Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP3.4512.692.2016.2.JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-02-27
Teza: Darowizna przedsiębiorstwa na rzecz synów – art. 6 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; darowizna; koncesja; przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2016 r. (data wpływu 19 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 lutego 2017 r. (data wpływu 16 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy darowizny przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy darowizny przedsiębiorstwa oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 lutego 2017 r. (data wpływu 16 lutego 2017 r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego, przeformułowanie pytań, stanowisko Wnioskodawcy oraz opłatę od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w piśmie uzupełniającym z dnia 11 lutego 2017 r.).

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 16.03.1991 r. pod nazwą …. Zakład Produkcyjno-Usługowo-Handlowy.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim i nie posiada rozdzielczości majątkowej.

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz rozlicza się z podatku dochodowego podatkiem liniowym.

Pod adresem …. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie:

*   47.30.Z – sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacji paliw

*   47.11.Z – sprzedaż detaliczna w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych

*   47.25.Z – sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych i bezalkoholowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach

*   47.78.Z – sprzedaż detaliczna pozostałych i nowych wyrobów prowadzonych w wyspecjalizowanych sklepach (gaz w butlach)

*   56.10. A – miejsce z żywnością na wynos

*   56.30.Z – sklep z kawą

*   45.20.Z – myjnia samochodowa.

Grunt na którym wybudowane są budynki w których jest prowadzona działalność gospodarcza są we współwłasności małżeńskiej.

W skład prowadzonego przedsiębiorstwa wchodzą nieruchomości, budynki, budowle, śr. trwałe, wyposażenie towar handlowy, koncesja na handel paliwami, wierzytelności.

Z powodu złego stanu zdrowia Wnioskodawca chciałby przekazać aktem notarialnym w formie darowizny całe zorganizowane przedsiębiorstwo dwóm synom Wnioskodawcy obecnie zatrudnionym w ww. zakładzie w celu kontynuowania działalności.

W tym celu synowie założą wcześniej spółkę cywilną i zarejestrują do podatku VAT.

Następnie w formie aktu notarialnego przejmą darowizną przedsiębiorstwo na zasadzie współwłasności łączonej wprowadzą do spółki cywilnej.

Spółka cywilna kontynuując działalność gospodarczą wprowadzi do ewidencji śr. trwałe, wyposażenie a do księgi przychodów i rozchodów wpisze otrzymane towary w rubryce 10.

Spółka w celu sprzedaży paliw będzie musiała wystąpić o nową koncesję na sprzedaż paliw.

Do czasu jej otrzymania nie będzie prowadzić sprzedaży paliw natomiast będzie kontynuowała pozostałą działalność.

Przedmiotem darowizny jest funkcjonujące przedsiębiorstwo obejmujące Stacje Paliw, myjnie samochodów, punkt usług instalacji gazowej w samochodach, handel olejami i akcesoriami samochodowymi w skład którego wchodzą:

1.  Oznaczenie indywidualizacyjne przedsiębiorstwa
2.  Własność nieruchomości (grunty, budynki i budowle Stacji Paliw i myjni samochodowej wraz z infrastrukturą)
3.  Ruchomości w tym towary, wyposażenie, środki trwałe
4.  Wierzytelności na dzień zawarcia umowy darowizny
5.  Środki pieniężne
6.  Dokumenty i księgi związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Koncesja na sprzedaż paliw nie może być przekazana spółce cywilnej. O koncesję spółka wystąpi z chwilą podpisania aktu własności. Według Wnioskodawcy przekazany w drodze darowizny majątek stanowi zorganizowane przedsiębiorstwo, które pomimo krótkotrwałego braku koncesji w początkowym okresie funkcjonowania spółki będzie kontynuować działalność w pozostałym zakresie nie wymagającym koncesji takich jak: myjnia samochodowa, sprzedaż gazu w butlach, usługi instalacji gazowej w samochodach, sprzedaży olei i akcesoriów samochodowych i innych towarów.

Przepisy ustawy o Vat nie definiują pojęcia przedsiębiorstwa a art. 55 Kodeksu cywilnego określa „w szczególności” co wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Katalog składników przedsiębiorstwa wykazany w tym art. nie jest wyczerpujący. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że przekazanie opisanego przedsiębiorstwa nie podlega Ustawie o VAT na podstawie art. 6 pkt 1.

Po przekazaniu przedsiębiorstwa darowizną Wnioskodawca zaprzestanie wykonywania działalności oraz zgłosi zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego w celu wykreślenia z rejestru podatników VAT.

W stosunku do przekazanych budynków, budowli i innych środków trwałych, wyposażenia i towarów handlowych Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W dniu zaprzestania działalności po dokonaniu darowizny Wnioskodawca nie będzie posiadał żadnych towarów w stosunku do których Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stan remanentu będzie 0.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  (oznaczone we wniosku jako 1 ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku) Czy do przekazania darowizną całego przedsiębiorstwa synom Wnioskodawcy prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy

1.  Zdaniem Wnioskodawcy przekazanie przedsiębiorstwa darowizną dla synów, którzy w celu kontynuowania działalności gospodarczej założą wcześniej spółkę cywilną i zarejestrują do podatku VAT nie będzie podlegało ustawie o VAT na podstawie art. 6 pkt 1.

Ww. przepis mówi, że nie stosuje się ustawy do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa tak więc przekazanie przedsiębiorstwa dzieciom jest poza podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

–jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie darowizny.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego).

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.). Stosownie do ww. artykułu Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 55¹ Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to zbycie takiego przedsiębiorstwa do innego podmiotu, nie będzie podlegało przepisom ustawy.

Należy tu wskazać również art. 55² Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Wobec powyższego, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie:

*   47.30.Z – sprzedaż detaliczna paliw do pojazdów silnikowych na stacji paliw

*   47.11.Z – sprzedaż detaliczna w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych

*   47.25.Z – sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych i bezalkoholowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach

*   47.78.Z – sprzedaż detaliczna pozostałych i nowych wyrobów prowadzonych w wyspecjalizowanych sklepach (gaz w butlach)

*   56.10. A – miejsce z żywnością na wynos

*   56.30.Z – sklep z kawą

*   45.20.Z – myjnia samochodowa.

W skład prowadzonego przedsiębiorstwa wchodzą nieruchomości, budynki, budowle, śr. trwałe, wyposażenie towar handlowy, koncesja na handel paliwami, wierzytelności. Z powodu złego stanu zdrowia Wnioskodawca chciałby przekazać aktem notarialnym w formie darowizny całe przedsiębiorstwo dwóm synom Wnioskodawcy obecnie zatrudnionym w ww. zakładzie w celu kontynuowania działalności. W tym celu synowie założą wcześniej spółkę cywilną i zarejestrują do podatku VAT. Następnie w formie aktu notarialnego przejmą darowizną przedsiębiorstwo na zasadzie współwłasności łączonej i wprowadzą do spółki cywilnej. Spółka cywilna kontynuując działalność gospodarczą wprowadzi do ewidencji śr. trwałe, wyposażenie a do księgi przychodów i rozchodów wpisze otrzymane towary w rubryce 10. Spółka w celu sprzedaży paliw będzie musiała wystąpić o nową koncesję na sprzedaż paliw. Do czasu jej otrzymania nie będzie prowadzić sprzedaży paliw natomiast będzie kontynuowała pozostałą działalność.

Przedmiotem darowizny jest funkcjonujące przedsiębiorstwo obejmujące Stacje Paliw, myjnie samochodów, punkt usług instalacji gazowej w samochodach, handel olejami i akcesoriami samochodowymi w skład którego wchodzą:

1.  Oznaczenie indywidualizacyjne przedsiębiorstwa
2.  Własność nieruchomości (grunty, budynki i budowle Stacji Paliw i myjni samochodowej wraz z infrastrukturą)
3.  Ruchomości w tym towary, wyposażenie, środki trwałe
4.  Wierzytelności na dzień zawarcia umowy darowizny
5.  Środki pieniężne
6.  Dokumenty i księgi związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Koncesja na sprzedaż paliw nie może być przekazana spółce cywilnej. O koncesję spółka wystąpi z chwilą podpisania aktu własności. Po przekazaniu przedsiębiorstwa darowizną Wnioskodawca zaprzestanie wykonywania działalności oraz zgłosi zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego w celu wykreślenia z rejestru podatników VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że koncesja jako władczy akt administracyjny, umożliwiający prowadzenie określonej działalności gospodarczej, jest ściśle związana z podmiotem, na rzecz którego została wydana i stanowi szczególny rodzaj uprawnienia, który nie może zostać przyznany wszystkim podmiotom, uczestnikom obrotu gospodarczego. Z tej przyczyny co do zasady koncesja wyłączona jest z obrotu cywilnoprawnego. Oznacza to, że przeniesienie koncesji na obrót paliwami w trybie art. 551 Kodeksu cywilnego nie może mieć zastosowania.

Podkreślenia wymaga, że ogólnej zasady nieprzenoszalności na gruncie prawa publicznego uprawnień wynikających z koncesji, nie podważa również przepis art. 552 Kodeksu cywilnego, który – wprowadzając zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa – zastrzega że nie ma ona zastosowania, gdy co innego wynika z treści tej czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Pogląd taki znajduje oparcie także w doktrynie, m.in. C. Kosikowski określając koncesję jako akt publicznoprawny stwierdza, że nie może być ona przedmiotem obrotu a faktu tego nie zmienia rozwiązanie przyjęte w art. 551 pkt 5 k.c., ponieważ koncesja jest aktem ściśle związanym z właściwościami podmiotu, któremu jest udzielana. (Nowe regulacje prawne w zakresie swobody działalności gospodarczej, Państwo i Prawo 2004/10/5).

Na gruncie Prawa energetycznego tezę o nieprzenoszalności koncesji na obrót paliwami – przy braku regulacji przewidującej możliwość przenoszenia uprawnień – potwierdzają m.in. przepisy art. 42 ustawy z dnia z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 220). W myśl tego przepisu koncesja udzielona przedsiębiorstwu energetycznemu na podstawie ustawy wygasa przed upływem czasu, na jaki została wydana, z dniem wykreślenia tego przedsiębiorstwa z właściwego rejestru lub ewidencji. Dokonana przez osobę fizyczną darowizna przedsiębiorstwa oznacza jej rezygnację z prowadzonej wcześniej działalności a ten fakt prowadzi do wydania decyzji o wygaśnięciu koncesji wydanej na rzecz tej osoby. Skoro zatem w tej konkretnej sytuacji koncesja wygasa to nie można jej „przekazać” osobie nabywającej przedsiębiorstwo.

Mając zatem na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że wyłączenie koncesji na obrót paliwami, która nie może być przedmiotem zbycia, nie pozbawia opisanego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa. W konsekwencji, skoro przedmiotem darowizny na rzecz synów będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, to należy uznać, że powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, tj. nie będzie objęta zakresem przedmiotowym ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy darowizny przedsiębiorstwa. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego został załatwiony interpretacją znak 1061-IPTPP3.4512.711.2016.2.JM. Z kolei wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, niniejsza interpretacja wydana została w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla nabywców przedsiębiorstwa.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.