Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.575.2024.4.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: W zakresie ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym dokumentowanie przez Wnioskodawcę kosztów poniesionych przez niego na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków BLIK wyciągiem bankowym z potwierdzeniem wartości spalonych Czeków BLIK jest wystarczające do rozpoznania takich kosztów jako koszty podatkowe Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: koszt; programy-programy lojalnościowe; przychód-przychód podlegający opodatkowaniu; wynagrodzenia; środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2024 roku, wpłynął Państwa wniosek z 21 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie dokumentowania usług świadczonych na rzecz Wnioskodawcy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej: „Spółką” lub „Wnioskodawcą”)
    prowadzi działalność gospodarczą - jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się
    zarządzaniem programami lojalnościowymi. W związku z prowadzoną działalnością
    świadczy na rzecz swoich klientów usługi związane z organizacją oraz koordynacją
    konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej i innych wydarzeń, mających na
    celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zaangażowana jest w projekty
    dotyczące akcji promocyjnych, których organizatorem jest inny podmiot (zwane dalej:
    „Projektami”).
    W celu realizacji Projektów zaangażowane są następujące podmioty:
    1. producent (...) - jako zleceniodawca Wnioskodawcy i jednocześnie organizator
      Projektów (zwany dalej: „PMP”),
    2. Polski Standard Płatności Sp. z o.o. - jako operator Czeków BLIK (zwany dalej:
      „Operator”),
    3. Bank (...) - jako podmiot, który na wyłączność ma podpisaną umowę z Operatorem
      (zwany dalej: „Bankiem”).
    Istotą Projektów jest to, że ich uczestnicy za spełnienie określonych przez PMP warunków
    mogą uzyskać nagrodę w postaci Czeków BLIK (szczegółowy opis istoty Czeku BLIK
    zawarty jest w dalszej części opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego).
    Na podstawie zautomatyzowanych żądań przekazywanych przez PMP, Wnioskodawca
    zgłasza również zautomatyzowane żądanie do Banku o wygenerowanie Czeków BLIK o
    określonym nominale. Takie zautomatyzowane żądanie od PMP do Wnioskodawcy
    stanowi plik elektroniczny, zawierający między innymi nominał Czeku BLIK, jaki ma zostać
    wygenerowany oraz numer telefonu komórkowego, na który Wnioskodawca powinien
    wysłać Czek BLIK. Po ich wygenerowaniu przez Bank, Czeki BLIK są następnie wysyłane
    przez Wnioskodawcę na numery telefonów komórkowych uczestników Projektów,
    wskazane w żądaniu otrzymanym od PMP. Wnioskodawca jest zatem pośrednikiem
    pomiędzy Bankiem, a PMP. Wnioskodawca nie jest organizatorem Projektów, nie wie do
    kogo są skierowanie ani na jakich zasadach są realizowane.
    Czeki BLIK
    Czeki BLIK to innowacyjna usługa umożliwiająca wygenerowanie 9-cyfrowego kodu, który
    można następnie wykorzystać do płacenia za usługi, zakupy, czy też do wypłacania
    środków z bankomatu. W trakcie tworzenia Czeku BLIK użytkownik sam ustala jego
    wartość, termin ważności i hasło zabezpieczające do korzystania ze środków. Czek BLIK
    można w pewnym sensie porównać do karty przedpłaconej. Realizacja transakcji przy
    użyciu Czeku BLIK następuje bowiem do wysokości zapisanej na nim wartości pieniężnej.
    Jeżeli wartość transakcji przewyższa wartość Czeku BLIK, operacja musi zostać rozdzielona
    i brakująca kwota musi zostać dopłacona przez kupującego gotówką lub innym środkiem
    płatniczym.

    W ramach Projektów Czek BLIK jaki generuje Bank z pomocą techniczną Operatora i w
    sposób zautomatyzowany przesyła Wnioskodawcy, który następnie Wnioskodawca
    przesyła SMS-em na numer telefonu komórkowego wskazany przez PMP, jest aktywnym
    Czekiem BLIK, co oznacza, że zapisana jest na nim określona z góry wartość pieniężna.
    Wnioskodawca nie jest obciążany kwotą nominału zapisanego na Czeku BLIK w momencie
    jego wygenerowania przez Bank. Dopiero w momencie, gdy Czek BLIK jest spalony przez
    uczestnika Projektu (tj. za pomocą Czeku BLIK zostaje wybrana gotówka w bankomacie,
    bądź za jego pomocą następuje zapłata za towar lub usługę) Bank obciąża rachunek
    Wnioskodawcy (tj. rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony w Banku) kwotą
    wykorzystaną z nominału takiego Czeku BLIK (całością kwoty zapisanej na Czeku BLIK lub
    jej częścią, w zależności od tego jak postąpi uczestnik Projektu).
    Współpraca z Bankiem
    W celu realizacji Projektów Wnioskodawca zawarł z Bankiem Umowę o realizację czeków
    BLIK (dalej jako: „Umowa”), na podstawie której Wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty
    na rzecz Banku:
    1. zryczałtowanej kwoty tytułem jednorazowej opłaty za uruchomienie usług;
    2. opłat serwisowych za pojedynczy, spalony Czek BLIK (zwanych dalej: Opłatami
      serwisowymi). Wysokość Opłaty serwisowej za 1 Czek Blik uzależniona jest od ilości
      spalonych Czeków BLIK.
    Poza kosztem miesięcznym prowadzenia rachunku bankowego Wnioskodawcy w Banku
    oraz Opłatami serwisowymi Wnioskodawca nie ponosi na rzecz Banku żadnych innych
    bieżących opłat.
    Powyżej przedstawione kwoty stanowią obciążenie rachunku bankowego Wnioskodawcy
    prowadzonego w Banku. W przypadku, gdyby na rachunku bankowym Wnioskodawcy
    prowadzonym w Banku nie było środków w kwocie równej m.in. nominałowi Czeku BLIK,
    zostanie on odrzucony i nie będzie możliwości zapłaty za jego pośrednictwem za towar lub
    usługę albo bankomat nie wyda gotówki.
    Czeki BLIK są ważne od jednego do dwudziestu ośmiu dni kalendarzowych. Termin
    ważności Czeku BLIK określa Wnioskodawca. Niespalone Czeki BLIK w okresie swojej
    ważności są automatycznie anulowane. Z tytułu anulowania Czeku BLIK Wnioskodawca
    nie jest obciążany przez Bank Opłatami serwisowymi za wydanie Czeku BLIK ani
    nominalną wartością Czeku BLIK. Wnioskodawca posiada także możliwość anulowania
    Czeku BLIK w dowolnej chwili od jego zamówienia w Banku, aż do końca okresu jego
    ważności lub do momentu, gdy Czek BLIK zostanie spalony, w zależności od tego które ze
    zdarzeń nastąpi jako pierwsze (spalenie Czeku BLIK lub upływ terminu jego ważności).
    Czeki BLIK mogę zostać wykorzystane (spalone) wyłącznie jeden raz. Wykorzystanie
    (spalenie) Czeku BLIK wiąże się z koniecznością podania hasła zabezpieczającego, które
    Wnioskodawca wysyła odrębnym SMS-em na ten sam numer telefonu komórkowego,
    wskazany przez PMP, co Czek BLIK. Jeżeli Czek BLIK posłuży zapłacie za towar lub usługę w
    cenie niższej niż wartość nominalna Czeku BLIK, z rachunku bankowego Wnioskodawcy
    prowadzonego w Banku, pobierana jest kwota faktycznie zapłaconej ceny (a nie wartość
    nominalna Czeku BLIK). Niezależnie od tego czy doszło do wykorzystania całej kwoty
    zapisanej na Czeku BLIK, czy też wyłącznie jej części, Bank pobiera od Wnioskodawcy (z
    rachunku bankowego Wnioskodawcy, prowadzonego w Banku) pełną wysokość Opłat
    serwisowych. Różnica pomiędzy wartością nominalną Czeku BLIK, a cenę faktycznie
    zapłaconą przy wykorzystaniu Czeku BLIK, nie jest zwracana uczestnikom Projektów w
    żaden sposób, przez którykolwiek z podmiotów.
    Wnioskodawca nie otrzymuje od Banku faktury VAT, a poniesione koszty dokumentuje
    wyciągiem z rachunku bankowego.

    Mając na względzie, że współpraca pomiędzy Wnioskodawcę a PMP i Bankiem będzie
    kontynuowana także w przyszłości, wolę Wnioskodawcy jest także uzyskanie odpowiedzi
    co do skutków podatkowych takiego działania na przyszłość (zdarzenie przyszłe).
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca powinien
      dokumentować koszty poniesione na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków
      BLIK, jako koszty podatkowe Wnioskodawcy, dowodem źródłowym zewnętrznym
      (fakturę VAT)?
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym dokumentowanie przez
      Wnioskodawcę kosztów poniesionych przez niego na rzecz Banku z tytułu wartości
      spalonych Czeków BLIK wyciągiem bankowym z potwierdzeniem wartości spalonych
      Czeków BLIK jest wystarczające do rozpoznania takich kosztów jako koszty podatkowe
      Wnioskodawcy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Ad 1.
    Odpowiedź na pytanie nr 1 powinna brzmieć następująco - nie, Wnioskodawca nie
    powinien dokumentować poniesionych przez niego kosztów na rzecz Banku z tytułu
    wartości spalonych Czeków BLIK, jako kosztów podatkowych Wnioskodawcy, dowodem
    źródłowym zewnętrznym (fakturę VAT).
    Ad 2.
    Odpowiedź na pytanie Nr 2 powinna brzmieć następująco - tak, w opisanym stanie
    faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym dokumentowanie przez Wnioskodawcę kosztów
    poniesionych przez niego na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków BLIK
    wyciągiem bankowym z potwierdzeniem wartości spalonych Czeków BLIK jest
    wystarczające do rozpoznania takich kosztów jako koszty podatkowe Wnioskodawcy.
    Uzasadnienie
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w następującej wykładni przepisów
    prawa.
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia
    przyszłego, Wnioskodawca nie powinien dokumentować poniesionych przez niego
    kosztów na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków BLIK dowodem źródłowym
    zewnętrznym (fakturą VAT).
    Jak przewiduje art. 20 ust. 1 i 2 u.o.r.:
    Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu,
    każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym. Podstawą zapisów w
    księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji
    gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi”:
    1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;
    2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;
    3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.
    Z kolei w myśl art. 20 ust. 4 u.o.r.:
    W przypadku uzasadnionego braku możliwości uzyskania zewnętrznych obcych dowodów
    źródłowych, kierownik jednostki może zezwolić na udokumentowanie operacji
    gospodarczej za pomocą księgowych dowodów zastępczych, sporządzonych przez osoby

    dokonujące tych operacji. Nie może to jednak dotyczyć operacji gospodarczych, których
    przedmiotem są zakupy opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz skup metali
    nieżelaznych od ludności.
    Należy zatem zauważyć, iż w przypadku gdy czynności są opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług (podatek VAT) zasadą jest dokumentowanie zdarzenia dowodem
    źródłowym zewnętrznym. W ocenie Wnioskodawcy usługi świadczone przez Bank są
    zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o
    VAT, a w konsekwencji, brak jest podstaw do żądania przez Wnioskodawcę od Banku
    wystawienia faktury VAT.
    Czynności opodatkowane podatkiem VAT zostały wskazane w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT,
    zgodnie z tym którym:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Niemniej, ustawodawca uregulował katalog usług zwolnionych z podatku VAT. Jak bowiem
    stanowi art. 43 ust. 1 ustawy o VAT:
    Zwalnia się od podatku:
    40) usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków
      pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów
      pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych
      usług.
    W ocenie Spółki realizacja czynności Banku przedstawionych w analizowanym stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym tj.:
    - wygenerowanie Czeków BLIK o określonym nominale;
    - w momencie, gdy Czek BLIK jest spalony przez uczestnika Projektu (tj. za pomocą Czeku
      BLIK zostaje wybrana gotówka w bankomacie, bądź za jego pomocą następuje zapłata
      za towar lub usługę), obciążenie rachunku bankowego Wnioskodawcy kwotą
      wykorzystaną z nominału Czeku BLIK (całością kwoty zapisanej na Czeku BLIK lub jej
      częścią, w zależności od tego jak postąpi uczestnik Projektu);
    - obciążenie rachunku bankowego Wnioskodawcy Opłatami serwisowymi;
    spełniają przesłanki do skategoryzowania ich jako czynności zwolnione z podatku VAT
    zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.
    Prowadzenie rachunku bankowego Wnioskodawcy przez Bank oraz obciążanie
    Wnioskodawcy kosztami z tego tytułu, jak i obciążanie rachunku bankowego Opłatami
    serwisowymi wprost zostało wskazane w ww. przepisie jako „usługi prowadzenia
    rachunków pieniężnych” oraz „wszelkiego rodzaju transakcje płatnicze”.
    Prawidłowość powyższej konkluzji można pozytywnie zweryfikować odwołując się również
    do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z późn.
    zm., dalej jako: „Prawo bankowe”).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 i 6 Prawa bankowego, czynnościami bankowymi są m.in.
    prowadzenie rachunków bankowych oraz przeprowadzanie bankowych rozliczeń
    pieniężnych. Z kolei art. 5 ust. 4 i 5 Prawa bankowego stanowi, że działalność

    gospodarcza, której przedmiotem są powyższe czynności może być wykonywana
    wyłącznie przez banki (i inne niż banki jednostki organizacyjne, jeżeli przepisy odrębnych
    ustaw uprawniają je do tego).
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno budzić wątpliwości, że intencją ustawodawcy było,
    aby poszczególne czynności rozpoznawane na gruncie Prawa bankowego jako czynności
    bankowe były zawarte w katalogu wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.
    W świetle powyższego usługi świadczone przez Bank na rzecz Wnioskodawcy będą
    stanowiły usługi finansowe zwolnione z podatku VAT.
    Kolejno warto odnieść się do interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 2 stycznia 2020 r.,
    znak: PT6.8101.5.2019 (dalej jako: „Interpretacja Ogólna”), w której wskazano, że aby
    można było stwierdzić spełnienie przesłanek z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT konieczne
    jest wystąpienie następujących okoliczności:
    1) transakcje tworzą odrębną całość, ocenianą w sposób ogólny,
    2) skutkiem transakcji jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności.
    Interpretacja Ogólna została sporządzona w oparciu o treść orzecznictwa TSUE, który
    wielokrotnie wypowiadał się o kryteriach oceny charakteru usług finansowych - wynika to
    z faktu, iż art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT jest implementacją do polskiego porządku
    prawnego art. 135 ust. 1 lit. d) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347,
    str. 1 z późn. zm.), zgodnie z którym: Państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z
    pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności,
    przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z
    wyłączeniem windykacji należności.
    W tym miejscu warto odwołać się do m.in. wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 28 lipca 2011 r., sygn. akt: C-350/10, w którym wskazano, że:
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, aby móc zakwalifikować świadczone usługi jako
    czynności zwolnione z opodatkowania w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 i 5 szóstej
    dyrektywy, powinny one tworzyć odrębną całość, która - jeśli ją oceniać globalnie - w
    konsekwencji wypełnia specyficzne i istotne funkcje usługi opisanej w tym przepisie.
    Powyższe stanowisko zostało wcześniej przedstawione przez tenże Trybunał w wyroku z
    27 października 2005 r., sygn. akt: C-41/04, w którym wskazano, że:
    Podobnie jest, jeśli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle
    związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie
    gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.
    Czynności wskazane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym są funkcjonalnie
    powiązane, tj. w przypadku braku wygenerowania Czeku BLIK nie nastąpi obciążenie
    rachunku bankowego Wnioskodawcy. Nie sposób uznać, iż wskazane czynności Bank
    mógłby podejmować niezależnie od siebie - brak byłoby podstaw do obciążenia rachunku
    bankowego, bez wcześniejszego wygenerowania Czeku BLIK. W konsekwencji usługi
    świadczone przez Bank stanowią kompleksową obsługę zarówno co do prowadzenia
    rachunku bankowego Wnioskodawcy, jak i warunków zawartej Umowy (związanej z
    realizacją Projektów), tj. generowania Czeków BLIK.
    Z kolei w niedawno wydanej interpretacji indywidualnej z 5 czerwca 2024 r., znak: 0112-
    KDIL1-1.4012.180.2024.2.HW, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, zauważył, że:
    Istotny jest bowiem nierozerwalny związek między usługą a pojęciem transakcji płatniczej.
    W zdarzeniu będącym przedmiotem wniosku usługa jest immanentnym elementem
    płatności. Brak usługi wykluczy możliwość realizacji płatności.

    Powyżej wskazana interpretacja indywidualna jest kluczowa, albowiem wniosek dotyczył
    generowania kodów QR - Organ uznał stanowisko przedstawione we wniosku jako
    nieprawidłowe z uwagi na techniczno-administracyjny charakter czynności. W ocenie
    Wnioskodawcy, czynności podejmowane przez Bank nie mają jedynie charakteru
    techniczno-administracyjnego, albowiem:
    - Bank samodzielnie obciąża rachunek bankowy Wnioskodawcy wysokością spalonego
      Czeku BLIK;
    - Bank ustala prawidłową kwotę, którą zostanie obciążony rachunek bankowy
      Wnioskodawcy.
    Idąc dalej należy także zwrócić uwagę na treść art. 106b ust. 2 ustawy o VAT, który
    stanowi, że:
    Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
    wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W związku z czym brak jest podstaw do żądania przez Wnioskodawcę wystawienia faktury
    VAT przez Bank. W konsekwencji nie jest konieczne, aby Wnioskodawca udokumentował
    poniesienie kosztów na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków BLIK, jako
    kosztów podatkowych, dowodem źródłowym zewnętrznym (fakturą VAT).
    Wnioskodawca podkreśla, że rozstrzygnięcie przedmiotowego pytania jest dla niego
    istotne ze względu na ciążący na nim obowiązek rzetelnego dokumentowania wydatków.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym
    dokumentowanie przez niego kosztów poniesionych na rzecz Banku z tytułu wartości
    spalonych Czeków BLIK wyciągiem bankowym z potwierdzeniem wartości spalonych
    Czeków BLIK jest wystarczające do rozpoznania takich kosztów jako koszty podatkowe
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że art. 15 ustawy o CIT nie definiuje zasad dokumentowania
    wydatków. Jednak, ponieważ zgodnie z art. 9 ustawy o CIT podatnik powinien prowadzić
    stosowne ewidencje podatkowe, jasne jest, że powinien on posiadać dokumenty, jakich
    wymagają przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, a także ustawa z dnia 29
    sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.).
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2018 r., sygn. akt:
    II FSK 966/18: Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko
    zaistnienie konkretnego zdarzenia gospodarczego, polegającego na zakupie towarów i
    usług u konkretnego sprzedawcy, za konkretną cenę, ale i odpowiednie
    udokumentowanie tej operacji.
    Zgodnie z art. 180 O.p. podatnik ma prawo wykorzystać każdy dowód za pomocą, którego
    będzie mógł wyjaśnić sprawę, ale musi to być dowód zgodny z przepisami prawa, co
    oznacza, że katalog środków dowodowych jest otwarty.
    Zgodnie z kolei z art. 21 ust. 1 U.o.r.:
    Dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
    1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
    2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
    3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
      naturalnych;
    4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę
      sporządzenia dowodu;

    5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki
      aktywów;
    6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
      rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
      rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.
    Jeśli więc Wnioskodawca dokumentuje tego typu wydatki wyciągiem bankowym z
    potwierdzeniem wartości pobranych przez Bank w kwocie stanowiącej równowartość ceny
    zapłaconej spalonym Czekiem BLIK i dokumenty te pozwalają w szczególności na
    identyfikację stron transakcji, typu operacji gospodarczej oraz jej wartości i daty, uznać
    należy, że są one wystarczające dla rozpoznaniu kosztu podatkowego przez
    Wnioskodawcę. Jest to zatem odpowiedni środek dowodowy do udokumentowania
    poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów w rozumieniu art. 180 O.p.
    Takie stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również organy podatkowe - m.in. Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z 10 października 2019 r., znak: 0112-KDIL3-
    1.4011.227.2019.1.GM oraz w interpretacji indywidualnej z 18 marca 2024 r. znak: 0112-
    KDIL2-1.4011.886.2023.2.TR. Ponadto, powyższe stanowisko wynika a contrario z
    wniosków przedstawionych w interpretacji indywidualnej z 20 kwietnia 2018 r. znak: 0113-
    KDIPT2-1.4011.132.2018.1.AP.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione stanowisko należy
    uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w części dotyczącej podatku
    dochodowego od osób prawnych jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przedmiotem interpretacji jest ocena Państwa stanowiska jedynie w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2). W pozostałym
    zakresie wniosku, wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Kosztami zyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem
    przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania
    przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada
    się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób
    przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące
    do ich osiągnięcia.
    Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest, aby wydatek łącznie spełniał następujące przesłanki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
      niż podatnik),

    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów,
    - został właściwie udokumentowany.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy dokumentowanie przez Państwa
    kosztów poniesionych na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków BLIK wyciągiem
    bankowym z potwierdzeniem wartości spalonych Czeków BLIK jest wystarczające do
    rozpoznania takich kosztów jako Państwa koszty podatkowe.
    Jak już wskazano, obowiązkiem podatników, jako odnoszących korzyść wynikającą z faktu
    zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest nie tylko
    wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a
    uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów),
    zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ale i należyte
    udokumentowanie poniesionego wydatku.
    Przy czym, powołany przepis art. 15 ust. 1 ustawy o CIT należy interpretować łącznie z art.
    9 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
    Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m.
    Odrębne przepisy, o których mowa w tym artykule zawarte są w ustawie z dnia 29
    września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).
    W myśl art. 20 ust. 2 i 3 ustawy o rachunkowości:
    2. Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające
    dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej "dowodami źródłowymi":
    1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;
    2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;
    3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.
    3. Podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody księgowe:
    1) zbiorcze - służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych, które
    muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione;
    2) korygujące poprzednie zapisy;
    3) zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu
    źródłowego;
    4) rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów
    klasyfikacyjnych.
    Zgodnie z przepisem art. 20 ust. 4 ww. ustawy:
    W przypadku uzasadnionego braku możliwości uzyskania zewnętrznych obcych dowodów
    źródłowych, kierownik jednostki może zezwolić na udokumentowanie operacji

    gospodarczej za pomocą księgowych dowodów zastępczych, sporządzonych przez osoby
    dokonujące tych operacji. Nie może to jednak dotyczyć operacji gospodarczych, których
    przedmiotem są zakupy opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz skup metali
    nieżelaznych od ludności.
    Artykuł 21 ust. 1 ustawy o rachunkowości określa, iż dowód księgowy powinien zawierać
    co najmniej:
    1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
    2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
    3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
    naturalnych;
    4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę
    sporządzenia dowodu;
    5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki
    aktywów;
    6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
    rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
    rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.
    Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy o rachunkowości:
    Księgi rachunkowe powinny być prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco.
    Z ww. przepisów wynika, że w pierwszej kolejności podstawą zapisów w księgach
    rachunkowych są dowody źródłowe obce zewnętrze. Zwrócono w nich też uwagę na
    korelację z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług (art. 20 ust. 4 ustawy o
    rachunkowości).
    Przechodząc na grunt analizowanej sprawy w pierwszej kolejności trzeba zauważyć, że
    ponoszą Państwo wydatki na rzecz Banku. Zatem wydatki, o których mowa wynikają z
    umowy łączącej Państwa z Bankiem. W opisie sprawy wskazano bowiem, że Bank jest
    jednym z uczestników Projektu oraz że wykonuje on na rzecz spółki takie operacje jak:
    wygenerowanie Czeków BLIK o określonym nominale z pomocą techniczną Operatora; w
    momencie, gdy Czek BLIK jest spalony przez uczestnika Projektu (tj. za pomocą Czeku BLIK
    zostaje wybrana gotówka w bankomacie, bądź za jego pomocą następuje zapłata za towar
    lub usługę) Bank obciąża Państwa rachunek (tj. Państwa rachunek bankowy prowadzony
    w Banku) kwotą wykorzystaną z nominału takiego Czeku BLIK (całością kwoty zapisanej na
    Czeku BLIK lub jej częścią, w zależności od tego jak postąpi uczestnik Projektu); bank
    obciąża Państwa opłatą serwisową, której wysokość uzależniona jest od ilości spalonych
    Czeków BLIK (obciążenie Państwa rachunku bankowego prowadzonego w banku).
    Wobec czego aby określić właściwy sposób dokumentowania tych wydatków należałoby w
    pierwszej kolejności ustalić skutki podatkowe wynikające z umowy, na podstawie której
    bank wykonuje na rzecz Państwa ww. operacje, w szczególności czy nie występuje tu
    czynność opodatkowana podatkiem od towarów i usług i konsekwentnie czy nie powinna
    być udokumentowana dowodem źródłowym zewnętrznym otrzymanym od kontrahenta w
    postaci faktury VAT.
    Nie można zatem potwierdzić Państwa stanowiska, zgodnie z którym w opisanym stanie
    faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym dokumentowanie kosztów poniesionych na rzecz
    banku z tytułu wartości spalonych Czeków BLIK wyciągiem bankowym z potwierdzeniem
    wartości spalonych Czeków BLIK jest wystarczające do rozpoznania takich kosztów - bez
    uprzedniego ustalenia sposobu prawidłowego dokumentowania tych wydatków na
    gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. W tym też zakresie zauważyć trzeba, że ww.
    kwestia, w zakresie podatku od towarów i usług została rozstrzygnięta w interpretacji
    indywidualnej z 28 stycznia 2025 r., znak: 0111-KDIB3-1.4012.628.2024.5.IK, gdzie

    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: (...) w przedmiotowej sprawie to
    Bank na Państwa rzecz świadczy usługę, za którą pobiera od Państwa opłatę serwisową.
    Zatem Państwo nie są i nie będą zobowiązani do wystawienia z tego tytułu faktury VAT.
    Obowiązek prawidłowego udokumentowania czynności wykonanej przez Bank na
    Państwa rzecz ciąży/będzie ciążyć na Banku, wykonawcy usługi, a nie na jej odbiorcy.
    Wskazać również należy, że w sytuacji gdy usługi świadczone przez Bank na Państwa rzecz
    korzystają/będą korzystać ze zwolnienia od podatku, na mocy art. 43 ust. 1 ustawy o VAT,
    to zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 3 mogą Państwo żądać wystawienia faktury przez Bank.
    Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięcie w zakresie udokumentowania ww. wydatków
    na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, nie można zgodzić się z Państwa
    stanowiskiem, że na gruncie podatku od osób prawnych, w opisanym stanie faktycznym i
    zdarzeniu przyszłym, dokumentowanie kosztów poniesionych na rzecz Banku z tytułu
    wartości spalonych Czeków BLIK wyciągiem bankowym jest wystarczające do rozpoznania
    takich kosztów jako Państwa kosztów podatkowych. Jak wskazano powyżej, ww. wydatki
    mogą zostać udokumentowane fakturą VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2)
    należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    opisem zdarzenia przyszłego/stanu faktycznego podanym przez Spółkę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt niniejszej sprawy. Każdą
    sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie. Ponadto wskazać należy, że
    przywołane przez Państwa interpretacje indywidualne znak: 0112-KDIL3-
    1.4011.227.2019.1.GM z 10 października 2019 r., znak: 0112-KDIL2-1.4011.886.2023.2.TR z
    18 marca 2024 r., znak: 0113-KDIPT2-1.4011.132.2018.1.AP z 20 kwietnia 2018 r. zostały
    wydane w zakresie przepisów ustawy o podatku pochodowym od osób fizycznych, która
    to ustawa w Państwa sprawie nie ma zastosowania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.