Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.176.2018.2.AMN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-24
Teza: Skutki podatkowe otrzymania zasiłku dla bezrobotnych.
Słowa kluczowe: bezrobocie; bezrobotny-zasiłek dla bezrobotnych; dochód; Niemcy; opodatkowanie; transfery; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2018 r. (data wpływu 6 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania zasiłku dla bezrobotnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania zasiłku dla bezrobotnych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 27 kwietnia 2018 r. znak 0112-KDIL3-1.4011.176.2018.1.AMN na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 30 kwietnia 2018 r.

Wniosek nie został uzupełniony. W związku z tym zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. wezwaniu, podanie podlegało analizie na podstawie opisu stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w takim stanie jaki został przedstawiony we wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Do dnia 31 stycznia 2017 r. Wnioskodawca pracował na terenie Niemiec w firmie niemieckiej. Od dnia 1 lutego 2017 r. Zainteresowany uzyskał prawo do zasiłku dla bezrobotnych w Niemczech (Arbeitslosengeld). Od 3 lutego 2017 r. zasiłek był transferowany do Polski; Wnioskodawca przyjechał do Polski i zarejestrował się w urzędzie pracy oraz zadeklarował chęć podjęcia pracy w Polsce. Miejsce zamieszkania Zainteresowanego i jego rodziny znajduje się w Polsce – w Niemczech Wnioskodawca pracował. Zasiłek dla bezrobotnych Zainteresowany pobierał do 2 sierpnia 2017 r. Zasiłek wypłacany był w euro na konto walutowe Wnioskodawcy w Polsce, stawka dzienna wynosiła 22,03 euro netto.

Od dnia 7 sierpnia 2017 r. Zainteresowany podjął pracę w Polsce. W 2017 roku uzyskał dochody z następujących źródeł: z tytułu pracy w Niemczech do 31 stycznia 2017 r., następnie zasiłek dla bezrobotnych do 2 sierpnia 2017 r. oraz wynagrodzenie za okres pracy w Polsce od dnia 7 sierpnia 2017 r. (Wnioskodawca otrzymał informację PIT-11).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zasiłek dla bezrobotnych przyznany w Niemczech należy wykazać w zeznaniu podatkowym za 2017 rok?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany zasiłek dla bezrobotnych podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ust. 2 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech i nie podlega opodatkowaniu w Polsce. W związku z powyższym nie należy wykazywać tego dochodu w zeznaniu podatkowym za 2017 rok.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a tej ustawy, powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca do dnia 31 stycznia 2017 r. pracował na terenie Niemiec. Od dnia 1 lutego 2017 r. uzyskał prawo do zasiłku dla bezrobotnych w Niemczech (Arbeitslosengeld). Od 3 lutego 2017 r. zasiłek był transferowany do Polski. Zainteresowany wrócił do Polski i zarejestrował się w urzędzie pracy. Zasiłek dla bezrobotnych pobierał do 2 sierpnia 2017 r. Zasiłek wypłacany był w euro na konto walutowe Wnioskodawcy w Polsce. Miejsce zamieszkania Zainteresowanego i jego rodziny znajduje się w Polsce.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 umowy zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie (w Polsce) z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie (w Niemczech).

Na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1189), w przypadku gdy bezrobotny zarejestrowany w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie określonym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c ustawy oświadczy, że zachowuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawo do zasiłku dla bezrobotnych nabyte w państwie rejestracji jako bezrobotny, starosta rejestruje takiego bezrobotnego jako poszukującego pracy. Powiatowy urząd pracy niezwłocznie przekazuje do wojewódzkiego urzędu pracy oświadczenie bezrobotnego, złożone przez niego dokumenty oraz dane, o których mowa w ust. 4 rozporządzenia.

W myśl art. 64 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. UE. L. z 2004 r. poz. 166.1), bezrobotny w pełnym wymiarze, który spełnia warunki wymagane przez ustawodawstwo właściwego Państwa Członkowskiego w celu uzyskania prawa do świadczeń i który udaje się do innego Państwa Członkowskiego w celu poszukiwania tam zatrudnienia, zachowuje prawo do tych świadczeń pieniężnych, na warunkach i w granicach niżej określonych:

1.  przed swoim wyjazdem musi być zarejestrowany jako poszukujący pracy i pozostawać w dyspozycji służb zatrudnienia państwa właściwego, co najmniej przez cztery tygodnie od chwili utraty pracy. Jednakże właściwe urzędy lub instytucje mogą wyrazić zgodę na jego wyjazd przed upływem tego terminu;
2.  musi zarejestrować się jako poszukujący pracy w urzędach zatrudnienia Państwa Członkowskiego, do którego się udaje, podporządkować się organizowanej przez nie procedurze kontroli oraz przestrzegać warunków określonych na podstawie ustawodawstwa tego państwa. Warunek ten uważa się za spełniony w odniesieniu do okresu poprzedzającego rejestrację, jeżeli zainteresowany dokona jej w ciągu siedmiu dni, licząc od dnia, w którym przestał pozostawać w dyspozycji urzędów zatrudnienia państwa, z którego wyjechał. W wyjątkowych przypadkach termin ten może być przedłużony przez właściwe urzędy lub instytucje;
3.  prawo do świadczeń zachowywane jest przez okres trzech miesięcy, licząc od chwili, gdy zainteresowany przestał pozostawać w dyspozycji służb zatrudnienia Państwa Członkowskiego, które opuścił, przy czym łączny okres, przez który przyznawane są świadczenia, nie może przekraczać okresu udzielania świadczeń, do których był uprawniony na podstawie ustawodawstwa tego państwa. Termin trzech miesięcy może być przedłużony przez właściwe urzędy lub instytucje maksymalnie do sześciu miesięcy;
4.  świadczenia są udzielane przez instytucję właściwą zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem i na jej własny koszt.

Zgodnie z ustawodawstwem ubezpieczenia społecznego Niemiec, w skład obowiązkowego systemu ubezpieczenia społecznego wchodzi m.in. ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia. Oznacza to, że transferowy zasiłek dla bezrobotnych jest wypłacany w ramach obowiązkowego systemu ubezpieczenia socjalnego, o którym mowa w art. 18 ust. 2 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Oznacza to, że dochód Wnioskodawcy z tego tytułu podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, a w Polsce jest zwolniony z opodatkowania. W konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazania tegoż dochodu (zasiłku dla bezrobotnych) w zeznaniu podatkowym za 2017 rok.

Wskazać przy tym należy, że dokonując weryfikacji prawidłowości zajętego przez Wnioskodawcę stanowiska tut. organ odniósł się tylko do zadanego pytania, które dotyczyło skutków podatkowych otrzymania zasiłku dla bezrobotnych, natomiast nie odniósł się do kwestii dotyczących skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę dochodów z tytułu pracy w Niemczech do 31 stycznia 2017 r. oraz wynagrodzenia za okres pracy w Polsce od dnia 7 sierpnia 2017 r. ponieważ zagadnienia te nie były przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.