Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-539/11/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-08-18
Teza: „Czy należy dodatkowe pomieszczenia piwniczne wynajmowane osobom fizycznym – właścicielom mieszkań, z zaznaczeniem na cele piwniczne (bez możliwości prowadzenia działalności gospodarczej) opodatkować podatkiem CIT-8?”
Słowa kluczowe: najem; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 09 maja 2011r. (data wpływu do tut. BKIP 12 maja 2011r.) uzupełnionym w dniu 09 sierpnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskanych z wynajmowanych dodatkowych pomieszczeń piwnicznych osobom fizycznym, właścicielom mieszkań cele mieszkaniowe - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2011r. do tut. BKIP wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskanych z wynajmowanych dodatkowych pomieszczeń piwnicznych osobom fizycznym, właścicielom mieszkań cele mieszkaniowe. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 03 sierpnia 2011r. Znak: IBPP1/443-799/11/AW, IBPBI/2/423-539/11/CzP wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 09 sierpnia 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółdzielnia, na wniosek zainteresowanego – osoby fizycznej – właściciela lokalu mieszkalnego, udostępnia dodatkowe pomieszczenie piwniczne (bez możliwości prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej, pochodnej) poprzez spisanie wewnętrznej umowy najmu dodatkowej piwnicy. Nie jest wystawiana faktura VAT. Metraż dodatkowych pomieszczeń piwnicznych ujęty jest w inwentaryzacji budynku zatwierdzonej przez Starostwo Powiatowe – jest określone jako zestawienie powierzchni części wspólnych. Piwnice te nie są przypisane do poszczególnych lokali mieszkalnych i aby móc je udostępnić zainteresowanemu Spółdzielnia musi spisać umowę najmu z osobą fizyczną na dodatkową piwnicę. W umowie jest zawarty zapis: „Opłata za dodatkową powierzchnię ujęta jest w opłatach za lokal mieszkalny nr…/…”. Jest to wydruk łączny wszystkich należnych opłat za lokal mieszkalny, co oznacza, że właściciel któremu udostępniło się dodatkową piwnicę na cele piwniczne, wnosi opłatę łącznie z opłatą za lokal mieszkalny na jednym dowodzie wpłaty, Spółdzielnia nie wystawia faktury VAT. Umowa reguluje ponadto cel wynajęcia „(…) wymienione pomieszczenie najemca zobowiązuje się wykorzystywać w tym samym celu, co przynależną do mieszkania piwnicę”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy należy dodatkowe pomieszczenia piwniczne wynajmowane osobom fizycznym – właścicielom mieszkań, z zaznaczeniem na cele piwniczne (bez możliwości prowadzenia działalności gospodarczej) opodatkować podatkiem CIT-8?

Zdaniem Spółdzielni, wnoszone opłaty za „za dodatkowe powierzchnie” z tytułu dodatkowych pomieszczeń piwnicznych na cele piwniczne od osób fizycznych wymienionych powyżej, w łącznym naliczeniu opłat tzw. czynszowych (na tzw. opłaty czynszowe składają się w Spółdzielni: oplata eksploatacyjna i fundusz remontowy) są zwolnione od podatku CIT-8. Opłaty te SA traktowane jako gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Pomieszczenia te są nieruchomościami wspólnymi dla mieszkańców danego budynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – dalej „updop”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 updop, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Powołana updop nie zawiera definicji „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Zakresu tych pojęć nie da się także wywieść z przepisów ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, a zatem zasadne jest skorzystanie w tym zakresie z reguł wykładni językowej.

W języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojecie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych” określa rzeczy związane z mieszkaniem. W konsekwencji, z interpretacji językowej pojęcia „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” wynika, że gospodarka ta obejmuje dysponowanie i zarządzanie zgromadzonymi rzeczami związanymi z zamieszkiwaniem.

Przez „zasoby mieszkaniowe”, należy natomiast rozumieć nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie.

Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi składają się wpływy z opłat pobieranych od lokatorów (czynszów) oraz pokrywane z nich koszty. Opłaty te (czynsze) kalkulowane są w takiej wysokości, aby pokrywały zarówno utrzymanie (koszty) lokali mieszkalnych, jak i pozostałych pomieszczeń przynależnych do nich oraz koszty ich zarządzania (administracji).

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Spółdzielnia, na wniosek zainteresowanego – osoby fizycznej – właściciela lokalu mieszkalnego, udostępnia dodatkowe pomieszczenie piwniczne (bez możliwości prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej, pochodnej) poprzez spisanie wewnętrznej umowy najmu dodatkowej piwnicy. W umowie jest zawarty zapis: „Opłata za dodatkową powierzchnię ujęta jest w opłatach za lokal mieszkalny nr…/…”. Umowa reguluje ponadto cel wynajęcia „(…) wymienione pomieszczenie najemca zobowiązuje się wykorzystywać w tym samym celu, co przynależną do mieszkania piwnicę”.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż powyższe działania mieszczą się w pojęciu „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”, bowiem dodatkowe pomieszczenia piwniczne służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych właścicieli lokali mieszkalnych. Zatem dochód Spółdzielni uzyskany ich z wynajmu, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, będzie wolny od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Spółdzielni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.