Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.203.2025.2.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-31
Teza: Możliwość zastosowania preferencyjnego opodatkowania (IP
BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24  lutego  2025  r.  wpłynął  Pana  wniosek  z  24  lutego  2025  r.  o  wydanie  interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 25 marca 2025 r. (wpływ 25 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca  jest  osobą  fizyczną,  posiada  nieograniczony  obowiązek  podatkowy  na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa  o  PIT).  Wnioskodawca  do  celów  podatkowych  prowadzi  podatkową  księgę
    przychodów  i  rozchodów.  Wnioskodawca  wykonuje  działalność  opisaną  we  wniosku
    polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 stycznia 2025 r.
    W  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej  Wnioskodawca  wykonuje  w  sposób
    systematyczny  prace  programistyczne  zlecane  przez  Zleceniodawcę,  prowadzące  do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca  ponosi  ryzyko  gospodarcze  prowadzonej  działalności  gospodarczej.
    Wskazać  należy,  że  ponosi  on  również  normalną  kodeksową  odpowiedzialność
    kontraktową  wynikającą  z  art.  471  i  n.  kc.  W  szczególności  umowa  łącząca  ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W  celu  łatwiejszego  przyjęcia  wniosku  wszystkie  „oprogramowania”,  „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i
    są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.

    Zadaniem nowo opracowywanych funkcji oprogramowania, które tworzy Wnioskodawca,
    jest:
        przyspieszenie działań biznesowych w organizacji,
        umożliwienie przeprowadzania działań,
        przeniesienie działań biznesowych ze starszych technologii na nowsze,
        umożliwienie interesariuszowi zdobycie pomocy finansowej w związku z
        prowadzoną działalnością rolniczą,
        tworzenie procesów pomagających złożyć wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o
        płatność, wnioski o aneks i procesów pomocniczych,
        tworzenie mapowań i ekranów do obsługi wniosków i wyboru pracowników,
        rozszerzenie modelu metadanych,
        integracja z systemami zarządzającymi dokumentami.
    Aplikacje rozwijane przez Wnioskodawcę oferują:
    1) umożliwienie klientowi indywidualnemu wzięcie kredytu konsumpcyjnego z różnych
      kanałów: oddział, strona, połączenie telefoniczne;
    2) możliwość rejestracji nowych klientów, których danych nie ma jeszcze w organizacji i
      założenie im kont;
    3) utworzenie tabel na potrzeby przechowywania danych nowych klientów;
    4) utworzenie zapytań (...) w celu zapisywania oraz pobierania danych i wykorzystanie ich
      w (...);
    5) przygotowanie procedur uruchamianych czasowo w celu usunięcia danych nowych
      klientów;
    6) utworzenie mapowań na nowe ekrany dla nowych klientów;
    7) rozszerzenie modelu biznesowego;
    8) powiadomienia  mailowe  dla  pracowników  (...)  w  przypadku  określonych  zdarzeń
      (przypominanie o wykonaniu zadania, zbliżający się termin zakończenia zadania);
    9) funkcję wzięcia kredytu dwuosobowego i powiązaną z tym integrację z systemem
      ubezpieczeń oraz informacją kredytową;
    10) umożliwieniu klientowi biznesowemu wzięcie kredytu;
    11) przygotowanie  dashboardu  dla  pracowników  (...)  do  szybszego  dostępu  do
      rozpatrywanych wniosków kredytowych;
    12) przygotowanie widoku wniosków historycznych;
    13) przygotowanie szczegółów wniosku historycznego;
    14) utworzenie tabel;
    15) przygotowanie zapytań (...) i wywoływanie ich w (...);
    16) przygotowanie w (...) agenta (...) do nadawania odpowiedniego statusu wniosku w celu
      jego późniejszego zarchiwizowania;
    17) przygotowanie procesu do usuwania starych instancji procesowych;
    18) przygotowanie widoku do usuwania starych instancji procesowych.
    Podkreślenia  wymaga  fakt,  że  utwory  tworzone  i  rozwijane  przez  Wnioskodawcę  w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje

    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze  Zleceniodawcą.  Zobowiązuje  ona  Wnioskodawcę  do  wytworzenia  lub  rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją
    działalność na poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę
      ze  Zleceniodawcą,  przedstawicielami,  osobami  odpowiedzialnymi  za  prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy  który  będzie  tworzył  Wnioskodawca  np.  poprzez  omówienie
      funkcjonalności;
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) Faza  programowania  –  etap  tworzenie  oprogramowania  na  który  składa  się,  np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
    4) Faza  weryfikacji  –  przedstawienie  oprogramowania  klientowi  (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność  prowadzona  jest  przez  Wnioskodawcę  w  sposób  ciągły  i  systematyczny
    (metodyczny),  tj.  uporządkowany  oraz  według  opracowanego  przez  siebie
    harmonogramu,  a  jej  efektem  jest  tworzenie  Oprogramowania  dopasowanego  do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać,  ustalenia  sposobu  dojścia  do  danego  celu  (dobór  odpowiednich  rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności  wykonywania  poszczególnych  czynności),  weryfikacja  (ustalenie,  czy  zostały
    osiągnięte  założone  efekty  prac,  ewentualne  wprowadzanie  poprawek  i  udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Wskazane  powyżej  efekty  prowadzonych  prac  twórczych  kwalifikują  się  jako  prace
    skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.), bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą
    zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego. Wnioskodawca wytwarza
    programy  komputerowe  -  utwory  w  rozumieniu  art.  1  ustawy  o  PAIPP,  wobec  czego
    cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca  nie  jest  podmiotem,  który  pełni  wyłączne  proste  funkcje  produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego  zasobu  wiedzy  i  znajomości  technologii  oraz  ma  dotyczyć  innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny,
    systematyczny,  jak  i  w  sposób  niepowtarzalny,  przejawia  się  w  efektach  prac
    Wnioskodawcy  wynikających  z  podejmowanych  przez  Wnioskodawcę  czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o

    szkolnictwie  wyższym  i  nauce.  Natomiast  w  ramach  podejmowanej  działalności
    Wnioskodawca  podejmuje  działalność  twórczą,  która  obejmuje  nabywanie,  łączenie,
    kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku.  Tym  samym  Wnioskodawca  prowadzi  prace  rozwojowe.  Wnioskodawca
    wskazuje,  że  brak  prowadzenia  prac  rozwojowych  uniemożliwiłby  mu  uzyskanie
    przychodu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje  dostępną  aktualnie  wiedzę  i  umiejętności  dotyczących  narzędzi
    informatycznych  i  istniejących  programów  w  celu  wytworzenia  nowych  zastosowań  w
    postaci  nowoczesnego  i  unikalnego  Oprogramowania.  W  ramach  działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań – Oprogramowania, a to
    czytając  literaturę  dotyczącą  technologii,  korzystając  z  różnych  materiałów
    multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o technologii).
    Zasobami  wiedzy,  które  Wnioskodawca  wykorzystuje  przy  planowaniu  projektu  są
    technologie  informatyczne,  czyli  jego  wiedza  o  oprogramowaniu  i  narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie.
    Ustawodawca  jednakże  nie  przewidział  minimalnego  progu  skalowalności  zwiększenia
    zasobów  wiedzy,  dlatego  istotny  jest  element  celowościowy,  jaki  Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego
    Zleceniodawcy  polega  na  tworzeniu  nowych  zastosowań,  które  wcześniej  w  ramach
    działalności  prowadzonej  przez  niego  nie  miały  miejsca.  Natomiast  oprogramowanie
    stworzone  na  rzecz  danego  Zleceniodawcy  powodują  stworzenie  zupełnie  nowych
    funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu  okresowych  i  rutynowych  zmian  do  tworzonego  programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych
    przez  Wnioskodawcę,  ale  wyłącznie  te  działania,  które  ściśle  dotyczą  tworzenia
    innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) –
    opisanego we wniosku w warunkach działalności wynikające z wniosku.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym.
    Na  zakończenie  uznać  należy,  iż  projekty  polegające  na  tworzeniu  i  rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności  oraz  niepowtarzalny  charakter.  Wnioskodawca  opracowuje  nowe  lub
    ulepszone  produkty  (Oprogramowanie),  które  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy.

    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć  jako  mające  charakter  powtarzalny  i  rutynowy  oraz  nie  jest  jedynie
    „techniczną”,  ale  twórczą  realizacją  prowadzonych  prac.  Inwencja  i  zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane
    w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone
    i  znane  w  jego  przedsiębiorstwie,  jak  również  są  innowacyjne  w  przedsiębiorstwie
    Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane  przez  Wnioskodawcę  Oprogramowania  opierają  się  na  indywidualnych,
    autorskich  pomysłach  i  obejmują  m.in.  zaprojektowanie  kodu  źródłowego,  czynność
    programowania  (tworzenia  kodu  źródłowego)  oraz  weryfikację,  modyfikację  i
    udoskonalanie  dostępnych  rozwiązań  programistycznych.  Wybranie  rozwiązań
    dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością  jego  działalności,  wskazuje  jednoznacznie  na  niepowtarzalność
    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie  usług.  Przenosi  on  prawa  autorskie  odpłatnie  na  rzecz  Zleceniodawcy.
    Przeniesienie  praw  majątkowych  na  Zleceniodawcę  następuje  na  podstawie  pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  Wnioskodawca  uzyskuje  ze
    sprzedaży  praw  majątkowych  do  programów  komputerowych  (art.  30ca  ust.  7  pkt  2
    ustawy o PIT).
    Wnioskodawca  zamierza  skorzystać  z  preferencyjnego  opodatkowania  stawką  5%  w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP  Box),  uregulowanego  w  art.  30ca  ustawy  o  PIT,  za  rok  2025  oraz  lata  kolejne.
    Wnioskodawca  w  latach  następnych  będzie  uzyskiwał  dochody  na  zasadach
    dotychczasowych.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  (prawa  IP  Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca  ponosi  i  będzie  ponosił  szereg  kosztów  bezpośrednio  w  następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory),  narzędzia  programistyczne  do  tworzenia  oprogramowania  –  do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      -  dla  tworzenia  Oprogramowania  Wnioskodawca  musi  utrzymywać  i  rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty  usług  telekomunikacyjnych  (abonament  telefoniczny  i  internet),  telefonu
      komórkowego,  smartwatch  i  innych  urządzeń  mobilnych  (tablety)  -  umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4. użytkowania  samochodu,  w  tym  koszty  paliwa,  koszty  napraw,  przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia  Wnioskodawcy  sprawnego  transportu  do  Zleceniodawcy  w  celu
      konsultacji  dotyczących  tworzonego  Oprogramowania.  Samochód  wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i

      zintegrowany  z  potrzebami  Zleceniodawcy  kontakt  i  konsultacje,  co  służy
      personalizacji  tworzonego  Oprogramowania,  dostosowaniu  go  do  indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną.  Księgowość  wskazuje,  jakie  koszty  są  kosztami  poniesionymi  w
      danym  okresie,  wskazuje  prawidłowość  przyporządkowania  ze  strony  księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym.
    Poprzez   pozostały   dochód   Wnioskodawca   rozumie   zarówno   spotkania
    poimplementacyjne,  jak  i  konsultacje  niezwiązane  z  tworzeniem  lub  rozwijaniem
    programów komputerowych, natomiast tego wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza
    obejmować preferencyjną stawką opodatkowania.
    Jak  zostało  już  wspomniane,  Wnioskodawca  wyodrębnia  w  prowadzonej  odrębnej  od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca  w  przedmiotowej  ewidencji  dokonuje  wyodrębnienia  przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności
    intelektualnej.  Rozwiązanie  ewidencyjne  umożliwia  ustalenie  łącznego  dochodu  z
    kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.  Ewidencja  taka  prowadzona  jest  na
    bieżąco od 1 stycznia 2025 r.
    Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Zleceniodawcami. Rodzaj i
    funkcjonalności  tworzonego  Oprogramowania  mogą  być  zróżnicowane,  z  tym  jednak
    zastrzeżeniem,  że  opisany  we  wniosku  charakter  prowadzonej  przez  Wnioskodawcę
    działalności  pozostanie  niezmieniony;  nie  ulegnie  zmianie  także  rodzaj  i  źródło
    uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży Oprogramowania.
    Ponadto  Wnioskodawca  wskazał,  że  wniosek  dotyczy  dochodów  za  okres  od  dnia  1
    stycznia 2025 r. i lat przyszłych. Wnioskodawca prowadził i prowadzi prace rozwojowe od
    1 stycznia 2025 r. Prace rozwojowe dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace
    można podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę
      ze  Zleceniodawcą,  przedstawicielami,  osobami  odpowiedzialnymi  za  prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy  który  będzie  tworzył  Wnioskodawca  np.  poprzez  omówienie
      funkcjonalności;
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) Faza  programowania  –  etap  tworzenie  oprogramowania  na  który  składa  się,  np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
    4) Faza  weryfikacji  –  przedstawienie  oprogramowania  klientowi  (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Podejmowane  przez  Wnioskodawcę  prace  rozwojowe  zostały/zostaną  zakończone
    pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one zawsze formę programu

    komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik
    /wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w celu
    realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
    W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub
    ulepszony  produkt  –  oprogramowanie  i  dokona  tego  również  w  przyszłości.
    Wnioskodawca  tworzy  oprogramowanie  opisane  we  wniosku.  Wnioskodawca  oferuje  i
    będzie oferował produkty, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
    gospodarczej.
    W  stosunku  do  dotychczasowej  działalności  Wnioskodawcy  te  produkty  mają  nowy,
    bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest
    wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów.
    Pomiędzy  pracami  rozwojowymi,  a  dochodami  jest  bezpośrednia  zależność,
    Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są wykonywane
    pod kierownictwem, ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności.
    Wykonując  usługi,  Wnioskodawca  ponosi  ryzyko  gospodarcze  związane  z  prowadzoną
    działalnością.  Odpowiedzialność  wobec  osób  trzecich  za  rezultat  czynności
    podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    W  ramach  działalności  gospodarczej  Wnioskodawca  opracowuje  nowe,  rozwija  oraz
    ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub
    na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już
    u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem
    pracy,  która  wymaga  do  osiągnięcia  rezultatu  jedynie  określonych  umiejętności
    programistycznych  i  której  rezultaty  da  się  z  góry  określić  i  przewidzieć  jako  mające
    charakter powtarzalny, nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykonuje
    poboczne działania w zakresie usług informatycznych a mianowicie spotkania i szkolenia
    poimplementacyjne,  natomiast  dochodu  z  ich  prowadzenia  nie  zamierza  obejmować
    preferencyjna stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są wykonywane od
    początku  prowadzenia  działalności  gospodarczej  opisanej  we  wniosku  tj.  od  dnia  1
    stycznia 2025 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie realizuje
    on innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we wniosku. Podkreślenia wymaga, że
    prace  o  innym  charakterze  niż  prace  rozwojowe,  prowadzone  w  ramach  działalności
    Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    W  każdym  przypadku  tworzenie,  rozwijanie  i  ulepszanie  przez  Wnioskodawcę
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    prowadził  lub  prowadzi  odrębne  prace  rozwojowe  dla  celów  wytworzenia  każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania” wiąże się z
    samodzielnym  podejmowaniem  przez  Wnioskodawcę  prac  rozwojowych  w  rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia
    każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy. 12.
    Wynagrodzenie  w  umowie  wskazywane  jest  kwotowo.  Wnioskodawca  nie  otrzymuje
    wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „programu

    komputerowego.  Wypłacane  Wnioskodawcy  przez  Zleceniodawcę  wynagrodzenie
    obejmuje  wynagrodzenie  za  czynności  związane  z  tworzeniem  i/lub  ulepszeniem
    kwalifikowanego  IP,  oraz  również  inne  czynności  niezwiązane  z  wytworzeniem  i/lub
    ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi informatyczne, a mianowicie spotkania i
    szkolenia poimplementacyjne. preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza
    objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wraz  z  momentem  upływu  okresu  rozliczeniowego  Wnioskodawca  przenosi  na
    Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co otrzymuje
    zapłatę  wynagrodzenia  w  kwocie  wynikającej  z  umowy  oraz  prowadzonych  rejestrów
    realizowanych prac.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, gdyż nie
    jest to wymagane, ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych ze Zleceniodawcą.
    Program  komputerowy  jest  produktem  cyfrowym,  wszelkie  czynności  z  nim  związane
    odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę,
    wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie systematycznie
    jest  synchronizowany  z  wersją  przenoszoną  na  Zleceniodawcę  na  platformie,  z  której
    korzysta.  Przeniesienie  następowało  z  momentem  zapłaty  należnego  Wnioskodawcy
    wynagrodzenia.  Wnioskodawca  tworzy  dany  program  komputerowy  który  podlega
    ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę)
    umieszczając w repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw
    potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i
    zadań  w  ramach  tworzenia  „oprogramowania”  poprzez  comiesięczne  wskazanie
    informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona ewidencja czasu i
    wykonanych  prac  pozwala  na  wskazanie  kwoty  wynagrodzenia  otrzymanego  z  tytułu
    zbycia praw własności intelektualnej.
    Usługi będą wykonywane w Polsce.
    Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2025 r. Ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”,
    tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP.
    Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane
    prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego
    dochodu.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d, w którym
    poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d -nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W  efekcie  prac  prowadzonych  przez  Wnioskodawcę  powstaje  autorskie  prawo  do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochodem  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  są  dochody  osiągnięte  z
    tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    Wytwarzanie  (ewentualnie  modyfikowanie  i  ulepszanie)  przez  Wnioskodawcę
    oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków  do  wytworzenia  konkretnych  autorskich  praw  majątkowych  do  programów
    komputerowych  lub  ich  części,  stosując  w  tym  celu  proporcję  przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów  uzyskania  przychodu,  tylko  te  bezpośrednio  związane  z  wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania
    wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca wskazał, że w kontekście przedstawionego opisu sytuacji faktycznej, pod
    pojęciem „oprogramowanie” i „program komputerowy” należy rozumieć zdefiniowany w
    pkt 80 objaśnień podatkowych Ministra Finansów do IP BOX „zestaw instrukcji
    przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w
    celu osiągnięcia określonego rezultatu”. Wnioskodawca mianem „oprogramowania
    /programu komputerowego” określa efekt „twórczych” prac wykonywanych w ramach
    działalności programistycznej, tj. działań zmierzających do wytworzenia programu i jego
    kodu. Pod tym pojęciem nie kryje się efekt prac „technicznych”, takich jak np. pomoc we
    wdrażaniu programu w środowisku podmiotu zlecającego i rutynowe, okresowe
    monitorowanie działania tegoż programu. Użyte w opisie stanu faktycznego wniosku
    określenia Wnioskodawca stosuje zamiennie. Wszystko sprowadza się do kodu
    samodzielnego programu komputerowego o innowacyjnych funkcjonalnościach, które
    mają realizować nowe cele podmiotu, na rzecz których Wnioskodawca taki program
    komputerowy tworzy.
    Wnioskodawca wskazuje, że innowacyjność i oryginalność Oprogramowania”/„programów
    komputerowych” wskazanych we wniosku, które tworzył/tworzy/będzie on tworzył i
    rozwijał/rozwija/będzie on rozwijał, w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o
    zlecone przez Zleceniodawcę prace programistyczne w stosunku do których przenosił
    /przenosi/będzie on przenosił autorskie prawa majątkowe na rzecz Zleceniodawcy polega
    na tym, że oprogramowanie działa w pełni w chmurze, jest skalowalne i zapewnia
    wykorzystanie pełnej mocy obliczeniowej, a także nowoczesnych algorytmów sztucznej
    inteligencji. Ponadto innowacyjność oprogramowania polega na zastosowaniu do jego
    wytworzenia nowoczesnych technologii oraz innowacyjnego podejścia. Oprogramowanie
    zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa, co jest dodatkowym punktem innowacyjności.
    Dodatkowym atutem, który podbija innowacyjność aplikacji jest jej zastosowanie na
    innowacyjnym rynku.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności wnioskodawcy.

    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
    usprawnienia oprogramowania opisanego powyżej: projektowanie nowszej bardziej
    niezawodnej architektury oprogramowania, implementację (tworzenie) oprogramowania,
    testowanie oprogramowania.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach (...). Okoliczność
    dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania,
    zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni
    się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Powstaje
    nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu
    oryginalnych, nowatorskich rozwiązaniach programistycznych. Oryginalność wynika
    również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy której
    wykonywaniu wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca
    Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego
    jego twórcy - Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta
    Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że
    cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne,
    nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i
    odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii: (...) powoduje, że oprogramowanie po jego
    wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów Zlecających -
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się.
    Działalność Wnioskodawcy , w ramach której tworzy/będzie tworzył on Oprogramowanie
    podejmowana jest/będzie w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polega na prowadzeniu praz w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac
    (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności),
    weryfikacja (ustalenie, czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne
    wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego
    rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: tworzenie kodu
    spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z zachowaniem

    odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków
    programowania), tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele
    biznesowe klientów. Cele te obowiązywały w latach określonych we wniosku.
    Finansowanie zaplanowanych prac następuje ze środków własnych Wnioskodawcy.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. W każdym z wymienionych
    programów komputerowych, w latach opisanych we wniosku i kolejnych Wnioskodawca
    realizował będzie cele wskazane we wniosku. Stopień realizacji założonych celów był
    wystarczający dla uznania, że oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Zasobami wiedzy i umiejętności, którymi Wnioskodawca dysponował są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z
    branży masowego pozyskiwania i przetwarzania danych. Wnioskodawca pracuje przy
    użyciu technologii: (...) uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną
    wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie
    aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny
    masowego pozyskiwania i przetwarzania danych. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu
    „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej
    zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku i uzupełnieniu w ramach których
    tworzył i rozwijał oprogramowanie opisane we wniosku.
    Zaplanowane przedsięwzięcie Wnioskodawca realizuje/będzie realizował w następujący
    sposób:
    1. Etap wstępny – obejmuje on konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
      osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co
      do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
      własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
      zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
      Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
      pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
      kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności
      co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj.
      Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.

    2. Etap tworzenia oprogramowania – obejmuje on wszelkie czynności podejmowane
      przez Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów
      funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub
      ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji
      projektowej w zakresie wykonanych analiz.
    3. Etap końcowy – obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
      prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez
      klienta lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest
      możliwe stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie
      ulepszeń tego produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W
      przypadku braku możliwości realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta
      podczas tego etapu omawiane jest również kwestia ewentualnego zwiększenia
      zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru wykorzystanych zasobów lub też
      zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku do kodu źródłowego, który ma zostać
      wytworzony. Stawiał sobie za cel wytworzenie nowych funkcjonalności aplikacji.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach poszczególnych projektów było wytworzenie
    kodów źródłowych aplikacji opisanych we wniosku i zastosowania zapewniające: łatwość
    użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność.
    Wnioskodawca wskazał, że realizuje on prace rozwojowe w rozumieniu odpowiednich
    przepisów. Wnioskodawca nie realizuje prac naukowych bo nie musi ich realizować, aby
    prowadzić działalność badawczo-rozwojową w myśl odpowiednich przepisów.
    Wnioskodawca ponosi/będzie ponosił Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w
    stosunku do osób trzecich (innych niż Zleceniodawca).
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a pkt. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
        badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo -
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą
    Oprogramowania. Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową – w
    ocenie Wnioskodawcy – przemawia:
    1) jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
      na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
      Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak
      również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich, że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów - oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów
      oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe) – przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych – tworzenia
      oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.);

    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
      nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a pkt. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego
    ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe. Utwory realizowane
    przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie
    prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy,to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W konkluzji należy
    uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym
    powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz
    Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być
    uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania (Koszty IP Box).
    W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP
    Box. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności
    oraz nie wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy, ani w miejscu i
    czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi

    prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.
    W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany

      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy. Wnioskodawca przyporządkowuje
      poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako konkretne prace rozwojowe na
      podstawie klucza przychodowego.
    Wyżej opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których
    wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca
    będzie ustalać odrębne wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,

      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe
      w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą
    polegającą na pracach programistycznych od 1 stycznia 2025 r. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób systematyczny prace
    programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to
    oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (zwane
    dalej: „Oprogramowaniem”). Zadaniem nowo opracowywanych funkcji oprogramowania,
    które tworzy Wnioskodawca, jest:

        przyspieszenie działań biznesowych w organizacji,
        możliwienie przeprowadzania działań,
        przeniesienie działań biznesowych ze starszych technologii na nowsze,
        umożliwienie interesariuszowi zdobycie pomocy finansowej w związku z
        prowadzoną działalnością rolniczą,
        tworzenie procesów pomagających złożyć wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o
        płatność, wnioski o aneks i procesów pomocniczych,
        tworzenie mapowań i ekranów do obsługi wniosków i wyboru pracowników,
        rozszerzenie modelu metadanych,
        integracja z systemami zarządzającymi dokumentami.
    Aplikacje rozwijane przez Wnioskodawcę oferują:
    1) umożliwienie klientowi indywidualnemu wzięcie kredytu konsumpcyjnego z różnych
      kanałów: oddział, strona, połączenie telefoniczne;
    2) możliwość rejestracji nowych klientów, których danych nie ma jeszcze w organizacji i
      założenie im kont;
    3) utworzenie tabel na potrzeby przechowywania danych nowych klientów;
    4) utworzenie zapytań (...) w celu zapisywania oraz pobierania danych i wykorzystanie ich
      w (...);
    5) przygotowanie procedur uruchamianych czasowo w celu usunięcia danych nowych
      klientów;
    6) utworzenie mapowań na nowe ekrany dla nowych klientów;
    7) rozszerzenie modelu biznesowego;
    8) powiadomienia  mailowe  dla  pracowników  (...)  w  przypadku  określonych  zdarzeń
      (przypominanie o wykonaniu zadania, zbliżający się termin zakończenia zadania);
    9) funkcję wzięcia kredytu dwuosobowego i powiązaną z tym integrację z systemem
      ubezpieczeń oraz informacją kredytową;
    10) umożliwieniu klientowi biznesowemu wzięcie kredytu;
    11) przygotowanie  dashboardu  dla  pracowników  (...)  do  szybszego  dostępu  do
      rozpatrywanych wniosków kredytowych;
    12) przygotowanie widoku wniosków historycznych;
    13) przygotowanie szczegółów wniosku historycznego;
    14) utworzenie tabel;
    15) przygotowanie zapytań (...) i wywoływanie ich w (...);
    16) przygotowanie w (...) agenta (...) do nadawania odpowiedniego statusu wniosku w celu
      jego późniejszego zarchiwizowania;
    17) przygotowanie procesu do usuwania starych instancji procesowych;
    18) przygotowanie widoku do usuwania starych instancji procesowych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).

    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Pana od momentu
    rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym prowadzi Pan prace
    rozwojowe. Wskazał Pan, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Panu
    uzyskanie przychodu. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu
    komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program
    komputerowy, napisany w języku programistycznym. Projekty polegające na tworzeniu i
    rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają
    podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot
    indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe
    lub ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Ponadto, wskazał Pan, że
    efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem
    utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.), bądź poprzez
    stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę
    (opracowanie) istniejącego programu komputerowego. Wytwarza Pan programy
    komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego cechują się one
    oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Efekty pracy zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, nie są
    jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od

    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób systematyczny prace
    twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Pana zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Celem Pana jest dostarczenie klientowi programów
    komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: tworzenie
    kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z
    zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi,
    funkcji i języków programowania), tworzenie kodu programu komputerowego, który
    realizuje cele biznesowe klientów. Cele te obowiązywały w latach określonych we wniosku.
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach/technologiach (...). Okoliczność dodania nowych,
    zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i
    nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań
    już funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał
    wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich
    rozwiązaniach programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że
    „Oprogramowanie” stanowi efekt Pana pracy, przy której wykonywaniu miał Pan
    zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie polegała na kopiowaniu istniejącego już
    utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty Pana działania stanowią coś
    wcześniej nieznanego jego twórcy - Panu. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz
    Pana klienta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha
    twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie
    mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają
    na potrzeby Pana klienta. Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i
    zaprojektowanej przez Pana mieszanki technologii: (...) powoduje, że oprogramowanie po
    jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów Zlecających -
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się. Utwory tworzone i rozwijane przez Pana w każdym przypadku są chronione
    przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). W zakresie rozwoju
    Oprogramowania dokonuje Pan rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy
    o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Pana do wytworzenia
    lub rozwoju Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony
    powołanym wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego. Harmonogramy prac są ustalane na

    bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany
    harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów
    prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Pana zawsze faktycznie
    zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;

        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach podejmowanej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Pana od momentu
    rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym prowadzi Pan prace
    rozwojowe. Wskazał Pan, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Panu
    uzyskanie przychodu. W ramach działalności, dzięki której tworzy i modyfikuje/rozwija
    /ulepsza Pan „oprogramowanie” wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z
    branży masowego pozyskiwania i przetwarzania danych. Pracuje Pan przy użyciu
    technologii: (...),uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich
    zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Zasobami wiedzy i umiejętności, którymi
    Pan dysponował są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana spełniają
    definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
      ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo- rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) * 1,3/a + b + c + d

      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności

      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług –
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na Zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
      praw majątkowych do programów komputerowych;
    7) od 1 stycznia 2025 r. prowadzi Pani na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
    Będzie mógł więc Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu,
    osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku za 2025 r. i lata
    kolejne, o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów poniesionych na:
        1. sprzęt  komputerowy  i  peryferia  komputerowe,  narzędzia  programistyczne  do
        tworzenia oprogramowania;
        2. urządzenia i materiały biurowe;
        3. usługi telekomunikacyjne, zakup telefonu komórkowego, zakup smartwatcha i
        innych urządzeń mobilnych (tablety);
        4. użytkowanie samochodu;
        5. usługi księgowe oraz
        6. kursy, szkolenia programistyczne i literaturę fachową
    za  koszty  prowadzonej  bezpośrednio  przez  Pana  działalności  badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Pana na sprzęt komputerowy i peryferia
    komputerowe, narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania, urządzenia i
    materiały biurowe, usługi telekomunikacyjne, zakup telefonu komórkowego, zakup
    smartwatcha i innych urządzeń mobilnych (tablety), użytkowanie samochodu, usługi

    księgowe oraz kursy, szkolenia programistyczne i literaturę fachową, mogą stanowić
    koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności
    badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie
        zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w
      decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.