Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.750.2025.2.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i
usług sprzedaży udziału w działkach niezabudowanych i
działce zabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
sprzedaż-sprzedaż działek
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży udziału w działkach niezabudowanych i działce zabudowanej. Uzupełnił go Pan
    pismem z 4 listopada 2025 r. (wpływ 4 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca:
    1. Na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego o przysądzeniu
      własności nieruchomości z dnia 28 stycznia 2015 r., jest współwłaścicielem w udziale
      wynoszącym po 1/2 (jedną drugą) części, nieruchomości położonej w (...), stanowiącej
      działki: nr A o powierzchni 0,0418 ha, nr B o powierzchni 0,0326 ha, nr C o powierzchni
      0,0439 ha oraz nr D o powierzchni 0,0449 ha, o łącznej powierzchni 0,1632 ha, dla
      której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (...).
    2. Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 18 stycznia 2022 r. sporządzonej przez AA
      notariusza jest współwłaścicielem w udziale wynoszącym 1/2 (jedną drugą) części
      nieruchomości położonej w (...), stanowiącej działki: nr E położoną przy ulicy (...) o
      powierzchni 0,0452 ha oraz nr F położoną przy ulicy (...) o powierzchni 0,0240 ha, o
      łącznej powierzchni 0,0692 ha, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (...).
    3. Działka nr F zabudowana jest drewnianym budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym
      przeznaczonym do generalnego remontu/rozbiórki, nr A, nr B, nr C, nr D oraz nr E są
      niezabudowane.
    4. Nieruchomości powyższe:
      · posiadają dostęp do drogi publicznej,
      · nie zostały nabyte od Skarbu Państwa,
      · nie stanowią gruntu pod śródlądowymi wodami stojącymi w rozumieniu ustawy z
        dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne,
      · nie stanowią w całości lub w części przedmiotu najmu, dzierżawy ani użyczenia,
      · wolne są od roszczeń ewentualnych dawnych właścicieli, w szczególności roszczeń
        reprywatyzacyjnych oraz nie są znane żadne toczące się postępowania
        reprywatyzacyjne,
      · nie są aktualnie wykorzystywane na cele prowadzonej działalności gospodarczej oraz
        nie stanowią przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części,
      · wolne są od wad fizycznych i prawnych.
    5. Udział w powyższych nieruchomościach przysługujący Wnioskodawcy, stanowią Jego
      majątek osobisty bowiem w datach ich nabycia pozostawał w związku małżeńskim, w
      którym panował i nieprzerwanie panuje ustrój rozdzielności majątkowej na podstawie
      umowy o ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej zawartej dnia 9 stycznia
      2012 r. przed BB, notariuszem.

    6. Wobec powyższych nieruchomości nie toczą się postępowania sądowe,
      administracyjne ani egzekucyjne mogące mieć wpływ na realizację umowy objętej
      niniejszym aktem notarialnym, nie istnieją prywatne roszczenia osób trzecich
      dotyczące tych nieruchomości m.in. nie zostały zawarte żadne umowy, zawierające
      zobowiązanie do sprzedaży lub obciążenia przedmiotowych nieruchomości, w całości
      lub w części, na rzecz osób trzecich.
    7. W odniesieniu do opisanych nieruchomości nie występują żadne zaległości w
      płatnościach podatku od nieruchomości oraz w płatnościach innych opłat publicznych
      i podatków, jak również nie zachodzą przesłanki określone w rozdziale 3 ustawy z dnia
      29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa powodujące powstanie hipoteki
      przymusowej.
    8. Dodatkowo :
      - z wypisu z rejestru gruntów z dnia 14 stycznia 2025 r. wynika, że działki: nr A o
        powierzchni 0.0418 ha; nr B o powierzchni 0.0326 ha; nr C o powierzchni 0.0439 ha
        oraz nr D o powierzchni 0.0449 ha – oznaczone są co do sposobu użytkowania
        symbolem: (...),
      - z wypisu z rejestru gruntów z dnia 14.01.2025 r. wynika, że działki: nr F przy ulicy (...) o
        powierzchni 0.0418 ha, oznaczonej co do sposobu użytkowania symbolem: (...) oraz
        nr E przy ulicy (...) o powierzchni 0.0449 ha, oznaczonej co do sposobu użytkowania
        symbolem: (...). Na dokumencie zamieszczona jest informacja odnośnie budynków
        niewyodrębnionych na nieruchomości, z której wynika, że na działce nr F znajduje
        się budynek mieszkalny.
    9. Z zaświadczenia z dnia 16 stycznia 2025 r. z up. Prezydenta Miasta wynika, że działki o
      nr ewid. A, B, C, D, F i E w (...) objęte są miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego uchwalonym Uchwałą Rady Miasta z dnia 25 listopada 2016 r. w
      sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru (...) i
      leżą w terenie oznaczonym symbolem (...) – teren zabudowy mieszkaniowej
      jednorodzinnej.
    10. Z zaświadczenia z dnia 16 stycznia 2025 r. z up. Prezydenta Miasta, wynika, że działki o
      nr ewid. A, B, C, D, F i E położone w (...) nie znajdują się na obszarze rewitalizacji
      wyznaczonym Uchwałą Rady Miasta z dnia 29 kwietnia 2024 r. w sprawie wyznaczenia
      obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji Miasta.
    11. Z zaświadczenia z dnia 14 stycznia 2025 r. z up. Prezydenta Miasta, z którego wynika,
      że działki o nr ewid. A, B, C, D, F i E położone w (...), nie są objęte uproszczonym
      planem urządzenia lasu oraz dla powyższych nieruchomości nie została wydana
      decyzja określająca zadania z zakresu gospodarki leśnej.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać Spółce prawo własności nieruchomości składającej się z
    działki nr F zabudowanej drewnianym budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym
    przeznaczonym do generalnej rozbiórki, oraz nr A, nr B, nr C, nr D oraz nr E, które są
    niezabudowane. Spółka nabędzie przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji
    budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca Spółka planuje na tej działce wybudować obiekt
    handlowo-usługowy oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W dniu 17 stycznia 2025 r. Wnioskodawca zawarł z X, dalej Kupujący, umowę
    przedwstępną, w której określono między innymi:
    1. Kupujący oświadcza, że jego celem jest nabycie opisanej wyżej nieruchomości.
    2. Przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zawarta po ziszczeniu się następujących
      warunków, tj.:
      - uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej

        nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej
            2  2524,05 m, w tym salą sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami
        parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych,
      - uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
        przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
        przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
        według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
        powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
        dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
        zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
        komunikacyjną nieruchomości,
      - uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
        Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych,
      - uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
        wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
        przez zarządcę drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującego
        odpowiednich nasadzeń zamiennych,
      - niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji,
      - potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
      - uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy – kanalizacji
        sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z
        koncepcją Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie
        6 (sześć) miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
      - uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym,
      - uzyskania i okazania przez Sprzedającego najpóźniej do dnia zawarcia przyrzeczonej
        umowy sprzedaży, indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez
        właściwego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia
        bądź zwolnieniu z naliczenia podatku VAT,
      - nieskorzystania przez gminę miasto z prawa pierwokupu działek: nr G, H, I i J,
      - uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej
        nieruchomości,
      - skutecznego łącznego nabycia działek nr A, B, C, D, E, F, G, H, I i J położonych w (...).
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do działek Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu ich
      uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z żadnym biurem
      pośrednictwa nieruchomościami.
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4. Działki, które mają być przedmiotem sprzedaży, nie są zabudowane za wyjątkiem
      działki nr F.
    5. Działki są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

    6. Kupująca Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    7. Działki zostały nabyte w celach prywatnych.
    8. Nabycie ww. działek nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz nie
      było udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług.
    9. Z tytułu ww. nabycia nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku
      naliczonego.
    10. Działki były wykorzystywane od momentu ich nabycia do chwili planowanej sprzedaży
      jako zabezpieczenie majątkowe.
    11. Działki nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności rolniczej, o
      której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z
      2025 r. poz. 775).
    12. Na działce nr A oraz B zlokalizowane były nie związane na stałe z gruntem konstrukcje
      z powierzchniami reklamowymi, które Wnioskodawca wynajmował osobom trzecim.
    13. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie:
      - 68.11.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
      - 68.11.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
      - 47.81.Z Sprzedaż detaliczna pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli,
      - 68.31.Z Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,
      - 77.11.Z Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i lekkich pojazdów
        silnikowych, w tym motocykli.
    14. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT (status zwolniony).
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W piśmie z 4 listopada 2025 r., w odpowiedzi na pytania Organu, wskazał Pan następujące
    informacje:
    1. W jakim celu nabył Pan udział w działkach nr E i F?
      Ad 1. Udziały w działkach nr E oraz F nabyłem w celach prywatnych jako lokatę
      kapitału.
    2. W jaki sposób działki nr A, B, C, D, E i F były przez Pana wykorzystywane przez cały
      okres ich posiadania (proszę szczegółowo opisać w jaki sposób i przez jaki okres
      faktycznie wykorzystywał Pan ww. działki przez cały okres ich posiadania)? Informacji
      proszę udzielić odrębnie dla każdej z ww. działek.
      Ad 2. Działki nr A; B; C; D oraz E i F od momentu gdy nabyłem w nich udziały
      pozostawały i do dnia dzisiejszego pozostają jedynie w moim posiadaniu. Nie
      wykorzystywałem żadnej z nich w szczególny sposób. W związku z powyższym
      można powiedzieć że działek nie posiadałem w związku z czym można powiedzieć,
      że działek tych nie wykorzystywałem (chyba że posiadanie należy traktować na równi
      z wykorzystywaniem – w takim przypadku wykorzystywałem wszystkie działki jako
      zabezpieczenie majątkowe lokatę kapitału). Opisany wyżej stan odnosi się do każdej
      działki.
    3. Czy w odniesieniu do działek nr A i B przedmiotem najmu były same konstrukcje z
      powierzchniami reklamowymi, czy całe działki?
      Ad 3. W odniesieniu do działek A i B przedmiotem najmu były same konstrukcje z
      powierzchniami reklamowymi.
    4. Czy udostępniał/będzie Pan udostępniał działki nr A, B, C, D, E i F, których dotyczy
      wniosek, osobom trzecim? Jeżeli tak, to proszę wskazać:

      a) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka) działki
        były udostępniane osobom trzecim?
      b) czy udostępnienie działek było czynnością odpłatną czy nieodpłatną?
      Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej z ww. działek.
      Ad 4. Nie udostępniałem i nie będę udostępniał działek nr A; B; C; D oraz E i F
      osobom trzecim. Współposiadaczem działek jest mój brat i tylko on współposiadał
      działki. Na działkach nr A i B postawił konstrukcje z powierzchniami reklamowymi. W
      tym miejscu prostuję opis stanu faktycznego zawartego we wniosku o wydanie
      interpretacji. W pkt 12 wskazałem 12. na działce nr A oraz B zlokalizowane były nie
      związane na stałe z gruntem konstrukcje z powierzchniami reklamowymi, które
      wnioskodawca wynajmował osobom trzecim tymczasem powierzchnie reklamowe
      wynajmował CC. Błąd był wynikiem przeoczenia (część wniosku była kopiowana z
      wniosku CC).
    5. Czy w odniesieniu do działek nr A, B, C, D, E i F do dnia sprzedaży zamierza Pan
      prowadzić jakieś działania, aby zwiększyć wartość tych działek lub uatrakcyjnić je dla
      potrzeb sprzedaży (np. ogrodzenie terenu, wydzielenie drogi wewnętrznej, uzbrojenie,
      inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek)? Jeśli
      tak, to proszę podać, jakie to będą działania? Informacji proszę udzielić odrębnie dla
      każdej z ww. działek.
      Ad 5. Nie zamierzam podejmować jakichkolwiek działań zmierzających do
      zwiększenia wartości lub uatrakcyjnienia w celu sprzedaży żadnej z działek tj. działki
      nr A, B, C, D, E oraz F.
    6. Czy udzielił/planuje Pan udzielić innej osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictwa lub
      jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku
      z planowaną transakcją sprzedaży udziału w działkach? Jeżeli tak, to proszę wskazać
      zakres tego pełnomocnictwa, w tym jakie konkretnie czynności podejmuje/będzie
      podejmował podmiot działający jako Pana pełnomocnik w związku z planowaną
      transakcją sprzedaży udziału w działkach.
      Ad 6. Udzieliłem Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
      pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
      publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
      niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych w akcie notarialnym, tj.:
        1) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
          pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
          nabywanej nieruchomości, obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki,
          w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni
                    2  2użytkowej 524,05 m w tym salą sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z
          miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych,
        2) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji
          wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację
          zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę
          przedmiotowego zjazdu według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i
          lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy
          układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę
          komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu
          ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości,
        3) uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie
          przez Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych,
        4) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji
          na wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego,

          określonym przez zarządcę drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez
          Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych,
        5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
          nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
          budowlanych,
        6) uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy – kanalizacji
          sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego
          zgodnie z koncepcją Kupującego, pozwalających na realizację planowanej
          inwestycji w okresie 6 (sześć) miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy
          sprzedaży,
        7) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
          planowanym obiektem handlowo-usługowym,
        8) do składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
          dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
          nieruchomości określonej w § 1 i 2 niniejszego aktu warunków technicznych
          dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
          deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
          wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
          decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków
          w celu jej uzyskania oraz odbioru. Oświadczyłem, że przez cały okres
          obowiązywania umowy przedwstępnej pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie
          wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    7. Czy w odniesieniu do działki nr F nabył Pan grunt zabudowany drewnianym budynkiem
      mieszkalnym jednorodzinnym, czy też wybudował go Pan sam? Jeśli sam, to proszę
      wskazać:
      a) kiedy budynek został wybudowany i oddany do użytkowania (proszę wskazać datę)?
      b) czy od wydatków na budowę ww. budynku przysługiwało Panu prawo do odliczenia
        podatku VAT naliczonego?
      Ad 7. Grunt nabyłem z wybudowanym budynkiem.
    8. W związku z informacją wynikającą z opisu sprawy, że przyrzeczona umowa sprzedaży
      zostanie zawarta po ziszczeniu się m.in. warunku: „uzyskania przez Kupującego
      prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budowli i
      budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości”, proszę jednoznacznie
      wskazać:
      a) czy decyzja o rozbiórce będzie dotyczyła tylko jednego budynku wskazanego w
        opisie sprawy (drewnianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego), czy też
        innych budynków/budowli (proszę wskazać jakich)?
      b) kiedy zostanie wydana decyzja o rozbiórce budynku/budynków/budowli, tj. czy
        decyzja będzie wydana przed sprzedażą działki zabudowanej nr F czy po sprzedaży?
      c) kiedy rozpoczną się prace rozbiórkowe budynku/budynków/budowli, tj. przed czy po
        sprzedaży ww. działki zabudowanej?
      d) czy na dzień dostawy ww. działki zabudowanej prace rozbiórkowe zostaną
        zakończone?
      Ad 8.
        a) decyzja o rozbiórce będzie dotyczyła tylko jednego budynku wskazanego w
          opisie sprawy (drewnianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego),
        b) decyzja o rozbiórce jest warunkiem sprzedaży więc zostanie wydana przed
          sprzedażą działki F,

        c) prace rozbiórkowe budynku rozpoczną się po sprzedaży działki,
        d) prace rozbiórkowe nie zakończą się przed dostawą działki F.
    9. Jakie konkretnie budynki i/lub budowle będą znajdowały się na działce nr F w
      momencie sprzedaży? Czy będą to budynki lub budowle w rozumieniu ustawy z dnia 7
      lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)? Jeśli przedmiotem
      sprzedaży będzie działka nr F zabudowana, to proszę o odpowiedź na pytania 10-14.
      Ad 9. W momencie sprzedaży na działce będzie się znajdował wyłącznie budynek
      mieszkalny opisany we wniosku. Nie będzie żadnych innych budynków ani budowli.
    10. W jaki sposób i do jakich celów wykorzystywał Pan budynek znajdujący się na działce
      nr F od momentu wejścia w jego posiadanie do momentu sprzedaży?
      Ad 10. Nie wykorzystywałem w żaden sposób budynku mieszkalnego znajdującego
      się na działce nr F budynek ten po prostu stoi (aby go wynajmować musiałbym
      dokonać jego generalnego remontu ponieważ nie nadaje się on od chwili zakupu do
      dnia dzisiejszego do zamieszkania). Tak jak wskazałem wyżej budynek wyłącznie
      posiadałem w związku z czym można powiedzieć, że budynku nie wykorzystywałem
      (chyba że posiadanie należy traktować na równi z wykorzystywaniem – w takim
      przypadku budynek wykorzystywałem jako zabezpieczenie majątkowe lokatę
      kapitału).
    11. Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynku lub jego części w rozumieniu art. 2 pkt
      14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.
      poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) dokładną datę pierwszego zasiedlenia;
      b) jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części ww. budynku, to proszę wskazać w jakiej
        części?
      c) w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynku lub jego
        części?
      d) czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku lub jego części a jego dostawą
        upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
      Ad 11. Nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o
      podatku od towarów i usług.
      Ad a. nie znam dokładnej daty pierwszego zasiedlenia ale mając na uwadze zapisu w
      księdze wieczystej w dniu 4 września 2002 r. budynek nabyli i zamieszkali w nim
      poprzedni właściciele,
      Ad b. nastąpiło pierwsze zasiedlenie całości budynku,
      Ad c. w kontekście opisanym w pkt. b pierwsze zasiedlenie nastąpiło w wyniku
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne,
      Ad d. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynie okres 2 lat.
    12. Czy udostępniał Pan budynek znajdujący się na działce nr F osobom trzecim? Jeżeli tak,
      to proszę wskazać:
      a) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka)
        budynek był udostępniany osobom trzecim?
      b) czy udostępnienie budynku było czynnością odpłatną czy nieodpłatną?
      Ad 12. Budynku znajdującego się na działce F nigdy nie udostępniałem osobom
      trzecim.
    13. Czy budynek znajdujący się na działce nr F był/jest/będzie wykorzystywany przez Pana
      (przez cały okres jego posiadania, tj. od momentu wejścia w jego posiadanie do

      momentu planowanej dostawy) na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, to jakie
      konkretnie Pana cele prywatne zaspokajał i w jakim okresie?
      Ad 13. Tak jak wskazałem wyżej budynek wyłącznie posiadałem w związku z czym
      można powiedzieć, że budynku nie wykorzystywałem (chyba że posiadanie należy
      traktować na równi z wykorzystywaniem – w takim przypadku budynek
      wykorzystywałem jako zabezpieczenie majątkowe lokatę kapitału).
    14. Czy ponosił Pan nakłady na ulepszenie ww. budynku w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego
      obiektu? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) kiedy takie wydatki były ponoszone?
      b) czy ulepszenie budynku prowadziło do jego przebudowy, tj. dokonania istotnych
        zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej
        zmiany warunków jego zasiedlenia?
      c) czy od wydatków na ulepszenie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku
        naliczonego?
      d) czy po dokonaniu tych ulepszeń budynek był oddany do użytkowania, w tym
        również na potrzeby własnej działalności gospodarczej oraz czy w momencie jego
        dostawy minie okres dłuższy niż dwa lata licząc od momentu oddania tego obiektu
        do użytkowania po dokonaniu ulepszeń?
      e) czy ulepszony ww. budynek był wykorzystywany przez Pana wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku VAT?
      Ad 14. Nie ponosiłem żadnych wydatków na ulepszenie budynku.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości opisanej we wniosku (tj.
      działek A, B, C, D i E) oraz zabudowanej działki nr F jest opodatkowana podatkiem od
      towarów i usług bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    2. Czy w sytuacji przyjęcia, że w realiach opisanego przyszłego stanu faktycznego
      sprzedaż zabudowanej działki nr F jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług
      bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zastosowanie znajdzie
      zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a lub art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko w przedmiocie pytania 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach –
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży –
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”: „Podatnikiem”
    jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność
    gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność
    gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.

    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanych działek nr ......
    istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży Wnioskodawca podjął aktywne działania
    w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K.
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji

    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że
    przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do
    zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że działki nr A, B, C, D i E są objęte miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego i oznaczone jako tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej oraz nie są zabudowane. Zamierza

    Pan sprzedać kupującej Spółce, będącej czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT, udział w prawie własności ww. działek. Obecnie dzierżawi Pan je Spółce w wyniku
    zawartej umowy przedwstępnej. Spółka nabędzie przedmiotową nieruchomość w celu
    realizacji inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego
    wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Powyższa nieruchomość nigdy nie była przez Pana
    wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Była ona
    wykorzystywana na cele prywatne, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz
    umieszczone zostały na niej konstrukcje z powierzchniami na reklamy (wynajem
    prywatny). W stosunku do działek nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej
    uatrakcyjnienia.
    Wszelkie działania faktyczne i prawne w zakresie niezbędnym dla uzyskania wszelkich
    decyzji i pozwoleń na budowę obiektu usługowo-handlowego z parkingiem zgodnie z
    planami inwestycyjnymi kupującej Spółki będą dokonywane przez Spółkę, a uzyskanie tych
    decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te
    czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej
    umowy sprzedaży. To Kupujący podejmie czynności mające na celu dostosowanie gruntu
    do jego potrzeb (pozwolenia, przyłącza itp.) i nie są to starania Wnioskodawcy
    (sprzedawcy), który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone
    pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych
    nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel nieruchomości (Wnioskodawca) nie musi już podejmować działań, aby
    zachęcić kogokolwiek do jej nabycia.
    Podkreślić zatem należy, że z wniosku nie wynika, aby podjęte przez kupującą Spółkę
    działania prowadziły do podwyższenia ceny sprzedaży działki w ostatecznej umowie
    sprzedaży. Cena ta została określona w zawartej umowie przedwstępnej z 17 stycznia
    2025 r. Jednocześnie warto zauważyć, że nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działek do swoich
    określonych potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz Kupującego (nabywcy) przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że Wnioskodawca zostanie z
    tego powodu uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    ww. nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie podjął takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych
    przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność
    Wnioskodawcy w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działek A, B, C, D i E będzie Pan zatem korzystać z przysługującego
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww.
    nieruchomości, a jej dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odnośnie sprzedaży udziału w działce nr F zabudowanej budynkiem mieszkalnym to
    sprzedaż ta winna być również traktowana jako korzystanie z przysługującego prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, które nie jest wykonywaniem działalności

    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a jej dostawę – cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Uzasadnienie w tym względzie
    jest identyczne jak w przedmiocie działek niezabudowanych.
    Ponadto, w piśmie z 4 listopada 2025 r. doprecyzował Pan własne stanowisko o
    następujące stwierdzenie:
      Precyzując własne stanowisko w sprawie odnośnie pytania nr 1 w mojej ocenie
      sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości opisanej we wniosku (tj. działek
      A, B, C, D i E) oraz zabudowanej działki nr F nie jest opodatkowana podatkiem od
      towarów albowiem będzie to rozporządzanie majątkiem osobistym, co nie jest
      wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
      podatku od towarów i usług.
    Stanowisko w przedmiocie pytania nr 2.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli
    lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy: Przez pierwsze zasiedlenia rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu, lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc
    miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej
    podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
    zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10
    lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w
    myśl którego: W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych
    albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku”, czy „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r.
    poz. 725 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – Prawo budowlane.
    I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane: Pod pojęciem obiektu budowlanego
    należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
    zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
    wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane: Przez budynek należy
    rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z
    przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane: Pod pojęciem budowli należy
    rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury,
    jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci
    techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem
    tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
    ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub

    urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania
    wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci
    uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane
    urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
    wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
    maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
    składających się na całość użytkową.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3a ww. ustawy – Prawo budowlane: Obiekt liniowy należy rozumieć
    jako obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w
    szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg,
    ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i
    umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
    kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane oraz kable zainstalowane w kanale
    technologicznym nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia
    budowlanego.
    Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ustawy – Prawo budowlane: Przez urządzenia budowlane należy
    rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
    instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
    ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Wskazać należy, że urządzenia
    budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym,
    zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to
    samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy – Prawo budowlane, które
    uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy
    traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z
    budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę
    właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce,
    co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od
    towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków
    /budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one
    samodzielnego bytu.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca zamierza zbyć działkę nr
    F, na której w momencie sprzedaży będzie znajdować się budynek mieszkalny
    przeznaczony do rozbiórki przy czym sprzedaż ta nie jest dokonywana w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą
    budynku, budowli lub ich części upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W związku z powyższym
    dostawa będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy prawa oraz orzecznictwo sądowe, w
    analizowanej sprawie dostawa działki F nie będzie korzystać ze zwolnienia określonego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz ust. 1 pkt 2 ustawy. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, nabycie
    przez Wnioskodawcę przedmiotowej nieruchomości stanowiło czynność niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z nabyciem ww. działek nie
    wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu przez Wnioskodawcę.
    Zatem, nie można twierdzić, że nie przysługiwało lub przysługiwało Wnioskodawcy prawo
    do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej działki. Tym samym, jeden
    z warunków art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie został spełniony. W związku z tym, dostawa
    działki nr 1 nie będzie również korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Na podstawie ww. przepisów Wnioskodawca uważa, iż w sytuacji uznania, że sprzedaż
    przez niego zabudowanej działki nr F dokonywana jest w ramach działalności
    gospodarczej, to może On skorzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    nie może natomiast skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, zarówno grunty, jak i budynki/budowle, spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom.
    Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych
    specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
      W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6
      ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności
      nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
      mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą

    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowych działek, istotne
    jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego
    z 28 stycznia 2015 r. jest Pan współwłaścicielem w udziale wynoszącym po 1/2 części,
    nieruchomości położonej w (...) stanowiącej działki: nr A o powierzchni 0,0418 ha, nr B o
    powierzchni 0,0326 ha, nr C o powierzchni 0,0439 ha oraz nr D o powierzchni 0,0449 ha, o
    łącznej powierzchni 0,1632 ha, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (...). Na
    podstawie umowy sprzedaży z dnia 18 stycznia 2022 r., jest Pan współwłaścicielem w
    udziale wynoszącym 1/2 części nieruchomości położonej w (...) stanowiącej działki: nr E o
    powierzchni 0,0452 ha oraz nr F o powierzchni 0,0240 ha, o łącznej powierzchni 0,0692 ha,
    dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (...). Działka nr F zabudowana jest
    drewnianym budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przeznaczonym do generalnego

    remontu/rozbiórki, nr A, nr B, nr C, nr D oraz nr E są niezabudowane. Udział w
    powyższych nieruchomościach przysługujący Panu stanowi Pana majątek osobisty
    bowiem w datach ich nabycia pozostawał Pan w związku małżeńskim, w którym panował i
    nieprzerwanie panuje ustrój rozdzielności majątkowej.
    Zamierza Pan sprzedać Spółce prawo własności nieruchomości składającej się z działki nr
    F zabudowanej drewnianym budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przeznaczonym do
    rozbiórki, oraz nr A, nr B, nr C, nr D oraz nr E, które są niezabudowane. Spółka nabędzie
    przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji budowlanej, polegającej na
    budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca
    Spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy oraz prowadzić na
    tym terenie działalność gospodarczą.
    W dniu 17 stycznia 2025 r. zawarł Pan z Kupującym umowę przedwstępną, w której
    określono między innymi, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zawarta po
    ziszczeniu się m.in. warunku uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i
    wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość
    zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi
    Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym. Udzielił Pan
    Kupującemu, pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń
    opisanych w akcie notarialnym.
    W stosunku do działek nie ponosił Pan i nie zamierza ponosić jakichkolwiek nakładów w
    celu ich uatrakcyjnienia. W stosunku do ww. nieruchomości nie współpracuje Pan z
    żadnym biurem pośrednictwa nieruchomościami. Powyższa nieruchomość nigdy nie była
    wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Działki, które mają być przedmiotem sprzedaży, nie są zabudowane za wyjątkiem
    działki nr F. Działki są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Kupująca Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Działki zostały
    nabyte w celach prywatnych. Nabycie ww. działek nie było opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług oraz nie było udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku od
    towarów i usług. Z tytułu ww. nabycia nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Działki były wykorzystywane od momentu ich nabycia do chwili planowanej
    sprzedaży jako zabezpieczenie majątkowe. Działki nie były wykorzystywane przez Pana na
    cele działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Nie udostępniał Pan i nie będzie udostępniał działek osobom trzecim.
    Działkę nr F nabył Pan z wybudowanym budynkiem. Decyzja o rozbiórce będzie dotyczyła
    tylko drewnianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Prace rozbiórkowe nie
    zakończą się przed dostawą działki nr F. W momencie sprzedaży na działce będzie się
    znajdował wyłącznie budynek mieszkalny opisany we wniosku. Nie będzie żadnych innych
    budynków ani budowli.
    Nie wykorzystywał Pan w żaden sposób budynku mieszkalnego znajdującego się na
    działce nr F. Nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o
    podatku od towarów i usług. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynie okres 2
    lat. Budynku znajdującego się na działce nr F nigdy nie udostępniał Pan osobom trzecim i
    go nie wykorzystywał. Nie ponosił Pan żadnych wydatków na ulepszenie budynku.
    W pierwszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż udziału w
    niezabudowanej nieruchomości opisanej we wniosku (tj. działek A, B, C, D i E) oraz
    zabudowanej działki nr F jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez
    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że udzielił Pan kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych

    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń opisanych w akcie notarialnym, z których wynikać będzie możliwość
    zabudowania nabywanej nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                              2usługowym o powierzchni użytkowej 524,05 m.
    Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zrealizowania właściwej umowy
    sprzedaży. Te czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem
    definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu
    Kupującemu, umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do
    potrzeb Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który
    przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot
    sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel nieruchomości na zasadach współwłasności (Pan) nie musi już
    podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jej nabycia. Skutki prawne czynności
    wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą
    właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są
    staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby
    oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego
    cenę.
    Podkreślić należy, że podjęte przez Kupującą działania nie prowadzą do podwyższenia
    atrakcyjności działek, lecz nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, w celu
    przystosowania działek do swoich określonych potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującej do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    nieruchomości do potrzeb nabywcy przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej
    nie powoduje, że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana udziału w działkach nr A, B, C, D, E i F nie wystąpił ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ta wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.
    Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni
    mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału w ww. działkach będzie Pan korzystać z przysługującego
    Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    sprzedaży ww. nieruchomości, a ich dostawę – cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanych działkach nr A, B, C, D,
    E oraz udziału w zabudowanej działce nr F będzie Pan korzystać z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów
    i usług.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży udziału w działkach nr A, B, C,

    D, E i F brak jest na ten moment przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww.
    dostawy wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Ad 1.
    Podsumowując, sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości opisanej we wniosku
    (tj. działkach nr: A, B, C, D i E) oraz udziału w zabudowanej działce nr F nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym
    przepisy ustawy nie będą miały zastosowania do ww. transakcji.
    Z uwagi na to, że transakcja sprzedaży udziału w ww. działkach nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, analiza zwolnienia na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy jest bezzasadna.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Z uwagi na fakt, że oczekiwał Pan odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 2 w
    przypadku rozstrzygnięcia, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, że sprzedaż
    zabudowanej działki nr F będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez
    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, nie udziela się odpowiedzi na
    pytanie oznaczone we wniosku nr 2.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    współwłaściciela działek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.