Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.307.2025.1.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Wprowadzenie do sieci energetycznej przez Państwa energii,
która zostanie wyprodukowana w Instalacjach
zamontowanych na dachach budynków szkół, nie będzie
stanowiło odpłatnej dostawy towarów podlegającej
opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie będzie Państwu
przysługiwało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z
zakupem i montażem Instalacji w ramach realizowanego
zadania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dostawa-dostawa towarów
odliczenia-brak prawa do odliczenia
prosument
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Który dotyczy:
      · nieuznania wprowadzenia przez Państwa do sieci energetycznej prądu
        wyprodukowanego w Instalacjach jako odpłatną dostawę towarów podlegającą
        opodatkowaniu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz
      · braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od
        wydatków związanych z zakupem i montażem Instalacji (pytanie oznaczone we
        wniosku nr 2 i nr 3).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 23 czerwca 2025 r. (wpływ 24 czerwca 2025 r.) oraz
    pismem z 7 lipca 2025 r. (wpływ 7 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Powiat jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Powiat rozpoczął realizację zadania inwestycyjnego pn. „(...)”, które polega na wykonaniu
    robót budowlanych związanych z dostosowaniem pomieszczeń w trzech szkołach, zakupie
    pierwszego wyposażenia pracowni przedmiotowych będących jednostkami
    organizacyjnymi powiatu oraz zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznych na potrzeby
    dwóch budynków użyteczności publicznej, tj. na potrzeby budynku Zespołu Szkół T oraz
    Zespołu Szkół R. W ramach inwestycji Powiat zamierza wykonać ww. Instalacje, będące
    przedmiotem niniejszego Wniosku. Wydatki związane z realizacją zadania zostaną
    udokumentowane wystawionymi na Powiat przez dostawców/wykonawców fakturami
    VAT.
    Jednocześnie Powiat pragnie wskazać, iż zadanie związane z zakupem i montażem paneli
    fotowoltaicznych zostanie sfinansowane ze środków zewnętrznych, tj. w celu realizacji
    zadania powiat otrzymał dofinansowanie w ramach (...). Projekt otrzymał dofinansowanie
    w kwocie brutto.
    Powiat otrzymał pismo od Instytucji Zarządzającej, informujące, że przed złożeniem
    wniosku o płatność obejmującego koszty instalacji fotowoltaicznej należy uzyskać
    interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS).

    Powiat pragnie wskazać, że celem montażu instalacji fotowoltaicznych na dachach
    budynków szkół jest możliwość obniżenia kosztów utrzymania placówek oświatowych
    poprzez zmniejszenie kosztów energii elektrycznej. Zarówno Zespół Szkół T, jak i Zespół
    Szkół R planują wykorzystywać wyprodukowaną energię wyłącznie na potrzeby własne
    obiektu. Samowystarczalność energetyczna to kluczowy element gospodarki o obiegu
    zamkniętym, gdzie systemy są zoptymalizowane pod kątem efektywnego wykorzystania
    zasobów.
    Wyprodukowany przez ww. Instalacje prąd będzie w pierwszej kolejności zużywany na
    potrzeby budynków, a w przypadku nadwyżki prąd będzie wprowadzany do sieci
    energetycznej i następnie „magazynowany” przez operatora sieci na potrzeby
    późniejszego wykorzystania przez szkoły.
    Przedsiębiorstwo energetyczne, zgodnie z ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 ze zm., dalej: ustawa o OZE), dokonywać
    będzie rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci wobec ilości energii
    pobranej z tej sieci.
    Powiat w związku z planowanym montażem instalacji będzie prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt. 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz
    stanowić będzie mikroinstalację, w rozumieniu art. 2 pkt. 19 ustawy o OZE.
    Budynki, na których zostaną zamontowane instalacje stanowią własność powiatu oraz nie
    są one w żaden odpłatny sposób wykorzystywane, w szczególności powiat nie dokonuje
    odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w
    przedmiotowych budynkach.
    Kompleksowa dostawa energii elektrycznej odbywać się będzie na warunkach określonych
    przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, ustawy z dnia 8
    grudnia 2017 r. o rynku mocy oraz zgodnie z wydanymi do tych ustawy przepisami
    wykonawczymi, w szczególności ze standardami jakości obsługi odbiorców określonymi w
    Rozporządzeniu Ministra klimatu i środowiska z dnia 29 listopada 2022 r. zmieniające
    Rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz
    rozliczeń w obrocie energią elektryczną oraz Rozporządzeniu Ministra klimatu i
    środowiska z dnia 11 listopada 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie
    szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego. Powyższe
    przepisy dotyczą sposobu kalkulacji, rozliczeń oraz parametrów jakościowych
    dostarczanej energii elektrycznej. Sprzedaż energii odbywać się będzie za pośrednictwem
    sieci dystrybucji należącej do Operatora Systemu Dystrybucyjnego (OSD) na obszarze,
    którego znajdują się miejsca dostarczenia energii elektrycznej.
    Powiat pragnie wskazać, iż w odniesieniu do instalacji fotowoltaicznych będących
    przedmiotem Zadania, sprzedawca energii dokonywać będzie rozliczenia ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej i pobranej z sieci OSD przez prosumenta – tj. Powiat, zgodnie
    ze wskazaniami układu pomiarowo-rozliczeniowego dla Instalacji, na podstawie danych
    pomiarowych udostępnionych lub przekazanych przez OSD.
    Powiat informuje, iż Umowa nie przewiduje/nie będzie przewidywać pobierania przez
    Powiat wynagrodzenia w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji
    fotowoltaicznych zakupionych i zamontowanych w ramach Zadania wprowadzoną do
    sieci. Jednocześnie, Powiat zakłada, że cała energia wyprodukowana za pomocą
    rzeczonych instalacji zostanie zużyta na potrzeby własne szkół, tj. na potrzeby
    zapewnienia energii elektrycznej ww. budynkach.
    Powiat pragnie wskazać, iż w przypadku zakupionej i zamontowanej w ramach Zadania
    instalacji fotowoltaicznej będzie korzystać z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach
    energii.

    Powiat pragnie wskazać, iż realizacja zadania należy do zadań własnych powiatu
    wynikających z przepisów ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 19 ustawy o
    samorządzie powiatowym, Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o
    charakterze ponadgminnym w zakresie utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Efekty planowanego do realizacji Zadania będą wykorzystywane przez Powiat do produkcji
    energii niezbędnej do funkcjonowania budynków Zespołu Szkół T oraz Zespołu Szkół R,
    które z kolei wykorzystywane będą do celów statutowych jednostki oświatowej i nie będą
    wykorzystywane w żaden odpłatny sposób. W przypadku wystąpienia nadwyżki energii
    elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczne, o której mowa we wniosku i
    wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w przypadku
    niewykorzystania w określonym terminie, nadwyżka przepada.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Towary i usługi nabyte w ramach Projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Pytania
      1. Czy wprowadzenie do sieci energetycznej przez Powiat prądu, który zostanie
        wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na dachach budynków szkół,
        będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
        podatkiem VAT?
      2. Czy Powiatowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem i montażem Instalacji?
      3. Czy Powiatowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia części lub całości podatku
        od towarów i usług (VAT) naliczonego od wydatków związanych z realizacją zakupu i
        montażu paneli fotowoltaicznych związanych z realizacją powyższego zadania
        inwestycyjnego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Wprowadzenie do sieci energetycznej przez Powiat prądu, który zostanie wyprodukowany
    w Instalacjach zamontowanych na budynkach szkół, nie będzie stanowiło odpłatnej
    dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 2 pkt
    6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących

    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Odnosząc powyższe definicje do zdarzenia przyszłego należy wskazać, że Powiat
    wprawdzie zamierza zawrzeć z dostawcą energii umowę, na podstawie której będzie
    dochodziło do rozliczenia energii elektrycznej zakupionej z sieci energetycznej, jak również
    energii wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej, na podstawie której będzie
    dochodziło do rozliczenia energii elektrycznej zakupionej z sieci energetycznej, jak również
    energii wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznych, jednak nie można mówić w tym
    przypadku o działalności producenta energii po stronie Powiatu.
    Powiat nie jest zainteresowany, ani nie jest jego celem produkcja prądu w celach
    komercyjnych. Wyprodukowany przez instalacje fotowoltaiczne prąd będzie miał związek
    wyłącznie z działaniem Powiatu w sferze publicznoprawnej, tj. zapewnienie prądu dla
    realizacji zadań własnych Powiatu z zakresu edukacji. Celem montażu instalacji
    fotowoltaicznych jest w tym wypadku wyłącznie umożliwienie realizacji zadań
    edukacyjnych.
    Ponadto, zdaniem Powiatu w sytuacji wyprodukowania przez Instalacje prądu i
    wprowadzenia go do sieci energetycznej nie nastąpi jego sprzedaż, a jedynie zostanie on
    zmagazynowany przez operatora sieci na potrzeby późniejszego wykorzystania przez
    Powiat.
    Powiat nie otrzyma wówczas wynagrodzenia za energię wprowadzoną do sieci. Tym
    samym nie można tu uznać, że dojdzie do jakiejkolwiek zapłaty na rzecz Powiatu za
    wprowadzenie prądu do sieci energetycznej. Ponadto, zgodnie z ustawą o OZE, gdy
    prosument w ramach rozliczenia nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    w ciągu 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia, nieodebraną energią dysponuje
    sprzedawca, co oznacza, iż wówczas prosument traci możliwość jej wykorzystania.
    Stanowisko Powiatu znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z 24 kwietnia 2023 r. sygn. 0112-
    KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW, w której Organ wskazał: „(...) w przypadku rozliczenia energii
    w systemie net meteringu, w sytuacji, gdy Wnioskodawca za nadwyżki energii elektrycznej
    wprowadzanej do sieci przez Spółkę nie otrzymuje wynagrodzenia i nadwyżki te w okresie
    12 miesięcy (365 dni) od wprowadzenia jej do sieci OSD przepadają, wprowadzanie energii
    elektrycznej do sieci nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług”.
    W konsekwencji, wprowadzenie przez Powiat do sieci energetycznej prądu, który zostanie
    wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na budynkach szkół nie będzie stanowiło
    odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 2
    Powiatowi nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z zakupem i montażem Instalacji.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę
    podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, Powiat wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 4
    ust. 1 tej ustawy, Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze
    ponadgminnym. A w szczególności stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 19 ustawy o samorządzie
    powiatowym, dotyczące utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności
    publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    W konsekwencji, zdaniem Powiatu, wydatki na realizację Inwestycji służyć będą przede
    wszystkim do wypełniania zadań własnych (niepodlegających ustawie o VAT) nałożonych
    na Powiat przepisami ustawy o samorządzie powiatowym.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż Powiat nabywając towary/usługi celem
    realizacji Zadania, nie będzie nabywał ich do działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie będzie działał w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy. Zdaniem Powiatu, na powyższe nie powinno mieć
    wpływu potencjalne wprowadzenie do sieci energii wyprodukowanej przez Instalacje. Jak
    zostało wskazane powyżej, montaż Instalacji ma na celu wyłącznie zapewnienie
    ekologicznego źródła energii dla szkół i obniżenie bieżących kosztów jego użytkowania
    związanych z zakupem energii. Ponadto, Powiat nie będzie wykorzystywał wytworzonej w
    ten sposób energii w celach zarobkowych. Instalacje te nie będą bowiem służyły innym
    obiektom powiatowym, lecz wyłącznie szkołom.
    Wydatki na Inwestycję będą zatem ponoszone poza działalnością gospodarczą Powiatu, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym nie zostanie spełniona pierwsza
    przesłanka warunkująca prawo do odliczenia VAT, stanowiąca o ponoszeniu wydatków
    przez podatnika tego podatku w ramach wykonywanej przez niego działalności
    gospodarczej.
    Zdaniem Powiatu, brak będzie bezsprzecznego i bezpośredniego związku pomiędzy
    wydatkami, które Powiat poniesie na realizację Inwestycji w zakresie dotyczącym Instalacji
    fotowoltaicznych zamontowanych na budynkach szkół, a wykonywaniem czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT,
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W przypadku wprowadzenia energii elektrycznej do sieci, jeśli w ramach rozliczenia Powiat
    nie odbierze jej w ciągu 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia, zgodnie z ustawą o OZE,

    nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, co oznacza, iż wówczas Powiat utraci
    możliwość jej wykorzystania. W związku z powyższym, zdaniem Powiatu, realizacja
    Inwestycji dotyczącej Instalacji montowanych na budynkach szkół nie będzie związana z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT – Powiat
    bowiem nie będzie otrzymywał od operatora żadnej zapłaty w sensie środków pieniężnych
    do w pełni swobodnej dyspozycji.
    Ad 3
    W konsekwencji warunek związku przedmiotowych wydatków z czynnościami
    opodatkowanymi nie zostanie spełniony i tym samym Powiat nie będzie uprawniony do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z montażem Instalacji.
    Stanowisko Powiatu znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    11 sierpnia 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.281.2023.3.AM, DKIS stwierdził: „(...) w
    przedmiotowej sprawie wprowadzenie energii elektrycznej do sieci nie będzie stanowiło
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. A zatem towary i
    usługi nabywane w związku z realizacją Inwestycji nie będą służyły Państwu do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, z uwagi na fakt,
    że jak wynika z okoliczności sprawy – efekty realizowanych Inwestycji nie będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie będzie
    Państwu przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w związku z zakupem i montażem Instalacji”.
    Ponadto w interpretacji indywidualnej z 3 sierpnia 2023 r. sygn. 0112-KDIL3.
    4012.365.2023.2.EW, DKIS wskazał, iż: „(...) Warunek uprawniający do odliczenia podatku
    VAT, w związku z realizowanym przez Państwa projektem nie jest spełniony, ponieważ
    zarówno nabywane towary i usługi, jak i efekty realizowanego projektu nie są
    wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    Również w interpretacji indywidualnej z 17 maja 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    1.4012.179.2024.2.MG, DKIS wskazał, iż: „(...) Mając na uwadze powyższe uregulowania
    podkreślić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86
    ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług”.
    W związku z powyższym, zdaniem Powiatu, Powiatowi nie będzie przysługiwać prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji z uwagi na
    brak związku przedmiotowych wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla
    uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie
    czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu
    potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki,
    który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W
    konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego
    istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną
    korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Wskazać należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
      1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą,
        o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.

    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności
    o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 107 ze zm.) zwanej dalej ustawą o samorządzie powiatowym:
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na
      własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 19 ustawy o samorządzie powiatowym:
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze
      ponadgminnym w zakresie utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń
      użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to

      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
    Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o OZE:
      Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie
      wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę
      wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego
      miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z
      zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie
      rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na
      kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2022 r. poz. 143, z późn. zm.).
    W myśl art. 4 ust. 10a ustawy o OZE:

      W zakresie pobranej energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu, o którym mowa w
      ust. 1 i 1a, nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:
      1) art. 52 ust. 1;
      2) art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2021
        r. poz. 2166).
    Natomiast art. 4 ust. 11 pkt 1 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym
      mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia
      do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
      mowa w ust. 4.
    Zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez tego
        prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
        ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w terminie
        do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca
        2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z
        jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje
        projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach
        realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie
        finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach
        regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej
        ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o OZE,
    zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej
    energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w
    rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wskazany art. 4
    ust. 9 ustawy o OZE został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o
    zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady
    zatem czynności, o których mowa w tym przepisie, mogą stanowić czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników
    tego podatku.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:

      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Realizują Państwo zadanie inwestycyjne polegające na wykonaniu robót
    budowlanych związanych z dostosowaniem pomieszczeń w szkołach stanowiących
    Państwa własność, zakupie wyposażenia pracowni oraz zakupie i montażu instalacji
    fotowoltaicznych na potrzeby dwóch szkół (Instalacje). Faktury potwierdzające poniesione
    wydatki wystawiane są na Państwa. Towary i usługi nabywane w ramach zadania będą
    wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Wyprodukowany przez Instalacje prąd będzie w pierwszej kolejności zużywany na
    potrzeby budynków dwóch szkół, a w przypadku nadwyżki, będzie wprowadzany do sieci
    energetycznej i następnie „magazynowany” przez operatora sieci na potrzeby
    późniejszego wykorzystania przez Państwa. W związku z montażem Instalacji będą
    Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27 ustawy o OZE.
    Instalacje stanowić będą miokroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.
    Umowa z przedsiębiorstwem energetycznym nie przewiduje pobierania przez Państwa
    wynagrodzenia w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z Instalacji
    wprowadzoną do sieci. Będą Państwo korzystać z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z
    tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o OZE. W przypadku wystąpienia nadwyżki energii
    elektrycznej wyprodukowanej przez Instalacje i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w przypadku niewykorzystania w określonym terminie,
    nadwyżka przepada.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii uznania wprowadzenia przez
    Państwa do sieci energetycznej prądu wyprodukowanego w Instalacjach jako odpłatną
    dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Mając na uwadze przepisy prawa oraz opis sprawy należy podkreślić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.
    Tym samym opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia
    elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego
    tytułu wynagrodzenie. Przy czym wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o OZE
    systemu tzw. „net-meteringu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 tej ustawy, należy uznać,
    że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej
    wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci pobraną.
    Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego
    wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych
    terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT.
    Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w Instalacjach, rozliczanej – jak wskazali Państwo – zgodnie z art. 4 ust. 1
    ustawy o OZE (tj. w systemie „net-metering”), nie stanowi czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że
    wyprodukowana za pomocą Instalacji energia jest zużywana na Państwa własne potrzeby
    – w celu realizacji zadań statutowych. Całość wytworzonej energii przeznaczona jest na
    zaspokojenie państwa potrzeb własnych. Niewykorzystana w określonym terminie
    nadwyżka energii przepada.
    Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w Instalacji rozliczanej zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Podsumowując, stwierdzam, że wprowadzenie do sieci energetycznej przez Państwa
    energii, która zostanie wyprodukowana w Instalacjach zamontowanych na dachach
    budynków szkół, nie będzie stanowiło odpłatnej dostawy towarów podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    uznałem jako prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w dalszej kolejności dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i
    montażem Instalacji (pytanie oznaczone we wniosku nr 2 i nr 3).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:

      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego
    czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w kontekście prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny. W analizowanej sprawie związek taki nie występuje.
    Jak wynika z powyższego rozstrzygnięcia, w związku z wprowadzaniem energii do sieci nie
    dokonują Państwo dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ponadto, jak wskazali Państwo w opisie sprawy, nabywane w ramach zadania towary i
    usługi będą wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem nie została spełniona podstawowa pozytywna przesłanka warunkująca prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z
    czynnościami opodatkowanymi, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że nie będzie Państwu przysługiwało prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z
    zakupem i montażem Instalacji w ramach realizowanego zadania.
    Zatem Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego we wniosku nr 2 i
    nr 3 uznałem jako prawidłowe

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.