Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-795/12-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-10-29
Teza: Czy Parafia ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych przy realizacji zadania
Słowa kluczowe: inwestycje; koszt; koszt-koszty kwalifikowane; kościół; nabycie; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług; podmiot-podmiot niezarejestrowany; projekt; towar; usługi; wydatek; zadania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2012 r. (data wpływu 31 lipca 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 września 2012 r. (data wpływu 27 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 września 2012 r. (data wpływu 27 września 2012 r.) o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, sformułowanie pytania oraz o przedstawienie własnego stanowiska w sprawie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o indywidualną interpretację dotyczącą kwalifikowalności podatku VAT. Parafia jest beneficjentem środków europejskich – Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Realizuje zadanie pn. „Modernizacja Dzwonnicy Kościelnej w P.”. Zainteresowany jest na etapie rozliczenia zadania. Jako jeden z załączników niezbędna jest indywidualna interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej dotycząca kwalifikowalności podatku VAT, tj. potwierdzenie, iż Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji podatników VAT i realizując wspomnianą operację nie może odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu VAT.

W uzupełnieniu wniosku Parafia wskazała, że nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W związku z realizacją zadania pn. „Modernizacja Dzwonnicy Kościelnej w P.” poniosła koszty związane z remontem dzwonnicy, tj. 1 faktura wystawiona przez wykonawcę robót za całość prac razem z materiałami. Faktura VAT wystawiona przez wykonawcę robót została wystawiona na Parafię. Wydatki poniesione przy modernizacji obiektu – dzwonnicy – nie służą do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tzn. wyremontowana dzwonnica nie będzie generować przychodów, nie będzie przedmiotem najmu, nie będzie służyć do czynności opodatkowanych etc. Pozyskane środki europejskie pochodzą z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – Działanie odnowa i rozwój wsi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Parafia ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych przy realizacji zadania pn. „Modernizacja Dzwonnicy Kościelnej w P.”?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych przy realizacji zadania pn. „Modernizacja Dzwonnicy Kościelnej w P.”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Z opisu sprawy wynika, że Parafia nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W związku z realizacją zadania pn. „Modernizacja Dzwonnicy Kościelnej w P.” poniosła koszty związane z remontem dzwonnicy, tj. 1 faktura wystawiona przez wykonawcę robót za całość prac razem z materiałami. Faktura VAT została wystawiona na Parafię. Wydatki poniesione przy modernizacji obiektu – dzwonnicy – nie służą do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tzn. wyremontowana dzwonnica nie będzie generować przychodów, nie będzie przedmiotem najmu, nie będzie służyć do czynności opodatkowanych etc. Pozyskane środki pochodzą z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – Działanie odnowa i rozwój wsi.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów nie będących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Parafia nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a wydatki poniesione w związku z realizacją zadania nie są związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Zatem, nie ma ona prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji inwestycji.

Reasumując, Parafia nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych przy realizacji zadania pn. „Modernizacja Dzwonnicy Kościelnej w P.”.

Ponadto tut. Organ informuje, iż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.