Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.869.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Nieuznanie wniesienia aportem nakładów na infrastrukturę
wodno; kanalizacyjną za transakcję zbycia przedsiębiorstwa
lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa wyłączoną z
opodatkowania podatkiem VAT. Uznanie wniesienia aportem
nakładów na infrastrukturę wodno; kanalizacyjną za czynność
podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą
ze zwolnienia z opodatkowania. Prawo do pełnego odliczenia
VAT naliczonego od wydatków na nakłady poczynione na
infrastrukturę wodno; kanalizacyjną, która została wniesione
aportem do Spółki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
gmina
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
środek-środek trwały-obcy środek trwały
świadczenie-świadczenie usług
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu
terytorialnego i organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    - nieuznania wniesienia aportem nakładów na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną za
      transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
      wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT,
    - uznania wniesienia aportem nakładów na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną za
      czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z
      opodatkowania.
    - prawa do pełnego odliczenia VAT naliczonego od wydatków na nakłady poczynione na
      infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, która została wniesione aportem do Spółki.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 5 września 2025 r. (wpływ 5 września 2025 r.), oraz w
    odpowiedzi na wezwanie pismem z 30 października 2025 r. (wpływ 3 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 609 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne samodzielnie lub przez powołane jednostki organizacyjne.
    Na terenie Gminy funkcjonuje spółka prawa handlowego Zakład Wodociągów i Kanalizacji
    (dalej: „Spółka”), w której Gmina posiada całość udziałów. Głównym przedmiotem
    działalności Spółki jest wykonywanie zadań powierzonych przez Gminę w zakresie poboru,
    uzdatniania i dostarczania wody oraz odbioru nieczystości płynnych. Spółka z uwagi na
    posiadaną osobowość prawną stanowi na gruncie VAT odrębnego od Gminy podatnika
    VAT.
    Przyjęty na terenie Gminy sposób prowadzenia gospodarki wodno-kanalizacyjnej znajduje
    swoje uzasadnienie w posiadanych przez Spółkę zasobach organizacyjnych, kadrowych i
    technicznych, których Gmina nie posiada, a które są niezbędne, aby zapewnić odpowiedni
    poziom świadczonych na terenie Gminy usług w zakresie dostaw wody i odprowadzania
    ścieków. Współpraca ze Spółką pozwala zatem Gminie na zapewnienie wysokiej
    efektywności wykorzystania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, stałe podnoszenie
    jakości świadczonych usług (w tym np. zwiększenie dostępności usług dostawy wody
    /odbioru ścieków) oraz racjonalizację kosztów i korzyści o charakterze organizacyjnym.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych. W ramach realizacji powierzonych Gminie zadań,
    Gmina sukcesywnie rozbudowuje i modernizuje infrastrukturę wodno-kanalizacyjną.
    Gmina w latach 2022-2025 zrealizowała inwestycję pn.: („...”) (dalej: „Inwestycja”).
    Inwestycja obejmowała budowę dodatkowego reaktora biologicznego zwiększającego
    wydajność oczyszczania ścieków, budowę budynku stacji mechanicznego oczyszczania
    ścieków, budowę magazynu dezintegratu, budowę budynku higienizatora długotrwałego,
    budowę pompowni osadu i osadnika, budowę budynku garażowego dla samochodu do

    czyszczenia kanalizacji, wymianę krat i piaskowników, wykonanie instalacji: wod.-kan.,
    elektrycznych, wymianę: mieszadeł, dyfuzorów i pomp, wydzielenie i utwardzenie dróg,
    monitoring. Powstałe w ramach tej inwestycji obiekty stanowią jeden środek trwały.
    Inwestycja została zakończona w czerwcu 2025 r.
    Realizacja Inwestycji sfinansowana została zarówno ze środków własnych Gminy, jak i ze
    źródeł zewnętrznych, tj. na realizację Inwestycji Gmina uzyskała dofinansowanie ze
    środków pochodzących z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji
    Strategicznych.
    Infrastruktura wodno-kanalizacyjna (dalej: „Infrastruktura”), która została rozbudowana/
    zmodernizowana w ramach Inwestycji, stanowi własność Spółki.
    W związku z powyższym Inwestycja w zakresie rozbudowania/modernizacji Infrastruktury
    polegała na poniesieniu nakładów na obcy środek trwały.
    Wydatki ponoszone przez Gminę na realizację Inwestycji były każdorazowo
    dokumentowane wystawionymi przez wykonawców fakturami VAT ze wskazaniem Gminy
    jako nabywcy świadczonych usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Gmina, bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz dokonaniu niezbędnych
    formalności, wniosła poczynione na jej wykonanie nakłady aportem do Spółki, jako wkład
    w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Przekazanie przez
    Gminę na rzecz Spółki ww. nakładów zostało udokumentowane aktem notarialnym.
    Aport ww. nakładów został dokonany niezwłocznie po oddaniu Inwestycji do użytkowania,
    tj. po zakończeniu jej realizacji. Równocześnie, Gmina podkreśla, iż zamiar odpłatnego
    przeniesienia na Spółkę wartości nakładów na Infrastrukturę istniał od samego początku
    realizacji Inwestycji.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że w ramach przedmiotowego aportu na Spółkę została
    przeniesiona jedynie własność nakładów na Infrastrukturę, która została wybudowana
    /zmodernizowana w ramach Inwestycji. Zrealizowana transakcja wniesienia aportu nie
    obejmowała zatem przeniesienia żadnych należności Gminy, rachunków bankowych ani
    środków pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Gminy. Spółka nie przejęła również
    żadnych zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów) i
    nie doszło do przeniesienia umów o pracę osób zatrudnionych w Gminie (tj. nie doszło do
    przeniesienia zakładu pracy).
    W związku z przedstawionym opisem stanu faktycznego Gmina, w ramach niniejszego
    wniosku o interpretację, chciałaby potwierdzić sposób traktowania ww. aportu nakładów
    dla potrzeb VAT, a także jego wpływ na odliczenie VAT naliczonego z tytułu wydatków
    poniesionych przez Gminę na realizację Inwestycji.
    Na pytania:
    a) „Kiedy dokonali Państwo aportu nakładów poniesionych na obcy środek trwały?
    b) W jaki sposób zostało skalkulowane wynagrodzenie w zamian za aport ww. nakładów?
    c) Czy wartość udziałów w zamian za wnoszone aportem nakłady skalkulowana została z
      uwzględnieniem realiów rynkowych?
    d) Przy uwzględnieniu jakich czynników dokonali Państwo kalkulacji wartości udziałów w
      zamian za wnoszone aportem nakłady?
    e) Czy wartość udziałów w zamian za wnoszone aportem nakłady umożliwia zwrot
      poniesionych nakładów inwestycyjnych (sfinansowanych zarówno ze środków
      własnych Gminy oraz ze środków zewnętrznych w postaci dofinansowania)?
    f) Czy wartość otrzymanych przez Państwa udziałów w Spółce odpowiada wartości
      poniesionych nakładów (sfinansowanych zarówno ze środków własnych Gminy oraz ze
      środków zewnętrznych w postaci dofinansowania)?

    g) Czy dokonali Państwo aportu ww. nakładów do spółki wyłącznie w zmian za udziały w
      spółce? Czy Spółka, do której wnieśli Państwo aport w postaci ww. nakładów, była
      zobligowana do jakiegokolwiek dodatkowego świadczenia względem Państwa (np.
      dodatkowego wynagrodzenia w formie pieniężnej)?
    h) Czy dokonali Państwo odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących poniesione
      nakłady inwestycyjne? Jeśli nie, to z jakich przyczyn?”,
    odpowiedzieli Państwo:
    Pytanie a) Odpowiedź:
    Gmina informuje, że dokonała aportu nakładów poniesionych na obcy środek trwały w
    dniu 27 czerwca 2025 r.
    Pytanie b) Odpowiedź:
    Gmina informuje, że wynagrodzenie otrzymane przez Gminę w związku z aportem
    składało się w części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki (ogółu praw i
    obowiązków przysługujących ich posiadaczowi), a w części ze środków pieniężnych
    odpowiadających wartości podatku VAT należnego po stronie Gminy związanego z
    aportem (a nie w całości z otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości). W
    szczególności, zgodnie z rozliczeniem:
    - wartość otrzymanych przez Gminę udziałów w Spółce odpowiada wartości netto
      nakładów poniesionych przez Gminę na Infrastrukturę w ramach Inwestycji,
      wniesionych przez Gminę w formie wkładu niepieniężnego (aportu), natomiast
    - kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury
      VAT wystawionej przez Gminę, uregulowana została przez Spółkę na rzecz Gminy w
      formie pieniężnej.
    Pytanie c) Odpowiedź:
    Gmina wskazuje, że wartość udziałów w zamian za wnoszone aportem nakłady
    skalkulowana została z uwzględnieniem realiów rynkowych.
    Pytanie d) Odpowiedź:
    Gmina informuje, że wartość otrzymanych udziałów w Spółce odpowiada wartości netto
    nakładów wniesionych aportem. Jednocześnie, z uwagi na charakter transakcji wniesienia
    wkładu niepieniężnego, łączna wartość otrzymanych przez Gminę udziałów stanowiła
    wielokrotność wartości nominalnej pojedynczego udziału, zaś różnica pomiędzy wartością
    wkładów niepieniężnych a wartością nominalną objętych udziałów została przeznaczona
    na kapitał zapasowy Spółki.
    Gmina zaznacza, że nie kalkulowała wartości wynagrodzenia w inny sposób, lecz jedynie w
    oparciu o wartość przedmiotu aportu z uwagi na fakt, że aportu nakładów dokonała
    niezwłocznie po zakończeniu realizacji Inwestycji, zatem poniesione nakłady odpowiadały
    cenom rynkowym.
    Pytanie e) Odpowiedź:
    Gmina wskazuje, że wartość otrzymanych przez Gminę udziałów w Spółce w zamian za
    wnoszone aportem nakłady umożliwiła zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych
    (sfinansowanych zarówno ze środków własnych Gminy oraz ze środków zewnętrznych w
    postaci dofinansowania) w kwocie netto.
    Pytanie f) Odpowiedź:
    Gmina wskazuje, że wartość otrzymanych przez Gminę udziałów w Spółce odpowiada
    wartości poniesionych nakładów (sfinansowanych zarówno ze środków własnych Gminy
    oraz ze środków zewnętrznych w postaci dofinansowania) w kwocie netto.
    Pytanie g) Odpowiedź:

    Jak już Gmina wskazała w odpowiedzi na pytanie b), wynagrodzenie otrzymane przez
    Gminę w związku z aportem nakładów składało się w części z otrzymanych udziałów w
    kapitale zakładowym Spółki (ogółu praw i obowiązków przysługujących ich posiadaczowi),
    a w części ze środków pieniężnych odpowiadających wartości podatku VAT należnego po
    stronie Gminy związanego z aportem (a nie w całości z otrzymanych udziałów w
    odpowiedniej wartości).
    Pytanie h) Odpowiedź:
    Gmina wskazuje, że dokonała odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących
    poniesione nakłady inwestycyjne w ramach Inwestycji.
    Pytania
    1. Czy wniesienie aportem przez Gminę do Spółki nakładów na Inwestycję w zakresie
      Infrastruktury stanowiło wyłączoną z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 ust. 1
      ustawy o VAT transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa?
    2. Czy wniesienie aportem przez Gminę do Spółki nakładów na Inwestycję w zakresie
      Infrastruktury stanowiło działalność gospodarczą i czynność podlegającą
      opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT?
    3. Czy Gminie przysługuje prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego z tytułu
      wydatków na wytworzenie nakładów poczynionych na Inwestycję w zakresie
      Infrastruktury, które to nakłady zostały wniesione aportem do Spółki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wniesienie aportem przez Gminę do Spółki nakładów na Inwestycję w zakresie
      Infrastruktury nie stanowiło wyłączonej z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 ust.
      1 ustawy o VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa.
    2. Gmina stoi na stanowisku, że wniesienie aportem do Spółki przez Gminę nakładów na
      Inwestycję w zakresie Infrastruktury stanowiło działalność gospodarczą i czynność
      podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
    3. W ocenie Gminy przysługuje jej prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego z tytułu
      wydatków na wytworzenie nakładów poczynionych na Inwestycję w zakresie
      Infrastruktury, które to nakłady zostały wniesione aportem do Spółki, ponieważ
      wydatki te są bezpośrednio związane z czynnością opodatkowaną VAT (tj. odpłatnym
      przeniesieniem nakładów za wynagrodzeniem na rzecz Spółki).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1 i 2.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez
    towary należy natomiast rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Analiza powyższych przepisów dotyczących przedmiotu opodatkowania VAT (art. 5 ust. 1
    pkt 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT) prowadzi do wniosku, że czynność
    wniesienia aportu, w zależności od jego przedmiotu, spełnia przesłanki uznania jej albo za

    dostawę towarów w myśl art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel) albo za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i
    prawnych). Spełnione są bowiem następujące przesłanki:
    · istnieją skonkretyzowane strony czynności (tj. wnoszący aport oraz spółka otrzymująca
      przedmiot aportu),
    · istnieje świadczenie oraz odpłatność za nie, tzn. wnoszący aport spełnia na rzecz spółki
      świadczenie poprzez przeniesienie na nią konkretnego składnika majątku (rzeczy lub
      prawa), co stanowi po stronie spółki wymierne przysporzenie, a w zamian za to spółka
      wydaje wnoszącemu udziały w swoim kapitale zakładowym, które również mają
      wymierną wartość ekonomiczną i stanowią wynagrodzenie za otrzymany przedmiot
      aportu;
    · istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem w postaci przeniesienia na spółkę
      przedmiotu wkładu a wynagrodzeniem w postaci udziałów w kapitale zakładowym,
      który wynika ze stosunku cywilnoprawnego łączącego strony.
    Zatem, wnoszenie wkładów niepieniężnych (aportu) to czynność o charakterze odpłatnym
    w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na zasadach ogólnych.
    W ocenie Gminy, wniesienie aportem nakładów poczynionych na Inwestycje w zakresie
    Infrastruktury nie stanowiło odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    o VAT, z uwagi na to, że przedmiot aportu w postaci nakładów poczynionych na cudzą
    rzecz nie jest „towarem” w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Nie mamy bowiem do
    czynienia z odrębną rzeczą, która mogłaby stanowić towar. W konsekwencji, w przypadku
    zbycia nakładów nie doszło do przeniesienia prawa do dysponowania towarami jak
    właściciel (właścicielem Infrastruktury rozbudowanej/zmodernizowanej w ramach
    Inwestycji jest i pozostanie Spółka).
    Należy jednak zauważyć, że podmiot, który poniósł nakłady na rzecz cudzą dysponuje
    pewnym prawem do poniesionych nakładów inwestycyjnych i może to prawo przenieść na
    rzecz innego podmiotu. Zatem, nakład jest prawem majątkowym, które może być
    przedmiotem obrotu gospodarczego. Niewątpliwie przeniesienie prawa do nakładów na
    inny podmiot powoduje, że ten inny podmiot nabywa konkretne aktywo (składnik
    majątku) i świadczenie to jest dla niego wartościowe i korzystne. Dlatego też przeniesienie
    nakładów (przeniesienie prawa do nakładów) stanowi niewątpliwie wykonanie
    świadczenia, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    W ocenie Gminy, na gruncie VAT czynność przeniesienia nakładów (prawa do nakładów)
    na inny podmiot za wynagrodzeniem powinna być traktowana tak samo zarówno w
    przypadku, gdy dojdzie do odsprzedaży nakładów za wynagrodzeniem w postaci
    pieniężnej, jak i gdy dojdzie do przeniesienia nakładów w formie aportu za
    wynagrodzeniem w postaci udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym.
    Odpłatnością za świadczenie w postaci wniesienia aportem nakładów są bowiem udziały
    w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki, tj. w podmiocie, do którego zostały
    wniesione nakłady na rozbudowanie/modernizację środka trwałego. Jest to
    wynagrodzenie wyrażalne w pieniądzu (udziały mają konkretną wartość ekonomiczną oraz
    nominalną) i ma charakter ekwiwalentu za przeniesienie przedmiotu aportu (nakładów).
    W ocenie Gminy, udziały w Spółce powinny być traktowane jak wynagrodzenie w
    rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (tzn. udziały stanowią wzajemne świadczenie
    będące ekwiwalentem świadczenia Gminy polegającego na przeniesieniu na Spółkę
    nakładów).
    Z gospodarczego (ekonomicznego) punktu widzenia wniesienie aportem nakładów
    oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania tymi nakładami i jest alternatywą dla
    „odsprzedaży nakładów” przedstawiających rzeczywiste składniki majątkowe na rzecz
    podmiotu trzeciego. Cel ekonomiczny zarówno odsprzedaży nakładów, jak i aportu

    nakładów jest tożsamy i polega na doprowadzeniu do sytuacji, w której podmiot
    dokonujący nakładów otrzyma za nie wynagrodzenie, a podmiot korzystający z tych
    nakładów zyskuje prawo do dysponowania i rozporządzania nimi. Cel ten wypełnia
    znamiona „świadczenia usług” w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Gmina zauważa, że art. 8 ust. 2 ustawy o VAT podkreśla, że dla podatku VAT istotny jest
    ekonomiczny charakter czynności, a nie to, jaką formę prawną ona przybrała. W wyniku
    poczynienia nakładów powstały konkretne aktywa (nakłady powodujące ulepszenie
    rzeczy), które zostały udostępnione (przekazane) Spółce i za które Gmina otrzymała
    wynagrodzenie. To wynagrodzenie mogło być uzyskane poprzez zapłatę w pieniądzu lub w
    inny sposób, w tym również poprzez otrzymanie udziałów. Z punktu widzenia
    ekonomicznego Spółka oraz Gmina dokonały transakcji, która niczym nie różni się od
    zbycia nakładów czy też zapłaty wynagrodzenia za poniesione nakłady. Obie strony
    uzyskały konkretne korzyści, które stanowiły dla nich przysporzenie i miały charakter
    ekwiwalentny. Forma cywilnoprawna, w jakiej dana czynność została dokonana, tj. aport,
    nie powinna przesłaniać celu gospodarczego czynności.
    Dodatkowo, należy mieć również na uwadze, że definicja „świadczenia usług” ma
    charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady
    powszechności opodatkowania VAT. Uznanie, że wniesienie aportem nakładów nie
    stanowiło świadczenia usług, powodowałoby, że podatnik może swobodnie decydować o
    tym, czy chce rozliczyć nakłady w formie omijającej opodatkowanie VAT (tj. jako wniesienie
    nakładów aportem) czy w formie opodatkowanej VAT (jako przeniesienie czy też
    odsprzedaż nakładów w całości w zamian za wynagrodzenie pieniężne).
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, dokonany przez nią aport nakładów powinien zostać
    uznany za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Stanowisko to potwierdza m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 7 maja 2025 r. sygn. 0112-KDIL1-2.4012.51.2025.3.MR, w której
    wskazał, iż „W świetle powyższych przepisów należy zwrócić uwagę, że nakłady jakie
    zostaną poniesione przez Państwa na majątku Spółki nie stanowią towaru w rozumieniu
    art. 2 pkt 6 ustawy (tj. w szczególności rzeczy oraz ich części). Przedmiotem zbycia (aportu)
    są poniesione nakłady stanowiące inwestycję w obcym środku trwałym. Poniesione
    nakłady w obcym środku trwałym nie stanowią odrębnej rzeczy, a jedynie skutkują
    powstaniem po Państwa stronie roszczenia o zwrot poniesionych kosztów. Roszczenie to
    nie stanowi prawa rzeczowego, a jedynie prawo o charakterze zobowiązaniowym,
    uprawniające do żądania zwrotu dokonanych nakładów. Tym samym, prawo to nie może
    stanowić towaru w rozumieniu ustawy.
    W konsekwencji, w przypadku zbycia (aportu) nakładów inwestycyjnych, nie dojdzie do
    przeniesienia prawa do dysponowania towarami jak właściciel. Zatem przeniesienie
    nakładów poniesionych w obcym środku trwałym nie stanowi dostawy towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Niemniej jednak podmiot, który poniósł nakłady,
    dysponuje pewnym prawem do poniesionych nakładów i może to prawo przenieść na
    rzecz innego podmiotu. Wskazać zatem należy, że nakład jest prawem majątkowym, które
    może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Z uwagi na powyższe, odpłatna czynność zbycia (aportu) nakładów, jako przekazanie za
    wynagrodzeniem nakładów inwestycyjnych na cudzą rzecz, stanowi odpłatne świadczenie
    usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a Państwo działają jako podatnik podatku VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzący działalność gospodarczą, zdefiniowaną w art.
    15 ust. 2 ustawy.”.
    Analogiczne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 września 2024 r., sygn.: 0114-KDIP4-
    1.4012.440.2024.1.MK, zgodnie z którym: „Zatem odpłatna czynność zbycia (aportu)
    nakładów, jako przekazanie za wynagrodzeniem nakładów na cudzą rzecz, stanowi/będzie
    stanowić odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym

    podlega/będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1
    ustawy”.
    Takie podejście Gminy znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów
    administracyjnych oraz w licznych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo można tu
    przywołać wyrok NSA z dnia 24 lutego 2012 r. (sygn. I FSK 656/11), wyrok NSA z dnia 20
    stycznia 2017 r. (sygn. I FSK 1204/15), wyrok WSA z dnia 10 czerwca 2015 r. (sygn. I SA/Gd
    415/15) oraz interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 października
    2022 r. (0114-KDIP4-1.4012.535.2022.1.APR), z dnia 10 listopada 2020 r. (sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.417.2020.2.MAT), z dnia 7 grudnia 2018 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.619.2018.2.
    AZ), z dnia 4 lipca 2018 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.281.2018.2.AZ), Dyrektora Izby
    Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 6 lutego 2017 r. (sygn. 0461-ITPP2/4512.4512.897.2016.1.
    AD), Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 4 maja 2016 r. (sygn. 1061-IPTPP2.
    4512.81.2016.2.SM).
    Równocześnie, z uwagi na opisany powyżej przedmiot aportu, nie sposób uznać, iż
                              1stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Czynność ta nie podlega więc wyłączeniu od
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 powołanej
    ustawy. Nie można bowiem uznać, że wniesione przez Gminę aportem nakłady stanowiły
    przedsiębiorstwo - Gmina w ramach aportu przeniosła wyłącznie nakłady poczynione
    przez nią na określone składniki majątkowe, którym nie towarzyszyły żadne inne elementy
                1wymienione w art. 55 Kodeksu Cywilnego. Przedmiotem aportu nie była też
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, gdyż nie można uznać, że nakłady na
    Infrastrukturę poczynione przez Gminę w ramach Inwestycji stanowiły organizacyjnie,
    finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, które mogłyby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, w tym przypadku z
    zakresu działalności zaopatrzenia w wodę.
    Równocześnie Gmina wskazuje, że brak jest przepisu, który dla świadczenia usług
    polegającego na przeniesieniu nakładów przewidywałby zwolnienie z opodatkowania VAT
    lub preferencyjną stawkę podatku.
    W konsekwencji w ocenie Gminy, wniesienie aportem nakładów poczynionych na
    Inwestycję w zakresie Infrastruktury nie stanowiło wyłączonej z opodatkowania VAT na
    podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jednocześnie zdaniem Gminy, wniesienie
    aportem nakładów poczynionych na Inwestycję stanowiło działalność gospodarczą i
    czynność (odpłatne świadczenie usług przez Gminę na rzecz Spółki) podlegającą
    opodatkowaniu VAT i niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ponadto prawo to
    przysługuje podatnikowi o tyle, o ile nie zachodzą przesłanki negatywne, sprecyzowane w
    art. 88 ustawy o VAT. Dodatkowo prawo to przysługuje w pełnym zakresie, o ile nie
    zachodzą okoliczności przewidziane w art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 ustawy o VAT.
    Tak, więc w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, należy
    każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    · zostały nabyte przez podatnika tego podatku,
    · pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych, a
      także,

    · czy w przedmiotowej sytuacji nie występują przesłanki negatywne uregulowane w art.
      88 ustawy o VAT oraz ograniczenia prawa do pełnego odliczenia VAT wymienione w
      treści art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 tejże ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    W ocenie Gminy, ma ona prawo do odliczenia VAT od wydatków, jakie zostały poniesione
    na Infrastrukturę w ramach Inwestycji, ponieważ poniesione przez Gminę ww. wydatki
    doprowadziły do powstania konkretnego składnika majątku (nakładów), a następnie
    nakłady te zostały przedmiotem czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, tj.
    odpłatnego świadczenia usług w postaci aportu nakładów do Spółki.
    Wskazać bowiem należy, że wydatki zostały poniesione przez Gminę w celu wytworzenia
    nakładów, które następnie zostały odpłatnie przeniesione na Spółkę w drodze aportu.
    Czynność ta na gruncie VAT powinna być traktowana jak odpłatne świadczenie usług
    opodatkowane VAT, na co Gmina wskazała w uzasadnieniu odpowiedzi na pytanie nr 2.
    W ocenie Gminy wydatki poniesione w celu wytworzenia nakładów na Inwestycję w
    zakresie Infrastruktury były bezpośrednio związane z wykonywaniem przez Gminę
    czynności opodatkowanych VAT. Związek ten zaistniał już w momencie ponoszenia
    przedmiotowych wydatków, ponieważ Gmina realizowała nakłady na Infrastrukturę w celu
    odpłatnego przeniesienia ich na Spółkę. Tym samym Gminie przysługuje prawo do
    odliczania podatku naliczonego.
    Ponadto, w przedmiotowym stanie faktycznym nie wystąpi żadna z negatywnych
    przesłanek prawa do odliczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Prawidłowość stanowiska Gminy, w odniesieniu do niniejszego pytania, potwierdzają
    liczne interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej przykładowo z
    dnia 10 listopada 2020 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.417.2020.2.MAT), z dnia 4 lipca 2018 r.
    (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.281.2018.2.AZ.), z dnia 7 grudnia 2018 r. (sygn. 0111-KDIB3-
    2.4012.619.2018.2.AZ) czy z dnia 12 maja 2025 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.210.2025.1.AK),
    w której wprost wskazano, że „Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do zadania nr 1
    oraz zadania nr 5, spełnione będą przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy,
    które warunkują prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, tj. są
    Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT oraz ponoszone wydatki
    będą związane z wniesieniem aportem nakładów inwestycyjnych, który będzie stanowił
    czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
    Zatem, przysługuje/będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją inwestycji w zakresie
    zadania nr 1 oraz zadania nr 5. Odliczenie będzie możliwe pod warunkiem tego, że nie
    zaistnieją przesłanki negatywne zawarte w art. 88 ustawy”.
    Tym samym, zdaniem Gminy ze względu na zaistnienie przesłanki określonej w przepisie
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jaką jest związek nabytych towarów i usług z wykonaniem
    przez Gminę czynności opodatkowanej VAT, za którą w ocenie Gminy należy uznać aport
    nakładów, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    wydatków na wytworzenie nakładów poczynionych w ramach Inwestycji na Infrastrukturę
    w pełnej wysokości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych
    czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
    podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne
    dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast według art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do
    grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej
    dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne
    wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie”

    obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).,
    zwanej dalej: „Kodeksem cywilnym”. Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                  2Z kolei na podstawie art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym

      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Gmina w latach 2022-2025 zrealizowała inwestycję pn.: („...”) (dalej: „Inwestycja”).
    Inwestycja obejmowała budowę dodatkowego reaktora biologicznego zwiększającego
    wydajność oczyszczania ścieków, budowę budynku stacji mechanicznego oczyszczania
    ścieków, budowę magazynu dezintegratu, budowę budynku higienizatora długotrwałego,
    budowę pompowni osadu i osadnika, budowę budynku garażowego dla samochodu do
    czyszczenia kanalizacji, wymianę krat i piaskowników, wykonanie instalacji: wod.-kan.,
    elektrycznych, wymianę: mieszadeł, dyfuzorów i pomp, wydzielenie i utwardzenie dróg,
    monitoring. Na terenie Gminy funkcjonuje spółka prawa handlowego, w której Gmina
    posiada całość udziałów. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest wykonywanie
    zadań powierzonych przez Gminę w zakresie poboru, uzdatniania i dostarczania wody
    oraz odbioru nieczystości płynnych. Spółka z uwagi na posiadaną osobowość prawną
    stanowi na gruncie VAT odrębnego od Gminy podatnika VAT. Zamiar odpłatnego
    przeniesienia na Spółkę wartości nakładów na Infrastrukturę istniał od samego początku
    realizacji Inwestycji. Gmina, bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji oraz
    dokonaniu niezbędnych formalności, wniosła poczynione na jej wykonanie nakłady
    aportem do Spółki, jako wkład w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym
    Spółki. Wynagrodzenie otrzymane przez Gminę w związku z aportem składało się w części
    z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki (ogółu praw i obowiązków
    przysługujących ich posiadaczowi), a w części ze środków pieniężnych odpowiadających

    wartości podatku VAT należnego po stronie Gminy związanego z aportem (a nie w całości
    z otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości). W szczególności, zgodnie z
    rozliczeniem:
    - wartość otrzymanych przez Gminę udziałów w Spółce odpowiada wartości netto
      nakładów poniesionych przez Gminę na Infrastrukturę w ramach Inwestycji,
      wniesionych przez Gminę w formie wkładu niepieniężnego (aportu), natomiast
    - kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury
      VAT wystawionej przez Gminę, uregulowana została przez Spółkę na rzecz Gminy w
      formie pieniężnej.
    W ramach aportu na Spółkę została przeniesiona jedynie własność nakładów na
    Infrastrukturę, która została wybudowana/zmodernizowana w ramach Inwestycji.
    Zrealizowana transakcja wniesienia aportu nie obejmowała przeniesienia żadnych
    należności Gminy, rachunków bankowych ani środków pieniężnych zdeponowanych na
    rachunkach Gminy. Spółka nie przejęła również żadnych zobowiązań Gminy (w
    szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów) i nie doszło do przeniesienia
    umów o pracę osób zatrudnionych w Gminie (tj. nie doszło do przeniesienia zakładu
    pracy).
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów prowadzi do
    wniosku, że opisany przedmiot planowanego aportu nie stanowi przedsiębiorstwa w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, bowiem zbyciu nie towarzyszył transfer szeregu
    kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i
    determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa.
    Dla uznania, że zbywane składniki stanowią przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy są one zdolne do prowadzenia
    niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i
    niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na
    prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreślam przy tym, że możliwość
    stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie
    realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie
    potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany
    zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne
    przedsiębiorstwo.
    W zaistniałej sytuacji ww. warunki nie są spełnione. Jak wynika z treści wniosku, w ramach
    aportu na Spółkę została przeniesiona jedynie własność nakładów na Infrastrukturę, która
    została wybudowana/zmodernizowana w ramach Inwestycji. Infrastruktura stanowi
    własność Spółki.
    Z okoliczności sprawy nie wynika, aby ww. przedmiot planowanego aportu stanowił
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy ze względu na niespełnienie
    przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Z przedstawionych informacji we wniosku
    bowiem nie wynika, aby przedmiot aportu stanowił zespół składników majątkowych
    wydzielonych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, które umożliwiałyby prowadzenie
    niezależnego przedsiębiorstwa. Zatem, z powyższego nie wynika, iż przedmiot aportu
    może funkcjonować jako samodzielny podmiot gospodarczy, gdyż przedmiotem ww.
    aportu są nakłady w obcym środku trwałym powstałe w ramach Inwestycji.
    W konsekwencji uznać należy, że w rozpatrywanej sprawie nakłady w obcym środku
    trwałym powstałe w ramach Inwestycji będące przedmiotem aportu, nie stanowią
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, wniesienie
    przez Państwa aportem do Spółki nakładów na inwestycję nie stanowi wyłączonej z
    opodatkowania VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, transakcji zbycia przedsiębiorstwa
    lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również uznania wniesienia aportem nakładów na
    infrastrukturę wodno-kanalizacyjną za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania.
    Należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który
    daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty
    pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne
    czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje
    świadczeń ekonomicznych. Z jednej strony wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do
    której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w
    zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają określoną wartość.
    W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego
    wynika konieczność opodatkowania VAT). Wskazać należy, że z odpłatnością za dostawę
    towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usługi, a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może
    przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w
    pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z
    którym wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego
    świadczenia usług, w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w
    szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a tym samym –
    w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy – uznawane jest za sprzedaż.
    Jak stanowi art. 45 Kodeksu cywilnego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Wyjaśnić jednocześnie należy, że przedmioty praw majątkowych mogą mieć charakter
    materialny albo niematerialny, a rzeczy stanowią jedną z kategorii przedmiotów, do
    których odnosi się treść praw majątkowych. Wyodrębnione przedmioty mające charakter
    materialny, czyli rzeczy, dzielone są tradycyjnie na nieruchomości i ruchomości (red. prof.
    dr hab. Maciej Gutowski, „Kodeks cywilny. Tom I. Komentarz do art. 1-449”, C.H. Beck
    2016, komentarz do art. 45 k.c.).
    Na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W świetle art. 47 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Natomiast jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z punktu widzenia prawa cywilnego, nakłady poniesione na nieruchomość (np.
    wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie i modernizacja istniejących budynków

    lub budowli), stanowią część składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu.
    Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone, stanowi bowiem jego część składową.
    Podmiot, który poniósł nakłady na nieruchomość, nie może ich sprzedać. Jednak ma on
    pewne prawo do tych nakładów i może je przenieść na rzecz innego podmiotu.
    Z wniosku wynika, że Gmina w latach 2022-2025 zrealizowała inwestycję pn.: („...”).
    Infrastruktura stanowi własność Spółki. Inwestycja w zakresie rozbudowania/modernizacji
    Infrastruktury polegała na poniesieniu nakładów na obcy środek trwały. Gmina dokonała
    aportu nakładów poniesionych na obcy środek trwały 27 czerwca 2025 r. Gmina wniosła
    poczynione nakłady aportem do Spółki, jako wkład w zamian za udziały w podwyższonym
    kapitale zakładowym Spółki. Wartość udziałów w zamian za wnoszone aportem nakłady
    skalkulowana została z uwzględnieniem realiów rynkowych. Wartość otrzymanych
    udziałów w Spółce odpowiada wartości netto nakładów wniesionych aportem. Łączna
    wartość otrzymanych przez Gminę udziałów stanowiła wielokrotność wartości nominalnej
    pojedynczego udziału, zaś różnica pomiędzy wartością wkładów niepieniężnych a
    wartością nominalną objętych udziałów została przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki.
    W świetle powyższych przepisów należy zwrócić uwagę, że nakłady, jakie zostały
    poniesione przez Państwa na majątku Spółki nie stanowią towaru w rozumieniu art. 2 pkt
    6 ustawy (tj. w szczególności rzeczy oraz ich części). Przedmiotem zbycia (aportu) są
    poniesione nakłady stanowiące inwestycję w obcym środku trwałym. Poniesione nakłady
    w obcym środku trwałym nie stanowią zatem odrębnej rzeczy, a jedynie skutkują
    powstaniem po Państwa stronie roszczenia o zwrot poniesionych kosztów. Roszczenie to
    nie stanowi natomiast prawa rzeczowego, a jedynie prawo o charakterze
    zobowiązaniowym, uprawniające do żądania zwrotu dokonanych nakładów. Podmiot,
    który poniósł nakłady, dysponuje pewnym prawem do poniesionych nakładów i może to
    prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Wskazać zatem należy, że nakład jest prawem
    majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Z uwagi na powyższe, odpłatna czynność zbycia (aportu) nakładów, jako przekazanie za
    wynagrodzeniem nakładów na cudzą rzecz, stanowi odpłatne świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu tym podatkiem na
    podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
    Świadczenie usług w postaci zbycia (aportu) nakładów poniesionych w obcym środku
    trwałym nie zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od
    podatku, w konsekwencji czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT. Państwa świadczenie na rzecz
    Spółki – aport poniesionych nakładów – nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    W konsekwencji wniesienie przez Państwa aportem do Spółki nakładów na infrastrukturę
    wodno-kanalizacyjną stanowi działalność gospodarczą i czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do pełnego odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków poniesionych na wytworzenie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,

      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usług.
    Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    W analizowanym przypadku warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, zostały
    spełnione, ponieważ jak wynika z okoliczności sprawy, są Państwo zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Ponadto zamiar odpłatnego przeniesienia na Spółkę
    wartości nakładów na Infrastrukturę istniał od samego początku realizacji Inwestycji oraz
    aport został dokonany niezwłocznie po oddaniu Inwestycji do użytkowania, tj. po
    zakończeniu jej realizacji. Jak wskazano powyżej, czynność wniesienia aportem nakładów
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    Zatem wydatki poniesione przez Państwa w związku z realizacją Inwestycji w zakresie
    rozbudowania/modernizacji Infrastruktury są bezpośrednio związane z wykonywaniem
    przez Państwa czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje Państwu prawo do pełnego
    odliczenia VAT z tytułu wydatków na wytworzenie nakładów poczynionych na Inwestycję,
    bowiem nakłady zostały wniesione aportem do Spółki, a wiec zostały wykorzystane przez
    Państwa wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Prawo
    to przysługuje Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    wynikających z art. 88 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.