Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.821.2025.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
wydatków inwestycyjnych związanych z projektami
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
zbiornik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 3 listopada 2025 r. (wpływ 3 listopada 2025 r.) oraz
    pismem z 7 listopada 2025 r. (wpływ 7 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    „VAT”). Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153 z późn. zm.) (dalej: „ustawa o samorządzie gminnym” Gmina jest
    wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1, 10, 12, 14 i 15 ustawy o samorządzie gminnym do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami,
    ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.
    W ramach wykonywania ww. zadań Gmina realizuje projekty pn. „(...)” oraz „(...)” i uzyskuje
    dofinansowanie w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
    Gmina nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z wybudowanej infrastruktury.
    W piśmie z 7 listopada 2025 r. uzupełnili Państwo opis sprawy o następujące informacje:
    1. W trakcie realizacji projektów pn. „(...)” oraz „(...)” faktury za zakup towarów i usług są
      wystawiane na Gminę (...).
    2. Zakupione towary i usługi związane z realizacją projektu nie są i nie będą
      wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

## Pytanie

Czy w przedstawionych okolicznościach Gmina ma prawo do odliczenia VAT naliczonego
    od wydatków inwestycyjnych związanych z zrealizowanymi Inwestycjami?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych
    związanych z zrealizowanymi Inwestycjami.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym

    mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, iż prawo do odliczenia przysługuje, gdy są
    spełnione tzw. pozytywne przesłanki odliczenia (tj. odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz
    towary lub usługi, z tytułu nabycia których podatek został naliczony, będą wykorzystywane
    przez tego podatnika do czynności opodatkowanych) oraz gdy nie zachodzą żadne
    przesłanki wyłączające prawo do odliczenia wskazane w art. 88 ustawy o VAT (tzw.
    negatywne przesłanki odliczenia). Artykuł 88 ustawy o VAT określa bowiem listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W konsekwencji prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Tak skonstruowana zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Wskazać należy również, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem
    towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie
    go - dla tej czynności - za podatnika podatku VAT, działającego w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak wynika z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizacji zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku VAT w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wedle którego
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym oraz na własną odpowiedzialność.
    Do zadań publicznych o charakterze lokalnym, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy,
    wykonanych przez gminę, należy m.in. utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Ponadto do zadań własnych
    Gminy należą między innymi sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami,
    ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    samorządzie gminnym), kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i
    urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym), iii. zieleni
    gminnej i zadrzewień (art. 7 ust. 1 pkt 12 ustawy o samorządzie gminnym), porządku
    publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i
    przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu
    przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym). Powyższe
    oznacza, iż organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT w tych przypadkach, w których:
    (i) wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach zadań własnych lub (ii)
    wykonuje czynności mieszczące się wprawdzie w ramach zadań własnych, gdy mają on
    swoje źródło w stosunku cywilnoprawnym, tj. są realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Tylko w tym zakresie wykonywane przez Gminę czynności mogą zatem
    mieć przymiot działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, powołane wyżej przepisy ustawy o VAT wskazują, iż prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy zostaną
    spełnione łącznie następujące warunki: (i) odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz (ii)
    wystąpi związek między nabywanymi towarami lub usługami z prowadzoną przez
    podatnika działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT, a następnie -
    w ramach tej działalności - związek ze sprzedażą opodatkowaną VAT.
    Zdaniem Gminy w rozpatrywanych okolicznościach nie zostaną spełnione wskazane wyżej
    warunki do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych poniesionych w
    związku z zrealizowanymi Inwestycjami, ponieważ: (i) Gmina nie występuje w tym
    przypadku jako podatnik VAT oraz, w konsekwencji wydatki inwestycyjne nie są
    wykorzystane do czynności podlegających VAT, w tym opodatkowanych.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż Inwestycje zrealizowane zostały z założeniem, że
    po ich wykonaniu Infrastruktura nie będzie wykorzystywana przez Gminę do prowadzenia
    działalności gospodarczej. Gmina działa w tym zakresie w ramach reżimu
    publicznoprawnego. W związku z zrealizowanymi Inwestycjami Wnioskodawca występuje
    jako organ władzy publicznej, w ramach i w celu realizacji zadań własnych, nałożonych nań
    odrębnymi przepisami prawa, a nie na podstawie i w celu wykonywania zobowiązań
    wynikających z umów cywilnoprawnych. A zatem, na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT, Gmina nie działa tu w charakterze podatnika VAT.
    Ponadto, w kontekście drugiej z ww. przesłanek, należy zauważyć, iż prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie, gdy związek
    pomiędzy nabyciem towarów/usług a sprzedażą opodatkowaną jest dostatecznie
    oczywisty. Jak natomiast zostało wskazane w opisie zdarzenia, zrealizowane Inwestycje, w
    tym wytworzona w ramach ich Infrastruktura nie służą i nie będą służyć Gminie do
    czynności opodatkowanych VAT. Tym samym wydatki inwestycyjne poniesione przez
    Gminę na zrealizowane Inwestycje nie służą sprzedaży opodatkowanej VAT, a więc druga z
    ww. przesłanek nie została spełniona.
    Podsumowując Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków
    inwestycyjnych poniesionych w związku z zrealizowanymi Inwestycjami, gdyż nie zostały

    spełnione warunki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT do odliczenia tj. w związku z
    zrealizowanymi Inwestycjami Gmina nie występuje w tym przypadku jako podatnik VAT
    oraz w ramach zrealizowanych Inwestycji Infrastruktura 1-5, a tym samym wydatki
    inwestycyjne, nie są i nie będą wykorzystywane do czynności podlegających VAT, w tym
    opodatkowanych.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    przepisów prawa podatkowego w zakresie VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i
    usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
    Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych wynikających z art. 86 ust. 1, to jest m.in. tego, że zakupy będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to więc wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z
    2025 r., poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodne z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1, 10, 12, 14 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy: ładu przestrzennego, gospodarki
      nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (pkt 1);
      kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (pkt
      10); zieleni gminnej i zadrzewień (pkt 12); porządku publicznego i bezpieczeństwa
      obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym
      wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (pkt 14);
      utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych (pkt 15).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach wykonywania zadań własnych
    realizują Państwo projekty pn. „(...)” oraz „(...)”, dofinansowane w ramach Programu
    Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w przedstawionych okolicznościach mają
    Państwo prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych
    związanych z zrealizowanymi Inwestycjami.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie, podstawowy warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ towary i usługi
    nabywane w związku z realizacją projektu pn. „(...)” oraz „(...)”, nie są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jak bowiem Państwo wskazali we wniosku,
    zakupione towary i usługi związane z realizacją projektu nie są i nie będą wykorzystywane
    do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina nie będzie uzyskiwać żadnych
    dochodów z wybudowanej infrastruktury. Ponadto, co również wynika z wniosku, realizują
    Państwo ww. projekty w ramach zadań własnych gminy wynikających z art. 7 ust. 1 ustawy
    z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zatem realizując przedmiotowe
    Inwestycje występują Państwo jako organ władzy publicznej, wykonując zadania własne
    nałożone przepisami ustawy o samorządzie gminnym.
    W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki
    warunkującej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi
    oraz z uwagi na to, że nie działają Państwo jako podatnik podatku od towarów i usług, nie
    mają Państwo - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków związanych z realizacją ww. projektów.
    Podsumowując, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków inwestycyjnych związanych z projektami pn. „(...)” oraz „(...)”.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Ponadto zauważam, że w Państwa stanowisku znalazło się następujące stwierdzenie cyt.
    „(...) Infrastruktura 1-5 (...)”. Dokonując całościowej oceny Państwa stanowiska, powyższe
    stwierdzenie potraktowano jako błąd pisarski pozostający bez wpływu na podjęte
    rozstrzygnięcie, gdyż zarówno z opisu sprawy, pytania jak również z pozostałej treści
    stanowiska oraz pisma z 3 listopada 2025 r. i pisma z 7 listopada 2025 r. jednoznacznie
    wynika, że Państwa wniosek dotyczy kwestii braku prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków inwestycyjnych poniesionych w związku z zrealizowanymi Inwestycjami tj.
    projektami: „(...)” oraz „(...)”.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.