Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1291/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-05
Teza: Usługi świadczone na rzecz uczelni przez nauczyciela akademickiego na podstawie umowy o dzieło nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, zatem nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza-samodzielna działalność gospodarcza; działalność-działalność wykonywana osobiście; nauczyciel-nauczyciel akademicki; podatnik; szkoły-szkoła wyższa; uczelnie; umowa-umowa o dzieło; wynagrodzenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2011r. (data wpływu 9 sierpnia 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 listopada 2011r. (data wpływu 22 listopada 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzonych przez Wnioskodawcę zajęć na uczelni – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzonych przez Wnioskodawcę zajęć na uczelni.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 listopada 2011r. (data wpływu 22 listopada 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 października 2011r. znak IBPP1/443-1291/11/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od 2006r. prowadzi jako nauczyciel akademicki zajęcia z psychologii na uczelniach publicznych. Zajęcia te mają charakter nauczania przedmiotu studentów, w ramach działalności oświatowej uczelni, z wykorzystaniem jej bazy dydaktycznej. W ramach umowy Wnioskodawca prowadzi ćwiczenia, przeprowadza kolokwia sprawdzające wiedzę, wystawia oceny i zaliczenia przedmiotu. Zakres programowy, forma zajęć są określone przez uczelnię.

Wnioskodawca zajęcia na uczelniach prowadzi na podstawie umów o dzieło. Umowy określają zobowiązania Wnioskodawcy do przeprowadzenia zajęć na uczelni w danym okresie (semestr, rok akademicki).

Od listopada 2010r. Wnioskodawca jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem są pozaszkolne formy edukacji (kod PKD 85.59.B), a z pozostałych przedmiotów działalności Wnioskodawcy, z edukacją związany jest 85.60.Z – działalność wspomagająca edukację.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu podano ponadto, że Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Wnioskodawca nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej PAN, ani jednostki badawczo-rozwojowej świadczącej usługi w zakresie kształcenia na poziomie wyższym.

Poza zakresem działalności gospodarczej, Wnioskodawca wykonuje również usługi polegające na prowadzeniu zajęć dla studentów na uczelni niepublicznej. W ramach tych zajęć Wnioskodawca występuje w roli nauczyciela akademickiego, w ramach działalności oświatowej uczelni, z wykorzystaniem jej bazy dydaktycznej.

Zleceniodawcą Wnioskodawcy jest niepubliczna szkoła wyższa – uczelnia zajmująca się kształceniem na poziomie wyższym zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług. Odbywa się to w ramach studiów licencjackich i magisterskich, których celem jest zdobycie wiedzy i tytułu zawodowego. W związku z polityką uczelni, Wnioskodawca nie jest zatrudniony na umowę o pracę, a zajęcia na uczelni prowadzi na podstawie umów o dzieło. Z tytułu czynności określonych w umowie, Wnioskodawca jest związany ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, w związku z czym – zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 – tych czynności Wnioskodawca nie uznaje za należące do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca umowę zawiera z kanclerzem uczelni. Umowa przewiduje prowadzenie zajęć w charakterze nauczyciela akademickiego dla studentów w ramach programu studiów licencjackich w trybie niestacjonarnym na okres jednego semestru roku akademickiego. Umowa zobowiązuje Wnioskodawcę do prowadzenia zajęć, przeprowadzania kolokwiów sprawdzających wiedzę, wystawiania ocen i zaliczenia z przedmiotu. Zakres programowy, harmonogram, forma zajęć są określone przez uczelnię w ramach programu studiów. Wymienione czynności Wnioskodawca wykonuje w siedzibie uczelni z wykorzystaniem jej bazy dydaktycznej.

Bezpośrednim uczestnikiem prowadzonych przez Wnioskodawcę zajęć są studenci uczelni będącej zleceniodawcą Wnioskodawcy.

Z uczestnikami zajęć nie łączy Wnioskodawcę bezpośrednia odpowiedzialność. Odpowiedzialność wobec osób trzecich (studentów) spoczywa na zleceniodawcy.

Z tytułu umowy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec zleceniodawcy – uczelni, Wnioskodawca jest zobowiązany do przestrzegania regulaminu tej uczelni.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 20 listopada 2011r.):

Czy świadczone Wnioskodawcę dla uczelni usługi prowadzenia zajęć dla studentów, zalicza się do usług ściśle związanych ze świadczeniem przez uczelnie usług w zakresie kształcenia (art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług), które podlegają zwolnieniu przedmiotowemu od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 20 listopada 2011r.), ponieważ Wnioskodawca prowadzi zajęcia na uczelni dla jej studentów i w ramach programu studiów wyższych tej uczelni, wykonywane przez niego czynności są ściśle związane z działalnością oświatową uczelni, gdyż stanowią realizację tej działalności w powierzonym Wnioskodawcy zakresie, zawierają się zatem w formule art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług. Wykonywane są jako realizacja działalności edukacyjnej uczelni jako takich. Nie mają charakteru samodzielnych czynności, gdyż poddane są kontroli wykładowców odpowiedzialnych za przedmiot. Podobnie odpowiedzialność wobec osób trzecich (studentów) spoczywa na uczelni.

Nauczanie studentów przez nauczycieli akademickich, odbywające się na uczelni w ramach studiów wyższych, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 jest zwolnione z VAT – nie może jednocześnie być usługą opodatkowaną w przypadku osoby zatrudnionej przez uczelnię na podstawie umowy o działo, gdyż byłoby to sprzeczne z zasadą równego traktowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jedną z głównych zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest zasada powszechności. Zgodnie z nią podatek VAT płacą wszyscy podatnicy dokonujący sprzedaży towarów i usług, bez względu na odbiorcę i przeznaczenie towaru lub usługi. Ustawa o podatku od towarów i usług określa podmioty, które uznawane są za podatników podatku VAT oraz czynności, których wykonanie podlega opodatkowaniu VAT (art. 5 ustawy). Wykaz podmiotów, które uważane są za podatników podatku VAT określony jest bardzo szeroko w artykułach 15-17 ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonania czynności (rok, dwa czy pięć) ani ilość dokonanych transakcji.

Z cyt. wyżej art. 15 ust. 2 ustawy wynika, iż pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące znaczenie ma nie częstotliwość lecz stałość, ciągłość wykorzystywania majątku. Oczywiste jest, że wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne np. w najem, dzierżawę, udzielenie licencji do korzystania z danej wartości niematerialnej i prawnej itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.

Dodatkowo należy wskazać, iż z brzmienia art. 15 ust. 1 ww. ustawy wynika, że uznanie aktywności danego podmiotu za działalność gospodarczą nie jest uzależnione od celów takiej działalności ani od jej rezultatu. W szczególności działalność gospodarcza nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku. Pozwala to w szczególności na uznanie za podatników różnego rodzaju organizacji non-profit, organów administracji publicznej czyli wszelkich podmiotów, które nie działają w celu uzyskania zysku. Działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług nie musi być bowiem działalnością o charakterze zarobkowym. Działalność gospodarcza nie jest również uzależniona od jej rezultatu. Zatem działalność gospodarcza ma miejsce także wówczas gdy nie przyniosła żadnych widocznych efektów.

Powyżej cytowane przepisy stanowią implementację przepisów wspólnotowych. W art. 9 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE Nr L 347 s. 1 ze zm.) zawarta została definicja podatnika oraz działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 Dyrektywy „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Stosownie do art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Z analizy powołanych przepisów wynika, iż w przypadku, gdy wykonawcę będą łączyć z nabywcą więzy analogiczne, jak w przypadku stosunku pracy i tym samym nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywaniem czynności oraz będzie korzystał wyłącznie lub przede wszystkim, z organizacji lub infrastruktury podmiotu, na rzecz którego usługa jest świadczona, a odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie ponosił zlecający, wówczas czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi jako nauczyciel akademicki zajęcia z psychologii na uczelniach publicznych. Wnioskodawca zajęcia na uczelniach prowadzi na podstawie umów o dzieło. Umowy określają zobowiązania Wnioskodawcy do przeprowadzenia zajęć na uczelni w danym okresie (semestr, rok akademicki). Od listopada 2010r. Wnioskodawca jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem są pozaszkolne formy edukacji oraz działalność wspomagająca edukację. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Należy w tym miejscu zauważyć, że w wezwaniu znak: IBPP1/443-1291/11/AW z dnia 28 października 2011r. Wnioskodawca został poproszony o sprecyzowanie pytania w zakresie podatku VAT, a tym samym do sprecyzowania zakresu wniosku. Mianowicie chodziło o wskazanie czy Wnioskodawca oczekuje interpretacji dotyczącej usług zaliczanych do działalności gospodarczej czy też czynności nieuznawanych za samodzielną działalność gospodarczą. Jednocześnie w przypadku gdyby Wnioskodawca oczekiwał interpretacji dotyczącej czynności nieuznawanych za samodzielną działalność gospodarczą – przepis art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT to należało w opisie stanu faktycznego podać:

*   czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi są czynnościami z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   czy z tytułu wykonania tych czynności Wnioskodawca jest związany ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich,
*   kto zgodnie z zawarta umową ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania Wnioskodawcy – Wnioskodawca czy zlecający?

W odpowiedzi na pytania Wnioskodawca podał, że poza zakresem działalności gospodarczej, wykonuje również usługi polegające na prowadzeniu zajęć dla studentów na uczelni niepublicznej. W ramach tych zajęć Wnioskodawca występuje w roli nauczyciela akademickiego, w ramach działalności oświatowej uczelni, z wykorzystaniem jej bazy dydaktycznej.

Wnioskodawca nie jest zatrudniony na umowę o pracę, a zajęcia na uczelni prowadzi na podstawie umów o dzieło. Z tytułu czynności określonych w umowie, Wnioskodawca jest związany ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, w związku z czym – zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 – tych czynności Wnioskodawca nie uznaje za należące do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca umowę zawiera z kanclerzem uczelni. Umowa przewiduje prowadzenie zajęć w charakterze nauczyciela akademickiego. Zakres programowy, harmonogram, forma zajęć są określone przez uczelnię w ramach programu studiów. Wymienione czynności Wnioskodawca wykonuje w siedzibie uczelni z wykorzystaniem jej bazy dydaktycznej.

Bezpośrednim uczestnikiem prowadzonych przez Wnioskodawcę zajęć są studenci uczelni będącej zleceniodawcą Wnioskodawcy. Z uczestnikami zajęć nie łączy Wnioskodawcę bezpośrednia odpowiedzialność. Odpowiedzialność wobec osób trzecich (studentów) spoczywa na zleceniodawcy. Z tytułu umowy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec zleceniodawcy – uczelni, Wnioskodawca jest zobowiązany do przestrzegania regulaminu tej uczelni.

Wnioskodawca nie wskazał zatem wprost czy przedmiotem zapytania są czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ podał jednak, że tych czynności nie uznaje zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT za należące do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, tut. organ wydał niniejszą interpretację przy założeniu, że powyższy warunek jest spełniony.

Przepis art. 13 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) stanowi, że przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Mając na uwadze powyżej opisany stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, że jeżeli zawarta umowa o dzieło spowodowała powstanie stosunku prawnego posiadającego cechy właściwe dla stosunku pracy, w ramach którego Wnioskodawca nie ponosi ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywaniem przedmiotowych czynności, wykonuje je w siedzibie zlecającego (uczelni) z wykorzystaniem jego bazy dydaktycznej oraz – jak wskazał Wnioskodawca i co istotne w przedmiotowej sprawie – z uczestnikami prowadzonych przez siebie zajęć, nie łączy Wnioskodawcy bezpośrednia odpowiedzialność, gdyż odpowiedzialność wobec osób trzecich (studentów) spoczywa na zleceniodawcy i jednocześnie przychody z tytułu tych czynności są przychodami wymienionymi w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji czynności tych, jak podaje Wnioskodawca, nie uznaje się za działalność gospodarczą w oparciu o art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, to nie można do nich zastosować przepisu art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Jeśli zatem Wnioskodawca wykonuje czynności na rzecz uczelni w okolicznościach i na warunkach określonych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, a tym samym wykonuje czynności pozostające poza zakresem ustawy o VAT, to w konsekwencji, z tytułu wykonywania tych czynności Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, a przedmiotowe usługi nie będą podlegały opodatkowaniu tym podatkiem.

Stąd nie jest w przedmiotowej sprawie możliwe zastosowanie wskazanego przez Wnioskodawcę w pytaniu oraz własnym stanowisku przepisu art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, który odnosi się do usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże korzystających ze zwolnienia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Wobec powyższego interpretacja przepisu art. 43 ust. 1 pkt 26, 27 i 29 ustawy o VAT okazała się bezprzedmiotowa, bowiem zapisy ujęte w tej regulacji mają zastosowanie do czynności podlegających opodatkowaniu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności, gdyby przychody z tytułu przedmiotowych czynności nie były przychodami wymienionymi w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), bądź zmiany stanu prawnego.

Jednocześnie tut. organ informuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.