Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.35.2019.1.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-20
Teza: Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2019 r. (data wpływu 24 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym również dla transakcji wewnątrzwspólnotowych; rozlicza podatek VAT za okresy miesięczne.

Dla potrzeb prowadzonej działalności Spółka dokonuje zakupu towarów (innych niż środki transportu) od zarejestrowanych podatników podatku od wartości dodanej (Dostawca). Nabywane towary są transportowane do Spółki z terytorium krajów innych niż Polska i wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (stawkami innymi niż „zwolnione” z VAT).

Zakup ww. towarów Spółka kwalifikuje jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), od którego (jako podatnik) nalicza i deklaruje podatek należny VAT, zgodnie z dyspozycją art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, tj. z chwilą wystawienia faktury przez podatnika od wartości dodanej, nie później niż do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów.

W działalności Spółki występują sytuacje, w których Dostawca w danym okresie (miesiącu) wystawia fakturę (i dostarcza ją Spółce), która dokumentuje sprzedaż wielu różnych towarów; faktura określa wynagrodzenie za wszystkie zafakturowane towary. Następnie, w miesiącu wystawienia faktury, jak i w kolejnych miesiącach, do Spółki dostarczane są sukcesywnie towary będące przedmiotem nabycia wg faktury.

W takim przypadku Spółka nalicza i deklaruje podatek należny VAT w deklaracji bieżącej, w miesiącu wystawienia faktury przez Dostawcę. Ww. podatek należny deklarowany jest od pełnej kwoty wynagrodzenia Dostawcy wynikającej z wystawionej faktury.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W którym miesiącu Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku należnego VAT (obliczonego od WNT), w przypadku zakupu towarów od podatnika od wartości dodanej, gdy towary te dostarczane są do Spółki po miesiącu ich zafakturowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia podatku VAT od zakupu towarów będących przedmiotem złożonego wniosku, powstaje w miesiącu wystawienia faktury przez Dostawcę, tj. w okresie, w którym Spółka rozpoznaje obowiązek podatkowy w odniesieniu do tych zakupów.

Uzasadnienie

Zgodnie z regulacjami ustawy o VAT:

*   W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 86 ust. 1);
*   Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 (art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c);
*   Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku WNT powstaje zgodnie z ust. 10, tj. w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy, pod warunkiem, że podatnik:
    1.  otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
    2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek, nie później niż w terminie 3 miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10b pkt 2).

Jednocześnie, jak wskazano już powyżej, w okolicznościach będących przedmiotem złożonego wniosku, obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych towarów powstaje w dacie wystawienia faktury przez Dostawcę (art. 20 ust. 5 ustawy o VAT). Przepisy ustawy o VAT, czy też przepisy wykonawcze do ustawy, nie przewidują w tym zakresie żadnego odstępstwa.

Tym samym, biorąc pod uwagę wskazane regulacje, podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku od przedmiotowych zakupów w miesiącu wystawienia faktury przez Dostawcę. W tym miesiącu bowiem dochodzi do powstania obowiązku podatkowego w WNT i jednocześnie spełnione są pozostałe przesłanki określone w art. 86 ustawy o VAT, określające moment nabycia prawa do odliczenia VAT. Tym samym dostarczenie towarów w okresach następujących po dacie wystawienia faktury przez Dostawcę nie ma wpływu ani na moment powstania obowiązku podatkowego, ani też na termin odliczenia VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz (art. 9 ust. 1 ustawy).

W świetle art. 9 ust. 2 ustawy – przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. az zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podlega czynność nabycia towarów. Podatek należny rozliczany jest przez nabywcę towarów w państwie, do którego następuje dostawa towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów towarzyszy lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy wewnątrzwspólnotowej).

Aby daną transakcję uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wymagane jest spełnienie dwóch podstawowych warunków:

1.  podmiot z jednego państwa członkowskiego (nie zawsze musi być podatnikiem VAT) musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel – tak więc na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa;
2.  w wyniku dokonania dostawy towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym nie ma tu znaczenia kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio (art. 20 ust. 5 ustawy).

Powyższy przepis zobowiązuje podatnika dokonującego rozliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia do rozpoznania obowiązku podatkowego 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, chyba że przed tym dniem podatnik podatku od wartości dodanej, będący dostawcą nabywanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wystawił fakturę dokumentującą dokonaną dostawę, gdyż wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Zatem w przypadku wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.

Art. 86 ust. 10 ustawy stanowi, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

1.  otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek, nie później niż w terminie 3 miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Zatem, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ustawy, prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy pod warunkiem, że podatnik otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy oraz że uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek, nie później niż w terminie 3 miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy.

W przedmiotowej sprawie – jak wynika z opisu sprawy – Wnioskodawca jako czynny podatnik VAT, zarejestrowany również do transakcji wewnątrzwspólnotowych dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Nabywane towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Dostawca w danym okresie (miesiącu) wystawia fakturę (i dostarcza ją Wnioskodawcy), która dokumentuje sprzedaż wielu różnych towarów. Następnie, w miesiącu wystawienia faktury, jak i w kolejnych miesiącach, do Wnioskodawcy dostarczane są sukcesywnie towary będące przedmiotem nabycia wg faktury. W takim przypadku Wnioskodawca nalicza i deklaruje od pełnej kwoty wynagrodzenia Dostawcy wynikającej z wystawionej faktury podatek należny VAT w deklaracji bieżącej, w miesiącu wystawienia faktury przez Dostawcę.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że gdy faktura dokumentująca dostawę towarów, stanowiącą u Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, zostaje wystawiona przez Dostawcę przed dokonaniem dostawy towarów, to wtedy u Wnioskodawcy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Tym samym należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że dostarczenie towarów w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia po dacie wystawienia faktury przez Dostawcę (dokumentującej dostawę towarów) nie ma wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie warunki określone w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a towary, z których nabyciem podatek jest naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto są spełnione warunki wynikające z art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy – Wnioskodawca posiada fakturę dokumentującą dostawę towarów (stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów) oraz uwzględnia kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on zobowiązany rozliczyć ten podatek.

Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów Wnioskodawca może zrealizować w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstaje obowiązek podatkowy, tj. w przedmiotowej sprawie z chwilą wystawienia przez Dostawcę faktury dokumentującej ww. nabycie towarów.

Odpowiadając na pytanie należy zatem stwierdzić, że Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, gdy towary te dostarczane są/będą do Wnioskodawcy po miesiącu ich zafakturowania, w miesiącu wystawienia faktury przez Dostawcę.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy:

1.  zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
2.  zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.