Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1019/08-2/GZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-01-21
Teza: Świadczenie usług na podstawie umowy zawartej w marcu 2005 r. na rzecz posła Parlamentu
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; Parlament Europejski; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 9 października 2008 r. (data wpływu: do IS w Poznaniu 4 listopada 2008 r., do Biura KIP w Lesznie 5 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług świadczonych na rzecz posła do Parlamentu Europejskiego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług świadczonych na rzecz posła do Parlamentu Europejskiego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni będąc zarejestrowanym podatnikiem VAT, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w marcu 2005 r. zawarła umowę z posłem do Parlamentu Europejskiego.

Przedmiotem umowy jest świadczenie usług poprzez osobę oddaną do dyspozycji posła. Mimo, że w umowie wskazuje się, że jej stroną jest poseł a nie Parlament Europejski, to jednak płatnikiem należnego Zainteresowanej za wykonanie usługi wynagrodzenia jest Parlament Europejski.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym ma zastosowanie § 7c rozporządzenia Ministra Finansów (Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 970 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w powyższej sprawie ma zastosowanie § 7c rozporządzenia Ministra Finansów (Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 970 ze zm.) o treści: „Obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz:

1.  instytucji Wspólnot Europejskich, do których ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4), zwanych dalej „instytucjami Wspólnot”, posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju – do celów służbowych tych instytucji”.

Powyższa teza znajduje swoje uzasadnienie ze względu na następującą wykładnię: zgodnie z art. 189 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Parlament Europejski złożony z przedstawicieli narodów państw należących do Wspólnoty wykonuje uprawnienia przyznane mu niniejszym Traktatem. Parlament jest wprawdzie jako całość organem Wspólnoty, jednakże przepis ten podkreśla kolektywny charakter tej instytucji, który jest jej immanentną cechą. Należy zatem Parlament Europejski traktować przede wszystkim jako zgromadzenie posłów wykonujących swoje mandaty. W konsekwencji, wszystkie świadczenia na rzecz posłów pozostające w bezpośrednim związku z wykonywaniem przez nich mandatu są również świadczeniami na rzecz Parlamentu Europejskiego. Istnienie i funkcjonowanie Parlamentu zależy bowiem od pracy posłów.

Ponadto, świadczenie usług na rzecz posła do parlamentu Europejskiego jest świadczeniem usług na rzecz Instytucji Wspólnoty, o których mowa w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot. Nie ulega wątpliwości, że taką właśnie koncepcję Parlamentu, jako jednostki kolektywnej przyjęto również w protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.

Rozdział II Protokołu poświęcony Parlamentowi został zatytułowany: „Członkowie Zgromadzenia”.

Zarówno z brzmienia tego tytułu jak i treści rozdziału jasno wynika, że przywileje i immunitety przysługują tworzącym Parlament posłom, nie zaś jemu, jako organowi Wspólnoty. Zatem dysponentem przywilejów i immunitetów nie jest Parlament Europejski jako całość, tylko poszczególni posłowie. Stanowisko takie znajduje również jednoznaczne potwierdzenie w jego Regulaminie w art. 5 – który stanowi, że Posłom do Parlamentu Europejskiego przysługują przywileje i immunitety przewidziane w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4).

Skoro zatem ustawodawca w § 7c przedmiotowego rozporządzenia, posłużył się odesłaniem do wskazanego wyżej Protokołu, to w zakresie podmiotowym tego przepisu należy uwzględnić przede wszystkim Parlament Europejski jako zgromadzenie posłów. Zatem świadczenie usług na rzecz posła w związku z wykonywaniem przez niego mandatu oznacza świadczenie usług na rzecz instytucji Wspólnoty.

Nie bez znaczenia dla wykładni wskazanych powyżej przepisów jest również brzmienie art. 21 Decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2005/684/WE, Euratom).

Przepis ten stanowi, że posłowie mają prawo do pomocy osobistych współpracowników, których sami sobie dobierają. W punkcie 2 znajduje się natomiast stwierdzenie, że Parlament ponosi faktyczne koszty ich zatrudnienia. Biorąc pod uwagę, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku, przy czym kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy, to naliczanie w przedmiotowym stanie faktycznym podatku VAT według stawki 22% oznaczałoby faktyczne obciążenie nim Parlamentu Europejskiego, który jest płatnikiem wynagrodzenia. W takim przypadku mielibyśmy do czynienia z wykluczeniem Parlamentu Europejskiego z regulacji określonej w § 7c przedmiotowego rozporządzenia, co należy uznać za zupełnie sprzeczne z celem i literą prawa.

Słuszność powyższego stanowiska została potwierdzona w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 20 lutego 2008 r., sygnatura IP-PP2-443-28/08-4/PW, gdzie wskazano: „Z uwagi na fakt, iż Parlament Europejski to nic innego jak zgromadzenie przedstawicieli narodów państw należących do Wspólnoty, a immunitety z istoty swojej przysługują osobom fizycznym należy uznać, iż Protokół odnosząc się do członków Parlamentu Europejskiego tym samym odnosi się do jego samego. W związku z powyższym należy uznać, że strona świadcząc usługi na rzecz posła Parlamentu Europejskiego wypełnia warunek § 7c rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i ma prawo skorzystać z obniżonej do 0% stawki podatku od towarów i usług”.

Taką argumentację przyjął również Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku w swojej decyzji z dnia 11 września 2007 r. sygn. PI/443-36-07/z/08 dot. PI/443-672/07/P/O8 – „Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku wykazuje zatem, iż pomimo faktu, że umowa o wykonywanie usług została zawarta z konkretnym posłem, usługi należy uznać za świadczone na rzecz Parlamentu Europejskiego. To Parlament bowiem, określa warunki na jakich może zostać zatrudniony świadczący usługę, ponosi koszty jego zatrudnienia oraz, mimo że bezpośrednim odbiorcą wykonywanych czynności jest poseł, należy go również uznać za beneficjenta świadczonych usług”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 16 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

*   specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług,

*   przebieg realizacji budżetu państwa,

*   przepisy Wspólnoty Europejskiej.

W wykonaniu delegacji ustawowej Minister Finansów w rozdziale 5 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, określił towary i usługi, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług do wysokości 0% oraz warunki stosowania obniżonej stawki.

Stosownie do postanowień § 7c ust. 1 pkt 1 rozporządzenia – w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 września 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, od dnia 20 października 2005 r. (Dz. U. Nr 193, poz. 1617) – obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz instytucji Wspólnot Europejskich, do których ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4), zwanych dalej „instytucjami Wspólnot”, posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju – do celów służbowych tych instytucji.

Zatem z obniżonej stawki podatkowej może skorzystać osoba świadcząca usługi na rzecz:

*   instytucji Wspólnot Europejskich,

*   do której ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, ,/li>

*   posiadającej siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju,

*   do celów służbowych tej instytucji.

Zgodnie z ust. 2 § 7c rozporządzenia, ww. przepis stosuje się pod warunkiem, że podmioty o których mowa w ust. 1, dla nabywanych towarów lub usług przekażą przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi dokonującemu dostawy towarów lub usługodawcy:

1.  wypełniony odpowiednio dla potrzeb podatku dokument, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 31/96 z dnia 10 stycznia 1996 r. w sprawie świadectwa zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. WE L 8 z 11 stycznia 1996 r. Dz. Urz. WE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9 t. 1, str. 297), potwierdzony przez właściwe władze państwa członkowskiego, na terytorium którego podmioty te posiadają siedzibę lub przedstawicielstwo;
2.  zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się dokument określony w pkt 1.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż dla rozstrzygnięcia, czy usługi opisane w pytaniu mogą korzystać z obniżonej do 0% stawki VAT, w oparciu o § 7c rozporządzenia, trzeba rozstrzygnąć, czy są one świadczone na rzecz instytucji Wspólnot Europejskich.

Wskazać tutaj należy, ze system instytucjonalny Wspólnot Europejskich opiera się na pięciu głównych instytucjach: Radzie Europejskiej, Parlamencie Europejskim, Radzie Unii Europejskiej, Komisji Europejskiej, Trybunale Sprawiedliwości oraz organach pomocniczych.

Powołany wyżej § 7c warunkuje uznanie nabywców towarów lub usług za instytucje Wspólnot Europejskich od wyszczególnienia ich w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4). Zakres podmiotowy Protokołu obejmuje m.in. Przedstawicieli Państw Członkowskich biorących udział w pracach Instytucji Wspólnot Europejskich, urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, Europejski Bank Centralny. Protokół reguluje również kwestię przywilejów i immunitetów członków Parlamentu Europejskiego.

Z uwagi na fakt, iż Parlament Europejski to nic innego jak zgromadzenie przedstawicieli narodów państw należących do Wspólnoty, a immunitety z istoty swojej przysługują osobom fizycznym, należy uznać, iż Protokół odnosząc się do członków Parlamentu Europejskiego, tym samym odnosi się do niego samego.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni, świadcząc usługi na rzecz posła Parlamentu Europejskiego, wypełnia warunek § 7c ust. 1 rozporządzenia i ma prawo do skorzystania z obniżonej do 0% stawki podatku od towarów i usług od dnia 20 października 2005 r.

Tut. Organ podkreśla jednak, iż dla uznania prawa Zainteresowanej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla przedmiotowych usług, konieczne jest otrzymanie od posła Parlamentu Europejskiego przed ich wykonaniem dokumentów określonych w § 7c ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) oraz rozporządzenia Ministra Finansów wydane na podstawie ustawy, tj. m.in. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.