Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.544.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Zastosowanie procedury VAT marża przy sprzedaży części
samochodowych z demontażu.
Słowa kluczowe: VAT marża
działalność-działalność gospodarcza
podmiot-podmiot zużywający
samochód
samochód-samochód używany
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 4. Szczególne procedury
w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki,
przedmiotów kolekcjonerskich i antyków
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 10
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 4-art. 120-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia, czy przy wyliczaniu marży przy sprzedaży używanych
    części samochodowych (w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy) pochodzących z
    demontażu, do ustalenia wysokości podatku od towarów i usług, należy przyjąć oparcie
    wyliczenia kwot nabycia poszczególnych części w oparciu o szacunkową wartość rynkową.
    Uzupełnił go Pan pismem sygnowanym datą 28 sierpnia 2025 r. (wpływ 29 września 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej jest Pan czynnym
    podatnikiem VAT. Głównym przedmiotem Pana działalności jest sprzedaż części do
    pojazdów samochodowych. Części pozyskiwane są głównie w ramach stacji demontażu
    pojazdów prowadzonej zgodnie z przepisami rozdziału 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r.
    o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Stacja demontażu pojazdów wpisana
    jest do rejestru prowadzonego przez Marszałka WOJEWÓDZTWA (...) pod nr (...).
    Prowadzenie stacji demontażu pojazdów polega, zgodnie z ww. ustawą, na usunięciu z
    pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów i substancji niebezpiecznych, w tym

    płynów, wymontowaniu z nich przedmiotów wyposażenia i części nadających się do
    ponownego użycia, wymontowaniu elementów nadających się do odzysku lub recyklingu.
    Pojazdy do demontażu nabywa Pan m.in. od osób fizycznych niebędących podatnikami
    VAT na podstawie umów cywilnoprawnych. Pojazdy nabywane są bezpośrednio od ich
    właścicieli, bądź w przypadku pojazdów po tzw. szkodach całkowitych – za pośrednictwem
    wyspecjalizowanych podmiotów organizujących aukcje pojazdów powypadkowych na
    zlecenie ubezpieczycieli. Jednak nawet przy zakupie przez pośrednika – umowa sprzedaży
    zawierana jest bezpośrednio z właścicielem pojazdu.
    Są to pojazdy wycofane z eksploatacji (zużyte, bądź powypadkowe po tzw. szkodach
    całkowitych). W wyniku demontażu z pojazdu pozyskuje się części (mechaniczne,
    elektroniczne, blacharskie, wyposażenie itd.) – te z nich, które zostaną zakwalifikowane
    jako nadające się do dalszego użycia – przeznaczone zostają do sprzedaży. Części te są
    towarem używanym w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy. Pozostałe części nie
    nadające się do użytku z przyczyn technicznych (uszkodzone lub zniszczone) bądź takie,
    których dalsza sprzedaż byłaby nieopłacalna ekonomicznie zostają zakwalifikowane jako
    złom i sprzedawane są jako złom podmiotom prowadzącym działalność w zakresie
    gospodarki odpadami. W ten sposób, sprzedawane są złom metalowy oraz akumulatory.
    Pozostałe elementy pojazdów nie nadające się do dalszego użytku bądź odpady
    niebezpieczne zostają przekazane do utylizacji bądź recyklingu w sposób odpowiedni dla
    danego rodzaju odpadu. Odpady te nie generują już przychodu – za ich odbiór należy
    zapłacić wyspecjalizowanym podmiotom.
    Cena, za jaką nabywany jest dany samochód (czy to bezpośrednio od jego właściciela, czy
    to na aukcjach po szkodach całkowitych), uzależniona jest od szacunkowej wartości
    możliwych do pozyskania z danego samochodu części. W Pana interesie jest nabycie
    samochodu, z którego będzie można pozyskać maksymalną ilość wartościowych części
    nadających się do sprzedaży. Cena nabycia w żaden sposób nie jest uzależniona od masy
    pojazdu. Np. mogą wystąpić dwa identyczne (pod względem modelu, wersji, rocznika,
    wyposażenia) samochody (a więc mające równą masę), jednak różniące się stopniem
    uszkodzenia. I tak np. z samochodu po uszkodzeniu typu dachowanie można pozyskać
    większość wysoko wycenianych elementów zespołu napędowego – silnik, skrzynię biegów,
    wały napędowe, elementy zawieszenia, elektronikę czy wyposażenie wnętrza, co przełoży
    się na jego wyższą wartość niż np. identycznego samochodu po zderzeniu czołowym i
    pożarze komory silnika, z którego pozyskać można jedynie niektóre elementy blacharskie i
    mechaniczne z tylnej, niespalonej części.
    Wycena wartości pojazdu według jego wagi jest całkowicie chybiona, ponieważ mająca
    wartość rynkową część nadająca się do dalszego użytku, waży tyle samo, bądź niemal tyle
    samo ile taka sama część uszkodzona w stopniu kwalifikującym ją jako złom albo
    bezwartościowy odpad podlegający utylizacji bądź recyklingowi.
    Prowadzona w Pana przedsiębiorstwie dokumentacja pozwala na powiązanie każdej
    wymontowanej części nadającej się do dalszego użycia z konkretną umową zakupu
    pojazdu do demontażu – można zidentyfikować konkretny pojazd jak i osobę, która go
    sprzedała.

## Pytanie

Czy przy wyliczaniu marży, przy sprzedaży używanych części samochodowych (w
    rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy) pochodzących z demontażu, do ustalenia
    wysokości podatku od towarów i usług (zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy), należy przyjąć
    oparcie wyliczenia kwot nabycia poszczególnych części w oparciu o szacunkową wartość
    rynkową (prognozowaną cenę zbycia części)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, mając na względzie fakt, że przedmiotem nabycia jest cały samochód, a
    przedmiotem sprzedaży wymontowane z niego części, w celu prawidłowego ustalenia

    marży, stanowiącej podstawę opodatkowania towarów używanych zgodnie z art. 120 ust.
    4 ustawy o podatku od towarów i usług, należy ustalić kwotę nabycia konkretnej części.
    Przepisy ustawy wymagają odrębnego ustalenia marży dla każdej transakcji sprzedaży
    towaru używanego. Przy tym, za niewłaściwe z punktu widzenia systemowego wydaje się
    ustalanie proporcji poszczególnych części według klucza innego niż wartościowy.
    Jak opisano powyżej, wartość, jaką płaci Pan za nabywane samochody jako
    wyspecjalizowany podmiot prowadzący stację demontażu pojazdów, jest wyłącznie
    pochodną oszacowania rynkowej wartości zdatnych do używania części, jakie może Pan z
    danego pojazdu uzyskać. Nie kupuje Pan pojazdów prowadząc kalkulację ekonomiczną ze
    względu na ich wielkość czy na wagę, tylko w oparciu o założenie, żeby pozyskać z nich
    dające się sprzedać części o jak największej wartości.
    Dlatego za właściwe uważa Pan oparcie ustalenia kwoty nabycia, o której mowa w art. 120
    ust. 4 ustawy na szacunkowej wartości rynkowej (prognozowanej cenie zbycia części).
    Tak więc, dla ustalenia kwot nabycia poszczególnych części, Pana zdaniem, należy
    dokonać wyliczenia opartego na stosunku szacunkowej wartości rynkowej poszczególnych
    części w kwocie nabycia całego pojazdu.
    Procedura wyliczenia, dla zachowania wymogów z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od
    towarów i usług, Pana zdaniem, powinna wyglądać następująco:
    Krok 1:
    Z ceny, za którą nabyto dany pojazd (kwoty należnej zbywcy), wyłącza się wartość złomu i
    zużytych akumulatorów, których sprzedaż będzie opodatkowana na zasadach ogólnych.
    Złom i zużyte akumulatory zostają wyłączone według wartości rynkowej z dnia demontażu
    pojazdu. W ten sposób, uzyskana zostaje łączna wartość pozostałych części, których
    sprzedaż zostanie opodatkowana w procedurze marży. Wskazać należy, że nie dokonanie
    wyłączenia złomu i akumulatorów, które będą opodatkowane na zasadach ogólnych,
    skutkowałoby zaniżeniem marży, czyli podstawy opodatkowania.
    Krok 2:
    Dla każdej części zakwalifikowanej do sprzedaży w procedurze marży dla towarów
    używanych, pozyskanej z danego pojazdu zostaje oszacowana jej wartość rynkowa, czyli
    możliwa do uzyskania cena sprzedaży.
    Krok 3:
    Dla każdej części zakwalifikowanej do sprzedaży w procedurze marży dla towarów
    używanych, pozyskanej z danego pojazdu ustala się udział procentowy jej wartości
    rynkowej, oszacowanej w kroku 2 w sumie wartości rynkowych wszystkich części
    zakwalifikowanych do sprzedaży w procedurze marży dla towarów używanych
    pozyskanych z danego pojazdu.
    Krok 4:
    Ustalenie kwoty nabycia konkretnej części. Ustalony w kroku 3 udział procentowy dla
    danej części mnoży się przez cenę nabycia pojazdu po wyłączeniach dokonanych w kroku
    1.
    Tak ustalona kwota nabycia konkretnej części zostaje odjęta od kwoty sprzedaży przy
    ustalaniu marży przy sprzedaży każdej części zakwalifikowanej do opodatkowania w trybie
    art. 120 ust. 4 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się rzeczy oraz ich
      części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 120 ust. 4 ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: W przypadku podatnika
      dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów
      kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach
      prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem
      jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia,
      pomniejszona o kwotę podatku.
    W myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: Przez kwotę sprzedaży rozumie się
      całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów
      od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne
      dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o
      podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty
      opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z
      wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.
    Natomiast art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:

      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: Przez kwotę nabycia rozumie się
      wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca
      towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.
    Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych
    ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: Przez towary używane rozumie się
      ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie
      lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub
      kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112).
    Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte,
    lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym
    użytku).
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na orzeczenie TSUE z 18 stycznia 2017 r. w sprawie C-
    471/15 dotyczące zastosowania procedury VAT marża dla dostawy części
    samochodowych. W orzeczeniu tym TSUE orzekł, że: „Artykuł 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy
    2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że części używane pochodzące z
    pojazdu samochodowego wycofanego z eksploatacji, nabytego przez przedsiębiorstwo
    zajmujące się recyklingiem samochodowym od osoby fizycznej i przeznaczone do
    odsprzedaży jako części zamienne stanowią «towary używane» w rozumieniu tego
    przepisu, w związku z czym dostawy tego rodzaju części dokonane przez podatnika-
    pośrednika są objęte zakresem zastosowania procedury marży”.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują stosowanie szczególnej
    procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na
    opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli
    kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku.
    Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które
    podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania
    szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują
    dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.
    Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy:
      Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów
      kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:
      1) osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
      osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub
      niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
      2) podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była
      zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
      3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
      4) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była
      zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43
      ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
      5) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była
      opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających
      regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie
      potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Głównym przedmiotem Pana działalności jest sprzedaż części do pojazdów
    samochodowych. Części pozyskiwane są głównie w ramach stacji demontażu pojazdów

    prowadzonej zgodnie z przepisami rozdziału 4 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych
    z eksploatacji. Stacja demontażu pojazdów wpisana jest do rejestru prowadzonego przez
    Marszałka Województwa. Pojazdy do demontażu nabywa Pan m.in. od osób fizycznych
    niebędących podatnikami VAT na podstawie umów cywilnoprawnych. Pojazdy nabywane
    są bezpośrednio od ich właścicieli, bądź w przypadku pojazdów po tzw. szkodach
    całkowitych – za pośrednictwem wyspecjalizowanych podmiotów organizujących aukcje
    pojazdów powypadkowych na zlecenie ubezpieczycieli. Jak Pan wskazał, przy zakupie
    przez pośrednika – umowa sprzedaży zawierana jest bezpośrednio z właścicielem
    pojazdu. Jak wynika z opisu sprawy, w wyniku demontażu z pojazdu pozyskuje się części
    (mechaniczne, elektroniczne, blacharskie, wyposażenie itd.) – te z nich, które zostaną
    zakwalifikowane jako nadające się do dalszego użycia – przeznaczone zostają do
    sprzedaży. Części te są towarem używanym w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Pozostałe części nie nadające się do użytku z przyczyn technicznych (uszkodzone lub
    zniszczone) bądź takie, których dalsza sprzedaż byłaby nieopłacalna ekonomicznie zostają
    zakwalifikowane jako złom i sprzedawane są jako złom podmiotom prowadzącym
    działalność w zakresie gospodarki odpadami. W ten sposób, sprzedawane są złom
    metalowy oraz akumulatory. Pozostałe elementy pojazdów nie nadające się do dalszego
    użytku bądź odpady niebezpieczne zostają przekazane do utylizacji bądź recyklingu w
    sposób odpowiedni dla danego rodzaju odpadu. Odpady te nie generują już przychodu –
    za ich odbiór należy zapłacić wyspecjalizowanym podmiotom. Cena, za jaką nabywany jest
    dany samochód (czy to bezpośrednio od jego właściciela, czy to na aukcjach po szkodach
    całkowitych), uzależniona jest od szacunkowej wartości możliwych do pozyskania z
    danego samochodu części. Jak Pan wskazał, w Pana interesie jest nabycie samochodu, z
    którego będzie można pozyskać maksymalną ilość wartościowych części nadających się do
    sprzedaży. Cena nabycia w żaden sposób nie jest uzależniona od masy pojazdu. Np. mogą
    wystąpić dwa identyczne (pod względem modelu, wersji, rocznika, wyposażenia)
    samochody (a więc mające równą masę), jednak różniące się stopniem uszkodzenia. I tak
    np. z samochodu po uszkodzeniu typu dachowanie można pozyskać większość wysoko
    wycenianych elementów zespołu napędowego – silnik, skrzynię biegów, wały napędowe,
    elementy zawieszenia, elektronikę czy wyposażenie wnętrza, co przełoży się na jego
    wyższą wartość niż np. identycznego samochodu po zderzeniu czołowym i pożarze
    komory silnika, z którego pozyskać można jedynie niektóre elementy blacharskie i
    mechaniczne z tylnej, niespalonej części. W Pana ocenie, wycena wartości pojazdu według
    jego wagi jest całkowicie chybiona, ponieważ mająca wartość rynkową część nadająca się
    do dalszego użytku, waży tyle samo, bądź niemal tyle samo ile taka sama część
    uszkodzona w stopniu kwalifikującym ją jako złom albo bezwartościowy odpad
    podlegający utylizacji bądź recyklingowi. Wskazał Pan również, iż prowadzona w Pana
    przedsiębiorstwie dokumentacja pozwala na powiązanie każdej wymontowanej części
    nadającej się do dalszego użycia z konkretną umową zakupu pojazdu do demontażu –
    można zidentyfikować konkretny pojazd jak i osobę, która go sprzedała.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości w oparciu o przedstawiony opis sprawy, w pierwszej
    kolejności należy wskazać, że szczególna procedura – jak już wcześniej wskazano – dotyczy
    tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył w celu ich dalszej odsprzedaży
    od określonej kategorii podmiotów.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że przedmiotem Pana działalności jest
    sprzedaż części do pojazdów samochodowych pochodzących z demontażu pojazdów.
    Wskazał Pan również, że wszystkie części do pojazdów samochodowych pochodzące z
    demontażu są towarem używanym w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Uwzględniając zatem powyższe informacje oraz powołane wcześniej orzeczenie TSUE w
    sprawie C-471/15 należy stwierdzić, że skoro nabywa Pan pojazdy przeznaczone do
    demontażu i dalszej odsprzedaży ich części od podmiotów wymienionych w art. 120 ust.
    10 ustawy, to do sprzedaży tych części ma zastosowanie procedura VAT marża wskazana
    w art. 120 ust. 4 ustawy.

    Pana wątpliwości dotyczą sposobu wyliczenia kwoty nabycia poszczególnych części do
    pojazdów samochodowych pochodzących z demontażu w celu wyliczenia wysokości
    podatku od towarów i usług.
    Należy zauważyć, iż formułując w art. 120 ustawy szczególne procedury w zakresie
    dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków,
    ustawodawca, określając w ust. 4 tego artykułu podstawę opodatkowania, posłużył się
    sformułowaniem „kwota nabycia”.
    Ustawa o podatku VAT, nie precyzuje pojęcia „kwota nabycia” w przypadku stosowania
    szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów
    kolekcjonerskich i antyków. Zatem, należy posiłkować się definicją zawartą w Szóstej
    Dyrektywie Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw
    członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości
    dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowana (77/388/EWG). Artykuł 26a część B ust. 3
    VI Dyrektywy dla określenia podstawy opodatkowania dostaw towarów przy zastosowaniu
    marży podaje definicję „ceny nabycia”. Według niej „cena nabycia” oznacza wszystko, co
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca otrzymał od podatnika – pośrednika
    opodatkowanego.
    Zatem, dla potrzeb zastosowania procedury marży, przez kwotę nabycia należy rozumieć
    wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego
    otrzymał od podatnika (nabywcy).
    Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy stwierdzić, że określając podstawę opodatkowania
    (marżę) powinien Pan wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca
    towaru, a kwotą nabycia (zapłaconą przez Pana pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną
    o kwotę podatku od towarów i usług.
    We wniosku wskazał Pan, że w wyniku demontażu z pojazdu pozyskuje się części
    (mechaniczne, elektroniczne, blacharskie, wyposażenie itd.) – te z nich, które zostaną
    zakwalifikowane jako nadające się do dalszego użycia – przeznaczone zostają do
    sprzedaży.
    Prowadzona w Pana przedsiębiorstwie dokumentacja pozwala na powiązanie każdej
    wymontowanej części nadającej się do dalszego użycia z konkretną umową zakupu
    pojazdu do demontażu – można zidentyfikować konkretny pojazd jak i osobę, która go
    sprzedała.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy stwierdzić należy, że podstawę
    opodatkowania (kwotę nabycia) poszczególnych części do pojazdów samochodowych
    powinien Pan obliczyć według klucza wagowego – udziału masy danej części w masie
    całego pojazdu. Ustalanie ceny nabycia poszczególnych części wymontowanych z
    zakupionego samochodu według wartości rynkowej (proporcjonalnej cenie zbycia części)
    spowoduje, że cena nabycia nie będzie adekwatna do rzeczywistej wartości, którą zapłacił
    Pan za demontowany samochód.
    Przy czym istotne jest, że winien Pan prowadzić odpowiednią ewidencję umożliwiającą
    sprawdzenie, że wszystkie warunki stosowania procedury VAT marża dla sprzedaży części
    do pojazdów samochodowych pochodzących z demontowanych pojazdów zostały
    spełnione.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że kwotę nabycia poszczególnych części do pojazdów
    samochodowych pochodzących z demontażu, w celu stosowania procedury VAT marża,
    powinien Pan obliczyć według klucza wagowego – udziału masy danej części w masie
    całego pojazdu.
    W konsekwencji przy wyliczaniu marży, przy sprzedaży używanych części samochodowych
    (w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy) pochodzących z demontażu, do ustalenia
    wysokości podatku od towarów i usług (zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy), nie może Pan

    przyjąć wyliczenia kwot nabycia poszczególnych części w oparciu o szacunkową wartość
    rynkową (prognozowaną cenę zbycia części).
    Zatem Pana stanowisko, że właściwe jest oparcie ustalenia kwoty nabycia na szacunkowej
    wartości rynkowej (prognozowanej cenie zbycia części) jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego nie
    prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i
    sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach przedstawionego przez
    Pana opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał
    się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w
    złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.