Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.583.2021.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-03-14
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5 oraz możliwość zastosowania zwolnienia.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

3 grudnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 1 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5 oraz zastosowania zwolnienia. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 lutego 2022 r. (wpływ 25 lutego 2022 r.).

**Opis stanu faktycznego**

Jest Pani osobą fizyczną i nie powadzi działalności gospodarczej. Jest również Pani od 2007 roku emerytem. Chce Pani sprzedać kilka działek, które nabyła będąc jeszcze panną aktem notarialnym darowizny w 1971 r., a pieniądze ze sprzedaży pragnie Pani przekazać wnukom, w celu zabezpieczenia ich przyszłości. Chciałaby Pani sprzedać pięć działek:

‒ Działka nr 1 o wymiarze 0,1018 ha

‒ Działka nr 2 o wymiarze 0,1019 ha

‒ Działka nr 3 o wymiarze 0,1016 ha

‒ Działka nr 4 o wymiarze 0,0975 ha

‒ Działka nr 5 o wymiarze 0,14 ha

Obawia się Pani jednak, że organy podatkowe uznają Panią za przedsiębiorcę. Chce Pani sprzedać działki, które pochodzą z Pani majątku osobistego. Nie prowadzi Pani działań o charakterze typowym dla przedsiębiorcy (działań marketingowych czy ogłoszeń na rynku nieruchomości). Działki chce Pani sprzedać zaufanej osobie z bliskiego otoczenia, a pieniądze przeznaczyć głównie dla wnuków oraz na bieżące potrzeby. Sprzedaż działek miałaby więc charakter okazjonalny, nie zmierza Pani do nadania jej stałego charakteru. Jest Pani emerytem i nie stać Pani na zapłatę tak dużego podatku dlatego wstrzymała się Pani ze sprzedażą działek.

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego**

a. wskazanie numerów geodezyjnych działek których dotyczy pytanie, tj. działek, które planuje Pani sprzedać nabywcy

Numery geodezyjne działek:

1 o powierzchni 0,1018 ha

2 o powierzchni 0,1019 ha

3 o powierzchni 0,1016 ha

4 o powierzchni 0,0975 ha

5 o powierzchni 0,1400 ha

b. czy działki, będące przedmiotem sprzedaży były w jakikolwiek sposób przez Panią wykorzystywane, w tym także w działalności rolniczej

c. jeśli działki, będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez Panią należy precyzyjnie wskazać w jaki sposób były wykorzystywane (należało w sposób niebudzący wątpliwości opisać do jakich celów/w jaki sposób wykorzystywała/użytkowała Pani działki od momentu wejścia w ich posiadanie do momentu planowanej sprzedaży)

Odpowiedź do pytania nr 2 i 3: Działki będące przedmiotem sprzedaży zostały nabyte aktem notarialnym umowy darowizny stanowiący majątek osobisty. Pani rodzice nabyli to gospodarstwo w (\`(...)\`) r. 6 lat byli zwolnieni ze spłat kredytu. Do śmierci ojca w (\`(...)\`) r. spłacili 10 rat a pozostałe 50 rat Pani osobiście spłacała przez 25 lat, co nie było dla Pani łatwe, ponieważ opiekowała się Pani dwójką małych dzieci i chorą matką. Działki te nie wykorzystywała Pani w żaden sposób, bo były to głównie pastwiska, nieużytki i podmokłe grunty. Grunty te nie były objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

d. jeśli działki, będące przedmiotem sprzedaży wykorzystywała Pani w ramach gospodarstwa rolnego należy wskazać czy prowadząc gospodarstwo rolne działała Pani jako czynny podatnik podatku od towarów i usług

Prowadząc gospodarstwo rolne nie była Pani podatnikiem podatku od towarów i usług. Pracowała Pani zawodowo. Jako rolnik nie otrzymywała zasiłku na dzieci ani kartek żywnościowych.

e. czy potencjalny nabywca działek tj. osoba z bliskiego otoczenia sam zgłosił się jako zainteresowany kupnem działek

Wcześniej zamierzała Pani obdarować swoich wszystkich 5 – ciu wnuków. Czterech z nich zamieszkuje pod (\`(...)\`), jeden mieszka w (\`(...)\`). T. B., wnuk który zamieszkuje w (\`(...)\`) przyjął darowiznę działki 6. Pozostali wnukowie chcieliby uzyskać pieniądze na edukację, dlatego zdecydowałam się na sprzedaż działek (zamiast pierwotnie darowizny). Kupnem tych czterech działek zainteresował się ojciec kolegi Pani wnuka, który ma możliwości żeby kupić je wszystkie. Ojciec tego kolegi wiedział, że jest Pani w posiadaniu kilku działek, bo mieszka w (\`(...)\`) i znacie się. W żaden sposób nie reklamowała się Pani z chęcią sprzedaży działek, jednak jest to dla Pani na rękę, skoro jedna zaufana osoba może kupić je wszystkie. Piątą działką interesowało się przez 2 lata małżeństwo z Niemiec, którzy będąc na wakacjach w Polsce sami zapytali czy chciałaby Pani sprzedać im działkę obok swojego domu. Do tej pory nie ma jednak ustalonych szczegółów.

f. czy przed sprzedażą działek podejmowała/będzie podejmowała Pani (osobiście bądź za pośrednictwem osób trzecich) jakiekolwiek czynności wymagające zaangażowania środków finansowych, zmierzające do podniesienia wartości przedmiotowych działek, np. uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, wydzielenie drogi dojazdowej, ogrodzenie, uzyskanie jakichś decyzji, uzyskanie jakichś pozwoleń jeśli tak należało precyzyjnie wskazać jakie to były/będą czynności

Nie podejmowała Pani żadnych czynności oprócz podziału działki i wydzielenie drogi dojazdowej. Działki zostały podzielone w celu obdarowania wszystkich wnuków, jednak po czasie, wnuki stwierdziły, że nie będą mieszkać w (\`(...)\`) i wolą dostać gotówkę na edukację. Dlatego zdecydowała się Pani na sprzedaż.

g. czy działki będące przedmiotem sprzedaży były/są/będą przed sprzedażą przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze bądź też były/są/będą udostępniane odpłatnie osobom trzecim jeśli tak należało precyzyjnie wyjaśnić tą kwestię w tym kto był stroną umowy, przez jaki czas były udostępnianie itp.

Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były i nie są przedmiotami umów najmu, dzierżawy i nie były udostępniane osobom trzecim.

h. czy udzieliła Pani bądź planuje udzielić nabywcy działek lub jakiejkolwiek innej osobie pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego do działania w Pani imieniu w związku ze sprzedażą działek, jeśli tak, poproszono precyzyjnie w sposób niebudzący wątpliwości wskazać zakres tego pełnomocnictwa, w szczególności poproszono opisać jakie konkretnie czynności podejmuje/będzie podejmował podmiot działający jako Pani pełnomocnik w związku ze sprzedażą działek, w tym czy będzie wykonywał takie czynności jak uzyskanie jakichś zgód, pozwoleń, opinii, decyzji, uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, wydzielenie drogi dojazdowej, itp.

Nie będzie Pani udzielać nikomu żadnego pełnomocnictwa.

i. jeśli planuje udzielić Pani nabywcy działek lub jakiejkolwiek innej osobie pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego do działania w Pani imieniu to czy w umowie przedwstępnej zawarto/będą zawarte warunki po spełnieniu jakich dojdzie do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży

Nie będzie Pani zawierać umowy przedwstępnej.

j. czy dokonywała Pani wcześniej sprzedaży innych nieruchomości (zabudowanych lub niezabudowanych) jeśli tak należało wskazać jakich i kiedy oraz w jaki sposób i kiedy nabytych

Wszystkie sprzedawane przez Panią działki uzyskała Pani od rodziców umową darowizny z roku 1971 r., sprzedane działki:

‒ 16.05.2002 r. o nr 7 (zapłacony VAT)

‒ 8.02.2005 r. o nr 8 (zapłacony VAT)

‒ 23.03.2007 r. o nr 9 (zapłacony VAT)

‒ 23.04.2013 r. o nr 10 (otrzymała Pani interpretację Minister Finansów organ uprawniony do wydawania interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Toruń 9.01.15 ITPP2/443-1389/14 PS – nie zapłaciła Pani VAT)

Oprócz tego 29.07.2019 r. sprzedała Pani nieruchomość stanowiącą działkę gruntu o nr 11 o obszarze 0,5 ha w miejscowości (\`(...)\`) nabytą 20.08.2005 od samotnej ciotki, którą się Pani opiekowała (umowa darowizny Repertorium (\`(...)\`)

k. czy poza działkami będącymi przedmiotem wniosku posiada Pani jeszcze inne nieruchomości, które zamierza sprzedać jeśli tak należało wskazać jakie, w jaki sposób i kiedy nabyte oraz kiedy zamierza je sprzedać.

Wnioskodawczyni posiada las zasadzony przez nią w 1973 r. na działce o nr 12 o pow. 5,31 ha, który zapisany jest w testamencie dla syna S. B., oraz działkę 13 o powierzchni 0,2585 ha wraz z zabudowaniami, w których Pani mieszka, który jest zapisany w testamencie dla syna K. B.

Ponadto prosi Pani również (w przypadku uznania przez organ, że sprzedaż działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) o interpretację w zakresie zastosowania/braku zastosowania zwolnienia do transakcji sprzedaży działek.

W związku z powyższym wskazała Pani poniższe informacje:

a. Działki nie są i nie będą objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

b. W związku z podziałem działki otrzymała Pani decyzje o warunkach zabudowy (jednak decyzja jest imienna i wnuk T. B. musi występować o nową decyzję warunków zabudowy).

**Pytanie**

Czy Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku VAT (art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług)?

**Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sprecyzowane w odpowiedzi na wezwanie)**

W Pani ocenie sprzedaż pięciu działek nie będzie czyniło z Pani przedsiębiorcy. Nie prowadzi Pani żadnych działań marketingowych, ogłoszeń na rynku nieruchomości. Sprzedaż działek zaufanej osobie jest okazjonalna i nie prowadzi do nadania jej stałego charakteru. Na celu ma jedynie zabezpieczenie przyszłości Pani oraz wnuków.

Pani zdaniem nie powinna być zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług. Płaci Pani podatek gruntowy przez cały czas. Jest Pani osobą fizyczną, która chce rozporządzić swoim majątkiem osobistym. Czynność ta wykonywana jest okazjonalnie (sprzedaż działek). Nie zmierza Pani do nadania jej stałego charakteru, bo nie prowadziła Pani działalności gospodarczej i nie prowadzi. Jest Pani emerytem i chciałaby pomóc finansowo swoim wnukom oraz jest Pani zobowiązana do wymiany pieca (ogólnej termomodernizacji domu) ze względu na program Czyste Powietrze, a nie może sobie Pani na to pozwolić z emerytury.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ww. ustawy

przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy_._

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1\. określone udziały w nieruchomości,

2\. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

3\. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy,

podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy,

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które cechuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działki istotne jest, czy sprzedający w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że: „(…) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (zob. wyrok z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust, Rec. s. I-3013, pkt 32). Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Wellcome Trust, pkt 37). Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.

Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

W tym miejscu wskazać należy, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,

zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z okoliczności sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną i nie powadzi działalności gospodarczej. Chce Pani sprzedać kilka działek, które nabyła będąc jeszcze panną aktem notarialnym darowizny w 1971 r., a pieniądze ze sprzedaży pragnie przekazać Pani wnukom, w celu zabezpieczenia ich przyszłości. Chciałaby Pani sprzedać pięć działek: nr 1 o powierzchni 0,1018 ha, 2 o powierzchni 0,1019 ha, 3 o powierzchni 0,1016 ha, 4 o powierzchni 0,0975 ha oraz działkę 5 o powierzchni 0,1400 ha. Działki te pochodzą z Pani majątku osobistego. Nie wykorzystywała ich Pani w żaden sposób, były to głównie pastwiska, nieużytki i podmokłe grunty. Grunty te nie były objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Przedmiotem wątpliwości jest ustalenie czy będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT (art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług).

W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem ustalenie, czy w związku ze sprzedażą działek

nr 1, 2, 3, 4 oraz 5 podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w przedmiotowym opisie sprawy nie wystąpią okoliczności, które skutkują uznaniem Pani za podatnika w związku z planowaną przez Panią sprzedaż działek, którą należałoby uznać za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Znaczenie dla analizowanej sprawy ma analiza całokształtu działań jakie Pani podjęła w odniesieniu do działek przez cały okres posiadania. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Chce Pani sprzedać działki, które pochodzą z Pani majątku osobistego, działki zostały nabyte aktem notarialnym umowy darowizny. Działki nie były w żaden sposób wykorzystywane, były to głównie pastwiska, nieużytki i podmokłe grunty. Prowadząc gospodarstwo rolne nie była Pani podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku ze sprzedażą nie prowadzi Pani działań o charakterze typowym dla przedsiębiorcy (działań marketingowych czy ogłoszeń na rynku nieruchomości). W żaden sposób nie reklamowała się Pani z chęcią sprzedaży działek. Kupnem działek jest zainteresowana osoba znana Pani i zaufana. Sprzedaż działek miałaby charakter okazjonalny, nie zmierza Pani do nadania jej stałego charakteru. Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były i nie są przedmiotami umów najmu, dzierżawy i nie były udostępniane osobom trzecim. W związku ze sprzedażą nie planie Pani również udzielić nikomu żadnego pełnomocnictwa, ani zawierać umowy przedwstępnej. Nie podejmowała Pani żadnych czynności oprócz podziału działki i wydzielenie drogi dojazdowej. W związku z podziałem działki otrzymała Pani decyzję o warunkach zabudowy. Podział działek nastąpił w celu obdarowania wszystkich pięciu wnuków. Jeden z wnuków przyjął darowizną działkę nr 6, jednak pozostali wnukowie stwierdzili, że nie będą mieszkać w (\`(...)\`) i wolą dostać gotówkę na edukację. Dlatego zdecydowała się Pani na sprzedaż działek. Co prawda, dokonywała Pani wcześniej sprzedaży również innych nieruchomości tj. 16 maja 2002 r. działki nr 7, 8 lutego 2005 r. działki nr 8, 23 marca 2007 r. działki nr 9, 23 kwietnia 2013 r. działki nr 10 oraz 29 lipca 2019 r. działki nr 11. Jednak opisane powyżej działania które zostały przez Panią podjęte, w stosunku do sprzedawanych działek nr 1, 2, 3, 4 oraz 5 należy zaliczyć do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Z okoliczności sprawy nie wynika zatem, aby wystąpił taki ciąg zdarzeń, który wskazywałby na Pani aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Odnosząc się zatem do sprzedaży działek stwierdzić należy, że czynności podjęte przez Panią nie wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i nie stanowią działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie dokonywała Pani czynności typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców. Brak przesłanek zawodowego, stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności przesądza o tym, że zbycie przez Panią działek nr 1, 2, 3, 4 oraz 5 nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji zbycie ww. nieruchomości nie będzie skutkować uznaniem Pani za podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za **prawidłowe.**

W związku z powyższym rozstrzygnięciem tj. nieuznaniem Pani za podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy w związku z transakcją sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4 oraz 5 nie rozstrzyga się kwestii zastosowania/braku zastosowania zwolnienia do transakcji sprzedaży ww. działek. Jednocześnie, skoro sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pani zastosować do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).