Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-501/08-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-08
Teza: Czy dobrze Wnioskodawca ustal kurs do wyliczenia diety?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka jawna; wynagrodzenia; zatrudnianie (zatrudnienie)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2008 r. (data wpływu 11 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie diet w podróżach służbowych krajowych i zagranicznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Firma Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu krajowego i zagranicznego. W tym celu zatrudnia kierowców do rozwożenia towarów na obszarze Polski i poza granicami kraju. Zatrudnieni kierowcy w umowie o pracę mają zapisane jako miejsce wykonywania pracy siedzibę firmy. W związku z tym, każdorazowy wyjazd jest traktowany jako podróż służbowa i mają wypłacane diety do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Rozliczenie delegacji dokonywane jest w ciągu 14 dni od zakończenia podróży. Diety zagraniczne Wnioskodawca przelicza wg średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień wypłaty. W przypadku gdy podczas podróży zagranicznej dokonywane są załadunki i rozładunki w różnych krajach „po drodze” bez powrotu do granic RP, Wnioskodawca nie wylicza diet z podziałem na poszczególne kraje, lecz wg stawek obowiązujących w kraju najbardziej odległym tzw. docelowym. W sytuacji gdy pracownik wyjeżdża poza granice kraju, a następnie wraca do kraju (lecz nie do siedziby firmy bo realizuje zlecone załadunki i rozładunki) i ponownie wyjeżdża za granicę wyjazd taki traktowany jest przez Wnioskodawcę jako jedna podróż służbowa do chwili powrotu do siedziby firmy, a diety wylicza na podstawie łącznego czasu przebytego w poszczególnych krajach podczas trwania podróży.

Łączny czas trwania podróży krajowej wynosi 33,5h i wyliczono 2 diety . Łączny czas trwania podróży zagranicznej wynosi 32,5h i wyliczono 1 i 1/3 diety zagranicznej.

W czasie podróży zagranicznej pracownik ma naliczany ryczałt za nocleg jeśli śpi za granicą minimum 6 godzin w ciągu doby, niezależnie od pory dnia.

Ponadto czas trwania podróży służbowej dla ustalenia diet krajowych Wnioskodawca wylicza jako okres od momentu wyjazdu z siedziby firmy do momentu powrotu do siedziby firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Czy Wnioskodawca dobrze ustala kurs do wyliczenia diety?

Wnioskodawca uważa, że w momencie wypłaty delegacji ponosi koszt i musi zastosować kurs z dnia poprzedniego poniesienia kosztu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Przepisy prawa podatkowego – pomimo, iż ww. przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost odwołuje się do tego pojęcia, nie zawierają definicji podróży służbowej. Dlatego w kwestii tej należy posłużyć się definicją zawartą w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.). W art. 775 § 1 Kodeksu pracy ustawodawca określił, iż pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy przysługuje zwrot kosztów związanych z podróżą służbową.

Przedsiębiorca ponosząc wydatki związane z wyjazdem służbowym pracowników może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszystkie faktycznie poniesione wydatki, jeżeli ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na osiągnięcie przychodu, o ile nie są one wyszczególnione jako nie stanowiące takich kosztów w momencie wypłaty delegacji stosując w celu przeliczenia waluty obcej, średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Mając na uwadze powyższe, zajęte przez Wnioskodawcę stanowisko w kwestii zaliczenia delegacji kierowców z tytułu podróży służbowych zagranicznych do kosztów uzyskania przychodu w momencie jej wypłaty oraz zastosowania – w celu przeliczenia waluty obcej na złote – kursu z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż w zakresie rozstrzygnięcia zagadnień dotyczących ustalania stawki diety, wyliczania diety, naliczania ryczałtu za nocleg, ustalania czasu trwania podróży służbowej wniosek rozstrzygnięto postanowieniem z dnia 8 października 2008 r. nr ILPB1/415-501/08-3/IM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.