Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1012/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-15
Teza: Sposób ustalenia wartości początkowej nieruchomości gruntowej wniesionej do Spółki osobowej w formie aportu, w przypadku jej uznania za środek trwały w tej Spółce.
Słowa kluczowe: aport; grunty; nieruchomości; spółki-spółka komandytowa; wartość-wartość początkowa; wkład-wkłady niepieniężne; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku opatrzonym datą 28 sierpnia 2009 r. (data wpływu do tut. Biura 30 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości ustalenia wartości początkowej nieruchomości gruntowej wniesionej do Spółki osobowej w formie aportu, w przypadku jej uznania za środek trwały w tej Spółce:

*   w wartości nie wyższej niż wartość rynkowa - **jest prawidłowe,**
*   w wartości nie niższej niż wartość rynkowa – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2009 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej nieruchomości gruntowej wniesionej do Spółki osobowej w formie aportu, w przypadku jej uznania za środek trwały w tej Spółce.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej. Zamierza wnieść tą nieruchomość jako wkład niepieniężny (aport) do spółki osobowej prawa handlowego (spółki jawnej albo spółki komandytowej) – zwanej dalej Spółką Osobową. W wyniku wniesienia wkładu (aportu) Wnioskodawca stanie się wspólnikiem w Spółce Osobowej. Nieruchomość zostanie wniesiona do Spółki Osobowej – według wartości rynkowej (wartości rynkowej na dzień wniesienia wkładu) i taka też wartość zostanie określona w akcie notarialnym, na podstawie którego zostanie ww. nieruchomość wniesiona do Spółki Osobowej oraz w samej umowie Spółki Osobowej. Również taka wartość zostanie przyjęta w księgach Spółki Osobowej jako wartość wkładu (aportu) wniesionego przez Wnioskodawcę.

Możliwe jest w przyszłości, że Spółka Osobowa poniesie nakłady na tej nieruchomości, w szczególności wybuduje na niej budynki, a następnie dokona zbycia wybudowanych budynków na rzecz podmiotu trzeciego.

Nie jest jednak przesądzone, czy nieruchomość ta będzie zakwalifikowana przez Spółkę Osobową jako towar handlowy, czy też środek trwały.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy po nabyciu nieruchomości gruntowej w drodze wniesienia wkładu (aportu) przez Spółkę Osobową, w jaki sposób Spółka ta winna ustalić wartość początkową środka trwałego – nieruchomości dla celów podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów podatkowych za wartość początkową środka trwałego, tj. nieruchomości gruntowej, wniesionej jako wkład (aport) do Spółki Osobowej, należy przyjąć wartość rynkową tejże nieruchomości, która zostanie podana w akcie notarialnym, na podstawie którego przedmiotowa nieruchomość została wniesiona do Spółki osobowej i która to wartość zostanie określona w samej umowie Spółki Osobowej, jako wartość wkładu, przy czym nie może być to wartość wyższa lub niższa niż wartość rynkowa nieruchomości z dnia jej nabycia przez Spółkę Osobową.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za wartość początkową środków trwałych (a więc również nieruchomości) wniesionych do osobowej spółki handlowej, uważa się wartość ustaloną przez poszczególnych wspólników na dzień wniesienia wkładów, nie wyższą jednak niż wartość rynkową, z dnia wniesienia wkładu.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał:

*   interpretację indywidualną z 10 marca 2009 r. Znak IBPBI/2/423-1178/08/PC, wydaną przez działającego w imieniu Ministra Finansów, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach,
*   interpretację indywidualną z 24 lutego 2009 r. Znak IPPB3/423-1660/08-2/MS, wydaną przez działającego w imieniu Ministra Finansów, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do postanowień art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 powołanej ustawy.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych, stanowi wartość początkowa środków trwałych, ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g ww. ustawy. Zgodnie bowiem z art. 22f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio (art. 22g ust. 16 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 19 ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak wartość ta, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, wartość tę określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej, którą zamierza wnieść do spółki osobowej prawa handlowego (spółki jawnej albo spółki komandytowej), jako wkład niepieniężny (aport). W wyniku wniesienia tego wkładu (aportu) Wnioskodawca stanie się wspólnikiem w Spółce osobowej. Nieruchomość ta zostanie wniesiona do Spółki Osobowej, według wartości rynkowej (wartości rynkowej na dzień wniesienia wkładu) i taka też wartość zostanie określona w akcie notarialnym oraz w samej umowie Spółki.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż wartość początkowa wniesionego do Spółki osobowej w formie aportu środka trwałego, nie może być wartością wyższą lub niższą niż wartość rynkowa nieruchomości z dnia jej nabycia przez Spółkę.

Mając powyższe na względzie zauważyć należy, iż w świetle treści art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dopuszczalnym jest, aby nieruchomość wniesiona w formie aportu do spółki osobowej, uznana za środek trwały w tej spółce została wyceniona na dzień wniesienia wkładu (wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy) w wartości niższej od wartości rynkowej. Wartość ta bowiem nie może być jedynie wyższa od wartości rynkowej.

W konsekwencji stwierdzić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości ustalenia wartości początkowej nieruchomości gruntowej wniesionej do Spółki osobowej w formie aportu, w przypadku jej uznania za środek trwały w tej Spółce, w wartości nie wyższej niż wartość rynkowa, jest prawidłowe.

Natomiast w zakresie możliwości ustalenia wartości początkowej nieruchomości gruntowej wniesionej do Spółki osobowej w formie aportu, w przypadku jej uznania za środek trwały w tej Spółce w wartości nie niższej niż wartość rynkowa, jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż w zakresie dotyczącym sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów ze zbycia przez Spółkę osobową wniesionej do niej uprzednio nieruchomości uznanej za środek trwały lub towar handlowy w tej Spółce, wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.