Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-48/10-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-14
Teza: Czy w związku z zakupem i instalacją dyspenserów kasjerskich Bankowi przysługuje prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. dokonania odliczenia od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych do wysokości nieprzekraczającej 50% kwoty wydatków poniesionych na zakup dyspenserów kasjerskich?
Słowa kluczowe: instalacja; nabycie; odliczenia; technologia-nowe technologie; wartości-wartości niematerialne i prawne; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2010 r. (data wpływu 21.06.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie nowych technologii – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie nowych technologii.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Bank zakupił w grudniu 2009 r. od firmy X w W. urządzenia typu ProCash (\`(...)\`), tj. dyspensery kasjerskie z zamkniętym obiegiem gotówki (dalej: dyspensery kasjerskie). Transakcja obejmowała zakup zaawansowanego technologicznie urządzenia (ProCash (\`(...)\`)) wraz z integralnym oprogramowaniem sterującym dyspenserem z recyklingiem oraz oprogramowaniem do monitorowania i zarządzania gotówką. Wystawione przez X faktury z tytułu zakupu dyspenserów kasjerskich z oprogramowaniem zostały przez Bank zapłacone w grudniu 2009 r.

W dyspenserach kasjerskich zastosowano innowacyjną technologię tzw. recyclingu, tj. ponownego wykorzystania środków pochodzących z wpłat klientów. Technologia ta umożliwia wypłatę wcześniej wpłaconych (tych samych) banknotów, optymalizację procesu obsługi klienta (zwiększa szybkość i sprawność obsługi), monitorowanie stanu gotówki w oddziałach z jednego dowolnego miejsca na świecie, a co za tym idzie dynamiczne zarządzanie gotówką.

Wdrożenie dyspenserów kasjerskich wymagało zastosowania innowacyjnych technologii oraz oprogramowania w zakresie rozpoznawania i sortowania banknotów. Integralną częścią urządzenia jest zaawansowana „elektronika” zapewniająca poufność i dużą szybkość transmisji danych wyjściowych, informujących o rodzaju i ilości przyjętej gotówki. Całość urządzenia i jego zasobów jest widziana na zewnątrz za pośrednictwem interfejsu komunikacyjnego pracującego w wybranym przez Klienta standardzie.

Należy podkreślić, iż nierozerwalną w sensie technologicznym całość dyspenserów kasjerskich stanowi sprzęt (hardware) oraz oprogramowanie (software).

Przedstawiony powyżej opis zakupionego dyspensera kasjerskiego, fakt zastosowania w nim innowacyjnej technologii oraz nierozerwalność sprzętu i oprogramowania potwierdziła w swojej opinii (…) Akademia Bankowości stanowiąca jednostkę naukową w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (dalej: Opinia). W powyżej Opinii jednostka naukowa zaznaczyła również, iż pierwsze na świecie produkcyjne wdrożenie recyclingu gotówki (czemu służą zakupione dyspensery kasjerskie) w oddziałach bankowych odbyło się 1 marca 2005 r.

Bank rozpoczął proces instalacji zakupionych dyspenserów kasjerskich w swoich oddziałach w grudniu 2009 r., a zakończył go w lutym 2010 r. i z tą datą przekazał je do eksploatacji. Wszystkie zakupione dyspensery kasjerskie zostały wprowadzone (jako środki trwałe) do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w marcu 2010 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zakupem i instalacją dyspenserów kasjerskich Bankowi przysługuje prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. dokonania odliczenia od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych do wysokości nieprzekraczającej 50% kwoty wydatków poniesionych na zakup dyspenserów kasjerskich?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma On prawo dokonać odliczenia związanego z nabyciem dyspenserów kasjerskich w wysokości nieprzekraczającej 50% kwoty wydatków poniesionych na ich nabycie na podstawie art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatkiem na nabycie nowych technologii w przypadku Banku jest cena zakupu dyspenserów kasjerskich zawierających oprogramowanie sterujące z recyclingiem oraz oprogramowanie do monitorowania zarządzania gotówką, które są jego integralną częścią. Innowacyjne oprogramowanie zawarte w dyspenserach kasjerskich stanowi niewątpliwie nową technologię w rozumieniu art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od podstawy opodatkowania odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii. W myśl art. 18b ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty wydatków poniesionych na nabycie nowej technologii ustalonych na podstawie art. 18b ust. 4 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przez nowe technologie, zgodnie z art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat.

Posiadana przez Bank Opinia wydana przez jednostkę naukową w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki potwierdza, iż pierwsze na świecie produkcyjne wdrożenie recyclingu gotówki stosowane w nabytych dyspenserach kasjerskich zostało wdrożone 1 marca 2005 r. Tym samym, w momencie zakupu dyspenserów kasjerskich, ich zainstalowania, jak również wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, technologia użyta w dyspenserach kasjerskich nie była stosowana na świecie przez okres dłuższy niż pięć lat.

W wyniku nabycia dyspenserów kasjerskich Bank uzyskał dostęp do najnowocześniejszej innowacyjnej technologii w zakresie recyclingu gotówki (ponownego wykorzystania środków pochodzących z wypłat klientów). Technologia ta znacznie zwiększyła szybkość oraz sprawność usług oferowanych przez Bank, a tym samym udoskonaliła ofertę usługową Banku.

Należy podkreślić, w ślad za stanowiskiem zawartym w Opinii jednostki naukowej, iż nierozerwalną całość nabytej technologii w związku z zakupem dyspenserów kasjerskich stanowi sprzęt oraz oprogramowanie. O innowacyjności rozwiązania przesądza natomiast to drugie, tj. specjalistyczne oprogramowanie w pełni kompatybilne ze sprzętem.

Jak podkreślił sprzedawca dyspenserów kasjerskich firma X w opinii posiadanej przez Bank: „urządzenie typu ProCash (\`(...)\`) lub ProCash (…) samo z siebie nie umożliwia skorzystania ze wszystkich korzyści oferowanych przez zamknięty obieg gotówki. Pełen efekt synergii dający wszystkie korzyści można uzyskać jedynie przy zastosowaniu recyclera wraz ze specjalistycznym modułem komunikacji (\`(...)\`) oraz specjalistycznym oprogramowaniem P(…)”. Mając na uwadze powyższe, w zakupionych dyspenserach kasjerskich, na które nieodłącznie składa się sprzęt oraz oprogramowanie, to drugie jest istotniejsze i nadaje całości innowacyjny charakter.

Również funkcjonalna wykładnia art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przemawia za przyznaniem Bankowi, w związku z zakupem dyspenserów kasjerskich, prawa do skorzystania z ulgi podatkowej przewidzianej w tym przepisie. Innowacyjny charakter dyspenserów kasjerskich oraz użyte oprogramowanie odpowiada celowi, jaki ustawodawca zawarł w art. 18b wprowadzając ulgę na nowe technologie. Wynika to z uzasadnienia projektu ustawy z 29.07.2005 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, która wprowadziła tzw. ulgę na nowe technologie w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (druk nr 3440; sejm IV kadencji – (…)).

W związku z powyższym, zdaniem Banku, ponieważ zakupione dyspensery kasjerskie stanowią innowacyjną technologię, stosowaną na świecie w chwili zakupu nie dłużej niż przez pięć ostatnich lat, co potwierdza opinia niezależnej jednostki naukowej, stanowią one nową technologię w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, Bank ma prawo skorzystać z ulgi na nową technologię w myśl art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy spełnieniu pozostałych warunków przewidzianych w tym przepisie.

Powyższe stanowisko Banku jest tożsame z wyrażonym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29.12.2008 r. (nr IBPB3/423-852/08/MO), w której organ potwierdził, iż w analogicznym stanie faktycznym: „przy zakupie dyspensera kasjerskiego, zawierającego oprogramowanie sterujące z recyclingiem oraz oprogramowanie do monitorowania i zarządzania gotówką, przysługuje prawo do odliczenia związanego z nabyciem nowych technologii w wysokości 50% wydatków”.

Bank ponadto wskazuje, iż nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, ani nie występuje również żadna z przesłanek negatywnych, wymienionych w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii.

Natomiast z treści art. 18b ust. 2 i 2a ww. ustawy wynika, iż za nowe technologie, w rozumieniu ust. 1, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 85, poz. 727 i Nr 179, poz. 1484), zaś przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej, o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych praw.

Stosownie do brzmienia art. 16b ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, iż aby korzystać z możliwości odliczania wydatków, o których mowa w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych muszą być spełnione warunki określone w tym przepisie. W szczególności podatnik powinien nabyć wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnej i prawnej. Przez wartość niematerialną i prawną rozumie się natomiast enumeratywnie wymienione w art. 16b powołanej ustawy składniki majątkowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika natomiast, iż Wnioskodawca zakupił w grudniu 2009 r. dyspensery kasjerskie z zamkniętym obiegiem gotówki. W dyspenserach kasjerskich zastosowano innowacyjną technologię tzw. recyclingu, tj. ponownego wykorzystania środków pochodzących z wpłat klientów. Technologia ta umożliwia wypłatę wcześniej wpłaconych banknotów, optymalizację procesu obsługi klienta, monitorowanie stanu gotówki w oddziałach z jednego dowolnego miejsca na świecie, a co za tym idzie dynamiczne zarządzanie gotówką. Wszystkie zakupione dyspensery kasjerskie zostały wprowadzone (jako środki trwałe) do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w marcu 2010 r.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż przedmiotowe dyspensery kasjerskie stanowią środki trwałe, o których mowa w art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji, zakupione dyspensery nie spełniają wymogu, o którym mowa w art. 18b uprawniającego do zastosowania odliczenia w nim określonego.

Reasumując, Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia z tytułu nabycia nowych technologii, o którym mowa w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatków na nabycie i instalację dyspenserów kasjerskich, w których została wykorzystana nowa technologia w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto należy zauważyć, że powołana przez Spółkę interpretacja indywidualna jest rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.