finalnie zostały wykończone przez podatnika w kolejnych latach po zakupie, następnie wprowadzone do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej i w miarę możliwości rynkowych wynajmowane, aby w ten sposób generować przychód dla podatnika, przykładowo mieszkanie, którego dotyczy zapytanie było wynajmowane w poniższych okresach: 11 sierpień 2012 r. – 31 maj 2014 r., 19 sierpień 2014 r. – 31 maj 2019 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy w sytuacji sprzedaży wskazanego lokalu mieszkalnego, wykorzystywanego w ramach działalności gospodarczej i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i wartości materialnych i prawnych przychód ze sprzedaży będzie uznany jako przychód ze zbycia majątku na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych Dz. U. 1991 nr 80 poz. 350 z póżn. zm. (dalej u.p.d.o.f), czy jako przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy?
2.  Jeśli do przychodu ze sprzedaży tego lokalu będzie miał zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., to czy sprzedaż ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym, jako sprzedaż dokonana po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu ?

Zdaniem Wnioskodawczyni,

Do pytania nr 1:

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż lokalu mieszkalnego wpisanego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i wynajmowanego w ramach prowadzenia działalności gospodarczej nie będzie generowała przychodu z działalności gospodarczej, ponieważ zostanie tutaj zastosowany art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

Art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.d.o.f wskazuje, że przychodami z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będącego środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wskazany artykuł należy jednak stosować wraz z zastrzeżeniem ujętym w art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f, zgodnie z którym do przychodów wymienionych powyżej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą m.in. Lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość oraz udziału w gruncie związanego z tym lokalem. W tym wypadku znajduje zastosowanie przepis art. 30e u.p.d.o.f. zgodnie z tym należy uznać, że skoro zbycie lokalu mieszkalnego nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, należy je zakwalifikować do innego źródła przychodów, tj. zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. zgodnie z tym przepisem źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż rzeczonego lokalu mieszkalnego nie należy uznawać za sprzedaż dokonaną w wykonaniu jej działalności gospodarczej, ponieważ Wnioskodawczyni nie zajmuje się handlem nieruchomościami uznawanymi w takim wypadku jako towary handlowe. Sprzedaż lokalu nie ma w tym wypadku charakteru zorganizowanego i ciągłego, brak tutaj regularności oraz prowadzenia takiej sprzedaży w sposób profesjonalny (jako np. deweloper).

W związku z tym Wnioskodawczymi stoi na stanowisku, że skoro sprzedaż lokalu mieszkalnego nie będzie stanowić przychodu z działalności gospodarczej, należy je zakwalifikować do innego źródła przychodu. Przychód ten należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f, co potwierdza dodatkowo art. 10 ust. 3, który stanowi, że przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, m.in.: lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z udziałem w gruncie związanym z tym lokalem.

Wobec przytoczonych powyżej przepisów należy uznać, że sprzedaż lokalu mieszkalnego służącego do prowadzenia działalności gospodarczej i wpisanego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie będzie stanowiła przychodu z działalności gospodarczej i zostanie rozliczona zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

Do pytania nr 2:

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego będzie przychodem niepodlegającym opodatkowaniu na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., ponieważ sprzedaż nastąpi po upływie co najmniej 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Lokal został nabyty w 2008 roku, a planowana sprzedaż będzie miała miejsce w 2020 roku lub później.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 powołanej ustawy, źródłami przychodów są:

1.  pozarolnicza działalność gospodarcza,
2.  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednak w myśl art. 10 ust. 3 ww. ustawy przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c) cyt. ustawy, spełnione winny zostać, co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

*   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej,

*   nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w działalności gospodarczej.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie zalicza się stosownie do treści art. 14 ust. 2c ww. ustawy, przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Przy czym wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia budynku mieszkalnego, należy odwołać się w tym przypadku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.). Jak wynika z pkt 2 objaśnień wstępnych Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych – budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że - co do zasady - przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), stanowią przychód z działalności gospodarczej.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni nabyła na rynku pierwotnym lokale mieszkalne (łącznie 8) w celu reinwestowania środków generowanych z podstawowej działalności. Lokale te zostały nabyte od dewelopera w ramach transakcji podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Lokale te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i służą (4 lokale, ponieważ pozostałe zostały sprzedane w latach 2018-2019) prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Obecnie Wnioskodawczyni zamierza sprzedać jeden z tych lokali mieszkalnych. Lokal mieszkalny, który Wnioskodawczyni zamierza sprzedać został nabyty 31 marca 2008 roku w ramach aktu notarialnego jako odrębna własność lokalu mieszkalnego, z którą związana jest również współwłasność w częściach ułamkowych nieruchomości gruntowej oraz niewydzielonych części wspólnych budynku wielomieszkaniowego, w którym znajduje się wskazany lokal. Lokale zostały zakupione jako ulokowanie nadwyżek finansowych generowanych przez działalność związaną z produkcją pasz dla zwierząt gospodarczych, w celu inwestycyjnym. Podatnik nie miał jednoznacznie określonego zamiaru co do wykorzystania zakupionych lokali. Cel zakupu lokali nie był jednoznacznie sprecyzowany w momencie zakupu, wariant sprzedaży zakupionych lokali mógł być brany pod uwagę, gdyby podatnik otrzymał atrakcyjną ofertę odsprzedaży tych lokali w stanie w jakim je nabył. Podmiot jednak nie zamierzał rozpoczynać działalności związanej ze zorganizowanym i ciągłym kupowaniem i sprzedawaniem tego typu lokali, ulokował posiadane na dany moment nadwyżki finansowe.

Mając zatem na względzie powołane przepisy prawne, należy uznać, że kwota uzyskana ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nie będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na wyjątek zawarty we wskazanym wyżej art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku należy oceniać w kontekście przesłanek wskazanych w cytowanym uprzednio art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie mając na uwadze treść art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy stwierdzić należy, że sprzedaż lokalu mieszkalnego nabytego w 2008 r., z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w tym przepisie nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie będzie skutkować obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.