Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.245.2019.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-16
Teza: Opodatkowanie z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia nabywanej od wykonawcy usługi wykonania instalacji.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; gmina; instalacja; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); kolektor-kolektor słoneczny; montaż; obciążenia-odwrotne obciążenie; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2019 r. (data wpływu 21 maja 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 lipca 2019 r. (data wpływu 4 lipca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia nabywanej od wykonawcy usługi wykonania instalacji solarnych i fotowoltaicznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku do towarów i usług w zakresie opodatkowania z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia nabywanej od wykonawcy usługi wykonania instalacji solarnych i fotowoltaicznych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 lipca 2019 r. (data wpływu 4 lipca 2019 r.) o doprecyzowany opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina zawarła umowę o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Osi Priorytetowej V Gospodarka Niskoemisyjna działania 5.1 Energetyka oparta na odnawialnych źródłach energii.

Zadanie będzie polegać na wykonaniu na rzecz osób fizycznych instalacji solarnych do podgrzewania wody oraz instalacji fotowoltaicznych wytwarzających energię elektryczną. Zgodnie z umową o dofinansowanie oraz dokumentacją techniczną, w ramach projektu wykonanych ma zostać 57 instalacji: 35 zestawów instalacji solarnych oraz 22 instalacje fotowoltaiczne.

Gmina będzie ubiegać się o dofinansowanie ww. inwestycji ze środków Unii Europejskiej. Ubiegając się o dofinansowanie, Gmina nie wskazała podatku naliczonego od wydatków na inwestycję jako wydatku kwalifikowanego w ramach przedmiotowego projektu.

Warunkiem udziału w projekcie będzie dokonanie przez właściciela nieruchomości wpłaty zgodnie z zawartą umową cywilnoprawną.

Wkład własny Gminy będzie obejmował:

*   wpłaty mieszkańców dokonane na podstawie wystawionych przez Gminę faktur VAT ze stawką podatku 8% lub 23%. Kwoty uiszczane przez mieszkańców na poczet wykonania przez Gminę inwestycji stanowić będą zaliczki, w związku z otrzymaniem których po stronie Gminy powstaje obowiązek podatkowy. Dokonywane przez mieszkańców wpłaty dotyczyć będą: montażu instalacji kolektorów słonecznych i paneli fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych i pozostałych oraz podatku od towarów i usług (koszt niekwalifikowalny projektu). Od wystawionych faktur Gmina odprowadzi podatek należny,
*   środki własne Gminy, tj. wkład własny na nakłady inwestycyjne (koszt kwalifikowany projektu) zabezpieczone zostaną ze środków budżetu Gminy.

Gmina podpisze z mieszkańcami umowy użyczenia, na podstawie których mieszkańcy będący właścicielami nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym lub pozostałych użyczą i oddadzą bezpłatnie Gminie w użyczenie część dachu lub innej części. Właścicielem instalacji solarnych i fotowoltaicznych w okresie trwania projektu (min. 5 lat licząc od dnia ostatecznego rozliczenia końcowego wniosku o płatność) będzie Gmina. Ponadto Gmina zamierza przekazać na rzecz mieszkańców kolektory słoneczne i panele fotowoltaiczne po zakończeniu okresu trwałości, tj. po min. 5 latach. Przekazanie nastąpi na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych. Gmina nie przewiduje pobierania jakichkolwiek opłat od mieszkańców w okresie trwałości projektu.

W ramach projektu wykonana zostanie kompleksowa usługa montażu indywidualnych zestawów, w skład których będą wchodzić: panele fotowoltaiczne oraz kolektory słoneczne. Ww. zestaw będzie montowany w budynku mieszkalnym (obiekcie) stanowiącym własność mieszkańca Gminy biorącego udział w projekcie.

Mieszkańcy w zamian za dostawę i montaż instalacji solarnych i fotowoltaicznych zobowiązali się do zwrotu Gminie określonej części kosztów zainstalowania, a także wszelkich innych kosztów niekwalifikowalnych. W cenie świadczonych usług (dostarczonych towarów) na rzecz mieszkańców uwzględnia się 15% całkowitej wartości dostawy i montażu instalacji solarnej i fotowoltaicznej oraz 100% kosztów niekwalifikowanych (w tym podatek VAT od całej wartości inwestycji) związanych z realizacją umowy na jego nieruchomości. Otrzymując od mieszkańców środki na pokrycie powyższych wydatków, Gmina rozliczać będzie VAT z powyższego tytułu. Mieszkańcy biorący udział w projekcie dokonują wpłat na wydzielone do tego celu konto Gminy. Gmina wystawi faktury dla nabywców i rozliczy podatek należy w deklaracji VAT-7 za dany miesiąc.

Umowy z firmami dokonującymi montażu kolektorów słonecznych i paneli fotowoltaicznych będzie zawierała Gmina. Wykonawca wyłoniony w drodze przetargu wykonana rzecz Gminy dostawę i montaż ww. instalacji.

Podmioty świadczące usługi wykonania instalacji solarnych i fotowoltaicznych na rzecz Gminy będą czynnymi podatnikami, o których mowa w art. 15, u których sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9. Nabywana przez Gminę usługa od wykonawców będzie usługą kompleksową, na którą składać się będzie dostawa i montaż urządzeń.

Wykonawca, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług zobowiązany będzie do wystawienia faktur za roboty związane z wykonaniem ww. instalacji, a mianowicie:

*   roboty związane z wykonaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych (PKWiU 43.22.12.0 – kolektory słoneczne);
*   roboty związane z wykonaniem instalacji elektrycznych (PKWiU 43.21.10.2 – instalacje fotowoltaiczne).

W uzupełnieniu wniosku Gmina wskazała, że klasyfikacja statystyczna dla czynności realizowanych przez nią na rzecz mieszkańców będzie następująca:

*   PKWiU 43.22.12.0 – Roboty związane z wykonaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych (kolektory słoneczne),
*   PKWiU 43.21.10.2 – Roboty związane z wykonaniem instalacji elektrycznych (panele fotowoltaiczne).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy nabyte usługi o PKWiU 43.22.12.0 i PKWiU 43.21.10.2 od wykonawcy powinny być opodatkowane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług jako odwrotne obciążenie?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, zostaną spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 1h ustawy o podatku od towarów i usług. Realizowane przez Gminę na rzecz mieszkańców świadczenie kompleksowej usługi dostawy i montażu kolektorów słonecznych oraz paneli fotowoltaicznych mieści się w załączniku nr 14 do ustawy – PKWiU 43.22.12.0 i 43.21.10.2, a wykonawca tych usług będzie podwykonawcą i czynnym podatnikiem VAT.

Gmina będzie dokonywała sprzedaży usług na rzecz mieszkańców (będzie w przypadku refakturowania wykonawcą), a zakupu ich dokona od przedsiębiorcy, który wygra przetarg (który będzie podwykonawcą).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowego sposobu opodatkowania dla danej usługi istotne jest właściwe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację tutejszy organ oparł się na podanych przez Wnioskodawcę klasyfikacjach.

Wskazać należy, że stosownie do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W związku z tym, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania usług, a dla prawidłowego ich opodatkowania niezbędne jest ich zaklasyfikowanie do prawidłowego grupowania statystycznego, obowiązek ten spoczywa na Wnioskodawcy.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości klasyfikacji usług nabywanych i świadczonych przez Wnioskodawcę w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że Wnioskodawca poprawnie zakwalifikował usługi będące przedmiotem wniosku do odpowiedniego grupowania PKWiU. Tutejszy organ nie jest bowiem uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania usługi do grupowania statystycznego.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku usług) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2011 r. dla potrzeb podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany, jako podatnik VAT czynny.

Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

W świetle art. 17 ust. 2 ustawy – w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 bądź 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ustawa nie definiuje pojęcia „podwykonawcy”, zatem dla prawidłowego rozumienia tego terminu wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego: „podwykonawca – to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca;2503008).

Zatem powyższe uregulowania prawne dowodzą, że aby zaistniał mechanizm odwrotnego obciążenia dla transakcji w zakresie usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to ich przedmiotem muszą być wyłącznie usługi, które są wykonywane w następującej relacji: podwykonawca – główny wykonawca.

Należy wskazać, że podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji budowlanej.

A zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zawarł umowę o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Osi Priorytetowej V Gospodarka Niskoemisyjna działania 5.1 Energetyka oparta na odnawialnych źródłach energii. Projekt będzie polegać na wykonaniu na rzecz osób fizycznych instalacji solarnych do podgrzewania wody oraz instalacji fotowoltaicznych wytwarzających energię elektryczną. Zgodnie z umową o dofinansowanie oraz dokumentacją techniczną, w ramach projektu wykonanych ma zostać 57 instalacji: 35 zestawów instalacji solarnych oraz 22 instalacje fotowoltaiczne. Wnioskodawca będzie ubiegać się o dofinansowanie ww. inwestycji ze środków Unii Europejskiej. Ubiegając się o dofinansowanie, Wnioskodawca nie wskazał podatku naliczonego od wydatków na inwestycję jako wydatku kwalifikowanego w ramach przedmiotowego projektu. Warunkiem udziału w projekcie będzie dokonanie przez właściciela nieruchomości wpłaty zgodnie z zawartą umową cywilnoprawną.

Wkład własny Wnioskodawcy będzie obejmował:

*   wpłaty mieszkańców dokonane na podstawie wystawionych przez Wnioskodawcę faktur VAT ze stawką podatku 8% lub 23%. Kwoty uiszczane przez mieszkańców na poczet wykonania przez Wnioskodawcę inwestycji stanowić będą zaliczkę, w związku z otrzymaniem których po stronie Wnioskodawcy powstaje obowiązek podatkowy. Dokonywane przez mieszkańców wpłaty dotyczyć będą: montażu instalacji kolektorów słonecznych i paneli fotowoltaicznych na budynkach mieszkalnych i pozostałych oraz podatku od towarów i usług (koszt niekwalifikowalny projektu). Od wystawionych faktur Wnioskodawca odprowadzi podatek należny,
*   środki własne Wnioskodawcy, tj. wkład własny na nakłady inwestycyjne (koszt kwalifikowany projektu) zabezpieczone zostaną ze środków budżetu Wnioskodawcy.

Wnioskodawca podpisze z mieszkańcami umowy użyczenia, na podstawie których mieszkańcy będący właścicielami nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym lub pozostałych użyczą i oddadzą bezpłatnie Wnioskodawcy w użyczenie część dachu lub innej części. Właścicielem instalacji solarnych i fotowoltaicznych w okresie trwania projektu (min. 5 lat licząc od dnia ostatecznego rozliczenia końcowego wniosku o płatność) będzie Wnioskodawca. Ponadto Wnioskodawca zamierza przekazać na rzecz mieszkańców kolektory słoneczne i panele fotowoltaiczne po zakończeniu okresu trwałości, tj. po min. 5 latach. Przekazanie nastąpi na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych. Wnioskodawca nie przewiduje pobierania jakichkolwiek opłat od mieszkańców w okresie trwałości projektu. W ramach projektu wykonana zostanie usługa montażu indywidualnych zestawów, w skład których będą wchodzić: panele fotowoltaiczne oraz kolektory słoneczne. Ww. zestaw będzie montowany w budynku mieszkalnym (obiekcie) stanowiącym własność mieszkańca biorącego udział w projekcie. Mieszkańcy w zamian za dostawę i montaż instalacji solarnych i fotowoltaicznych zobowiązali się do zwrotu Wnioskodawcy określonej części kosztów zainstalowania, a także wszelkich innych kosztów niekwalifikowalnych. W cenie świadczonych usług (dostarczonych towarów) na rzecz mieszkańców uwzględnia się 15% całkowitej wartości dostawy i montażu instalacji solarnej i fotowoltaicznej oraz 100% kosztów niekwalifikowanych (w tym podatek VAT od całej wartości inwestycji) związanych z realizacją umowy na jego nieruchomości. Otrzymując od mieszkańców środki na pokrycie powyższych wydatków, Wnioskodawca rozliczać będzie VAT z powyższego tytułu. Mieszkańcy biorący udział w projekcie dokonują wpłat na wydzielone do tego celu konto Wnioskodawcy. Wnioskodawca wystawi faktury dla nabywców i rozliczy podatek należy w deklaracji VAT-7 za dany miesiąc. Umowy z firmami dokonującymi montażu kolektorów słonecznych i paneli fotowoltaicznych będzie zawierał Wnioskodawca. Wnioskodawcy będą czynnymi podatnikami, o których mowa w art. 15 u których sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9. Nabywana przez Wnioskodawcę usługa od wykonawców będzie usługą, na którą składać się będzie dostawa i montaż urządzeń. Wykonawca wyłoniony w drodze przetargu wykonana rzecz Wnioskodawcy dostawę i montaż ww. instalacji. Wykonawca, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług zobowiązany będzie do wystawienia faktur za roboty związane z wykonaniem ww. instalacji, a mianowicie:

*   roboty związane z wykonaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych (PKWiU 43.22.12.0 – kolektory słoneczne);
*   roboty związane z wykonaniem instalacji elektrycznych (PKWiU 43.21.10.2 – instalacje fotowoltaiczne).

Klasyfikacja statystyczna dla czynności realizowanych przez Wnioskodawcę na rzecz mieszkańców będzie następująca:

*   PKWiU 43.22.12.0 – Roboty związane z wykonaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych (kolektory słoneczne),
*   PKWiU 43.21.10.2 – Roboty związane z wykonaniem instalacji elektrycznych (panele fotowoltaiczne).

Ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, czy też zastosowanie ma ogólna zasada rozliczenia podatku – ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy:

1.  dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48),
2.  jest świadczona przez podwykonawcę,
3.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 bądź ust. 9 ustawy,
4.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy czym podkreślić należy, że dla zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia konieczne jest spełnienie ww. przesłanek łącznie.

Zatem aby stwierdzić, czy w realizacji danej inwestycji uczestniczy podwykonawca muszą wystąpić dwa rodzaje zleceń: pierwotne zlecenie udzielone głównemu wykonawcy oraz zlecenie udzielone przez głównego wykonawcę na rzecz kolejnego podmiotu, który pełni właśnie funkcję podwykonawcy. Tym samym konieczne jest uwzględnienie funkcji poszczególnych podmiotów uczestniczących w realizacji inwestycji budowlanej oraz charakteru relacji pomiędzy nimi.

Usługi wykonania instalacji solarnych o symbolu PKWiU 43.22.12.0 – Roboty związane z wykonaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych oraz instalacji fotowoltaicznych o symbolu PKWiU 43.21.10.2 – Roboty związane z wykonaniem instalacji elektrycznych – znajdują się w załączniku nr 14 do ustawy. Jednakże aby można było uznać wykonawcę ww. usług za podwykonawcę, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy, należy przeanalizować cel w jakim Wnioskodawca nabywa przedmiotową usługę.

Jak wynika z opisu sprawy, czynności polegające na wykonaniu instalacji solarnych i fotowoltaicznych realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz mieszkańców klasyfikuje on następująco:

*   PKWiU 43.22.12.0 – Roboty związane z wykonaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych (kolektory słoneczne),
*   PKWiU 43.21.10.2 – Roboty związane z wykonaniem instalacji elektrycznych (panele fotowoltaiczne).

Tym samym, skoro ww. usługi zostaną nabyte przez Wnioskodawcę w ramach świadczenia przez niego usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy, to wykonawca montażu będzie występował jako podwykonawca. Z kolei Wnioskodawca realizując projekt, który będzie obejmował usługi wykonania instalacji solarnych i fotowoltaicznych, a instalacje te montowane będą w budynkach stanowiących własność danego mieszkańca, będzie działał w charakterze głównego wykonawcy. Oczekiwanym przez mieszkańców efektem prac jest bowiem wykonanie ww. instalacji (a więc możliwość korzystania z nich) w nieruchomościach będących ich własnością. Z tego względu to dany mieszkaniec, a nie Wnioskodawca będzie podmiotem zlecającym i oczekującym wykonania na własnej nieruchomości przedmiotowych usług, tj. inwestorem.

W związku z powyższym Wnioskodawca (jako główny wykonawca) nabywając od wykonawcy (czynnego podatnika podatku VAT), działającego w tym przypadku w charakterze podwykonawcy, usługi wykonania instalacji solarnych i fotowoltaicznych dla których to usług Wnioskodawca wskazał symbole PKWiU 43.21.10.2 i 43.22.12.0 – wymienione w poz. 23 i 25 załącznika nr 14 do ustawy – zobowiązany będzie do ich opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy. Tym samym Wnioskodawca, jako nabywca ww. usług, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku od transakcji ich nabycia na podstawie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.