Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/436-167/11/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-01-17
Teza: Czy z tytułu udzielonej pożyczki Wnioskodawca jako pożyczkobiorca będzie zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%, czy też taka czynność prawna będzie zwolniona z podatku?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; podatek-podatek od towarów i usług; pożyczka; spółki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2011 r. (data wpływu – 18 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania czynności udzielenia pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania czynności udzielenia pożyczki.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki z o.o. (dalej: Spółka), której głównym przedmiotem działalności są usługi medyczne. Ponadto, będąc lekarzem, Wnioskodawca zamierza rozwinąć działalność medyczną co wiąże się z koniecznością zakupu specjalistycznego sprzętu medycznego. Na sfinansowanie powyższego Wnioskodawca zamierza uzyskać pożyczkę lub kredyt. W związku z tym Wnioskodawca będzie starał się o pożyczkę od Spółki, która chciałaby wygenerować dodatkowe przychody z tytułu odsetek od udzielonej pożyczki.

Ostateczna wartość zamierzonej pożyczki nie jest jeszcze znana, gdyż zależeć będzie od możliwości pożyczkodawcy oraz wartości planowanej przez Wnioskodawcę inwestycji. Dodatkowo będzie ona oprocentowana, wobec czego odsetki z tego tytułu będą stanowić przychód Spółki (pożyczkodawcy), na które zamierza wystawić w przyszłości fakturę VAT („ZW” zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług).

Ponadto Spółka jest podatnikiem podatku VAT i zamierza udzielać pożyczek również innym osobom dzięki czemu pozyskane w ten sposób odsetki zwiększą jej przychody.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu udzielonej pożyczki Wnioskodawca jako pożyczkobiorca będzie zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%, czy też taka czynność prawna będzie zwolniona z ww. podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, pożyczka udzielona przez Spółkę, jako podatnika podatku VAT, będzie zwolniona z podatku na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Stroną umowy pożyczki będzie podatnik VAT, nawet jeżeli sama umowa pożyczki jest zwolniona z podatku VAT. Bez znaczenia dla sprawy jest – w opinii Wnioskodawcy – status pożyczkobiorcy, cel pożyczki oraz częstotliwość jej udzielania przez pożyczkodawcę. Udzielenie pożyczki przez podmiot gospodarczy, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w celu uzyskania przychodu jest niewątpliwie zawodową działalnością, nawet wtedy gdy nie jest ona wpisana do KRS. Zamierzona pożyczka jest, zdaniem Wnioskodawcy – świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż:

1.  jest odpłatna,
2.  nie stanowi dostawy towarów,
3.  ma postać świadczenia spełnionego przez podatnika VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (j. t. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności objętych opodatkowaniem. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności enumeratywnie wskazane w art. 1 ust. 1, w tym wymieniona w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) umowa pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Ponieważ przepisy ww. ustawy nie definiują czynności prawnych objętych opodatkowaniem, to w tej materii należy odwołać się do znaczenia nadanego im w przepisach prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 94 ze zm.) przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Przepis art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi, iż czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dla powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych istotne jest zatem to, aby w momencie zawarcia umowy jej przedmiot w postaci środków pieniężnych lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku znajdował się na terenie kraju, a w przypadku gdy znajduje się on za granicą, aby nabywca miał miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i jednocześnie czynność dokonana została na terytorium Polski.

Jeżeli zatem przedmiot umowy pożyczki znajduje się w chwili zawierania umowy w granicach Polski, wówczas umowa taka co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Jednakże na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   (uchylone),
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Ponadto zgodnie z definicją zawartą w art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych użyte w tej ustawie określenie „podatek od towarów i usług" oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Przepis art. 2 pkt 4 przytoczonej ustawy ustanawia zatem zasadę, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają wyłącznie czynności cywilnoprawne podejmowane w ramach obrotu nieprofesjonalnego, natomiast obrót zawodowy (profesjonalny) objęty został podatkiem od towarów i usług. Zatem, nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych te czynności cywilnoprawne, których dokonanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona. W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek stanowisko Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki, od której zamierza uzyskać pożyczkę w związku z planami rozwoju działalności medycznej co wiąże się z koniecznością zakupu specjalistycznego sprzętu medycznego. Ostateczna wartość zamierzonej pożyczki nie jest jeszcze znana, gdyż zależeć będzie od możliwości pożyczkodawcy oraz wartości planowanej przez Wnioskodawcę inwestycji. Dodatkowo będzie ona oprocentowana, wobec czego odsetki z tego tytułu będą stanowić przychód Spółki (pożyczkodawcy), na które zamierza wystawić w przyszłości fakturę VAT („ZW” zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług). Ponadto Spółka jest podatnikiem podatku VAT i zamierza udzielać pożyczek również innym osobom dzięki czemu pozyskane w ten sposób odsetki zwiększą jej przychody.

Powyższe oznacza, że jeżeli przy zawarciu przedmiotowej umowy pożyczki zostaną spełnione warunki do zastosowania wyłączenia (a nie jak wskazuje Wnioskodawca – zwolnienia), o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, tj. jedna ze stron w związku z dokonaniem tej konkretnej czynności będzie opodatkowana podatkiem VAT lub z tego podatku zwolniona, wówczas przedmiotowa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.