Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.335.2019.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-15
Teza: Stawki podatku VAT z tytułu sprzedaży działki zabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2019 r. (data wpływu 2 sierpnia 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 września 2019 r. (data wpływu 12 września 2019 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 30 sierpnia 2019 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.335.2019.1.KK (doręczone Stronie w dniu 5 września 2019 r.) oraz uzupełnionym pismem z dnia 3 października 2019 r. (data wpływu 8 października 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT z tytułu sprzedaży działki zabudowanej nr (…) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z dnia 11 września 2019 r. (data wpływu 12 września 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 30 sierpnia 2019 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.335.2019.1.KK (skutecznie doręczonym w dniu 5 września 2019 r.), ponownie uzupełniony pismem z dnia 3 października 2019 r. (data wpływu 8 października 2019 r.), dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku sprzedaży działki zabudowanej nr (…).

We wniosku przedstawiono następujący następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia kompleksu 3 nieruchomości jednemu nabywcy w drodze przetargu. Kompleks złożony jest z następujących nieruchomości:

1.  działka zabudowana o nr ewid. (…)położona w miejscowości (…) gm. (…),
2.  działka niezabudowana o nr ewid. (…) położona w miejscowości (…) gm. (…),
3.  działka niezabudowana o nr ewid. (…) położona w miejscowości (…) gm. (…).

Dla ww. nieruchomości Burmistrz Gminy (…) wydał plan zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość opisana w pkt a wg ewidencji gruntów oznaczona została symbolem dr - droga. Plan zagospodarowania przestrzennego określa teren jako „historyczne założenia pałacowo-parkowe” oznaczony symbolem 4. Na gruncie znajdują się ruiny budynku niemieszkalnego przebudowanego w 1928 r. oraz pomnik przyrody.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 11 września 2019 r. Wnioskodawca wskazał, że prawo użytkowania wieczystego działek (…) i (…) zostało nabyte na podstawie (…) Stosownie do (…) ww. ustawy z dniem wejścia w życie ustawy:

1.  grunty rolne Skarbu Państwa pozostające w zarządzie (…) stają się przedmiotem użytkowania wieczystego (…),
2.  budynki i urządzenia związane trwale z gruntami, o których mowa w pkt 1, stają się własnością (…).

W księdze wieczystej prowadzonej dla działki (…) wpisany jest (…) jako podstawa wpisu (…) jako użytkownika wieczystego gruntu.

(…) nie użytkowała w żaden sposób przedmiotowej nieruchomości. (…) sprzedaje nieruchomości zgodnie z przepisami je obowiązującymi tj. w trybie przetargu publicznego na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości. Celem wskazania potencjalnym oferentom opodatkowania lub zwolnienia przedmiotowej transakcji z podatku niezbędne jest ujęcie w ogłoszeniu tej informacji. Ewentualny termin podpisania umowy będzie znany po rozstrzygnięciu przetargu z wynikiem pozytywnym oraz uzyskania zgody organów nadzorczych. Tym samym na moment ubiegania się o interpretację nie jest znana data podpisania umowy sprzedaży. (…) nie przeprowadziła jeszcze postępowania przetargowego na sprzedaż nieruchomości.

Na działkach poza Pałacykiem nie znajdują się inne obiekty budowlane. Nabycie z tytułu (…) nie było dokumentowane fakturą VAT. Wedle wiedzy Wnioskodawcy na działkach (…), (…) i (…) nie ma żadnej drogi stanowiącej budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Działka (…) jest zabudowana (zgodnie z wypisem z kartoteki budynków).

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2017 r. II OSK 1849/15, według prawa budowlanego obecne ruiny są budynkiem, ponieważ pierwotnie zbudowano pałac jako budynek (z dachem), który spełniał kryteria budynku.

Ponadto w piśmie z dnia 3 października 2019 r. Wnioskodawca wskazał, że Pałac (dwór) w (…) to budynek przeznaczony do zamieszkiwania osób i na przestrzeni swego istnienia pełnił funkcje mieszkalne. Z przytoczonego przez Wnioskodawcę fragmentu artykułu (…) wynika, że dwór w (…) był zamieszkiwany przez Rodzinę Państwa M. (w tym dniu dokonano napadu na dwór i jego mieszkańców). Z opisu technicznego sporządzonego przez mgr. C. M. w części II wynika, że „Dworek jest to budynek mieszkalny wolnostojący, parterowy z poddaszem użytkowym, murowanym z cegły ceramicznej w połowie podpiwniczony”. Wnioskodawca wskazał, że budynek na skutek braku konserwacji bieżącej oraz przechodzenia z rąk do rąk, nie zamieszkały i nie eksploatowany ulegał z roku na rok niszczeniu. Ten proces trwa nadal. Postępuje dewastacja dworku - kradzież stolarki okiennej i drzwiowej. Ogólny stopień zniszczenia jest znaczny i wynosi około 65 % tj. zbliża się do granicy opłacalności remontu kapitalnego. Z uwagi na swoje walory architektoniczne i zabytkowe dworek i park wpisany jest na listę obiektów pod ochronę konserwatorską. Ponadto z informacji pozyskanych ze strony internetowej Otwarte Zabytki wynika, że w 1990 r. wyprowadzili się ostatni mieszkańcy dworu. Powyższe informacje świadczą jednoznacznie, że Pałac (dwór) był wybudowany i wykorzystywany do celów mieszkalnych.

Sformułowanie „Historyczne założenia Pałacowo-Parkowe, Dworsko Parkowe i Parki” jest rozwinięte w § 14 i 18 MPZP dla przedmiotowego obszaru, które precyzują ustalenie z zakresu ochrony środowiska przyrodniczego i ochrony dóbr kultury na obszarze Gminy (…) w granicach opracowania, wskazują pomniki przyrody oraz obiekty objęte ochroną konserwatorską.

Dla Pałacu plan:

*   ustala ochronę konserwatorską założeń dworsko-parkowych i parków,

*   wskazuje objęcie ewidencją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Dworu i parku podworskiego w (…) (kategoria A),

*   postuluje zachowanie i ochronę dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków i będących w ewidencji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków,

*   nakłada obowiązkowy wymóg uzgadniania wszelkich działań dotyczących obiektu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (pytanie nr 1):

Jaką stawkę podatku VAT powinna zastosować (…)przy sprzedaży działki zabudowanej nr ewid. (…) położonej w miejscowości (…) gm. (…)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Sprzedaż nieruchomości wymienionej w pkt a podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
2.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (towarem - w rozumieniu ww. przepisu) na rzecz użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki jak w przypadku właściciela tego gruntu oraz w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu sprzedaży gruntu przez właściciela.

Zatem w świetle powołanego wyżej art. 7 ustawy odpłatne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli i ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie - zgodnie z obowiązującą od dnia 1 września 2019 r. treścią art. 2 pkt 14 stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1520) - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynków, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Należy zauważyć, że w przypadku budynków lub budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia, o którym stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

*   w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

*   dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia kompleksu 3 nieruchomości jednemu nabywcy w drodze przetargu. W skład kompleksu wchodzi działka zabudowana nr (…). Dla ww. nieruchomości Burmistrz Gminy (…) wydał plan zagospodarowania przestrzennego. Plan zagospodarowania przestrzennego określa teren jako „historyczne założenia pałacowo-parkowe” oznaczony symbolem 4 (oznacza, że zakres ewentualnej zabudowy powinien być określony przez konserwatora zabytków). Na działce znajdują się ruiny budynku mieszkalnego przebudowanego w 1928 r. oraz pomnik przyrody. Wnioskodawca wskazał, że Pałac (dwór) w (…) to budynek przeznaczony do zamieszkiwania osób i na przestrzeni swego istnienia pełnił funkcje mieszkalne. Ostatni mieszkańcy wyprowadzili się z pałacu w latach 90- tych XX wieku.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że prawo użytkowania wieczystego działki (…)zostało nabyte na podstawie (…), na mocy którego grunty rolne (…) pozostające w zarządzie (…) stają się przedmiotem użytkowania wieczystego (…) oraz budynki i urządzenia związane trwale z gruntami, o których mowa w pkt 1, stają się własnością (…). (…) nie użytkowała w żaden sposób przedmiotowych nieruchomości. Na działce poza Pałacykiem nie znajdują się inne obiekty budowlane. Nabycie ww. działki nie było dokumentowane fakturą VAT. Działka (…) jest zabudowana (zgodnie z wypisem z kartoteki budynków).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą stawki podatku VAT przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej w postaci działki nr (…).

W celu ustalenia czy w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy zostały spełnione warunki wynikające z tego przepisu.

Jak wskazał Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym gruntu od 1993 roku, na którym znajduje się budynek. Ponadto ruiny budynku na ww. działce są budynkiem, ponieważ pierwotnie zbudowano pałac jako budynek (z dachem), który spełnia kryteria budynku. Wnioskodawca wskazał, że w 1990 r. wyprowadzili się ostatni mieszkańcy dworu. Powyższe informacje świadczą jednoznacznie, że Pałac (dwór) był wybudowany i wykorzystywany do celów mieszkalnych. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że w odniesieniu budynku doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili transakcji jego sprzedaży miną co najmniej dwa lata. Ponadto z opisu technicznego sporządzonego dla Pałacu (dworku) wynika, że mimo znacznych zniszczeń, może zostać odbudowany pod nadzorem konserwatora zabytków. Tym samym do ww. transakcji sprzedaży budynku znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Ponadto, w oparciu o art. 29a ust. 8 ustawy, również sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest budynek będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT złożą, przed dniem dokonania dostawy tego obiektu właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku.

Podsumowując, sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem wraz z gruntem będącym w użytkowaniu wieczystym, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednakże jeśli Wnioskodawca i Nabywca skorzystają z opcji opodatkowania dostawy przedmiotowego budynku przy zachowaniu warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od towaru i usług, wówczas jego sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu VAT wg. właściwej stawki podatku.

Zatem analizowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem wraz z gruntem na podstawie pozostałych przepisów tj. przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 jest bezprzedmiotowe.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się, że w pozostałej w części wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej tj. dotyczącej stawki podatku VAT dla sprzedaży działek (…) i (…) będzie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00- 013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.