Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-1008/10/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-10-22
Teza: Środki finansowe przekazane przez mieszkańców na rachunek bankowy Gminy (stanowiące zapłatę za zamontowanie układu solarnego w obrębie bryły budynku) podlegają opodatkowaniu 7% stawką podatku VAT.
Słowa kluczowe: gmina; instalacja; kolektor-kolektor słoneczny; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; roboty-roboty budowlano-montażowe; stawka; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2010r. (data wpływu do tut. organu 14 lipca 2010r.), uzupełnionym pismami z dnia 13 sierpnia 2010r. (data wpływu 16 sierpnia 2010r.), z dnia 29 września 2010r. oraz pismem, które wpłynęło w dniu 18 października 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wysokości stawki VAT dla wpłat dokonywanych przez osoby fizyczne jako partycypacja w kosztach przedsięwzięcia inwestycyjnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2010r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wysokości stawki VAT dla wpłat dokonywanych przez osoby fizyczne jako partycypacja w kosztach przedsięwzięcia inwestycyjnego.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13 sierpnia 2010r. (data wpływu 16 sierpnia 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP4/443-1008/10/AŚ z dnia 3 sierpnia 2010r. oraz pismem z dnia 29 września 2010r. i pismem, które wpłynęło w dniu 18 października 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W związku z planowaną realizacją przez Gminę projektu polegającego na dostarczeniu, instalacji i uruchomieniu kolektorów słonecznych na dachach domów jednorodzinnych należących do osób prywatnych Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie opinii, w sprawie wysokości stawki podatku VAT dla planowanej inwestycji. Inwestycja będzie realizowana przez wykonawców wyłonionych zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych. Wykonawcy zgodnie z ustawą o podatku VAT zobowiązani są do naliczenia podatku VAT za zrealizowane usługi. Inwestorem w przedmiotowym projekcie jest Gmina. Montowane kolektory słoneczne instalowane na domach należących do osób fizycznych będą stanowiły własność gminy przez okres 5 lat.

Zgodnie z ustawą o podatku VAT oraz Rozporządzeniem Ministra Finansów z 24 grudnia 2007r. zmieniającym przepisy wykonawcze do ustawy, montaż kolektorów można opodatkować stawką 7-proc. VAT, jako usługę budowlaną polegającą na instalacji urządzeń grzewczych albo usługę termomodernizacyjną. Dotyczy to usług związanych z budownictwem mieszkaniowym, w tym polegających na dostarczeniu, instalacji i uruchomieniu kolektorów słonecznych na dachu domu jednorodzinnego.

Zgodnie z zapisami ustawy o VAT można stosować stawkę 7 proc. VAT do termomodernizacji domów jednorodzinnych o powierzchni do 300 mkw., zgodnie z zapisami ustawy z 18 grudnia 1998r. o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U nr 162, poz. 1121 ze zm.), mających na celu m.in. zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do budynków mieszkalnych i budynków zbiorowego zamieszkania na potrzeby ogrzewania oraz podgrzewania wody użytkowej. Przez przedsięwzięcie termomodernizacyjne ustawa rozumie ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie rocznego zapotrzebowania na energię zużywaną do wspomnianych celów, co najmniej o 25 proc. W związku z tym, iż energia wytworzona z kolektorów będzie wykorzystywana do podgrzewania wody użytkowej w domu jednorodzinnym, usługi dotyczące przedmiotowego projektu stanowić będą usługi termomodernizacyjne.

Art. 41 ust. 12 ustawy o VAT stanowi, iż stawkę podatku w wysokości 7 proc. stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym ustawa rozumie obiekty budownictwa mieszkaniowego. Obiektami tymi są także budynki mieszkalne jednorodzinne.

Rozporządzenie wykonawcze do ustawy o VAT przewiduje 7-proc. stawkę podatku do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych, dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego. Zdefiniowanie pojęcia robót budowlano-montażowych określone jest w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, gdzie czynności związane z budownictwem sklasyfikowane są w dziale 45 i określone jako „roboty budowlane", w podgrupie oznaczonej symbolem 45.33.1. wymienione są roboty związane z montażem instalacji grzewczych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych.

Ponieważ kolektory słoneczne służą do konwersji energii promieniowania słonecznego na ciepło, prace związane z ich instalacją kwalifikują się jako usługa budowlana polegającą na instalacji urządzeń grzewczych. Zasadne zatem byłoby zastosowanie stawki VAT 7 proc. w odniesieniu do ich dostarczenia i montażu na potrzeby domu jednorodzinnego.

W związku z planowanym przedsięwzięciem Wnioskodawca uprzejmie prosi o wyrażenie stanowiska jakiej stawki VAT należy oczekiwać jako naliczonej na usługi zrealizowane przez wykonawców w związku z przedmiotową inwestycją. Wysokość zastosowanej stawki VAT ma wpływ na wysokość i faktyczne koszty inwestycji gminnej, która zobowiązana jest do pokrywania kosztów inwestycji w cenach brutto. Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT podczas realizacji niniejszego projektu.

Mając na uwadze prawidłowe prowadzenie i rozliczenie planowanej inwestycji przy współudziale procentowym Funduszu Sz - 60% , Gminy - 10% oraz osób fizycznych - 30% nakładów związanych z montażem i zakupem instalacji solarnej Wnioskodawca prosi o pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wpłat dokonanych przez osoby fizyczne jako partycypacja w kosztach inwestycji planowanej przez Gminy w ramach programu „….". Liderem przedsięwzięcia jest Gmina natomiast pozostałe gminy na mocy stosownych porozumień są Gminami Partnerskimi.

Kwoty VAT w ww. programie są wydatkiem kwalifikowanym. Gmina złożyła stosowne oświadczenie o braku możliwości odliczenia kwoty VAT od zakupionych i zamontowanych solarów. Zakup i montaż kolektorów na domach jednorodzinnych należących do osób fizycznych, nie wiąże się dla Gmin ze sprzedażą opodatkowaną. Przez kolejne 5 lat po zakończeniu inwestycji kolektory będą własnością Gminy a następnie zostaną przekazane na zasadach uzgodnionych z Funduszem S mieszkańcom uczestniczącym w realizacji projektu.

Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Biorąc pod uwagę wyrażoną w art. 140 k.c. definicję prawa własności z której wynika, że do istoty tego prawa należy uprawnienie do rozporządzania rzeczą obejmujące prawo jej zbycia (przeniesienia własności) obciążania a nawet zniszczenia. Istotą dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jest natomiast przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z orzecznictwa ETS wynika z kolei, że dostawa towarów nie odnosi się do zbycia prawa własności zgodnie z procedurami przewidzianymi obowiązującym prawem krajowym, lecz obejmuje wszelkie zbycie majątku rzeczowego przez jedną stronę, która upoważnia drugą stronę do dysponowania w rzeczywistości tym majątkiem tak, jakby była jego właścicielem.

Powyższe nie należy jednak tracić z pola widzenia, krajowego systemu prawa regulującego obrót cywilny. Przeniesienie prawa do rozporządzenia rzeczą jak właściciel winno się bowiem mieścić w granicach regulacji krajowych, na mocy których dochodzi do przeniesienia własności rzeczy lub nabycia prawa maksymalnie zbliżonego do prawa własności. W doktrynie prawa podatkowego podnosi się, że nie każde przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w ujęciu ekonomicznym można uznać za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz jedynie takie, które z punktu widzenia prawa cywilnego przenosi na nabywcę prawo własności lub prawo umożliwiające nabywcy dysponowanie towarem prawie jak właściciel (por. J. Zubrzycki: Leksykon VAT, tom I, 2009, „UNIMEX", s. 28). Tożsamy wniosek daje się wywieść z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 maja 2009r. (I SA/Bd 105/09). W tym stanie rzeczy należy, jak się zdaje uznać, że z chwilą faktycznego wydania instalacji solarnej nie następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na rzecz uczestnika programu. Jest on bowiem pozbawiony możliwości wykonywania jednego z dwóch podstawowych uprawnień przysługujących właścicielowi, to jest uprawnienia do rozporządzania rzeczą np. poprzez zbycie czy obciążenie instalacji. Brak możliwości, o której mowa, wyklucza z kolei wniosek, że uczestnikowi programu umożliwia się dysponowanie instalacją jak właściciel lub prawie jak właściciel. Tym samym nie dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Osoby fizyczne, które będą zamierzały skorzystać z dofinansowania w ww. zakresie zobowiązane będą dokonać wpłaty na wyodrębniony rachunek bankowy Gminy w kwocie określonej po zakończeniu procedur przetargowych Prawo Zamówień Publicznych oraz podpisaniu umowy cywilno prawnej na powyższe zadanie inwestycyjne.

Gmina jako lider przedsięwzięcia inwestycyjnego będzie realizować w ramach programu pn. „…”, który w swoim założeniu przewiduje montaż 3500,00 instalacji solarnych na budynkach osób fizycznych, które będą własnością gmin poprzez okres 5 lat.

Inwestycja realizowana będzie jako zadanie własne gminy w zakresie określonym w Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 151 ze zm. Rozdział 2 art. 7 pkt 1 pp. 1-3.

Zgodnie z porozumieniami zawartymi miedzy gminami w dniu 30 lipca 2010r. nabywcami towarów i usług będą Gminy.

Porozumienie miedzy Gminami określa co jest przedmiotem porozumienia (wstęp do Preambuły oraz § 1).

Zgodnie z wstępem do Preambuły: „Przedmiotem … porozumienia międzygminnego w sprawie wspólnej realizacji projektu pod nazwą „…" jest wspólna realizacja inwestycji w ramach programu „…", przez co rozumieć należy współdziałanie Gmin w zakresie projektowania, pozyskiwania współfinansowania realizacji programu ze środków S-P Programu Współpracy oraz innych funduszy, a także wykonawstwa przedsięwzięć przewidzianych w postanowieniach niniejszego Porozumienia.

Zważywszy, że zgodnie z postanowieniami Konstytucji RP, ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych, a także na to, że ochrona powietrza przed zanieczyszczeniami, szczególnie związanymi z niską emisją, stanowi jeden z podstawowych kierunków polityki ekologicznej Państwa oraz jedno z podstawowych zadań jednostek samorządu terytorialnego, dążąc do poprawy jakości powietrza, zmniejszania wykorzystania nieodnawialnych źródeł energii, dywersyfikacji źródeł energii, poprawy jakości życia mieszkańców, Gminy postanawiają przystąpić do współdziałania w zakresie rozpowszechnienia na swoim obszarze źródeł energii odnawialnej, w tym niekonwencjonalnych źródeł energii.

Liderem przedsięwzięcia jest Gmina, zwana dalej „Instytucją Realizującą”, natomiast pozostałe gminy są Gminami Partnerskimi. Działając na podstawie art. 9 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz Uchwał organów stanowiących Gmin, ….”

§ 1 Porozumienia stanowi, że:

1.  Gminy Partnerskie i instytucja Realizująca będą współdziałać na rzecz realizacji projektu pod nazwą „…", zwanego dalej Projektem.
2.  Porozumienie określa w szczególności prawa i obowiązki Gmin Partnerskich i Instytucji Realizującej, związane z realizacją Projektu w ramach S.-P. Programu Współpracy.
3.  Projekt obejmować będzie upowszechnianie wykorzystania odnawialnych i niekonwencjonalnych źródeł energii, obejmujące:
    1.  Instalowanie kolektorów słonecznych oraz wykorzystywanie ich w zakresie pozyskiwania energii cieplnej na potrzeby związane z utrzymaniem budynków użyteczności publicznej oraz w domach prywatnych mieszkańców Instytucji Realizującej i Gmin Partnerskich,
    2.  Budowę i wykorzystanie układów fotowoltaicznych,
    3.  Budowę i wykorzystanie systemów energii geotermalnej (niskotemperaturowej).
4.  Gminy Partnerskie oraz Instytucja Realizująca zobowiązują się wzajemnie do współpracy w zakresie realizacji zadań, o których mowa w ust. 3, w szczególności poprzez
    1.  Współpracę w zakresie pozyskiwania dotacji na realizację inwestycji określonych w ust. 3 ze środków S.-P. Programu Współpracy,
    2.  Realizację inwestycji polegających na instalacji urządzeń, o których mowa w ustępie 3 oraz ich wykorzystywanie w zakresie utrzymania budynków użyteczności publicznej, a także promowanie korzystania z nich wśród mieszkańców Instytucji Realizującej i Gmin Partnerskich.
5.  W zakresie relacji Gmin Partnerskich z Instytucją Realizującą, dotyczących wykorzystania funduszy S - P Programu Współpracy, o ile Porozumienie niniejsze nie zawiera odrębnych uregulowań, odpowiednio stosuje się postanowienia Umowy ramowej pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a S R F o wdrażaniu S - P Programu Współpracy w celu zmniejszenia różnic społeczno - gospodarczych w obrębie rozszerzonej Unii Europejskiej z dnia 20 grudnia 2007r., zwanej „Umową ramową" oraz w postanowieniach S-P Programu Współpracy - Systemem zarządzania i wdrażania w Polsce zatwierdzonego przez Ministra Rozwoju Regionalnego w dniu 30 czerwca 2008r., z późn. zm., przy czym do Instytucji Realizującej stosuje się odpowiednie postanowienia dotyczące Instytucji Pośredniczącej, zaś do Gmin Partnerskich - dotyczące Instytucji Realizującej.

Właścicielami mienia powstałego w wyniku realizacji niniejszego programu będą Gminy Partnerskie oraz Wnioskodawca.

Lider projektu będzie realizował własny zakres w części mu przypadającej, powyższe dotyczy również Gmin Partnerskich.

Efekty realizacji projektu będą widoczne w poszczególnych Gminach z uwagi na zapisy w porozumieniu.

Poszczególne Gminy nie przekazują środków finansowych liderowi – zapłaty faktur dokonywane będą z kont poszczególnych Gmin (§ 11 Porozumienia).

Przekazanie środków dla Partnerów reguluje Porozumienie § 3 pkt 1 oraz § 5 w odniesieniu do § 11.

Dotacja wpływać będzie w całości na konto lidera jako refundacja poniesionych wydatków i przekazywana natychmiast Gminom w procentowym udziale.

Charakter umowy z mieszkańcami oraz zobowiązania stron określa wzór umowy, który Wnioskodawca załącza do niniejszego wniosku.

Wpłaty mieszkańców nie są związane z dostawą towarów, gdyż przedmiotem umowy będzie usługa i dostawa układu solarnego.

Wpłata dokonywana będzie na wyodrębniony rachunek bankowy a dokumentem potwierdzającym powyższe będzie wyciąg z rachunku bankowego.

Osoba fizyczna, która nie dokona wpłaty w należnym udziale nie może korzystać z montażu instalacji solarnej.

Partycypacja w kosztach przez osoby fizyczne związana jest z montażem instalacji solarnej wyłącznie dla danego budynku uczestnika programu.

Układ solarny będzie własnością Gminy przez okres 5 lat od momentu zakończenia realizacji programu, po upływie tego terminu przejdą na własność Mieszkańca.

Zgodnie z § 5 Umowy zawartej z mieszkańcami, po upływie 5 lat użytkowania Układu solarnego, Mieszkaniec nabywa prawo własności układu przy czym jest zobowiązany do korzystania w budynku, w którym zamontowano Układ z tego Układu przez okres kolejnych 5 lat. Nabycie prawa własności układu nastąpi z wyłączeniem uprawnień z tytułu rękojmi za wady - może ulec zmianie po przedstawieniu liderowi warunków dofinansowania inwestycji przez stronę s.

Zgodnie z § 2 pkt 1.4. Umowy zawartej z mieszkańcami pod rygorem rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym oraz obowiązku zapłaty kary umownej w wysokości 3000,00 zł Mieszkaniec zobowiązuje się przez okres, gdy układ stanowi własność Gminy, tj. 60 miesięcy licząc od daty odbioru końcowego wykonanej instalacji, do:

1.  użytkowania Układu solarnego, zgodnie z jego przeznaczeniem i wytycznymi określonymi w otrzymanych instrukcjach obsługi i dokumentacji technicznej, w tym utrzymywania instalacji w należytym stanie i zapewnienia jego sprawnego działania, z zastrzeżeniem wynikającym § 3 ust. 5 umowy;
2.  udostępniania budynku dla przeprowadzenia kontroli przez przedstawicieli gminy lub innych upoważnionych podmiotów działających w ramach S-P Programu Współpracy na zasadach określonych w umowie;
3.  przechowywania i okazywania uprawnionym podmiotom otrzymywanych od Gminy dokumentów związanych z inwestycją;
4.  zaniechania dokonywania jakichkolwiek zmian lub przeróbek Układu solarnego bez pisemnego uzgodnienia, powiadomienia oraz zgody Wykonawcy i Gminy;
5.  terminowego regulowania zobowiązań podatkowych wobec Gminy.

Wartość kolektorów (jednostkowa) na dzień sporządzenia wniosku nie jest ustalona. Będzie to wiadome po przeprowadzeniu postępowania o zamówieniach publicznych.

Symbol Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych Wnioskodawca określa na: Sekcja 1, Dział 11, Grupa 111, Klasa 1110.

W ramach usługi montaż instalacji solarnej przewiduje się montaż urządzeń pomocniczych w kotłowni budynku.

Układ solarny po jego zamontowaniu nie staje się częścią składową nieruchomości Mieszkańca.

Gmina w drodze przetargu wyłoni wykonawcę zadania polegającego na zakupie i montażu kompletnej instalacji solarnej do podgrzewania ciepłej wody użytkowej w budyniach prywatnych.

Na terenie gminy zostanie zainstalowanych ok. 1040 instalacji solarnych.

Wykonawca będzie wykonywał usługę sklasyfikowaną w PKWiU (1997) pod nr 45.33.1. jako roboty budowlane związane z montażem instalacji grzewczych.

Na tym etapie Wnioskodawca nie jest w stanie stwierdzić czy wykonawca będzie producentem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 13 sierpnia 2010r.):

Jaka jest wysokość stawki VAT dla wpłat dokonywanych przez osoby fizyczne stanowiących partycypację w kosztach przedsięwzięcia inwestycyjnego?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 13 sierpnia 2010r.), wpłaty mieszkańców są kosztem refundacji wydatków przedsięwzięcia inwestycyjnego określonego procentowo jako udział w instalacji układu solarnego i winny być zwolnione z opłat kwot VAT-u.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w prawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nirprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl przepisu art. 2 pkt 6 ww. ustawy o podatku VAT przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W wyżej powołanym przepisie mowa jest o czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do rozporządzania rzeczą jak właściciel (prawo do wyzbycia się, obciążania, korzystania z nabytych rzeczy). Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

W myśl art. 2 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, m.in. sprawy z zakresu:

*   ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym),
*   ochrony zdrowia (art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym),
*   gminnego budownictwa mieszkaniowego (art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 12 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2010r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zwolnienie od podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego jest zatem możliwe tylko wtedy gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) co w tej sprawie nie ma miejsca.

Z treści wniosku wynika, że Gmina jako lider przedsięwzięcia inwestycyjnego będzie realizować w ramach programu pn. „…” montaż instalacji solarnych na budynkach mieszkalnych osób fizycznych.

Osoby fizyczne, które będą zamierzały skorzystać z dofinansowania w ww. zakresie zobowiązane będą dokonać wpłaty na wyodrębniony rachunek bankowy Gminy w kwocie określonej po zakończeniu procedur przetargowych Prawo Zamówień Publicznych oraz podpisaniu umowy cywilno prawnej na powyższe zadanie inwestycyjne. Osoby fizyczne, które nie dokonają wpłaty w należnym udziale nie będą mogły korzystać z montażu instalacji solarnej.

Właścicielami mienia powstałego w wyniku realizacji niniejszego programu będzie Wnioskodawca (w zakresie kolektorów zamontowanych u osób fizycznych - mieszkańców Gminy). Układ solarny będzie własnością Gminy przez okres 5 lat od momentu zakończenia realizacji programu, po upływie tego terminu przejdzie na własność Mieszkańca.

Partycypacja w kosztach przez osoby fizyczne związana jest z montażem instalacji solarnej wyłącznie dla danego budynku uczestnika programu.

Mieszkańcy zobowiązują się przez okres, gdy układ stanowi własność Gminy, tj. 60 miesięcy licząc od daty odbioru końcowego wykonanej instalacji, do: użytkowania układu solarnego, zgodnie z jego przeznaczeniem i wytycznymi określonymi w otrzymanych instrukcjach obsługi i dokumentacji technicznej, w tym utrzymywania instalacji w należytym stanie i zapewnienia jej sprawnego działania.

Stwierdzić zatem należy, iż przekazanie środków finansowych przez mieszkańców na rachunek bankowy Gminy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Z treści umów cywilnoprawnych zawieranych z mieszkańcami budynków, wynika ewidentny stosunek zobowiązaniowy pomiędzy Gminą a właścicielami nieruchomości, a przekazane środki pieniężne stanowią zapłatę za układ solarny. W przedmiotowej sprawie mamy bowiem do czynienia ze skonkretyzowanym świadczeniem, które zostanie wykonane w ramach umowy zobowiązaniowej między dwoma określonymi stronami transakcji, oraz dla którego istnieć będzie bezpośredni konsument (mieszkaniec – osoba fizyczna – uczestnik projektu) odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Kwestią podlegającą ocenie w niniejszej sprawie jest uznanie przedmiotowych świadczeń (dostawy instalacji solarnej wraz z jej montażem) za odpłatne bądź nieodpłatne. Należy w tym miejscu podkreślić, że aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy dostawcą towarów lub usługodawcą a odbiorcą, a w zamian za wykonanie świadczenia powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem i przekazanym za nie wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest dana czynność, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz dokonującego dostawę lub świadczącego usługę.

Biorąc pod uwagę powyższe, zwrócić należy uwagę na wskazany przez Wnioskodawcę w treści wniosku istotny fakt, że osoba fizyczna, która nie dokona wpłaty w należnym udziale nie może korzystać z montażu instalacji solarnej. Montaż instalacji solarnej na budynku konkretnej osoby fizycznej jest zatem ściśle uzależniony od faktu uiszczenia wpłaty przez tę osobę w określonej wysokości (bowiem w przypadku nie uiszczenia wpłaty dana osoba nie będzie mogła skorzystać z montażu instalacji solarnej).

Ponadto strony uzgodniły, iż układ solarny przejdzie na własność mieszkańca.

Nie można zatem uznać, że wpłaty wnoszone przez osoby fizyczne pozostają „w oderwaniu” od czynności, które zostaną wykonane przez Wnioskodawcę – zachodzi bowiem związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami a zobowiązaniem się Wnioskodawcy do wykonania określonych czynności.

Należy zauważyć, iż we wskazanej sytuacji istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonaną wpłatą, a zindywidualizowanym świadczeniem na rzecz uczestnika programu, które ma zostać w przyszłości wykonane przez Wnioskodawcę.

W odniesieniu do stawki VAT na opisane wyżej wpłaty tut. organ stwierdza, iż jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca najpierw nabywa usługę sklasyfikowaną w PKWiU (1997) pod nr 45.33.1. jako roboty budowlane związane z montażem instalacji grzewczych. Usługa jest wykonana w budynkach osób fizycznych (mieszkańców). Zgodnie z wolą stron układ solarny (roboty budowlano-montażowe wraz z towarami zużytymi do tych robót) staje się własnością mieszkańca po upływie 5 lat. Zatem Wnioskodawca wejdzie w rolę świadczącego usługę, a jak wskazano wyżej świadczenie jest odpłatne.

W przedmiotowej sprawie stwierdzić zatem należy, iż świadczenia, do wykonania których zobowiązał się Wnioskodawca w ramach ww. projektu, stanowić będą odpłatne świadczenie usług, które - zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy - stanowią czynności podlegające opodatkowaniu według stawek obowiązujących dla danego świadczenia.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Ustawodawca przewidział jednakże obniżone stawki podatku w wysokości 7%, 3% 0% oraz zwolnienia od podatku wyszczególnione w ustawie o VAT oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określił warunki stosowania obniżonych stawek.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008r.) stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się również do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W myśl art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o VAT przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego powyżej nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej – art. 41 ust. 12c ustawy o VAT.

Zgodnie z treścią § 37 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2010r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) w okresie do dnia 31 grudnia 2010r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT obniża się do wysokości 7% w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont i bieżąca konserwacja, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie ze słownikiem pojęć zawartym w art. 3 pkt 6, 7 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przez:

*   budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego,
*   roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego,
*   remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Z treści art. 2 pkt 12 ustawy o VAT wynika, iż przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Uwzględniając powołane przepisy, od dnia 1 stycznia 2008r. stawką 7% podatku od towarów i usług opodatkowane są roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane wyłącznie ze wskazanymi w ustawie obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Odnosząc zatem wskazane regulacje prawne do przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, w ocenie tut. organu, środki finansowe przekazane przez mieszkańców na rachunek bankowy Gminy (stanowiące zapłatę za zamontowanie układu solarnego w obrębie bryły budynku) podlegają opodatkowaniu 7% stawką podatku VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto podkreślić należy, iż przedmiot zaklasyfikowania budynku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska odnośnie klasyfikacji przedmiotowego budynku.

Końcowo należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.