Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.805.2018.1.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-19
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku od wydatków związanych z realizacją projektu niezwiązanego z działalnością gospodarczą.
Słowa kluczowe: koszt; odliczenia-odliczenie podatku; podatnik; projekt; stowarzyszenia; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2018 r. (data wpływu 7 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków związanych z realizacją projektu grantowego - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2018 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków związanych z realizacją projektu grantowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Stowarzyszenie, zwane dalej Wnioskodawcą, nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej (art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2017 r. poz.1221, z późn. zm). Wnioskodawca jest osobą prawną, działającą w formie stowarzyszenia, zarejestrowaną pod numerem KRS.

W ramach działalności pożytku publicznego Wnioskodawca prowadzi działalność nieodpłatną i odpłatną. Stowarzyszenie prowadzi swoją działalność głownie ze środków uzyskanych od Gminy, realizując zadania publiczne w oparciu o umowy zawierane w trybie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650, 723). Stowarzyszenie uzyskuje również dochody ze źródeł niepublicznych (ze składek członkowskich oraz darowizn). Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług).

Stowarzyszenie w dniu 26 listopada 2018 r. zawarło z LGD Umowę o udzielenie grantu w ramach projektu grantowego „…..”. Umowa została zawarta na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r. poz. 378) w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2014-2020. LGD udziela\`(...)\` grantu w wysokości …. zł w celu sfinansowania zadania. W ramach projektu grantowego „….” uruchomiony zostanie bezpłatny kurs malarstwa, którego celem jako operacji jest wzmocnienie kapitału społecznego i zachowanie dziedzictwa lokalnego.

Z uwagi na ww. umowę, na mocy której Stowarzyszenie finansować będzie wydatki, o których mowa powyżej, LGD, udzielające dofinansowania, poprosiło o przedstawienie interpretacji KIS w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT z Urzędu Skarbowego przez Stowarzyszenie w związku z wydatkowaniem środków na realizację zadania mające na celu zwiększenie aktywności lokalnej społeczności i celem właściwego zakwalifikowania przedmiotowych środków w zakresie możliwości uzyskania wsparcia z PROW.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie obecnym, Wnioskodawcy - Stowarzyszeniu przysługuje prawo do odzyskania podatku VAT w związku z ponoszeniem kosztów brutto dotyczących realizacji projektu grantowego „….”, który jest szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności, integracji społeczności, dobrym pomysłem na spędzenie wolnego czasu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie obecnym (a także przyszłym wynikającym ze statutu), brak jest podstaw prawnych do odzyskania podatku VAT w związku z ponoszeniem kosztów dotyczących realizacji zadnia w ramach projektu grantowego „….”.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ust. 1, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Treść cyt. wyżej przepisu wskazuje, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie czynnym podatnikom VAT, a prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Stowarzyszenie zwane dalej Wnioskodawcą, nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej i zgodnie ze statutem Klubu nie będzie prowadzić działalności gospodarczej, co oznacza, że w zakresie całej swej działalności nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego (odzyskania podatku VAT).

W światłe powyższego, wszystkie wydatki ponoszone w ramach realizacji projektu grantowego „….” przez Stowarzyszenie w tym podatek VAT, są wydatkami kwalifikowanymi do dofinansowania w ramach Umowy o udzielenie grantu w ramach projektu grantowego „…..”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z cyt. regulacji, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a także niezaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy. Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa zatem pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą prawną działającą w formie stowarzyszenia i nie prowadzi działalności gospodarczej, ale w ramach działalności pożytku publicznego prowadzi działalność nieodpłatną i odpłatną. Stowarzyszenie prowadzi swoją działalność głownie ze środków uzyskanych od Gminy, realizując zadania publiczne w oparciu o umowy zawierane w trybie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650, 723). Stowarzyszenie uzyskuje również dochody ze źródeł niepublicznych, tj. ze składek członkowskich oraz darowizn. Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Stowarzyszenie zawarło umowę z LGD o udzielenie grantu w ramach projektu grantowego „….”. Umowa została zawarta na podstawie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2014-2020. Na podstawie umowy Wnioskodawca otrzyma grant w wysokości …. zł w celu sfinansowania zadania - w ramach projektu grantowego „….” uruchomiony zostanie bezpłatny kurs malarstwa, który jest szansą na zwiększenie aktywności i integracji lokalnej społeczności. Celem projektu jest wzmocnienie kapitału społecznego i zachowanie dziedzictwa lokalnego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu „….”.

Jak wyżej wskazano, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje wyłącznie zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi wykorzystywane są przez tych podatników do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto regulacja art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza obniżenie kwoty podatku należnego w przypadku podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Wnioskodawca wskazał, że nie prowadzi ani nie będzie prowadzić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przy tym, w ramach projektu grantowego „….” realizowany będzie bezpłatny kurs malarstwa. Zatem w analizowanym przypadku nie będą spełnione warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.

Tym samym, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Stowarzyszeniu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione koszty realizacji zadania w ramach projektu grantowego „…..”.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Jednocześnie trzeba wskazać, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji jest wydatkiem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Ponadto zaznaczenia wymaga, że Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/ zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.