Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-810/13-2/EŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-12-17
Teza: Czy kompensata wzajemnych wierzytelności będzie uregulowaniem kwoty stanowiącej koszt uzyskania przychodów, o której mowa w art. 15b UPDOP, w dniu faktycznie dokonanego potrącenia wierzytelności?
Słowa kluczowe: kompensata; koszt-koszty uzyskania przychodów; wierzytelność
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 03.10.2013r. (data wpływu: 07.10.2013r.) w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.10.2013r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty uregulowanej poprzez kompensatę wzajemnych wierzytelności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest sprzedaż i dystrybucja energii elektrycznej, sprzedaż oleju napędowego, świadczenie usług elektroenergetycznych oraz wykonawstwo robót budowlanych i budowlano-montażowych.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka podpisuje umowy, na podstawie których wykonawcy realizują prace polegające przykładowo na: budowie centrum sterowania dla potrzeb sterowania zdalnego urządzeń zasilania trakcji elektrycznej, wykonaniu prac projektowych i nadzorze autorskim dla remontów podstacji trakcyjnych, podłączeniu budynku do sieci wodociągowej i wykonaniu instalacji hydrantowej oraz do sieci ciepłowniczej, wykonaniu dokumentacji projektowej, wykonaniu ogrzewania hali pociągu sieciowego, dostosowaniu pomieszczeń hali pociągu sieciowego dla nowego pociągu sieciowego, wykonaniu wewnętrznej instalacji gazowej wraz z zabudowaniem kotła gazowego, itp.

W trakcie prowadzenia swojej działalności, zdarza się, że Spółka nie płaci w całości zobowiązania wynikającego z otrzymanej faktury, lecz dokonuje kompensaty wymagalnego zobowiązania z przysługującą Spółce wierzytelnością od tego samego kontrahenta. Kompensata wynika z treści podpisanych umów lub późniejszych porozumień pomiędzy stronami i jest przez nie traktowana jak czynność potrącenia wierzytelności w rozumieniu art. 498 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.1964.16.93 z późn. zm.; dalej: „KC”). Potrącenie może być:

1.  bez dopłaty, w przypadku, gdy obie wierzytelności są tej samej wartości, albo
2.  z dopłatą przez Stronę, której przysługuje wierzytelność o niższej wartości.

W efekcie dokonanej kompensaty, strony przyjmują, że ich wierzytelności zostały w całości zapłacone. Jednocześnie, przyjmuje się, że kompensata wierzytelności następuje w dniu, w którym upływa termin zapłaty wierzytelności z późniejszym terminem płatności. Spółka zalicza całą kwotę netto z otrzymanej od kontrahenta faktury VAT do kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 15 UPDOP.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kompensata wzajemnych wierzytelności będzie uregulowaniem kwoty stanowiącej koszt uzyskania przychodów, o której mowa w art. 15b UPDOP, w dniu faktycznie dokonanego potrącenia wierzytelności?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.2011.74,397 tekst jedn. z późn. zm.; dalej: „UPDOP”) w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów. Natomiast, w przypadku gdy, termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w art. 15b ust. 1 UPDOP, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

Przepisy UPDOP nie definiują pojęcia „uregulowania kwoty”, należy zatem — zdaniem Spółki — posłużyć się w omawianym przypadku przepisami prawa cywilnego dotyczącymi zobowiązań. Obok podstawowej formy zapłaty wierzytelności jaką jest przekazanie środków pieniężnych na rzecz wierzyciela, można zastosować m.in. potrącenie wierzytelności (kompensata). Zgodnie z art. 498 KC ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.1964.16.93 z późn. zm.; dalej: „KC”), gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie (art. 499 KC).

W opinii Spółki, w świetle przytoczonych wyżej przepisów KC, dokonanie potrącenia wzajemnych wierzytelności (kompensaty) będzie „uregulowaniem kwoty”, o którym mowa w art. 15b UPDOP, na dzień terminu płatności wskazanego na fakturach (rachunku, umowie, innym dokumencie), a w przypadku wskazania różnych terminów płatności — w terminie późniejszym, do wysokości wierzytelności niższej. Celem wprowadzenia art. 15b UPDOP do porządku prawnego, jest likwidacja tzw. „zatorów płatniczych” występujących pomiędzy podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą. Kompensata, jako przyjęta forma regulowania zobowiązań, w pełni realizuje zamierzony cel, tj. kreuje skuteczne uregulowanie wierzytelności (części wierzytelności). Pojęcie „uregulowania kwoty”, którym posłużył się ustawodawca w art. 15b UPOOP należy interpretować szeroko, czyli powinno obejmować każdą prawnie dopuszczalną formę wykonania zobowiązania przez podatnika. Analogiczny pogląd wyraził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w swojej interpretacji z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. IPTPB3/423-109/13-5/MF, w której stwierdził:

„należy uznać, iż uregulować, zgodnie z literalnym brzmieniem, oznacza spełnienie świadczenia skutkującego wywiązaniem się z zobowiązania finansowego, a w konsekwencji – wygaśnięciem zobowiązania (…) W konsekwencji w części zobowiązań wynikających z faktur nabycia usług, które zostaną uregulowane w drodze potrącenia nie powstanie dla Wnioskodawcy, po upływie terminów wskazanych w art. 15b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów (lub odpowiednio zwiększenia przychodów w razie braku kosztów) o kwoty w ten sposób uregulowanej na rzecz kontrahenta”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, w tym zakresie odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.