Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.539.2025.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Rozliczenia podatku VAT z tytułu otrzymania zaliczki oraz usług
świadczonych na rzecz Wykonawcy dokumentowanych
fakturami wystawionymi przed i po rejestracji dla celów VAT w
Polsce.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
faktura-faktura VAT
faktura-faktura pro forma
korekta-korekta podatku
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
roboty-roboty instalacyjne
rozliczanie (rozliczenia)-zmiana rozliczenia
usługi-usługi montażowe
usługi-usługi związane z nieruchomościami
zaliczka-zaliczka w transakcjach
świadczenie-świadczenie kompleksowe -świadczenie
kompleksowe złożone
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktury
dokumentujące otrzymanie całości lub części zapłaty
przed sprzedażą
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8-pkt 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 18 sierpnia 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy rozliczenia podatku VAT z tytułu
    otrzymania zaliczki oraz usług świadczonych na rzecz Wykonawcy dokumentowanych
    fakturami wystawionymi przed i po rejestracji dla celów VAT w Polsce. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 13 września 2024 r. pomiędzy A. S.A oraz Wnioskodawcą zawarta została umowa o
    podwykonawstwo nr (...). Stronami umowy jest polski podatnik VAT A. zwany w umowie
    WA lub Wykonawcą (NIP (...)) oraz podatnik zarejestrowany do VAT na Łotwie
    (Wnioskodawca) zwany w umowie PW lub Podwykonawcą (VAT LV(...)).
    Inwestycja została określona w umowie jako „(...).”
    Zgodnie z postanowieniami umowy przedmiotem umowy jest wykonanie robót polegająca
    na:
    1) wykonaniu prac projektowych szczegółowo wskazanych w umowie,

    2) dostawie, montażu, uruchomieniu, konfiguracji i przekazania do eksploatacji kanałów
      spalin, wraz z kompensatorami oraz komina wraz ze wszelkim wyposażeniem i
      osprzętem,
    3) opracowaniu dokumentacji powykonawczej i przeniesienie praw własności
      intelektualnej, udzielenie gwarancji jakości i rękojmi za wady oraz usunięcie wad, w
      tym wad ujawnionych w okresie rękojmi za wady i gwarancji jakości,
    4) przeprowadzeniu szkolenia personelu Zamawiającego zgodnie z wymaganiami
      Zamawiającego.
    Miejscem świadczenia usług jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wynagrodzenie za należyte i kompletne wykonanie przedmiotu umowy Strony ustaliły na
    zryczałtowaną kwotę.
    Wynagrodzenie zostanie powiększone o należny podatek od towarów i usług VAT zgodnie
    z obowiązującymi przepisami, w zakresie w jakim PW zobowiązany jest do jej naliczenia.
    Warunki płatności określone zostały w paragrafie 3 pkt 2 umowy.
    Zgodnie z postanowieniami umowy Wnioskodawca wystawił faktury:
    1) Faktura 1. z dnia (...) 2024 r. stanowiąca zaliczkę w wysokości 10% wartości zamówienia
      zgodnie z paragrafem 3 pkt 2 podpunkt 1 i 2 umowy,
    2) Faktura 2. z dnia (...) 2024 r. wystawiona po wykonaniu usługi zgodnie z paragrafem 3
      pkt 2 podpunkt 3 umowy,
    3) Faktura 3. z dnia (...) 2024 r. wystawiona po wykonaniu usługi zgodnie z paragrafem 3
      pkt 2 podpunkt 4 umowy.
    Faktury zostały zapłacone w następujący sposób:
    1) Faktura 1. z dnia (...) 2024 r. - zapłacona (...) 2025 r. po rejestracji firmy Wnioskodawcy
      jako podatnika VAT czynnego w Polsce,
    2) Faktura 2. z dnia (...) 2024 r. – zapłacona (...) 2024 r. przed rejestracją firmy
      Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego w Polsce,
    3) Faktura 3. z dnia (...) 2024 r. – zapłacona (...) 2024 r. przed rejestracją firmy
      Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego w Polsce.
    Ww. faktury wystawione zostały przez Wnioskodawcę i wskazano na nich numer VAT LV
    (...). Stawka podatku VAT na fakturach wyniosła 0% z adnotacją reverse charge (odwrotne
    obciążenie).
    W dniu 11 grudnia 2024 r. Wnioskodawca został zarejestrowany jako polski podatnik VAT i
    uzyskał numer NIP (...).
    Kolejne faktury wystawiane po rejestracji firmy Wnioskodawcy jako podatnika VAT
    czynnego w Polsce stanowiące realizację postanowień paragrafu 3 pkt 2 podpunkt 5 do 10
    umowy firma Wnioskodawcy wystawia podając na fakturach polski numer NIP, tj. (...).
    Transakcje te wykazywane są z 23% stawką podatku VAT jako transakcje krajowe.
    Wnioskodawca nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej, które uczestniczyło w realizacji świadczeń, o których mowa we wniosku na
    rzecz Wykonawcy.
    Wszystkie wystawiane faktury wynikają z harmonogramu i warunków płatności
    określonych w paragrafie 3 pkt 2 umowy, w którym określone są kwoty i terminy
    wystawienia poszczególnych faktur.
    - Faktura 2. z (...) 2024 r. wystawiona zgodnie z paragrafem 3 pkt 2 podpunkt 3 umowy –
      dotyczy wynagrodzenia z tytułu realizacji kompleksowej usługi „(...)” – kwota
      wynagrodzenia to 5% wartości wynagrodzenia określonego w umowie. Faktura płatna

      po wykonaniu projektu wstępnego. Treść na fakturze zaczerpnięta jest z warunków
      płatności określonych w paragrafie 3 pkt 2 umowy, które określają kwoty i terminy
      wystawienia poszczególnych faktur.
    - Faktura 3. z (...) 2024 r. wystawiona zgodnie z paragrafem 3 pkt 2 podpunkt 4 umowy -
      dotyczy wynagrodzenia z tytułu realizacji kompleksowej usługi „(...)” wystawiona po
      wykonaniu usługi, zgodnie z paragrafem 3 pkt 2 podpunkt 4 umowy - kwota
      wynagrodzenia to 5% wartości wynagrodzenia określonego w umowie. Faktura płatna
      po uzgodnieniu projektu wstępnego. Treść na fakturze zaczerpnięta jest z warunków
      płatności określonych w paragrafie 3 pkt 2 umowy, które określają kwoty i terminy
      wystawienia poszczególnych faktur.
    - Faktura 1. z (...) 2024 r. – wystawiona zgodnie z paragrafem 3 pkt 2 podpunkt 1 i 2
      umowy – stanowi zaliczkę na realizację kompleksowej usługi „(...)”- kwota zaliczki to
      10% wartości wynagrodzenia określonego w umowie. Treść na fakturze zaczerpnięta
      jest z warunków płatności określonych w paragrafie 3 pkt 2 umowy, które określają
      kwoty i terminy wystawienia poszczególnych faktur.
    Zaliczka wniesiona została na poczet realizacji umowy o podwykonawstwo nr (...), tj.
    kompleksowej usługi „(...)”. Faktura dokumentująca zaliczkę zawiera wszystkie elementy
    przewidziane przez przepisy prawa łotewskiego oraz dopisek „PRO FORMA”. Treść na
    fakturze zaczerpnięta jest z warunków płatności określonych w paragrafie 3 pkt 2 umowy,
    które określają kwoty i terminy wystawienia poszczególnych faktur.
    Faktura 1. z dnia (...) 2024 r. została zapłacona (...) 2025 r. Termin wystawienia faktury 1.
    określony został w paragrafie 3 pkt 2 podpunkt 1 i 2 umowy, zgodnie z którym faktura
    proforma wystawiona została po przedstawieniu bankowej gwarancji zwrotu zaliczki.
    Faktura 1. wystawiona została po przedstawieniu bankowej gwarancji zwrotu zaliczki, tj.
    (...) 2024 r.
    Faktura 2. z (...) 2024 wystawiona została po wykonaniu projektu wstępnego. Faktura 3. z
    (...) 2024 wystawiona została po uzgodnieniu projektu.
    Wszystkie faktury dotyczą realizacji kompleksowej usługi „(...)”.
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 5 umowy - kwota wynagrodzenia to 5% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie. Faktura płatna po wykonaniu projektu
      wykonawczego.
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 6 umowy - kwota wynagrodzenia to 20% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie. Faktura płatna przed dostawą głównych
      elementów.
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 7 umowy - kwota wynagrodzenia to 25% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie. Faktura płatna po dostawie głównych
      elementów. Faktura zostanie wystawiona na równowartość 35% wartości zamówienia
      i będzie uwzględniać rozliczenie zaliczki w wysokości 10%.
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 8 umowy - kwota wynagrodzenia to 15% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie. Faktura płatna po montażu mechanicznym
      90% kanałów komina.
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 9 umowy - kwota wynagrodzenia to 10% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie. Faktura płatna po wykonaniu 90% kanałów
      oraz 100% montażu komina.
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 10 umowy - kwota wynagrodzenia to 5% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie. Faktura płatna po odbiorze końcowym, ale nie
      później niż 1 miesiąc po zakończeniu robót.
    Instalacja (...) to integralna część technologiczna rzeczonych kotłów (bloków
    energetycznych) składająca się z elementów technologicznych, głównie kanałów spalin

    oraz komina. Instalacja połączona z konstrukcją stalową jest trwale związana z podłożem,
    a służy do wyprowadzenia spalin z kotła.
    Umowa o podwykonawstwo nr (...) „(...)” jest umową kompleksową w skład której wchodzi
    wiele czynności/usług.
    W zakresie świadczenia wynikającego z łączącej Wykonawcę i Podwykonawcę umowy jest:
    - Opracowanie i przekazanie projektu instalacji,
    - Produkcja/zakup elementów zgodnie z projektem,
    - Dostawa elementów/urządzeń na teren budowy,
    - Montaż technologiczny elementów,
    - Montaż izolacji termicznej,
    - Uruchomienie instalacji będącej integralną częścią bloków energetycznych,
    - Szkolenia personelu w zakresie eksploatacji i konserwacji przedmiotu umowy,
    - Przekazanie do eksploatacji.
    W ramach umowy dostarczane są elementy wyposażenia instalacji technologicznej takie
    jak kanały spalin, kompensatory, króćce pomiarowe, elementy złączne (śruby, nakrętki,
    podkładki), komin, ale także izolacja termiczna, które służą realizacji kompleksowej usługi
    określonej w umowie.
    dostawy towarów są nierozłącznym elementem przedmiotowej usługi jaką Państwo
    świadczą w ramach umowy z Wykonawcą;
    część elementów składających się na instalację jest dostarczanych przez polskie firmy np.
    kanały spalin, kompensatory, króćce pomiarowe, na rzecz Wnioskodawcy. Komin jest
    dostarczany przez zagraniczną firmę na rzecz Wnioskodawcy;
    komin jest przedmiotem dostawy z Dani. Faktury wystawiane przez duńską firmę na rzecz
    Wnioskodawcy opatrzone są polskim numerem NIP. Produkcja komina i dostawa są
    oddzielnymi usługami świadczonymi na rzecz Wnioskodawcy.
    Montaż kanałów spalin polega na trwałym scaleniu dostarczonych segmentów kanałów
    (31 elementów) poprzez spawanie. Kanały spalin do konstrukcji wsporczej są przykręcane.
    Elementy takie jak kompensatory, komin (składający się 3 segmentów skręcanych na
    etapie montażu na budowie) oraz klapy (zasuwy – w zakresie dostawy klienta) są skręcane
    do kanałów spalin. Następnie wykonywany jest montaż izolacji termicznej. Faktycznego
    montażu dokonuje podmiot trzeci na zlecenie Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca bierze udział w procesie uruchomienia instalacji, na który składają się
    następujące czynności – opracowanie instrukcji obsługi dostarczonych i zamontowanych
    urządzeń, przeprowadzenie szkoleń w zakresie obsługi i konserwacji instalacji, udział w
    testach na zimno (uruchomienie wentylatorów ciągu, sprawdzenie szczelności układu).
    Montaż kanałów spalin jest usługą polegającą na trwałym scaleniu poprzez spawanie
    segmentów kanałów spalin lub skręcanie kanałów z przynależnymi elementami
    (kompensatory, komin, klapy zasuwy). W celu wykonania montażu niezbędne są narzędzia
    typu spawarki, zakrętarki, szlifierki, klucze dynamometryczne, wiertarki, ale także
    urządzenia dźwigowe), podnośniki rusztowania itp.
    Po montażu instalacja stanie się integralną częścią nieruchomości.
    Sposób zamontowania instalacji uniemożliwia łatwy jej demontaż lub przeniesienia w inne
    miejsce.
    Ewentualny demontaż w celu przeniesienia nie jest możliwy bowiem większość
    elementów ulegnie zniszczeniu.

    Cała instalacja oparta jest na zaprojektowanym fundamencie. Ewentualna próba
    przemieszczenia wiąże się z zabudową nowego fundamentu, demontażu i utylizacji izolacji
    termicznej (znikome szanse na odtworzenie), rozcięciu połączeń spawanych. Cały proces
    byłby ekonomicznie nieuzasadniony.
    Intencją zawartej umowy jest kompleksowa usługa montażu technologicznej instalacji (...)
    będącej integralną częścią bloku energetycznego.
    Wszystkie wymienione prace są przedmiotem umowy i stanowią zależny ciąg zdarzeń.
    Istotą umowy jest instalacja technologiczna, która, aby powstać musi być zaprojektowana,
    dostarczone muszą być elementy wyprodukowane/zakupione zgodnie z projektem, musi
    nastąpić ich montaż zgodnie z projektem a następnie uruchomienie i przekazanie do
    eksploatacji jako cześć integralna całego układu technologicznego.
    Wykonawca jest zainteresowany nabyciem jednej kompleksowej usługi „(...)”.
    Świadczeniem dominującym jest usługa budowalna polegająca na zabudowie nowej
    instalacji (...).
    Przedmiotem umowy jest realizacja usługi „(...)”. Nie następuje przeniesienie na
    Wykonawcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    W przypadku usługi nie można oddzielić towarów, które służą do jej realizacji od samej
    usługi, tym samym nie ma momentu przeniesienia własności towarów. Umowa
    przewiduje zakończenie robót i zakończenie inwestycji na podstawie protokołu odbioru
    końcowego robót.
    Wykonanie przedmiotu umowy nastąpi zgodnie z umową w dniu 17 września 2025 r.
    Umowa przewiduje zakończenie robót na podstawie protokołu odbioru końcowego robót.
    Pytania
    1) Czy w związku z rejestracją firmy Wnioskodawcą jako polskiego podatnika VAT i
      uzyskania polskiego numeru NIP, Wnioskodawca zobowiązany jest do rozliczenia
      podatku VAT w Polsce z tytułu zaliczki udokumentowanej fakturą 1. (...) wystawionej w
      dniu (...) 2024 r. przed datą rejestracji do VAT (tj. przed 11 grudnia 2024 r.) w
      przypadku, gdy zapłata za ww. fakturę nastąpiła (...) 2025 r., tj. po rejestracji
      Wnioskodawcy jako polskiego podatnika VAT?
    2) Czy w związku z rejestracją Wnioskodawcy jako polskiego podatnika VAT i uzyskania
      polskiego numeru NIP Wnioskodawca zobowiązany jest do rozliczenia podatku VAT w
      Polsce z tytułu usług wykonanych przed datą rejestracji jako polskiego podatnika VAT
      (tj. przed 11 grudnia 2024 r.) udokumentowanych fakturami o numerach 2. oraz 3.?
    3) Czy z tytułu transakcji dokumentowanych fakturami wystawionymi przez
      Wnioskodawcę po rejestracji jako polskiego podatnika VAT Wnioskodawca będzie
      podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja określona w umowie realizowana pomiędzy dwoma
    podmiotami posiadającymi siedzibę w dwóch różnych krajach unijnych podlega
    opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej (zwanej w Polsce podatkiem od towarów i
    usług).
    Zasady opodatkowania podatkiem od wartości dodanej określone zostały w dyrektywie
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347) oraz w przepisach ustawy o podatku od towarów i
    usług (Dz.U. z 2024r. poz. 361 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, na mocy której opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT
    czynności, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Podczas analizy obowiązków podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług na
    terytorium Polski w pierwszej kolejności należy ustalić czy mamy do czynienia z dostawą
    towarów czy świadczeniem usług.
    Ustawa o podatku od towarów i usług zawiera definicję dostawy towarów oraz
    świadczenia usług.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Dostawa towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług występuje gdy
    dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” było przedmiotem
    rozważań zarówno Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) oraz sądów
    administracyjnych w wydawanych wyrokach, jak i organów podatkowych w wydawanych
    interpretacjach indywidualnych.
    W wyroku z dnia 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staats-secretaris van Financien v.
    Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV, TSUE zaprezentował stanowisko, zgodnie z
    którym pojęcie dostawy towarów należy interpretować jako przeniesienie prawa do
    dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie doszło do przeniesienia prawa
    własności rzeczy.
    Wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny stoją na
    stanowisku, że pojęcie „przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”
    oznacza przede wszystkim możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, czyli władania
    nią jak właściciel. Powyższe jest określane jako przeniesienie faktycznej kontroli nad
    towarem i możliwość dysponowania nim (tzw. władztwo ekonomiczne) a nie możliwość
    rozporządzania lub władania rzeczą w sensie prawnym (prawo własności).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    O kwalifikacji danej czynności jako dostawy towarów, bądź świadczenia usług, rozstrzyga
    każdorazowo stan faktyczny rozpatrywanej sprawy (transakcji). Przedmiotem umowy o
    podwykonawstwo nr (...) z dnia 13 września 2024 r. jest wykonywanie robót szczegółowo
    wskazanych w paragrafie 2 pkt 1 umowy m.in. wykonanie prac projektowych, dostawa,
    montaż, uruchomienia, konfiguracja i przekazanie do eksploatacji kanałów spalin, wraz z
    kompensatorami oraz komina wraz ze wszelkim wyposażeniem i osprzętem. Inwestycja
    została określona w umowie jako: „(...).” Na skutek realizacji postanowień umowy nie
    dochodzi do przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel. Przedmiot
    umowy nie stanowi odpłatnej dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

    W świetle postanowień umowy o podwykonawstwo nr (...) z dnia 13 września 2024 r.,
    przedmiotem umowy są usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Usługi te w świetle
    regulacji art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.
    W świetle regulacji ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności (art. 15 ust. 1 ustawy o VAT).
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Według art. 28e ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług związanych z
    nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w
    obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej
    funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi,
    użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
    budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia
    nieruchomości.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Pojęcia te zostały doprecyzowane w prawodawstwie unijnym, tj.
    Rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.) -
    zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011. Rozporządzenie wiąże w całości i jest
    bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011 - do celów stosowania dyrektywy 2006/112
    /WE za „nieruchomość” uznaje się:
        a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która
        może stać się przedmiotem własności i posiadania;
        b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim
        osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy
        sposób zdemontować lub przenieść;
        c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub
        konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi,
        okna, dachy, schody i windy;
        d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
        konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku
        lub konstrukcji.
    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011, usługi związane z nieruchomościami, o
    których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają
    wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające
    wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
        a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element
        składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;

        b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
        mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Zgodnie z linią interpretacyjną organów podatkowych (m.in. pismo z dnia 7 sierpnia 2024
    r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP1-2.4012.232.2024.2.GK): „szczególne
    miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle
    odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości. W
    konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa
    wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa,
    która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości
    będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub
    fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości”.
    W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5
    i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, usługę, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
    z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do
    momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez
    okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają
    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z wyjątkiem:
          1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
            sposób, o którym mowa w ust. 1b;
          2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
            podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Powołany przepis art. 19a ust. 1 ustawy zawiera ogólną zasadę, zgodnie z którą obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi. Podatek
    od towarów i usług staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana
    została dostawa towarów bądź świadczenie usług i podlega rozliczeniu za ten okres.
    Jeżeli usługę wykonuje się etapami, to zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT usługę, dla
    której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności
    lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się
    te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Jeśli przed wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, wówczas
    obowiązek podatkowy, zgodnie a art. 19a ust. 8 ustawy o VAT powstanie z chwilą jej
    otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Brak jest przepisów prawa podatkowego, które zabraniają podatnikowi zarejestrowanemu
    do celów podatku od wartości dodanej w kraju innym niż Polska rejestrację do celów
    podatku od towarów i usług w Polsce w trakcie realizacji umowy.
    Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest uznanie za dopuszczane, wystawienie części
    faktur przez firmę Wnioskodawcą jako podatnika zarejestrowanego do celów podatku od
    towarów i usług na Łotwie (z NIP łotewskim), a po uzyskaniu rejestracji w podatku od
    towarów i usług w Polsce jako polskiego podatnika VAT (z NIP polskim).

    Faktury o numerach 1., 2. oraz 3. stanowiące realizację postanowień paragrafu 3 pkt 2 pkt
    1-4 wystawione przez Wnioskodawcę z numerem VAT LV(...) są wystawione prawidłowo, tj.
    zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
    Zgodnie z polskim przepisami, faktura proforma nie jest dokumentem księgowym i nie
    powoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług. Stanowi informację dla kontrahenta o konieczności uregulowania należności za
    towar lub usługę.
    Ad 1
    Przepisy ustawy o podatku od towarów usług, interpretacje indywidualne lub wyroki
    sądów administracyjnych nie zawierają regulacji lub wytycznych interpretacyjnych
    pozwalających w sposób jednoznaczny ustalić, czy fakt zapłaty zaliczki po rejestracji firmy
    Wnioskodawcą jako polskiego podatnika VAT wpływa na rozliczenie przez firmę
    Wnioskodawcą podatku VAT z tego tytułu w Polsce.
    Z tytułu wystawionej faktury 1. Wnioskodawca w myśl art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, nie był
    podatnikiem podatku od towarów i usług i nie był zobowiązany do rozliczenia podatku
    należnego z tytułu ww. faktury w Polsce.
    Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Obowiązek podatkowy z tytułu faktury 1. powstał z chwilą otrzymania zaliczki na
    podstawie wyżej przytoczonego art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, tj. w dniu (...) 2025 r.
    Firma Wnioskodawcy nie jest zobowiązana jest do rozliczenia podatku VAT w Polsce z
    tytułu zaliczki udokumentowanej fakturą 1. (Pro forma) wystawionej w dniu (...) 2024 r., tj.
    przed datą rejestracji do VAT (tj. przed 11 grudnia 2024 r.).
    Fakt otrzymania zapłaty z tytułu faktury 1. z dnia (...) 2024 r. (faktura zaliczkowa Pro forma)
    po zarejestrowaniu firmy Wnioskodawcy jako podatnika do celów podatku od towarów i
    usług w Polsce nie powoduje obowiązku dokonania rozliczenia podatku VAT w Polsce z
    tytułu tej faktury przez Wnioskodawcę.
    Ad 2
    Z tytułu wystawionych faktur o numerach 2. oraz 3. usługodawca, tj. Wnioskodawca, w
    myśl art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, nie był podatnikiem podatku od towarów i usług i nie była
    zobowiązany do rozliczenia podatku należnego z tytułu ww. faktur w Polsce.
    W myśl regulacji art. 28b ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług udokumentowanych
    fakturami o numerach 2. oraz 3. jest kraj siedziby usługobiorcy, tj. terytorium Polski.
    Podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
    zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku
    podatkowego.
    Powołany wyżej art. 19a ust. 1 ustawy o VAT zawiera ogólną zasadę, zgodnie z którą
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania
    usługi. Podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została
    dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

    Jeżeli usługę wykonuje się etapami, to zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT usługę, dla
    której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności
    lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się
    te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Obowiązek podatkowy w odniesieniu do usług nabywanych w ramach importu usług, do
    których stosuje się art. 28b ustawy o VAT, powstaje na zasadach ogólnych, tj. z chwilą
    wykonania usługi.
    Obowiązek podatkowy z tytułu faktur o numerze 2. oraz 3. powstał z chwilą wykonania
    usługi, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.
    Firma Wnioskodawcą nie jest zobowiązana do rozliczenia podatku VAT w Polsce z tytułu
    usług wykonanych przed datą rejestracji jako polskiego podatnika VAT (tj. przed 11
    grudnia 2024 r.) udokumentowanych fakturami wystawionymi (...) 2024 r. o numerach 2.
    oraz 3..
    Ad 3
    W dniu 11 grudnia 2024 r. Wnioskodawca został zarejestrowany jako polski podatnik VAT i
    uzyskał numer NIP (...).
    Faktury stanowiące realizację postanowień paragrafu 3 pkt 2 podpunkt 5-10 umowy
    Wnioskodawca wystawia podając na fakturach polski numer NIP, tj. (...).
    Faktury wystawione przez Wnioskodawcę jako podatnika zarejestrowanego do celów
    podatku od towarów i usług w Polsce stanowić będą transakcję krajową opodatkowaną
    23% stawką podatku VAT.
    Wnioskodawca w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT będzie podatnikiem podatku od
    towarów i usług i będzie zobowiązana do rozliczenia podatku należnego z tytułu faktur
    stanowiących realizację postanowień paragrafu 3 pkt 2 podpunkt 5-10 umowy.
    Zapłata za wykonywane usługi w myśl regulacji art. 108a ust. 1a ustawy o VAT w związku z
    załącznikiem nr 15 do ustawy o VAT dokonywana jest z zastosowaniem mechanizmu
    podzielonej płatności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe oraz w
    części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.

      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Zatem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju
    czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel.
    Chodzi przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie
    rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Według art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347 str. 1 ze
    zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalność rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przy czym, jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
      15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego
    obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Regulacja zawarta w
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ma zastosowanie wówczas, gdy miejscem świadczenia usług, a
    tym samym ich opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy, jest
    terytorium Polski oraz gdy są spełnione warunki dotyczące zarówno usługodawcy, jak i
    usługobiorcy.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Wskazana regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347
    z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

      Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje
      się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
    Zgodnie z art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    Na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
      sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
      podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Przepis art. 19a ust. 1 ustawy
    formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi. Oznacza to, że podatek staje się
    wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź
    świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Natomiast, w przypadku gdy
    przed dokonaniem dostawy towarów otrzymano całość lub część zapłaty, wówczas -
    stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania
    tej zapłaty.
    Przy czym, należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    zawierają definicji zaliczki. Według Słownika Języka Polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl),
    zaliczka oznacza część należności wpłacaną lub wypłacaną z góry na poczet tej należności.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że aby daną wpłatę pieniężną można było
    uznać za zaliczkę musi ona zostać dokonana na poczet przyszłej konkretnej transakcji.
    Zatem w momencie wpłaty musi być znany towar czy usługa, na które zostanie ona
    przeznaczona.
    Jednocześnie należy podkreślić, że zaliczka nie jest dodatkową czynnością podlegającą
    opodatkowaniu lecz jest integralnie związana z daną usługą lub sprzedażą konkretnego
    towaru, na poczet których została uiszczona. W przypadku zaliczek ustawodawca określił
    jedynie inny moment powstania obowiązku podatkowego niż w przypadku sprzedaży
    świadczonej bez pobrania zaliczki. Zatem, zaliczka powinna podlegać opodatkowaniu na
    takich samych zasadach jak świadczenie, którego dotyczy.
    Należy wskazać, że do rozliczenia podatku z tytułu jednej transakcji (dostawy/usługi)
    powinien być zobowiązany tylko jeden podatnik, co oznacza, że sposób rozliczenia

    podatku od zaliczki uiszczonej na poczet dostawy/usługi towarów przed jej dokonaniem,
    powinien być taki sam jak sposób rozliczenia dostawy tych towarów/tej usługi. Zatem, aby
    zapłatę na poczet przyszłych należności uznać za zaliczkę, muszą zostać spełnione
    następujące przesłanki:
    - zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe świadczenie
      powinno być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny (określone powinny być
      cechy identyfikujące rodzaj towaru bądź usługi),
    - konkretyzacja przyszłego świadczenia powinna być wystarczająco dokładna dla
      określenia zasad opodatkowania świadczenia, tj. w szczególności należy móc określić
      miejsce świadczenia i stawkę opodatkowania,
    - w momencie dokonania zaliczki strony nie mają intencji zmiany świadczenia w
      przyszłości.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
      - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Zatem, zgłoszenie rejestracyjne należy złożyć przed dniem wykonania pierwszej czynności
    opodatkowanej, określonej w art. 5 ustawy.
    Według art. 106a ust. 1 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
      1) sprzedaży, z wyjątkiem:
      a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
      faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
      nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
      towarów.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
      4,

      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem zarejestrowanym do VAT na Łotwie.
    (...) 2024 r. Wnioskodawca (Podwykonawca) zawarł umowę o podwykonawstwo ze spółką
    A. S.A. (Wykonawca), której przedmiotem jest wykonanie kompleksowej usługi „(...)”. Jak
    wskazał Wnioskodawca umowa z Wykonawcą jest umową kompleksową, w skład której
    wchodzi wiele czynności/usług, a dostawy towarów są nierozłącznym elementem
    świadczonej usługi. Część elementów składających się na instalację np. kanały spalin,
    kompensatory, króćce pomiarowe dostarczają na rzecz Wnioskodawcy polskie firmy.
    Natomiast komin dostarczyła na rzecz Wnioskodawcy zagraniczna firma (dostawa z Dani).
    W związku z ww. dostawą, duńska firma wystawiła na rzecz Wnioskodawcy fakturę
    zawierającą polski numer NIP (produkcja komina i dostawa są oddzielnymi usługami
    świadczonymi na rzecz Wnioskodawcy). Montaż wykonał na zlecenie Wnioskodawcy
    podmiot trzeci. Wnioskodawca bierze również udział w procesie uruchomienia instalacji.
    Wynagrodzenie za należyte i kompletne wykonanie przedmiotu umowy Strony ustaliły na
    zryczałtowaną kwotę. Zostanie ono powiększone o należny podatek VAT, zgodnie z
    obowiązującymi przepisami, w zakresie w jakim Wnioskodawca (Podwykonawca)
    zobowiązany jest do jego naliczenia.
    11 grudnia 2024 r. Wnioskodawca zarejestrował się w Polsce do celów VAT. Przed
    rejestracją,
    Wnioskodawca wystawił na rzecz Wykonawcy fakturę 1. z (...) 2024 r., fakturę 2. z (...) 2024
    r. oraz fakturę 3. z (...) 2024 r. Ww. faktury zawierają numer VAT LV(...), stawkę VAT 0% oraz
    adnotację reverse charge (odwrotne obciążenie). Na kolejnych fakturach, wystawianych
    po rejestracji jako podatnika VAT czynnego w Polsce, stanowiących realizację postanowień
    paragrafu 3 pkt 2 podpunkt 5 do 10 umowy, Wnioskodawca podaje polski numer NIP oraz
    stawkę VAT w wysokości 23% (transakcje krajowe).
    Zgodnie z umową, wykonanie przedmiotu umowy nastąpi 17 września 2025 r., na
    podstawie protokołu odbioru końcowego robót.
    Państwa wątpliwości dotyczą potwierdzenia, że nie są Państwo zobowiązani do rozliczenia
    podatku VAT w Polsce z tytułu zaliczki udokumentowanej fakturą Pro forma nr 1. (

## Pytanie

1) oraz usług udokumentowanych fakturami nr 2. i 3. (pytanie 2).
    Wskazali Państwo, że transakcja będąca przedmiotem zapytania jest świadczeniem
    kompleksowym, w którym świadczeniem dominującym jest usługa budowalna polegająca
    na zabudowie nowej instalacji (...).
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla
    celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako
    odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z
    ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, świadczenie to nie powinno być
    sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia
    (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że
    obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby
    sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności należy uznać za jednolite
    świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Na świadczenie złożone składa się
    więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu.
    Pojedyncze świadczenie traktowane jest jako element świadczenia kompleksowego
    wówczas, gdy nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego
    zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego i nie można wykonać lub
    wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego. Jeżeli jednak w skład
    realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu
    czynności głównej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma
    podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

    Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też
    kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach
    danego świadczenia ma charakter dominujący (np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w
    sprawie C-231/94, Faaborg-Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card
    Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w
    sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z
    glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej
    transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak
    właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas
    transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy
    istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także
    wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
    Świadczenie o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad
    właściwych dla świadczenia głównego.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
        1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
        2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca
    odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2
    ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność
    gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powołanych przepisów wynika więc, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz
    podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a,
    art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w
    miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla

    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Należy zauważyć, że w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące
    podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca
    świadczenia. Jedną z nich są usługi związane z nieruchomościami.
    Zgodnie z art. 28e ustawy:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami,
      usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak
      ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i
      używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce
      położenia nieruchomości.
    Powołany przepis stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie
    podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą,
    mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości
    jest tu zatem decydujące i determinuje ono miejsce opodatkowania usługi związanej z
    daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie
    usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce
    zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Definicje te zawiera rozporządzenie 282/2011.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
    a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może
      stać się przedmiotem własności i posiadania;
    b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone
      powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób
      zdemontować lub przenieść;
    c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji,
      bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody
      i windy;
    d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
      konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub
      konstrukcji.
    Jednocześnie w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z
      daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni
      związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
    a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy
      usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
      świadczonych usług;
    b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają
      na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a)opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną
      działkę, bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;
      b)świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;
      c) wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące
      budynku lub jego części;
      d) budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe
      dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych,
      kanalizacyjnych i podobnych;
      e) prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew, nawadnianie i
      nawożenie;
      f)badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;
      g)szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa jest
      wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości nieruchomości jako
      zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i strat w przypadku sporów;
      h) wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c),
      łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części
      nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
      i)świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o
      podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku
      jako kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu na
      podstawie praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i podobnych;
      j) przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do wykorzystania
      nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na korzystanie z części
      nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub polowanie, przyznawanie
      dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub korzystanie z infrastruktury, za którą
      pobiera się opłaty, takiej jak most lub tunel;
      k)utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami
      jak sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;
      l)utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów
      gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;
      m) instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub
      zamontowaniu są uznane za nieruchomość;
      n) utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad
      maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;
      o) zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w
      nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości komercyjnej,
      przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub na jego rzecz;
      p)pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz
      ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub praw
      rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane
      jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit. d);
      q) usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości,
      ustanowieniem lub przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach lub
      praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one
      traktowane tak jak rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie umów
      kupna lub sprzedaży nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku której
      dochodzi do zmiany stanu prawnego nieruchomości, nie zostaje przeprowadzona.

    W art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zdefiniowano katalog przesłanek negatywnych,
    tj. usług które nie są uznawane za związane z nieruchomościami. I tak, zgodnie z art. 31a
    ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
      a) opracowania planów budynku lub jego części, jeżeli nie są one przeznaczone na
      określoną działkę;
      b) przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część
      nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
      c) świadczenia usług reklamowych, nawet jeżeli wiąże się to z wykorzystaniem
      nieruchomości;
      d) pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o
      podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku
      jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej;
      e)udostępniania miejsca na stoisko podczas targów lub wystaw, łącznie z innymi
      powiązanymi usługami umożliwiającymi wystawcy przedstawienie towarów, takimi
      jak projekt stoiska, transport i przechowywanie towarów, udostępnianie maszyn,
      okablowanie, ubezpieczenie i reklama;
      f)instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli
      maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są
      lub nie stają się częścią nieruchomości;
      g)zarządzania portfelem inwestycji w nieruchomości;
      h) usług prawnych powiązanych z umowami, innych niż objęte ust. 2 lit. q), łącznie z
      doradztwem dotyczącym warunków umowy dotyczącej przeniesienia nieruchomości
      lub wykonania takiej umowy lub też udowodnienia istnienia takiej umowy, jeżeli
      takie usługi nie dotyczą przeniesienia tytułu do nieruchomości.
    Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie
    takich usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia
    nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna
    usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie
    usługa, która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości
    będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub
    fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.
    Z powołanych przepisów wynika, że dla uznania usługi za związaną z nieruchomością
    istotne są cechy, które można ująć w następujący sposób:
    - usługa powinna odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości, czyli takiej, która
      jest identyfikowalna co do jej indywidualnego położenia;
    - przedmiotem usługi powinna być skonkretyzowana nieruchomość lub usługa powinna
      być świadczona na/wobec konkretnej nieruchomości, a nie jakiejkolwiek;
    - ta konkretna nieruchomość powinna być wpisana w istotę świadczonej usługi, być jej
      centralnym elementem, nadając główny sens usłudze i determinować jej treść, co
      należy rozumieć w ten sposób, że usługa może być wykonana tylko i wyłącznie w
      bezpośrednim związku z tą a nie inną nieruchomością;
    - zmiana takiego miejsca, polegająca na ukierunkowaniu usługi na inną nieruchomość,
      powinna niweczyć istotę i sens pierwotnie świadczonej usługi.
    Wskazali Państwo, że przedmiotem umowy zawartej z Wykonawcą jest wykonanie
    kompleksowej usługi „(...)”. Miejscem świadczenia usług jest terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Instalacja (...) to integralna część technologiczna kotłów (bloków energetycznych),
    która składa się z elementów technologicznych, głównie kanałów spalin oraz komina.

    Instalacja połączona z konstrukcją stalową jest trwale związana z podłożem. W ramach
    umowy Spółka zobowiązana jest do wykonania prac projektowych, do dostawy, montażu,
    uruchomienia, konfiguracji i przekazania do eksploatacji kanałów spalin wraz z
    kompensatorami oraz komina wraz ze wszelkim wyposażeniem i osprzętem. Ponadto do
    Państwa należy opracowanie dokumentacji powykonawczej, przeniesienie praw własności
    intelektualnej, udzielenie gwarancji jakości i rękojmi za wady oraz usunięcie wad, w tym
    wad ujawnionych w okresie rękojmi za wady i gwarancji jakości, oraz przeprowadzenie
    szkolenia personelu Zamawiającego. W ramach umowy, dostarczane są elementy
    wyposażenia instalacji technologicznej, tj. kanały spalin, kompensatory, króćce
    pomiarowe, elementy złączne (śruby, nakrętki, podkładki), komin, ale także izolacja
    termiczna, które służą realizacji kompleksowej usługi określonej w umowie. Dostawy
    towarów są nierozłącznym elementem usługi jaką świadczą Państwo w ramach umowy z
    Wykonawcą. Montaż kanałów spalin polega na trwałym scaleniu (spawaniu) dostarczonych
    segmentów kanałów (31 elementów). Kanały spalin są przykręcane do konstrukcji
    wsporczej. Następnie do kanałów spalin skręcane są kompensatory, komin składający się
    3 segmentów skręcanych na budowie na etapie montażu oraz klapy. W dalszej kolejności
    wykonywany jest montaż izolacji termicznej. Do wykonania montażu niezbędne są
    narzędzia (spawarki, zakrętarki, szlifierki, klucze dynamometryczne, wiertarki) oraz
    urządzenia dźwigowe, podnośniki, rusztowania itp. Faktyczny montaż wykonywany jest
    przez podmiot trzeci działający na Państwa zlecenie. Spółka bierze również udział w
    procesie uruchomienia instalacji, na który składa się opracowanie instrukcji obsługi
    dostarczonych i zamontowanych urządzeń, przeprowadzenie szkoleń w zakresie obsługi i
    konserwacji instalacji, udział w testach na zimno (uruchomienie wentylatorów ciągu,
    sprawdzenie szczelności układu). Jak Państwo wskazali, wszystkie wymienione prace
    stanowią zależny ciąg zdarzeń. Istotą umowy jest instalacja technologiczna, której
    stworzenie wymaga zaprojektowania, dostarczenia elementów wyprodukowanych
    /zakupionych zgodnie z projektem, wykonania montażu zgodnie z projektem a następnie
    uruchomienia i przekazania do eksploatacji jako cześć integralna całego układu
    technologicznego. Nie można oddzielić towarów, które służą do realizacji usługi. Nie
    dochodzi do przeniesienia własności towarów.
    Wskazali Państwo również, że po montażu instalacja stanie się integralną częścią
    nieruchomości. Sposób zamontowania instalacji uniemożliwia jej łatwy demontaż lub
    przeniesienie w inne miejsce. Ewentualny demontaż w celu przeniesienia spowodowałby
    zniszczenie większości elementów. Cała instalacja oparta jest na zaprojektowanym
    fundamencie w związku z czym próba jej przemieszczenia wiąże się z zabudową nowego
    fundamentu, demontażu i utylizacji izolacji termicznej (przy czym szanse odtworzenia są
    znikome) oraz rozcięciu połączeń spawanych. Takie działanie byłoby ekonomicznie
    nieuzasadnione.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują na bezpośredni związek usługi świadczonej
    przez Państwa z konkretną, oznaczoną nieruchomością (...). Nieruchomość, która w
    opisanym przypadku znajduje się w Polsce jest elementem centralnym i niezbędnym z
    punktu widzenia usług, o których mowa we wniosku. Należy zatem uznać, że usługi
    świadczone przez Państwa na rzecz Wykonawcy stanowią usługi związane z
    nieruchomością, w rozumieniu art. 28e ustawy. Jak wynika z tego przepisu miejscem
    świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia tych
    nieruchomości. Oznacza to, że miejscem opodatkowania usług świadczonych na rzecz
    Wykonawcy jest - stosownie do art. 28e ustawy miejsce położenia nieruchomości, tj.
    Polska.
    Z wniosku wynika, że umowa dotycząca wykonania kompleksowej usługi „(...)” została
    zawarta (...) 2024 r. Strony umowy to polski podatnik VAT (Wykonawca) oraz podatnik
    zarejestrowany do VAT na Łotwie posługujący się nr VAT LV(...) (Wnioskodawca).
    Wnioskodawca został zarejestrowany jako polski podatnik VAT 11 grudnia 2024 r. Przed
    dokonaniem rejestracji dla celów VAT w Polsce, Wnioskodawca wystawił na rzecz
    Wykonawcy:

    - fakturę 1., która stanowi zaliczkę na realizację kompleksowej usługi w wysokości 10%
      wartości zamówienia. Faktura została wystawiona (...) 2024 r., po przedstawieniu
      bankowej gwarancji zwrotu zaliczki (zgodnie z paragrafem 3 pkt 2 podpunkt 1 i 2
      umowy). Faktura zawiera wszystkie elementy przewidziane przez przepisy prawa
      łotewskiego oraz dopisek „PRO FORMA”. Faktura została zapłacona (...) 2025 r.,
    - fakturę nr 2. – faktura wystawiona (...) 2024 r. na kwotę w wysokości 5% wynagrodzenia
      określonego w umowie, po wykonaniu projektu wstępnego (zgodnie z paragrafem 3
      pkt 2 podpunkt 3 umowy). Faktura została zapłacona (...) 2024 r.,
    - fakturę 3. – faktura wystawiona (...) 2024 r. na kwotę 5% wynagrodzenia określonego w
      umowie, po uzgodnieniu projektu (zgodnie z paragrafem 3 pkt 2 podpunkt 4 umowy).
      Faktura została zapłacona (...) 2024 r.
    Na ww. fakturach, Wnioskodawca wskazał numer VAT LV(...), stawkę podatku VAT w
    wysokości 0% oraz adnotację reverse charge (odwrotne obciążenie).
    Odnosząc się do wątpliwości związanych z prawidłowym rozliczeniem podatku VAT należy
    wskazać, że zgodnie z powołanymi przepisami regulującymi kwestię opodatkowania usług
    - czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju. Przy czym, w przypadku transakcji
    międzynarodowych, świadczenie usług podlega opodatkowaniu w Polsce jedynie wówczas
    gdy miejscem ich świadczenia ustalonym na podstawie art. 28b ustawy i następnymi jest
    Polska. Co do zasady, podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT należnego
    jest podmiot świadczący usługę, w niektórych przypadkach jednak jest to nabywca usługi,
    o czym stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    W sytuacji gdy miejscem opodatkowania danej usługi jest Polska, a podmiot świadczący
    usługę jest czynnym zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku VAT, wówczas to ten
    usługodawca wystawia fakturę zgodnie z przepisami polskiej ustawy wykazując w niej
    polski podatek VAT lub stosując zwolnienie na podstawie obowiązujących w Polsce
    przepisów.
    Natomiast w przypadku, gdy miejscem świadczenia (opodatkowania) danej usługi jest
    Polska, nabywcą usługi jest polski podatnik podatku VAT ale usługodawcą jest podmiot
    nieposiadający w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej - wówczas to polski nabywca rozlicza podatek VAT z danej transakcji jako
    tzw. import usług. W takiej sytuacji zagraniczny podatnik wystawia fakturę zgodnie z
    przepisami obowiązującymi w jego kraju. Faktura taka nie zawiera kwoty podatku VAT. To
    polski nabywca usługi jest zobowiązany do wykazania podatku należnego w JPK_VAT.
    Jak wskazałem, miejscem opodatkowania usługi świadczonej przez Państwa na rzecz
    Wykonawcy jest Polska, zgodnie z art. 28e ustawy. Realizując świadczenie
    udokumentowane fakturą nr 2. z (...) 2024 r., tj. wykonanie projektu wstępnego oraz
    świadczenie udokumentowane fakturą nr 3. z (...) 2024 r. (uzgodnienie projektu) Spółka
    nie miała siedziby działalności gospodarczej w Polsce, nie posiadała w Polsce stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczyło w realizacji świadczeń
    na rzecz Wykonawcy oraz nie była zarejestrowana w Polsce dla celów VAT, zgodnie z art.
    96 ust. 4 ustawy. Jednocześnie nabywca usług (Wykonawca) jest podatnikiem, o którym
    mowa w art. 15 ustawy, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej w Polsce.
    Powyższe oznacza, że w tym przypadku zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 17
    ust. 1 pkt 4 ustawy. W związku z tym, podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku
    VAT z tytułu świadczenia usług udokumentowanych fakturami nr 2. i 3. z (...) 2024 roku był
    nabywca usług, tj. Wykonawca.
    Natomiast (...) 2024 r., tj. przed rejestracją dla celów VAT w Polsce, wystawili Państwo
    fakturę Pro forma nr 1., która jak Państwo wskazali stanowi zaliczkę na realizację
    kompleksowej usługi, w wysokości 10% wartości zamówienia. Faktura została zapłacona
    (...) 2025 r., tj. po zarejestrowaniu Państwa Spółki w Polsce dla celów VAT.

    Z powołanego art. 19a ust. 8 ustawy wynika, że w przypadku gdy przed dokonaniem
    dostawy towarów lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, wówczas
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tej zapłaty. Zatem, skoro (...) 2025 r.
    otrzymali Państwo zaliczkę to oznacza, że w tym momencie - stosownie do art. 19a ust. 8
    ustawy - powstał obowiązek podatkowy. W momencie otrzymania zaliczki dotyczącej
    realizacji usługi kompleksowej i powstania obowiązku podatkowego byli już Państwo
    zarejestrowani w Polsce jako podatnik VAT. W związku z tym, zgodnie z przepisami
    polskiej ustawy o VAT, powinni Państwo wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie
    zaliczki od Wykonawcy, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 i pkt 4 w zw. z art. 106a pkt 1
    ustawy i rozliczyć w Polsce podatek VAT z tego tytułu.
    Do momentu kiedy Spółka nie była zarejestrowana dla celów podatku VAT na terytorium
    kraju, to nabywca na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy był zobowiązany do rozliczenia
    podatku należnego z tytułu usługi realizowanej przez Spółkę, a tym samym
    opodatkowania świadczeń udokumentowanych fakturami nr 2. i 3. z (...) 2024 r. W sytuacji
    bowiem, gdy Spółka nieposiadająca siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce nie była w Polsce zarejestrowana jako podatnik VAT czynny,
    natomiast nabywca był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT
    posiadającym siedzibę działalności w Polsce, były spełnione przesłanki, o których mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Niemniej jednak późniejsza rejestracja Spółki jako podatnika
    VAT w Polsce wpływa na opodatkowanie świadczeń udokumentowanych fakturami nr 2. i
    3. z (...) 2024 r., opłaconych odpowiednio (...) 2024 r. i (...) 2024 r.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że ustalenie momentu powstania obowiązku
    podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej
    wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi
    kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Wskazać jednak należy, że o
    faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie
    wykonania tej usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest
    określany przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego
    rodzaju usług.
              1Jak stanowi art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z zasady dotyczącej swobody zawierania umów wynika, że strony mogą dowolnie
    kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa,
    w tym także przepisy prawa podatkowego. Podkreślić jednakże należy, że ustalenie
    zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno
    następować w sposób obiektywny. Oznacza to, że postanowienia umowne w tej kwestii
    niewątpliwie są istotne, niemniej jednak należy zwrócić uwagę na charakter i specyfikę
    danego świadczenia. Zatem, ewentualne postanowienia umowne o uznaniu usługi za
    wykonaną, pozostają bez znaczenia dla określenia momentu powstania obowiązku w
    podatku od towarów i usług.
    Zasadniczo dla uznania, iż usługa została wykonana decydujące znaczenie ma moment jej
    faktycznego świadczenia. O wykonaniu usługi będzie decydować jej rzeczywiste
    zrealizowanie, łącznie z czynnościami, które są elementem świadczenia usługi. Można
    zatem stwierdzić, że wykonanie usługi w znaczeniu faktycznym to zrealizowanie przez
    wykonawcę pewnych prac, które zgodnie z umową zobowiązał się zrealizować.
    Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego, wykonać, wykonywać to znaczy
    wprowadzić w czyn, zrobić coś, uczynić, urzeczywistnić, zrealizować, spełnić (Słownik

    Języka Polskiego PWN, III tom, Warszawa 1999 r.). Zatem momentem wykonania usługi
    jest moment wykonania (zrealizowania) wszystkich działań i czynności składających się na
    daną usługę.
    W sprawie będącej przedmiotem wniosku mamy do czynienia z usługą kompleksową, na
    którą składa się szereg czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę. Oznacza to, że
    momentem wykonania świadczonej przez Wnioskodawcę usługi kompleksowej jest
    moment wykonania (zrealizowania) wszystkich działań i czynności składających się na tą
    usługę. Z okoliczności sprawy nie wynika, że w sprawie znajdują zastosowanie przepisy
    szczególne regulujące kwestię ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego. A
    zatem obowiązek podatkowy dla świadczonej przez Wnioskodawcę usługi kompleksowej
    należy ustalić, na podstawie ogólnej zasady wynikającej z art. 19a ust. 1 ustawy, tj. z chwilą
    jej wykonania. Oznacza to, że wszystkie kwoty, tj. zarówno te wynikające z faktury nr 2., 3.
    jak i z faktury Pro forma nr 1. stanowią zaliczki na poczet usługi kompleksowej.
    Jak wskazałem, zaliczka nie jest dodatkową czynnością podlegającą opodatkowaniu, lecz
    jest integralnie związana z daną sprzedażą konkretnej usługi bądź konkretnego towaru, na
    poczet której została uiszczona. Zaliczka powinna zatem podlegać opodatkowaniu na
    takich samych zasadach jak świadczenie, którego dotyczy. Sposób rozliczenia podatku od
    zaliczki uiszczonej na poczet usługi przed jej realizacją powinien być taki sam jak sposób
    rozliczenia podatku od tej usługi. Zatem, z uwagi na rejestrację Spółki w Polsce jako
    podatnika podatku VAT, co miało miejsce 11 grudnia 2024 r., ostateczne rozliczenie
    (opodatkowanie) podatkiem należnym świadczeń udokumentowanych fakturami
    wystawionymi i opłaconymi przed rejestracją dla celów VAT w Polsce (faktura nr 2. i 3. z
    (...) 2024 r.) oraz zapłaty otrzymanej po rejestracji spoczywa na Państwa Spółce w ramach
    jednej transakcji, tj. usługi kompleksowej.
    Należy przy tym zauważyć, że ostateczne wykonanie przedmiotu umowy miało nastąpić 17
    września 2025 roku. Zatem w związku z realizowaną usługą działacie Państwo jako
    zarejestrowany podatnik VAT, o którym mowa w art. 96 ust. 4 ustawy.
    W konsekwencji z uwagi na to, że do rozliczenia podatku z tytułu jednej transakcji
    (świadczenia usługi kompleksowej) powinien być zobowiązany tylko jeden podatnik,
    opodatkowanie świadczeń udokumentowanych fakturami wystawionymi i opłaconymi
    przed rejestracją Spółki dla celów VAT w Polsce dokonane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy powinno zostać skorygowane. Cała transakcja, tj. świadczenia dokumentowane
    fakturami przed rejestracją dla celów VAT w Polsce oraz świadczenia wykonywane po dniu
    rejestracji dla celów VAT, tj. po 11 grudnia 2024 r. powinny zostać rozliczone przez Spółkę
    z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT. Zatem Spółka, jest zobowiązana do
    dokonania korekty rozliczeń dotyczących świadczeń udokumentowanych fakturami nr 2. i
    3. oraz fakturą Pro forma nr 1., ponieważ jak wskazałem sposób rozliczenia podatku
    zaliczki uiszczonej na poczet usługi przed jej dokonaniem powinien być taki sam jak
    sposób rozliczenia podatku od tej usługi.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania nr 1, z którego wynika, że fakt otrzymania
    zapłaty z tytułu faktury Pro forma nr 1. z (...) 2024 r. (faktura zaliczkowa Pro forma) po
    zarejestrowaniu Spółki jako podatnika do celów podatku VAT w Polsce, nie powoduje
    obowiązku dokonania rozliczenia podatku VAT w Polsce z tytułu tej faktury przez Spółkę
    jest nieprawidłowe.
    Również stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym Spółka nie jest
    zobowiązana do rozliczenia podatku VAT w Polsce z tytułu usług wykonanych przed datą
    rejestracji jako polskiego podatnika VAT (tj. przed 11 grudnia 2024 r.) udokumentowanych
    fakturami nr 2. oraz 3. wystawionymi (...) 2024 r. jest nieprawidłowe.
    Ad 3
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy z tytułu transakcji dokumentowanych
    fakturami wystawionymi po dokonaniu rejestracji jako polskiego podatnika VAT, będą
    Państwo podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy.

    Państwa zdaniem, po dokonaniu rejestracji jako polskiego podatnika VAT Spółka będzie
    podatnikiem podatku VAT i będzie zobowiązana do rozliczenia podatku należnego z tytułu
    faktur stanowiących realizację postanowień paragrafu 3 pkt 2 podpunkt 5-10 umowy.
    Przedmiotowe faktury będą dokumentować transakcję krajową i powinny zawierać kwotę
    podatku VAT oraz polski numer NIP Spółki.
    Na wstępie należy zauważyć, że o tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług, czy też nie, nie decyduje fakt zarejestrowania się podmiotu dla celów
    tego podatku, lecz charakter czynności jakie wykonuje. Nawet jeśli podmiot nie jest
    zarejestrowany w państwie członkowskim jako podatnik podatku VAT, to występuje jako
    taki podatnik z uwagi na fakt wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem.
    Z wniosku wynika, że (...) 2024 r. Spółka zawarła z Wykonawcą umowę, której
    przedmiotem jest „(...)”. Spółka świadczy na rzecz Wykonawcy usługę kompleksową, na
    którą składa się wiele czynności/usług, w tym m.in. opracowanie i przekazanie projektu
    instalacji, produkcja/zakup elementów zgodnie z projektem, dostawa elementów
    /urządzeń na teren budowy oraz montaż technologiczny elementów i izolacji termicznej.
    W celu realizacji umowy nabywają Państwo towary zarówno od podmiotów polskich (część
    elementów składających się na instalację) jak i zagranicznych (dostawa komina z Danii) a
    także usługi (montaż). Zatem, działają Państwo w Polsce w charakterze podatnika, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy.
    Przed rejestracją dla celów VAT w Polsce wystawili Państwo fakturę Pro forma nr 1. z (...)
    2024 r. oraz faktury nr 2. i 3. z (...) 2024 r. Natomiast po rejestracji jako podatnik VAT w
    Polsce wystawiają Państwo na rzecz Wykonawcy faktury związane z realizacją
    postanowień paragrafu 3 pkt 2 podpunkt 5-10 umowy. Umowa przewiduje następujące
    płatności:
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 5 umowy - kwota wynagrodzenia to 5% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie, faktura płatna po wykonaniu projektu
      wykonawczego;
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 6 umowy - kwota wynagrodzenia to 20% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie, faktura płatna przed dostawą głównych
      elementów;
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 7 umowy - kwota wynagrodzenia to 25% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie, faktura płatna po dostawie głównych
      elementów.
      Faktura zostanie wystawiona na równowartość 35% wartości zamówienia i będzie
      uwzględniać rozliczenie zaliczki w wysokości 10%;
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 8 umowy - kwota wynagrodzenia to 15% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie, faktura płatna po montażu mechanicznym
      90% kanałów komina;
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 9 umowy - kwota wynagrodzenia to 10% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie, faktura płatna po wykonaniu 90% kanałów
      oraz 100% montażu komina;
    - paragraf 3 pkt 2 podpunkt 10 umowy - kwota wynagrodzenia to 5% wartości
      wynagrodzenia określonego w umowie, faktura płatna po odbiorze końcowym, ale nie
      później niż 1 miesiąc po zakończeniu robót.
    Wykonanie przedmiotu umowy nastąpi zgodnie z umową w dniu 17 września 2025 r., na
    podstawie protokołu odbioru końcowego robót. W czasie realizacji świadczeń wskazanych
    w paragrafie 3 pkt 2 podpunkt 5-10 umowy działacie Państwo jako zarejestrowany
    podatnik VAT, o którym mowa w art. 96 ust. 4 ustawy. Oznacza to, że ciąży na Państwu
    obowiązek rozliczenia podatku VAT, a co za tym idzie również obowiązek wystawiania

    faktur (w związku ze spełnieniem świadczeń wskazanych w paragrafie 3 pkt 2 podpunkt 5-
    10 umowy), stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Elementy jakie powinna zawierać faktura określa art. 106e ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7
      i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
      dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem (...).
    Zatem słusznie Państwo rozpoznali, że faktury związane z realizacją postanowień
    paragrafu 3 pkt 2 podpunkt 5-10 umowy powinny zawierać polski nr identyfikacji
    podatkowej Spółki oraz właściwą stawkę podatku VAT.
    Tym samym stanowisko w zakresie pytania 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Informuję również, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Spółki, a nie wywiera skutku
    prawnego dla Wykonawcy.
    Jednocześnie, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które
    nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Ponadto informuję, że odnośnie wysokości stawki podatku nie mogę zająć stanowiska, ze
    względu na to, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku VAT dla czynności dostawy
    towarów lub świadczenia usług dokonywanych od 1 lipca 2020 r. może być określona
    wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej, zgodnie z art. 42a ustawy. Na
    podstawie art. 42b ust. 1 ustawy w powiązaniu z art. 42a ustawy, podatnik może wystąpić
    do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej
    (WIS), która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem
    dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo
    świadczenia usług.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.