Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP1.4512.1020.2016.2.EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-17
Teza: W zakresie wystawienia faktury za usługi serwisowe oraz uznanie tych usług za usługi ciągłe.
Słowa kluczowe: faktura-wystawienie faktury; podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi serwisowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2016 r. (data wpływu 5 grudnia 2016 r.) uzupełnione pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. (data wpływu 19 stycznia 2017 r.) na wezwanie Organu z dnia 4 stycznia 2017 r. (skutecznie doręczone 11 stycznia 2017 r.) r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   wystawienia faktury za usługi serwisowe - **jest nieprawidłowe,**

*   uznanie świadczonych usług za usługi ciągłe - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawienia faktury za usługi serwisowe oraz uznanie tych usług za usługi ciągłe. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. (data wpływu 19 stycznia 2017 r.) na wezwanie Organu z dnia 4 stycznia 2017 r. (skutecznie doręczone 11 stycznia 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.

Spółka świadczy usługi polegające na serwisowaniu maszyn w określonym w umowie czasie. Okres świadczenia usług jest określony na rok, dwa lata lub bez terminowo. W umowie określone jest, że klient będzie płacił kwartalnie z góry w ciągu 14, 30 dni od wystawienia faktury. W związku z powyższym powstaje pytanie czy taką usługę można uznać za usługę ciągłą i w związku z powyższym wystawić fakturę:

1.  na początku kwartału i wskazać w fakturze obowiązek podatkowy na koniec kwartału, gdy jest w umowie określony okres rozliczeniowy kwartalnie.
2.  fakturę końcową wystawić po wpłacie klienta za dany kwartał, jeżeli klient zapłaci z góry w ciągu 30 dni przed rozpoczęciem kwartału, którego faktura dotyczy i wskazać w fakturze obowiązek podatkowy, w dacie zapłaty przedpłaty przez klienta.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że Spółka świadczy usługi polegające na serwisowaniu maszyn i oprogramowania w określonym czasie. Okres świadczenia usług jest określony na rok, dwa lata lub trzy lata. W umowie zawarto moment zakończenia świadczenia usługi.

Usługa serwisowania oprogramowania polega na świadczeniu na rzecz klienta w trakcie trwania umowy tj. przez rok, dwa lata lub trzy lata w zależności od okresu na jaki została zawarta wsparcia technicznego, czyli rozwiązania problemów technologicznych oraz problemów związanych z oprogramowaniem po stronie użytkownika i aplikacji. Usługa świadczona jest na podstawie zgłaszanych przez klienta zleceń i zgłoszeń drogą mailową lub telefoniczną. Inaczej mówiąc jest to gotowość do rozwiązania problemów z oprogramowaniem w trakcie umowy po otrzymaniu zgłoszenia od klienta i rozwiązywanie po otrzymaniu zgłoszenia od klienta.

Usługa serwisowania maszyn polega na świadczeniu na rzecz klienta w trakcie trwania umowy, tj. przez rok, dwa lata lub trzy lata zależności od okresu na jaki została zawarta wsparcia technicznego, czyli usunięcie awarii oraz wykonanie przeglądów okresowych po uzyskaniu przebiegu związanego z użytkowaniem maszyny. Usługa świadczona jest na podstawie zgłaszanych przez klienta zleceń i zgłoszeń drogą mailową lub telefoniczną. Inaczej mówiąc gotowość usunięcia awarii i wykonanie przeglądów maszyn w trakcie trwania umowy po otrzymaniu zgłoszenia od klienta i rozwiązywanie po otrzymaniu zgłoszenia od klienta.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1\. W jakim terminie prawidłowo należy wystawić fakturę za usługę serwisową, której okres świadczenia jest dłuższy niż 30 dni i czy umowę na świadczenie usług serwisowych maszyn można uznać za usługę ciągłą.

Usługa serwisowania maszyn jest usługą ciągłą i w związku z powyższym prawidłowe jest wystawianie faktur:

1.  na początku kwartału i wskazanie w fakturze obowiązku podatkowego na koniec kwartału, gdy jest w umowie określony okres rozliczeniowy kwartalnie, a klient ma określony w umowie termin płatności np. 14 lub 30 dni.
2.  fakturę końcową wystawić po wpłacie klienta za dany kwartał, jeżeli klient zapłaci z góry w ciągu 30 dni przed rozpoczęciem kwartału, którego faktura dotyczy i wskazać w fakturze obowiązek podatkowy w dacie zapłaty przedpłaty przez klienta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** w zakresie wystawienia faktury za usługi serwisowe,

*   **prawidłowe** w zakresie uznania tych usług za usługi ciągłe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Należy zauważyć, że zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Z kolei, zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy, usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Dodatkowo, na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ustępu 5 pkt 4.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca Spółka świadczy usługi polegające na serwisowaniu maszyn w określonym w umowie czasie. Okres świadczenia usług jest określony na rok, dwa lata lub bez terminowo. W umowie określone jest, że klient będzie płacił kwartalnie z góry w ciągu 14, 30 dni od wystawienia faktury. W związku z powyższym powstaje pytanie czy taką usługę można uznać za usługę ciągłą i w związku z powyższym wystawić fakturę:

1.  na początku kwartału i wskazać w fakturze obowiązek podatkowy na koniec kwartału, gdy jest w umowie określony okres rozliczeniowy kwartalnie.
2.  fakturę końcową wystawić po wpłacie klienta za dany kwartał, jeżeli klient zapłaci z góry w ciągu 30 dni przed rozpoczęciem kwartału, którego faktura dotyczy i wskazać w fakturze obowiązek podatkowy, w dacie zapłaty przedpłaty przez klienta.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że Spółka świadczy usługi polegające na serwisowaniu maszyn i oprogramowania w określonym czasie. Okres świadczenia usług jest określony na rok, dwa lata lub trzy lata. W umowie zawarto moment zakończenia świadczenia usługi.

Usługa serwisowania oprogramowania polega na świadczeniu na rzecz klienta w trakcie trwania umowy tj. przez rok, dwa lata lub trzy lata w zależności od okresu na jaki została zawarta wsparcia technicznego, czyli rozwiązania problemów technologicznych oraz problemów związanych z oprogramowaniem po stronie użytkownika i aplikacji. Usługa świadczona jest na podstawie zgłaszanych przez klienta zleceń i zgłoszeń drogą mailową lub telefoniczną. Inaczej mówiąc jest to gotowość do rozwiązania problemów z oprogramowaniem w trakcie umowy po otrzymaniu zgłoszenia od klienta i rozwiązywanie po otrzymaniu zgłoszenia od klienta.

Usługa serwisowania maszyn polega na świadczeniu na rzecz klienta w trakcie trwania umowy, tj. przez rok, dwa lata lub trzy lata zależności od okresu na jaki została zawarta wsparcia technicznego, czyli usunięcie awarii oraz wykonanie przeglądów okresowych po uzyskaniu przebiegu związanego z użytkowaniem maszyny. Usługa świadczona jest na podstawie zgłaszanych przez klienta zleceń i zgłoszeń drogą mailową lub telefoniczną. Inaczej mówiąc gotowość usunięcia awarii i wykonanie przeglądów maszyn w trakcie trwania umowy po otrzymaniu zgłoszenia od klienta i rozwiązywanie po otrzymaniu zgłoszenia od klienta.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi czy usługi serwisowe można uznać za usługi świadczone w sposób ciągłych i kiedy należy wystawić fakturę.

Analiza przywołanych wyżej przepisów wskazuje, że przepis art. 19a ust. 1 ustawy o VAT formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Unormowanie zawarte w cyt. art. 19a ust. 1 ustawy o VAT pozostaje w zgodzie z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE, serii L, Nr 347, str. 1 ze zm.), zgodnie z którym zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.

Natomiast art. 19a ust. 3 ustawy o VAT stanowi implementację art. 64 ust. 1 Dyrektywy. Komentowana regulacja ma zastosowanie do świadczenia usług, które mogą być wykonywane w sposób ciągły jeżeli zostały dla nich ustalone następujące po sobie terminy płatności. Stąd, jeśli strony umówiły się na np. miesięczne rozliczenie usług, to obowiązek podatkowy powstanie ostatniego dnia każdego miesiąca aż do zakończenia trwania umowy.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia „sprzedaży o charakterze ciągłym”. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 935/11, stwierdził, że przez sprzedaż o charakterze ciągłym należy rozumieć świadczenia ciągłe podatnika, obejmujące pewne stałe zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego, zaspokajające interes odbiorcy tych świadczeń, poprzez ich trwały - pod względem czasowym i funkcjonalnym charakter oraz cechujące się niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co jest charakterystyczne dla świadczeń ciągłych (okresowych).

W związku z powyższym można uznać, że jako sprzedaż ciągłą należy traktować każdą dostawę lub usługę, która jest wykonywana nieprzerwanie przez czas trwania umowy, i w której jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony, ewentualnie jest on wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między kontrahentami. Świadczenie o charakterze ciągłym należy uznać świadczenie odbywające się stale i nieprzerwanie.

W odniesieniu do usług serwisowych, należy wskazać, że można je uznać za usługę ciągłą, gdyż usługa ta jest świadczona nieprzerwanie przez cały czas trwania umowy i w zasadzie jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie będzie określony jedynie przez datę obowiązywania umowy Wnioskodawca poprzez świadczenie usług serwisowych zobowiązuje się do zapewnienia drugiej Stronie umowy stałego wsparcia technicznego, podczas trwania umowy pozostaje w „gotowości” do świadczenia usług mających na celu wsparcie techniczne.

W niniejszej sprawie w umowach o serwisowanie określono, że klient za usługę będzie płacił kwartalnie z góry w ciągu 14, 30 dni od wystawienia faktury. Należy zatem uznać, że w umowie zostały ustalone następujące po sobie terminy płatności.

Należy wskazać, że art. 19a ust. 3 ustawy ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie uznania za wykonaną „usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli taką usługę, która jest zwykle wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas natomiast rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.

A zatem, w przedmiotowej sprawie, za dzień wykonania usługi należy uznać ostatni dzień każdego ustalonego przez strony okresu rozliczeniowego tj. ostatni dzień kwartału. Jednakże, z zgodnie z cytowanym wcześniej art. 19a ust. 8 ustawy o VAT w sytuacji gdy przed wykonaniem usługi otrzymano całość bądź część zapłaty obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

Skoro, w przedstawionej sytuacji Wnioskodawca będzie otrzymywał poszczególne płatności, przed wykonaniem usługi (z góry), w rozumieniu art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 8 tej ustawy. Wnioskodawca winien rozpoznać moment powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania płatności w odniesieniu do jej wysokości.

Kwestie wystawiania faktur reguluje art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4

Na podstawie art. 106i ust. 1 tej ustawy fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Na mocy art. 106i ust. 2 ww. ustawy jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.

Stosownie do art. 106i ust. 7 cyt. ustawy faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:

1.  dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;li>otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Według art. 106i ust. 8 powołanej ustawy przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.

Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów i usług.

Podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zapłaty (w całości lub części) przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Faktura VAT jest zatem dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zapłaty).

Obowiązujące regulacje ustawy o podatku od towarów i usług obligują podatnika do wystawienia faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, lecz nie wcześniej niż 30. dnia przed dokonaniem tej dostawy towaru lub wykonaniem usług. Jeśli podatnik otrzyma całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi – powinien wystawić fakturę również nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał całość lub część zapłaty, jednak nie wcześniej niż 30. dnia przed otrzymaniem tej całości lub części zapłaty.

Należy podkreślić, że ww. termin określony w art. 106i ust. 7 ustawy o VAT nie odnosi się do każdej dostawy towarów i każdego wykonania usług. Zgodnie bowiem z art. 106i ust. 8 cyt. ustawy, przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.

Z uwagi na opis sprawy oraz brzmienie art. 19a ust. 3 ustawy o VAT w przedmiotowej sprawie usługa serwisowa będzie uznana za wykonaną z upływem każdego kwartału, do którego odnosić się będą ustalone w umowie, następujące po sobie terminy płatności. Jeżeli zatem faktura będzie dokumentowała wykonanie usług, o których mowa w art. 19a ust. 3 ustawy VAT, tj. usług, dla których ustalone zostały następujące po sobie terminy płatności oraz będzie również zawierała informacje o wysokości rat i przypisaniu ich do poszczególnych kwartałów - to na podstawie art. 106i ust. 8 ustawy o VAT - nie będzie miało zastosowania ograniczenie możliwości wystawienia faktury przed wykonaniem ww. usługi wynikające z art. 106i ust. 7 powołanej ustawy.

Zatem w okolicznościach przedstawionej sprawy Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawienia jednej faktury na początku kwartału ze wskazaniem w niej informacji o wysokości wpłaty i przypisaniu jej do poszczególnego kwartału. W momencie, kiedy klient wpłaci wymaganą kwotę wcześniej przed podanym terminem, wówczas Wnioskodawca będzie zobowiązany, zgodnie z art. 19a ust. 8 rozpoznać obowiązek podatkowy z tytułu tej wpłaty z chwilą otrzymania płatności w odniesieniu do jej wysokości, bez konieczności wystawienia drugiej faktury wskazującej inny termin (niż pierwotnie) obowiązku podatkowego. Należy zwrócić uwagę, że dla powstania obowiązku podatkowego, w niniejszej sprawie nie ma znaczenia chwila wystawienia faktury.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że w okolicznościach sprawy prawidłowe jest wystawienie dwóch faktur należało uznać za nieprawidłowe, natomiast stanowisko, że usługi serwisowania są usługami ciągłymi za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera rozstrzygnięcie w zakresie serwisowaniu maszyn i oprogramowania, w zakresie usług polegających na udzielaniu licencji zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U z 2016r., poz. 718 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57 a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.