Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-144/07-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-01-03
Teza: Czy w roku 2007 Spółka będzie mogła uznać za koszty uzyskania przychodu wartość netto faktury za zakup „Opracowania projektu budowlanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego 6-kondygnacyjnego”, którego nie wykorzystano i zaniechano budowy według tego projektu?
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków; koszt-koszty uzyskania przychodów; projekt
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 01 października 2007 r. (data wpływu 03.10.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów faktury za zakup niewykorzystanego projektu budowlanego **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów faktury za zakup niewykorzystanego projektu budowlanego.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Zarząd Spółki w 2003 roku podjął decyzje o wybudowaniu budynku mieszkalnego wielorodzinnego 6-kondygnacyjnego w celu odsprzedaży. Na tą budowę zostało zakupione „Opracowanie projektu budowlanego budynku mieszkalnego 6-kondygnacyjnego”. Jednak z uwagi na brak zainteresowania ze strony ewentualnych nabywców na oferowane przez Spółkę rozwiązania i projekty odsprzedawanych mieszkań i lokali, Spółka wstrzymała się z rozpoczęciem prac budowlanych. W 2007 roku decyzją Zarządu zaniechano budowy budynku według tego projektu (nastąpiło przedawnienie dokumentacji) i zakupiono nowe opracowanie, w którym rozwiązania i koszty poszczególnych mieszkań i lokali bardziej odpowiadają oczekiwaniom rynku. Spółka w oparciu o nowy projekt budowlany przystąpiła w roku 2007 do budowy. Spółka zamierza rozliczyć koszty zakupu zaniechanej dokumentacji.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy w roku 2007 Spółka będzie mogła uznać za koszty uzyskania przychodu wartość netto faktury za zakup „Opracowania projektu budowlanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego 6-kondygnacyjnego”, którego nie wykorzystano i zaniechano budowy według tego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy dokumentacja w 2003 roku została zakupiona przez Spółkę w dobrej wierze i w przekonaniu, iż budując według niej obiekt do odsprzedaży Spółka wygeneruje na tej działalności oczekiwane zyski. Jednak w fazie początkowej rozpoczęcia budowy okazało się, iż propozycja budynku nie spełnia oczekiwań rynku i nie byłoby na niego zbytu. Aby nie ponieść straty Spółka zaniechała budowy według pierwotnej dokumentacji, co było decyzją słuszną gospodarczo i ekonomicznie. Wnioskodawca uważa, iż koszty niewykorzystanej do budowy dokumentacji są kosztami uzyskania przychodu z uwagi, iż zakup jej był normalnym poczynaniem gospodarczym w celu uzyskania przychodu i zysku. Na potwierdzenie swojej tezy Firma załączyła do wniosku postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego nr 1471/DPD1/423/127/05/MK z dnia 21.03.2006 r. wydane przez Pierwszy Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.**

Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z powyższym uregulowaniem podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych, wszelkich wydatków, pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą lub inną działalnością zarobkową, a ich poniesienie ma lub może mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Aby dany wydatek mógł być zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione warunki, a mianowicie:

*   wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu,
*   wydatek będzie poniesiony w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   wydatek nie może znajdować się w grupie wydatków określonych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem zasadniczo każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu, poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinien być uznany za koszt uzyskania przychodów.

Ustawodawca w przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy nie stawia wprost wymogu, by poniesiony wydatek przyniósł określony przychód, lecz był poniesiony w celu jego osiągnięcia. Zatem kosztem uzyskania przychodów będą uzasadnione racjonalnie i gospodarczo nakłady i wydatki związane z działalnością gospodarczą podatnika, który przez ich poniesienie zmierza do osiągnięcia przychodów z tego źródła. Budowę lokali i mieszkań przez Spółkę należy zatem traktować jako swego rodzaju działalność polegającą na wytworzeniu produktów przeznaczonych do sprzedaży. Wszelkie koszty związane z budową lokali i mieszkań, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w momencie ich sprzedaży, ponieważ związane są niewątpliwie z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i mają wpływ na wielkość osiąganego przychodu. Przerwanie przez Spółkę realizacji projektu budowlanego na którymkolwiek etapie, nie dyskwalifikuje poniesionych do tej pory wydatków jako niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Wśród kosztów uzyskania przychodów wyróżnia się koszty bezpośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, jak również koszty pośrednie czyli takie, które związane są z całościowym wymiarem prowadzenia działalności gospodarczej. Wydatki poniesione na zakup projektu budowlanego należy zaliczyć do kosztów bezpośrednich.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Jednocześnie należy zauważyć, iż oceny, czy dany wydatek może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi dokonać sam podatnik, bo to na nim w ostateczności spoczywa ciężar dowodu tego faktu, skoro wywodzi on z niego określone skutki prawne.

Reasumując, należy stwierdzić, że wydatki poniesione przez Spółkę na projekt budowlany stanowią koszt uzyskania przychodów Spółki w momencie sprzedaży lokali i mieszkań.

Wobec powyższego stanowisko przedstawione przez Podatnika w złożonym wniosku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.