Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-3.4011.19.2019.1.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-27
Teza: Obowiązki płatnika w związku z podpisaniem umów przy zbiorach z pracownikami z Ukrainy.
Słowa kluczowe: cudzoziemiec; rolnik; Ukraina; umowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2019 r. (data wpływu 11 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z podpisaniem umów przy zbiorach z pracownikami z Ukrainy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z podpisaniem umów przy zbiorach z pracownikami z Ukrainy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jako osoba fizyczna nie prowadząca dzialalności gospodarczej, prowadzi gospodarstwo rolne. Dla potrzeb prowadzonego gospodartwa rolnego Wnioskodawczyni jako rolnik zawierała w roku 2018 umowy o pomocy przy zbiorach z obywatelami Ukrainy. Umowy te zgodnie z obowiązującymi przepisami były zawarte na okresy maksymalnie czterech miesięcy. Zatrudniani obywatele Ukrainy nie przedstawili Wnioskodawczyni certyfikatów polskiej rezydencji wobec czego zostali przez Nią potraktowani jako rezydenci ukraińscy. Osoby zatrudnione, czasowo zamieszkiwały w udostępnionych bezpłatnie pomieszczeniach należących do gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni oraz zostały zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 858) zgłoszeni do ubezpieczeń społecznych oraz zdrowotnych w KRUS. Od dokonywanych pracownikom z Ukrainy wypłat wynagrodzeń nie pobierano zaliczek na podatek dochodowy, gdyż osoby nie prowadzące działalności gospodarczej nie są płatnikami podatku dochodowego oraz zgodnie z umową - konwencją o unikaniu podwójnego opdatkowania zawartą pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej a Rządem Ukrainy dochód rezydenta Ukrainy uzyskany z tytułu pracy świadczonej na podstawie umowy o zbiorach podlega opodatkowaniu stosownie do tej Konwencji na Ukrainie (rezydent Ukrainy nie wykonuje usług w Polsce za pomocą zakładu lub stałej placówki).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji rolnicy mają obowiązek sporządzić oraz złożyć do urzędu skarbowego informację PIT-8C lub PIT-11 (od 1 stycznia 2019 r.) oraz wydać taką informację pracownikowi z Ukrainy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wobec faktu, że rolnicy nie są płatnikami podatku dochodowego od osób fizychnych oraz biorąc pod uwagę, że dochody pracowników z Ukrainy nie będących rezydentami polskimi z tytułu umów o pomocy przy zbiorach nie podlegają opodatkowaniu w Polsce Wnioskodawczyni uważa, że rolnicy nie są zobowiązani w opisanym przypadku do sporządzenia PIT-8C lub PIT-11. Taką też informację Wnioskodawczyni uzyskała podczas rozmowy telefonicznej z infolinią Krajowej Administracji Skarbowej. Jednakże urzędy skarbowe informują o konieczności sporządzenia PIT-8C (a od 1 stycznia 2019 r. - PIT-11).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy ustawodawca określił katalog źródeł przychodów. Do katalogu tego zalicza się wymienione w pkt 9 „inne źródła”.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z dniem 18 maja 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 858), która wprowadziła do polskiego porządku prawnego nowy rodzaj umowy - umowę o pomocy przy zbiorach.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 91a ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2017 r., poz. 2336, z późn. zm.) przez umowę o pomocy przy zbiorach pomocnik rolnika zobowiązuje się do świadczenia pomocy przy zbiorach produktów rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. f, i oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), a także pozostałych ziół i roślin zielarskich. Kolejne przepisy zawarte w rozdziale 7a tej ustawy określają szczegółowe warunki, które muszą zostać spełnione, aby dany stosunek prawny stanowił umowę o pomocy przy zbiorach.

Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody uzyskane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach są zakwalifikowane, do tzw. przychodów z innych źródeł i jako takie podlegają opodatkowaniu według skali podatkowej.

Stosownie do art. 24 ust. 21 wyżej cytowanej ustawy, dochodem z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach jest przychód otrzymany z tego tytułu bez pomniejszania o koszty jego uzyskania.

Zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochdowym od osob fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r., osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Stosownie do art. 42a ust. 2ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 18 maja 2018 r., ust. 1 ma zastosowanie również do rolnika, który dokonuje wypłaty wynagrodzenia z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach.

Natomiast na podstawie art. 42a ust. 1 w zw. z ust. art. 42a ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r., rolnik, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Podkreślić należy, że w przypadku wypłaty należności na rzecz osoby, która nie posiada w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (tzn. podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu), opodatkowanie dochodów z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach następuje z uwzględnieniem zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W związku z tym, że Wnioskodawczyni zatrudnia na umowę o pomocy przy zbiorach pracowników z Ukrainy, do dochodów osiąganych z tego tytułu ma zastosowanie Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzona w Kijowie w dniu 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r., Nr 63, poz. 269, z późn. zm.).

Na gruncie Konwencji polsko-ukraińskiej, należności wypłacane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach zaliczane są do kategorii, tzw. „innych dochodów”, uregulowanych w art. 21 wskazanej Konwencji.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. Konwencji, części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a które nie zostały wymienione w poprzednich artykułach umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Oznacza to, że dochód uzyskany na podstawie umowy o pomocy przy zbiorach przez osobę mającą miejsce zamieszkania na Ukrainie, podlega opodatkowaniu wyłącznie na Ukrainie, zatem w Polsce jest zwolniony z opodatkowania.

Od powyższej zasady, art. 21 ust. 2 ww. Konwencji przewiduje wyjątek.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 Konwencji, postanowienia ust. 1 nie mają zastosowania do dochodów nie będących dochodami z majątku nieruchomego określonego w art. 6 ust. 2 konwencji, jeżeli osoba uzyskująca takie dochody, posiadająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie działalność zarobkową przez zakład w nim położony lub wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę w nim położoną i gdy prawa lub dobra, z których tytułu wypłacany jest dochód, są rzeczywiście związane z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się odpowiednio postanowienia art. 7 lub art. 14.

W świetle powyższych przepisów, przychody rezydentów Ukrainy uzyskane w ramach zatrudnienia na podstawie umowy o pomocy przy zbiorach, podlegają opodatkowaniu w Polsce wyłącznie w sytuacji, gdy nierezydent wykonuje usługi w Polsce za pomocą zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, przychód, który jest uzyskany za pośrednictwem zakładu lub stałej palcówki podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli jednak rezydent Ukrainy uzyskuje przychody na podstawie umowy o pomocy przy zbiorach i nie posiada zakładu lub stałej placówki na terytorium Polski, to przychód ten nie podlega opodatkowaniu w Polsce (podlega opodatkowaniu wyłącznie na Ukrainie).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jako rolnik zawarła umowy o pomocy przy zbiorach z pracownikami z Ukrainy, którzy mają miejsce zamieszkania na Ukrainie. Rezydent Ukrainy nie wykonuje usług w Polsce za pomocą zakładu lub stałej placówki.

Zatem biorąc pod uwagę uregulowania Konwencji polsko-ukraińskiej oraz przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, że dochody pracowników z Ukrainy z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania (tj. na Ukrainie) i nie podlegają w Polsce z tego tytułu opodatkowaniu.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także zapisy art. 21 Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Ukrainą, stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni jako rolnik nie jest zobowiązana do sporządzenia i przesłania pomocnikom (pracownikom z Ukrainy) oraz urzędowi skarbowemu informacji na formularzu PIT-8C ani PIT-11, gdyż wynagrodzenie pracowników z Ukrainy nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszedłem) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy także wskazać, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja jest wiążąca tylko dla Wnioskodawczyni, jako występującej z wnioskiem. Nie chroni natomiast innych rolników.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.