Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-111/14-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-10
Teza: Czy regulacja art. 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma zastosowania do tej części odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu, która odpowiada naliczonym w okresie realizacji inwestycji, odsetkom od finansowania zewnętrznego?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; inwestycje; odsetki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 10 luty 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy regulacja art. 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma zastosowania do tej części odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu, która odpowiada naliczonym w okresie realizacji inwestycji, odsetkom od finansowania zewnętrznego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy regulacja art. 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma zastosowania do tej części odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu, która odpowiada naliczonym w okresie realizacji inwestycji, odsetkom od finansowania zewnętrznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest podmiotem z siedzibą w Polsce i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji masy włóknistej oraz papierów przemysłowych. Spółka zrealizowała inwestycję o wartości ok. 280 mln euro, polegającą na budowie zakładu produkcyjnego z innowacyjną maszyną papierniczą.

Od grudnia 2012 r. Spółka rozpoczęła produkcję masy makulaturowej (półprodukt do produkcji papieru) w tzw. makulaturowni. Natomiast od połowy I kwartału 2013 r. rozpoczęła produkcję papieru, od II kwartału Spółka prowadzi sprzedaż wyrobu gotowego: papieru opakowaniowego, sprzedaż jest realizowana zarówno do odbiorców krajowych jak i zagranicznych.

Środki trwałe wytworzone w wyniku realizacji inwestycji zostały oddane do użytkowania w dniu 31 marca 2013 roku. Źródłem finansowania inwestycji była wewnątrzgrupowa pożyczka. Spłata pożyczki została odłożona w czasie i rozpocznie się dopiero w roku 2014.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy regulacja art. 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma zastosowania do tej części odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu, która odpowiada naliczonym w okresie realizacji inwestycji, odsetkom od finansowania zewnętrznego?

Zdaniem Wnioskodawcy

Spółka ustala wartość początkową środka trwałego na podstawie artykułu 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. uwzględniając w szczególności odsetki i prowizje naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, a także odsetki, które stanowiłyby koszt uzyskania przychodu np. skapitalizowane, o ile dotyczą okresu realizacji inwestycji.

Mając na uwadze powyższe, w przypadku gdy realizacja określonej inwestycji przez Spółkę, tj. wytworzenia nowych środków trwałych finansowana jest ze środków zewnętrznych, to w okresie realizacji inwestycji odsetki naliczone od przedmiotowego finansowania powinny zostać zaliczone do wartości początkowej środka trwałego. W ocenie Spółki w wartości początkowej środka trwałego powinny zostać uwzględnione wszystkie odsetki naliczone do dnia przyjęcia środka trwałego do używania.

Powołany wyżej przepis jest przepisem szczególnym, natomiast przepis art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest przepisem ogólnym, w przypadku kolizji, jak w tym przypadku, stosuje się zasadę, iż późniejszy przepis szczególny nie uchyla wcześniejszego przepisu ogólnego. W konsekwencji należy uznać, iż przepisy art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdą zastosowania do tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada kwotom odsetek naliczonym, uwzględnionym w wartości początkowej środka trwałego.

Uzasadnienie

Spółka ustala wartość początkową środka trwałego na podstawie artykułu 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. uwzględniając w szczególności odsetki i prowizje naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, a także odsetki, które stanowiłyby koszt uzyskania przychodu np. skapitalizowane, o ile dotyczą okresu realizacji inwestycji.

Mając na uwadze powyższe, w przypadku gdy realizacja określonej inwestycji prowadzonej przez Spółkę, tj. wytworzenia nowych środków trwałych finansowana jest ze środków zewnętrznych, to w okresie realizacji inwestycji odsetki naliczone od przedmiotowego finansowania, powinny zostać zaliczone do wartości początkowej środka trwałego. W ocenie Spółki w wartości początkowej środka trwałego powinny zostać uwzględnione wszystkie odsetki naliczone do dnia przyjęcia środka trwałego do używania. Od tak ustalonej wartości środka trwałego z uwzględnieniem uregulowań art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonywane są odpisy amortyzacyjne stanowiące na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodu.

Przepisy art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowiące, iż ust. 1:w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodu o kwotę wynikającą z tych dokumentów, natomiast ust. 2 stanowi, że jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodu o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została uregulowana w tym terminie, regułę te należy uznać za normę ogólną, bowiem przedmiotowy przepis ma zastosowanie do kategorii ogólnej jaką są koszty uzyskania przychodu.

Spółka prawidłowo ustala wartość początkową środków trwałych, zgodnie z przepisami art. 16a-16m z uwzględnieniem art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Na podstawie art. 15 ust. 6 ww. ustawy SE Narew zalicza odpisy z tytułu zużycia środków trwałych (odpisy amortyzacyjne) do kosztów uzyskania przychodu.

Spółka pragnie wskazać, iż prawidłowość prezentowanego przez nią stanowiska została potwierdzona w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 5 lipca 2013 roku sygn. IPTPB3/423-112/13-5/GG, w której zaakceptowano stanowisko Wnioskodawcy, iż „ regulacji art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stosuje się do tej części odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada naliczonym w okresie realizacji inwestycji odsetkom od finansowania zewnętrznego”.

Podobne stanowisko Minister Finansów przedstawił w interpretacji ILPB4/423-357/13-2/ŁM.

Zatem, Spółka wniosła o potwierdzenie, że przedstawione przez nią stanowisko w zakresie nie stosowania przepisów art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do odsetek od pożyczki, naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania, jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Na marginesie sprawy należy dodać, że Spółka w uzasadnieniu własnego stanowiska, powołała się na zastosowanie w niniejszej sprawie, reguł kolizyjnych.

Skoro, zdaniem Wnioskodawcy, „Powołany wyżej przepis jest przepisem szczególnym (art. 16g ust. 4), natomiast przepis art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest przepisem ogólnym, to zdaniem Wnioskodawcy „(…) późniejszy przepis szczególny nie uchyla wcześniejszego przepisu ogólnego.”

Należy jednak zauważyć, że treść reguły, powołanej przez Wnioskodawcę, wskazuje iż późniejszy przepis ogólny nie uchyla wcześniejszego, szczególnego przepisu (lex posterior generalis non derogat legi priori speciali).

Zatem, organ interpretacyjny, uwzględniając pozostałą treść uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy, uznał powyższe za oczywistą omyłkę, nie mającą wpływu na przyjęte rozstrzygnięcie w sprawie.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.