Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-669/14-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-10
Teza: Zwolnienie od akcyzy alkoholu etylowego zawartego w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażonego środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu.
Słowa kluczowe: napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy-alkohol etylowy skażony; podatek-podatek akcyzowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy alkoholu etylowego zawartego w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażonego środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy alkoholu etylowego zawartego w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażonego środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej jako: E. lub Spółka) jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w zakresie produkcji i obrotu wyrobami chemicznymi, w tym rozpuszczalnikami na bazie alkoholu etylowego. Spółka w ramach prowadzonej działalności zamierza nabywać z państw członkowskich Unii Europejskiej wyroby nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi zawierające w swoim składzie, jako jeden ze składników, alkohol etylowy częściowo skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu (np. nabycie z Belgii wyrobu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi wyprodukowanego w Belgii i zawierającego alkohol etylowy częściowo skażony według regulacji belgijskich). Zgodnie z założeniami Spółki, przedmiotowe wyroby nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi będą mogły być klasyfikowane do dowolnego kodu CN, w tym do kodu CN 2207 („Alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone”) lub kodu CN 3814 („Organiczne złożone rozpuszczalniki i rozcieńczalniki, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; gotowe zmywacze farb i lakierów”).

Spółka pragnie potwierdzić, że alkohol etylowy zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi skażony według regulacji państwa pochodzenia (wytworzenia) wyrobu, bez względu na kod CN wyrobu, będzie podlegał zwolnieniu z podatku akcyzowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy alkohol etylowy zawarty w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu (np. alkohol etylowy zawarty w nabywanym z Belgii wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażony według regulacji belgijskich), bez względu na kod CN tego wyrobu będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego?
2.  Czy w przypadku zwolnienia z podatku akcyzowego alkoholu etylowego zawartego w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażonego środkami skażający dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu, bez względu na kod CN tego wyrobu (np. zwolnienie dla alkoholu etylowego zawartego w nabywanym z Belgii wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażonym według regulacji belgijskich), dalsze wykorzystanie tego wyrobu na terenie kraju będzie podlegało jakimkolwiek obowiązkom formalnym wynikającym z regulacji akcyzowych i związanych z kontrolą nad obrotem i zużyciem tego wyrobu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zdaniem Spółki, alkohol etylowy zawarty w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu (np. alkohol etylowy zawarty w nabywanym z Belgii wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażony według regulacji belgijskich), bez względu na kod CN tego wyrobu będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

1.  Zasady zwolnienia alkoholu etylowego z akcyzy na podstawie uregulowań unijnych:

(i)

Zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym alkoholu etylowego, reguluje na szczeblu unijnym Dyrektywa Strukturalna. W świetle art. 19 ust. 1 przedmiotowej dyrektywy opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega alkohol etylowy.

Na podstawie art. 20 Dyrektywy Strukturalnej alkoholem etylowym są m.in. wszelkie produkty o rzeczywistej zawartości alkoholu wyższej niż 1,2% objętości, oznaczone kodami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli stanowią tylko część wyrobu należącego do innego działu CN, jak również napoje zawierające rozcieńczony spirytus. Oznacza to, że zakres pojęcia „alkohol etylowy” ustalony Dyrektywą Strukturalną obejmuje nie tylko alkohol etylowy w czystej postaci wg CN 2207, ale również alkohol zawarty w innych wyrobach. Tym samym, wyrobem podlegającym uregulowaniom Dyrektywy jest alkohol etylowy w każdej postaci, w tym również zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Wyroby te objęte są zwolnieniem z opodatkowania akcyzą, pod warunkiem łącznego spełnienia dwu poniższych przesłanek, tj.:

1.  przesłanki skażenia zgodnie z wymogami każdego państwa członkowskiego, oraz
2.  przesłanki użycia do wytwarzania produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi.

Zwolnienie to ma charakter obligatoryjny, państwom członkowskim przyznane zostało jedynie prawo do określenia warunków stosowania zwolnienia, mających zagwarantować jego prawidłowe i uczciwe stosowanie. Oznacza to tym samym, że państwa członkowskie są bezwzględnie zobowiązane zwolnić od akcyzy produkty objęte Dyrektywą, w tym także szeroko zdefiniowany alkohol etylowy. Szeroko zakreślona definicja alkoholu etylowego ma ten praktyczny skutek, że nakazuje zastosować zwolnienie od akcyzy nie tylko do produktów o rzeczywistej mocy alkoholu przekraczającej limit wskazany w Dyrektywie, ale również względem alkoholu etylowego, będącego składnikiem produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

W tym kontekście warto dodać, że zgodnie z Dyrektywą obligatoryjne zwolnienie alkoholu etylowego od opodatkowania akcyzą skonstruowane zostało według dwu różnych reguł, w zależności od tego, jakiej kategorii (rodzaju) wyrobów, dotyczą.

Pierwsza kategoria obejmuje alkohol etylowy całkowicie skażony (art. 27 ust. 1 pkt a), w odniesieniu do którego warunkiem zwolnienia jest spełnienie wymogu całkowitego skażenia, który jednocześnie wyłącza obowiązek nadania alkoholowi dla celów zwolnienia oznaczonego przeznaczenia. Alkohol etylowy spełniający warunek całkowitego skażenia jest wyprowadzany ze składu poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy i wprowadzany do obrotu.

Wyroby drugiego rodzaju, tj. alkohol etylowy skażony zgodnie z wymogami państwa członkowskiego (art. 27 ust. 1 pkt b) podlega zwolnieniu pod warunkiem, że nadane mu zostanie oznaczone przeznaczenie, tj. że zostanie on wykorzystany do produkcji wyrobów, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi. Ten „typ” zwolnienia zakłada ścisły nadzór nad „losami” wyrobu, dla pewności, że wyrób akcyzowy objęty zwolnieniem od akcyzy faktycznie zostanie przeznaczony do celu, który stanowi warunek sine qua non zastosowania zwolnienia od akcyzy. Z tego względu, do momentu, w którym wyrób uzyska takie przeznaczenie, które uprawnia do zastosowania zwolnienia, pozostaje on w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

W przypadku Spółki, alkohol etylowy zostanie skażony zgodnie z regulacjami prawnymi państwa pochodzenia (wytworzenia) wyrobu. Następnie zostanie wykorzystany do produkcji wyrobów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym wyrobów klasyfikowanych do kodu CN 2207 20, niebędących jednak czystym alkoholem etylowym skażonym (np. rozpuszczalników czy też rozcieńczalników). Przedmiotowe wyroby nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi mogą być klasyfikowane do kodu CN 2207 20, gdyż mogą zawierać znaczną ilość alkoholu etylowego skażonego, jednakże ze względu na pozostałe składniki tych wyrobów nie posiadają one takich samych właściwości jak „czysty” alkohol etylowy skażony, dzięki czemu mogą być wykorzystywane do różnych celów.

Tym samym, w przypadku nabywania powyższych wyrobów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi spełnione zostaną materialne przesłanki zwolnienia z podatku akcyzowego wskazane w art. 27 ust. 1 lit. b) Dyrektywy Strukturalnej.

1.  Zasady zwolnienia alkoholu etylowego z akcyzy na podstawie uregulowań krajowych:

Zgodnie z art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu, Spółka pragnie podkreślić, iż art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej stanowi wyraz implementacji do krajowego porządku prawnego regulacji ujętej w art. 27 ust. 1 lit. b) Dyrektywy Strukturalnej.

Przepis art. 93 ust. 1 tej ustawy akcyzowej stanowi natomiast, że alkoholem etylowym są m.in. wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, nawet jeżeli są częścią innego wyrobu.

Zdaniem Spółki, wykładnia normy wynikającej z art. 30 ust. 9 pkt 2 nie może następować z pominięciem definicji alkoholu etylowego, wynikającej z powołanego wyżej art. 93 ust. 1 ustawy akcyzowej. Skoro zwolnienie z art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej odnosi się do wszystkich wyrobów zawierających alkohol etylowy w takim rozumieniu, jakie nadaje temu pojęciu art. 93 ust. 1, które są przeznaczone do innych celów niż spożycie przez ludzi, zwolnienie to obejmuje alkohol etylowy skażony zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi bez względu na kod CN tych wyrobów, w tym zawarty w rozpuszczalnikach i rozcieńczalnikach klasyfikowanych do kodu CN 2207 20.

Spółka pragnie wskazać również, iż wykładnia art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej, powinna uwzględniać cel art. 27 ust. 1 lit. b) Dyrektywy Strukturalnej. Tym samym, aby skorzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej, niezbędnym jest, żeby nabyty w procedurze zawieszenia poboru akcyzy alkohol etylowy skażony częściowo zgodnie z regulacjami państwa członkowskiego pochodzenia (wytworzenia) wyrobu został wykorzystany do produkcji wyrobów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, co będzie następowało w państwie członkowskim pochodzenia wyrobu.

W tym miejscu, Spółka pragnie wskazać stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 15 marca 2013 r. o sygn. akt I GSK 1132/11 rozstrzygał o możliwości zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej dla nabytego wewnątrzwspólnotowo alkoholu etylowego częściowo skażonego w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej i zużytego na terenie kraju do produkcji wyrobów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (w tym przypadku kosmetyków).

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdzając możliwość zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej wobec ww. alkoholu etylowego wskazał: „Przystępując do oceny zasadności zarzutu podniesionego w skardze kasacyjnej należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji dokonując wykładni art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, przyjął, że termin "wyrób" użyty w powołanym przepisie obejmuje nie tylko alkohol etylowy skażony, zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, ale także alkohol etylowy skażony w tzw. "czystej postaci". To stanowisko Sądu nie zostało podważone w skardze kasacyjnej, a w każdym razie Dyrektor Izby Celnej nie wykazał, że rezultat wykładni art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, był w tym zakresie błędny. Okoliczność ta ma zasadnicze znaczenie w sprawie, gdyż uznanie, te stanowiąc o "wyrobach" ustawodawca obejmował tym pojęciem także alkohol etylowy skażony w tzw. "czystej postaci", uzasadnia stanowisko o zastosowaniu zwolnienia od akcyzy w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia alkoholu etylowego skażonego, użytego do wytworzenia produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że stanowisko odnośnie do zwolnienia alkoholu etylowego skażonego potwierdza wykładnia art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym dokonywana w związku z postanowieniem art. 27 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 92/83/EWG. (\`(...)\`) W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładnia art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym powinna uwzględniać cel określony w art. 27 ust. 1 Dyrektywy 92/83/EWG tj. zwolnienie od podatku akcyzowego alkoholu etylowego, który nie jest przeznaczony do konsumpcji jako napój.”

Podobnie wskazał również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 24 lipca 2013 r., o sygn.. III SA/Łd 629/13: „(\`(...)\`) stwierdzić należy, że art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym należy rozumieć w ten sposób, że obejmuje on swym zakresem wszystkie przypadki, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. b Dyrektywy 92/83/EWG, a więc także alkohol etylowy skażony zgodnie z wymogami każdego Państwa Członkowskiego i używany do wytwarzania produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi”.

Należy podkreślić, iż powyższy wyrok nie został zaskarżony przez organy podatkowe, które tym samym uznały za prawidłowe stanowisko przedstawione w uzasadnieniu wyroku.

Odmiennie niż w przypadku powyżej wskazanych wyroków, Spółka nie zamierza nabywać wewnątrzwspólnotowo „czystego” alkoholu etylowego skażonego według regulacji państwa członkowskiego pochodzenia (wytworzenia) wyrobu, a zamierza nabywać wyroby nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi zawierające jako jeden ze składników, taki alkohol etylowy skażony.

Skoro więc zgodnie z przedstawionymi powyżej orzeczeniami sądów administracyjnych, nawet „czysty” alkohol etylowy skażony nabywany wewnątrzwspólnotowo i wykorzystywany na terenie kraju do produkcji wyrobów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi może korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej, to tym bardziej alkohol etylowy będący jednym ze składników nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu może korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie tego przepisu.

Ad.2

Zdaniem Spółki, w przypadku zwolnienia z podatku akcyzowego alkoholu etylowego zawartego w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażonego środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu, bez względu na kod CN tego wyrobu (np. zwolnienie dla alkoholu etylowego zawartego w nabywanym z Belgii wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażonym według regulacji belgijskich), dalsze wykorzystanie tego wyrobu na terenie kraju nie będzie podlegało jakimkolwiek obowiązkom formalnym wynikającym z regulacji akcyzowych i związanych z kontrolą nad obrotem i zużyciem tego wyrobu.

Jak już zostało wskazane powyżej, zgodnie z art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej, zwolnieniu z podatku akcyzowego podlega alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu.

Przepisy ustawy akcyzowej nie przewidują żadnych dodatkowych warunków zastosowania tego zwolnienia. Jedyne zastrzeżenie w przepisach ustawy akcyzowej związane ze stosowaniem powyższego zwolnienia z podatku akcyzowego znajduje się w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie warunków stosowania niektórych zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 16 września 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz.. 1109). Przepis ten wskazuje, że w przypadku zastosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej przyjmuje się, że alkohol etylowy zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi nabywany wewnątrzwspólnotowo został skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwa członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu, jeśli wyroby te były przedmiotem legalnego obrotu handlowego w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej przed ich przywozem na terytorium kraju. Przy czym dokumentami potwierdzającymi legalny obrót handlowy w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej powyższymi wyrobami, są faktury lub inne dokumenty księgowe o równoważnej wartości dowodowej.

Tym samym, należy wskazać, że przepisy akcyzowe w żadnym zakresie nie ograniczają możliwości dalszego obrotu i zużycia wyrobu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi i zwolnionego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej. W momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobu o którym mowa w art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy akcyzowej, realizuje się bezwarunkowe zwolnienie z podatku akcyzowego, a dalszy obrót tym wyrobem na terenie kraju, jak również jego zużycie nie podlega jakimkolwiek obowiązkom formalnym wynikającym z regulacji akcyzowych i związanych z kontrolą nad obrotem i zużyciem tego wyrobu (m.in. nie stosuje się więc wobec tego wyrobu dokumentu dostawy, nie składa się zabezpieczenia akcyzowego w związku z obrotem tym wyrobem nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi itp.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz. U.z 2014 r., poz. 752), zwanej dalej „ustawą”, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod pozycją 43 załącznika nr 1 do ustawy został wymieniony, bez względu na kod CN wyrobu zawierającego alkohol etylowy, alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% obj.

Jednocześnie w myśl art. 92 ustawy do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

Natomiast stosownie do art. 93 ust. 1 ustawy do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

1.  wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej;
2.  wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości;
3.  napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

Zgodnie z art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu.

Przy tym stosownie do § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 r. w sprawie warunków stosowania niektórych zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1109) w przypadku zastosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy przyjmuje się, że alkohol etylowy zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi nabywany wewnątrzwspólnotowo został skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwa członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu, jeśli wyroby te były przedmiotem legalnego obrotu handlowego w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej przed ich przywozem na terytorium kraju. Dokumentami potwierdzającymi legalny obrót handlowy w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej wyrobami, o których mowa w ust. 1, są faktury lub inne dokumenty księgowe o równoważnej wartości dowodowej.

W treści złożonego wniosku wskazano, że Spółka w ramach prowadzonej działalności zamierza nabywać z państw członkowskich Unii Europejskiej wyroby nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi zawierające w swoim składzie, jako jeden ze składników, alkohol etylowy częściowo skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu (np. nabycie z Belgii wyrobu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi wyprodukowanego w Belgii i zawierającego alkohol etylowy częściowo skażony według regulacji belgijskich). Zgodnie z założeniami Spółki, przedmiotowe wyroby nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi będą mogły być klasyfikowane do dowolnego kodu CN, w tym do kodu CN 2207 („Alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone”) lub kodu CN 3814 („Organiczne złożone rozpuszczalniki i rozcieńczalniki, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; gotowe zmywacze farb i lakierów”).

Spółka pragnie potwierdzić, że alkohol etylowy zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi skażony według regulacji państwa pochodzenia (wytworzenia) wyrobu, bez względu na kod CN wyrobu, będzie podlegał zwolnieniu z podatku akcyzowego oraz, że dalsze wykorzystanie tego wyrobu na terenie kraju nie będzie podlegało jakimkolwiek obowiązkom formalnym wynikającym z regulacji akcyzowych związanych z kontrolą nad obrotem i zużyciem tego wyrobu.

Stosownie do art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy alkohol etylowy skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi podlega zwolnieniu. Przy tym prawodawca zarówno w przepisach ustawy jak i przepisach zawartych w rozporządzeniach wykonawczych do niej nie zawarł dodatkowych warunków zastosowania niniejszego zwolnienia. Jedynymi warunkami dla zastosowania zwolnienia na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy są warunki zawarte w treści przedmiotowego zwolnienia.

Zatem w analizowanej sytuacji alkohol etylowy, który będzie zawarty w nabywanym wewnątrzwspólnotowo wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi i będzie skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia (wytworzenia) wyrobu (np. alkohol etylowy zawarty w nabywanym z Belgii wyrobie nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi skażony według regulacji belgijskich), bez względu na kod CN tego wyrobu będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego. Jednocześnie dalsze wykorzystanie tego wyrobu na terenie kraju nie będzie podlegało jakimkolwiek obowiązkom formalnym wynikającym z regulacji akcyzowych związanych z kontrolą nad obrotem i zużyciem tego wyrobu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.