Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-660/14-4/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-13
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie możliwości zmiany metody kalkulacji limitu odsetek dla celów obliczania zaliczek.
Słowa kluczowe: kapitalizacja-cienka kapitalizacja; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; odsetki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z 8 grudnia 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zmiany metody kalkulacji limitu odsetek dla celów obliczania zaliczek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 24 lutego 2015 r. – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zmiany metody kalkulacji limitu odsetek dla celów obliczania zaliczek.

We wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

„A” S.A. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest podmiotem posiadającym osobowość prawną, mającym siedzibę w Polsce oraz podlegającym w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł tych przychodów (tj. podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Działalność Spółki jest finansowana m.in. poprzez pożyczki udzielone Spółce przez podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej, co Spółka, które posiadają bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% akcji Spółki albo, w których nie mniej niż 25% udziałów lub akcji bezpośrednio lub pośrednio posiada podmiot posiadający bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% akcji Spółki.

W przyszłości, tj. po 31 grudnia 2014 r., Spółka także planuje korzystać z finansowania udostępnianego przez podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej, co Spółka, które posiadają bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% akcji Spółki albo w których nie mniej niż 25% udziałów lub akcji bezpośrednio lub pośrednio posiada podmiot posiadający bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% akcji Spółki. Przy czym, możliwe jest, że po 31 grudnia 2014 r. Spółka zaciągnie nowe pożyczki od takich podmiotów.

Rok podatkowy Spółki kończy się 31 marca. Począwszy od pierwszego roku podatkowego Spółki zaczynającego się po 31 grudnia 2014 r. Spółka planuje dokonać wyboru stosowania zasad określonych w art. 15c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pismem stanowiącym uzupełnienie wniosku pełnomocnik działający w imieniu Spółki wskazał, że data zawarcia umów pożyczek/przekazania wynikających z nich środków pozostaje bez znaczenia. Niemniej jednakże, gdyby okoliczność ta była istotna, Spółka uprzejmie wnosi, aby wydana interpretacja wskazywała różnice w traktowaniu podatkowym dla poszczególnych pożyczek z perspektywy daty ich zawarcia/przekazania wynikających z tych umów środków, ze względu na fakt, że Spółce zależy na uzyskaniu interpretacji przepisów mających zastosowanie dla pożyczek udzielonych po 31 grudnia 2014 r., w tym w szczególności po 31 marca 2015 r.

W konsekwencji w Spółce mogą wystąpić następujące przypadki:

1.  umowa zawarta przed 31 grudnia 2014 r., środki wynikające z tej umowy faktycznie przekazano przed 31 grudnia 2014 r. i spłacone w okresie po 31 grudnia 2014 r., ale do 31 marca 2015 r.,
2.  umowa zawarta przed 31 grudnia 2014 r., środki wynikające z tej umowy faktycznie przekazane przed 31 grudnia 2014 r. i spłacone w okresie po 31 marca 2015 r.,
3.  umowa zawarta przed 31 grudnia 2014 r., środki wynikające z tej umowy faktycznie przekazane po 31 grudnia 2014 r., a przed 31 marca 2015 r. i spłacone również w okresie po 31 grudnia 2014 r., ale do 31 marca 2015 r.,
4.  umowa zawarta przed 31 grudnia 2014 r., środki wynikające z tej umowy przekazane w okresie po 31 grudnia 2014 r., a przed 31 marca 2015 r. i spłacone po 31 marca 2015 r.,
5.  umowa zawarta w okresie po 31 grudnia 2014 r., ale do 31 marca 2015 r., środki wynikające z tej umowy przekazane i spłacone w okresie po 31 grudnia 2014 r., ale do 31 marca 2015 r.,
6.  umowa zawarta po dniu 31 marca 2015 r., środki wynikające z tej umowy przekazane i spłacone po 31 marca 2015 r.

Mając na uwadze przedstawione powyżej zdarzenie przyszłe, w celu wyeliminowania wątpliwości co do stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca wnosi o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytanie:

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w kolejnych latach podatkowych stosowania zasad określonych w art. 15c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka będzie mogła zmieniać przyjętą na podstawie art. 15c ust. 6 ww. ustawy dla celów obliczania zaliczek na podatek dochodowy metodę kalkulacji limitu odsetek od pożyczek mogących stanowić koszty uzyskania przychodów na inną z metod wymienionych w art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w każdym roku podatkowym stosowania zasad określonych w art. 15c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka może zmieniać przyjętą na podstawie art. 15c ust. 6 wspomnianej ustawy dla celów obliczania zaliczek na podatek dochodowy metodę kalkulacji limitu odsetek od pożyczek mogących stanowić koszty uzyskania przychodów na inną z metod wymienionych w art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wspomnianej ustawie dla celów obliczania zaliczek na podatek dochodowy zostały przewidziane trzy metody kalkulacji limitu odsetek od pożyczek mogących stanowić koszty uzyskania przychodów. I tak, zgodnie z art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy dla celów obliczania zaliczek na podatek dochodowy mogą w trakcie roku podatkowego:

1.  przyjąć wartości, o których mowa w ust. 2 i 5, na podstawie sprawozdań finansowych za poprzedni rok podatkowy albo
2.  dokonać oceny, według wiarygodnych danych, przewidywanej na dany rok podatkowy wysokości zysku z działalności operacyjnej oraz oceny, co do przewidywanej na dany rok podatkowy wartości podatkowej aktywów, o której mowa w ust. 2, albo
3.  przyjąć uzyskaną w okresie rozliczeniowym wysokość zysku z działalności operacyjnej oraz uzyskaną w okresie rozliczeniowym wartość podatkową aktywów, o której mowa w ust. 2

– jednakże dla celów obliczenia podatku dochodowego należnego za dany rok podatkowy podatnicy są obowiązani do określenia kosztów uzyskania przychodów na podstawie faktycznych wartości, o których mowa w ust. 2 i 5.

Jednocześnie w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie zostały wskazane żadne ograniczenia dotyczące wyboru metod określonych w przytoczonym powyżej art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponadto, żadna z metod określonych w art. 15c ust. 6 ww. ustawy nie została wskazana jako metoda preferowana albo domyślna. W konsekwencji, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a także uwzględniając wyrażoną przez ustawodawcę spójnikiem „albo” substytucyjność metod określonych w tym przepisie, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, iż metody te są względem siebie alternatywne i równorzędne.

Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że w art. 15c ust. 6 in principio ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, został zawarty zwrot „podatnicy (\`(...)\`) mogą”, zdaniem Spółki, wybór jednej z metod określonych w art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest uzależniony wyłącznie od decyzji podatnika.

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie zostały zawarte również żadne ograniczenia dotyczące możliwości zmiany jednej z metod określonych w art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie Spółka pragnie wskazać, że w odniesieniu do możliwości rezygnacji ze stosowania zasad określonych w art. 15c ww. ustawy, w art. 15c ust. 9 tej ustawy zostało wyraźnie wskazane, że rezygnacja ze stosowania tych zasad jest możliwa dopiero po upływie trzech lat podatkowych.

Zatem, skoro w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie został wskazany minimalny okres stosowania jednej z metod określonych w art. 15c ust. 6 wspomnianej ustawy, zdaniem Spółki, dopuszczalna jest rezygnacja ze stosowania wybranej metody po upływie każdego roku podatkowego i wybór innej od nowego roku podatkowego.

Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż zgodnie z art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla celów obliczenia rocznego podatku dochodowego, tj. podatku należnego za cały rok podatkowy, podatnik zobowiązany jest zastosować faktyczne wartości, o których mowa w ust. 2 i 5. Tym samym, sposób kalkulacji zaliczek nie wpływa na ostateczny (roczny) wymiar podatku dochodowego. W konsekwencji, ewentualne różnice wynikające z zastosowania różnych metod określonych w art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mają charakter czasowy i są zawsze rozliczane w ramach kalkulacji rocznego podatku dochodowego.

Reasumując, zdaniem Spółki, w każdym roku podatkowym stosowania zasad określonych w art. 15c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka może zmieniać przyjętą na podstawie art. l5c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla celów obliczania zaliczek na podatek dochodowy metodę kalkulacji limitu odsetek od pożyczek mogących stanowić koszty uzyskania przychodów na inną z metod wymienionych w art. 15c ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy wskazać, że z uwagi na fakt, iż to pytanie podatkowe wyznacza zakres przedmiotowy wniosku, niniejsza interpretacja dotyczy tylko spraw będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W konsekwencji przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena czy w przedstawionych –w piśmie uzupełniającym – przez Spółkę przypadkach zastosowanie znajdzie art. 15c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.