Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.379.2023.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-08-03
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1 będącej we współwłasności małżeńskiej i brak obowiązku zapłaty podatku VAT od ww. transakcji.
Słowa kluczowe: podatnik; sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

29 maja 2023 r. wpłynął Pana wniosek z 25 maja 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży przez Pana działki nr 1 będącej we współwłasności małżeńskiej i braku obowiązku zapłaty podatku VAT od ww. transakcji. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 lipca 2023 r. (wpływ 21 lipca 2023 r.) oraz 21 lipca 2023 r. (wpływ 24 lipca 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego (z uwzględnieniem pism stanowiących uzupełnienie wniosku)

W maju 1985 roku aktem notarialnym przeniesiona została własność nieruchomości rolnej przez rodziców Pana żony na Pana żonę w trybie ustawy z dnia 14 grudnia 1982 Dz. U. nr 40 poz. 268. W skład nieruchomości rolnej wchodziły działki nr …, … i … o łącznej powierzchni 4,47 ha. Działka nr … i … to działki niezabudowane na chwilę przekazania do dnia dzisiejszego również. Działka nr … o powierzchni ok. 2 ha w chwili przyjęcia była działką zabudowaną budynkiem mieszkalnym i gospodarczym związanym z produkcją rolną, w roku 1997 nastąpił podział działki, w wyniku którego wyodrębnione zostały działki o numerach …. - … . Następny podział był dokonany w roku 2009, z którego działka nr … została przejęta przez GDDKiA na poszerzenie drogi krajowej, działka … przejęta jako rezerwa gruntu pod ewentualną rozbudowę drogi gminnej, działki o łącznej powierzchni 0,4482 ha zostały zbyte w roku 1997 i 1998. Działka nr … o powierzchni 0,2940 ha została podarowana Pana córce.

Działka … i działka … zostały zbyte w 2018 r., w tym działka … - została sprzedana, a działka … została podarowana Pana córce.

Na chwilę obecną z działki pierwotnej nr … (nr przed podziałem) według aktu nabycia z roku 1985 po dokonanych zmianach w Pana posiadaniu na zasadach wspólności małżeńskiej pozostają działki o numerach … o łącznej powierzchni 0,9734 ha i są wykorzystywane w celach bytowych, mieszkalnych i socjalnych.

Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, a działki te nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. Nie były też ponoszone nakłady na uzbrojenie, ogrodzenie i utwardzenie terenu oraz działania marketingowe.

Działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ww. działki zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym z inicjatywy Rady Gminy … z dnia 28 kwietnia, mają przeznaczenie mieszkalno-usługowe (MU), a działka 1 ma przeznaczenie przemysłowo-usługowe (PU).

Nie wnioskował Pan o objęcie przedmiotowych działek planem zagospodarowania przestrzennego i nie występował Pan o decyzję o warunkach zabudowy. Przedmiotowe działki planowane były do zatrzymania na potrzeby bytowe rodziny.

Przed zamiarem sprzedaży działki … wystąpił Pan do Dyrektora KIS z zapytaniem czy sprzedaż udziału w działce gruntu … stanowiącej majątek prywatny na zasadach wspólności małżeńskiej nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT od przedmiotowej transakcji.

W odpowiedzi na zapytanie otrzymał Pan interpretację indywidualną z dnia 03.04.2018 r. nr 0112-KDIL2-3.4012.77.2018.2.WB, w której dostał Pan odpowiedź: „(\`(...)\`) sprzedaż udziału w działce nr … nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…)”.

Na chwilę obecną uległa zmianie Pana i Pana żony sytuacja bytowa i działkę nr 1 zamierza Pan wraz z żoną Pana sprzedać.

Działka nr …, co do której dostał Pan interpretację indywidualną nr ILPP2-3/4512-1- 46/16-3/IP z dnia 19.10.2016 r. nie została sprzedana, inwestor odstąpił od umowy zakupu.

Ponadto wskazał Pan, że:

1) Nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (nieruchomość została nabyta poprzez przeniesienie własności nieruchomości przez rodziców Pana żony na Pana żonę w roku 1985).

2) Podział działki nr … nastąpił ze względów rodzinnych w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych oraz socjalno-bytowych Pana i Pana dzieci.

3) Podział działki nastąpił w 1987 r. na wniosek GDDK. W wyniku tego podziału powstały działki nr … w celu poszerzenia pasa drogowego. Następny podział nastąpił w roku 1998, a ostateczny podział w lipcu 2009 r. Wyodrębniono wtedy działkę nr 1.

4) Faktyczne wykorzystanie działki nr 1 wydzielonej z działki nr … : od momentu jej nabycia do momentu sprzedaży była, jest i będzie wykorzystywana w celach socjalno-bytowych rodziny.

5) Działka nr 1 wydzielona z działki nr … od dnia jej nabycia do momentu jej sprzedaży wykorzystywana była, jest i będzie do działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług.

6) Zamierza Pan sprzedać działkę nr 1 w sierpniu 2023 r.

7) Okolicznościami, które faktycznie spowodowały podjęcie decyzji o sprzedaży działki nr 1 były zmiany w sytuacji rodzinnej i życiowej.

8) Zainteresowany zakupem działki jest Pana sąsiad. Kontakt został nawiązany w relacjach sąsiedzkich. Nie zamieszczał Pani informacji o sprzedaży w biurze nieruchomości, ani nigdzie indziej.

9) Nie była zawierana umowa przedwstępna i nie zamierza Pan jej zawierać.

10) Działka nr 1 nie będzie zabudowana na dzień sprzedaży.

11) Posiada Pan inne działki, jest Pan zdecydowany je zatrzymać na potrzeby rodziny.

### Pytanie

### Czy sprzedaż działki nr 1 stanowiącej majątek prywatny na zasadach wspólności majątkowej nie będzie również czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług od przedmiotowej transakcji?

### Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, przy sprzedaży działki nr 1 nie nastąpi obowiązek zapłaty podatku VAT od dostawy gruntu, gdyż sprzedaje Pan wraz z żoną majątek prywatny.

Sprzedaż ta będzie miała charakter jednorazowy i stanowi jedynie czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 18 lipca 2023 r. podał Pan, że Pana zdaniem przy sprzedaży działki 1 nie nastąpi obowiązek zapłaty podatku VAT od dostawy gruntu, gdyż przy nabyciu nie przysługiwało Panu odliczenie podatku VAT. Sprzedaje Pan działkę, która była wykorzystana wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług. Sprzedaż ta będzie miała charakter jednorazowy i stanowi jedynie czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

### Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

### Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).

Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Stosownie do art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359).

Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Zgodnie art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:

Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Z opisu sprawy wynika, że w maju 1985 r. aktem notarialnym przeniesiona została własność nieruchomości rolnej przez rodziców Pana żony na Pana żonę w trybie ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. Dz. U. nr 40 poz. 268. W skład nieruchomości rolnej wchodziły działki nr … o łącznej powierzchni 4,47 ha. Pierwszy podział działki nr … nastąpił w 1987 r. na wniosek GDDK. W wyniku tego podziału powstały działki … w celu poszerzenia pasa drogowego. Następny podział nastąpił w 1998 r., a ostateczny podział w lipcu 2009 r. Wyodrębniono wtedy działkę nr 1. Ww. podział działki nr … nastąpił ze względów rodzinnych w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych oraz socjalno-bytowych Pana i Pana dzieci. Działka nr 1 wydzielona z działki nr … od momentu jej nabycia do momentu sprzedaży była, jest i będzie wykorzystywana w celach socjalno-bytowych rodziny.

Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, a działki te nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. Działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Nie były też ponoszone nakłady na uzbrojenie, ogrodzenie i utwardzenie terenu oraz działania marketingowe. Ww. działki zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym z inicjatywy Rady Gminy … z dnia 28 kwietnia, mają przeznaczenie mieszkalno-usługowe (MU), a działka 1 ma przeznaczenie przemysłowo-usługowe(PU). Nie wnioskował Pan o objęcie przedmiotowych działek planem zagospodarowania przestrzennego i nie występował Pan o decyzję o warunkach zabudowy. Przedmiotowe działki planowane były do zatrzymania na potrzeby bytowe rodziny.

Na chwilę obecną uległa zmianie Pana i Pana żony sytuacja bytowa i działkę nr 1 zamierza Pan sprzedać. Okolicznościami, które faktycznie spowodowały podjęcie decyzji o sprzedaży działki nr 1 były zmiany w sytuacji rodzinnej i życiowej. Zainteresowany zakupem działki jest Pana sąsiad. Kontakt został nawiązany w relacjach sąsiedzkich. Nie zamieszczał Pani informacji o sprzedaży w biurze nieruchomości, ani nigdzie indziej. Nie była zawierana umowa przedwstępna i nie zamierza Pan jej zawierać. Działka nr 1 nie będzie zabudowana na dzień sprzedaży. Posiada Pan inne działki, jest Pan zdecydowany je zatrzymać na potrzeby rodziny.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie wynika taka aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Pana działki nr 1 objętej współwłasnością małżeńską, nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej aktywności Pana w przedmiocie zbycia ww. działki, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że planowana dostawa wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z okoliczności sprawy, nie podejmował Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku ze sprzedażą ww. działki wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Pana należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pan korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższego, dokonując sprzedaży działki nr 1, będącej we współwłasności małżeńskiej, nie będzie Pan działać w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem w związku ze sprzedażą działki nr 1, będącej we współwłasności małżeńskiej, nie będzie Pan wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że skoro sprzedaż przez Pana działki nr 1, będącej we współwłasności małżeńskiej, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, to nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT przy sprzedaży ww. działki.

W związku z powyższym Pana stanowisko, w myśl którego sprzedaż przez Pana działki nr …, będącej we współwłasności małżeńskiej, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług od przedmiotowej transakcji, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych dla Pana, a nie sytuacji podatkowej Pana żony.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Stosownie do art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

### Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we \`(...)\` . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

### Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.