Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP3.4512.51.2017.10.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-17
Teza: Uznanie czynności dostawy towarów (pojazdów) za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy oraz zastosowania stawki VAT w wysokości 0%.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 1

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko nieprawidłowe
====================================================================

Szanowni Państwo,

‒ ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 4 stycznia 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2021 r. sygn. akt I FSK 217/18 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 października 2017 r. sygn. I SA/Gd 1110/17 i

‒ stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe w zakresie uznania czynności dostawy towarów (pojazdów) za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy oraz zastosowania stawki VAT w wysokości 0%.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

18 stycznia 2017 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 stycznia 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył uznania czynności dostawy towarów (pojazdów) za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy oraz zastosowania stawki VAT w wysokości 0%. Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca - spółka komandytowa prowadzi działalność w zakresie przebudowy oraz produkcji autobusów oraz mikrobusów. Wnioskodawca planuje rozpocząć dokonywanie zabudowy (\`(...)\`) nowych i używanych samochodów marek (\`(...)\`), a następnie ich sprzedaży według następujących zasad: nadwozia będą przyjeżdżać ze spółki (..) na plac Wnioskodawcy celem dokonania ich zabudowy, a następnie sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy. Przedmiotowe nadwozia będą przekazywane Wnioskodawcy przez spółkę (\`(...)\`) na podstawie dokumentu DWS. Następnie będą zabudowywane przez Wnioskodawcę. W trakcie dokonywanej zabudowy stanowić będą nadal własność spółki (\`(...)\`)

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, zarejestrowanym dla potrzeb wewnątrzwspólnotowych w Polsce jako podatnik VAT-UE. Wnioskodawca zamierza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonywać również wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej WDT) na rzecz nabywców z Danii posiadających ważne numery identyfikacyjne dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, które to numery zostały nadane nabywcom przez państwo członkowskie właściwe dla danego nabywcy i zawierają dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Przedmiotem dostawy będą nowe środki transportu jak również pojazdy używane w postaci zabudowanych przez Wnioskodawcę samochodów marek (\`(...)\`). Nabywcy pojazdów w Danii to spółki, których przedmiotem działalności jest m.in. sprzedaż pojazdów. Transport pojazdów na rzecz kontrahentów z kraju UE odbywać się będzie według następujących zasad: pojazdy tankowane będą w Polsce, następnie kierowca Wnioskodawcy na tablicach próbnych tymczasowych dostarczanych przez nabywcę z kraju przeznaczenia dostarczać będzie pojazdy do siedzib firm w Danii. Pojazdy będą transportowane promem i na własnych kołach. Wnioskodawca dokonując wywozu pojazdów do Danii będzie działał w oparciu o podpisane z kontrahentami duńskimi umowy o stałej współpracy. W umowach tych strony zamierzają postanowić, iż kontrahent z Danii zobowiązany jest bezwarunkowo zakupić pojazd od Wnioskodawcy po wydaniu w stosunku do niego pozytywnego orzeczenia w przedmiocie warunków technicznych jakim muszą odpowiadać pojazdy na terenie Królestwa Danii i uzyskaniu pierwszej rejestracji pojazdu w kraju siedziby kupującego. Zatem wywóz pojazdów następować będzie w celu dokonania ich dostawy na rzecz kontrahenta z Danii, niemniej jednak do czasu pozytywnego przejścia przeglądu technicznego i rejestracji pojazdu na terytorium Danii samochody będą przekazywane przez Wnioskodawcę odbiorcy z Danii jedynie celem prezentacji i reklamy. Dopiero po rejestracji samochodu w Danii, poprzedzonej przejściem badania technicznego, pojazd będzie sprzedawany duńskiemu kontrahentowi. W związku z powyższym po dostarczeniu pojazdu do siedziby firmy w Danii najpierw podpisywane będą protokoły odbioru poszczególnych samochodów (ze wskazaniem rodzaju, marki i numerów VIN) w siedzibie firm duńskich celem ekspozycji, a następnie dopiero po dokonanej rejestracji pojazdów i co za tym idzie pozytywnym przejściu przez nie badań technicznych, podpisywane będą protokoły przekazania pojazdów (dokumentujący zakup towaru od Wnioskodawcy). Po pozytywnym przejściu przez pojazd badań technicznych w Danii, a co za tym idzie uzyskaniu pewności, iż pojazd został prawidłowo zabudowany i zostanie zakupiony przez kontrahenta z Danii, nadwozie pojazdu przekazane wcześniej przez spółkę (\`(...)\`) dokumentem DWS, zakupywane będzie przez Wnioskodawcę od tej spółki, która wystawi fakturę sprzedaży i protokół przekazania towaru. Dopiero po zakupie nadwozia od firmy (\`(...)\`), pojazd będzie sprzedawany przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta z Danii co zostanie udokumentowane fakturą wystawioną z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Faktura zawierać będzie numer VIN będącego przedmiotem dostawy pojazdu. Zgodnie z prawem obowiązującym na terytorium Danii do rejestracji pojazdu nie jest wymagane przedstawienie faktury zakupu pojazdu ani umowy jego nabycia. Celem rejestracji konieczne jest natomiast przejście przez ten pojazd przeglądu technicznego. Wnioskodawca zamierza wykazywać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów przy zastosowaniu stawki 0% w deklaracji za okres rozliczeniowy w którym wystawiona będzie fakturę VAT dokumentująca w/w dostawę, a więc już po rejestracji pojazdu na terytorium Danii. Zapłata za towar będący przedmiotem WDT następować będzie za pośrednictwem rachunku bankowego na podstawie faktury.

Reasumując chronologia transakcji będzie przedstawiać się następująco:

\- przekazanie Wnioskodawcy przez spółkę (\`(...)\`) pojazdu na podstawie dokumentu DWS (objęcie przez Wnioskodawcę pojazdu w posiadanie bez przejścia prawa własności) celem jego zabudowy i późniejszego nabycia przez Wnioskodawcę,

\- zabudowa nadwozia przez Wnioskodawcę,

\- wywóz pojazdu do Danii, do siedziby kontrahenta, organizowany przez Wnioskodawcę,

\- podpisanie przez kontrahenta w Danii protokołu odbioru pojazdu celem dokonania jego prezentacji i reklamy,

\- pozytywne przejście przez pojazd badań technicznych w Danii i rejestracja pojazdu w tym kraju,

\- zakup przez Wnioskodawcę nadwozia od spółki (\`(...)\`) (sprzedaż krajowa),

\- sprzedaż pojazdu przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta z Danii,

\- udokumentowanie sprzedaży pojazdu na rzecz kontrahenta z Danii protokołem przekazania pojazdu podpisanym przez obie strony i udokumentowanie powyższej czynności fakturą wystawioną przez Wnioskodawcę z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahenta z Danii.

### Pytanie

Czy przy założeniu, iż Wnioskodawca posiadać będzie w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, będzie on uprawniony do zastosowania stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sytuacji gdy:

\- na moment wywozu pojazdu do Danii nadal stanowić on będzie własność spółki (\`(...)\`), a Wnioskodawca będzie jedynie jego posiadaczem,

\- Wnioskodawca zakupi pojazd od spółki (\`(...)\`) dopiero po przejściu przez ten pojazd pozytywnych badań technicznych w Danii i po rejestracji tego pojazdu w tym kraju po tym dniu dopiero pojazd ten zostanie sprzedany przez Wnioskodawcę kontrahentowi z Danii,

\- od czasu dostarczenia pojazdu przez Wnioskodawcę do siedziby kontrahenta z Danii do momentu przejścia przez ten pojazd pozytywnych badań technicznych w Danii i zakupu tego pojazdu przez Wnioskodawcę od firmy (\`(...)\`) przekazany on będzie kontrahentowi z Danii jedynie w celu dokonywania jego prezentacji i reklamy?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do zastosowania stawki 0 % z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów pomimo, iż na dzień wywozu pojazdu przez Wnioskodawcę nie będzie on stanowił jeszcze jego własności (będzie on jedynie posiadaczem tego pojazdu) a do jego nabycia od spółki (\`(...)\`) i następnie jego sprzedaży na rzecz kontrahenta z Danii dojedzie dopiero po przejściu przez ten pojazd pozytywnych badań technicznych w kraju przeznaczenia i uzyskania rejestracji tego pojazdu w tym kraju.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

W myśl art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Jednocześnie zgodnie z art. 13 ust. 7 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje również wówczas, gdy dokonującymi dostawy towarów są inne niż wymienione w ust. 6 podmioty, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0 %, pod warunkiem że:

1\. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;

2\. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

3\. podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zamierza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonywać wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej WDT). Przedmiotem dostawy będą nowe środki transportu jak również pojazdy używane w postaci zabudowanych przez Wnioskodawcę samochodów marek (\`(...)\`)

Na dzień dokonywanego wywozu pojazdy nie będą stanowiły własności Wnioskodawcy lecz będzie on ich posiadaczem. Wywóz będzie organizowany przez Wnioskodawcę celem dokonania dostawy pojazdu na rzecz kontrahenta z Danii pod warunkiem przejścia przez ten pojazd pozytywnych badań technicznych w Danii i rejestracji tego pojazdu w Danii. Po spełnieniu tych warunków nadwozie będzie przez Wnioskodawcę zakupywane od firmy (\`(...)\`) i wraz z zabudową dokonaną przez Wnioskodawcę będzie dopiero wtedy sprzedawane na rzecz kontrahenta z Danii, co zostanie udokumentowane fakturą VAT wystawioną z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przy zastosowaniu stawki 0%.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Konsekwentnie, aby doszło do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, zgodnie z cytowanym przepisem, spełnione muszą być łącznie dwie podstawowe przesłanki:

1\. dokonanie czynności stanowiącej dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ustawy o VAT, oraz

2\. wywóz towarów z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego, następujący w wykonaniu tej, czynności.

Należy podkreślić, iż docelowo wywóz pojazdów następuje w celu dokonania ich dostawy na rzecz kontrahenta z Danii nie mniej jednak dostawa ta może nastąpić dopiero po pozytywnym przejściu przez ten pojazd badań technicznych w Danii i uzyskania pierwszej rejestracji w tym kraju. Do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel dochodzi zatem dopiero po określonym czasie od dokonania wywozu pojazdu do Danii. W ocenie Wnioskodawcy, pomimo że na dzień wywozu pojazdu nie będzie stanowił jego własności (będzie on jego posiadaczem), to wywóz ten bezspornie będzie przez niego organizowany celem sprzedaży tego pojazdu na rzecz kontrahenta z Danii (po uprzednim nabyciu nadwozia od spółki (\`(...)\`) i uzyskaniu rejestracji pojazdu w Danii). Zatem wywóz towarów z terytorium Polski organizowany przez Wnioskodawcę, następuje, tak jak to nakazuje art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, w wykonaniu czynności określonych w art. 7, na terytorium innego państwa, członkowskiego. Biorąc pod uwagę powyższe, przy założeniu, że zostały spełnione pozostałe warunki określone w art. 42 ustawy o VAT, należy przyjąć, iż w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca prawidłowo zamierza wystawiać na rzecz kontrahenta z Danii fakturę z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przy zastosowaniu stawki 0%.

**Interpretacja indywidualna**

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpatrzył Państwa wniosek – 7 kwietnia 2017 r. i wydał interpretację indywidualną znak: 0461-ITPP3.4512.51.2017.1.JC, w której uznał Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 7 kwietnia 2017 r. 21 kwietnia 2017 r. złożyli Państwo wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (data wpływu 28 kwietnia 2017 r.) wnosząc o zmianę interpretacji indywidualnej i uznanie Państwa stanowiska za prawidłowe.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 18 maja 2017 r. znak 0461-ITPP3.4512.51.2017.2.JC Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 18 maja 2017 r. znak 0461-ITPP3.4512.51.2017.2.JC doręczono Państwu 22 maja 2017 r.

Skarga na interpretację indywidualną
------------------------------------

21 czerwca 2017 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga wpłynęła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 27 czerwca 2017 r.

Wnieśli Państwo o uchylenie interpretacji w całości.

**Postępowanie przed sądami administracyjnymi**

Wyrokiem z 18 października 2017 r., sygn. I SA/Gd 1110/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 października 2017 r. sygn. akt I Gd 1110/17 Organ złożył skargę kasacyjną z 15 grudnia 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 3 grudnia 2021 r. sygn. I FSK 217/18 oddalił skargę kasacyjną.

30 maja 2022 r. wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 października 2017 r. sygn. akt I Gd 1110/17 oraz zwrot akt.

**Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku**

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 3 grudnia 2021 r. sygn. akt I FSK 217/18 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 18 października 2017 r. sygn. I SA/Gd 1110/17,

• ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej i stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w zakresie zastosowania stawki VAT w wysokości 0% na okoliczność dostawy towaru (pojazd) do innego kraju UE oraz uznania tej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i momentu wykazania tej czynności w deklaracji.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy,

przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy,

przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy,

przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się – co do zasady – terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy,

towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 10 lit. a ustawy,

przez nowe środki transportu rozumie się przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6.000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy,

przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy,

przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy,

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7.

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy,

w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4 oraz art. 20a.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy,

są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy,

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podatek od towarów i usług jest daniną o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu nim w danym państwie (na terytorium) podlegają tylko te dostawy towarów, które zostaną uznane – na tle przepisów o miejscu świadczenia przy dostawie towarów – za wykonane w tym państwie (na terytorium tego państwa). Zatem określenie miejsca dostawy towarów determinuje miejsce opodatkowania tej czynności.

Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie zostały zawarte m. in. w rozdziale 1 (Miejsce świadczenia przy dostawie towarów) działu V (Miejsce świadczenia) ustawy.

Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

‒ towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy (pkt 1);

‒ towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy (pkt 3).

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy,

wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy,

w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 42 ust. 1 ustawy,

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że:

1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;

2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

W myśl art. 42 ust. 3 ustawy,

dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego

za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2) (uchylony),

3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,

4) (uchylony)

\- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Według art. 42 ust. 4 ustawy,

w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;

2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;

3) określenie towarów i ich ilości;

4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

Na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy,

w przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego środka transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności:

1) dane dotyczące podatnika i nabywcy,

2) dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu,

3) datę dostawy,

4) podpisy podatnika i nabywcy,

5) oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie 14 dni od dnia dostawy,

6) pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5

\- zwany dalej „dokumentem wywozu”.

W myśl art. 42 ust. 6 ustawy,

dokument wywozu podatnik wystawia w każdym przypadku, w którym ma zastosowanie art. 106g ust. 4.

Stosownie do art. 42 ust. 11 ustawy,

w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Zgodnie z art. 42 ust. 12 ustawy,

jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:

1) okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

2) okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Jak stanowi art. 42 ust. 12a ustawy,

w przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym dostawa ta została dokonana, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

Według art. 42 ust. 14 ustawy,

przepisy ust. 1-4, 11 i 12 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.

Na tle powyższego wskazać należy, że analiza regulacji dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy pozwala na wskazanie dwóch podstawowych warunków, od spełnienia których uzależnione jest potraktowanie danej czynności jako dostawy wewnątrzwspólnotowej. Pierwszy z tych warunków dotyczy aspektu prawnego transakcji – jego spełnienie ma gwarantować, że czynność ta zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w państwie przeznaczenia i zostanie tam faktycznie opodatkowana. Przy czym dostawa czyli przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel ma miejsce na terytorium Polski. Drugi z warunków dotyczy aspektu faktycznego transakcji – jego spełnienie pozwala na przyjęcie, że faktycznie nastąpił wywóz towarów z kraju i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego.

Drugi z warunków, o którym mowa wyżej, od którego spełnienia zależy potraktowanie danej dostawy jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, dotyczy udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go w ramach dostawy w państwie przeznaczenia. Koncentruje się on zatem na faktycznych, a nie prawnych aspektach transakcji. Powyższy warunek został określony wprost w cyt. wyżej art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym ważne jest to, aby przedmiotowe dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony do innego państwa członkowskiego.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka jest podatnikiem VAT czynnym, zarejestrowanym dla potrzeb wewnątrzwspólnotowych w Polsce jako podatnik VAT-UE. Państwa Spółka prowadzi działalność w zakresie przebudowy oraz produkcji autobusów oraz mikrobusów. Państwa Spółka planuje rozpocząć dokonywanie zabudowy autobusów na bazie nowych i używanych samochodów marek (\`(...)\`), a następnie ich sprzedaży według następujących zasad: nadwozia będą przyjeżdżać ze spółki M na plac Państwa Spółki celem dokonania ich zabudowy, a następnie sprzedaży na Państwa rzecz. Państwa Spółka zamierza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonywać wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na rzecz nabywców z Danii posiadających ważne numery identyfikacyjne dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, które to numery zostały nadane nabywcom przez państwo członkowskie właściwe dla danego nabywcy i zawierają dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Przedmiotem dostawy będą nowe środki transportu jak również pojazdy używane w postaci zabudowanych przez Państwa Spółkę samochodów marek (\`(...)\`).Nabywcy pojazdów w Danii to spółki, których przedmiotem działalności jest m.in. sprzedaż pojazdów. Państwa Spółka dokonując wywozu pojazdów do Danii będzie działała w oparciu o podpisane z kontrahentami duńskimi umowy o stałej współpracy. Zatem wywóz pojazdów następować będzie w celu dokonania ich dostawy na rzecz kontrahenta z Danii, niemniej jednak do czasu pozytywnego przejścia przeglądu technicznego i rejestracji pojazdu na terytorium Danii samochody będą przekazywane przez Państwa Spółkę odbiorcy z Danii jedynie celem prezentacji i reklamy. Dopiero po rejestracji samochodu w Danii, poprzedzonej przejściem badania technicznego, pojazd będzie sprzedawany duńskiemu kontrahentowi. Po pozytywnym przejściu przez pojazd badań technicznych w Danii, a co za tym idzie uzyskaniu pewności, iż pojazd został prawidłowo zabudowany i zostanie zakupiony przez kontrahenta z Danii, nadwozie pojazdu przekazane wcześniej przez spółkę (\`(...)\`) dokumentem DWS, zakupywane będzie przez Państwa Spółkę od tej spółki, która wystawi fakturę sprzedaży i protokół przekazania towaru. Dopiero po zakupie nadwozia od firmy (\`(...)\`), pojazd będzie sprzedawany przez Państwa Spółkę na rzecz kontrahenta z Danii co zostanie udokumentowane fakturą wystawioną z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Wnioskodawca zamierza wykazywać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów przy zastosowaniu stawki 0% w deklaracji za okres rozliczeniowy w którym wystawiona będzie fakturę VAT dokumentująca w/w dostawę, a więc już po rejestracji pojazdu na terytorium Danii.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sytuacji gdy na moment wywozu pojazdu do Danii nadal stanowić on będzie własność spółki M, a Państwa Spółka będzie jedynie jego posiadaczem i zakupi pojazd od spółki M dopiero po przejściu przez ten pojazd pozytywnych badań technicznych w Danii i po rejestracji tego pojazdu w tym kraju - po tym dniu dopiero pojazd ten zostanie sprzedany przez Państwa Spółkę kontrahentowi z Danii bowiem wcześniej będzie on przekazany kontrahentowi z Danii jedynie w celu dokonywania jego prezentacji i reklamy.

Państwa zdaniem dostawa opisanych we wniosku pojazdów na rzecz kontrahenta z Danii stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, zatem przy założeniu, że zostały spełnione pozostałe warunki określone w art. 42 ustawy, Spółka prawidłowo zamierza wystawiać na rzecz kontrahenta z Danii fakturę z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przy zastosowaniu stawki 0%.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości trzeba mieć na uwadze, że aby dostawa towarów z terytorium Polski mogła być uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy musi nastąpić wywóz towarów w wyniku dostawy, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, tj. musi nastąpić przeniesienie - z dostawcy na nabywcę - prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium kraju, a w konsekwencji dokonanej dostawy musi nastąpić wywóz towarów z kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Dostawą wewnątrzwspólnotową nie jest bowiem sama czynność faktyczna, jaką jest wywóz towarów, ale wywóz musi nastąpić w wyniku dokonania dostawy - jest to warunek konieczny. Po stronie nabywcy musi być miejsce nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, co następuje w wyniku dokonanej dostawy na terenie kraju. Przy czym przez dostawę towaru, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przepis ten to norma ustanawiająca wymóg przeniesienia takiego prawa, z którym łączy się uprawnienie do faktycznego dysponowania rzeczą, a nie tylko do rozporządzania nią w sensie prawnym. Wprowadzenie w miejsce sprzedaży (czyli zobowiązania sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy oraz wydania jej kupującemu, czemu odpowiada zobowiązanie kupującego do odebrania rzeczy i zapłaty ceny) kategorii pojęciowej „przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” służy temu, aby podatkiem od towarów i usług zostały objęte również i takie czynności, w których z prawnego punktu widzenia nie dochodzi do przeniesienia na drugą stronę transakcji własności towaru, ale dochodzi do przekazania szeroko pojętej kontroli ekonomicznej nad tym towarem, co pozwala nabywcy na dysponowanie tym towarem w sposób zbliżony do właściciela. Z tego względu w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wielokrotnie podkreślano, że ta regulacja ma na celu opodatkowanie zbycia uprawnień do faktycznego dysponowania rzeczą, a nie wyłącznie prawa własności rzeczy. Zatem dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jak gdyby była właścicielem tego dobra.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że opisane przez Państwa Spółkę dostawy wskazanych we wniosku pojazdów dla nabywcy z Danii nie będą stanowiły dla Państwa wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy. Z art. 13 ust. 1 ustawy wynika bowiem, że wewnątrzwspólnotową dostawą towarów jest wywóz towarów z terytorium Polski w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy, na terytorium innego państwa członkowskiego tj. wywóz ten musi nastąpić w wyniku już dokonanej dostawy towarów na terenie kraju.

Jak wynika z treści wniosku przedmiotem dostawy będą nowe środki transportu jak również pojazdy używane w postaci zabudowanych przez Państwa Spółkę samochodów marek (\`(...)\`) (pojazdy). Wywóz opisanych pojazdów następować będzie w celu dokonania ich dostawy na rzecz kontrahenta z Danii, niemniej jednak do czasu pozytywnego przejścia przeglądu technicznego i rejestracji pojazdów na terytorium Danii samochody będą przekazywane przez Państwa Spółkę odbiorcy z Danii jedynie celem prezentacji i reklamy. Dopiero po ich rejestracji w Danii, poprzedzonej przejściem badania technicznego, pojazdy będą sprzedawane duńskiemu kontrahentowi. Przy czym, nadwozie pojazdu przekazane wcześniej przez spółkę (\`(...)\`), zakupywane będzie przez Państwa Spółkę od tej spółki, dopiero po pozytywnym przejściu przez pojazd badań technicznych w Danii. Dopiero po zakupie nadwozia od firmy (\`(...)\`), pojazd będzie sprzedawany przez Państwa Spółkę na rzecz kontrahenta z Danii. Zatem mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że wywóz towarów (pojazdów) z Polski na terytorium Danii nie będzie następował w wyniku już dokonanej na terenie Polski dostawy towarów, tj. w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy, gdyż dostawa tych towarów (pojazdów) nastąpi po jakimś czasie na terytorium Danii, dopiero po ich rejestracji w Danii, poprzedzonej przejściem badania technicznego. Tym samym uznać należy, że pomimo tego że opisane we wniosku towary (pojazdy) są wywożone z Polski na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (Dania), analizowana transakcja nie będzie stanowić dla Państwa Spółki wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy – ponieważ w tym konkretnym przypadku wywóz na terytorium Danii nie następuje w wyniku już dokonanej dostawy towarów na terenie kraju, tj. w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy.

Zatem dostawa towarów - pojazdów (nowych środków transportu jak również pojazdów używanych w postaci zabudowanych samochodów marek (\`(...)\`)) dokonywana przez Spółkę z Polski na terytorium Danii w opisany we wniosku sposób nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie ww. art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym miejscem dostawy towarów będzie terytorium Danii.

Wobec uznania w niniejszej interpretacji, że dostawa towarów (pojazdów) nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, Organ nie odniósł się do kwestii dokumentów uprawniających do zastosowania stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W konsekwencji stanowisko Państwa Spółki należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 grudnia 2021 r. sygn. akt I FSK 217/18 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 października 2017 r. sygn. I SA/Gd 1110/17.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).