Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.558.2024.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-13
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego
stanowiącego odrębną nieruchomość.
Słowa kluczowe: darowizna
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość. Uzupełniła go Pani pismem z 19 grudnia 2024 r. (wpływ 27
    grudnia 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Rodzice zakupili mieszkanie około 2010 r. Kwota nabycia nie jest pewna, jedyne co
    posiada Pani w tej sprawie, to informację odnośnie hipoteki, która była nałożona na to
    mieszkanie i wynosiła 139 148,47 zł, co stanowi prawdopodobną kwotę zakupu
    mieszkania.
    Po śmierci mamy w 2021 r. odziedziczyła Pani z ojcem po połowie to mieszkanie.
    Przekazała Pani swoją połowę w darowiźnie ojcu 21 stycznia 2022 r., tak że był jedynym
    posiadaczem nieruchomości. Strony darowizny określiły wartość mieszkania na 125 000 zł.
    Pani ojciec zmarł w 2023 r. Odziedziczyła Pani całość mieszkania, jako jedyny spadkobierca.
    Sprzedała Pani mieszkanie w 2023 r. za kwotę 290 000 zł.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Mieszkanie, o którym mowa we wniosku, położone jest w Polsce i jest lokalem
    mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość.
    12 grudnia 2012 r. Pani mama – A. A, nabyła mieszkanie umową darowizny pomiędzy nią,
    a jej mamą – B. B. Babcia B. B, była tą która pierwotnie nabyła mieszkanie.
    Pani rodzice nie nabyli mieszkania do majątku wspólnego małżonków. Pani mama nabyła
    to mieszkanie do majątku osobistego w drodze darowizny.
    Pani mama zmarła 8 stycznia 2021 r.
    Po śmierci mamy, była Pani z tatą jedynym spadkobiercą mieszkania, o którym mowa we
    wniosku.
    Po śmierci mamy, nabyła Pani z tatą po 50% udziałów ww. mieszkania.
    Stwierdzenie Przekazałam swoją połowę w darowiźnie ojcu (...), należy rozumieć, że swój
    udział w mieszkaniu nabyty w spadku po mamie przekazała Pani tacie umową darowizny,
    o której mowa w art. 888 § 1 ustawy - Kodeks cywilny.
    Odpłatne zbycie przez Panią mieszkania w 2023 r. nie wynikało z wykonywanej
    działalności gospodarczej, ponieważ takiej nigdy nie posiadała.

## Pytanie

Czy w związku z odpłatnym zbyciem w 2023 r. odziedziczonego mieszkania, które
    uprzednio w 2021 r., zostało odziedziczone po połowie przez Panią i przez tatę w spadku
    po śmierci mamy, która mieszkanie nabyła w 2012 r. do majątku osobistego, i w związku z
    darowizną jaką dokonała Pani 21 stycznia 2022 r. na rzecz Pani taty odziedziczonej w
    spadku po mamie Pani połowy mieszkania, o którym mowa we wniosku, powstaje
    obowiązek podatkowy wobec Pani osoby dotyczący części przekazanej przez Panią w
    darowiźnie tacie?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, biorąc pod uwagę wyżej przedstawiony stan faktyczny, obowiązek
    podatkowy wobec Pani w związku z odpłatnym zbyciem w 2023 r. odziedziczonego
    mieszkania zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, i w nawiązaniu do połowy przekazanej w darowiźnie
    tacie, nie powstaje ponieważ mieszkanie zostało nabyte przez mamę w 2012 r., a Pani z
    tatą nabyli je w drodze dziedziczenia w 2021 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z treścią ww. przepisu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nabytych w drodze
    spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw
    majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania
    nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź
    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia
    nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę nie upłynęło 5 lat, to taka
    sprzedaż jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości (praw majątkowych) podlega
    opodatkowaniu.

    Zatem ustalenie daty nabycia odziedziczonych nieruchomości, ich części oraz udziału w
    nieruchomości i ww. praw majątkowych przez spadkodawcę ma istotne znaczenie dla
    określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.
    Dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przyjmuje się, że momentem nabycia nieruchomości
    przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment
    nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), tj. w chwili śmierci jego
    spadkodawców.
    Jak stanowi art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
      kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 przytoczonego Kodeksu:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na gruncie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza
      akt poświadczenia dziedziczenia.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia. Nabycie nieruchomości będącej przedmiotem dziedziczenia następuje z chwilą
    otwarcia spadku, czyli śmierci spadkodawcy.
    Z kolei instytucja darowizny została uregulowana w art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne. Zatem zawarcie umowy
    darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą
    zawarcia aktu notarialnego. Z tą datą darczyńca traci własność nieruchomości.
    Idąc dalej, zgodnie z art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej
      postanowił.
    W przedmiotowej sprawie 12 grudnia 2012 r. do majątku osobistego Pani mama – A. A,
    nabyła umową darowizny lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Pani
    mama zmarła 8 stycznia 2021 r. Po śmierci mamy, była Pani z tatą jedynym spadkobiercą
    mieszkania, o którym mowa we wniosku. Swój udział w mieszkaniu – nabyty w spadku po
    mamie – przekazała Pani 21 stycznia 2022 r. tacie umową darowizny, o której mowa w art.

    888 § 1 Kodeksu cywilnego. Pani ojciec zmarł w 2023 r. Odziedziczyła Pani całość
    mieszkania, jako jego spadkobierca. W 2023 r. sprzedała Pani to mieszkanie.
    Nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że obowiązek podatkowy wobec Pani w
    związku z odpłatnym zbyciem w 2023 r. odziedziczonego mieszkania zgodnie z art. 10 ust.
    1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w
    nawiązaniu do połowy przekazanej w darowiźnie tacie, nie powstaje ponieważ mieszkanie
    zostało nabyte przez mamę w 2012 r., a Pani z tatą nabyli je w drodze dziedziczenia w
    2021 r. Pani tata po śmierci małżonki nabył 1/2 udziału w lokalu mieszkalnym w drodze
    dziedziczenia, który posiadała ona w majątku odrębnym oraz 1/2 w drodze umowy
    darowizny. Wobec tego, że lokal mieszkalny Pani mama nabyła do majątku odrębnego,
    data nabycia przez nią mieszkania, tj. 2012 r., pozostaje bez znaczenia.
    Uwzględniając zatem powyższe – w szczególności treść art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – stwierdzenia wymaga, że w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy,
    należy liczyć od końca:
    - 2021 r. – w odniesieniu do udziału w ww. lokalu nabytego przez Panią w drodze spadku
      po zmarłym ojcu, który udział ten nabył w spadku po zmarłej 8 stycznia 2021 r. żonie;
    - 2022 r. – w odniesieniu do udziału w tym lokalu nabytego przez Panią w drodze spadku
      po zmarłym ojcu, który udział ten nabył umową darowizny od Pani 21 stycznia 2022 r.
    W konsekwencji, odpłatne zbycie w 2023 r. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość, nabytego w drodze spadku po ojcu, stanowiło dla Pani źródło przychodu
    na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez spadkodawcę – Pani tatę.
    Uzyskany ze sprzedaży dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem, według zasad
    określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że
    jest Pani zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego w związku z dokonaną
    transakcją.
    Na mocy art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W świetle art. 30 ust. 2 cytowanej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Z art. 19 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Art. 22 ust. 6d przytoczonej ustawy stanowi, że:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od

      spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze
      spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Na gruncie art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Wedle art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.