Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-127/10/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-08
Teza: Skoro nabyte towary i usługi (media) związane są ze sprzedażą opodatkowaną, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy ich nabyciu przysługuje na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, iż nie występują przesłanki ograniczające to prawo, wynikające z art. 88 cyt. ustawy.
Słowa kluczowe: media; najem; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; refakturowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2009 r. (data wpływu 3 grudnia 2009 r.) uzupełnionym w dniu 1 marca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z nabyciem mediów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z nabyciem mediów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wystąpił o interpretację przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia czynszu za najem lokali mieszkalnych oraz opodatkowania rozliczeń za media. Otrzymana interpretacja indywidualna o sygn. ITPP1/443-828/09/MN z dnia 13 listopada 2009 r. zmienia sposób fakturowania czynszów i mediów dotychczas stosowany. Niniejsza interpretacja nie rozstrzygnęła kwestii prawa odliczania podatku związanego z nabyciem mediów.

W uzupełnieniu wniosku dodatkowo wskazano, iż zgodnie z ww. interpretacją faktura za czynsz mieszkaniowy sklasyfikowany w PKWiU 70.20.11 jest działalnością zwolnioną od podatku, natomiast fakturowane media (woda, ścieki, wywóz śmieci, energia cieplna c.o.) są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, zgodnie z PKWiU 7% i 22%. Spółka dotychczas fakturowała czynsz i media jako działalność zwolnioną i nie odliczała podatku od zakupu mediów. Taka interpretacja zmienia sposób fakturowania usług dla mieszkańców i konieczność odliczania podatku od zakupu mediów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku związanego z nabyciem opisanych w ww. interpretacji mediów?

Zdaniem Wnioskodawcy „interpretacja indywidualna daje możliwość odliczania podatku związanego z nabyciem opisanych mediów”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Podstawowe uprawnienia podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostały zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), który stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy).

Powyższe regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego, to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług, całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług lub czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną.

W tym miejscu wskazać należy, iż w związku z wnioskiem Spółki z dnia 4 września 2009 r., uzupełnionym w dniu 2 listopada 2009 r. wydano interpretację indywidualną o sygn. ITPP1/443-828/09/MN z dnia 13 listopada 2009 r., w której, dokonując oceny stanowiska Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym, stwierdzono, że Wnioskodawca świadcząc usługi najmu lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe korzysta ze zwolnienia od podatku, o ile są to usługi sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 70.20.11. Natomiast odsprzedając nabytą uprzednio energię cieplną, jak również usługi w zakresie dostaw wody i ścieków oraz wywozu śmieci Wnioskodawca winien czynności te opodatkować wg właściwych stawek VAT – na zasadzie refakturowania, gdyż - jak wskazano we wniosku – lokator (najemca) obok czynszu (wynagrodzenia za najem lokalu mieszkalnego) zobowiązany jest do odrębnego ponoszenia kosztów związanych z mediami.

Zatem skoro nabyte towary i usługi (media) związane są ze sprzedażą opodatkowaną, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy ich nabyciu przysługuje na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, iż nie występują przesłanki ograniczające to prawo, wynikające z art. 88 cyt. ustawy.

Wyjaśnić należy, iż stanowisko uznano za nieprawidłowe, gdyż prawo do odliczenia przysługuje Wnioskodawcy na podstawie określonych przepisów prawa podatkowego, w tym przypadku na podstawie art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast w pozycji dotyczącej własnego stanowiska wskazano, że możliwość odliczania podatku związanego z nabyciem opisanych mediów wynika z interpretacji indywidualnej.

Istotą wydawania interpretacji indywidualnych, w świetle uregulowań zawartych w Rozdziale 1a Działu II ustawy Ordynacja podatkowa, jest dokonywanie wykładni konkretnych przepisów prawa podatkowego w powiązaniu z dokładnie określonym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym poprzez ocenę przedstawionego we wniosku stanowiska wnioskodawcy, zatem nie może być ona podstawą uprawnienia Wnioskodawcy do odliczania podatku.

Interpretacja ta dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Jednocześnie nadmienia się, iż interpretacja nie wywrze skutków prawnych w przypadku ustalenia w ewentualnym postępowaniu podatkowym odmiennego od przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.