Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.551.2025.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Ustalenie podstawy opodatkowania w spółce kontrolowanej.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania
spółki-spółka zagraniczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30f-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30f-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30f-ust. 7c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A.A. (dalej: „Wnioskodawca”) jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce
    oraz podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
    (przychodów) bez względu na miejsce położenia ich źródeł (nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu) w rozumieniu art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Wnioskodawca jest właścicielem 100% udziałów w spółce kapitałowej prawa
    holenderskiego typu B.V. (besloten vennootschap - odpowiednik polskiej spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością), działającej pod nazwą (X) podlega opodatkowaniu na
    terytorium Holandii od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania
    (jest rezydentem podatkowym Holandii). Rokiem bilansowym i podatkowym (X) jest rok
    kalendarzowy.
    (X) nie prowadzi i nie prowadziła na terytorium Polski działalności gospodarczej przez
    położony w Polsce zakład w rozumieniu art. 5 Konwencji podpisanej w Warszawie 13
    lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu (dalej: „UPO”).
    Począwszy od roku podatkowego 2021,(X) - w ocenie Wnioskodawcy - stanowi zagraniczną
    jednostkę kontrolowaną Wnioskodawcy w rozumieniu art. 30f ust. 2 pkt 1 lit. a) Ustawy o
    PIT podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 30f ust. 1, ponieważ w latach
    podatkowych 2021, 2022, 2023 i 2024 (X) spełniła przesłanki wymienione w art. 30f ust. 3
    pkt 3 Ustawy o PIT, jednocześnie nie spełniając przesłanki wskazanej w art. 30f ust. 18
    Ustawy o PIT. Wnioskodawca zakłada, że w kolejnych latach podatkowych (X) nadal będzie
    stanowiła zagraniczną jednostkę kontrolowaną Wnioskodawcy w rozumieniu art. 30f ust. 2
    pkt 1 lit. a) Ustawy o PIT podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 30f ust. 1 w zw. z
    art. 30f ust. 3 pkt 3 Ustawy o PIT.
    (X) jest akcjonariuszem spółki działającej pod nazwą (Y) (dalej jako: Y). (Y) jest
    zarejestrowany jako luksemburska spółka inwestycyjna o zmiennym kapitale (SICAV -
    societe d’investissement a capital variable) i funkcjonuje w formie prawnej luksemburskiej
    spółki komandytowo-akcyjnej (SCA - societe en commandite par actions).
    Forma SICAV oznacza, że (Y)jest spółką inwestycyjną o zmiennym kapitale zakładowym.
    Forma prawna spółki SCA oznacza z kolei, że (Y) posiada osobowość prawną oraz jest
    rezydentem podatkowymi Luksemburga. Luksemburska forma prawna SCA jest
    odpowiednikiem polskiej spółki komandytowo-akcyjnej. (Y) jako fundusz luksemburski
    funkcjonuje w oparciu o luksemburskie regulacje prawne, tj. ustawę z 10 sierpnia 1915 r. o
    spółkach handlowych jako spółka komandytowo-akcyjna (SCA), a także jako spółka
    inwestycyjna o kapitale zmiennym typu SICAV.
    (Y) działa w reżimie FIAR/RAIF (Reserved Alternative lnvestment Fund), regulowanym
    przepisami luksemburskimi. FIAR/RAIF to forma inwestowania zbiorowego wprowadzona
    do prawa luksemburskiego w ramach ustawy z dnia 23 lipca 2016 r. o zastrzeżonych
    funduszach inwestycyjnych (dalej: „Luksemburska ustawa o funduszach”). FIAR/RAIF jest
    alternatywnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu dyrektywy 2011/61/UE w sprawie
    zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (OJ L 174, 1.7.2011, p. 1-73).
    Fundusze działające w tym reżimie mogą inwestować w różne klasy aktywów. Fundusze
    działające w formie FIAR/RAIF nie podlegają bezpośredniemu nadzorowi Commission de
    Surveillance du Secteur Financier - luksemburskiego odpowiednika Komisji Nadzoru
    Finansowego, jednakże działają w oparciu o ww. przepisy prawne.

    Zgodnie z artykułem 1(1) Luksemburskiej ustawy o funduszach, FIAR/RAIF to wszelkie
    przedsięwzięcia zbiorowego inwestowania zlokalizowane w Luksemburgu:
    a) które kwalifikują się jako alternatywne fundusze inwestycyjne zgodnie ze zmienioną
      ustawą z 12 lipca 2013 o menadżerach alternatywnych funduszy inwestycyjnych oraz
    b) których głównym celem jest zbiorcze inwestowanie swoich środków w aktywa w celu
      rozłożenia ryzyka inwestycyjnego i zapewnienia inwestorom korzyści z wyników
      zarządzania ich aktywami, oraz
    c) których papiery wartościowe lub udziały w spółkach są zastrzeżone dla jednego lub
      kilku dobrze poinformowanych inwestorów, oraz
    d) których statuty, regulaminy zarządzania lub umowa spółki stanowią, że podlegają one
      przepisom tej ustawy.
    (X), jako akcjonariusz, otrzymuje od (Y) środki (dystrybucje) z tytułu zwrotu wniesionego
    kapitału (ang. return of capital) i niemające charakteru dywidendy likwidacyjnej wypłaty
    zysków (ang. realized gain) (dalej łącznie jako: „Dystrybucje”).
    Zgodnie z Memorandum dotyczącym oferty niepublicznej (ang. Private Placement
    Memorandum) (Y), Dystrybucje do akcjonariuszy (Y) są - co do zasady - realizowane w
    drodze umorzenia określonej części akcji akcjonariuszy w zamian za wynagrodzenie
    umorzeniowe. W ściśle określonych przypadkach komplementariusz (Y) może zaś podjąć
    decyzję, że Dystrybucja zostanie zrealizowana poprzez wypłatę dywidendy na rzecz
    akcjonariuszy (Y).
    Zgodnie z informacjami przekazanymi przez (Y) do Wnioskodawcy, jak dotąd wszystkie
    Dystrybucje z (Y) do (X) (jako akcjonariusza (Y)) były realizowane w drodze umorzenia
    określonej części akcji (X) w (Y) (a nie poprzez wypłatę dywidendy na rzecz (X)).
    Co więcej, zgodnie z informacjami przekazanymi przez (Y) do Wnioskodawcy, przyszłe
    Dystrybucje z (Y) do (X) (jako akcjonariusza (Y) również będą realizowane w drodze
    umarzania określonej części akcji (X) w (Y) (a nie poprzez wypłatę dywidendy na rzecz (X)).
    Na przestrzeni lat podatkowych 2021-2024 (Y) dokonał kilku Dystrybucji do (X).
    Wnioskodawca zakłada, że (Y) będzie dokonywał kolejnych Dystrybucji na rzecz (X) w
    przyszłości.
    Wszystkie akcje (Y) zostały objęte przez (X) w zamian za wkłady pieniężne.
    Pytania
    1. Czy ustalając za lata podatkowe 2021-2023 podstawę opodatkowania podatkiem, o
      którym mowa w art. 30f ust. 1 Ustawy o PIT, Wnioskodawca miał prawo zaliczyć do niej
      tylko tą część Dystrybucji, która stanowiła nadwyżkę przychodu z umorzenia akcji (Y)
      nad kosztami ich nabycia (objęcia)?
    2. Czy ustalając w roku podatkowym 2024 i w latach kolejnych podstawę opodatkowania
      podatkiem, o którym mowa w art. 30f ust. 1 Ustawy o PIT, Wnioskodawca będzie miał
      prawo zaliczyć do niej tylko tą część Dystrybucji, która będzie stanowiła nadwyżkę
      przychodu z umorzenia akcji (Y) nad kosztami ich nabycia (objęcia)?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając za lata podatkowe 2021-2023 podstawę
      opodatkowania podatkiem, o którym mowa w art. 30f ust. 1 Ustawy o PIT,
      Wnioskodawca miał prawo zaliczyć do niej tylko tą część Dystrybucji, która stanowiła
      nadwyżkę przychodu z umorzenia akcji (Y) nad kosztami ich nabycia (objęcia).
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając w roku podatkowym 2024 i w latach kolejnych
      podstawę opodatkowania podatkiem, o którym mowa w art. 30f ust. 1 Ustawy o PIT,

      Wnioskodawca będzie miał prawo zaliczyć do niej tylko tą część Dystrybucji, która
      będzie stanowiła nadwyżkę przychodu z umorzenia akcji (Y) nad kosztami ich nabycia
      (objęcia).
    Uzasadnienie własnego stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:
    Zgodnie z art. 30f ust. 5 Ustawy o PIT (zarówno w brzmieniu obecnym, jak i w brzmieniu
    obowiązującym w latach podatkowych 2021-2024), podstawę opodatkowania CFC stanowi
    kwota odpowiadająca dochodowi zagranicznej jednostki kontrolowanej proporcjonalnie
    do okresu, w którym jednostka zagraniczna była kontrolowana przez podatnika w jej roku
    podatkowym, w takiej części, jaka odpowiada posiadanym prawom do uczestnictwa w
    zysku tej jednostki, po odliczeniu kwot:
    1) uwzględnionej w podstawie opodatkowania podatnika dywidendy otrzymanej od
      zagranicznej jednostki kontrolowanej;
    2) dochodu z odpłatnego zbycia przez podatnika udziału w zagranicznej jednostce
      kontrolowanej, w części uwzględnionej w jego podstawie opodatkowania.
    Jak stanowi zaś art. 30f ust. 7 Ustawy o PIT, dochodem, o którym mowa w ust. 5 (z
    zastrzeżeniami nie mającymi znaczenia w przedmiotowej sprawie), jest uzyskana w roku
    podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, ustalonymi
    zgodnie z przepisami ustawy, bez względu na rodzaj źródeł przychodów, ustalona na
    ostatni dzień roku podatkowego zagranicznej jednostki kontrolowanej. Jeżeli zagraniczna
    jednostka kontrolowana nie ma ustalonego roku podatkowego albo rok ten przekracza
    okres kolejnych, następujących po sobie 12 miesięcy, przyjmuje się, że rokiem
    podatkowym zagranicznej jednostki kontrolowanej jest rok podatkowy podatnika. Dochód
    zagranicznej jednostki kontrolowanej nie podlega pomniejszeniu o straty poniesione w
    latach poprzednich.
    Zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych wyrażonym m.in. w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2021 r., sygn. II FSK 2958/18, jednym z
    głównych założeń towarzyszących wprowadzeniu do polskiego porządku prawnego
    podatku od dochodów zagranicznych jednostek kontrolowanych było, aby dochody takich
    jednostek, ich podstawa opodatkowania i ewentualny podatek były ustalone według zasad
    obowiązujących w Polsce. W konsekwencji, wszystkie zdarzenia gospodarcze występujące
    w zagranicznej jednostce kontrolowanej należy przenieść na grunt polskich przepisów
    podatkowych i ocenić skutki podatkowe tych zdarzeń tak, jakby zagraniczna jednostka
    była polskim podatnikiem.
    Wykładnia językowa art. 30f ust. 7 Ustawy o PIT nie prowadzi do jednoznacznej
    odpowiedzi, o jakiej „ustawie” mowa w tym przepisie. Nie użyto w nim bowiem ani nazwy
    konkretnego aktu prawnego, ani nie skorzystano z żadnego ze stosowanych w technice
    prawodawczej dookreśleń w postaci zwrotów "tej" ustawy czy "niniejszej ustawy". W
    każdej zaś sytuacji, gdy nasuwa się podejrzenie, że wynik wykładni językowej może się
    okazać nieadekwatny, należy go skonfrontować z wykładnią systemową i celowościową.
    Zgodnie więc z podstawowymi zasadami wykładni prawa, w przypadku
    niejednoznaczności wyniku wykładni językowej, należy przejść do wykładni celowościowo-
    funkcjonalnej. Skoro zaś opodatkowanie podatkiem od zagranicznych jednostek
    kontrolowanych ma na celu objęcie dochodów zagranicznych jednostek podatkiem
    ustalonym według zasad obowiązujących w Polsce, a polskie prawo podatkowe uzależnia
    opodatkowanie na zasadach PIT lub CIT od formy prawnej danego podatnika, to
    dokonując wyboru ustawy - według której ustalony zostanie dochód zagranicznej
    jednostki kontrolowanej - pominięcie formy prawnej tej jednostki byłoby pozbawione
    jakichkolwiek podstaw.
    Jak argumentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 13 lutego
    2024 r., sygn. III SA/Wa 2573/23, zapadłym w sprawie Wnioskodawcy: „(...) mając na
    uwadze formę prawną X będącą holenderskim odpowiednikiem polskiej spółki z

    ograniczoną odpowiedzialnością, ustalając wysokość dochodu zagranicznej jednostki
    kontrolowanej na potrzeby rozliczenia PIT-CFC, Skarżący powinien obliczyć wysokość
    nadwyżki sumy przychodów (osiągniętych przez X) nad kosztami ich uzyskania
    (poniesionymi przez X), ustalając ją zgodnie z u.p.d.o.p. Zatem zasadność uwzględnienia
    polskiej dywidendy w podstawie opodatkowania podatkiem od dochodów zagranicznej
    jednostki kontrolowanej za dany rok podatkowy powinna zostać oceniona w oparciu o
    przepisy u.p.d.o.p.”
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, skutki podatkowe Dystrybucji z (Y)
    do (X) - na potrzeby ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem, o którym mowa w art.
    30f ust. 1 Ustawy o PIT - należy oceniać z perspektywy Ustawy o CIT.
    Zgodnie zaś z art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4
    oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe.
    Jak stanowi z kolei art. 12 ust. 4 pkt 3 Ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się
    zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów (akcji) w spółce, w
    tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz takiej spółki w celu
    umorzenia tych udziałów (akcji) – w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia.
    Podstawową regulacją dotyczącą ustalenia kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu
    do wydatków poniesionych na nabycie udziałów lub akcji, poza art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT,
    jest art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, wydatki na objęcie lub
    nabycie udziałów (akcji) stanowią koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych
    udziałów (akcji). Innymi słowy, podatnik uprawniony jest do rozpoznania kosztów
    uzyskania przychodów z tytułu nabycia lub objęcia udziałów lub akcji dopiero w momencie
    ich zbycia, kiedy rozpoznawany jest przychód z tego tytułu. Przepis ten ma charakter
    ogólny i znajduje zastosowanie do wszystkich udziałów lub akcji niezależnie od sposobu
    ich nabycia - sposób ich nabycia wpływa jedynie na określenie, w jaki sposób i w jakiej
    wysokości ustalić należy wydatki związane z objęciem lub nabyciem danego udziału
    (szczegółowe zasady w tym zakresie obowiązują w odniesieniu do udziałów lub akcji
    objętych w zamian za aport).
    Odstąpienie od powyższej ogólnej zasady nastąpić może wyłącznie na podstawie
    szczegółowej regulacji. Taką regulacją jest art. 12 ust. 4 pkt 3 Ustawy o CIT dotyczący m.in.
    opodatkowania umorzenia udziałów lub akcji - zgodnie z tym przepisem przychód z tytułu
    umorzenia akcji obniża się o wydatki poniesione na ich nabycie lub objęcie (bez
    możliwości rozliczenia straty podatkowej na takiej transakcji).
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, przy ustalaniu podstawy opodatkowania
    podatkiem, o którym mowa w art. 30f ust. 1 Ustawy o PIT, Wnioskodawca powinien
    zaliczać do niej tylko tą część Dystrybucji, która stanowi nadwyżkę przychodu z umorzenia
    akcji (Y) nad kosztami ich nabycia (objęcia).
    Gdyby nawet zaś - wbrew powyższej argumentacji Wnioskodawcy opartej na orzecznictwie
    sądów administracyjnych - tut. Organ uznał, że do ustalania podstawy opodatkowania
    podatkiem, o którym mowa w art. 30f ust. 1 Ustawy o PIT, Wnioskodawca powinien
    obliczać nadwyżkę sumy przychodów (X) nad kosztami ich uzyskania na bazie Ustawy o
    PIT (a nie Ustawy o CIT), to i tak Wnioskodawcy powinno przysługiwać prawo do zaliczania
    do podstawy opodatkowania tylko tej części Dystrybucji, która stanowi nadwyżkę
    przychodu z umorzenia akcji (Y) nad kosztami ich nabycia (objęcia).
    Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 5 pkt 1 Ustawy o PIT, dochodem (przychodem) z udziału w
    zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym
    także przychody z umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości.

    Jak stanowi zaś z art. 24 ust. 5d Ustawy o PIT, dochodem, o którym mowa w ust. 5 pkt 1,
    jest nadwyżka przychodu otrzymanego w związku z umorzeniem nad kosztami uzyskania
    przychodu obliczonymi zgodnie z art. 22 ust. 1f, 1g, 1ga, 1gb, 1gc, 1ł albo 1t, albo art. 23
    ust. 1 pkt 38 albo 38c.
    Z kolei w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38 Ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni,
    udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów
    uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
    wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia,
    wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach
    kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Przepisy Ustawy o PIT są więc zbieżne z przepisami Ustawy o CIT w zakresie ustalania
    podstawy opodatkowania przychodu z tytułu umorzenia akcji. Co za tym idzie, niezależnie
    od aktu prawnego, w myśl którego Wnioskodawca powinien ustalać podstawę
    opodatkowania podatkiem, o którym mowa w art. 30f ust. 1 Ustawy o PIT, Wnioskodawca
    powinien zaliczać do tej podstawy opodatkowania wyłącznie tą część Dystrybucji
    otrzymywanych przez (X) z (Y), która stanowi nadwyżkę przychodu z umorzenia akcji (Y)
    nad kosztami ich nabycia (objęcia).
    Mając powyższe na uwadze, stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę zasługuje na
    uznanie za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) regulują kwestię podatku od dochodów zagranicznej
    jednostki kontrolowanej.
    Zgodnie z art. 30f ust. 1 ustawy:
      Podatek od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej uzyskanych przez
      podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl natomiast art. 30f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania, o której mowa w ust. 1, stanowi kwota odpowiadająca
      dochodowi zagranicznej jednostki kontrolowanej proporcjonalnie do okresu, w
      którym jednostka zagraniczna była kontrolowana przez podatnika w jej roku
      podatkowym, albo do okresu, o którym mowa w ust. 9 albo 10, w takiej części, jaka
      odpowiada posiadanym prawom do uczestnictwa w zysku tej jednostki, po
      odliczeniu kwot:
        1) uwzględnionej w podstawie opodatkowania podatnika dywidendy otrzymanej od
        zagranicznej jednostki kontrolowanej;
        2) dochodu z odpłatnego zbycia przez podatnika udziału w zagranicznej jednostce
        kontrolowanej, w części uwzględnionej w jego podstawie opodatkowania.
    Zgodnie z art. 30f ust. 7 cyt. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.):
      Dochód, o którym mowa w ust. 5, stanowi uzyskana w roku podatkowym nadwyżka
      sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, ustalonymi zgodnie z przepisami
      ustawy, bez względu na rodzaj źródeł przychodów, ustalona na ostatni dzień roku
      podatkowego zagranicznej jednostki kontrolowanej. Jeżeli zagraniczna jednostka

      kontrolowana nie ma ustalonego roku podatkowego albo rok ten przekracza okres
      kolejnych, następujących po sobie 12 miesięcy, przyjmuje się, że rokiem
      podatkowym zagranicznej jednostki kontrolowanej jest rok podatkowy podatnika.
      Dochód zagranicznej jednostki kontrolowanej nie podlega pomniejszeniu o straty
      poniesione w latach poprzednich.
    Natomiast zgodnie z art. 30f ust. 7 cyt. ustawy (w brzmieniu od 1 stycznia 2022 r.):
      Dochodem, o którym mowa w ust. 5, z zastrzeżeniem ust. 7a i 7b, jest uzyskana w
      roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania,
      ustalonymi zgodnie z przepisami ustawy, bez względu na rodzaj źródeł przychodów,
      ustalona na ostatni dzień roku podatkowego zagranicznej jednostki kontrolowanej.
      Jeżeli zagraniczna jednostka kontrolowana nie ma ustalonego roku podatkowego
      albo rok ten przekracza okres kolejnych, następujących po sobie 12 miesięcy,
      przyjmuje się, że rokiem podatkowym zagranicznej jednostki kontrolowanej jest rok
      podatkowy podatnika. Dochód zagranicznej jednostki kontrolowanej nie podlega
      pomniejszeniu o straty poniesione w latach poprzednich.
    Z treści art. 30f ust. 7 wynika wprost, że ustalając dochód jednostki uwzględnia się jej
    przychody – „bez względu na rodzaj źródeł przychodów”. Tym samym uwzględnia się także
    przychody, które – gdyby były przychodami polskiego rezydenta podatkowego –
    podlegałyby regulacji art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Jednocześnie z dniem 1 stycznia 2023 r., na mocy ustawy o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 7 października 2022
    r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 180), dodano ust. 7c do art. 30f ustawy w brzmieniu:
      Dla celów ustalenia dochodu, o którym mowa w ust. 7:
      1) uwzględnia się również przychody i koszty przypisane zgodnie z art. 8;
      2) nie stosuje się ulg i zwolnień wynikających z ustawy, z wyjątkiem określonych w
      niniejszym artykule.
    W uzasadnieniu do tej ustawy (druk sejmowy 2544) wskazano, że:
      „Z uwagi jednakże na wątpliwości, które wyniknęły m.in. z orzecznictwa niektórych
      sądów administracyjnych, konieczne jest doprecyzowanie sposobu ustalania
      dochodu zagranicznej jednostki kontrolowanej. W tym zakresie proponuje się
      przepis zawarty w nowym ust. 6c, który potwierdza, iż dla celów ustalania dochodu
      zagranicznej jednostki kontrolowanej (...) nie stosuje się ulg i zwolnień wynikających z
      ustawy CIT, z wyjątkiem określonych w przepisach o CFC (w tym zakresie nie stosuje
      się zatem m.in. zwolnień z opodatkowania wynikających z art. 17 ustawy CIT, w tym
      np. zwolnienia przewidzianego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 57 dla funduszy
      inwestycyjnych zamkniętych lub specjalistycznych funduszy inwestycyjnych
      otwartych stosujących zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy
      inwestycyjnych zamkniętych)”.
    Z powyższych przepisów wynika, że zarówno przychody zagranicznej jednostki
    kontrolowanej, jak i koszty ich uzyskania przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną
    należy ustalać na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Co istotne, przepis ten odwołuje się do „dochodu zagranicznej jednostki
    kontrolowanej”, ale wskazuje zasadę jego ustalania – nadwyżkę przychodów nad kosztami
    ich uzyskania, oraz wskazuje przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    na podstawie których przychody te i koszty powinny być ustalane. Użyty w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „zgodnie z przepisami ustawy” wskazuje,
    że odwołuje się on do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    przypadku, gdyby ustawodawca chciał odesłać do przepisów innego aktu normatywnego,
    to zgodnie z zasadami techniki prawodawczej przy takim odesłaniu przytoczyłby w całości
    aktualny tytuł tego aktu. Odesłanie stosowania przepisów zawartych w art. 30f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych do innego aktu normatywnego – ustawy o

    podatku dochodowym od osób prawnych, znajdują się w ust. 2 pkt 1 lit. d i pkt 3, ust. 3 pkt
    3 lit. c, pkt 4 lit. b, pkt 5 lit. d, ust. 9 i ust. 12 pkt 2 ww. artykułu.
    W konsekwencji obliczając w oparciu o art. 30f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, kwotę odpowiadającą dochodowi zagranicznej jednostki kontrolowanej
    na potrzeby ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od dochodów zagranicznej
    jednostki kontrolowanej za lata 2021 - 2024 r. oraz lata kolejne, bez względu na źródło
    uzyskiwanych przez zagraniczną spółkę kontrolowaną przychodów dochodem
    zagranicznej spółki kontrolowanej jest osiągnięta przez taką spółkę w jej roku
    podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad sumą kosztów ich uzyskania. Wysokość
    uzyskanych przez zagraniczną spółkę kontrolowaną przychodów oraz poniesionych
    kosztów Powinien Pan ustalić zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
        obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.