Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.72.2019.2.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-01
Teza: W zakresie ustalenia kwoty nabycia pojazdu przy zastosowaniu procedury VAT marża.
Słowa kluczowe: opłata; pojazdy; VAT marża
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2019 r. (data wpływu 6 lutego 2019 r.), uzupełnionym w dniach 12 lutego i 6 marca 2019 r. (daty wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia kwoty nabycia pojazdu przy zastosowaniu procedury VAT marża - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniach 12 lutego i 6 marca 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia kwoty nabycia pojazdu przy zastosowaniu procedury VAT marża.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

W zakresie działalności dokonuje Pan zakupu i sprzedaży samochodów używanych. W oparciu o art. 120 ustawy o VAT dokonuje zakupu towarów używanych, które zostały nabyte dla celów prowadzonej działalności w celu odprzedaży, co zostaje opodatkowane w systemie VAT marża. Samochody są kupowane na niemieckim portalu aukcyjnym A.

A. prowadzi internetowy serwis, w którym wystawia na sprzedaż samochody, które są oferowane prowadzącym działalność gospodarczą handlarzom samochodami. A. jest właścicielem oferowanych samochodów. Z regulaminu … wynika, że za pośrednictwem portalu handlowego A. samochody używane sprzedawane są wyłącznie podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży samochodów. Spółką operacyjną jest A. (dalej zwana Spółką). A. jest spółką należącą do A.G. (…) Y./Germany. A.G. jest właścicielem i sprzedawcą oferowanych przez portal samochodów. Zakup samochodu przez A. Polska lub A. X., Holandia jest zatwierdzony wyłącznie po przeprowadzeniu inspekcji samochodu przez jednego z „naszych” ekspertów w jednej z „naszych” lokalizacji w Niemczech.

Na aukcjach wystawiane są pojazdy. Kupujący podczas licytacji oferuje cenę jaką proponuje zapłacić za dany pojazd. Poprzez przyjęcie tej oferty przez Sprzedającego umowa zakupu staje się wiążąca. Ważność umowy kupna-sprzedaży jest natychmiastowa. Zazwyczaj w ciągu jednego dnia roboczego Kupiec otrzymuje od Sprzedającego potwierdzenie poprzez e-mail lub faks. Po otrzymaniu e-mailu lub faksu na Kupca przechodzą wszystkie prawa i obowiązki związane z zawarciem umowy.

Zakupił Pan pojazd na aukcji poprzez licytację, gdzie zaoferował cenę na jaką sprzedawca się zgodził. Jest to pojazd Opel Astra zakupiony za cenę 1.303 Euro.

W odpowiedzi otrzymał Pan drogą elektroniczną potwierdzenie wygrania aukcji/umowę sprzedaży ze wskazaniem: numeru zamówienia, danych pojazdu, kwoty do zapłaty (1.303 Euro), numeru rachunku bankowego oraz numeru identyfikatora towaru, który jest przypisany do danego pojazdu.

Wpłacił Pan przelewem bankowym wskazaną na dokumencie kwotę do zapłaty, tj. sumę 1.303 Euro. Po zapłacie za pośrednictwem poczty otrzymał Pan dokumenty samochodu a drogą elektroniczną trzy dokumenty dotyczące sprzedaży.

Pierwszy to faktura (zastosowanie opodatkowania marży/przedmiot używany) za auto używane Opel Astra w wysokości 600 Euro wystawiona przez oddział A. z siedzibą w X. (Holandia), w której zawarto: numer identyfikacyjny pojazdu w tym przypadku …, marka/model, nr vin/nr rejestracyjny, przebieg pojazdu oraz datę pierwszej rejestracji.

Druga faktura to opłata aukcyjna (usługa wewnątrzwspólnotowa) za pojazd Opel Astra w wysokości 619 Euro wystawiona przez oddział A. z siedzibą w Y. (Niemcy), w której zawarto numer identyfikacyjny pojazdu w tym przypadku … oraz nr vin pojazdu.

Trzecia faktura to faktura (usługa wewnątrzwspólnotowa) za obsługę dokumentów pojazdu związana z zakupionym pojazdem w wysokości 84 Euro wystawiona przez centralę A. z siedzibą w Y. (Niemcy), w której zawarto numer identyfikacyjny pojazdu w tym przypadku … jest to nr przypisany do pojazdu Opel Astra w chwili ukazania się ogłoszenia i powtarza się na każdym dokumencie.

Wszystkie trzy dokumenty są opatrzone numerem identyfikacyjnym pojazdu … i mają tą samą datę. Zawierają informacje o wpłacie na konto bankowe w tym samym banku z jednakowym nr SWIFT i IBAN.

Pozostałe dwa dokumenty posiadają również nr vin pojazdu.

Suma trzech dokumentów stanowi całość sumy przedstawionej na dokumencie potwierdzającym zakupu/umowy sprzedaży wystawione zaraz po wylicytowaniu pojazdu. Jak również na dokumencie potwierdzającym sprzedaż/umowy kupna widnieje taki sam bank, nr SWIFT i IBAN są jednakowe na wszystkich dokumentach.

Wszystkie trzy wystawione faktury dokumentują nabycie tego samego samochodu.

Na pytanie zadane w wezwaniu „czy usługi, za które pobierana była opłata aukcyjna oraz usługi polegające na obsłudze dokumentów dotyczących samochodu Opel Astra były świadczone przez ten sam podmiot, który dokonał na rzecz Pana dostawy ww. pojazdu, czy przez inne podmioty będące odrębnymi podatnikami podatku od wartości dodanej?” wskazał Pan, że „Według mojej wiedzy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z taką sama sytuacją jak w sprawie wydanej interpretacji nr. 2461-IBPP1.4512.71.2017.2.AG i 2461-IBPP2.4512.1007.2016.2.AZe. Dotyczą one zakupu od tego samego podmiotu A. Podmiot ten jest operatorem domeny (serwisu internetowego), która to nie dysponuje możliwością prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, a prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej jednostki macierzystej.

Stanowisko moje jest zgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie Ministero dellEconomia e delie Finanze i Agenzia delie Entrate przeciwko FCE Bank pic. sprawie C-210/04 (Zb. Orz. z 2006 r., s. 1-02803) TSUE wskazał, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym odrębnym od spółki, do której należy, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług. W związku z powyższym Trybunał stwierdził, że oddział spółki będącej nierezydentem pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Zatem zarówno spółkę jak i jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 Szóstej Dyrektywy.

Z powyższego wynika m. in. że „centrala” oraz jej zagraniczne oddziały stanowią jednostki organizacyjne tego samego podmiotu. Działalność gospodarczą prowadzi osoba prawna i ona jest podatnikiem. „Centrala” oraz oddziały zlokalizowane w innym państwie tworzą - z podatkowego punktu widzenia - jednorodny podmiot.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa stwierdzam że dokonując sprzedaży samochodu w systemie VAT marża jako kwotę nabycia towaru, o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy, będę mógł przyjąć zarówno kwotę wynikającą z faktury wystawionej przez centralę sprzedawcy jak i przez oddziały sprzedawcy, bowiem centrala i oddziały to jednostki organizacyjne tego samego podmiotu.

Potwierdzeniem powyższej tezy jest również przekazywanie, opłaty za zakupiony samochód poprzez przelanie kwoty należnej z tytułu nabycia samochodu, a także wynikającej z opłaty aukcyjnej oraz opłat za usługę na jedno i to samo konto bankowe sprzedającego A. (centrala), który jest właścicielem i sprzedawcą oferowanych przez portal samochodów.”

W związku z powyższym opisem zadano we wniosku następujące pytanie.

Czy przy sprzedaży towaru używanego (ww. samochodu), gdzie podstawą opodatkowania VAT jest marża będąca różnicą pomiędzy kwotą sprzedaży i kwoty nabycia, do kwoty nabycia pojazdu może Pan zaliczyć kwoty wynikające z trzech otrzymanych i zapłaconych faktur?

Zdaniem Wnioskodawcy, do prawidłowo wyliczonej marży do opodatkowania VAT jako koszt powinno się zaliczyć wszystkie trzy otrzymane faktury (odpowiadające fakturze potwierdzającej zakup pojazdu).

Przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika (nabywcy). Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. W analizowanym przypadku - jak wynika z opisu sprawy - trzy faktury dokumentują jedną transakcję. Przy czym jedna została wystawiona przez oddział firmy sprzedawcy i dokumentuje nabycie samochodu kwotą 600 Euro.

Natomiast druga faktura wystawiona została przez oddział aukcyjny firmy sprzedawcy z tytułu opłaty aukcyjnej 619 Euro. Trzecia faktura wystawiona przez centralę i dokumentuje opłatę za przekazanie dokumentów pojazdu i za ich obsługę w wysokości 84 Euro.

Potwierdzeniem powyższej tezy jest również przekazywanie, opłaty za zakupiony samochód poprzez przelanie kwoty należnej z tytułu nabycia samochodu, a także wynikającej z opłaty aukcyjnej oraz opłat za usługę na jedno i to samo konto bankowe sprzedającego.

Dla potrzeb procedury „VAT-marża”, przez kwotę nabycia rozumie wszystko to, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy). Składając wniosek przyjmuje Pan, że kwota nabycia to cena, którą zapłacił dostawcy towaru, a która to obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, a więc poza fakturą dokumentującą zakup samochodu, również faktury za opłaty aukcyjne i opłaty za usługę dokumentów związane bezpośrednio z każdym konkretnym kupowanym samochodem.

Jednocześnie informuje Pan, że swoją wiedzę opiera na interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 2461-IBPP2.4512.1007.2016.2.AZe, gdzie opisano temat sprawy zakupu auta na portalu A. oraz na interpretacji indywidualnej nr 2461-IBPP1.4512.71.2017.2.AG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z póź. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do dyspozycji art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży – w myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy – rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił jakie towary są towarami używanymi. Zgodnie z tym przepisem przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie 5szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Zatem towarami używanymi są te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania do dostawy m. in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Należy zauważyć, że ustawodawca formułując w art. 120 ustawy szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, określając w ust. 4 tego artykułu podstawę opodatkowania, posłużył się sformułowaniem „kwota nabycia”, przez którą należy rozumieć wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy). Tak rozumiana kwota nabycia obejmuje wszystkie koszty związane z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Zatem do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone i nie są należne dostawcy towaru.

Zagadnienia powoływania i funkcjonowania oddziału regulują przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r., poz. 2168, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy, przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Pojęcie „oddział” zdefiniowane zostało w art. 5 pkt 4 ww. ustawy jako wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.

Zatem oddział posiada jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur jednostki macierzystej), natomiast nie dysponuje możliwością prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, a prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej jednostki macierzystej.

Pogląd ten jest zgodny z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie Ministero dellEconomia e delle Finanze i Agenzia delle Entrate przeciwko FCE Bank plc. sprawie C-210/04 (Zb. Orz. z 2006 r., s. I-02803) TSUE wskazał, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym odrębnym od spółki, do której należy, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług. W związku z powyższym Trybunał stwierdził, że oddział spółki będącej nierezydentem pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Zatem zarówno spółkę jak i jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 Szóstej Dyrektywy.

Z powyższego wynika m. in. że „centrala” oraz jej zagraniczny oddział stanowią dwie jednostki organizacyjne tego samego podmiotu. Działalność gospodarczą prowadzi osoba prawna i ona jest podatnikiem. „Centrala” oraz oddział zlokalizowany w innym państwie tworzą – z podatkowego punktu widzenia – jednorodny podmiot.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego pozwala stwierdzić, że skoro – jak wynika z treści wniosku i jego uzupełnienia – otrzymał Pan faktury (dokumentujące nabycie samochodu, opłatę aukcyjną i opłatę za obsługę dokumentów) wystawione przez centralę sprzedawcy jak i przez jego oddziały, a więc od tego samego podmiotu należy uznać, że przy określeniu kwoty nabycia przedmiotowego samochodu w celu zastosowania procedury VAT-marża przy jego planowanej odprzedaży powinien Pan uwzględnić oprócz kwoty nabycia samochodu również opłaty: za aukcję oraz za obsługę dokumentacji związanej z ww. pojazdem.

Zatem oceniając Pana stanowisko należało uznać je za prawidłowe.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.