Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-71/07/UH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-11-23
Teza: Stawka podatku od towarów i usług do robót budowlanych, dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu i innym obiektom
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; infrastruktura-infrastruktura towarzysząca; stawka-stawki podatku; wodociągi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółka z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2007r. (data wpływu 28 sierpnia 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku od towarów i usług do robót budowlanych dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu i innym obiektom – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku od towarów i usług do robót budowlanych dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu i innym obiektom.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wykonawcą modernizacji gospodarki ściekowej G-Ż na zlecenie Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. w G. Inwestycja ta stanowi infrastrukturę towarzyszącą związaną zarówno z budynkami mieszkalnymi jak i innymi obiektami. Przepis art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 146 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. pozwala na stosowanie obniżonej stawki podatku VAT, w sytuacji gdy obiekty infrastruktury są związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego. Na podstawie dokumentacji kosztorysowej i projektowej nie ma możliwości określenia podziału inwestycji na część związaną z budownictwem mieszkaniowym oraz budynkami pozostałymi. Dalej Wnioskodawca stwierdził, że jedynym reprezentatywnym kryterium może być struktura sprzedaży wody dla poszczególnych grup odbiorców wody w dzielnicy objętej realizowaną modernizacją gospodarki ściekowej G - Ż. Według oświadczenia inwestora wszyscy odbiorcy wody posiadają liczniki. Inwestor złożył oświadczenie w sprawie struktury sprzedaży wody z podziałem na budownictwo mieszkaniowe i pozostałe budownictwo.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opierając się na oświadczeniu inwestora można zastosować stawkę 7% do części robót, która ma związek z budownictwem mieszkaniowym przyjmując metodę określenia proporcji w jakich infrastruktura związana jest z budownictwem mieszkaniowym i pozostałym na podstawie zużycia w budynkach budownictwa mieszkaniowego w stosunku do całkowitego zużycia wody w obiektach objętych przyłączeniem do modernizowanej budowli?

Przedstawiając swoje stanowisko Wnioskodawca stwierdził, że w związku z brakiem jakichkolwiek przepisów wykonawczych, które uzupełniałyby regulację prawną zawartą w art. 146 ust. 1, 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług skorzystanie z preferencyjnej stawki VAT dla infrastruktury towarzyszącej przyjmując za podstawę strukturę sprzedaży wody jest najbardziej prawidłowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. Przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą rozumie się, zgodnie z art. 146 ust. 2 ww. ustawy, roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego. Pod pojęciem infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, stosownie do art. 146 ust. 3 ww. ustawy, rozumie się:

1.  sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych;
2.  urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę;
3.  urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne - jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika zatem, że prawo do zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług do robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą jest uzależnione od tego, czy będzie ona związana z obiektami budownictwa mieszkaniowego, czy też z obiektami o innej klasyfikacji.

W praktyce jednak, infrastruktura towarzysząca często związana jest jednocześnie z obiektami budownictwa mieszkaniowego, jak też z obiektami o innej klasyfikacji. Trzeba przy tym stwierdzić, iż brak jest przepisów określających sposób wyodrębnienia infrastruktury związanej z budownictwem mieszkaniowym. Żaden też przepis nie określa stopnia w jakim realizowana inwestycja ma towarzyszyć budownictwu mieszkaniowemu, a który to stopień powiązania pozwalałby uznać lub nie uznać danej infrastruktury za związaną z obiektami budownictwa mieszkaniowego. Ze stanu tego nie można jednak wywodzić, że wystarczy jakikolwiek związek wznoszonej infrastruktury z budownictwem mieszkaniowym, aby móc skorzystać z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 7% dla całości robót budowlanych związanych z infrastrukturą. Możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług stanowi uprawnienie, z którego podatnik może skorzystać, przy spełnieniu warunków określonych przepisami prawa.

Z przepisów art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a), art. 146 ust. 2 i art. 146 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług do robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą jest uzależnione od istnienia związku (w całości lub też w konkretnie określonej części) z budownictwem mieszkaniowym. W przypadku realizowania inwestycji związanej zarówno z budownictwem mieszkaniowym, jak i z innymi obiektami, należy na podstawie przedstawionych przez inwestora dokumentów kosztorysowych i projektowych wyodrębnić część związaną z budownictwem mieszkaniowym i tylko dla robót dotyczących tej części inwestycji zastosować stawkę podatku w wysokości 7%. Dopuszcza się różne metody ustalania podziału jaka część robót budowlano-montażowych związana jest z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, a jaka część z pozostałymi obiektami. Przy czym przy opracowywaniu własnych metod ustalania związku infrastruktury z budownictwem mieszkaniowym należy mieć na uwadze, że wysokość stawki podatku uzależniona jest od związku tej infrastruktury z obiektami budownictwa mieszkaniowego, a nie od zaspokajania potrzeb bytowych mieszkańców.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż w jego ocenie jedynym reprezentatywnym kryterium może być struktura sprzedaży wody dla poszczególnych grup odbiorców wody w dzielnicy objętej realizowaną modernizacją gospodarki ściekowej Gliwice - Żerniki III. Wyjaśnił też, że według oświadczenia inwestora wszyscy odbiorcy wody posiadają liczniki. Inwestor złożył też oświadczenie w sprawie struktury sprzedaży wody z podziałem na budownictwo mieszkaniowe i pozostałe budownictwo. Odnośnie zaproponowanej metody należy stwierdzić, że zużycie wody może służyć do rozdziału wykonanych robót budowlanych na dwie podstawy opodatkowania jedynie wówczas, gdy proporcja zużycia wody zostanie ustalona w oparciu o ilości dostarczone do poszczególnych rodzajów obiektów budowlanych. Trzeba przy tym podkreślić, że zużycie wody przez różnych odbiorców w danym obiekcie pozostaje bez znaczenia. Zauważyć też należy, że zużycie wody przez odbiorców dla celów prywatnych nie musi pokrywać się z ilością wody dostarczonej do obiektów budownictwa mieszkaniowego bowiem odbiorca może mieszkać w budynku niesklasyfikowanym jako obiekt budownictwa mieszkaniowego.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny z którego wynika, że inwestor złożył oświadczenie w sprawie struktury sprzedaży wody z podziałem na budownictwo mieszkaniowe i pozostałe budownictwo a także w świetle przywołanych przepisów należy stwierdzić, iż stanowisko Wnioskodawcy jest **prawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku- Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.