Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.323.2018.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-08
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części od wydatków inwestycyjnych na projekt budowy zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2018 r. (data wpływu 22 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części od wydatków inwestycyjnych na projekt budowy zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części od wydatków inwestycyjnych na projekt budowy zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Działalność opodatkowana VAT Gminy obejmuje działalność zwolnioną z VAT oraz działalność opodatkowaną według stawek VAT. Gmina wykonuje działalność podlegającą ewidencji dla celów VAT poprzez swoje jednostki organizacyjne – Urząd Gminy, jednostki oświatowe oraz Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej.

Jednocześnie Gmina działa jako organ władzy publicznej wykonując szereg działań nieodpłatnie na rzecz lokalnej społeczności, które wynikają z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. 2017, poz. 1875; dalej: ustawa o samorządzie gminnym) – w szczególności zadania w zakresie gospodarki nieruchomościami (art. 7 ust. 1 pkt 1), zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10), jak również w zakresie współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (art. 7 ust. 1 pkt 19).

W konsekwencji, w zależności od planowanego sposobu użytkowania danego majątku lub w zależności od zaplanowanego przeznaczenia danych wydatków, Gmina ponosząc wydatki inwestycyjne i bieżące działa jako podatnik VAT – jeżeli planuje wykonywanie co najmniej częściowo działalności opodatkowanej VAT w związku z ponoszonymi wydatkami, albo jako organ władzy publicznej przeznaczając w całości ponoszone wydatki na cel działalności nieodpłatnej niepodlegającej opodatkowaniu VAT.

Obecnie Gmina planuje wykonać projekt polegający na budowie zaplecza socjalnego dla obiektów rekreacyjno-sportowych w miejscowości. Przedmiotowe wydatki będą stanowiły po stronie Gminy wydatki o charakterze majątkowym. Po zakończeniu inwestycji Gmina przyjmie budynek zaplecza sportowego wraz z wyposażeniem na stan swoich środków trwałych. Faktury dokumentujące wydatki inwestycyjne w tym zakresie będą wystawione na Gminę.

Budowa zaplecza socjalnego będzie obejmowała następujące prace:

*   roboty ziemne i przygotowawcze,
*   wzniesienie budynku (w szczególności wykonanie fundamentów, ścian konstrukcyjnych, ścian działowych, pokrycia dachowego, stolarki drzwiowej i okiennej, posadzek, tynków i robót malarskich),
*   wykonanie wewnętrznych instalacji wodno-kanalizacyjnych,
*   wykonanie wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania oraz wentylacji mechanicznej,
*   wykonanie wewnętrznych i zewnętrznych instalacji i gniazdek elektrycznych,
*   zagospodarowanie terenu wokół wybudowanego budynku.

Gmina planuje ukończyć prace związane z budową obiektu zaplecza socjalnego do końca września 2018 r. Wydatki będą ponoszone przez Gminę poprzez działanie Urzędu Gminy.

Zaplecze socjalne zostanie zlokalizowane w centralnej części miejscowości na terenie kompleksu sportowo-rekreacyjnego stanowiącego ogólnodostępne miejsce dla lokalnej społeczności – miejsce spotkań i realizacji potrzeb sportowych, kulturalnych i rekreacyjnych mieszkańców i przyjezdnych gości (w tym w szczególności korzystających z okolicznych tras rowerowych). W tym miejscu nie ma obecnie zaplecza socjalnego, w którym znajdowałyby się toalety, łazienka z prysznicem dla drużyn grających mecze na stadionie oraz szatnia wraz z miejscem na akcesoria sportowe. Dodatkowo Gmina planuje w przyszłości rozbudowę kompleksu sportowo-rekreacyjnego o boisko do plażowej piłki siatkowej, ścieżkę edukacyjną i pole biwakowe, co tylko zwiększy zapotrzebowanie na budowany obecnie obiekt zaplecza socjalnego.

Celem inwestycji jest podniesienie przez Gminę jakości świadczonych usług rekreacyjnych, tworzenie miejsc spotkań, integracji i aktywizacji poprzez budowę budynku stanowiącego zaplecze sanitarne dla istniejących obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości. Po wykonaniu inwestycji Gmina planuje udostępniać budynek wyłącznie nieodpłatnie, tj.: toalety będą otwarte codziennie i dostępne dla każdej potrzebującej osoby w każdym czasie – bez względu na to, czy w kompleksie sportowym odbywają się akurat wydarzenia sportowe. Natomiast pomieszczenia szatni z łazienkami będą otwierane przez osobę administrującą budynkiem ze strony Gminy lub osobę, której Gmina udostępni klucze, tylko zgodnie z zapotrzebowaniem – w szczególności stowarzyszeń sportowych lub lokalnych grup działania, przykładowo podczas meczy, treningów, wydarzeń organizowanych przez Gminę i lokalną społeczność. Dostęp do zamykanej części budynku będzie umożliwiany bez wniesienia jakiejkolwiek odpłatności. Zamknięcie tej części budynku ma go chronić przed dewastacją lub nadmiernym zużyciem, niemniej nie zmienia to statusu nieruchomości jako budynku użyteczności publicznej otwieranej wyłącznie na cel wydarzeń nieodpłatnych. Gmina nie będzie wynajmowała powierzchni w budynku zaplecza socjalnego, nie będzie pobierała opłat za korzystanie z jakiejkolwiek jego części, ani prowadziła swojej działalności podlegającej opodatkowaniu VAT w budynku. Prowadzona przez Gminę działalność opodatkowana VAT, deklarowana w VAT-7, nie będzie miała związku z funkcjonowaniem budynku.

Gmina ubiega się o dofinasowanie do inwestycji polegającej na budowie zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości do kwoty brutto wydatków, a zatem wraz ze sfinansowaniem części podatku VAT od planowanych wydatków inwestycyjnych stanowiących tzw. koszty kwalifikowane w projekcie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości lub w części od wydatków inwestycyjnych na projekt budowy zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie w ogóle nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych na projekt budowy zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości.

Uzasadnienie

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 1221, ze zm., dalej: ustawa o VAT), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Mając powyższe na uwadze jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku VAT występować mogą w dwojakim charakterze: (i) podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa oraz (ii) podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych, nawet jeżeli dotyczą one zadań własnych Gminy określonych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawa o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT. Tym samym, aby przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT powinny zostać spełnione jednocześnie dwa warunki – wydatki są dokonywane przez podmiot działający w roli podatnika VAT na cel prowadzenia przez ten podmiot działalności opodatkowanej VAT, generującej zobowiązanie w podatku VAT należnym.

Jak wskazała Gmina w opisie sprawy budowane zaplecze socjalne ma na celu podniesienie jakości świadczonych usług rekreacyjnych, tworzenie miejsc spotkań, integracji i aktywizacji poprzez budowę budynku stanowiącego zaplecze sanitarne dla istniejących obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości. Po wykonaniu inwestycji Gmina planuje udostępniać budynek wyłącznie nieodpłatnie – toalety będą otwarte w każdym czasie, a część budynku obejmująca szatnie z łazienkami zgodnie z zapotrzebowaniem Gminy, stowarzyszeń sportowych i lokalnych grup działania.

W ten sposób Gmina będzie nieodpłatnie realizowała zadania własne wskazane w ustawie o samorządzie gminnym w zakresie gospodarki nieruchomościami (art. 7 ust. 1 pkt 1), kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10) oraz w zakresie współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (art. 7 ust. 1 pkt 19).

W konsekwencji powyższego, w ocenie Gminy, wszystkie wydatki na projekt budowy zaplecza socjalnego będą przez Gminę ponoszone jako wydatki organu władzy publicznej, a nie jako wydatki podatnika VAT. Nieodpłatna działalność Gminy związana z realizacją zadań własnych Gminy stanowi wykonywanie działalności publicznoprawnej będącej poza zakresem opodatkowania VAT. To oznacza, że nie zostanie spełniony pierwszy z warunków niezbędnych do odliczenia podatku VAT, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT – działanie w roli podatnika VAT w odniesieniu do ponoszonych wydatków, a tym samym Gminie nie będzie w ogóle przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego wykazane na fakturach zakupowych Gminy otrzymanych w związku z projektem.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 maja 2017 r. o sygn. 0112-KDIL1-1.4012.46.2017.1.RW, w której Organ uznał w odniesieniu do ogólnodostępnej inwestycji jednostki samorządu terytorialnego w zakresie renowacji i budowy urządzeń małej infrastruktury w parku, „że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Realizacja ww. zadania odbywać się będzie w ramach władztwa publicznego, a Gmina wykonując to zadanie będzie działała jako organ administracji publicznej i będzie mogła korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie będzie mogła być uznana za podatnika, gdyż będzie realizować ona w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. (\`(...)\`) Stwierdzić należy, że Gmina nie będzie miała możliwości umniejszenia podatku należnego o podatek naliczony w ramach planowanego zadania pn. „Przebudowa parku wiejskiego”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie działa jako podatnik VAT i wydatki związane z realizacją zadania nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem”.

Podsumowując, w ocenie Gminy, w przedstawionym opisie sprawy Gminie nie będzie w ogóle przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych na projekt budowy zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650 i 723), (art. 7 ust. 1 pkt 1, pkt 10 i pkt 19 ww. ustawy).

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. Gmina wykonuje działalność podlegającą ewidencji dla celów VAT poprzez swoje jednostki organizacyjne – Urząd Gminy, jednostki oświatowe oraz Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Jednocześnie Gmina działa jako organ władzy publicznej wykonując szereg działań nieodpłatnie na rzecz lokalnej społeczności, które wynikają z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym – w szczególności zadania w zakresie gospodarki nieruchomościami (art. 7 ust. 1 pkt 1), zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10), jak również w zakresie współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (art. 7 ust. 1 pkt 19). W konsekwencji, w zależności od planowanego sposobu użytkowania danego majątku lub w zależności od zaplanowanego przeznaczenia danych wydatków, Gmina ponosząc wydatki inwestycyjne i bieżące działa jako podatnik VAT – jeżeli planuje wykonywanie co najmniej częściowo działalności opodatkowanej VAT w związku z ponoszonymi wydatkami, albo jako organ władzy publicznej przeznaczając w całości ponoszone wydatki na cel działalności nieodpłatnej niepodlegającej opodatkowaniu VAT. Obecnie Gmina planuje wykonać projekt polegający na budowie zaplecza socjalnego dla obiektów rekreacyjno-sportowych. Przedmiotowe wydatki będą stanowiły po stronie Gminy wydatki o charakterze majątkowym. Po zakończeniu inwestycji Gmina przyjmie budynek zaplecza sportowego wraz z wyposażeniem na stan swoich środków trwałych. Faktury dokumentujące wydatki inwestycyjne w tym zakresie będą wystawione na Gminę. Budowa zaplecza socjalnego będzie obejmowała następujące prace:

*   roboty ziemne i przygotowawcze,
*   wzniesienie budynku (w szczególności wykonanie fundamentów, ścian konstrukcyjnych, ścian działowych, pokrycia dachowego, stolarki drzwiowej i okiennej, posadzek, tynków i robót malarskich),
*   wykonanie wewnętrznych instalacji wodno-kanalizacyjnych,
*   wykonanie wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania oraz wentylacji mechanicznej,
*   wykonanie wewnętrznych i zewnętrznych instalacji i gniazdek elektrycznych,
*   zagospodarowanie terenu wokół wybudowanego budynku.

Gmina planuje ukończyć prace związane z budową obiektu zaplecza socjalnego do końca września 2018 r. Wydatki będą ponoszone przez Gminę poprzez działanie Urzędu Gminy. Zaplecze socjalne zostanie zlokalizowane w centralnej części miejscowości na terenie kompleksu sportowo-rekreacyjnego stanowiącego ogólnodostępne miejsce dla lokalnej społeczności – miejsce spotkań i realizacji potrzeb sportowych, kulturalnych i rekreacyjnych mieszkańców i przyjezdnych gości (w tym w szczególności korzystających z okolicznych tras rowerowych). W tym miejscu nie ma obecnie zaplecza socjalnego, w którym znajdowałyby się toalety, łazienka z prysznicem dla drużyn grających mecze na stadionie oraz szatnia wraz z miejscem na akcesoria sportowe. Dodatkowo Gmina planuje w przyszłości rozbudowę kompleksu sportowo-rekreacyjnego o boisko do plażowej piłki siatkowej, ścieżkę edukacyjną i pole biwakowe, co tylko zwiększy zapotrzebowanie na budowany obecnie obiekt zaplecza socjalnego. Celem inwestycji jest podniesienie przez Gminę jakości świadczonych usług rekreacyjnych, tworzenie miejsc spotkań, integracji i aktywizacji poprzez budowę budynku stanowiącego zaplecze sanitarne dla istniejących obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości. Po wykonaniu inwestycji Gmina planuje udostępniać budynek wyłącznie nieodpłatnie, tj.: toalety będą otwarte codziennie i dostępne dla każdej potrzebującej osoby w każdym czasie – bez względu na to, czy w kompleksie sportowym odbywają się akurat wydarzenia sportowe. Natomiast pomieszczenia szatni z łazienkami będą otwierane przez osobę administrującą budynkiem ze strony Gminy lub osobę, której Gmina udostępni klucze, tylko zgodnie z zapotrzebowaniem – w szczególności stowarzyszeń sportowych lub lokalnych grup działania, przykładowo podczas meczy, treningów, wydarzeń organizowanych przez Gminę i lokalną społeczność. Dostęp do zamykanej części budynku będzie umożliwiany bez wniesienia jakiejkolwiek odpłatności. Zamknięcie tej części budynku ma go chronić przed dewastacją lub nadmiernym zużyciem, niemniej nie zmienia to statusu nieruchomości jako budynku użyteczności publicznej otwieranej wyłącznie na cel wydarzeń nieodpłatnych. Gmina nie będzie wynajmowała powierzchni w budynku zaplecza socjalnego, nie będzie pobierała opłat za korzystanie z jakiejkolwiek jego części, ani prowadziła swojej działalności podlegającej opodatkowaniu VAT w budynku. Prowadzona przez Gminę działalność opodatkowana VAT, deklarowana w VAT-7, nie będzie miała związku z funkcjonowaniem budynku.

Wątpliwości Wnioskodawcy, przy tak przedstawionym opisie sprawy, dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości lub w części od wydatków inwestycyjnych na projekt budowy zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie jest spełniony, wszystkie wydatki na projekt budowy zaplecza socjalnego będą przez Gminę ponoszone jako wydatki organu władzy publicznej, a nie jako wydatki podatnika VAT. Ponadto jak Wnioskodawca Wskazał w opisie sprawy – Gmina nie będzie wynajmowała powierzchni w budynku zaplecza socjalnego, nie będzie pobierała opłat za korzystanie z jakiejkolwiek jego części, ani prowadziła swojej działalności podlegającej opodatkowaniu VAT w budynku. Prowadzona przez Gminę działalność opodatkowana VAT, deklarowana w VAT-7, nie będzie miała związku z funkcjonowaniem budynku.

Podsumowując, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości ani w części od wydatków inwestycyjnych na projekt budowy zaplecza socjalnego dla obiektów sportowo-rekreacyjnych w miejscowości.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

W tym miejscu należy nadmienić, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2018 r., poz. 1307), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ww. ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.