Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-947/08/10-12/S/AS/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-02
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z emisją akcji
Słowa kluczowe: akcja-emisja akcji; kapitał-podwyższenie kapitału; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 05.06.2008r. (data wpływu 13.06.2008r.) uzupełnionym pismem z dnia 27.06.2008r. (data wpływu 03.07.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z emisją akcji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z emisją akcji. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 czerwca 2008 r. (data wpływu 03 lipca 2008 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2006 roku Spółka poniosła wydatki związane z podwyższeniem kapitału (emisją akcji). Wpływy z emisji zostały przeznaczone na sfinansowanie inwestycji, w wyniku której uruchomiona została kolejna linia produkcyjna. W skład ww. kosztów weszły wydatki poniesione m.in. na usługi doradcze, opłaty notarialne, opłaty giełdowe, badanie sprawozdań, doradztwo prawne, reklamy, druku oraz dystrybucji prospektu emisyjnego. Analogiczne wydatki w związku z planowanym kolejnym podwyższeniem kapitału, Spółka ponosiła i będzie ponosić w przyszłości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek naliczony z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z podwyższeniem kapitału (emisją akcji)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zasadniczą cechą podatku VAT, zdefiniowaną w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE rady z dnia 28.11.2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (publikacja: Dziennik Urzędowy UE L z 2006r. nr 347/1, nr 384/92, z 2007r. nr 335/60, nr 346/13 oraz z 2008r. nr 44/11) jest jego neutralność.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zgodnie z konstrukcją VAT wyłącznie takiemu podatnikowi, który wykorzystuje nabyte towary lub usługi do wykonywania czynności opodatkowanych. Przez czynności opodatkowane należy rozumieć takie czynności, które faktycznie zostały objęte opodatkowaniem (pismo Izby Skarbowej w Lublinie z 6 maja 2005r., sygn. PP I 443/405/05). Dlatego prawo do dokonania stosownego odliczenia będzie uzależnione od tego, czy nabyto usługi (lub też towary) w celu dokonania czynności nie należącej do ustawowego katalogu czynności zwolnionych z opodatkowania lub też do czynności w ogóle nie podlegających opodatkowaniu.

W wyroku zapadłym 26 maja 2005r. (Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, sygn. C465/03), w tożsamym stanie faktycznym, Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznał, że emisja akcji nie stanowi u przedsiębiorcy, ani dostawy towarów ani świadczenia usług - jest więc czynnością nie podlegającą opodatkowaniu VAT. Jednak, jak orzekł Trybunał, chociaż emisja akcji przez spółkę nie jest czynnością opodatkowaną VAT, to przysługuje prawo do odliczenia całości podatku VAT, obciążającego wydatki poniesione przez Spółkę w związku z różnymi świadczeniami wykonanymi na jej rzecz w ramach przeprowadzonej przez nią emisji akcji, pod warunkiem jednak, że wszystkie transakcje dokonywane przez spółkę w ramach jej działalności są opodatkowane. Jeżeli bowiem podatnik dokonuje jednocześnie transakcji, dla których podatek podlega odliczeniu, jak i transakcji dla których podatek nie podlega odliczeniu, jest on uprawniony do odliczenia tylko takiej części, jaka przypada na kwotę tych pierwszych transakcji. Podobne stanowisko zawarł Trybunał w wyroku z 13 marca 2008r. (C-437/06) w sprawie Securenta Gottinger Immobilienanlagen und Vermogensmanagement AG przeciwko Finanzamt Gottingen. Trybunał przypomniał, że prawo do odliczenia stanowi integralny element mechanizmu VAT, który w zasadzie nie może być ograniczany i który jest wykonywany w odniesieniu do całości podatku naliczonego na poprzednich etapach obrotu.

Trybunał orzekł także, że podatek naliczony od wydatków związanych z emisją akcji uprawnia do odliczenia wtedy, gdy tak pozyskany kapitał zostaje wykorzystany na cele działalności gospodarczej zainteresowanego.

W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, prawo do odliczenia podatku nie może być zatem ograniczone m.in. poprzez przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, za wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Cytowany przepis jest ograniczeniem o charakterze generalnym, natomiast zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (m.in. wyrok Trybunału z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie P.Charles-Tijmens (C-434/03)) ograniczenia prawa do odliczenia mogą dotyczyć jedynie ściśle określonych grup towarów i usług. Z tego też względu przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług narusza prawo wspólnotowe, w szczególności art. 176 Dyrektywy 2006/112/WE, w związku z czym nie może mieć wpływu na prawo do odliczenia podatku VAT od poniesionych przez Spółkę wydatków w związku z dokonaną i planowaną emisją akcji.

Rozstrzygnięcia Trybunału opierają się na istnieniu niebezpośredniego, aczkolwiek uprawniającego do odliczenia VAT, związku pomiędzy podatkiem naliczonym z tytułu zakupu przedmiotowych usług, a wykonywanymi w działalności gospodarczej czynnościami opodatkowanymi. Ww. tezę potwierdzają także ostatnie orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (np. wyrok z dnia 30 kwietnia 2008r. sygn. III SA/Wa 173/08 czy też wyrok z dnia 3 czerwca 2008r. sygn. III SA/Wa 260/08).

Z racji tożsamości okoliczności faktycznych, powyższe uwagi odnieść należy do sytuacji podatkowo-prawnej Wnioskodawcy. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Spółka nabyła ww. usługi w celu wykonania działalności polegającej na emisji akcji, następnie zaś przeznacza uzyskane stąd środki na inwestycję w prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą. Efektem inwestycji jest wzrost sprzedaży opodatkowanej. Mamy więc do czynienia, podobnie jak w sprawie Kretztechnik AG czy też w sprawie Securenta Gottinger lmmobilienanlagen und Vermogensmanagement AG, ze związkiem pośrednim pomiędzy nabytymi usługami a sprzedażą opodatkowaną. Dlatego zgodnie z zacytowaną tezą ETS Wnioskodawca ma prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego, a ograniczenie wynikające z art. 88. ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ze względu na swoją niezgodność z Dyrektywą 2006/112/WE nie znajdzie w przedmiotowej sprawie zastosowania. Odliczenie to może być dokonane w pełnej wysokości, ponieważ Spółka dokonuje sprzedaży opodatkowanej w prowadzonej działalności gospodarczej.

W dniu 22 sierpnia 2008 r. wydana została interpretacja indywidualna znak IP-PP2-443-947/08-4/AS, w której stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku uznane zostało za nieprawidłowe. Uznano je za nieprawidłowe z uwagi na uregulowania przepisu art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym warunkiem istnienia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z wydatkami poniesionymi w związku z emisją akcji jest jednak możliwość zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z uwzględnieniem wyjątków zawartych w ustawie o podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, iż w związku z nabyciem opodatkowanych podatkiem VAT towarów i usług, związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem emisji akcji, Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości, wynikającego z tych faktur w takiej części, jaka odnosi się do sprzedaży opodatkowanej zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia 09 września 2008r. (data wpływu 12 września 2008r.) Strona wezwała Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z wydania interpretacji indywidualnej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w piśmie znak IP-PP2-443-947/08-4/AS z dnia 13 października 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie stwierdził podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W dniu 14 listopada 2008r. (data wpływu 17 listopada 2008r.) Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem tut. Organu, skargę na interpretację indywidualną z dnia 22 sierpnia 2008 r. znak IP-PP2-443-947/08-4/AS.

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 16 kwietnia 2009r., sygn. akt III SA/Wa 3413/08 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną i stwierdził, iż skarga jest zasadna. W orzeczeniu napisano, że z dwóch względów należy uznać za nieprawidłową interpretację Ministra Finansów. Po pierwsze, w ocenie Sądu, wydatki na podwyższenie kapitału zakładowego są kosztem uzyskania przychodów. Po drugie, nawet gdyby przyjąć, że wydatki te nie są kosztem uzyskania przychodów, to mając na uwadze podstawowe zasady prawa wspólnotowego w zakresie podatku od wartości dodanej jak neutralność i proporcjonalność, należy uznać sprzeczność art. 88 ust.1 pkt 2 u.p.t.u. z art. 17 ust. 6 Vl Dyrektywy i art. 168 Dyrektywy 2006/112.

Od powyższego wyroku organ podatkowy wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 19.06.2010 r. sygn. akt I FSK 1287/09 oddalił skargę kasacyjną, wniesioną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. NSA orzekł, że skarga kasacyjna jest pozbawiona uzasadnionych podstaw i tym samym musi podlegać oddaleniu.

W dniu 27.09.2010r. do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 16.04.2009r. sygn. III SA/Wa 3413/08 uchylający ww. interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2009r. sygn. akt III SA/Wa 3413/08 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2010r. sygn. akt I FSK 1287/09, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z emisją akcji uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Za dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez świadczenie usług – o czym stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,

*   zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa

Z przywołanych przepisów wynika, że podwyższenie kapitału zakładowego nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ nie stanowi ani dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust.1 ustawy, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15. przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 cyt. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 3-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Stosownie do art. 86 ust. 11 ww. ustawy, jeżeli podatnik nie obniży kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje również sytuacje, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego mimo, że zachodzą ogólne przesłanki uprawniające podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Wykładnia art. 86 ust. 1 ustawy dokonana w zgodzie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.Urz. L 145 z 13.6.1977 r.) uwzględnia orzecznictwo ETS, które powstało na tle art. 17 (2) VI Dyrektywy, stanowiącego, iż „w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do celów transakcji opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku przypadającego do zapłaty”. Powyższe stwierdzenie zgodne jest z rozstrzygnięciem ETS z dnia 14 lutego 1985 r. w sprawie 268/83 D.A. Rompelman-Van Deelen v. Minister van Financiën, zgodnie z którym na podstawie wymienionych wyżej przepisów można uznać, że system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu podatku VAT przypadającego do zapłaty lub zapłaconego w trakcie prowadzonej działalności gospodarczej. Z treści orzeczenia wynika również, że wspólny system podatku VAT gwarantuje, iż wszelka działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu lub rezultatu, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny pod warunkiem, że działalność ta podlega temu podatkowi”. Natomiast z orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości – wyrok z dnia 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise wynika także, iż prawo do odliczenia podatku przysługuje, gdy istnieje bezpośredni związek ze sprzedażą opodatkowaną.

Orzeczenie z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz (sygn. akt C-465/03) zawiera stwierdzenie, że art. 17 (1) i art. 17 (2) VI Dyrektywy (obecnie art. 167 i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. UE L Nr 347) przyznaje podatnikowi prawo do odliczenia całości VAT obciążającego wydatki poniesione przez niego w związku ze świadczeniami spełnionymi na jego rzecz przy emisji akcji pod warunkiem, że wszystkie profesjonalnie transakcje podatnika są opodatkowane.

Z przytoczonymi orzeczeniami ETS wypada się zgodzić, bowiem z art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy, którego odpowiednikiem jest art. 176 Dyrektywy 2006/112/WE wynika wprost, iż „odliczenie podatku od wartości dodanej nie będzie w żadnym przypadku obejmowało wydatków niebędących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne”. Podkreślić należy, iż obowiązujący w dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej przepis art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy w dalszej części stanowi, że przed upływem najwyżej czterech lat od daty wejścia w życie Dyrektywy, Rada podejmie decyzje, które wydatki nie będą kwalifikowały się do odliczenia podatku od wartości dodanej, a do czasu wejścia w życie powyższych przepisów, Państwa Członkowskie mogą zachować wyłączenia przewidziane w ich prawie krajowym w momencie wejścia w życie niniejszej Dyrektywy.

Punktem odniesienia przy ocenie legalności ograniczeń wprowadzonych na podstawie art. 17 (6) VI Dyrektywy jest art. 11 (4). Przepis ten stanowi, iż „niektóre towary i usługi mogą być wyłączone z systemu odliczeń, w szczególności dotyczy tych, które mogą być wykorzystane w całości bądź częściowo do użytku prywatnego podatnika bądź jego pracowników. Wynika z tego, iż zgodne z tym przepisem były tylko takie ograniczenia w prawie do odliczenia, które odnoszą się do konkretnych kategorii towarów czy usług. Natomiast odniesienie się do koncepcji wydatków, które nie stanowią kosztu uzyskania przychodów ewidentnie nie spełnia tego kryterium. W zależności od sytuacji wydatek na taki sam towar czy usługę może być uznany za koszt uzyskania przychodów – taki zakup upoważniałby do odliczenia podatku lub nie, co przesądzałoby o braku prawa do odliczenia.

W świetle powyższego odstępstwa od zasad wynikających z omawianych Dyrektyw w przepisach krajowych muszą być tak precyzyjnie skonstruowane, aby osiągały swój cel wypaczając w jak najmniejszym stopniu funkcjonowanie systemu VAT, tzn. muszą być jak najmniej „inwazyjne”. Zatem przepis zakazujący odliczenia w tak generalnym wymiarze tego kryterium nie spełnia.

Wydatki związane z przygotowaniem i przeprowadzeniem emisji akcji, są związane z działalnością opodatkowaną Spółki. Celem Wnioskodawcy, jak można przypuszczać, jest też pozyskanie w przyszłości dochodów, czyli wydatki te wywierają wpływ na wysokość uzyskiwanego przez Spółkę obrotu, który podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

A zatem wydatki ponoszone w związku z publiczną emisją akcji należy uznać za czynności, które służą prowadzeniu działalności opodatkowanej. Występuje pośredni związek emisji akcji z prowadzoną działalnością Spółki, gdyż poniesione wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie w przyszłości wyższych obrotów.

W efekcie, podatek naliczony związany z przedmiotowymi wydatkami podlegać będzie odliczeniu od podatku należnego w takim zakresie, w jakim podatek ten będzie związany ze sprzedażą opodatkowaną. Oczywiście chodzi tutaj o kwotę podatku naliczonego, jaka wynika z otrzymanych przez Spółkę faktur VAT, ponieważ stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7: suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych przez podatnika (…).

Reasumując, należy stwierdzić, iż Spółce w przedmiotowej sprawie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi przy podwyższeniu kapitału zakładowego (emisji akcji), o ile Spółka poniosła wydatki udokumentowane fakturami VAT i przy założeniu, że przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę są faktycznie czynności opodatkowane (zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT) podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.