Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.528.2025.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – na wezwanie organu – pismem z 22 października 2025 r. (wpływ).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W październiku 2022 r. przeprowadziła się Pani na stałe na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej z Republiki Białorusi. Od roku 2016 posiada Pani Kartę Polaka, a następnie w 2024
    r. uzyskała Pani zezwolenie na pobyt stały w Polsce.
    Przed przeprowadzką do Polski przez co najmniej trzy lata kalendarzowe poprzedzające
    rok 2022 miała Pani miejsce zamieszkania na terytorium Białorusi i tam osiągała Pani
    przychody ze stosunku pracy (m.in. jako nauczyciel języka obcego).
    W Polsce pierwsze przychody ze stosunku pracy osiągnęła Pani od listopada 2022 r. (okres
    krótszy niż 183 dni w roku podatkowym 2022). Od 2023 r. Pani centrum interesów
    życiowych i podatkowa rezydencja znajdują się w Polsce.
    Obecnie pozostaje Pani w stosunku pracy z polskim pracodawcą (...).
    Planuje Pani skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o
    PIT, i ma Pani wątpliwości co do ustalenia właściwego roku rozpoczęcia korzystania z tego
    zwolnienia (2023 czy 2024) oraz okresu, w którym może korzystać z ulgi.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Do Polski przyjechała Pani ostatecznie 29 października 2022 r. Wcześniej w tym samym
    roku przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kilkukrotnie w celach
    prywatnych (łącznie 167 dni), jednak Pani przyjazd w dniu 29 października 2022 r. miał
    charakter stały, z zamiarem osiedlenia się na stałe w Polsce.
    Pani przyjazd do Polski nastąpił z zamiarem pozostania na stałe. Po zakończeniu pracy na
    Białorusi 7 września 2022 r. podjęła Pani decyzję o przeniesieniu centrum interesów
    życiowych do Polski. W Polsce rozpoczęła Pani pracę w listopadzie 2022 r., wynajęła Pani
    mieszkanie, a następnie rozpoczęła Pani starania o uzyskanie karty stałego pobytu. Od
    tego czasu nie powróciła Pani na stałe do Białorusi i Pani życiowe, zawodowe i osobiste
    centrum interesów znajduje się w Polsce.
    W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    październiku 2022 r. podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Od momentu rozpoczęcia pracy w Polsce w listopadzie 2022 r. Pani centrum interesów
    osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce – tutaj Pani pracuje, mieszka oraz
    koncentruje swoje życie zawodowe i prywatne.
    W latach 2019–2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r. posiadała Pani
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Republiki Białorusi, zgodnie z
    przepisami wewnętrznymi tego kraju.
    W latach 2015–2020 studiowała Pani na Uniwersytecie A. Po ukończeniu studiów w 2020 r.
    do dnia 7 września 2022 r. była Pani zatrudniona na terytorium Białorusi.
    W żadnym z lat podatkowych 2019, 2020, 2021 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w
    którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie
    przebywała Pani w Polsce dłużej niż 183 dni. W 2022 r. przyjechała do Polski jesienią i
    przebywała Pani tu również krócej niż 183 dni.
    W latach 2019–2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r. Pani stałe miejsce
    zamieszkania znajdowało się na terytorium Republiki Białorusi. W tym okresie mieszkała
    Pani tam na stałe, posiadała centrum interesów osobistych i gospodarczych – studiowała,
    pracowała zawodowo oraz prowadziła życie prywatne.

    W październiku 2022 r. przeniosła Pani do Polski swoje centrum interesów osobistych i
    gospodarczych (centrum interesów życiowych). Od tego momentu na stałe mieszka Pani w
    Polsce, tutaj koncentruje się Pani życie zawodowe i prywatne.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r. nie
    posiadała Pani powiązań osobistych z Polską. Pani najbliższa rodzina – rodzice, babcia i
    dziadkowie – mieszkają na terytorium Republiki Białorusi. Nie posiada Pani męża ani
    dzieci.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r. nie
    posiadała Pani żadnych powiązań majątkowych z Polską. W tym okresie wszystkie Pani
    źródła dochodów znajdowały się na terytorium Republiki Białorusi. W roku szkolnym 2020
    /2021 pracowała Pani jako nauczycielka języka (...) w Państwowej Szkole Średniej (...) w B,
    mieszkając w akademiku w miejscowości C. W roku szkolnym 2021/2022 mieszkała Pani w
    D wraz z rodzicami i pracowała jako lektorka języka (...) w prywatnej placówce oświatowej
    E. Nie posiadała Pani żadnych nieruchomości, inwestycji, kredytów ani innych zobowiązań
    finansowych. Konto bankowe w Polsce otworzyła Pani dopiero po podjęciu pracy – w
    listopadzie 2022 r.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r. prowadziła
    Pani aktywność społeczną wyłącznie na terytorium Republiki Białorusi. W roku szkolnym
    2020/2021, pracując w Państwowej Szkole Średniej (...) w B, pełniła Pani obowiązki
    opiekuna organizacji młodzieżowej F (F). Nie prowadziła Pani żadnej działalności
    politycznej, kulturalnej ani obywatelskiej poza terytorium Białorusi i nie należała Pani do
    żadnych organizacji lub klubów w Polsce.
    W latach 2019–2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r. zazwyczaj
    przebywała Pani na terytorium Republiki Białorusi. Wyjazdy zagraniczne miały jedynie
    charakter turystyczny i krótkotrwały – sporadycznie odwiedzała Pani siostrę mieszkającą w
    G lub wyjeżdżała Pani na krótki urlop, między innymi do H.
    Posiada Pani wyłącznie obywatelstwo Republiki Białorusi. Nie posiada Pani obywatelstwa
    polskiego ani obywatelstwa żadnego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego ani Konfederacji Szwajcarskiej.
    W dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała Pani ważną Kartę Polaka.
    Karta Polaka została Pani wydana przed przyjazdem do Polski (31 października 2016 r.) i
    była ważna do dnia 31 października 2026 r. Została zatrzymana w dniu 18 czerwca 2024 r.
    w związku z wydaniem Pani karty stałego pobytu.
    Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały złożyła Pani 6 października 2023 r. Decyzja
    o przyznaniu prawa pobytu stałego została wydana 23 kwietnia 2024 r. Karta pobytu
    (dokument plastikowy) została Pani wydana 18 czerwca 2024 r.
    W związku z wydaniem pozytywnej decyzji o przyznaniu prawa pobytu stałego w Polsce,
    zwróciła Pani Kartę Polaka. Karta została zatrzymana przez urząd 18 czerwca 2024 r., w
    momencie odbioru karty pobytu.
    W latach 2019–2021 nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej – mieszkała Pani na Białorusi. Od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego
    przeprowadzkę do Polski również nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium
    Polski – przebywała Pani w Polsce jedynie krótkotrwale, natomiast stałe miejsce
    zamieszkania miała Pani na Białorusi.
    W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok 2022 oraz od początku roku
    2022 do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie
    miała Pani miejsca zamieszkania w żadnym z wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b
    państw ani nie przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie
    przez okres co najmniej pięciu lat. W tym czasie miała Pani miejsce zamieszkania na
    Białorusi.

    Nie posiada Pani obecnie certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez białoruski
    organ podatkowy. Do czasu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski w październiku
    2022 r. była Pani rezydentką podatkową Republiki Białorusi zgodnie z jej przepisami
    wewnętrznymi.
    W razie potrzeby może Pani uzyskać w odpowiednim urzędzie podatkowym na Białorusi
    zaświadczenie potwierdzające Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych i
    dostarczyć je do organu podatkowego w Polsce.
    Posiada Pani dokumenty potwierdzające Pani miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych na terytorium Republiki Białorusi w okresie od 1 stycznia 2019 r. do dnia
    poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski. W szczególności są
    to: umowy o pracę, białoruska książeczka pracy (...) oraz zaświadczenie od ostatniego
    pracodawcy potwierdzające, że stosunek pracy został rozwiązany 7 września 2022 r. po
    odbyciu obowiązkowego okresu pracy po ukończeniu studiów. Na obecną chwilę znajdują
    się one na terytorium Republiki Białorusi.
    Zwróciła się Pani również do Pani byłych pracodawców z prośbą o przesłanie drogą
    elektroniczną dodatkowych zaświadczeń o zatrudnieniu. Obecnie posiada Pani także
    przetłumaczony na język polski dyplom ukończenia studiów wyższych z lat 2015–2020. W
    razie potrzeby może Pani przedstawić kopie i/lub tłumaczenia wymienionych
    dokumentów.
    Nie korzystała Pani uprzednio, w całości ani w części, ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót).
    W latach 2022–2026 uzyskiwała Pani, uzyskuje i będzie Pani uzyskiwać przychody na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa
    w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Od dnia 15 listopada 2022 r. podjęła Pani pracę w Polsce. Obecnie jest Pani zatrudniona
    na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony od dnia 12 grudnia 2024 r. w firmie X
    Sp. z o.o.
    Nie uzyskiwała, nie uzyskuje i nie planuje Pani uzyskiwać przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25
    czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie
    choroby i macierzyństwa.
    Pytania
    1) Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. ulgi
      na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?
    2) Czy rokiem rozpoczęcia stosowania ulgi może być rok 2023 (rok, w którym nastąpiło
      przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium RP), czy też rok 2024 (rok
      następujący po roku przeprowadzki)? Jeżeli możliwe jest rozpoczęcie stosowania ulgi
      od roku 2024, to czy okres korzystania ze zwolnienia podatkowego obejmuje lata
      2024–2027 włącznie?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, spełnia Pani wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust.
    39–44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W szczególności: w latach 2019–2021 (oraz do dnia przeprowadzki w 2022 r.) miała Pani
    miejsce zamieszkania poza terytorium RP, w dniu przeprowadzki do Polski (październik
    2022 r.) posiadała Kartę Polaka (uzyskaną w 2016 r.), co spełnia przesłankę posiadania
    odpowiedniego statusu w momencie przeniesienia miejsca zamieszkania, od 2023 r.
    Posiada Pani w Polsce ośrodek interesów życiowych i podlega w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, nie korzystała wcześniej z ulgi na powrót.

    W Pani ocenie oznacza to, że:
    · może Pani rozpocząć korzystanie ze zwolnienia od 2024 r. (roku następującego po roku
      przeniesienia miejsca zamieszkania),
    · ulga przysługuje Pani w czterech kolejno po sobie następujących latach, tj. w latach
      2024, 2025, 2026 i 2027.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty
      85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:

          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret
    13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
    Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce tj. obowiązkowi podatkowemu
    od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów, podlegają osoby mające na jej terytorium miejsce zamieszkania. Wynika to z
    art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że w wyniku przeniesienia 29 październiku
    2022 r. miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art.
    21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ww. ustawy.
    Wyjaśniła Pani, że w latach 2019–2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r.
    posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Republiki
    Białorusi, zgodnie z przepisami wewnętrznymi tego kraju. W latach 2015–2020 studiowała
    Pani na Uniwersytecie A. Po ukończeniu studiów w 2020 r. do dnia 7 września 2022 r. była
    Pani zatrudniona na terytorium Białorusi. W latach 2019–2021 oraz w okresie od stycznia
    do października 2022 r. Pani stałe miejsce zamieszkania znajdowało się na terytorium
    Republiki Białorusi. W tym okresie mieszkała Pani tam na stałe, posiadała centrum
    interesów osobistych i gospodarczych – studiowała, pracowała zawodowo oraz prowadziła
    życie prywatne. W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do października
    2022 r. nie posiadała Pani powiązań osobistych z Polską. Pani najbliższa rodzina – rodzice,
    babcia i dziadkowie – mieszkają na terytorium Republiki Białorusi. Nie posiada Pani męża
    ani dzieci. W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r.
    nie posiadała Pani żadnych powiązań majątkowych z Polską. W tym okresie wszystkie Pani
    źródła dochodów znajdowały się na terytorium Republiki Białorusi. W latach 2019, 2020,
    2021 oraz w okresie od stycznia do października 2022 r. prowadziła Pani aktywność
    społeczną wyłącznie na terytorium Republiki Białorusi.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pani również wymagania określone w art. 21 ust. 43 pkt 2
    lit. a i b cytowanej ustawy.
    Co jednak najistotniejsze, literalne brzmienie art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a i b ww. ustawy
    wskazuje, że w przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z
    kategorii podatników „powracających”, tj.:
    - z podatnikiem który posiada wymienione w lit. a przepisu obywatelstwo polskie lub
      Kartę Polaka lub też obywatelstwo innego niż Rzeczypospolita Polska państwa
      członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej,
    - lub, który we wcześniejszym okresie miał określone w lit. b miejsce zamieszkania.
    Wskazała Pani w opisie zdarzenia, że na moment przeniesienie miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiadała Pani ważną Kartę Polaka. Oznacza to
    spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
      administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
    do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą
    jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że nie posiada Pani obecnie certyfikatu rezydencji
    podatkowej wydanego przez białoruski organ podatkowy, jednakże jest Pani w posiadaniu
    dokumentów potwierdzających Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na
    terytorium Republiki Białorusi w okresie od 1 stycznia 2019 r. do dnia poprzedzającego
    dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, w postaci umowy o pracę, białoruskiej
    książeczki pracy oraz zaświadczenia od ostatniego pracodawcy potwierdzającego, że
    stosunek pracy został rozwiązany 7 września 2022 r. po odbyciu obowiązkowego okresu
    pracy po ukończeniu studiów. Ponadto, zwróciła się Pani również do Pani byłych
    pracodawców z prośbą o przesłanie drogą elektroniczną dodatkowych zaświadczeń o
    zatrudnieniu. Posiada Pani także przetłumaczony na język polski dyplom ukończenia
    studiów wyższych z lat 2015–2020. Wyjaśniła Pani także, że w razie potrzeby może Pani
    uzyskać w odpowiednim urzędzie podatkowym na Białorusi zaświadczenie potwierdzające
    Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych i dostarczyć je do organu podatkowego
    w Polsce.
    W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Wymienione przez Panią dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu
    rezydencji, jednakże mogą one potwierdzać miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
    w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zatem uznać należy, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie (m.in. ze stosunku pracy czy z umów zlecenia, o których mowa
    w art. 13 pkt 8 omawianej ustawy) – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44, tj. dla
    Pani w latach 2022-2025 albo od początku roku następnego, tj. w latach 2023-2026.
    Ponieważ we własnym stanowisku wskazała Pani, że:
    • może Pani rozpocząć korzystanie ze zwolnienia od 2024 r. (roku następującego po roku
      przeniesienia miejsca zamieszkania),

    • ulga przysługuje Pani w czterech kolejno po sobie następujących latach, tj. w latach
      2024, 2025, 2026 i 2027.
    Pani stanowisko musiałem uznać za nieprawidłowe, ponieważ zgodnie z tym co zostało
    wcześniej wyjaśnione może Pani z omawianej ulgi skorzystać w latach 2022-2025 albo w
    latach 2023-2026.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie informuję, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem
    zdarzenia. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ponadto, do złożonego wniosku dołączyła Pani dokumenty. Przy czym w ramach nadanych
    mi kompetencji nie prowadzę postępowania dowodowego i nie mogę analizować czy
    weryfikować dołączonych dokumentów. Wydając interpretację indywidualną jestem
    związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez zainteresowanego i
    jego stanowiskiem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.