Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.357.2025.4.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Ustalenia kwestii, czy obowiązek podatkowy w podatku CIT
związany ze sprzedażą przez Spółkę energii na rzecz X
powstaje z datą otrzymania faktury od X.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
faktura-wystawienie faktury
moment
prosument
przychód
rozliczanie (rozliczenia)
sprzedaż
usługi-wykonanie usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Usługa
rozliczana w okresach rozliczeniowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie
    ustalenia, czy obowiązek podatkowy w podatku CIT związany ze sprzedażą przez Spółkę
    energii na rzecz X powstaje z datą otrzymania faktury od X.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 18 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Y prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT oraz CIT.
    W celu optymalizacji kosztów energii oraz realizacji celów środowiskowych, Spółka
    zamontowała na swoich nieruchomościach instalację fotowoltaiczną. Instalacja ta służy
    zarówno do pokrycia własnych potrzeb energetycznych, jak i do wprowadzania nadwyżek
    wyprodukowanej energii elektrycznej do sieci elektroenergetycznej. Rozliczenie energii
    odbywa się w systemie net-billing, zgodnie z umową zawartą z X Spółka posiada status
    prosumenta. Wyprodukowana energia elektryczna w pierwszej kolejności zużywana jest
    na potrzeby własne, natomiast nadwyżka trafia do sieci. Spółka nie magazynuje energii
    elektrycznej. Wartość energii oddanej do sieci jest przeliczana przez X na wartość w PLN,
    która trafia na tzw. „depozyt prosumenta” - wirtualne konto, z którego Spółka reguluje
    należności za energię pobraną z sieci. Na fakturze wystawianej przez X suma godzinowych
    sald ujemnych (energia oddana do sieci) jest przeliczana po stawce za kWh narzuconej
    przez X i pomniejsza wartość do zapłaty za energię pobraną.
    W piśmie uzupełniającym, w odpowiedzi na zadane pytania wskazali Państwo następująco:
    A. 1)
    Czy instalacja fotowoltaiczna, w której wytwarzają/będą Państwo wytwarzali energię
    elektryczną, stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego
    2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej jako:
    „OZE”)?
    Instalacja fotowoltaiczna, w której Spółka wytwarza energię elektryczną stanowi
    mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015r. o odnawialnych
    źródłach energii (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej jako: „OZE”), który mówi, że:
    mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
    elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu
    znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie
    większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50
    kW.
    Posiadana przez Spółkę instalacja dysponuje mocą o wielkości (...) kW i jest określana na
    zaświadczeniu, wydanym przez X, potwierdzającym przyłączenie jako mikroinstalacja
    prosumenta energii odnawialnej.
    A. 2)
    Czy są Państwo prosumentem energii odnawialnej, o którym mowa w art. 2 pkt 27a OZE?
    Tak, Spółka jest prosumentem, o którym mowa w art. 2 pkt 27a, zgodnie z zapisem
    artykułu: prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
    elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji,
    pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii
    elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej
    działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40

    ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773)
    oraz zgodnie z ww. pismem otrzymanym od X stanowiącym Załącznik nr 1.
    Ponadto, X wystawiając fakturę za energię elektryczną umieszcza informację: Punkt
    poboru: Prosument, Baza Przedsiębiorstwa, (...).
    A. 3)
    Kiedy została zawarta umowa z X i jakiego okresu dotyczy?
    Umowa z X (ówczesny (...)) została zawarta (...) grudnia 1999 roku i jest umową na czas
    nieokreślony. Po zamontowaniu i uruchomieniu mikroinstalacji X poinformowała w piśmie
    z dnia (...), że została poinformowana przez dystrybutora o przyłączeniu źródła
    wytwórczego do sieci elektroenergetycznej i na tej podstawie Spółka została
    prosumentem. Wymienione pismo stanowi Załącznik nr 2. Spółka miała 14-to dniowe
    prawo do wypowiedzenia umowy, z którego nie skorzystała. Umowa jest aktywna.
    A. 4)
    Proszę opisać, czego dokładnie dotyczy umowa zawarta przez Państwa z X?
    Umowa z X (ówczesny (...)) dotyczy świadczenia usługi przesyłowej i sprzedaży energii
    elektrycznej.
    A. 5)
    Czy i w jaki sposób ustalony został w umowie z X termin płatności dla dostawy (sprzedaży)
    energii elektrycznej przez Państwa?
    Na podstawie informacji otrzymanej w mailu z dnia (...) 2023 r. od Specjalisty ds.
    Sprzedaży i Obsługi Klientów, Wydziału Sprzedaży (...) czytamy:
    „Szanowni Państwo,
    1. Od 24 marca 2023 r. są Państwo rozliczani jako prosument w ramach i do czasu
    obowiązywania zawartej umowy. Od rozpoczęcia rozliczeń prosumenckich, mają Państwo
    jednomiesięczny okres rozliczeniowy. Zmiana ta ułatwia bieżące monitorowanie
    wprowadzonej i pobranej energii elektrycznej. Stawka opłaty abonamentowej wynika z
    obecnie obowiązującej taryfy.
    2. W sytuacji, kiedy istnieje taka konieczność, mogą Państwo wystawić nam dokument
    kosztowy dotyczący rozliczenia depozytu prosumenckiego (net-billing, który należy wysłać
    pocztą do X na adres (...) - wystawiona przez Państwa faktura powinna zawierać
    /odzwierciedlać dane zgodne z fakturą sprzedaży wystawioną dla Państwa z naszego
    systemu bilingowego. Wątpliwości związane z wystawianiem faktur prosimy uzgodnić ze
    swoimi służbami księgowo-podatkowymi, bądź pozyskać potwierdzenie poprzez
    pozyskanie indywidualnej interpretacji podatkowej.”
    A. 6)
    Czy z umowy zawartej z X wynika, że dostawa wyprodukowanej przez Państwa energii
    elektrycznej (sprzedaż energii/oddanie nadwyżki) rozliczana jest i będzie w okresach
    rozliczeniowych? Jeżeli tak – to w jakich okresach i czy dostawy te mają charakter ciągły?
    jw. Odpowiedź na postawione pytanie znajduje się powyżej w udzielonej odpowiedzi na
    pytanie A. 5)
    A. 7)
    Czy faktura wystawiona przez X wraz z rozliczeniem depozytu prosumenckiego dotyczy
    nadwyżki ilości energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 11 ustawy o OZE? Jeśli nie
    – to czego konkretnie dotyczy wystawiona przez X faktura?
    Faktura wystawiona przez X dotyczy: Nabywcy (Przedsiębiorstwo Y), punktu poboru,
    którym jest baza przedsiębiorstwa, na terenie której zainstalowana jest mikroinstalacja,
    ilości energii pobranej, opłat przesyłowych, prosumenta - rozliczenia energii

    wprowadzonej do sieci. Kwoty do zapłaty za zużytą energię w wysokości pomniejszonej o
    wartość energii wprowadzonej do sieci, tzw. depozytu.
    A. 8)
    Czy X posiada koncesję na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub
    obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. -
    Prawo energetyczne?
    Z pozyskanych w ogólnodostępnych źródłach informacji Spółka wnioskuje, że X nie
    posiada koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej (ew. koncesje posiadają inne
    podmioty z grupy X lub spółki celowe), nie posiada koncesji na magazynowanie energii
    elektrycznej, nie posiada koncesji na dystrybucję/ przesyłanie energii elektrycznej (tę
    funkcję pełni (...)), posiada koncesję na obrót energią elektryczną. Spółka uważa, że X
    powinien samodzielnie udzielić we własnym imieniu odpowiedzi na postawione pytanie.
    A. 9)
    Czy Spółka posiada koncesję na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję
    lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. -
    Prawo energetyczne?
    Spółka nie posiada koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub
    obrót energią elektryczną.
    A. 10)
    Czy łączna moc posiadanej instalacji fotowoltaicznej, w której Państwo produkują energię
    elektryczną, nie przekracza 1MW?
    Łączna moc posiadanej instalacji fotowoltaicznej, w której Spółka produkuje energie
    elektryczną nie przekracza 1MW.

## Pytanie

Czy obowiązek podatkowy w podatku CIT związany ze sprzedażą przez Spółkę energii na
    rzecz X powstaje z datą otrzymania faktury od X? (część pytania oznaczonego we wniosku
    nr 3)
    Państwa stanowisko
    Moment powstania obowiązku podatkowego w CIT.
    Spółka uważa, że obowiązek podatkowy w zakresie CIT związany ze sprzedażą energii
    elektrycznej powstaje z datą otrzymania faktury od X.
    W systemie net billing, wartość energii oddanej do sieci jest rozliczana poprzez wirtualny
    depozyt prosumenta, a faktyczne rozliczenie następuje w momencie wystawienia faktury
    przez X, która uwzględnia saldo energii oddanej i pobranej.
    Dla celów CIT, przychód z tytułu sprzedaży energii elektrycznej powstaje w momencie, gdy
    Spółka uzyskuje wymierne prawo do rozporządzania wynagrodzeniem za energię oddaną
    do sieci, co w praktyce następuje w momencie rozliczenia na podstawie faktury od X.
    W świetle powyższego, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska,
    tj.: (...)
    3. Obowiązek podatkowy w CIT powstaje z datą otrzymania faktury od X.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowym od
    osób prawnych jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Jednocześnie, jak wynika z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,
      za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
      rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
      kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1,
      uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane,
      po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe,
    definitywne i bezwarunkowe.
    W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady
    więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby
    prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi może on
    rozporządzać jak właściciel.
    Ponadto, opierając się na orzecznictwie, jak i wypowiedziach przedstawicieli doktryny
    prawa podatkowego stwierdzić należy, iż do powstania przychodu podatkowego
    konieczne jest, aby kumulatywnie wystąpiły poniższe przesłanki:
    1) dane przysporzenie ostatecznie, trwale i definitywnie powiększa majątek podatnika;
    2) podatnik może danym przysporzeniem swobodnie dysponować, oraz
    3) przysporzenie nie znajduje się na liście wyłączeń przewidzianych w ustawie o CIT.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 19 i
    27a ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm., zwanej dalej: „ustawa o OZE”),
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    W myśl art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Zgodnie z art. 40 ust. 1 i 1a ustawy o OZE:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
      ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
      1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a - 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Zgodnie z art. 4 ust. 11 ustawy o OZE,
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
      zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
      art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
      ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy

      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej
      lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu.
    Jak stanowi art. 4 ust. 12 ustawy o OZE,
      Nadwyżka ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 11, nie stanowi przychodu
      w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 oraz z 2024 r. poz. 232 i 854).
    Zgodnie z art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE,
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej ,,kontem prosumenta”, na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej ,,depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
      jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    Do momentu powstania przychodu odnoszą się przepisy art. 12 ust. 3a-3g ustawy o CIT.
    I tak, w myśl art. 12 ust. 3a ustawy o CIT,
      za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1. wystawienia faktury albo
      2. uregulowania należności.

    Zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT,
      jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
      powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
      umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    W myśl art. 12 ust. 3d ustawy o CIT,
      przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz
      gazu przewodowego.
    Stosownie do art. 12 ust. 3e ustawy o CIT,
      w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje
      się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
      zapłaty.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy obowiązek podatkowy w
    podatku CIT związany ze sprzedażą przez Spółkę energii na rzecz X powstaje z datą
    otrzymania faktury od X.
    W uzupełnieniu wniosku z 18 lipca 2025 r. wskazali Państwo, że od 24 marca 2023 r. są
    Państwo rozliczani jako prosument w ramach i do czasu obowiązywania zawartej umowy.
    Od rozpoczęcia rozliczeń prosumenckich, mają Państwo jednomiesięczny okres
    rozliczeniowy. Zmiana ta ułatwia bieżące monitorowanie wprowadzonej i pobranej energii
    elektrycznej.
    W celu określenia momentu powstania przychodu w przedstawionym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym, należy rozstrzygnąć, który z wymienionych przepisów znajdzie
    zastosowanie w odniesieniu do przedstawionej we wniosku sytuacji.
    Analizując przepis art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, należy zauważyć, że:
    - dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie; ustawodawca w żaden
      sposób nie zawęził katalogu tych usług;
    - strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie;
    - wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy towarów,
      nawet jeżeli ma ona charakter ciągły;
    - okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT;
    - okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok;
    - w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu jest
      zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia, ani data
      wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.
    Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 3c ustawy CIT, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest
    rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni
    dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie
    rzadziej niż raz w roku. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do dostawy energii
    elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego (art. 12 ust. 3d).
    W odniesieniu do kwestii powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług ciągłych
    należy sprecyzować zakres tego pojęcia.
    Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś
    faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się,
    trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.
    Zgodnie z definicją słownikową (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe
    PWN):

    - „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie
      powtarza się jego przebieg”;
    - „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych należności”;
    - „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między
      przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i
      pracownikami itp.”.
    Tym samym pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny
    przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez
    dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok.
    Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym
    (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze
    zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego
    wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i
    powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią
    umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.
    Zatem, w odniesieniu do usług rozliczanych okresowo (w okresach rozliczeniowych) – co
    powinno wynikać z ustaleń między stronami – za datę powstania przychodu uznaje się
    ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze.
    Biorąc pod uwagę powyżej wskazaną wykładnię przepisów oraz opis sprawy, należy
    stwierdzić, że wprowadzenie energii elektrycznej do sieci skutkuje powstaniem po stronie
    Spółki przychodu podatkowego. W związku z tym, że energia rozliczana jest w
    miesięcznych okresach rozliczeniowych, przychód podatkowy na gruncie podatku CIT
    powstanie w ostatnim dniu danego miesiąca, w którym energia była wprowadzana.
    Zatem, Państwa stanowisko, zgodnie z którym dla celów CIT przychód z tytułu sprzedaży
    energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania faktury od X, jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku dochodowym od osób
    prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.