Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.225.2019.1.AT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-31
Teza: w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania uzyskanych w 2019 r. dochodów preferencyjną 9% stawką podatkową.
Słowa kluczowe: podatnik-mały podatnik; przejęcie; stawka-stawki podatku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 marca 2019 r. (data wpływu 20 marca 2019 r.), uzupełnionym 27 maja 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania uzyskanych w 2019 r. dochodów preferencyjną 9% stawką podatkową -**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania uzyskanych w 2019 r. dochodów preferencyjną 9% stawką podatkową.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 14 maja 2019 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.115.2019.1.AT wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 27 maja 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W 2018 roku Gmina X będąca jedynym wspólnikiem 2-ch spółek komunalnych postanowiła je połączyć poprzez przejęcie przez Wnioskodawcę, tj. Y Sp. z o.o. - utworzoną w 2013 roku, całego majątku Zarządu Nieruchomości - Z Sp. z o.o. (rok utworzenia - 2004 r.). Połączenie spółek nastąpiło z dniem 30 lipca 2018 roku. Przychody ze sprzedaży w roku 2017 każda z ww. spółek osiągnęła na poziomie odpowiednio 1.167.000 zł netto i 1.287.000 zł netto.

W 2018 roku po połączeniu przychód ze sprzedaży netto obu spółek razem wyniósł 2.401.000 zł. Na podstawie zawartych porozumień z Gminą oraz innych umów zawartych przez Wnioskodawcę przewidywany przychód ze sprzedaży nie przekroczy 2.300.000 zł netto. Wnioskodawca nie osiąga przychodów (dochodów) z zysków kapitałowych.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 21 maja 2019 r., wskazano m.in., że rok podatkowy spółki jest taki sam jak rok kalendarzowy, czyli za 2018 rok od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r., zaś za 2019 rok od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. W związku z połączeniem nie nastąpiło zamknięcie ksiąg podatkowych Wnioskodawcy, połączenie spółek było następstwem podjęcia przez Radę Miasta X uchwały z dnia 25 sierpnia 2015 roku w sprawie wyrażenia zgody na ich połączenie, połączenie nastąpiło metodą łączenia udziałów (tryb art. 492 § 1 pkt 1 KSH) poprzez przeniesienie całego majątku spółki Zarządu Nieruchomości Z Sp. z o.o. (spółka przejmowana) na Wnioskodawcę - Y Sp. z o.o. (spółka przejmująca) w sposób określony w art. 492 § 1 pkt 1 KSH.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może w 2019 roku stosować 9% stawkę podatku od podstawy opodatkowania w świetle ustawy o CIT?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, w 2019 roku prognozowane na podstawie zawartych umów przychody ze sprzedaży Wnioskodawcy osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro przeliczonej wg średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł. W niniejszej sprawie zastosowania nie znajduje art. 19 ust. 1a pkt 1 ponieważ Wnioskodawca nie powstał w wyniku połączenia ale istniał już przed połączeniem obu spółek i pełnił tylko rolę spółki przejmującej. Zatem Wnioskodawca może zastosować w 2019 roku 9% stawkę podatku od podstawy opodatkowania ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, że w wyniku rozpatrzenia wniosku z dnia 19 marca 2019 r., dla Wnioskodawcy wydano również interpretację indywidualną z dnia 31 maja 2019 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.115.2019.2.AT, w której w szczególności stwierdzono, że połączenie Wnioskodawcy ze spółką przejmowaną w wyniku połączenia przez przejęcie jakie nastąpiło w lipcu 2018 roku nie miało wpływu na możliwość zastosowania 15% stawki podatkowej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Następstwem połączenia nie jest bowiem utworzenie podmiotu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865, dalej: „ustawa o CIT”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Na mocy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2159; dalej: „ustawa zmieniająca”) od 1 stycznia 2019 r. wprowadzone zostały zmiany dotyczące art. 19 ustawy o CIT.

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1.  19% podstawy opodatkowania;
2.  9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

Stawka 9% podstawy opodatkowania ma jednak zastosowanie wyłącznie do podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 1.200.000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.

Zgodnie z art. 19 ust. 1a ustawy o CIT, podatnik, który został utworzony:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2.  w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo
5.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14

\-nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Ponadto, z treści art. 19 ust. 1b ustawy o CIT, wynika, że przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.

Stosownie natomiast do art. 19 ust. 1c ustawy o CIT, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:

1.  spółki dzielonej,
2.  podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:

1.  uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
2.  składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

\-w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Z kolei, warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności (art. 19 ust. 1e ustawy o CIT).

Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł. W 2019 r. za małego podatnika uznaje się podmiot, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) za 2018 r. nie przekroczyła kwoty 5.135.000 zł. W 2018 r. pierwszym dniem roboczym października był 1 października i to według kursu na ten dzień należy przeliczyć kwoty wyrażone w euro. Wg wyliczenia: średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 1 października 2018 r. (zgodnie z tabelą kursów NBP z 1 października 2018 r. Nr 190/A/NBP/2018) wynosił 4,2795 zł x 1.200.000 = 5.135.400 zł, w zaokrągleniu 5.135.000 zł.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego oraz jego uzupełnienia wynika, że w 2018 roku Gmina X będąca jedynym wspólnikiem 2-ch spółek komunalnych postanowiła je połączyć poprzez przejęcie przez Wnioskodawcę – Sp. z o.o. utworzoną w 2013 roku, całego majątku Z - Sp. z o.o. (rok utworzenia - 2004 r.). Połączenie spółek nastąpiło z dniem 30 lipca 2018 roku. Przychody ze sprzedaży w roku 2017 każda ze spółek osiągnęła na poziomie 1.167.000 zł netto i 1.287.000 zł netto. W 2018 roku po połączeniu przychód ze sprzedaży netto obu spółek razem wyniósł 2.401.000 zł. Na podstawie zawartych porozumień z Gminą oraz innych umów zawartych przez Wnioskodawcę przewidywany przychód ze sprzedaży nie przekroczy 2.300.000 zł netto. Wnioskodawca nie osiąga przychodów (dochodów) z zysków kapitałowych. Rok podatkowy spółki jest taki sam jak rok kalendarzowy. W związku z połączeniem nie nastąpiło zamknięcie ksiąg podatkowych Wnioskodawcy, połączenie spółek było następstwem podjęcia przez Radę Miasta X uchwały z 25 sierpnia 2015 roku w sprawie wyrażenia zgody na ich połączenie, połączenie nastąpiło metodą łączenia udziałów (tryb art. 492 § 1 pkt 1 KSH) poprzez przeniesienie całego majątku spółki Z - Sp. z o.o. (spółka przejmowana) na spółkę Wnioskodawcę (spółka przejmująca) w sposób określony w art. 492 § 1 pkt 1 KSH.

Odnosząc się do będącej przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej kwestii dotyczącej stosowania przez Wnioskodawcę 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych do opodatkowania uzyskanych w 2019 r. dochodów, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że jak wynika z uzasadnienia powołanej na wstępie interpretacji indywidualnej z dnia 31 maja 2019 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.115.2019.2.AT, do Wnioskodawcy w 2018 r. nie znajdzie zastosowania ograniczenie w stosowaniu preferencyjnej stawki podatkowej, o którym mowa w art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy o CIT. W interpretacji tej wskazano w szczególności, że zgodnie z art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy o CIT, podatnik, który został utworzony w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, nie jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej wskazanej w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Na gruncie powołanego przepisu ustawodawca zaznaczył, iż z przewidzianej preferencji nie skorzysta podmiot, który został „utworzony” (powstał) w jeden ze wskazanych na gruncie art. 19 ust. 1a ustawy o CIT sposobów.

W niniejszej sprawie połączenie Wnioskodawcy ze spółką przejmowaną w wyniku połączenia przez przejęcie jakie nastąpiło w lipcu 2018 roku nie miało wpływu na możliwość zastosowania 15% stawki podatkowej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Następstwem połączenia, które miało miejsce w 2018 r. nie było bowiem utworzenie podmiotu.

W konsekwencji ograniczenie, o którym mowa w art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy o CIT nie znajdzie również zastosowania w roku następującym, a więc w 2019 r. Także pozostałe ograniczenia w stosowaniu preferencyjnej stawki podatku, o których mowa w art. 19 ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. nie znajdą w niniejszej sprawie zastosowania.

Biorąc zatem pod uwagę, że jak wynika z wniosku, Wnioskodawca jest w 2019 r. małym podatnikiem, może w tym roku podatkowym korzystać z 9% stawki podatkowej do opodatkowania przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych, aż do osiągniecia limitu przychodów określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.