Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-259a/10/MU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-06-09
Teza: Zwolnienie z opodatkowania ekwiwalentu pieniężnego wypłaconego emerytowi w zamian za świadczenie rzeczowe.
Słowa kluczowe: ekwiwalent; emeryt; fundusz-fundusz świadczeń socjalnych; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie rzeczowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Szkoły, przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2010 r. (data wpływu 9 marca 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 kwietnia 2010 r. (data wpływu 19 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania ekwiwalentu pieniężnego wypłaconego emerytowi w zamian za świadczenie rzeczowe - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania ekwiwalentu pieniężnego wypłaconego emerytowi w zamian za świadczenie rzeczowe. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 kwietnia 2010 r. (data wpływu 19 kwietnia 2010 r.)

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Komisja socjalna zamierza wprowadzić zmiany w Regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych poprzez dokonanie następującego zapisu: w związku ze zwiększonymi wydatkami rodziny (osoby samotnej) w okresie świąt – na wniosek emeryta byłego pracownika, jeden lub dwa razy w roku przyznaje się paczki żywnościowe lub ekwiwalent pieniężny zamiast przysługujących paczek.

Na szkoleniu dotyczącym Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wykładowca stwierdził, że ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych można wypłacać ekwiwalenty pieniężne za paczki żywnościowe dla emerytów byłych pracowników pod warunkiem, że jest taki zapis w Regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych i jednocześnie ekwiwalenty pieniężne muszą być udokumentowane rachunkami. Jeżeli emeryt, były pracownik potwierdzi zakup artykułów spożywczych na paczkę żywnościową rachunkami to skorzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w sytuacji kiedy to emeryt były pracownik nie dostarczy żadnego rachunku na potwierdzenie zakupu artykułów spożywczych na paczkę to należy traktować jako świadczenie pieniężne i opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 10% należności.

Na poprzednich szkoleniach wszyscy wykładowcy stali na stanowisku, że ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie można wypłacać ekwiwalentów pieniężnych w zamian za świadczenia rzeczowe ponieważ w szkołach nie ma przepisów prawnych, na podstawie których można byłoby dokonać zapisu w Regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych o możliwości wypłacania ekwiwalentów pieniężnych w zamian za świadczenia rzeczowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych można wypłacać ekwiwalenty pieniężne w zamian za świadczenia rzeczowe dla emerytów byłych pracowników?
2.  Czy ekwiwalenty pieniężne w zamian za świadczenia rzeczowe otrzymane przez emerytów - w związku z łączącym ich poprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy w świetle art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - muszą być udokumentowane rachunkami?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie drugie. W zakresie pytania pierwszego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacony emerytowi ekwiwalent pieniężny w zamian za świadczenie rzeczowe nie musi być udokumentowany rachunkami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednocześnie art. 21 ust. 1 pkt 38 tej ustawy wskazuje, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe lub ekwiwalenty pieniężne w zamian tych świadczeń otrzymywane przez emerytów i rencistów w związku z łączącym ich poprzednio z zakładami pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy oraz od związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.

Zatem, aby możliwym było zastosowanie powyższego zwolnienia, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   świadczenie ma być świadczeniem rzeczowym lub ekwiwalentem pieniężnym w zamian tych świadczeń,
*   świadczenie ma otrzymać emeryt lub rencista,
*   świadczenie to musi być przyznane ww. osobom w związku z istniejącym uprzednio stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, oraz przez związki zawodowe,
*   wartość świadczenia lub kwota ekwiwalentu pieniężnego nie może przekroczyć w roku podatkowym wysokości 2.280 zł.

Z uwagi na to, iż ustawa o podatku dochodowym nie określa definicji rzeczy ani świadczenia rzeczowego, dla ustalenia zakresu zwolnienia, należy odwołać się do znaczenia tych pojęć w języku potocznym lub definicji stosowanych w innych dziedzinach prawa. Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) rzeczami są tylko przedmioty materialne. Niewątpliwie, paczki żywnościowe, o których mowa we wniosku, należy uznać za świadczenie rzeczowe.

Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że ze zwolnienia, w limitowanej kwocie 2.280 zł, mogą korzystać jedynie świadczenia o charakterze materialnym oraz ekwiwalenty w zamian tych świadczeń. Ekwiwalent w znaczeniu słownikowym to rzecz równa innej wartością, odpowiednik, równoważnik.

Zawarte zaś w omawianym przepisie sformułowanie „w zamian” świadczy o tym, że faktycznie przysługujące, świadczenia rzeczowe nie zostały przekazane emerytom i rencistom przez zakład pracy.

Z przedmiotowego zwolnienia mogą więc korzystać jedynie świadczenia pieniężne, które mają swój odpowiednik w pierwotnym prawie do świadczenia rzeczowego.

Jednocześnie nadmienić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymaga dla zastosowania zwolnienia przedmiotowego, jakiegokolwiek dokumentowania lub rozliczania otrzymanego ekwiwalentu.

Z analizy zdarzenia przyszłego przestawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca planuje wprowadzić zmiany w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Zmiany te będą dotyczyły możliwości przyznania emerytom paczek żywnościowych lub ekwiwalentu pieniężnego zamiast przysługujących paczek.

Zatem, w sytuacji, gdy zgodnie z właściwymi przepisami, w regulaminie znajdzie się zapis o możliwości przyznania ekwiwalentu pieniężnego w zamian przysługujących paczek żywnościowych, wówczas taki ekwiwalent będzie korzystał ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bez względu na fakt czy osoba, która go otrzymała przedstawi jakiekolwiek dokumenty potwierdzające sposób wydatkowania otrzymanego świadczenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.