Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1030.2024.1.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z otrzymanym dofinansowaniem przez ARiMR.
Słowa kluczowe: dotacja-dotacja przedmiotowa; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; świadczenie-świadczenie usług-świadczenie usług na rzecz
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - dotacje, subwencje i inne dopłaty; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w
    związku z otrzymanym dofinansowaniem przez ARiMR. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka jawna (dalej spółka) zawarła umowę z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji
    Rolnictwa w sprawie udzielania przez ARiMR pomocy finansowej na zbiór, transport i
    unieszkodliwianie padłych zwierząt gospodarskich. Pomoc finansowa polega na
    dofinansowaniu kosztów zbioru, transportu i unieszkodliwiania padłych zwierząt
    ponoszonych przez producenta rolnego prowadzącego gospodarstwo rolne.
    Zgodnie z postanowieniami wynikającymi z zawartej umowy, podstawą do otrzymania
    kwoty pomocy finansowej jest kwota wynikająca z faktury VAT wystawionej przez spółkę
    na rzecz producenta rolnego. Kwoty znajdujące się na fakturach VAT wystawianych na
    rzecz producentów rolnych ustalane są w oparciu o kwoty jednostkowe określone w
    umowie zawartej między spółką a ARiMR.
    Kwota pomocy finansowej udzielanej przez ARiMR stanowi różnicę między całkowitą
    wartością brutto wynikającą z faktury VAT a tą częścią kwoty, do której uregulowania,
    zobowiązany jest producent rolny. Kwota pomocy finansowej udzielanej przez ARiMR jest
    przekazywana bezpośrednio spółce świadczącej usługi zbioru i utylizacji. Wysokość
    dofinansowania z ARiMR zależy od dwóch czynników:
    · przedmiotu usługi (zbiór i transport padłych zwierząt - 100% dofinansowania, utylizacja
      padłych zwierząt - 75% lub 100% w zależności od grupy zwierząt);
    · statusu podatkowego usługobiorcy (jeżeli producent rolny jest rolnikiem ryczałtowym
      kwota dotacji obejmuje kwotę brutto wraz z podatkiem VAT, jeżeli producent rolny jest
      podatnikiem podatku VAT kwota dotacji obejmuję wyłącznie kwotę netto).
    Zgodnie z umową zawartą między spółką a ARiMR, kwota pomocy jest przekazywana
    przez ARiMR w terminie do 21 dni od dnia złożenia kompletnego i poprawnie
    wypełnionego wniosku o wypłatę środków zawierającego wykaz wszystkich usług objętych
    dofinansowaniem, świadczonych przez spółkę na rzecz producentów rolnych w danym
    miesiącu. Spółka zobowiązana jest do złożenia powyższego wniosku w terminie do 30 dni
    po upływie każdego miesiąca.
    W praktyce, odbiór padłej sztuki zgłoszonej przez producenta rolnego wiąże się z kolejno
    następującymi zdarzeniami:
      1. spółka odbiera padłą sztukę po otrzymaniu zgłoszenia od producenta rolnego;
      2. spółka pobiera część należności nieobjętej dofinansowaniem od producenta
      rolnego (najczęściej w momencie wykonania usługi odbioru);
      3. spółka wystawia fakturę VAT na producenta rolnego;
      4. spółka sporządza wniosek (w terminie 30 dni po upływie danego miesiąca) o wypłatę
      środków z ARiMR;
      5. spółka otrzymuje kwotę wynagrodzenia objętą dofinansowaniem z ARiMR w
      terminie do 21 dni od złożenia wniosku o wypłatę środków.

    Zgodnie z interpretacją: (Pismo z dnia 18 września 2008 r. Izba Skarbowa w Katowicach
    IBPP3/443-466/08/KO Kiedy powstaje obowiązek podatkowy w zakresie VAT z tytułu części
    wynagrodzenia otrzymywanego z ARiMR związanego z odbiorem padłych sztuk zwierząt
    gospodarskich?).
    Interpretacja ta miała na celu wyjaśnienie momentu powstawania obowiązku
    podatkowego w VAT. Zgodnie z jej treścią podatek VAT od kwoty dotacji z ARiMR jest
    naliczany w dn. wpływu środków na konto spółki. Zatem spółka rozlicza VAT nie na
    zasadach ogólnych zgodnie z momentem wykonania usługi, tylko w momencie uzyskania
    środków.

## Pytanie

Pytanie dotyczy prawidłowości zastosowania zasad ogólnych w rozliczaniu VAT art. 19a
    ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wykonania usługi. Czy konieczne jest stosowanie zasady przesuwania momentu VAT do
    chwili wpływu środków z ARMIR? Stosowanie zasad ogólnych byłoby transparentniejsze do
    wykazania w JPK-VAT. W tej chwili robione są korekty, ponieważ dotacja nie zawsze
    wpływa tylko w jednym miesiącu rozliczeniowym.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą wykonania usługi, stąd stanowisko spółki, że może zastosować tę zasadę w
    rozliczaniu VAT usług, z pominięciem momentu zapłaty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju;.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Należy wyjaśnić, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie,
    na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej
    osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru
    świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W
    związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy

    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Przepis ten oznacza, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza
    się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają
    bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia
    usług.
    Cytowany powyżej przepis art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi odzwierciedlenie art. 73
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), z treści
    którego wynika, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o
    których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi
    zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
    towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Z treści powołanych wyżej przepisów wynika więc, że w sytuacji gdy podatnik, w związku z
    konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację,
    subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie
    stanowi, obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej
    dostawy lub świadczenia usług. Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę
    opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania
    konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.
    Włączenie zatem do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji,
    subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to
    dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z
    dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko
    takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze)
    uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W
    przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z

    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Kwestię obowiązku podatkowego reguluje art. 19a ust. 1 ustawy, w myśl którego:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Dodatkowo przepis art. 19a ust. 5 pkt 2 ww. ustawy, wprowadza szczególny moment
    powstania obowiązku podatkowego stanowiąc, że:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części dotacji,
      subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1
      .
    W myśl art. 19a ust. 6 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w
      odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
    · zawali Państwo umowę z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie
      udzielania przez ARiMR pomocy finansowej polegającą na dofinansowaniu kosztów
      zbioru, transportu i unieszkodliwiania padłych zwierząt ponoszonych przez
      producenta rolnego prowadzącego gospodarstwo rolne,
    · odbierają Państwo padłą sztukę po otrzymaniu zgłoszenia od producenta rolnego,
    · pobierają Państwo część należności nieobjętej dofinansowaniem od producenta
      rolnego (najczęściej w momencie wykonania usługi odbioru),
    · wystawiają Państwo fakturę VAT na producenta rolnego,
    · zgodnie z postanowieniami wynikającymi z zawartej umowy, podstawą do otrzymania
      kwoty pomocy finansowej jest kwota wynikająca z faktury VAT wystawionej przez
      Państwa na rzecz producenta rolnego,
    · kwota pomocy finansowej udzielanej przez ARiMR stanowi różnicę między całkowitą
      wartością brutto wynikającą z faktury VAT, a tą częścią kwoty, do której uregulowania,
      zobowiązany jest producent rolny,
    · sporządzają Państwo wniosek (w terminie 30 dni po upływie danego miesiąca) o wypłatę
      środków z ARiMR;
    · kwota pomocy finansowej udzielanej przez ARiMR przekazywana jest bezpośrednio
      Państwu w terminie do 21 dni od złożenia wniosku o wypłatę środków.
    Dopłaty otrzymane przez Państwa do zbioru, transportu i unieszkodliwiania padłych
    zwierząt mają bezpośredni wpływ na cenę usługi świadczonej przez Państwa na rzecz
    producenta rolnego. Wskazali Państwo, że otrzymują Państwo pomoc finansową
    polegającą na dofinansowaniu kosztów zbioru, transportu i unieszkodliwiania padłych
    zwierząt. Kwota pomocy finansowej stanowi różnicę między całkowitą wartością brutto
    wynikającą z faktury VAT, a tą częścią kwoty, do której uregulowania zobowiązany jest
    producent rolny.

    Oznacza to, że w opisanej sytuacji wystąpi dopłata mająca na celu sfinansowanie ceny
    sprzedaży, nie natomiast pokrycia ogólnych kosztów Państwa działalności. Dopłaty te
    stanowią dotacje lub inne dopłaty o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w
    związku z otrzymanym dofinansowaniem przez ARiMR.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Ww. przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres. Jednakże, od tej zasady ustawodawca określił szereg
    wyjątków, ustalających w sposób odmienny moment powstania obowiązku podatkowego.
    Jak wskazałem wcześniej, stosownie do treści art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części dotacji,
      subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1.
    W myśl art. 19a ust. 6 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w
      odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Tak więc w przypadku uzyskania przez Państwa dopłaty, która jest w istocie formą
    wynagrodzenia za wykonane usługi, mającą bezpośredni wpływ na cenę towarów
    dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika (art. 29a ust. 1 ustawy o VAT),
    obowiązek podatkowy powstanie z chwilą otrzymania całości lub części tej dopłaty - w
    odniesieniu do otrzymanej kwoty niezależnie od tego, kiedy wpływ tych środków nastąpi.
    Stwierdzam, że w przypadku otrzymania dotacji podlegających ze względu na swój
    charakter opodatkowaniu, zgodnie z treścią art. 29a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą otrzymania całości lub części dotacji, subwencji, na co jednoznacznie
    wskazuje treść art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy. Tym samym, moment powstania obowiązku
    podatkowego, powstanie w dacie otrzymania od ARiMR dopłat.
    Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Odnośnie natomiast powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
        czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.