Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.176.2025.3.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Brak możliwości odliczenia ulgi prorodzinnej z uwagi na
przekroczenie limitu dochodów małżonków.
Słowa kluczowe: małoletni
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwania pismem z 3 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 3 kwietnia 2025 r.) oraz pismem z 30 kwietnia 2025 r. (wpływ 30 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawczyni prosi o wydanie stanowiska ws. ulgi na dziecko, czy należy się
    Wnioskodawczyni oraz jej mężowi ulga na wspólne dziecko w sytuacji kiedy rozliczają
    się wspólnie, a ich łączny dochód przekracza 112 tyś. natomiast mąż ma syna z
    pierwszego małżeństwa, jego miejsce zamieszkania jest przy matce i to ona pobiera na
    niego ulgę w całości, jednakże mąż ma pełną władzę rodzicielską i ją wykonuje.
    W piśmie z 3 kwietnia 2025 r. (wpływ 3 kwietnia 2025 r.) stanowiącym uzupełnienie
    wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, Pani i Pani mąż podlegaliście na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
      Odpowiedź: Pani oraz mąż w okresie którego dotyczy wniosek podlegaliście na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    2) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, prowadziła Pani działalność gospodarczą? Jeśli
      tak – należy wskazać formę opodatkowania tej działalności.
      Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek nie prowadziła Pani działalności
      gospodarczej.
    3) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskiwała Pani dochody opodatkowane
      według skali podatkowej (np. z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia itp.)?
      Odpowiedź: W okresie którego dotyczy wniosek uzyskała Pani dochody opodatkowane
      według skali podatkowej – pracuje Pani na podstawie umowy o pracę.
    4) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, między Panią a mężem istniała ustawowa
      wspólność majątkowa małżeńska?
      Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek istniała ustawowa wspólność
      majątkowa małżeńska między Panią, a mężem.
    5) Czy dokonuje Pani wraz z mężem wspólnego rozliczenia na podstawie art. 6 ust. 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
      Odpowiedź: Dokonuje Pani wraz z mężem wspólnego rozliczenia na podstawie art. 6
      ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    6) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek w stosunku do Pani i Pani dziecka miały
      zastosowanie przepisy:
      a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy),
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego lub
      c) ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
      d) ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych?
    Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek w stosunku do Pani ani Pani dziecka
    nie miały zastosowania przepisy:
      a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy),
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego
        lub
      c) ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
      d) ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych.
    7) Czy – w stosunku do syna męża z pierwszego związku – Pani:
      a) wykonywała wobec niego władzę rodzicielską;

      b) sprawowała wobec niego opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na
        podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą?
    Odpowiedź: W stosunku do syna męża z pierwszego związku:
      a) Nie wykonywała Pani wobec niego władzy rodzicielskiej.
      b) Nie sprawowała Pani wobec niego opieki poprzez pełnienie funkcji rodziny
        zastępczej na podstawie orzeczenia sądu ani umowy zawartej ze starostą.
    Następnie w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła
    Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) Jaka jest data urodzenia Pani dziecka?
      Odpowiedź: Pani dziecko urodziło się (...) 2022 r.
    2) Czy Pani dziecko posiada orzeczenie o niepełnosprawności? Jeśli tak, to proszę, żeby
      podała Pani nazwę organu orzekającego oraz czas, na jaki wydano orzeczenie o
      niepełnosprawności.
      Odpowiedź: Pani dziecko nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności.
    3) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, Pani dziecko przez cały rok uczyło się w szkole,
      o której mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub
      w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie?
      Odpowiedź: Pani dziecko z racji wieku nie podjęło jeszcze edukacji w szkole ani uczelni
      (uczęszcza do żłobka).
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 3 kwietnia 2025 r.)
    Czy w takiej sytuacji Państwa wspólne dziecko jest traktowane jako drugie dziecko męża
    przez co składając wspólnie rozliczenie podatkowe próg dochodowy Państwa nie
    obowiązuje i macie prawo skorzystać z ulgi?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu z 3 kwietnia 2025
    r.)
    Pani stanowisko jest takie, że ulga na Państwa wspólne dziecko powinna Państwu
    przysługiwać.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich
      dochodów.
    W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:

      Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
      1) przez cały rok podatkowy albo
      2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w
        przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
      – mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
      podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych
      zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z
      małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się
      na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy
      łącznych dochodów małżonków.
    Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków.
      Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem
      przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia
      wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod
      rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.
    Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w
      roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest
      opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej
      obowiązku uiszczenia podatku.
    Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Stosownie do art. 27f ust. 1 ww. ustawy:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
      1) wykonywał władzę rodzicielską;
      2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
      3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
        nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
        podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem
        podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6
        ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
      2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
      1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
      2) wstąpiło w związek małżeński.
    Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Przy czym, art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:

      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa
      w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30
      kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
        miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie
        przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie
        władzy rodzicielskiej.
      § 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
        miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u
        którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z
        rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) odpis aktu urodzenia dziecka;
      2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
      3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
      4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Jak stanowi art. 27f ust. 7 omawianej ustawy:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Przy czym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do podatnika i jego
    dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6
    lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co
    wynika z art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.

    Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na
    małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej.
    Przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że
    wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, została określona na dziecko, przy czym
    rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w
    stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta
    jest wykonywana przez oboje rodziców, to w określonych przypadkach każdy z rodziców
    ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że
    suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego
    dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Co istotne, kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w
    dowolnej proporcji przez nich ustalonej, z tym, że biorąc pod uwagę umiejscowienie w
    przepisach ustawy sformułowania „lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej”, tj. po
    wyrazach „kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych”,
    należy przyjąć, że podstawową formą podziału przysługującego odliczenia pomiędzy
    rodziców – z których każdy ma prawo do zastosowania ulgi – jest podział tej kwoty w
    częściach równych. Tym samym, możliwość skonsumowania kwoty ulgi przez rodziców
    dziecka w inny sposób niż w proporcji pół na pół należy traktować w kategorii przywileju
    (wyjątku od generalnej zasady) wymagającego zgody obojga rodziców.
    W konsekwencji, przysługiwanie odliczenia obojgu rodzicom w kwotach równych lub
    dowolnej proporcji przez nich ustalonej może mieć miejsce tylko wówczas, gdy oboje
    rodzice wykonują władzę rodzicielską.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia
    2021 r., kwotę ulgi prorodzinnej rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
      - zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
        dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
      - gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
        rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w
        związku małżeńskim.
    Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100%
    stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Z informacji przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniach wynika, że ma Pani
    wspólne dziecko z mężem i dokonują Państwo wspólnego rozliczenia z osiąganych
    dochodów, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani dziecko urodziło się (...) 2022 r. i nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności.
    Państwa dochód przekracza 112 tys. Wskazała Pani, że Pani mąż ma syna z pierwszego
    małżeństwa, jego miejsce zamieszkania jest przy matce i to ona pobiera na niego ulgę w
    całości, jednakże mąż ma pełną władzę rodzicielską i ją wykonuje. W okresie, którego
    dotyczy wniosek nie prowadziła Pani działalności gospodarczej, uzyskała Pani dochody
    opodatkowane według skali podatkowej – pracuje Pani na podstawie umowy o pracę. W
    okresie, którego dotyczy wniosek istniała ponadto ustawowa wspólność majątkowa
    małżeńska między Panią a mężem oraz w stosunku do Pani ani Pani dziecka nie miały
    zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

    (podatek liniowy), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu
    prywatnego lub ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym bądź ustawy z 6 lipca
    2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W stosunku
    do syna męża z pierwszego związku nie wykonywała Pani wobec niego władzy
    rodzicielskiej ani nie sprawowała opieki poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na
    podstawie orzeczenia sądu ani umowy zawartej ze starostą.
    Pani wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej na wspólne dziecko
    w związku z przekroczeniem limitu (progu) łącznych dochodów.
    Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu podkreślić należy, że
    korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich
    ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Co istotne, w przypadku rodziców, którym przysługuje ulga tylko na jedno dziecko istnieje
    ograniczenie zastosowania tej ulgi, polegające na wprowadzeniu przez ustawodawcę
    limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy wynika, że odliczeniu podlega
    za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę,
    pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego
    małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika pozostającego przez cały
    rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku
    podatkowym kwoty 112 000 zł.
    Wyjątek od powyższej zasady stanowi art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, limit dochodów wskazanych w art. 27f ust. 2
    pkt 1 ustawy, nie dotyczy podatnika i jego małżonka w sytuacji, gdy wykonywali oni
    władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę w stosunku do jednego dziecka,
    posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d ww. ustawy.
    Wysokość dochodów, o których mowa w ww. przepisie ustalić należy w sposób określony
    w powołanym art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.
    dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie
    zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę
    składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Wobec powyższego nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że w opisanej sytuacji
    może Pani skorzystać z ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych na Państwa wspólne dziecko.
    W niniejszej sprawie, w związku z tym, że w stosunku do syna Pani męża z pierwszego
    związku nie wykonywała Pani władzy rodzicielskiej oraz nie sprawowała opieki poprzez
    pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu ani umowy zawartej ze
    starostą, to mogłaby Pani – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – skorzystać z ulgi
    prorodzinnej tylko na jedno dziecko (Państwa wspólne) urodzone (...) 2022 r., jednakże
    ograniczeniem do zastosowania tejże ulgi jest limit dochodów, o którym mowa w art. 27f
    ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy uzyskanych przez Panią i Pani męża. W Pani sytuacji, nie znajduje
    zastosowania wyjątek wskazany w art. 27f ust. 2e ww. ustawy, ponieważ jak sama Pani
    wskazała, że Pani dziecko nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności.
    Analizowane przepisy wskazują, że w wyniku wniosku wyrażonego we wspólnym zeznaniu
    rocznym, małżonkowie podlegają opodatkowaniu łącznie od sumy swoich dochodów, po
    uprzednim dokonaniu odliczeń od dochodu odrębnie przez każdego z nich. W takim
    przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości
    podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków. Powyższa zasada
    obliczania podatku ma zastosowanie również w sytuacji, gdy jeden z małżonków w roku
    podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany

    zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub osiągnął
    dochody w wysokości nie powodującej obowiązku zapłaty podatku, lub też poniósł stratę
    np. z działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych.
    W tym miejscu należy jednak zwrócić uwagę, że złożenie przez Panią i Pani męża
    wspólnego zeznania podatkowego nie spowoduje, że to Pani uzyska uprawnienie do ulgi
    prorodzinnej na syna Pani męża. Z ulgi tej może skorzystać tylko ten rodzic, który
    wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego dziecka.
    Z uwagi na fakt, że – jak wskazała Pani we wniosku – dochód Pani i Pani małżonka
    przekroczył kwotę 112.000 zł uznać należy, że wystąpiła negatywna przesłanka
    uniemożliwiająca zastosowanie przez Panią odliczenia od podatku na podstawie art. 27f
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na Pani dziecko.
    W konsekwencji, nie może Pani skorzystać z ulgi prorodzinnej.
    Zatem, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Niemniej jednak brak możliwości dokonania przez Panią odliczeń w ramach ulgi
    prorodzinnej na wspólne Państwa dziecko oraz syna męża z poprzedniego związku nie
    wyklucza w przedstawionej sytuacji dokonania takich odliczeń przez Pani męża – przy
    spełnieniu przez niego przesłanek określonych w art. 27f ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z
    czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani, jako osoby występującej z
    wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla Pani męża.
    Jednocześnie podkreślić należy, że w związku z zakresem wyznaczonym zadanym przez
    Panią pytaniem oraz zawartym we wniosku własnym stanowiskiem w sprawie informuję,
    że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości skorzystania przez Pani męża z
    ulgi prorodzinnej na syna oraz Państwa wspólne dziecko, a także spełnienia warunków
    zastosowania ulgi prorodzinnej przez Pani męża. Pani mąż chcąc uzyskać interpretację
    indywidualną w swojej sprawie może wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.
    Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się

    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.