Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-236/14-3/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-05-19
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Słowa kluczowe: podatnik; polisa ubezpieczeniowa; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2014 r. (data wpływu 6 marca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 16 maja 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji i sprzedaży profesjonalnych, inwestycyjnych opraw oświetleniowych.

Spółka wykupiła w firmie ubezpieczeniowej „A” Sp. z o.o. (dalej: „A”) Polisę Ubezpieczenia Szkód Powstałych w Następstwie Roszczeń z Tytułu Odpowiedzialności Członków Organów Spółki Kapitałowej (dalej: „Polisa”) na okres od 6 stycznia 2014 r. do 5 stycznia 2015 r.

Zgodnie z treścią Polisy, ubezpieczającym jest Spółka, zaś ochroną z tytułu OC (zgodnie z pkt 7 Dodatku nr 1 do Polisy) objęty jest każdy podmiot, który w trakcie obowiązywania umowy ubezpieczenia stanie się podmiotem zależnym wobec Spółki oraz każda osoba, która pełni lub będzie pełnić w Spółce funkcje wymienione w treści Polisy, tj. m.in.:

1.  członkowie organów,
2.  prokurenci,
3.  pracownicy,
4.  Główny Księgowy,
5.  małżonkowie członków organów lub pracowników (w zakresie, w jakim roszczenie jest wynikiem nieprawidłowego działania danego członka organów Spółki lub pracownika),
6.  spadkobiercy lub prawni przedstawiciele zmarłych członków organów lub pracowników,
7.  dowolna z osób sprawujących funkcje kontrolowane, wymienione w punkcie s. 59 Ustawy o Usługach i Rynkach Finansowych z 2000 roku (Financial Services and Markets Act 2000),
8.  osoba przewidziana do objęcia funkcji członka zarządu, wskazana w dowolnym giełdowym memorandum informacyjnym lub prospekcie wydanym przez Spółkę,
9.  prawnik zatrudniony przez Spółkę, który w ramach pełnienia obowiązków zobowiązany jest przestrzegać przepisów Ustawy Sarbanes-Oxley z 2002 roku („Sarbanes-Oxley Act 2002”)

‒ w zakresie, w jakim osoby te działają na rzecz i w imieniu Spółki. Ww. osoby, objęte ubezpieczeniem, nie zostały wymienione w treści Polisy imiennie, bowiem celem Spółki była ochrona własnych interesów poprzez ubezpieczenie szkód wynikających z działań osób, pełniących w Spółce konkretne funkcje.

Ochrona ubezpieczeniowa obejmuje m.in. wszelkie roszczenia w związku z postępowaniami cywilnymi, arbitrażowymi, karnymi, administracyjnymi, ekstradycyjnymi oraz prawnymi, zobowiązania do zapłaty osób objętych ubezpieczeniem (np. zasądzone odszkodowania i inne świadczenia zasądzone wyrokiem, koszty zastępstwa procesowego, poręczenia majątkowego, zajęcia majątku, ochrony dobrego imienia, porady prawnej, stawiennictwa przed sądem, wsparcia psychologicznego).

Polisa ani żadne inne dokumenty z nią związane nie określają wysokości składki przypadającej wprost na jedną osobę, objętą ubezpieczeniem, tzn. wysokość składki, płatnej przez Spółkę z góry za dany rok, nie jest kalkulowana jako iloczyn „osoby − składki” i liczby osób objętych ubezpieczeniem.

W Polisie wskazana jest natomiast „łączna suma ubezpieczenia z tytułu wszelkich Szkód wynikających z wszelkich roszczeń wniesionych przeciwko wszystkim Ubezpieczonym na podstawie wszelkich Zakresów ubezpieczenia (włączając Koszty obrony i Koszty zastępstwa procesowego)”. Zgodnie z pkt 4 Dodatku nr 4 do Polisy, wspomniana „łączna suma ubezpieczenia z tytułu wszelkich Szkód, wynikających z wszelkich Roszczeń (\`(...)\`) jest określona (\`(...)\`) niezależnie od liczby Ubezpieczonych (…)”.

Ponadto Spółka nie jest zobowiązana do przekazywania ubezpieczycielowi (firmie X) listy osób objętych ubezpieczeniem, np. imiennego wykazu pracowników, czy też składu osobowego organów Spółki (obecni i przyszli członkowie zarządu pełnią swe funkcje na podstawie umów o pracę), gdyż fakt ten nie ma w ogóle wpływu na wysokość składki płaconej przez Spółkę na początku okresu obowiązywania ochrony ubezpieczeniowej.

Po zakończeniu okresu obowiązywania Polisy, Spółka zamierza wykupywać kolejne polisy ubezpieczeniowe na następne lata podatkowe, obejmujące swym zakresem te same lub zbliżone do Polisy kategorie zdarzeń oraz krąg osób ubezpieczonych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przepisy art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy interpretować w ten sposób, że wartość wykupionej przez Spółkę składki na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej członków zarządu, pracowników oraz innych osób objętych Polisą stanowi przychód podatkowy osób ubezpieczonych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „ustawy o PDOF”) należy interpretować w ten sposób, że wartość wykupionej przez Spółkę składki na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej członków zarządu, pracowników i innych osób objętych Polisą nie stanowi przychodu podatkowego dla osób ubezpieczonych. W konsekwencji, Spółka nie pełni funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i nie jest zobowiązana do obliczenia i poboru zaliczek na tenże podatek.

Uzasadnienie.

Zgodnie z przepisami art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o PDOF:

1.  „ Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy (…) uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń (…), jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.” (art. 12. ust. 1 ww. ustawy o PDOF.) Pojęcie przychodów „z innych nieodpłatnych świadczeń” jest z kolei zawarte w przepisie art. 11. ust. 1 ustawy o PDOF.
2.  „ Przychodami (…) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.” (art. 11 ust. 1. ustawy o PDOF.) Ustawodawca w ww. przepisie posłużył się trybem dokonanym, dlatego też zgodnie z literalną wykładnią, do powstania przychodu nie jest wystarczająca sama możliwość otrzymania świadczenia przez pracownika.

W konsekwencji, aby nieodpłatne świadczenie stanowiło przychód osób objętych Polisą, spełnione muszą zostać następujące warunki:

1.  świadczenie zostało faktycznie (rzeczywiście) otrzymane lub postawione do dyspozycji

oraz

1.  istnieje możliwość przypisania otrzymanego lub postawionego do dyspozycji przychodu do konkretnego (z imienia i nazwiska) podatnika.

Zdaniem Spółki, jak długo nie zostanie potwierdzony fakt otrzymania świadczenia lub nie zostanie zidentyfikowana osoba podatnika oraz nie zostanie określona konkretna pieniężna wartość świadczenia otrzymanego, tak długo nie można mówić o powstaniu przychodu dla osób objętych ochroną ubezpieczeniową wynikającą z Polisy.

Ad.1) warunek faktycznego otrzymania lub postawienia świadczenia do dyspozycji.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.2014.121 t.j., dalej: „KC”):

1.  przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę (art. 805 § 1 KC);
2.  ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek; ubezpieczony noże nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia (art. 808 § 1 KC);
3.  roszczenie o zapłatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącznie przeciwko ubezpieczającemu (art. 808 § 2 KC);
4.  przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony (art. 822 § 1 KC);
5.  umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia (art. 822 § 2 KC).

Na gruncie ww. przepisów samo zawarcie przez Spółkę umowy ubezpieczenia nie powoduje automatycznie obowiązku wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela (firmę X). Fakt ten uzależniony jest bowiem od wystąpienia konkretnego zdarzenia, którego skutki są objęte przedmiotową ochroną ubezpieczeniową oraz niespełnienia warunków wyłączających wypłatę odszkodowania przez ubezpieczyciela. W konsekwencji, nie jest spełniony warunek faktycznego (rzeczywistego) otrzymania lub postawienia do dyspozycji świadczenia.

Ubezpieczenie ponadto nie dotyczy osoby, lecz szkody wyrządzonej przez osobę działającą w imieniu i na rzecz Spółki. W ramach Polisy nie jest możliwe wypłacenie odszkodowania przez firmę „A” osobie ubezpieczonej (członkowi zarządu, pracownikowi, prokurentowi Spółki), gdyż nie jest ona „osobą trzecią” na gruncie ww. przepisów (faktycznym beneficjentem jest poszkodowany). W analizowanej sprawie roszczenie o zapłatę zryczałtowanej składki ubezpieczeniowej przysługuje ubezpieczycielowi (firma „A”) wyłącznie przeciwko ubezpieczającemu (Spółce).

Ad. 2) możliwość przypisania otrzymanego lub postawionego do dyspozycji przychodu do konkretnego podatnika.

W zawartej z firmą „A” Polisie, krąg ubezpieczonych jest otwarty i należą do niego m.in. podmioty, które w trakcie obowiązywania Polisy staną się podmiotami zależnymi wobec Spółki, a także pracownicy, członkowie organów, prokurenci, małżonkowie członków organów lub pracowników, którzy działają na rzecz i w imieniu Spółki. Jest to zatem grono potencjalnych ubezpieczonych w okresie obowiązywania Polisy, które może podlegać zmianom osobowym i ilościowym.

Firma ubezpieczeniowa „A” nie otrzymała ani też nie wymaga otrzymania imiennego wykazu osób objętych ubezpieczaniem, gdyż ilość ubezpieczonych nie jest czynnikiem wpływającym na wysokość ubezpieczenia, czy też wysokość zryczałtowanej składki. Z perspektywy Spółki natomiast bez znaczenia jest fakt, kto konkretnie jest objęty Polisą, istotna jest bowiem ochrona jej własnych interesów poprzez zabezpieczenie się przed szkodami, wywołanymi działaniem osób pełniących w Spółce konkretne funkcje, tj. osób występujących na rzecz i w imieniu Spółki w relacjach z osobami trzecimi.

W konsekwencji, w chwili zawarcia Polisy oraz płatności składki z góry za dany rok Spółka nie ma możliwości dokładnego zidentyfikowania osób objętych ubezpieczeniem w całym okresie obowiązywania Polisy i tym samym określenia rzeczywistej wysokości składki przypadającej na każdą osobę z potencjalnego grona ubezpieczonych. Możliwość taka zaistnieje dopiero w momencie, gdy zajdzie zdarzenie objęte ochroną ubezpieczeniową. Jedynie wtedy Spółka będzie w stanie wskazać konkretną osobę, która skorzysta z Polisy, wysokość składki przypadającej na daną kategorię zdarzenia oraz przez jaki okres dana osoba była objęta ochroną ubezpieczeniową.

W przypadku, gdyby Spółka już w momencie podpisywania Polisy i płatności zryczałtowanej składki określiła najbardziej prawdopodobny, przewidywany przez nią krąg osób objętych ubezpieczeniem, w trakcie okresu obowiązywania Polisy może się okazać, że część z tychże osób faktycznie nie uzyska ochrony ubezpieczeniowej (np. ze względu na zastosowanie warunków wyłączających ochronę ubezpieczeniową − pomimo zaistnienia zdarzenia objętego Polisą: rozwiązanie współpracy ze Spółką; zmiana stanowiska, funkcji; zawarcie przez Spółkę umowy o pracę z nowymi osobami).

Na moment płatności zryczałtowanej składki Spółka nie jest też w stanie ustalić osób, które wystąpią jako pozwani, współpozwani bądź których dotyczy ryzyko roszczeń, a także ocenić, przez jaki okres dana osoba będzie objęta ochroną ubezpieczeniową i czy firma ubezpieczeniowa „A” w danym przypadku nie zastosuje warunków wyłączających ochronę ubezpieczeniową.

W ocenie Spółki, o ile jest możliwe ustalenie kręgu osób ubezpieczonych na dzień zapłaty zryczałtowanej składki za dany rok, o tyle nie da się ustalić osób, które w tym okresie będą objęte Polisą, przez co nie da się przypisać rzeczywistego przychodu konkretnej osobie.

Zdaniem Spółki, nie ulega wątpliwości, że członkowie organów Spółki, pracownicy i inne osoby objęte ochroną ubezpieczeniową, wynikającą z Polisy, nie uzyskują przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z objęciem ich Polisą i zapłatą zryczałtowanej składki ubezpieczeniowej przez Spółkę.

W konsekwencji po stronie Spółki nie powstanie obowiązek obliczenia i poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z zapłatą zryczałtowanej składki ubezpieczeniowej z tytułu odpowiedzialności cywilnej.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie m.in. w:

1.  interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 16 października 2012 r. (nr DD3/033/60/ILG/12/PK-961), zmieniającej z urzędu interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 września 2010 r. (nr ILPB1/415-776/10-2/TW): „ (\`(...)\`) opodatkowaniu może podlegać tylko przychód ze świadczeń nieodpłatnych faktycznie otrzymanych. Ustalenie przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia wymaga wskazania osoby będącej beneficjentem świadczenia. (…) w rozpatrywanej sprawie krąg osób objętych ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej na dzień zapłaty składki ubezpieczeniowej nie tworzy zbioru zamkniętego, jest nieograniczony. W tej sytuacji, ustalenie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia w postaci opłaconej przez Wnioskodawcę składki ubezpieczeniowej, nie jest możliwe. W konsekwencji, przychód z tego tytułu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych u osób ubezpieczonych nie wystąpi.”;
2.  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 15 listopada 2013 r. (nr IPTPB1/415-527/13-5/MAP): „ (…) o ile skład osobowy członków władz Spółki i Spółek zależnych (m.in. członków zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, rady konsultacyjnej, rady dyrektorów, pracowników wykonujących funkcje zarządcze) możliwy będzie do ustalenia w dniu zapłaty składki ubezpieczeniowej, to objęcie ubezpieczeniem także potencjalnej grupy osób fizycznych, niemożliwej do zidentyfikowania na ten dzień, stanowi okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej osobie. Nie da się bowiem ustalić na dzień zapłaty składki danych osób, które będą pełnić ww. funkcje w przyszłości. Na dzień zapłaty składki nie można zatem jednoznacznie ustalić grona osób objętych ubezpieczeniem, a tym samym w sposób skonkretyzowany wskazać wysokości przychodu przypadającego na jedną osobę, z wszelkimi dalszymi konsekwencjami tych okoliczności. Tym samym, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie z tego tytułu obowiązek obliczenia i poboru podatku, co w konsekwencji nie będzie rodziło w stosunku do Niego skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.”;
3.  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 listopada 2013 r. (nr IBPBII/1/415-784/13/BD): „ (…) o ile skład osobowy członków władz Spółki, członków rady nadzorczej, rady dyrektorów, prokurentów, pracowników Spółki wykonujących funkcje zarządcze możliwy będzie do ustalenia w dniu zapłaty składki ubezpieczeniowej, to objęcie ubezpieczeniem także potencjalnej grupy osób fizycznych, niemożliwej do zidentyfikowania na ten dzień, stanowi okoliczność uniemożliwiającą przypisania przychodu z tego tytułu konkretnej osobie. Nie da się bowiem ustalić na dzień zapłaty składki danych osób, które będą pełnić ww. funkcje w przyszłości, tym samym nie można ustalić danych ich współmałżonków, czy też partnerów. Na dzień zapłaty składki nie można zatem jednoznacznie ustalić grona osób objętych ubezpieczeniem, a tym samym w sposób skonkretyzowany wskazać wysokości przychodu przypadającego na jedną osobę, z wszelkimi dalszymi konsekwencjami tych okoliczności.”;
4.  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 września 2013 r. (nr IPPBI/415-671/13-4/IF): „ (…) ubezpieczonym od odpowiedzialności cywilnej będzie nieograniczony krąg osób. Tym samym, w tejże sytuacji, nie będzie możliwym zidentyfikowanie kręgu osób objętych ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej. Objęcie ubezpieczeniem grupy osób, niemożliwej do zidentyfikowania, stanowi natomiast okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej osobie. W konsekwencji, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę, związane z opłaceniem składki na polisę OC, nie będą stanowić dla osób ubezpieczonych przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym Wnioskodawca, jako płatnik, nie będzie zobowiązany do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.”

Wobec powyższego stanowisko Spółki należy uznać za w pełni uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika natomiast, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatne świadczenie” obejmuje nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby, ale również wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (uchwała NSA z dnia 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02).

Przy tym, zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia − według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione − według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku − według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach − na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Dotyczy to zarówno podatników osiągających przychody ze stosunku pracy, jak i podatników uzyskujących przychody z działalności wykonywanej osobiście.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy − wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej (art. 31 ww. ustawy).

Stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121), przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

W myśl art. 808 § 1 zdanie pierwsze powołanej ustawy Kodeks cywilny – ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek.

Natomiast stosownie do zapisu art. 822 § 1 tejże ustawy, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

Z treści tego przepisu wynika, że umowa ubezpieczenia OC nie musi koniecznie dotyczyć osoby ubezpieczającej. Osoba ta może zawrzeć umowę, której przedmiotem ubezpieczenia będzie odpowiedzialność za szkody spowodowane przez inną osobę (np. członka zarządu, członka rady nadzorczej, pracownika wykonującego funkcje zarządcze). Sytuacja, w której składka opłacana jest przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje – co do zasady − powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Jest to bowiem odstępstwo od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot, którego interesów umowa dotyczy.

Z treści wniosku wynika, że Spółka wykupiła w firmie Polisę Ubezpieczenia Szkód Powstałych w Następstwie Roszczeń z Tytułu Odpowiedzialności Członków Organów Spółki Kapitałowej. Zgodnie z treścią Polisy, ubezpieczającym jest Spółka, natomiast ochroną z tytułu OC objęty jest każdy podmiot, który w trakcie obowiązywania umowy ubezpieczenia stanie się podmiotem zależnym wobec Spółki oraz każda osoba, która pełni lub będzie pełnić w Spółce funkcje wymienione w treści Polisy, tj. m.in.: członkowie organów, prokurenci, pracownicy, Główny Księgowy, małżonkowie członków organów lub pracowników (w zakresie, w jakim roszczenie jest wynikiem nieprawidłowego działania danego członka organów Spółki lub pracownika), spadkobiercy lub prawni przedstawiciele zmarłych członków organów lub pracowników, dowolna z osób sprawujących funkcje kontrolowane, osoba przewidziana do objęcia funkcji członka zarządu, prawnik zatrudniony przez Spółkę − w zakresie, w jakim osoby te działają na rzecz i w imieniu Spółki. Ww. osoby, objęte ubezpieczeniem, nie zostały wymienione w treści Polisy imiennie. Polisa ani żadne inne dokumenty z nią związane nie określają wysokości składki przypadającej wprost na jedną osobę, objętą ubezpieczeniem. W Polisie wskazana jest natomiast łączna suma ubezpieczenia z tytułu wszelkich Szkód wynikających z wszelkich roszczeń wniesionych przeciwko wszystkim Ubezpieczonym na podstawie wszelkich Zakresów ubezpieczenia, która jest niezależna od liczby Ubezpieczonych. Z treści wniosku wynika, że obecni i przyszli członkowie zarządu pełnią swe funkcje na podstawie umów o pracę. Ponadto, jak wskazano, po zakończeniu okresu obowiązywania Polisy, Spółka zamierza wykupywać kolejne polisy ubezpieczeniowe na następne lata podatkowe, obejmujące swym zakresem te same lub zbliżone do Polisy kategorie zdarzeń oraz krąg osób ubezpieczonych.

W świetle stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku należy uznać, że ubezpieczonym od odpowiedzialności cywilnej jest i będzie nieograniczony krąg osób. Tym samym, w tejże sytuacji, nie będzie możliwym zidentyfikowanie kręgu osób objętych ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej. Objęcie ubezpieczeniem grupy osób, niemożliwej do zidentyfikowania, stanowi natomiast okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej osobie.

W związku z tym, mając na uwadze treść art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że składka na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej członków zarządu, pracowników oraz innych osób objętych Polisą nie stanowi przychodu podatkowego dla osób ubezpieczonych. Tym samym Wnioskodawca nie pełni obowiązków płatnika i nie jest zobowiązany do naliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism organów podatkowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.