Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-376/13-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-11-12
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie ustalenia przychodu w związku z otrzymywanymi gratisami do zakupionych produktów.
Słowa kluczowe: promocja; przychód; rabaty; towar; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z 8 sierpnia 2013 r. (data wpływu 13 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia przychodu w związku z otrzymywanymi gratisami do zakupionych produktów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia przychodu w związku z otrzymywanymi gratisami do zakupionych produktów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Spółka jest podmiotem działającym w branży sprzedaży detalicznej podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Spółka dokonuje dostaw różnego rodzaju towarów nabywanych uprzednio od dystrybutorów/producentów, w szczególności na rzecz osób fizycznych (konsumentów).

W celu aktywizacji sprzedaży Spółka podejmuje działania o charakterze promocyjnym/marketingowym, w ramach których dokonuje odpłatnych dostaw towarów, przy czym do wspomnianych towarów dołączony jest prezent (tzw. „gratis”). W takich przypadkach klient nabywający dany towar (towary) jest uprawniony do otrzymania dodatkowo gratisu (przy czym nie ma obowiązku jego „pobrania”, tj. płacąc cenę za nabywany towar/towary może nie chcieć otrzymać dodatkowo takiego gratisu). Mogą przy tym występować sytuacje, gdy towar (towary) będący przedmiotem dostawy oraz gratis stanowią pewną całość, przy czym wówczas nie mogą one być „rozdzielone” celem ich odrębnej sprzedaży (w szczególności klient nie ma możliwości nabycia samego gratisu).

Spółka pragnie wskazać, iż gratis dołączony do towaru zazwyczaj nie jest z nim funkcjonalnie związany, co oznacza, że natura gratisów jest odmienna od „podstawowych” towarów, do których są one dołączane.

Promocje polegające na sprzedaży towaru wraz z prezentem zakładają, że cena towaru po dołączeniu do niego gratisu nie ulega zmianie w stosunku do ceny tego samego towaru sprzedawanego bez gratisu (tj. dodanie gratisu do sprzedawanych towarów nie wpływa na cenę tych towarów). Nie zdarzają się sytuacje, aby cena towaru razem z gratisem była wyższa od ceny takiego samego towaru bez gratisu (prezentu). Niemniej jednak Spółka pragnie zaznaczyć, iż w wielu przypadkach nie jest/nie będzie możliwe bezpośrednie porównanie ceny towaru sprzedawanego z dołączonym gratisem oraz bez niego. Wynika to z faktu, iż w danym okresie możliwa będzie sytuacja, w której w asortymencie Spółki znajdować się będzie jedynie towar razem z gratisem (z uwzględnieniem specyficznych cech towaru, takich jak np. gramatura danego produktu). W ofercie sprzedaży nie będzie natomiast tego samego towaru sprzedawanego bez gratisu.

Cena nabycia lub koszt wytworzenia gratisów dołączanych do produktów znajdujących się w asortymencie Spółki przeważnie nie przekracza 10 PLN. Mogą się jednak zdarzyć sytuacje, w których cena nabycia lub koszt wytworzenia wspomnianych gratisów przekroczy 10 PLN.

Towary sprzedawane przez Spółkę razem z gratisami są kupowane przez Spółkę razem z tymi gratisami albo bez nich. W przypadku towarów kupowanych przez Spółkę bez gratisów, a sprzedawanych razem z nimi, Spółka nabywa gratisy niezależnie od sprzedawanych towarów i dołącza je do sprzedawanych towarów we własnym zakresie albo korzystając przy tym z usług innych podmiotów.

Spółka za towary wraz dołączanymi do nich gratisami płaci określoną w umowie cenę i jest uprawniona do otrzymywania gratisów dołączanych do towarów tylko w przypadku zakupu tych towarów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka jest zobowiązana rozpoznawać przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w związku z otrzymywaniem od jej dostawców gratisów dołączanych do nabywanych przez Spółkę towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie jest zobowiązana do rozpoznawania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z tytułu otrzymywania od jej dostawców gratisów dołączanych do nabywanych przez Spółkę towarów. W ocenie Spółki, poprawność powyższego stanowiska potwierdzają w szczególności następujące argumenty.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów zalicza się wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń. Jednocześnie, w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie zostało wskazane, co należy rozumieć pod pojęciem nieodpłatnie otrzymanych rzeczy lub praw, czy też innych świadczeń.

W związku z powyższym, w praktyce przyjmuje się – nawiązujące do wypracowanej przez doktrynę definicji przychodu – rozumienie pojęcia nieodpłatnie otrzymanych rzeczy, praw i innych świadczeń, zgodnie z którym jako nieodpłatnie otrzymane rzeczy, prawa lub świadczenia należy traktować wszelkie nieodpłatnie otrzymane przysporzenia majątkowe.

Jednocześnie przyjmuje się, że aby dane przysporzenie majątkowe można było uznać za otrzymane nieodpłatnie, otrzymanie tego przysporzenia nie może wiązać się z poniesionym wydatkiem, czy też inną formą ekwiwalentu ani ze zobowiązaniem do jego poniesienia w przyszłości. Nieodpłatnym świadczeniem jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia, zwolnieniem z długu lub inną formą ekwiwalentu. Należy zatem przyjąć, iż nieodpłatne świadczenie ma miejsce wtedy, gdy świadczeniu jednego z podmiotów nie towarzyszy świadczenie drugiego.

Wobec powyższego, w celu ustalenia, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika stanowi dla niego przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy dokonać oceny, czy otrzymane przez podatnika świadczenie nie wiązało się ze spełnieniem przez niego świadczenia wzajemnego.

Jak wynika z przedstawionego w niniejszym wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka kupuje towary razem z dołączanymi do nich gratisami, które to towary są następnie z dołączonymi do nich gratisami sprzedawane klientom Spółki. Za towary kupowane przez Spółkę wraz z dołączanymi gratisami, Spółka płaci określoną w umowie cenę. Jednocześnie Spółka nie jest uprawiona do otrzymania gratisu w przypadku, gdy nie dokona zakupu towaru, do którego ten gratis jest dołączony.

W świetle powyższego, w ocenie Spółki, należy uznać, iż w tak dokonywanej transakcji następuje zachowanie ekwiwalentności, ponieważ Spółka może otrzymać gratisy tylko w przypadku, gdy dokona zakupu. Tym samym, zdaniem Spółki, należy przyjąć, że Spółka płacąc uzgodnioną w umowie cenę za towary wraz z dołączanymi do nich gratisami płaci zarówno za kupowane towary, jak i za dołączane do nich gratisy. W konsekwencji, nie ma podstawy do uznania, że Spółka otrzymuje nieodpłatnie gratisy dołączane do kupowanych przez nią towarów i uzyskuje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Spółka pragnie również wskazać, że zaprezentowane przez nią powyżej stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem wypracowanym przez doktrynę, czego wyrazem jest pogląd wyrażony w Komentarzu do art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pod redakcją A. Obońskiej (Legalis 2013, Nb 50), zgodnie z którym „nieodpłatność świadczenia jest wyłączona wtedy, gdy podatnik nabywając określony towar „dostaje coś gratis”. Nie można wtedy mówić o świadczeniu nieodpłatnym, bo w istocie towar lub usługa gratis jest wliczona w cenę zakupu (tak np. stwierdził Dyrektor IS w Bydgoszczy w interpretacji z 28 grudnia 2007 r., ITPB3/423-125/07/MT)”.

Stanowisko zaprezentowane przez Spółkę powyżej jest również zgodne ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe, czego przykładem są:

*   interpretacja indywidualna ILPB3/423-241/12-4/JG wydana 5 października 2012 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, w której organ stwierdził, że: „otrzymanie przez Spółkę gratisów dołączonych do kupowanych partii towarów (\`(...)\`) nie powoduje obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego z tytułu wartości otrzymanych nieodpłatnie rzeczy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”;
*   interpretacja indywidualna IBPBI/2/423-1735/10/SD wydana 28 lutego 2011 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, w której organ stwierdził, że: „otrzymanie przez Spółkę gratisów dołączonych do kupowanych partii towarów (\`(...)\`) nie powoduje obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego z tytułu wartości otrzymanych nieodpłatnie rzeczy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o pdop”.

Reasumując, w ocenie Spółki, Spółka nie jest zobowiązana do rozpoznawania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z tytułu otrzymywania od jej dostawców gratisów dołączanych do nabywanych przez Spółkę towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (…).

Stanowiąc o nieodpłatnych świadczeniach, jako o przychodzie kształtującym podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym, ustawodawca nie zdefiniował przy tym tego pojęcia. Zgodnie jednak z ugruntowanym poglądem, pojęcie to ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Nieodpłatnym świadczeniem jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. Należy zatem przyjąć, że nieodpłatne świadczenie ma miejsce, gdy świadczeniu jednego z podmiotów nie towarzyszy świadczenie drugostronne.

Wobec powyższego, ustalenie, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika nieodpłatnie stanowi dla niego przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy, wymaga oceny charakteru dokonanego rodzaju czynności, w szczególności zbadania, czy należy ona do czynności przysparzających, w przypadku których strona dokonująca przysporzenia otrzymuje w zamian korzyść majątkową.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka dokonuje dostaw różnego rodzaju towarów nabywanych uprzednio od dystrybutorów/producentów, w szczególności na rzecz osób fizycznych (konsumentów). W celu aktywizacji sprzedaży podejmuje działania o charakterze promocyjnym/marketingowym, w ramach których dokonuje odpłatnych dostaw towarów, przy czym do wspomnianych towarów dołączony jest prezent (tzw. gratis). Towary sprzedawane przez Spółkę razem z gratisami są kupowane przez Spółkę razem z tymi gratisami albo bez nich. W przypadku towarów kupowanych przez Spółkę bez gratisów, a sprzedawanych razem z nimi, Spółka nabywa gratisy niezależnie od sprzedawanych towarów i dołącza je do sprzedawanych towarów we własnym zakresie albo korzystając przy tym z usług innych podmiotów. Spółka za towary wraz dołączanymi do nich gratisami płaci określoną w umowie cenę i jest uprawniona do otrzymywania gratisów dołączanych do towarów tylko w przypadku zakupu tych towarów.

Jak wyżej wskazano, aby świadczenie można było uznać za nieodpłatne nie może występować ekwiwalentność świadczeń. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że za towary wraz z dołączanymi do nich gratisami Spółka płaci określoną w umowie cenę i jest uprawniona do otrzymywania gratisów dołączanych do towarów tylko w przypadku zakupu tych towarów.

Zatem należy się zgodzić ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że w tak dokonywanej transakcji następuje zachowanie ekwiwalentności, ponieważ Spółka może otrzymać gratisy tylko w przypadku, gdy dokona zakupu. Tym samym należy przyjąć, że Spółka płacąc uzgodnioną w umowie cenę za towary wraz z dołączanymi od nich gratisami płaci zarówno za kupowane towary, jak i za dołączane do nich gratisy. W konsekwencji, nie ma podstawy do uznania, że Spółka otrzymuje nieodpłatnie gratisy dołączane do kupowanych przez Spółkę towarów i uzyskuje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Podsumowując, otrzymywanie przez Spółkę od dostawców gratisów dołączonych do kupowanych towarów nie powoduje obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego z tytułu wartości otrzymywanych nieodpłatnie rzeczy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Z kolei odnośnie przywołania przez Spółkę poglądu występującego w doktrynie prawa podatkowego, zaznaczyć należy, że odzwierciedla on indywidualne stanowisko jego autora na dany temat. Ponadto dodaje się, że komentarze podatkowe znajdujące się w publikacjach nie posiadają waloru wykładni powszechnej normującej prawo.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.