Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-1156/09-7/GC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-17
Teza: 1. Czy koszty zakupu polis ubezpieczeniowych dla pracowników będących zarządcami nieruchomości stanowią koszt uzyskania przychodu Spółki w oparciu o fakturę wystawioną przez ubezpieczyciela lub brokera ubezpieczeniowego? 2. Czy oryginał polisy ubezpieczenia, w przypadku braku faktury, stanowi podstawę udokumentowanych kosztów Spółki?
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja księgowa; faktura; koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; nieruchomości; polisa ubezpieczeniowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2009 r. (data wpływu 17.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismami z dnia 18 stycznia 2010 r. (data wpływu 16.02.2010 r.) i 16 marca 2010 r. (data wpływu 16.03.2010 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest profesjonalną firmą zajmującą się zarządzaniem nieruchomościami stanowiącymi własność Wspólnot Mieszkaniowych. Czynności te wykonuje na podstawie podpisanych umów zlecenia. Do wykonywania tych czynności musi zatrudniać osoby posiadające licencje zawodowe „zarządców” nieruchomości.

Zgodnie z przepisami licencjonowany zarządca ustawowo zobowiązany jest do posiadania polisy ubezpieczenia OC. Takimi zarządcami posiadającymi licencje, są trzej członkowie Zarządu Spółki zatrudnieni na umowę o pracę. Wnioskodawca zakupił tym osobom polisy ubezpieczenia OC i zamierza to robić w przyszłości.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że: „w umowach o pracę, poza czynnościami związanymi z pełnieniem funkcji członka zarządu, określono czynności związane z zarządzaniem nieruchomościami podmiotów zewnętrznych i Członkowie Zarządu wykonują te czynności osobiście w ramach umowy o pracę”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy koszty zakupu tych polis stanowić będą koszt uzyskania przychodu Spółki w oparciu o fakturę wystawioną przez ubezpieczyciela lub brokera ubezpieczeniowego?
2.  Czy oryginał polisy ubezpieczenia, w przypadku braku faktury, stanowić będzie podstawę udokumentowanych kosztów Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest to koszt uzyskania przychodu Spółki i będzie to kosztem uzyskania przychodu w przyszłości w oparciu o fakturę. Spółka nie mogłaby bowiem prowadzić swej działalności, gdyby nie zatrudniała na podstawie umów o pracę takich licencjonowanych zarządców. Zarządca licencjonowany ma obowiązek posiadania licencji, a umowę ubezpieczenia tylko wówczas, gdy wykonuje czynności związane z zarządzaniem. Jeśli nie wykonuje czynności nie musi mieć polisy OC.

Wnioskodawca wskazał, iż nie wszyscy ubezpieczyciele wystawiają faktury.

W uzupełnieniu do pytania 2, Spółka doprecyzowała, iż oryginał polisy ubezpieczenia stanowić będzie udokumentowany koszt Spółki przy braku faktury, jeśli ubezpieczyciel lub broker takiej faktury nie wystawiają.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Dz. U. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem, warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest:

1.  istnienie pomiędzy nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo – skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,
2.  istnienie przesłanek aby poniesiony wydatek wpływał na zachowanie lub zabezpieczenie istniejącego źródła przychodów.

Ponadto, zaliczenie danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest od tego, czy nie znajduje się on w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w grupie wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza więc, że podatnik może zaliczyć w ciężar kosztów podatkowych wszelkie faktycznie poniesione wydatki, które mają lub mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, z wyłączeniem wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Koszt poniesiony w celu osiągnięcia przychodów – to wydatek racjonalnie i gospodarczo uzasadniony, pozostający w związku przyczynowo - skutkowym albo gospodarczym z przychodem z danego źródła lub źródłem przychodu.

Wobec tego należy stwierdzić, że Wnioskodawca zakupując polisy ubezpieczeniowe na rzecz pracowników wykonujących czynności zarządzania nieruchomościami poniesie wydatki, które będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Podkreślić należy, że w celu wykazania związku pomiędzy kosztem a przychodem podatnik musi dysponować wymaganymi przez prawo dowodami. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, (…).

Regulacja art. 20 ustawy z dnia 29 września 1994 r. ustawa o rachunkowości (t. j. Dz. U. Nr 76, poz. 694 z zm.) stanowi, że podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej "dowodami źródłowymi":

*   zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów,
*   zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom,
*   wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.

Podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody księgowe:

*   zbiorcze - służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych, które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione,
*   korygujące poprzednie zapisy,
*   zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu źródłowego,
*   rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów klasyfikacyjnych.

Stosownie natomiast do art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Dowodami w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 181 ww. ustawy, mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności” wskazuje, iż katalog dowodów jest otwarty. Wskazane jest zatem posiadanie (pod kątem ewentualnego postępowania kontrolnego lub podatkowego) wszelkich dowodów, potwierdzających zaistnienie danego zdarzenia gospodarczego.

Z treści wniosku wynika, że Spółka zajmuje się zarządzaniem nieruchomościami, które są własnością Wspólnot Mieszkaniowych. W tym celu zatrudnia na umowy o pracę osoby posiadające licencje zawodowe „zarządców” nieruchomości. Jednocześnie osoby te w ramach tych samych umów spełniają funkcję Członków Zarządu Spółki.

Wnioskodawca chce nabywać dla Zarządców nieruchomości, wymagane na podstawie odrębnych przepisów, polisy ubezpieczenia OC.

Odnosząc zatem powyższe przepisy do treści wniosku należy stwierdzić, że zarówno faktury, rachunki oraz inne dokumenty potwierdzające poniesienie wydatku mogą stanowić podstawę do zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów.

Skoro zatem, Spółka ponosić będzie wydatki związane z zakupem polis ubezpieczeniowych na rzecz Zarządców nieruchomości (pracowników), spełniające wymogi wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to zarówno faktura jak i polisa ubezpieczeniowa stanowią podstawę do ujęcia ich w księgach rachunkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie informuje się, iż wniosek Spółki w zakresie zaistniałego stanu faktycznego, został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 17 marca 2010 r. nr ILPB3/423-1156/09-6/GC.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.