Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.336.2025.1.JZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT czynności udostępniania pasa
drogowego dróg gminnych i dróg wewnętrznych, za które
pobierają Państwo opłaty oraz sposób dokumentowania ww.
czynności.
Słowa kluczowe: drogi-drogi publiczne
gmina
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT czynności udostępniania
    pasa drogowego dróg gminnych i dróg wewnętrznych, za które pobierają Państwo opłaty
    oraz sposobu dokumentowania ww. czynności.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Gmina) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług
    (dalej: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465, dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji
    ruchu drogowego, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.
    Stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z
    2024 r. poz. 320 ze zm.; dalej: ustawa o drogach publicznych) na terenie Gminy znajdują
    się drogi gminne (publiczne) i wewnętrzne, których właścicielem/zarządcą jest Gmina.
    Drogi gminne i wewnętrzne są co do zasady ogólnodostępne dla lokalnej społeczności.
    Uchwała nr (...) Rady Gminy (...)z dnia 27 stycznia 2020 r. (dalej: Uchwała) określa stawki
    opłat pobieranych przez Gminę za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych, dla których
    zarządcą jest Gmina, na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg, dotyczące:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym,
    2) umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych
    z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
    3) umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
    zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam,
    4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w
    pkt 1-3.
    Uchwała może być w przyszłości zmieniana w szczególności w zakresie wysokości
    obowiązujących stawek.
    Stawka opłaty za zajęcie dróg gminnych na cele prowadzenia robót w pasie drogowym
    oraz na cele inne niż wskazane w pkt 1-3 powyżej została ustalona w Uchwale za każdy
            2dzień zajęcia 1 m w zależności od zajętej powierzchni, tj. jezdni poniżej 20% szerokości,
    jezdni od 20% do 50% szerokości, jezdni powyżej 50% szerokości do całkowitego zajęcia
    jezdni.
    Stawka opłaty za zajęcie chodników, placów, zatok postojowych i autobusowych, ścieżek
    rowerowych, ciągów pieszych i innych elementów pasa drogowego oraz za zajęcie pasa

    drogowego, na cele wskazane w pkt 1 oraz 4 powyżej w odniesieniu do obiektów i
    urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej została ustalona w Uchwale za każdy dzień
          2zajęcia 1m powierzchni.
    Stawka opłaty za umieszczenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
    niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
                                  2została ustalona w Uchwale jako stawka roczna za 1 m powierzchni pasa drogowego
    drogi gminnej zajętego przez rzut poziomy umieszczonego urządzenia, bez względu na
    lokalizację urządzenia.
    Stawki opłat rocznych obejmują pełny rok kalendarzowy umieszczenia urządzenia w pasie
    drogowym.
    Stawka opłaty za umieszczanie w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego została ustalona w
                        2Uchwale za każdy dzień zajęcia 1 m powierzchni pasa drogowego zajętego przez rzut
    poziomy obiektu handlowego lub usługowego; pasa drogowego zajętego przez rzut
    poziomy innych obiektów; pasa drogowego zajętego na tymczasowe stoiska handlowe.
    Za umieszczenie w pasie drogowym reklam stawka opłaty została ustalona w Uchwale za
                2każdy dzień zajęcia 1 m powierzchni.
    W celu zajęcia pasa drogi gminnej zainteresowany powinien wystąpić do Gminy z
    wnioskiem o wyrażenie zgody na zajęcie pasa drogi gminnej. Gmina wyraża zgodę na
    zajęcie pasa drogowego w drodze decyzji administracyjnej. W decyzji Gmina ustala
    również wysokość opłaty za zajęcie pasa drogi gminnej, zgodnie ze stawkami wynikającymi
    z Uchwały.
    Wójt Gminy wydał 29 grudnia 2022 r. zarządzenie nr (...) (dalej: Zarządzenie) w sprawie
    ustalenia zasad zajęcia nieruchomości stanowiących własność Gminy (...). Zarządzenie
    obejmuje m.in. określenie zasad oraz ustalenie stawek opłat za zajęcie pasa drogowego
    dróg wewnętrznych stanowiących własność Gminy. Wskazane Zarządzenie Wójta Gminy
    może być w przyszłości zmieniane kolejnymi zarządzeniami, w szczególności w zakresie
    stawek za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej.
    Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 Zarządzenia zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej przez
    podmiot trzeci odbywa się za odpłatnością na podstawie pisemnej umowy cywilnoprawnej
    z Gminą oraz protokołu przekazania terenu spisanego pomiędzy Gminą, a podmiotem
    trzecim. Zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej odbywa się w celu:
    1) prowadzenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych robót niezwiązanych z budową,
    przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg,
    2) umieszczania w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń budowlanych
    (przyłącza i urządzenia instalacyjne) lub innych obiektów (jak m.in. obiekty liniowe –
    wodociąg, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, infrastruktura telekomunikacyjna sieci
    uzbrojenia terenu oraz obiekty handlowe małej architektury) niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego lub reklam.
    Przed planowanym zajęciem pasa drogowego drogi wewnętrznej, w celu zawarcia z Gminą
    umowy, ustalającej zasady zajęcia pasa drogowego, a w szczególności: cel, zakres, rodzaj,
    okres zajęcia oraz wynagrodzenie, należy złożyć wniosek o zajęcie pasa drogowego drogi
    wewnętrznej. Wniosek należy złożyć co najmniej na 14 dni przed planowanym

    rozpoczęciem robót. W przypadku wystąpienia awarii urządzeń/budowli w pasie
    drogowym drogi wewnętrznej, podmiot trzeci lub jednostka eksploatująca urządzenie
    /budowlę, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie jednego dnia od dnia powstania
    awarii, składa do Gminy wniosek o zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu
    usunięcia awarii.
    Zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu prowadzenia robót przez okres krótszy
    niż 24 godziny jest traktowane jak zajęcie pasa drogowego przez jeden dzień.
    Stawka opłaty za zajęcie drogi wewnętrznej w celu prowadzenia robót niezwiązanych z
    budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg została ustalona w
                          2Zarządzeniu za każdy dzień zajęcia 1 m w zależności od zajętej powierzchni, tj. jezdni do
    20% szerokości, jezdni od 20% do 50% szerokości, jezdni powyżej 50% szerokości do
    całkowitego zajęcia jezdni.
    Stawka opłaty za zajęcie chodników, placów, zatok postojowych i parkingów, ścieżek
    rowerowych, ciągów pieszych, urządzonych terenów zielonych, innych elementów pasa
    drogowego oraz za zajęcie powierzchni pasa drogowego w odniesieniu do obiektów i
    urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej została ustalona w Zarządzeniu za każdy
            2dzień zajęcia 1m powierzchni.
    Stawka opłaty za umieszczenie w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń została
                                2ustalona w Zarządzeniu jako stawka roczna za 1 m powierzchni pasa drogowego drogi
    wewnętrznej zajętej przez rzut poziomy umieszczonego urządzenia w obszarze
    zabudowanym i poza obszarem zabudowanym. Stawki określone w Zarządzeniu za
    umieszczanie w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń obniża się o 50% w
    przypadku umieszczenia w drodze sieci wodociągowych, kanalizacyjnych i gazowych.
    Za umieszczenie w pasie drogowym dróg wewnętrznych obiektów stawka opłaty została
                                2ustalona w Zarządzeniu za każdy dzień zajęcia 1 m powierzchni pasa drogowego drogi
    wewnętrznej zajętej przez rzut poziomy umieszczonej budowli w obszarze zabudowanym i
    poza obszarem zabudowanym.
    Za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu umieszczenia w pasie drogowym
    dróg wewnętrznych reklam stawka opłaty została ustalona w Zarządzeniu za każdy dzień
          2zajęcia 1m powierzchni pasa drogowego drogi wewnętrznej zajętej przez rzut poziomy
    umieszczonej reklamy w obszarze zabudowanym i poza obszarem zabudowanym.
    Stawki opłat rocznych obejmują pełny rok kalendarzowy umieszczenia urządzenia lub
    budowli w pasie drogowym drogi wewnętrznej. Za niepełny rok kalendarzowy wysokość
    rocznych stawek obliczana jest proporcjonalnie do liczby dni umieszczenia urządzenia lub
    budowli w pasie drogowym drogi wewnętrznej.
    Zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej na prowadzenie robót o powierzchni
              2 mniejszej niż 1 moraz zajęcie powierzchni pasa drogowego drogi wewnętrznej zajętej
                                          2przez rzut poziomy urządzenia lub innego obiektu mniejszej niż 1 m jest traktowane jak
          2zajęcie 1 m.
    W umowach zawartych z zainteresowanymi Gmina zobowiązuje się do udostępnienia
    drogi wewnętrznej w określonym terminie. Natomiast zainteresowany jest zobowiązany w
    szczególności do uiszczenia opłaty oraz zapewnienia bezpiecznych warunków ruchu
    drogowego i zwrotu zajętego terenu w stanie niepogorszonym.

    Pytania
      1. Czy pobierane przez Gminę, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym,
        opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych i dróg wewnętrznych stanowią
        /będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT?
      2. Czy Gmina powinna dokumentować fakturą VAT opisane we wniosku odpłatne
        udostępnianie podmiotom trzecim pasa drogowego dróg gminnych i
        wewnętrznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Pobierane przez Gminę, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, opłaty za
        zajęcie pasa drogowego dróg gminnych i dróg wewnętrznych nie stanowią / nie
        będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
      2. Gmina nie powinna dokumentować fakturą VAT opisanego we wniosku odpłatnego
        udostępniania podmiotom trzecim pasa drogowego dróg gminnych i
        wewnętrznych.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań

    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników VAT – w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe i ma
    zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
    1) jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
    2) odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano
    te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami VAT w
    związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli
    pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami
    VAT w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników VAT, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe wyłączone z opodatkowania VAT są czynności wykonywane
    przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy obsługujące te
    organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Zdaniem Gminy, udostępnianie ogólnodostępnych dróg gminnych i dróg wewnętrznych za
    odpłatnością należy postrzegać jako czynność ze sfery publicznoprawnej. Gmina działa
    /będzie działała w tym zakresie jako organ władzy publicznej, a nie jako podatnik VAT. Co
    więcej w przedmiotowym przypadku Gmina wykonuje/będzie wykonywała czynności
    nałożone na nią na podstawie przepisów prawa – ustawy o samorządzie gminnym i
    ustawy o drogach publicznych. Pobierając opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi
    gminnej, wewnętrznej w celu prowadzenia robót w pasie drogowym, umieszczenia
    urządzeń/obiektów niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami
    ruchu drogowego oraz reklam, Gmina wykonuje/będzie wykonywała działania mieszczące
    się w zakresie swoich zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierane przez Gminę opłaty nie stanowią/nie będą
    stanowiły zapłaty za świadczenie przez Gminę usług w rozumieniu przepisów ustawy o
    VAT. Zdaniem Gminy, w zakresie realizacji przedmiotowych zadań, nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, Gmina korzysta z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej,
    wewnętrznej w celu prowadzenia robót w pasie drogowym, umieszczenia urządzeń

    /obiektów niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
    drogowego oraz reklam nie stanowią/nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności
    podlegające VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej
    DKIS z 26 kwietnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.153.2023.2.MD, w której organ
    wskazał, że: „(...) w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie
    realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem
    normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.”
    Tak samo DKIS wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 10 października 2023 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.608.2023.1.KW, w której uznał, że: „Dokonując wykładni art. 15
    ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest wyłączenie wszelkich
    organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających prawu publicznemu z
    kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności wykonywanych przez te podmioty w
    charakterze władz publicznych. (...) Tym samym ww. opłata za zajęcie pasa drogowego
    pobierana przez Państwa nie podlega/nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku
    od towarów i usług.”
    Tożsame stanowisko DKIS zajął w interpretacji indywidualnej z 25 lipca 2024 r., sygn. 0113-
    KDIPT1-3.4012.319.2024.1.MJ oraz z 8 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.87.2025.1.
    AKR.
    Ad 2.
    W myśl art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
    pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
    podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
    procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
    pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
    których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
      4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
      1b.
    Faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie danej transakcji, która
    podlega przepisom ustawy o VAT. W przepisach ustawy o VAT ustawodawca określił w
    jakich przypadkach podatnik ma obowiązek wystawienia faktury VAT. Regulacja ta odnosi
    się zatem wyłącznie do czynności objętych zakresem ustawy o VAT. W konsekwencji,
    Gmina nie powinna wystawiać faktury dokumentującej czynności niepodlegające

    przepisom ustawy o VAT – w analizowanym przypadku udostępnianie pasa drogowego
    drogi gminnej i wewnętrznej.
    Powyższe potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna DKIS z 17 lutego 2023 r.,
    sygn. 0111-KDIB3-1.4012.900.2022.3.IK, w której organ stwierdził, że: „(...) faktura
    dokumentuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. W przedmiotowej
    sprawie czynnością opodatkowaną jest informowanie kierowców – członków
    Stowarzyszenia o zleceniach. Natomiast pobierana składka członkowska, jak Państwo
    wskazują, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle
    powyższego zobowiązani Państwo będą do wystawienia faktury wyłącznie dokumentującej
    odpłatne świadczenie usług, czyli informowanie kierowców o zleceniach.”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde
    świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona,
        nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają
    opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków
    ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).
    Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy –
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale
    także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
        jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
        odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których
        powołano te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie
        zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze

    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i
    usług jako podatnik VAT czynny. Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, do zakresu
    działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy
    gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. Na terenie Gminy
    znajdują się drogi gminne (publiczne) i wewnętrzne, których właścicielem/zarządcą jest
    Gmina. Drogi gminne i wewnętrzne są co do zasady ogólnodostępne dla lokalnej
    społeczności.
    Uchwała Rady Gminy z 27 stycznia 2020 r. określa stawki opłat pobieranych przez Gminę
    za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych, dla których zarządcą jest Gmina, na cele
    niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, dotyczące:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym,
    2) umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
    3) umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
    zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam,
    4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w
    pkt 1-3.
    W celu zajęcia pasa drogi gminnej zainteresowany powinien wystąpić do Gminy z
    wnioskiem o wyrażenie zgody na zajęcie pasa drogi gminnej. Państwo wyrażają zgodę na
    zajęcie pasa drogowego w drodze decyzji administracyjnej. W decyzji ustalają Państwo
    również wysokość opłaty za zajęcie pasa drogi gminnej, zgodnie ze stawkami wynikającymi
    z Uchwały.
    Wójt Gminy wydał 29 grudnia 2022 r. Zarządzenie w sprawie ustalenia zasad zajęcia
    nieruchomości stanowiących własność Gminy (...). Zarządzenie obejmuje m.in. określenie
    zasad oraz ustalenie stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych
    stanowiących własność Gminy. Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 Zarządzenia, zajęcie pasa
    drogowego drogi wewnętrznej przez podmiot trzeci odbywa się za odpłatnością na
    podstawie pisemnej umowy cywilnoprawnej z Gminą oraz protokołu przekazania terenu
    spisanego pomiędzy Gminą, a podmiotem trzecim. Zajęcie pasa drogowego drogi
    wewnętrznej odbywa się w celu:
    1) prowadzenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych robót niezwiązanych z budową,
    przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg,
    2) umieszczania w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń budowlanych
    (przyłącza i urządzenia instalacyjne) lub innych obiektów (jak m.in. obiekty liniowe –
    wodociąg, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, infrastruktura telekomunikacyjna sieci
    uzbrojenia terenu oraz obiekty handlowe małej architektury) niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego lub reklam.

    Przed planowanym zajęciem pasa drogowego drogi wewnętrznej, w celu zawarcia z
    Państwem umowy, ustalającej zasady zajęcia pasa drogowego, a w szczególności: cel,
    zakres, rodzaj, okres zajęcia oraz wynagrodzenie, należy złożyć wniosek o zajęcie pasa
    drogowego drogi wewnętrznej. Wniosek należy złożyć co najmniej na 14 dni przed
    planowanym rozpoczęciem robót. W przypadku wystąpienia awarii urządzeń/budowli w
    pasie drogowym drogi wewnętrznej, podmiot trzeci lub jednostka eksploatująca
    urządzenie/budowlę, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie jednego dnia od dnia
    powstania awarii, składa do Gminy wniosek o zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej
    w celu usunięcia awarii.
    W umowach zawartych z zainteresowanymi Gmina zobowiązuje się do udostępnienia
    drogi wewnętrznej w określonym terminie. Natomiast zainteresowany jest zobowiązany w
    szczególności do uiszczenia opłaty oraz zapewnienia bezpiecznych warunków ruchu
    drogowego i zwrotu zajętego terenu w stanie niepogorszonym.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy odpłatne udostępnianie pasa drogowego dróg
    gminnych i dróg wewnętrznych stanowi/będzie stanowić czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają/będą spełniali Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6
    ustawy przesłanki, tj. czy są/będą Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie
    określonych opłat jest/będzie czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy obsługujące
    te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Choć w wielu
    aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy
    „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:

      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
      charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 320 ze zm., t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Według art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Jak wynika z art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że:
                                        1W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 3 , lokalizowanie w
      pasie drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za
      zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji

      administracyjnej – zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o
      której mowa w ust. 7, lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a lub
      w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c. (...)
    Na mocy art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w
      drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku
      zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
      oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
      w pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad
      i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
      drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
      podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
      techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
      postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
      urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Jak stanowi art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:
      Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
      zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22
                                          1  4ust. 2, 2a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
      umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art.
            1  439 ust. 3 lub 3,

      3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie,
      o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3
      1  4 lub 3
      – zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4–6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j.
    Dz.U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne,
      których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
      finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych:
      7) dochody pobierane przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe na
      podstawie odrębnych ustaw.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    pobierając opłatę za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych oraz dróg wewnętrznych
    wykonują/będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w zakresie Państwa zadań
    własnych. Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o
    charakterze publicznym nie stanowi/nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług.
    Należy stwierdzić, że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami
    prawa są/będą Państwo adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Zatem ww. opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych oraz dróg wewnętrznych
    pobierane przez Państwa nie podlegają/nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii sposobu dokumentowania odpłatnego
    udostępniania pasa drogowego ww. dróg podmiotom trzecim.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa
        w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    W analizowanej sprawie należy wskazać, że pobierane przez Państwa opłaty za zajęcie
    pasa drogowego dróg gminnych i dróg wewnętrznych - jak już wyżej stwierdzono - nie
    stanowią/nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu
    VAT, tym samym nie ma/nie będzie podstaw do wystawienia faktury dokumentującej takie
    zdarzenie, bowiem - jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy - faktury są dowodem
    dokumentującym sprzedaż. W związku z tym, pobierane przez Państwa opłaty za zajęcie
    pasa drogowego dróg gminnych i dróg wewnętrznych nie powinny być dokumentowane
    fakturą, a innym dokumentem księgowym, np. notą księgową.
    Zaznaczyć należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty
    księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), a nie przepisów dotyczących
    podatku VAT. Nota księgowa nie jest zatem dokumentem przewidzianym przez przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów,
    brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku od
    towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że nie powinni Państwo dokumentować fakturą
    odpłatnego udostępniania pasa drogowego dróg gminnych i dróg wewnętrznych
    podmiotom trzecim.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego

    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.