Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.251.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku w
przypadku umorzenia kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego
na dowolny cel.
Słowa kluczowe: konsolidacja
kredyt
majątek-podział majątku
spłata
ugody
umorzenie
zaniechanie
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 kwietnia 2025 r. (wpływ 11 kwietnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pan A.A. (PESEL (...)) – Wnioskodawca, w dniu 30 sierpnia 2003 r. zawarł związek małżeński
    z Panią B.B. (po zawarciu związku małżeńskiego B.B.). Przed zawarciem związku
    małżeńskiego Pan A.A. jest właścicielem działki oraz nieruchomości znajdującej się pod
    adresem (...). Małżonkowie mają wspólnotę majątkową i wspólnie ponoszą nakłady
    finansowe na ww. nieruchomość.
    Sąd Okręgowy w (...) wyrokiem z 30 listopada 2009 r. w sprawie sygn. akt (...) orzekł
    rozwód małżeństwa B.B. i A.A. Pan A.A. wyprowadza się z własnej nieruchomości do czasu
    porozumienia z byłą żoną w sprawie podziału majątku wspólnego, ponieważ wspólne
    zamieszkiwanie ww. nieruchomości staje się niemożliwe. Byli małżonkowie, dochodzą do
    porozumienia i ustalają, iż Pan A.A. spłaci nakłady poniesione przez Panią B.B. na
    nieruchomość pod adresem (...), w wysokości 130.000,00 zł, natomiast Pani B.B.opuści
    ww. nieruchomość, aby Pan A.A. mógł ponownie zamieszkać we własnej nieruchomości.
    Aby spłata stała się możliwa Pan A.A. musiał zaciągnąć kredyt.
    Następnie 9 grudnia 2010 r. Pan A.A. oraz Pani C.C. (PESEL (...)), zamieszkujący razem w
    wynajmowanym mieszkaniu i prowadzący wspólne gospodarstwo domowe zawierają
    wspólnie umowę nr (...) o kredyt konsolidacyjny z A. Bank z siedzibą w (...), obecnie B. Bank
    z siedzibą w (...), adres: (...), zarejestrowana w Sądzie Rejonowym (...) w (...) (umowa nr (...)).
    Pieniądze z danego kredytu miały posłużyć do spłaty zobowiązań wobec byłej małżonki
    Pani B.B. i zaspokoić potrzeby mieszkaniowe Pana A.A. oraz Pani C.C.
    Kwota udzielonego kredytu z zastrzeżeniem, że ostateczna wysokość zobowiązania
    kredytobiorcy do spłaty, wyrażona w CHF, określona będzie po wypłacie całej kwoty
    kredytu i po przeliczeniach na tą walutę po kursie jej kupna, zgodnie z Tabelą kursów
    obowiązującą w Banku w dniach i w momentach poszczególnych uruchomień środków-
    została określona na 155.000.00 zł (słownie złotych: sto pięćdziesiąt pięć tysięcy 00/100).
    Zaciągnięty kredyt był kredytem hipotecznym denominowanym do franka szwajcarskiego
    udzielonym w złotych. Zgodnie z umową kredytową, kredyt został udzielony z
    zastrzeżeniem, że jego wypłata nastąpi w złotych polskich.
    Umowa kredytowa stanowiła: „Hipoteka kaucyjna do kwoty: (na zabezpieczenie spłaty
    kapitału, odsetek i innych kosztów) ustanowiona na rzecz Banku na nieruchomości:
    248.000,00 zł (słownie złotych: dwieście czterdzieści osiem tysięcy 00/100) - rodzaj
    nieruchomości i dokładny adres: nieruchomość położona: (...), działka (...), Cesja na rzecz
    Banku praw z umowy ubezpieczenia od ognia i innych zdarzeń losowych nieruchomości
    (nie dotyczy nieruchomości gruntowych niezabudowanych): (...), działka (...), suma
    ubezpieczenia nie mniejsza niż 600.000,00 zł”.
    7 kwietnia 2011 r. Pan A.A. oraz Pani B.B. zawierają umowę i zgodnie oświadczają, że
    majątek wspólny stanowią nakłady pieniężne poniesione przez każdą ze stron w

    wysokości 130.000,00 zł (sto trzydzieści tysięcy złotych), na nieruchomość - dom
    jednorodzinny w (...), która stanowi majątek osobisty Pana A.A. Strony ustalają, że Pan A.A.
    zobowiązuje się, spłacić udziały pieniężne w wysokości 130.000,00 zł (sto trzydzieści
    tysięcy złotych) Pani B.B., poniesione na ww. nieruchomość. 7 kwietnia 2011 r. Pan A.A.
    przekazuje kwotę 130.000,00 zł Pani B.B., pochodzące z zaciągniętego kredytu razem z
    Panią C.C.
    W dniu zawierania umowy kredytowej Pan A.A. oraz Pani C.C. nie są jeszcze małżeństwem,
    związek małżeński zawarli 14 kwietnia 2012 r. Od dnia zawarcia związku małżeńskiego
    istniała i istnieje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Po zawarciu związku
    małżeńskiego podpisują umowę notarialną rozszerzającą wspólnotę majątkową. Od tego
    momentu jedyną i wspólną nieruchomością Pana A.A. oraz Pani C.C. jest dom w (...), na
    który zaciągnięty zostaje kredyt i w której zamieszkują.
    W umowie kredytowej zostało określone przeznaczenie kredytu, jako cel dowolny. Jednak
    kredyt w wysokości 130.000,00 zł przeznaczony był na cel mieszkaniowy, a w szczególności
    na spłatę udziałów byłej żony Pana A.A. w nieruchomości wymienionej w umowie
    kredytowej jako zabezpieczenie hipoteczne. Natomiast Pani C.C. jako współkredytobiorca,
    po zawarciu związku małżeńskiego z Panem A.A. oraz podpisaniu umowy rozszerzającej
    wspólnotę majątkową uzyskała udziały w nieruchomości, co zaspokoiło jej potrzeby
    mieszkaniowe.
    Dwa pokoje na piętrze domu (ok. 1/3 ww. nieruchomości) przez pewien czas, (parę
    miesięcy) podlegały wynajmowi krótkoterminowemu co jakiś czas, na podstawie
    zarejestrowanej działalności gospodarczej lub umowy najmu, z czego dochody były
    opodatkowane w formie ryczałtu i karty podatkowej. Jednak pozostałą część ww.
    nieruchomości cały czas zamieszkiwali i zamieszkują C.C. oraz A.A.
    Dopiero w 2017 r. po śmierci matki Pani C.C., staje się ona właścicielką mieszkania -
    kawalerki 26 m2 (...).
    Okres kredytowania ustalony został w umowie kredytowej od 9 grudnia 2010 r. do 15
    listopada 2035 r. Po spełnieniu określonych w umowie kredytowej warunków nastąpiło
    uruchomienie kredytu.
    Jednym z warunków niniejszej umowy było udokumentowanie ustanowienia prawnych
    zabezpieczeń spłaty kredytu, tj. przedłożenia w banku potwierdzonej przez Sąd Rejonowy
    kopii wniosku o wpis hipoteki wraz z dowodem wniesienia opłaty sądowej z tytułu wpisu
    hipoteki, co zostało uczynione. Spłata kredytu następowała w terminach i kwotach
    zgodnie z załączonym do umowy harmonogramem spłat, kredyt nie był nadpłacany, nigdy
    nie korzystano z zawieszenia bądź odroczenia terminu spłaty. Kredyt nie był
    przewalutowany z CHF na PLN oraz na inną walutę.
    Pomimo, że bank określił kredyt jako konsolidacyjny, przedmiotowym kredytem nie były
    spłacane inne kredyty, przeznaczony był wyłącznie na cel mieszkaniowy (130.000,00 zł na
    spłatę udziałów w nieruchomości Pani B.B. oraz kwota 25.000,00 zł na opłaty i prowizje
    dotyczące zaciągniętego kredytu oraz wyposażenie nieruchomości w (...)).
    Środki z kredytu zostały wydatkowane na cele mieszkaniowe, a zaciągnięty kredyt dotyczył
    tylko tej jednej konkretnej nieruchomości, która stanowiła zabezpieczenie hipoteczne
    kredytu.
    Miał na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Państwa C.C. i A.A, którzy byli
    solidarnie zobowiązani do spłaty kredytu. Nigdy wcześniej nie korzystali z zaniechania
    poboru podatku od umorzonej części kredytu lub przewalutowania kredytu.
    Państwo A.A. (PESEL (...)) oraz C.C. (PESEL (...)) dnia 7 listopada 2024 r. podpisali ugodę z B.
    Bank z siedzibą w (...), adres: (...), zarejestrowana w Sądzie Rejonowym (...) w (...), dotyczącą
    umowy nr (...).

    Zgodnie z ww. umową umorzenie kwoty kredytu dotyczy wszystkich współkredytobiorców,
    tj. Pana A.A. i Pani C.C. i skutkuje to wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości po
    stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług, czyli na
    obydwoje.
    Bank zwolnił kredytobiorców z długu (umorzył zadłużenie kapitału) w wysokości
    121.263,46 zł.
    Na kwotę umorzenia nie składały się żadne odsetki, koszty i opłaty.
    Przedmiotem ugody jest umorzenie ustalonej przez bank części kwoty pozostałej do
    spłaty kapitału w wysokości 121.263,46 zł, po zapłaceniu przez kredytobiorców na rzecz
    Banku kwoty 14.288,23 zł w terminie 30 dni od dnia zawarcia ugody, co kredytobiorcy
    uczynili. Przed umorzeniem kredytu nie doszło do jego przewalutowania. Ugoda nie
    dotyczy zwrotu środków pieniężnych z tytułu nadpłaty kredytu na rzecz kredytobiorców.
    W lutym 2025 r. Bank poinformował byłych kredytobiorców Pana A.A. oraz Panią C.C., że w
    2024 roku uzyskali przychód podatkowy, od którego Bank nie pobrał podatku
    dochodowego. Bank przesłał „Informację o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach
    i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy” za rok 2024 każdemu z kredytobiorców z
    osobna. W każdym z dwóch PIT-ów-11 w poz. 99 został wpisany przychód w wysokości
    60.631,73zł, co daje łącznie kwotę w wysokości 121.263,46 zł umorzonego kapitału przez
    Bank.
    W powyższej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe, i nie jest prowadzona
    kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa oraz, że sprawa nie została
    rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W umowie kredytowej zostało określone przeznaczenie kredytu, o którym mowa we
    wniosku jako cel dowolny (tak wynikało wprost z umowy kredytowej), natomiast w
    rzeczywistości cel dowolny stał się celem mieszkaniowym i z takim zamiarem
    przeznaczenia na cel mieszkaniowy został powyższy kredyt zaciągnięty, o czym został
    poinformowany bank, pomimo że bank określił kredyt w wysokości 155.000,00 zł jako
    konsolidacyjny. Przedmiotowym kredytem nie były spłacane inne kredyty, przeznaczony
    był wyłącznie na cel mieszkaniowy (130.000,00 zł na spłatę udziałów w nieruchomości
    byłej żonie Pana A.A. oraz 25.000,00 zł na opłaty i prowizje dotyczące zaciągniętego
    kredytu oraz wyposażenie nieruchomości w (...)), cel mieszkaniowy mieści się w pojęciu cel
    dowolny, który może oznaczać mieszkaniowy i takim się stał.
    Kredyt, o którym mowa we wniosku został zaciągnięty w banku A. z siedzibą w (...),
    obecnie B. Bank z siedzibą w (...), zarejestrowana w Sądzie Rejonowym (...) w (...), nad
    którym (bank) sprawuje nadzór Komisja Nadzoru Finansowego, udzielony przed dniem 15
    stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Zgodnie z zawartą umową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu
    solidarnie, tj. do pełnej wysokości.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem ugody z bankiem w ramach przedstawionego stanu
    faktycznego i w świetle rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe oraz
    Rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2022 r. i Rozporządzenia Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2024 r., zmieniających rozporządzenie w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe Pan A.A. (Wnioskodawca)

    spełnia wymogi do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od
    przychodu w wysokości 60.631,73zł (umorzenia wierzytelności, związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cel dowolny, który w przypadku wnioskodawcy stał się celem
    mieszkaniowym)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy A.A. w ramach przedstawionego stanu faktycznego i w świetle
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. oraz rozporządzenia Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2022 r., rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r.,
    zmieniających rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe, w sprawie umorzenia wierzytelności, związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cel dowolny, który w przypadku Wnioskodawcy stał się celem
    mieszkaniowym (co zostało opisane w stanie faktycznym), zostały spełnione wymogi do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od przychodu w wysokości
    60.631,73zł dla Pana A.A.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. 2. Za kredyt mieszkaniowy
      uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:

      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
    na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Główną przesłanką do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Katalog wydatków stanowiących „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty -
    jest to wyliczenie enumeratywne. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe
    oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem
    podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową".
    Wnioskodawca uważa, że spełnia wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww.
    zaniechania w odniesieniu do umorzonej wierzytelności. Uzyskany przychód nie będzie
    zatem podlegał opodatkowaniu i wykazaniu w zeznaniu podatkowym.
    Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych spłata dokonana na rzecz byłego
    współmałżonka - w związku z przyznaniem podatnikowi w wyniku rozwodu na własność
    nieruchomości, która znajdowała się w majątku wspólnym - może być uznana za wydatek
    na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w ustawie o PIT.
    Sądy wskazują, że zniesienie współwłasności poprzez spłatę byłego małżonka -
    współwłaściciela mieszkania ma na celu własny cel mieszkaniowy. Wydatkiem na cele
    mieszkaniowe jest także nabycie udziału w nieruchomości lub prawie do lokalu. Zniesienie
    współwłasności poprzez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem
    spłaty pozostałych stanowi zatem uzyskanie udziału dotychczasowego współwłaściciela, a

    zatem jego nabycie, (tak. Wyrok NSA z 8 lutego 2023 r., sygn. II FSK 1613/20). Również w
    wyroku NSA z 10 marca 2022 r., sygn. II FSK 1723/19 wskazano, że: wydatek na spłatę
    zobowiązań wobec byłego małżonka jest wydatkiem na nabycie nieruchomości (udziału) w
    rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT.
    Sądy wskazują, że zniesienie współwłasności poprzez spłatę byłego małżonka -
    współwłaściciela mieszkania ma na celu własny cel mieszkaniowy. Wydatkiem na cele
    mieszkaniowe jest także nabycie udziału w nieruchomości lub prawie do lokalu.
    Aktualnie Dyrektor KIS podkreśla, że podstawowym warunkiem zwolnienia jest
    przeznaczenie przychodu na własne cele mieszkaniowe podatnika a spłata byłego
    małżonka w wyniku podziału majątku może być uznana za taki wydatek, jeśli prowadzi do
    uzyskania wyłącznej własności nieruchomości mieszkalnej.
    W interpretacja Dyrektora KIS z 9 listopada 2023 r. 0114-KDIP3-2.4011.792.2023.2.AC
    wskazano, że:
      (...) wydatkowanie (...) przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego
      nabytego w darowiźnie na spłatę męża w wyniku podziału majątku wspólnego w
      zamian za udział w budynku mieszkalnym stanowi wydatek na własne cele
      mieszkaniowe i uprawnia (...) do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, o
      którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Podobnie w Interpretacji Dyrektora KIS z 17 grudnia 2024 r. 0114-KDWP.4011.162.2021.12.
    AS, zostało potwierdzone, że:
      (...) wydatkowanie (...) przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na
      spłatę byłego męża w wyniku podziału majątku wspólnego w zamian za udział w
      nieruchomości stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe i uprawnia (...) do
      skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
      w związku z art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Zgodnie z tym rozporządzeniem nie ma znaczenia, czy frankowicz zawarł ugodę w
    postępowaniu sądowym, czy też poza sądem. Jeszcze niedawno tylko ci kredytobiorcy,
    którzy podpisali ugodę pozasądową, byli zobowiązani do zapłaty podatku. Aktualnie obie
    grupy kredytobiorców są zwolnione z tego podatku, pod warunkiem że kredyt został
    zaciągnięty:
        na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
        przez jedno gospodarstwo domowe,
        które wcześniej nie skorzystało z tego rozwiązania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku

      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Wskazał Pan, że na podstawie ugody bank umorzył Panu zadłużenie. Należy zatem
    przeanalizować skutki podatkowe tej czynności.

    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),

        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.

    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości należy wskazać, że sama nazwa kredytu – w Pana
    przypadku kredyt konsolidacyjny - nie stanowi przeszkody w skorzystaniu z zaniechania,
    jednakże analizowane zaniechanie mogłoby mieć zastosowanie w przypadku umorzenia
    kredytu konsolidacyjnego wyłącznie w sytuacji, gdyby został on zaciągnięty np. na spłatę
    kredytu mieszkaniowego lub na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie bowiem z cytowanym powyżej rozporządzeniem jedną z przesłanek
    warunkujących możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku do umorzonych
    osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytu jest zaciągnięcie kredytu na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Istotnym warunkiem zaniechania poboru podatku jest zatem to, aby kredyt był udzielony
    na określony w umowie cel mieszkaniowy. Zresztą taki sam warunek zawierają m.in.
    przepisy ustawy o kredycie hipotecznym czy ustawa o wsparciu kredytobiorców (art. 2 ust.
    2 tej ustawy), rozszerzające pojęcie kredytu hipotecznego i mieszkaniowego.
    Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na dowolny
    cel. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W sytuacji, gdy kredyt zaciągnięty został na inny cel niż mieszkaniowy, to nawet gdy
    nastąpi wydatkowanie środków na taki cel, to nie ma podstaw, żeby stwierdzić, że wydatki
    takie stanowią wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe w swej treści odnosi się do kredytu „udzielonego”, „zaciągniętego”.
    Niewskazanie w umowie kredytu przeznaczenia pożyczonych pieniędzy na określony cel
    ma istotny wpływ na ocenę, czy można zaniechać poboru podatku dochodowego od
    przychodów uzyskanych z umorzenia takiego kredytu.
    Nie ma zatem znaczenia, na co zostały przeznaczone środki z zaciągniętego przez Pana
    kredytu konsolidacyjnego. Nawet gdyby przyjąć, że środki te zostały przeznaczone na cel
    mieszkaniowy, to cel taki musi wprost wynikać z umowy kredytowej.
    Zatem zaciągnięty przez Pana kredyt konsolidacyjny nie jest kredytem zaciągniętym na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, a tym samym wyklucza to
    możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Nie będzie Pan mógł skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe w stosunku do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu konsolidacyjnego.
    Pana stanowisko jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków
    podatkowych dla Pana żony.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych i wyroków sądu
    wskazuję, że dotyczą one indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.

    Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie
    dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z
    przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega
    weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też, tutejszy
    Organ nie odniósł się do kwot wskazanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.