Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.116.2019.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-28
Teza: Podatek od towarów i usług od sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działki; grunty; majątek-majątek prywatny; podatek; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2019 r. (data wpływu 13 marca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 kwietnia 2019 r. (data wpływu 24 kwietnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy sprzedaż działek będzie opodatkowana podatkiem VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy sprzedaż działek będzie opodatkowana podatkiem VAT. Wniosek uzupełniono w dniu 24 kwietnia 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku złożonym przez:

*   **Zainteresowanego będącego stroną postępowania:** **Pana X;**
*   **Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:** **Pana Y**

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W lutym 2018 r. Wnioskodawca (dalej: Zainteresowany, Współwłaściciel) zakupił wspólnie z kolegą nieruchomość gruntową stając się tym samym współwłaścicielem nieruchomości w 1/2 części.

W skład ww. nieruchomości wchodzą działki: 2, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 o łącznej powierzchni 09978 ha – gdzie w ewidencji gruntów oznaczone zostały jako drogi, grunty orne pastwiska trwałe, przy czym zgodnie z obowiązującą zmianą planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego – działki stanowią teren zabudowy letniskowej i tereny zielone z urządzeniami sportowymi.

Zakupiona nieruchomość gruntowa, w której skład wchodzą ww. działki stanowi majątek osobisty współwłaścicieli.

Działki nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Na nieruchomości nie wzniesiono żadnych budowli i budynków.

Wnioskodawcy prowadzą jednoosobowe działalności gospodarcze, ale w branżach nie związanych z obrotem nieruchomościami.

Przy nabyciu działek nabywcom nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i wszystkie tytuły nabycia były czynnościami niepodlegającymi ustawie o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, iż przy zakupie działek nie przysługiwało Nabywcom prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego to sprzedaż w przyszłości tychże działek również nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W dniu 24 kwietnia 2019 r. uzupełniono wniosek o następujące informacje:

1.  Przedmiotem sprzedaży będą działki o numerach ewidencyjnych: 2, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 i 22 o łącznej powierzchni 0,9978 ha.
2.  Nabycie wyżej wymienionej nieruchomości zostało dokonane w ramach czynności zwolnionych, tzn. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
3.  Zakupione działki nie były i nie będą wykorzystywane przez Pana X i Pana Y od momentu nabycia do dnia sprzedaży.
4.  Współwłaściciele ze względu na potrzeby własne uzbroili wszystkie działki w przyłącze w wodę i energię elektryczną. Drogi dojazdowe a także podział geodezyjny były wykonane przez poprzedniego właściciela – sprzedającego.
5.  Wnioskodawcy Pan X i Pan Y zamierzają umieścić ogłoszenie dotyczące sprzedaży w internecie – bez pośredników, biur nieruchomości.
6.  Pan X i Pan Y nie udostępnili i nie będą udostępniać do dnia sprzedaży poszczególnych działek osobom trzecim na podstawie: umów najmu, dzierżawy, użyczenia. W związku z powyższym nie ma tutaj mowy o odpłatności i otrzymywaniu przez któregokolwiek ze współwłaścicieli działek wynagrodzenia.
7.  Zakupione działki posiadały już wcześniej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, żaden ze współwłaścicieli nie składał wniosku o wydanie czy też zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
8.  Wszystkie zakupione działki posiadają miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i zostały wydane odpowiednie decyzje przed zakupem przedmiotowych działek.
9.  Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zostały wydane wcześniej bez udziału aktualnych współwłaścicieli.
10.  Wnioskodawcy wystąpili do właściwych podmiotów o możliwość przyłącza przedmiotowych działek do sieci wodnej i elektrycznej.
11.  Działki będące przedmiotem sprzedaży stanowią majątek osobisty, były i będą wykorzystywane przez Pana X i Pana Y wyłącznie na cele prywatne – osobiste niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).
12.  Z tytułu nabycia działek, żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości – działek nie będzie opodatkowana podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, jak wynika z interpretacji KIS sprzedaż prywatnego majątku nie spełnia przesłanek działalności gospodarczej i w związku z tym taka sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług (VAT). Także problem opodatkowania sprzedaży kilku działek był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Europejskiej. Gdzie TSUE orzekł, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Liczba sprzedanych działek należących do majątku prywatnego nie powinna mieć znaczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego przekazanie jest traktowane jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w lutym 2018 r. Wnioskodawca zakupił wspólnie z kolegą nieruchomość gruntową stając się tym samym współwłaścicielem nieruchomości w 1/2 części. W skład w/w nieruchomości wchodzą działki: 2, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 o łącznej powierzchni 09978 ha – gdzie w ewidencji gruntów oznaczone zostały jako drogi, grunty orne pastwiska trwałe, przy czym zgodnie z obowiązującą zmianą planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego – działki stanowią teren zabudowy letniskowej i tereny zielone z urządzeniami sportowymi. Zakupiona nieruchomość gruntowa, w której skład wchodzą ww. działki stanowi majątek osobisty współwłaścicieli. Działki nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Na nieruchomości nie wzniesiono żadnych budowli i budynków. Wnioskodawcy prowadzą jednoosobowe działalności gospodarcze ale w branżach nie związanych z obrotem nieruchomościami. Przy nabyciu działek nabywcom nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i wszystkie tytuły nabycia były czynnościami niepodlegającymi ustawie o podatku od towarów i usług. Przedmiotem sprzedaży będą działki o numerach ewidencyjnych: 2, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 i 22 o łącznej powierzchni 0,9978 ha. Nabycie wyżej wymienionej nieruchomości zostało dokonane w ramach czynności zwolnionych, tzn. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zakupione działki nie były i nie będą wykorzystywane przez Zainteresowanych od momentu nabycia do dnia sprzedaży. Współwłaściciele ze względu na potrzeby własne uzbroili wszystkie działki w przyłącze w wodę i energię elektryczną. Drogi dojazdowe a także podział geodezyjny były wykonane przez poprzedniego właściciela – sprzedającego. Wnioskodawcy zamierzają umieścić ogłoszenie dotyczące sprzedaży w internecie – bez pośredników, biur nieruchomości. Zainteresowani nie udostępnili i nie będą udostępniać do dnia sprzedaży poszczególnych działek osobom trzecim na podstawie: umów najmu, dzierżawy, użyczenia. Zakupione działki posiadały już wcześniej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, żaden ze współwłaścicieli nie składał wniosku o wydanie czy też zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawcy wystąpili do podmiotów o możliwość przyłącza przedmiotowych działek do sieci wodnej i elektrycznej. Działki będące przedmiotem sprzedaży stanowią majątek osobisty były i będą wykorzystywane przez Pana X i Pana Y wyłącznie na cele prywatne – osobiste niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z tytułu nabycia działek, żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wątpliwości Zainteresowanego w rozpatrywanej sprawie dotyczą wskazania, czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości – działek nie będzie opodatkowana podatkiem VAT.

W celu wyjaśnienia wątpliwości Wnioskodawcy należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży nieruchomości, Zainteresowani będą działali w charakterze podatników podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań, istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Zainteresowani podejmowali działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność Zainteresowanych, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zainteresowani nie podjęli ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Działki będące przedmiotem sprzedaży – jak wskazał Wnioskodawca – stanowią majątek osobisty, były i będą wykorzystywane przez współwłaścicieli wyłącznie na cele prywatne – osobiste niepodlegające opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. Nabycie ww. nieruchomości zostało dokonane w ramach czynności zwolnionych podatkiem od towarów i usług. Zakupione działki nie były i nie będą wykorzystywane przez Zainteresowanych od momentu nabycia do dnia sprzedaży, nie były udostępniane. Jedyne czynności jakie wykonali Zainteresowani to przyłącza w wodę i energię elektryczną i ogłoszenie w internecie. Zatem przy sprzedaży działek Zainteresowani nie będą działali jako handlowcy, a podejmowane czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego majątku prywatnego.

W niniejszej sprawie brak jest więc przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy nieruchomości – działek Zainteresowani wystąpią w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Brak tego statusu pozbawia Zainteresowanych cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży wskazanych działek, a ich dostawę, cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnik podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.

Tym samym w rozpatrywanej sprawie sprzedaż nieruchomości – działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zainteresowani dokonując dostawy działek będą korzystać z przysługującego Im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że sprzedając opisaną we wniosku nieruchomość – działki Zainteresowani nie będą występować w charakterze podatników podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, zatem nie będą mieli obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanego pytania należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdyby okazało się, że Wnioskodawca wszystkich wyżej opisanych czynności nie podjął w ramach zarządu majątkiem prywatnym, lecz w innym celu.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.