Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.282.2025.2.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych w
kamienicy po ich wyodrębnieniu.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków
czynności-czynności opodatkowane
lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
remonty
spółki
towar-towar handlowy
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od
    podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych w kamienicy po ich wyodrębnieniu.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 12 czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą, zarejestrowanym podatnikiem VAT, działającym w
    formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca kupił w 2024 r. od
    dotychczasowych współwłaścicieli zabudowaną nieruchomość, na której znajduje się
    kamienica – budynek mieszkalny, wielorodzinny, dwukondygnacyjny, z poddaszem,
    wolnostojący, o funkcji mieszkalnej wielorodzinnej, wybudowany ok. 1900 r., zamieszkany
    przez lokatorów jeszcze przed nabyciem przez Wnioskodawcę.
    W chwili nabycia budynek (kamienica), jako całość, wymagała remontu, jak również
    remontu wymagały poszczególne lokale mieszkalne w budynku, z tym że różne lokale
    wymagały remontu o różnym zakresie. Pomieszczenia mieszkalne znajdujące się w
    budynku w chwili nabycia przez Wnioskodawcę nie były formalnie wyodrębnione, tj. nie
    stanowiły odrębnej własności, mimo iż spełniają przesłanki samodzielności, m.in.

    posiadają własne kuchnie, łazienki oraz są wydzielone od pozostałych pomieszczeń
    zamykanymi drzwiami wejściowymi.
    Po zakupie kamienicy, Wnioskodawca przeprowadził jej remont, a także zaadaptował ją w
    taki sposób, aby możliwe było wyodrębnienie w niej lokali mieszkalnych. Celem
    Wnioskodawcy od początku było bowiem osiągnięcie zysku w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, poprzez sprzedaż wyremontowanych lokali mieszkalnych w
    kamienicy.
    Wnioskodawca traktuje lokale jako towar handlowy, nie są one środkami trwałymi.
    Przed sprzedażą poszczególnych części kamienicy Wnioskodawca zamierza formalnie
    wyodrębnić wszystkie lokale, które faktycznie funkcjonują w budynku i założyć dla nich
    oddzielne księgi wieczyste, a następnie sprzedawać poszczególne lokale jako odrębną
    własność.
    Łączne koszty poniesione przez Wnioskodawcę na remont całej nieruchomości były
    wyższe niż cena, jaką Wnioskodawca zapłacił w celu zakupu Nieruchomości, tj.
    przekroczyły 30% wartości początkowej.
    Zaznaczyć jednak należy, że zakres przeprowadzonego remontu różni się dla
    poszczególnych przyszłych lokali. Przy niektórych „lokalach”, z uwagi na bardzo zły stan
    techniczny i estetyczny, konieczne było wykonie generalnego remontu. Część „lokali”
    znajdowała się jednak w lepszym stanie, więc wystarczające było wykonanie jedynie
    niewielkiego remontu, mającego na celu „odświeżenie” tych lokali.
    Wątpliwości Wnioskodawcy związane są z kwestią, czy w opisanym powyżej przypadku,
    przy sprzedaży poszczególnych lokali mieszkalnych w Kamienicy po ich wyodrębnieniu
    Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo następujące informacje:
    W pierwszej kolejności doprecyzowują Państwo, że opisana we wniosku Nieruchomość
    Wnioskodawcy zabudowana w istocie jest dwoma budynkami:
    · Kamienicą, wybudowaną ok. 1900 r., w której znajduje się (...) fizycznie samodzielnych
      lokali, służących jako odrębne mieszkania lub lokale użytkowe dla dotychczasowych
      ich posiadaczy, ale niewyodrębnionych formalnie jako odrębne od gruntu i budynku
      nieruchomości;
    · budynkiem oficyny, wybudowanym ok. 1900 r., z lokalem mieszkalnym na parterze,
      który dotychczas był wynajmowany osobom trzecim, oraz strychem, który był
      dotychczas niewykorzystywany, a który docelowo – po uprzednim podniesieniu
      wysokości ścian – również ma zostać zaadaptowany na lokal mieszkalny.
    Przedmiotowe „Lokale” nigdy nie zostały w sposób formalno-prawny wyodrębnione.
    Jednak w sposób funkcjonalny, (...) lokali w Kamienicy oraz lokal na parterze oficyny od
    początku ich istnienia (ok. 100 lat) są fizycznie wyodrębnione i zamieszkałe.
    Wyodrębnienie fizyczne polega na tym, że Lokale tworzą samodzielne zespoły
    pomieszczeń tworzących funkcjonalną całość, każdy lokal posiada odrębne drzwi
    wejściowe (prowadzące na wspólną klatkę schodową), które zamykane są na klucz. Od
    początku istnienia Kamienicy i oficyny „Lokale” (poza strychem w oficynie) funkcjonowały
    więc jako samodzielne lokale przeznaczone do zamieszkania, pomimo braku ich
    formalnego wyodrębnienia. Odmiennie funkcjonowała tylko druga kondygnacja budynku
    oficyny – która dotychczas służyła jako strych i nie była bezpośrednio zamieszkana (choć
    była wykorzystywana przez mieszkańców nieruchomości do przechowywania rzeczy).
    Podsumowując informacje zawarte we wniosku i w niniejszym uzupełnieniu, w budynkach
    na Nieruchomości Wnioskodawca planuje wyodrębnienie (...) lokali – (...) w Kamienicy oraz
    (...) w Oficynie, wskutek czego powstanie (...) lokali o odrębnej od gruntu i budynku

    nieruchomości. Następnie, prawa odrębnej własności poszczególnych wyodrębnionych
    lokali, wraz z odpowiednim udziałem w nieruchomości wspólnej, będą przedmiotami
    umów sprzedaży (transakcji), których dotyczy pytanie zadane we wniosku.
    Odpowiadając na poszczególne pytania Organu wskazują Państwo natomiast, co
    następuje:
    1) Czy nabycie przez Państwa kamienicy, w której znajdują się lokale będące
      przedmiotem wniosku, nastąpiło w ramach transakcji opodatkowanych, zwolnionych
      czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i czy transakcja ta została
      udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?
        Odp.: Nabycie całości nieruchomości, na której posadowione są kamienica oraz
        oficyna, nastąpiło na podstawie transakcji zwolnionej z podatku VAT, gdyż Spółka
        kupiła nieruchomość od osób fizycznych, nieprowadzących działalności
        gospodarczej. Transakcja nie była też udokumentowana fakturą VAT.
    2) Czy przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww.
      kamienicy? Jeżeli tak, to czy z tego prawa Państwo skorzystali i odliczyli podatek VAT?
        Odp.: Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
        przy nabyciu kamienicy, w związku z czym Wnioskodawca nie odliczał podatku
        naliczonego przy tej transakcji.
    3) Czy przedmiotowa kamienica i usytuowane w niej lokale, od momentu nabycia do dnia
      sprzedaży wykorzystywane były/są przez Państwa wyłącznie na cele działalności
      zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z
      opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywana była ww. nieruchomość,
      wykonywali/wykonują Państwo – należy podać podstawę prawną zwolnienia?
        Odp.: Nieruchomość co do zasady nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
        działalności gospodarczej, w tym działalności zwolnionej z VAT. Jak zostało już
        wskazane powyżej, lokale znajdujące się w kamienicy oraz oficynie były wcześniej –
        w różnych okresach – wynajmowane lub mieszkali w nich poprzedni właściciele.
        Zaznaczają Państwo jednak, że w dwóch „lokalach” w Kamienicy nadal mieszkają
        lokatorzy, którzy mieszkają tam na podstawie długoterminowych umów najmu
        zawartych przez poprzednich właścicieli nieruchomości. Wnioskodawca, po nabyciu
        nieruchomości, godził się na zamieszkiwanie dotychczasowych lokatorów w dwóch
        lokalach, do czasu docelowej sprzedaży ww. lokali.
    4) Czy przysługiwało/przysługuje/będzie przysługiwać Państwu prawo do odliczenia
      podatku naliczonego od wydatków związanych z remontem ww. kamienicy? Jeżeli tak,
      to czy z tego prawa Państwo skorzystali i odliczyli podatek VAT?
        Odp.: Tak, Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku
        naliczonego od wydatków związanych z remontem kamienicy i będzie on korzystać
        z tego prawa.
    5) Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. kamienicy/poszczególnych lokali w rozumieniu
      art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to należy wskazać
      dokładną datę. Informacji należy udzielić dla każdego lokalu oddzielnie.
        Odp.: W ocenie Spółki, pierwsze zasiedlenie kamienicy (w całości) oraz lokalu na
        parterze w oficynie nastąpiło wiele lat temu. Wnioskodawca nie jest jednak w stanie
        podać konkretnych dat zasiedlenia poszczególnych lokali (które dotychczas nie były
        formalnie wyodrębnione). Jak zostało już wskazane we wniosku, kamienica ma
        ponad sto lat, wybudowana została ok. 1900 r., z tego co wiadomo Wnioskodawcy,
        poszczególne „lokale” zostały zasiedlone bezpośrednio po lub w krótkim czasie po
        wybudowaniu kamienicy, tj. ok. 100 lat temu. Wnioskodawca nie dysponuje jednak
        informacją co do konkretnych dat.

    6) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. kamienicy/poszczególnych lokali a ich
      dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
        Odp.: Tak, kamienica po raz pierwszy zasiedlona została ok. 100 lat temu, zaś lokal
        na parterze oficyny również został zasiedlony co najmniej kilkanaście lat temu, więc
        pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy
        niż 2 lata.
    7) Po jakim czasie od wyodrębnienia lokali planują Państwo dokonać sprzedaży
      przedmiotowych lokali? Informacji należy udzielić dla każdego lokalu oddzielnie.
        Odp.: Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży wszystkich lokali do końca 2025 r.,
        jednak ostateczny termin sprzedaży zależeć będzie od tego, kiedy Wnioskodawcy
        uda się znaleźć nabywców. Sprzedaży Wnioskodawca chciałby dokonać
        niezwłocznie po znalezieniu nabywców, ale nie można wykluczyć, że do sprzedaży
        części lokali dojdzie dopiero w 2026 r.
    8) Na czym konkretnie polegały prace remontowe i adaptacyjne kamienicy, o której
      mowa we wniosku, tj. czy remont i adaptacja ww. kamienicy przeprowadzane zostały
      tylko w istniejącej substancji budynku (w ramach istniejącej bryły budynku zostanie
      przebudowane jego wnętrze), czy też będzie dokonywana również rozbudowa,
      nadbudowa lub dobudowa tego budynku (powstanie nowa substancja budynku)?
        Jeżeli w wyniku remontu i prac adaptacyjnych ww. kamienicy powstanie nowa
        substancja budynku to:
    a) czy nakłady ponoszone na remont i adaptację kamienicy (budowę nowej substancji
      budynku), przekroczą 30% jego wartości początkowej tego obiektu i będą stanowić
      „przebudowę, rozbudowę nadbudowę i zmianę sposobu użytkowania budynku”
      rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany
      wykorzystania środka trwałego lub w celu znaczącej zmiany warunków jego
      zasiedlenia?
    b) kiedy zostaną poniesione ostatnie nakłady przekraczające 30% wartości początkowej
      kamienicy (nieruchomości − lokali mieszkalnych) oraz w jaki sposób wykorzystywany
      będzie budynek po poniesionych nakładach, stanowiących „przebudowę, rozbudowę,
      nadbudowę i zmianę sposobu użytkowania”, do czasu sprzedaży lokali, tj. do jakiej
      działalności: zwolnionej czy opodatkowanej podatkiem VAT?
    c) czy w stosunku do nowej substancji budynku przed sprzedażą przez Państwa, nastąpi
      ich pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy? Jeżeli tak, to jaki okres
      upłynie od pierwszego zasiedlenia do momentu sprzedaży danego lokalu (dłuższy, czy
      krótszy niż 2 lata)?
    d) czy nowa substancja budynku będzie udostępniana przez Państwa do momentu
      sprzedaży osobom trzecim na podstawie np.: umowy najmu, dzierżawy lub innej
      umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze? Jeśli tak, to w jakim okresie i czy
      będą to czynności odpłatne, czy nieodpłatne?
    e) czy – do momentu sprzedaży – będą Państwo wykorzystywali w jakikolwiek sposób
      nową substancję budynku? Jeżeli tak, należy szczegółowo opisać w jaki sposób.
    f) czy nowa substancja budynku będzie stanowić u Państwa środek trwały podlegający
      amortyzacji, czy towar handlowy?
      Odp.: W odniesieniu do budynku kamienicy, prace remontowe przeprowadzone
      zostały w istniejącej substancji budynku, tj. dotyczyły wnętrza budynku i jego
      elewacji. Prace obejmowały w szczególności odmalowanie ścian, wymianę parkietu
      podłogi, wymianę/naprawę instalacji i inne prace związane z „odświeżeniem” lokali i
      części wspólnych. Nie była i nie będzie wykonywana rozbudowa, nadbudowa lub
      dobudowa jakiejkolwiek części do budynku kamienicy, tj. nie powstanie nowa
      substancja budynku.

      W odniesieniu do budynku oficyny, na parterze budynku prace remontowe obejmują
      podobny zakres jak w kamienicy, tj. stanowią remont, prowadzący do „odświeżenia”
      lokalu znajdującego się na parterze oficyny. Dodatkowo jednak, Wnioskodawca
      dokonuje adaptacji strychu w budynku oficyny, który docelowo ma zostać
      zaadaptowany na lokal mieszkalny. W ramach tej adaptacji dojdzie do jego
      przebudowy, tj. podniesienia bryły budynku. Tym samym, w tym zakresie
      (nadbudowa strychu, w celu jego adaptacji na lokal mieszkalny) dojdzie do powstania
      nowej substancji budynku.
      W zakresie nowej substancji budynku (nadbudowy budynku oficyny) wskazują
      Państwo:
      a) Nakłady poczynione na budowę (nadbudowę) nowej substancji budynku (lokalu na
        piętrze w oficynie) nie przekroczą 30% wartości początkowej. Nakłady na remont
        samej kamienicy przekroczą 30% wartości początkowej nieruchomości.
      b) Ostatnie nakłady na całą nieruchomość (kamienicę i oficynę) poczynione zostaną w
        2025 r. W czasie pomiędzy zakończeniem remontu a sprzedażą lokale nie będą
        wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, z tym zastrzeżeniem,
        że lokale dotychczas wynajmowane będą wynajmowane nadal.
      c) W stosunku do nowej substancji budynku (przebudowanej części strychu – lokal na
        piętrze oficyny) nie nastąpi pierwsze zasiedlenie przed sprzedażą tego lokalu.
      d) Nie, nowa substancja budynku (przebudowany strych oficyny) nie będzie
        udostępniana przed sprzedażą osobom trzecim na podstawie umowy najmu,
        dzierżawy, ani innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze. Jeżeli zaś
        chodzi o lokale w kamienicy, to do momentu sprzedaży lokale dotychczas
        wynajmowane będą wynajmowane nadal.
      e) Nie, nowa substancja budynku (przebudowany strych oficyny) nie będzie
        wykorzystywana przed sprzedażą. Jeżeli zaś chodzi o lokale w kamienicy, to do
        momentu sprzedaży lokale dotychczas wynajmowane będą wynajmowane nadal,
        pozostałe zaś lokale będą stały puste do czasu sprzedaży.
      f) Nowa substancja budynku (przebudowany strych oficyny) będzie traktowana przez
        Wnioskodawcę jako towar handlowy. Nie będzie ona stanowiła środka trwałego i
        nie będzie podlegać amortyzacji.

## Pytanie

Czy w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym, przy sprzedaży lokali mieszkalnych w
    kamienicy po ich wyodrębnieniu, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, transakcje sprzedaży poszczególnych lokali mieszkalnych po ich
    wyodrębnieniu będą podlegały zwolnieniu z podatku art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361, dalej „ustawa
    VAT”).
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, zwalnia się od podatku: dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres
      krótszy niż 2 lata.
    Wyodrębniony lokal mieszkalny bez wątpienia stanowi „część budynku” w rozumieniu
    powyższego przepisu. Dla oceny, czy przedmiotowe zwolnienie znajdzie zastosowanie w

    niniejszej sprawie, kluczowe znaczenie ma więc to, czy dostawa tych lokali odbywać się
    będzie w ramach pierwszego zasiedlenia, albo ewentualnie – czy pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą lokali upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
    Odpowiedź na powyższe wymaga również odpowiedzi na pytanie, czy samo formalne
    wyodrębnienie lokali mieszkalnych w budynku, który wybudowany został wiele lat
    wcześniej i został zasiedlony jeszcze przed nabyciem nieruchomości przez Wnioskodawcę,
    może stanowić „pierwsze zasiedlenie”.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy VAT, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie
    do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że litera b) powyższego przepisu nie znajdzie
    zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem odwołuje się ona do „ulepszenia” w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Odwołanie to oznacza jednak, że
    ulepszenie, o którym mowa w przytoczonym przepisie odnosi się do środków trwałych, a
    nie do towarów handlowych. Jak zostało już jednak wskazane, lokale w Kamienicy są przez
    Wnioskodawcę traktowane jako towary handlowe, a nie jak środki trwałe.
    Odnosząc się w dalszej kolejności zaś do litery a) wskazanego przepisu należy stwierdzić,
    że Wnioskodawca nie wybudował budynku ani (przyszłych) lokali, a jedynie dokona ich
    remontu. Interpretacja przedmiotowego przepisu ustawy o VAT powinna być dokonywana
    w odniesieniu się do przepisów ustawy – Prawo budowlane, które definiują między innymi
    co należy rozumieć przez „budowę” i „remont”. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 25
    sierpnia 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418), budową jest
    wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę,
    rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.
    Natomiast remont, zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, to wykonywanie w
    istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu
    pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
    stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Co istotne powyższe definicje są rozłączne – co oznacza, że „remont” nie będzie stanowił
    „budowy” w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Jak wynika z powyższego, w zdarzeniu opisanym we wniosku, nie doszło ani nie dojdzie do
    „wybudowania” lokali, albowiem prowadzone przez Wnioskodawcę prace budowlane
    miały charakter remontu, a nie budowy. Tym samym, z uwagi na brak spełnienia
    przesłanek ustanowionych w ustawie, dostawa lokali przez Wnioskodawcę nie może być
    uznana za dokonywaną w ramach pierwszego zasiedlenia, a w konsekwencji – będzie
    mogła korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w poglądach wyrażanych przez organy
    podatkowe. Jak wyjaśnił Dyrektor KIS w interpretacji indywidulanej z dnia 2 września 2024
    r., znak 0113-KDIPT1-3.4012.366.2024.3.ALN:
    „Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
    «lokalami», mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    O możliwości wyodrębnienia prawnego lokalu decyduje przesłanka samodzielności.
    Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, spełnienie wymagań, o których mowa w
    ust. 1a-2, a więc potwierdzających samodzielność lokalu, stwierdza starosta w formie
    zaświadczenia.

    Oznacza to, że dokumentem kluczowym dla potwierdzenia prawnego wyodrębnienia
    danego lokalu jest uzyskanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wydanego przez
    odpowiedni organ władzy publicznej.
    Z powyższych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny
    lokal, a dla powstania odrębnej własności lokalu niezbędny jest wpis do księgi wieczystej
    mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu
    (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług lokal ten staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot
    czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.
    Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    (...)
    Wskazali Państwo, że lokale mieszkalne będą traktowane przez Państwa jako «towar
    handlowy». Tym samym skoro nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady
    ponoszone przez Państwa w celu przebudowy strychu i wyodrębnienia lokali mieszkalnych
    nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa
    podatkowego «ulepszenie» jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku
    będących środkami trwałymi.
    Zatem dostawa wyodrębnionych ze strychu lokali będzie spełniała przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    bowiem – jak wskazali Państwo – kamienica, w której znajdują się lokale będące
    przedmiotem zapytania została zasiedlona wiele lat temu, a z treści umów
    przedwstępnych zawartych z dwoma wspólnotami nie wynika, by przedmiotem prac była
    nadbudowa strychu. Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokali powstałych z
    przebudowanego strychu a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Tym
    samym dostawa lokali mieszkalnych powstałych z przebudowanego strychu nie zostanie
    dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą ww. lokali powstałych z przebudowanego strychu mieszkalnych
    minie okres dłuższy niż dwa lata.
    Planowana sprzedaż lokali mieszkalnych powstałych z przebudowanego strychu
    stanowiących towar handlowy będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W sprawie nie ma znaczenia okoliczność, że wydatki na zakup
    towarów i usług związanych z przebudową strychu mogą przekroczyć 30% jego wartości
    początkowej.
    Tym samym dla planowanej transakcji sprzedaży lokali mieszkalnych wyodrębnionych ze
    strychu zastosowanie znajdzie zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ transakcje nie będą dokonywane w ramach pierwszego
    zasiedlenia oraz od daty pierwszego zasiedlenia minie okres przekraczający ponad dwa
    lata”.
    Ponadto w interpretacji indywidualnej z dnia 12 lipca 2024 r., 0114-KDIP4-
    3.4012.299.2024.1.APR, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że:
    „Jak wynika z powołanych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, (np. wyodrębnionych
    lokali), budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym
    okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata. (...)

    Budynek I, został wybudowany w roku 1924 r. jako budynek dwu kondygnacyjny,
    podpiwniczony. W latach 90 XX wieku został nadbudowany o dwie kondygnacje i poddasze
    oraz został rozbudowany poziomo wzdłuż ulicy (...). Będą Państwo traktowali zakupiony
    Budynek I jako towar handlowy przeznaczony do dalszej sprzedaży, bez wprowadzania go
    do ewidencji środków trwałych.
    (...) Planują Państwo sprzedać po wyodrębnieniu lokale w Budynku I z przynależnymi
    piwnicami wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej.
    (...)
    W analizowanej sprawie pomimo zamiaru wykonania licznych prac budowlanych w
    Budynku I, których wartość – jak Państwa wskazali – przekroczy 30% ich wartości, nie
    będzie można mówić o dokonywaniu przez Państwa w tym Budynku ulepszeń, o których
    mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż Budynek nie będzie
    stanowił u Państwa środka trwałego. Tym samym, skoro w rozpatrywanej sprawie nie
    mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady, które zostaną przez Państwa
    poniesione na przebudowę istniejącego Budynku I nie będą stanowiły ulepszeń w
    rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak już
    zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego «ulepszenie» jest pojęciem, które
    dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.
    (...)
    Zatem w analizowanej sprawie dostawa tej części powierzchni Budynku I, w której
    zostanie wyodrębnionych pięć Lokali w ramach już istniejących powierzchni
    nieruchomości, nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14
    ustawy, gdyż ww. Lokale powstaną po przeprowadzeniu prac budowlanych w tej części
    Budynku I, która była już użytkowana. Ponadto pomiędzy pierwszym zasiedleniem
    Budynku I, a dostawą poszczególnych Lokali upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
    Tym samym, do transakcji sprzedaży pięciu Lokali mieszkalnych na V kondygnacji
    Budynku I powstałych w wyniku adaptacji istniejącego poddasza po przeprowadzeniu prac
    budowlanych oraz ustanowienia ich samodzielności zastosowanie znajdzie zwolnienie z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ
    transakcja nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz od daty
    pierwszego zasiedlenia minie okres przekraczający ponad dwa lata.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki na nim posadowione. W konsekwencji – na
    podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również zbycie gruntu (tj. tej części powierzchni działki),
    na którym Budynek I jest posadowiony (tzn. Lokale, które zostaną wyodrębnione w
    ramach istniejącej powierzchni użytkowej) będą w tej części zwolnione od podatku w
    oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy”.
    Podobne stanowiska Dyrektor KIS wyrażał również w innych interpretacjach
    indywidualnych, np. w interpretacji indywidualnej z dnia 8 czerwca 2022 r., znak 0111-
    KDIB3-1.4012.177.2022.2.MSO.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, przy sprzedaży lokali mieszkalnych po ich
    wyodrębnieniu będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle
    lub ich części spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie
    ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie
    zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym
    zakresie przepisami ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 1048), zwanej dalej „ustawą o własności lokali”.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o własności lokali:
        1. Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także
          jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia
          sądu znoszącego współwłasność.
        2. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w
          formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do
          księgi wieczystej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali:
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    O możliwości wyodrębnienia prawnego lokalu decyduje przesłanka samodzielności.
    W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali:
      Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, a więc potwierdzających
      samodzielność lokalu, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.
    Oznacza to, że dokumentem kluczowym dla potwierdzenia prawnego wyodrębnienia
    danego lokalu jest uzyskanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wydanego przez
    odpowiedni organ władzy publicznej.
    Z powołanych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny
    lokal, a dla powstania odrębnej własności lokali niezbędny jest wpis do księgi wieczystej

    mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu
    (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług lokal ten staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot
    czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.
    Należy zauważyć, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali, są Państwo przedsiębiorcą, zarejestrowanym podatnikiem VAT,
    działającym w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, kupili Państwo w 2024 r. od dotychczasowych współwłaścicieli
    zabudowaną nieruchomość, na której znajduje się kamienica – budynek mieszkalny,
    wielorodzinny, dwukondygnacyjny, z poddaszem, wolnostojący, o funkcji mieszkalnej
    wielorodzinnej, wybudowany ok. 1900 r., zamieszkany przez lokatorów jeszcze przed
    nabyciem przez Państwa.
    Mając na uwadze fakt, iż są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością
    prowadzącą działalność gospodarczą należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do
    sprzedaży majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa, wykorzystywanego w
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Zatem, przy dostawie lokali
    mieszkalnych w kamienicy będą Państwo podatnikiem podatku, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składnika majątku należącego do Państwa
    przedsiębiorstwa.
    W konsekwencji, sprzedaż lokali mieszkalnych w kamienicy będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

        3. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        4. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu pierwszym
      zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
      użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli
      lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    Jednocześnie należy wskazać, że zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy jest fakultatywne i przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11
    ustawy, dostawca i nabywca mają możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od
    podatku i wyboru opodatkowania planowanej dostawy budynków, budowli lub ich części.
    Stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
        1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
        2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
          naczelnikowi urzędu skarbowego lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
          obiektów
      – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:

        1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
          dokonującego dostawy oraz nabywcy;
        2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
          przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
        3) adres budynku, budowli lub ich części.
    A zatem, ustawodawca zapewnił podatnikom dokonującym dostawy budynków, budowli
    lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku
    wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków –
    możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy
    czym należy podkreślić, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze
    zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
        a) stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
          do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
          których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
          początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych
    warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT
    przewidzianego w tym artykule.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od
    towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,

      ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w
      tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których
      jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:
    · przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;
    · rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały;
    · rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;
    · adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
      środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany;
    · modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.
    Zatem nieruchomości (np. budynki, lokale mieszkalne lub usługowe), które nie będą
    stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się
    ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym,
    dotyczy wyłącznie ulepszenia środków trwałych.
    W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia
    od podatku VAT dla sprzedaży lokali mieszkalnych w kamienicy po ich wyodrębnieniu.
    Z opisu sprawy wynika, że po zakupie kamienicy, Spółka przeprowadziła jej remont, a
    także zaadoptawała ją w taki sposób, aby możliwe było wyodrębnienie w niej lokali
    mieszkalnych. Celem Spółki od początku było osiągnięcie zysku w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, poprzez sprzedaż wyremontowanych lokali mieszkalnych w
    kamienicy. Spółka traktuje lokale jako towar handlowy, nie są one środkami trwałymi.
    Przed sprzedażą poszczególnych części kamienicy Spółka zamierza formalnie wyodrębnić
    wszystkie lokale, które faktycznie funkcjonują w budynku i założyć dla nich oddzielne
    księgi wieczyste, a następnie sprzedawać poszczególne lokale jako odrębną własność.
    Łączne koszty poniesione przez Spółkę na remont całej nieruchomości były wyższe niż
    cena, jaką Spółka zapłaciła w celu zakupu Nieruchomości, tj. przekroczyły 30% wartości
    początkowej. Pierwsze zasiedlenie kamienicy (w całości) nastąpiło wiele lat temu. Spółka
    nie jest jednak w stanie podać konkretnych dat zasiedlenia poszczególnych lokali (które
    dotychczas nie były formalnie wyodrębnione). Kamienica ma ponad sto lat, wybudowana
    została ok. 1900 r. z tego co wiadomo Wnioskodawcy, poszczególne „lokale” zostały
    zasiedlone bezpośrednio po lub w krótkim czasie po wybudowaniu kamienicy, tj. ok. 100
    lat temu. Spółka nie dysponuje jednak informacją co do konkretnych dat. Kamienica po
    raz pierwszy zasiedlona została ok. 100 lat temu, więc pomiędzy pierwszym zasiedleniem
    a planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W odniesieniu do budynku

    kamienicy, prace remontowe przeprowadzone zostały w istniejącej substancji budynku, tj.
    dotyczyły wnętrza budynku i jego elewacji. Prace obejmowały w szczególności
    odmalowanie ścian, wymianę parkietu podłogi, wymianę/naprawę instalacji i inne prace
    związane z „odświeżeniem” lokali i części wspólnych. Nie była i nie będzie wykonywana
    rozbudowa, nadbudowa lub dobudowa jakiejkolwiek części do budynku kamienicy, tj. nie
    powstanie nowa substancja budynku.
    Skoro lokale mieszkalne w kamienicy stanowią u Państwa towary handlowe przeznaczone
    do dalszej odsprzedaży i nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, zatem nakłady
    ponoszone przez Państwa na przedmiotowe lokale mieszkalne w kamienicy nie stanowią
    ulepszenia w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest
    pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.
    W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia, czy wydatki poniesione na remont lokali
    mieszkalnych w kamienicy przekroczą, czy nie 30% ich wartości początkowej. Nie można
    bowiem mówić o dokonywaniu w tych lokalach mieszkalnych w kamienicy ulepszeń
    wskazanych w art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż nie stanowią one u Państwa środków trwałych.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dostawa lokali mieszkalnych w kamienicy
    objętych Państwa pytaniem, nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż – jak
    Państwo wskazali – pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokali mieszkalnych w kamienicy a
    ich dostawą upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
    W konsekwencji, sprzedaż lokali mieszkalnych w kamienicy po ich wyodrębnieniu będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które
    nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Tym samym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku, tj.
    zastosowania zwolnienia do sprzedaży lokali mieszkalnych w kamienicy po ich
    wyodrębnieniu. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte
    pytaniem i nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska, tj. zwolnienie od podatku VAT
    sprzedaży lokali w budynku oficyny, nie mogą być w niniejszej interpretacji – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.