Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.703.2024.1.MR1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-03
Teza: Obowiązek poboru podatku na podstawie art. 26 ust. 1aa pkt 2 lit. b niezależnie od daty emisji Obligacji korporacyjnych po spełnieniu warunków o których mowa w art. 26 ust. 1ae ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: banki; emisja; obligacje; pobór-pobór podatku; płatnik; rachunki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1aa-pkt 2-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy
    wypłacając na rzecz Podatników CIT odsetki lub dyskonto od Obligacji korporacyjnych,
    Bank jako płatnik nie jest zobowiązany do pobrania podatku na podstawie art. 26 ust. 1aa

    pkt 2 lit. b Ustawy o CIT, niezależnie od daty emisji Obligacji korporacyjnych, pod
    warunkiem, że zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 26 ust. 1ae Ustawy o CIT
    - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    obowiązku poboru podatku na podstawie art. 26 ust. 1aa pkt 2 lit. b.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest bankiem krajowym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 ze zm., dalej: „Prawo
    bankowe”) i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu CIT w Polsce.
    Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest działalność
    bankowa, prowadzona na podstawie i zgodnie z wymogami Prawa bankowego oraz
    regulacji Komisji Nadzoru Finansowego. Prowadzona przez Bank działalność bankowa
    obejmuje m.in. prowadzenie rachunków bankowych, przyjmowanie wkładów pieniężnych,
    udzielanie kredytów oraz usługi powiernicze.
    W ramach wykonywanej działalności gospodarczej, Wnioskodawca pełni rolę podmiotu
    prowadzącego rachunki papierów wartościowych oraz rachunki zbiorcze, o których mowa
    w art. 26 ust. 2c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (tj. Dz.U z 2022 r., poz. 2587, dalej: „Ustawa o CIT”).
    Za pośrednictwem wskazanych rachunków prowadzonych przez Bank, realizowana jest
    aktualnie i nadal będzie wypłata należności z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji, o
    których mowa w art. 26 ust. 1aa pkt 2 lit. b Ustawy o CIT tj. obligacji:
    a) terminie wykupu nie krótszym niż rok,
    b) dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do
      alternatywnego systemu obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005
      r. o obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
      na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady
      opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych (dalej:
      „Obligacje”).
    Wypłata należności z tytułu Obligacji realizowana jest aktualnie i nadal będzie na rzecz
    podmiotów uprawnionych do tych należności tj. podatników niemających siedziby lub
    zarządu na terytorium Rzeczpospolitej Polski, o których mowa w art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT
    (dalej łącznie: „Podatnicy CIT”).
    Wśród Obligacji znajdują się:
        obligacje wyemitowane przez Skarb Państwa (dalej: „Obligacje skarbowe”)
        obligacje wyemitowane przez podmioty inne niż Skarb Państwa zarówno do 31
        grudnia 2018 r. jak i po 31 grudnia 2018 r. (dalej: „Obligacje korporacyjne”).
    W związku ze zmianami brzmienia art. 26 ust. 1aa pkt 2 lit. b Ustawy o CIT
    wprowadzonymi na mocy ustawy z 26 maja 2023 roku o zmianie ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2023. 1059) zmienionej następnie
    ustawą z 16 sierpnia 2023 roku o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem
    rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. 2023.1723),
    dalej łącznie jako „Nowelizacja 2024”., Bank powziął wątpliwości co do zastosowania ww.
    przepisu.

    Pytania
    Czy wypłacając na rzecz Podatników CIT odsetki lub dyskonto od Obligacji korporacyjnych,
    Bank jako płatnik nie jest zobowiązany do pobrania podatku na podstawie art. 26 ust. 1aa
    pkt 2 lit. b Ustawy o CIT, niezależnie od daty emisji Obligacji korporacyjnych, pod
    warunkiem, że zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 26 ust. 1ae Ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacając na rzecz Podatników CIT odsetki lub dyskonto od
    Obligacji korporacyjnych, Bank jako płatnik nie jest zobowiązany do pobrania podatku na
    podstawie art. 26 ust. 1aa pkt 2 lit. b ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805, dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),
    niezależnie od daty emisji Obligacji korporacyjnych, pod warunkiem, że zostały spełnione
    warunki, o których mowa w art. 26 ust. 1ae Ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    W myśl art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT: podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT: Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    przychodów: z odsetek (...) ustala się w wysokości 20% przychodów.
    Z powyższych przepisów wynika zatem, że odsetki uzyskiwane na terytorium Polski przez
    nierezydenta podlegają opodatkowaniu u źródła według stawki 20%.
    Jednocześnie, stosownie do art. 26 ust. 1 zd. 1 Ustawy o CIT: Osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
    przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust.
    1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i
    2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z
    uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.
    Zgodnie zaś art. 26 ust. 2c pkt 1 Ustawy o CIT: W przypadku wypłat należności z tytułu
    odsetek od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych
    albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art.
    3 ust. 2 obowiązek, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do podmiotów prowadzących
    rachunki papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze, jeżeli wypłata należności
    następuje za pośrednictwem tych podmiotów.
    W myśl przytoczonych powyżej przepisów, w przypadku wypłaty odsetek lub dyskonta od
    papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych lub
    rachunkach zbiorczych, Bank jako podmiot prowadzący takie rachunki jest, co do zasady,
    zobowiązany do poboru podatku jako płatnik.
    Jednak zgodnie z art. 26 ust. 1aa pkt 2 Ustawy o CIT.: Płatnicy nie są obowiązani do poboru
    podatku od odsetek lub dyskonta, w tym w przypadku, o którym mowa w ust. 2e, od
    obligacji:
    a) terminie wykupu nie krótszym niż rok,
    b) dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do
      alternatywnego systemu obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005
      r. o obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
      na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady
      opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych.

    Jednocześnie zastosowanie powyżej wskazanego wyłączenia dla płatników uzależnione
    było i jest od spełnienia dodatkowych warunków, których zakres zastosowania ulegał
    zmianie w latach 2019 - 2024.
    Stosownie do art. 44 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (tj. Dz.U z 2018 r.,
    poz. 2193, dalej: „Ustawa zmieniająca”): Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2 w
    brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych
    od dnia 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 41 ust. 24, w zakresie odsetek lub dyskonta od
    obligacji, ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 26 ust. 1aa, w zakresie odsetek lub dyskonta
    od obligacji, ustawy zmienianej w art. 2, które stosuje się do obligacji wyemitowanych w
    emisji danej serii po dniu 31 grudnia 2018 r.
    Tym samym, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. niepobranie podatku przez płatnika
    uzależnione było dodatkowo od daty emisji serii obligacji. Warunek ten jednak od 1
    stycznia 2023 roku, został złagodzony wobec obligacji wyemitowanych przez Skarb
    Państwa, gdyż zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2022 r.,
    poz. 2180, dalej: „Ustawa zmieniająca II”): Przepisy art. 17 ust. 1 pkt 50c i art. 26 ust. 1aa
    pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 21 ust. 1 pkt 130c i art. 41 ust. 24 pkt 2 ustawy
    zmienianej w art. 5 stosuje się również do wypłat (świadczeń), pieniędzy, wartości
    pieniężnych oraz należności odpowiednio dokonywanych, stawianych do dyspozycji lub
    wypłacanych po dniu 31 grudnia 2022 r. z tytułu obligacji wyemitowanych przez Skarb
    Państwa w emisji danej serii przed dniem 1 stycznia 2019 r.
    Z kolei od 1 stycznia 2024 r. w wyniku Nowelizacji 2024 r. zostały wprowadzone istotne
    zmiany w Ustawie o CIT w zakresie obowiązków płatników podatku u źródła pobieranego
    od odsetek lub dyskonta od obligacji spełniających określone przesłanki.
    Zgodnie z art. 5 pkt 2 Nowelizacji 2024: W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2587, z późn. zm.6) wprowadza się
    następujące zmiany: w art. 26 ) ust. 1aa otrzymuje brzmienie „1aa. Płatnicy nie są
    obowiązani do poboru podatku od odsetek lub dyskonta, w tym w przypadku, o którym
    mowa w ust. 2e, od: 1) listów zastawnych; 2) obligacji: a) o terminie wykupu nie krótszym
    niż rok, b) dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do
    alternatywnego systemu obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
    obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na
    terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady opodatkowania
    dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych.”
    Jednocześnie, zgodnie z dodanym na podstawie Nowelizacji 2024, art. 26 ust. 1ae Ustawy
    o CIT: Niepobranie podatku w przypadku, o którym mowa w ust. 1aa pkt 2, następuje pod
    warunkiem złożenia przez emitenta do organu podatkowego, o którym mowa w art. 28b
    ust. 15, oświadczenia, że emitent dochował należytej staranności w poinformowaniu
    podmiotów z nim powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub w rozumieniu art.
    23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z wyłączeniem podmiotów, w przypadku których powiązania wynikają
    wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego
    lub ich związkami, o warunkach zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 50c, w
    stosunku do tych podmiotów powiązanych. Zdania pierwszego nie stosuje się do Skarbu
    Państwa będącego emitentem obligacji.
    Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1ae, składa się jednokrotnie w stosunku do danej
    emisji obligacji, nie później niż do dnia wypłaty odsetek lub dyskonta od tych obligacji (art.
    26 ust. 1af Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2024 r.).

    Na żądanie płatnika, o którym mowa w ust. 2c, emitent jest obowiązany potwierdzić
    złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1ae (art. 26 ust. 1af Ustawy o CIT w
    brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2024 r.).
    Z powyższych przepisów wynika, że Bank jako płatnik może nie pobrać podatku od
    wypłacanych odsetek lub dyskonta od obligacji spełniających przesłanki, o których mowa
    w art. 26 ust. 1aa pkt 2 lit. b Ustawy o CIT, pod warunkiem dysponowania przez
    Wnioskodawcę potwierdzeniem, że emitent złożył do organu podatkowego oświadczenie
    o dochowaniu należytej staranności w poinformowaniu podmiotów powiązanych z
    emitentem o warunkach zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 50c Ustawy o CIT.
    Przy czym, warunek złożenia przez emitenta do organu podatkowego oświadczenia o
    dochowaniu należytej staranności w poinformowaniu podmiotów powiązanych z
    emitentem o warunkach zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 50c Ustawy o CIT, o którym to
    warunku mowa w art. 26 ust. 1ag Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    stycznia 2024 r. dotyczy tylko Obligacji korporacyjnych, gdyż został wyłączony przez
    ustawodawcę w odniesieniu do Obligacji skarbowych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 29 ust. 3 Nowelizacji 2024: Przepisy art. 41 ust. 24 ustawy
    zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 26 ust. 1aa ustawy
    zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do wypłat
    (świadczeń), pieniędzy, wartości pieniężnych oraz należności odpowiednio dokonywanych,
    stawianych do dyspozycji lub wypłacanych po dniu 31 grudnia 2023 r.
    Ponieważ brzmienie art. 26 ust. 1aa Ustawy o CIT uległo zmianie z dniem 1 stycznia 2024
    r., w ocenie Wnioskodawcy, od dnia 1 stycznia 2024 r., niepobranie podatku przez Bank
    jako płatnika możliwe jest niezależnie od daty emisji Obligacji korporacyjnych, od których
    Bank wypłaca odsetki lub dyskonto.
    W konsekwencji, w ocenie Banku, wypłacając na rzecz Podatników CIT odsetki lub
    dyskonto od Obligacji korporacyjnych Bank jako płatnik nie jest zobowiązany do pobrania
    podatku na podstawie art. 26 ust. 1aa pkt 2 lit. b Ustawy o CIT, niezależnie od daty emisji
    Obligacji korporacyjnych, pod warunkiem, że zostały spełnione warunki, o których mowa
    w art. 26 ust. 1ae Ustawy o CIT.
    Powyższe podejście potwierdza Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 22 grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.598.2023.1.MR1, w
    której stwierdził, że „(...) wypłacając na rzecz Podatników CIT odsetki lub dyskonto od
    Obligacji korporacyjnych Bank jako płatnik nie jest zobowiązany do pobrania podatku na
    podstawie art. 26 ust. 1aa pkt 2 lit. b Ustawy o CIT, niezależnie od daty emisji Obligacji
    korporacyjnych, pod warunkiem, że zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 26
    ust. 1ae Ustawy o CIT”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
        Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
        prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, stwierdzić należy,
    że jest ona rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonym w określonym
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do nich się odnoszącym.
    Powołana interpretacja nie stanowi źródła prawa, wiąże strony w konkretnej
    indywidualnej sprawie, więc zawartego w niej stanowiska organu podatkowego nie można
    wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.