Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.135.2020.1.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-27
Teza: opodatkowanie dochodów ze sprzedaży mieszkania
Słowa kluczowe: podatek; samochód; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2020 r. (data wpływu 4 lutego 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu przed upływem sześciu miesięcy od dnia nabycia **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży samochodu przed upływem pół roku od nabycia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni w dniu …2020 r. wygrała samochód osobowy marki ….

Samochód był nagrodą główną w konkursie „…” organizowanym przez A… Sp. z o. o. Wartość samochodu określono na kwotę …zł. Podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu otrzymania wygranej w kwocie 10% wartości został pobrany i odprowadzony do właściwego urzędu skarbowego przez płatnika, czyli organizatora konkursu.

Wnioskodawczyni chce sprzedać samochód przed upływem 6 miesięcy za cenę maksymalną.. 000 zł, czyli cenę niższą od tej, która stanowiła podstawę wyliczenia 10% podatku w chwili jego nabycia.

Sprzedaż samochodu nie stanowi dla Wnioskodawczyni przedmiotu działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z planowaną sprzedażą auta przed upływem 6 miesięcy będzie ciążył na Wnioskodawczyni obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, uważa, że nie będzie na Niej ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu zbycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie rzeczy (jeśli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło zbycie).

Na podstawie art. 24 ust. 6 ww. ustawy, dochodem ze sprzedaży rzeczy (jeśli sprzedaż nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej) jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży, a kosztem ich nabycia.

Zgodnie z art. 11 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nieodpłatnie nabytych rzeczy, w związku z którymi stosownie do art. 11 ust. 2-2b cyt. ustawy, określony został przychód, to kwota tego przychodu stanowić będzie koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia tych rzeczy.

W przypadku zbycia przed upływem 6 miesięcy od dnia nabycia wygranego w konkursie samochodu jako przychód Wnioskodawczyni rozpoznaje Ona cenę sprzedaży, określoną w umowie sprzedaży, natomiast jako koszt uzyskania przychodu kwotę równą wartości samochodu, która stanowiła podstawę do naliczenia przez organizatora 10% podatku od wygranej.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni z tytułu sprzedaży samochodu w terminie krótszym niż pół roku od dnia jego nieodpłatnego nabycia, za cenę niższą od jego wartości z dnia nabycia, nie będzie na Niej ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego, gdyż koszt nabycia będzie wyższy od uzyskanego przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przepisu art. 9 ust. 1a ww. ustawy wynika, że jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30c, art. 30e, art. 30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów. Przy czym, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 9 ust. 3 ww. ustawy, o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:

1.  obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
2.  obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.

W myśl art. 9 ust. 3a ww. ustawy Przepis ust. 3 nie ma zastosowania do strat:

1.  z odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 źródła przychodów ust. 1 pkt 8;
2.  z odpłatnego zbycia walut wirtualnych;
3.  z niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da podatek od dochodów z niezrealizowanych zysków;
4.  ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Mając na uwadze powyższe przepisy, stwierdzić należy, że źródłem przychodu z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy ruchomych jest tylko taka sprzedaż, która łącznie spełnia następujące przesłanki:

*   nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej,

*   została dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Z przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 19 ust. 3 ww. ustawy, wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

W myśl art. 24 ust. 6 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

Stosownie natomiast do postanowień art. 22 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, w związku z którymi, zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, został określony przychód, a także w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy, praw lub innych świadczeń będących przedmiotem wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2e i 2f, kosztem uzyskania przychodów z ich odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem aktualizacji dokonanej zgodnie z odrębnymi przepisami, jest odpowiednio:

1.  wartość przychodu określonego na podstawie art. 11 ust. 2 i 2a albo
2.  wartość przychodu określonego na podstawie art. 11 ust. 2b powiększona o wydatki na nabycie częściowo odpłatnych rzeczy lub praw albo innych świadczeń, albo
3.  równowartość wierzytelności (należności) uregulowanej przez wykonanie świadczenia niepieniężnego (w naturze), o którym mowa w art. 14 ust. 2e i 2f, pomniejszonej o naliczony w związku z przekazaniem tego świadczenia niepieniężnego podatek od towarów i usług

\- pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: podatku dochodowego oraz podatku od spadków i darowizn.

Z analizy przytoczonych przepisów prawa wynika, że dokonaną przez Wnioskodawczynię czynność sprzedaży nagrody wygranej w konkursie należy zakwalifikować do źródła przychodu, jakim jest odpłatne zbycie rzeczy, tj. sprzedaż rzeczy i rozpatrywać przez pryzmat uregulowań przywołanego wyżej przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powołany wyżej przepis formułuje zasadę, że odpłatne zbycie innych rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, generuje źródło przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że przychodem ze sprzedaży nagrody jest cena, którą sprzedający uzyska od kupującego, wynikająca z umowy sprzedaży, o ile odpowiadała wartości rynkowej tej rzeczy. Natomiast kosztem uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nagrody, dokonanej przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie jest wartość rzeczy przyjęta do obliczenia 10% zryczałtowanego podatku dochodowego zapłaconego z tytułu wygranej w konkursie.

Należy przy tym podkreślić, że w myśl ww. art. 23 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztem uzyskania przychodów nie może być 10% zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygrania nagrody w konkursie. Wartość tego podatku nie ma wpływu na ustalenie dochodu (straty) ze sprzedaży.

Z zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w dniu …2020 r. wygrała samochód osobowy. Samochód był nagrodą główną w konkursie organizowanym przez A… Sp. z o. o. Wartość samochodu określono na kwotę ….zł. Podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu otrzymania wygranej w kwocie 10% wartości został pobrany i odprowadzony do właściwego urzędu skarbowego przez płatnika, czyli organizatora konkursu. Wnioskodawczyni chce sprzedać samochód przed upływem 6 miesięcy za cenę maksymalną ….000 zł, czyli cenę niższą od tej, która stanowiła podstawę wyliczenia 10 % podatku w chwili jego nabycia. Sprzedaż samochodu nie będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni przedmiotu działalności gospodarczej.

Mając na względzie przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że przychodem uzyskanym ze sprzedaży nagrody wygranej przez Wnioskodawczynię w konkursie, dokonanej przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca w którym nastąpiło jej nabycie będzie wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, którą uzyska od kupującego, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Przychód ten winien być wykazany w zeznaniu rocznym PIT-36 w wierszu zatytułowanym „inne źródła”. Natomiast kosztami uzyskania przychodu (nabycia) będzie wartość nagrody, która została przyjęta do obliczenia podatku dochodowego zapłacona z tytułu wygranej w konkursie.

Przy czym podkreślić należy, że zbycie przez Wnioskodawczynię nagrody wygranej w konkursie – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – za cenę niższą od ich wartości z dnia nabycia, tj. wygrania w konkursie, skutkuje po stronie Wnioskodawczyni brakiem dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem jednakże, że cena uzyskana ze sprzedaży nie będzie odbiegała od wartości rynkowej. W takiej sytuacji nie będzie Wnioskodawczyni zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego. Niemniej ciąży na Wnioskodawczyni obowiązek wykazania w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym nastąpiła sprzedaż przychodu z tytułu zbycia (sprzedaży) nagrody, kosztów uzyskania przychodu poniesionych w celu uzyskania przychodu oraz wyniku (różnicy) tych dwóch elementów, tj. dochodu lub straty.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.).

Jednocześnie wskazuje się, że w uzasadnieniu własnego stanowiska Wnioskodawczyni błędnie podała art. 11 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie występuje w ww. ustawie, zamiast art. 22 ust. 2b powyższej ustawy, przy jednoczesnym prawidłowym przytoczeniu jego treści, co należy uznać za oczywistą omyłkę niemającą wpływu na rozstrzygniecie wniosku.

Nadmienia się ponadto, że Organ wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonych do wniosku dokumentów i jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem. Tym samym, Organ nie dokonuje oceny dołączonej do wniosku interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 17 maja 2016 r., nr 1061-IPTPB3.4511.282.2016.1.GG.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.