Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-347/10/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-07
Teza: Czy przychód uzyskany w miesiącu marcu 2010 r., na podstawie faktury wystawionej w dniu 28 lutego 2010 r., dotyczący czynności wykonywanych w styczniu 2010 r. należy ująć do przychodów w miesiącu lutym czy w miesiącu styczniu 2010 r.?
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; okres-okres rozliczeniowy; przychód; przychód-moment powstania przychodów; usługi-wykonanie usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2010 r. (data wpływu 9 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu uzyskania przychodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu uzyskania przychodu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na prowadzeniu punktu sprzedaży i zawieraniu umów z klientami jednego z operatorów telefonii komórkowej. Wynagrodzenie ustalane jest w formie miesięcznej prowizji uzależnionej od wielkości sprzedaży. Po zakończonym miesiącu przekazuje Pani zleceniodawcy (operatorowi) dane dotyczące zawartych umów (rozliczenie miesięczne). Po kontroli danych przez zleceniodawcę otrzymuje Pani informację o wysokości przyznanej prowizji. Kwota ta księgowana jest na koniec kolejnego miesiąca. W praktyce wygląda to w następujący sposób – z tytułu sprzedaży np. w miesiącu styczniu 2010 r. wystawia Pani fakturę na dzień 28 lutego 2010 r. (z datą sprzedaży określoną na miesiąc luty 2010 r. i z adnotacją wynagrodzenie za miesiąc styczeń 2010 r.). Termin płatności tego wynagrodzenia przypada na miesiąc marzec 2010 r. Takie przesunięcie w czasie jest spowodowane koniecznością weryfikacji danych finansowych oraz obiegiem dokumentów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przychód uzyskany w miesiącu marcu 2010 r., na podstawie faktury wystawionej w dniu 28 lutego 2010 r., dotyczący czynności wykonywanych w styczniu 2010 r. należy ująć do przychodów w miesiącu lutym czy w miesiącu styczniu 2010 r.?

Uważa Pani, iż uzyskane wynagrodzenie z tytułu prowadzenia punktu sprzedaży i zawierania umów z klientami jednego z operatorów telefonii komórkowej należy ująć do przychodów firmy w miesiącu lutym 2010 r. Spowodowane jest to tym, że zakończeniem usługi za dany miesiąc – w tym przypadku styczeń 2010 r. - jest dokonanie jej rozliczenia, które przypada w miesiącu lutym 2010 r. Bez dokonania tego rozliczenia wykonana przez Panią usługa nie będzie uznana przez zleceniodawcę za wykonaną. W związku z tym, że rozliczenie przypada na miesiąc luty – usługę traktuję Pan jako wykonaną w miesiącu lutym, pomimo że dotyczy ona miesiąca stycznia. Zatem zaliczona została do przychodów w miesiącu lutym 2010 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) za przychód z działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Natomiast przepis art. 14 ust. 1c ww. ustawy stanowi, iż za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Przytoczony powyżej przepis należy traktować jako generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Wyjątek od tak skonstruowanej zasady wprowadza art. 14 ust. 1e, 1h i 1i powołanej ustawy.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1e cytowanej ustawy, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych.

Zatem, w sytuacji, gdy postanowienia umowy, która jest wykonywana stale, w dłuższym – określonym bądź nieokreślonym czasie, przewidują, iż wynagrodzenie wypłacane będzie w okresach rozliczeniowych, to przychód z tytułu usług wykonywanych w ramach tej umowy powstaje zawsze w ostatnim dniu okresu wskazanego w umowie (lub na fakturze) jako okres rozliczeniowy.

Istotną okolicznością w tym wypadku świadczącą o momencie powstania przychodu jest określenie w łączącej strony umowie lub na wystawionej fakturze, jakiego okresu dotyczy czynność będąca jej przedmiotem. Wynika z tego, że określenie okresu rozliczeniowego pozostaje wyłącznie w gestii stron, które łączy stosunek cywilnoprawny. Wobec powyższego, data powstania przychodu zależy od postanowień umowy co do terminu dokonywania rozliczeń, a nie od daty wykonania świadczenia lub wystawienia faktury.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na prowadzeniu punktu sprzedaży i zawieraniu umów z klientami jednego z operatorów telefonii komórkowej. Wynagrodzenie ustalane jest w formie miesięcznej prowizji uzależnionej od wielkości sprzedaży. Po zakończonym miesiącu przekazuje Pani zleceniodawcy (operatorowi) dane dotyczące zawartych umów (rozliczenie miesięczne). Po kontroli danych przez zleceniodawcę otrzymuje Pani informację o wysokości przyznanej prowizji. Kwota ta księgowana jest na koniec kolejnego miesiąca.

W związku z tym, że z uzyskanych dochodów jest Pani rozliczana w miesiącu następnym po miesiącu rozliczeniowym, stwierdzić należy, że okresem rozliczeniowym jest miesiąc. Dlatego – niezależnie od innych postanowień zawartych w umowie – przychód ze świadczenia usług powstaje w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, tj. w miesiącu, za który następuje rozliczenie.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy, za moment powstania przychodu uznać należy w przedmiotowej sprawie ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego umownie tj. ostatni dzień miesiąca, za który wystawiono fakturę. Zatem wynagrodzenie otrzymane w miesiącu marcu 2010 r. na podstawie faktury wystawionej w dniu 28 lutego 2010 r., z tytułu usług wykonywanych w miesiącu styczniu należy zaewidencjonować w styczniu 2010 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.