Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-370d/13/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-08
Teza: W zakresie możliwości opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych darowizny w postaci obligacji przekazanej przez spółkę komandytowo – akcyjną, której komplemtariuszem jest Wnioskodawca, na rzecz jej akcjonariusza.
Słowa kluczowe: akcjonariusz; darowizna; komplementariusz; obligacje; spółki-spółka komandytowo-akcyjna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2013 r. (data wpływu 14 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych między innymi w zakresie możliwości opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych darowizny w postaci obligacji przekazanej przez spółkę komandytowo – akcyjną, której komplemtariuszem jest Wnioskodawca, na rzecz jej akcjonariusza – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych między innymi w zakresie możliwości opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych darowizny w postaci obligacji przekazanej przez spółkę komandytowo – akcyjną, której komplemtariuszem jest Wnioskodawca, na rzecz jej akcjonariusza.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

C. T. P. Sp. z o.o. w organizacji (dalej: „Spółka”) należy do międzynarodowej Grupy A. I. W Polsce Grupa A.I. prowadzi działalność między innymi poprzez spółkę C. P., C. sp. z o.o. S.K.A. (dalej: „C.-P.”).

C.-P. prowadzi działalność gospodarczą między innymi w zakresie dostawy innowacyjnych technologii dla inżynierii środowiska i budownictwa, w tym aktywnych materiałów hydroizolacyjnych. Akcjonariuszem C.-P. jest C. P. F. I. Z. A. N. (dalej: „Fundusz”) działający na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2004 r., nr 146, poz. 1546 ze zm.). Komplementariuszem C.-P. jest C. sp. z o. o. (dalej: „C. sp. z o. o.”). C.-P. jest akcjonariuszem dwóch innych spółek Grupy A. I. w Polsce: A., C. sp. z o. o. S.K.A. oraz X C. sp. z o.o. S.K.A. (dalej: „Spółki Zależne”).

C.-P. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Fundusz nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Spółka zawrze z C.-P. umowę sprzedaży, na podstawie której Spółka dokona nabycia zorganizowanego zespołu składników majątkowych związanych z prowadzoną przez C.-P. działalnością gospodarczą, których przeniesienie będzie dopuszczalne przez obowiązujące przepisy prawa. W szczególności, w skład przedmiotu transakcji wejdą stanowiące funkcjonalną całość i służące prowadzeniu samodzielnej działalności gospodarczej następujące składniki majątkowe:

1.  nieruchomości (zakład produkcyjny),
2.  środki trwałe w postaci ruchomości, w tym pojazdy mechaniczne, urządzenia oraz inne aktywa według stanu na dzień zawarcia umowy sprzedaży,
3.  wartości niematerialne i prawne,
4.  prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z kontrahentami,
5.  prawa i obowiązki wynikające z umów najmu, dzierżawy i leasingu składników majątku związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa,
6.  wierzytelności pieniężne (w tym z tytułu dostawy usług) według stanu na dzień umowy sprzedaży,
7.  inwestycje długoterminowe, w tym papiery wartościowe oraz krótkoterminowe, w tym środki pieniężne i inne aktywa pieniężne,
8.  księgi i wszelkie dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej włącznie z dokumentacją dotyczącą przedsiębiorstwa, danymi klienteli, cennikami, know-how, planami biznesowymi i wszelkimi innymi informacjami, które mogły by zostać uznane jako istotne dla prowadzonej działalności (dalej: „Przedsiębiorstwo C.-P.”).

Powyższy zespól składników majątkowych będzie stanowił przedsiębiorstwo na gruncie art. 55(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., nr, 16, poz. 93 ze zm.).

W związku ze sprzedażą pracownicy C.-P. zostaną przejęci przez Spółkę na mocy art. 23(1) ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r., nr 21, poz. 94 ze zm.), w ramach tzw. przejścia zakładu pracy.

Spółka będzie kontynuowała działalność gospodarczą C.-P. w tym samym zakresie, oferując ten sam asortyment produktów (usług) i wykorzystując nabyty od C.-P. zorganizowany, kompletny i samodzielny zespół składników materialnych i niematerialnych, przejęte umowy oraz pracowników i w konsekwencji będzie osiągać przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Do kontynuowania działalności C.-P. nie będzie konieczne nabycie dodatkowych aktywów. W związku z tą transakcją C.-P. zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przejętej przez Spółkę.

W związku z zawarciem umowy sprzedaży Spółka zobowiąże się do zapłaty na rzecz C.-P. ceny nabycia (dalej: „Cena Nabycia”). Cena Nabycia przedmiotu transakcji uwzględniać będzie wartość rynkową Przedsiębiorstwa C.-P. oraz długi funkcjonalnie związane z działalnością C.-P., które zostaną przejęte na podstawie odrębnych umów. W konsekwencji, Spółka przejmie zobowiązania związane z działalnością C.-P., których przeniesienie będzie dopuszczalne przez obowiązujące przepisy prawa. Cena Nabycia Przedsiębiorstwa C.-P. będzie wyższa niż wartość rynkowa składników majątkowych (pomniejszona o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą C.-P.) wchodzących w skład tego przedsiębiorstwa z dnia nabycia, tj. powstanie tzw. dodatnia wartość firmy.

Przedmiot transakcji nie będzie obejmował - jako nie związanych z podstawową działalnością gospodarczą C.-P. i nie wpływających na możliwość prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej przy wykorzystaniu Przedsiębiorstwa C.-P. - akcji Spółek Zależnych.

Nabycie Przedsiębiorstwa C.-P. będzie sfinansowane z własnych środków Spółki oraz -w zależności od potrzeb - środków otrzymanych od innych podmiotów z Grupy A. I. albo innych podmiotów na podstawie odrębnych umów dotyczących finansowania (w szczególności ze środków otrzymanych na podstawie umowy pożyczki, z tytułu emisji oprocentowanych obligacji dokonanej przez Spółkę).

Spółka planuje uregulować Cenę Nabycia na zasadach, jakie ustaliłyby pomiędzy sobą niezależne podmioty - Cena Nabycia zostanie ustalona w oparciu o wycenę wartości rynkowej Przedsiębiorstwa sporządzoną przez niezależnego eksperta.

Cena Nabycia zostanie uregulowana przez Spółkę w terminie wynikającym z umowy dotyczącej nabycia Przedsiębiorstwa, przy czym:

1.  część Ceny Nabycia zostanie uregulowana przez Spółkę poprzez przelew środków pieniężnych na rachunek bankowy C.-P., a
2.  część w wyniku potrącenia z wzajemną i wymagalną na dzień sprzedaży Przedsiębiorstwa wierzytelnością Spółki wobec C.-P. (wierzytelność z tytułu nabycia przez C. P. obligacji wyemitowanych przez Spółkę - dalej: „Obligacje”).

Po sprzedaży Przedsiębiorstwa (równoznacznej z zakończeniem przez C.-P. działalności prowadzonej w ramach tego Przedsiębiorstwa), C.-P. może być zlikwidowana. W związku z likwidacją, majątek C.-P. zostanie podzielony w taki sposób, że na rzecz Funduszu zostaną przeniesione m.in. Obligacje niewykupione jeszcze przez Spółkę na moment likwidacji.

Niezależnie od powyższego, C.-P. przekaże Funduszowi darowiznę w postaci części środków pieniężnych otrzymanych przez C.-P. z tytułu sprzedaży Przedsiębiorstwa C.-P. (dalej: „Środki Pieniężne”) oraz darowiznę w postaci części Obligacji. Przeniesienie części Obligacji na podstawie umowy darowizny będzie związane z restrukturyzacją prowadzoną wewnątrz Grupy A. I. i będzie miało na celu między innymi realizację strategii gospodarczej przyjętej w ramach Grupy i zwiększenie efektywności zarządzania płynnością finansową wewnątrz Grupy.

Przedmiotem zawodowej działalności C.-P. nie jest nabywanie i obrót obligacjami. C.-P. nie wykonuje również usług zarządczych w odniesieniu do emitenta Obligacji (Spółki). Co więcej, nabywanie obligacji nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej C.-P..

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko C. sp. z o. o., że C. sp. z o. o. nie będzie mogła zaliczyć darowizny części Środków Pieniężnych przekazanej przez C.-P. Funduszowi do kosztów uzyskania przychodów?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko C. sp. z o. o., że C. sp. z o. o. nie będzie mogła zaliczyć darowizny części Obligacji przekazanych przez C.-P. Funduszowi do kosztów uzyskania przychodów?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko C. sp. z o. o., że C. sp. z o. o. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w związku z przekazaniem przez C.-P. części Środków Pieniężnych Funduszowi na podstawie umowy darowizny?
4.  Czy prawidłowe jest stanowisko C. sp. z o. o., że C. sp. z o. o. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w związku z przeniesieniem przez C.-P. części Obligacji Funduszowi na podstawie umowy darowizny?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie pytania czwartego. Wniosek Spółki w pozostałym zakresie będzie przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Zdaniem C. sp. z o. o., C. sp. z o. o. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w związku z przekazaniem przez C.-P. części Obligacji Funduszowi na podstawie umowy darowizny.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych:

*   Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. - art. 5 ust. 1;
*   Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku - art. 5 ust. 2;
*   Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń - art. 12 ust. 1 pkt 1-2;
*   Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów m.in. darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536), z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje - art. 16 ust. 1 pkt 14.

Zgodnie z kodeksem cywilnym, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku - art. 888. § 1.

Zważywszy, że jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów:

*   ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje przypadki, kiedy darowizny mogą być zaliczone przez podatników do kosztów uzyskania przychodów oraz kiedy mogą zostać przez nich odliczone od podstawy opodatkowania,
*   ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera przepisów skutkujących obowiązkiem rozpoznania przychodu podatkowego po stronie darczyńcy (podmiotu dającego darowiznę),
*   dla darczyńcy darowizna nie wiąże się w żadnym przypadku z otrzymaniem jakichkolwiek świadczeń zwrotnych (ani pieniężnych ani żadnych innych) - istotą darowizny jest bowiem brak jakiejkolwiek odpłatności (ekwiwalentności) dla darczyńcy, - to, w konsekwencji, należy uznać, iż zgodnie z językową i systemową wykładnią ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych:
*   przychód podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych mógłby potencjalnie powstać wyłącznie po stronie obdarowanego (podmiotu otrzymującego darowiznę Środków Pieniężnych), a nie po stronie darczyńcy,
*   darczyńca z kolei może być potencjalnie uprawniony, w przypadkach wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, do zaliczenia darowizny do kosztów uzyskania przychodów lub odliczenia jej od podstawy opodatkowania. Darowizna przekazana przez darczyńcę nie mogłaby natomiast stanowić zarówno przychodu podatkowego, jak i kosztu uzyskania przychodu po stronie tego samego podmiotu.
*   konieczność rozpoznania przychodu podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu przekazania przez darczyńcę darowizny prowadziłoby do niemającego uzasadnienia w przepisach podwójnego opodatkowania na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych tego samego zdarzenia (po stronie obdarowanego oraz po stronie darczyńcy).

Na powyższą konkluzję nie ma wpływu fakt, że darowizna jest dokonywana pomiędzy podmiotami powiązanymi (w rozumieniu art. 11 ustawy) czy niepowiązanymi. Warunkiem zastosowania art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w analizowanej sytuacji byłoby bowiem łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   istnienie powiązań, o których mowa w art. 11 ustawy, pomiędzy podmiotem dokonującym darowiznę a podmiotem ją otrzymującym, oraz
*   ustalenie lub narzucenie w wyniku takich powiązań warunków różniących się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, oraz
*   niewykazanie przez podmiot dokonujący darowizny dochodów w wyniku powyższego albo wykazanie dochodów niższych od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby powiązania, o których mowa w art. 11 ustawy nie istniały.

Skoro darowizna jest z istoty czynnością nieodpłatną, która nie skutkuje powstaniem przychodu dla podmiotu dokonującego darowizny, to w żadnym przypadku nie dojdzie do niewykazania lub zaniżenia dochodów z tytułu dokonania tej czynności. W konsekwencji, w analizowanej sytuacji art. 11 ustawy nie będzie mógł być zastosowany (brak spełnienia przesłanki, o której mowa w ostatnim punkcie).

W konsekwencji, należy uznać, iż C. sp. z o. o. nie będzie podlegała - jako komplementariusz C.-P. - opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w związku z przekazaniem przez C.-P. części Obligacji Funduszowi na podstawie umowy darowizny. Konieczność rozpoznania przychodu podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu przekazania przez C.-P. darowizny części Obligacji może powstać wyłącznie po stronie podmiotu obdarowanego.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje całkowite potwierdzenie w świetle istniejącej praktyki organów podatkowych, w szczególności:

*   w interpretacji z dnia 22 listopada 2012 roku, znak ILPB3/423-325/12-2/AO, w której organ podatkowy - odstępując od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska podatnika - uznał za prawidłowe w pełnym zakresie stanowisko, zgodnie z którym: (…)przeniesienie przez Wnioskodawcę Aktywów na rzecz Funduszu w formie darowizny nie będzie się wiązało z powstaniem przychodu na podstawie przepisów ww. ustawy,
*   w interpretacji z dnia 25 października 2012 roku, znak IBPBI/2/423-948/12/MO, zgodnie z którą: (…)przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny części udziałów w spółce X jej prezesowi nie spowoduje powstania u Wnioskodawcy przychodu podatkowego, ani kosztu uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że spółka osobowa, jaką jest m.in. spółka komandytowo-akcyjna, jest podmiotem transparentnym podatkowo. Podatnikami na gruncie podatków dochodowych są jej wspólnicy, do których, w zależności od ich statusu, będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sprawie będącej przedmiotem wniosku Wnioskodawca (osoba prawna) będzie komplementariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej. Tym samym przy określaniu zasad jego opodatkowania zastosowanie znajdą przepisy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z ww. przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

*   otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe (art. 12 ust. 1 pkt 1),
*   wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie (art. 12 ust. 1 pkt 2),
*   wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych: - zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy, - środków na rachunkach bankowych - w bankach (art. 12 ust. 1 pkt 3).

Na podstawie art. 12 ust. 1 omawianej ustawy można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększającą jego aktywa, mającą definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.

Ustawodawca przewidział jednocześnie wyjątki od ww. reguły. Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Przepis ten pozwala ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie zostały otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Możliwość ta dotyczy jednak wyłącznie przychodów związanych z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej.

Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wynika jakoby z przekazaniem darowizny ustawodawca wiązał powstanie obowiązku podatkowego po stronie darczyńcy.

Jak stanowi art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Istotą darowizny, jako czynności nieodpłatnej, jest brak po stronie darczyńcy ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego. Celem, jaki leży u podstaw darowizny, jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie obdarowanego – do zwiększenia jego majątku (zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów). Dla oceny charakteru prawnego umowy darowizny nie ma znaczenia motyw dokonanego nieodpłatnie świadczenia, w tym także określone racje gospodarcze.

Rozważając skutki podatkowe opisanego zdarzenia przyszłego w kontekście art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych, należy wskazać, że czynność przekazania w formie darowizny obligacji na rzecz akcjonariusza przez spółkę komandytowo – akcyjna, której komplementariuszem jest Wnioskodawca, nie skutkuje otrzymaniem przez Wnioskodawcę pieniędzy, środków pieniężnych ani nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych rzeczy, praw lub świadczeń.

W konsekwencji powyższego, dokonanie przedmiotowej darowizny nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy, jako komplementariusza spółki komandytowo – akcyjnej, będącej darczyńcą, powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu przedmiotowej czynności.

Biorąc zatem pod uwagę wskazane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowisko Wnioskodawcy uznać należy co do zasady za prawidłowe.

Gdyby jednak okazało się, że przedmiotowa „darowizna” ma charakter zwrotny, np. będzie elementem jakiegokolwiek rozliczenia w przyszłości, wówczas należałoby uznać, że nie wystąpi tu przypadek darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego i w związku z tym organ podatkowy może wywieść skutki podatkowe adekwatne do ustalonej sytuacji faktycznej.

Należy przy tym zastrzec, iż rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest ustalanie, czy opisana „darowizna” ma charakter bezzwrotnego świadczenia, bowiem stanowi to domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Jeżeli więc przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różnić się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, w szczególności, jeżeli umowa darowizny będzie związana ze świadczeniem wzajemnym obdarowanego w jakiejkolwiek formie, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Końcowo wskazać należy, że ze względu na zakres przedmiotowy wniosku i sposób sformułowania pytania, tut. organ nie dokonał oceny stanowiska Spółki w części dotyczącej skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w kontekście możliwości zastosowania art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.