Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.611.2024.1.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Czynności, w ramach których będą Państwo wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji (nie odnosząc się do kwestii dostaw energii elektrycznej do sieci realizowanych z wykorzystaniem instalacji fotowoltaicznej), stanowią czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Od wydatków na realizację Projektu (nie odnosząc się do wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej) nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia. Od wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej będzie Państwu przysługiwało częściowe prawo do odliczenia, przy zastosowaniu przepisów art. 86 ust. 2a-2h ustawy i Rozporządzenia. Z uwagi jednak na wartość prewspółczynnika nieprzekraczającą 2% będą mogli Państwo uznać, że prewspółczynnik ten wynosi 0% i nie skorzystać z tego prawa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE); odliczenia-odliczenie częściowe; prosument
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 1) i w części dotyczącej braku prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach
    Projektu, wyłączając wydatki na montaż instalacji fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2) oraz jest nieprawidłowe w części dotyczącej braku prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w
    ramach realizacji Projektu na montaż instalacji fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 3).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:

      · niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności w ramach których będą
        Państwo wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, z wyłączeniem
        dostaw energii elektrycznej do sieci realizowanych z wykorzystaniem instalacji
        fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
      · braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od
        wydatków ponoszonych w ramach Projektu, wyłączając wydatki na montaż instalacji
        fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) oraz
      · braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od
        wydatków ponoszonych w ramach realizacji Projektu na montaż instalacji
        fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: „Gmina”, „JST" lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku VAT.
    Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację zadań
    własnych określonych w art. 7 ustawy z dnia o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    609; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o
    samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy z ładu
    przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz
    utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
    administracyjnych.
    Gmina zamierza zrealizować inwestycję pn. „(...)" (dalej: „Inwestycja”, „Zadanie” lub
    „Projekt”). Inwestycja zostanie sfinansowana zarówno ze środków własnych Gminy, jak
    również ze środków zewnętrznych – w tym zakresie Gmina wystąpiła z wnioskiem o
    dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...) na lata 2021-
    2027. Jednostką odpowiedzialną za realizację Projektu, a następnie za zarządzanie
    powstałą w ramach Zadania infrastrukturą będzie Urząd Miejski w (...) (dalej: „Urząd”).
    Głównym celem Inwestycji jest zmniejszenie zapotrzebowania na energię na budynkach
    publicznych w Gminie. Natomiast, cele szczegółowe Inwestycji to podnoszenie
    świadomości społecznej w zakresie efektywności energetycznej i wykorzystanie
    Odnawialnych Źródeł Energii (dalej: „OZE”), poprawa jakości powietrza, redukcja
    zapotrzebowania na energię cieplną, redukcja zapotrzebowania na energię elektryczną z
    sieci energetycznej, zwiększenie jakości infrastruktury publicznej dzięki zwiększeniu
    komfortu termicznego w obiektach, spadek kosztów opłat za energię i paliwa oraz wzrost
    komfortu użytkowników obiektów.
    Gmina będzie realizowała w ramach Projektu następujące działania:
      1. działania edukacyjne – promocja, doradztwo i podnoszenie świadomości i wiedzy w
        zakresie efektywności energetycznej i wykorzystania OZE,
      2. termomodernizacja budynku,
      3. termomodernizacja budynku – dokumentacja,
      4. nadzór inwestorski – termomodernizacja budynku.
    W związku z realizacją Inwestycji, Gmina będzie ponosiła wydatki, w szczególności na:
      · działania edukacyjne obejmujące m.in.:
      - utworzenie podstron na stronie Gminy z umieszczeniem materiałów edukacyjnych,

      - przygotowanie merytoryczne, grafika i skład poradnika edukacyjnego w wersji
        elektronicznej, zawierającego treści materiałów edukacyjnych na stronę www,
        konspekty zajęć dla dzieci, warsztatów, koncepcje konkursów ekologicznych w
        zakresie efektywności energetycznej,
      - warsztat dla dzieci, rodzin i członków klubów sportowych w Gminie dotyczący
        podnoszenia świadomości oszczędności energii, OZE i wpływu na klimat.
    • termomodernizację budynku:
      - docieplenie ścian zewnętrznych wraz z dociepleniem ścian fundamentowych,
      - wykonanie nowej instalacji c.o. w budynku i nowej kotłowni z powietrzną pompą
        ciepła,
      - montaż instalacji fotowoltaicznej,
      - wymiana oświetlenia,
      - elementy wspierające przyrodę (budynki dla nietoperzy, hotel dla owadów,
        nasadzenia roślinności).
      · dokumentację techniczną – termomodernizacja budynku,
      · nadzór inwestorski – termomodernizacja budynku,
      · koszty pośrednie.
    Działania inwestycyjne w zakresie termomodernizacji zostaną zrealizowane na rzecz
    budynku stanowiącego własność Gminy. Jest to budynek sportowo-rekreacyjny, który
    pełni funkcje o następującym charakterze: szatni, socjalnym, usług sportu, przechowania
    sprzętu sportowego oraz wspieranie działalności stadionu miejskiego. Budynek ten jest i
    będzie udostępniany zainteresowanym nieodpłatnie i jest ogólnodostępny.
    Gmina nie będzie również pobierać żadnych opłat w związku z działaniami edukacyjnymi
    wchodzącymi w zakres Projektu.
    Gmina nie poniosła dotychczas jakichkolwiek wydatków na realizację Inwestycji. Niemniej,
    przyszłe wydatki związane z realizacją przedmiotowej Inwestycji będą dokumentowane
    wystawionymi na Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
    Jednocześnie, JST będzie posiadała obiektywną możliwość wyodrębnienia wydatków
    przypadających wyłącznie na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku.
    W związku z montażem instalacji fotowoltaicznej w ramach Projektu, Gmina będzie
    prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego
    2015 r. o odnawialnych źródłach energii (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 ze zm.), a
    montowana w ramach Inwestycji instalacja fotowoltaiczna stanowić będzie mikroinstalację
    w rozumieniu ww. ustawy.
    Mając na uwadze treść art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a oraz art. 86 ust. 22 ustawy o
    VAT, Gmina dokonała obliczenia sposobu określenia proporcji (tzw. pre-współczynnika
    VAT) w oparciu o metodologię przewidzianą w Rozporządzeniu z uwzględnieniem
    brzmienia § 3 ust. 1 Rozporządzenia, zobowiązującego Gminę do kalkulacji pre-
    współczynnika odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych Gminy. Zgodnie z art. 86
    ust. 2d ustawy o VAT pre-współczynnik obliczony dla Urzędu zgodnie z metodologią
    wskazaną w Rozporządzeniu, uwzględniający dane za rok 2023 wyniósł ok. 1,19% (po
    zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT wyniósł on zatem 2%).
    Jednocześnie, w przypadku wystąpienia sprzedaży energii pochodzącej z instalacji
    fotowoltaicznej oraz wykazania przez Gminę (Urząd) obrotu z tego tytułu, w latach
    kolejnych pre-współczynnik wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem może ulec zmianie.

    Jednakże, z uwagi na marginalną wartość ewentualnej sprzedaży energii pochodzącej z
    ww. instalacji, Gmina ma podstawy by zakładać, iż w kolejnych latach przedmiotowy pre-
    współczynnik nie przekroczy wartości 2%.
    W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT,
    Gmina uznaje, że pre-współczynnik dla Urzędu wynosi w 0%, w efekcie czego
    konsekwentnie nie dokonuje i nie będzie dokonywać odliczenia podatku VAT w
    odniesieniu do wszelkich nabywanych towarów i usług, w stosunku do których prawo do
    odliczenia wymaga zastosowania pre-współczynnika właściwego dla Urzędu.
    Pytania
      1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina będzie
        wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, z wyłączeniem dostaw
        energii elektrycznej do sieci realizowanych z wykorzystaniem instalacji
        fotowoltaicznej, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu
        art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
      2. Czy wyłączając wydatki na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku, w stosunku
        do pozostałych wydatków ponoszonych w ramach Projektu Gminie będzie
        przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego?
      3. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach realizacji Projektu
        na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina będzie
        wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, z wyłączeniem dostaw
        energii elektrycznej do sieci realizowanych z wykorzystaniem instalacji
        fotowoltaicznej, nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT w
        rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
      2. Wyłączając wydatki na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku, w stosunku do
        pozostałych wydatków ponoszonych w ramach Projektu Gminie nie będzie
        przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego.
      3. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach realizacji Projektu
        na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1
    Majątek będący przedmiotem Inwestycji będzie wykorzystywany przez Gminę zgodnie z
    celami Projektu, tj. podnoszenie świadomości społecznej w zakresie efektywności
    energetycznej i wykorzystanie OZE, poprawa jakości powietrza, redukcja zapotrzebowania
    na energię cieplną, redukcja zapotrzebowania na energię elektryczną z sieci
    energetycznej, zwiększenie jakości infrastruktury publicznej dzięki zwiększeniu komfortu
    termicznego w obiektach, spadek kosztów opłat za energię i paliwa oraz wzrost komfortu
    użytkowników obiektów.
    Tym samym, w ocenie Gminy, majątek ten nie będzie wykorzystywany w ramach
    czynności opodatkowanych VAT. Gmina wykorzystywać będzie powstałe mienie w ramach
    zadań własnych związanych m.in. z ładem przestrzennym, gospodarką nieruchomościami,

    ochroną środowiska i przyrody oraz utrzymaniem gminnych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o
    samorządzie gminnym).
    Efekty Inwestycji Gmina będzie udostępniać nieodpłatnie. Tym samym nie będzie tu
    dochodzić do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a rezultaty
    Zadania wykorzystywane będą wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy (czynności o
    charakterze publicznym, niepodlegające VAT).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, majątek będący przedmiotem Inwestycji, z
    wyłączeniem dostaw energii elektrycznej do sieci realizowanych z wykorzystaniem
    instalacji fotowoltaicznej, nie będzie wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku
    naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych
    przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które ponoszone będą na realizację
    Projektu, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    Efekty Projektu nie będą wykorzystywane przez Gminę czynności, które podlegałyby
    opodatkowaniu podatkiem VAT, będą bowiem ogólnodostępne i będą udostępniane

    nieodpłatnie. Gmina nie będzie pobierać żadnych opłat w związku z czynnościami
    wchodzącymi w zakres Inwestycji, tj. działaniami edukacyjnymi czy udostępnianiem
    budynku.
    W konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami
    opodatkowanymi nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie będzie uprawniona do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    dnia 5 lutego 2024 r. znak: 0112-KDIL3.4012.767.2023.1.MC, w której Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub „Organ”) stwierdził, iż: „Jak wynika z powołanych
    powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w
    art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione
    bowiem – jak wynika z opisu sprawy – realizacja projektu polegającego na wykonaniu
    remontu budynku świetlicy wraz z montażem odnawialnych źródeł energii, wykonywana
    jest w ramach realizacji zadań własnych Gminy. Ponadto, wskazali Państwo, że obiekt po
    zrealizowaniu inwestycji nadal będzie obiektem ogólnodostępnym. Towary i usługi nabyte
    na potrzeby realizacji przedmiotowego projektu nie będą miały w żadnym zakresie
    związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Przedmiotowa
    inwestycja będzie służyć przede wszystkim do wypełnienia zadań publicznoprawnych
    Gminy, a efekty realizacji zadania nie będą wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Nabywane w ramach realizacji projektu towary i usługi nie będą
    wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych. Zatem, w analizowanej
    sprawie podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą
    spełnione. Tym samym, w odniesieniu do Projektu – na podstawie art. 86 ust. 1ustawy –
    nie będą mieli Państwo możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego".
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji DKIS z 15 maja 2024
    r., znak: 0112-KDIL1-2.4012.159.2024.1.ID.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, wyłączając wydatki na montaż instalacji
    fotowoltaicznej na budynku, w stosunku do pozostałych wydatków ponoszonych w
    ramach Projektu Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Ad 3
    Jak zostało przedstawione w zdarzeniu przyszłym, w ramach jednego działania w zakresie
    termomodernizacji ogólnodostępnego i nieodpłatnie udostępnianego budynku zostanie
    m.in. zamontowana instalacja fotowoltaiczna. W powyższej sytuacji należny uznać, że
    wskazana instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności
    opodatkowanych.
    Przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna służyć będzie bowiem wyłącznie zasilaniu w
    energię ww. budynku (jest to celem montażu instalacji fotowoltaicznej w ramach
    Projektu), a tym samym realizować będzie główne cele projektu w zakresie zmniejszenia
    zapotrzebowania na energię na budynkach publicznych w Gminie oraz w zakresie
    podnoszenia świadomości społecznej dotyczącej efektywności energetycznej, spadek
    kosztów opłat za energię i paliwa oraz wzrost komfortu użytkowników obiektów. W efekcie
    powyższego w ocenie Gminy nie jest ona uprawniona do odliczenia VAT naliczonego także
    w zakresie wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku.
    Jednocześnie, niezależnie od przytaczanych argumentów, nawet jeśliby uznać, że
    instalacja fotowoltaiczna będzie w jakimś znikomym stopniu wykorzystywana do

    czynności opodatkowanych VAT, z uwagi na konieczność odprowadzania niezużytej
    energii do sieci należącej do operatora energetycznego (co jest sytuacją niezależną od
    Gminy i nie stanowi celu montażu ww. instalacji), to należy pamiętać o art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z art. 90
    ust. 2-8 ustawy o VAT nie przekroczy 2%, podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta
    wynosi 0%.
    Na mocy art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, powyższą regulację stosuje się odpowiednio
    również w odniesieniu do określania wysokości pre-współczynnika.
    Równocześnie, jak wynika z brzmienia § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki
    samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z
    jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
    Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, proporcję określa się procentowo w
    stosunku rocznym, dokonując jej zaokrąglenia w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Jednocześnie przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.
    Mając powyższe na uwadze obliczony pre-współczynnik na podstawie metody wskazanej
    w Rozporządzeniu na bazie danych za 2023 r. wyniósł dla Urzędu 1,19% (po zaokrągleniu
    2%). Jednocześnie, w latach kolejnych Gmina ma podstawy, aby zakładać, że pre-
    współczynnik również nie przekroczy wartości 2% z uwagi na marginalną wartość
    ewentualnej sprzedaży energii pochodzącej z instalacji fotowoltaicznej. W konsekwencji,
    Gmina ma prawo uznać, iż pre-współczynnik Urzędu będzie wynosił 0%, a zatem Gmina
    nie będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w odniesieniu do wydatków ponoszonych na montaż instalacji
    fotowoltaicznej w zakresie Inwestycji na rzecz budynku.
    W niniejszej sprawie Gmina tak właśnie przyjmuje, a zatem jej stanowisko w zakresie
    pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Takie stanowisko potwierdził m.in. DKIS w interpretacji indywidualnej z 21 maja 2024 r.,
    znak: 0112-KDIL1- 2.4012.143.2024.2.ID, w której Organ stwierdził, iż: „Jak wskazano wyżej,
    zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma
    prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego.
    Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do
    proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik
    poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z
    zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo
    wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też
    zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.
    W rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że pre-współczynnik obliczony w oparciu o
    dane za rok 2023 wyniósł dla Szkoły Podstawowej w (...) – 0% (z powodu braku wystąpienia
    w roku 2023 jakiegokolwiek obrotu u tego podatnika). Jednocześnie Państwa Gmina
    wskazuje, że z uwagi na marginalną wartość ewentualnej sprzedaży energii pochodzącej z
    instalacji fotowoltaicznej, mają Państwo podstawy zakładać, iż w kolejnych latach
    przedmiotowy pre- współczynnik nie przekroczy wartości 2%. Zatem, zgodnie z art. 90 ust.
    10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy przyjmują Państwo, że pre-współczynnik dla ww.
    szkoły wyniesie/będzie wynosił 0%, w konsekwencji nie będą Państwo uprawnieni do
    odliczenia podatku VAT w odniesieniu do wszelkich nabywanych towarów i usług w
    ramach realizowanej Inwestycji.
    W kontekście zatem obowiązujących przepisów prawa podatkowego oraz mając na
    uwadze, iż ustalony przez Państwa pre-współczynnik dla Szkoły Podstawowej w (...) nie
    przekracza/nie przekroczy 2%, mają Państwo prawo uznać, że pre-współczynnik ten wynosi
    /będzie wynosił 0%. (...)
    Podsumowując, stwierdzam, że w odniesieniu do wydatków poniesionych na realizowaną
    Inwestycję na rzecz budynku Szkoły Podstawowej w (...), dla której wyliczony pre-

    współczynnik nie przekroczy 2%, są/będą Państwo uprawnieni na podstawie art. 90 ust.
    10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy, do przyjęcia, iż prewspółczynnik wynosi 0%. W
    konsekwencji nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na
    Inwestycję”.
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji indywidualnej DKIS z
    31 sierpnia 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.401.2021.2.AR oraz z 27 lipca 2021 r. znak:
    0111-KDIB3-2.4012.447.2021.1.AR, jak również w interpretacji indywidualnej z 23 lutego
    2022 r. znak: 0112-KDIL1-1.4012.6.2022.1.MG.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do ponoszonych w ramach Projektu
    wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku, Gminie nie będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej
    niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności w ramach których będą Państwo
    wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, z wyłączeniem dostaw energii
    elektrycznej do sieci realizowanych z wykorzystaniem instalacji fotowoltaicznej (pytanie
    oznaczone we wniosku nr 1) i w części dotyczącej braku prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach
    Projektu, wyłączając wydatki na montaż instalacji fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2) oraz jest nieprawidłowe w części dotyczącej braku prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w
    ramach realizacji Projektu na montaż instalacji fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 3).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Zauważyć należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć
    również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Zatem, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007
    r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywy 2006/112/WE”, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
        przyrody oraz gospodarki wodnej
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Jako Gmina realizują Państwo Projekt związany z termomodernizacją budynku
    użyteczności publicznej. Jest to ogólnodostępny budynek sportowo-rekreacyjny, który
    udostępniany jest i będzie zainteresowanym nieodpłatnie. Wydatki na inwestycję
    ponoszone będą w następującym zakresie: działania edukacyjne, termomodernizacja
    budynku, dokumentacja techniczna, nadzór inwestorski oraz koszty pośrednie. Nie będą
    Państwo pobierać również żadnych opłat w związku z działaniami edukacyjnymi
    wchodzącymi w zakres Projektu. Projekt realizowany będzie w ramach zadań własnych
    określonych w ustawie o samorządzie gminnym, tj. dotyczących ładu przestrzennego,
    gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej
    oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
    administracyjnych. Głównym celem Inwestycji jest zmniejszenie zapotrzebowania na
    energię na budynkach publicznych w Gminie. Natomiast, cele szczegółowe Inwestycji to
    podnoszenie świadomości społecznej w zakresie efektywności energetycznej i
    wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, poprawa jakości powietrza, redukcja
    zapotrzebowania na energię cieplną, redukcja zapotrzebowania na energię elektryczną z
    sieci energetycznej, zwiększenie jakości infrastruktury publicznej dzięki zwiększeniu
    komfortu termicznego w obiektach, spadek kosztów opłat za energię i paliwa oraz wzrost
    komfortu użytkowników obiektów.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu
    podatkiem VAT czynności w ramach których będą Państwo wykorzystywać majątek

    powstały w ramach Inwestycji, z wyłączeniem dostaw energii elektrycznej do sieci
    realizowanych z wykorzystaniem instalacji fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we wniosku
    nr 1).
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że realizując w ramach zadań własnych
    opisany we wniosku Projekt, nie będą Państwo działali w charakterze podatnika podatku
    od towarów i usług.
    Zatem czynności w ramach których zrealizują Państwo przedmiotowy Projekt będą
    realizowane poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym wykonując te czynności nie będą występowali Państwo w charakterze
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie
    będą działali Państwo jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy. W
    konsekwencji czynności te nie będą czynnościami podlegającymi opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Podsumowując, stwierdzam, że czynności, w ramach których będą Państwo
    wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji (nie odnosząc się do kwestii dostaw
    energii elektrycznej do sieci realizowanych z wykorzystaniem instalacji fotowoltaicznej),
    stanowią czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    uznałem jako prawidłowe.
    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach
    Projektu, wyłączając wydatki na montaż instalacji fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy.
    W myśl tego przepisu :
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że
    zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego
    czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Jak zostało rozstrzygnięte powyżej, wykonując czynności w ramach Projektu nie będą
    występowali Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust.
    1 ustawy, lecz w tym zakresie będą działali Państwo jako organ władzy w rozumieniu art.
    15 ust. 6 ustawy. W konsekwencji czynności te nie będą czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego nie będą spełnione. Ponoszone przez Państwa w ramach
    Projektu wydatki nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem
    VAT.
    Podsumowując, stwierdzam, że od wydatków na realizację Projektu (nie odnosząc się
    do wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej) nie będzie przysługiwało Państwu –
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    uznałem jako prawidłowe.
    Końcowo Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach realizacji
    Projektu na montaż instalacji fotowoltaicznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, będą Państwo posiadali obiektywną możliwość
    wyodrębnienia wydatków przypadających wyłącznie na montaż instalacji fotowoltaicznej.
    W związku z montażem instalacji będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w
    rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii, a montowana
    instalacja stanowić będzie mikroinstalację w rozumieniu przedmiotowej ustawy.
    W tym miejscu warto przytoczyć treść wybranych przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015
    r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361), zwanej dalej ustawą o
    OZE.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ww. ustawy
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:

      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
      ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
        których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
        poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:

      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      - wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      - ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
      - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
        której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
      - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
        niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
        instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego
        źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe, albo
      - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji
        odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła
        energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób
        ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
        energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
        U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa

      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2) Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3) Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4) Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5) Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6) Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7) Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8) Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy

        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2
        stosuje się odpowiednio.
      10) Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
        wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.

    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Wracając do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy wskazać, że
    wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h.
    Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W oparciu o art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;

      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia
      kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu
      skarbowego w formie protokołu.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się
      odpowiednio.
    W świetle art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku, gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem:
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej ,,
        sposobem określenia proporcji'';

      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    W świetle § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy;
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z
    tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na mocy art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

    Jak stanowi art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, mając na uwadze treść art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust.
    2a oraz art. 86 ust. 22 ustawy, dokonali Państwo obliczenia sposobu określenia proporcji
    w oparciu o metodologię przewidzianą w Rozporządzeniu. Prewspółczynnik obliczony dla
    Urzędu uwzględniający dane za rok 2023 wyniósł ok. 1,19% (po zaokrągleniu zgodnie z art.
    86 ust. 2g ustawy o VAT wyniósł on zatem 2%). Jednocześnie wskazali Państwo, że w
    przypadku wystąpienia sprzedaży energii pochodzącej z instalacji fotowoltaicznej oraz
    wykazania przez Państwa obrotu z tego tytułu, w latach kolejnych, prewspółczynnik
    wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem może ulec zmianie. Jednakże, z uwagi na
    marginalną wartość ewentualnej sprzedaży energii pochodzącej z ww. instalacji zakładają
    Państwo, że nie przekroczy on wartości 2%. Z uwagi na treść art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z
    art. 86 ust. 2g ustawy, uznają, Państwo że prewspółczynnik dla Urzędu wynosi w 0%, w
    efekcie czego konsekwentnie nie dokonują i nie będą dokonywać Państwo odliczenia
    podatku VAT w odniesieniu do wszelkich nabywanych towarów i usług, w stosunku do
    których prawo do odliczenia wymaga zastosowania prewspółczynnika właściwego dla
    Urzędu.
    Istotnie zatem – skoro instalacja służyć będzie zasilaniu w energię budynku, przez co
    Inwestycja będzie realizować cele Projektu w zakresie zmniejszenia zapotrzebowania na
    energię w budynkach publicznych oraz w zakresie podnoszenia świadomości społecznej
    dotyczącej efektywności energetycznej, spadek kosztów opłat oraz wzrost komfortu
    użytkowników obiektu – co do zasady, nie będą Państwo uprawnieni do odliczenia
    podatku VAT w zakresie wydatków na montaż instalacji. Jednakże – skoro są Państwo
    prosumentem i dokonywać będą Państwo sprzedaży energii pochodzącej z instalacji
    fotowoltaicznej, przez co instalacja ta będzie wykorzystywana również do czynności
    opodatkowanych, prawo do odliczenia będzie Państwu przysługiwało w oparciu o art. 86
    ust. 2a-2h ustawy.
    Czym innym jest bowiem uprawnienie wynikające z treści ww. przepisów, w odniesieniu
    do rezygnacji z tego prawa. W przypadku gdy proporcja nie przekroczy 2% mają Państwo
    prawo uznać, że wynosi ona 0%. Nie zmienia to faktu, że prawo do odliczenia przysługuje.
    Podsumowując, stwierdzam, że od wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej
    ponoszonych w ramach realizacji Projektu będzie Państwu przysługiwało częściowe prawo
    do odliczenia, przy zastosowaniu przepisów art. 86 ust. 2a-2h ustawy i Rozporządzenia. Z
    uwagi jednak na wartość prewspółczynnika nieprzekraczającą 2% będą mogli Państwo
    uznać, że prewspółczynnik ten wynosi 0% i nie skorzystać z tego prawa.
    Zatem – oceniając całościowo – Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania
    oznaczonego we wniosku nr 3 uznałem jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Pan ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu faktycznego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, które nie zostały
    objęte pytaniami – w szczególności opodatkowania podatkiem VAT czynności
    wprowadzania energii elektrycznej do sieci, a także pobierania tej energii z sieci – nie
    mogą być rozpatrzone zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w myśl którego:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.