Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-385/11/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-03
Teza: Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu polegającego na rewitalizacji miejskich terenów przyfabrycznych
Słowa kluczowe: aport; budynek; gmina; hotel; inwestycje; mieszkanie; nakłady; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; przebudowa; szkoły; umowa-umowa użyczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2011r. (data wpływu 25 lutego 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 marca 2011r. (data wpływu 21 marca 2011r.) oraz z dnia 8 kwietnia 2011r. (data wpływu 18 kwietnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego na etapie realizacji inwestycji w ramach projektu pn. „…” jest:

*   **prawidłowe** w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z rozbudową i modernizacją byłego budynku administracyjnego i budynku Szkoły,
*   **nieprawidłowe** w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z modernizacją i przebudową budynku byłego hotelu robotniczego.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego na etapie realizacji inwestycji w ramach projektu pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 marca 2011r. (data wpływu 21 marca 2011r.) oraz pismem z dnia 8 kwietnia 2011r. (data wpływu 18 kwietnia 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 4 kwietnia 2011r. znak: IBPP4/443-385/11/EJ.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT. Urząd Miejski, będący jednostką organizacyjną gminy nieposiadającą osobowości prawnej również jest podatnikiem VAT. Administracja jest spółką kapitałową z ograniczoną odpowiedzialnością. Wszystkie udziały w kapitale zakładowym Spółki są własnością Wnioskodawcy. A. Sp. z o.o. jest podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. zarządzanie i administrowanie nieruchomościami stanowiącymi własność Wnioskodawcy w oparciu o umowę o administrowanie i zarządzanie.

Urząd Miejski będzie realizował zadanie inwestycyjne pn. „…”. Ww. inwestycja będzie przedmiotem aplikowania o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach osi priorytetowej 7 RPO na lata 2007-2013. Realizacja zadania inwestycyjnego prowadzona będzie przez Urząd Miasta (kierowanie, rozliczanie). Stroną umowy z wykonawcą będzie Wnioskodawca.

W ramach ww. projektu inwestycyjnego modernizacji, przebudowie oraz rozbudowie na mieszkania komunalne zostaną poddane trzy budynki niemieszkalne:

*   Budynek byłego hotelu robotniczego (pracowniczego). Budynek ten został przekazany w 2009r. aportem do Spółki A. Sp. z o.o. W dniu 2 listopada 2010r. została zawarta umowa użyczenia nieruchomości pomiędzy A. sp. z o.o. a Wnioskodawcą na okres od dnia 4 listopada 2010r. do dnia 31 grudnia 2010r. z możliwością wydłużenia tego okresu. Do czasu przekazania placu budowy wykonawcy robót budowlanych nieruchomość pozostaje w administrowaniu A. sp. z o.o. Obecnie nie rozpoczęto żadnych robót budowlanych na ww. obiekcie. W zasadach aplikowania o środki z ww. programu zapisano, że beneficjent musi mieć prawo do dysponowania nieruchomością podlegającą rewitalizacji, natomiast nie musi być jej właścicielem.
*   Były budynek administracyjny (biurowy) Nieruchomość stanowi własność Wnioskodawcy. W chwili obecnej trwa przebudowa i rozbudowa budynku na mieszkania komunalne. Podatek VAT nie był odliczany. Po zakończeniu inwestycji obiekt zostanie oddany w administrowanie A. Sp. z o.o. na podstawie umowy o administrowanie lub zarządzanie.
*   Budynek szkoły nr 10. Nieruchomość stanowi własność Wnioskodawcy. Zostanie on zaadoptowany na budynek mieszkalny. W chwili obecnej trwa przebudowa i rozbudowa budynku na mieszkania komunalne. Po zakończeniu inwestycji obiekt zostanie również oddany w administrowanie A. Sp. z o.o. na podstawie umowy o administrowanie lub zarządzanie.

W piśmie z dnia 14 marca 2011r. Wnioskodawca wskazał dodatkowo, że ww. budynki zostaną przekazane nieodpłatnie w administrowanie lub w zarząd spółce – A. Sp. z o.o. Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał z tego tytułu żadnych dochodów. Towary i usługi nabywane w celu realizacji całego przedsięwzięcia nie służą działalności opodatkowanej, stąd Wnioskodawca nie odlicza podatku VAT.

W piśmie z dnia 8 kwietnia 2011r. Wnioskodawca wskazał, że Gmina na podstawie umowy użyczenia zawartej dnia 2 listopada 2010r. z A. Sp. z o.o. nieodpłatnie użytkuje nieruchomość przy ul. K. tylko dla celów budowlanych. Mieszkania komunalne powstałe w wyniku zakończenia realizacji inwestycji będą wynajmowane osobom fizycznym na podstawie umowy najmu. Stroną umowy najmu będzie A. Sp. z o.o., Wnioskodawca nie będzie czerpał żadnych pożytków ani korzyści z tytułu zawieranych ww. umów najmu mieszkań komunalnych. Spółka A. Sp. z o.o. zarządza i administruje wszystkimi zasobami mieszkaniowymi gminy, pokrywając koszty ich utrzymania z uzyskanych dochodów z najmu na podstawie aktu założycielskiego spółki oraz zawartej umowy w tym zakresie z gminą.

Wnioskodawca przekaże nakłady inwestycyjne A. Sp. z o.o. po upływie okresu trwałości projektu tj. po 5 latach od momentu zakończenia inwestycji. Wnioskodawca, po zakończeniu zadania inwestycyjnego, ujmie w księgach rachunkowych powstałe nakłady jako udział w obcym środku trwałym, który będzie amortyzowany zgodnie ze stawkami określonymi w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Po upływie okresu trwałości projektu, tj. po 5 latach od zakończenia projektu istnieje możliwość przekazania już częściowo zamortyzowanych nakładów aportem do spółki. Decyzja w tej sprawie należy do Rady Miejskiej.

A. Sp. z o.o. nie przekazywała Wnioskodawcy żadnych środków finansowych w związku z realizacją przebudowy budynku byłego hotelu robotniczego na mieszkania komunalne.

W odniesieniu do budynków, których właścicielem jest Gmina, tj. budynek administracyjny oraz budynek Szkoły, mieszkania komunalne powstałe w efekcie zakończonej inwestycji będą oddawane osobom fizycznym na podstawie umowy najmu. W stosunku do najemców lokali mieszkalnych będących własnością Gminy spółka A. Sp. z o.o. wykonuje prawa i obowiązki wynajmującego, w związku z tym umowy o najem lokali komunalnych będą zawierane przez A. Sp. z o.o. (administratora ww. nieruchomości).

Wnioskodawca nie będzie zawierał umów najmu, nie będzie też w związku z tym wystawiał faktur.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Decyzja o przydzieleniu osobom fizycznym mieszkań komunalnych leży w gestii Wnioskodawcy, natomiast w stosunku do najemców lokali mieszkalnych (w tym komunalnych i użytkowych) stanowiących własność Wnioskodawcy, spółka z o.o. wykonuje prawa i obowiązki wynajmującego. Przychody z tytułu opłat czynszowych, najmu i dzierżawy zasobów gminnych będących w zarządzaniu Spółki stanowią jej przychód, natomiast koszty związane ze sprawowaniem zarządu, koszty eksploatacji zasobów (np. utrzymania czystości, wyposażenia klatek schodowych itp.), koszty usług pogotowia technicznego i inne stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki. Dochód z najmu mieszkań nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Czy Urząd Miejski na etapie realizacji inwestycji powinien dokonywać odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach za wykonane roboty budowlane na ww. obiektach?

Zdaniem Wnioskodawcy, Urząd Miejski nie może dokonywać odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach za roboty budowlane, ponieważ nie prowadzi działalności opodatkowanej w remontowanych i modernizowanych obiektach.

Ponadto, z art. 9 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wynika, iż urząd gminy nie jest jednostką organizacyjną tylko jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz jej obsługi techniczno- organizacyjnej. Zgodnie z tym, Urząd Gminy działając w imieniu Gminy realizuje zadania własne Gminy i w tym zakresie jest podmiotowo zwolniony z podatku od towarów i usług w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2010r. Nr 246, poz. 1649), zgodnie z którym zwalnia się od podatku czynności wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się:

*   prawidłowe w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z rozbudową i modernizacją byłego budynku administracyjnego i budynku Szkoły,
*   nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z modernizacją i przebudową budynku byłego hotelu robotniczego.

Stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego. Tak więc dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego decydujące znaczenie będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z obecnymi lub przyszłymi czynnościami opodatkowanymi. Zgodnie bowiem z podstawową zasadą wynikającą z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego następuje w określonych terminach wskazanych przez ustawodawcę (nawet jeśli w momencie realizacji prawa do odliczenia towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).

Zwrócić również należy uwagę, iż cytowane wcześniej regulacje prawne nakazują oceniać zakres prawa do odliczenia w oparciu o finalne przeznaczenie towaru czy też usługi, w cenie której zawarty był podatek mający podlegać odliczeniu.

Zgodnie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392) zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Należy zauważyć, iż ze zwolnienia od podatku mogą korzystać wyłącznie czynności, które generalnie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Nabywanie towarów i usług nie rodzi po stronie nabywcy żadnych konsekwencji w podatku należnym, dlatego też czynność ta (nabycie) nie może korzystać ze zwolnienia od podatku. Dopiero dysponowanie powstałym mieniem może być rozpatrywane w kategorii czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub zwolnionych czy też niepodlegających opodatkowaniu, co w konsekwencji ma wpływ na prawo do odliczenia podatku VAT.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami oraz sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego (art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 7 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent).

Urząd Miasta (Gminy) jest zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd Miasta (Gminy) jako jednostka pomocnicza służy do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno-organizacyjnej gminy. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu miasta (gminy), również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu miasta (gminy). Zatem urząd miasta (gminy) działając w imieniu gminy realizuje zadania własne gminy.

Z powyższym regulacji wynika zatem, że zdolność prawną do wykonywania czynności prawnych ma gmina.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca realizuje projekt pn. „…”. W ramach ww. projektu inwestycyjnego modernizacji, przebudowie oraz rozbudowie na mieszkania komunalne zostaną poddane trzy budynki niemieszkalne:

*   Budynek byłego hotelu robotniczego (pracowniczego)
*   Były budynek administracyjny (biurowy)
*   Budynek Szkoły.

Były budynek administracyjny oraz budynek Szkoły stanowią własność Gminy. W chwili obecnej trwa przebudowa i rozbudowa budynków na mieszkania komunalne. Po zakończeniu inwestycji obiekty te zostaną nieodpłatnie oddane w administrowanie lub w zarząd spółce z o.o. A. Mieszkania komunalne powstałe w efekcie zakończonej inwestycji będą oddane osobom fizycznym na podstawie umowy najmu. W stosunku do najemców lokali mieszkalnych będących własnością Gminy Spółka A. wykonuje prawa i obowiązki wynajmującego, w związku z tym umowy o najem lokali komunalnych będą zawierane przez A. Sp. z o.o. – administratora nieruchomości. Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał z tego tytułu żadnych dochodów. Towary i usługi nabywane w celu realizacji przedsięwzięcia nie służą działalności opodatkowanej, stąd Wnioskodawca nie odlicza podatku VAT.

W myśl powyższych przepisów oraz w oparciu o przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) należy stwierdzić, iż nabyte towary i usługi, związane z realizacją ww. projektu w części dotyczącej rozbudowy byłego budynku administracyjnego oraz budynku Szkoły nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.

Tym samym Wnioskodawcy (Urząd Miejski) nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na realizacje ww. projektu w tej części, bowiem nie zostanie w omawianym przypadku spełniona podstawowa przesłanka pozytywna wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jaką jest związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną.

Zatem odnośnie tej części projektu stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca dokonuje również przebudowy i rozbudowy na mieszkania komunalne budynku byłego hotelu robotniczego (pracowniczego). Budynek ten został przekazany w 2009r. aportem do Spółki A. Sp. z o.o. W dniu 2 listopada 2010r. została zawarta umowa użyczenia nieruchomości pomiędzy A. Sp. z o.o. a Wnioskodawcą na okres od 4 listopada 2010r. do dnia 31 grudnia 2010r. z możliwością wydłużenia tego okresu. Do czasu przekazania placu budowy wykonawcy robót budowlanych nieruchomość pozostaje w administrowaniu A. Sp. z o.o. W zasadach aplikowania o środki z UE zapisano, że beneficjent musi mieć prawo do dysponowania nieruchomością podlegającą rewitalizacji, natomiast nie musi być jej właścicielem.

Na podstawie umowy użyczenia Wnioskodawca nieodpłatnie użytkuje nieruchomość przy tylko dla celów budowlanych. Mieszkania komunalne powstałe w wyniku zakończenia realizacji inwestycji będą wynajmowane osobom fizycznym na podstawie umowy najmu. Stroną umowy najmu będzie A. Sp. z o.o., Wnioskodawca nie będzie czerpał żadnych pożytków ani korzyści z tytułu zawieranych ww. umów najmu mieszkań komunalnych.

Wnioskodawca przekaże nakłady inwestycyjne A. Sp. z o.o. po upływie okresu trwałości projektu tj. po 5 latach od momentu zakończenia inwestycji. Wnioskodawca, po zakończeniu zadania inwestycyjnego, ujmie w księgach rachunkowych powstałe nakłady jako udział w obcym środku trwałym, który będzie amortyzowany zgodnie ze stawkami określonymi w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Po upływie okresu trwałości projektu, tj. po 5 latach od zakończenia projektu istnieje możliwość przekazania już częściowo zamortyzowanych nakładów aportem do spółki. Decyzja w tej sprawie należy do Rady Miejskiej.

A. Sp. z o.o. nie przekazywała Wnioskodawcy żadnych środków finansowych w związku z realizacją przebudowy budynku byłego hotelu robotniczego na mieszkania komunalne.

Z powyższego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca ponosi nakłady inwestycyjne (koszty robót budowlanych) na obcym majątku trwałym. Wnioskodawca wskazał, że po okresie 5 lat, tj. po zakończeniu trwałości projektu, przekaże te nakłady aportem na rzecz właściciela obiektu tj. Spółkę z o.o.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wnoszenie wkładów niepieniężnych (aportu) do spółek prawa handlowego lub cywilnego stanowi czynność o charakterze odpłatnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług (dostawę towarów bądź świadczenie usług) i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, podstawowa stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oznacza to, że wymienioną wyżej stawkę należy stosować, jeżeli brak jest przepisu szczególnego określającego obniżoną stawkę podatku lub zwolnienie od podatku, przy czym przepisy takie zawiera zarówno ustawa, jak też rozporządzenia wykonawcze do ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ponadto, w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy postanowiono, iż zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z powyższego wynika, że powyższe przepisy dotyczą zwolnienia od podatku VAT dostawy budynków i budowli.

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 cyt. Kodeksu część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Z treści § 2 cyt. przepisu, wynika natomiast, iż częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

W myśl § 3 powołanej normy, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Jak stanowi art. 48 ww. Kodeksu, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Z regulacji prawa cywilnego powołanego na użytek interpretacji wynika, iż budynki są częścią składową gruntu, a także – na mocy przepisów szczególnych – stanowią odrębny przedmiot własności.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) należy zauważyć, że z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady poniesione na modernizację, rozbudowę budynku na cudzym gruncie stanowią z definicji część składową gruntu, a tym samym własność jego właściciela. W konsekwencji podmiot, który wyremontował taki obiekt, posadowiony na cudzym gruncie, ponosząc nakłady inwestycyjne, nie może go sprzedać, ponieważ nie ma do niego tytułu prawnego. A zatem przy zbyciu nakładów nie dochodzi do przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel, ponieważ przedmiot użyczenia przez cały okres trwania tego stosunku pozostaje własnością użyczającego. Ponadto, czynność przeniesienia poniesionych nakładów na właściciela nieruchomości nie jest dostawą towarów, bowiem nie mieści się w definicji towaru, zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którą przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy zatem stwierdzić, iż zbycie nakładów poniesionych na modernizację i remont obiektu budowlanego na cudzym gruncie nie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą (art. 2 pkt 6 ustawy), która mogłaby stanowić towar. Niemniej jednak podmiot, który poniósł nakłady dysponuje pewnym prawem do poniesionych nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Wskazać zatem należy, iż nakład jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.

Zatem czynność odrębnego wniesienia aportem nakładów inwestycyjnych w postaci kosztów robót budowlanych w świetle ustawy VAT traktowana jest jako świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ww. ustawy, gdyż dochodzi w tym przypadku do przeniesienia prawa majątkowego. Świadczenie to nie zostało wymienione ani w ustawie o VAT, ani też w przepisach wykonawczych jako czynność zwolniona od podatku VAT lub korzystająca z preferencyjnej stawki podatku VAT.

Dlatego też zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wniesienie aportem nakładów inwestycyjnych, o których mowa w wniosku podlega opodatkowaniu stawką podstawową podatku od towarów i usług w wysokości 23% jako czynność wniesienia aportem usług.

Zatem zakup towarów i usług przeznaczonych na przebudowę i rozbudowę budynku byłego hotelu robotniczego, a będącego własnością innego podmiotu, będzie miał bezpośredni związek z wykonaniem czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Mając na uwadze zasadę, iż dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego decydujące znaczenie będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z obecnymi lub przyszłymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy, który deklaruje w przedmiotowej sprawie, iż przekaże aportem nakłady inwestycyjne Spółce, będącej właścicielem budynku, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na fakturach otrzymanych za roboty budowlane, wykonane na przedmiotowym budynku.

Zatem w tej części projektu, w związku z sytuacją, w której w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT istnieje związek zakupionych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną, Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tych towarów i usług.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy odnośnie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w tej części projektu należy uznać za nieprawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy uwzględniane całościowo należało uznać:

*   prawidłowe w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z rozbudową i modernizacją byłego budynku administracyjnego i budynku Szkoły nr 10,
*   nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z modernizacją i przebudową budynku byłego hotelu robotniczego.

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że zawarta umowa o zarządzanie (administrowanie) nieruchomością stanowi, iż umowy najmu bez skutków prawnych bezpośrednio dla Gminy, będą zawierane przez A. Sp. z o.o. która jest odrębnym od Gminy podatnikiem podatku VAT, a usługi w zakresie wynajmu nieruchomości faktycznie świadczone są na własny rachunek i we własnym imieniu A. Sp. z o.o. i wynagrodzenie z tego tytułu stanowi obrót tej spółki. Podkreślenia wymaga, iż tut. organ nie dokonywał oceny prawidłowości zawartych przez Gminę umów z A. Sp. z o.o. Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i nie było przedmiotem oceny gdyż nie jest regulowane przepisami prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a w szczególności wykorzystywania przez Wnioskodawcę przebudowanych i rozbudowanych budynków do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.