Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.264.2025.1.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Ustalenie momentu powstania przychodu z tytułu udzielenia
licencji bezterminowej, licencji terminowej, udostępnienia
oprogramowania komputerowego w modelu SaaS oraz
świadczenia usług utrzymania.
Słowa kluczowe: oprogramowanie
przychód-moment powstania przychodów
umowa-umowa licencyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Ogólna
zasada
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Usługa
rozliczana w okresach rozliczeniowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu
    powstania przychodu z tytułu udzielenia licencji bezterminowej, licencji terminowej,
    udostępnienia oprogramowania komputerowego w modelu SaaS oraz świadczenia usług
    utrzymania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: Spółka, Wnioskodawca lub A.) podlega w Polsce
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.; dalej: ustawa o CIT). Spółka nie
    posiada zakładu podatkowego na terytorium innych państw.
    Jednocześnie Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    zarejestrowanym dla celów tego podatku w Polsce, u którego sprzedaż nie jest zwolniona
    z podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz.U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o VAT).
    Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy zgodnie z umową Spółki jest
    działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). W szczególności, w dziedzinie
    logistyki Spółka zajmuje się dostarczaniem oprogramowania służącego do planowania tras
    transportowych, planowania sieci dystrybucyjnej i zarządzania flotą.
    Wnioskodawca zajmuje się przede wszystkim udzielaniem licencji (sublicencji) na
    oprogramowanie komputerowe, jak również udostępnieniem oprogramowania
    komputerowego w formie usługi SaaS (oprogramowanie jako usługa) podmiotom
    mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również podmiotom z
    siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w tym podmiotom z siedzibą w innych
    państwach członkowskich, jak i podmiotom spoza Unii Europejskiej).
    Udzielenie licencji następuje w ten sposób, że klientom Wnioskodawcy przekazywany jest
    link do pobrania oprogramowania komputerowego wraz z właściwym plikiem licencyjnym.
    Może się także zdarzyć (w niektórych przypadkach, wskazanych poniżej w treści wniosku),
    że Wnioskodawca najpierw przekazuje klientowi tymczasowy plik licencyjny, którego
    termin ważności odpowiada terminowi płatności wskazanemu na fakturze (np. 14 lub 30
    dni), zaś dopiero po odnotowaniu płatności klient otrzymuje właściwy plik licencyjny, który
    umożliwia mu korzystanie z oprogramowania - w zależności od przyjętych warunków
    umownych - przez umówiony okres lub bezterminowo. Wnioskodawca podkreśla, że w
    przypadku tymczasowego pliku licencyjnego klient zyskuje możliwość korzystania z
    oprogramowania „właściwego” (tj. odpowiadającego pod względem funkcjonalnym
    oprogramowaniu udostępnianemu za pomocą właściwego pliku licencyjnego) już w
    momencie otrzymania tymczasowego pliku licencyjnego.
    Z uwagi na zróżnicowane potrzeby klientów Wnioskodawcy, zawierane przez Spółkę
    umowy rozmaicie regulują kwestie takie, jak czas obowiązywania (na czas określony,
    bezterminowe lub na czas określony z możliwością przedłużenia na czas nieokreślony),
    zakres świadczonych usług (z dostępem do usług pomocniczych/ konsultingowych lub
    bez), jak również warunki płatności (zapłata jednorazowa, płatności okresowe).
    Ponadto Spółka oferuje również dostęp do, wspomnianego powyżej, oprogramowania
    komputerowego w formie usługi, która jest odpłatna na podstawie subskrypcji
    (abonamentu) na czas określony (model SaaS).
    Szczegółowy opis wymienionych modeli współpracy znajduje się poniżej.

    Udzieleniu licencji mogą towarzyszyć również usługi utrzymania (Maintenance)
    świadczone przez Wnioskodawcę lub inny podmiot przez niego wskazany (np. przez inną
    spółkę z grupy kapitałowej, do której należy Wnioskodawca; dalej podmioty takie zwane
    będą odpowiednio „Dostawcami usług” lub „Dostawcą usług”). Usługi utrzymania (dalej:
    Usługi utrzymania) obejmują usługi utrzymania pierwszej linii wsparcia (dalej: Pierwsza
    linia wsparcia), usługi utrzymania drugiej linii wsparcia (dalej: Druga linia wsparcia) oraz
    usługi aktualizacji (dalej: Usługi aktualizacji).
    W ramach Pierwszej linii wsparcia Spółka przyjmuje od klientów zgłoszenia błędów w
    działaniu oprogramowania i usuwa błędy, do których usunięcia posiada wystarczające
    środki techniczne i umiejętności. W ramach Drugiej linii wsparcia Dostawca usług
    odpowiada za Usługi utrzymania, których Wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć z
    wykorzystaniem własnych środków technicznych i umiejętności, przy czym to
    Wnioskodawca, a nie klient samodzielnie, może kontaktować się z Dostawcą usług. Innymi
    słowy, wszelkie zgłoszenia błędów mogą być kierowane przez klientów wyłącznie do
    Spółki. W ramach Usług aktualizacji Spółka umożliwia klientom dostęp do aktualizacji
    oprogramowania. Aktualizacje te mogą obejmować poprawki błędów, o których Spółka
    dowiedziała się niezależnie od zgłoszeń otrzymywanych od klientów. Usługi aktualizacji
    mogą również polegać na dostarczaniu nowych wersji dostarczonego przez Spółkę
    oprogramowania. W zależności od przyjętego modelu współpracy nabycie Usług
    utrzymania jest co do zasady dobrowolne.
    Spółka wyjaśnia, że otrzymała już w przedmiotowym zakresie (tj. momentu powstania
    przychodu w CIT z tytułu różnego rodzaju subskrypcji czy licencji) interpretację
    indywidualną przepisów prawa podatkowego w podatku CIT: znak 0114-KDIP2-
    2.4010.412.2019.1.AM. Jednakże na skutek zmiany części stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), zdaniem Spółki otrzymana interpretacja nie zapewnia Wnioskodawcy ochrony
    prawnej.
    Zatem, z uwagi na zmianę stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w porównaniu do
    niniejszych interpretacji, Spółka ponownie składa wniosek o wydanie nowej interpretacji
    indywidualnej, w zakresie nieobjętym ww. interpretacją.
    Poniżej Spółka przedkłada szczegółowy opis poszczególnych rodzajów usług/ subskrypcji/
    licencji udzielanych przez Spółkę:
      1. Licencja bezterminowa (na czas nieoznaczony)
    Po pierwsze, Wnioskodawca dopuszcza możliwość udzielania licencji na czas
    nieoznaczony (licencje bezterminowe). W przypadku tego typu umów, w zależności od
    uzgodnień z klientami, Spółka dopuszcza wariant rozliczeń w postaci jednorazowej
    płatności „z góry”.
    Jest to wariant rozliczeń najczęściej stosowany w przypadku licencji bezterminowych. W
    przypadku wyboru tego modelu współpracy wynagrodzenie regulowane jest jednorazowo,
    w określonym terminie (np. 14 lub 30 dni) od dnia udzielenia licencji, rozumianego jako
    dzień udostępnienia klientowi oprogramowania i pliku licencyjnego uprawniającego go do
    korzystania z oprogramowania. Może się także zdarzyć, że licencja jest udzielana wraz z
    tymczasowym plikiem licencyjnym. Dopiero po otrzymaniu wynagrodzenia za udzielenie
    licencji klientowi wysyłany jest nowy, właściwy plik licencyjny, po którego aktywowaniu
    klient zyskuje bezterminowe prawo do korzystania z oprogramowania, a tymczasowy plik
    licencyjny wygasa. Może się zdarzyć, że faktura zostanie wystawiona przed dniem
    przekazania pliku licencyjnego (tymczasowego pliku licencyjnego), w dniu przekazania
    pliku licencyjnego albo po tym dniu.
      2. Udzielenie licencji (sublicencji) na oprogramowanie komputerowe terminowe

    Przedmiotem niniejszych usług jest przyznanie Klientowi ograniczonych czasowo praw
    użytkowania („Licencja ograniczona czasowo”) standardowego oprogramowania.
    Przykładowo Spółka udziela licencji C. Jest to oprogramowanie do planowania transportu
    na zlecenia klienta w trasy przy użyciu zaawansowanych algorytmów optymalizacji.
    Licencjonowanie C. obejmuje następujące przypadki użycia:
        Zoptymalizowany transport i planowanie tras w logistyce
        Dyspozycja i planowanie trasy.
    Zapłata za licencję ograniczoną czasowo jest dokonywana w następujący sposób: Klient
    dokonuje opłat miesięcznych za użytkowanie w zależności od liczby planujących
    użytkowników (jednoczesnych) i pojazdów oraz okresu obowiązywania umowy.
    W omawianym przypadku pełna kwota wynagrodzenia jest regulowana przez klienta
    przed upływem okresu obowiązywania umowy, np. w terminie 14 lub 30 dni od dnia
    udzielenia licencji.
      3. Udostępnianie oprogramowania komputerowego w formie usługi w formie SaaS
        (oprogramowanie jako usługa)
    W przypadku tego typu umów oprogramowanie jest udostępniane w formie usługi na czas
    określony, przewidziany w umowie (może to być okres wyrażony w latach, np. 1 rok, 3 lata,
    5 lat). Świadczenie Spółki każdorazowo obejmuje w tym przypadku nie tylko
    udostępnienie oprogramowania, lecz także świadczenie Usług utrzymania, których
    nabycie - jak wspomniano - w przypadku subskrypcji jest obowiązkowe.
    Korzystanie z usług w chmurze umożliwia przechowywanie, a następnie przetwarzanie
    danych w Internecie. Zapewnia dostęp do danych. Dane nie są zapisywane bezpośrednio
    na lokalnym komputerze, lecz przesyłane do chmury, zapisywane na serwerze będącym
    częścią jednego z centrów danych rozsianych po całym świecie. Umożliwia to też klientowi
    uzyskanie szczegółowego przeglądu i przejrzystości logistycznego łańcucha
    transportowego w czasie rzeczywistym.
    W ramach subskrypcji w chmurze, Spółka wyróżnia następujące (przykładowe)
    subskrypcje:
    a) Subskrypcja D. - umożliwia klientowi uzyskanie szczegółowego przeglądu i
      przejrzystości logistycznego łańcucha transportowego w czasie rzeczywistym. Portal D.
      obejmuje podstawowe funkcje, takie jak zarządzanie użytkownikami i danymi
      podstawowymi.
    b) E. - to usługa w chmurze dla aplikacji mapowania, routingu i optymalizacji oparta na
      standardowych interfejsach API hostowanych w chmurze publicznej i obsługiwanych
      przez A Sp. z o.o. E. jest udostępniany w formie Subskrypcji, tj. ograniczonego czasowo
      korzystania z usługi w chmurze za opłatą.
    c) F. - świadczy usługi nawigacyjne, koncentrując się na pojazdach użytkowych
      /ciężarówkach z połączeniem z systemami innych firm. F. korzysta z usługi w chmurze
      w celu zapewnienia funkcji nawigacyjnych i usług mapowych. Do ich używania
      wykorzystywane są usługi mobilnej transmisji danych na urządzeniu użytkownika.
      Klient jest odpowiedzialny za zakup dodatkowego wyposażenia niezbędnego do
      korzystania z F. zgodnie z zaleceniami A.
    Oprogramowanie jako usługa (Software as a Service, Saas) to model udostępniania
    oprogramowania w chmurze, w którym dostawca chmury rozwija i utrzymuje aplikacje
    chmurowe, zapewnia ich automatyczne aktualizacje i udostępnia oprogramowanie swoim
    klientom za pośrednictwem Internetu na zasadzie „pay-as-you-go”, czyli w zależności od

    wykorzystania zasobów. Dostawca chmury publicznej zarządza całym sprzętem i
    tradycyjnym oprogramowaniem, w tym oprogramowaniem pośredniczącym,
    oprogramowaniem aplikacji i zabezpieczeniami.
    W przypadku korzystania z oprogramowania typu SaaS nie istnieje obowiązek uzyskania
    licencji od twórcy lub dostawcy.
    Przykładem jest subskrypcja na korzystanie z Usługi G. G. to produkt SaaS do planowania
    transportu i optymalizacji tras. G. umożliwia planowanie zgodnie ze zdefiniowanymi
    ograniczeniami i celami, niezależnie od wielkości floty, liczby centrów dystrybucyjnych lub
    charakterystyki trasy. W ramach zawieranej z Klientami umowy zapewniającej dostęp do
    przedmiotowej subskrypcji, Klient ma prawo do korzystania z G. wyłącznie w celu
    planowania operacyjnego. Wszelkie dalsze wykorzystanie G. wymaga uprzedniej pisemnej
    zgody Wnioskodawcy.
    W przypadku subskrypcji terminowych, w zależności od uzgodnionych z klientem
    warunków, Wnioskodawca dopuszcza następujące warianty rozliczeń:
    a) Płatność jednorazowa „z góry”
    W omawianym przypadku pełna kwota wynagrodzenia jest regulowana przez klienta
    przed upływem okresu obowiązywania umowy, np. w terminie 14 lub 30 dni od dnia
    rozpoczęcia okresu subskrypcji, innymi słowy od dnia udzielenia klientowi dostępu do
    oprogramowania w postaci usługi.
    b) Płatności okresowe
    W tym przypadku płatności dokonywane są w terminach wynikających z umowy, przed lub
    po upływie danego okresu rozliczeniowego, na podstawie wystawionej faktury. Opłaty za
    usługę mogą być zatem uiszczane z góry za poszczególne okresy lub z dołu po
    zakończeniu danego okresu rozliczeniowego. Płatności są dokonywane na podstawie
    wystawianych przez Wnioskodawcę faktur, dotyczących kolejnych okresów
    rozliczeniowych (treść faktury precyzyjnie wskazuje, jakiego okresu rozliczeniowego
    dotyczy).
      4. Usługi utrzymania
    Spółka w przypadku udzielania licencji może świadczyć również tzw. Usługi utrzymania
    mające charakter usług profesjonalnych. Co do zasady skorzystanie z Usług utrzymania
    jest dobrowolne.
    W momencie składania zamówienia Strony uzgadniają indywidualnie czas wykonania, w
    którym usługi mają być świadczone i uzgadniają go w formie tekstowej. Klient nie jest
    uprawniony do jednostronnego żądania wykonania usługi. Spółka nie jest zobowiązana do
    uwzględnienia takiego żądania. Świadczone Usługi utrzymania są fakturowane przez
    Wnioskodawcę na rzecz Klienta według zaangażowanego czasu i materiałów, bądź też
    kosztów nabycia usług zewnętrznych. Klient płaci Spółce odpowiednie opłaty zgodnie ze
    stawkami określonymi stosownymi harmonogramami.
    Wszystkie faktury są płatne w ciągu trzydziestu (30) dni od daty wystawienia faktury bez
    potrąceń.
    Pytania
      1. W jakim momencie (z jaką datą) powstaje przychód podatkowy w CIT dla usługi
        udzielenia licencji bezterminowej, o której mowa w punkcie 1 stanu faktycznego?
      2. W jakim momencie (z jaką datą) powstaje przychód podatkowy w CIT dla usługi
        udzielenia licencji (sublicencji) terminowej, o której mowa w punkcie 2 stanu
        faktycznego?
      3. W jakim momencie (z jaką datą) powstaje przychód podatkowy w CIT dla usługi
        udostępnienia oprogramowania komputerowego w modelu SaaS
        (oprogramowanie jako usługa), o której mowa w punkcie 3 stanu faktycznego?

      4. W jakim momencie (z jaką datą) powstaje przychód podatkowy w CIT dla usług
        utrzymania, o których mowa w punkcie 4 stanu faktycznego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W przypadku licencji bezterminowej, datą powstania przychodu z tytułu usługi udzielenia
    licencji jest zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT dzień wykonania usługi, rozumianym
    jako dzień udzielenia licencji. Przy czym przez dzień udzielenia licencji należy rozumieć
    dzień przekazania pliku licencyjnego (w tym tymczasowego pliku licencyjnego), który
    umożliwia rozpoczęcie korzystania z oprogramowania. W przypadku, gdy faktura zostanie
    wystawiona przed dniem udzielenia licencji, za datę powstania przychodu należy przyjąć
    dzień wystawienia faktury. Podobnie w przypadku wcześniejszego uregulowania
    należności (lub jej części), za dzień powstania przychodu, należy uznać ten dzień (dzień
    zapłaty lub części zapłaty).
    Ad 2
    W przypadku licencji terminowej rozliczanej okresowo datą powstania przychodu z tytułu
    usługi udzielenia licencji jest ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie
    lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku, zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o
    CIT. Bez znaczenia będzie miał w tym przypadku fakt wcześniejszego wystawienia faktury
    lub uregulowania należności.
    Ad 3
    W przypadku usługi udostępnienia oprogramowania komputerowego w modelu SaaS
    (oprogramowanie jako usługa), rozliczanej w okresach rozliczeniowych (dla których treść
    faktury lub umowy precyzyjnie wskazuje, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy), datą
    powstania przychodu, zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jest ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku. Bez znaczenia będzie miał w tym przypadku fakt wcześniejszego wystawienia faktury
    lub uregulowania należności.
    Ad 4
    W przypadku Usług utrzymania datą powstania przychodu z tytułu wykonania tych usług
    jest, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, dzień wykonania usługi. W przypadku, gdy
    faktura zostanie wystawiona przed dniem wykonania usługi, za datę powstania przychodu
    należy przyjąć dzień wystawienia faktury. Podobnie w przypadku uregulowania należności
    (lub jej części) przed wykonaniem usługi, za dzień powstania przychodu, należy uznać ten
    dzień (dzień zapłaty lub części zapłaty).
    Z kolei w przypadku Usług utrzymania rozliczanych w okresach rozliczeniowych (dla
    których treść faktury precyzyjnie wskazuje, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy), datą
    powstania przychodu, zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jest ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku. Bez znaczenia będzie miał w tym przypadku fakt wcześniejszego wystawienia faktury
    lub uregulowania należności.
    Uzasadnienie stanowiska
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku licencji bezterminowej, za dzień powstania
    przychodu z tytułu usługi udzielenia licencji należy uznać zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o
    CIT dzień wykonania usługi, rozumianym jako dzień udzielenia licencji, który to dzień
    należy rozumieć jako dzień przekazania klientowi pliku licencyjnego (w tym tymczasowego
    pliku licencyjnego), który umożliwia rozpoczęcie korzystania z oprogramowania, zaś w
    sytuacji, gdy przed tak rozumianym dniem udzielenia licencji została wystawiona faktura,
    lub uregulowana należność - za datę powstania przychodu należy przyjąć dzień

    wystawienia faktury, lub uregulowania należności (lub jej części - za dzień powstania
    przychodu, należy uznać dzień zapłaty lub części zapłaty).
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont.
    Stosownie do regulacji z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT za datę powstania przychodu, o
    którym mowa w ust. 3 tego artykułu, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m,
    dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego
    wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1. wystawienia faktury albo
      2. uregulowania należności.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest
    rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni
    dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie
    rzadziej niż raz w roku.
    Jak zatem wynika z zasady ogólnej wyrażonej w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, z
    zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ust. 3c-3g oraz 3j-3m, w przypadku
    wynagrodzenia za wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego lub wykonanie usługi
    przychód podatkowy powstaje w momencie zdarzenia, które nastąpiło najwcześniej, tj. z
    dniem:
      1. wystawienia faktury albo
      2. uregulowania należności.
    Należy wskazać, że wymienione w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT zdarzenia określające datę
    powstania przychodu są od siebie niezależne i spełnienie jednego z tych zdarzeń nie ma
    wpływu na datę powstania przychodu.
    Mając na uwadze treść stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę (tj.
    świadczenie usług polegających na udzielaniu licencji) oraz w nawiązaniu do treści art. 12
    ust. 3a ustawy o CIT, istotne jest zdefiniowanie pojęcia „wykonania usługi”. W treści
    regulacji określonych w ustawie o CIT nie zostało zdefiniowane pojęcie „wykonania usług”.
    Jak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 grudnia 2017
    r. (sygn. akt III SA/Wa 1572/17), „(...) prawidłowe jest stanowisko, że w przypadku Spółki, w
    opisanym we wniosku stanie faktycznym przesądzającym jest moment faktycznego
    wykonania danej usługi, o którym decydować będzie jej charakter za który przyjąć należy
    dzień sporządzenia protokołu odbioru. Natomiast odbiór wykonania tych usług, jego
    zaakceptowanie przez nabywcę, rozliczenie i udokumentowanie stanowi zdaniem Sądu o
    potwierdzeniu wykonania usług, a nie przesądza o terminie jej faktycznego wykonania. (...)
    Wykonanie usługi przesądza bowiem o powstaniu obowiązku podatkowego i nie można
    przyjąć, że dopiero zaakceptowanie faktu jej wykonania będzie momentem jej wykonania”.
    Powyższe orzeczenie zostało wydane w innym stanie prawnym, jednak nadal aktualne
    pozostają poglądy co do określenia pojęcia wykonania usługi.
    Zgodnie z powyższym, w odniesieniu do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu
    faktycznego, dzień wykonania usługi należy rozumieć jako dzień przekazania
    użytkownikowi pliku licencyjnego (w tym tymczasowego pliku licencyjnego), który
    umożliwia rozpoczęcie korzystania z oprogramowania.
    Świadczona przez Wnioskodawcę usługa polega wyłącznie na udzieleniu licencji
    bezterminowej, a tym samym Wnioskodawca nie świadczy na rzecz nabywcy

    oprogramowania żadnych dodatkowych czynności w zakresie przedmiotowej licencji. W
    konsekwencji, jeżeli ze świadczeniem usługi nie wiążą się dodatkowe czynności cykliczne,
    to za dzień wykonania usługi należy uznać dzień przekazania licencjobiorcy pliku
    licencyjnego (w tym tymczasowego pliku licencyjnego) - tak m.in. orzekł Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 5 września 2017 r., sygn. akt I FSK 2319/15 - mimo iż
    przedmiotowe orzeczenie zostało wydane na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług, to w ocenie Wnioskodawcy jego tezy zachowują aktualność również w odniesieniu
    do przepisów o podatkach dochodowych.
    Powyższa kwalifikacja usługi świadczonej przez Wnioskodawcę jest aktualna w przypadku
    udzielenia licencji bezterminowej, w zakresie której obowiązek podatkowy z tytułu usługi
    udzielenia licencji powstaje z dniem wykonania usługi, rozumianym jako dzień
    przekazania pliku licencyjnego (w tym tymczasowego pliku licencyjnego), który umożliwia
    rozpoczęcie korzystania z oprogramowania.
    Natomiast jeżeli przed dniem udzielenia licencji zostanie wystawiona faktura, wówczas za
    datę powstania przychodu należy przyjąć dzień wystawienia faktury, ponieważ to
    zdarzenie będzie miało miejsce przed dniem, w którym zostanie wykonana usługa.
    Podobnie w przypadku wcześniejszego uregulowania należności (lub jej części), za dzień
    powstania przychodu, należy uznać ten dzień (dzień zapłaty lub części zapłaty) zgodnie z
    art. 12 ust. 3a ustawy o CIT.
    Ad 2
    W przypadku usługi udzielenia licencji terminowej, dla której płatności są
    przyporządkowane do następujących po sobie okresów rozliczeniowych, przychód z tytułu
    usługi udzielenia licencji należy rozpoznać z ostatnim dniem okresu rozliczeniowego. Jest
    to zgodne z regulacją określoną w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, zgodnie z którą, w
    przypadku gdy okresem rozliczeniowym jest miesiąc, wówczas przychód powstanie z
    ostatnim dniem danego miesiąca. Bez znaczenia będzie miał w tym przypadku fakt
    wcześniejszego wystawienia faktury lub uregulowania należności.
    W świetle powyższego przepis art. 12 ust. 3c ustawy o CIT ma zastosowanie w przypadku
    usług o charakterze ciągłym, jeżeli strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych
    należności i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione
    umownie okresy świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.
    Analizując ten przepis, należy mieć na uwadze, że:
        dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie (ustawodawca w
        żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług),
        strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie,
        wspomniana regulacja dotyczy tylko usług,
        okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury
        VAT,
        okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok,
        w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu
        jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia,
        ani data wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.
    Mając na uwadze kwestie powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług ciągłych
    konieczne jest określenie zakresu tego pojęcia.
    Zgodnie z definicją słownikową „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś
    faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się,
    trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.

    Zgodnie z definicją słownikową (w oparciu o Słownik języka polskiego, Wydawnictwo
    Naukowe PWN):
        „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego
        upływie powtarza się jego przebieg”,
        „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych
        należności”,
        „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między
        przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i
        pracownikami itp.”.
    Mając na uwadze powyższe, pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany
    powtarzalny przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek
    uregulowania przez dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc,
    kwartał, rok.
    Skutkiem tego o usługach ciągłych nie można mówić w przypadku stosunków umownych,
    które co prawda dotyczą oznaczonego przedziału czasowego, jednakże finansowe
    rozliczenie całości usługi następuje jednorazowo - nie dochodzi bowiem do periodycznych
    rozliczeń będących istotą stosowania regulacji art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.
    Jednocześnie wskazujemy, że w treści regulacji z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, ustawodawca
    posłużył się pojęciem „okresów rozliczeniowych” w liczbie mnogiej, co oznacza, że aby
    dana regulacja znalazła zastosowanie musi wystąpić więcej niż jeden okres rozliczeniowy.
    Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym
    (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze
    zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego
    wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i
    powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią
    umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.
    Zatem w odniesieniu do usług rozliczanych okresowo (w okresach rozliczeniowych) - co
    powinno wynikać z ustaleń między stronami - za datę powstania przychodu uznaje się
    ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze.
    Jak zostało już wyżej wyjaśnione, okres rozliczeniowy obejmuje okres, w którym następuje
    cykliczne wykonanie usługi, jednocześnie usługa ta rozliczana jest za ten okres. Innymi
    słowy rozliczenie między stronami umowy dotyczy okresu, w którym ma miejsce
    świadczenie usługi. Zatem okresem rozliczeniowym przykładowo może być kalendarzowy
    miesiąc, kwartał lub rok bądź inny okres trwający 30/31 dni (np. od 21 dnia danego
    miesiąca do 20 następnego miesiąca), 90 dni lub 365 dni.
    W związku z powyższym, w przypadku usługi udzielenia licencji terminowej, dla której
    płatności są przyporządkowane do następujących po sobie okresów rozliczeniowych, datę
    powstania przychodu należy oceniać w oparciu o art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.
    Ponadto art. 12 ust. 3c ustawy o CIT dotyczy wszystkich usług, które strony postanowiły
    rozliczać cyklicznie (ustawodawca w żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług). W
    takim przypadku nie ma natomiast znaczenia ani data wystawienia faktury, ani data
    otrzymania należności. Zawsze, ilekroć strony zdecydują się na rozliczanie usług w
    okresach rozliczeniowych, datę powstania przychodu należy oceniać w oparciu o art. 12
    ust. 3c ustawy o CIT, będący przepisem szczególnym względem zasady ogólnej, wyrażonej
    w art. 12 ust. 3a tej ustawy. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w omawianym
    przypadku przychód należy rozpoznać z ostatnim dniem okresu rozliczeniowego
    wynikającego z umowy lub faktury, nie rzadziej niż raz w roku.

    Ad 3
    W przypadku udostępniania oprogramowania komputerowego w formie usługi w formie
    SaaS (oprogramowanie jako usługa) oprogramowanie jest udostępniane w formie usługi
    na czas określony, przewidziany w umowie (może to być okres wyrażony w latach, np. 1
    rok, 3 lata, 5 lat). Świadczenie Wnioskodawcy obejmuje zarówno udostępnienie
    oprogramowania, jak i wykonanie usług utrzymania, których nabycie jest w przypadku
    subskrypcji obowiązkowe.
    Wnioskodawca wskazuje również, że korzystanie z usług w chmurze umożliwia
    przechowywanie, a następnie przetwarzanie danych w Internecie i zapewnia dostęp do
    danych. Dane wykorzystywane są w następujący sposób. Dane nie są zapisywane
    bezpośrednio na lokalnym komputerze, lecz przesyłane do chmury, zapisywane na
    serwerze będącym częścią jednego z centrów danych rozsianych po całym świecie.
    Umożliwia to uzyskanie szczegółowego przeglądu i przejrzystości logistycznego łańcucha
    transportowego w czasie rzeczywistym.
    W przypadku subskrypcji terminowej oprogramowania jako usługi, w zależności od
    uzgodnionych z klientem warunków, Wnioskodawca dopuszcza rozliczenie w formie
    płatności jednorazowej „z góry”, jak również w formie płatności okresowych.
    W przypadku płatności jednorazowej dokonywanej „z góry”, pełna kwota wynagrodzenia
    jest regulowana przez klienta przed upływem okresu obowiązywania umowy, np. w
    terminie 14 lub 30 dni od dnia rozpoczęcia okresu subskrypcji, innymi słowy od dnia
    udzielenia klientowi dostępu do oprogramowania w postaci usługi.
    Podsumowując, w sytuacji gdy Wnioskodawca świadczy usługi polegające na
    udostępnianiu oprogramowania komputerowego w modelu SaaS (oprogramowanie jako
    usługa) przychód podatkowy w przypadku dokonywania płatności jednorazowej „z góry”
    powstaje w momencie wykonania usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo
    uregulowania należności, zgodnie z treścią art. 12 ust. 3a ustawy o CIT.
    W przypadku świadczenia usług polegających na udostępnianiu oprogramowania
    komputerowego w formie usługi w formie SaaS (oprogramowanie jako usługa), datę
    powstania przychodu podatkowego w CIT należy ustalić jak dla usług ciągłych rozliczanych
    w okresach rozliczeniowych.
    Zatem w sytuacji, gdy faktura zostanie wystawiona przed dniem udzielenia licencji, za datę
    powstania przychodu należy przyjąć dzień wystawienia faktury. Podobnie w przypadku
    wcześniejszego uregulowania należności (lub jej części), za dzień powstania przychodu,
    należy uznać ten dzień (dzień zapłaty lub części zapłaty), zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o
    CIT.
    Ustawodawca wprowadził tu szczególną regulację zawartą w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT,
    zgodnie z którą jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych,
    za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego
    w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Moment ten nie musi
    upływać z końcem miesiąca, lecz np. może następować z dniem, w którym strony ustaliły
    rozliczenie okresu rozliczeniowego. Zastosowanie regulacji określonej w art. 12 ust. 3c
    ustawy o CIT jest możliwe w przypadku gdy wystąpi świadczenie okresowe. W naszej
    ocenie, jeżeli Wnioskodawca uzgodni z klientem rozliczanie w formie płatności
    okresowych, wówczas przychód powstanie w oparciu o regulację z art. 12 ust. 3c ustawy o
    CIT.
    Należy mieć na względzie że art. 12 ust. 3c ustawy o CIT dotyczy wszystkich usług, które
    strony postanowiły rozliczać cyklicznie (ustawodawca w żaden sposób nie zawęził katalogu
    tych usług). W takim przypadku nie ma natomiast znaczenia ani data wystawienia faktury
    ani data otrzymania należności. Zawsze, ilekroć strony zdecydują się na rozliczanie usług
    w okresach rozliczeniowych, datę powstania przychodu należy oceniać w oparciu o art. 12
    ust. 3c ustawy o CIT, będący przepisem szczególnym względem zasady ogólnej, wyrażonej

    w art. 12 ust. 3a tej ustawy. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w omawianym
    przypadku przychód należy rozpoznać z ostatnim dniem okresu rozliczeniowego
    wynikającego z umowy lub faktury, nie rzadziej niż raz w roku.
    Ad 4
    Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT za datę powstania przychodu z działalności
    gospodarczej (poza pewnymi wyjątkami) uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa
    majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie późniejszy niż
    dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    O momencie powstania przychodu decyduje to, które z ww. zdarzeń zachodzi pierwsze.
    Najczęściej przychód podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi, wydania rzeczy lub
    zbycia praw majątkowych. Wynika to z praktycznego zastosowania ustawy o podatku od
    towarów i usług, która nakazuje wystawianie faktury do 15. dnia miesiąca następującego
    po miesiącu wykonania opisanych w poprzednim zdaniu czynności. Zatem faktura zwykle
    wystawiana jest później niż data zakończenia wykonywania usługi. Z kolei zapłata
    wynikająca z faktury może zostać zrealizowana w dniu wystawienia faktury lub z
    opóźnionym terminem płatności.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku świadczenia Usługi utrzymania, datę powstania
    przychodu należy oceniać w oparciu o art. 12 ust. 3a ustawy o CIT - przychód z tytułu
    wykonania tych usług powstaje z dniem wykonania usługi. W przypadku, gdy faktura
    zostanie wystawiona przed dniem wykonania usługi, za datę powstania przychodu należy
    przyjąć dzień wystawienia faktury. Podobnie w przypadku wcześniejszego uregulowania
    należności (lub jej części), za dzień powstania przychodu, należy uznać ten dzień (dzień
    zapłaty lub części zapłaty).
    Natomiast w przypadku płatności dokonywanych na podstawie wystawianych przez
    Wnioskodawcę faktur, dotyczących kolejnych okresów rozliczeniowych (dla których treść
    faktury lub umowy precyzyjnie wskazuje, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy), datą
    powstania przychodu zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT jest ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku. Bez znaczenia będzie miał w tym przypadku fakt wcześniejszego wystawienia faktury
    lub uregulowania należności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Zgodnie z tą regulacją, przychód podatkowy u podatnika rozpoznawany jest w momencie
    faktycznego otrzymania.
    Wyjątek od tej zasady wprowadza do art. 12 ust. 3 ustawy CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.

    Powyższy przepis nakazuje ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie
    zostały otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot
    wymagalnych świadczeń. Świadczenie należne podatnikowi musi być przy tym
    skonkretyzowane i wynikać z treści zobowiązania, którego jest on stroną. O jego
    wymagalności można natomiast mówić od momentu, gdy podatnik jako wierzyciel ma
    prawo dochodzenia spełnienia tego świadczenia, a dłużnik obowiązek jego realizacji.
    Przepis art. 12 ust. 3a ustawy CIT, który stanowi, że:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
        1) wystawienia faktury albo
        2) uregulowania należności.
    Regułą jest, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń: wydanie rzeczy, zbycie
    prawa majątkowego lub wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi, nie później
    niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Zasadą jest, że
    opodatkowany jest przychód należny co oznacza, że należy zadeklarować przychód dla
    celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków pieniężnych.
    Przychód osiągany przez podatnika, co do zasady, powstaje w dacie zajścia
    najwcześniejszej z ww. okoliczności.
    Wyjątki od reguły określonej w art. 12 ust. 3a zostały unormowane w art. 12 ust. 3c-3g
    oraz 3j-3m ustawy o CIT. Odnoszą się one do:
        przychodów ze świadczenia usług w przypadku, gdy strony ustalą, że usługa jest
        rozliczana w okresach rozliczeniowych (art. 12 ust. 3c);
        przychodów z tytułu dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu
        przewodowego (art. 12 ust. 3d);
        przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f
        (art. 12 ust. 3e), gdzie za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
        zapłaty,
        przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
        finansowych, gdzie za datę powstania przychodu uważa się moment realizacji tych
        praw (art. 12 ust. 3f).
    Zatem, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie o CIT, pierwszeństwo w
    kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy,
    zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym
    dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który
    stanowi o dacie powstania przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej
    zdarzenia wystąpią po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty
    należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia
    konkretnego zdarzenia.
    W myśl art. 12 ust. 3c ustawy o CIT:
      Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
      powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
      umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

    Zgodnie z powyższym, przepis art. 12 ust. 3c ustawy o CIT ma zastosowanie w przypadku
    usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności
    i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy
    świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.
    Po analizie wskazanego przepisu, należy zauważyć, że:
        dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie; ustawodawca w
        żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług;
        strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie;
        wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy
        towarów, nawet jeżeli ma ona charakter ciągły;
        okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury
        VAT;
        okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok;
        w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu
        jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia,
        ani data wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.
    W odniesieniu do kwestii powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług ciągłych
    należy sprecyzować zakres tego pojęcia.
    Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś
    faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się,
    trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.
    Zgodnie z definicją słownikową (vide: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe
    PWN):
        „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego
        upływie powtarza się jego przebieg”,
        „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych
        należności”,
        „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między
        przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i
        pracownikami itp.”.
    Tym samym pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny
    przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez
    dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok. Skutkiem
    tego o usługach ciągłych nie można mówić w przypadku stosunków umownych, które co
    prawda dotyczą oznaczonego przedziału czasowego, jednakże finansowe rozliczenie
    całości usługi następuje jednorazowo - nie dochodzi bowiem do periodycznych rozliczeń
    będących istotą stosowania regulacji art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.
    Zauważyć należy, że ustawodawca w analizowanym przepisie posługuje się pojęciem
    „okresów rozliczeniowych” w liczbie mnogiej, co oznacza, że aby dana regulacja znalazła
    zastosowanie musi wystąpić więcej niż jeden okres rozliczeniowy.
    Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym
    (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one z
    zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego

    wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i
    powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią
    umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.
    Zatem w odniesieniu do usług rozliczanych okresowo (w okresach rozliczeniowych) - co
    powinno wynikać z ustaleń między stronami - za datę powstania przychodu uznaje się
    ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze.
    Jak zostało już wyżej wyjaśnione, okres rozliczeniowy obejmuje okres, w którym następuje
    cykliczne wykonanie usługi, jednocześnie usługa ta rozliczana jest za ten okres. Innymi
    słowy rozliczenie między stronami umowy dotyczy okresu, w którym ma miejsce
    świadczenie usługi. Zatem okresem rozliczeniowym przykładowo może być kalendarzowy
    miesiąc, kwartał lub rok bądź inny okres trwający 30/31 dni (np. od 21 dnia danego
    miesiąca do 20 następnego miesiąca), 90 dni lub 365 dni.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka oferuje swoim klientom dostęp do oprogramowania na
    podstawie różnych rodzajów usług/subskrypcji/licencji. Przede wszystkim udzielają
    Państwo licencji (sublicencji) na oprogramowanie komputerowe, jak również udostępniają
    oprogramowanie komputerowe w formie usługi SaaS (oprogramowanie jako usługa).
    Udzielanie licencji następuje w ten sposób, że klienci otrzymują link do pobrania
    oprogramowania komputerowego wraz z plikiem licencyjnym (może zdarzyć się sytuacja,
    że najpierw przesyłany jest tymczasowy plik licencyjny, a po odnotowaniu płatności
    przesyłany jest właściwy plik licencyjny, który umożliwia korzystanie z oprogramowania, w
    zależności od zawartej umowy, bezterminowo albo przez umówiony okres). Udzielanym
    licencjom mogą również towarzyszyć świadczone usługi utrzymania Co do zasady
    skorzystanie z usług utrzymania jest dobrowolne. Dopuszczają Państwo możliwość
    udzielania licencji na oprogramowanie na czas nieoznaczony. W takiej sytuacji Spółka
    dopuszcza wariant rozliczeń w postaci jednorazowej płatności „z góry”. W przypadku
    wyboru tego modelu współpracy wynagrodzenie regulowane jest jednorazowo, w
    określonym terminie (np. 14 lub 30 dni) od dnia udzielenia licencji, rozumianego jako
    dzień udostępnienia klientowi oprogramowania i pliku licencyjnego uprawniającego go do
    korzystania z oprogramowania. Udzielają Państwo także licencji (sublicencji) na
    oprogramowanie komputerowe terminowe. Zapłata za licencję ograniczoną czasowo jest
    dokonywana w taki sposób, że Klient dokonuje opłat miesięcznych za użytkowanie w
    zależności od liczby planujących użytkowników, jak też okresu obowiązywania umowy.
    Pełna kwota wynagrodzenia jest regulowana przed upływem obowiązywania umowy, np.
    w terminie 14 lub 30 dni od dnia udzielenia licencji. Ponadto udostępniają Państwo
    oprogramowanie w formie usługi na czas określony, przewidziany w umowie (np. 1 rok, 3
    lata, 5 lat). Świadczenie Spółki każdorazowo obejmuje w tym przypadku nie tylko
    udostępnienie oprogramowania, lecz także świadczenie Usług utrzymania, których
    nabycie w przypadku subskrypcji jest obowiązkowe. W przypadku subskrypcji
    terminowych, w zależności od uzgodnionych z klientem warunków, Wnioskodawca
    dopuszcza warianty rozliczeń takie jak: płatność jednorazowa „z góry” (pełna kwota jest
    regulowana przed upływem okresu obowiązywania umowy, np. w terminie 14 lub 30 dni
    od dnia rozpoczęcia subskrypcji) oraz płatności okresowe (płatności w terminach
    określonych w umowie, przed lub po upływie danego okresu rozliczeniowego). Spółka w
    przypadku udzielania licencji może świadczyć również tzw. Usługi utrzymania mające
    charakter usług profesjonalnych. Co do zasady skorzystanie z Usług utrzymania jest
    dobrowolne (oprócz udostępniania oprogramowania komputerowego w formie
    subskrypcji).
    Powzięli Państwo wątpliwość, w jakim momencie powstaje przychód podatkowy dla
    świadczonej usługi udzielenia licencji bezterminowej, licencji (sublicencji) terminowej,
    usługi udostępnienia oprogramowania komputerowego w modelu SaaS oraz usług
    utrzymania.
    Spółka udzielając Klientom licencji bezterminowej nie jest zobowiązana do świadczenia na
    rzecz nabywcy oprogramowania żadnych dodatkowych czynności w zakresie tej licencji.

    Dlatego też należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że udzielenie licencji
    bezterminowej będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego zgodnie z art. 12
    ust. 3a ustawy o CIT - tj. z dniem wykonania usługi rozumianym jako dzień przekazania
    pliku licencyjnego (który umożliwia rozpoczęcie korzystania z oprogramowania) albo z
    dniem wystawienia faktury (jeśli to zdarzenie nastąpi przed wykonaniem usługi), albo z
    dniem wcześniejszego uregulowania należności (lub jej części).
    Zgodnie z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do oferowanych przez Państwa usług udzielenia licencji (sublicencji)
    terminowej, dla której płatności są przyporządkowane do następujących po sobie
    okresów rozliczeniowych należy stwierdzić, że przychód z tego tytułu powinni rozpoznać
    Państwo z ostatnim dniem okresu rozliczeniowego. Taki sposób postępowania wynika z
    art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, który ma zastosowanie w sytuacji świadczenia usług o
    charakterze ciągłym i na podstawie którego jeśli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w
    okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, lecz nie rzadziej niż
    raz w roku. Okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT musi być
    odzwierciedleniem faktycznego okresu rozliczeniowego opartego na obligacyjnym
    stosunku zakładającym z jednej strony świadczenie z drugiej zaś zapłatę (cenę,
    wynagrodzenie) za to świadczenie. W przypadku, gdy modyfikacja wynikająca z faktury nie
    uwzględnia istoty tego stosunku i wynikającego z niego roszczenia o zapłatę, nie można
    przyjąć, że mamy do czynienia z okresem rozliczeniowym wskazanym na fakturze. Okres
    rozliczeniowy może być ustalony przykładowo jako miesiąc, kwartał, rok. Należy przy tym
    pamiętać, że jeśli umowa przewiduje określony czas obowiązywania, a płatność za cały jej
    okres zostanie uiszczona jednorazowo, to nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 3c ustawy
    o CIT. Przepis ten mówi o „okresach rozliczeniowych”, zatem płatność za całość usługi
    wynikającą z umowy nie może zostać dokonana jednorazowo.
    Jeżeli strony, w przedmiotowej sprawie, zdecydują się na rozliczenie usług w okresach
    rozliczeniowych, przykładowo tak jak w przytoczonym we wniosku przypadku - raz na
    miesiąc - to datę powstania przychodu należy określić zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o
    CIT, tj. z ostatnim dniem okresu rozliczeniowego wynikającego z umowy lub faktury.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Kolejną usługą świadczoną przez Państwa jest udostępnianie oprogramowania
    komputerowego jako usługa w formie SaaS (oprogramowania jako usługa). Takie
    oprogramowanie jest udostępniane w formie usługi na czas określony, przewidziany w
    umowie. Dopuszczają Państwo rozliczenie ww. usługi w formie płatności jednorazowej „z
    góry” za cały okres obowiązywania umowy, bądź w formie dokonywanych płatności
    okresowych.
    Jeżeli zatem świadczą Państwo usługi polegające na udostępnianiu oprogramowania
    komputerowego w modelu SaaS, a płatność za usługę jest uiszczana jednorazowo „z góry”,
    to przychód podatkowy powstanie zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT - tj. w momencie
    wykonania usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania
    należności.
    Natomiast jeśli strony umowy uzgodnią, że usługa udostępnienia oprogramowania w
    formie SaaS, to data powstania przychodu podatkowego dla świadczonych usług ciągłych
    będzie zgodna z ustalonymi okresami rozliczeniowymi - tzn. za datę powstania przychodu
    będzie uznawany ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na
    wystawionej fakturze, jednak nie rzadziej niż raz w roku. Ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego nie musi być ostatnim dniem miesiąca - strony mogą ustalić zgodnie ze
    swoją wolą. Należy przy tym wskazać, że jeśli zawarta umowa obejmować będzie
    określony okres, lecz zostanie przez Klienta opłacona jednorazową płatnością w całości, to
    do takiej umowy znajdzie zastosowanie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, a nie art. 12 ust. 3c
    ustawy o CIT, ponieważ w przepisie tym jest mowa o „okresach rozliczeniowych”, co

    oznacza, że płatność za całość usługi wynikającą z umowy nie może zostać dokonana
    jednorazowo.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, zgodnie z którym w przypadku usługi
    udostępnienia oprogramowania komputerowego w modelu SaaS (oprogramowanie jako
    usługa), rozliczanej w okresach rozliczeniowych (dla których treść faktury lub umowy
    precyzyjnie wskazuje, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy), datą powstania przychodu,
    zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jest ostatni dzień okresu rozliczeniowego
    określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku, gdzie nie
    będzie miał znaczenia fakt wcześniejszego wystawienia faktury lub uregulowania
    należności - jest prawidłowe.
    Ostatnia wyrażona przez Państwa wątpliwość dotyczy świadczenia Usług Utrzymania. Co
    do zasady usługi te są dobrowolne. Jedynie w przypadku udostępnienia oprogramowania
    komputerowego w formie usługi SaaS obowiązkowe jest jednoczesne świadczenie Usług
    utrzymania. Tym samym faktury za świadczone Usługi Utrzymania mogą być zarówno
    opłacane jednorazowo, jak również w okresach rozliczeniowych.
    Jak stwierdzili Państwo we własnym stanowisku, w przypadku Usług utrzymania datą
    powstania przychodu z tytułu wykonania tych usług jest, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o
    CIT, dzień wykonania usługi. W przypadku, gdy faktura zostanie wystawiona przed dniem
    wykonania usługi, za datę powstania przychodu należy przyjąć dzień wystawienia faktury.
    Podobnie w przypadku uregulowania należności (lub jej części) przed wykonaniem usługi,
    za dzień powstania przychodu, należy uznać ten dzień (dzień zapłaty lub części zapłaty). Z
    kolei w przypadku Usług utrzymania rozliczanych w okresach rozliczeniowych (dla których
    treść faktury precyzyjnie wskazuje, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy), datą
    powstania przychodu, zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jest ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku. Bez znaczenia będzie miał w tym przypadku fakt wcześniejszego wystawienia faktury
    lub uregulowania należności.
    Należy w tym miejscu przypomnieć, że jeśli usługi wynikające z umowy jaką zawierają
    /zawrą Państwo z klientem mają być rozliczane w okresach rozliczeniowych, a mimo to
    dojdzie do przekazania jednorazowego wynagrodzenia za cały okres obowiązywania
    umowy, to nie będzie możliwe zastosowanie do takiej umowy art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, należy stwierdzić, że Państwa stanowisko w
    zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.