Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP2.4512.959.2016.1.AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-01-20
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na realizację projektu.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz unijny; gmina; odliczenia; odzyskanie; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2016 r. (data wpływu 21 grudnia 2016 r) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na realizację projektu pn. … – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na realizację projektu pn. …

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest czynnym ,,płatnikiem” podatku od towarów i usług i realizuje projekt pod tytułem:…

W ramach inwestycji zrealizowano następujący zakres:

*   rdzeń systemu stanowi serwerownia świadcząca usługi i gromadząca dane,
*   na potrzeby gromadzenia i udostępniania danych i usług zakupiono serwery dedykowane dla wszystkich wraz z serwerami zabezpieczającymi – 4 szt.,
*   ze względu na bezpieczeństwo, wydajność i ilość gromadzonych danych zakupiono macierz dyskową dla serwera danych i serwera usług – 2+1 szt.,
*   każda podłączana jednostka ma cztery podłączenia z siecią szerokopasmową za pomocą bezpiecznych protokołów VLAN lub VPN,
*   każda instytucja została wyposażona w trzy podpisy elektroniczne kwalifikowane, niezbędne do sygnowania dokumentów w formie elektronicznej,
*   każda lokalizacja została wyposażona w jeden zestaw komputerowy (69+1 Wydział Edukacji),
*   serwer gromadzący dane posiada rozwiązanie sprzętowo-programowe umożliwiające przenoszenie danych z \`(...)\`SIP oraz wprowadzanie danych do \`(...)\`SIP,
*   na serwerze usług uruchomione zostały następujące usługi: rekrutacja do przedszkoli – transakcja; rekrutacja do szkół ponadgimnazjalnych – transakcja; obwody szkół podstawowych – dwustronna interakcja; obwody szkół gimnazjalnych – dwustronna interakcja; dzienniki elektroniczne, świadectwa – transakcja; obowiązek szkolny – informacja; stypendia szkolne – interakcja; portal informacyjny z e-learning – dwustronna interakcja; biblioteka – transakcja.

Oprogramowanie świadczące usługi opiera się na architekturze wielowarstwowej i wykorzystuje relacyjną bazę danych. Interfejs wykonany został w języku polskim i pracuje w środowisku przeglądarek internetowych. Oprogramowanie świadczące usługi pobiera dane z serwera danych oraz dostarcza dane na serwer usług. Przetwarzanie większości zasobów odbywa się po stronie serwera danych. Serwer usług jest bramą, interfejsem dla społeczeństwa. Serwer danych jest kluczowy dla przedsięwzięcia ze względu na jego rolę integratora danych i przekazywania wynikowych form dla serwera usług. Do każdej z zainstalowanych na serwerze aplikacji wgląd lub możliwości edycyjne mają wszystkie instytucje oświatowe oraz Departament Edukacji (obecnie Departament Edukacji i Sportu) w ramach przydzielonych uprawnień. Na serwerze znajduje się oprogramowanie umożliwiające prowadzenie Elektronicznej Księgi Uczniów, która powiązana jest z \`(...)\`SIP w zakresie pobierania informacji z Ewidencji Ludności oraz z Elektronicznym Obiegiem Dokumentów i Elektroniczną Księgą Ewidencji. Na serwerze znajduje się oprogramowanie umożliwiające Elektroniczny Obieg Dokumentów. Elektroniczny Obieg Dokumentów umożliwia przedstawicielom instytucji edukacyjnych wymienianie się informacjami dot. zagadnień realizowanych na potrzeby e-usług.

W ramach projektu zakupiono cztery serwery, uruchomiona została platforma GIS oraz trzy systemy archiwizacji danych, uruchomionych zostało dziewięć usług online na wszystkich poziomach oraz jeden portal o funkcjonalności umożliwiającej kontakt online obywatela z urzędem. Każda instytucja została wyposażona w trzy podpisy elektroniczne kwalifikowane oraz w jeden zestaw komputerowy. W skład zestawu wchodzi komputer, monitor, klawiatura, mysz, urządzenie wielofunkcyjne (skaner, drukarka, kopiarka), podtrzymywanie napięcia (UPS). Łącznie zostało zakupionych 70 zestawów.

Celem przedsięwzięcia było opracowanie i wdrożenie systemu do komunikacji pomiędzy placówkami oświatowymi Miasta X. a Urzędem Miejskim oraz uczniami i rodzicami. System ma zapewnić przesyłanie przez jednostki oświatowe danych niezbędnych do realizacji zadań przez Departament Edukacji i Sportu Urzędu Miejskiego oraz świadczyć usługi administracyjne online.

Właścicielem majątku zakupionego w wyniku realizacji projektu, dofinansowanego ze środków Unii Europejskiej, jest beneficjent – Gmina, reprezentowana przez Prezydenta Miasta. Nadzór nad działalnością placówek oświatowych sprawuje Prezydent Miasta. Fizycznie za zarządzanie obiektami, właściwą organizację i funkcjonowanie oraz efektywne gospodarowanie powierzonym mieniem, odpowiadają dyrektorzy placówek oświatowych.

Po zakończeniu realizacji projektu za finansowanie i utrzymanie obiektu w odpowiednim standardzie odpowiada Beneficjent. Środki finansowe na te cele pochodzą ze środków budżetu Miasta. Koszty związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem portalu edukacyjnego są ponoszone przez Beneficjenta – Gminę, reprezentowaną przez Prezydenta Miasta. Ponadto, w budżecie Miasta zabezpieczone zostały środki na utrzymanie placówek oświatowych, włącznie z kosztami utrzymania rezultatów projektu. Zakupy towarów i usług nabywane w związku z realizacją projektu nie służyły sprzedaży opodatkowanej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa możliwe było odzyskanie podatku naliczonego przez beneficjenta?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odzyskania przez beneficjenta w całości podatku naliczonego wynikającego z realizacji opisanego projektu. Zgodnie z wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013, co do zasady realizowany projekt musi zachować trwałość przez okres 5 lat od daty zakończenia realizacji inwestycji określonej w umowie dofinansowania projektu. Nie może też zostać poddany znaczącej modyfikacji, mającej wpływ na charakter lub warunki realizacji projektu.

Majątek powstały w wyniku realizacji projektu stanowi majątek Gminy. Realizacja projektu nie miała związku z czynnościami opodatkowanymi – Gmina nie uzyskiwała profitów, związanych z wykorzystaniem uzyskanego w wyniku realizacji projektu majątku. Był i jest on wykorzystywany w celach dydaktycznych i administracyjnych, nie dla osiągnięcia zysku.

W związku z tym Wnioskodawca, jako beneficjent, nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego związanego z jego realizacją.

Podatek VAT został uwzględniony we wniosku aplikacyjnym projektu jako koszt kwalifikowany, czyli niemożliwy do odzyskania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656, z późn. zm.) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu.

Powyższa kwestia w analogiczny sposób uregulowana była:

*   od dnia 6 kwietnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, z późn. zm.),
*   od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649, z późn. zm.),
*   od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. w rozdziale 9 i § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799, z późn. zm.),
*   od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. w rozdziale 10 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 2012, poz. 1336, z późn. zm.).
*   od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2008 r. w rozdziale 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970, z późn. zm.)

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że nie był/nie jest spełniony warunek, o którym mowa w cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, skoro poniesione wydatki w ramach ww. projektu nie miały/nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. W konsekwencji, Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z przedmiotową inwestycją.

Nie przysługiwało również prawo do zwrotu podatku naliczonego, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowiło środków wskazanych w powołanych rozporządzeniach.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.