Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.161.2017.1.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-22
Teza: 1. Czy Miastu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem wymienionych upominków, nagród rzeczowych, gadżetów, materiałów informacyjno-promocyjnych? 2. Czy w związku z przekazywaniem nagród, gadżetów, upominków, materiałów informacyjno-promocyjnych itp. Miasto ma obowiązek naliczać podatek VAT należny od tych przekazań?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2017 r. (data wpływu 20 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania nagród, gadżetów, upominków, materiałów informacyjno-promocyjnych w związku z realizacją zadań publicznoprawnych oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania nagród, gadżetów, upominków, materiałów informacyjno-promocyjnych w związku z realizacją zadań publicznoprawnych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Miasto na prawach powiatu, zwane dalej Miasto, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na podstawie ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446.) oraz w związku z art. 91 i 92 ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 814.) Miasto jako jednostka samorządu terytorialnego wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, posiada osobowość prawną i samodzielność, realizuje zadania określone w ustawie o samorządzie gminnym oraz wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie jej przypisanym. Zakres działania to wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Miasta należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym między innymi sprawy edukacji publicznej, kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, kultury fizycznej i turystyki w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, promocji gminy, współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016, poz. 239), współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Miasto realizując zadania własne jest organizatorem lub współorganizatorem różnych imprez, konkursów, zawodów i festynów w zakresie sportu, kultury, oświaty, edukacji ekologicznej oraz różnych spotkań i wydarzeń pod patronatem Prezydenta Miasta. Ponadto odbywają się różnego rodzaju spotkania z gośćmi krajowymi i zagranicznymi w ramach współpracy miast partnerskich i w ramach członkostwa Miasta w międzynarodowym stowarzyszeniu.

Miasto nabywa różnego rodzaju materiały informacyjno-promocyjne oraz różnego rodzaju upominki i nagrody rzeczowe: puchary, statuetki, monety okolicznościowe, medale, artykuły regionalne, albumy, gadżety oraz inne temu podobne artykuły, które są przekazywane nieodpłatnie (także za pośrednictwem jednostek organizacyjnych Miasta) uczestnikom spotkań Prezydenta Miasta z zaproszonymi gośćmi (w ramach współpracy miast), uczestnikom i laureatom imprez sportowych, konkursów, wyróżniającym się uczniom, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, jak również jednostkom organizacyjnym, czy też przedsiębiorstwom.

W momencie nabycia konkretnych nagród wiadomo, że cena jednostkowa nabycia towaru będzie przekraczała 10 zł, a Miasto nie będzie prowadziło ewidencji przekazywanych nagród, o której mowa w art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016, poz. 710) ponadto nagrody nie będą stanowiły próbek w rozumieniu przepisu art. 7 ust.7 ustawy, czy też drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Miastu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem wymienionych upominków, nagród rzeczowych, gadżetów, materiałów informacyjno-promocyjnych?
2.  Czy w związku z przekazywaniem nagród, gadżetów, upominków, materiałów informacyjno-promocyjnych itp. Miasto ma obowiązek naliczać podatek VAT należny od tych przekazań?

Zdaniem Wnioskodawcy, Miasto wykonując czynności polegające na nieodpłatnym przekazaniu nagród, upominków, gadżetów, pucharów, materiałów informacyjno-promocyjnych w ramach organizowanych różnego rodzaju spotkaniach Prezydenta Miasta oraz podczas zawodów, konkursów i imprez o charakterze sportowym, kulturalnym, promocyjnym w zakresie oświaty oraz edukacji ekologicznej wykonuje czynności nałożone ustawą o samorządzie gminnym, działa więc jako organ administracji (władzy) publicznej wykonując zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Zadania własne gminy to między innymi edukacja publiczna, sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami sprawy kultury fizycznej i turystyki, promocja gminy, współpraca i działalność na rzecz organizacji pozarządowych, współpraca ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw (art. 7 ust 1 pkt 8, 9, 10, 18, 19, 20 ustawy o samorządzie gminnym).

Mając na uwadze art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że „nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych” oraz zamiar nabycia tych towarów, celem ich nieodpłatnego przekazania jako nagród osobom fizycznym, czy też różnym firmom, Wnioskodawca uznaje, że działanie w tym zakresie należą do spraw publicznych o znaczeniu lokalnym (zaspokaja zbiorowe potrzeby wspólnoty) i nabycie tych towarów nie jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel łub rezultat takiej działalności.

Z kolei za działalność gospodarczą uznaje się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W przedmiotowym stanie faktycznym taka sytuacja nie wystąpi. W opisanych zdarzeniach gospodarczych podstawą tych czynności nie jest ustawa o podatku od towarów i usług a ustawa o samorządzie gminnym.

W świetle powyższego, aby czynność dokonywana przez dany podmiot była opodatkowana podatkiem VAT powinna być wykonana przez ten podmiot w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wykonanie natomiast określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w odniesieniu do tych czynności.

Miasto podkreśliło, że fakt rejestracji jako podatnika VAT nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu.

Ponadto Miasto wskazało, że zarówno w interpretacjach podatkowych jak i orzeczeniach sądowych przesłanką do uznania jednostki - podmiotu jako podatnika VAT jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

*   po pierwsze dana czynność musi znajdować się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
*   po drugie czynność ta musi zostać wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem tego podatku.

Z uwagi na powyższe, opisane przez Miasto czynności bez względu na formę prawną podlegają opodatkowaniu, o ile Miasto w zakresie tych czynności działa jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przenosząc powyższe na grunt uregulowań zapisów art. 7 ust. 2 ustawy o VAT należy zauważyć, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek nabycia towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowym stanie faktycznym taki związek nie zachodzi, tym samym nie przysługuje Miastu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z uwagi na to, że Miasto przy organizowaniu różnego rodzaju konkursów, imprez, zawodów, spotkań wykonuje zadania przypisane ustawą o samorządzie gminnym, nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, tym samym brak jest podstaw do traktowania nieodpłatnego przekazania wymienionych nabyć (towarów) jako odpłatnej dostawy o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Reasumując w przedstawionym stanie faktycznym Miasto nie działa jako podatnik podatku od towarów i usług, a zatem brak jest podstaw do uznania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych nabyć, wobec tego nie występuje obowiązek naliczania VAT należnego od tych przekazań.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.