Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-624/13-5/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-09-11
Teza: Jakie skutki podatkowe w podatku PIT spowoduje dla Wnioskodawcy wniesienie domu mieszkalnego aportem do spółki jawnej? Czy spółka jawna, której wspólnikiem jest Wnioskodawca, będzie mogła dokonywać amortyzacji podatkowej domu mieszkalnego wniesionego do niej aportem, a jeśli tak to od jakiej wartości oraz według jakiej stawki amortyzacyjnej? Czy sprzedaż domu mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej, dokonana po upływie okresu pięciu lat liczonego od końca roku podatkowego, w którym dom został przez spółkę nabyty, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem PIT? Czy w przypadku sprzedaży powyższej nieruchomości przed upływem okresu, o którym mowa w pytaniu trzecim, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego w PIT o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT o ile wypełni wszystkie przesłanki określone w tym zwolnieniu przez ustawodawcę?
Słowa kluczowe: amortyzacja; aport; budynek-budynek mieszkalny; metoda; stawka-stawka amortyzacyjna; stawka-stawka indywidualna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 06.06.2013 r. (data wpływu 10.06.2013 r.) uzupełnionego o brakującą opłatę dnia 05.09.2013 r. w odpowiedzi na wezwanie z dnia 02.09.2013 r. nr IPPB1/415-624/13-2/KS o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości:

*   dokonywania amortyzacji budynku mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej – **jest prawidłowe,**

*   skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacyjnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.06.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonywania amortyzacji budynku mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej oraz skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacyjnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wraz z małżonkiem są wspólnikami Agencji Artystycznej Spółka jawna która została wpisana do rejestru przedsiębiorców w dniu 9 stycznia 2007 roku. Wnioskodawca oraz małżonek Wnioskodawcy są małżeństwem od dnia 24.06.2006 r. Wnioskodawca oraz małżonek Wnioskodawcy nie zawierali umów majątkowych małżeńskich. Obecnie siedziba ich spółki znajduje się wynajmowanym przez nią lokalu.

W dniu 22.03.2012 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem nabyli w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego dom mieszkalny położony w P. Dom składa się z dwóch kondygnacji: parteru o powierzchni 155,6 m2 oraz piętra o powierzchni 105 m2, w którym obecnie zamieszkują. Jest posadowiony na działce gruntu o powierzchni 631 m2. Dla nieruchomości jest prowadzona Księga Wieczysta. Przed nabyciem dom był wykorzystywany przez okres dłuższy niż 60 miesięcy. Jego wartość rynkowa wynosi obecnie 3.500.000 zł.

W najbliższej przyszłości Wnioskodawca wraz z małżonkiem zamierzają wnieść ten dom aportem do spółki jawnej czemu będzie towarzyszyć poszerzenie przedmiotu jej przedsiębiorstwa m.in. o świadczenie usług najmu nieruchomości. Spółka następnie wynajmie Wnioskodawcy oraz małżonkowi Wnioskodawcy część wniesionego domu na cele mieszkalne (I piętro z dostępem do kuchni ulokowanej na parterze). Pozostałe pomieszczenia będą służyły bieżącej działalności gospodarczej Spółki.

Dodatkowo Wnioskodawca oraz małżonek Wnioskodawcy będą wynajmować dom mieszkalny wniesiony do Spółki na cele związane z produkcją telewizyjną oraz filmową.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Jakie skutki podatkowe w podatku PIT spowoduje dla Wnioskodawcy wniesienie domu mieszkalnego aportem do spółki jawnej?
2.  Czy spółka jawna, której wspólnikiem jest Wnioskodawca, będzie mogła dokonywać amortyzacji podatkowej domu mieszkalnego wniesionego do niej aportem, a jeśli tak to od jakiej wartości oraz według jakiej stawki amortyzacyjnej?
3.  Czy sprzedaż domu mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej, dokonana po upływie okresu pięciu lat liczonego od końca roku podatkowego, w którym dom został przez spółkę nabyty, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem PIT?
4.  Czy w przypadku sprzedaży powyższej nieruchomości przed upływem okresu, o którym mowa w pytaniu trzecim, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego w PIT o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT o ile wypełni wszystkie przesłanki określone w tym zwolnieniu przez ustawodawcę?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2 w zakresie możliwości dokonywania amortyzacji oraz możliwości skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacyjnej. Natomiast odpowiedź na pytania oznaczone nr 1, 3 i 4 oraz pytanie nr 2 w zakresie określenia wysokości wartości początkowej budynki mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej zostanie udzielona w odrębnych rozstrzygnięciach.

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalności gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 zwane środkami trwałymi.

Zasady ustalenia wartości początkowej poszczególnych środków trwałych w sytuacji ich wniesienia do spółki jawnej jako wkładu niepieniężnego określone są w art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Zgodnie z powyższym przepisem, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną:

1.  Wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,
2.  Wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczonego do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
3.  Wartość określoną zgodnie z art. 19 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład wprowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie.

Art. 22g ust. 10 ustawy o PIT stanowi jednakże, że podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawionej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku łub lokalu i kwoty 988 zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.

W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22j ust. 1 ustawy o PIT z zastrzeżeniem art. 22l, podatnicy, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że w myśl art. 22j ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat. z wyjątkiem:

1.  trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem,
2.  kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych, dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata.

Natomiast w myśl art. 22j ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane, co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, dom mieszkalny wniesiony aportem do spółki jawnej będzie stanowić środek trwały w związku z czym spółka rozpocznie od pierwszego miesiąca po miesiącu, w którym dom ten zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych - jego amortyzację podatkową.

Mając powyższe na uwadze zadaniem Wnioskodawcy, spółka jawna, której wspólnikiem jest Wnioskodawca, będzie mogła dokonać amortyzacji podatkowej domu mieszkalnego wniesionego do niej aportem. Wartość od której spółka jawna będzie mogła dokonywać powyższych odpisów amortyzacyjnych będzie mogła zostać ustalona z uwzględnieniem art. 22g ust. 10 ustawy o PIT i w takim przypadku wyniesie 2.500.000 zł. Ponieważ wnoszony dom jest wykorzystywany przez okres dłuższy niż 60 miesięcy, możliwym będzie ustalenie indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych używanych, która w przypadku budynków wynosi 10% rocznie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości:

*   dokonywania amortyzacji budynku mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej – **jest prawidłowe**,
*   skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacyjnej – **jest nieprawidłowe**.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku, oraz z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

W myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztem uzyskania przychodów, stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zasady amortyzacji środków trwałych określone zostały w przepisach art. 22a - 22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 22a ust. 1 powoływanej ustawy, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z treści powyższego przepisu wynika, że amortyzacji podlegają środki trwałe wskazane w tym przepisie wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W myśl art. 22c pkt 2 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne, służące prowadzonej działalności gospodarczej, lub wydzierżawiane albo wynajmowane, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich amortyzacji.

Jedną z podstawowych kategorii decydujących o prawidłowości dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest właściwe określenie wartości początkowej środków trwałych. W celu prawidłowego ustalenia wartości początkowej budynku mieszkalnego wniesionego w formie wkładu niepieniężnego do spółki jawnej, należy sięgnąć do stosownych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

W myśl art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną:

1.  wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,
2.  wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
3.  wartość określoną zgodnie z art. 19 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie.

Z powyższego wynika, że co do zasady wartość początkową przedmiotu wkładu wniesionego do spółki osobowej w postaci aportu ustala się na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Należy jednakże mieć na uwadze, iż zasadnicze regulacje określone w art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w ściśle zdefiniowanych przypadkach – mogą zostać wyłączone ze stosowania przez normy szczególne zapisane m.in. w art. 22g ust. 10 powoływanej ustawy.

Zgodnie z art. 22g ust. 10 tej ustawy, podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku i kwoty 988 zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.

W świetle powyższego, właściciele budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych służących prowadzonej działalności gospodarczej, jeśli podejmą decyzję o ich amortyzowaniu, mają możliwość wyboru sposobu ustalania ich wartości początkowej, tj. albo zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie zasadami określonymi w przepisach art. 22g ust. 1 ww. ustawy albo według zasady szczególnej, w sposób „uproszczony” uregulowanej przepisami art. 22g ust. 10 tej ustawy

Z opisanego zdarzenia przyszłego wywieść należy, że Wnioskodawca wraz z małżonkiem zamierzają wnieść wkład niepieniężny w postaci budynek mieszkalnego do spółki jawnej.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, wartość początkową budynku mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej można ustalić metodą uproszczoną. Oznacza to, że ustalając wartość początkową przedmiotowej nieruchomości mieszkalnej wniesionej aportem do spółki jawnej należy przyjąć w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych powierzchni użytkowej budynku i kwoty 988 zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.

W świetle powyższego przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy w zakresie amortyzacji oraz ustalenia wartości początkowej budynku mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do możliwości ustalenia indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla budynku mieszkalnego, którego wartość początkowa została ustalona metodą uproszczoną, (w oparciu o przepis art. 22g ust. 10 ww. ustawy), wskazać należy na regulacje zawarte w art. 22j ust. 1 w związku z art. 22n ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacji przewiduje art. 22j ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 nie może być krótszy niż 10 lat, z wyjątkiem:

1.  trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem,
2.  kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych

\- dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata.

W myśl art. 22j ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Stosownie do przedstawionych powyżej regulacji prawnych, aby istniała możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji używanego środka trwałego – w przedmiotowej sprawie budynku mieszkalnego, środek trwały m.in. musi być wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zaakcentować w tym miejscu należy (czego nie zauważa Wnioskodawca), że budynki mieszkalne dla których wybrano uproszczoną metodę ustalenia wartości początkowej w oparciu o przepis art. 22g ust. 10 powoływanej ustawy – co ma miejsce w rozpatrywanym przypadku, nie podlegają objęciu ewidencją środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 22n ust. 3 tej ustawy). Stosownie do art. 22n ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlegają objęciu ewidencją budynki mieszkalne, lokale mieszkalne i własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, których wartość początkową ustala się zgodnie z art. 22g ust. 10 powoływanej ustawy.

Z treści art. 22n ust. 3 powoływanej ustawy wynika więc, że nie podlegają objęciu ewidencją budynki mieszkalne, których wartość początkową ustala się zgodnie z art. 22g ust. 10 ustawy tj. w sposób uproszczony. Oznacza to, że budynki mieszkalne stosownie do art. 22n ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie są objęte ewidencją środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co przesądza o niemożności ustalenia indywidualnych stawek amortyzacji, w przypadku gdy podatnicy ustalą wartość początkową budynki mieszkalnego w sposób uproszczony. Natomiast ustawodawca w treści art. 22j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidującego możliwość skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacyjnej wyraźnie wskazuje, że podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika.

W aspekcie powyższego nie można podzielić poglądu Wnioskodawcy w zakresie możliwości skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacyjnej w sytuacji ustalenia wartości początkowej budynku mieszkalnego wniesionego aportem do spółki jawnej w oparciu o przepis art. 22g ust. 10 powoływanej ustawy. Skoro bowiem wartość początkowa budynku mieszkalnego zostanie ustalona na podstawie art. 22g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych metodą uproszczoną i w związku z tym budynek ten na podstawie art. 22n ust. 3 ustawy nie podlega objęciu ewidencją środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, to w rozpatrywanym przypadku nie ma możliwości ustalenia indywidualnych stawek amortyzacji.

Mając powyższe na względzie, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacyjnej należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.