Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-15/15/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-18
Teza: opodatkowanie akcyzą produktu o nazwie X
Słowa kluczowe: akcyza; akcyza-wyroby akcyzowe; podatek-podatek akcyzowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 3-art. 98

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 16 lutego 2015 r. (data wpływu 18 lutego 2015 r.) uzupełnionym pismem z 30 kwietnia 2015 r. (data wpływu 11 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą produktu o nazwie X - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą produktu o nazwie X.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 30 kwietnia 2015 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 24 kwietnia 2015 r. znak: IBPP4/4513-15/15/EK.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

„X” Sp. z o. o. jest producentem linii produktów o nazwie X. X stanowi mieszankę roślinną zawierającą w swym składzie nieprzetworzone zioła (podbiał, melisę i inne) oraz inne składniki roślinne (mieszanka nie zawiera tytoniu) oraz nikotynę w różnych poziomach stężenia (w tym stężenie „0”). X przeznaczony i wykorzystywany jest do użycia wyłącznie poprzez inhalację parową nikotyny wraz z ekstraktami roślinnymi. Inhalacja następuje wyłącznie za pomocą powszechnie dostępnych mobilnych inhalatorów (waporyzerów) przypominających wyglądem i sposobem działania e-papierosy. Waporyzer w komorze grzewczej podgrzewa mieszankę roślinną do temperatury ok. 200 st. C, dzięki czemu zawarta w mieszance woda wraz z substancjami pochodzenia roślinnego i ewentualnie nikotyną oraz czynnikami wspierającymi przyjmuje postać parową i może być bezpiecznie inhalowana. Odparowanie następuje bez udziału spalania produktu.

Nie powstaje dym wraz z nieodłącznym procesowi spalania tlenkiem węgla i czynnikami kancerogennymi. Inhalacja następuje poprzez wdychanie oparów mieszanki.

Wnioskodawca chce wprowadzić produkt X przeznaczony tylko i wyłącznie do parowej inhalacji do sprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że X jest wprowadzany do obrotu w opakowaniach jednostkowych o pojemności 10 i 200 gramów. Produkt jest pakowany w zgrzewane torebki foliowe, a następnie pakowany jest w pudełka kartonowe lub tuby kartonowe. Opis produktu na opakowaniach detalicznych oraz kolorystyka opakowań jest dostosowana do wymagań nabywcy, z pominięciem opisu i składu produktu.

Ponadto Wnioskodawca w uzasadnieniu swojego stanowiska zawarł istotny element opisu zdarzenia przyszłego, zgodnie z którym wyrób nie nadaje się do palenia w tradycyjnych formach i po wyjęciu z opakowania nie może być użyty do palenia tradycyjnego bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy produkt X o składzie i przeznaczeniu wskazanym w opisie zdarzenia przyszłego może być zakwalifikowany jako tytoń do palenia w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym (art. 95 ust. 8 w zw. z art. 98 ust. 5) i objęty podatkiem akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, produkt X o składzie i przeznaczeniu wskazanym w poz. 68 nie może być zakwalifikowany jako tytoń do palenia w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym (art. 95 ust. 8 w zw. z art. 98 ust. 5), a tym samym nie będzie on objęty podatkiem akcyzowym.

Uzasadnienie stanowiska Spółki

Do wyrobów tytoniowych zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym zalicza się: papierosy, tytoń do palenia, cygara oraz cygaretki. Zgodnie z art. 98 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym za tytoń do palenia uznaje się:

1.  tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;
2.  odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia.

Zgodnie z art. 98 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym tytoniem do palenia są również produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 5, a więc nadające się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych.

Zdaniem Spółki według powyższych przepisów produktu X nie można zakwalifikować jako tytoń do palenia. X służyć będzie wyłącznie do celów inhalacji oparami pochodzenia roślinnego i ewentualnie nikotyną o podobnym działaniu jak ogólnie dostępne e-papierosy. Jednakże w ogólnie dostępnych e-papierosach wypełnionych płynnym e-liquidem, użytkownik wdycha poza nikotyną również znaczna ilość szkodliwych substancji powstałych z podgrzewania substancji chemicznych takich jak glikol lub gliceryna, co nie występuje w preparacie X, w którym bazą i podstawowym składnikiem są ogólnie dostępne i przebadane zioła. Zioła i materiał roślinny używany do produkcji nie podlega przetwarzaniu przemysłowemu. X na drodze bezpiecznej inhalacji parowej zastępuje rytuały związane z używaniem tradycyjnych wyrobów tytoniowych oraz dostarczając ewentualnie nikotynę, pomaga w zmniejszeniu nasilenia głodu nikotynowego i objawów odstawiennych także dzięki wspierającym składnikom roślinnym o udowodnionym działaniu wspomagającym (zgodnie z informacjami zawartymi w publikacjach ESCOP: European Scientific Cooperative on Phytotherapy, którego członkiem jest Polski Komitet Zielarski).

Poza tym, immanentną cechą tytoniu do palenia jest - jak sama nazwa wskazuje - możliwość użycia go „do palenia”. Przepis art. 98 ust. 5 ustawy wymaga bowiem, aby wyrób nadawał się do palenia.

Wspomagając się oceną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 4 czerwca 2013 r. w interpretacji indywidulanej IPPP3/443-144/13-4/KB, Wnioskodawca uważa również jak Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, że Ustawa nie definiuje pojęcia „nadawania się do palenia”. Zatem w tej kwestii odwołać należy się do językowego znaczenia tego pojęcia. Z Małego słownika j. polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1999, str. 465 wynika, iż nadawać się - nadać się to być odpowiednim, stosowanym do czegoś lub na co. Palić - str. 593 tegoż słownika - to w szczególności używać tytoniu (opium itd.) przez wciąganie (wdychanie) dymu z żarzącego się papierosa, fajki, cygara.

Zatem, nadający się do palenia to taki wyrób, który w papierosie, fajce lub cygarze poprzez jego żarzenie się wywołuje dym nadający się do wdychania. .

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca uważa że, produkowany przez niego wyrób nie będzie opodatkowany akcyzą z tych samych powodów co e-papierosy, ponieważ przedmiotowy produkt nie nadaje się do palenia w tradycyjnych formach, podobnie jak się nie nadają do palenia np. majeranek, mięta czy herbata, natomiast użycie waporyzatora tak jak i e-papierosa nie polega na paleniu jego zawartości (wkładu/kartridża). Bowiem waporyzator tak jak e-papieros jest raczej elektronicznym urządzeniem do inhalacji/zażywania oparów pochodzenia roślinnego i ewentualnie nikotyny, przypominającym papierosa tylko ze względów estetycznych czy marketingowych (np. poprzez zamieszczenie elektronicznej diody imitującej żar z papierosa). Poza tym urządzenia przeznaczone do waporyzacji Xem posiadają możliwość podgrzewania wkładu jedynie do temperatury mniejszej niż temperatura spalania suszu roślinnego. Nadmienić tu należy, że urządzenia zwane waporyzatorami służą również do inhalacji prozdrowotnej substancjami czynnymi z różnego rodzaju ziół obecnych na rynku. .

Proces inhalacji oparami pochodzenia roślinnego i ewentualnie nikotyną polega na odparowywaniu wody z Xu, która to woda niesie ze sobą czynne substancje zawarte w mieszance roślinnej i ewentualnie nikotynę. .

Charakter i właściwości fizyko-chemiczne wyrobu oraz treść oznaczeń zamieszczonych na opakowaniach, w jakich będzie on sprzedawany, również wskazują na fakt, że nie należy go traktować jak wyrób tytoniowy. Wyrób po wyjęciu z opakowania nie może być użyty do palenia tradycyjnego bez dalszego przetwarzania przemysłowego, podobnie jak nie może być użyta w tym celu herbata, mięta, szałwia czy majeranek. .

Zdrowie i bezpieczeństwo konsumenta podlega w Polsce ochronie prawnej. Głównym aktem regulującym problematykę w tym zakresie jest ustawa z 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz.U. Nr 229, poz. 2275). Przepisy tej ustawy wdrażają postanowienia dyrektywy 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów. Dyrektywa reguluje wiele kwestii dotyczących bezpieczeństwa wyrobu, między innymi podaje definicje produktu bezpiecznego i niebezpiecznego:

*   określenie „produkt bezpieczny” oznacza każdy produkt, który w normalnych bądź możliwych do przewidzenia warunkach zastosowania, łącznie z przechowywaniem oraz zastosowaniem wymagań instalacyjnych i konserwacyjnych, nie przedstawia żadnego zagrożenia lub jedynie minimalne zagrożenie związane z jego użytkowaniem. Ocena produktu uważanego za dopuszczalny i odpowiadający wysokiemu poziomowi ochrony bezpieczeństwa i zdrowia osób w szczególny sposób musi uwzględniać:
*   właściwości produktu łącznie z jego składem i opakowaniem oraz w stosownych przypadkach z instrukcją instalacji i konserwacji;
*   zakres oddziaływania na inne produkty, jeżeli można przewidzieć, że będzie on używany wraz z innymi produktami;
*   wygląd produktu, etykietowanie, wszelkie ostrzeżenia i instrukcje zastosowania i niszczenia, a także wszelkie inne wskazówki czy informacje o produkcie;
*   kategorie konsumentów narażonych na szczególne ryzyko podczas używania produktu, zwłaszcza dzieci i osoby w podeszłym wieku. .

Powołując się na powyższą regulację prawną, X jako produkt może być bezpiecznie stosowany tylko i wyłącznie poprzez inhalację. Zgodnie z instrukcją oraz zaleceniami producenta produkt nie nadaje się do palenia. .

W związku z powyższym X nie może być uznany za tytoń do palenia, a tym samym opodatkowany akcyzą. .

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. .

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 752), dalej zwanej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby akcyzowe - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy. .

W pozycji 42 załącznika nr 1 do ustawy zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wskazano, że wyrobami akcyzowymi są papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki bez względu na kod CN; natomiast w pozycji 45 do wyrobów akcyzowych zaliczono (bez względu na kod CN) susz tytoniowy. .

Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN:

1.  papierosy;
2.  tytoń do palenia;
3.  cygara i cygaretki.

W myśl art. 98 ust. 2 ustawy za papierosy uznaje się: .

1.  tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;
2.  tytoń zrolowany, który w drodze nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
3.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową. .

Zgodnie z art. 98 ust. 5 ustawy, za tytoń do palenia uznaje się:

1.  tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;
2.  odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia. .

Ponadto, produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych (art. 98 ust. 8 ustawy). .

Co do zasady w myśl powyższych przepisów, za tytoń do palenia, uznaje się tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków, nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. Ponadto za tytoń do palenia, w rozumieniu ustawy, uważa się również produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń – spełniające kryteria ustalone w ust. 5 art. 98 ustawy. Zatem akcyzie mogą podlegać produkty, które nie zawierają tytoniu ale spełniają kryteria określone w przepisie art. 98 ust. 5 ustawy.

Z opodatkowania akcyzą wyłączono natomiast wyroby, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych (sytuacja ta nie jest jednak przedmiotem wniosku).

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia uznania czy produkt X może być zakwalifikowany jako tytoń do palenia w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym i objęty podatkiem akcyzowym. .

Zgodnie z opisem zawartym we wniosku Wnioskodawca jest producentem linii produktów o nazwie X. X stanowi mieszankę roślinną zawierającą w swym składzie nieprzetworzone zioła (podbiał, melisę i inne) oraz inne składniki roślinne (mieszanka nie zawiera tytoniu) oraz nikotynę w różnych poziomach stężenia (w tym stężenie „0”). X przeznaczony i wykorzystywany jest do użycia wyłącznie poprzez inhalację parową nikotyny wraz z ekstraktami roślinnymi. Inhalacja następuje wyłącznie za pomocą powszechnie dostępnych mobilnych inhalatorów (waporyzerów) przypominających wyglądem i sposobem działania e-papierosy. Waporyzer w komorze grzewczej podgrzewa mieszankę roślinną do temperatury ok. 200 st. C, dzięki czemu, zawarta w mieszance woda wraz z substancjami pochodzenia roślinnego i ewentualnie nikotyną oraz czynnikami wspierającymi przyjmuje postać parową i może być bezpiecznie inhalowana. Odparowanie następuje bez udziału spalania produktu. Nie powstaje dym wraz z nieodłącznym procesowi spalania tlenkiem węgla i czynnikami kancerogennymi. Inhalacja następuje poprzez wdychanie oparów mieszanki. Wnioskodawca chce wprowadzić produkt X przeznaczony tylko i wyłącznie do parowej inhalacji do sprzedaży. X jest wprowadzany do obrotu w opakowaniach jednostkowych o pojemności 10 i 200 gramów. Produkt jest pakowany w zgrzewane torebki foliowe, a następnie pakowany jest w pudełka kartonowe lub tuby kartonowe. Opis produktu na opakowaniach detalicznych oraz kolorystyka opakowań jest dostosowana do wymagań nabywcy, z pominięciem opisu i składu produktu. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca wyrób nie nadaje się do palenia w tradycyjnych formach i po wyjęciu z opakowania nie może być użyty do palenia tradycyjnego bez dalszego przetwarzania przemysłowego. .

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności oraz regulacje zawarte w ww. przepisach ustawy, należy zauważyć, że przy ocenie czy dany wyrób należy traktować jak tytoń do palenia decydujący jest fakt, czy wyrób ten nadaje się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. W związku z powyższym, w sytuacji gdyby produkowany przez Wnioskodawcę produkt opisany we wniosku nadawał się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego to będzie on wyrobem akcyzowym w rozumieniu przepisów ustawy.

Immanentną bowiem cechą tytoniu do palenia jest – jak sama nazwa wskazuje – możliwość użycia go „do palenia”. Tym samym przepis art. 98 ust. 5 ustawy wymaga aby wyrób nadawał się do palenia. .

Ustawa nie definiuje pojęcia „nadawania się do palenia”. Zatem w tej kwestii odwołać należy się do językowego znaczenia tego pojęcia. Z Małego słownika j. polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1999, str. 465 wynika, iż nadawać się - nadać się to być odpowiednim, stosowanym do czegoś lub na co. Palić - str. 593 tegoż słownika - to w szczególności używać tytoniu (opium itd.) przez wciąganie (wdychanie) dymu z żarzącego się papierosa, fajki, cygara.

Zatem, nadający się do palenia to taki wyrób, który np. w papierosie, fajce, fajce wodnej lub cygarze poprzez jego żarzenie się wywołuje dym nadający się do wdychania.

Zaznaczyć również należy, że przeznaczenie przez producenta wyrobu do sprzedaży jedynie w celu wykorzystania go do inhalacji nie ma znaczenia dla opodatkowania go akcyzą, gdyż decydującym kryterium w sprawie będzie ocena czy oferowany produkt (w opisanej postaci) nadaje się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

Jak Wnioskodawca wskazał we wniosku, opisany produkt sprzedawany w opakowaniach jednostkowych nie nadaje się do palenia w tradycyjnej postaci i po wyjęciu z opakowania nie może być użyty do palenia tradycyjnego bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

Stosownie zatem do powyższego, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca, produkt będący przedmiotem sprzedaży nie nadaje się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego nie będzie on wyrobem akcyzowym, o którym mowa w art. 98 ust. 5 ustawy i nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. .

Tym samym, w przedstawionej przez Wnioskodawcę sprawie, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. .

Należy jednak podkreślić, że zadaniem Organu w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji jest wyłącznie ocena prawna sytuacji objętej wnioskiem opisanej przez Wnioskodawcę a nie dokonywanie jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza wobec tego granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Nie oznacza to zatem, że w toku kontroli podatkowej lub w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez właściwy organ podatkowy w celu zweryfikowania prawdziwości okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji nie mogą zostać poczynione ustalenia faktyczne odmienne od przedstawionych przez podatnika we wniosku. W takiej sytuacji stwierdzenie odmiennego stanu faktycznego może stanowić podstawę do dokonania wobec podatnika wymiaru podatku akcyzowego. Przeszkodą tego wymiaru nie będzie wtedy interpretacja stwierdzająca, iż stanowisko strony jest prawidłowe, gdyż stanowisko to będzie się odnosić w istocie do innego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), niż tego ustalonego przez organ podatkowy w postępowaniu wymiarowym (zob. m. in. wyrok WSA w Poznaniu z 10 listopada 2009 r., sygn. akt I S.A./Po 869/09, lex nr 541931). .

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. .

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.