Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.525.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Uznanie zespołu składników materialnych i niematerialnych
wchodzących w skład Działalności Wydzielanej za
zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w konsekwencji
wyłączenie zbycia w wyniku Podziału z opodatkowania
podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
spółki-podział spółki przez wydzielenie
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z – brak daty sporządzenia wniosku – o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania zespołu składników materialnych i
    niematerialnych wchodzących w skład Działalności Wydzielanej za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy – wskutek czego do jego zbycia, w
    wyniku Podziału nie miały zastosowania przepisy ustawy zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą prawną (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) działającą w
    ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych z rezydencją podatkową na terenie RP oraz czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”).
    Głównym przedmiotem działalności Spółki ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym
    jest „61.10.Z Działalność w zakresie telekomunikacji przewodowej”.
    Do (...)2025 r. (tj. do dnia poprzedzającego przeprowadzenie podziału przez wydzielenie) w
    ramach działalności Spółki można było wyodrębnić dwa jej podstawowe obszary – pion
    hurtowy oraz pion detaliczny.
    Jedną z gałęzi działalności stanowiło świadczenie usług w zakresie dostarczania dostępu
    do sieci nternet (sieć światłowodowa i sieć radiowa), a także telewizji i telefonii na rzecz
    klientów końcowych (dalej łącznie jako: „pion detaliczny” lub „Działalność Pozostająca”).
    Spółka posiadała również odrębny rodzaj działalności gospodarczej w postaci oferowania
    dostępu do sieci światłowodowej innym operatorom telekomunikacyjnym, którzy za jej
    pomocą świadczą usługi na rzecz klientów detalicznych (dalej łącznie jako: „pion hurtowy”
    lub „Działalność Wydzielana”).
    Oba piony działalności, przed przeprowadzeniem podziału, funkcjonowały jako formalnie
    wyodrębnione wewnętrzne jednostki organizacyjne, posiadające przypisane do siebie
    składniki majątku materialne i niematerialne, w tym aktywa, pasywa, przychody, koszty,
    prawa i obowiązki wynikające z umów z personelem oraz pozwolenia i inne decyzje
    związane z wykonywaniem zadań poszczególnych jednostek organizacyjnych. Do każdego
    z pionów działalności przypisane zostały również określone zadania gospodarcze
    (realizowane przy pomocy przypisanych składników majątku), osoby odpowiedzialne za
    kierowanie poszczególnymi pionami działalności, rachunki bankowe oraz określone
    zostały zasady i zobowiązanie do prowadzenia odrębnej ewidencji operacji gospodarczych.
    Wyodrębnienie to znalazło odzwierciedlenie w dokumentacji wewnętrznej Spółki w postaci:
    • oświadczeń zarządu o wyodrębnieniu organizacyjnym i finansowym pionów działalności,
    • dokumentu w postaci instrukcji dla księgowości określającego zasady prowadzenia
      odrębnej ewidencji operacji gospodarczych dla każdego z pionów.
    W związku z podjęciem decyzji o przeprowadzeniu podziału przez wydzielenie,
    wyodrębnienie znalazło również odzwierciedlenie w planie podziału, szczegółowo
    określającym składniki majątku przypisane do każdego z pionów działalności.
    W ramach działalności pionu hurtowego Spółka koncentrowała się na świadczeniu usług
    udostępniania infrastruktury telekomunikacyjnej oraz prac instalacyjnych na rzecz
    jednego podmiotu na podstawie umowy.
    Świadczone usługi polegały m.in. na:

    - umożliwieniu dostępu telekomunikacyjnego w zakresie szerokopasmowego dostępu do
      lokalnej Pętli Abonenckiej;
    - dzierżawie ciemnych włókien światłowodowych;
    - dzierżawie kanalizacji kablowej;
    - przyjmowaniu zgłoszeń dotyczących awarii oraz podejmowanie działań mających na
      celu usunięcie awarii;
    - sprawowaniu nadzoru nad pracami wykonywanymi w związku z koniecznością
      usunięcia awarii oraz weryfikacji poprawności takich prac.
    W praktyce branży, w której działa Spółka, świadczenie usług teleinformatycznych może
    mieć miejsce w oparciu o infrastrukturę sieciową stanowiącą własność przedsiębiorcy, lub
    stanowiącą własność podmiotów trzecich (zwykle na podstawie umów dzierżawy).
    Wnioskodawca dysponował własną infrastrukturą sieciową, która umożliwiała hurtowy
    dostęp do sieci światłowodowej oraz sieci radiowej. Był również w posiadaniu stosownych
    zezwoleń, koncesji oraz infrastruktury towarzyszącej.
    W związku z odrębną specyfiką działalności prowadzonej w ramach pionu detalicznego i
    pionu hurtowego (w szczególności z uwagi na różnego rodzaju ryzyka biznesowe
    towarzyszące obu obszarom działalności oraz optymalizację kosztów), w ślad za
    aktualnymi trendami branży, w której Spółka działa, wspólnicy Spółki podjęli decyzję o
    prawnym oddzieleniu działalności prowadzonej przez Spółkę w poszczególnych obszarach.
    Rozdzielenie obu obszarów działalności motywowane było również potencjalną
    możliwością sprzedaży części przedsiębiorstwa, w ramach której prowadzona była
    działalność związana z hurtowym dostępem do sieci światłowodowej na rzecz
    zewnętrznego inwestora, który nie był zainteresowany prowadzeniem działalności w
    ramach modelu detalicznego na rzecz klienta końcowego i dostępu do sieci radiowej.
    Inwestor ten specjalizuje się w działalności teleinformatycznej w modelu hurtowego
    dostępu do sieci światłowodowej.
    Wydzielenie miało przyczynić się do potencjalnego zmniejszenia złożoności transakcji,
    uproszczenia procesu due diligence oraz wyceny, co w konsekwencji miało pozwolić na
    skrócenie czasu potrzebnego do zamknięcia potencjalnej transakcji.
    Mając na uwadze powyższe, Wspólnicy Spółki podjęli decyzję o przeprowadzeniu podziału
    Spółki w formie podziału przez wydzielenie (dalej: „Podział”) zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18
    z późn. zm; dalej: „KSH”) przez przeniesienie części majątku Spółki dzielonej do istniejącej
    spółki (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będącej polskim rezydentem
    podatkowym (dalej: „Spółka Przejmująca”).
    W ramach Podziału, do Spółki Przejmującej przeniesione zostały składniki materialne i
    niematerialne związane z prowadzeniem działalności w zakresie hurtowego dostępu do
    sieci światłowodowej (pion hurtowy). Pozostała część działalności Spółki pozostała w
    Spółce (pion detaliczny).
    Intencją Udziałowców Spółki było, by na Spółkę Przejmującą przeniesiony został majątek
    (głównie infrastruktura sieci światłowodowej), zobowiązania oraz personel związany z
    działalnością w pionie hurtowym.
    Po dokonaniu podziału Spółka kontynuuje dotychczasową działalność prowadzoną w
    ramach pionu detalicznego, przy czym odmiennie niż dotychczas, wykorzystuje sieć
    światłowodową należącą do podmiotu trzeciego, co zbliża dotychczasowy model
    biznesowy do zyskującego rosnącą popularność standardu opartego o specjalizację
    poszczególnych uczestników rynku (outsourcing infrastruktury sieciowej).
    Oparcie działalności w pionie detalicznym o cudzą infrastrukturę sieciową upraszcza
    prowadzenie działalności, w szczególności poprzez wyłączenie konieczności budowy i

    ponoszenia nakładów inwestycyjnych na sieć oraz jej utrzymanie, a także wyłączenie ryzyk
    biznesowych związanych z utrzymaniem infrastruktury sieciowej (np. związanych z
    uszkodzeniem sieci w wyniku zdarzeń losowych).
    W przypadku powodzenia rozważanej transakcji z inwestorem Spółka korzystać będzie
    najprawdopodobniej między innymi z infrastruktury sieciowej udostępnionej odpłatnie
    przez Spółkę Przejmującą (jeśli przedmiotem transakcji z inwestorem będą udziały w
    Spółce Przejmującej), albo przez inwestora lub podmiot z nim powiązany, który nabędzie
    infrastrukturę sieciową od Spółki Przejmującej (w przypadku transakcji z inwestorem
    obejmującej poszczególne aktywa). W takiej sytuacji Spółka osiągać będzie korzyści
    wynikające z wyspecjalizowania inwestora w działalności hurtowej, w szczególności z
    faktu, iż inwestor ten zamierza nabyte (niezależnie od formy prawnej transakcji) zasoby
    infrastruktury sieciowej stopniowo integrować z własnymi, istniejącymi zasobami. W
    rezultacie pozwoli to Spółce na korzystanie w przyszłości z sieci o poszerzającym się
    zasięgu oraz ulepszanych stopniowo parametrach technicznych. Specjalizacja inwestora w
    działalności hurtowej i związany z tym efekt skali może również oznaczać dla Spółki
    redukcję kosztów prowadzenia działalności w porównaniu do stanu dotychczasowego.
    W przypadku, gdyby rozważana transakcja z inwestorem nie doszła do skutku, Spółka
    będzie kontynuować działalność w ramach pionu detalicznego wykorzystując do tego
    infrastrukturę sieciową udostępnianą Spółce odpłatnie przez Spółkę Przejmującą. W takim
    wypadku Spółka Przejmująca będzie kontynuować i rozwijać działalność Spółki w ramach
    hurtowego udostępniania sieci światłowodowej, przy czym oprócz klientów zewnętrznych
    świadczyć będzie usługi na rzecz Spółki.
    Proces Podziału poprzedzony został organizacyjnym wyodrębnieniem części
    przedsiębiorstwa Spółki wykorzystywanej do prowadzenia działalności w ramach
    hurtowego dostępu do sieci światłowodowej. W strukturze przedsiębiorstwa doszło do
    wyodrębnienia wewnętrznych jednostek organizacyjnych pionu hurtowego i detalicznego.
    Do każdej z jednostek przypisane zostały odrębne składniki materialne i niematerialne,
    rachunek bankowy oraz była prowadzona odrębna ewidencja operacji gospodarczych.
    Wyodrębnienie to nastąpiło na podstawie wspomnianych wcześniej oświadczeń zarządu o
    wyodrębnieniu organizacyjnym i finansowym. Wyodrębnienie znalazło również swoje
    odzwierciedlenie w przygotowanym planie podziału. Przygotowana została również,
    wspomniana wcześniej, dokumentacja wewnętrzna w postaci instrukcji dla księgowości.
    W ramach przeprowadzonego Podziału, zgodnie z planem podziału, na rzecz Spółki
    Przejmującej przekazane zostały następujące składniki materialne i niematerialne, które
    wchodziły w skład Działalności Wydzielanej (pionu hurtowego):
    1. Infrastruktura telekomunikacyjna składająca się na sieć światłowodową, w
      szczególności:
      a) lokalizacje sieci telekomunikacyjnej,
      b) infrastruktura telekomunikacyjna,
      c) infrastruktura techniczna,
      d) instalacje telekomunikacyjne budynków,
      e) infrastruktura krytyczna,
      f) sieć telekomunikacyjna, w tym sieć szerokopasmowa oraz
      g) urządzenia z dostępem pasywnym, w tym zakończenia sieci, punkty styku, przyłącza
        telekomunikacyjne i telekomunikacyjne urządzenie końcowe.
    2. Prawa i obowiązki (w tym zobowiązania pieniężne) związane z wytworzeniem i
      prawidłowym funkcjonowaniem ww. infrastruktury światłowodowej wynikające m.in. z:
      a) umów dostępu do kanalizacji oraz słupów telekomunikacyjnych,
      b) umów z dostawcami energii elektrycznej,

      c) służebności przesyłu pozwalających na korzystanie przez Spółkę w ograniczonym
        zakresie z cudzych nieruchomości,
      d) zgód dostępowych na umieszczenie elementów sieci Spółki,
      e) decyzji administracyjnych,
      f) umów dzierżawy gruntu pod szafy telekomunikacyjne.
    3. Dokumentacja techniczna i geodezyjna ww. infrastruktury światłowodowej.
    4. Należności o charakterze pieniężnym związane z działalnością pionu hurtowego, w tym
      m.in. należności z tytułu udostępniania infrastruktury telekomunikacyjnej na rzecz
      dotychczasowego kontrahenta.
    5. Prawa i obowiązki (w tym zobowiązania pieniężne) wynikające z umów o pracę
      łączących Spółkę z dwoma pracownikami (administratorem sieci i osoby zajmującej się
      obsługą biurową).
    6. Licencje oraz bazy danych programu do paszportyzacji sieci.
    7. Prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunku bankowego dot. pionu hurtowego (w
      tym środki pieniężne na rachunku).
    8. Księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności.
    W majątku Spółki po przeprowadzeniu podziału pozostały składniki materialne i
    niematerialne, w tym zobowiązania (rezerwy na zobowiązania) i inne składniki
    pozwalające na prowadzenie działalności w dotychczasowym zakresie w ramach
    Działalności Pozostającej.
    W tym w szczególności:
    1. Infrastruktura sieci radiowej, w tym m.in. kanały telekomunikacyjne.
    2. Prawa i obowiązki (w tym należności i zobowiązania pieniężne) związane z działalnością
      prowadzoną w ramach pionu detalicznego wynikające m.in. z:
      a) umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych z klientami końcowymi (klientami
        indywidualnymi),
      b) umów z personelem odpowiedzialnym za sprzedaż usług klientom detalicznym,
        bieżącą obsługę klienta detalicznego, zarządzanie należnościami abonenckimi,
        instalację i konfigurację urządzeń końcowych w lokalach, obsługę reklamacji i
        zgłoszeń serwisowych, obsługę serwisu internetowego Spółki (pracownicy,
        współpracownicy),
      c) umów rachunku bankowego dot. rachunków niezwiązanych z Działalnością
        Wydzielaną,
      d) umów z zewnętrznymi usługodawcami świadczącymi na rzecz Spółki usługi
        utrzymaniowe związane z pionem detalicznym,
      e) prawa do wykorzystania nazw handlowych usług oferowanych na rzecz
        dotychczasowych klientów pionu detalicznego.
    3. Urządzenia udostępniane klientom końcowym (np. routery, dekodery telewizyjne).
    4. Zapasy (w tym np. kable).
    5. Sprzęt komputerowy wykorzystywany na potrzeby biurowe oraz utrzymanie serwisu
      internetowego dot. pionu detalicznego.
    6. Licencje/prawa majątkowe przypisane do oprogramowania (z wyjątkiem
      oprogramowania przypisanego do Działalności Wydzielanej).
    7. Wyposażenie biurowe, w tym m.in. meble, sprzęt elektroniczny, akcesoria biurowe,
      komputery.

    8. Środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych.
    Wyodrębnienie części działalności związanej z prowadzeniem działalności pionu
    hurtowego oraz pionu detalicznego zostało przeprowadzone na trzech płaszczyznach, tj.
    wyodrębnienie organizacyjne, wyodrębnienie finansowe oraz wyodrębnienie funkcjonalne.
    Zespoły te nie stanowią „przypadkowych” zbiorów składników – są one ze sobą powiązane
    w sposób funkcjonalny, przez co należy rozumieć, że zespoły te jako całość nadają się do
    prowadzenia działalności gospodarczej w ramach pionu detalicznego i hurtowego, a
    kryteria doboru składników do poszczególnych zespołów podyktowane zostały zdolnością
    zespołów jako całości do realizowania określonych zadań gospodarczych.
    Przy czym, należy zwrócić uwagę, że w działalności Spółki przed przeprowadzeniem
    podziału w jednym podmiocie gospodarczym skupione były zadania dotyczące dwóch
    pionów prowadzonej działalności, a tym samym niektóre zasoby były „współdzielone”
    przez oba te obszary. Przede wszystkim mowa tu o infrastrukturze sieciowej sieci
    światłowodowej.
    W związku z powyższym w okresie między przypisaniem do Działalności Wydzielanej
    przynależnych składników majątku i zobowiązań a Podziałem, w księgach rachunkowych
    Spółki ewidencjonowane były na bieżąco stosowne wewnętrzne rozliczenia przychodów i
    kosztów między pionem hurtowym a pozostałą częścią przedsiębiorstwa Spółki polegające
    na:
    · przypisaniu Działalności Wydzielanej stosownych przychodów z tytułu udostępnienia
      sieci światłowodowej na potrzeby działalności Spółki w ramach pionu detalicznego,
    · przypisaniu Działalności Pozostającej kosztów udostępnienia sieci światłowodowej przez
      Działalność Wydzielaną na potrzeby działalności Spółki w ramach pionu detalicznego.
    Spółka prowadziła swoją ewidencję księgową w sposób, który umożliwiał wewnętrzne
    przyporządkowanie określonych składników majątkowych do osiąganych przychodów i
    kosztów, a także do zobowiązań i należności. Możliwe było zatem przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz zobowiązań i należności do poszczególnych obszarów
    działalności, tj. wewnętrznych działów, czyli odrębnie do pionu hurtowego i pionu
    detalicznego.
    Jak zostało wspomniane wcześniej, na mocy wewnętrznej dokumentacji Spółki Działalność
    Wydzielana i Działalność Pozostająca stanowią wyodrębnione działy pod względem
    organizacyjnym. Wnioskodawca posiada również, wspomnianą wcześniej instrukcję dla
    księgowości, na podstawie której sprawy finansowe obu działów są wyodrębnione (w tym
    wyodrębniony jest rachunek bankowy) i możliwe było zarządzanie nimi niezależnie od
    innych obszarów wchodzących w skład Spółki.
    Wyodrębnienie księgowe operacji dotyczących działu hurtowego polegało na prowadzeniu
    ewidencji na odrębnych kontach pozabilansowych, zgodnie ze wspomnianą wewnętrzną
    polityką (instrukcjami dla księgowości).
    Jak już wspomniano wyżej, z perspektywy właścicieli Spółki optymalnym sposobem
    prowadzenia działalności w ramach pionu detalicznego jest wykorzystanie zasobów
    sieciowych udostępnianych odpłatnie przez podmiot z branży „hurtowej”. Po dokonaniu
    Podziału Spółka, celem kontynuowania prowadzenia działalności zawarła stosowną
    umowę ze Spółką Przejmującą, na podstawie której odpłatnie korzysta z infrastruktury
    sieciowej na potrzeby działalności prowadzonej w ramach pionu detalicznego.
    Po dokonaniu Podziału Spółka Przejmująca rozważa zawarcie kolejnych umów
    umożliwiających odpłatne udostępnianie infrastruktury sieciowej z podmiotami trzecimi.
    Przykładem takiej aktywności jest zawarta przez Spółkę Przejmującą umowa z
    niepowiązanym podmiotem trzecim – operatorem telekomunikacyjnym. Rozmowy w tym
    zakresie były prowadzone jeszcze przed Podziałem, jednak współpraca nie została
    wówczas nawiązana ze względu na fakt, że podmioty te działały jako konkurenci na rynku

    detalicznym. Po wydzieleniu pionu hurtowego do odrębnego podmiotu została zawarta
    umowa testowa między tymi podmiotami. Po jej zakończeniu planowane jest zawarcie
    umowy o stałej współpracy, o ile strony będą dalej nią zainteresowane mając na uwadze
    okres testowy.

## Pytanie

Czy w ramach przeprowadzonego Podziału, zespół składników materialnych i
    niematerialnych wchodzących w skład Działalności Wydzielanej spełnia przesłanki do
    uznania go dla celów podatkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT – wskutek czego do jego zbycia w wyniku Podziału
    nie miały zastosowania przepisy ustawy o VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawcy, opisana w opisie sprawy, Działalność Wydzielana, która została
    przeniesiona do Spółki Przejmującej w ramach Podziału oraz związane z tą działalnością
    składniki materialne i niematerialne stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W konsekwencji, wskutek jej zbycia w wyniku
    Podziału nie miały zastosowania przepisy ustawy o VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do postanowień art. 528 § 1 KSH, spółkę kapitałową można podzielić na dwie
    albo więcej spółek kapitałowych.
    Natomiast, zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 KSH, podział może być dokonany przez
    przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo
    zawiązaną (podział przez wydzielenie).
    W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Powyższy przepis operuje pojęciem „zbycia”, którego rozumienie nie powinno ograniczać
    się jedynie do sprzedaży. Przyjmuje się bowiem, że wyodrębnienie składników
    majątkowych i niemajątkowych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa i
    wniesienie go jako majątku wydzielonego w ramach podziału spółki przez wydzielenie do
    spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za udziały tej spółki (w ramach
    podziału przez wydzielenie), należy uznać za czynność należącą do zakresu pojęcia
    „zbycie”.
    Prawidłowość takiego stanowiska znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych, np. w interpretacji indywidualnej z 26 lutego 2019 r., nr 0111-KDIB3-
    2.4012.822.2018.2.MD, gdzie wskazano: „Przez transakcje zbycia, o której mowa w ww.
    przepisie na gruncie ustawy o VAT należy rozumieć wszelkiego rodzaju transakcje, na
    skutek których dojdzie do przeniesienia prawa do dysponowania przedsiębiorstwem lub
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstw jako właściciel”.
    Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ilekroć w ustawie jest mowa o
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa – oznacza to organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Z przytoczonej definicji wynika, że za wystarczającą przesłankę uznania danych składników
    materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej również
    jako: „ZCP”) jest istnienie zorganizowanego zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, które umożliwią nabywcy kontynuowanie działalności gospodarczej w
    niezmienionym zakresie (potencjał do działania gospodarczego). ZCP musi zatem stanowić
    na tyle zorganizowany zbiór praw, obowiązków i rzeczy, że jest zdolny do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

    Jednocześnie wskazać należy, że aby określony zespół składników majątkowych mógł
    zostać zakwalifikowany jako ZCP, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy
    majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Powyższe potwierdził m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 21 sierpnia 2020 r., o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.371.2020.1.JF:
    „Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego”.
    Podobnie uznał również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 21 sierpnia 2020 r., o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.177.2020.7.RK: „(...)
    zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy
    pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem
    tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe
    odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”.
    Tym samym, za przesłanki uznania, że transakcja dotyczy ZCP przyjmuje się, że:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań
      przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    2) zespół ten jest organizacyjnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
      (wyodrębnienie organizacyjne),
    3) zespół ten jest finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
      (wyodrębnienie finansowe),
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze (wyodrębnienie funkcjonalne).
    W konsekwencji, w odniesieniu do przedstawionej powyżej definicji, na gruncie ustaw
    podatkowych, należy stwierdzić, że ZCP to wyodrębniony w strukturze przedsiębiorstwa
    zorganizowany pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, a składniki te
    przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, a ich zespół mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania
    gospodarcze.
    1. Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań
      przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych.
    Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „zespołu składników majątkowych” tworzących ZCP.
    Przyjmuje się jednak, że składniki majątkowe i niemajątkowe (w tym zobowiązania) tworzą
    ZCP, jeśli są one w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o
    zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest
    własność jednego podmiotu gospodarczego (por. interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 8 września 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.390.2023.5.
    AKA).
    Warunek realizacji określonych zadań gospodarczych zawarty w definicji ZCP oznacza, iż
    składniki materialne i niematerialne (ich zespół) muszą być przeznaczone w obrębie
    istniejącego przedsiębiorstwa do realizacji określonych zadań gospodarczych (por.
    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 stycznia 2023 r.,
    0111-KDIB3-2.4012.809.2022.2.SR; 26 kwietnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2
    -3.4011.174.2022.3.AK). Aby składniki majątku mogły być uznane za ZCP, muszą one
    rzeczywiście służyć prowadzeniu działalności gospodarczej.

    W ocenie Wnioskodawcy, zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących
    pion hurtowy stanowi zespół składników przeznaczonych do realizacji określonego,
    istotnego na tle ogólnej działalności Spółki celu gospodarczego, tj. prowadzenia
    działalności gospodarczej skupiającej się na oferowaniu dostępu do sieci światłowodowej
    innym operatorom telekomunikacyjnym, którzy za jej pomocą świadczą usługi na rzecz
    klientów detalicznych.
    W konsekwencji, składniki materialne i niematerialne (takie jak wszelkiego rodzaju aktywa
    trwałe, prawa i obowiązki wynikające z umów, decyzji administracyjnych, zgód
    dostępowych, zasoby osobowe, w tym pracownicy przypisani do pionu hurtowego) nie
    stanowią przypadkowego zbioru, lecz pozostają w ścisłych zależnościach funkcjonalnych.
    Wszystkie aktywa (w tym infrastruktura telekomunikacja, techniczna) służą zasadniczo
    prowadzeniu działalności w ramach pionu hurtowego. Dodatkowo, zasoby osobowe
    (pracownicy przypisani do pionu hurtowego) oraz prawa i obowiązki wynikające z umów
    oraz decyzji funkcjonalnie związane z pionem hurtowym, są elementami, bez których
    prowadzenie tejże działalności byłoby niemożliwe.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przeniesiony do Spółki Przejmującej zespół składników
    materialnych i niematerialnych tworzących pion hurtowy stanowi tym samym
    wystarczające zaplecze do kontynuacji w ramach Spółki Przejmującej działalności
    prowadzonej dotychczas przez Spółkę w tym zakresie, co, zdaniem Wnioskodawcy,
    przesądza o możliwości stwierdzenia, że służą one realizacji określonych zadań
    gospodarczych.
    2. Wyodrębnienie organizacyjne.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa
    występuje w strukturze organizacyjnej firmy jako dział, oddział, wydział, czy też zakład.
    Przez wyodrębnienie organizacyjne rozumiane jest wyodrębnienie części składników
    majątkowych i niemajątkowych w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa, przy czym, w
    doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na
    bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Zatem jest to wyodrębniona organizacyjnie część przedsiębiorstwa, która będzie mogła
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu sprawy, w działalności Wnioskodawcy zostały
    wyodrębnione składniki majątkowe związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
    w obszarze prowadzenia działalności w ramach hurtowego dostępu do sieci
    światłowodowej oraz odrębnie składniki majątkowe związane z prowadzeniem pozostałej
    działalności w ramach świadczenia usług telekomunikacyjnych na rzecz klienta końcowego.
    Składniki związane z wymienionymi rodzajami działalności gospodarczej podlegają
    wewnętrznemu wyodrębnieniu zgodnie z posiadaną wewnętrzną procedurą. Zgodnie z
    opisem sprawy, wyodrębnienie to miało charakter kompleksowy i obejmowało:
    • przypisanie odrębnej kadry kierowniczej do każdego z pionów,
    • prowadzenie odrębnej ewidencji operacji gospodarczych dla pionu hurtowego i
      detalicznego,
    • wykorzystywanie odrębnych rachunków bankowych dla każdego z pionów,
    • przypisanie konkretnych pracowników i współpracowników (w pionie hurtowym:
      administrator sieci oraz osoba zajmująca się obsługą biurową; w pionie detalicznym:
      personel odpowiedzialny za sprzedaż, obsługę klienta, zarządzanie należnościami,
      instalacje i serwis),
    • obsługę różnych grup klientów (pion hurtowy – operator telekomunikacyjny, pion
      detaliczny – klienci końcowi),

    • stosowanie odmiennych modeli świadczenia usług (pion hurtowy – udostępnianie
      infrastruktury, pion detaliczny – kompleksowe usługi telekomunikacyjne).
    Co więcej, w ocenie Wnioskodawcy, każdy z opisanego we wniosku zespół składników
    posiadał zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie
    realizujące przypisane mu zadania. Wyodrębnienie to zostało potwierdzone w
    dokumentach wewnętrznych Spółki:
    • oświadczeniach zarządu o wyodrębnieniu organizacyjnym i finansowym pionów
      działalności,
    • instrukcji dla księgowości określającej zasady odrębnej ewidencji operacji
      gospodarczych dla każdego z pionów,
    • planie podziału szczegółowo określającym składniki przypisane do każdego z pionów.
    Konkluzji tej nie zmienia fakt, iż w wyniku planowanego Podziału pewne funkcje lub
    zasoby, które dotąd były „współdzielone” przez obie części przedsiębiorstwa Spółki są po
    podziale udostępnione odpowiednio przez Spółkę Przejmującą Spółce Dzielonej na
    zasadzie „outsourcingu”.
    3. Wyodrębnienie finansowe.
    Wyodrębnienie finansowe oznacza, że w strukturze przedsiębiorstwa możliwe jest
    oddzielenie finansów firmy od jej wyodrębnionej części, tj. nie ma problemu z
    przyporządkowaniem przychodów, kosztów, zobowiązań, jak i należności do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza
    samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń
    gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
    zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a zatem możliwe jest oddzielenie
    finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części.
    Wnioskodawca prowadził swoją ewidencję księgową w sposób, który umożliwiał
    wewnętrzne przyporządkowanie określonych składników majątkowych do osiąganych
    przychodów i kosztów, a także do zobowiązań i należności. Jest w stanie wyodrębnić
    wśród uzyskiwanych przychodów oraz ponoszonych kosztów tę część przychodów i
    kosztów, która przypada na Działalność Wydzielaną i Działalność Pozostającą. Ponadto, w
    rozliczeniach dotyczących Działalności Wydzielanej wykorzystywany był osobny rachunek
    bankowy.
    Z działalnością Spółki w danym obszarze wiązało się zaciąganie i obsługa zobowiązań z
    odrębnych tytułów, a także osiąganie przychodów z tytułu odrębnego rodzaju
    świadczonych usług.
    Zatem, w momencie Podziału Działalności Wydzielanej i Działalności Pozostającej
    wszystkie elementy majątku mogły zostać wyodrębnione finansowo.
    4. Wyodrębnienie funkcjonalne.
    Wyodrębnienie funkcjonalne to kryterium należy rozumieć jako przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, które sprowadza się do ustalenia, czy
    wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie
    funkcjonować na rynku. Przesłanką wyodrębnienia funkcjonalnego może być np.
    posiadanie własnej grupy odbiorców bądź kontrahentów, z którymi istnieją bezpośrednie
    relacje. Warto dodać, że jak wskazano w opisie stanu sprawy, praktyką rynkową jest, że
    podmioty w branży udostępniają infrastrukturę sieciową, a Spółka Przejmująca ma na celu
    poszerzanie kręgu odbiorców. Po przeprowadzenie podziału, Spółka Przejmująca
    prowadzi aktywne działania w tym zakresie – o czym świadczy między innymi również
    podjęcie współpracy z niepowiązanym podmiotem trzecim (operatorem
    telekomunikacyjnym), której podjęcie przed Podziałem było niemożliwe, z uwagi na fakt
    pozostawania jako podmioty konkurencyjne względem siebie na rynku.

    Kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się do ustalenia, czy wyodrębniona
    organizacyjnie całość jest w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku.
    Zatem, aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną
    część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do
    funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu sprawy, Spółka Przejmująca w ramach Podziału
    uzyskała składniki majątkowe, które pozwalają jej na kontynuowanie działalności
    zorientowanej na udostępnianie hurtowego dostępu do sieci światłowodowej.
    Jednocześnie składniki majątku, które pozostały w Spółce w konsekwencji Podziału
    pozwalają jej na kontynuowanie działalności telekomunikacyjnej na rzecz klientów
    końcowych.
    Wobec tego, w wyniku Podziału, w ramach majątku Spółki oraz Spółki Przejmującej
    znajdują się wszelkie niezbędne instrumenty, które pozwalają jej na niezakłócone
    kontynuowanie dotychczasowej działalności.
    Składniki tworzące Działalność Wydzielaną i Działalność Pozostającą służyły więc
    prowadzeniu przez Spółkę działań w dwóch odmiennych rodzajowo obszarach, tj. pionu
    hurtowego i detalicznego.
    W opinii Wnioskodawcy, wyodrębnione składniki materialne i niematerialne, w tym
    zobowiązania z zawartych umów handlowych, a także czynnik ludzki (umowy z
    pracownikami) są ze sobą funkcjonalnie i organizacyjnie powiązane, umożliwiając tym
    samym kontynuowanie dotychczasowej działalności pionu hurtowego oraz pionu
    detalicznego bez potrzeby podejmowania dodatkowych czynności, takich jak zakup
    dodatkowych środków trwałych, wyposażenia, wartości niematerialnych i prawnych, jak
    również bez konieczności zatrudniania dodatkowej kadry pracowniczej.
    Warunkiem uznania danego zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    nie jest bowiem to, by wszelkie funkcje gospodarcze realizował on za pomocą zasobów
    własnych (np. własnych pracowników, środków trwałych stanowiących własność
    podatnika). Korzystanie z usług zewnętrznych podmiotów czy aktywów udostępnianych na
    zasadzie najmu, dzierżawy czy leasingu jest bowiem normalną praktyką gospodarczą,
    niewpływającą na „zdolność” danego przedsiębiorcy do realizacji jego zamierzeń
    gospodarczych.
    Ponadto na gruncie prawa podatkowego wymienia się również takie cechy
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jak:
    • zapewnienie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych (w tym:
      pracowników oraz pozwoleń i koncesji) koniecznych do prowadzenia działalności;
    • zapewnienie źródła przychodów w postaci przeniesienia np. kontraktów i kontrahentów;
    • zachowanie ciągłości (kontynuacji) działalności bez przestojów z powodu np.
      konieczności dodatkowych zakupów środków trwałych, czy dostosowania maszyn i
      urządzeń;
    • wszelkie elementy potrzebne do prowadzenia działalności ZCP będzie w stanie
      zapewnić sobie we własnym zakresie lub też na podstawie umowy z podmiotem, z
      którego została wydzielona w zakresie kadr, BHP, usług informatycznych i
      finansowych, i in.
    W kontekście wydzielanego pionu hurtowego Spółki, wszystkie wymienione powyżej cechy
    znajdują odzwierciedlenie w opisanym stanie sprawy:
    • Po pierwsze, jak wskazano w opisie, na Spółkę Przejmującą przeniesione zostały
      wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe niezbędne do prowadzenia działalności
      hurtowej – kompletna infrastruktura telekomunikacyjna składająca się na sieć
      światłowodową, dokumentacja techniczna i geodezyjna, licencje do programu

      paszportyzacji sieci, a także kluczowy personel (administrator sieci, osoba zajmująca
      się obsługą biurową oraz projektant sieci telekomunikacyjnej).
    • Po drugie, zapewniono źródła przychodów poprzez przeniesienie istniejących
      kontraktów – w szczególności umowy dzierżawy z dotychczasowym kontrahentem
      oraz należności z tytułu udostępniania infrastruktury, a dodatkowo Spółka
      Przejmująca zawarła nowe umowy, w tym ze Spółką Dzieloną oraz podmiotem trzecim
      (operatorem telekomunikacyjnym), z którym współpraca nie była możliwa przed
      podziałem ze względu na konkurencję na rynku detalicznym.
    • Po trzecie, zachowano pełną ciągłość działalności – jak wynika z opisu, Spółka
      Przejmująca od pierwszego dnia po podziale kontynuuje świadczenie usług hurtowego
      dostępu do sieci wykorzystując przekazane składniki, bez konieczności dodatkowych
      zakupów czy zatrudniania nowej kadry.
    • Po czwarte, wydzielony pion hurtowy posiada wszystkie elementy potrzebne do
      samodzielnego funkcjonowania – własny rachunek bankowy, odrębną ewidencję
      księgową oraz przypisaną kadrę zarządzającą, co zostało potwierdzone w
      oświadczeniu zarządu o wyodrębnieniu organizacyjnym i finansowym.
    Jak przykładowo stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji
    indywidualnej z 17 lutego 2017 r. (sygn. 1462-IPPP3.4512.79.2017.1.RD): „(...) aby w
    rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł
    zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające
    jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną
    odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym”.
    Wskazana linia interpretacyjna ciągle pozostaje aktualna. Jak zostało bowiem stwierdzone
    przez Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z 11 czerwca 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.173. 2025.4.MK): „(...) aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać
    zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające
    jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną
    odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym”.
    Niemniej jednak, należy brać pod uwagę, że zdolność wydzielonej części organizacji do
    samodzielnego funkcjonowania nie powinna być rozumiana jako pełna niezależność od
    pozostałej części przedsiębiorstwa i samowystarczalność. Należy bowiem wskazać, iż z
    praktyki gospodarczej wynika, że wiele funkcji jest scentralizowanych w ramach
    przedsiębiorstwa (np. księgowość, kadry, ochrony mienia itp.) i nie byłoby zasadne ich
    dublowanie (choćby z ekonomicznego punktu widzenia) dla potrzeb samego
    zorganizowania ZCP.
    Kluczowe zatem w kontekście oceny prawnej pojęcia ZCP na gruncie art. 2 pkt 27e ustawy
    o VAT jest:
    1) organizacyjne powiązanie pomiędzy składnikami majątku, które łączy te składniki w
      kompleks wzajemnie się uzupełniających i współgrających elementów tworzących
      organizacyjną całość,
    2) funkcjonalne powiązanie pomiędzy składnikami majątku wyrażające się w zdolności
      składników majątku do realizowania określonych zadań gospodarczych przy ich
      wykorzystaniu.
    Powyższe stanowisko zostało wyrażone również przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in.
    w wyroku z 6 września 2017 r., o sygn. akt II FSK 2095/15 „Okolicznością determinującą
    możliwość uznania określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych za
    przedsiębiorstwo jest takie ich zorganizowanie, aby wspomniany zespół mógł służyć do
    prowadzenia działalności gospodarczej (...) Przedsiębiorstwo nie jest jedynie sumą
    składników niematerialnych i materialnych wchodzących w jego skład, lecz pewnym

    samoistnym dobrem o wartości majątkowej. (...) Dopiero czynnik organizacyjny, oparty na
    kryterium funkcjonalności i celowości zestawienia składników, pozwala uznać ten zespół
    za przedsiębiorstwo”.
    W opinii Wnioskodawcy, zarówno przeniesione składniki materialne i niematerialne, w tym
    zobowiązania z zawartych umów handlowych, a także czynnik ludzki (umowy z
    pracownikami) są ze sobą funkcjonalnie i organizacyjnie powiązane umożliwiając tym
    samym kontynuowanie dotychczasowej działalności gospodarczej bez potrzeby
    podejmowania dodatkowych czynności.
    Kolejną istotną kwestią jest konieczność „powiązania” pracowników z daną masą
    majątkową. Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących
    ZCP, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli
    kadra pracownicza. W sytuacji, gdy pracownicy przedsiębiorstwa są związani z jego
    częścią, to dla spełnienia kryterium organizacyjnego, koniecznym jest również, aby
    podążali oni w ślad za wydzielaną do nowego podmiotu gospodarczego, masą majątkową.
    Z perspektywy natomiast Spółki Dzielonej, kluczowe jest aby odpowiednia kadra
    pracownicza po Podziale, pozostała w niej wraz z masą majątkową.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu sprawy w wyniku Podziału do Spółki Przejmującej
    przeszło dwóch pracowników, którzy odpowiadali odpowiednio za administrowanie siecią
    światłowodową oraz obsługę biurową.
    W Spółce pozostali natomiast pozostali pracownicy i zleceniobiorcy, a w szczególności
    kadra odpowiedzialna za sprzedaż usług klientom detalicznym, bieżącą obsługę klienta
    detalicznego, zarządzanie należnościami abonenckimi, instalację i konfigurację urządzeń
    końcowych w lokalach, obsługę reklamacji i zgłoszeń serwisowych oraz obsługę serwisu
    internetowego Spółki.
    W świetle zatem przytoczonych wyżej przepisów ustawy VAT uznać należy, że w związku z
    dokonaniem podziału przez wydzielenie Spółki w okolicznościach opisanych wyżej,
    związane z nim zbycie Działalności Wydzielanej, stanowiło zbycie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W konsekwencji wskutek ich
    zbycia w wyniku Podziału nie miały zastosowania przepisy ustawy o VAT zgodnie z art. 6
    pkt 1 ustawy o VAT.
    Mając świadomość, iż interpretacje indywidualne mają moc wiążącą jedynie w
    indywidualnych sprawach, w których zostały wydane, Wnioskodawca pragnie wskazać, że
    stanowisko Spółki dotyczące uznania działalności podobnej do Działalności Wydzielanej za
    zespół składników materialnych i niematerialnych, stanowiący zorganizowane części
    przedsiębiorstwa, znajduje swoje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    dotyczących podmiotów z analogicznej branży, w której funkcjonuje Wnioskodawca m.in.
    na gruncie:
    • Interpretacji indywidualnej z 13 października 2020 r. o sygn. 0112-KDIL3.
      4012.533.2020.1.LS.
    • Interpretacji indywidualnej z 31 października 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.586.2022. 1.PC.
    • Interpretacji indywidualnej z 15 lipca 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.309.2022.1.DP.
    • Interpretacji indywidualnej z 13 lipca 2022 r. o sygn. 0111-KDWB.4010.33.2022.1.APA.
    Jakkolwiek część z powołanych stanowisk stanowi rozstrzygnięcia wydane na podstawie
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednak z uwagi na
    tożsamość definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa z definicją zawartą w
    przepisach ustawy o VAT, w ocenie Wnioskodawcy, ich powołanie jest zasadne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do
    grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej
    dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne
    wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy.
    Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa [w rozumieniu ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071)] albo zorganizowanej
    jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań

    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
    Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    • istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    • zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    • składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    • zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.

    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników materialnych i niematerialnych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT uwzględnić należy
    następujące okoliczności:
    • zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    • faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w
    sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez
    lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy
    interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi
    składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi,
    które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego
    zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika
    ponadto, że w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady - nabywca całości lub części
    majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego
    przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania
    danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.
    Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10
    Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI
    Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa
    lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie
    niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa
    zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia
    towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że
    nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19
    Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie
    samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone
    dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia
    charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie polskich sądów
    administracyjnych, np. w wyroku NSA z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 955/12, czy z 24
    listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15.

    W sprawie C-729/21 Trybunał stwierdził, że pojęcie „przekazania całości lub części
    majątku” obejmuje przeniesienie części przedsiębiorstwa, nawet jeśli nie zostały
    przeniesione na nabywcę wszystkie składniki materialne i niematerialne, które wchodzą w
    skład tej części, pod warunkiem, że całość przekazanych składników jest wystarczająca dla
    umożliwienia temu przedsiębiorstwu prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    W tym miejscu należy wskazać, że przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek
    stanowią treść działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.).
    Zgodnie z art. 529 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Podział może być dokonany:
      1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo
        akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
        przejęcie);
      2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej
        za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
        (podział przez zawiązanie nowych spółek);
      3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo
        zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących
        i nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
        przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
      4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
        zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących,
        nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
        (podział przez wydzielenie);
      5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
        zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących
        lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez
        wyodrębnienie).
    Przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez
    przeniesienie części majątku Spółki do innej istniejącej spółki (podział przez wydzielenie),
    powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonych części majątku. Złożoność
    procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt
    końcowy – przeniesienie własności.
    W świetle powyższych regulacji dokonany, na podstawie Kodeksu spółek handlowych,
    podział przez wydzielenie poszczególnych części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie
    ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wyjaśnić jednak należy, że w sytuacji, gdy w wyniku podziału spółki przez wydzielenie
    przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część
    przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1
    ustawy, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.
    Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników
    materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę,

    itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że
    możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa
    samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie
    jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Spółki dzielonej
    zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako
    samodzielne przedsiębiorstwo, a po podziale przez wydzielenie powinno być możliwe
    kontynuowanie działalności gospodarczej przez Spółkę przejmującą, w oparciu o przejęte
    składniki.
    Analizując, czy określone składniki majątkowe stanowią zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, zawsze należy wziąć pod uwagę profil działalności danego
    przedsiębiorcy, warunki rynkowe oraz specyfikę danej branży. Nie można zatem
    wyznaczyć szczegółowego katalogu warunków koniecznych do spełnienia, aby można było
    mówić o istnieniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Prawidłowa klasyfikacja przedmiotu transakcji – zorganizowana część przedsiębiorstwa
    lub poszczególne składniki majątkowe – ma decydujące znaczenie dla prawidłowego
    ustalenia skutków podatkowych transakcji.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym
    jest „61.10.Z Działalność w zakresie telekomunikacji przewodowej”. Do (...)2025 r. w
    ramach działalności Spółki można było wyodrębnić dwa jej podstawowe obszary:
    - pion detaliczny, czyli świadczenie usług w zakresie dostarczania dostępu do sieci (sieć
      światłowodowa i sieć radiowa), a także telewizji i telefonii na rzecz klientów końcowych,
    - pion hurtowy, czyli oferowanie dostępu do sieci światłowodowej innym operatorom
      telekomunikacyjnym, którzy za jej pomocą świadczą usługi na rzecz klientów
      detalicznych.
    Oba piony działalności, przed przeprowadzeniem podziału, funkcjonowały jako formalnie
    wyodrębnione wewnętrzne jednostki organizacyjne, posiadające przypisane do siebie
    składniki majątku materialne i niematerialne, w tym aktywa, pasywa, przychody, koszty,
    prawa i obowiązki wynikające z umów z personelem oraz pozwolenia i inne decyzje
    związane z wykonywaniem zadań poszczególnych jednostek organizacyjnych. Do każdego
    z pionów działalności przypisane zostały również określone zadania gospodarcze
    (realizowane przy pomocy przypisanych składników majątku), osoby odpowiedzialne za
    kierowanie poszczególnymi pionami działalności, rachunki bankowe oraz określone
    zostały zasady i zobowiązanie do prowadzenia odrębnej ewidencji operacji gospodarczych.
    Świadczone usługi polegały m.in. na:
    - umożliwieniu dostępu telekomunikacyjnego w zakresie szerokopasmowego dostępu do
      lokalnej Pętli Abonenckiej;
    - dzierżawie ciemnych włókien światłowodowych;
    - dzierżawie kanalizacji kablowej;
    - przyjmowaniu zgłoszeń dotyczących awarii oraz podejmowanie działań mających na
      celu usunięcie awarii;
    - sprawowaniu nadzoru nad pracami wykonywanymi w związku z koniecznością
      usunięcia awarii oraz weryfikacji poprawności takich prac.
    W związku z odrębną specyfiką działalności prowadzonej w ramach pionu detalicznego i
    pionu hurtowego, wspólnicy Spółki podjęli decyzję o prawnym oddzieleniu działalności
    prowadzonej przez Spółkę w poszczególnych obszarach.
    Mając na uwadze powyższe, Wspólnicy Spółki podjęli decyzję o przeprowadzeniu podziału
    Spółki w formie podziału przez wydzielenie (dalej: „Podział”) zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18

    z późn. zm; dalej: „KSH”) przez przeniesienie części majątku Spółki dzielonej do istniejącej
    spółki (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będącej polskim rezydentem
    podatkowym (dalej: „Spółka Przejmująca”).
    W ramach Podziału, do Spółki Przejmującej przeniesione zostały składniki materialne i
    niematerialne związane z prowadzeniem działalności w zakresie hurtowego dostępu do
    sieci światłowodowej (pion hurtowy). Pozostała część działalności Spółki pozostała w
    Spółce (pion detaliczny).
    Proces Podziału poprzedzony został organizacyjnym wyodrębnieniem części
    przedsiębiorstwa Spółki wykorzystywanej do prowadzenia działalności w ramach
    hurtowego dostępu do sieci światłowodowej. W strukturze przedsiębiorstwa doszło do
    wyodrębnienia wewnętrznych jednostek organizacyjnych pionu hurtowego i detalicznego.
    Do każdej z jednostek przypisane zostały odrębne składniki materialne i niematerialne,
    rachunek bankowy oraz była prowadzona odrębna ewidencja operacji gospodarczych.
    Wyodrębnienie znalazło również swoje odzwierciedlenie w przygotowanym planie
    podziału. Przygotowana została również, wspomniana wcześniej, dokumentacja
    wewnętrzna w postaci instrukcji dla księgowości.
    W ramach przeprowadzonego Podziału, zgodnie z planem podziału, na rzecz Spółki
    Przejmującej przekazane zostały następujące składniki materialne i niematerialne, które
    wchodziły w skład Działalności Wydzielanej (pionu hurtowego):
    1. Infrastruktura telekomunikacyjna składająca się na sieć światłowodową, w
      szczególności:
    a) lokalizacje sieci telekomunikacyjnej,
    b) infrastruktura telekomunikacyjna,
    c) infrastruktura techniczna,
    d) instalacje telekomunikacyjne budynków,
    e) infrastruktura krytyczna,
    f) sieć telekomunikacyjna, w tym sieć szerokopasmowa oraz
    g) urządzenia z dostępem pasywnym, w tym zakończenia sieci, punkty styku, przyłącza
      telekomunikacyjne i telekomunikacyjne urządzenie końcowe.
    2. Prawa i obowiązki (w tym zobowiązania pieniężne) związane z wytworzeniem i
      prawidłowym funkcjonowaniem ww. infrastruktury światłowodowej wynikające m.in. z:
    a) umów dostępu do kanalizacji oraz słupów telekomunikacyjnych,
    b) umów z dostawcami energii elektrycznej,
    c) służebności przesyłu pozwalających na korzystanie przez Spółkę w ograniczonym
      zakresie z cudzych nieruchomości,
    d) zgód dostępowych na umieszczenie elementów sieci Spółki,
    e) decyzji administracyjnych,
    f) umów dzierżawy gruntu pod szafy telekomunikacyjne.
    3. Dokumentacja techniczna i geodezyjna ww. infrastruktury światłowodowej.
    4. Należności o charakterze pieniężnym związane z działalnością pionu hurtowego, w tym
      m.in. należności z tytułu udostępniania infrastruktury telekomunikacyjnej na rzecz
      dotychczasowego kontrahenta.
    5. Prawa i obowiązki (w tym zobowiązania pieniężne) wynikające z umów o pracę
      łączących Spółkę z dwoma pracownikami (administratorem sieci i osoby zajmującej się
      obsługą biurową).
    6. Licencje oraz bazy danych programu do paszportyzacji sieci.

    7. Prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunku bankowego dot. pionu hurtowego (w
      tym środki pieniężne na rachunku).
    8. Księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności.
    W majątku Spółki po przeprowadzeniu podziału pozostały składniki materialne i
    niematerialne, w tym zobowiązania (rezerwy na zobowiązania) i inne składniki
    pozwalające na prowadzenie działalności w dotychczasowym zakresie w ramach
    Działalności Pozostającej.
    W tym w szczególności:
    1. Infrastruktura sieci radiowej, w tym m.in. kanały telekomunikacyjne.
    2. Prawa i obowiązki (w tym należności i zobowiązania pieniężne) związane z działalnością
      prowadzoną w ramach pionu detalicznego wynikające m.in. z:
    a) umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych z klientami końcowymi (klientami
      indywidualnymi),
    b) umów z personelem odpowiedzialnym za sprzedaż usług klientom detalicznym,
      bieżącą obsługę klienta detalicznego, zarządzanie należnościami abonenckimi,
      instalację i konfigurację urządzeń końcowych w lokalach, obsługę reklamacji i zgłoszeń
      serwisowych, obsługę serwisu internetowego Spółki (pracownicy, współpracownicy),
    c) umów rachunku bankowego dot. rachunków niezwiązanych z Działalnością Wydzielaną,
    d) umów z zewnętrznymi usługodawcami świadczącymi na rzecz Spółki usługi
      utrzymaniowe związane z pionem detalicznym,
    e) prawa do wykorzystania nazw handlowych usług oferowanych na rzecz
      dotychczasowych klientów pionu detalicznego.
    3. Urządzenia udostępniane klientom końcowym (np. routery, dekodery telewizyjne).
    4. Zapasy (w tym np. kable).
    5. Sprzęt komputerowy wykorzystywany na potrzeby biurowe oraz utrzymanie serwisu
      internetowego dot. pionu detalicznego.
    6. Licencje/prawa majątkowe przypisane do oprogramowania (z wyjątkiem
      oprogramowania przypisanego do Działalności Wydzielanej).
    7. Wyposażenie biurowe, w tym m.in. meble, sprzęt elektroniczny, akcesoria biurowe,
      komputery.
    8. Środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych.
    W działalności Spółki przed przeprowadzeniem podziału w jednym podmiocie
    gospodarczym skupione były zadania dotyczące dwóch pionów prowadzonej działalności,
    a tym samym niektóre zasoby były „współdzielone” przez oba te obszary. Przede
    wszystkim mowa tu o infrastrukturze sieciowej sieci światłowodowej.
    W związku z powyższym w okresie między przypisaniem do Działalności Wydzielanej
    przynależnych składników majątku i zobowiązań a Podziałem, w księgach rachunkowych
    Spółki ewidencjonowane były na bieżąco stosowne wewnętrzne rozliczenia przychodów i
    kosztów między pionem hurtowym a pozostałą częścią przedsiębiorstwa Spółki polegające
    na:
    · przypisaniu Działalności Wydzielanej stosownych przychodów z tytułu udostępnienia
      sieci światłowodowej na potrzeby działalności Spółki w ramach pionu detalicznego,
    · przypisaniu Działalności Pozostającej kosztów udostępnienia sieci światłowodowej przez
      Działalność Wydzielaną na potrzeby działalności Spółki w ramach pionu detalicznego.
    Spółka prowadziła swoją ewidencję księgową w sposób, który umożliwiał wewnętrzne
    przyporządkowanie określonych składników majątkowych do osiąganych przychodów i

    kosztów, a także do zobowiązań i należności. Możliwe było zatem przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz zobowiązań i należności do poszczególnych obszarów
    działalności, tj. wewnętrznych działów, czyli odrębnie do pionu hurtowego i pionu
    detalicznego.
    Po dokonaniu Podziału Spółka Przejmująca rozważa zawarcie kolejnych umów
    umożliwiających odpłatne udostępnianie infrastruktury sieciowej z podmiotami trzecimi.
    Przykładem takiej aktywności jest zawarta przez Spółkę Przejmującą umowa z
    niepowiązanym podmiotem trzecim – operatorem telekomunikacyjnym.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wskazany w opisie sprawy zespół składników
    materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Działalności Wydzielanej można
    uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy –
    wskutek czego do jego zbycia, w wyniku Podziału nie miały zastosowania przepisy ustawy
    zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.
    Jak już wskazano, zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem
    składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład
    przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem
    tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie
    realizującym określone zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 2 pkt 27e
    ustawy, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi występować w ramach
    istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe
    utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy – muszą one stanowić zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa u zbywcy. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą zatem
    składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o
    zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest
    własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych
    powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa
    za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość
    wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności
    zbycia określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich
    zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien
    elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy
    w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy nie miały zastosowania do
    zbywanego mienia, musi ono obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do
    funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i
    niematerialne wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie
    działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Jak wynika z opisu sprawy, w strukturze przedsiębiorstwa doszło do wyodrębnienia
    wewnętrznych jednostek organizacyjnych pionu hurtowego i detalicznego. Do każdej z
    jednostek przypisane zostały odrębne składniki materialne i niematerialne, rachunek
    bankowy oraz była prowadzona odrębna ewidencja operacji gospodarczych.
    Wyodrębnienie to nastąpiło na podstawie wspomnianych wcześniej oświadczeń zarządu o
    wyodrębnieniu organizacyjnym i finansowym. Wyodrębnienie znalazło również swoje
    odzwierciedlenie w przygotowanym planie podziału. Oba piony działalności, przed
    przeprowadzeniem podziału, funkcjonowały jako formalnie wyodrębnione wewnętrzne
    jednostki organizacyjne, posiadające przypisane do siebie składniki majątku materialne i
    niematerialne, w tym aktywa, pasywa, przychody, koszty, prawa i obowiązki wynikające z
    umów z personelem oraz pozwolenia i inne decyzje związane z wykonywaniem zadań
    poszczególnych jednostek organizacyjnych. Do każdego z pionów działalności przypisane
    zostały również określone zadania gospodarcze (realizowane przy pomocy przypisanych
    składników majątku), osoby odpowiedzialne za kierowanie poszczególnymi pionami
    działalności, rachunki bankowe oraz określone zostały zasady i zobowiązanie do

    prowadzenia odrębnej ewidencji operacji gospodarczych. Powyższe spełnia warunek
    wyodrębnienia organizacyjnego.
    Również jest możliwe wyodrębnienie finansowe, ponieważ w okresie między przypisaniem
    do Działalności Wydzielanej przynależnych składników majątku i zobowiązań a Podziałem,
    w księgach rachunkowych Spółki ewidencjonowane były na bieżąco stosowne wewnętrzne
    rozliczenia przychodów i kosztów między pionem hurtowym a pozostałą częścią
    przedsiębiorstwa Spółki. Spółka prowadziła swoją ewidencję księgową w sposób, który
    umożliwiał wewnętrzne przyporządkowanie określonych składników majątkowych do
    osiąganych przychodów i kosztów, a także do zobowiązań i należności. Możliwe było
    zatem przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz zobowiązań i należności do
    poszczególnych obszarów działalności, tj. wewnętrznych działów, czyli odrębnie do pionu
    hurtowego i pionu detalicznego. Spółka posiada również instrukcję dla księgowości, na
    podstawie której sprawy finansowe obu działów są wyodrębnione (w tym wyodrębniony
    jest rachunek bankowy) i możliwe było zarządzanie nimi niezależnie od innych obszarów
    wchodzących w skład Spółki.
    Z kolei odnośnie spełnienia warunku wyodrębnienia funkcjonalnego należy wskazać, że
    Spółka Przejmująca w ramach Podziału uzyskała składniki majątkowe, które pozwalają jej
    na kontynuowanie działalności zorientowanej na udostępnianie hurtowego dostępu do
    sieci światłowodowej. Jednocześnie składniki majątku, które pozostały w Spółce w
    konsekwencji Podziału pozwalają jej na kontynuowanie działalności telekomunikacyjnej na
    rzecz klientów końcowych.
    Fakt ten potwierdza, że Spółka Przejmująca, będzie działała jako niezależny podmiot dzięki
    wyodrębnionym do niej składnikom materialnym i niematerialnym, w skutek przeniesienia
    majątku Działalności Wydzielanej. W wyniku tego Spółka Przejmująca będzie posiadać
    faktyczną możliwość kontynuacji dotychczasowej wskazanej we wniosku częściowej
    działalności Spółki, czyli odpłatnego udostępniania infrastruktury sieciowej.
    W związku z powyższym, z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że
    opisany zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład
    Działalności Wydzielanej będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu ustawy ze względu na spełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e
    ustawy. Wynika to z faktu, że zespół składników majątkowych składających się na
    Działalność Wydzielaną będzie cechował się wyodrębnieniem organizacyjnym,
    finansowym oraz funkcjonalnym oraz będzie posiadał zdolność funkcjonowania jako
    niezależne przedsiębiorstwo. Dodatkowo, Spółka Przejmująca będzie miała możliwość
    kontynuowania działalności prowadzonej przez Działalność Wydzielaną w takim zakresie,
    w jakim jest ona obecnie prowadzona w ramach Spółki. Ponadto, do majątku Działalności
    Wydzielanej, który będzie przeniesiony do Spółki Przejmującej, zostaną przypisane
    również zobowiązania związane z tą częścią działalności. Zatem ww. transakcja będzie
    podlegała wyłączeniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując należy stwierdzić, że w ramach przeprowadzonego Podziału, zespół
    składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Działalności Wydzielanej
    spełnia przesłanki do uznania go dla celów podatkowych za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy – wskutek czego do jego zbycia w
    wyniku Podziału nie mają zastosowania przepisy ustawy zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego w podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.