Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.195.2025.4.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Dotyczy skutków podatkowych obrotu kryptowalutami.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
kryptowaluty
oprogramowanie
przychód
token
transakcja-transakcja barterowa
zapłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 11
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 12
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 13
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22d
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 22 maja 2025 r. (wpływ do
    Organu 26 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (dalej również: „Spółka”). Przedmiotem działalności Spółki jest m.
    in. działalność portali internetowych (PKD 63.12.Z) oraz przetwarzanie danych,
    zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność (PKD 63.11.Z).
    Spółka uruchomiła narzędzie informatyczne (oprogramowanie) przeznaczone do
    zautomatyzowania aktywności użytkownika na wskazanej przez niego sieci blockchain
    zgodnie z zadanymi przez użytkownika parametrami. W tym celu Wnioskodawca
    opracował narzędzie informatyczne, które w oparciu o zaimplementowany mechanizm
    algorytmiczny, pozwala na zautomatyzowanie aktywności na blockchainie m.in. pozwala
    na wymianę tokenów, wysyłanie tokenów z portfela na portfel, sprzedaż i kupno tokenów
    itd. Przedmiotowe oprogramowanie ma na celu optymalizowanie aktywności
    użytkowników w różnych sieciach blockchain, w tym ma wspomóc użytkowników w
    wykonywaniu zaplanowanej przez nich aktywności. Użytkownicy mogą wykonać czynności
    na wybranej sieci blockchain manualnie lub skorzystać z oprogramowania Spółki celem
    zautomatyzowania ww. czynności. Usługa służy do interakcji z różnymi
    zdecentralizowanymi aplikacjami na blockchainie za pośrednictwem jednego interfejsu.
    Usługa i produkt mają na celu ułatwienie klientom interakcji ze zdecentralizowanymi
    aplikacjami, nie poprzez korzystanie z ich interfejsu, ale poprzez bezpośrednią interakcję
    tylko z blockchainem. Do współpracy ze Spółką, jak również celem korzystania z
    oprogramowania przez użytkowników opracowano stronę internetową, zabezpieczająca
    dostęp do funkcjonalności oprogramowania.
    Oprogramowanie które uruchomiła Spółka będzie tzw. interfejsem pośredniczącym
    między użytkownikiem a wybranymi przez niego serwisami, aplikacjami, protokołami lub
    sieciami blockchain. Celem zautomatyzowania aktywności na blockchainie użytkownik
    przekazuje dostęp do tzw. kluczy prywatnych, niezbędnych do zatwierdzenia transakcji na
    blockchainie, co pozwoli na wykonywanie transakcji na blockchainie za użytkownika.

    Klucze prywatne o których mowa wyżej są zaszyfrowane oraz przechowywane wyłącznie
    na urządzeniu użytkownika.
    Oprogramowanie dostarczane przez Spółkę ma za zadanie jedynie automatyzować
    aktywność użytkownika na wskazanej przez niego sieci blockchain zgodnie z zadanymi
    przez użytkownika parametrami. Oznacza to, iż to po stronie użytkownika leży wybór co
    do sieci blockchain, serwisu, protokołu czy aplikacji z których będzie korzystał przy
    pomocy narzędzia dostarczonego przez Spółkę.
    Jednocześnie oprogramowanie pozwala na zautomatyzowane przelanie tokenów z giełd
    służących do obrotu kryptoaktywami na tzw. portfele prywatne użytkowników. W tym celu
    użytkownik musi skorzystać z API zaznaczając jakie czynności może wykonywać
    oprogramowanie dostarczane przez Spółkę np. przelanie tokenów z portfela użytkownika
    na giełdzie na jego portfel prywatny. Także użytkownik ma oznaczyć konkretne portfele,
    na które mają końcowo trafić przelane aktywa.
    Wynikiem korzystania z oprogramowania dostarczanego przez Spółkę jest automatyczne
    przeprowadzenie transakcji na blockchainie zgodnie z zadanymi wcześniej parametrami
    użytkownika. Oprogramowanie nie ma na celu wypracowanie zysku dla użytkownika, a
    jedynie optymalizację jego aktywności z wykorzystaniem wybranej sieci blockchain, na
    wzór wysyłania automatycznych wiadomości, które można ustawić przy korzystaniu z
    aplikacji dostarczających narzędzia poczty elektronicznej.
    Korzystanie z oprogramowania Spółki przez użytkowników możliwe jest w formie
    subskrypcji. Złożenie zapisu na subskrypcję odbywa się podczas kontaktu z
    przedstawicielem Spółki. Wynagrodzenie za subskrypcję na oprogramowanie Spółka
    pobiera w formie kryptowalut. Kryptowaluty przyjmowane przez Spółkę tytułem zapłaty za
    korzystanie z oprogramowania spełniają definicję „waluty wirtualnej” z art. 4a pkt 22a
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Celem wykonania płatności w walutach wirtualnych użytkownik otrzyma od Spółki
    unikalny link z informacją o ilości jednostek waluty wirtualnej do płatności, adresie
    portfela kryptowalutowego Spółki oraz wartości usługi w przeliczeniu do dolara
    amerykańskiego.
    Transakcja sprzedaży usługi udostępnienia oprogramowania jest udokumentowana
    wystawieniem stosownego dokumentu księgowego na rzecz nabywcy.
    Natomiast, w związku z tym, iż za usługę Spółka pobiera wynagrodzenie regulowane w
    walutach wirtualnych, celem udokumentowania faktu pozyskania walut wirtualnych jako
    płatności za usługę, Spółka pobiera od klienta potwierdzenie zbycia przez niego walut
    wirtualnych zawierające:
      1) identyfikator oraz datę zbycia;
      2) określenie nazwy, adresu, poczty elektronicznej oraz adresu portfela
        kryptowalutowego klienta;
      3) nazwy usługi za którą przelewana jest płatność w kryptowalucie;
      4) ilość okresów korzystania z usługi;
      5) wartość usługi w kryptowalutach, rodzaj kryptowaluty, cena jednostkowa w
        kryptowalutach;
      6) wartość kryptowaluty w polskich złotych;
      7) wysokość opłaty za przetwarzanie płatności oraz opłaty transakcyjnej wyrażonej w
        kryptowalucie;
      8) łączna kwota przekazywanych kryptowalut;
      9) sposób płatności z podsumowaniem płatności;
      10) „Hash” transakcji do identyfikacji.
    Ww. potwierdzenie jest przekazywane przez klienta (użytkownika) mailowo do Spółki i ma
    na celu udokumentowanie przekazania kryptowalut od klienta (użytkownika) do Spółki
    tytułem płatności.

    Po zaksięgowaniu kryptowalut na portfelu kryptowalutowym Spółki, użytkownik otrzymuje
    unikalny link dostępu do oprogramowania wraz z instrukcją obsługi.
    Otrzymane od użytkownika tytułem zapłaty waluty wirtualne, Spółka wymienia na giełdzie
    służącej do wymiany kryptowalut. Wymiana walut wirtualnych na środki fiducjarne przez
    Spółkę może się odbyć w dniu przelania walut wirtualnych przez użytkownika albo po
    czasie, gdy kurs waluty wirtualnej będzie wyższy. Środki płatnicze, które Spółka otrzymuje
    w związku z wymianą waluty wirtualnej są przelewane na rachunek bankowy Spółki.
    Spółka nie wpisała się do rejestru działalności z zakresu walut wirtualnych, a zatem nie
    prowadzi działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o
    przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Suma całkowitej
    wartości usług, o których mowa wyżej, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od
    wartości dodanej, przekroczy w trakcie roku kwotę 10 000 euro lub jej równowartości
    wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, w tym przypadku w złotych
    równowartość kwoty 42 000 zł.
    Wnioskodawca udostępnia wskazane we wniosku oprogramowanie na rzecz podmiotów
    będących podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium kraju oraz na rzecz
    podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na
    terytorium kraju.
    Wnioskodawca udostępnia wskazane we wniosku oprogramowanie na rzecz podmiotów
    będących podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium Unii Europejskiej oraz na
    rzecz podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub
    siedzibę na terytorium Unii Europejskiej.
    Wnioskodawca udostępnia wskazane we wniosku oprogramowanie na rzecz podmiotów
    będących podatnikami posiadającymi siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej oraz na
    rzecz podmiotów niebędących podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub
    siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej.
    W uzupełnieniu wniosku z 22 maja 2025 r. odpowiadając na pytania wskazali Państwo:
    1. Czy Spółka jest podatnikiem VAT czynnym?
      Tak, Spółka jest podatnikiem VAT czynnym.
    2. Czy opisane usługi (udostępnianie oprogramowania) świadczone są przez Państwa za
      pomocą internetu lub sieci elektronicznej?
      Tak, opisane usługi (udostępnianie oprogramowania) świadczone są przez Spółkę za
      pośrednictwem Internetu (sieci elektronicznej).
    3. Czy działanie oprogramowania jest zasadniczo zautomatyzowane, a Państwa udział w
      tym jest minimalny?
      Tak, działanie oprogramowania jest zasadniczo zautomatyzowane, a udział Spółki w
      jego obsłudze jest minimalny.
    4. Czy opisane udostępnianie oprogramowania na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz.
      361, ze zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”) stanowi usługę świadczoną w miejscu, w
      którym ten podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej,
      czy dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które
      znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, odpowiednio
      na terytorium kraju, na terytorium Unii Europejskiej oraz poza terytorium Unii
      Europejskiej?
      Opisane udostępnianie oprogramowania na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz.
      361, ze zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”) stanowi usługę świadczoną w miejscu, w

      którym ten podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej,
      a także usługa może być świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, odpowiednio na terytorium kraju, na terytorium Unii
      Europejskiej oraz poza terytorium Unii Europejskiej.
    5. Czy opisane udostępnianie oprogramowania na rzecz podmiotów niebędących
      podatnikami stanowi usługę świadczoną w miejscu, w którym podmioty te posiadają
      siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, odpowiednio miejsce,
      w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
      miejsce pobytu?
      W przypadku świadczenia usługi udostępniania oprogramowania na rzecz podmiotów
      niebędących podatnikami usługa jest świadczona w miejscu, w którym podmioty te
      posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu,
      odpowiednio miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    6. Czy udostępnianie oprogramowania obejmuje również usługę doradztwa, wskazaną w
      art. 43 ust. 15 ustawy o VAT?
      Nie, udostępnianie oprogramowania nie obejmuje usługi doradztwa, zgodnie z art. 43
      ust. 15 ustawy o VAT oraz ma za zadanie zautomatyzowanie aktywności użytkownika
      na wskazanej przez niego sieci blockchain.
    7. Czy w związku z nabyciem kryptowalut, o których mowa we wniosku w ramach
      transakcji barterowej, będzie do Państwa miał zastosowanie przepis art. 16 ust. 1 pkt
      46 ustawy o CIT? Jeżeli tak, to proszę wskazać konkretnie literę (a-c) z tego przepisu,
      która ma do Państwa zastosowanie?
      Odpowiadając konkretnie na zadane pytanie, jeśli chodzi o samo nabycie kryptowalut
      o których mowa we wniosku w ramach transakcji barterowej (jako jednej z części tej
      transakcji barterowej), to art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT nie ma w tym przypadku
      zastosowania, gdyż obrót kryptowalutami (walutami wirtualnymi) jest zwolniony od
      podatku od towarów i usług, dlatego Wnioskodawca uważa, że przy nabyciu
      kryptowalut, wobec zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, nie występuje
      podatek od towarów i usług, a w związku z tym nie stosuje się do nabycia kryptowalut
      art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT. Jednak jak zostało wskazane w treści wniosku, z
      uzasadnienia ustawy z dnia 23 października 2018r. o zmianie ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
      ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk Sejmowy Nr 2860 z
      25 września 2018 r. wynika, iż: „Przyjęcie płatności przez przedsiębiorcę za towar
      /usługę w postaci waluty wirtualnej, traktowane będzie jak dwie umowy. Każda ze
      stron zawartej umowy będzie zarówno sprzedawcą, jak i nabywcą.”
    8. Proszę o wskazanie danych podmiotów zagranicznych, na rzecz których udostępniacie
      Państwo wskazane we wniosku oprogramowanie – niezbędnych w zakresie realizacji
      wymiany informacji podatkowych z innymi państwami – tj. pełnej nazwy, danych
      adresowych oraz numeru identyfikacyjnego podatnika wydanego przez jego kraj
      jurysdykcji podatkowej oraz nazwę kraju, który wydał ten numer.
      W tym momencie, ze względu że jest to początkowy etap projektu, Spółka nie posiada
      takich danych, ani nie ma możliwości wskazania takich danych w stosunku do
      przyszłych klientów, które nawiążą ze Spółką współpracę. Będą to podmioty zarówno z
      Polski, z Unii Europejskiej, jak i spoza Unii Europejskiej.
    Pytania
    1. Czy świadczenie usługi polegającej na dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na
      zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci blockchain w zamian
      za walutę wirtualną tj. otrzymania w kryptowalucie zapłaty za usługę, należy

      kwalifikować jako transakcję barterową w której Wnioskodawca uzyskuje przychód z
      prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT
      oraz jednocześnie jest uprawniony do rozpoznania kosztów poniesionych na nabycie
      „waluty wirtualnej” z art. 15 ust. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
      dochodowym od osób prawnych?
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)
    2. W przypadku uznania, iż świadczenie usługi polegającej na dostarczeniu
      oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
      wybranej sieci blockchain w zamian za walutę wirtualną należy kwalifikować jako
      transakcję barterową o której mowa w pytaniu nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 5),
      czy wysokość przychodu z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT na potrzeby podatku
      dochodowego należy rozpoznać w wysokości kwoty netto wskazanej na fakturze
      /dokumencie księgowym (po odliczeniu należnego podatku od towarów i usług),
      natomiast wysokość kosztu uzyskania przychodu z tytułu nabycia walut wirtualnych z
      art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, w ramach ww. transakcji barterowej należy ustalić w
      wysokości kwoty brutto podanej na fakturze/dokumencie księgowym, jako rynkowej
      wartości nabywanych walut wirtualnych?
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)
    3. Czy w przypadku dalszego zbycia waluty wirtualnej pozyskanej z tytułu zapłaty za usługę
      polegającej na dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie
      aktywności użytkowników na wybranej sieci blockchain, podatek, o którym mowa w
      art. 22d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w
      wysokości 19% powstaje od różnicy wzrostu wartości waluty wirtualnej w dniu jej
      zbycia, a wartością waluty wirtualnej przyjętej przez Wnioskodawcę jako zapłaty za
      usługę?
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 7)
    4. Czy Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11
      ustawy o CIT wydatki poniesione na nabycie walut wirtualnych związane z przyjęciem
      płatności za usługę udostępnienia Wnioskodawcy oprogramowania (w ramach
      transakcji barterowej), udokumentowane potwierdzeniem zbycia kryptowalut
      dostarczonym na adres mailowy Spółki przez klienta (zawierającym dane wskazane w
      opisie stanu faktycznego) oraz czy ww. potwierdzenie zbycia stanowi dowód
      dokumentujący poniesienie przez Spółkę kosztu uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11
      ustawy o CIT w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym?
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 8)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawcy świadczenie usługi polegającej na dostarczeniu oprogramowania
    pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci
    blockchain w zamian za walutę wirtualną tj. otrzymania w kryptowalucie zapłaty za usługę,
    należy kwalifikować jako transakcję barterową, w której Wnioskodawca uzyskuje przychód
    z prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT
    oraz jednocześnie jest uprawniony do rozpoznania kosztów poniesionych na nabycie
    waluty wirtualnej z art. 15 ust. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych.
    W nawiązaniu do uzasadnienia ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk Sejmowy Nr
    2860 z 25 września 2018 r.: „Przyjęcie płatności przez przedsiębiorcę za towar/usługę w
    postaci waluty wirtualnej, traktowane będzie jak dwie umowy. Każda ze stron zawartej
    umowy będzie zarówno sprzedawcą, jak i nabywcą. Przychodem przedsiębiorcy ze
    sprzedaży np. towaru, będzie cena (wartość) tego towaru. Natomiast w momencie

    sprzedaży przez przedsiębiorcę tak pozyskanych walut (zapłaty nimi), powstały przychód
    kwalifikowany będzie do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych (zysków
    kapitałowych).”
    Przykładowa czynność świadczenia usługi w zamian za walutę wirtualną USDT:
    Usługodawca zamieszcza na platformie ofertę usługi możliwej do zrealizowania w zamian
    za określoną ilość jednostek USDT. Usługobiorca przyjmuję ofertę oraz przekazuje do
    Usługodawcy odpowiednią kwotę waluty wirtualnej. Na gruncie opisanej konstrukcji
    dochodzi między nimi w tym przypadku do zawarcia dwóch umów, gdzie każda ze stron
    jest zarówno sprzedawcą jak i nabywcą. Sytuacja prawna stron zdaniem Wnioskodawcy
    wygląda w następujący sposób:
    Umowa nr 1 na podstawie której dochodzi do sprzedaży Usługi, w której stroną kupującą
    jest Usługobiorca, a sprzedawcą jest Usługodawca (Wnioskodawca). Zdaniem
    Wnioskodawcy taką umowę należy traktować w identyczny sposób do sytuacji, w której do
    zapłaty za usługę dochodziłoby w postaci waluty fiducjarnej ze wszystkimi
    konsekwencjami podatkowymi, wynikającymi z tego faktu.
    Umowa nr 2 na podstawie której dochodzi do sprzedaży waluty wirtualnej USDT, w której
    stroną kupującą kryptowalutę USDT jest wcześniejszy Usługodawca (Wnioskodawca),
    natomiast sprzedawcą kryptowaluty jest wcześniejszy Usługobiorca. Zdaniem
    Wnioskodawcy taką umowę należy traktować w sposób identyczny do nabycia
    kryptowaluty USDT za walutę fiducjarną z tą różnicą, że zamiast przekazania płatności
    dochodzi do świadczenia usługi na sprzedawcę waluty wirtualnej USDT.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 18 maja 2023 r. Znak: 0114-KDIP2-2.4010.145.2023.1.IN, gdzie zostało wskazane, iż:
    „W praktyce obrotu gospodarczego zdarza się, że umowy zawierane między stronami
    transakcji przewidują, że zapłata za towar czy usługę następuje nie w formie pieniężnej,
    lecz w formie innego towaru i usługi (ewentualnie innych towarów i usług). Umowy takie,
    nazywane umowami barterowymi, stanowią rodzaj bezpośredniej wymiany towarów i
    usług (towarów na towary, usług na usługi, usług na towary lub towarów na usługi).
    Umowa barterowa jest umową wzajemną, a do istoty wzajemności należy to, że między
    świadczeniami stron zachodzi stosunek ekwiwalentności, tj. równowartości. Innymi słowy,
    strony umowy barterowej uzgadniają wartość towarów, lub usług i dążą do tego, żeby
    bilans był zerowy. Charakterystyczną cechą umowy barterowej jest istnienie wyłącznie
    dwóch stron transakcji. Obie strony występują zarówno w roli sprzedającego, jak i
    kupującego, obie strony są też względem siebie jednocześnie dłużnikiem i wierzycielem.
    Każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
    przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej wartości, oznaczone
    tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed
    sądem lub przed innym organem państwowym. W świetle wyżej wymienionych przepisów
    prawa podatkowego oraz przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego stwierdzić należy,
    że świadczenie usługi udostępnienia mocy obliczeniowej w zamian za walutę wirtualną tj.
    otrzymania w kryptowalucie zapłaty za usługę należy kwalifikować jako transakcję
    barterową, dzięki której uzyskają Państwo przychód z prowadzonej działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. Również należy zgodzić z
    Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym będą Państwo uprawnieni do rozpoznania
    kosztów poniesionych na nabycie „waluty wirtualnej” zgodnie z art. 15 ust. 11 ustawy o
    CIT...”
    Zatem, w ocenie Wnioskodawcy świadczenie usługi polegającej na dostarczeniu
    oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
    wybranej sieci blockchain w zamian za walutę wirtualną tj. otrzymania w kryptowalucie
    zapłaty za usługę, należy kwalifikować jako transakcję barterową w której Wnioskodawca
    uzyskuje przychód z prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 12 ust.

    3 ustawy o CIT oraz jednocześnie jest uprawniony do rozpoznania kosztów poniesionych
    na nabycie waluty wirtualnej z art. 15 ust. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania, iż świadczenie usługi polegającej na
    dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności
    użytkowników na wybranej sieci blockchain w zamian za walutę wirtualną należy
    kwalifikować jako transakcję barterową o której mowa w pytaniu nr 1 (oznaczonego we
    wniosku nr 5), wysokość przychodu z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT na potrzeby podatku
    dochodowego należy rozpoznać w wysokości kwoty netto wskazanej na fakturze
    /dokumencie księgowym (po odliczeniu należnego podatku od towarów i usług),
    natomiast wysokość kosztu nabycia walut wirtualnych z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, w
    ramach ww. transakcji barterowej należy ustalić w wysokości kwoty brutto podanej na
    fakturze/dokumencie księgowym, jako rynkowej wartości nabywanych walut wirtualnych.
    W ramach transakcji barterowej, z tytułu świadczenia usługi polegającej na dostarczeniu
    oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
    wybranej sieci blockchain, w związku z udostępnieniem przedmiotowego
    oprogramowania Wnioskodawca osiąga przychód z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. Jednak w
    związku z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT: „Do przychodów nie zalicza się należnego
    podatku od towarów i usług.” Zatem na gruncie podatku dochodowego Wnioskodawca
    winien rozpoznać przychód w wysokości kwoty netto wskazanej na fakturze/dokumencie
    księgowym, tj. nie zaliczając do przychodu należnego podatku od towarów i usług.
    Mimo tego, w ocenie Wnioskodawcy, w ramach transakcji barterowej, w związku z
    nabyciem kryptowalut od kontrahenta, jako płatności za usługę Wnioskodawcy, wysokość
    kosztu uzyskania przychodu z tytułu nabycia walut wirtualnych z art. 15 ust. 11 ustawy o
    CIT, w ramach ww. transakcji barterowej należy ustalić w wysokości kwoty brutto podanej
    na fakturze/dokumencie księgowym, jako rynkowej wartości nabywanych walut
    wirtualnych.
    Wynika to z faktu, iż Wnioskodawca reguluje należność (zapłatę) za waluty wirtualne
    całością wierzytelności za usługę udostępnienia oprogramowania (z uwzględnieniem
    podatku VAT), a nie tylko wartością netto tej wierzytelności, w związku z czym uprawniony
    jest do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytułu nabycia walut wirtualnych w
    pełnej wysokości tj. w wysokości kwoty brutto podanej na fakturze/dokumencie
    księgowym, gdyż przy podziale transakcji barterowej na dwie odrębne transakcje,
    Wnioskodawca uzyskałby od kontrahenta kwotę brutto należności, a następnie nabyłby
    od niego za przedmiotową kwotę waluty wirtualne za pełną cenę.
    W piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 listopada 2023 r. Znak: 0112-
    KDIL2-2.4011.651.2023.1.WS zostało wskazane, iż: „Jeśli natomiast chodzi o skutki
    podatkowe uzyskania przez Pana waluty wirtualnej – jako formy uregulowania należnego
    Panu wynagrodzenia za usługi, to będzie ono rozliczane w odrębnym trybie – art. 30b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskanie przez Pana waluty
    wirtualnej będzie miało charakter jej odpłatnego nabycia. Pana wydatkiem bezpośrednio
    poniesionym na nabycie waluty wirtualnej będzie wartość wierzytelności, którą uznał Pan
    za uregulowaną w wyniku uzyskania waluty wirtualnej, a więc – wartość Pana
    wynagrodzenia należnego z tytułu zrealizowanych usług. Wartość ta będzie Pana kosztem
    uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, o którym mowa w art.
    22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.” Co prawda, powyższa
    interpretacja została wydana w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, jednak ze względu na zbliżoną regulację oraz mechanizm barterowy
    znajdzie zastosowanie również przy ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Uzyskanie przez Wnioskodawcę waluty wirtualnej ma charakter jej odpłatnego nabycia.
    Wydatkiem Wnioskodawcy bezpośrednio poniesionym na nabycie waluty wirtualnej jest

    wartość wierzytelności, którą Wnioskodawca uznaje za uregulowaną w wyniku uzyskania
    waluty wirtualnej (w tym przypadku wierzytelności o wartości kwoty brutto na fakturze
    /dokumencie księgowym), a więc – wartość wynagrodzenia Wnioskodawcy należnego z
    tytułu zrealizowanych usługi. Wartość ta jest kosztem uzyskania przychodów
    Wnioskodawcy z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.
    Przykładowa czynność rozliczenia transakcji barterowej w ramach której doszło do zbycia
    usługi dostarczenia oprogramowania w zamian za waluty wirtualne:
    Wnioskodawca zamieszcza na platformie ofertę świadczenia usługi polegającej na
    dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności
    użytkowników na wybranej sieci blockchain. Płatność za usługę można uregulować w
    walutach wirtualnych, gdzie za miesięczną subskrypcję za korzystanie z przedmiotowego
    oprogramowania Wnioskodawca wyznaczył cenę - 123 jednostki USDT (w przybliżeniu 123
    dolary amerykańskie).
    Usługobiorca przyjął ofertę oraz przekazał do Wnioskodawcy 123 jednostki waluty
    wirtualnej USDT.
    Na dzień przyjęcia oferty kurs USDT/PLN na stronie coinmarketcup.com wyniósł 4.00 zł za
    jednostkę USDT. Wnioskodawca w związku z usługą dostarczenia oprogramowania
    wystawił fakturę na której jako kwotę brutto wskazał 492 zł (równowartość 123 jednostek
    waluty wirtualnej USDT), a kwotę netto wskazał 400 zł.
    Zatem Wnioskodawca rozpoznaje przychód z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT w wysokości 400
    zł (bez uwzględnienia w przychodzie należnego podatku od towarów i usług (odpowiednio
    do art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT).
    Natomiast wysokość kosztu uzyskania przychodu z tytułu nabycia walut wirtualnych z art.
    15 ust. 11 ustawy o CIT, w ramach ww. transakcji barterowej Wnioskodawca rozpoznaje w
    wysokości 492 zł (kwoty brutto na fakturze), jako że wierzytelność o takiej wysokości
    Wnioskodawca uznaje za uregulowaną w wyniku uzyskania waluty wirtualnej. Bowiem
    wysokość wierzytelności Wnioskodawcy względem usługobiorcy wynosi 492 zł (kwota
    brutto na fakturze), a nie 400 zł jako wartość netto usługi.
    Także, w ocenie Wnioskodawcy nie będzie miał w tym przypadku zastosowania art. 16 ust.
    1 pkt 46 ustawy o CIT jako, że nabycie oraz sprzedaż walut wirtualnych jest zwolnione z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, a zatem w
    transakcjach nabycia/zbycia walut wirtualnych nie występuje podatek od towarów i usług.
    Jednocześnie Wnioskodawca zwraca uwagę na stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 18 maja 2023 r. Znak: 0114-KDIP2-2.4010.145.2023.1.IN, zgodnie z
    którym: „Odnosząc się do ww. wątpliwości stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy strony
    dwóch umów są względem siebie zobowiązane oraz posiadają wzajemne wierzytelności,
    to skutkuje to możliwością zaliczenia w koszty uzyskania przychodów, o których mowa w
    art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, tj. koszty uzyskania przychodów stanowiące wydatki
    bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej. W przypadku Spółki będzie to
    kwota wskazana na fakturze - równowartość waluty wirtualnej przy pomocy której, doszło
    do nabycia produktów, co jest logiczną konsekwencja przyjęcia, iż Spółka z tytułu
    otrzymanej płatności w walucie wirtualnej za produkt osiąga przychód z art. 12 ustawy o
    CIT, tj. przychód na zasadach ogólnych. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz
    przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że Spółka będzie upoważniona
    do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 11
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych całą wartość transakcji, tj. kwotę
    wskazaną na fakturze za produkty.”
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania, iż świadczenie usługi
    polegającej na dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie
    aktywności użytkowników na wybranej sieci blockchain w zamian za walutę wirtualną
    należy kwalifikować jako transakcję barterową o której mowa w pytaniu nr 1 (oznaczonym

    we wniosku nr 5), wysokość przychodu z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT na potrzeby podatku
    dochodowego należy rozpoznać w wysokości kwoty netto wskazanej na fakturze/
    dokumencie księgowym (po odliczeniu należnego podatku od towarów i usług), natomiast
    wysokość kosztu nabycia walut wirtualnych z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, w ramach ww.
    transakcji barterowej należy ustalić w wysokości kwoty brutto podanej na fakturze
    /dokumencie księgowym, jako rynkowej wartości nabywanych walut wirtualnych oraz
    wartości wierzytelności, którą Wnioskodawca uznaje za uregulowaną w wyniku uzyskania
    waluty wirtualnej.
    Ad. 3
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku dalszego zbycia waluty wirtualnej pozyskanej z
    tytułu otrzymania zapłaty za usługę polegającą na dostarczeniu oprogramowania
    pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci
    blockchain, podatek, o którym mowa w art. 22d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych w wysokości 19% powstaje od różnicy wzrostu wartości
    waluty wirtualnej w dniu jej zbycia, a wartością waluty wirtualnej przyjętej przez
    Wnioskodawcę jako zapłaty za usługę.
    Potwierdzenie powyższego rozumowania znajduje oparcie w uzasadnieniu do ustawy z
    dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja
    podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk Sejmowy Nr 2860 z 25 września 2018 r.
    zgodnie z którym: „Przyjęcie płatności przez przedsiębiorcę za towar/usługę w postaci
    waluty wirtualnej, traktowane będzie jak dwie umowy. Każda ze stron zawartej umowy
    będzie zarówno sprzedawcą, jak i nabywcą. Przychodem przedsiębiorcy ze sprzedaży np.
    towaru, będzie cena (wartość) tego towaru. Natomiast w momencie sprzedaży przez
    przedsiębiorcę tak pozyskanych walut (zapłaty nimi), powstały przychód kwalifikowany
    będzie do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych (zysków kapitałowych).”
    Zdaniem Wnioskodawcy w powyższym fragmencie uzasadnienia do nowelizacji ustawy,
    wyraźnie rozdzielono przychody sprzedawcy uzyskane na zasadach ogólnych od
    przychodów powstałych dopiero w momencie sprzedaży pozyskanych kryptowalut tzw.
    przychody z zysków kapitałowych. W ocenie Wnioskodawcy dopiero w momencie
    sprzedaży pozyskanych walut (zapłaty nimi), powstały przychód z zysków kapitałowych
    (różnicy kursowej waluty wirtualnej) jest opodatkowany na zasadach o których mowa w
    art. 22d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych z
    uwzględnieniem kosztów poniesionych na nabycie waluty wirtualnej, rozlicznych w
    wysokości wartości usługi.
    Przykład:
    Wnioskodawca zamieszcza na platformie ofertę świadczenia usługi polegającej na
    dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności
    użytkowników na wybranej sieci blockchain. Płatność za usługę można uregulować w
    walutach wirtualnych, gdzie za miesięczną subskrypcję za korzystanie z przedmiotowego
    oprogramowania Wnioskodawca wyznaczył cenę - 123 jednostki USDT (w przybliżeniu 123
    dolary amerykańskie).
    Usługobiorca przyjął ofertę oraz przekazał do Wnioskodawcy 123 jednostki waluty
    wirtualnej USDT.
    Na dzień przyjęcia oferty kurs USDT/PLN na stronie coinmarketcup.com wyniósł 4.00 zł za
    jednostkę USDT. Wnioskodawca w związku z usługą dostarczenia oprogramowania
    wystawił fakturę na której jako kwotę brutto wskazał 492 zł (równowartość 123 jednostek
    waluty wirtualnej USDT), a kwotę netto wskazał 400 zł.
    Zatem Wnioskodawca rozpoznał przychód z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT w wysokości 400 zł.
    Natomiast wysokość kosztu nabycia walut wirtualnych z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, w
    ramach ww. transakcji barterowej ustalił w wysokości 492 zł.

    Na gruncie opisanej konstrukcji dochodzi między nimi w tym przypadku do zawarcia
    dwóch umów, gdzie każda za stron jest zarówno sprzedawcą jak i nabywcą, w związku z
    czym zdaniem Wnioskodawcy powyższa kwota będzie również kosztem nabycia waluty
    wirtualnej USDT po stronie sprzedawcy usługi (Wnioskodawcy) na podstawie umowy, w
    której dochodzi do zbycia waluty wirtualnej USDT na rzecz Wnioskodawcy.
    Następnie Usługodawca (Wnioskodawca), postanawia sprzedać w całości uzyskaną w
    zamian za świadczoną usługę kryptowalutę USDT za cenę odpowiadającą wartości
    rynkowej waluty wirtualnej w momencie sprzedaży - 500 zł. W związku z tym, zdaniem
    Wnioskodawcy podatek o którym mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych należy uiścić od kwoty: 500 zł (przychód) – 492 zł
    (koszty) = 8 (dochód). Gdyby natomiast nie ujmować kosztów (a przecież sprzedawca
    usługi nie otrzymał waluty wirtualnej USDT „za darmo”) doszłoby wtedy do podwójnego
    opodatkowania, najpierw z tytułu sprzedaży usługi podatnik zapłaciłby podatek
    dochodowy, a później wobec otrzymanych walut wirtualnych w pewien sposób jako
    „zapłatę” za usługę drugi raz płaciłby od tego podatek dochodowy. Z uwagi jednak na to, iż
    mamy do czynienia z barterem, szczegółowo opisanym powyżej we wniosku, takie
    podwójne opodatkowanie nie zachodzi, gdyż podatnik rozpoznaje koszty.
    Powyższe stanowisko (co prawda w odniesieniu do usługi udostępnienia mocy
    obliczeniowych) zostało potwierdzone w piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z dnia 18 maja 2023 r. Znak: 0114-KDIP2-2.4010.145.2023.1.IN, zgodnie z którym:
    „Odnosząc się do ww. wątpliwości stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy strony dwóch
    umów są względem siebie zobowiązane oraz posiadają wzajemne wierzytelności, to
    skutkuje to możliwością zaliczenia w koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art.
    15 ust. 11 ustawy o CIT, tj. koszty uzyskania przychodów stanowiące wydatki bezpośrednio
    poniesione na nabycie waluty wirtualnej. W przypadku Spółki będzie to kwota wskazana
    na fakturze - równowartość waluty wirtualnej przy pomocy której, doszło do nabycia
    produktów, co jest logiczną konsekwencja przyjęcia, iż Spółka z tytułu otrzymanej
    płatności w walucie wirtualnej za produkt osiąga przychód z art. 12 ustawy o CIT, tj.
    przychód na zasadach ogólnych. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz
    przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że Spółka będzie upoważniona
    do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 11
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych całą wartość transakcji, tj. kwotę
    wskazaną na fakturze za produkty. Jednocześnie wskazać należy, że przychód ze zbycia
    wirtualnych walut, powstaje w momencie wymiany wirtualnej waluty na środek płatniczy,
    towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych
    zobowiązań walutą wirtualną. Przychód ten można obniżyć o koszty związane z nabyciem
    wirtualnych walut, przy czym koszty te są potrącane w tym roku, w którym zostały
    poniesione, (tj. w momencie otrzymania zapłaty w postaci kryptowaluty za zbywane
    produkty). Powstała z tego tytułu nadwyżka, będzie stanowić dochód z zysków
    kapitałowych, jako transakcja związana z kryptowalutami i od tego dochodu
    Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić 19% podatku na zasadach określonych w art.
    22d ustawy o CIT.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że w przypadku dalszego zbycia waluty wirtualnej
    pozyskanej przez Spółkę w wyniku zaakceptowania płatności w ww. walucie wirtualnej za
    świadczenie usługi udostępniania mocy obliczeniowej, podatek o którym mowa w art. 22d
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości 19 % powstanie od
    różnicy między sumą przychodów z kryptowalut (zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f), a
    kosztami określonymi na podstawie art. 15 ust. 11-13 ustawy o CIT. Powstały w powyższy
    sposób dochód stanowi zatem różnicę pomiędzy wartością waluty wirtualnej (kursu) w
    dniu jej zbycia, a wartością waluty wirtualnej przyjętej przez Spółkę jako zapłata za
    świadczone usługi.”
    Ad. 4

    W ocenie Wnioskodawcy będzie on mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z art.
    15 ust. 11 ustawy o CIT wydatki poniesione na nabycie walut wirtualnych związane z
    przyjęciem płatności za usługę udostępnienia Wnioskodawcą oprogramowania (w ramach
    transakcji barterowej), udokumentowane potwierdzeniem zbycia kryptowalut
    dostarczonym na adres mailowy Spółki przez klienta (zawierającym dane wskazane w
    opisie stanu faktycznego) a ww. potwierdzenie zbycia stanowi dowód dokumentujący
    poniesienie przez Spółkę kosztu uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT w
    postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
    Bowiem, w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 25 maja 2021 r. o sygn. akt
    II FSK 3796/18 zostało wskazane, iż „Reasumując brak jest podstaw do odrzucenia (z góry)
    możliwości dokumentowania wydatków na nabycie kryptowalut innymi dowodami niż
    dokumenty księgowe wymienione w przepisach § 12, § 13 i § 14 rozporządzenia z 2003 r.
    Rację należy zatem przyznać Sądowi pierwszej instancji, który uznał, iż dokument w
    postaci wygenerowanego zestawienia transakcji z danej platformy internetowej osobno
    dla każdej z transakcji w dacie nabycia kryptowalut może być wystarczający do wykazania,
    że skarżący poniósł koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Wobec powyższego za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.
    w odniesieniu do wydatków udokumentowanych dowodem w postaci wygenerowanego
    zestawienia transakcji z danej platformy internetowej dotyczącego nabycia kryptowalut,
    które w świetle przepisów § 12 ust. 3, § 13 i § 14 rozporządzenia z 2003 r. nie miałyby
    stanowić dowodów księgowych.”
    Co prawda, powyższe orzeczenie dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych,
    jednak argumentacja w nim zawarta pozostaje aktualna również dla podatku
    dochodowego od osób prawnych. W obrocie walutami wirtualnymi, ze względu na
    zwolnienie usług związanych z wymianą walut wirtualnych z podatku od towarów i usług,
    odchodzi się od tradycyjnych form dokumentowania transakcji. Często
    udokumentowaniem tego typu transakcji są wygenerowane raporty, historia transakcji,
    generowane przez system potwierdzenia transakcji lub informacja z giełdy służącej do
    obrotu walutami wirtualnymi. Takie dokumenty wydają się być akceptowane przez organy
    fiskalne na potrzeby rozliczeń podatkowo-księgowych.
    Przykładowo, w piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 maja 2023 r.,
    Znak: 0113- KDIPT2-3.4011.212.2023.1.SJ organ podatkowy wskazał, iż „Wobec
    powyższego, wygenerowane w serwisie raporty, bazujące na danych pobranych z giełd
    kryptowalutowych mogą stanowić dowód służący do wykazania przychodu lub
    dokumentujący poniesienie kosztu uzyskania przychodu w postępowaniu podatkowym.”
    W analizowanym przypadku potwierdzenie zbycia kryptowalut dostarczone na adres
    mailowy Spółki przez klienta (zawierające dane wskazane w opisie stanu faktycznego) co
    do formy jest identyczne do wygenerowanych w serwisie raportów. W ocenie
    Wnioskodawcy ww. potwierdzenie zbycia stanowi dowód dokumentujący poniesienie
    kosztu uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT w postępowaniu kontrolnym lub
    podatkowym, identycznie do raportu z giełdy służącej do obrotu walutami wirtualnymi,
    niezależnie w jakim języku zostanie wystawione.
    Poprzez pobranie potwierdzenia zbycia kryptowalut od klienta o strukturze dokumentu
    opisanej w stanie faktycznym, Wnioskodawca pragnie w rzetelny sposób udokumentować
    koszt nabycia walut wirtualnych, pozyskanych jako płatność za usługę udostępnienia
    oprogramowania. W związku z tym, celem udokumentowania faktu pozyskania walut
    wirtualnych jako płatności za usługę, Spółka pobiera od klienta potwierdzenie zbycia przez
    niego walut wirtualnych zawierające:
      1) identyfikator oraz datę zbycia;
      2) określenie nazwy, adresu, poczty elektronicznej oraz adresu portfela
        kryptowalutowego klienta;
      3) nazwy usługi za którą przelewana jest płatność w kryptowalucie;

      4) ilość okresów korzystania z usługi;
      5) wartość usługi w kryptowalutach, rodzaj kryptowaluty, cena jednostkowa w
        kryptowalutach;
      6) wartość kryptowaluty w polskich złotych;
      7) wysokość opłaty za przetwarzanie płatności oraz opłaty transakcyjnej wyrażonej w
        kryptowalucie;
      8) łączna kwota przekazywanych kryptowalut;
      9) sposób płatności z podsumowaniem płatności;
      10) „Hash” transakcji do identyfikacji.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy będzie on mógł zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT wydatki poniesione na nabycie walut
    wirtualnych związane z przyjęciem płatności za usługę udostępnienia Wnioskodawcą
    oprogramowania (w ramach transakcji barterowej), udokumentowane potwierdzeniem
    zbycia kryptowalut dostarczonym na adres mailowy Spółki przez klienta (zawierającym
    dane wskazane w opisie stanu faktycznego) a ww. potwierdzenie zbycia stanowi dowód
    dokumentujący poniesienie przez Spółkę kosztu uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11
    ustawy o CIT w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Z dniem 1 stycznia 2019 r. do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 287 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), został
    wprowadzony przepis art. 4a pkt 22a, który definiuje pojęcie waluty wirtualnej.
    Zgodnie z tym przepisem, wprowadzonym przez art. 2 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 23
    października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz
    niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2193, dalej: „ustawa nowelizująca”):
      ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej – oznacza to walutę wirtualną w
      rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
      finansowaniu terroryzmu.
    W myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu
    pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1124 ze zm.):
      przez walutę wirtualną rozumie się cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest:
      a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki
        centralne lub inne organy administracji publicznej,
      b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację
        międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej
        organizacji lub z nią współpracujące,
      c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o
        usługach płatniczych,
      d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi,
      e) wekslem lub czekiem

      - oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i
      akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane
      lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Należy zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o CIT, przychody podatników tego podatku
    zostały rozdzielone na źródła:
    - z zysków kapitałowych oraz
    - z pozostałych źródeł, tzw. „działalności operacyjnej”.
    Wydzielając źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT,
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów
    alokowanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT:
      za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody:
      a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
        przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
        niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez
        podatnika,
      b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z
        wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu
        przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
      c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
        inwestowania,
      d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
        których mowa w lit. a-c,
      e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
      f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo
        majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań
        walutą wirtualną.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera
    definicji przychodu. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12
    ust. 1 ustawy o CIT, przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    W myśl art. 7b ust. 3 ustawy o CIT:
      w przypadku podatników prowadzących działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1
      pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
      przychody wymienione
      w ust. 1 pkt 6 lit. f zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.

    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT:
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Z kolei w myśl art. 12 ust. 2 ustawy o CIT:
      przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
    Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 ww. ustawy:
      za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT:
      do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług.
    Zasada wskazana w ww. przepisie określa memoriałowy charakter obliczania przychodów.
    Różni się ona od zasady kasowej powstawania przychodów, w której przychód powstaje
    dopiero z chwilą wpływu środków pieniężnych do kasy lub na rachunek w banku
    jednostki. Podstawowym kryterium pojawiania się przychodu dla celów podatku
    dochodowego jest więc przychód należny.
    Jak wynika natomiast z art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych
      rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości
      rynkowej.
    Ewentualny przychód powstanie dopiero w przypadku zbycia waluty wirtualnej, z tym że,
    zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 27 ustawy o CIT:
      do przychodów nie zalicza się wartości waluty wirtualnej otrzymanej w zamian za
      inną walutę wirtualną.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f, stanowią
      udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej
      oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki
      poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o
      przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
    Wskazać przy tym należy, że z uzasadnienia do zmiany ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja
    podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk Sejmowy Nr 2860 z 25 września 2018 r. w
    zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów związanych z walutą wirtualną
    wskazano, „że kosztami podatkowymi będą udokumentowane wydatki na nabycie walut
    wirtualnych, poniesione w danym roku podatkowym, ale wyłącznie bezpośrednio

    związane z nabyciem i sprzedażą walut wirtualnych. Kosztami uzyskania przychodów nie
    będą więc w szczególności koszty finansowania zakupu walut wirtualnych (koszty
    pożyczek, kredytów itp.)”.
    Z powyższego wynika zatem, że ustawodawca wprowadzając do ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych przepisy dotyczące wirtualnych walut, w art. 7b ust. 1 pkt
    6 lit. f ww. ustawy, jako źródło przychodów z zysków kapitałowych, wskazał przychody z
    wymiany wirtualnych walut i odpowiednio w art. 15 ust. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych określił jakie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania
    przychodów związane z wirtualną walutą. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że
    kosztami uzyskania przychodów związanych z walutą wirtualną są udokumentowane
    wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej, w tym udokumentowane
    wydatki poniesione na rzecz podmiotów, które pośredniczą w wymianie lub sprzedaży
    tych walut.
    Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków
    bezpośrednio poniesionych na nabycie waluty wirtualnej, o których mowa w art. 15 ust. 11
    ustawy o CIT, stwierdzić należy, że będą to oprócz ceny zakupu, również prowizje
    pobierane przez podmioty pośredniczące w wymianie. Kosztami uzyskania przychodów
    nie będą więc koszty inne niż bezpośrednio związane z nabyciem waluty wirtualnej, w
    szczególności koszty finansowania zakupu walut wirtualnych (koszty pożyczek, kredytów
    itp.), zakup komputera, koszty zużycia prądu, koszt zakupu „koparek do kryptowalut”,
    koszty amortyzacji komputerów.
    Stosownie do art. 15 ust. 12 ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 11, są potrącane w tym roku
      podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 13.
    Zgodnie z art. 15 ust. 13 ustawy o CIT:
      nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 11, nad
      przychodami uzyskanymi w roku podatkowym powiększa koszty uzyskania
      przychodów poniesione w następnym roku podatkowym.
    Dodać należy, że zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o CIT:
      od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek
      dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
      podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej
      w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom
      skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego
      (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku
      następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    W myśl art. 22d ust. 2 ustawy o CIT:
      dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku
      podatkowym różnica między sumą przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt
      6 lit. f, a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 15 ust. 11-
      13.
    Jak stanowi art. 22d ust. 3 ustawy o CIT:
      przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie

      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania albo niezapłacenie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod
      warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca siedziby podatnika
      uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Ponadto, na podstawie art. 22d ust. 4 ustawy o CIT:
      dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie łączy się z innymi dochodami
      (przychodami) podatnika.
    W myśl art. 22d ust. 5 ustawy o CIT:
      po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wykazać dochody uzyskane w roku
      podatkowym z odpłatnego zbycia walut wirtualnych i obliczyć należny podatek
      dochodowy.
    Natomiast zgodnie z art. 22d ust. 6 ustawy o CIT:
      w zeznaniu, o którym mowa w ust. 5, podatnik wykazuje koszty uzyskania
      przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 11-13, także wtedy, gdy w roku
      podatkowym nie osiągnął przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.
    Ad. 1 i 2
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. kwestii ustalenia:
      - czy świadczenie usługi polegającej na dostarczeniu oprogramowania pozwalającego
        na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci blockchain w
        zamian za walutę wirtualną tj. otrzymania w kryptowalucie zapłaty za usługę, należy
        kwalifikować jako transakcję barterową w której Wnioskodawca uzyskuje przychód
        z prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o
        CIT oraz jednocześnie jest uprawniony do rozpoznania kosztów poniesionych na
        nabycie „waluty wirtualnej” z art. 15 ust. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
        podatku dochodowym od osób prawnych;
      - w przypadku uznania, iż świadczenie usługi polegającej na dostarczeniu
        oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników
        na wybranej sieci blockchain w zamian za walutę wirtualną należy kwalifikować jako
        transakcję barterową o której mowa w pytaniu nr 1 (oznaczonym we wniosku nr 5),
        czy wysokość przychodu z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT na potrzeby podatku
        dochodowego należy rozpoznać w wysokości kwoty netto wskazanej na fakturze
        /dokumencie księgowym (po odliczeniu należnego podatku od towarów i usług),
        natomiast wysokość kosztu uzyskania przychodu z tytułu nabycia walut wirtualnych
        z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, w ramach ww. transakcji barterowej należy ustalić w
        wysokości kwoty brutto podanej na fakturze/dokumencie księgowym, jako
        rynkowej wartości nabywanych walut wirtualnych.
    W związku z powyższym wskazać należy, że w praktyce obrotu gospodarczego zdarza się,
    iż umowy zawierane między stronami transakcji przewidują, że zapłata za towar czy
    usługę następuje nie w formie pieniężnej, lecz w formie innego towaru lub usługi
    (ewentualnie innych towarów lub usług). Umowy takie, nazywane umowami barterowymi,
    stanowią rodzaj bezpośredniej wymiany towarów i usług (towarów na towary, usług na
    usługi, usług na towary lub towarów na usługi). Umowa barterowa jest umową wzajemną,
    a do istoty wzajemności należy to, że między świadczeniami stron zachodzi stosunek
    ekwiwalentności, tj. równowartości. Innymi słowy, strony umowy barterowej uzgadniają
    wartość towarów, lub usług i dążą do tego, żeby bilans był zerowy.
    W polskim prawie barter uważany jest za jeden z rodzajów umowy zamiany, choć tak
    naprawdę nie może być tak traktowany, ponieważ jest to równoważąca się wartościowo
    wymiana towaru na towar, usługi na usługę, towaru na usługę czy też usługi na towar.
    Barter jest więc pojęciem szerszym niż zamiana. Jest transakcją o charakterze

    bezgotówkowym, a w jej wyniku dochodzi do wymiany dóbr o tej samej wartości. Celem
    takiej transakcji jest niedokonywanie dodatkowych rozliczeń pieniężnych pomiędzy
    kontrahentami, a w konsekwencji maksymalne uproszczenie obrotu gospodarczego, w
    tym rozliczeń podatkowych.
    Charakterystyczną cechą umowy barterowej jest istnienie wyłącznie dwóch stron
    transakcji. Obie strony występują zarówno w roli sprzedającego, jak i kupującego. Obie
    strony są też względem siebie jednocześnie dłużnikiem i wierzycielem. Każda z nich może
    potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu
    wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej wartości, oznaczone tylko co do gatunku,
    a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym
    organem państwowym.
    Umowa barterowa jest umową nienazwaną, która swoim charakterem jest zbliżona do
    umowy zamiany, a zatem w przypadku zawarcia umowy barterowej w praktyce stosuje się
    do niej przepisy dotyczące umowy zamiany, tj. przede wszystkim art. 603 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej
      rzeczy.
    Oznacza to, że przedmiotem umowy zamiany mogą być nie tylko rzeczy, lecz także
    wszelkie zbywalne dobra materialne, jak również niematerialne.
    Zamiana jest czynnością prawną konsensualną, odpłatną i wzajemną, rodzi skutki
    zobowiązujące, a w warunkach określonych w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego – skutki
    rozporządzające.
    Tym samym, w swej istocie umowa zamiany jest niewątpliwie podobna do umowy
    sprzedaży. Świadczy o tym również fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej
    umowy, a jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stwierdza, że do zamiany stosuje się
    odpowiednio przepisy o sprzedaży. Zamiana jest zatem formą odpłatnego zbycia.
    Z przytoczonego powyżej przepisu jednoznacznie wynika, że zamiana to w efekcie forma
    zbycia jednej rzeczy (w tym prawa majątkowego), a w zamian – nabycie własności drugiej
    rzeczy. Istotą umowy zamiany jest zatem wymiana dóbr.
    Skoro strony umowy barterowej przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy
    (świadczą wzajemnie usługi), w przedmiotowej sprawie – świadczenie usługi polegającej
    na dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności
    użytkowników na wybranej sieci blockchain w zamian za walutę wirtualną – występując
    jednocześnie w charakterze dostawcy, jak i nabywcy, to pojawia się – co do zasady –
    konieczność rozpoznania, przez strony takiej umowy, odpowiednio przychodu jak i
    związanego z nim kosztu. Należy przyjąć, że rozliczenie na zasadzie barterowej, jako
    sposób wykonania zobowiązania skutkujące zaspokojeniem wierzyciela, są akceptowalne
    jako jedna z form poniesienia kosztu.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego, Państwa Spółka uruchomiła narzędzie informatyczne
    (oprogramowanie) przeznaczone do zautomatyzowania aktywności użytkownika na
    wskazanej przez niego sieci blockchain zgodnie z zadanymi przez użytkownika
    parametrami. W tym celu opracowali Państwo narzędzie informatyczne, które w oparciu o
    zaimplementowany mechanizm algorytmiczny, pozwala na zautomatyzowanie aktywności
    na blockchainie m.in. pozwala na wymianę tokenów, wysyłanie tokenów z portfela na
    portfel, sprzedaż i kupno tokenów itd.
    Korzystanie z oprogramowania z Państwa Spółki przez użytkowników możliwe jest w
    formie subskrypcji. Złożenie zapisu na subskrypcję odbywa się podczas kontaktu z

    przedstawicielem Państwa Spółki. Wynagrodzenie za subskrypcję na oprogramowanie
    Państwa Spółka pobiera w formie kryptowalut. Kryptowaluty przyjmowane przez Spółkę
    tytułem zapłaty za korzystanie z oprogramowania spełniają definicję „waluty wirtualnej” z
    art. 4a pkt. 22a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Celem wykonania płatności w walutach wirtualnych użytkownik otrzyma od Państwa
    Spółki unikalny link z informacją o ilości jednostek waluty wirtualnej do płatności, adresie
    portfela kryptowalutowego Państwa Spółki oraz wartości usługi w przeliczeniu do dolara
    amerykańskiego.
    W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz przedstawionego
    opisu stanu faktycznego stwierdzić należy, że świadczenie usługi polegającej na
    dostarczeniu oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności
    użytkowników na wybranej sieci blockchain w zamian za walutę wirtualną tj. otrzymania w
    kryptowalucie zapłaty za usługę, należy kwalifikować jako transakcję barterową, dzięki
    której uzyskają Państwo przychód z prowadzonej działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. Jednocześnie również będą Państwo uprawnieni do
    rozpoznania kosztów poniesionych na nabycie „waluty wirtualnej” zgodnie z art. 15 ust. 11
    ustawy o CIT.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko do pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku
    nr 5) jest prawidłowe.
    Z kolei w związku z uznaniem, iż świadczenie usługi polegającej na dostarczeniu
    oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
    wybranej sieci blockchain w zamian za walutę wirtualną należy kwalifikować jako
    transakcję barterową, o której mowa w pytaniu nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 5),
    należy odnieść się do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy wysokość przychodu z
    art. 12 ust. 3 ustawy o CIT na potrzeby podatku dochodowego należy rozpoznać w
    wysokości kwoty netto wskazanej na fakturze/dokumencie księgowym (po odliczeniu
    należnego podatku od towarów i usług), natomiast wysokość kosztu uzyskania przychodu
    z tytułu nabycia walut wirtualnych z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, w ramach ww. transakcji
    barterowej należy ustalić w wysokości kwoty brutto podanej na fakturze/dokumencie
    księgowym, jako rynkowej wartości nabywanych walut wirtualnych.
    Odnosząc się zatem do ww. Państwa wątpliwości wskazać należy, że w myśl art. 14 ust. 1
    ustawy o CIT:
      przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych
      rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości
      rynkowej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o CIT:
      wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy, praw majątkowych lub usług
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami, prawami
      lub usługami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia albo świadczenia.
    Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o CIT:
      jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości
      rynkowej
      tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy wzywa strony umowy do zmiany tej
      wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie
      odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania
      zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny
      znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określa wartość z

      uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co
      najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego ponosi
      zbywający albo świadczący usługi.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w przypadku, gdy w dokonywanej przez
    Państwa transakcji nie występuje element tradycyjnej waluty, a jedynie dochodzi do
    świadczenia usługi za walutę wirtualną – po Państwa stronie powstaje przychód z
    działalności gospodarczej z tytułu wykonania usługi, w wysokości wartości świadczonych
    usług w cenie określonej na fakturze, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 14
    ustawy o CIT. Analogicznie, tj. wg zasad określonych w art. 14 ustawy o CIT należy ustalić
    wartość nabywanych w ramach transakcji barterowej kryptowalut. Wartość ta stanowić
    będzie jednocześnie koszt nabycia waluty wirtualnej, o którym mowa w art. 15 ust. 11
    ustawy o CIT.
    Z tytułu świadczenia usługi polegającej na dostarczeniu oprogramowania pozwalającego
    na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na wybranej sieci blockchain, w związku z
    udostępnieniem przedmiotowego oprogramowania osiągacie Państwo przychód z art. 12
    ust. 3 ustawy o CIT. Jednak w związku z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT:
      Do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług.
    Zatem na gruncie podatku dochodowego winni Państwo rozpoznać przychód w wysokości
    kwoty netto wskazanej na fakturze/dokumencie księgowym tj. nie zaliczając do przychodu
    należnego podatku od towarów i usług.
    Natomiast w ramach transakcji barterowej, w związku z nabyciem kryptowalut od
    kontrahenta, jako płatności za Państwa usługę, wysokość kosztu uzyskania przychodu z
    tytułu nabycia walut wirtualnych z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, w ramach ww. transakcji
    barterowej należy ustalić w wysokości kwoty brutto podanej na fakturze/dokumencie
    księgowym, jako rynkowej wartości nabywanych walut wirtualnych.
    Zatem, skoro regulujecie Państwo należność (zapłatę) za waluty wirtualne całością
    wierzytelności za usługę udostępnienia oprogramowania (z uwzględnieniem podatku
    VAT), a nie tylko wartością netto tej wierzytelności, w związku z tym jesteście Państwo
    uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytułu nabycia walut
    wirtualnych w pełnej wysokości tj. w wysokości kwoty brutto podanej na fakturze
    /dokumencie księgowym, gdyż przy podziale transakcji barterowej na dwie odrębne
    transakcje, uzyskaliby Państwo od kontrahenta kwotę brutto należności, a następnie
    nabyliby Państwo od niego za przedmiotową kwotę waluty wirtualne za pełną cenę.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 6)
    należało uznać za prawidłowe.
    Ad. 3
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy w przypadku dalszego zbycia waluty
    wirtualnej pozyskanej z tytułu zapłaty za usługę polegającej na dostarczeniu
    oprogramowania pozwalającego na zautomatyzowanie aktywności użytkowników na
    wybranej sieci blockchain, podatek, o którym mowa w art. 22d ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości 19% powstaje od różnicy
    wzrostu wartości waluty wirtualnej w dniu jej zbycia, a wartością waluty wirtualnej
    przyjętej przez Wnioskodawcę jako zapłaty za usługę.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy strony dwóch umów
    są względem siebie zobowiązane oraz posiadają wzajemne wierzytelności, to skutkuje to
    możliwością zaliczenia w koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 11
    ustawy o CIT, tj. koszty uzyskania przychodów stanowiące wydatki bezpośrednio
    poniesione na nabycie waluty wirtualnej. W Państwa przypadku będzie to kwota wskazana
    na fakturze - równowartość waluty wirtualnej przy pomocy której, doszło do nabycia

    usługi, co jest logiczną konsekwencja przyjęcia, iż Państwa Spółka z tytułu otrzymanej
    płatności w walucie wirtualnej za usługę osiąga przychód z art. 12 ustawy o CIT, tj.
    przychód na zasadach ogólnych.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy
    stwierdzić należy, że Państwa Spółka będzie upoważniona do zaliczenia w ciężar kosztów
    uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych.
    Jednocześnie wskazać należy, że przychód ze zbycia wirtualnych walut, powstaje w
    momencie wymiany wirtualnej waluty na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo
    majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą
    wirtualną. Przychód ten można obniżyć o koszty związane z nabyciem wirtualnych walut,
    przy czym koszty te są potrącane w tym roku, w którym zostały poniesione. Powstała z
    tego tytułu nadwyżka, będzie stanowić dochód z zysków kapitałowych, jako transakcja
    związana z kryptowalutami i od tego dochodu będziecie Państwo zobowiązani zapłacić
    19% podatku na zasadach określonych w art. 22d ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy
    stwierdzić należy, że w przypadku dalszego zbycia waluty wirtualnej pozyskanej przez
    Państwa Spółkę w wyniku zaakceptowania płatności w ww. walucie wirtualnej za usługę
    opisaną we wniosku, podatek o którym mowa w art. 22d ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych w wysokości 19% powstanie od różnicy między sumą przychodów z
    kryptowalut (zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f), a kosztami określonymi na podstawie art.
    15 ust. 11-13 ustawy o CIT.
    Powstały w powyższy sposób dochód stanowi zatem różnicę pomiędzy wartością waluty
    wirtualnej (kursu) w dniu jej zbycia, a wartością waluty wirtualnej przyjętej przez Państwa
    Spółkę jako zapłata za oferowaną przez Państwa usługę.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w kwestii określonej pytaniem nr 3
    (oznaczonym we wniosku nr 7) jest prawidłowe.
    Ad. 4
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy możecie Państwo zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT wydatki poniesione na nabycie walut
    wirtualnych związane z przyjęciem płatności za usługę udostępnienia Państwa
    oprogramowania (w ramach transakcji barterowej), udokumentowane potwierdzeniem
    zbycia kryptowalut dostarczonym na adres mailowy Państwa Spółki przez klienta
    (zawierającym dane wskazane w opisie stanu faktycznego) oraz czy ww. potwierdzenie
    zbycia stanowi dowód dokumentujący poniesienie przez Państwa Spółkę kosztu uzyskania
    przychodu z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że aby dany wydatek mógł być
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi m.in. zostać prawidłowo
    udokumentowany.
    Z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że:
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Przepisy regulujące dokumentowanie zapisów w księgach przy pomocy dowodów
    księgowych, a także informacje co stanowi dowód księgowy zawiera ustawa z 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).

    Z art. 20 ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy wynika, że:
      Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające
      dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi” zewnętrzne
      obce - otrzymane od kontrahentów.
    Zgodnie z art. 21 ustawy o rachunkowości:
      1. Dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
      1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
      2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
      3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
      naturalnych;
      4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także
      datę sporządzenia dowodu;
      5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto
      składniki aktywów;
      6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
      rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
      rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.
      7) (uchylony)
      1a. Można zaniechać zamieszczania na dowodzie danych, o których mowa:
      1) w ust. 1 pkt 1-3 i 5, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów;
      2) w ust. 1 pkt 6, jeżeli wynika to z techniki dokumentowania zapisów księgowych.
      2. Wartość może być w dowodzie pominięta, jeżeli w toku przetwarzania w
      rachunkowości danych wyrażonych w jednostkach naturalnych następuje ich
      wycena, potwierdzona stosownym wydrukiem.
      3. Dowód księgowy opiewający na waluty obce powinien zawierać przeliczenie ich
      wartości na walutę polską według kursu obowiązującego w dniu przeprowadzenia
      operacji gospodarczej. Wynik przeliczenia zamieszcza się bezpośrednio na dowodzie,
      chyba że system przetwarzania danych zapewnia automatyczne przeliczenie walut
      obcych na walutę polską, a wykonanie tego przeliczenia potwierdza odpowiedni
      wydruk.
      4. Jeżeli dowód nie dokumentuje przekazania lub przejęcia składnika aktywów,
      przeniesienia prawa własności lub użytkowania wieczystego gruntu albo nie jest
      dowodem zastępczym, podpisy osób, o których mowa w ust. 1 pkt 5, mogą być
      zastąpione znakami zapewniającymi ustalenie tych osób. Podpisy na dokumentach
      ubezpieczenia i emitowanych papierach wartościowych mogą być odtworzone
      mechanicznie.
      5. Na żądanie organów kontroli lub biegłego rewidenta należy zapewnić wiarygodne
      przetłumaczenie na język polski treści wskazanych przez nich dowodów,
      sporządzonych w języku obcym.
    Z opisu sprawy wynika, że celem udokumentowania faktu pozyskania walut wirtualnych
    jako płatności za usługę, Spółka pobiera od klienta potwierdzenie zbycia przez niego walut
    wirtualnych zawierające:
      1) identyfikator oraz datę zbycia;
      2) określenie nazwy, adresu, poczty elektronicznej oraz adresu portfela
        kryptowalutowego klienta;
      3) nazwy usługi za którą przelewana jest płatność w kryptowalucie;
      4) ilość okresów korzystania z usługi;
      5) wartość usługi w kryptowalutach, rodzaj kryptowaluty, cena jednostkowa w
        kryptowalutach;
      6) wartość kryptowaluty w polskich złotych;
      7) wysokość opłaty za przetwarzanie płatności oraz opłaty transakcyjnej wyrażonej w
        kryptowalucie;
      8) łączna kwota przekazywanych kryptowalut;
      9) sposób płatności z podsumowaniem płatności;
      10) „Hash” transakcji do identyfikacji.

    Ww. potwierdzenie jest przekazywane przez klienta (użytkownika) mailowo do Spółki i ma
    na celu udokumentowanie przekazania kryptowalut od klienta (użytkownika) do Spółki
    tytułem płatności.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powyższe uregulowania prawne,
    stwierdzić należy, że potwierdzenie zbycia kryptowalut, o którym mowa we wniosku
    należy uznać za dowód księgowy, o którym mowa w art. 21 ustawy o rachunkowości.
    Wobec powyższego, jeżeli w istocie poniesione przez Państwa wydatki z ww. tytułu
    potwierdzone ww. dowodem księgowym odzwierciedlać będą w rzeczywistości
    poniesienie tych wydatków, to mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów,
    o których mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT wydatki poniesione na nabycie walut
    wirtualnych związanych z przyjęciem płatności za usługę udostępnienia Państwa
    oprogramowania (w ramach transakcji barterowej), udokumentowane potwierdzeniem
    zbycia kryptowalut dostarczonym na adres mailowy Spółki przez klienta (zawierającym
    dane wskazane w opisie stanu faktycznego).
    W odniesieniu natomiast do Państwa wątpliwości związanych z ustaleniem, czy ww.
    potwierdzenie zbycia stanowi dowód dokumentujący poniesienie przez Państwa Spółkę
    kosztu uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT w postępowaniu kontrolnym lub
    podatkowym – wskazać należy, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    W myśl art. 181 ww. ustawy:
      Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi
      podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych,
      materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne
      dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji
      Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-
      skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo
      postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.
    W świetle tych przepisów, faktycznie poniesione przez Państwa wydatki związane z
    obrotem oraz zamianą kryptowalut – o ile zgromadzone przez Państwa dowody
    rzeczywiście dokumentować będą poniesione wydatki w określonej wysokości i dacie –
    mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
    Wobec powyższego, potwierdzenie zbycia kryptowalut dostarczone na adres mailowy
    Państwa Spółki przez klienta (zawierające dane wskazane w opisie stanu faktycznego)
    może stanowić dowód dokumentujący poniesienie kosztu uzyskania przychodu w
    postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
    Podkreślenia wymaga jednak, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że
    dany wydatek został faktycznie poniesiony i że spełnia ustawowe kryteria uznania go za
    koszt uzyskania przychodu – w szczególności, że pozostaje on w związku przyczynowo –
    skutkowym z przychodem lub możliwością powstania przychodu.
    Jednocześnie należy dodać, że w interpretacji indywidualnej nie można jednoznacznie
    przesądzić, co będzie zdecydowanie wystarczającym dokumentem do zaksięgowania
    wydatku w koszty podatkowe. Ostateczna ocena, czy wydatek został prawidłowo
    udokumentowany, leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Państwa
    w danej sprawie w toku odpowiedniego postępowania. Organ wydający interpretację
    indywidualną nie może natomiast dokonać takiej oceny materiału dowodowego.
    Z uwagi na powyższe, Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 4 (oznaczonego we
    wniosku nr 8), tj. w zakresie ustalenia, czy możecie Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodu z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT wydatki poniesione na nabycie walut wirtualnych
    związane z przyjęciem płatności za usługę udostępnienia Państwa oprogramowania (w

    ramach transakcji barterowej), udokumentowane potwierdzeniem zbycia kryptowalut
    dostarczonym na adres mailowy Państwa Spółki przez klienta (zawierającym dane
    wskazane w opisie stanu faktycznego) oraz czy ww. potwierdzenie zbycia stanowi dowód
    dokumentujący poniesienie przez Państwa Spółkę kosztu uzyskania przychodu z art. 15
    ust. 11 ustawy o CIT w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, należało uznać za
    prawidłowe, z ww. zastrzeżeniem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od towarów i usług zostanie
    /została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto należy zaznaczyć, że biorąc pod uwagę stwierdzenie Wnioskodawcy, iż „W tym
    momencie, ze względu, że jest to początkowy etap projektu, Spółka nie posiada takich
    danych, ani nie ma możliwości wskazania takich danych w stosunku do przyszłych
    klientów, które nawiążą ze Spółką współpracę. Będą to podmioty zarówno z Polski, z Unii
    Europejskiej, jak i spoza Unii Europejskiej”, przy wydaniu powyższej interpretacji, organ
    podatkowy odniósł się tylko do podmiotów będących podatnikami posiadającymi siedzibę
    na terytorium kraju (podmiotów polskich).
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie
    wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.