Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.543.2024.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wydatków podatnika na: paliwo, ubezpieczenie, przeglądy, naprawy, kosmetyczne, opłaty środowiskowe, koszty stref płatnego parkowania, rat leasingowych za samochód wydany do używania Dyrektorowi na podstawie umowy akcesoryjnej do umowy o świadczenie usług doradczych i sprzedażowych.
Słowa kluczowe: koszt-koszt eksploatacyjny; koszt-koszt poniesiony; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-ustalanie kosztów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia
    do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych wydatków
    podatnika na: paliwo, ubezpieczenie, przeglądy, naprawy, kosmetyczne, opłaty
    środowiskowe, koszty stref płatnego parkowania, rat leasingowych za samochód wydany
    do używania Dyrektorowi na podstawie umowy akcesoryjnej do umowy o świadczenie
    usług doradczych i sprzedażowych. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie -
    pismem z 24 grudnia 2024 r. (data nadania 27 grudnia 2024 r,. data wpływu 2 stycznia
    2025 r.) oraz pismem z 16 stycznia 2025 r. (wpływ 20 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność
    gospodarczą w zakresie (...), w szczególności dla klientów indywidualnych i gminnych
    zakładów (spółek) (...) na terenie całego kraju.
    Podatnik wykonuje także we własnym zakresie czynności prowadzące do produkcji i
    sprzedaży (...), tj. np. organizuje osobiste spotkania z potencjalnymi klientami, prezentuje
    im swój zakład produkcyjny, oprowadza po realizacjach referencyjnych, negocjuje warunki
    umów, nadzoruje montaż (...) przez siły budowlane klientów.
    Podatnik utrzymuje ze swoimi klientami na (...) osobiste relacje po ich sprzedaży i
    montażu, tj. w szczególności: w związku z ich konserwacją i przeglądami okresowymi,
    reagując na zgłoszenia z rękojmi lub gwarancji, oferując dodatkowe usługi lub kolejne
    instalacje.
    W celu wykonywania powyższych - i innych zadań na rzecz podatnika - podatnik zawarł z
    przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą umowę cywilną o
    świadczenie na terenie kraju na jej rzecz usług doradczych i sprzedażowych dotyczących
    towarów i usług podatnika (owe usługi nie obejmują jakichkolwiek czynności związanych z
    zarządzaniem przedsiębiorstwem podatnika).
    Usługi doradztwa i sprzedaży (...) świadczone przez tego zleceniobiorcę na rzecz podatnika
    można podzielić na kategorie:
    1) doradztwo techniczne:
      a) udzielanie profesjonalnych porad technicznych dotyczących (...),
      b) analiza potrzeb klienta i dobór odpowiednich rozwiązań technicznych,
      c) sporządzanie raportów i analiz technicznych na potrzeby klientów oraz podatnika,
    2) doradztwo sprzedażowe:
      a) aktywne pozyskiwanie nowych klientów zainteresowanych zakupem (...),
      b) prezentacja oferty produktowej podatnika potencjalnym klientom,
      c) przygotowywanie ofert handlowych oraz negocjowanie warunków sprzedaży,
    3) realizacja zamówień:
      a) koordynowanie procesu realizacji zamówień od momentu złożenia zamówienia
        przez klienta do finalnej instalacji urządzenia,
      b) monitorowanie terminowości i jakości realizacji zamówień,
      c) rozwiązywanie ewentualnych problemów i reklamacji związanych z zamówieniami,
    4) szkolenia i prezentacje:
      a) prowadzenie szkoleń oraz prezentacji technicznych i handlowych dla klientów oraz
        pracowników podatnika,
      b) przygotowywanie materiałów szkoleniowych i prezentacyjnych,

    5) wsparcie posprzedażowe:
      a) udzielanie wsparcia technicznego klientom po zakupie urządzeń,
      b) udzielanie informacji o właściwej eksploatacji i konserwacji urządzeń,
    6) analiza rynku:
      a) monitorowanie rynku i zbieranie informacji na temat konkurencji oraz trendów
      rynkowych,
      b) przeprowadzanie analiz rynkowych i rekomendowanie działań mających na celu
      zwiększenie sprzedaży,
    7) raportowanie:
      a) regularne sporządzanie raportów z realizacji zadań, wyników sprzedaży oraz innych
      istotnych wskaźników dla podatnika,
      b) udzielanie informacji zwrotnej na temat potrzeb i oczekiwań klientów oraz
      skuteczności podejmowanych działań,
    8) współpraca z zespołem:
      a) współpraca z innymi działami podatnika, w tym z działem technicznym,
        marketingowym i serwisowym, w celu zapewnienia wysokiej jakości usług,
      b) udzielanie wsparcia merytorycznego i technicznego innym członkom zespołu.
    Zleceniobiorca może uzgadniać z podatnikiem szczegółowy sposób wykonywania tych
    usług, a podatnik może żądać od niego sprawozdań w uzgodnionej formie. Zleceniobiorca
    zobowiązany jest wykonywać usługi będące przedmiotem tej umowy z należytą
    starannością wymaganą w obrocie profesjonalnym i może używać tytuł: „Dyrektor X”.
    Zleceniobiorca wykonuje tą umowę w ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej
    działalności gospodarczej i może korzystać z pomocy osób trzecich, jednakże za działania
    lub zaniechania osób, którymi się posługuje odpowiada jak za swoje własne działania i
    zaniechania.
    Zleceniobiorca wykonuje umowę samodzielnie, nie pod kierunkiem podatnika, ponosząc
    ryzyko gospodarcze wykonywanych działań i w miejscach przez siebie uznanych za
    optymalne do ich wykonywania. Ze względu na powyższe, wszelkich rozliczeń
    publicznoprawnych związanych z wynagrodzeniami otrzymywanymi na podstawie umowy
    dokonuje ten zleceniobiorca, w szczególności uiszcza on zaliczki na podatek dochodowy
    od osób fizycznych od tych przychodów oraz samodzielnie rozlicza składki na
    ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z tytułu umowy.
    Zleceniobiorca zobowiązał się do zachowania w tajemnicy i nieujawniania danych i
    informacji poufnych podatnika, o których dowiedział się w związku z wykonywaniem
    umowy i obowiązek ten istnieje zarówno w trakcie trwania umowy, jak i po jej ustaniu, a
    naruszenie tego zobowiązania może stanowić podstawę do rozwiązania umowy bez
    zachowania okresu wypowiedzenia. Zleceniobiorca zobowiązał się, iż w całym okresie
    obowiązywania umowy oraz przez okres 6 miesięcy po jej ustaniu powstrzyma się od
    działalności konkurencyjnej, sprzecznej z interesami podatnika oraz podmiotów
    powiązanych osobowo oraz kapitałowo z podatnikiem. W razie naruszenia przez
    Zleceniobiorcę obowiązków w zakresie zachowania poufności lub zakazu prowadzenia
    działalności konkurencyjnej podatnik może żądać od niego wysokich kar umownych, oraz
    odszkodowań przenoszących zastrzeżone kary umowne do pełnej wysokości poniesionej
    szkody.
    Zmiany umowy wymagają pod rygorem nieważności formy pisemnej; sądem właściwym
    dla sporów z umowy jest sąd siedziby powoda; zleceniobiorca nie jest uprawniony do cesji

    praw z tej umowy bez pisemnej, uprzedniej zgody podatnika; w sprawach nie
    uregulowanych umową obowiązują przepisy prawa cywilnego, a w szczególności Księgi III
    Tytuł XXI kodeksu cywilnego: „Zlecenie”.
    Zleceniobiorca nie jest wspólnikiem spółki - podatnika, nigdy nie był jej pracownikiem, nie
    jest osobą spokrewnioną lub spowinowaconą ze wspólnikami spółki - podatnika lub
    członkami jej zarządu: jest „fachowcem z rynku” pozyskanym w ostatnim czasie do
    obsadzenia stanowiska Dyrektora X, z którym podatnik wiąże duże oczekiwania. Nikt inny
    w przedsiębiorstwie podatnika nie wykonuje obowiązków zleceniobiorcy wyliczonych w
    pkt 5 wyżej.
    W celu wykonania usługi z umowy i na czas jej wykonywania, zleceniobiorca może
    wykorzystywać środki techniczne, takie jak samochód, komputer, biuro i telefon
    komórkowy, udostępnione przez podatnika. Jeżeli podatnik udostępni zleceniobiorcy
    uzgodnione przez strony środki techniczne niezbędne do wykonywania umowy, to
    zleceniobiorca zobowiązuje się do używania udostępnionych środków technicznych z
    zachowaniem należytej staranności oraz zgodnie z ich przeznaczeniem i wskazówkami
    podatnika. Podatnik może w każdym czasie cofnąć zgodę na udostępnianie środków
    technicznych w drodze jednostronnego oświadczenia woli, a zleceniobiorca jest
    zobowiązany do niezwłocznego ich zwrotu. Zleceniobiorca jest zobowiązany udostępniać
    podatnikowi do kontroli udostępnione środki techniczne z częstotliwością i według zasad
    określonych przez podatnika, a po zakończeniu wykonywania umowy zleceniobiorca
    niezwłocznie zwraca środki techniczne w stanie niepogorszonym (z uwzględnieniem
    normalnego zużycia). Wydanie i zwrot środków technicznych będzie dokumentowane
    protokołami zdawczo-odbiorczymi, a zasady korzystania z nich będą podlegały
    obowiązującym przepisom i wewnętrznym regulacjom podatnika.
    W wykonaniu dyspozycji zawartej w umowie, o której mowa powyżej, podatnik zawarł ze
    Zleceniobiorcą umowę akcesoryjną określającą zasady korzystania przez Zleceniobiorcę
    ze środka technicznego podatnika: samochodu osobowego leasingowanego przez
    podatnika.
    Na podstawie umowy akcesoryjnej Zleceniobiorca zobowiązał się wykorzystywać
    samochód wyłącznie do wykonywania przedmiotu umowy o świadczenie usług
    doradczych i sprzedażowych na terenie całego kraju, tj. w szczególności jej zakresów:
        a) aktywne pozyskiwanie nowych klientów zainteresowanych (...),
        b) prezentacja oferty produktowej podatnika potencjalnym klientom,
        c) negocjowanie warunków sprzedaży,
        d) koordynowanie procesu realizacji zamówień od momentu złożenia zamówienia
        przez klienta do finalnej instalacji urządzenia,
        e) monitorowanie terminowości i jakości realizacji zamówień,
        f) rozwiązywanie ewentualnych problemów i reklamacji związanych z zamówieniami,
        g) prowadzenie szkoleń oraz prezentacji technicznych i handlowych dla klientów
        oraz pracowników podatnika,
        h) udzielanie wsparcia technicznego klientom po zakupie urządzeń,
        i) udzielanie informacji o właściwej eksploatacji i konserwacji urządzeń.
    Zgodnie z umową akcesoryjną podatnika obciążają koszty utrzymania i eksploatacji
    samochodu, tj. w szczególności: paliwa ubezpieczenia przeglądów, napraw, kosmetyczne,
    opłat środowiskowych, kosztów stref płatnego parkowania, a zleceniobiorca zobowiązał
    się dbać o mienie podatnika co najmniej jak o swoje własne. Zleceniobiorca odpowiada za
    swoje działania i zaniechania podczas używania samochodu, w tym przestrzeganie
    przepisów prawa drogowego i innych przepisów prawa.

    Podatnik zakazał zleceniobiorcy używania jej samochodu do celów innych niż ww. podano,
    a zleceniobiorca zobowiązał się używać go wyłącznie do tych celów uzgodnionych z
    podatnikiem i okazał mu wpisy z CEPiK świadczące, iż jego osobiste potrzeby
    transportowe są zaspokojone w całości.
    Umowę akcesoryjną zawarto na czas oznaczony, tj. obowiązywania umowy o świadczenie
    usług doradczych i sprzedażowych z zastrzeżeniem, iż może ona ustać wcześniej w
    szczególności w przypadkach:
    a) utraty samochodu przez podatnika,
    b) utraty uprawnień do kierowania samochodem na drogach publicznych,
    c) cofnięcia przez Spółkę zgody na udostępnianie środków technicznych w drodze
      jednostronnego oświadczenia woli.
    W sprawach nieuregulowanych w umowie akcesoryjnej jej strony stosują postanowienia
    umowy o świadczenie usług doradczych i sprzedażowych; wyłączyły stosowanie wobec
    samochodu podatnika przepisów art. 556-581 k.c. i art. 471 k.c.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Wartość wynagrodzenia należnego zleceniobiorcy nie jest powiązana z udostępnianiem
    środków technicznych podatnika, tj. jednym polem uzgodnień stron umowy jest
    wynagrodzenie za usługi, a innym polem, czyje składniki majątku: tj. zleceniobiorcy czy
    podatnika, i na jakich zasadach będą używane, gdzie mowa o składnikach majątku
    niezbędnych i powszechnie używanych, jak np. samochód, komputer, biuro, telefon
    komórkowy. W ramach powyższego możliwe są różne układy, tj. skrajnie wszystkie te
    składniki zapewnia podatnik albo zleceniobiorca, albo mieszane, tj. np. własny telefon
    zleceniobiorcy a samochód podatnika. W ramach tej swobody elastycznego i zależnego od
    okoliczności mechanizmu podziału pochodzenia danych środków technicznych, strony
    zawarty umowę akcesoryjną rozstrzygająca, iż samochód używany przez zleceniobiorcę
    zapewnia podatnik, gdzie zawarcie tej umowy akcesoryjnej nie wpłynęło na wysokość
    wynagrodzenia zleceniobiorcy z umowy zasadniczej.
    Podatnik zawarł umowę leasingu operacyjnego obowiązującą od (...).2024 r. na okres 36
    miesięcy, gdzie przewidziano jedną opłatę wstępną: X zł + VAT i 35 rat miesięcznych
    czynszu leasingowego po X zł + VAT. Podatnik nabył prawa z rękojmi i gwarancji do
    przedmiotu leasingu, obowiązek ubezpieczenia pojazdu spoczywa na podatniku; w
    pozostałym zakresie powszechnie występujące warunki tego typu leasingów.
    Wartość auta do ubezpieczenia to: „Autocasco - Serwis ASO (GSU+), suma ubezpieczenia X
    zł, VAT 50%”.
    Podatnik nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdu. Wyjaśnili Państwo przy tym, że Spółka
    podjęła świadomą decyzję o nieskładaniu druku VAT-26 i nieprowadzeniu ewidencji, o
    jakiej mowa w art. 86a ust. 6 − ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, ze względu na
    ryzyko podatkowe związane z jej prowadzeniem i potencjalne spory z organami
    podatkowymi na gruncie niejednoznacznej definicji z art. 86a ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o
    podatku od towarów i usług. Korzystają Państwo z prawa z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług w zakresie przez siebie wybranym, w realiach obrotu gospodarczego i
    praktyki stosowania prawa podatkowego.
    Zgodnie z umową leasingu pojazd ubezpiecza podatnik, tj. ów obowiązek wynika z umowy
    leasingu: składki płacone przez podatnika to składka łączna w wysokości X zł (w tym
    składka za pakiet OC z Zieloną Kartą i Assistance Midi: X zł), za okres od dnia (...).2024 r. do
    dnia (...).2025 r.
    Zgodnie z umową leasingu podatnik: „zobowiązuje się do przeprowadzania, na własny
    koszt, w sposób terminowy przeglądów, konserwacji i napraw Przedmiotu Leasingu
    wymaganych przez producenta - zgodnie z dokumentami gwarancyjnymi oraz instrukcją
    obsługi Przedmiotu Leasingu. Korzystający jest zobowiązany zlecać wykonanie tych

    czynności we własnym imieniu i na swój koszt wyłącznie ASO Producenta”, tj. podatnik
    dokonuje przeglądów: wymaganych przez producenta zgodnie z dokumentami
    gwarancyjnymi oraz instrukcją obsługi przedmiotu leasingu, oraz o jakich mowa w
    rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie
    zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów
    dokumentów stosowanych przy tych badaniach i rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w
    sprawie wysokości opłat związanych z prowadzeniem stacji kontroli pojazdów oraz
    przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów.
    Podatnik będzie ponosił koszty napraw pojazdu – tj. w razie jego uszkodzenia − jeżeli nie
    zostaną pokryte przez ich sprawcę lub właściwego ubezpieczyciela. Dopóki nie powstanie
    szkoda w pojeździe, podatnik nie wie, kto będzie odpowiedzialny za jej usunięcie, ani
    wartości usunięcia danej szkody.
    Umowa leasingu zobowiązuje podatnika do stałego utrzymywania przedmiotu w
    należytym stanie technicznym i zapobieganiu pogarszania tego stanu. Z tej przyczyn
    podatnik musi ponosić koszty takich wydatków kosmetycznych, jak np.: mycie podwozia z
    solanki; mycie karoserii zanieczyszczonej agresywnymi odchodami ptaków; czyszczenie
    plastików w kabinie pojazdu w celu usuwania zanieczyszczeń paczących ich mocowanie;
    czyszczenie tapicerki auta usuwające palmy smarów, olejów i drobnoustroje, ozonowanie
    kabiny pojazdu celem jej dezynfekcji aktywnym tlenem. Podatnik musi spełniać także
    obowiązek z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
    Wydatki, o jakich mowa wyżej, będą dokumentowane w sposób wynikający z aktualnych
    przepisów, tj.:
        a) raty leasingowe: faktury - przez leasingodawcę,
        b) paliwo: faktury - przez sprzedawcę paliwa,
        c) ubezpieczenia: umowy i dowody zapłaty składek - przez firmę ubezpieczeniową,
        d) przeglądy i naprawy: faktury - przez ich usługodawców,
        e) kosmetyczne: paragony fiskalne z NIP - przez ich usługodawców,
        f) opłaty środowiskowe: samo obliczenie podatnika, deklaracja, dowód zapłaty,
        g) koszty stref płatnego parkowania paragony z parkometrów z numerem
        rejestracyjnym auta − przez właściwe gminy.
    Powyższe wydatki będą definitywne i nie zostaną zwrócone podatnikowi w jakikolwiek
    sposób.

## Pytanie

Czy wydatki podatnika na koszty paliwa, ubezpieczenia, przeglądów, napraw,
    kosmetyczne, opłat środowiskowych, kosztów stref płatnego parkowania, raty leasingowe
    za samochód wydany do używania Dyrektorowi X na podstawie umowy akcesoryjnej do
    umowy o świadczenie usług doradczych i sprzedażowych są dla podatnika kosztami
    uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wydatki podatnika na koszty paliwa, ubezpieczenia, przeglądów, napraw, kosmetyczne,
    opłat środowiskowych, kosztów stref płatnego parkowania, raty leasingowe za samochód
    wydany do używania Dyrektorowi X na podstawie umowy akcesoryjnej do umowy o
    świadczenie usług doradczych i sprzedażowych są dla podatnika kosztami uzyskania
    przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.
    Owe wydatki są ponoszone w celu osiągania przychodów z głównego źródła przychodów
    podatnika. Specyfika działalności podatnika wymaga wydania Dyrektorowi X − jedynej
    osobie o takim zakresie obowiązków w przedsiębiorstwie podatnika − oczywistego
    narzędzia do świadczenia witalne ważnych usług: budżetowego samochodu do obsługi

    klientów w całym kraju. Zleceniobiorca nie jest zobowiązany posiadać własnego
    samochodu do tak intensywnej eksploatacji w celu świadczenia usług na rzecz podatnika,
    a posiada własne samochody do zaspokajania osobistych potrzeb transportowych. Jeżeli
    tak, wydatki podatnika na samochód wydany do używania Dyrektorowi X są kosztami
    uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych (vide interpretacja IS w
    Warszawie z dnia 01.03.2016 r. nr IPPB6/4510-449/15-2/AG; interpretacja indywidualna
    KIP z dnia 28.03.2018 r. sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.98.2017.2.KB).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

O możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami
    ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują
    przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z
    prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między
    tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o
    związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami
    należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie
    przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne,
    aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany
    wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku
    wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku.
    Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w
    celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła
    przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec
    powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi
    przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu
    uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów),
    nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia
        źródła przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy
    ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których
    charakter budzi wątpliwości.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
        „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do
        celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju
        zmierzały one do określonego celu”,
        „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
        szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
        dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
        zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
        „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
        niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
        „uchronić przed zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło

    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Z przedstawionego przez Państwa opisu stanu faktycznego wynika m.in., że zawarli
    Państwo z przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą umowę
    cywilną o świadczenie na terenie kraju na rzecz Spółki usług doradczych i sprzedażowych
    dotyczących towarów i usług. Usługi te nie obejmują jakichkolwiek czynności związanych z
    zarządzaniem Państwa przedsiębiorstwem.
    Zleceniobiorca wykonuje umowę w ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej
    działalności gospodarczej i może korzystać z pomocy osób trzecich, jednakże za działania
    lub zaniechania osób, którymi się posługuje odpowiada jak za swoje własne działania i
    zaniechania. Zleceniobiorca wykonuje umowę samodzielnie, nie pod Państwa kierunkiem,
    ponosząc ryzyko gospodarcze wykonywanych działań i w miejscach przez siebie uznane za
    optymalne do ich wykonywania. Zleceniobiorca nie jest wspólnikiem Spółki, nigdy nie był
    jej pracownikiem, nie jest osobą spokrewnioną lub spowinowaconą ze wspólnikami Spółki
    lub członkami jej zarządu: jest „fachowcem z rynku” pozyskanym w ostatnim czasie do
    obsadzenia stanowiska Dyrektora X, z którym wiążą Państwo duże oczekiwania. Nikt inny
    w Spółce nie wykonuje obowiązków, jakie zostały powierzone zleceniobiorcy.
    W celu wykonania usługi z umowy i na czas jej wykonywania, zleceniobiorca może
    wykorzystywać środki techniczne, takie jak samochód, komputer, biuro i telefon
    komórkowy, udostępnione przez Państwa. Jeżeli udostępnią Państwo Zleceniobiorcy
    uzgodnione przez strony środki techniczne niezbędne do wykonywania umowy, to
    zleceniobiorca zobowiązuje się do używania udostępnionych środków technicznych z
    zachowaniem należytej staranności oraz zgodnie z ich przeznaczeniem i Państwa
    wskazówkami. Nadmienili Państwo, że wartość wynagrodzenia należnego zleceniobiorcy
    nie jest powiązana z udostępnianiem środków technicznych podatnika. Zawarcie umowy
    akcesoryjnej nie wpłynęło na wysokość wynagrodzenia zleceniobiorcy z umowy
    zasadniczej. Wyjaśnili Państwo, że jednym polem uzgodnień stron umowy jest
    wynagrodzenie za usługi, a innym polem czyje składniki majątku: tj. zleceniobiorcy czy
    podatnika, i na jakich zasadach będą używane, gdzie mowa o składnikach majątku
    niezbędnych i powszechnie używanych, jak np. samochód, komputer, biuro, telefon
    komórkowy. W ramach tej swobody elastycznego i zależnego od okoliczności mechanizmu
    podziału pochodzenia danych środków technicznych, strony zawarty umowę akcesoryjną
    rozstrzygająca, że samochód używany przez zleceniobiorcę zapewnia podatnik. Zaznaczyli
    Państwo, że w każdym czasie mogą cofnąć zgodę na udostępnianie środków technicznych
    w drodze jednostronnego oświadczenia woli, a zleceniobiorca jest zobowiązany do
    niezwłocznego ich zwrotu. Zleceniobiorca natomiast jest zobowiązany udostępniać
    Państwu do kontroli udostępnione środki techniczne z częstotliwością i według zasad
    określonych przez Spółkę, a po zakończeniu wykonywania umowy zleceniobiorca
    niezwłocznie zwraca środki techniczne w stanie niepogorszonym (z uwzględnieniem
    normalnego zużycia). Wskazali Państwo, że wydanie i zwrot środków technicznych będzie
    dokumentowane protokołami zdawczo-odbiorczymi, a zasady korzystania z nich będą
    podlegały obowiązującym przepisom i wewnętrznym regulacjom Spółki.
    W wykonaniu dyspozycji zawartej w umowie ze Zleceniobiorcą, zawarli Państwo ze
    zleceniobiorcą umowę akcesoryjną określającą zasady korzystania przez zleceniobiorcę z
    Państwa środka technicznego: samochodu osobowego leasingowanego przez Spółkę.
    Zawarli Państwo umowę leasingu operacyjnego obowiązującą od dnia 08.08.2024 r. na
    okres 36 miesięcy, gdzie przewidziano jedną opłatę wstępną: 22 926,83 zł + VAT i 35 rat
    miesięcznych czynszu leasingowego po 2967,94 zł + VAT. Nabyli Państwo prawa z rękojmi i

    gwarancji do przedmiotu leasingu, obowiązek ubezpieczenia pojazdu spoczywa na
    podatniku, w pozostałym zakresie powszechnie występujące warunki tego typu leasingów.
    Wartość auta do ubezpieczenia to: „Autocasco- Serwis ASO (GSU+), suma ubezpieczenia
    133.980 zł., VAT 50%”.
    Nie prowadzą Państwo ewidencji przebiegu pojazdu. Podjęli Państwo świadomą decyzję o
    nieskładaniu formularza VAT-26 i nieprowadzeniu ewidencji, o jakiej mowa w art. 86a ust.
    6 − ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, ze względu na ryzyko podatkowe
    związane z jej prowadzeniem i potencjalne spory z organami podatkowymi na gruncie
    niejednoznacznej definicji z art. 86a ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i
    usług. Korzystają Państwo z prawa z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w
    zakresie przez siebie wybranym, w realiach obrotu gospodarczego i praktyki stosowania
    prawa podatkowego.
    Zgodnie z umową leasingu to Państwo ubezpieczają pojazd, tj. obowiązek ten wynika z
    umowy leasingu: składki płacone przez podatnika to składka łączna w wysokości 4 438 zł
    (w tym składka za pakiet OC z Zieloną Kartą i Assistance Midi: 554 zł), za okres od dnia
    08.08.2024 r. do dnia 07.08.2025 r.
    Zgodnie z umową leasingu Spółka: „zobowiązuje się do przeprowadzania, na własny koszt,
    w sposób terminowy przeglądów, konserwacji i napraw Przedmiotu Leasingu
    wymaganych przez producenta - zgodnie z dokumentami gwarancyjnymi oraz instrukcją
    obsługi Przedmiotu Leasingu. Korzystający jest zobowiązany zlecać wykonanie tych
    czynności we własnym imieniu i na swój koszt wyłącznie ASO Producenta”, tj. Państwo
    dokonują przeglądów: wymaganych przez producenta zgodnie z dokumentami
    gwarancyjnymi oraz instrukcją obsługi przedmiotu leasingu, oraz o jakich mowa w
    rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie
    zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów
    dokumentów stosowanych przy tych badaniach i rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w
    sprawie wysokości opłat związanych z prowadzeniem stacji kontroli pojazdów oraz
    przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów.
    W razie uszkodzenia samochodu będą Państwo ponosić koszty napraw, jeżeli nie zostaną
    one pokryte przez ich sprawcę lub właściwego ubezpieczyciela.
    Umowa leasingu zobowiązuje Państwa do stałego utrzymywania przedmiotu w należytym
    stanie technicznym i zapobieganiu pogarszania tego stanu. Z tej przyczyn muszą Państwo
    ponosić koszty takich wydatków kosmetycznych, jak np.: mycie podwozia z solanki, mycie
    karoserii zanieczyszczonej agresywnymi odchodami ptaków, czyszczenie plastików w
    kabinie pojazdu w celu usuwania zanieczyszczeń paczących ich mocowanie, czyszczenie
    tapicerki auta usuwające palmy smarów, olejów i drobnoustroje, ozonowanie kabiny
    pojazdu celem jej dezynfekcji aktywnym tlenem. Muszą Państwo spełniać także obowiązek
    z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
    Wydatki, o jakich mowa wyżej, będą dokumentowane w sposób wynikający z aktualnych
    przepisów, tj.:
        a) raty leasingowe: faktury wystawiane przez leasingodawcę,
        b) paliwo: faktury wystawiane przez sprzedawcę paliwa,
        c) ubezpieczenia: umowy i dowody zapłaty składek wystawiane przez firmę
        ubezpieczeniową,
        d) przeglądy i naprawy: faktury wystawiane przez ich usługodawców,
        e) kosmetyczne: paragony fiskalne z NIP ich usługodawców,
        f) opłaty środowiskowe: samo obliczenie podatnika, deklaracja, dowód zapłaty,
        g) koszty stref płatnego parkowania paragony z parkometrów z numerem
        rejestracyjnym auta wydawane przez właściwe gminy.

    Zaznaczyli Państwo, że powyższe wydatki będą definitywne i nie zostaną zwrócone
    podatnikowi w jakikolwiek sposób.
    Na podstawie umowy akcesoryjnej Zleceniobiorca zobowiązał się wykorzystywać
    samochód wyłącznie do wykonywania przedmiotu umowy o świadczenie usług
    doradczych i sprzedażowych na terenie całego kraju. Zgodnie z umową akcesoryjną
    obciążają Państwa koszty utrzymania i eksploatacji samochodu, tj. w szczególności:
    paliwa, ubezpieczenia przeglądów, napraw, kosmetyczne, opłat środowiskowych, kosztów
    stref płatnego parkowania, a Zleceniobiorca zobowiązał się dbać o mienie Spółki co
    najmniej jak o swoje własne. Zleceniobiorca odpowiada za swoje działania i zaniechania
    podczas używania samochodu, w tym przestrzeganie przepisów prawa drogowego i
    innych przepisów prawa.
    Zakazali Państwo Zleceniobiorcy używania samochodu do celów innych niż ustalono, a
    Zleceniobiorca zobowiązał się używać go wyłącznie do tych celów uzgodnionych z
    Państwem. Na potwierdzenie zaspokojenia osobistych potrzeb transportowych
    Zleceniobiorca przedstawił Państwu wpisy z CEPiK. Umowę akcesoryjną zawarto na czas
    oznaczony, tj. obowiązywania umowy o świadczenie usług doradczych i sprzedażowych.
    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w
    podatku dochodowym od osób prawnych wydatków podatnika na: paliwo, ubezpieczenie,
    przeglądy, naprawy, kosmetyczne, opłaty środowiskowe, koszty stref płatnego
    parkowania, rat leasingowych za leasingowany samochód wydany do używania
    Dyrektorowi X na podstawie umowy akcesoryjnej do umowy o świadczenie usług
    doradczych i sprzedażowych.
    Jedną z wykorzystywanych form użytkowania pojazdów w przedsiębiorstwie jest leasing
    operacyjny. Wpływ na dany wybór mogą mieć niższe koszty w porównaniu do
    tradycyjnego kredytu, a także mniej formalności do spełnienia przez podatnika. Istota
    leasingu operacyjnego samochodu osobowego polega na wypożyczeniu przez firmę
    leasingową pojazdu do użytkowania w przedsiębiorstwie podatnika na pewien okres
    określony w umowie.
    Leasing operacyjny został uregulowany na gruncie art. 17b ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym:
      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w
      podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w
      przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
      1) umowa leasingu, w przypadku, gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w
      pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
      normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są
      podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i
      prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są
      podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
      2) umowa leasingu, w przypadku, gdy korzystającym jest osoba fizyczna
      nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
      3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
      pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
      wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a
      w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem
      takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
      następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio.

    Aby opisane przez Państwa wydatki związane z utrzymaniem i eksploatacją
    leasingowanego samochodu udostępnionego Zleceniobiorcy w celu wykonania na rzecz
    Spółki usługi z umowy o świadczenie na terenie kraju usług doradczych i sprzedażowych
    dotyczących towarów i usług i na czas jej wykonywania, tj. koszty:
        paliwa,
        ubezpieczenia (składka za pakiet OC z Zieloną Kartą i Assistance Midi),
        przeglądów wymaganych przez producenta zgodnie z dokumentami
        gwarancyjnymi oraz instrukcją obsługi przedmiotu leasingu i diagnostycznych
        badań technicznych pojazdu,
        napraw pojazdu - w razie jego uszkodzenia, jeśli nie zostaną pokryte przez ich
        sprawcę lub właściwego ubezpieczyciela,
        kosmetyczne, tj. np.: mycie podwozia z solanki, mycie karoserii zanieczyszczonej
        agresywnymi odchodami ptaków, czyszczenie plastików w kabinie pojazdu w celu
        usuwania zanieczyszczeń paczących ich mocowanie, czyszczenie tapicerki auta
        usuwające palmy smarów, olejów i drobnoustroje, ozonowanie kabiny pojazdu
        celem jej dezynfekcji aktywnym tlenem,
        opłat środowiskowych,
        stref płatnego parkowania,
    uznać za Państwa koszty uzyskania przychodów, to Dyrektora X powinien łączyć ze Spółką
    stosunek pracy lub inny równorzędny. W przypadku, gdy Dyrektor X nie jest pracownikiem
    Spółki, konieczność ponoszenia przez Państwa wydatków na jego rzecz powinna wynikać z
    prawidłowo zawartych umów (np. cywilnoprawnych), a w przypadku ich braku − z uchwał
    wspólników podjętych zgodnie z prawem albo mieć podstawę w umowie Spółki, czy też
    wynikać z postanowień regulaminów lub statutu Spółki, przewidujących zwrot należności z
    tytułu wydatków na rzecz osób niebędących pracownikami Spółki.
    Jak wynika z opisanej przez Państwa sprawy, Dyrektor X jest „fachowcem z rynku” i został
    zatrudniony na podstawie umowy cywilnej o świadczenie na terenie kraju na rzecz Spółki
    usług doradczych i sprzedażowych dotyczących towarów i usług. Usługi te nie obejmują
    jakichkolwiek czynności związanych z zarządzaniem Państwa przedsiębiorstwem.
    Zleceniobiorca wykonuje umowę w ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej
    działalności gospodarczej. W celu wykonania usługi z umowy i na czas jej wykonywania,
    zleceniobiorca może wykorzystywać środki techniczne, takie jak samochód, komputer,
    biuro i telefon komórkowy, udostępnione przez Państwa. Dlatego też zawarli Państwo ze
    Zleceniobiorcą umowę akcesoryjną w której ustalono, że samochód używany przez
    Zleceniobiorcę zapewnia Spółka. Zawarcie umowy akcesoryjnej nie wpłynęło przy tym na
    wysokość wynagrodzenia Zleceniobiorcy z umowy zasadniczej. Wydanie i zwrot środków
    technicznych będzie dokumentowane protokołami zdawczo-odbiorczymi, a zasady
    korzystania z nich będą podlegały obowiązującym przepisom i wewnętrznym regulacjom
    Spółki.
    Powyższy warunek należy zatem uznać za spełniony.
    Dzięki samochodowi udostępnionemu przez Państwa na potrzeby realizowanych przez
    Zleceniobiorcę zadań, Dyrektor X podejmuje na rzecz Spółki działania, tj.:
    1) doradztwo techniczne:
        a) udzielanie profesjonalnych porad technicznych dotyczących (...),
        b) analiza potrzeb klienta i dobór odpowiednich rozwiązań technicznych,
        c) sporządzanie raportów i analiz technicznych na potrzeby klientów oraz podatnika,

    2) doradztwo sprzedażowe:
        a) aktywne pozyskiwanie nowych klientów zainteresowanych zakupem (...),
        b) prezentacja oferty produktowej podatnika potencjalnym klientom,
        c) przygotowywanie ofert handlowych oraz negocjowanie warunków sprzedaży,
    3) realizacja zamówień:
        a) koordynowanie procesu realizacji zamówień od momentu złożenia zamówienia
        przez klienta do finalnej instalacji urządzenia,
        b) monitorowanie terminowości i jakości realizacji zamówień,
        c) rozwiązywanie ewentualnych problemów i reklamacji związanych z zamówieniami,
    4) szkolenia i prezentacje:
        a) prowadzenie szkoleń oraz prezentacji technicznych i handlowych dla klientów
        oraz pracowników podatnika,
        b) przygotowywanie materiałów szkoleniowych i prezentacyjnych,
    5) wsparcie posprzedażowe:
        a) udzielanie wsparcia technicznego klientom po zakupie urządzeń,
        b) udzielanie informacji o właściwej eksploatacji i konserwacji urządzeń,
    6) analiza rynku:
        a) monitorowanie rynku i zbieranie informacji na temat konkurencji oraz trendów
        rynkowych,
        b) przeprowadzanie analiz rynkowych i rekomendowanie działań mających na celu
        zwiększenie sprzedaży,
    7) raportowanie:
        a) regularne sporządzanie raportów z realizacji zadań, wyników sprzedaży oraz
        innych istotnych wskaźników dla podatnika,
        b) udzielanie informacji zwrotnej na temat potrzeb i oczekiwań klientów oraz
        skuteczności podejmowanych działań,
    8) współpraca z zespołem:
        a) współpraca z innymi działami podatnika, w tym z działem technicznym,
        marketingowym i serwisowym, w celu zapewnienia wysokiej jakości usług,
        b) udzielanie wsparcia merytorycznego i technicznego innym członkom zespołu,
    co ma na celu zapewnienie i zabezpieczenie Państwa źródeł przychodów.
    Z uwagi na to, że w analizowanej sprawie przedmiotem udostępnionym przez Państwa na
    potrzeby realizowanych przez Zleceniobiorcę zadań jest leasingowany samochód
    osobowy, to wskazać należy, że ustawa o CIT przewiduje limit zaliczania do kosztów
    uzyskania przychodów dotyczących wydatków eksploatacyjnych samochodu osobowego
    opłat wynikających z umowy leasingu, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze.
    Odnośnie do kosztów eksploatacyjnych samochodu niebędącego własnością podatnika (a
    więc m.in. leasingowanego), stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT. W myśl tego
    przepisu:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
      25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania
      samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód

      osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Przepis ten ma zastosowanie do wydatków z tytułu używania samochodu osobowego
    wykorzystywanego do „celów mieszanych”. Przy czym, dotyczy to zarówno samochodów
    osobowych wpisanych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, jak też używanych przez podatnika na podstawie umowy cywilnoprawnej (tzn.
    leasingu, najmu, dzierżawy, użyczenia). Podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów 75% poniesionych wydatków, jeżeli wykorzystuje ten samochód również do
    celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością, czyli również do celów prywatnych.
    Okoliczność, że samochód jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą powoduje, że z kosztów podatkowych wyłączono 25%
    poniesionych wydatków. Chodzi tu jednak o sam fakt używania samochodu osobowego w
    opisany sposób w działalności, a więc nie tylko przez podatnika, ale i inne osoby, jak np.
    przez zleceniobiorcę.
    Przepisy podatkowe nie definiują przy tym pojęcia „używanie samochodu” dla celów
    kwalifikacji wydatków z tego tytułu do kosztów uzyskania przychodów. W tym przypadku
    należy zatem posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą: „używać” oznacza
    „posługiwać się, stosować coś, korzystać, brać, przyjmować, robić z czegoś użytek,
    wykorzystywać”.
    Tym samym, wydatki związane z używaniem samochodu osobowego to wydatki na
    posługiwanie się tym samochodem, wykorzystywanie go. Oznacza to, że np. do kosztów z
    tytułu używania samochodu osobowego w celu realizowania zleconych zadań zalicza się
    wszelkiego rodzaju wydatki eksploatacyjne (koszty zakupu paliwa, oleju napędowego,
    płynów eksploatacyjnych itp.), jak również inne koszty wynikające z używania samochodu
    na potrzeby realizowanych zadań, jak np. opłaty za przejazd autostradami, opłaty
    parkingowe.
    Zauważyć należy, że zgodnie z art. 16 ust. 5f ustawy o CIT:
      W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a
      ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest
      wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Przy czym na mocy art. 16 ust. 5g ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o
      podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z
      wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a
      ustawy o podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 86a ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm., dalej: „ustawa VAT”):
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
      prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
      wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Wskazali Państwo, że na podstawie umowy akcesoryjnej Zleceniobiorca zobowiązał się
    wykorzystywać samochód wyłącznie do wykonywania przedmiotu umowy o świadczenie
    usług doradczych i sprzedażowych na terenie całego kraju. Samochód wykorzystywany

    jest zatem jako środek techniczny w celu wykonania usługi z umowy i na czas jej
    wykonywania.
    Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że ponoszone przez Państwa koszty
    utrzymania i eksploatacji samochodu oddanego do używania Dyrektorowi X w celu
    realizowania przedmiotu umowy o świadczenie na terenie kraju na rzecz Spółki usług
    doradczych i sprzedażowych, tj. koszty:
        paliwa,
        ubezpieczenia (składka za pakiet OC z Zieloną Kartą i Assistance Midi),
        przeglądów wymaganych przez producenta zgodnie z dokumentami
        gwarancyjnymi oraz instrukcją obsługi przedmiotu leasingu i diagnostycznych
        badań technicznych pojazdu,
        napraw pojazdu - w razie jego uszkodzenia,
        kosmetyczne, tj. np.: mycie podwozia z solanki; mycie karoserii zanieczyszczonej
        agresywnymi odchodami ptaków; czyszczenie plastików w kabinie pojazdu w celu
        usuwania zanieczyszczeń paczących ich mocowanie; czyszczenie tapicerki auta
        usuwające palmy smarów, olejów i drobnoustroje, ozonowanie kabiny pojazdu
        celem jej dezynfekcji aktywnym tlenem,
        opłat środowiskowych,
        stref płatnego parkowania,
    jako wydatki wynikające z zawartej umowy leasingu i związane z utrzymaniem i
    eksploatacją samochodu oddanego Zleceniobiorcy do używania na podstawie umowy
    akcesoryjnej w celu realizowania na rzecz Spółki zleconych zadań, mogą stanowić koszty
    uzyskania przychodów Spółki na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych wydatków podatnika na: paliwo,
    ubezpieczenie, przeglądy, naprawy, kosmetyczne, opłaty środowiskowe, koszty stref
    płatnego parkowania, rat leasingowych za samochód wydany do używania Dyrektorowi X
    na podstawie umowy akcesoryjnej do umowy o świadczenie usług doradczych i
    sprzedażowych, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Organ interpretacyjny, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma
    możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią one materialnego prawa
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.