Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.286.2020.1.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-15
Teza: uznanie czynności udzielenia pożyczki za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz zastosowania do tej czynności zwolnienia od podatku VAT
Słowa kluczowe: odsetki; pożyczka; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2021 r. (data wpływu 4 maja 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności udzielenia pożyczki za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz zastosowania do tej czynności zwolnienia od podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności udzielenia pożyczki za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz zastosowania do tej czynności zwolnienia od podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Ogólny opis przedmiotu planowanej Transakcji:

A.(dalej jako „Wnioskodawca” albo „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność w sektorze budowlanym i nieruchomości. Zgodnie z klasyfikacją PKD przeważającą działalność Wnioskodawcy stanowi realizacja projektów budowlanych związanych ze wnoszeniem budynków.

Zakres pozostałej zadeklarowanej działalności gospodarczej Spółki obejmuje: roboty związane z budową dróg i autostrad, roboty związane z budową pozostałych obiektów inżynierii lądowej i wodnej, gdzie indziej niesklasyfikowane, pozostałą działalność usługową w zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowaną, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie, pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, pozostałą działalność profesjonalną, naukową i techniczną, gdzie indziej niesklasyfikowaną oraz działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne.

21 kwietnia 2021 r. Spółka dokonała zmiany umowy spółki, w taki sposób, że działalność Spółki została poszerzona o następującą pozycję: Pozostałe formy udzielania kredytów - PKD 64.92 Z. Pozycja ta obejmuje w szczególności:

*   udzielanie kredytów konsumpcyjnych
*   finansowanie handlu międzynarodowego,
*   zapewnienie długoterminowego finansowania działalności przemysłowej,
*   pożyczki pieniężne poza systemem bankowym,
*   udzielanie kredytów mieszkaniowych przez specjalistyczne instytucje, nieprzyjmujące depozytów,
*   udzielanie pożyczek pod zastaw (np. działalność lombardów).

Spółka jako pożyczkodawca, zawarła umowę pożyczki pieniężnej w rozumieniu art. 720 i nast. kodeksu cywilnego. Pożyczka została udzielona na rzecz innych osób prawnych, w szczególności jest to pożyczka udzielona w stosunku do podmiotu dominującego, który jest podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 32 ust. 2 Ustawy VAT.

W Umowie pożyczki przewidziano należne Spółce wynagrodzenie za udzielenie pożyczki. Wynagrodzeniem tym są należne Spółce odsetki, do których zapłaty na rzecz Spółki zobowiązany jest pożyczkobiorca. Celem udzielanej przez Spółkę pożyczki jest czerpanie zysku z działalności gospodarczej, w postaci otrzymanych odsetek. Czynność udzielenia pożyczki przez Wnioskodawcę jest więc działaniem, które generuje przychody Spółki. Z uwagi jednak na to, że pożyczka została udzielona do podmiotu powiązanego Wnioskodawca nie będzie pobierał dodatkowych opłat z tytułu udzielenia pożyczki, np. opłat przygotowawczych, opłat za rozpatrzenie wniosku, etc. Pożyczka udzielona przez Wnioskodawcę nie jest zabezpieczona. Spółka będzie osiągała korzyść poprzez wykorzystanie majątku (pieniędzy) w celu uzyskania dochodu, co stanowi zyskowny i umiarkowanie bezpieczny sposób inwestowania środków finansowych. Obciążenie odsetkami w momencie ich wymagalności Spółka będzie dokumentowała stosownym dokumentem księgowym. W zależności od sytuacji pożyczkobiorcy odsetki będą płacone w uzgodnionych terminach, ewentualnie mogą one podlegać kapitalizacji do kwoty głównej pożyczki. Wnioskodawca i pożyczkobiorca mogą również zmienić harmonogram spłaty pożyczki i odsetek już po jej udzieleniu.

Jednocześnie, Spółka nie wyklucza, że w przyszłości będzie udzielać kolejnych pożyczek, które będą udzielane pożyczkobiorcom na analogicznych zasadach do pożyczek udzielanych dotychczas (tj. odpłatnie). Decyzja ta będzie jednak podejmowana w przyszłości biorąc pod uwagę dalsze zamierzenia inwestycyjne Spółki oraz oczekiwania formułowane przez udziałowców Spółki.

Pożyczki udzielane będą w sytuacji posiadania przez Spółkę nadwyżek środków pieniężnych, a otrzymywane z ich tytułu wynagrodzenie w postaci odsetek przeznaczane będzie na finansowanie bieżącego funkcjonowania Spółki. W każdym przypadku udzielanie przez Spółkę pożyczek na rzecz pożyczkobiorców będzie miało charakter odpłatny, ponieważ z tytułu udzielenia pożyczki Spółce będzie przysługiwało wynagrodzenie w postaci odsetek. Wszystkie pożyczki, których udzieliła i w przyszłości udzieli Spółka na rzecz pożyczkobiorcy finansowane są lub będą ze środków własnych Spółki.

Wynagrodzenie otrzymywane z tytułu udzielonej już pożyczki jak i pożyczek, które będą udzielone w przyszłości (odsetki) zaliczane będzie przez Wnioskodawcę do przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Do dnia złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą będąc zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, przy czym udzielanie pożyczek i inna podobna działalność finansowa nie była nigdy ujawniona w przedmiocie działalności Spółki (zarówno w KRS jak i w samej umowie Spółki). Dopiero w chwili obecnej podjęto decyzję o rozszerzeniu rodzaju działalności Spółki w związku z czym na mocy stosownej uchwały wspólników dokonano zmiany umowy spółki, o czym wspomniano powyżej. Wspomniana zmiana oczekuje obecnie na rejestrację przez Sąd Rejestrowy. Wnioskodawca nie zamierza rezygnować ze statusu czynnego podatnika VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy udzielona przez Spółkę pożyczka opisana w treści wniosku, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług i jednocześnie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy udzielona przez Spółkę pożyczka stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług i jednocześnie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 podatku VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z przepisem art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) (dalej: „ustawa o VAT”) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 8 ust 1 ustawy o VAT wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Zatem każda czynność, której celem jest spełnienie określonego świadczenia, o ile cechuje się odpłatnością powinna stanowić czynność opodatkowaną na gruncie ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielanie oprocentowanych pożyczek przez Spółkę na rzecz pożyczkobiorców stanowi takie właśnie odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, gdzie ustanowioną między stronami umowy pożyczki odpłatnością (wynagrodzeniem za usługę) jest ustalone w tej umowie oprocentowanie pożyczki.

W świetle art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.) przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Z przytoczonej powyżej definicji w sposób oczywisty wynika, że czynność udzielenia pożyczki stanowi świadczenie na rzecz pożyczkobiorcy wyrażające się w przeniesieniu na jego własność określonej sumy pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku. W konsekwencji, czynność ta co do zasady mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Opisana w treści wniosku umowa pożyczki pomiędzy Spółką, a pożyczkobiorcą będącym podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą, jak i umowy pożyczek, które mogą być zawarte w przyszłości przewidują/będą przewidywały oprocentowanie należne Spółce w zamian za udostępnienie kapitału.

W praktyce prawa podatkowego wskazuje się, że odpłatność oznacza: „(…) że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę” (tak np. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2014 r. sygn. ILPP1/443-1117/13-4/NS, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 22 kwietnia 2013 r. sygn. ITPP2/443-75/13/AP). Zatem, udzielenie przez Spółkę pożyczki za wynagrodzeniem w postaci odsetek, podlega generalnie opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT jako odpłatne świadczenie usług.

Kolejnym aspektem, który wymaga zweryfikowania jest to, czy dana czynność jest dokonywana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca posiada status podatnika VAT w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Spółka nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT czy też ze zwolnienia z uwagi na osiągany w roku poziom obrotów. Wszystkie czynności prowadzone przez Spółkę należą do płaszczyzny gospodarczej i związane są z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast w ust. 2 wskazano, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analiza powyżej przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku, że wykorzystywanie majątku osoby prawnej w celu uzyskiwania przy jego użyciu dochodu, w tym m.in. dochodu w postaci odsetek od udzielonych pożyczek należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy decydujące znaczenie dla uznania Spółki za podatnika VAT, przy wykonaniu przedmiotowej czynności, mają następujące okoliczności, a mianowicie: wykorzystanie przy udzieleniu pożyczek majątku (środków finansowych) przedsiębiorstwa Spółki oraz odpłatność opisanej czynności. Każda bowiem odpłatna czynności podatnika VAT będącego osobą prawną powinna być uznana za wykonaną w charakterze podatnika VAT, nawet jeżeli czynność jest wykonywana okazjonalnie, a nawet w przypadku, gdyby była wykonana tylko jeden raz, gdyż wymóg częstotliwości dotyczy całości działalności podatnika, a nie poszczególnych czynności na te działalność się składających. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia zatem przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy też od statusu nabywcy, na co wskazał np. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 9 kwietnia 2013 r. sygn. ITPP1/443-39/13/TS: „udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można bowiem identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku o towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym”.

Ponadto należy zauważyć, iż wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność niezgodną z prawem. Stanowisko takie potwierdzają zarówno organy podatkowe (np. powołana powyżej interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 9 kwietnia 2013 r. sygn. ITPP1/443-39/13/TS), jak i sądy administracyjne. W wyroku z 4 października 2011 r. sygn. I SA/Łd 1085/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że: „decydujące znaczenie dla uznania pożyczkodawcy za podatnika VAT w związku ze sporną czynnością miały dwie okoliczności: wykorzystanie przy udzieleniu pożyczki przedsiębiorstwa spółki pożyczkodawcy oraz odpłatny charakter czynności. (\`(...)\`) Nie budzi wątpliwości fakt, że pożyczkodawca jest podmiotem gospodarczym o szerokim spektrum działalności, posiadającym duże możliwości w zakresie rozszerzenia zakresu swojej działalności, tak więc zapis z rejestru sądowego należy traktować wyłącznie jako praktyczną wskazówkę dla ewentualnych kontrahentów”.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy (i) pożyczka stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz (ii) będzie ona odpłatna - wynagrodzeniem będą bowiem odsetki należne Spółce z tytułu udzielenia pożyczek podmiotom powiązanym, to jest ona przejawem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej i powinna podlegać opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT.

Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Powyższe zwolnienie ma charakter przedmiotowy, co oznacza w szczególności, że czynność udzielania pożyczek jest zwolniona od podatku niezależnie od tego, kto udziela pożyczki.

Wskazać należy, iż powyżej przytoczona regulacja stanowi implementację do krajowego porządku prawnego treści Dyrektywy Rady 2006/112/ WE z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. U. L 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Zgodnie z regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. b wspomnianej dyrektywy udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę powinno być zwolnione z opodatkowania przez państwa członkowskie.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż udzielenie przez Spółkę pożyczki stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT i jako takie podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niemniej na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT czynność ta będzie zwolniona z opodatkowania.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w wieloletniej praktyce organów podatkowych. Stanowisko takie potwierdzane jest również w szczególności w najnowszych interpretacjach podatkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo można wymienić:

*   interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 stycznia 2021 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.15.2021.1.AB,
*   interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 marca 2021 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.124.2021.1.MM,
*   interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2021 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.16.2021.4.SW,
*   interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2021 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.758.2020.2.JJ,
*   interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 grudnia 2020 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.581.2020.5.SW.

Powyższe stanowisko potwierdza również orzecznictwo sądowoadministracyjne. Przykładowo WSA w Warszawie w wyroku z dnia 28 marca 2019 r. (sygn. III SA/Wa 2005/18) wskazał, że „Czynność udzielenia pożyczek podmiotom powiązanym kapitałowo, spełnia przesłanki uznania tej czynności za stanowiącą działalność gospodarczą, podlegającą opodatkowaniu VAT. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać spółkę za podatnika, a czynność za rodzącą obowiązki w VAT. Okoliczność, że pożyczka udzielana jest na rzecz podmiotu powiązanego kapitałowo nie jest przesłanką wykluczającą działalność gospodarczą. W konsekwencji czynność udzielenia przez spółkę pożyczek podmiotom powiązanym stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1, które jednak na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. - korzysta ze zwolnienia od podatku VAT”.

Z kolei w wyroku z dnia 25 stycznia 2017 r. (sygn. III SA/Wa 3122/15) WSA w Warszawie wskazał, że „Decydujące znaczenie dla uznania pożyczkodawcy za podatnika VAT w związku ze sporną czynnością (udzieleniem pożyczki) miały dwie okoliczności, tj. wykorzystanie przy udzieleniu pożyczki przedsiębiorstwa spółki pożyczkodawcy oraz odpłatny charakter czynności. Takie okoliczności zaistniały w niniejszej sprawie. Nie ma więc wątpliwości, iż udostępnienie kapitału na rzecz innego podmiotu stanowiło element prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów u.p.t.u. Z analizy przepisów Dyrektywy 112 oraz u.p.t.u., jak również orzecznictwa TSUE jednoznacznie wynika, iż udzielenie przez podatnika VAT pożyczki w zamian za wynagrodzenie (np. w postaci odsetek), stanowi element prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu VAT”.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że udzielanie przez niego pożyczek stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, które jednak na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT - korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Taka kwalifikacja podatkowa dotyczy zarówno pożyczki, jaką Wnioskodawca już udzielił na rzecz podmiotu powiązanego - pożyczkobiorcy, jak i pożyczek, które Spółka zamierza udzielać w przyszłości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.