Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1890/10-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-03-04
Teza: Czy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur z tytułu wypłaconych premii pieniężnych, na zasadach i terminach przewidzianych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: bonus; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2010 r. (data wpływu 24 listopada 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 lutego 2011 r. (data wpływu 14 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących udzielone premie pieniężne – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT, wykazanego na fakturach dokumentujących udzielone premie pieniężne. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 lutego 2011 r. (data wpływu 14 lutego 2011 r.) o doprecyzowanie opisanego zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca oraz „A” Sp. z o.o. (zwanej dalej „A”) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarli umowę ramową o długoterminowej współpracy gospodarczej, na podstawie której Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów na rzecz „A”, która następnie zbywa je w ramach sieci centrów handlowych. W treści powołanej umowy strony umieściły uregulowanie w sprawie premii pieniężnej.

Art. 19 umowy stanowi, że z tytułu zrealizowania określonego poziomu zakupów w danym okresie rozliczeniowym Dostawca, tj. Wnioskodawca przyzna Spółce, tj. „A” premie pieniężną (ust. 1). Warunkiem przyznania premii pieniężnej na rzecz „A” jest zrealizowanie w stosunkach handlowych z Wnioskodawcą określonego obrotu w ciągu okresu rozliczeniowego (ust. 2). Okresem rozliczeniowym jest rok kalendarzowy (ust. 3). W przypadku, gdy „A” nabędzie prawo do otrzymania premii pieniężnej obciąży Wnioskodawcę notą obciążeniową w terminie 30 dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego (ust. 7). Zapisy umowy ramowej doprecyzowane w załączniku nr 5 do tej umowy, w szczególności w zakresie określenia kwotowego poziomu obrotów, który uprawnia „A” do nabycia premii pieniężnej (umowa oraz załącznik nr 5 w załączeniu).

W świetle przedstawionych postanowień umownych premia pieniężna jest instrumentem, mającym na celu intensyfikację obrotów między stronami umowy i nie jest związana z żadną konkretną dostawą towarów. Nabycie prawa do premii pieniężnej przez „A” uzależnione jest wyłącznie od osiągnięcia określonego wolumenu obrotów wymiany handlowej i nie wymaga podejmowania żadnych innych czynności przez strony umowy.

Jednocześnie Wnioskodawca nadmienia, że „A” uzyskała interpretację Ministra Finansów (znak: IP-PP2-443-170/08-4/PW), w której wskazano, iż wypłacana na rzecz „A” premia pieniężna ma w istocie charakter wynagrodzenia za świadczone na rzecz kontrahenta usługi i podlega tym samym opodatkowaniu na zasadach ogólnych przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ponadto organ interpretujący potwierdził prawidłowość stosowanej przez „A” praktyki dokumentowania otrzymania premii pieniężnej, poprzez wystawienie faktury VAT, w której za podstawę opodatkowania przyjmuje się wartość premii pieniężnej netto i nalicza wartość podatku.

Wnioskodawca w świetle poglądów wyrażonych w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych oraz interpretacjach Ministra Finansów powziął zatem wątpliwość, co do prawidłowości praktyki traktowania wypłat premii pieniężnej jako wynagrodzenia za usługi świadczone przez „A”, a tym samym co do możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez „A” z tytułu otrzymanych premii pieniężnych.

Stanowisko wskazujące, że premii pieniężnych wypłaconych wyłącznie za osiągnięcie określonego poziomu obrotów w wymianie handlowej nie należy traktować jako wynagrodzenia za świadczone usługi zawarte zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 94/06 oraz w wyroku tegoż sądu z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 191/09, a także w wyroku z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn akt I FSK 1806/08. Orzeczenia te opierają swoje tezy na ustaleniu, że jedna transakcja polegająca na dostawie towaru nie może być jednocześnie traktowana jako świadczenie usługi i tym samym wypłata premii pieniężnej nie kreuje, odrębnej od dostawy towaru, czynności objętej podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca zauważa, że w najnowszym orzecznictwie oraz interpretacjach Ministra Finansów wskazuje się nadto, że wypłata premii pieniężnych ma charakter rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług i prowadzi do obniżenia wartości obrotu dostawcy, a w konsekwencji do obniżenia podatku należnego. Prawidłowym dokumentem potwierdzającym dokonanie wypłaty premii powinna być korygująca faktura VAT. Takie stanowisko zaprezentowane zostało przykładowo w wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Go 526/09, także w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1760/09. Podobne stanowisko zaprezentowane jest również w interpretacji Ministra Finansów nr IPPP3/443-780/09/Me.

W piśmie z dnia 8 lutego 2011 roku, będącego uzupełnieniem wniosku wskazano, że zarówno Wnioskodawca, jak i wystawca faktur VAT są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

W zamian za przyznanie premii pieniężnej nie ma miejsca świadczenie jakichkolwiek usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym etc, bądź zobowiązanie się kontrahenta do dokonywania zakupów wyłącznie u Wnioskodawcy, czy zobowiązanie się do posiadania pełnego asortymentu towarów Wnioskodawcy.

Zainteresowany wyjaśnił, iż wysokość premii jest zróżnicowana ze względu na wielkość obrotów. Nie jest jednak obliczana jako procent od obrotu. Wysokość premii obliczana jest według dwóch kwot premii:

1.  „kwoty stałej” premii od ustalonej przez strony kwoty podstawowej obrotu (oczywiście pod warunkiem jej przekroczenia),
2.  „kwoty dodatkowej” premii od każdej ustalonej przez strony kwoty dodatkowej obrotu ponad kwotę podstawową obrotu.

W przypadku nieosiągnięcia wysokości podstawowej kwoty obrotu premia nie przysługuje. Zasady przyznawania premii i ustalania jej wysokości wynikają wyłącznie z umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą z „A”.

Wypłata premii uzależniona jest wyłącznie od osiągnięcia określonych kwot obrotu (nie jest uzależniona od podejmowania jakichkolwiek działań).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych od „A” faktur z tytułu wypłaconych premii pieniężnych, na zasadach i terminach przewidzianych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury VAT dokumentujące wartość premii pieniężnych oraz naliczonego od nich podatku stanowić powinny podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku naliczonego, wynikającego z otrzymanych faktur, na zasadach i w terminie przewidzianym w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca podkreśla, że indywidualna interpretacja prawa podatkowego w intencji ustawodawcy służyć ma ujednoliceniu stosowania przepisów podatkowych w praktyce i jednocześnie dawać podmiotom gospodarczym gwarancje co do prawidłowości wykonywania ustawowych obowiązków fiskalnych i uprawnień związanych z tymi obowiązkami. Realizacja powołanych wartości możliwa jest wyłącznie, jeżeli interpretacja prawa jest udzielana przez Ministra Finansów w danym stanie faktycznym jest identyczna dla każdego podmiotu, objętego tym stanem faktycznym. Uzasadnione jest zatem twierdzenie, że skoro „A” dysponuje interpretacją indywidualną stwierdzającą, że wypłata premii pieniężnej związana jest ze świadczoną przez ten podmiot usługą na rzecz Wnioskodawcy, to z interpretacji tej Wnioskodawca może wywodzić pośrednio prawonopodatkowe skutki związane ze świadczeniem usługi dokumentowanej fakturą VAT, a w konsekwencji możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego przez „A”, z tytułu otrzymanych premii pieniężnych.

Zainteresowany dodaje, że sytuacja, w której dwa podmioty związane węzłem obligacyjnym, objęte tym samym stanem faktycznym, uzyskałby odmienne rozstrzygnięcia w zakresie prawnopodatkowych skutków tej samej czynności byłaby sprzeczna z zasadą praworządności oraz zasadą budzenia zaufania do organów podatkowych (art. 120 oraz art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa). Na podobnym stanowisku stanął WSA w Poznaniu, który w wyroku z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt III SA/Po 60/09 stwierdził, że „rozstrzygnięcie w sposób odmienny w stosunku do różnych podatników w analogicznym stanie faktycznym i prawnym jest nie do pogodzenia z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa oraz zasadą zaufania obywateli do organów państwa (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej). Bezzasadna jest przy tym próba przerzucenia na stronę obowiązku udowodnienia tożsamości spraw, zważywszy, że strona wskazała numer sprawy oraz podmiot, w stosunku do którego analogiczne postępowanie zostało rozstrzygnięte”.

Końcowo Wnioskodawca nadmienia, że rozbieżności w traktowaniu takich samych stron, takich samych transakcji (jak w przedstawionym wyżej stanie faktycznym) nie zostały do chwili obecnej rozważone:

1.  ani w trybie art. 14e Ordynacji podatkowej,
2.  ani w trybie przepisów art. 15 § 1 pkt 2 lub 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Mocą art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

W celu intensyfikacji sprzedaży towarów, podatnicy podejmują różnorodne działania, w efekcie, których wypłacane są tzw. premie pieniężne (bonusy).

W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy. Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na przyznane przez ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

Zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą, która – zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. – powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;

4.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
5.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z § 13 ust. 5 cyt. rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyraz „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca oraz „A” w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarli umowę ramową o długoterminowej współpracy gospodarczej, na podstawie której Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów na rzecz „A”. Z kolei, „A” zbywa je w ramach sieci centrów handlowych. W treści powołanej umowy strony umieściły uregulowanie w sprawie premii pieniężnej. Wypłata premii uzależniona jest wyłącznie od osiągnięcia określonych kwot obrotu w okresie rozliczeniowym, za jaki przyjęto rok kalendarzowy. Nie jest uzależniona od podejmowania jakichkolwiek działań przez kontrahenta.

Wysokość premii jest zróżnicowana ze względu na wielkość obrotów. Obliczana jest według dwóch kwot premii:

1.  „kwoty stałej” premii od ustalonej przez strony kwoty podstawowej obrotu (oczywiście pod warunkiem jej przekroczenia),
2.  „kwoty dodatkowej” premii od każdej ustalonej przez strony kwoty dodatkowej obrotu ponad kwotę podstawową obrotu.

W przypadku nieosiągnięcia wysokości podstawowej kwoty obrotu premia nie przysługuje. W zamian za przyznanie premii pieniężnej nie występuje świadczenie jakichkolwiek usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym etc, bądź zobowiązanie się kontrahenta do dokonywania zakupów wyłącznie u Wnioskodawcy czy zobowiązanie się do posiadania pełnego asortymentu towarów Wnioskodawcy.

Zarówno Wnioskodawca, jak i wystawca faktur VAT są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z powyższego, wysokość premii uzależniona jest od wielkości dokonywanych zakupów. Składa się ona z „kwoty stałej” ustalonej przez strony od kwoty podstawowej obrotu (oczywiście pod warunkiem jej przekroczenia) oraz „kwoty dodatkowej” ustalonej przez strony od kwoty dodatkowej obrotu ponad kwotę podstawową obrotu.

Ponadto – jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego – kontrahent w zamian za otrzymane premie nie świadczy na rzecz Zainteresowanego jakichkolwiek usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym. Nie jest on również zobowiązany do dokonywania zakupów wyłącznie u Wnioskodawcy czy do posiadania pełnego asortymentu towarów Wnioskodawcy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż „A” nie wykonuje żadnych dodatkowych czynności poza zakupem towarów od Wnioskodawcy i rozliczeniu się z nim na podstawie zrealizowanego obrotu (zakupów). Oznacza to zatem, że „A” nie świadczy wobec Zainteresowanego usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Brak jest bowiem takich działań kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy, które byłyby czynnościami dodatkowymi do jakich byliby zobligowani postanowieniami wynikającymi z umowy dotyczącej wypłacania premii.

Reasumując, w sytuacji gdy Zainteresowany wypłaca kontrahentowi premie z tytułu realizowania określonego poziomu obrotów stwierdzić należy, że przedmiotowe wynagrodzenia stanowią rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – zmniejszający podstawę opodatkowania. Zatem, Wnioskodawca udzielając po wystawieniu faktury VAT rabatu, powinien – według § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. – wystawić fakturę korygującą, uwzględniającą wymogi wynikające z § 13 ust. 2 rozporządzenia. Nie dokonuje on bowiem odrębnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz zmniejszenia podstawy opodatkowania wynikającej z dostawy towarów.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Biorąc pod uwagę powyższą analizę przepisów oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, iż faktury VAT dokumentujące wypłacenie premii pieniężnych, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie będą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, bowiem nie dokumentują one czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, Wnioskodawca nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez kontrahenta w celu udokumentowania otrzymanych premii pieniężnych.

Przy czym na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii nie mogą wpłynąć powołane przez Wnioskodawcę orzeczenia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego. Są one rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach i tylko do nich się zawężają.

Odnośnie natomiast powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, w tym w szczególności interpretacji Ministra Finansów znak: IP-PP2-443-170/08-4/PW, wydanej dla kontrahenta Wnioskodawcy, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Zauważyć należy, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych wypłacania przez Wnioskodawcę premii pieniężnych w sytuacji przedstawionej w opisie stanu faktycznego. Interpretacja ta nie dotyczy natomiast skutków podatkowych otrzymywania opisanych premii pieniężnych przez odbiorcę Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych, o których mowa w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa, dla kontrahenta Wnioskodawcy otrzymującego te premie.

Końcowo należy wskazać, iż analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o stan faktyczny w nim przedstawiony.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.