Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-917/10/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-22
Teza: Opodatkowanie na terytorium kraju czynności udzielenia podmiotowi zagranicznemu licencji na używanie znaku towarowego oraz sposób udokumentowania tej czynności.
Słowa kluczowe: faktura; licencja; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2010 r. (data wpływu 3 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 9 listopada 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania na terytorium kraju czynności udzielenia podmiotowi zagranicznemu licencji na używanie znaku towarowego oraz sposobu udokumentowania tej czynności – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 9 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania na terytorium kraju czynności udzielenia podmiotowi zagranicznemu licencji na używanie znaku towarowego oraz sposobu udokumentowania tej czynności.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (podatnik podatku od towarów i usług) jest posiadaczem zarejestrowanego znaku towarowego i - z wyłączeniem innych osób – przysługuje Jej prawo do posługiwania się tym znakiem. Znak towarowy nie został nabyty od innego podmiotu, lecz został wytworzony i zarejestrowany przez Spółkę. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zamierza udzielić odpłatnej licencji niewyłącznej na korzystanie z ww. znaku. Przyszły nabywca (licencjobiorca) ma siedzibę na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, gdzie samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą na podstawie właściwego miejscowo prawodawstwa. Nabywca zarządzał będzie znakiem towarowym Spółki w ramach udzielonej mu licencji, tak na terytorium Brytyjskich Wysp Dziewiczych, jak i państw nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej. Przez zarządzanie znakiem handlowym strony rozumieją: kreowanie jego pozytywnego wizerunku na rynku, podejmowanie czynności mających na celu zachęcenie osób trzecich do nabycia produktów Spółki, bądź innego produktu oznaczonego przedmiotowym logotypem. Ośrodkiem decyzyjnym w zakresie zarządzania znakiem towarowym będzie miejsce siedziby nabywcy licencji. Opłata licencyjna za korzystanie ze znaku towarowego obliczana będzie za każdą sztukę produktu nim oznaczonego, w miesięcznym cyklu rozliczeniowym, przez cały czas trwania umowy licencyjnej.

Zapłata opłaty licencyjnej ma następować na podstawie faktur wystawionych przez Spółkę, według ilości sztuk towarów sprzedanych osobom trzecim, oznaczonych znakiem handlowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy odpłatne udzielenie licencji na używanie znaku towarowego, w oparciu o opisaną sytuację, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce?
2.  Czy udzielenie odpłatnej licencji, w oparciu o opisaną sytuację, należy dokumentować poprzez wystawienie faktury VAT, która nie musi zawierać stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia usług w przypadku udzielenia licencji, stosownie do przepisu art. 28l ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jest miejsce, w którym licencjobiorca (nabywca) ma siedzibę. Zgodnie z art. 5 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega świadczenie usług, w sytuacji, gdy miejscem świadczenia jest terytorium kraju w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy. Odpłatne świadczenie usług poza terytorium Wspólnoty Europejskiej nie podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tak więc podatek ten nie może być naliczany od opłat licencyjnych pobieranych przez Spółkę od licencjobiorcy. Obowiązek podatkowy w tej sytuacji ciąży na licencjobiorcy (nabywcy licencji), posiadającym siedzibę na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych.

Każdorazowo faktura wystawiona przez Spółkę nie musi zawierać stawki i kwoty podatku, ani należności wraz z podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W art. 28a ustawy wskazano, iż na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

3.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności (ust. 2 wskazanego wyżej artykułu).

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Fakt, że usługa dokonana przez polskiego podatnika nie podlega opodatkowaniu w Polsce nie oznacza, że tego typu czynność pozostaje całkowicie poza zakresem przepisów polskiej ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Przepisy nakładają bowiem na podatnika obowiązek (w sytuacji, gdy nabywcą towaru, bądź usługi jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, fakturę wystawia się tylko na jej żądanie) udokumentowania wykonanej przez niego czynności fakturą, o której mowa w § 25 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawienia faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1337 ze zm.), jeżeli dla tej czynności podatnik wystawiający fakturę nie jest zidentyfikowany dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (ust. 1 ww. paragrafu).

Ten szczególny rodzaj faktury – jak wynika z treści ust. 2 tego paragrafu - winien zawierać dane określone w § 5 ww. rozporządzenia w sprawie faktur, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem, gdyż dokumentuje czynność niepodlegającą opodatkowaniu w Polsce. Przedmiotowa faktura nie musi zawierać numeru identyfikacji podatkowej nabywcy.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka (podatnik podatku od towarów i usług) jest posiadaczem zarejestrowanego znaku towarowego i przysługuje Jej prawo do posługiwania się tym znakiem. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza udzielić odpłatnej licencji niewyłącznej na korzystanie z ww. znaku. Przyszły nabywca (licencjobiorca) ma siedzibę na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, gdzie samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą na podstawie właściwego miejscowo prawodawstwa. Ośrodkiem decyzyjnym w zakresie zarządzania znakiem towarowym będzie miejsce siedziby nabywcy.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą opodatkowania podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju czynności udzielenia licencji oraz sposobu udokumentowania tej czynności.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, iż w związku z posiadaniem przez nabywcę licencji statusu podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy - na co wskazuje podanie przez Spółkę, że nabywca ten „samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą na podstawie właściwego miejscowo prawodawstwa” - miejscem świadczenia ww. usługi będzie - w oparciu o art. 28b ust. 1 ustawy - terytorium, na którym znajduje się jego siedziba, tj. Brytyjskie Wyspy Dziewicze.

Tym samym czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Ww. kwalifikacja prawnopodatkowa nie pozostaje bez wpływu na treść faktury, którą winny być dokumentowane przedmiotowe czynności. Mimo, że miejscem ich świadczenia nie będzie terytorium Polski, Spółka będzie zobowiązana wystawiać faktury o treści zmodyfikowanej przez zapisy § 25 ust. 1, 2 i 3 cyt. rozporządzenia. Faktury wystawione z uwzględnieniem przedmiotowych regulacji, nie powinny zawierać stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem. Ponadto mogą nie zawierać numeru identyfikacji podatkowej nabywcy.

Podsumowując należy wskazać, że mimo, iż Spółka prawidłowo określiła miejsce świadczenia ww. usługi, jednak dokonała tego w oparciu o nieprawidłową podstawę prawną, tj. art. 28l pkt 1 ustawy, w związku z czym Jej stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto należy zauważyć, że fakt podlegania czynności, które Spółka planuje wykonywać, jurysdykcji przepisów kraju trzeciego, sprawia, iż o sposobie rozliczania podatku i jego wysokości, oraz o podmiocie zobowiązanym do jego rozliczenia, będą decydowały przepisy tego kraju. Wobec tego stwierdzenie Spółki, iż obowiązek podatkowy w powyższej sytuacji ciąży na licencjobiorcy, nie podlegało ocenie tut. organu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.