Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.27.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Ustalenie czy dopłaty do ceny ścieków stanowią element
podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1
ustawy o VAT, czy w związku z dopłatami do ceny ścieków
Gmina nadal ma prawo do odliczenia podatku VAT od
wydatków dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej
prewspółczynnikiem metrażowym, czy dopłaty do ceny
ścieków mieszczą się w którejś ze wskazanych kategorii
zmniejszających mianownik przy kalkulacji prewspółczynnika
Urzędu Gminy zgodnie z zasadami rozporządzenia oraz
kwestii ustalenia czy kwoty dopłaty do ceny ścieków dla
mieszkańców powinny zostać wykazane na fakturze VAT
wystawianej za odbiór ścieków.
Słowa kluczowe: dopłata-dopłata bezpośrednia
faktura-faktura VAT
instalacja-instalacja wodno-kanalizacyjna
kanalizacja
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
współczynnik-prewspółczynnik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia
faktur
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy kwestii ustalenia czy dopłaty do ceny ścieków stanowią
    element podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym
    samym podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, czy w związku z dopłatami do ceny
    ścieków Gmina nadal ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących
    infrastruktury kanalizacyjnej prewspółczynnikiem metrażowym i dopłaty te nie będą miały
    wpływu na sposób kalkulacji tego prewspółczynnika, czy dopłaty do ceny ścieków
    mieszczą się w którejś ze wskazanych kategorii zmniejszających mianownik przy kalkulacji
    prewspółczynnika Urzędu Gminy zgodnie z zasadami rozporządzenia, tj. czy będą
    zmniejszać dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego na podstawie § 2 pkt 9 lit. a-g rozporządzenia oraz kwestii ustalenia czy
    kwoty dopłaty do ceny ścieków dla mieszkańców powinny zostać wykazane na fakturze
    VAT wystawianej za odbiór ścieków.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 marca 2025 r. (data
    wpływu 4 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej jako: „Gmina”, „Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (Dz. U. 2024 poz. 609 t. j. z dnia 22 kwietnia 2024 r.), gmina wykonuje zadania publiczne w

    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o
    samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań
    własnych Gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty, w tym w szczególności w
    zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
    komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
    unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną
    oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).
    Począwszy od 1 stycznia 2017 r., Gmina oraz jej jednostki budżetowe występują jako jeden
    podatnik podatku VAT, zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 roku o zasadach rozliczeń
    w podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego. W tym
    zakresie Gmina traktuje wewnętrzne rozliczenia pomiędzy Urzędem Gminy oraz
    jednostkami oraz pomiędzy samymi jednostkami jako zdarzenia niepodlegające ustawie o
    VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.
    Gmina prowadzi działalność w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków i zbiorowego
    dostarczania wody i odbywa się to przy pomocy własnej jednostki organizacyjnej – Urzędu
    Gminy.
    Gmina złożyła wniosek o zatwierdzenie taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i
    zbiorowego odprowadzania ścieków do (...). W projekcie taryfy przedłożonym do (...) w (...)
                                      3r. z okresem obowiązywania na (...) lata, tj. do (...) r. cena za 1 m odprowadzonych
    ścieków wynosi (...) zł netto.
    W celu ochrony odbiorców usług przed zbyt gwałtownym wzrostem cen, Rada Gminy
    podjęła uchwałę o dopłatach dla taryfowej grupy odbiorców usług w zakresie zbiorowego
    odprowadzania ścieków (Uchwała Nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) r. (...)).
    Zgodnie z treścią uchwały: „(...)”.
    Zgodnie z powyższym, dopłaty te będą zarówno dla jednostek organizacyjnych Gminy (do
    kwot netto), jak i dla mieszkańców (do kwot netto + VAT). Obecnie uchwała obowiązuje do
    końca (...) r., jednak Gmina planuje również podjęcie kolejnych uchwał w takim samym
    zakresie w kolejnych latach. Gmina planuje, że dopłaty będą obowiązywać przez cały okres
    obowiązywania taryfy, ostateczna decyzja w tym zakresie należy do Rady Gminy.
    W celu odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z infrastrukturą wodno-
    kanalizacyjną, Gmina stosuje prewspółczynnik metrażowy (dalej jako: „prewspółczynnik
    metrażowy”) – odrębny dla wydatków związanych z działalnością kanalizacyjną i odrębny
    dla wydatków związanych z działalnością wodociągową (kalkulowane na podstawie
    metrów sześciennych dostarczonej wody/odebranych ścieków). Gmina otrzymała w tym
    zakresie interpretację indywidualną potwierdzającą prawo do stosowania
    prewspółczynników metrażowych w zakresie działalności wodno-kanalizacyjnej
    (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia
    2021 roku, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.733.2021.1.DK). Gmina przy kalkulacji
    prewspółczynnika metrażowego dla działalności kanalizacyjnej stosuje następujący wzór:
                      PREś = Śz/ (Śz + Św) x 100%
    gdzie:
    PREś - prewspółczynnik ustalony dla działalności kanalizacyjnej,
          3Śz - ilość m odebranych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT,
          3Św - ilość m odebranych ścieków w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (odebrane od Gminy, jej jednostek organizacyjnych).

    Z kolei do wydatków związanych z działalnością ogólną Urzędu Gminy – Gmina stosuje
    prewspółczynnik wyliczony na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (dalej jako: „prewspółczynnik z rozporządzenia”), a także współczynnik – strukturę
    sprzedaży zgodnie z art. 90 ustawy o VAT.
    Z tytułu dostawy wody oraz odbioru ścieków Gmina wystawia faktury VAT dla
    mieszkańców i odprowadza podatek VAT z tego tytułu do urzędu skarbowego. Z kolei
    dostawa wody i odbiór ścieków do/od jednostek organizacyjnych Gminy stanowi czynność
    niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT i jest dokumentowana przez Gminę
    poprzez wystawienie noty księgowej.
    W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo następujących wyjaśnień:
    Gmina nie ma możliwości przyporządkowania wydatków dotyczących infrastruktury
    kanalizacyjnej w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361
    ze zm.).
    Gmina ustala ilość odebranych ścieków od Odbiorców wewnętrznych i Odbiorców
    zewnętrznych dzięki odpowiedniej aparaturze pomiarowej (wodomierze) oraz na
    podstawie odbioru ścieków z szamba (ilość wywożonych ścieków beczkowozem).
    Zgodnie z obowiązującym w Gminie regulaminem ilość odprowadzonych ścieków z
    nieruchomości wyposażonej w urządzenie pomiarowe (wodomierze) ustala się jako 0,8
    ilości pobranej wody.
    Gmina uznając, że wskazany we wniosku sposób określenia proporcji według klucza
    metrażowego jest najbardziej reprezentatywny – najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności oraz dokonywanych przez nią nabyć, kierowała się
    przesłankami ustawowymi wynikającymi z art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 86 ust. 2b ustawy o VAT „sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowane oraz
    2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
    gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych,
    do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8
    ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w
    całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe”.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2h ustawy o VAT „w przypadku gdy podatnik, dla którego
    sposób określenia proporcji wskazują przepisy rozporządzenia, uzna, że wskazany w
    rozporządzeniu sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
    zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji”.

    Przepis ten pozwala podatnikowi na autonomiczne uznanie, czy wskazany w
    rozporządzeniu sposób określenia proporcji odpowiada specyfice wykonywanej przez
    niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Jeśli odpowiedź na tak zadane
    pytanie jest negatywna, wówczas podatnik uprawniony jest do zastosowania ustalonego
    przez siebie prewspółczynnika indywidualnego.
    W przypadku działalności w zakresie działalności kanalizacyjnej, mamy do czynienia z
    sytuacją całkowicie odmienną od tej, na potrzeby której przepisy rozporządzenia zostały
    ukształtowane. Specyfika tej działalności przejawia się w odwrotnej proporcji czynności
    opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT, bowiem w głównej mierze jest to
    działalność gospodarcza, natomiast w niewielkim tylko zakresie podejmowane są
    czynności w celach innych, niż gospodarczy.
    Zdaniem Gminy to właśnie przedstawiony przez Gminę sposób odpowiada specyfice
    wykonywanej przez Gminę (i jej jednostki organizacyjne) działalności i dokonywanych
    przez nią nabyć. W odniesieniu do działalności kanalizacyjnej klucz podziału został
    określony jako pre-proporcja metrażowa, polegająca na określeniu prewspółczynnika
    opartego na kryterium ilości metrów sześciennych ścieków odebranych w ramach
    transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych ścieków
    odebranych w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT). Skoro Gmina
    jest w stanie precyzyjnie określić ilość metrów sześciennych ścieków, to jest to najbardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    System odliczeń – jak wielokrotnie podkreślił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (zob. m.in. wyrok z 21 marca 2018 r., C-533/16, EU:C:2018:204, pkt 38 i przytoczone tam
    orzecznictwo) – ma na celu całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru VAT należnego lub
    zapłaconego w ramach całej prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wspólny
    system VAT zapewnia zatem neutralność działalności gospodarczej w zakresie obciążeń
    podatkowych, bez względu na cel czy rezultaty tej działalności, pod warunkiem że
    działalność ta, co do zasady, sama podlega opodatkowaniu VAT.
    Powszechnie zatem przyjmowane jest założenie, że w odniesieniu do wydatków na
    konkretną działalność gospodarczą prowadzoną przez gminę, jako podatnika podatku od
    towarów i usług, możliwe jest zastosowanie odrębnie wyliczonego sposobu kalkulacji
    prewspółczynnika, jeśli tylko będzie on stanowił bardziej reprezentatywny w danym
    przypadku sposób określenia proporcji.
    Zdaniem Gminy metoda wybrana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających wyłącznie na
    działalność gospodarczą opodatkowaną VAT.
    Pogląd o prawidłowości stosowania przez Gminy prewspółczynnika indywidualnego
    ugruntował się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, a jako przykłady pragną Państwo wskazać:
    1. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 czerwca 2023 r. sygn. I FSK 1695/19;
    2. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2022 r. sygn. I FSK 104/19;
    3. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 2021 r. sygn. I FSK 1259/20;

    4. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 lutego 2021 r. sygn. I FSK 1677/19;
    5. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2020 r. sygn. I FSK 153/19;
    6. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 października 2019 r., sygn. I FSK 654/19.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Gminy wskazany we wniosku sposób obliczenia
    proporcji będzie najbardziej reprezentatywny – najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności oraz dokonywanych przez nią nabyć.
    W związku z dopłatami do ceny ścieków zaproponowany przez Gminę indywidualny
    sposób obliczenia proporcji (prewspółczynnik metrażowy) nadal zapewnia dokonanie
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    W związku z dopłatami do ceny ścieków wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji
    (prewspółczynnik metrażowy) nadal obiektywnie odzwierciedla część wydatków
    przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność
    gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art.
    8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    a) prewspółczynnik wyliczony według klucza metrażowego = 99%
    PREś = Śz/ (Śz + Św) x 100%
    gdzie:
    PREś - prewspółczynnik ustalony dla działalności kanalizacyjnej,
          3Śz - ilość m odebranych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT,
          3Św - ilość m odebranych ścieków w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (odebrane od Gminy, jej jednostek organizacyjnych).
    PREś = (...)%
    Prewspółczynnik indywidualny według klucza metrażowego został skalkulowany na
    podstawie ilości odprowadzonych ścieków w 2024 r., bowiem wniosek o interpretację
    został złożony w 2025 r., więc Gmina posiadała informacje rzeczywiste o odebranych
    ściekach za 2024 r.
    b) prewspółczynnik dla Urzędu Gminy zgodnie z treścią Rozporządzenia = 9%
                        X = (Ax100)/DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X- proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.UJST
    X = (...)%

    Gmina na podstawie § 8 Rozporządzania w celu kalkulacji prewspółczynnika przyjmuje
    dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy – zatem zgodnie z tą
    zasadą w (...) r. stosuje prewspółczynnik wstępny wyliczony na podstawie danych z (...) r. i
    taki prewspółczynnik został zastosowany do porównania.
    Gmina uznając, że w związku z dopłatami do ceny ścieków wskazany we wniosku sposób
    obliczenia proporcji (prewspółczynnik metrażowy) nadal jest bardziej reprezentatywny –
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności oraz
    dokonywanych nabyć kierowała się przesłankami, które wskazywała w odpowiedzi na
    wcześniejsze pytania, tj. przesłankami ustawowymi wynikającymi z art. 86 ust. 2b oraz 2h
    ustawy o VAT.
    W szczególności, w ocenie Gminy jedynie prewspółczynnik metrażowy pozwala w
    analizowanym przypadku ustalić możliwie precyzyjnie część podatku naliczonego
    przypadającego wyłącznie na realizowane przez Gminę, z wykorzystaniem Infrastruktury
    czynności opodatkowane VAT, gdyż opiera się on na obiektywnych i możliwie precyzyjnych
    pomiarach odebranych ścieków w ramach czynności opodatkowanych VAT. W ten sposób
    przedstawiona metoda zasadniczo najpełniej odzwierciedla specyfikę wykonywanej przez
    Gminę działalności (tj. działalności w zakresie odbioru ścieków, której specyfika polega na
    tym, że działalność tą mierzy się metrami sześciennymi), a także specyfikę dokonywanych
    przez Gminę nabyć (wydatki związane są z Infrastrukturą, która wykorzystywana może być
    wyłącznie dla potrzeb kanalizacyjnych i w żaden inny sposób, co determinuje sposób
    ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich nabyć i wyklucza metody przyjęte dla
    innych nabyć, które mogą być wykorzystywane w inny sposób).
    Inne metody wskazane w ustawie o VAT lub w rozporządzeniu nie pozwalają na to w
    żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają one
    ani specyfiki działalności Gminy ani jej nabyć, a zatem ich zastosowanie w tym przypadku
    jest wykluczone.
    W związku z dopłatami do ceny ścieków sposób określenia proporcji wynikający z ww.
    rozporządzenia nadal jest mniej reprezentatywny od zaproponowanego we wniosku, gdyż
    sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu obliczany jest jako udział obrotu
    z działalności gospodarczej Gminy w całości dochodów wykonanych. Proporcja ta
    uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane przez Gminę, podczas gdy znaczna część nie
    ma żadnego związku z Infrastrukturą kanalizacyjną. Innymi słowy, dochody te – poza
    dochodami z tytułu usług odbioru ścieków - nie są generowane poprzez wykorzystanie
    Infrastruktury kanalizacyjnej, ale w drodze zupełnie innych czynności. Identycznie
    występuje sytuacja w przypadku proporcji Urzędu – zgodnie ze sposobem obliczania
    prewspółczynnika dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
    wskazanym w rozporządzeniu, w przypadku Urzędu proporcja ta będzie opierać się na
    udziale obrotu z działalności gospodarczej zrealizowanego przez Urząd w całości
    dochodów wykonanych Urzędu, z których jednak znaczna część nie będzie mieć żadnego
    związku z wykorzystaniem Infrastruktury kanalizacyjnej. Mając na uwadze powyższe,
    przewidziany w rozporządzeniu sposób określenia proporcji uwzględniający wszystkie
    dochody także z działalności o zupełnie innym rodzaju i innej specyfice, aniżeli działalność
    polegająca na odbiorze ścieków, w przypadku wydatków w obszarze działalności
    kanalizacyjnej będzie istotnie zaniżał wartość wydatków przypadającą na działalność
    gospodarczą.

    W przypadku wydatków związanych z odbieraniem ścieków należy oprzeć się na realnym
    wykorzystaniu Infrastruktury, które zasadniczo jest w pełni mierzalne i pozwala na
    możliwie obiektywne ustalenie wartość wydatków przypadających wyłącznie na
    działalność opodatkowaną VAT. Proporcja z rozporządzenia takich możliwości nie daje,
    gdyż opiera się na niewłaściwych danych, tj. takich, które nie uwzględniają specyfiki
    działalności kanalizacyjnej i specyfiki związanych z nią nabyć.
    Powszechnie przyjmowane jest założenie, że w odniesieniu do wydatków na konkretną
    działalność gospodarczą prowadzoną przez gminę, jako podatnika podatku od towarów i
    usług, możliwe jest zastosowanie odrębnie wyliczonego sposobu kalkulacji
    prewspółczynnika, jeśli tylko będzie on stanowił bardziej reprezentatywny w danym
    przypadku sposób określenia proporcji.
    Zdaniem Gminy metoda wybrana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających wyłącznie na
    działalność gospodarczą opodatkowaną VAT w zakresie działalności kanalizacyjnej. Zatem
    zdaniem Gminy prewspółczynnik z rozporządzenia jest mniej reprezentatywny dla
    wskazanych we wniosku wydatków od zaproponowanego we wniosku prewspółczynnika
    metrażowego.
    Pytania
    1. Czy dopłaty do ceny ścieków stanowią element podstawy opodatkowania, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym podlegają opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    2. Czy w związku z dopłatami do ceny ścieków Gmina nadal ma prawo do odliczenia
      podatku VAT od wydatków dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej
      prewspółczynnikiem metrażowym i dopłaty te nie będą miały wpływu na sposób
      kalkulacji tego prewspółczynnika?
    3. Czy dopłaty do ceny ścieków mieszczą się w którejś ze wskazanych kategorii
      zmniejszających mianownik przy kalkulacji prewspółczynnika Urzędu Gminy zgodnie z
      zasadami rozporządzenia, tj. czy będą zmniejszać dochody wykonane urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego na podstawie § 2 pkt 9 lit. a-g
      rozporządzenia?
    4. Czy kwoty dopłaty do ceny ścieków dla mieszkańców powinny zostać wykazane na
      fakturze VAT wystawianej za odbiór ścieków?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Gminy dopłaty do ceny ścieków nie stanowią elementu podstawy
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym nie
      podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2. Zdaniem Gminy w związku z dopłatami do ceny ścieków Gmina nadal ma prawo do
      odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej
      prewspółczynnikiem metrażowym i dopłaty te nie będą miały wpływu na sposób
      kalkulacji tego prewspółczynnika.
    3. Zdaniem Gminy dopłaty do ceny ścieków nie stanowią żadnej z kategorii zmniejszającej
      mianownik przy kalkulacji prewspółczynnika Urzędu Gminy zgodnie z zasadami
      rozporządzenia, tj. nie będą zmniejszać dochodów wykonanych urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego na podstawie § 2 pkt 9 lit. a-g rozporządzenia.
    4. Zdaniem Gminy, nie ma ona obowiązku wykazania kwoty dopłaty na fakturze VAT za
      odprowadzanie ścieków.

    Uzasadnienie
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.
    2024 poz. 361 t. j. z dnia 9 lutego 2024 r., dalej jako: ,,ustawa o VAT”) stanowi, że
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: (...).
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach
    umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy o VAT i wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami VAT w przypadku

    wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium
    podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2024
    poz. 609 t. j. z dnia 2 kwietnia 2024 r.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu
    własnym i na własną odpowiedzialność.
    Z kolei stosownie do treści art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu
    działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności, zadania własne
    obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
    sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię
    elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Możliwość dokonania dopłat została uregulowana w art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 7 czerwca
    2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, zgodnie
    z którym Rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub
    wszystkich taryfowych grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu
    wodociągowo-kanalizacyjnemu.
    Jak zostało wskazane w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym
    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika.
    Z kolei w myśl art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT podstawa opodatkowania obejmuje:
    podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.
    Art. 29a ust. 7 ustawy o VAT stanowi, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo
      przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
    Podatnikiem podatku VAT dla wszelkich czynności jest Gmina. Zatem wszelkie czynności
    wykonywane przez jednostki organizacyjne Gminy na rzecz osób trzecich powinny być
    rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności
    dokonywane w ramach tych jednostek mają charakter wewnętrzny.
    Gmina prowadzi działalność w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków i zbiorowego
    dostarczania wody – odbywa się to przy pomocy własnej jednostki organizacyjnej –
    Urzędu Gminy. W celu ochrony odbiorców usług przed zbyt gwałtownym wzrostem cen,
    Rada Gminy podjęła uchwałę o dopłatach dla taryfowej grupy odbiorców usług w zakresie
    zbiorowego odprowadzania ścieków. Dopłaty te są zarówno dla jednostek organizacyjnych
    Gminy jak i dla mieszkańców.

    Zdaniem Gminy dopłata do ceny ścieków nie stanowi dla Gminy elementu podstawy
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji, Gmina nie ma obowiązku z tytułu dopłat
    wykazywać podatku VAT należnego.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej jako: „ustawa o VAT”) w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w
    przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    W celu odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z infrastrukturą wodno-
    kanalizacyjną, Gmina stosuje prewspółczynnik metrażowy (dalej jako: „prewspółczynnik
    metrażowy”) – odrębny dla wydatków związanych z działalnością kanalizacyjną i odrębny
    dla wydatków związanych z działalnością wodociągową (kalkulowane na podstawie
    metrów sześciennych dostarczonej wody/odebranych ścieków). Gmina otrzymała w tym
    zakresie interpretację indywidualną potwierdzającą prawo do stosowania
    prewspółczynników metrażowych w zakresie działalności wodno-kanalizacyjnej
    (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia
    2021 roku sygn. 0111-KDIB3-2.4012.733.2021.1.DK). Gmina przy kalkulacji
    prewspółczynnika metrażowego dla działalności kanalizacyjnej stosuje następujący wzór:
    PREś = Śz/ (Śz + Św) x 100%
    gdzie:
    PREś - prewspółczynnik ustalony dla działalności kanalizacyjnej,
          3Śz - ilość m odebranych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT,
          3Św - ilość m odebranych ścieków w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (odebrane od Gminy, jej jednostek organizacyjnych).
    Prewspółczynnik metrażowy dla działalności kanalizacyjnej kalkulowany jest na podstawie
    metrów sześciennych odebranych ścieków. W związku z tym, zdaniem Gminy w związku z

    dopłatami do ceny ścieków Gmina nadal ma prawo do odliczenia podatku VAT od
    wydatków dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej prewspółczynnikiem metrażowym i
    dopłaty te nie będą miały wpływu na sposób kalkulacji tego prewspółczynnika, bowiem
    kalkulacja prewspółczynnika metrażowego bierze pod uwagę odebrane ścieki według
    metrów sześciennych a nie według wartości sprzedaży wyrażonej w jednostkach
    pieniężnych.
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT stanowi, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Stosownie do treści § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (dalej jako:
    „rozporządzenie”) w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia
    proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
    terytorialnego.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że jako sposób określenia proporcji uznaje się w
    przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony
    według wzoru:
                        X = (Ax100)/DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.UJST
    § 2 rozporządzenia przedstawia definicje i tak ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
    - obrocie – rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art.
      32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju;
      c) dochodach wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
        – rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące
        z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w
        rozumieniu ustawy o finansach publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego
        z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
        a. dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d (odsetki od środków na
          rachunkach bankowych, odsetki od udzielonych pożyczek i od posiadanych

          papierów wartościowych, dywidendy z tytułu posiadanych praw
          majątkowych) i pkt 5 (spadki, zapisy i darowizny w postaci pieniężnej na rzecz
          jednostek sektora finansów publicznych) ustawy o finansach publicznych,
        b. zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
          podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
        c. dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
          równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
          podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
          podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań
          jednostki samorządu terytorialnego,
        d. środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w
          art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek
          budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
        e. wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
        f. kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o
          której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym,
          innym jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom
          prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości
          prawnej, z wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez
          te podmioty zadań jednostki samorządu terytorialnego,
        g. odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
          kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
          ustawy.
    Przedmiotowe dopłaty do ceny ścieków nie mieszczą się w żadnej z powyższych kategorii
    wyłączeń z dochodów wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego.
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy dopłaty do ceny ścieków nie stanowią żadnej z
    kategorii zmniejszającej mianownik przy kalkulacji prewspółczynnika Urzędu Gminy
    zgodnie z zasadami rozporządzenia tj. nie będą zmniejszać dochodów wykonanych
    urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego na podstawie § 2 pkt 9 lit. a-g
    rozporządzenia.
    Jak zostało wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT faktura powinna zawierać:
    1) datę wystawienia;
    2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny
      identyfikuje fakturę;
    3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
    4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
    5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
    6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
    7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
    8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
    9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

    10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
    11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z
      procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
      poszczególnych stawek podatku;
    15) kwotę należności ogółem.
    Biorąc pod uwagę treść art. 106e ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz fakt, że przedmiotowe
    dopłaty nie stanowią podstawy opodatkowania podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT, Gmina nie ma obowiązku wykazania dopłaty na fakturze VAT za odprowadzanie
    ścieków, a jedynie kwoty za odbiór ścieków (netto, VAT, brutto) po odpowiednim
    pomniejszeniu o kwotę stosowanej dopłaty do ceny ścieków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postaci energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Zauważyć należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć
    również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Zatem, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status,
    wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    A zatem organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w
    związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli
    pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami VAT w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności, zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz
    art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
    lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje: podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym
    charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.
    Należy zauważyć, że uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 i ust. 6 ustawy, stanowi
    odpowiednik art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, zgodnie z którym:
    W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w
    art. 74#77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną
    lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
    świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami
    związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Z treści powołanych wyżej przepisów dotyczących podstawy opodatkowania wynika, że w
    sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług,
    otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub
    usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający element podstawy
    opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia usług. Kryterium uznania dotacji
    za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana
    jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że podstawę opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i
    bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak
    taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów
    działalności nie podlega opodatkowaniu. Włączenie zatem do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze
    ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym
    charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do
    podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o
    podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie

    konkretnego towaru, czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc obrotem ogólna
    dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzą
    Państwo działalność w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków i zbiorowego
    dostarczania wody przy pomocy własnej jednostki organizacyjnej – Urzędu Gminy.
    Złożyli Państwo wniosek o zatwierdzenie taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i
    zbiorowego odprowadzania ścieków do (...). W projekcie taryfy przedłożonym do (...) w (...)
                                      3r. z okresem obowiązywania na (...) lata, tj. do (...) r. cena za 1 m odprowadzonych
    ścieków wynosi (...) zł netto.
    W celu ochrony odbiorców usług przed zbyt gwałtownym wzrostem cen, Rada Gminy
    podjęła uchwałę o dopłatach dla taryfowej grupy odbiorców usług w zakresie zbiorowego
    odprowadzania ścieków, w myśl której: „...”.
    Zgodnie z powyższym, dopłaty te będą zarówno dla jednostek organizacyjnych Gminy (do
    kwot netto), jak i dla mieszkańców (do kwot netto + VAT). Obecnie uchwała obowiązuje do
    końca (...) r., jednak planują Państwo również podjęcie kolejnych uchwał w takim samym
    zakresie w kolejnych latach.
    W celu odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z infrastrukturą wodno-
    kanalizacyjną, stosują Państwo prewspółczynnik metrażowy odrębny dla wydatków
    związanych z działalnością kanalizacyjną i odrębny dla wydatków związanych z
    działalnością wodociągową (kalkulowane na podstawie metrów sześciennych dostarczonej
    wody/odebranych ścieków). Otrzymali Państwo w tym zakresie interpretację indywidualną
    potwierdzającą prawo do stosowania prewspółczynników metrażowych w zakresie
    działalności wodno-kanalizacyjnej (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia 2021 roku, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.733.2021.1.
    DK).
    Z tytułu dostawy wody oraz odbioru ścieków wystawiają Państwo faktury VAT dla
    mieszkańców i odprowadzają Państwo podatek VAT z tego tytułu do urzędu skarbowego.
    Z kolei dostawa wody i odbiór ścieków do/od jednostek organizacyjnych Gminy stanowi
    czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT i jest dokumentowana przez
    Państwa poprzez wystawienie noty księgowej.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy dopłaty do ceny ścieków
    stanowią element podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o
    VAT, a tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
    Dotacje przedmiotowe są to środki przeznaczone na dopłaty do określonych rodzajów
    wyrobów lub usług, kalkulowane według stawek jednostkowych.
    Z kolei, w myśl art. 219 ust. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych:
      1. Z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mogą być udzielane dotacje
        przedmiotowe dla samorządowych zakładów budżetowych, kalkulowane według
        stawek jednostkowych.

      2. Z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mogą być udzielane dotacje
        przedmiotowe również innym podmiotom niż wymienione w ust. 1, o ile odrębne
        przepisy tak stanowią.
    Przykładem przepisu szczególnego stanowiącego podstawę udzielania dotacji
    przedmiotowych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego jest art. 24 ust. 6 ustawy z
    dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu
    ścieków (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 757), w myśl którego:
    Rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich
    taryfowych grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu
    wodociągowo-kanalizacyjnemu.
    W myśl art. 2 pkt 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
    odprowadzaniu ścieków:
    Użyte w ustawie określenie przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne oznacza
    przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
    przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236), jeżeli prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków, oraz
    gminne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, prowadzące tego
    rodzaju działalność.
    Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń
    podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (t. j. Dz. U. z
    2018 r. poz. 280; dalej: ustawa o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i
    usług):
    Jednostka samorządu terytorialnego była obowiązana do podjęcia rozliczania podatku
    wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i
    usług:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej – rozumie się przez to:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i
    usług:
    Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako
    odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi
    jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących
    podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Wobec powyższego, należy stwierdzić, że podatnikiem podatku VAT dla wszelkich
    czynności jest Gmina. Zatem wszelkie czynności wykonywane przez jednostki
    organizacyjne Gminy na rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez jednostkę
    samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach tych
    jednostek mają charakter wewnętrzny.
    W rozpatrywanej sprawie Gmina z dniem 1 stycznia 2017 r. dokonała centralizacji i
    wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki swoich jednostek organizacyjnych. Wobec
    powyższego, podatnikiem w zakresie podatku VAT dla wszelkich czynności jest Gmina.

    Z okoliczności sprawy wynika także, że to Gmina, przy pomocy własnej jednostki
    organizacyjnej – Urzędu Gminy – prowadzi działalność m.in. w zakresie zbiorowego
    odprowadzania ścieków.
    Przekazanie przez Państwa dopłat do świadczonych przez jednostkę organizacyjną (Urząd
    Gminy) usług w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków z terenu Gminy będzie
    stanowiło dla Państwa czynność wewnętrzną. Tym samym, rozliczenia w ww. zakresie
    należy traktować jako związane z czynnościami pozostającymi poza zakresem
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Zatem przekazane przez Państwa dopłaty do taryf zbiorowego odprowadzania ścieków
    nie stanowią dla Państwa elementu podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a
    ust. 1 ustawy, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    jest prawidłowe.
    W dalszej części Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w związku z dopłatami do ceny
    ścieków Gmina nadal ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących
    infrastruktury kanalizacyjnej prewspółczynnikiem metrażowym i dopłaty te nie będą miały
    wpływu na sposób kalkulacji tego prewspółczynnika.
    W tym miejscu wskazać należy, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku
    naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, w myśl którego:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z art. 86 ust. 1 wynika również, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.

    Ponadto ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
    W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art.
    8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym
    przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej
    podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza
    się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
    Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
    następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
        gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
        wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych
        na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż
        gospodarcza;

      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
        średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
        działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
    przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
    Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę
    do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się
    odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
    W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
    wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
    zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej
    rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 rozporządzenia:
    Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki samorządu
    terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
    W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się
    odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.

    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia:
    Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu odsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
    X = A x 100 / DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.UJST
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
    Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art.
    119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 9 rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego rozumie się przez to dochody obejmujące dochody
    publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze
    źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych – wynikające ze
    sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
    pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
        ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,

      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
        kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
        odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
    Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, dochody
    wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu budżetowego nie
    obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
        zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
        organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do
        środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej
        jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez te
        jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą”
    one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności
    danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3

    ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną
    działalność statutową).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i
    przy pomocy własnej jednostki organizacyjnej – Urzędu Gminy – prowadzą Państwo m.in.
    działalność w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków. Z tytułu dostawy wody oraz
    odbioru ścieków Gmina wystawia faktury VAT dla mieszkańców i odprowadza podatek VAT
    z tego tytułu do urzędu skarbowego. Z kolei dostawa wody i odbiór ścieków do/od
    jednostek organizacyjnych Gminy stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT i jest dokumentowana przez Gminę poprzez wystawienie noty księgowej.
    W niniejszej sprawie, przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków związanych z
    Infrastrukturą, w pierwszej kolejności powinny znaleźć odpowiednie zastosowanie
    regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe (a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem złożonego
    wniosku), podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Jak wynika z art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia proporcji powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
    - zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na
    działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT) oraz
    - obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą
    oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w
    całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane
    przez Państwa metody, czy też sposoby, na podstawie których dokonają Państwo
    wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom
    faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego
    związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest
    dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na
    podatniku.
    Podkreślić należy, że – na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy – mogą Państwo zastosować
    inną metodę niż wskazana w ww. rozporządzeniu tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana
    przez Państwa metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej działalności. Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji,
    należy w szczególności mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że:

    „Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest, że wobec
    różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego sposobu do
    zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu ustawodawca określił w
    ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on czynić zadość, nakreślił cele, jakie
    za jego pomocą należy osiągnąć. Są one następujące: obniżenie kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków
    przypadających odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność
    gospodarcza (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca
    „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust.
    2c ustawy o VAT)”.
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy o VAT,
    jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem
    podatnik może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego
    metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności.
    NSA, wypowiadając się w kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    infrastruktury wodnokanalizacyjnej, wskazuje, że cechy konstrukcyjne systemu VAT
    uzasadniają taką wykładnię art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2h ustawy o VAT, która dopuszcza
    możliwość określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do
    konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez daną gminę.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne. W
    rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu
    odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to nie uwzględnia
    specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Z opisu sprawy wynika, że w związku z wydaną dla Państwa 14 grudnia 2021 r.
    interpretacją indywidualną znak: 0111-KDIB3-2.4012.733.2021.1.DK – odliczają Państwo
    podatek VAT od wydatków związanych z infrastruktura kanalizacyjną przy zastosowaniu
    prewspółczynnika metrażowego skalkulowanego na podstawie metrów sześciennych

    odebranych ścieków. Gmina ustala ilość odebranych ścieków od Odbiorców
    wewnętrznych i Odbiorców zewnętrznych dzięki odpowiedniej aparaturze pomiarowej
    (wodomierze) oraz na podstawie odbioru ścieków z szamba (ilość wywożonych ścieków
    beczkowozem). Zgodnie z obowiązującym w Gminie regulaminem ilość odprowadzonych
    ścieków z nieruchomości wyposażonej w urządzenie pomiarowe (wodomierze) ustala się
    jako 0,8 ilości pobranej wody. Gmina nie ma możliwości przyporządkowania wydatków
    dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej w całości do celów działalności gospodarczej, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Gmina uznając, że wskazany we wniosku sposób
    określenia proporcji według klucza metrażowego jest najbardziej reprezentatywny –
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności oraz
    dokonywanych przez nią nabyć, kierowała się przesłankami ustawowymi wynikającymi z
    art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT.
    Państwa zdaniem to właśnie przedstawiony przez Gminę sposób odpowiada specyfice
    wykonywanej przez Gminę (i jej jednostki organizacyjne) działalności i dokonywanych
    przez nią nabyć. W odniesieniu do działalności kanalizacyjnej klucz podziału został
    określony jako pre-proporcja metrażowa, polegająca na określeniu prewspółczynnika
    opartego na kryterium ilości metrów sześciennych ścieków odebranych w ramach
    transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych ścieków
    odebranych w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT). Skoro Gmina
    jest w stanie precyzyjnie określić ilość metrów sześciennych ścieków, to jest to najbardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Państwa zdaniem metoda wybrana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i
    najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających
    wyłącznie na działalność gospodarczą opodatkowaną VAT.
    Twierdzą Państwo, że w związku z dopłatami do ceny ścieków zaproponowany przez
    Gminę indywidualny sposób obliczenia proporcji (prewspółczynnik metrażowy) nadal
    zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowane.
    W Państwa ocenie jedynie prewspółczynnik metrażowy pozwala w analizowanym
    przypadku ustalić możliwie precyzyjnie część podatku naliczonego przypadającego
    wyłącznie na realizowane przez Gminę – z wykorzystaniem Infrastruktury – czynności
    opodatkowane VAT, gdyż opiera się on na obiektywnych i możliwie precyzyjnych
    pomiarach odebranych ścieków w ramach czynności opodatkowanych VAT. W ten sposób
    przedstawiona metoda zasadniczo najpełniej odzwierciedla specyfikę wykonywanej przez
    Gminę działalności (tj. działalności w zakresie odbioru ścieków, której specyfika polega na
    tym, że działalność tą mierzy się metrami sześciennymi), a także specyfikę dokonywanych
    przez Gminę nabyć (wydatki związane są z Infrastrukturą, która wykorzystywana może być
    wyłącznie dla potrzeb kanalizacyjnych i w żaden inny sposób, co determinuje sposób
    ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich nabyć i wyklucza metody przyjęte dla
    innych nabyć, które mogą być wykorzystywane w inny sposób).
    Inne metody wskazane w ustawie o VAT lub w rozporządzeniu nie pozwalają na to w
    żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają one
    ani specyfiki działalności Gminy ani jej nabyć, a zatem ich zastosowanie w tym przypadku
    jest wykluczone.
    Wskazali Państwo, że w związku z dopłatami do ceny ścieków sposób określenia proporcji
    wynikający z rozporządzenia nadal jest mniej reprezentatywny od zaproponowanego
    przez Państwa we wniosku, gdyż sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu
    obliczany jest jako udział obrotu z działalności gospodarczej Gminy w całości dochodów
    wykonanych. Proporcja ta uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane przez Gminę,

    podczas gdy znaczna część nie ma żadnego związku z Infrastrukturą kanalizacyjną. Innymi
    słowy, dochody te – poza dochodami z tytułu usług odbioru ścieków - nie są generowane
    poprzez wykorzystanie Infrastruktury kanalizacyjnej, ale w drodze zupełnie innych
    czynności. Identycznie występuje sytuacja w przypadku proporcji Urzędu – zgodnie ze
    sposobem obliczania prewspółczynnika dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego, wskazanym w rozporządzeniu, w przypadku Urzędu proporcja ta będzie
    opierać się na udziale obrotu z działalności gospodarczej zrealizowanego przez Urząd w
    całości dochodów wykonanych Urzędu, z których jednak znaczna część nie będzie mieć
    żadnego związku z wykorzystaniem Infrastruktury kanalizacyjnej. Mając na uwadze
    powyższe, przewidziany w rozporządzeniu sposób określenia proporcji uwzględniający
    wszystkie dochody także z działalności o zupełnie innym rodzaju i innej specyfice, aniżeli
    działalność polegająca na odbiorze ścieków, w przypadku wydatków w obszarze
    działalności kanalizacyjnej będzie istotnie zaniżał wartość wydatków przypadającą na
    działalność gospodarczą.
    Państwa zdaniem, w przypadku wydatków związanych z odbieraniem ścieków należy
    oprzeć się na realnym wykorzystaniu Infrastruktury, które zasadniczo jest w pełni
    mierzalne i pozwala na możliwie obiektywne ustalenie wartość wydatków przypadających
    wyłącznie na działalność opodatkowaną VAT. Proporcja z rozporządzenia takich
    możliwości nie daje, gdyż opiera się na niewłaściwych danych, tj. takich, które nie
    uwzględniają specyfiki działalności kanalizacyjnej i specyfiki związanych z nią nabyć.
    Państwa zdaniem metoda wybrana przez Państwa daje możliwość obiektywnego i
    najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających
    wyłącznie na działalność gospodarczą opodatkowaną VAT w zakresie działalności
    kanalizacyjnej. Zatem Państwa zdaniem prewspółczynnik z rozporządzenia jest mniej
    reprezentatywny dla wskazanych we wniosku wydatków od zaproponowanego we
    wniosku prewspółczynnika metrażowego.
    Mając na uwadze Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób obliczenia proporcji
    dotyczącej wydatków ponoszonych na infrastrukturę kanalizacyjną, należy stwierdzić, że
    metoda ta zapewnia/będzie zapewniać dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane.
    Zaprezentowany przez Państwa sposób obliczenia proporcji pozwala/będzie pozwalał na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między wykonywaną działalnością
    gospodarczą i czynnościami wykonywanymi w działalności innej niż gospodarcza. Metoda
    wskazana przez Państwa daje/będzie dawała możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na
    każdy rodzaj działalności, do wykonywania której infrastruktura kanalizacyjna jest/będzie
    wykorzystywana. W świetle powyższych okoliczności sposób obliczenia proporcji wskazany
    przez Państwa może być uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć, gdyż są/będą Państwo
    w stanie precyzyjnie określić ilości metrów sześciennych odprowadzanych ścieków od
    Odbiorców zewnętrznych oraz ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków od
    Odbiorców wewnętrznych.
    Wobec tego, w świetle przedstawionych okoliczności oraz Państwa wyjaśnień wskazany
    przez Państwa sposób obliczenia proporcji w oparciu o klucz metrażowy, tj. udział liczby
    metrów sześciennych odprowadzonych ścieków od Odbiorców zewnętrznych (czynności
    opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych odprowadzonych ścieków ogółem (od
    Odbiorców zewnętrznych i od Odbiorców wewnętrznych), jest metodą gwarantującą, że
    zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych towarów i usług będzie
    odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny. Dokonując bowiem analizy

    przedstawionego we wniosku zagadnienia dotyczącego odliczenia podatku naliczonego
    związanego z wydatkami dotyczącymi infrastruktury kanalizacyjnej według indywidualnie
    ustalonego przez Państwa sposobu obliczenia proporcji, należy mieć na względzie, że w
    sytuacji, gdy sposób obliczenia proporcji wskazany przez Państwa opiera się na
    jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj. ustalony jest na podstawie faktycznej ilości
    odprowadzonych ścieków), pozwala to na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj.
    proporcji między czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze.
    Zatem, w związku z wykorzystaniem przez Państwa infrastruktury kanalizacyjnej, zarówno
    w celu odpłatnego świadczenia usług w zakresie odprowadzania ścieków od Odbiorców
    zewnętrznych, jak i w celu odprowadzania ścieków od Odbiorców wewnętrznych,
    przysługuje Państwu prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki związane z infrastrukturą kanalizacyjną, obliczonego według
    udziału procentowego, w jakim ww. infrastruktura kanalizacyjna wykorzystywana jest do
    wykonywania działalności gospodarczej, tj. według klucza odliczenia wyliczonego według
    udziału liczby metrów sześciennych odprowadzonych ścieków od Odbiorców
    zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych
    odprowadzonych ścieków ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych oraz od Odbiorców
    wewnętrznych).
    W związku z powyższym, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że mają Państwo
    prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej
    prewspółczynnikiem metrażowym a dopłaty do ceny ścieków nie będą miały wpływu na
    sposób kalkulacji tego prewspółczynnika, bowiem, jak zresztą Państwo wskazali, kalkulacja
    prewspółczynnika metrażowego uwzględnia ilość odebranych ścieków liczoną w metrach
    sześciennych, a nie wartość sprzedaży (wyrażoną w jednostkach pieniężnych).
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących kwestii ustalenia czy dopłaty
    do ceny ścieków mieszczą się w którejś ze wskazanych kategorii zmniejszających
    mianownik przy kalkulacji prewspółczynnika Urzędu Gminy zgodnie z zasadami
    rozporządzenia, tj. czy będą zmniejszać dochody wykonane urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego na podstawie § 2 pkt 9 lit. a-g rozporządzenia,
    wskazać należy, że jak wynika z wyżej cytowanego przepisu § 2 pkt 9 rozporządzenia z
    dnia 17 grudnia 2015 r., dochodami wykonanymi urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego są dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące
    z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w
    rozumieniu ustawy o finansach publicznych – wynikające ze sprawozdania rocznego z
    wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
    a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
      publicznych,
    b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
    c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze
      na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu terytorialnego,
    d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
      ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego,
    e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
    f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której mowa
      w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym jednostkom

      sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub jednostkom
      organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem kwot, które
      zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki samorządu
      terytorialnego,
    g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
      odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze ww. przepisy, stwierdzić należy, że wskazane we wniosku dopłaty do
    ceny ścieków nie mieszczą się w żadnej z kategorii wyłączeń dochodów wykonanych
    urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, o których mowa w § 2 pkt 9
    rozporządzenia.
    Zatem mając na uwadze fakt, że dopłaty do ceny ścieków nie mieszczą się w żadnej ze
    wskazanych kategorii zmniejszających mianownik przy kalkulacji prewspółczynnika
    Urzędu Gminy zgodnie z zasadami rozporządzenia, to nie będą one zmniejszać dochodów
    wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego na podstawie § 2
    pkt 9 lit. a-g rozporządzenia.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 3 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii ustalenia czy kwoty dopłaty do ceny ścieków
    dla mieszkańców powinny zostać wykazane na fakturze VAT wystawianej za odbiór
    ścieków dla mieszkańców.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
        1b.
    Według art. 106b ust. 2 ustawy:
    Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
    wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:
    Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa
        w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5
        pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
    – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub
    część zapłaty.
    Stosownie zaś do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powołanych przepisów wynika, że fakturę wystawia się w celu udokumentowania
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Natomiast art. 106e ust. 1 ustawy, wskazuje elementy faktury, dane, które faktura
    powinna zawierać. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu:
    Faktura powinna zawierać m.in.:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a,
        7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem (...).
    Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:
    Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    Według art. 29a ust. 10 ustawy:
    Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy:
    W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w
    stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem,
    dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod
    warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z
    nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla
    dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te
    zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w
    okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie
    posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy
    opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:
    Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
    podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
    kwotę podatku wyższą niż należna.
    Celem dokonania prawidłowej kwalifikacji bonusów pieniężnych (rabatów) w świetle
    przepisów o podatku od towarów i usług, należy przeprowadzić obiektywną analizę
    całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej transakcji, która pozwoli na ocenę
    skutków takiej transakcji w świetle regulacji dotyczących podatku od towarów i usług.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „rabat”, w związku z powyższym pojęcie to należy
    interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową.
    Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005,
    str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy
    kupnie dużej ilości towarów”. Zatem rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej
    ceny towaru. Rozróżnia się przy tym rabaty na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz
    udzielane po jej ustaleniu.

    Wskazać należy, że rabaty/opusty udzielone w momencie wystawienia faktury (rabaty
    /opusty przedsprzedażowe – art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy) nie mają znaczenia dla ustalenia
    podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od
    nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu/opustu znajdą swoje
    odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży.
    Natomiast, jeżeli udzielenie rabatu/opustu ma miejsce po dokonaniu sprzedaży i
    wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia podstawy
    opodatkowania (rabat/opust posprzedażowy), wówczas czynność ta wymaga wystawienia
    faktury korygującej zmniejszającej wartość towarów.
    Należy zauważyć, że w analizowanej sprawie Gmina podjęła uchwałę o dopłatach dla
    taryfowej grupy odbiorców usług w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków. W
    związku z powyższym, dopłata dla taryfowej grupy odbiorców usług zbiorowego
    odprowadzania ścieków na terenie Gminy oznaczonej w taryfie symbolem (...) na okres (...)
    r. wynosi(...) zł netto + VAT do 1 m³ ścieków.
                    3Zatem, kwota dopłaty do 1 m znana jest już przed wystawieniem przez Gminę faktury za
    usługi odprowadzania ścieków.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy, w tej sytuacji zastosowanie znajdzie art.
    29a ust. 7 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym podstawa opodatkowania nie obejmuje
    udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
    momencie sprzedaży.
    Tym samym, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, w myśl którego Gmina nie ma
    obowiązku wykazania dopłaty na fakturze VAT za odprowadzanie ścieków dla mieszkańca,
    a jedynie kwoty za odbiór ścieków (netto, VAT, brutto) po odpowiednim pomniejszeniu o
    kwotę stosowanej dopłaty do ceny ścieków.
    A zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    W tym miejscu zauważyć należy, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów
    prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot,
    zatem w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny poprawności wyliczenia
    „prewspółczynników” proporcji.
    Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa –
    rozpatrzone.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, niniejszą interpretację wydano na podstawie wskazania, że
    sposób obliczenia proporcji będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonanie w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane.

    Organ interpretacyjny zastrzega, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona
    we wniosku, oceniona przez Gminę jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni
    dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy
    związanych bezpośrednio z infrastrukturą wyłącznie w części przypadającej na działalność
    gospodarczą oraz nie będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków
    przypadających na działalność gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą
    najbardziej odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Gminę działalności i
    dokonywanych przez nią nabyć, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.