Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1284/08-2/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-09-17
Teza: Dotacja do świadczonych usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, mniemająca wpływu na cenę świadczonych usług, nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy, a zatem nie podlega opodatkowaniu VAT
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; dotacja; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przewóz-przewóz osób
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego, przedstawione we wniosku z dnia 5 lipca 2008r. (data wpływu 7 lipca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanych od Gminy dotacji na pokrycie bieżących kosztów działalności - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanych od Gminy dotacji na pokrycie bieżących kosztów działalności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – Miejski Zakład Komunikacyjny w X. jest zakładem budżetowym utworzonym na podstawie Uchwały Nr …. Rady Miasta X. z dnia …. 1992r. w sprawie utworzenia zakładu budżetowego pod nazwą Miejski Zakład Komunikacyjny w X. Zgodnie ze statutem Zakład wykonuje zadanie własne gminy polegające na świadczeniu usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Ceny biletów za świadczone usługi oraz zasady korzystania ze środków komunikacji miejskiej określone zostały przez Radę Miasta w drodze uchwały. Ostatnia uchwała w tym przedmiocie została podjęta w 2003r. Podstawą działania jest plan finansowy, który między innymi określa przychody Zakładu, wśród których obok sprzedaży usług znajdują się także dotacja przedmiotowa. Podstawę otrzymania dotacji stanowi uchwała Rady Miejskiej, z której wynika wysokość dofinansowania do jednego wozokilometra bieżącej działalności Zakładu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dotacja przedmiotowa od Gminy na pokrycie bieżących kosztów działalności Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w X. stanowi obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem wnioskodawcy dotacja przedmiotowa otrzymana od Gminy Miasto X. na częściowe pokrycie kosztów bieżących działalności Zakładu nie stanowi obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT. Dotacja ta jest dotacją przedmiotową nie stanowiącą dopłaty do ceny świadczonej usługi i nie wpływa na poziom ceny biletów, które od roku 2003 nie uległy zmianie. Dotacja nie rekompensuje też utraty wpływów z tytułu stosowanych ulg w przejazdach osób uprawnionych. Dotacji tej nie można przyporządkować konkretnej usłudze, ponadto nie wpływa ona na cenę biletów.

Wnioskodawca uważa, że na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług otrzymywana przez Zakład dotacja nie powinna wchodzić do obrotu i zwiększać podstawy opodatkowania podatkiem VAT usług komunikacji miejskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przy czym przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania oraz cele na jakie zostały przeznaczone. Z treści cytowanych przepisów wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, jako pokrycie części ceny konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i niemające bezpośredniego wpływu na wartość dostawy lub usługi, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, będący zakładem budżetowym gminy, otrzymał dotację przedmiotową, udzieloną na podstawie uchwały Rady Miasta. Wynika z niej, iż dofinansowaniu będzie podlegać koszt jednego wozokilometra bieżącej działalności Zakładu. Ponadto otrzymana dotacja nie stanowi dopłaty do ceny świadczonych usług i nie wpływa na poziom ceny biletów. Dotacja nie rekompensuje też utraty wpływów z tytułu stosowanych ulg w przejazdach osób uprawnionych.

Podsumowując, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż otrzymana przez Wnioskodawcę dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, tym samym nie stanowi ona obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.