Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.421.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 18
    lipca 2025 r. (wpływ 18 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i rozpoczął prowadzenie działalności,
    której dotyczy niniejszy wniosek 16 marca 2025 r. Wnioskodawca posiada nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych [zwanej dalej: „Ustawą o PIT”]. Wnioskodawca korzysta z
    formy opodatkowania - podatek liniowy.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, a
    także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Działalność jest działalnością
    twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Wnioskodawca realizuje projekt, w ramach którego tworzy i ulepsza Oprogramowanie (...).
    (...).
    Oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało wyposażone, zostały i są
    dostosowane do ściśle sprecyzowanych wymagań użytkownika docelowego, co podkreśla
    fakt, że wytworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie jest utworem unikalnym,
    niedostępnym dotychczas na rynku. Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala zastąpić
    dotychczas wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi
    rozwiązaniami. Tym samym tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Wnioskodawcę
    oprogramowania i jego części stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).
    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do
    programu komputerowego, podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa
    majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości
    Wnioskodawcy jako twórcy oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości
    na podmiot zamawiający zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania.
    W ramach Umowy zawartej ze Spółką z (...) maja 2025 r. Wnioskodawca przenosi na nią
    autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w ramach wykonywania tejże
    Umowy. Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie za wykonane, w ramach

    Umowy zlecenia, przy czym część otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu na Spółkę zlecającą opracowanie
    oprogramowania. Zatem część uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu stanowi
    dochód z KPWI, uwzględnionych w cenie świadczonych usług.
    Kwalifikowany dochód z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej [zwane
    dalej: „KPWI”], oznacza, że dochód w opisanej sytuacji we wniosku osiągany jest z tytułu
    sprzedaży KPWI. W związku z wykonywanymi usługami Wnioskodawca uzyskuje dochód z
    KPWI uwzględniony w cenie świadczonych usług.
    Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw jego twórczej działalności o indywidualnym
    charakterze. Efekt pracy Wnioskodawcy odpowiada aktualnym potrzebom i wymaganiom
    branży i jest zgodny z panującymi w tym zakresie trendami i uwarunkowaniami prawnymi.
    Należy podkreślić, że wykonywana przez Wnioskodawcę praca nie jest nakierowana na
    uzyskanie rutynowych zmian produktu, a na kreatywne wytworzenie od podstaw nowego
    oprogramowania.
    W ramach czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę zdobywa on, poszerza i łączy
    wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Ze strony konstrukcyjnej Oprogramowanie składa się z kilku warstw - warstwy
    programistycznej, tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), będącego
    zestawem instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu, warstwy
    wizualnej, na którą składają się elementy graficzne oraz interfejsu zapewniającego
    interoperacyjność wspomnianego kodu, elementów audiowizualnych oraz urządzenia
    użytkownika końcowego (telefonu komórkowego, tabletu, komputera). Połączenie
    wszystkich tych elementów stanowi kompletne Oprogramowanie.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za
    poprzedni rok nie przekroczyły 2 mln euro. Nie ma więc obowiązku prowadzić ksiąg
    rachunkowych i ich nie prowadzi. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Wskazane poniżej wydatki są faktycznie ponoszone przez Wnioskodawcę na prowadzoną
    bezpośrednio przez Niego działalność gospodarczą związaną z KPWI. Ponownie
    podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, na podstawie
    której jest w stanie przyporządkować konkretną wartość ww. kosztów do wytworzenia,
    ulepszenia lub rozwoju konkretnego oprogramowania lub jego części.
    Wnioskodawca w każdym roku podatkowym ponosi koszty działalności gospodarczej
    związanej bezpośrednio z wytwarzaniem i rozwojem Oprogramowania, stanowiących
    przedmiot ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Wnioskodawca w toku prac nad Oprogramowaniem ponosi następujące koszty
    prowadzonej działalności:
    · koszty zakupu sprzętu komputerowego,
    · koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych,
    · koszty zakupu licencji na programy komputerowe.
    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną ewidencję zgodnie z wymogiem art. 30cb
    pkt 2 Ustawy o PIT od (...) maja 2025 r. Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić w
    prowadzonej ewidencji rachunkowej pozycje związane z wykonaniem zlecenia na
    podstawie zawartej Umowy. Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkową w sposób
    zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
    przypadających na Oprogramowanie. Ewidencja jest odrębna od podatkowej księgi

    przychodów i rozchodów, ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym
    powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi dochodami z KPWI. Odrębna ewidencja w
    postaci szczegółowego rejestru przychodów i kosztów związanych z KPWI umożliwia
    wyodrębnienie każdego KPWI, ustalenie przychodów i kosztów przypadających na każde
    KPWI oraz obliczenie dochodu (straty) z KPWI.
    Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5%
    uzyskanego dochodu kwalifikowanego z KPWI za 2025 r.
    Poprzez zastosowanie wspólnego identyfikatora KPWI-NNN w stosunku do wszystkich
    dokumentów przychodów i kosztów tego samego KPWI możliwe jest ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    KPWI osobno, w tym powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi dochodami z
    każdego KPWI odrębnie.
    W związku z tym, że w przypadku rozliczenia podatku dochodowego z wykorzystaniem
    mechanizmu IP BOX Wnioskodawca będzie osiągał dochody opodatkowane wg
    dotychczasowych zasad oraz dochody opodatkowane stawką 5%, w celu ustalenia
    dochodu z Oprogramowania, koszty wspólne, których Wnioskodawca nie może przypisać
    jednoznacznie do przychodów z Oprogramowania zostaną przypisane do przychodów z
    Oprogramowania w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym w
    ogólnej kwocie przychodów. Przedsiębiorca ma możliwość wyodrębnienia kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każdy rodzaj
    Oprogramowania, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    W rezultacie, wobec braku regulacji w tym zakresie na gruncie przepisów o IP BOX - na
    zasadzie analogii do art. 22 ust. 3 ustawy o PIT zostanie zastosowana zasada podziału
    kosztów wspólnych w przypadku ponoszenia kosztów uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego.
    W piśmie z 18 lipca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących
    odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „Oprogramowania”, którego dotyczy wniosek?
      Należy ponadto wyjaśnić jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu
      opracowania nowego „Oprogramowania” lub ulepszenia/rozwijania istniejącego, a w
      szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
        w praktyce gospodarczej „Oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji
        projektu, w ramach którego tworzy, rozwija i ulepsza Pan „Oprogramowanie”?
    Odpowiedź: Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w projektowaniu i
    implementacji nowych funkcji w platformie (...). Wnioskodawca rozwija kod źródłowy,
    projektuje algorytmy zarządzania (...), co usprawnia funkcjonalność i wydajność
    Oprogramowania.
      b) w oparciu o jakie technologie zostało wytworzone/rozwinięte/ulepszone przez Pana
        „Oprogramowanie”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?
    Odpowiedź: Oprogramowanie zostało wytworzone i rozwinięte w oparciu o technologię
    (...). Wnioskodawca zastosował nowe koncepcje, takie jak (...), których wcześniej nie
    stosował w swojej praktyce gospodarczej.
      c) co powoduje, iż wytworzone/rozwinięte/ulepszone przez Pana „Oprogramowanie”
        różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i zleceniodawcy? Na czym polega
        oryginalność tego „Oprogramowania”?

    Odpowiedź: Oprogramowanie różni się od wcześniejszych rozwiązań (...). Oryginalność
    polega na autorskim projektowaniu i wdrażaniu (...).
      d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „Oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu/ulepszeniu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Zastosowanie technologii (...) powoduje, że Oprogramowanie różni się od
    dotychczasowych rozwiązań Wnioskodawcy. Dodatkowo wykorzystanie (...) stanowi
    nowość w jego praktyce.
    2. W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pana prace są:
        podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
        wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
      proszę wyjaśnić:
      a) na czym polega systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana
        działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
    Odpowiedź: Systematyczność działań Wnioskodawcy polega na cyklicznym planowaniu i
    realizacji zadań w ramach wyznaczonych (...). Obejmuje to analizę potrzeb rynku (...),
    projektowanie i rozwój nowych funkcjonalności, wdrażanie ich w środowisku (...) oraz
    testowanie i optymalizację. Każdy etap pracy jest dokumentowany i podlega regularnym
    przeglądom.
      b) jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych
        „Oprogramowań” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania
        zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Wnioskodawca postawił sobie za cel stworzenie i rozwój (...). W latach 2023-
    2024 celem było wdrożenie (...).
      c) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
        rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
        praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Wnioskodawca osiągnął cele obejmujące (...). (...).
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie), a które
        z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego „Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca opracował harmonogram prac obejmujący okres od początku
    2023 r. do końca 2024 r., podzielony na etapy wdrażania: (...).
    3. W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy i rozwija/ulepsza Pan
      „Oprogramowanie” proszę wyjaśnić:
      a) jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
        poszczególnego „Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Przed rozpoczęciem realizacji Oprogramowania Wnioskodawca dysponował
    wiedzą z zakresu programowania w językach (...).
      b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej
        działalności?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu (...).
      c) przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają poszczególne innowacyjne
        rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone
        oprogramowania od już istniejących?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wykorzystuje innowacyjne technologie takie jak (...). (...).
      d) jakie produkty, usługi, procesy oferuje Pan dotychczas w swojej działalności?

    Odpowiedź: Wnioskodawca oferuje produkty i usługi związane z tworzeniem oraz
    rozwijaniem (...). (...).
      e) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
        programistycznych oparte są te produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Produkty i usługi Wnioskodawcy oparte są na wiedzy z zakresu
    programowania (...). (...).
      f) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
    Odpowiedź: Wnioskodawca zaplanował dalszy rozwój (...). (...).
      g) w jaki sposób realizuje Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
    Odpowiedź: Wnioskodawca realizuje zaplanowane przedsięwzięcie etapowo, według
    harmonogramu (...). Każdy etap obejmuje analizę potrzeb, projektowanie funkcji,
    implementację kodu (...).
      h) co jest efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji
        opisanego projektu?
    Odpowiedź: Efektem działań Wnioskodawcy jest rozbudowana (...). (...).
    4. Czy efekty Pana pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania), które
      nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczały/odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
        zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie były/nie są efektem pracy która wymagała/wymaga do osiągnięcia rezultatu
        jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z
        góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      · nie były/nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez klientów?
    Odpowiedź: Tak, efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczają się oryginalnym,
    twórczym charakterem i stanowią nową, nieistniejącą wcześniej wartość niematerialną.
    Nie są efektem wyłącznie odtwórczych umiejętności programistycznych ani realizacją
    przewidywalnych schematów. Wnioskodawca tworzy rozwiązania twórcze, a nie jedynie
    techniczną realizację projektów narzuconych przez klientów.
    5. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan odpowiednio „Oprogramowaniem” zawsze, tj.
      zarówno w przypadku tworzenia, rozwijania, jak i ulepszania są odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługują Panu majątkowe prawa
      autorskie do tego „Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Tak, efekty pracy Wnioskodawcy zawsze stanowią odrębne programy
    komputerowe lub ich części, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa
    autorskie do wytworzonego Oprogramowania do chwili ich przeniesienia na kontrahenta
    zgodnie z postanowieniami umowy.
    6. Czy w przypadku, gdy rozwija/ulepsza Pan „Oprogramowanie” Pana działania zmierzają
      do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego „Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Tak, działania Wnioskodawcy w zakresie rozwijania i ulepszania
    Oprogramowania zawsze zmierzają do poprawy jego użyteczności i funkcjonalności.
    Każda modyfikacja ma na celu rozszerzenie możliwości (...).
    7. Czy w przypadku, gdy rozwija/ulepsza Pan „Oprogramowanie” – efekt Pana pracy w
      postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed

      implementacją, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci
      programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, w przypadku rozwijania i ulepszania Oprogramowania, efekty pracy
    Wnioskodawcy w postaci nowych rozwiązań, jeszcze przed implementacją, stanowią
    nowe, odrębne utwory w postaci programu komputerowego lub jego części. Każdy taki
    utwór podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych jako samodzielny przejaw działalności twórczej.
    8. Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż Spółka)?
    Odpowiedź: Nie, Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za
    efekty swojej pracy. Odpowiedzialność za dalsze wykorzystanie, wdrożenie i ewentualne
    skutki funkcjonowania Oprogramowania ponosi Spółka, na rzecz której Wnioskodawca
    przenosi majątkowe prawa autorskie zgodnie z postanowieniami umowy.
    9. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartą umową, są wykonywane pod
      kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez Spółkę?
    Odpowiedź: Nie, usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie są wykonywane pod
    kierownictwem Spółki ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez Spółkę. Wnioskodawca
    realizuje usługi samodzielnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, decydując
    o sposobie, miejscu i czasie wykonywania prac zgodnie z umownym zakresem współpracy.
    10. Czy wykonując te usługi ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością?
    Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca ponosi pełne ryzyko gospodarcze związane z
    prowadzoną działalnością. Obejmuje ono odpowiedzialność za jakość, terminowość i
    skuteczność wykonania usług oraz za konieczność ponoszenia kosztów związanych z
    prowadzeniem działalności, takich jak zakup sprzętu, oprogramowania czy kosztów
    operacyjnych.
    11. W jaki sposób umowa ze Spółką reguluje kwestię Pana wynagrodzenia? Czy otrzymuje
      Pan wynagrodzenie:
      a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Spółkę praw do „Oprogramowania” (jeśli tak,
        proszę wskazać, jakie to prawa),
    Odpowiedź: Wynagrodzenie Wnioskodawcy obejmuje zarówno zapłatę za świadczenie
    usług programistycznych, jak i za przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych
    do utworów powstałych w wyniku tych prac. Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia
    obejmuje prawa określone w art. 17 ustawy o prawie autorskim, w szczególności prawo
    do utrwalania, zwielokrotniania, wprowadzania do obrotu i rozpowszechniania programu
    komputerowego.
      b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box
        zamierza objąć Pan również wynagrodzenie z tego tytułu)?
    Odpowiedź: Wynagrodzenie Wnioskodawcy obejmuje również świadczenie usług
    programistycznych, takich jak analiza wymagań, projektowanie architektury systemu,
    testowanie oraz dokumentowanie kodu. Czynności te są integralnie związane z
    tworzeniem i rozwijaniem Oprogramowania, dlatego Wnioskodawca zamierza objąć ulgą
    IP Box także wynagrodzenie z tego tytułu, jako że prowadzą one do wytworzenia
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    12. Czy faktury, które Pan wystawia na rzecz Spółki, wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu
      przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na
      Spółkę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość
      wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich?

    Odpowiedź: Faktury wystawiane przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki nie wyodrębniają
    odrębnie wynagrodzenia za przeniesienie majątkowych praw autorskich. Wynika to z
    umowy, która określa całościowe wynagrodzenie obejmujące zarówno świadczenie usług
    programistycznych, jak i przeniesienie praw. Wnioskodawca określa wartość
    wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw na podstawie umowy oraz prowadzonej
    ewidencji wewnętrznej, która wskazuje wartość dochodu kwalifikowanego.
    13. W jaki sposób umowa ze Spółką reguluje kwestię sposobu (trybu, zasad) przenoszenia
      przez Pana na Spółkę praw do konkretnego stworzonego przez Pana
      „Oprogramowania”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego
      „Oprogramowania” i przeniesienie praw do tego oprogramowania na Spółkę? Jakie
      czynności realizuje odpowiednio Pan i Spółka? Co potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Umowa przewiduje, że przeniesienie praw do Oprogramowania następuje z
    chwilą jego wytworzenia i przekazania Spółce. Wnioskodawca realizuje kodowanie,
    testowanie i dokumentację, a Spółka dokonuje odbioru prac. Wyodrębnienie
    Oprogramowania odbywa się poprzez przekazanie kodu źródłowego oraz dokumentacji
    projektowej. Potwierdzeniem przeniesienia praw jest faktura wystawiona przez
    Wnioskodawcę oraz zapisy umowy określające przenoszone pola eksploatacji.
    14. Czy sposób przenoszenia na Spółkę praw do „Oprogramowania” każdorazowo spełnia
      warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych, w szczególności, czy przenoszenie tych praw następuje z zachowaniem
      art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Tak, sposób przenoszenia praw do Oprogramowania każdorazowo spełnia
    warunki przewidziane w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w tym art. 41
    i 53. Umowa określa pola eksploatacji, wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw oraz
    moment ich przeniesienia na Spółkę, zapewniając zgodność z przepisami prawa.
    15. Kosztów zakupu jakiego konkretnego sprzętu komputerowego dotyczy Pana wniosek?
      Proszę o wskazanie w formie katalogu zamkniętego wszystkich wydatków zaliczanych
      przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca zalicza do kosztów zakupu sprzętu komputerowego: (...).
    16. Kosztów zakupu jakich konkretnie podzespołów komputerowych i urządzeń
      peryferyjnych dotyczy Pana wniosek? Proszę o wskazanie w formie katalogu
      zamkniętego wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca zalicza do kosztów zakupu podzespołów komputerowych i
    urządzeń peryferyjnych: (...).
    17. Kosztów zakupu jakich konkretnie licencji na programy komputerowe dotyczy Pana
      wniosek? Proszę o wskazanie w formie katalogu zamkniętego wszystkich wydatków
      zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca zalicza do kosztów zakupu licencji na programy
    komputerowe: (...). Są to narzędzia wykorzystywane bezpośrednio w procesie tworzenia,
    rozwijania i testowania Oprogramowania.
    18. Jaki jest funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z Pana trzeciego pytania z
      poszczególnymi działaniami obejmującymi tworzenie i rozwijanie oprogramowania
      (we wniosku wskazał Pan ogólnie, że ponoszenie tych wydatków dotyczy Pana
      działalności, ale nie wyjaśnił Pan kwestii powiązań poszczególnych kosztów z
      konkretnymi działaniami obejmującymi tworzenie oprogramowania)?
    Odpowiedź: Koszty zakupu sprzętu, podzespołów i licencji są bezpośrednio związane z
    codziennym procesem tworzenia, rozwijania i testowania Oprogramowania. Sprzęt i
    podzespoły umożliwiają (...). Licencje zapewniają dostęp do środowisk (...), narzędzi do
    optymalizacji kodu, dokumentowania i zabezpieczania danych, co wspiera realizację
    każdego etapu tworzenia Oprogramowania.

    19. W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań obejmujących stworzenie i rozwinięcie/ulepszenie
      „Oprogramowania”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki,
      jakie przypisywał/przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
      „Oprogramowania”? Czy stosował/stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
      wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przyporządkowuje wydatki do działań związanych z
    tworzeniem i rozwijaniem Oprogramowania według kryterium bezpośredniego
    wykorzystania danego wydatku w tym procesie. Do wskaźnika nexus zaliczane są tylko te
    wydatki, które bezpośrednio wspierają prace programistyczne i badawczo-rozwojowe.
    Wydatki ogólne lub służące innym celom nie są uwzględniane we wskaźniku nexus.
    Pytania
    1. Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym można uznać, że tworzenie przez
      Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
      wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym Wnioskodawca
      osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla
      opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku PIT?
    3. Czy na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
      ustawy o PIT, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej związanej z
      wytwarzaniem Oprogramowania, w kategorii „a” Przedsiębiorca może zaliczyć wydatki,
      które zostały faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego
      działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tj.:
      · koszty zakupu sprzętu komputerowego
      · koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
      · koszty zakupu licencji na programy komputerowe?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym należy uznać, że tworzenie przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
    wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej, które zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1-2 Ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.

    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP BOX jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5%, wymienia
    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP BOX, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1, ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”)
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim) gdzie wskazano, iż programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Wnioskodawcy, należy wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu komputerowego).
    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją (źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki
    /Program_komputerowy) program komputerowy jest to (...) sekwencja symboli opisująca
    realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem Oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne. (...). Program można podzielić na dwie części (obszary): (i) część
    zawierająca kod – składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora; (ii) część
    zawierająca dane – składającą się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych przez
    program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych, danych
    graficznych itp. (...).
    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika, warstwa dźwiękowa i warstwa
    graficzna, stanowi jednolity program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy o
    PIT.
    Należy w tym miejscu odwołać się do systematyki klasyfikacji działalności gospodarczej
    przedstawionej w Rozporządzeniu PKD, Załącznik Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II - Schemat klasyfikacji („Załącznik Schemat klasyfikacji”). Wnioskodawca klasyfikuje
    swoją działalność gospodarczą w podklasie 62.01.Z. Zgodnie z treścią objaśnień do
    podklasy 62.01.Z PKD: Podklasa ta obejmuje pisanie, modyfikowanie, badanie,

    dokumentowanie i wspomaganie oprogramowania, włączając pisanie zleceń sterujących
    programami dla użytkowników. Podklasa ta obejmuje analizowanie, projektowanie
    systemów gotowych do użycia:
    · rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania wykonanego
      na zlecenie,
    · określonego użytkownika,
    · pisanie programów na zlecenie użytkownika,
    · projektowanie stron internetowych.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej
    części z kodu źródłowego, i warstwy graficznej, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX z
    dnia 15 lipca 2019 roku [zwanych dalej „Objaśnieniami IP BOX”], gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP BOX w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się Oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt 73 i nast.), w przepisach o prawie autorskim brak jest
    definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,
    niezwykle kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego. Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    nie będą natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm,
    interfejs czy interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP BOX oraz
    jej normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS Plan
    Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce, powyższe,
    skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze przedmiotu
    prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania preferencji IP
    BOX wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenie
    funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem przepisów o IP
    BOX, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu,
    copyrighted software, czyli nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim,
    ale szerzej Oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP, jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę powinno, jako
    nierozerwalna, funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda
    warstwa Oprogramowania - kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa graficzna oraz
    interfejs użytkownika – w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych dochodów jako całość
    stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody. W szczególności, co warte
    podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym) znaczenie dla uzyskiwanych
    przychodów ma każda warstwa Oprogramowania.
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z Oprogramowania jako funkcjonalnej całości.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, tworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie
    zawierające Funkcje Dodatkowe, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody należy
    traktować jako jedną całość w kontekście klasyfikowania jako programu komputerowego
    podlegającego ochronie autorskiego prawa do programu komputerowego.
    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo-rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    Ustawy o PIT, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć

    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt
    38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia
    działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub
    długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za
    działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować
    tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył
    działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego
    tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-
    rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem
    działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem
    spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po
    trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe
    (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 Ustawy o PIT) oraz (ii) prace rozwojowe (o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT,
    mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało
    wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową
    tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz
    innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak
    innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Wnioskodawca jest programistą, który w ramach prowadzonej działalności tworzy oraz
    modyfikuje Oprogramowanie komputerowe przy użyciu innowacyjnych technologii.
    Świadcząc usługi na rzecz Spółki, na podstawie zawartej Umowy, Wnioskodawca
    wytworzył od podstaw nowe, oryginalne Oprogramowanie, które następnie
    konsekwentnie rozwijał. Dzięki wykonanej przez Wnioskodawcę pracy i zastosowaniu
    nieszablonowych, kreatywnych rozwiązań Oprogramowanie odpowiada potrzebom
    biznesowym klienta i daje możliwość szerokiego zastosowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego i

    oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie przez
    niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą. Tego typu podejście każdorazowo
    wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala na wykorzystanie jej do tworzenia
    coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań, które nie są ogólnodostępne w
    gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących. Proces pogłębiania tej wiedzy
    przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to nowszych i niepowtarzalnych
    rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów na drodze twórczej.
    Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie i innowacyjne
    rozwiązania dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają od podstaw lub –
    jeśli klient ma taką potrzebę – rozwijane i ulepszane zostają istniejące programy
    informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga zaprojektowania i
    opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na systematycznie
    pogłębianej i poszerzanej wiedzy. Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi
    i unikalnymi rozwiązaniami. Aby sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest
    ciągłe i systematyczne poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii,
    ich wykorzystywania oraz dostosowywania w unikalny sposób do potrzeb klienta.
    Tworzenie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Prowadzona przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo-rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.), w szczególności
    jest to działalność o charakterze twórczym obejmująca badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany), a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że tworzenie przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże wyczerpuje definicje
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca zwraca jednocześnie uwagę, iż zgodnie z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego siedziba w Bydgoszczy z dnia 16 lutego 2021 r. sygn. I SA/Bd 31/21
    Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez niego działalność może
    zostać uznana za badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie
    interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 30ca
    ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęciem „działalności
    badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art. 5a pkt 38 oraz
    związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy
    pozapodatkowej, to oczywistym jest, że organ jest uprawniony do interpretowania
    charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy. Prawo organu do
    wezwania o uzupełnienie stanu faktycznego nie oznacza możliwości wymagania od
    podatnika ubiegającego się o interpretację, aby to on sam rozstrzygnął w takiej formie
    wątpliwości interpretacyjne związane z pojęciem zawartym w przepisach prawa
    podatkowego.
    Ad 2.
    Wnioskodawca zawarł Umowę ze Spółką, na podstawie której zobowiązuje się do
    wykonania i dostarczenia Oprogramowania, spełniającego wytyczne Spółki. Wykonanie
    Umowy polega na zaprojektowaniu, opracowaniu i wdrożeniu oprogramowania, przy
    wykorzystaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Wytworzone w celu wykonania
    Umowy Oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej Wnioskodawcy o
    indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

    · z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    · z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie zawartej ze Spółką Umowy Wnioskodawca wykonuje usługi badawczo-
    rozwojowe na rzecz Spółki. W ramach prowadzonej pozarolniczej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca dostarcza Spółce wystawiane faktury VAT na podstawie
    wykonanych usług badawczo rozwojowych. Wraz z przekazywaniem Spółce wytworzonego
    i rozwiniętego oprogramowania Wnioskodawca dokonuje również przeniesienia
    autorskich praw majątkowych do utworu powstałego w wyniku wykonywania Umowy.
    Wnioskodawca dokonuje również przeniesienia na Spółkę wszystkich praw zależnych i
    pokrewnych, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Sprzedaż wskazanych we wniosku
    praw nastąpiła i będzie następować w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy. Dochodem Wnioskodawcy z tytułu KPWI są dochody osiągnięte przez
    Wnioskodawcę z tytułu KPWI uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany
    przez Wnioskodawcę dochód z tytułu wytworzonego autorskiego oprogramowania, które
    stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 Ustawy o PIT. To oznacza, że
    Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku do dochodu uzyskiwanego ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, którego efektem jest program
    komputerowy.
    W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że dochód Wnioskodawcy pochodzący ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie stanowił dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT, dla opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku
    PIT.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, koszty działalności badawczo-rozwojowej (też jako
    działalność B + R) związanej z wytwarzaniem Oprogramowania, w wymienionych
    rodzajach należy zaliczyć do następującego rodzaju kategorii wymienionych w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT. Kategoria „a” obejmuje wydatki faktycznie poniesione na prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1, 3-5 ustawy o PIT: podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku
    podatkowym. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a + b) x 1,3 / a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

    (a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    (b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
    (c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
    (d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W celu korzystania z mechanizmu IP BOX konieczne jest wyznaczenie tzw.
    kwalifikowanego dochodu z KPWI. Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    ustalany jest jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i tzw. wskaźnika Nexus (przedstawionego powyżej),
    którego wartość nie może być wyższa niż „1”.
    W celu wyznaczenia wskaźnika Nexus niezbędne jest określenie kosztów działalności
    badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Koszty w rodzajach wskazanych w literach a-d przepisu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
    kwalifikują się do uwzględnienia w kalkulacji tego wskaźnika. Pozostałe rodzaje kosztów, w
    tym koszty niezwiązane bezpośrednio z KPWI nie mogą być zaliczone do kalkulacji
    wskaźnika.
    Jednocześnie, te rodzaje kosztów uzyskania przychodu, które ponoszone są w celu
    zarówno prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej związanej z KPWI, jak i
    pozostałej działalności gospodarczej winny być przez podatnika rozliczone
    proporcjonalnie do stopnia ich wykorzystania w prowadzeniu poszczególnych rodzajów
    działalności gospodarczej (tj. związanej z wytworzeniem KPWI lub innej). Przykładem
    takich kosztów mogą być wydatki związane z dostępem do sieci Internet lub wydatki na
    sprzęt elektroniczny.
    Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową związaną z wytwarzaniem
    Oprogramowania polegającą na projektowaniu oraz tworzeniu autorskich programów
    informatycznych. W tym celu ponosi bezpośrednio związane z taką działalnością koszty.
    Procesowi, którego efektem jest Oprogramowanie, towarzyszą pewne, niewielkie, koszty.
    Wytworzone Oprogramowanie bazuje na doświadczeniu i kompetencjach Wnioskodawcy.
    W związku z tym, że Oprogramowanie stanowi program komputerowy, do jego realizacji
    potrzebne są ograniczone zasoby materialne. Znaczna większość pracy intelektualnej
    odbywa się w umyśle Wnioskodawcy, który zapisuje przy pomocy odpowiedniego języka
    programowania swój tok myślowy. W świetle powyższego również i ewentualne koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania będą miały dość wąski zakres.
    W związku z powyższym należy podkreślić, że zdaniem Wnioskodawcy na potrzeby
    wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z wytwarzaniem Oprogramowania w kategorii „a” można zaliczyć wydatki
    wymienione enumeratywnie w pytaniu nr 3.
    Odnośnie pojęcia poszczególnych kosztów oraz przesłanek świadczących o bezpośrednim
    powiązaniu ww. kosztów z KPWI, Wnioskodawca wskazuje co następuje:
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup sprzętu komputerowego” należy rozumieć:
    koszty związane z zakupem komputerów stacjonarnych i przenośnych. Wydatki te nie są
    związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez
    Wnioskodawcę.
    Koszty zakupu sprzętu komputerowego

    Oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie. Sprzęt ten nie stanowi środków trwałych.
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup podzespołów komputerowych” należy
    rozumieć koszty związane z zakupem procesora, płyty głównej, pamięci RAM, karty
    graficznej, karty dźwiękowej, karty sieciowej, czy stacji dyskietek.
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup urządzeń peryferyjnych” należy rozumieć
    koszty związane z zakupem monitora, klawiatury, myszy komputerowej, drukarki, skanera,
    kamery internetowej i rzutników. Wydatki te nie są związane wyłącznie z działalnością
    badawczo-rozwojową prowadzoną przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie zalicza
    kosztów związanych z eksploatacją samochodu do kosztów związanych z wytwarzaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    Sam sprzęt komputerowy nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia
    oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
    oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadany sprzęt
    komputerowy poprzez wymianę jego podzespołów oraz wykorzystywanych urządzeń
    peryferyjnych. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez
    Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do
    spadku wydajności jego pracy. Tym samym zakup podzespołów komputerowych i
    urządzeń peryferyjnych jest niezbędny dla prowadzenia prac badawczo-rozwojowych.
    Podzespoły te i urządzenia peryferyjne nie stanowią środków trwałych.
    Pod pojęciem kosztów „zakupu licencji na program komputerowy” należy rozumieć zakup
    licencji na programy niezbędne dla korzystania z komputera i jego urządzeń peryferyjnych
    dla tworzenia Oprogramowania. Programy takie obejmują zarówno oprogramowanie
    systemowe (system operacyjny), jak i dedykowane aplikacje, przeznaczone do tworzenia
    Oprogramowania takie jak na przykład programy (...).
    Koszty zakupu licencji na programy komputerowe
    Tworzenie Oprogramowania wymaga od Wnioskodawcy korzystania z programów
    komputerowych. Programy te są niezbędne dla korzystania z komputera i jego urządzeń
    peryferyjnych dla tworzenia Oprogramowania. Programy takie obejmują zarówno
    oprogramowanie systemowe (system operacyjny), jak i dedykowane aplikacje
    przeznaczone do tworzenia Oprogramowania takie jak na przykład programy (...). (...) są to
    programy lub zespół programów (środowisko) służące do tworzenia, modyfikowania,
    testowania i konserwacji oprogramowania. Bez korzystania z programów tego rodzaju
    tworzenie Oprogramowania byłoby niemożliwe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;

      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza
    produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na
    tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana
    funkcjonujących. Działalność jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Realizuje Pan projekt, w ramach którego tworzy i ulepsza Oprogramowanie (...). (...).
    Efekty Pana pracy zawsze odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem i stanowią
    nową, nieistniejącą wcześniej wartość niematerialną. Nie są efektem wyłącznie
    odtwórczych umiejętności programistycznych ani realizacją przewidywalnych schematów.
    Tworzy Pan rozwiązania twórcze, a nie jedynie techniczną realizację projektów
    narzuconych przez klientów.
    Wskazał Pan również, że efekty Pana pracy zawsze stanowią odrębne programy
    komputerowe lub ich części, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przysługują Panu majątkowe prawa autorskie do
    wytworzonego Oprogramowania do chwili ich przeniesienia na Kontrahenta zgodnie z
    postanowieniami umowy. Pana działania w zakresie rozwijania i ulepszania
    Oprogramowania zawsze zmierzają do poprawy jego użyteczności i funkcjonalności.
    Każda modyfikacja ma na celu rozszerzenie możliwości (...). W przypadku rozwijania i
    ulepszania Oprogramowania, efekty Pana pracy w postaci nowych rozwiązań, jeszcze
    przed implementacją, stanowią nowe, odrębne utwory w postaci programu
    komputerowego lub jego części. Każdy taki utwór podlega ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jako samodzielny przejaw działalności
    twórczej.
    Sposób przenoszenia praw do Oprogramowania każdorazowo spełnia warunki
    przewidziane w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w tym art. 41 i 53.
    Umowa określa pola eksploatacji, wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw oraz
    moment ich przeniesienia na Spółkę, zapewniając zgodność z przepisami prawa.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha

    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi
    niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Działalność
    jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań. Oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało
    wyposażone, zostały i są dostosowane do ściśle sprecyzowanych wymagań użytkownika
    docelowego, co podkreśla fakt, że wytworzone przez Pana Oprogramowanie jest utworem
    unikalnym, niedostępnym dotychczas na rynku. Zmiany wprowadzane przez Pana nie
    mają charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala
    zastąpić dotychczas wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej
    efektywnymi rozwiązaniami. Tym samym tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez
    Wnioskodawcę oprogramowania i jego części stanowi przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).
    Z uzupełnienia wynika, że twórczy charakter Pana działalności przejawia się w
    projektowaniu i implementacji nowych funkcji (...). Rozwija Pan kod źródłowy, projektuje
    algorytmy zarządzania (...). Oprogramowanie zostało wytworzone i rozwinięte w oparciu o
    technologię (...). Zastosował Pan nowe koncepcje, takie jak (...). Oprogramowanie różni się
    od wcześniejszych rozwiązań (...). Oryginalność polega na autorskim projektowaniu i
    wdrażaniu (...). Zastosowanie technologii (...). Dodatkowo wykorzystanie algorytmów
    zarządzania (...).
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania/ulepszania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby

    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe,
    a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w
    Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Działalność jest działalnością twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że systematyczność Pana działań polega na cyklicznym
    planowaniu i realizacji zadań (...). Każdy etap pracy jest dokumentowany i podlega
    regularnym przeglądom. Postawił Pan sobie za cel stworzenie i rozwój innowacyjnej (...). W
    latach 2023-2024 celem było wdrożenie strategii zarządzania płynnością i protokołów
    pożyczkowych. (...). Opracował Pan harmonogram prac obejmujący okres od początku
    2023 r. do końca 2024 r., podzielony na etapy wdrażania: (...). Harmonogramy zostały w
    pełni zrealizowane w zakresie tych funkcjonalności i wdrożone (...).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi
    niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Działalność
    jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań.
    Ponadto, jak wynika z uzupełnienia wniosku, przed rozpoczęciem realizacji
    Oprogramowania dysponował Pan wiedzą z zakresu programowania w językach (...).
    Wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu programowania (...). Rozwija Pan również
    umiejętności w zakresie analizy (...). Wykorzystuje Pan innowacyjne technologie takie jak
    (...). (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi
    niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Działalność

    jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań. Oprogramowanie oraz funkcjonalności, w które zostało
    wyposażone, zostały i są dostosowane do ściśle sprecyzowanych wymagań użytkownika
    docelowego, co podkreśla fakt, że wytworzone przez Pana Oprogramowanie jest utworem
    unikalnym, niedostępnym dotychczas na rynku. Zmiany wprowadzane przez Pana nie
    mają charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala
    zastąpić dotychczas wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej
    efektywnymi rozwiązaniami. Tym samym tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Pana
    oprogramowania i jego części stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Oprogramowanie, o którym mowa
    we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do programu komputerowego,
    podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa majątkowe do
    opracowanego oprogramowania przysługują Panu pierwotnie w całości jako twórcy
    oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości na podmiot zamawiający
    zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania. Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw
    Pana twórczej działalności o indywidualnym charakterze. Efekt Pana pracy odpowiada
    aktualnym potrzebom i wymaganiom branży i jest zgodny z panującymi w tym zakresie
    trendami i uwarunkowaniami prawnymi. Wykonywana przez Pana praca nie jest
    nakierowana na uzyskanie rutynowych zmian produktu, a na kreatywne wytworzenie od
    podstaw nowego oprogramowania. W ramach wykonywanych czynności zdobywa,
    poszerza i łączy Pan wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
    oraz oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Efekty Pana pracy zawsze odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem i stanowią
    nową, nieistniejącą wcześniej wartość niematerialną. Nie są efektem wyłącznie
    odtwórczych umiejętności programistycznych ani realizacją przewidywalnych schematów.
    Tworzy Pan rozwiązania twórcze, a nie jedynie techniczną realizację projektów
    narzuconych przez Klientów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić
    należy, że Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu/ulepszaniu
    Oprogramowania, spełniała/spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
          (a + b) x 1,3
          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej tworzy i rozwija/ulepsza Pan
      Oprogramowanie w ramach współpracy ze wskazaną w opisie Spółką;
    - wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    - efekty Pana pracy zawsze stanowią odrębne programy komputerowe lub ich części,
      które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych. Przysługują Panu majątkowe prawa autorskie do wytworzonego
      Oprogramowania do chwili ich przeniesienia na Kontrahenta zgodnie z
      postanowieniami umowy;
    - sposób przenoszenia praw do Oprogramowania każdorazowo spełnia warunki
      przewidziane w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w tym art. 41 i 53.
      Umowa określa pola eksploatacji, wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw oraz
      moment ich przeniesienia na Spółkę, zapewniając zgodność z przepisami prawa;
    - określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw na podstawie umowy
      oraz prowadzonej ewidencji wewnętrznej, która wskazuje wartość dochodu
      kwalifikowanego;

    - od 15 maja 2025 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów
      i rozchodów ewidencję, zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Należy wskazać art. 30ca ust. 7 ustawy, ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów,
    z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Wśród nich ustawodawca wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy).
    Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia
    usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane
    przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania
    w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku
    prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie
    prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest
    wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z
    wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności
    intelektualnej.
    Natomiast art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw własności
    intelektualnej do tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana odpłatnie
    na rzecz danego kontrahenta. W toku realizowanych prac, podatnik wytwarza utwory
    objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskuje wszystkie prawa do
    wytworzonych utworów, a podatnik je traci, za co otrzymuje wynagrodzenie. Tak, więc
    należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Na podstawie powyższego należy uznać, że uzyskane przez Pana dochody stanowią
    kwalifikowane dochody w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Tym samym, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r.

    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Reasumując, wydatki poniesione przez Pana na:
    1. zakup sprzętu komputerowego (...);
    2. zakup podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych (...);
    3. zakup licencji na programy komputerowe (...),
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.

    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.