Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-508/14-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-09-23
Teza: zwolnienie z opodatkowania dostawy budynku w drodze zamiany
Słowa kluczowe: budynek; dostawa; grunty; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zamiana; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2014 r. (data wpływu 4 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 września 2014 r. (data wpływu 16 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania dostawy budynku nr 5 w drodze zamiany – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania dostawy budynku nr 5 w drodze zamiany.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 września 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto \`(...)\` (Wnioskodawca) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Urząd Miasta \`(...)\` (ówczesny czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług) w dniu 30 października 2003 r. nabył od A. zabudowaną nieruchomość położoną w \`(...)\`, obręb \`(...)\`, oznaczoną numerem 21 o obszarze 18 hektarów 9381 m2. Na przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej teren byłej jednostki wojskowej, znajdowało się 46 budynków i 19 obiektów budowlanych, w tym budynek koszarowy nr 5.

Dostawa nieruchomości została udokumentowana aktem notarialnym nr Rep \`(...)\` z 30 października 2003 r. Zgodnie z art. 15 ust. 2a ówcześnie obowiązującej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.), sprzedawca wystawił na rzecz nabywcy – Urzędu Miasta \`(...)\` dwie faktury VAT:

1.  nr \`(...)\` z dnia 31 października 2003 r. o treści: „Sprzedaż nieruchomości – grunt \`(...)\` ul. \`(...)\`, działka nr \`(...)\`”, wartość: \`(...)\` zł; stawka VAT: nie podlega ustawie,
2.  \`(...)\` z dnia 31 października 2003 r. o treści: „Sprzedaż nieruchomości – budynki \`(...)\` ul. \`(...)\`, działka nr \`(...)\`”, wartość: \`(...)\` zł; stawka VAT: zwolniona.

Przy dostawie przedmiotowej nieruchomości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługiwało, gdyż zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ówcześnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów lub usług służących do wytworzenia lub odsprzedaży towarów bądź świadczenia usług zwolnionych od podatku.

Budynek koszarowy nr 5 będący przedmiotem niniejszej interpretacji w chwili nabycia w 2003 r. znajdował się w złym stanie technicznym, przeznaczony został do przebudowy i generalnego remontu. Wartość początkowa budynku nr 5 wynosiła \`(...)\` zł. Od chwili nabycia budynek nr 5 nie był przez Miasto w żaden sposób użytkowany ani wykorzystywany.

W dniu 25 sierpnia 2009 r. Wnioskodawca podpisał z Województwem \`(...)\` umowę o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2007-2013, projektu pn. „\`(...)\`”. Celem ogólnym projektu była poprawa warunków rozwoju społeczno-gospodarczego w północno-wschodniej części województwa \`(...)\` poprzez ożywienie zaniedbanych obszarów powojskowych i miejskich. Celem bezpośrednim projektu było wprowadzenie zdegradowanych terenów powojskowych w \`(...)\` (terenów byłej jednostki wojskowej) w strukturę miejską wraz z nadaniem im rangi terenów obsługi regionalnej (charakteru miastotwórczego), poprzez działania służące stworzeniu warunków lokalowych i infrastrukturalnych do rozwoju działalności edukacyjnej (dzięki renowacji istniejących obiektów powojskowych), w tym stworzenie bazy edukacyjno-laboratoryjnej dla publicznej, bezpłatnej Szkoły Zawodowej w \`(...)\`, zapewniającej młodzieży regionu \`(...)\` dostępność do nauki na poziomie wyższym w publicznej szkole oraz umożliwiającej włączenie w proces dydaktyczny osób niepełnosprawnych. W ramach projektu przebudowano i zmodernizowano budynki nr \`(...)\`, dostosowując je do funkcji administracyjno-dydaktycznej Szkoły Zawodowej.

W dniu 27 stycznia 2010 r. Prezydent Miasta \`(...)\` wydał Decyzję nr \`(...)\` zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących przebudowę budynku koszarowego nr 5 na terenie byłej jednostki wojskowej na cele administracyjno-dydaktyczne Szkoły Zawodowej. Po zakończonej przebudowie budynek miał zostać oddany w bezpłatne użyczenie ww. jednostce oświatowej (pełniąc funkcję dziekanatu), pozostając na stanie majątku Miasta \`(...)\`.

Przebudowa budynku nr 5 trwała w latach 2010-2012, a wartość inwestycji wyniosła \`(...)\` zł, zatem poniesione wydatki przekroczyły 30% wartości początkowej budynku wynoszącej \`(...)\` zł.

Podczas realizacji inwestycji Miasto nie obniżało kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania. Zadanie realizowano bowiem z myślą o bezpłatnym użyczeniu remontowanych budynków Szkole Zawodowej na potrzeby administracyjno-dydaktyczne. Realizując inwestycję Miasto nie zamierzało wykorzystywać zmodernizowanych budynków na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Po zakończeniu rzeczowym i finansowym projektu przekazano w bezpłatne użyczenie Szkole Zawodowej budynki nr 9, 10, 12, natomiast z użytkowania budynku nr 5 Szkoła Zawodowa zrezygnowała. Od chwili zakończenia inwestycji i odbioru technicznego budynek nr 5 nie był przez Miasto w żaden sposób użytkowany ani wykorzystywany.

W chwili obecnej Miasto podjęło decyzję o przeniesieniu prawa własności do budynku nr \`(...)\` na rzecz Województwa \`(...)\`. Przeniesienie prawa własności nastąpi w drodze zamiany na inną nieruchomość będącą własnością Województwa \`(...)\`.

W piśmie z dnia 15 września 2014 r., stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku, Wnioskodawca wskazał, że zamiana budynku nr 5 będzie dokonywana w ramach tzw. pierwszego zasiedlenia, definiowanego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, jako oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeśli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Pierwsze zasiedlenie budynku nr … miało miejsce w 2003 r. podczas sprzedaży nieruchomości przez A. Ze względu jednak na przeprowadzoną modernizację w latach 2010-2012 o wartości przekraczającej 30% wartości początkowej budynku nr 5, planowana zamiana nieruchomości będzie dostawą dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia.

Miastu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do wydatków poniesionych na ulepszenie budynku nr 5. Zadanie realizowano bowiem z myślą o bezpłatnym użyczeniu budynku nr … Szkole Zawodowej na potrzeby administracyjno-dydaktyczne (dziekanat). Realizując inwestycję Miasto nie zamierzało wykorzystywać zmodernizowanego budynku nr 5 na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a zatem nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Miasto nie będzie wykorzystywać budynku nr 5 w stanie ulepszonym do czynności opodatkowanych. Od chwili zakończenia inwestycji i odbioru technicznego budynek nr 5 nie był i nie jest przez Wnioskodawcę w żaden sposób użytkowany ani wykorzystywany.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przy transakcji zamiany budynku nr 5?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Dostawa budynku nr 5 będzie dokonywana w ramach tzw. pierwszego zasiedlenia, definiowanego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, jako oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeśli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Pierwsze zasiedlenie budynku nr 5 miało miejsce w 2003 r. podczas sprzedaży nieruchomości przez A. na rzecz Urzędu Miasta \`(...)\`. Ze względu na przeprowadzoną modernizację w latach 2010-2012 o wartości przekraczającej 30% wartości początkowej budynku nr 5, planowana zamiana nieruchomości będzie dostawą dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje dwa rodzaje zwolnień dostawy budynków, budowli lub ich części – zwolnienie fakultatywne i obligatoryjne.

Zwolnienie fakultatywne (z opcją rezygnacji), zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ma miejsce dla dostawy budynków, budowli, lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z kolei zwolnienie obligatoryjne dotyczy dostaw nieobjętych zwolnieniem fakultatywnym, tj. dokonywanych w ramach lub w ciągu maksymalnie 2 lat od pierwszego zasiedlenia, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Oba te warunki muszą być spełnione łącznie, aby dostawa nieruchomości obligatoryjnie podlegała zwolnieniu od podatku VAT.

W przypadku budynku nr 5 modernizacja o wartości przekraczającej 30% wartości początkowej spowodowała, że planowana transakcja zamiany budynku będzie dostawą dokonywaną w ramach pierwszego zasiedlenia. Zatem dostawa nie będzie mogła skorzystać ze zwolnienia fakultatywnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części, dokonywanej w ramach pierwszego zasiedlenia lub maksymalnie w ciągu 2 lat od pierwszego zasiedlenia, należy rozważyć, czy dostawa może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a i b.

Przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości w 2003 r. nabywcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Transakcja ta była bowiem zwolniona od podatku od towarów i usług. Tym samym spełniony zostaje pierwszy z warunków zwolnienia planowanej dostawy dokonywanej w ramach pierwszego zasiedlenia, wynikający z art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a.

Podczas modernizacji budynku nr 5 Miastu nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z tą zasadą Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż nabyte towary i usługi związane z modernizacją budynku nr 5 nie były wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Po zakończeniu modernizacji budynek nr 5 miał być oddany w bezpłatne użyczenie Szkole Zawodowej na potrzeby administracyjno-dydaktyczne (dziekanat). Wnioskodawca nie planował wykorzystywać budynku nr 5 do czynności opodatkowanych. Zatem Miasto nie ponosiło wydatków na ulepszenie budynku nr 5, w stosunku do których miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym spełniony zostaje drugi warunek zwolnienia planowanej dostawy dokonywanej w ramach pierwszego zasiedlenia, wynikający z art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy przysługuje zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z przytoczonych przepisów wynika, iż – co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną.

Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (towar lub usługa otrzymana jako zapłata), albo mieszaną – zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa. Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Przez umowę zamiany, zgodnie z art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując jednocześnie w charakterze dostawcy, jak i nabywcy.

Przepis art. 604 ww. ustawy Kodeks cywilny daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest zatem umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Tym samym umowa zamiany skutkuje wzajemnym przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi towarami (w tym przypadku nieruchomościami) jak właściciel. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.

Umowa zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów.

W myśl powyższych regulacji prawnych należy uznać, że zamiana towarów, co do zasady jest czynnością objętą zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ w jej wyniku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.

Zgodnie natomiast z art. 158 ustawy Kodeks cywilny, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione. Zatem umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest czynnością cywilnoprawną.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich części jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przyjęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, ponieważ zarówno sprzedaż jak i najem, dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, objętych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwolnieniem od podatku, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, możliwość zrezygnowania z tego zwolnienia i opodatkowania dostawy na zasadach ogólnych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Urząd Miasta \`(...)\` w dniu 30 października 2003 r. nabył od A. zabudowaną nieruchomość położoną w \`(...)\`, obręb \`(...)\`, oznaczoną numerem \`(...)\`. Na przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej teren byłej jednostki wojskowej, znajdowało się 46 budynków i 19 obiektów budowlanych, w tym budynek koszarowy nr 5. Dostawa nieruchomości została udokumentowana aktem notarialnym nr Rep \`(...)\` z 30 października 2003 r. Zgodnie z art. 15 ust. 2a ówcześnie obowiązującej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, sprzedawca wystawił na rzecz nabywcy – Urzędu Miasta \`(...)\` dwie faktury VAT:

1.  nr \`(...)\` z dnia 31 października 2003 r. o treści: „Sprzedaż nieruchomości – grunt \`(...)\` ul. \`(...)\`, działka nr \`(...)\`”, wartość: \`(...)\` zł; stawka VAT: nie podlega ustawie,
2.  \`(...)\` z dnia 31 października 2003 r. o treści: „Sprzedaż nieruchomości – budynki \`(...)\` ul. \`(...)\`, działka nr \`(...)\`”, wartość: \`(...)\` zł; stawka VAT: zwolniona.

Przy dostawie przedmiotowej nieruchomości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługiwało, gdyż zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ówcześnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów lub usług służących do wytworzenia lub odsprzedaży towarów bądź świadczenia usług zwolnionych od podatku.

Budynek koszarowy nr 5 w chwili nabycia w 2003 r. znajdował się w złym stanie technicznym, przeznaczony został do przebudowy i generalnego remontu. Wartość początkowa budynku nr 5 wynosiła \`(...)\` zł. Od chwili nabycia budynek nr 5 nie był przez Miasto w żaden sposób użytkowany ani wykorzystywany.

W dniu 25 sierpnia 2009 r. Wnioskodawca podpisał z Województwem \`(...)\` umowę o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2007-2013, projektu pn. „\`(...)\`”. Celem bezpośrednim projektu było wprowadzenie zdegradowanych terenów powojskowych w \`(...)\` (terenów byłej jednostki wojskowej) w strukturę miejską wraz z nadaniem im rangi terenów obsługi regionalnej (charakteru miastotwórczego), poprzez działania służące stworzeniu warunków lokalowych i infrastrukturalnych do rozwoju działalności edukacyjnej (dzięki renowacji istniejących obiektów powojskowych), w tym stworzenie bazy edukacyjno-laboratoryjnej dla publicznej, bezpłatnej Szkoły Zawodowej w \`(...)\`. W ramach projektu przebudowano i zmodernizowano budynki nr 5, 9, 10, 12, dostosowując je do funkcji administracyjno-dydaktycznej Szkoły Zawodowej.

W dniu 27 stycznia 2010 r. Prezydent Miasta \`(...)\` wydał Decyzję nr \`(...)\` zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących przebudowę budynku koszarowego nr 5 na terenie byłej jednostki wojskowej na cele administracyjno-dydaktyczne Szkoły Zawodowej. Przebudowa budynku nr 5 trwała w latach 2010-2012, a wartość inwestycji wyniosła \`(...)\` zł, zatem poniesione wydatki przekroczyły 30% wartości początkowej budynku wynoszącej \`(...)\` zł. Podczas realizacji inwestycji Miasto nie obniżało kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania. Zadanie realizowano bowiem z myślą o bezpłatnym użyczeniu remontowanych budynków Szkole Zawodowej na potrzeby administracyjno-dydaktyczne.

Po zakończeniu rzeczowym i finansowym projektu przekazano w bezpłatne użyczenie Szkole Zawodowej budynki nr 9, 10, 12, natomiast z użytkowania budynku nr 5 Szkoła Zawodowa zrezygnowała. Od chwili zakończenia inwestycji i odbioru technicznego budynek nr 5 nie był przez Miasto w żaden sposób użytkowany ani wykorzystywany. W chwili obecnej Miasto podjęło decyzję o przeniesieniu prawa własności do budynku nr 5 na rzecz Województwa \`(...)\`. Przeniesienie prawa własności nastąpi w drodze zamiany na inną nieruchomość będącą własnością Województwa \`(...)\`.

Zamiana budynku nr 5 będzie dokonywana w ramach tzw. pierwszego zasiedlenia, definiowanego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy. Pierwsze zasiedlenie budynku nr 5 miało miejsce w 2003 r. podczas sprzedaży nieruchomości przez A.. Ze względu jednak na przeprowadzoną modernizację w latach 2010-2012 o wartości przekraczającej 30% wartości początkowej budynku nr 5, planowana zamiana nieruchomości będzie dostawą dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia. Miastu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do wydatków poniesionych na ulepszenie budynku nr 5. Zadanie realizowano bowiem z myślą o bezpłatnym użyczeniu budynku nr 5 Szkole Zawodowej na potrzeby administracyjno-dydaktyczne (dziekanat). Realizując inwestycję Miasto nie zamierzało wykorzystywać zmodernizowanego budynku nr 5 na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a zatem nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Miasto nie będzie wykorzystywać budynku nr 5 w stanie ulepszonym do czynności opodatkowanych. Od chwili zakończenia inwestycji i odbioru technicznego budynek nr 5 nie był i nie jest przez Wnioskodawcę w żaden sposób użytkowany ani wykorzystywany.

Mając na uwadze okoliczność, że w stosunku do budynku nr 5 Wnioskodawca ponosił wydatki, które przekroczyły 30% wartości początkowej ww. budynku, to moment pierwszego zasiedlenia – w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy – należy rozpatrywać po jego ulepszeniu.

Z okoliczności sprawy wynika, że budynek nr 5, po jego ulepszeniu a przed jego dostawą nie był i nie będzie oddany do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem należy stwierdzić, że dostawa budynku nr 5 w drodze zamiany – jak wskazał Wnioskodawca – będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, a więc nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z konstrukcji katalogu zwolnień wymienionego w art. 43 ustawy wynika, że jeżeli nie znajduje zastosowania zwolnienie z podatku od towarów i usług wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, konieczna jest weryfikacja, czy dana czynność nie podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że aby dostawa budynku nr 5 mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule. Z uwagi na fakt, że – jak wskazał Wnioskodawca – w stosunku do budynku nr 5 Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jak również nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do wydatków poniesionych na ulepszenie tego budynku, to dostawa budynku nr 5 w drodze zamiany będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Należy zauważyć, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowiony jest budynek rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy – obowiązujący od dnia 1 stycznia 2014 r. – w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem dostawy będzie podlegał opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowany będzie budynek na nim posadowiony. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynek będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT, również dostawa gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Reasumując, dostawa budynku nr 5 w drodze zamiany wraz z gruntem, na którym posadowiony jest ten budynek, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Dodatkowo tut. Organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, iż wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na opisie sprawy, z którego wynika, że w stosunku do budynku nr 5 Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do wydatków poniesionych na ulepszenie tego budynku. Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego i nie było przedmiotem oceny.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.