Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-216/13-4/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-05-29
Teza: Jeżeli Zakład dokona sprzedaży telefonów służbowych swoim pracownikom, to czy czynność ta spowoduje powstanie obowiązku ewidencji za pomocą kasy rejestrującej? Czy sprzedaż złomu, spowoduje obowiązek ewidencji przy pomocy kasy rejestrującej?
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka budżetowa; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; pracownik; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2013 r. (data wpływu 11.03.2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 maja 2013 r. (data wpływu 17.05.2013 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 9 maja 2013 r. znak sprawy IPPP2/443-216/13-2/AO (skutecznie doręczone dnia 10.05.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencji za pomocą kasy rejestrującej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2013 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencji za pomocą kasy rejestrującej. Przedmiotowy wniosek, z zachowaniem ustawowego terminu, uzupełniony został pismem z dnia 13 maja 2013 r. (data wpływu 17.05.2013 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 9 maja 2013 r. znak sprawy IPPP2/443-216/13-2/AO (data doręczenia10.05.2013 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gminny Zakład Gospodarki Komunalnej jest jednostką budżetową, powołaną uchwałą Rady Gminy w celu realizacji zadań Gminy. Zakład jest czynnym podatnikiem VAT. Wykonuje czynności zwolnione z obowiązku ewidencji za pomocą kasy rejestrującej na podstawie załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących takich jak:

1.  sprzedaż wody 36.00.20,
2.  usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków 37.00.11
3.  wykonywanie przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych do prywatnych posesji (zgodnie z interpretacją GUS usługi te mieszczą się w klasyfikacji PKWiU 36.00.20 oraz 37.00.11).

Poza tą działalnością zakład wykonuje także inne usługi, jak:

1.  wynajem koparko-ładowarki PKWiU 43.12.12.0
2.  wymiana wodomierza PKWiU 43.22.11 .0
3.  koszenie trawy PKWIU 81.30.10.0

które nie mieszczą się w zwolnieniach w wyżej wymienionym załączniku do rozporządzenia.

Wszystkie wykonywane usługi dokumentowane są fakturą VAT, a wpłaty są dokonywane w całości bezpośrednio na rachunek bankowy.

Całkowity obrót w roku 2012 wyniósł 560 964,65. Udział obrotu z tyt. czynności zwolnionych w całkowitym obrocie wyniósł 97,79%.

Dotychczas zakład nie prowadził ewidencji przy użyciu kasy rejestrującej, korzystając ze zwolnienia zgodnie z paragrafem 3 ust. 3).

Zakład zamierza sprzedać swoim pracownikom telefony służbowe, które dotychczas użytkowali, oraz złom, który powstaje w wyniku prowadzenia działalności.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku Wnioskodawca wyjaśnił, że:

1.  Usługi realizowane przez Zakład jak wynajem koparko-ładowarki, wymiana wodomierza, koszenie trawy wykonywane są na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w jednym przypadku na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

*   każde świadczenie dokonywanej usługi jest dokumentowane fakturą, w której zawarte są dane identyfikujące odbiorcę,
*   liczba świadczonych usług, zawartych we wniosku na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła 50, natomiast liczba odbiorców w tym okresie była mniejsza niż 20,
*   zapłata w całości dokonywana jest na rachunek bankowy podatnika,
*   zakład prowadzi ewidencję usług na podstawie dowodów dokumentujących zapłatę, z której jednoznacznie wynika, jakiej czynności dotyczyła.

Sprzedaż złomu byłaby jednorazowa na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Udział procentowy obrotu z tytułu czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wymienionych w części I załącznika do rozporządzenia, w całkowitym obrocie podatnika realizowanym na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych zarówno w I jak i II kwartale 2012r. był wyższy niż 80%.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jeżeli Zakład dokona sprzedaży telefonów służbowych swoim pracownikom, to czy czynność ta spowoduje powstanie obowiązku ewidencji za pomocą kasy rejestrującej?
2.  Czy sprzedaż złomu, spowoduje obowiązek ewidencji przy pomocy kasy rejestrującej?

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  Na podstawie paragrafu 4 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, zakład będzie musiał zaewidencjonować sprzedaż telefonów służbowych swoim pracownikom.
2.  Na podstawie paragrafu 3 ww. rozporządzenia zakład nie będzie musiał prowadzić ewidencji sprzedaży złomu za pomocą kasy rejestrującej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). W myśl ust. 1 tego przepisu podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Oznacza to, że nie podlega obowiązkowi prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej świadczenie usług w części, w jakiej te czynności są opłacane przez inne podmioty niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

Kwestię zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników w obecnym stanie prawnym, tj. od 1 stycznia 2013 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012 r. poz. 1382). Regulacje zawarte w niniejszym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia oraz wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów. Tak więc, zwolnienia te można podzielić na dwie grupy:

1.  zwolnienie podmiotowe – zwalniające z obowiązku ewidencjonowania w zakresie całej działalności podatnika,
2.  zwolnienie przedmiotowe – zwalniające z obowiązku ewidencjonowania tylko określone czynności wykonywane przez podatnika.

Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tj. dotyczącym niektórych czynności wykonywanych przez podatnika.

I tak w części II załącznika do rozporządzenia zawierającego wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, w poz. 33 wymieniona została – dostawa towarów i świadczenie usług przez podatnika na rzecz jego pracowników oraz przez spółdzielnie mieszkaniowe na rzecz członków lub innych osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub które są właścicielami lokali położonych w budynkach administrowanych przez spółdzielnie mieszkaniowe, jak również przez wspólnoty mieszkaniowe na rzecz właścicieli lokali.

Ponadto na podstawie poz. 34 załącznika do rozporządzenia zwolnione z obowiązku ewidencjonowania jest świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, o ile łącznie są spełnione następujące warunki:

1.  każde świadczenie usługi dokonane przez podatnika jest dokumentowane fakturą, w której są zawarte dane identyfikujące odbiorcę;
2.  liczba świadczonych usług, o których mowa w pkt 1, w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła 50, przy czym liczba odbiorców tych usług w tym okresie była mniejsza niż 20.

Natomiast pod poz. 37 załącznika do rozporządzenia ustawodawca zwolnił z obowiązku ewidencjonowania świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli zapłaty za wykonaną czynność dokonano w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła

Zwolnienia podmiotowe, tj. dotyczące podmiotu określone zostały w § 3 ww. rozporządzenia.

I tak zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników, którzy dokonują dostawy towarów lub świadczą usługi zwolnione z obowiązku ewidencjonowania, wymienione w części I załącznika do rozporządzenia, w przypadku gdy udział obrotu z tytułu czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wymienionych w części I załącznika do rozporządzenia, w całkowitym obrocie podatnika realizowanym na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, zwany dalej "udziałem procentowym obrotu", był w poprzednim roku podatkowym wyższy niż 80%.

Treść § 5 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi, że w przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy, licząc od końca półrocza danego roku podatkowego, w którym podatnik korzysta z tego zwolnienia, jeżeli w okresie tego półrocza udział procentowy obrotu był równy albo niższy niż 80%, z zastrzeżeniem ust. 4.

Podkreślić należy, iż stosownie do § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się, w przypadku:

1.  dostaw:
    1.  gazu płynnego,
    2.  części do silników (PKWiU 28.11.4),
    3.  silników spalinowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (PKWiU 29.10.1),
    4.  nadwozi do pojazdów silnikowych (PKWiU 29.20.1),
    5.  przyczep i naczep; kontenerów (PKWiU 29.20.2),
    6.  części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (PKWiU 29.20.30.0),
    7.  części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (z wyłączeniem motocykli), gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 29.32.30.0),
    8.  silników spalinowych tłokowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych w motocyklach (PKWiU 30.91.3),
    9.  sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten (PKWiU ex 26 i ex 27.90),
    10.  sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego (PKWiU ex 26.70.1),
    11.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "ustawą",
    12.  płyt CD, DVD, kaset magnetofonowych, taśm magnetycznych (w tym kaset wideo), dyskietek, kart pamięci, kartridżów i innych analogowych lub cyfrowych nośników danych zawierających zapisane dane lub zapisane pakiety oprogramowania komputerowego, w tym również sprzedawanych łącznie z licencją na użytkowanie,
    13.  wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU,
    14.  wyrobów tytoniowych (PKWiU 12.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyjątkiem towarów, dostarczanych w sposób określony w poz. 42 załącznika do rozporządzenia;
2.  świadczenia usług:
    1.  przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyjątkiem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
    2.  przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami.

Na mocy § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia przepisów ust. 1 pkt 1 lit. b-l nie stosuje się do zwolnień wynikających z poz. 33 załącznika do rozporządzenia.

Jak stanowi § 5 ust. 7 ww. rozporządzenia w przypadku wykonania czynności, o której mowa w § 4 ust. 1, zwolnienia, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, tracą moc z chwilą wykonania tej czynności.

Jednakże na mocy § 5 ust. 8 tego rozporządzenia w przypadku podatników wykonujących czynności, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. b-l, którzy korzystają ze zwolnienia wynikającego z poz. 33 załącznika do rozporządzenia, przepisu ust. 7 nie stosuje się.

Ponadto § 7 ust. 4 ww. rozporządzenia stanowi, że w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 33, 34, 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych, nie stosuje się.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, nie stosuje się w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r. przestali spełniać warunki do zwolnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (§ 7 ust. 6 ww. rozporządzenia).

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca dotychczas nie prowadził ewidencji przy użyciu kasy rejestrującej. Zakład zamierza sprzedać swoim pracownikom telefony służbowe, które dotychczas użytkowali, oraz złom, który powstaje w wyniku prowadzenia działalności. Sprzedaż złomu byłaby jednorazowa na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii obowiązku ewidencji za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży złomu i telefonów służbowych.

Generalna zasada z której wynika obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej określona została w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten stanowi, że obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących dotyczy podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w odniesieniu do zamierzonej sprzedaży złomu stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie będzie dokonywał sprzedaży złomu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub rolników ryczałtowych. Tym samym, wobec Wnioskodawcy w odniesieniu do sprzedaży złomu nie powstanie obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, iż na podstawie paragrafu 3 ww. rozporządzenia zakład nie będzie musiał prowadzić ewidencji sprzedaży złomu za pomocą kasy rejestrującej należało uznać za nieprawidłowe.

W odniesieniu do obowiązku ewidencji za pomocą kasy rejestrującej planowanej sprzedaży telefonów służbowych swoim pracownikom wskazać należy, iż bezwzględny obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, w sytuacjach o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia, nie ma zastosowania do zwolnień wynikających z poz. 33 załącznika do rozporządzenia, a więc do dostawy towarów i świadczenia usług przez podatnika na rzecz jego pracowników oraz przez spółdzielnie mieszkaniowe na rzecz członków lub innych osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub które są właścicielami lokali położonych w budynkach administrowanych przez spółdzielnie mieszkaniowe, jak również przez wspólnoty mieszkaniowe na rzecz właścicieli lokali, ale tylko i wyłącznie w stosunku do czynności wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. b-l tego rozporządzenia.

W niniejszych okolicznościach Wnioskodawca zamierza sprzedać swoim pracownikom telefony służbowe. Ponadto Wnioskodawca nie rozpoczął ewidencjonowania tych czynności przy użyciu kasy rejestrującej.

Biorąc pod uwagę przywołane przepisy na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego planowanej sprzedaży telefonów służbowych na rzecz swoich pracowników stwierdzić należy, że nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r. czynność sprzedaży telefonów służbowych przez Wnioskodawcę swoim pracownikom nie spowoduje obowiązku ewidencji tej sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej. Wnioskodawca nie rozpoczął ewidencjonowania czynności przy użyciu kasy rejestrującej. Tym samym, planowana sprzedaż telefonów służbowych na rzecz swoich pracowników, nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r., objęta jest zwolnieniem przedmiotowym wynikającym z § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 33 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Bezwzględny obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 lit. b-l niniejszego rozporządzenia nie ma bowiem zastosowania do zwolnień wynikających z poz. 33 załącznika do rozporządzenia. W konsekwencji powyższego, planowana czynność sprzedaży swoim pracownikom telefonów służbowych przez Wnioskodawcę, który nie rozpoczął ewidencji tej czynności przy użyciu kasy rejestrującej w określonym przepisem czasie może korzystać, nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r., ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Końcowo tut. Organ informuje, że w zakresie pytania nr 3 wydanie zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.