Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.694.2024.1.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu
usług w zakresie Rozliczenia Rocznego oraz moment
dokonania korekty rozliczenia importu usług w związku z
Dodatkowym Rozliczeniem, w przypadku gdy Dodatkowe
Rozliczenie ma wartość dodatnią/ujemną.
Słowa kluczowe: cena-ceny transferowe
import-import usług
korekta-korekta podatku należnego
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
importu usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi ciągłe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zaliczka, zadatek, przedpłata,
rata, wkład budowlany lub mieszkaniowy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania z tytułu
importu towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Ustalenie podstawy opodatkowania w
przypadku importu usług oraz dostawy towarów, dla
której podatnikiem jest ich nabywca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Zwiększenie podstawy opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego z
    tytułu importu usług w zakresie Rozliczenia Rocznego oraz momentu dokonania korekty
    rozliczenia importu usług w związku z Dodatkowym Rozliczeniem, w przypadku gdy
    Dodatkowe Rozliczenie ma wartość dodatnią/ujemną.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) jest spółką mającą status
    podatnika VAT w rozumieniu art. 15 Ustawy o VAT, posiadającą siedzibę działalności
    gospodarczej w Polsce.
    Spółka prowadzi działalność w zakresie udostępniania oraz obsługi elektronicznej giełdy
    kryptowalut, na której zarejestrowani użytkownicy (usługobiorcy usług świadczonych
    przez Spółkę) mogą nabywać oraz sprzedawać krypowaluty, takie jak (...).
    W zamian za świadczone usługi (umożliwienie zawierania transakcji poprzez obsługiwaną
    przez Spółkę giełdę cyfrową) Spółka pobiera od użytkowników (usługobiorców usług
    świadczonych przez Spółkę) prowizję.
    Powyższa działalność Spółki jest zwolniona z podatku VAT, co oznacza m.in., że Spółce nie
    przysługuje prawo do odliczania podatku VAT związanego z nabywaniem towarów i usług
    związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Spółka jest oznaczona na liście
    podatników, o której mowa w art. 96b Ustawy o VAT („Biała Lista Podatników”) jako
    podatnik VAT zwolniony.
    Na potrzeby świadczenia opisanych powyżej usług, Spółka nabywa od podmiotów
    powiązanych: spółki B. LTD, z siedzibą w Singapurze („Usługodawca”), oraz spółek C. FZE, z
    siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, D. W.L.L., z siedzibą w Bahrajnie oraz E.
    Ltd, z siedzibą w Singapurze (dalej, w zależności od kontekstu jako „Licencjodawca” lub
    łącznie jako: „Licencjodawcy”) usługi wspierające jej działalność.
    Usługi na rzecz Spółki świadczone są w sposób ciągły.
    Na potrzeby wydania interpretacji należy przyjąć, że Usługodawca oraz Licencjodawcy
    spełniają definicję podatnika VAT w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 15 ust. 1
    Ustawy o VAT, oraz że nie posiadają oni siedziby działalności ani stałego miejsca
    prowadzenia działalności na terytorium Polski.
    Usługi świadczone na rzecz Spółki można podzielić na dwie zasadnicze kategorie.
    Do pierwszej kategorii, świadczonej przez Usługodawcę, (określanej dalej jako: „Usługi
    wsparcia”) należą między innymi: usługi obsługi klientów Spółki (tzw. „customer suport”),
    tzw. usługi back office (tj. szeroko rozumiane usługi wsparcia techniczno-
    administracyjnego w procesach administracyjnych i biurowych), usługi HR (usługi wsparcia
    działu kadr i zarządzenia zasobami ludzkimi), usługi administracyjne, wsparcia
    podatkowego oraz w obszarze finansów, wsparcia w obszarze IT (technologii
    komputerowych), wsparcia w obszarze zamówień / zakupów dokonywanych od
    podmiotów zewnętrznych, wparcia w obszarze zarządzenia ryzykiem oraz nadzoru nad
    przestrzeganiem regulacji (tzw. usługi compliance), a także usług wsparcia prawnego oraz
    wsparcia z zakresie przestrzegania regulacji w zakresie prowadzenia działalności
    regulowanej.
    Do drugiej kategorii usług, świadczonych przez Licencjodawców (określanej dalej jako
    „Usługi licencyjne”) należą usługi licencyjne. Licencje udzielane są Spółce przez
    Licencjodawców na prawo do korzystania ze znaku towarowego A. oraz na prawo do
    korzystania z technologii służących do prowadzenia giełdy kryptowalut oraz obsługi
    transakcji (w tym licencja do używania oprogramowania, kodu źródłowego, algorytmów
    itp.).
    Usługi wsparcia oraz Usługi licencyjne są usługami do których ma zastosowanie art. 28b
    Ustawy o VAT (tj. miejsce świadczenia tych usług ustalane jest w oparciu o ogólną regułę,
    wynikającą z art. 28b Ustawy o VAT).
    26 listopada 2024 r. Spółka zawarła aneksy do umów regulujących zasady świadczenia
    Usług wsparcia oraz Usług licencyjnych, które to aneksy - z datą ich podpisania – zmieniły
    (doprecyzowały) zasady dokumentowania rozliczeń w sposób opisany w dalszej części
    wniosku.

    Zgodnie z obecnym brzmieniem umów zawartych przez Spółkę, Usługi wsparcia oraz
    Usługi licencyjne są rozliczane na następujących zasadach:
      Zgodnie z umowami zawartymi z Usługodawcą oraz Licencjodawcami,
      wynagrodzenie Usługodawcy oraz Licencjodawców za usługi świadczone na rzecz
      Spółki jest należne i rozliczane za okresy roczne, zgodne z każdym kolejnym rokiem
      kalendarzowym. Wynagrodzenie to jest kalkulowane zgodnie z formułą opisaną w
      umowach, zgodnie z metodami ustalania cen transferowych pomiędzy podmiotami
      powiązanymi. Co istotne z punktu widzenia pytań zadanych w niniejszym wniosku,
      należy wskazać, że:
    o W zakresie części świadczonych Usług wsparcia formuła kalkulacji wynagrodzenia
      przewiduje, że jest ono kalkulowane na bazie tzw. reguły „koszt plus”. Oznacza to, że
      wynagrodzenie Usługodawcy kalkulowane jest jako wartość jego kosztów
      bezpośrednich oraz pośrednich poniesionych na świadczenie usług, powiększone o
      wartość rynkowej marży. Ponieważ Usługodawca wykonuje usługi jednocześnie na
      rzecz Spółki oraz na rzecz innych podmiotów z grupy A, określenie wartości
      niektórych kosztów pośrednich, które stanowią bazę kalkulacji wynagrodzenia za
      świadczenie usług następuje na podstawie alokacji (dokonywanej w oparciu o
      obiektywne dane i wskaźniki) do poszczególnych spółek będących nabywcami usług.
      Taka metoda kalkulacji wynagrodzenia powoduje, że wynagrodzenie roczne
      kalkulowane jest w oparciu o dane i wskaźniki niemożliwe do ustalenia przez
      Usługodawcę na początku oraz w trakcie trwania roku kalendarzowego (oraz w
      okresie ok. kwartału po jego zakończeniu). Wynika to zasadniczo z dwóch
      okoliczności: Po pierwsze, niektóre koszty ponoszone przez Usługodawcę w związku
      ze świadczeniem usług mogą być znane dopiero po zakończeniu roku
      kalendarzowego, gdy Usługodawca otrzyma wszystkie faktury oraz rachunki
      dokumentujące zakup usług. Po drugie, opisana powyżej alokacja kosztów
      pośrednich do poszczególnych spółek z grupy, dokonywana na bazie obiektywnych
      danych, jest możliwa dopiero po zakończaniu i podsumowaniu danego roku
      kalendarzowego, kiedy znane są finalne wyniki finansowe poszczególnych spółek z
      grupy A.
    o W zakresie innej części świadczonych Usług wsparcia, formuła kalkulacji
      wynagrodzenia przewiduje, że jest ono kalkulowane na bazie tzw. metody zysku
      transakcyjnego. Dla wyjaśnienia, w uproszczeniu, metoda zysku transakcyjnego
      opiera się na uzgodnieniu wysokości wynagrodzenia za świadczone usługi w oparciu
      o dane finansowe usługodawcy oraz usługobiorcy z uwzględnieniem zysków
      osiąganych przez te podmioty, w taki sposób, aby – uwzględniając ryzyka, funkcje
      oraz aktywa stron zaangażowanych w transakcje – zyski dwóch stron zostały
      ostatecznie podzielone w sposób taki, jaki uczyniłyby to pomiędzy sobą dwa
      podmioty niepowiązane.
      Podobnie, jak w przypadku opisanej wcześniej metody „koszt plus”, omawiana
      metoda kalkulacji wynagrodzenia powoduje, że wynagrodzenie roczne kalkulowane
      jest w oparciu o dane niemożliwe do ustalenia przez Usługodawcę na początku oraz
      w trakcie trwania roku kalendarzowego (oraz w okresie ok. kwartału po jego
      zakończeniu), gdyż jest ono możliwe do ustalenia dopiero po zakończeniu roku
      kalendarzowego oraz podsumowaniu wszystkich zysków oraz kosztów poniesionych
      przez strony transakcji w trakcie danego roku.

    o W zakresie Usług licencyjnych wynagrodzenie ustalane jest jako procent wartości
      przychodów netto generowanych przez Spółkę, przy czym formuła ta modyfikowana
      jest szczególnymi regułami w zakresie określania limitów oraz progów
      dochodowości.
    o Również omawiana metoda kalkulacji wynagrodzenia powoduje, że wynagrodzenie
      roczne kalkulowane jest w oparciu o dane niemożliwe do ustalenia przez
      Usługodawcę na początku oraz w trakcie trwania roku kalendarzowego (oraz w
      okresie ok. kwartału po jego zakończeniu), gdyż jest ono możliwe do ustalenia
      dopiero po zakończeniu roku oraz podsumowaniu wszystkich zysków (oraz danych
      finansowych) przez strony transakcji.
      Jak wskazano powyżej, usługi (zarówno Usługi wsparcia, jak również Usługi
      licencyjne) świadczone na rzecz Spółki rozliczane są na bazie rocznej. Przy czym, w
      trakcie trwania roku kalendarzowego Usługodawca / Licencjodawca może zażądać
      zapłaty zaliczek na poczet rocznego rozliczenia, w wysokości określonej na
      podstawie bieżących prognoz oraz wstępnych kalkulacji. Zaliczki takie są płacone na
      podstawie faktur wystawianych przez Usługodawcę / Licencjodawcę na rzecz Spółki.
      Umowa nie przewiduje stałych, cyklicznych okresów, za które płatne są zaliczki.
      Innymi słowy, Usługodawca / Licencjodawca może wystawiać faktury zaliczkowe np.
      raz na kwartał, raz na pół roku lub – w zależności od bieżących prognoz - według
      innych okresów. Może więc zdarzyć się tak, że w danym roku Spółka w ogóle nie
      zapłaci zaliczki na poczet rocznego rozliczenia, zapłaci np. jedną półroczną zaliczkę
      lub 4 kwartalne zaliczki.
      Zgodnie z umowami, po zakończeniu roku kalendarzowego, nie później niż do 15
      stycznia kolejnego roku, Spółka otrzymuje fakturę stanowiącą podsumowanie
      rozliczenia danego roku kalendarzowego na bazie możliwie najdokładniejszych
      kalkulacji na podstawie danych znanych Usługodawcy / Licencjodawcy i dokonanych
      przez Usługodawcę / Licencjodawcę na dzień 31 grudnia danego roku („Rozliczenie
      Roczne”). Umowy wskazują w tym zakresie, że Rozliczenie Roczne jest na dzień
      wystawienia faktury przez Usługodawcę / Licencjodawcę jedyną kwotą należną
      Usługodawcy / Licencjodawcy tj. możliwą do żądania przez Usługodawcę /
      Licencjodawców na dzień wystawienia faktury. Przy czym, w przypadku, gdy
      otrzymane przez Spółkę faktury zaliczkowe pokrywałyby w całości wynagrodzenie
      wstępnie należne za dany rok kalendarzowy, otrzymywana do 15 stycznia kolejnego
      roku faktura wskazuje wartość zaliczek oraz informuje, że nie istnieje kwota do
      dopłaty. Jeżeli wartość zapłaconych zaliczek jest mniejsza, faktura dokumentująca
      Rozliczenie Roczne wskazuje dodatkową kwotę do zapłaty.
      Ponieważ – jak wskazano powyżej – wynagrodzenie należne Usługodawcy /
      Licencjodawcom jest kalkulowane m.in. w oparciu o dane niemożliwe do ustalenia
      przez Usługodawcę oraz Licencjodawców na początku oraz w trakcie trwania roku
      kalendarzowego, umowy przewidują, że w terminie do końca kwietnia roku
      następującego po danym roku kalendarzowym (kiedy znane będą wszystkie dane
      niezbędne do dokonania finalnej kalkulacji wynagrodzenia należnego Usługodawcy)
      dokonywane jest dodatkowe rozliczenie („urealnienie” wynagrodzenia za dany rok,

      tzw. „true-up”) za świadczenie usług w poprzednim roku kalendarzowym
      („Dodatkowe Rozliczenie”). Omawiane rozliczenie może polegać na zwiększeniu lub
      na zmniejszeniu wartości Rozliczenia Rocznego. W takim przypadku, Spółka
      otrzymuje od Usługodawcy / Licencjodawców fakturę (która wystawiana jest zawsze
      w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym Usługodawca / Licencjodawca
      dokonuje finalnej kalkulacji stanowiącej podstawę do dokonania Dodatkowego
      Rozliczenia), na podstawie której Spółka jest obciążana dodatkowym
      wynagrodzeniem dotyczącym danego roku kalendarzowego, albo otrzymuje zwrot
      części wynagrodzenia zapłaconego za dany rok na podstawie wstępnych kalkulacji.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym obowiązek podatkowy (w
      imporcie usług) z tytułu Rozliczenia Rocznego powstaje – co do zasady – 31 grudnia
      każdego roku kalendarzowego, przy czym jeżeli przed 31 grudnia Spółka dokona
      zapłaty zaliczek, obowiązek podatkowy powstaje (tylko w zakresie zapłaconej zaliczki)
      w dniu dokonania zapłaty przez Spółkę zaliczki?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku, gdy Dodatkowe
      Rozliczenie ma wartość dodatnią (Spółka ma obowiązek zapłacić dodatkowe
      wynagrodzenie do Usługodawcy / Licencjodawcy) obowiązek podatkowy (w imporcie
      usług) w związku z Dodatkowym Rozliczeniem powstaje w miesiącu otrzymania przez
      Spółkę od Usługodawcy / Licencjodawcy faktury dokumentującej Dodatkowe
      Rozliczenie tj. „na bieżąco” (przy założeniu, że faktura taka jest otrzymywana w tym
      samym miesiącu, w którym Usługodawca / Licencjodawca dokonuje finalnej kalkulacji
      Dodatkowego Rozliczenia), co oznacza, że w przypadku otrzymania takiej faktury w
      kwietniu roku następującego po danym roku kalendarzowym Spółka nie ma
      obowiązku dokonywać korekty rozliczenia za grudzień roku kalendarzowego, którego
      Dodatkowe Rozliczenie dotyczy?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku, gdy Dodatkowe
      Rozliczenie ma wartość ujemną (Spółka otrzymuje zwrot części wynagrodzenia od
      Usługodawcy / Licencjodawcy), Spółka powinna ująć taką fakturę w miesiącu jej
      otrzymania tj. „na bieżąco” (przy założeniu, że faktura taka jest otrzymywana w tym
      samym miesiącu, w którym Usługodawca / Licencjodawca dokonuje finalnej kalkulacji
      Dodatkowego Rozliczenia), co oznacza że w przypadku otrzymania takiej faktury w
      kwietniu roku następującego po danym roku kalendarzowym Spółka nie ma
      obowiązku dokonywać korekty rozliczenia za grudzień roku kalendarzowego, którego
      Dodatkowe Rozliczenie dotyczy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Obowiązek podatkowy (w imporcie usług) z tytułu Rozliczenia Rocznego powstaje – co
      do zasady – 31 grudnia każdego roku kalendarzowego, przy czym jeżeli przed 31
      grudnia Spółka dokona zapłaty zaliczek, obowiązek podatkowy powstaje (tylko w
      zakresie zapłaconej zaliczki) w dniu dokonania zapłaty przez Spółkę zaliczki.
    2. W przypadku, gdy Dodatkowe Rozliczenie ma wartość dodatnią (Spółka ma obowiązek
      zapłacić dodatkowe wynagrodzenie do Usługodawcy / Licencjodawcy) obowiązek
      podatkowy (w imporcie usług) w związku z Dodatkowym Rozliczeniem powstaje w
      miesiącu otrzymania przez Spółkę od Usługodawcy / Licencjodawcy faktury
      dokumentującej Dodatkowe Rozliczenie tj. „na bieżąco” (przy założeniu, że faktura
      taka jest otrzymywana w tym samym miesiącu, w którym Usługodawca /
      Licencjodawca dokonuje finalnej kalkulacji Dodatkowego Rozliczenia), co oznacza, że w

      przypadku otrzymania takiej faktury w kwietniu roku następującego po danym roku
      kalendarzowym Spółka nie ma obowiązku dokonywać korekty rozliczenia za grudzień
      roku kalendarzowego, którego Dodatkowe Rozliczenie dotyczy.
    3. W przypadku, gdy Dodatkowe Rozliczenie ma wartość ujemną (Spółka otrzymuje zwrot
      części wynagrodzenia od Usługodawcy / Licencjodawcy), Spółka powinna ująć taką
      fakturę w miesiącu jej otrzymania tj. „na bieżąco” (przy założeniu, że faktura taka jest
      otrzymywana w tym samym miesiącu, w którym Usługodawca / Licencjodawca
      dokonuje finalnej kalkulacji Dodatkowego Rozliczenia), co oznacza że w przypadku
      otrzymania takiej faktury w kwietniu roku następującego po danym roku
      kalendarzowym Spółka nie ma obowiązku dokonywać korekty rozliczenia za grudzień
      roku kalendarzowego, którego Dodatkowe Rozliczenie dotyczy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Wstęp – uzasadnienie interesu w wystąpieniu z wnioskiem o wydanie interpretacji
    Na wstępnie Spółka pragnie pokrótce uzasadnić jej interes w wystąpieniu z wnioskiem o
    wydanie interpretacji.
    W omawianej sprawie Spółka jest nabywcą świadczonych na jej rzecz usług. Ponieważ
    jednak usługi te są świadczone przez podmioty mające status podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT (tj. podmiot prowadzący działalność gospodarczą),
    który nie posiada w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności, Spółka
    jest obowiązana do rozpoznawania w Polsce importu usług i wykazywania podatku
    należnego we właściwej deklaracji VAT. Z tego względu potwierdzenie zasad powstawania
    obowiązku podatkowego z tytułu opisanego w zdarzeniu przyszłym Rozliczenia Rocznego
    oraz Dodatkowego Rozliczenia pozwoli jej na prawidłowe wywiązywanie się z jej
    obowiązków na gruncie Ustawy o VAT.
    1. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    A. Przepisy mające zastosowanie do pytania Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 2 pkt 9 Ustawy o VAT przez import usług rozumie się świadczenie usług, z
    tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 4.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikami są również osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi,
    jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b) usługobiorcą jest:
        w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
        art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
        w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
        w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności

        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 Ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6,
    art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    W myśl art. 19a ust. 3 Ustawy o VAT usługę, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
    z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do
    momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez
    okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają
    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Natomiast, zgodnie z art. 19a ust. 8 Ustawy o VAT jeżeli przed dokonaniem dostawy
    towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności
    przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed
    ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
    przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do
    otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób,
        o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
        powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
      B. Stanowisko Wnioskodawcy
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy należy rozpocząć od wskazania, że w
    przedmiotowym stanie faktycznym dochodzi do importu usług, ponieważ:
        Usługodawcą oraz Licencjodawcami są podatnicy w rozumieniu art. 15 Ustawy o
        VAT, nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca
        prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce,
        usługobiorcą jest Spółka (podatnik w rozumieniu art. 15 Ustawy o VAT, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej w Polsce).
    Są zatem spełnione przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT.
    W opinii Wnioskodawcy, do opisanych we wniosku Usług wsparcia oraz Usług licencyjnych
    będą miały zastosowanie ogólne zasady określania obowiązku podatkowego,
    przewidziane w art. 19a ust. 1-3 oraz ust. 8 Ustawy o VAT.
    W tym zakresie, po pierwsze, przepisy Ustawy o VAT nie przewidują odmiennych ogólnych
    zasad powstania obowiązku podatkowego dla importu usług. Po drugie, w przypadkach w
    których przepisy Ustawy o VAT wprowadzają szczególne reguły powstawania obowiązku
    podatkowego dla niektórych kategorii usług (np. usług stałej obsługi prawnej i biurowej -
    art. 19a ust. 5 Ustawy o VAT), te szczególne reguły są zasadniczo wyłączone dla importu
    usług.
    W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, uwzględniając przedstawione w opisie zdarzenia
    przyszłego okoliczności, zgodnie z którymi:

        Wynagrodzenie Usługodawcy oraz Licencjodawców za usługi świadczone na rzecz
        Spółki jest należne i rozliczane za okres roczny zgodny z każdym kolejnym rokiem
        kalendarzowym.
        W trakcie trwania roku kalendarzowego Usługodawca oraz Licencjodawcy mogą
        zażądać zapłaty, na podstawie bieżących prognoz oraz wstępnych kalkulacji,
        zaliczek na poczet rocznego rozliczenia. Zaliczki takie są płacone na podstawie
        faktur wystawianych przez Usługodawcę oraz / lub Licencjodawców na rzecz Spółki.
        Umowa nie przewiduje stałych, cyklicznych okresów, za które płatne są zaliczki.
        Innymi słowy, Usługodawca oraz Licencjodawcy może wedle ich uznania wystawiać
        faktury zaliczkowe np. raz na kwartał, raz na pół roku lub – w zależności od
        bieżących prognoz - według innych okresów. Może więc zdarzyć się tak, że w danym
        roku Spółka w ogóle nie zapłaci zaliczki na poczet rocznego rozliczenia, zapłaci np.
        jedną półroczną zaliczkę lub 4 kwartalne zaliczki.
        Zgodnie z umową, po zakończeniu roku kalendarzowego, nie później niż do 15
        stycznia kolejnego roku, Spółka otrzymuje fakturę stanowiącą podsumowanie
        rozliczenia danego roku kalendarzowego na bazie możliwie najdokładniejszych
        oszacowań dokonanych przez Usługodawcę lub Licencjodawcę na dzień 31 grudnia
        danego roku (rozliczenie zdefiniowane w opisie zdarzenia przyszłego jako
        „Rozliczenie Roczne”). W przypadku, gdy otrzymane przez Spółkę faktury zaliczkowe
        pokrywałyby w całości wynagrodzenie wstępnie należne za dany rok kalendarzowy,
        otrzymywana do 15 stycznia kolejnego roku faktura wskazuje wartość zaliczek oraz
        informuje, że nie istnieje kwota do dopłaty. Jeżeli wartość zapłaconych zaliczek jest
        mniejsza, faktura dokumentująca Rozliczenie Roczne wskazuje dodatkową kwotę
        do zapłaty.
    - należy przyjąć, że dla opisanych we wniosku usług ma zasadniczo zastosowanie art. 19a
    ust. 3 Ustawy o VAT - ustalone są poszczególne terminy płatności (tj. roczne rozliczenia) i
    obowiązek podatkowy, co do zasady, powstaje 31 grudnia każdego roku kalendarzowego.
    Przy czym, jeżeli w trakcie roku kalendarzowego Spółka otrzyma – i zapłaci – fakturę
    zaliczkową, wówczas obowiązek podatkowy (w części zapłaconej zaliczki) powstanie w
    dacie zapłaty.
    2. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2
    A. Przepisy mające zastosowanie do pytania Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2,
    3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Podstawa opodatkowania, zgodnie z art. 29a ust. 6 Ustawy o VAT obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;

      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 10 Ustawy o VAT podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
        jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 17 Ustawy o VAT w przypadku, gdy podstawa
    opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za
    okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
      B. Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2021 r. w zakresie
        pakietu rozwiązań „Slim VAT”
    Zasady korygowania rozliczeń podatników w przypadku korekty in plus podstawy
    opodatkowania były przedmiotem objaśnień podatkowych z dnia 23 kwietnia 2021 r. w
    zakresie pakietu rozwiązań „Slim VAT” oraz wybranych rozwiązań doprecyzowujących
    niektóre konstrukcje VAT wprowadzonych ustawą z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie
    ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2419)
    („Objaśnienia”).
    Zgodnie z Objaśnieniami (pkt. 1.2.2.):
    „W zależności od przyczyny korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna
    zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy
    opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała. Generalnie,
    zaistnienie przesłanek do dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania
    powoduje obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu
    bieżącym (tj. tym, w którym zaistniały wspomniane przesłanki). Takie okoliczności wystąpią
    w przypadku, gdy przyczyna korekty zwiększającej podstawę opodatkowania jest
    spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży. Jednak, tak jak
    dotychczas, w przypadku gdy przyczyna korekty istniała już w momencie wystawienia
    faktury, obowiązek dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania wystąpi w
    rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług.
    Korekta na bieżąco: W momencie wystawienia faktury pierwotnej, podatek należny z
    tytułu danego zdarzenia wykazany jest w prawidłowej wysokości (biorąc pod uwagę
    okoliczności aktualne na ten moment), a dopiero zdarzenie, które następuje po sprzedaży
    stanowi podstawę do podwyższenia ceny, a w konsekwencji – dokonania korekty poprzez
    podwyższenie podatku. W tym zatem przypadku dopiero zdarzenie skutkujące
    podwyższeniem ceny zwiększa wysokość prawidłowo wcześniej wykazanej podstawy
    opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonanej sprzedaży. Korekta podstawy
    opodatkowania jest zatem ujmowana w momencie zaistnienia zdarzenia skutkującego
    podwyższeniem ceny.
    Korekta wsteczna: Odnosząc się do rozliczenia dokonywanego wstecz (poprzez korektę)
    dokonywana korekta ma na celu wykazanie prawidłowej wysokości podatku należnego z
    tytułu danego zdarzenia, który w rozliczeniu za dany okres powstania obowiązku
    podatkowego z tego tytułu został wykazany w wadliwej (zaniżonej) wysokości. Istotne jest
    zatem, że korekta wsteczna dotyczy przypadku gdy wspomniane zaniżenie podstawy
    opodatkowania nastąpiło w świetle okoliczności aktualnych już w momencie
    „pierwotnego” rozpoznania obowiązku podatkowego. (...)

    Ważne! Korekta wsteczna nie dotyczy sytuacji, gdy mechanizm transakcji od początku
    przewiduje możliwość korekty, ale fakt jej wystąpienia jest uzależniony od spełnienia
    dodatkowych warunków ustalonych przez strony. W takim przypadku, tj. jeśli korekta była
    możliwa do przewidzenia w momencie sprzedaży ale uzależniona spełnieniem
    dodatkowego warunku – należy przyjąć, że korekta następuje w rozliczeniu za okres, w
    którym ziszczą się dodatkowe warunki (korekta na bieżąco).”
      C. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Jak opisano w opisie zdarzenia przyszłego wniosku, w sprawie Spółki wynagrodzenie za
    świadczone na jej rzecz usługi będzie kalkulowane na podstawie danych, które na
    początku oraz w trakcie trwania roku kalendarzowego (oraz w okresie krótkim po jego
    zakończeniu) nie będą jeszcze w pełni znane dla Usługodawcy oraz Licencjodawców. W
    rezultacie, zawarta przez strony umowa przewiduje mechanizm zgodnie z którym:
        po zakończeniu roku kalendarzowego, nie później niż do 15 stycznia kolejnego
        roku, Spółka otrzymuje fakturę stanowiącą podsumowanie rozliczenia danego roku
        kalendarzowego na bazie możliwie najdokładniejszych kalkulacji na podstawie
        danych znanych Usługodawcy lub Licencjodawcom i dokonanych przez
        Usługodawcę lub Licencjodawców na dzień 31 grudnia danego roku („Rozliczenie
        Roczne”).
        Umowa wskazuje w tym zakresie, że Rozliczenie Roczne jest jedyną kwotą należną
        tj. możliwą do żądania przez Usługodawcę / Licencjodawcę na dzień wystawienia
        faktury przez Usługodawcę / Licencjodawcę. Przy czym, w przypadku, gdy
        otrzymane przez Spółkę faktury zaliczkowe pokrywałyby w całości wynagrodzenie
        określone na potrzeby Rozliczenia Rocznego, otrzymywana do 15 stycznia
        kolejnego roku faktura wskazuje wartość zaliczek oraz informuje, że nie istnieje
        kwota do dopłaty. Jeżeli wartość zapłaconych zaliczek jest mniejsza, faktura
        dokumentująca Rozliczenie Roczne wskazuje dodatkową kwotę do zapłaty.
        Ponieważ wynagrodzenie należne Usługodawcy / Licencjodawcy jest kalkulowane m.
        in. w oparciu o dane niemożliwe do przewidzenia przez Usługodawcę /
        Licencjodawcę na początku oraz w trakcie trwania roku kalendarzowego, umowy
        przewidują, że w terminie do końca kwietnia roku następującego po danym roku
        kalendarzowym (kiedy znane będą wszystkie dane niezbędne do dokonania finalnej
        kalkulacji wynagrodzenia należnego Usługodawcy / Licencjodawcy) dokonywane
        jest dodatkowe rozliczenie („urealnienie” wynagrodzenia za dany rok, tzw. „true-
        up”) za świadczenie usług w poprzednim roku kalendarzowym (tj. opisane w stanie
        faktycznym „Dodatkowe Rozliczenie”). Omawiane rozliczenie może polegać na
        zwiększeniu lub na zmniejszeniu wartości Rozliczenia Rocznego. W takim
        przypadku, Spółka otrzymuje od Usługodawcy / Licencjodawcy fakturę, na
        podstawie której Spółka jest obciążana dodatkowym wynagrodzeniem dotyczącym
        danego roku kalendarzowego, albo otrzymuje zwrot części wynagrodzenia
        zapłaconego za dany rok na podstawie wstępnych kalkulacji.
    Na podstawie zacytowanego powyżej art. 29a ust. 17 Ustawy o VAT, interpretowanego
    zgodnie z zacytowanymi powyżej Objaśnieniami, należy przyjąć, że podstawa
    opodatkowania z tytułu Dodatkowego Rozliczenia (w przypadku gdy Dodatkowe
    Rozliczenie ma wartość dodatnią) ulega zwiększeniu „na bieżąco", a w konsekwencji że

    obowiązek podatkowy w imporcie usług powstaje w dacie, w której Spółka otrzymuje
    fakturę dokumentującą Dodatkowe Rozliczenie.
    Niepoprawne byłoby w takim przypadku korygowanie rozliczeń Spółki za grudzień roku
    kalendarzowego, którego Dodatkowe Rozliczenie dotyczy. Wynika to z okoliczności, że w
    dacie, w której Spółka otrzymuje fakturę dokumentującą Rozliczenie Roczne jest to jedyna
    kwota należna Usługodawcy / Licencjodawcy.
    Kwota importu usług rozpoznawana przez Spółkę w grudniu danego roku rozliczeniowego
    (lub wcześniej, jeżeli Spółka uiszcza zaliczki) jest więc kwotą prawidłową, a skoro określona
    kwota została wykazana przez Spółkę prawidłowo to trudno przyjąć, że powinna być ona
    następnie korygowana.
    Natomiast Dodatkowe Rozliczenie wynika z danych oraz okoliczności, które (choć sam
    mechanizm korekty jest przewidziany w umowie) nie są możliwe do przewidzenia w
    momencie wystawiania faktury dokumentującej Roczne Rozliczenie. W konsekwencji,
    powinno być one rozliczane „na bieżąco”, w miesiącu otrzymania przez Spółkę faktury
    dokumentującej Dodatkowe Rozliczenie (która, jak wskazano w zdarzeniu przyszłym
    wniosku, jest otrzymywana zawsze w tym miesiącu, w którym Usługodawca /
    Licencjodawca ustala finalną wartość wynagrodzenia za usługi za dany rok). Zdaniem
    Spółki nieuprawnione byłoby przy tym twierdzenie, że sam fakt, iż strony przewidują, że
    może dojść do korekty wynagrodzenia stanowi przesłankę wskazującą, że przyczyny
    korekty in plus zaistniały wcześniej.
    Warto w tym miejscu odwołać się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z dnia 28 września 2022 r., sygn. I SA/Gl 502/21, w którym Sąd wskazał:
    „Zatem w kontekście zmiany przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2021 r. należy
    stwierdzić, że choć strony przewidywały, że cena samochodu może ulec zmianie ze
    względu na poniesione Nakłady Wspólne to przyczyną wystawienia faktur korygujących
    zwiększających podstawę opodatkowania i kwotę podatku należnego są dodatkowe
    okoliczności (nieznane w momencie wystawienia faktury). Okoliczności te będą
    występowały w późniejszych okresach rozliczeniowych, niż te w których skarżąca ujęła
    faktury pierwotne z tytułu danej transakcji. W momencie wystawiania faktury
    dokumentującej dostawę samochodów, jak podkreślała skarżąca nie będzie znała wartości
    poniesionych Nakładów Wspólnych. Dopiero po zakończeniu kwartału zostanie zliczona
    ilość sprzedanych samochodów i wartość wszystkich Nakładów Wspólnych i dopiero
    mając te dane skarżąca ustali rzeczywistą cenę samochodu. To właśnie wtedy zaistnieją
    przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania i w tym okresie powinna być rozliczona
    zmiana podstawy opodatkowania.”
    Poprawność stanowiska w zakresie wpływu korekty ceny na rozliczenia VAT spółki w
    bieżącym okresie potwierdza także orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z dnia 20 czerwca 2024 r. (sygn. I SA/Gl 1477/23). W szczególności warto odnieść
    się do uzasadnienia ww. wyroku w którym Sąd wskazał:
    „Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy jest wyznaczenia momentu, w którym
    zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Zaistnienie przyczyn
    zwiększenia podstawy opodatkowania wyznacza bowiem, okres rozliczeniowy, w którym
    należy rozliczyć to zwiększenie podstawy opodatkowania (por. wyrok WSA w Gliwicach z
    28 września 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 501/21 – publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów
    Administracyjnych). (...)
    Należy zauważyć, że w zaprezentowanym przez Spółkę stanie faktycznym powodem
    zwiększenia opodatkowania było uzyskanie informacji o rzeczywistej wielkości sprzedaży,
    która różniła się od informacji początkowych (raport wstępny). Okoliczności te stanowiły
    przyczynę wystawienia faktury korygującej, w oparciu o informacje dotyczące wielkości
    sprzedaży od kontrahenta (raport końcowy), który z kolei pozyskiwał te dane od
    współpracujących z nim podmiotów dystrybuujących obiekty multimedialne wytworzone
    przez Wnioskodawczynię.

    Należy podkreślić, że we wniosku zaznaczono, iż zmiana danych dotyczących sprzedaży
    stanowiących podstawę wystawienia pierwotnej faktury VAT (raport wstępny), nie była
    zdarzeniem pewnym. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę wynikało,
    że możliwe są trojakie sytuacje: raport końcowy nie będzie się różnił od raportu
    wstępnego, wartość sprzedaży w raporcie końcowym będzie niższa od raportu
    wstępnego, oraz wartość sprzedaży będzie wyższa od raportu wstępnego. Spółka
    wystawiając fakturę pierwotną i ujmując ją w rozliczeniu podatku za dany miesiąc nie
    działała z założeniem, że dane ujęte w ewidencji sprzedaży są obarczone błędem.
    W obliczu takiego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego okoliczność, w związku z
    którą miało dojść do wystawienia faktury korygującej i zwiększenia podstawy
    opodatkowania miała w stosunku do Wnioskodawczyni charakter zewnętrzny, a w relacji
    do okoliczności stanowiących podstawę wystawienia pierwotnej faktury VAT charakter
    następczy. W przedstawionym przez Spółkę zdarzeniu przyszłym powodem wystawienia
    faktury korygującej miało być uzyskanie informacji, od podmiotów za pośrednictwem
    których sprzedaż była realizowana, że faktyczna jej wielkość była większa od pierwotnej.
    Korekta faktury VAT nie była spowodowana błędem, czy pomyłką odnośnie okoliczności,
    które istniały i były znane w dacie wystawienia faktury pierwotnej. Odnosząc się do stanu
    rzeczy z daty wystawienia faktury pierwotnej, Wnioskodawczyni nie mogła jednoznacznie
    stwierdzić, że jest ona błędna. Spółka oraz jej kontrahent w dacie wystawienia pierwotnej
    faktury VAT w związku ze opodatkowana sprzedażą nie dysponowali innymi danymi
    pozwalającymi na wystawienie faktury. Nie jest to przypadek, w którym doszło do pomyłki
    w mierze rzeczywistej dostawy towaru (np. omyłka, co do wydanej nabywcy ilości ton
    węgla), a którą to niezgodność ze stanem rzeczywistym sprzedawca mógł i powinien był
    samodzielnie stwierdzić, a następnie skorygować.”
    Podobne stanowisko prezentowane jest w interpretacjach indywidualnych aktualnie
    wydawanych przez organy podatkowe. Jako przykład należy wskazać interpretację z dnia 6
    lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.528.2023.2.JO.
    Interpretacja ta dotyczyła podatnika dokonującego dostaw towarów. We wniosku o
    interpretację podatnik ten wyjaśnił, że w momencie ustalania ceny towarów bazując na
    prognozach sprzedaży nie ma wystarczających danych, aby skalkulować rzeczywistą i
    finalną cenę po jakiej będzie sprzedawać towary do lokalnego dystrybutora. W
    konsekwencji wartość pierwotnych dostaw jest kalkulowana w oparciu o tzw. cenę
    prognozowaną obliczoną na podstawie planowanych kosztów. Po zakończeniu
    konkretnego okresu podatnik porównuje prognozowaną sprzedaż ze sprzedażą
    rzeczywistą i dokonuje ostatecznej kalkulacji ceny produktów. W konsekwencji
    urzeczywistnienie ceny produktów sprzedawanych w danym okresie następuje w
    momencie wystawienia przez podatnika faktury korygującej. Istotą faktur korygujących
    jest więc zmiana ceny towarów w związku z ustaleniem ostatecznej alokacji kosztów
    stałych do ceny towarów.
    W interpretacji tej uznano za prawidłowe stanowisko podatnika, który wskazał m.in. że:
    „wystawione faktury korygujące in plus (...) powinny być rozliczane z tytułu podatku VAT
    na bieżąco bowiem: (i) w momencie wystawiania faktur pierwotnych, podstawa
    opodatkowania, a co za tym idzie podatek należny jest kalkulowany przez Wnioskodawcę
    na podstawie dostępnych informacji, tj. w oparciu o tzw. cenę prognozowaną, (ii) dopiero
    zdarzenie, które następuje po dokonaniu sprzedaży (wystawieniu faktury pierwotnej), tj.
    możliwość urzeczywistnienia wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tytułu produktów
    sprzedanych na rzecz (...) dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego, którego
    dotyczy dokonana sprzedaż, stanowi podstawę podwyższenia ceny.”
    W uzasadnieniu interpretacji wskazano, że: „W przedmiotowej sprawie w związku z
    korektą cenową mamy do czynienia z okolicznością, powodującą powstanie korekty z
    przyczyn o charakterze wtórnym, które nie istniały w momencie wystawienia faktur

    pierwotnych na rzecz B PL. Przy czym, z powołanego powyżej przepisu art. 29a ust. 17
    ustawy, stosownej korekty podstawy opodatkowania dokonuje się w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.”
    Również interpretacja indywidualna z dnia 24 sierpnia 2022 r. o numerze 0113-KDIPT1-
    2.4012.389.2022.2.JSZ dotyczyła stanu faktycznego, w ramach którego w ciągu 45 dni od
    zakończenia roku obrotowego (w trakcie którego kontrahenci sprzedawali do podatnika
    towary, które podatnik ten deklarował jako wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów) na
    poziomie grupy przygotowywana była kalkulacja, w oparciu o którą obliczana była (finalna)
    cena produktów sprzedawanych do podatnika oraz kwota ewentualnej korekty.
    Następnie, jeśli jest to konieczne, kontrahenci wystawiali w ciągu 30 dni dokument
    korygujący - wyrównujący (true-up), zmieniający wysokość wynagrodzenia kontrahenta za
    dostarczone produkty (ceny sprzedanych produktów). W interpretacji tej potwierdzono, że
    korekty należy rozpoznawać na bieżąco (nie zaś poprzez korektę wcześniejszych okresów
    rozliczeniowych (z tym zastrzeżeniem, że – technicznie – stanowisko podatnika zostało
    uznane za nieprawidłowe, gdyż organ wskazał, że przyczyna korekty następuje wówczas,
    gdy znana jest finalna kalkulacja, nie zaś – jak wskazywał podatnik – gdy technicznie jest
    wystawiona faktura zwiększająca wynagrodzenie).
    Podsumowując, w przypadku, gdy Dodatkowe Rozliczenie ma wartość dodatnią (Spółka
    ma obowiązek zapłacić dodatkowe wynagrodzenie do Usługodawcy / Licencjodawcy)
    obowiązek podatkowy (w imporcie usług) w związku z Dodatkowym Rozliczeniem
    powstaje w dacie otrzymania przez Spółkę od Usługodawcy / Licencjodawcy faktury
    dokumentującej Dodatkowe Rozliczenie, co oznacza, że w przypadku otrzymania takiej
    faktury w kwietniu roku następującego po danym roku kalendarzowym Spółka nie ma
    obowiązku dokonywać korekty rozliczenia za grudzień roku kalendarzowego.
    3. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy na pytania nr 3
    A. Przepisy mające zastosowanie do pytania Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2,
    3 i 5, art. 30a- 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 15a Ustawy o VAT w przypadku importu usług oraz dostawy towarów,
    dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca, gdy podstawa
    opodatkowania uległa obniżeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna obniżenia podstawy opodatkowania.
    B. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W opinii Spółki, na podstawie zacytowanych powyżej przepisów, również w przypadku gdy
    Dodatkowe Rozliczenie ma wartość ujemną (Spółka otrzymuje zwrot części wynagrodzenia
    od Usługodawcy / Licencjodawcy), Spółka powinna ująć fakturę otrzymaną od
    Usługodawcy / Licencjodawcy „na bieżąco”, bez konieczności dokonywania korekty
    rozliczenia za grudzień danego roku kalendarzowego. Wynika to z okoliczności, że dacie
    rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług za dany rok kalendarzowy
    (który to obowiązek jest rozpoznawany w grudniu danego roku kalendarzowego, lub w
    przypadku wcześniejszej zapłaty zaliczek, w dacie zapłaty zaliczek), obowiązek podatkowy
    rozpoznawany jest w prawidłowej wysokości tj. w wysokości należnej Usługodawcy /
    Licencjodawcy w momencie rozpoznawania obowiązku podatkowego. Nie można więc
    przyjąć, że obowiązkiem podatnika jest dokonywanie korekty rozliczenia, które w dacie
    jego dokonania było prawidłowe.

    Otrzymanie faktury dokumentującej Dodatkowe Rozliczenia (które, jak wskazano w
    zdarzeniu przyszłym wniosku, następuje zawsze w tym miesiącu, w którym Usługodawca /
    Licencjodawca ustala finalną wartość rozliczenia), która zmniejszy wartość wynagrodzenia
    należnego wykazanego w fakturze dokumentującej Rozliczenie Roczne będzie wiązało się
    z koniecznością ujęcia tej faktury w okresie rozliczeniowym, którym Spółka otrzyma
    fakturę (nie zaś z obowiązkiem korygowania rozliczenia za grudzień danego roku
    kalendarzowego).
    Podsumowując, w przypadku, gdy Dodatkowe Rozliczenie ma wartość ujemną (Spółka
    otrzymuje zwrot części wynagrodzenia od Usługodawcy / Licencjodawcy), Spółka powinna
    ująć taką fakturę w miesiącu jej otrzymania co oznacza, że w przypadku otrzymania takiej
    faktury w kwietniu roku następującego po danym roku kalendarzowym Spółka nie ma
    obowiązku dokonywać korekty rozliczenia za grudzień roku kalendarzowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego.

## Dodatkowe informacje

Dodatkowo wskazuję, że obecny publikator prawny ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług to: t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym
    opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują
        się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.