Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-848/13-2/JC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-16
Teza: Czy Spółka uprawniona jest do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT poszczególnych kategorii wydatków związanych z organizacją spotkań przedstawionych we wniosku?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; impreza; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; napoje; nocleg; poczęstunki; posiłki; produkty; reklama; reprezentacja; szkolenie; usługi; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2013 r. (data wpływu 18 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poszczególnych kategorii wydatków związanych z organizacją spotkań - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poszczególnych kategorii wydatków związanych z organizacją spotkań.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest podmiotem wchodzącym w skład globalnej Grupy Kapitałowej (dalej: „Grupa”). Spółka prowadzi w Polsce działalność obejmującą przede wszystkim sprzedaż samochodów ciężarowych oraz sprzedaż części zamiennych do samochodów ciężarowych.

Spółka regularnie wprowadza na rynek nowe produkty oraz usługi, jak również rozbudowuje na terenie Polski sieć sprzedaży samochodów ciężarowych. Powyższym działaniom towarzyszą spotkania organizowane dla obecnych oraz potencjalnych kontrahentów, służące promocji oraz reklamie nowych produktów i usług.

Jednocześnie, Spółka konsekwentnie realizuje strategię marketingową nakierowaną na nawiązywanie nowych relacji z partnerami biznesowymi, intensyfikację sprzedaży, badanie rynku i pozyskiwanie nowych klientów.

W ramach powyższych działań, Spółka organizuje m.in. spotkania dla klientów oraz partnerów biznesowych. Forma i charakter tych spotkań uzależniona jest od konkretnych okoliczności oraz celu, jaki zamierza osiągnąć Spółka. W szczególności, mogą one przybierać m.in. formę prezentacji premierowych nowych produktów lub usług oferowanych przez Spółkę, spotkań inaugurujących, szkoleń, seminariów, konferencji, prezentacji poświęconych oferowanym przez Spółkę produktom, usługom lub rozwiązaniom technicznym, cyklicznych spotkań z kontrahentami (przede wszystkim klientami), służących poznaniu ich bieżących potrzeb, rozmowom o ofercie Spółki, jak również budowaniu i utrzymywaniu relacji biznesowych w ramach danej grupy obecnych i docelowych klientów Spółki.

Na powyższe spotkania zapraszani są z reguły głównie kontrahenci, bądź wyznaczeni przedstawiciele kontrahentów, jak również - w niektórych przypadkach - przedstawiciele mediów branżowych lub lokalnych.

Poza organizowanymi przez siebie spotkaniami, Spółka bierze również udział w spotkaniach organizowanych przez inne podmioty - takich jak np. targi, czy też spotkania branżowe, na których prezentuje oferowane przez siebie produkty oraz usługi.

W związku z organizacją powyższych spotkań, bądź uczestnictwem w spotkaniu/imprezie zewnętrznej, Spółka ponosi określone kategorie wydatków, do których należą m.in.:

*   koszty wynajmu lokalizacji (hali, pomieszczeń, centrum konferencyjnego), w której odbywa się spotkanie/prezentacja,
*   koszty mediów wykorzystywanych podczas wydarzenia (np. woda, prąd, gaz, łącza internetowe) - jeżeli nie są uwzględnione w cenie najmu danej lokalizacji,
*   koszty przygotowania miejsca, w którym odbywa się spotkanie (adaptacji technicznej, scenografii, udekorowania),
*   koszty obsługi technicznej i organizacyjnej spotkania (koszty montażu i demontażu instalacji wykorzystywanych podczas spotkania - takich jak np. scena, oświetlenie, nagłośnienie, sprzątanie, wywóz śmieci, opinie techniczne, zabezpieczenie przeciwpożarowe i medyczne, koordynacja organizacyjna wydarzenia);
*   koszty związane z zapewnieniem ochrony podczas spotkania,
*   koszty ubezpieczenia związane z organizowanym spotkaniem,
*   koszty związane z przygotowaniem oraz przeprowadzeniem prezentacji produktu lub usługi - takie jak np. przygotowanie oprawy wizualnej prezentacji produktu/usługi, opracowanie i przygotowanie filmów promujących produkt lub usługę, przygotowanie oprawy dźwiękowej do prezentacji, koszty udziału tancerzy, muzyków i aktorów w prezentacji produktu, wynajem sprzętów i urządzeń wykorzystywanych w prezentacji produktu lub usługi (np. sprzęt multimedialny),
*   koszty udziału osób prowadzących spotkanie lub prezentację produktu/usługi,
*   koszty udziału osób promujących/reklamujących produkt lub usługę Spółki,
*   koszty transportu i ubezpieczenia produktów prezentowanych podczas spotkania,
*   koszty związane z obsługą logistyczną zaproszonych osób - opracowanie i wysyłka zaproszeń, przygotowanie systemów rejestracji gości,
*   koszty transportu zaproszonych osób oraz ich ewentualnego zakwaterowania,
*   koszty związane z zapewnieniem posiłków i napojów podczas spotkania,
*   koszty dokumentacji filmowo-fotograficznej danego spotkania.

W świetle powyższego stanu faktycznego, Spółka zainteresowana jest ustaleniem konsekwencji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) dla poszczególnych kategorii wydatków na organizację opisanych we wniosku spotkań.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka uprawniona jest do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT poszczególnych kategorii wydatków związanych z organizacją spotkań przedstawionych we wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397, z późn. zm., „CIT”) Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją spotkań przedstawionych we wniosku, jako wydatków o charakterze reklamowym i promocyjnym.

Poniżej Spółka przedstawia uzasadnienie swojego stanowiska.

1.  Warunki zaliczania ponoszonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów

Artykuł 15 ust. 1 ustawy o CIT wprowadza generalną zasadę dotyczącą zaliczania ponoszonych przez podatników wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z tym przepisem: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródło przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”.

Z kolei art. 16 ust. 1 ustawy o CIT wprowadza tzw. negatywny katalog kosztów, które pomimo spełnienia warunku opisanego w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższych przepisów, aby dany wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest, aby:

1.  spełniał warunek wynikający z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz
2.  nie był wymieniony wśród wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W opinii Spółki, ponoszone przez nią poszczególne kategorie wydatków na organizację spotkań opisanych w stanie faktycznym spełniają oba warunki umożliwiające zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów.

Ad. a)

Zgodnie z zacytowanym na wstępie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wydatek zaliczany do kosztów uzyskania przychodów powinien wykazywać bezpośredni lub pośredni związek z przychodami Spółki. W szczególności powinien on zostać poniesiony w celu:

*   osiągnięcia przychodów lub
*   zachowania przychodów lub
*   zabezpieczenia źródła przychodów.

Zdaniem Spółki ponoszone przez nią poszczególne kategorie wydatków niewątpliwie wykazują ścisły związek z osiąganymi przez nią przychodami, jak również służą zachowaniu oraz zabezpieczeniu źródeł przychodów.

Wszystkie z wymienionych rodzajów spotkań z kontrahentami mają szeroko rozumiany wymiar reklamowo-marketingowy. Ich podstawowym celem jest bowiem promocja oferowanych przez Spółkę produktów i usług, zapoznanie aktualnych oraz potencjalnych klientów ze specyfikacjami oraz funkcjonalnością produktów i usług Spółki.

Niewątpliwie pozytywny wpływ na osiągane przez Spółkę przychody ma również możliwość nawiązywania, podtrzymywania i rozwijania relacji biznesowych podczas powyższych spotkań. W dzisiejszych czasach, w warunkach silnej konkurencji oraz coraz bardziej nasyconego rynku, jednym kluczy do sukcesu jest bycie blisko klienta - pozostawanie w stałym kontakcie. Jednocześnie, stworzenie okazji do wymiany doświadczeń i opinii pomiędzy aktualnymi i potencjalnymi klientami Spółki, przyczynia się do rozpowszechniania pozytywnej opinii o produktach i usługach Spółki. Okazją do realizacji powyższej strategii marketingowej są właśnie spotkania dla klientów organizowane przez Spółkę.

W opinii Spółki nie ulega więc wątpliwości, że organizowane przez nią wydarzenia klienckie przekładają się na jej zdolność do osiągania, zachowania oraz zabezpieczenia źródeł przychodów. W konsekwencji, wydatki ponoszone na organizację tychże spotkań spełniają podstawowy warunek, nałożony przepisami art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, niezbędny do uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

Ad. b)

W zakresie spełnienia drugiego warunku koniecznego do uznania danych wydatków za koszty uzyskania przychodów niezbędne jest, aby dany wydatek nie był wymieniony w tzw. negatywnym katalogu kosztów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zdaniem Spółki, wydatki poniesione na organizację spotkań opisanych we wniosku, nie spełniają kryteriów żadnego z wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W szczególności, jako wydatki o charakterze reklamowo-promocyjnym, dotyczącym produktów i usług oferowanych przez Spółkę nie mogą być uznane za wydatki reprezentacyjne, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Powołany powyżej przepis wyłącza z kosztów uzyskania przychodów koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Definicja pojęcia „reprezentacja”

Ustawa o CIT nie wprowadza definicji pojęcia reprezentacja. W związku z powyższym, próby jego zdefiniowania były wielokrotnie podejmowane przez podatników, organy podatkowe oraz sądy w indywidualnych sprawach podatników. W praktyce, pojawiły się rozbieżności co do rozumienia tego terminu, nawet pomiędzy poszczególnymi składami sędziowskimi Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”). Z jednej strony utożsamiany był on z „okazałością, wytwornością, wystawnością i przepychem”, natomiast z drugiej interpretowany był jako „przedstawicielstwo, reprezentowanie czyichś interesów, występowanie w czyimś imieniu”.

W niedawnym wyroku NSA z 17 czerwca 2013 r. w składzie 7 sędziów (sygn. akt II FSK 702/11), Sąd odrzucił możliwość definiowania terminu reprezentacja jako „przedstawicielstwo, reprezentowanie czyichś interesów, występowanie w czyimś imieniu”, uznając że: „wyjaśnić należało, że kryteria wyprowadzone z przepisów o przedstawicielstwie nie mogły w ocenie składu orzekającego zostać uznane za przydatne do wskazania kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. (\`(...)\`) Termin ten związany jest zatem z pewnymi czynnościami faktycznymi (np. spotkanie z kontrahentem w restauracji i zjedzenie wspólnie posiłku), a nie reprezentacją w sensie prawnym”.

Sąd ten nie zgodził się również, aby o zaliczeniu danych wydatków do kosztów reprezentacji decydowały takie cechy, jak okazałość, wytworność, wystawność, czy przepych: „Naczelny Sąd Administracyjny w składzie poszerzonym na tle przedstawionego poglądu będącego wynikiem uwzględnienia wykładni językowej zgadza się co do tego, ze każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny ze względu na rodzaj konkretnych wydatków kwalifikowanych jako koszty reprezentacji wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. Natomiast podobnie jak to miało w rozpatrywanej sprawie takimi decydującymi kwalifikatorami nie mogły być ani miejsce świadczenia usług gastronomicznych ani też przypisana im cecha bliżej nie określonej „wystawności” „przepychu” czy też „okazałości”. Powodem odrzucenia tego kryterium wyodrębniania działań reprezentacyjnych stała się jego zbyt duża nieostrość, rodząca ryzyko uzależnienia zakresu zjawisk przypisywanych temu terminowi od indywidualnej, relatywnej oceny osoby dokonującej rozgraniczenia wydatków reprezentacyjnych”.

Jednocześnie, poszerzony skład NSA w powyższym wyroku zaproponował wykładnię terminu reprezentacja jako działań nastawionych wyłącznie na wykreowanie pożądanego wizerunku firmy: „Celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest właśnie wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, iż wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny. Kwalifikacja każdego przypadku powinna być odrębna, uzależniona od jego okoliczności. (\`(...)\`) wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia”.

Sąd zwrócił również uwagę, że analizując pojęcie reprezentacji należy mieć na względzie zmieniające się zwyczaje oraz realia gospodarcze: „Dokonując oceny kwalifikacji wydatków w okolicznościach konkretnej sprawy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy kierować się w tym zakresie (brak definicji ustawowej oraz wnioski płynące z analizy zmiany poglądów na tle poszczególnych przypadków) posłużyć się również dynamiczną wykładnią funkcjonalną, spowodowaną zmieniającą się rzeczywistością gospodarczą. To co dawniej mogło zostać uznane za reprezentację do takiej kategorii nie zostanie zaliczone obecnie ze względu na zmieniające się realia prowadzenia działalności gospodarczej, przyjęte w tym zakresie dobre praktyki i obyczaje. Dotyczy to akceptowanych i stosowanych powszechnie zachowań, bez których nie jest możliwe prowadzenie działalności gospodarczej - uzyskiwanie przychodów podlegających opodatkowaniu”.

Spółka, zgadzając się ze stanowiskiem zajętym w powołanym powyżej wyroku NSA, przedstawia poniżej szczegółowe wyjaśnienia oraz argumentację w odniesieniu do poszczególnych kategorii wydatków związanych z organizacją spotkań z kontrahentami.

Koszty wynajmu lokalizacji

W sytuacji, kiedy spotkania z kontrahentami odbywają się poza siedzibą Spółki, jednym z kosztów ponoszonych przez Spółkę jest koszt wynajmu lokalizacji, w której odbywa się spotkanie - takich jak np. hali, pomieszczeń, centrum konferencyjnego. Jest to koszt niezbędny szczególnie w tych sytuacjach, kiedy skala spotkania, bądź grono kontrahentów (ich lokalizacja geograficzna), do których jest ono adresowane, nie pozwala na odbycie spotkania w siedzibie Spółki.

Podstawowym celem wymienionych we wniosku spotkań jest każdorazowo określone działanie marketingowe nastawione na wzrost sprzedaży oferowanych przez Spółkę produktów i usług. Działania te sprowadzają się m.in. do zaprezentowania nowych produktów, usług, zwiększenia świadomości bieżącej oferty Spółki, przedstawienia zalet i funkcjonalności produktów i usług Spółki, jak również wszelkich innych aktywności nakierowanych na intensyfikację sprzedaży Spółki. W żadnym natomiast wypadku wyłącznym, bądź dominującym celem powyższych spotkań nie jest kreowanie obrazu Spółki jako firmy, bez reklamowania konkretnych produktów lub usług. Jeżeli kontrahenci Spółki dzięki takim spotkaniom postrzegają ją również jako wiarygodnego partnera biznesowego lub preferowanego dostawcę produktów lub usług, to w opinii Spółki, jest to przede wszystkim pochodną jakości i innowacyjności jej produktów i usług, a nie skali, rozmachu, lokalizacji, czy też programu organizowanego spotkania. Warto w tym miejscu przypomnieć, że oferowane przez Spółkę produkty i usługi, czyli przede wszystkim samochody ciężarowe i ich serwis, mają stosunkowo zbyt wysoką cenę, aby o ich zakupie decydował pozytywny wizerunek firmy, a nie przeświadczenie o jakości, funkcjonalności i niezawodności jej produktów. Dlatego też opisane we wniosku działania Spółki skupiają się przede wszystkim na informowaniu o produktach i usługach a nie na kreowaniu wizerunku firmy.

W związku z powyższym, w opinii Spółki, koszty wynajmu lokalizacji jako koszty o charakterze reklamowo-promocyjnym spełniają oba warunki wymienione na wstępie, konieczne do uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

Koszty mediów wykorzystywanych podczas wydarzenia

W niektórych przypadkach, odrębnie od kosztów najmu lokalizacji, Spółka obciążana jest kosztami mediów takich jak woda, prąd, gaz, łącza internetowe. Nie ulega wątpliwości, że tego typu koszty powinny być traktowane identycznie, jak koszty wynajmu lokalizacji. Bez ich poniesienia nie byłoby możliwe przeprowadzenie spotkania.

Z uwagi na fakt, że spotkania objęte zakresem niniejszego wniosku mają na celu zwiększenie przychodów Spółki, poniesione wydatki na media wykorzystywane podczas tych spotkań spełniają warunki niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

Koszty przygotowaniu lokalizacji

Kosztem komplementarnym do wynajmu lokalizacji, są ponoszone przez Spółkę wydatki na odpowiednie przygotowanie miejsca, w którym odbywa się spotkanie, obejmujące takie działania, jak np. adaptacja techniczna, scenografia, dekoracje.

W opinii Spółki koszty te również należy traktować jako koszty marketingowe, gdyż stanowią one niezbędny element pewnej całości, jaką jest koncepcja przeprowadzenia spotkania, czy też sposób prezentacji produktów lub usług - w szczególności w odniesieniu do wydatków na dekoracje oraz scenografię. W tym miejscu, warto odwołać się do uwagi przedstawionej w powołanym już wyroku NSA z 17 czerwca 2013 r. (sygn. akt II FSK 702/11), zgodnie z którą pojęcie reprezentacji należy interpretować z uwzględnieniem zmieniających się realiów prowadzenia działalności gospodarczej. Przykładem dynamicznych zmian w tym zakresie jest sposób realizacji kampanii marketingowych i promocyjnych, jak również współczesne sposoby prezentacji produktów. Spółka stara się wykorzystywać współczesne techniki prezentacyjne w sposób szczególny podczas pokazów premierowych najnowszych modeli pojazdów oferowanych przez Spółkę. W tym przypadku odpowiednia scenografia i dekoracje są wykorzystywane zarówno w odniesieniu do sposobu prezentacji produktu (np. udekorowanie sceny, pojazdu, czy też miejsca, w którym jest on eksponowany), jak również zagwarantowania odpowiedniego wystroju lokalizacji, w której odbywa się spotkanie, co w dzisiejszych realiach gospodarczych jest powszechnym standardem. Trudno bowiem znaleźć przykłady spotkań, prezentacji, czy też wystąpień odbywających się w surowych pomieszczeniach, bez jakichkolwiek elementów scenograficznych, czy też dekoracyjnych. Odpowiednie udekorowanie miejsca spotkania nie wyróżnia Spółki na tle innych podmiotów organizujących spotkania dla klientów. W konsekwencji nie można uznać, że powyższe wydatki służą kreowaniu pozytywnego wizerunku Spółki, gdyż są powszechnie przyjętym standardem.

Z kolei wymienione koszty adaptacji technicznej wiążą się w przypadku spotkań organizowanych przez Spółkę najczęściej z dostosowaniem wynajmowanych pomieszczeń pod względem konstrukcyjnym do wprowadzenia do wnętrza samochodów ciężarowych, czy też innych pojazdów oferowanych przez Spółkę.

W opinii Spółki, opisane powyżej kategorie kosztów związanych z przygotowaniem lokalizacji (jej adaptacją i dekoracją), spełniają wszystkie warunki niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

Koszty obsługi technicznej i organizacyjnej spotkania

Elementem uzupełniającym opisane powyżej kategorie kosztów, równie niezbędnym do przeprowadzenia spotkań opisanych we wniosku, są koszty obsługi technicznej i organizacyjnej spotkań, w tym m.in. koszty montażu i demontażu instalacji wykorzystywanych podczas spotkania - takich jak np. scena, oświetlenie, nagłośnienie, koszty sprzątania i wywozu śmieci, koszty opinii technicznych, koszty zabezpieczenia przeciwpożarowego i medycznego, jak również koszty związane koordynacją organizacyjną wydarzenia.

Niektóre z nich mogą być podyktowane wymogami prawnymi, umownymi bądź technicznymi (np. koszty opinii technicznych lub ekspertyz, koszty zabezpieczenia przeciwpożarowego i medycznego, koszty sprzątania i wywozu śmieci), inne są niezbędne do przeprowadzenia spotkania zgodnie założeniami i programem (np. koszty montażu instalacji wymaganych podczas prezentacji nowych produktów, koszty koordynacji organizacyjnej wydarzenia).

Koszty ochrony

W określonych przypadkach Spółka ponosi koszty zapewnienia ochrony mienia oraz osób biorących udział w spotkaniu. Mają one służyć zabezpieczeniu niezakłóconego przebiegu spotkania, jak również ustrzec Spółkę oraz osoby biorące udział w spotkaniu przed ewentualnymi szkodami powstałymi w wyniku niepożądanych działań osób trzecich.

Wydatki na zapewnienie ochrony spełniają więc oba warunki niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodów - wykazują związek z przychodami Spółki (służą prawidłowemu przebiegowi spotkania, którego celem jest zwiększenie przychodów ze sprzedaży Spółki, jak również zabezpieczają źródło przychodów, chroniąc Spółkę przed ponoszeniem wydatków na ewentualne naprawienie szkód powstałych w wyniku braku ochrony przed działaniami osób trzecich), a jednocześnie nie służą kreowaniu wizerunku firmy i tym samym nie mogą być uznane za koszty reprezentacji.

Koszty ubezpieczenia

Obok kosztów ochrony, Spółka może ponosić również koszty ubezpieczenia od ryzyk związanych organizowanym spotkaniem. Ubezpieczenie jest podstawową formą zabezpieczenia Spółki przed nieprzewidzianymi kosztami związanymi ze szkodami, jakie mogą powstać w związku z organizacją spotkania. Ponoszone koszty służą więc przede wszystkim zabezpieczeniu źródeł przychodu Spółki i jako wydatki inne niż reprezentacyjne spełniają kryteria niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

Koszty transportu i ubezpieczenia produktów prezentowanych podczas spotkania

W opinii Spółki, koszty związane z transportem i ubezpieczeniem produktów prezentowanych podczas spotkań z kontrahentami stanowią oczywisty przykład kosztów niezbędnych do przeprowadzenia prezentacji oferty Spółki. Służą więc bezpośrednio zwiększeniu sprzedaży danego produktu lub usługi oferowanej przez Spółkę, zatem stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów.

Koszty przygotowania i przeprowadzenia prezentacji produktu lub usługi

W przypadku spotkań nakierowanych na prezentację produktów lub usług oferowanych przez Spółkę, Spółka może ponosić szereg kosztów związanych z przygotowaniem prezentacji, jej odpowiednią oprawą i przeprowadzeniem, takich jak np. przygotowanie oprawy wizualnej prezentacji produktu lub usługi, opracowanie i przygotowanie filmów promujących produkt lub usługę, przygotowanie oprawy dźwiękowej do prezentacji, udział tancerzy, muzyków i aktorów w prezentacji produktu, wynajem sprzętów i urządzeń wykorzystywanych w prezentacji produktu lub usługi (np. sprzęt multimedialny).

Zapewnienie profesjonalnej prezentacji produktu jest szczególnie istotne w przypadku premierowych pokazów nowych modeli pojazdów. Wraz z dynamicznie zmieniającymi się realiami gospodarczymi zmienia się również sposób prezentacji i reklamy. Zachodzące w tym zakresie przemiany dobrze obrazują reklamy emitowane w polskich środkach masowego przekazu na przestrzeni ostatnich 20 lat. W dzisiejszych czasach coraz rzadziej można spotkać reklamy ograniczające się wyłącznie do podania suchych informacji o możliwości zakupu danego produktu lub usługi, jego cenie lub cechach. Sztuka reklamy - bo tak można ją w opinii Spółki nazwać - wymaga przede wszystkim przykucia uwagi adresata przekazu, niejednokrotnie z wykorzystaniem nowoczesnych technik audiowizualnych, świetlnych oraz odpowiednią oprawą artystyczną (np. w formie tańca, scenek filmowych, inscenizacji, czy też odpowiedniej muzyki). Efektem takich zabiegów ma być podkreślenie wyjątkowości produktu lub usługi, które nadal pozostają w centrum całej prezentacji. W żadnym wypadku nie są to działania nakierowane na kreowanie wizerunku Spółki, a w związku z tym - jako promujące konkretny produkt lub usługę w celu zwiększenia ich sprzedaży stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów.

Koszty udziału osób prowadzących spotkanie lub prezentację produktu/usługi

W niektórych przypadkach Spółka zaprasza do poprowadzenia spotkania osoby, które zajmują się tym profesjonalnie na co dzień, a w konsekwencji mają odpowiednie doświadczenie w sztuce prezentacji, niezbędne do sprawnego i przekonywującego poprowadzenia tego typu spotkań oraz przykucia uwagi gości. Niejednokrotnie są to osoby znane i rozpoznawane z racji ich obecności w mediach, w tym przykładowo prowadzące programy o tematyce motoryzacyjnej. Spółka korzysta z usług takich osób, gdyż zależy jej na zapewnieniu odpowiedniego poziomu (skuteczności, sprawności) prezentacji jej produktów oraz sprawnymi profesjonalnym poprowadzeniu spotkania.

Sposób prezentacji produktu oraz prowadzenia spotkania jest elementem szerszej całości kampanii reklamowej i w związku z tym ma swój wpływ na skuteczność podejmowanych przez Spółkę działań służących intensyfikacji sprzedaży realizowanej przez Spółkę. W konsekwencji, wydatki związane zaangażowaniem odpowiednich osób do prezentacji produktów i usług Spółki oraz prowadzenia spotkań z klientami stanowią wydatki zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Kaszty udziału osób promujących/reklamujących produkt lub usługę Spółki

W określonych przypadkach, w kampanię reklamową Spółki angażowane są znane i rozpoznawane (np. z mediów, czy też świata sportu) osoby. Podczas spotkań promujących produkt lub usługę Spółki występują one zazwyczaj w charakterze gości specjalnych, angażując się jednocześnie w prezentację produktu lub usługi, np. w formie wywiadu na scenie podczas którego wypowiadają się na temat wprowadzanego na rynek nowego produktu bądź biorą udział w pokazie funkcjonalności premierowego modelu pojazdu lub usługi.

W opinii Spółki, wydatki związane z obecnością i zaangażowaniem powyższych osób w prezentację produktów Spółki stanowią jeden z kosztów reklamowych. Działania reklamowe w dzisiejszych realiach chętnie angażują w kampanie promocyjne osoby powszechnie rozpoznawane. Nie muszą to być przy tym eksperci w danej dziedzinie, z zakresu której reklamują produkt lub usługę, gdyż zazwyczaj to nie ich wiedza ekspercka, ale ich wizerunek, zaufanie, bądź sympatia, którą powszechnie wzbudzają są jednym z elementów, które mają przekonać adresata działań reklamowych do podjęcia decyzji zakupowej. W ten sposób przykładowo usługi bankowe są w Polsce niejednokrotnie reklamowane przez znanych aktorów.

W związku z powyższym, opisane wydatki związane z udziałem i zaangażowaniem znanych osób w kampanię reklamową Spółki stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów dla celów CIT, jako wydatki reklamowe.

Niezależnie od powyższego, w przypadku niektórych gości specjalnych, obok udziału w kampanii promocyjnej i prezentacji produktu, oferują oni w ramach swojej kompleksowej usługi występ artystyczny lub sportowy podczas spotkania. W opinii Spółki również w takich przypadkach koszt udziału powyższych osób w pełni stanowi koszt uzyskania przychodów dla Spółki. Należy zwrócić uwagę, że występ artystyczny gościa specjalnego jest w omawianych przypadkach jedynie elementem dodatkowym do jego udziału w kampanii promocyjnej. W każdym wypadku to promocja i prezentacja produktów i usług Spółki pozostaje centralnym punktem programu spotkania. Jednocześnie, występ gościa specjalnego należy postrzegać jako jeden z elementów, który zachęca gości do przybycia na spotkanie, a więc celem poniesienia powyższego wydatku z perspektywy Spółki jest zwiększenie frekwencji na organizowanych przez nią spotkaniach. Spółka, ponosząc określone nakłady na zorganizowanie spotkań prezentujących ofertę Spółki, jest żywo zainteresowane tym, aby zagwarantować obecność możliwie jak największej liczby osób z grupy docelowej, do której kierowana jest jej oferta. Jeżeli jednym z czynników zwiększających szanse na możliwie najwyższą frekwencję podczas spotkania jest ujęcie w programie prezentacji występu zaproszonego gościa, bądź innych atrakcji towarzyszących, to z jej perspektywy jest to wydatek w pełni uzasadniony, przekładający się wprost na szanse dotarcia z przekazem reklamowym do jak największej liczby osób zainteresowanych potencjalnie produktami lub usługami Spółki.

Uatrakcyjnienie okoliczności, w których emitowany jest przekaz reklamowy Spółki można porównać do reklamy prezentowanej w środkach masowego przekazu. Wykupienie zdecydowanie droższego czasu antenowego - np. w przerwie relacji z ważnych wydarzeń sportowych czy kulturalnych bądź programów o wysokiej oglądalności, jak również sfinansowanie (sponsorowanie) transmisji określonych wydarzeń w zamian za możliwość wyemitowania reklam podczas tejże transmisji znacząco zwiększa szansę na dotarcie z przekazem do jak największej grupy adresatów docelowych. W żadnym wypadku podstawowym celem takich działań nie jest chęć reklamodawcy do utożsamiania go z transmitowanym wydarzeniem lub emitowanym programem, bądź kreowanie pozytywnego wizerunku swojej firmy, a jedynie zwiększenie szansy na dotarcie z przekazem reklamowym do jak najszerszego grona odbiorców. Z tego też względu sportowcom lub dyscyplinom sportowym o największej oglądalności łatwiej jest zdobyć poważnych sponsorów. Podobnie jest w przypadku działań podejmowanych przez Spółkę, z perspektywy której ponoszone wydatki opisane powyżej należy kwalifikować jako element wydatków reklamowych, zwiększających skuteczność podejmowanych przez Spółkę działań promocyjnych.

W konsekwencji, w opinii Spółki, wydatki związane z występem gości specjalnych podczas spotkań należy również uznać za wydatki stanowiące koszty uzyskania przychodów Spółki.

Koszty związane z obsługą logistyczną zaproszonych osób

Do tej kategorii wydatków ponoszonych przez Spółkę w związku z organizowanymi spotkaniami należą m.in. koszty opracowania i wysyłki zaproszeń, koszty przygotowania systemów rejestracji gości, koszty systemów informacyjnych dla zaproszonych gości.

Powyższe koszty w sposób oczywisty wykazują związek z osiąganymi przez Spółkę przychodami - organizacja spotkań promujących produkty i usługi Spółki nie miałaby najmniejszego sensu bez zagwarantowania obecności osób, do których kierowana jest kampania reklamowa Spółki. Ponoszone przez Spółkę wydatki w tym zakresie służą zagwarantowaniu obecności oczekiwanych osób, umożliwiają oszacowanie spodziewanej frekwencji, a w konsekwencji pozwalają odpowiednio zaplanować te elementy spotkania, które zależą od planowanej ilości gości. Jednocześnie pozwalają na sprawną rejestrację gości przybyłych na spotkanie oraz informowanie ich o szczegółach organizacyjnych.

Koszty transportu zaproszonych osób oraz ich ewentualnego zakwaterowania

W niektórych przypadkach organizowanych przez Spółkę spotkań, Spółka pokrywa koszty transportu zaproszonych osób oraz ich ewentualnego zakwaterowania. Decyzje o pokryciu takich kosztów podejmowane są przez Spółkę szczególnie wtedy, kiedy przykładowo w skali całej Polski lub regionu organizowane jest tylko jedno spotkanie (np. jedyny w skali całej Polski pokaz premierowy nowego pojazdu). Wówczas frekwencja podczas spotkania jest w dużym stopniu uzależniona od zagwarantowania gościom transportu oraz noclegu w związku z ich uczestnictwem w spotkaniu. W praktyce mogłoby się bowiem okazać, że mało kto byłby zainteresowany przybyciem na własny koszt na spotkanie prezentujące ofertę Spółki odbywające się w odległej lokalizacji przy jednoczesnej konieczności zagwarantowania sobie noclegu. Z uwagi na to, że w interesie Spółki jest efektywne wykorzystanie środków angażowanych w prezentację produktów i usług, jest ona żywo zainteresowana możliwie jak najwyższą frekwencją na tychże spotkaniach.

Jednocześnie, podjęcie decyzji o finansowaniu kosztów transportu oraz noclegów jest w określonych przypadkach podyktowane rachunkiem ekonomicznym. Przykładowo, organizowanie premierowych prezentacji w każdym z regionów lub miast, w których Spółka posiada klientów byłoby przedsięwzięciem zdecydowanie kosztowniejszym pod kątem środków finansowych, jak również zaangażowania czasowego pracowników Spółki, niż organizacja jednego spotkania w skali całej Polski z zagwarantowaniem możliwie najwyższej frekwencji na takiej prezentacji poprzez sfinansowanie kosztów transportu i noclegu zaproszonych gości. W tym wypadku zagwarantowanie transportu i noclegów nie jest podyktowane chęcią kreowania pozytywnego wizerunku firmy, a jedynie ekonomiczną decyzją podpartą analizą kosztów, ukierunkowaną na optymalizację ogółu wszystkich wydatków związanych z kampanią promocyjną w skali całej Polski. Pokrycie kosztów transportu oraz noclegów nie jest również ukierunkowane na zapewnienie jakichkolwiek osobistych korzyści dla klientów Spółki wynikających z opłacenia przez Spółką tychże kosztów. Zaproszeni goście poświęcają przecież Spółce swój czas i uwagę, umożliwiając tym samym Spółce zaprezentowanie oferty. Spółka, organizując transport tychże gości w określone miejsce, rezerwuje sobie ich czas i uwagę przez cały, czy też większość pobytu w danej lokalizacji.

W świetle powyższych argumentów należy uznać, że ponoszone przez Spółkę wydatki na zagwarantowanie transportu i noclegów dla zaproszonych gości wpływają na jej przychody i stanowią jeden z elementów niezbędnych do efektywnej pod względem kosztowym realizacji kampanii marketingowej Spółki. Jednocześnie, nie służą kreowaniu wizerunku Spółki, a więc nie mogą być uznane za wydatki o charakterze reprezentacyjnym.

Koszty związane z zapewnieniem posiłków i napojów podczas spotkania

Podczas organizowanych spotkań będących przedmiotem niniejszego zapytania Spółka zapewnia zaproszonym gościom poczęstunek w postaci posiłków i napojów. W żadnym wypadku powyższe wydatki nie występują odrębnie od prezentacji produktów i usług oferowanych przez Spółkę. Innymi słowy, zakup usług gastronomicznych związanych z zapewnieniem poczęstunku podczas opisywanych spotkań nigdy nie jest jedynym bądź głównym celem organizowanych spotkań.

W opinii Spółki, ponoszenie przez nią wydatków na zakup posiłków i napojów oferowanych podczas spotkań jest działaniem zwyczajowym i nie ma na celu tworzenia lub poprawy wizerunku Spółki. Miałoby to miejsce jedynie wtedy, kiedy Spółka zapraszałaby swoich kontrahentów na darmowe posiłki bez jakiegokolwiek związku z prezentacją jej oferty, a to jest w praktyce mało prawdopodobne. Spółka jest podmiotem nastawionym na generowanie zysków, a więc podejmowane przez nią działania każdorazowo w sposób bardziej lub mniej bezpośredni nakierowane są na intensyfikację jej sprzedaży, tak jak w przypadku każdego racjonalnie działającego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Wszak jak zauważył to m.in. znany ekonomista, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii, Milton Friedman - „Nie istnieje coś takiego jak darmowe obiady” (ang.: „There’s no such thing as a free lunch”).

W tym miejscu warto przywołać raz jeszcze fragment powoływanego na wstępie wyroku NSA z 17 czerwca 2013 r. (sygn. akt II FSK 702/11): „Jednocześnie wbrew temu co przyjął sąd pierwszej instancji wydatek na zakup nie każdej usługi gastronomicznej należy klasyfikować do kosztów reprezentacji wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko wydatek na zakup tych usług gastronomicznych, których jedynym (głównym) celem jest tworzenie lub poprawa wizerunku firmy na zewnątrz podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na zasadach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r.”. Podobnie wskazał NSA w wyroku z 4 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 1789/10), w którym zauważył, że „nie jest do zaakceptowania arbitralne przyjęcie przez organ, iż wydatki na organizację bankietu z uwagi na brzmienie art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu”.

W konsekwencji, również wydatki na zapewnienie poczęstunku podczas organizowanych przez Spółkę spotkań stanowią dla niej koszty uzyskania przychodów gdyż podstawowym celem powyższych spotkań jest promocja oferowanych przez Spółkę produktów i usług (wydatki te nie występują w oderwaniu od promocji oferty Spółki).

Koszty dokumentacji filmowo-fotograficznej spotkania

Finalnie, w określonych przypadkach Spółka ponosi również koszty dokumentacji filmowo-fotograficznej organizowanego spotkania.

Wydatki te z jednej strony podyktowane są chęcią należytego udokumentowania podejmowanych działań marketingowych - w szczególności wobec konieczności rozliczenia przez zespół odpowiedzialny za organizację spotkań przeznaczanych na ten cel budżetów, jak również stanowią jeden z elementów polityki informacyjnej Spółki wobec jej pracowników. Przykładowo, fotorelacje organizowanych spotkań są niejednokrotnie umieszczane w wewnętrznych biuletynach informacyjnych Spółki. Spółka dąży tym samym do zwiększonej świadomości w zespole w zakresie podejmowanych działań rynkowych a tym samym do zwiększonego zaangażowania jej pracowników w działania realizowane przez Spółkę. Niezależnie od powyższego, dokumentacja filmowo-fotograficzna jest również wykorzystywana do analizy zorganizowanego spotkania pod kątem ewentualnych usprawnień bądź ulepszeń na przyszłość.

W tym kontekście koszty dokumentacji filmowo-fotograficznej stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów, gdyż wpływają na efektywność pracy jej zespołów odpowiedzialnych za organizację spotkań, stanowią jedno z narzędzi wewnętrznej kontroli nad wydatkowaniem środków finansowych Spółki oraz rozliczaniem budżetów przeznaczonych na cele marketingowe.

W świetle przedstawionej powyżej argumentacji, Spółka stoi na stanowisku, że ponoszone przez nią wydatki związane z organizacją spotkań opisanych we wniosku spełniają wszystkie warunki przewidziane ustawą o CIT, niezbędne do tego, aby można było je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska w odniesieniu do ponoszonych przez nią poszczególnych kategorii wydatków związanych z organizacją spotkań opisanych we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podnieść należy, że w procesie wydawania interpretacji indywidualnych właściwy organ nie dokonuje żadnych własnych ustaleń w ramach postępowania dowodowego, ale przedstawia wyłącznie ocenę stanowiska wnioskodawcy na tle przedstawionego przez niego stanu faktycznego. Innymi słowy, podane przez wnioskodawcę fakty nie podlegają weryfikacji ani konfrontacji z dokumentami źródłowymi, ponieważ w oparciu o wydaną w indywidualnej sprawie interpretację, wnioskodawca uzyskuje jedynie informację o poglądzie organu w konkretnej, przedstawionej we wniosku sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.