Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-204/07/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-12-20
Teza: Czy środki jakie wnioskodawca przeznacza na podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników w ogóle nie podlegają opodatkowaniu jako wydatki niezbędne ponoszone przez pracodawcę celem wykonywania zadań powierzonych pracownikom, czy też korzystają ze zwolnienia przedmiotowego w oparciu o treść art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile są spełnione wymogi określone w treści rozporządzenia Ministra Edukacji i Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych oraz rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 03 luty 2006r. w sprawie zasad i warunków uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych?
Słowa kluczowe: kwalifikacje-kwalifikacje zawodowe; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; obowiązek-obowiązek płatnika; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2007r. (data wpływu do tut. Biura – 27 września 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego wartości świadczeń przyznanych przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2007r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego wartości świadczeń przyznanych przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Pracownicy wnioskodawcy uczestniczą w różnego rodzaju konferencjach, szkoleniach, kursach itp. Uczestnictwo w tych pozaszkolnych formach dokształcania jest niezbędne do wykonywania powierzonej im pracy lub ewentualnie jest związane z dokształcaniem w celu uzupełnienia kwalifikacji w związku z planowaną zmianą zakresu ich obowiązków pracowniczych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy środki jakie wnioskodawca przeznacza na podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników w ogóle nie podlegają opodatkowaniu jako wydatki niezbędne, ponoszone przez pracodawcę celem wykonywania zadań powierzonych pracownikom, czy też korzystają ze zwolnienia przedmiotowego w oparciu o treść art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile są spełnione wymogi określone w treści rozporządzenia Ministra Edukacji i Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych oraz rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 03 lutego 2006r. w sprawie zasad i warunków uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych?

Zdaniem wnioskodawcy wydatki jakie ponosi w związku ze szkoleniem pracowników nie podlegają podatkowi dochodowemu od osób fizycznych. Stanowią one natomiast koszt uzyskania przychodu dla pracodawcy, który taki wydatek ponosi. Dla takiego zakwalifikowania wydatku niezbędne jest jednak istnienie ścisłego związku tematu dokształcania pracownika z wykonywaną przez niego pracą lub ewentualnie z pracą jaka ma być mu powierzona w przyszłości. Zadaniem pracodawcy jest bowiem ponoszenie całości kosztów związanych z zatrudnieniem pracownika. Zaliczyć do nich z całą pewnością należą koszty szkoleń jakie mają na celu prawidłowe wykonywanie powierzonych pracownikowi obowiązków. Tylko ewentualne koszty dokształcania pracownika poszerzające jego wiedzę, kwalifikacje lub umiejętności nie pozostające w ścisłym związku z wykonywaną pracą stanowią wydatek, który może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego określonego w treści art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albo ewentualnie gdy nie spełnia przesłanek określonych w tym przepisie będzie stanowił przychód pracownika i podlegał opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W świetle art. 11 ust. 1 tejże ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przepis art. 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z powyższym należy przyjąć, że w zasadzie wartość świadczeń otrzymanych przez pracowników na dokształcanie i podnoszenie kwalifikacji zawodowych stanowi przychód ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu. Nie dotyczy to jednak otrzymanych świadczeń przyznanych zgodnie z treścią art. 21 ust 1 pkt 90 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy jednak zauważyć, że szkolenia pracowników opłacane przez zakład pracy można podzielić na dwa rodzaje:

*   kształcenie, dokształcanie, a także doskonalenie w formach pozaszkolnych: kursy, kursy zawodowe, seminaria, praktyki zawodowe podnoszące posiadane umiejętności i kwalifikacje zawodowe,
*   kształcenie w szkołach dla dorosłych (ponadpodstawowych) i w szkołach wyższych podnoszące poziom ogólnej wiedzy zawodowej (np. studia magisterskie, doktoranckie, studia podyplomowe).

W przypadku dokształcania i doskonalenia zawodowego pracownika wyróżnić można sytuację, gdy szkolenia, kursy są niezbędne dla wykonywania zadań powierzonych pracownikom i integralnie związane z wykonywaną przez nich pracą. Jeżeli zostanie spełniony powyższy warunek, wówczas koszty ponoszone za takie szkolenie przez zakład pracy nie stanowią przychodu pracownika i nie podlegają opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż pracownicy wnioskodawcy uczestniczą w różnego rodzaju konferencjach, szkoleniach, kursach itp. Uczestnictwo w tych formach dokształcania jest niezbędne do wykonywania powierzonej im pracy lub ewentualnie jest związane z dokształcaniem celem uzupełnienia kwalifikacji w związku z planowaną zmianą zakresu ich obowiązków pracowniczych.

Wobec tego uznać należy, że jeżeli prowadzone szkolenia są niezbędne do wykonywania obowiązków pracownika, wówczas koszty kursów ponoszone przez wnioskodawcę nie będą stanowić dla tego pracownika przychodu ze stosunku pracy.

Natomiast, jeśli koszt szkolenia pracownika zostanie poniesiony przez pracodawcę, ale nie wystąpi związek zdobywanej wiedzy z zakresem obowiązków pracownika (nie będą to szkolenia i kursy niezbędne do wykonywania zadań powierzonych pracownikowi), wówczas koszty ponoszone przez zakład pracy na to szkolenie, stanowią przychód pracownika w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten może być jednak w określonych sytuacjach zwolniony z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych. Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są: ustawa z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (tekst jednolity z 1998r. Dz. U. Nr 21, poz. 94 ze zm.) i przepisy wykonawcze do tej ustawy, którymi są rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. Nr 103 poz. 472 ze zm.) oraz z nim związane Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216). W przypadku dokształcania i doskonalenia odbywanego w formach pozaszkolnych niezbędne jest aby podnoszenie kwalifikacji zawodowych odbywało się na podstawie skierowania zakładu pracy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.