Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4011.94.2017.1.NL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-10
Teza: możliwość zakwalifikowania usług, o których mowa we wniosku do usług wymienionych w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustalenia, czy Wnioskodawczyni powinna opodatkować powyższe usługi podatkiem u źródła
Słowa kluczowe: podatek; samochód; usługi; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 2 czerwca 2017 r. (data wpływu 19 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zakwalifikowania usług, o których mowa we wniosku do usług wymienionych w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustalenia, czy Wnioskodawczyni powinna opodatkować powyższe usługi podatkiem u źródła – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2017 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zakwalifikowania usług, o których mowa we wniosku do usług wymienionych w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustalenia, czy Wnioskodawczyni powinna opodatkować powyższe usługi podatkiem u źródła.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni od 2010 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży samochodów osobowych. Samochody nabywa zarówno na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie umowy kupna-sprzedaży, jak i poza granicami kraju na podstawie faktury VAT marża.

W przypadku sprzedaży samochodu na podstawie faktury VAT marża, cenę ich nabycia ustala się na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 za zm.).

W ostatnim czasie Wnioskodawczyni rozpoczęła współpracę z firmą handlową posiadającą punkty sprzedaży samochodów na terenie różnych państw Unii Europejskiej. Firma ta nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.

Wnioskodawczyni nabywa samochody za pośrednictwem tej firmy na podstawie faktur VAT marża. Przed zakupem samochodu Wnioskodawczyni często korzysta z platformy aukcyjnej tej firmy, co wymaga wcześniejszej rejestracji. Przy zakupie konkretnego samochodu Wnioskodawczyni zostaje obciążona fakturą za korzystanie z platformy aukcyjnej.

Kolejna wystawiana na rzeczy Wnioskodawczyni faktura dotyczy „świadczeń związanych z pojazdem”, czyli przygotowania dokumentów pojazdu, tj.:

*   dowodu rejestracyjnego,
*   karty pojazdu,
*   wyrejestrowania samochodu,
*   wydania pojazdu.

Ostatnia faktura wystawiana na rzecz Wnioskodawczyni dotyczy usługi transportu zakupionego samochodu do Rzeczpospolitej Polskiej.

Faktury za ww. usługi Wnioskodawczyni rozlicza jako wewnątrzwspólnotowe nabycie usług (import usług). Natomiast wydatki traktuje jako składnik ceny nabycia pojazdu przy ustalaniu marży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy do wymienionych usług związanych z zakupem konkretnego samochodu będzie miał zastosowanie art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy wymienione usługi będą opodatkowane podatkiem u źródła?

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawczyni, art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymienia w swojej treści podobnych usług. Każda z tych faktur dotyczy zakupu konkretnego samochodu i ma wpływ na cenę nabycia. Świadczone usługi są składnikami wynagrodzenia, które otrzymuje dostawca towaru (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług).

Ad.2.

Zdaniem Wnioskodawczyni, podatek u źródła nie będzie występował.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna, zgodnie z zadanym we wniosku pytaniem wyznaczającym jej zakres dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób fizycznych. Tut. Organ nie odniósł się w niej do powołanego przez Wnioskodawczynię przepisu art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Należy w tym miejscu zauważyć, iż stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5.  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
6.  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania, w których co najmniej 50% wartości aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
7.  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że powyższy katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Główna zasada dotycząca ograniczonego obowiązku podatkowego wyrażona jest w art. 3 ust. 2a ustawy, natomiast ust. 2b podaje tylko przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące. W uzasadnieniu do projektu zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie art. 3 wskazano, że zmiana ma na celu jedynie „doprecyzowanie pojęcia dochodów”. Tak więc ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi, że opodatkowaniu podlega dochód (przychód) osiągnięty na terytorium Polski. Jest to generalna zasada, według której ustala się, jaki dochód podlega opodatkowaniu w Polsce. Decyduje o tym miejsce osiągania dochodów, a nie zaś miejsce świadczenia usługi. O źródle dochodów położonych w Polsce można mówić wtedy, gdy takie źródło dochodów trwale związane jest z terytorium Polski lub, gdy źródłem dochodu są polscy rezydenci eksploatujący rzeczy lub dobra niematerialne należące do innych podmiotów. W sytuacji, gdy usługi te nie są wykonywane na terytorium Polski, o tym czy dochód z wykonania usługi został osiągnięty na terytorium Polski przesądzać będzie to, czy efekt usługi będzie wykorzystany w Polsce.

W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powołane wyżej przepisy art. 3 ust. 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:

1.  z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
2.  z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
3.  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
4.  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
5.  z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Stosownie do art. 29 ust. 2 tej ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

W przedmiotowym wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że od 2010 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży samochodów osobowych. Samochody nabywa zarówno na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie umowy kupna-sprzedaży, jak i poza granicami kraju na podstawie faktury VAT marża. W przypadku sprzedaży samochodu na podstawie faktury VAT marża, cenę ich nabycia ustala się na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W ostatnim czasie Wnioskodawczyni rozpoczęła współpracę z firmą handlową posiadającą punkty sprzedaży samochodów na terenie różnych państw Unii Europejskiej. Firma ta nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Wnioskodawczyni nabywa samochody za pośrednictwem tej firmy na podstawie faktur VAT marża. Przed zakupem samochodu Wnioskodawczyni często korzysta z platformy aukcyjnej tej firmy, co wymaga wcześniejszej rejestracji. Przy zakupie konkretnego samochodu Wnioskodawczyni zostaje obciążona fakturą za korzystanie z platformy aukcyjnej. Kolejna wystawiana na rzeczy Wnioskodawczyni faktura dotyczy „świadczeń związanych z pojazdem”, czyli przygotowania dokumentów pojazdu, tj.:

*   dowodu rejestracyjnego,
*   karty pojazdu,
*   wyrejestrowania samochodu,
*   wydania pojazdu.

Ostatnia faktura wystawiana na rzecz Wnioskodawczyni dotyczy usługi transportu zakupionego samochodu do Rzeczpospolitej Polskiej. Faktury za ww. usługi Wnioskodawczyni rozlicza jako wewnątrzwspólnotowe nabycie usług (import usług). Natomiast wydatki traktuje jako składnik ceny nabycia pojazdu przy ustalaniu marży.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że usługi, które są świadczone na rzecz Wnioskodawczyni przez zagranicznego przedsiębiorcę tj. usługi związane z korzystaniem z platformy aukcyjnej firmy zagranicznej, usługi związane z przygotowaniem dokumentów pojazdu oraz usługi transportu pojazdu do Polski nie mieszczą się w katalogu zawartym w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe skutkuje brakiem konieczności pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego za świadczone przez podmiot zagraniczny usługi, o którym mowa w ww. przepisie.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.