Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-826/15-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-13
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją i obsługą programu motywacyjnego oraz z wypłatą środków pieniężnych na rzecz uprawnionych uczestników programu.
Słowa kluczowe: cel; instrumenty-instrumenty finansowe; jednostka-jednostka uczestnictwa; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; programy-program motywacyjny
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643 z późn. zm) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2015 r. (data wpływu 10 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją i obsługą programu motywacyjnego oraz z wypłatą środków pieniężnych na rzecz uprawnionych uczestników programu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją i obsługą programu motywacyjnego oraz z wypłatą środków pieniężnych na rzecz uprawnionych uczestników programu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka S.A. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) zajmuje się tworzeniem i zarządzaniem funduszami inwestycyjnymi. W celu zwiększenia motywacji Członków Zarządu Spółki (dalej: „Uprawnieni”), Spółka zawiera z każdym z Uprawnionych odrębną umowę („Umowa”, łącznie „Program”), której treścią będzie przyznanie Uprawnionym warunkowego prawa (dalej: „Prawo”) do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego wynikającego z realizacji tegoż Prawa („Kwota Realizacji”). Umowy są umowami odrębnymi i niezwiązanymi bezpośrednio z umowami o pracę.

Prawo do otrzymania Kwoty Realizacji jest przyznawane Uprawnionym odpłatnie - cena nabycia Prawa przez danego Uprawnionego wynosi 1 zł. Zgodnie z Umową, Uprawniony jest zobowiązany umownie do niezbywania przysługującego mu warunkowo Prawa, aż do momentu jego realizacji (prawo niezbywalne). Realizacja Prawa polega na żądaniu od Spółki wypłaty Kwoty Realizacji i w następstwie tego na wypłacie przez Spółkę tej kwoty. Realizacja Prawa może nastąpić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego (np. miesiąca, kwartału, półrocza czy roku finansowego Spółki) i po spełnieniu określonych w Umowie warunków opisanych poniżej.

Zgodnie z Umową, w wyniku realizacji Prawa Uprawniony otrzymuje od Spółki Kwotę Realizacji, której wartość zależy od określonych przy zawarciu Umowy przez Spółkę wskaźników finansowych związanych z sytuacją finansową Spółki. W zależności od Umowy zawartej z danym Uprawnionym, realizacja Prawa ma być uzależniona od wartości wskaźników finansowych za dany okres rozliczeniowy, w tym w szczególności za dany rok (Rozliczenie Roczne), kwartał (Rozliczenie Kwartalne), czy miesiąc (Rozliczenie Miesięczne). Następnie, po zakończeniu okresu rozliczeniowego Spółka przekazywać będzie Uprawnionym informację o wartości osiągniętych wskaźników finansowych na podstawie sprawozdania finansowego za dany okres oraz o obliczonej Kwocie Realizacji przysługującej poszczególnym Uprawnionym. Przyznanie i wysokość kwoty pieniężnej z realizacji Prawa ma być uzależniona od poniższych wskaźników finansowych, przy czym w odniesieniu do poszczególnych Uprawnionych mogą być brane pod uwagę tylko niektóre wskaźniki z niżej podanych:

1.  przychody netto ze sprzedaży Spółki i zrównane z nimi;
2.  zysk brutto przed utworzeniem rezerw na potrzeby programu motywacyjnego;
3.  Wartość parametru EBITDA;
4.  Wartość parametru EPS;
5.  Wartość parametru ROE;
6.  Wartość parametru sprzedaży aktywów netto;
7.  Przychody finansowe;
8.  Pozostałe przychody operacyjne;
9.  Zysk ze sprzedaży;
10.  Zysk z działalności operacyjnej przed utworzeniem rezerw na potrzeby programu motywacyjnego;
11.  Zysk z działalności gospodarczej przed utworzeniem rezerw na potrzeby programu motywacyjnego;
12.  Zmiana wysokości kapitałów własnych w okresie sprawozdawczym;

Rejestr Praw będzie prowadził dom maklerski, który jednocześnie będzie zobowiązany do ich rozliczenia pomiędzy Spółką a Uprawnionym.

Co do zasady, Kwota Realizacji jest wypłacana tylko Uprawnionym, którzy w dniu wypłaty nadal pełnią funkcję Członka Zarządu (odpowiednio prokurenta) Spółki.

Niemniej jednak, jeżeli Podatnik pełnił swoją funkcję przez część okresu rozliczeniowego, Kwotę Realizacji ustala się w stosunku do wartości ww. wskaźników za okres pełnienia funkcji w okresie rozliczeniowym.

Kwota Realizacji dotycząca danego okresu rozliczeniowego wypłacana jest Uprawnionym w określonym terminie po zakończeniu tego okresu.

W opinii Wnioskodawcy - przyznane Członkom Zarządu Spółki warunkowe niezbywalne prawo do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego stanowi pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatki związane z organizacją i obsługą Programu i wypłatą środków pieniężnych na rzecz Uprawnionych na podstawie Programu z tytułu realizacji Praw będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu dla celów Ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z organizacją i obsługą Programu i wypłatą środków pieniężnych na rzecz uprawnionych na podstawie Programu z tytułu realizacji Praw będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu dla celów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.; dalej: Ustawa CIT).

Wnioskodawca potwierdza, iż w jego opinii przyznane Członkom Zarządu Spółki warunkowe niezbywalne prawo do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego stanowi pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Wszelkie wydatki związane z organizacją i obsługą Programu powinny stanowić koszt uzyskania przychodu dla Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.; dalej „Ustawa CIT”) w momencie realizacji Praw przez uczestników Programu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Powyższy przepis oznacza, iż podatnik ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych wszelkich wydatków pod warunkiem, iż (i) nie zostały one enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy CIT oraz (ii) że istnieje związek pomiędzy ich poniesieniem a możliwością uzyskania przychodu podatkowego lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Są to dwa podstawowe i jedyne kryteria uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów przewidziane przez ustawę CIT. Ustawa ta nie zawiera bowiem żadnych dodatkowych warunków w tym względzie. A zatem wydatki dokonane przez podatnika mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dla celów CIT, jeśli są nakierowane na osiągniecie przychodu, przy czym warunkiem koniecznym zaliczania danego wydatku do kosztów podatkowych nie jest wystąpienie konkretnego przychodu, lecz chociażby działania podatnika w celu jego potencjalnego osiągnięcia/ zachowania/ zabezpieczenia. Wystarczające jest przy tym wykazanie choćby pośredniego związku z przychodami.

Uzasadnieniem dla przyznania Zarządowi \[uprawnień związanych z programem – przypis Organu\] jest m.in. funkcja motywacyjna, gdyż pracownicy stając się Uprawnionymi do Kwoty Realizacji, których wartość zależy od wyników finansowych Spółki, są dodatkowo motywowani do jak najlepszej pracy w celu maksymalizacji zysków osiąganych przez Spółkę. A zatem pracownik Spółki uprawniony do partycypowania w Programie jest konkretnie - bo finansowo - zainteresowany zwiększeniem efektywności swoich działań, co prowadzi do sprawniejszej realizacji celów biznesowych Spółki, zwiększenia jego wyników finansowych i przychodu podatkowego.

W konsekwencji, zwiększenie efektywności działań pracowników prowadzi do wydajniejszej realizacji celów biznesowych oraz poprawy wyników Spółki.

W świetle powyższego, w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym istnieje zatem związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy wydatkami poniesionymi przez Spółkę w związku z udziałem jej kluczowych pracowników w Programie, a potencjalnym przychodem lub zachowaniem oraz zabezpieczeniem źródła tych przychodów.

Odnosząc zatem powołane uregulowania prawne i powyższe wyjaśnienia do przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy, należy stwierdzić, że wydatki ponoszone przez Spółkę dotyczące udziału w programie motywacyjnym uczestników będących pracownikami Spółki spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i tym samym mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Powyższe stanowisko zostało zaprezentowane w licznych interpretacjach organów podatkowych, m. in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 września 2008 roku o sygn. IBPB3/423-485/08/AK. Podobne stanowisko zostało potwierdzone w innych pismach organów podatkowych (m.in.: interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7 marca 2011 r. sygn. IBPBI/2/423-1827/10/JD, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. IPPB5/423-40/08-3/DG z dnia 21 listopada 2008 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. IPPB3/423-322/10-2/JB z 13 lipca 2010 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. IPPB5/423-158/14-4/AS z 23 maja 2014 r., Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ILPB3/423-132/14-2/JG z 6 czerwca 2014 r., Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 3 marca 2015 r. IPPB5/423-1200/14-4/AS).

Podsumowując, wydatki związane z organizacją i obsługą Programu i wypłatą środków pieniężnych na rzecz Uprawnionych na podstawie Programu z tytułu Kwot Realizacji będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu dla celów Ustawy CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.