Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-518/16/WLK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-22
Teza: Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup pakietów medycznych dla pracowników spółki oraz ich rodzin stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin; koszt; pakiet; pracownik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 9 czerwca 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 16 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup pakietów medycznych dla pracowników spółki oraz ich rodzin stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup pakietów medycznych dla pracowników spółki oraz ich rodzin stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej: również jako „Spółka”) jest podmiotem działającym w branży handlowej, którego głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż detaliczna artykułów spożywczych poprzez sieć sklepów detalicznych.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Polityka kadrowa Spółki polega na pozyskiwaniu najlepszych fachowców na kluczowe stanowiska, ponieważ wysoko wykwalifikowana kadra stanowi istotny element budowania przewagi konkurencyjnej, co w konsekwencji, może wpływać na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów. Wiedza, doświadczenie i kompetencje wnoszone przez doświadczonych i zmotywowanych pracowników do Spółki są szczególnie istotne w branży w której działa Spółka. Spółka konkuruje na rynku z wieloma polskimi i zagranicznymi sieciami handlowymi i w celu zapewnienia możliwości zatrudnienia pożądanych przez Spółkę fachowców oferuje zasady wynagrodzeń i świadczenia rzeczowe pracownikom zgodne z aktualnymi trendami na rynku.

Spółka zdecydowała o zapewnieniu kluczowym pracownikom Spółki i ich rodzinom możliwości nieodpłatnego korzystania z pakietów medycznych, obejmujących dodatkowe świadczenia zdrowotne inne niż świadczenia z zakresu medycyny pracy (obejmujące m.in. dostęp do podstawowych i specjalistycznych badań i konsultacji lekarskich, diagnostyki, zabiegów ambulatoryjnych, itp.). Spółka zawarła z centrum medycznym umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych dla swoich pracowników oraz członków ich rodzin. Zakup pakietów medycznych został przez Spółkę sfinansowany z jej środków obrotowych. Na Spółkę są wystawiane faktury z tytułu zakupu tych usług.

Ponadto wartość ww. świadczeń dla pracownika oraz jego rodziny finansowana przez Spółkę, jest kwalifikowana do przychodu pracownika na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) i identyfikowana przez Spółkę jako część przychodu pracownika ze stosunku pracy (nieodpłatne świadczenie rzeczowe), od którego odprowadzane są zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych oraz należne składki na ubezpieczenie społeczne.

W ocenie Spółki, udostępnione pakiety medyczne budują lojalność pracowników wobec pracodawcy, wpływają na postrzeganie jego wizerunku jako dbającego nie tylko o pracowników, ale również członków ich rodzin, co skutkuje wyższą efektywnością pracy oraz mniejszą rotacją pracowników. Ponadto, rodzinne pakiety medyczne wpływają na niższą absencję chorobową pracowników, jak również większe zaangażowanie w wykonywanie obowiązków pracowniczych, z uwagi na szybką dostępność do opieki medycznej dla pracownika i jego rodziny. Dzięki temu Spółka jako pracodawca redukuje negatywne konsekwencje związane z potencjalnymi nieobecnościami pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup pakietów medycznych dla pracowników spółki oraz ich rodzin stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?

Zdaniem Spółki, wydatki ponoszone na zakup pakietów medycznych dla pracowników, finansowane przez Spółkę, stanowią dla niej koszt uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zarówno w przypadku, gdy pakietem objęty jest pracownik, jak również w przypadku gdy elementem pakietu są świadczenia medyczne dla członków rodzin pracowników.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. 2014, poz. 851, dalej: „ustawa CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Na tej podstawie Spółka ma prawo do ujęcia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, przy założeniu, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy CIT oraz wykaże związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy poniesionymi kosztami a uzyskanymi przychodami.

Katalog wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy CIT nie zawiera żadnych ograniczeń w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na usługi medyczne na rzecz pracowników i ich rodzin.

Zatem decydującą przesłanką pozwalającą zaliczyć dane wydatki do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie ich w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanymi w ustawie wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, jak również racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem wydatek, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany.

Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę w art. 15 ust. 1 ustawy CIT ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Na podatniku, jako podmiocie odnoszącym ewidentne korzyści z zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów, spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek stanowi koszt podatkowy.

Niewątpliwie kosztami podatkowymi są tzw. „koszty pracownicze”, które obejmują nie tylko wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie, ale również diety i inne należności za czas podróży służbowej, wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników i inne świadczenia pracownicze. Za koszty pracownicze można również uznać nieodpłatne bądź częściowo odpłatne świadczenia rzeczowe dla pracowników, np. w postaci zakupu karnetów wstępu na siłownie, pływalnie, korty tenisowe, fitness oraz opłaty za korzystanie z innych obiektów sportowych, pakiety medyczne. Za „koszty pracownicze” można uznać także wydatki dotyczące zakupu pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników, świadczenie to bowiem jest związane ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą (gdyby nie ten stosunek członkowie rodzin nie partycypowałyby w nabytych pakietach medycznych).

Zdaniem Spółki, istnieje ewidentny związek przyczynowo skutkowy pomiędzy wydatkami ponoszonymi przez Spółkę na zakup pakietów medycznych dla pracowników, w ramach których dostępne są świadczenia dla rodzin pracowników oraz osiąganymi przez Spółkę przychodami. Związek ten ma charakter pośredni i polega na:

*   pakiet medyczny jest atrakcyjnym bonusem rzeczowym i stanowi ważny element systemu motywacyjnego, który zachęca do lepszej i wydajnej pracy, co z kolei wpływa na osiągane przez Spółkę przychody,
*   pakiety medyczne przyczyniają się również pośrednio do zwiększenia dochodów rodzin pracowników, gdyż pracownik i jego rodzina nie muszą już wydawać środków z budżetu domowego na prywatną opiekę medyczną, co również tworzy silniejszą więź między pracownikiem a pracodawcą,
*   zwiększa motywację pracowników do pracy, gdyż pakiety budują lojalność wobec pracodawcy i tym samym poprawiają jego wizerunek, jako dbającego nie tylko o swoich pracowników, ale również członków ich rodzin, co skutkuje wyższą efektywnością oraz mniejszą rotacją pracowników,
*   pakiety medyczne wpływają na niższą absencję chorobową pracowników, jak również większe zaangażowanie w wykonywanie obowiązków pracowniczych, z uwagi na szybką dostępność do opieki medycznej dla pracownika, dzięki temu Spółka jako pracodawca redukuje negatywne konsekwencje związane z potencjalnymi nieobecnościami pracowników,
*   zagwarantowanie opieki medycznej członkom rodziny stanowi ważny element profilaktyki zdrowotnej, niedopuszczanie do powstawania chorób, szczególnie w przypadku dzieci, oraz minimalizowanie ich następstw ogranicza absencję chorobową pracowników, skraca czas przebywania na zwolnieniu (w przypadku konieczności sprawowania opieki nad chorym dzieckiem) i przerw w pracy, a tym samym pozwala pracodawcy zabezpieczyć źródło przychodów.

Z powyższych względów, zdaniem Spółki, należy więc uznać, że zachodzą przesłanki uprawniające do zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, jak wskazała Spółka w stanie faktycznym, wartość pakietu świadczeń medycznych, również w części dotyczącej rodzin pracowników stanowi dla pracownika element kalkulacyjny przychodu ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu podatkiem PIT. Jest to tzw. pozapłacowe świadczenie pracownicze, które jest zrównane z przychodem ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku PIT. Zdaniem Spółki, wartość pakietu medycznego w tym zakresie powinna zatem bezsprzecznie stanowić koszt uzyskania przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, na takich samych zasadach jak wynagrodzenie pracowników ze stosunku pracy.

Stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w szeregu interpretacji organów podatkowych:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. IBPB-1-1/4510-283/15/ESZ, z 29 lutego 2016 r.,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPB-1-1/4510-284/15/ESZ, z 29 lutego 2016 r.,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPB-1-3/4510-707/15/TS z 3 lutego 2016 r.,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPB-1-3/4510-758/15/TS, z 3 lutego 2016 r.,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPB-1-2/4510-694/15/BKD, z 2 grudnia 2015 r.,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPB-1-2/4510-783/15/BKD, z 21 grudnia 2015 r.,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPB5/4510-1148/15-2/BC, z 17 grudnia 2015 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.