Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-569/12/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-07-24
Teza: Stowarzyszenie nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku ze wsparciem prawnym i informacyjnym osób szczególnej troski.
Słowa kluczowe: działalność-działalność pożytku publicznego; odliczenia-brak prawa do odliczenia; podmiot-podmiot niezarejestrowany; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2012r. (data wpływu 30 maja 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 czerwca 2012r. (data wpływu 22 czerwca 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 czerwca 2012r. (data wpływu 22 czerwca 2012r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem będącym pozarządową organizacją pożytku publicznego. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, ani też nie wykonuje czynności odpłatnych. Organizacja świadczy bezpłatną pomoc prawną, czy też organizuje bezpłatne szkolenia dofinansowywane z różnych źródeł. Stowarzyszenie nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Jednym z przedsięwzięć organizacji jest program: „…” współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców (EFU) oraz budżetu państwa.

Program ten realizowany jest w okresie od 1 stycznia 2012r. do 31 grudnia 2014r. Stowarzyszenie realizuje ww. projekt w ramach zadań statutowych. Realizacja projektu przewiduje ponoszenie kosztów, zawierających podatek VAT. Jako beneficjent projektu Stowarzyszenie nie generuje żadnego przychodu, jest ostatecznym nabywcą.

Stowarzyszenie nie jest podatnikiem podatku VAT czynnym oraz nie składa deklaracji VAT-7.

Wydatki ponoszone w związku z realizacją projektu są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Centrum Pomocy Prawnej.

W ramach projektu Stowarzyszenie ponosi koszty między innymi za: czynsz najmu i media, usługi telekomunikacyjne, energię elektryczną, księgowość, materiały biurowe, materiały szkoleniowe itp.

Realizowany projekt ma na celu podniesienie szans na skuteczną integrację osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy przez udostępnienie cudzoziemcom, zarówno przebywającym w ośrodkach dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, jak i poza nimi, bezpłatnej informacji i pomocy prawnej w procedurze o nadanie statusu uchodźcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 19 czerwca 2012r.):

Czy Stowarzyszenie ma możliwość odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” w ramach środków Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców (EFU) oraz budżetu państwa?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostateczna wersja przedstawiona w piśmie z dnia 19 czerwca 2012r.), nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. z 2011r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z przywołanego powyżej unormowanie art. 86 ust. 1 ustawy wynika generalna zasada, w myśl, której prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, czyli inaczej mówiąc odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym przez czynności opodatkowane należy rozumieć takie czynności, które faktycznie zostały (lub też zostaną w przyszłości) objęte opodatkowaniem, a nie czynności, które, co do zasady, podlegają opodatkowaniu, lecz w danej konkretnej sytuacji nie zostały opodatkowane, bowiem wykonane zostały przez podatnika zwolnionego lub przez podmiot, który co prawda jest podatnikiem, ale względem konkretnej czynności nie występował w takim charakterze.

Wskazać w tym miejscu również należy, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom VAT, o których mowa w art. 15, są to więc wyłącznie podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Stosowanie do treści art. 15 ust. 1 ustawy i VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei za działalność gospodarczą na gruncie ustawy o VAT uznaje się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak już wskazano odliczeniu od podatku należnego podlega podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług służących do wykonywania czynności opodatkowanych.

Pojęcie „podatku naliczonego” zdefiniowane zostało, w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT. Stosownie do tego przepisu podatkiem naliczonym jest kwota podatku określona w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 lit a ustawy o VAT).

Reasumując aby podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych nabyć, nabycia te muszą w sposób niewątpliwy być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych implikujących po stronie podatnika podatek należny. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo występują w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie.

Zaznaczenia zatem wymaga, iż zgodnie z art. 96 ust. 3 i 4 ustawy o VAT naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, po uprzednim złożeniu naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenia rejestracyjnego.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca ponosi wydatki w związku z realizacją projektu pn. „…”. Realizowany projekt ma na celu podniesienie szans na skuteczną integrację osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy przez udostępnienie cudzoziemcom, zarówno przebywającym w ośrodkach dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, jak i poza nimi, bezpłatnej informacji i pomocy prawnej w procedurze o nadanie statusu uchodźcy.

Ponadto wskazano, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT czynnym oraz nie składa deklaracji VAT-7, a projekt realizuje w ramach statutowych.

Przywołać w tym miejscu wypada ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie z dnia 24 kwietnia 2003r. (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 234, poz. 1536 ze zm.). W myśl art. 6 tej ustawy, działalność pożytku publicznego nie jest, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1, działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, i może być prowadzona jako działalność nieodpłatna lub jako działalność odpłatna. Art. 7 powołanej ustawy stanowi, że działalnością nieodpłatną pożytku publicznego jest działalność prowadzona przez organizacje pozarządowe i podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, za które nie pobierają one wynagrodzenia.

Rozpatrując możliwość odliczenia podatku VAT przez Wnioskodawcę w związku ze wskazanym we wniosku projektem, należy zatem przyjąć, iż Wnioskodawca będący pozarządową organizacją pożytku publicznego, realizując w ramach zadań statutowych program „… Wsparcie prawne i informacyjne osób szczególnej troski …” mający na celu udzielenie cudzoziemcom bezpłatnej informacji i pomocy prawnej, nie prowadzi działalności mającej charakter działalności gospodarczej.

Tym samym biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz opis stanu faktycznego stwierdzić należy, iż w omawianej sprawie nie zostają spełnione przesłanki warunkujące prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ towary i usługi nabywane w ramach realizacji ww. projektu pozostają bez związku z czynnościami opodatkowanymi generującymi podatek należny. Potwierdzeniem powyższego jest wskazanie przez Wnioskodawcę, iż nie prowadzi on działalności gospodarczej, nie wykonuje czynności odpłatnych i nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Zatem Wnioskodawca nie będzie miał możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących zakupy usług dokonywane w ramach realizacji projektu pn. „…”.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.