Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-352/07-4/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-15
Teza: Stanowisko Pani w zakresie możliwości dokonania odliczenia zakupionych leków w Słowacji na podstawie posiadanego paragonu jest nieprawidłowe
Słowa kluczowe: leki; niepełnosprawni; odliczenia-odliczenie od dochodu; paragon; Słowacja
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 5.11.2007 r. (data wpływu 8.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatku na zakup leków **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8.11.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatku na zakup leków.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawczyni jako osoba niepełnosprawna poniosła w 2007 r. wydatki na zakup leków. Leki zostały zakupione w aptece na Słowacji. Apteka odmówiła, powołując się na miejscowe przepisy, wystawienia faktury. Dowodem poniesienia ww. wydatków jest paragon i recepta.

Strona zgodnie z pismem z dnia 3.01.2008 r. doprecyzowała wniosek podając, iż:

*   posiada orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach,
*   lekarz specjalista stwierdził, iż strona powinna stosować czasowo przedmiotowy lek,
*   poniesiony przez stronę wydatek nie został sfinansowany lub dofinansowany ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych ani nie został zwrócony w jakiejkolwiek formie.

Wnioskodawczyni zaznacza, iż recepta i paragon – oba te dokumenty są ostemplowane przez aptekę.

Recepta wystawiona przez polskiego lekarza, po wyspecyfikowaniu i ostemplowaniu została zwrócona wraz z paragonem.

Ze względu na dostępność leku i jego cenę zakup miał miejsce w aptece na Słowacji.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy na podstawie tak udokumentowanych wydatków strona ma prawo do ich odliczenia od dochodu?

Zdaniem wnioskodawcy przedstawione dokumenty potwierdzają fakt poniesienia wydatków na zakup leków i na ich podstawie będzie mogła dokonać odliczenia tych wydatków od dochodu za 2007 r.

**Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.**

Zasady odliczania wydatków na cele rehabilitacyjne regulują przepisy art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz art. 26 ust. 7-13a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 26 ust 1 pkt 6 ww. ustawy podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a - 4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest posiadanie przez osobę, której dotyczył wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową, albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ustawy podatkowej ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
2.  znaczny stopień niepełnosprawności,

2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

W świetle art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6 , uważa się wydatki poniesione na leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu, a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo).

W związku z powyższym wydatki na leki ograniczone zostały ustalonym przez ustawodawcę limitem polegającym na określeniu maksymalnej kwoty odliczeń. Jedynie nadwyżka wydatków ponad kwotę 100 zł może zostać odliczona od podstawy opodatkowania.

Zgodnie z treścią art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z brzmieniem art. 26 ust. 7c ww. ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 7a ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7,8 i 14.

Brak określenia przez ustawodawcę w obowiązujących przepisach rodzaju dokumentu potwierdzającego poniesienie wydatku, oznacza , iż dokumentem tym nie musi być wyłącznie faktura. Stanowić go zatem może każdy dowód, z którego wynika, kto, za jaką kwotę i jaki lek kupił (np.: rachunek), a więc dokument, który zawiera dane personalne osoby niepełnosprawnej ponoszącej wydatek na cele rehabilitacyjne.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż mimo, że przepisy ustawy o podatku dochodowym nie uzależniają prawa do ulgi od miejsca dokonania zakupu to będący w Pani posiadaniu paragon nie spełnia wymogów dokumentu potwierdzającego poniesienie wydatku.

Reasumując należy stwierdzić, iż stanowisko Pani w zakresie możliwości dokonania odliczenia zakupionych leków na podstawie posiadanego paragonu jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.