Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-454/12-6/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-09-07
Teza: Wystawienie przez Wnioskodawczynię faktury dokumentującej przyjęcie zaliczki na poczet sprzedaży nieruchomości, przy zastosowaniu 23% stawki podatku od towarów i usług jest prawidłowe, pod warunkiem, że kwota przyjętej zaliczki dotyczy wartości sprzedaży części nieruchomości podlegającej opodatkowaniu według tej stawki.
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2012 r. (data wpływu 24 maja 2012 r.) uzupełnionym pismami z dnia 14 sierpnia 2012 r. (data wpływu 16 sierpnia 2012 r.) oraz z dnia 3 września 2012 r. (data wpływu 4 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 14 sierpnia 2012 r. oraz z dnia 3 września 2012 r. o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w formie przedsiębiorstwa jednoosobowego. Dnia 28.01.1998 roku zakupiła nieruchomość (działkę wraz z budynkami) – 0,5290 hektara, od spółki z o.o. w drodze przetargu publicznego. Nieruchomość ta została zakupiona w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zakupu Zainteresowana dokonała na podstawie aktu notarialnego, faktury nie otrzymała (zakup dokonany był więc bez podatku od towarów i usług).

Wszystkie budynki Wnioskodawczyni wprowadziła do rejestru środków trwałych i przez następne lata dokonywała odpisów amortyzacyjnych.

W latach 1998-1999 Wnioskodawczyni dokonała modernizacji budynków w kwocie przekraczającej 30% ich wartości początkowej. Sukcesywnie w kolejnych miesiącach trwania inwestycji Zainteresowana skorzystała z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur inwestycyjnych. Uległa też podwyższeniu wartość początkowa jednego z budynków w rejestrze środków trwałych.

W latach 2008-2009 (15 miesięcy) Wnioskodawczyni wynajmowała spółce, której była właścicielem – jeden pokój w jednym z budynków (20m2).

Do chwili obecnej Wnioskodawczyni prowadzi działalność nieprzerwanie. Zainteresowana postanowiła sprzedać całość nieruchomości (działkę i budynki). W dniu 26.04.2012 roku podpisała przedwstępną umowę sprzedaży ze spółką z o.o. W dniu podpisania aktu otrzymała od kupującego zadatek w formie gotówki. W tym samym dniu wystawiła fakturę VAT zaliczkową dla kupującego na zapłacony zadatek w kwocie brutto (z podatkiem VAT – 23%).

W pismach z dnia 14 sierpnia 2012 r. oraz z dnia 3 września 2012 r. Wnioskodawczyni wskazała, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Nieruchomość składa się z trzech działek wyodrębnionych geodezyjnie:

*   284/2,

*   285/2,

*   286.

Na działce nr 284/2 znajduje się budynek malarni, budynek hali produkcyjnej z nadbudową części administracyjnej. Działka nr 285/2 stanowi teren zielony. Na działce nr 286 znajduje się portiernia i parking.

Klasyfikacja działki niezabudowanej według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - ustala się przeznaczenie terenu:

*   zabudowę produkcyjną, magazyny, usługi (z wykluczeniem oświaty, zdrowia) jako podstawowe przeznaczenie terenu,

*   obiekty administracyjne, socjalne związane z podstawowym przeznaczeniem terenu, jako dopuszczalne przeznaczenie terenu,

*   urządzenia obsługi komunikacji samochodowej (w tym stacje paliw), jako dopuszczalne przeznaczenie terenu,

*   sieci, urządzenia obsługi technicznej, jako dopuszczalne przeznaczenie terenu,

*   zieleń, parkingi jako dopuszczalne przeznaczenie terenu.

W stosunku do nieruchomości w części niezabudowanej była wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowego – decyzja nr 73/10 z 26.04.2010 roku – inwestycja nie została rozpoczęta.

W latach 1998-1999 Wnioskodawczyni dokonała ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej w budynku malarni i w budynku hali produkcyjnej – nadbudowa części administracyjnej – działka 284/2. Zainteresowana nie dokonywała ulepszeń na działce 285/2 i w budynku portierni na działce 286.

W stanie ulepszonym Wnioskodawczyni wykorzystuje budynki do prowadzonej działalności gospodarczej – czynności opodatkowanych – nieprzerwanie do dziś, czyli więcej niż 5 lat.

Wynajmowany w latach 2008-2009 pokój znajduje się w budynku administracyjnym na działce 284/2.

Inne budynki nie były i nie są wynajmowane.

Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości na rzecz Wnioskodawczyni została dokonana w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni postąpiła prawidłowo, wystawiając kupującemu fakturę VAT z 23% podatkiem (zadatek – 10 000,00 zł, faktura – kwota netto 8130,08 zł, VAT 23%, brutto – 10 000,00 zł), czy też ta sprzedaż powinna być zwolniona z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wystawiła kupującemu fakturę VAT z 23% podatkiem, bo uznała, że:

*   w części dotyczącej nieruchomości – niewynajmowanej – poniosła wydatki na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej obiektów i dokonała z faktur inwestycyjnych obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

*   w części dotyczącej nieruchomości – wynajmowanej – pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy wynika, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podkreślić także należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Należy zauważyć, że na gruncie przepisów podatkowych brak jest definicji pojęcia gruntu przeznaczonego pod zabudowę.

Celem określenia czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy odwołać się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Natomiast stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie wykorzystywana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym należy wskazać, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Przez budowlę rozumie się natomiast każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane).

Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ww. ustawy, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni – czynny zarejestrowany podatnik od towarów i usług prowadzi działalność gospodarczą w formie przedsiębiorstwa jednoosobowego. W dniu 28.01.1998 r. zakupiła nieruchomość zabudowaną od spółki z o.o. w drodze przetargu publicznego. Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości na rzecz Wnioskodawczyni została dokonana w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zakup był dokonany na podstawie aktu notarialnego, bez podatku od towarów i usług (Wnioskodawczyni nie otrzymała faktury).

Przedmiotowa nieruchomość składa się z trzech wyodrębnionych geodezyjnie działek o numerach 284/2, 285/2 i 286. Na działce nr 284/2 znajduje się budynek malarni, budynek hali produkcyjnej z nadbudową części administracyjnej. W latach 1998-1999 Wnioskodawczyni dokonała ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej w budynkach na działce nr 284/2. W stanie ulepszonym budynki są nieprzerwanie wykorzystywane do prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej - czynności opodatkowanych – nieprzerwanie do dziś, czyli więcej niż 5 lat. W latach 2008-2009 Zainteresowana wynajmowała jeden pokój w budynku administracyjnym posadowionym na działce 284/2. Działka nr 285/2 jest niezabudowana (teren zielony). W stosunku do tej części nieruchomości była wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowego, jednak inwestycja nie została rozpoczęta. Na działce nr 286 znajduje się budynek portierni i parking. W stosunku do budynku portierni oraz na działce nr 285/2 Wnioskodawczyni nie dokonywała ulepszeń. Inne budynki nie były i nie są wynajmowane.

W dniu 26.04.2012 r. Wnioskodawczyni podpisała ze spółką z o.o. przedwstępną umowę sprzedaży całej nieruchomości (działki i budynki). W dniu podpisania aktu otrzymała od kupującego zadatek w formie gotówki i wystawiła fakturę VAT zaliczkową dla kupującego na zapłacony zadatek w kwocie brutto (z podatkiem VAT – 23%).

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą prawidłowości zastosowania 23% stawki podatku od towarów i usług do sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, na poczet której otrzymała zaliczkę i wystawiła fakturę VAT.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawczyni należy w tym miejscu zauważyć, iż zaliczka nie tworzy samodzielnego bytu podatkowego, lecz jest ściśle związana z dostawą konkretnego towaru i nie można rozpatrywać jej jako czynności „oderwanej” od sprzedaży. Nie jest ona dodatkową czynnością, lecz jest integralnie związana ze sprzedażą towaru, na poczet której została uiszczona. W przypadku zaliczek ustawa określa jedynie inny moment powstania obowiązku podatkowego, niż w przypadku sprzedaży dokonywanej bez pobrania zaliczki.

Dokonując zatem przyjęcia zaliczki, stawka podatku od towarów i usług winna być adekwatna do stawki właściwej dla sprzedaży danego towaru, której dotyczy regulowana zaliczka.

W skład przedmiotowej nieruchomości wchodzą:

1.  Działka nr 284/2 zabudowana budynkiem malarni, budynkiem hali produkcyjnej z nadbudową części administracyjnej.

Dostawa budynku malarni i budynku hali produkcyjnej – nadbudowa części administracyjnej, w części niewynajmowanej, będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż - jak wynika z wniosku – nie wystąpiło oddanie tych budynków do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu po ich ulepszeniu w latach 1998-1999, przekraczających 30% ich wartości początkowej. Zatem nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Sprzedaż niewynajmowanej części budynków malarni i budynku hali produkcyjnej – nadbudowa części administracyjnej korzysta natomiast ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 43 ust. 7a ustawy. Wnioskodawczyni, przy nabyciu tych obiektów, nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast Zainteresowana poniosła wydatki na ulepszenie, w stosunku do których miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przewyższające 30% wartości początkowej tych obiektów, to jednak w stanie ulepszonym wykorzystuje budynki do prowadzonej działalności gospodarczej – czynności opodatkowanych – nieprzerwanie do dziś, czyli więcej niż 5 lat.

Odnosząc się zaś do sprzedaży części budynku, która była przedmiotem najmu w latach 2008-2009, tj. pokoju w jednym z budynków (budynku administracyjnym), należy zauważyć, że jego dostawa nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia. Pierwsze zasiedlenie miało miejsce w momencie oddania tej części budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu (umowa najmu) po ulepszeniu, które – jak wskazała Wnioskodawczyni - przekroczyło 30% wartości początkowej budynku administracyjnego. W związku z faktem, że od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata, to tym samym spełnione są przesłanki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla dostawy wynajmowanej części budynku.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż dostawa budynku malarni i budynku hali produkcyjnej – nadbudowa części administracyjnej, w całości korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Zatem zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, zbycie gruntu, na którym są posadowione ww. budynki również korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

1.  Działka nr 285/2, która jest działką niezabudowaną (teren zielony). W stosunku do tej działki została wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowego, co oznacza, iż jest działką przeznaczoną pod zabudowę. Zatem dostawa działki nie spełnia przesłanek do zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy i podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT.
2.  Działka nr 286, na której znajduje się budynek portierni i parking.

Dostawa budynku portierni nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia. Pierwsze zasiedlenie miało miejsce w 1998 r. w momencie zakupu przedmiotowej nieruchomości – gdyż jak wskazała Wnioskodawczyni - sprzedaż przedmiotowej nieruchomości na rzecz Wnioskodawczyni została dokonana w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata, zatem spełnione są przesłanki zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla dostawy budynku portierni. Tym samym sprzedaż gruntu zabudowanego budynkiem portierni korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy.

Nadmienić należy, iż parking nie stanowi budowli w rozumieniu Prawa budowlanego. Rzeczy, które nie są objęte wyliczeniem zawartym w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, a ich konstrukcja, charakter i przeznaczenie różni się od wymienionych przez ustawodawcę, nie można zaliczyć do kategorii budowli. Niewątpliwie parking nie ma cech zbliżonych do budowli wymienionych w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.

W świetle powyższego należy zatem stwierdzić, iż wystawienie przez Wnioskodawczynię faktury dokumentującej przyjęcie zaliczki na poczet sprzedaży nieruchomości, przy zastosowaniu 23% stawki podatku od towarów i usług jest prawidłowe, pod warunkiem, że kwota przyjętej zaliczki dotyczy wartości sprzedaży części nieruchomości podlegającej opodatkowaniu według tej stawki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.