Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1375/09-2/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-28
Teza: Czy otrzymanie kwoty pieniężnej na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; pieniądze; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2009 r. (data wpływu 5 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kwoty pieniężnej otrzymanej na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kwoty pieniężnej otrzymanej na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie aktu notarialnego firma osoby fizycznej nabyła z wolnej ręki od syndyka masy upadłości przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem wierzytelności oraz środków pieniężnych w kasie i na rachunkach bankowych. W tym samym akcie notarialnym kupujący zobowiązał się do przejęcie pracowników upadłej spółki wraz ze wszystkimi zobowiązaniami. W akcie notarialnym syndyk masy upadłości zobowiązał się wpłacić na rachunek bankowy kupującego kwotę pieniężną a kupujący zobowiązał się przeznaczyć ją wyłącznie na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników zgodnie z załączonym wykazem pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy otrzymanie kwoty pieniężnej na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Jaką stawką podatkową należy opodatkować to zdarzenie?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie kwoty pieniężnej na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników nie podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Analizując treść art. 5 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o VAT nie można przyporządkować opisanego we wniosku zdarzenia do żadnych wymienionych w tym przepisie czynności podlegających opodatkowaniu. Czynności do których zobowiązał się kupujący upadłe przedsiębiorstwo są przyporządkowane do kodeksu pracy oraz przepisów wykonawczych do kodeksu pracy i ściśle powiązane z wypełnianiem obowiązków na rzecz pracowników przez pracodawcę, w szczególności wypełniają dyspozycje zawarte w ustawie z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Wobec powyższego nie wchodzą one w zakres ustawy o podatku od towarów i usług. Jest to zwrot kosztów poniesionych w stosunku do pracowników upadłego przedsiębiorstwa. Zwłaszcza, że w akcie notarialnym kupujący zobowiązał się otrzymaną kwotę przeznaczyć na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 i ust. 3 oraz w art. 8 ust. 2). W dorobku orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Reasumując, dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Podatnikami – stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 cyt. ustawy).

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że na podstawie aktu notarialnego firma osoby fizycznej nabyła z wolnej ręki od syndyka masy upadłości przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem wierzytelności oraz środków pieniężnych w kasie i na rachunkach bankowych. W tym samym akcie notarialnym kupujący zobowiązał się do przejęcie pracowników upadłej spółki wraz ze wszystkimi zobowiązaniami. W akcie notarialnym syndyk masy upadłości zobowiązał się wpłacić na rachunek bankowy kupującego kwotę pieniężną a kupujący zobowiązał się przeznaczyć ją wyłącznie na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników zgodnie z załączonym wykazem pracowników.

Mając na uwadze powyższą analizę przepisów należy stwierdzić, że otrzymanie kwoty pieniężnej na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników nie wypełnia definicji dostawy towarów, nie spełnia też przesłanek do uznania tej czynności za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji powyższego otrzymanie kwoty pieniężnej na pokrycie zobowiązań w stosunku do przejętych pracowników nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.