Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.307.2017.2.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-20
Teza: Skutki podatkowe przyznania zapomogi socjalnej w związku z długotrwałą chorobą.
Słowa kluczowe: zapomoga; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 września 2017 r. (data wpływu 20 września 2017 r.) uzupełnionym w dniu 28 listopada 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego i obowiązku wystawienia PIT-8C - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony w dniu 28 listopada 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego i obowiązku wystawienia PIT-8C.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych, samorząd wykonuje swoje zadania w szczególności poprzez organizowanie i prowadzenie instytucji samopomocowych i innych form pomocy materialnej dla pielęgniarek i położnych. O. ustaliła Regulamin udzielania pomocy swoim członkom. Zgodnie z postanowieniami niniejszego regulaminu, z funduszu pomocowego mogą być udzielane między innymi świadczenia w postaci zapomogi socjalnej przeznaczonej dla członków samorządu z tytułu choroby przewlekłej. Zapomoga socjalna może być udzielona członkowi Izby z powodu jego ciężkiej, przewlekłej choroby, z powodu, której członek Izby otrzymał orzeczenie o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. Wysokość zapomogi z tytułu choroby wynosi 500 zł. Zapomoga z tytułu choroby może być przyznana raz na dwa lata.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do sporządzenia i przesłania członkowi O. oraz organowi podatkowemu informacji w trybie art. 42a updof w przypadku przyznania członkowi samorządu opisanej w stanie faktycznym zapomogi socjalnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie zobowiązany do sporządzania i przesyłania informacji w trybie art. 42a updof, z uwagi na fakt, że zapomoga socjalna w związku z chorobą wypłacana zgodnie z wewnętrznym regulaminem jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych. Zgodnie z art. 42a updof, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Obowiązek sporządzenia informacji powstaje zatem w przypadku, gdy:

1.  podmioty, o których mowa, dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1;
2.  nie są to dochody przedmiotowo zwolnione od podatku;
3.  od dochodów tych nie zaniechano poboru podatku na podstawie przepisów o.p.;
4.  nie ma obowiązku pobrania zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego od tychże świadczeń.

Wskazane wyżej warunki muszą być spełnione łącznie.

Przyznana członkowi O. zapomoga, z powodu jego ciężkiej, przewlekłej choroby, z powodu, której członek Izby otrzymał orzeczenie o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności, jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 updof, nie jest zatem spełniony jeden z warunków określonych w art. 42a updof. W świetle art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy, zapomogi otrzymywane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci są wolne od podatku do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280.

W przepisach updof nie zawarto definicji określającej „długotrwałą chorobę”, zatem odnieść się należy do potocznego rozumienia tego określenia. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego choroba jest nieprawidłowym funkcjonowaniem organizmu lub jego części. Do kategorii chorób długotrwałych zaliczyć należy wszelkiego rodzaju choroby przewlekłe, które z kolei określane są jako zaburzenia lub odchylenia od normy mające jedną lub więcej następujących cech: są trwałe, pozostawiają po sobie inwalidztwo, spowodowane są nieodwracalnymi zmianami patologicznymi i wymagają specjalnego postępowania rehabilitacyjnego. Nie sposób jednak odwołać się do konkretnych ram czasowych przesądzających o tym, jak długo ma trwać choroba, by możliwe było objęcie zapomogi wypłacanej w związku z tą chorobą zwolnieniem z opodatkowania. Powyższe nakazuje więc analizowanie każdego przypadku indywidualnie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest zapisów określających sposób dokumentowania zdarzeń uprawniających do skorzystania z ww. zwolnienia od podatku dochodowego. Skoro zatem ustawa nie definiuje szczególnego udokumentowania zdarzeń należy, kierując się przepisem art. 180 ustawy Ordynacja podatkowa, jako dowód dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Regulamin pomocy stosowany przez Wnioskodawcę wymaga, aby do wniosku o przyznanie zapomogi dołączone było aktualne orzeczenie o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności, zatem ogranicza krąg osób uprawnionych do zapomogi do tych, wobec których orzeczono stopień niepełnosprawności.

Regulacje dotyczące orzekania o stopniach niepełnosprawności zawarte są w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2046 ze zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1110 ze zm.).

Zgodnie z ustawową definicją niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy.

Przy orzekaniu o stopniu niepełnosprawności bierze się między innymi pod uwagę:

1.  zaświadczenie lekarskie zawierające opis stanu zdrowia, rozpoznanie choroby zasadniczej i chorób współistniejących potwierdzone aktualnymi wynikami badań diagnostycznych, wydane przez lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje się osoba zainteresowana, oraz inne posiadane dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie stopnia niepełnosprawności;
2.  ocenę stanu zdrowia wystawioną przez lekarza - przewodniczącego składu orzekającego, zawierającą opis przebiegu choroby zasadniczej oraz wyniki dotychczasowego leczenia i rehabilitacji, opis badania przedmiotowego, rozpoznanie choroby zasadniczej i chorób współistniejących oraz rokowania odnośnie do przebiegu choroby.

Przy kwalifikowaniu do znacznego, umiarkowanego i lekkiego stopnia niepełnosprawności bierze się pod uwagę zakres naruszenia sprawności organizmu spowodowany przez:

1.  upośledzenie umysłowe począwszy od upośledzenia w stopniu umiarkowanym;
2.  choroby psychiczne, w tym:
    1.  zaburzenia psychotyczne,
    2.  zaburzenia nastroju począwszy od zaburzeń o umiarkowanym stopniu nasilenia,
    3.  utrwalone zaburzenia lękowe o znacznym stopniu nasilenia,
    4.  zespoły otępienne;
3.  zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu, w tym:
    1.  trwałe uszkodzenie czynności ruchowej jednego lub obu fałdów głosowych,
    2.  częściowa lub całkowita utrata krtani z różnych przyczyn,
    3.  zaburzenia mowy spowodowane uszkodzeniem mózgu - wyższych ośrodków mowy,
    4.  głuchoniemota, głuchota lub obustronne upośledzenie słuchu niepoprawiające się w wystarczającym stopniu po zastosowaniu aparatu słuchowego lub implantu ślimakowego;
4.  choroby narządu wzroku, w tym wrodzone lub nabyte wady narządu wzroku powodujące ograniczenie jego sprawności, prowadzące do obniżenia ostrości wzroku w oku lepszym do 0,3 według Snellena po wyrównaniu wady wzroku szkłami korekcyjnymi lub ograniczenie pola widzenia do przestrzeni zawartej w granicach 30 stopni;
5.  upośledzenia narządu ruchu, w tym:
    1.  wady wrodzone i rozwojowe narządu ruchu,
    2.  układowe choroby tkanki łącznej w zależności od okresu choroby i stopnia wydolności czynnościowej,
    3.  zapalenie stawów z towarzyszącym zapaleniem stawów kręgosłupa w zależności od stopnia wydolności czynnościowej,
    4.  choroby zwyrodnieniowe stawów w zależności od stopnia uszkodzenia stawu,
    5.  choroby kości i chrząstek z upośledzeniem wydolności czynnościowej,
    6.  nowotwory narządu ruchu,
    7.  zmiany pourazowe w zależności od stopnia uszkodzenia i możliwości kompensacyjnych;
6.  epilepsja w postaci nawracających napadów padaczkowych spowodowanych różnymi czynnikami etiologicznymi lub wyraźnymi następstwami psychoneurologicznymi;
7.  choroby układu oddechowego i krążenia, w tym:
    1.  przewlekłe obturacyjne i ograniczające, zakaźne choroby płuc prowadzące do niewydolności oddechowej,
    2.  nowotwory płuc i opłucnej, prowadzące do niewydolności oddechowej,
    3.  wrodzone i nabyte wady serca, choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatie, zaburzenia rytmu serca z zaburzeniami hemodynamicznymi kwalifikującymi co najmniej do II stopnia niewydolności serca według Klasyfikacji NYHA,
    4.  nadciśnienie tętnicze z powikłaniami narządowymi,
    5.  miażdżycę zarostową tętnic kończyn dolnych począwszy od II stopnia niedokrwienia kończyn według Klasyfikacji Fontainea,
    6.  niewydolność żył głębokich z powikłaniami pod postacią zapaleń i długotrwałych owrzodzeń;
8.  choroby układu pokarmowego, w tym:
    1.  choroby przełyku powodujące długotrwałe zaburzenia jego funkcji,
    2.  stany po resekcji żołądka z różnych przyczyn z licznymi powikłaniami,
    3.  przewlekłe choroby jelit o różnej etiologii, powikłane zespołem złego wchłaniania,
    4.  przewlekłe choroby wątroby o różnej etiologii w okresie niewydolności wątroby,
    5.  przewlekłe zapalenie trzustki wymagające długotrwałej farmakoterapii,
    6.  nowotwory układu pokarmowego;
9.  choroby układu moczowo-płciowego, w tym:
    1.  zaburzenia czynności dróg moczowych prowadzące do niewydolności nerek,
    2.  choroby nerek o różnej etiologii prowadzące do ostrej lub przewlekłej mocznicy,
    3.  wielotorbielowate zwyrodnienie nerek typu dorosłych,
    4.  nowotwory złośliwe układu moczowego i narządów płciowych;
10.  choroby neurologiczne, w tym:
    1.  naczyniopochodny udar mózgu przemijający, odwracalny, dokonany, prowadzący do okresowych lub trwałych deficytów neurologicznych o różnym stopniu nasilenia,
    2.  guzy centralnego układu nerwowego w zależności od typu, stopnia złośliwości, lokalizacji i powstałych deficytów neurologicznych,
    3.  pourazowa cerebrastenia i encefalopatia,
    4.  choroby zapalne ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego prowadzące do trwałych deficytów neurologicznych,
    5.  choroby układu pozapiramidowego w zależności od stwierdzanych objawów neurologicznych,
    6.  choroby rdzenia kręgowego,
    7.  uszkodzenia nerwów czaszkowych i obwodowych o różnej etiologii;
11.  inne, w tym:
    1.  choroby narządów wydzielania wewnętrznego o różnej etiologii, wywołane nadmiernym wydzielaniem lub niedoborem hormonów w zależności od stopnia wyrównania lub obecności powikłań narządowych, pomimo optymalnego leczenia,
    2.  choroby zakaźne lub zespoły nabytego upośledzenia odporności w zależności od fazy zakażenia,
    3.  przewlekłe wielonarządowe choroby odzwierzęce w II i III okresie choroby zależnie od zmian narządowych,
    4.  choroby układu krwiotwórczego o różnej etiologii w zależności od patologicznych zmian linii komórkowych szpiku w procesie hemopoezy,
    5.  znacznego stopnia zeszpecenia powodujące stałe ograniczenia w kontaktach międzyludzkich, jak i pracy zawodowej;
12.  całościowe zaburzenia rozwojowe, powstałe przed 16 rokiem życia, z utrwalonymi zaburzeniami interakcji społecznych lub komunikacji werbalnej oraz stereotypiami zachowań, zainteresowań i aktywności o co najmniej umiarkowanym stopniu nasilenia.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy nie ma wątpliwości, że osoba, która legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności jest obciążona chorobą, która zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy kwalifikuje do przyznania zapomogi zwolnionej z opodatkowania, co wyłącza obowiązek Wnioskodawcy sporządzania i przekazywania informacji o której mowa w art. 42a ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłami przychodów są inne źródła.

Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy i jednocześnie niekwalifikowane do żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych, samorząd wykonuje swoje zadania w szczególności poprzez organizowanie i prowadzenie instytucji samopomocowych i innych form pomocy materialnej dla pielęgniarek i położnych. O. ustaliła Regulamin udzielania pomocy swoim członkom. Zgodnie z postanowieniami niniejszego regulaminu, z funduszu pomocowego mogą być udzielane między innymi świadczenia w postaci zapomogi socjalnej przeznaczonej dla członków samorządu z tytułu choroby przewlekłej. Zapomoga socjalna może być udzielona członkowi Izby z powodu jego ciężkiej, przewlekłej choroby, z powodu, której członek Izby otrzymał orzeczenie o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. Wysokość zapomogi z tytułu choroby wynosi 500 zł. Zapomoga z tytułu choroby może być przyznana raz na dwa lata.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł, z zastrzeżeniem pkt 40 i 79.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia z podatku dochodowego korzystają jedynie zapomogi wypłacone w przypadkach wskazanych w tym przepisie, do wysokości wyznaczonej kwotą 2.280 zł w danym roku podatkowym.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia zapomogi, czy długotrwałej choroby. Uzasadnione jest zatem posługiwanie się w tym przypadku definicjami występującymi w słownikach języka polskiego. Powołując się na językowe znaczenie wyrazów, przez zapomogę należy rozumieć jednorazowe świadczenie pieniężne mające na celu wsparcie finansowe osoby, która z ważnych przyczyn znalazła się w trudnej sytuacji życiowej. Natomiast przez długotrwałą chorobę należy rozumieć chorobę wymagającą długotrwałego leczenia w sposób stały lub przez długi okres, mającą długotrwały przebieg.

Analizując czy choroba jest długotrwała, nie sposób odwołać się do konkretnych ram czasowych przesądzających o tym jak długo ma ona trwać, by możliwe było objęcie zapomogi wypłaconej w związku z tą chorobą zwolnieniem z opodatkowania. Z medycznego punktu widzenia długotrwałe choroby, to choroby przewlekłe, nieuleczalne, wrodzone.

Z powyższego wynika, że podmiot dokonujący wypłaty omawianego świadczenia zobowiązany jest do analizowania każdego przypadku indywidualnie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest również zapisów określających sposób dokumentowania zdarzeń uprawniający do skorzystania z ww. zwolnienia przedmiotowego. Skoro zatem ustawa nie wymaga szczególnego udokumentowania tych zdarzeń należy, kierując się przepisem art. 180 ustawy Ordynacja podatkowa, jako dowód dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W konsekwencji zasadność wypłaty zapomogi powinna być udokumentowana aktualnymi dowodami, potwierdzającymi stan faktyczny. Natomiast w przypadku długotrwałej choroby fakt jej zaistnienia może być udokumentowany np. zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę lub lekarza rodzinnego, jak również orzeczeniem o niepełnosprawności.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że ze zwolnienia określonego w ww. art. 21 ust. 1 pkt 26 korzystać mogą takie zapomogi, które zostały wypłacone m.in. w związku z długotrwałą chorobą, jeśli fakt występowania długotrwałej choroby został właściwie udokumentowany przez osobę starającą się o świadczenie podlegające zwolnieniu, gdyż ciężar udowodnienia tego faktu spoczywa na osobie, która z niego wywodzi skutki prawne.

W świetle zacytowanych wyżej przepisów na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego uznać zatem należy, że wskazane we wniosku zapomogi socjalne udzielane członkom Izby z powodu ciężkiej, przewlekłej choroby w związku z którą osoby te otrzymały orzeczenia o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności, mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.

W sytuacji gdy wypłacane świadczenie dla konkretnego członka Izby w roku podatkowym nie przekroczy kwoty 2.280 zł, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.