Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-459/15-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-07-03
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie przychodów oraz rozliczeń rocznych.
Słowa kluczowe: przychód-źródła przychodu; wspólnik; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 30 czerwca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   przychodów – **jest prawidłowe,**
*   rozliczeń rocznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów oraz w zakresie rozliczeń rocznych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 17 czerwca 2015 r. znak ILPB1/4511-1-459/15-2/AG ILPP1/4512-1-249/15-2/HW ILPB4/4510-1-129/15-2/ŁM na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 23 czerwca 2015 r., a w dniu 30 czerwca 2015 r. uzupełniono brakującą opłatę. Pismo uzupełniające pozostałe braki wpłynęło do tut. Organu w dniu 1 lipca 2015 r. (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 30 czerwca 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca wraz ze swoim przyszłym wspólnikiem zamierza założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W nowopowstałej spółce Wnioskodawca obejmie 95 procent udziałów, natomiast jego wspólnik pozostałe 5 procent.

Wnioskodawca powołany zostanie uchwałą Zgromadzenia Wspólników w skład jednoosobowego zarządu i nie będzie z tego tytułu pobierać wynagrodzenia. Drugi wspólnik natomiast zostanie zobowiązany do świadczenia na rzecz spółki usług księgowych polegających m.in. na: sporządzaniu i wysyłaniu deklaracji podatkowych, uzgadnianiu sald, sporządzaniu raportów i sprawozdań finansowych, w tym ustalaniu wyniku finansowego firmy, reprezentowaniu przed organami podatkowymi, inwentaryzacji majątku firmy, księgowaniu dokumentów, przechowywaniu bieżących dokumentów finansowych, weryfikowaniu poprawności dokumentów pod względem formalnym, merytorycznym i finansowym, prowadzeniu dokumentacji płacowej i rozliczaniu wynagrodzeń. Zgromadzenie Wspólników spółki, zgodnie z umową spółki może, ustalając wynagrodzenie wspólnika za wykonane prace na rzecz spółki, za jego zgodą wyrażoną na piśmie określić wysokość wynagrodzenia poniżej jego wartości rynkowej.

Spółka założona przez Wnioskodawcę i jego wspólnika będzie świadczyć usługi w zakresie informatyki (projektowanie stron internetowych, doradztwo) oraz grafiki komputerowej.

Wnioskodawca zgodnie z umową spółki zobowiązany będzie do powtarzających się w każdym miesiącu kalendarzowym świadczeń niepieniężnych na jej rzecz, polegających na wykonywaniu na rzecz spółki zadań tożsamych z przedmiotem działalności spółki określonych w umowie (usługi w zakresie informatyki i grafiki komputerowej, w tym wykonywanie oprogramowania i projektów graficznych oraz doradztwo w zakresie informatyki), w wymiarze 100 godzin miesięcznie, w datach i terminach uzgodnionych między Wnioskodawcą a spółką na podstawie odrębnego porozumienia, w zależności od potrzeb i interesu spółki. Wnioskodawca i jego wspólnik wykonując wymienione powyżej prace będą działać w imieniu i na ryzyko spółki. Na podstawie uchwały Zgromadzenie Wspólników wynagrodzenie Wnioskodawcy za wykonane prace na rzecz spółki będzie comiesięcznie ustalane przez Prezesa Zarządu na podstawie zestawienia przygotowywanego przez Wnioskodawcę. Wynagrodzenie będzie obliczane poprzez ustalenie ceny świadczenia usług na poziomie sumy bazy kosztowej i narzucie zysku. Wartość ta będzie porównywalna do bazy kosztowej i narzutu zysku ustalanych pomiędzy podmiotami niezależnymi. Na przyjętą bazę kosztową składać się będzie praca wspólnika i koszty administracji. Ustalając wysokość narzuconego zysku (marży) będą brane pod uwagę w szczególności: cechy stron transakcji i cechy usługi, zakres działalności, strategia gospodarcza i model biznesowy Spółki. Dzięki przejętej metodzie wynagrodzenie Wnioskodawcy za wykonane na rzecz Spółki prace, nie będzie przewyższać ich wartość rynkowej. Natomiast wysokość wynagrodzenie wspólnika Wnioskodawcy ustalana będzie uchwałą Zgromadzenia Wspólników jako stała miesięczna kwota. Zgodnie z umową spółki i za zgodą wspólnika wyrażoną na piśmie, wysokość wynagrodzenia wspólnika za świadczenie na rzecz spółki zostanie ustalona poniżej jego wartości rynkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania w podatku dochodowym od osób fizycznych zakresie przychodów oraz rozliczeń rocznych.

1.  Czy prawidłowym jest twierdzenie, że przychody Wnioskodawcy z tytułu świadczeń wykonywanych na rzecz spółki na podstawie art. 176 KSH będą stanowić przychód z innych źródeł i będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowych od osób fizycznych wraz z innymi przychodami uzyskanymi przez Wnioskodawcę w roku podatkowym według skali określonej w art. 27 ust. 1 updof i tym samym podlegać będą wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT-36?
2.  Czy prawidłowym jest twierdzenie, że przyszłe przychody Wnioskodawcy z tytułu świadczeń wykonywanych na podstawie 176 KSH nie będą stanowić przychodów uzyskiwanych z prowadzenia działalności gospodarczej ani z umowy cywilnoprawnej?
3.  Czy prawidłowym jest twierdzenie, że obaj wspólnicy powinni rozliczać przychody z tytułu świadczeń na rzecz Spółki w zeznaniu rocznym PIT-36 i nie będą oni mieli obowiązku wpłacać zaliczek na PIT w ciągu roku?

Tut. Organ informuje, że odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 3 w zakresie rozliczeń rocznych w części dotyczącej pozostałego wspólnika spółki, udzielono w dniu 3 lipca 2015 r. postanowieniem nr ILPB1/4511-1-459/15-5/AG.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 1, jego przychody z tytułu świadczeń wykonywanych na podstawie 176 KSH, nie będą stanowić przychodu z prowadzenia działalności gospodarczej. Opisana w stanie przyszłym działalność na rzecz spółki stanowi obowiązek wspólnika zgodnie z umową spółki. Warto podkreślić że to spółka prowadzi działalność gospodarczą, a nie wspólnik. Działając na jej rzecz, celem wspólnika jest wypracowanie przez nią zysku. Mamy do czynienia z dodatkowym obowiązkiem wspólnika a wykonywanie tego typu świadczenia ma wedle przepisów Kodeksu spółek handlowych charakter odpłatny. Wspólnik wykonując wymienione prace działa w imieniu i na ryzyko spółki. Przychody te podlegać będą wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT-36 i opodatkowaniu wraz z innymi uzyskanymi w roku podatkowym dochodami według skali określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 2, przychody Wnioskodawcy z tytułu świadczeń wykonywanych na podstawie 176 KSH nie stanowią przychodów z umowy cywilnoprawnej. Podlegają one natomiast opodatkowaniu jako dochody z innych źródeł. Takie rozumowanie znajduje swoje potwierdzenie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach IBPB2/415-1519/08/BJ, w której zgodził się on ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że dochody tego typu powinny zostać opodatkowane jako dochody z innych źródeł na podstawie art. 10 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie są one dochodami z umowy zlecenia zgodnie z art. 750 Kodeksu cywilnego, lecz wynikają z art. 176 Kodeksu spółek handlowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 3, wspólnicy świadczący usługi na rzecz spółki nie są zobowiązani do odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy. Dochód jaki uzyskują będzie podlegał wykazaniu przez nich w zeznaniu rocznym PIT-36 i opodatkowaniu wraz z innymi uzyskanymi w roku podatkowym dochodami według skali określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przepisami w niniejszym przypadku nie będą przysługiwały koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 4 wyżej wymienionej ustawy. Otrzymywane przez wspólników wynagrodzenie z tytułu wykonywania powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz spółki będzie stanowić dla nich przychód z „innych źródeł”, o których mowa w art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że płatnik który dokonuje wypłaty należności lub świadczeń z innych źródeł, od których nie jest obowiązany pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, musi sporządzić informację PIT-8C. Informację tę musi zostać przekazana, w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego właściwemu urzędowi skarbowemu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów ustawodawca w sposób enumeratywny wyszczególnił w art. 10 ust. 1 ww. ustawy, wśród nich w pkt 9 zostały wymienione inne źródła.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie sformułowania „w szczególności” oznacza, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

Jak wynika z wniosku Wnioskodawca zostanie zobowiązany w umowie spółki do powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz spółki zgodnie z art. 176 Kodeksu spółek handlowych.

Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, z późn. zm.), jeżeli wspólnik ma być zobowiązany do powtarzających się świadczeń niepieniężnych, w umowie spółki należy oznaczyć rodzaj i zakres takich świadczeń.

Powołany wyżej przepis umożliwia tworzenie takich relacji miedzy wspólnikiem a spółką, które pozwolą im wzajemnie odnosić określone korzyści. Dla spółki może to być pewność otrzymania w określonym czasie pewnych świadczeń, dla wspólnika możliwość zbytu świadczeń i otrzymania wynagrodzenia. Wypłacenie wynagrodzenia jest niezależne od tego, czy spółka wykazuje zysk czy też nie.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że otrzymane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie z tytułu wykonywania powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz spółki będzie stanowić dla niego przychód z „innych źródeł”, o których mowa w art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten będzie podlegał wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT-36 i opodatkowaniu wraz z innymi uzyskanymi w roku podatkowym dochodami według skali określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W niniejszym przypadku nie będą przysługiwały koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy.

Przyszłe przychody Wnioskodawcy z tytułu świadczeń wykonywanych na podstawie ww. art. 176 cyt. Kodeksu nie będą stanowić przychodów uzyskiwanych z prowadzenia działalności gospodarczej ani z umowy cywilnoprawnej. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wpłacania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

W myśl art. 45 ust. 1 powołanej ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8.

Końcowo tut. Organ zauważa, że od spółki wypłacającej przychody z innych źródeł Wnioskodawca powinien otrzymać informację o dochodach PIT-8C. Obowiązek rozliczenia podatku spoczywa na Wnioskodawcy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę pisma urzędowego, tut. Organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Ponadto, tut. Organ informuje, że w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług oraz dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.