Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.613.2025.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Zaniechanie poboru podatku; umorzenie wierzytelności
(ugoda w 2025 r.).
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
przewalutowanie
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości

    skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia kredytu
    hipotecznego na zakup domu jednorodzinnego jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    18 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 9 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        (...)
      2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

Wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie
    zwolnienia z opodatkowania PIT świadczeń otrzymanych w ramach ugody z Bankiem,
    dotyczącej kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe.
    Wnioskodawca zawarł z Bankiem 9 lutego 2006 r. umowę kredytu hipotecznego
    przeznaczonego na zakup domu jednorodzinnego - celem mieszkaniowym. Kredyt został
    zaciągnięty wyłącznie w związku z realizacją potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca planuje zawrzeć z Bankiem jednorazową ugodę, której skutkiem będzie
    jeszcze w 2025 r.:
      1) umorzenie całości pozostałego do spłaty zadłużenia wynikającego z ww. umowy
        kredytu hipotecznego,
      2) wypłata dodatkowych środków pieniężnych przez Bank na rzecz Wnioskodawcy.
    Ugoda ma charakter jednorazowy i nie ma związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą ani inną formą zarobkowania. Wnioskodawca nie uzyskiwał innych
    przychodów z tytułu „innych źródeł”, w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, które
    mogłyby kolidować z zastosowaniem przepisów dotyczących zwolnienia lub zaniechania
    poboru podatku.
    Opis wniosku
    W dniu 9 lutego 2006 r. Wnioskodawcy zawarli umowę kredytu budowlanego o nr .... w
    walucie wymienialnej (CHF) na realizację inwestycji mieszkaniowej, tj. zakup
    nieruchomości mieszkalnej położonej w ... przy ulicy ........ Kredyt był zabezpieczony
    hipotecznie na tej nieruchomości. Kwota wypłaconego kapitału wynosiła 553 412,74 zł. Na
    dzień 12 lutego 2025 r. Wnioskodawcy dokonali wpłat na poczet kapitału w wysokości 135
    914,02 CHF oraz na poczet odsetek w wysokości 44 864,98 CHF.
    Bank w ramach proponowanej ugody przedstawił następujące warunki:

      1) umorzenie aktualnej kwoty zadłużenia w wysokości 105 129,21 CHF (stan na dzień
        13 grudnia 2024 r.), co w przeliczeniu na PLN wynosi 483 058,21 zł;
      2) wypłata dodatkowych środków na rzecz Wnioskodawców w wysokości 159 000 zł.
    Nieruchomość, na którą zaciągnięto kredyt, stanowi współwłasność Wnioskodawców w
    udziałach po 1/2 każdy. Kredyt został zaciągnięty wyłącznie na cele mieszkaniowe, a
    nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani do celów innych
    niż mieszkaniowe. Bank wskazał, że w związku z wypłatą dodatkowych środków w
    wysokości 159 000 zł wystawi formularz PIT-11, traktując tę kwotę jako przychód
    podlegający opodatkowaniu.
    Zgodnie z umową kredytową nr .............. z dnia 9 lutego 2006 r., kredyt we frankach
    szwajcarskich został zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej, tj. zakup
    nieruchomości mieszkalnej położonej w miejscowości .......... przy ulicy ......... pod nr .........
    Wnioskodawcy są współwłaścicielami nieruchomości, na nabycie której został zaciągnięty
    kredyt hipoteczny, w udziałach po 1/2 każdy. Wnioskodawcy (Zainteresowana będąca
    stroną postępowania i Zainteresowany niebędący stroną postępowania) są jedynymi
    kredytobiorcami wskazanego kredytu. Kredyt został zaciągnięty na zaspokojenie celów
    mieszkaniowych, tj. zakup nieruchomości mieszkalnej. Wnioskodawcy złożyli w Banku
    stosowne oświadczenie potwierdzające, że kredyt jest przeznaczony na cele
    mieszkaniowe. Kredyt hipoteczny został udzielony przez Bank, którego działalność
    podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego, uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Zabezpieczenie hipoteczne
    ustanowiono na nieruchomości mieszkalnej położonej w .... przy ulicy ...., pod nr ... i
    będącej współwłasnością Wnioskodawców.
    Na pytanie Organu: „Kiedy i pomiędzy jakimi stronami została/zostanie zawarta ugoda? Na
    czym polegała/będzie polegała ugoda?”, Wnioskodawcy wskazali: „Ugoda nie została
    jeszcze zawarta. Jej zawarcie pomiędzy Wnioskodawcami a bankiem, a Bankiem, który
    udzielił kredytu, jest uzależnione od wyniku niniejszej interpretacji indywidualnej, tj. od
    potwierdzenia czy przychody z tytułu przewalutowania i umorzenia całości zadłużenia w
    wysokości 105 129,21 CHF (483 058,21 zł według stanu na dzień 13 grudnia 2024 r.) oraz
    wypłaty dodatkowych środków w wysokości 159 000 zł podlegają zaniechaniu poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W przypadku uznania, że Wnioskodawcy
    byliby obowiązani do zapłaty podatku dochodowego od tych kwot, Wnioskodawcy nie
    wyrażą zgody na warunki ugody. Ugoda, jeśli zostanie zawarta, będzie polegała na: (1)
    przewalutowaniu pozostałego zadłużenia z CHF na PLN, (2) umorzeniu całości
    przewalutowanego zadłużenia, oraz (3) wypłacie dodatkowych środków na rzecz Wnioskodawców w
    wysokości 159 000 zł.”
    Na skutek porozumienia z Bankiem, jeśli ugoda zostanie zawarta, zostanie dokonane
    przewalutowanie pozostałego zadłużenia z CHF na PLN oraz umorzenie całości
    przewalutowanego zadłużenia w wysokości 105 129,21 CHF (483 058,21 zł według stanu

    na dzień 13 grudnia 2024 r.). Na skutek ugody, jeśli zostanie zawarta, dojdzie do
    przewalutowania kredytu oraz umorzenia całości przewalutowanego zadłużenia.
    Przewalutowanie będzie polegało na przeliczeniu kapitału pozostałego do spłaty z CHF na
    PLN według kursu ustalonego w ugodzie, co stanowi zmianę sposobu wykonania
    zobowiązania. Następnie całość przewalutowanego zadłużenia zostanie umorzona.
    Przewalutowanie i umorzenie kredytu, jeśli ugoda zostanie zawarta, zostaną dokonane na
    podstawie ugody cywilnoprawnej pomiędzy Wnioskodawcami a Bankiem, zgodnie z
                                              1 przepisami Kodeksu cywilnego (art. 506 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 353Kodeksu
    cywilnego).
    Ugoda, jeśli zostanie zawarta, będzie zawierała następujące ustalenia:
      1) przewalutowanie pozostałego zadłużenia z CHF na PLN według kursu ustalonego w
        ugodzie,
      2) umorzenie całości przewalutowanego zadłużenia w wysokości 105 129,21 CHF (483
        058,21 zł według stanu na dzień 13 grudnia 2024 r.),
      3) wypłata dodatkowych środków na rzecz Wnioskodawców w wysokości 159 000 zł.
        Ugoda nie przewiduje spłaty pozostałej należności, ponieważ całość zadłużenia
        zostanie umorzona.
    Wysokość kwoty objętej przewalutowaniem i umorzeniem wynosi 105 129,21 CHF, co w
    przeliczeniu na PLN stanowi 483 058,21 zł (stan na dzień 13 grudnia 2024 r.). Ugoda
    dotyczy przewalutowania i umorzenia wierzytelności w wysokości 105 129,21 CHF (483
    058,21 zł), która obejmuje pozostałą kwotę kapitału kredytu. Kwota ta nie obejmuje
    odsetek skapitalizowanych, odsetek karnych ani opłat związanych z zawarciem umowy
    kredytu. Wnioskodawcy nie mają informacji, aby w skład kwoty umorzenia wchodziły
    odsetki karne, a w umowie kredytu nie określono zasad naliczania takich odsetek,
    ponieważ nie były one stosowane.
    Przewalutowanie i umorzenie kwoty kredytu hipotecznego, jeśli ugoda zostanie zawarta,
    będzie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców, tj. Zainteresowanej będącej stroną
    postępowania i Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania i skutkowało będzie
    wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego ze
    współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług. Wnioskodawcy nie korzystali w
    przeszłości z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zabezpieczonego
    hipotecznie, zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w
    Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2023 r.
    Na pytanie Organu: „W odniesieniu do wskazanej we wniosku „wypłaty dodatkowych
    środków” proszę wskazać: Czy ww. kwota została już Państwu wypłacona przez bank, a
    jeżeli tak, to kiedy?”, Wnioskodawcy wskazali, że wypłata jest planowana w ramach
    zawarcia ugody, którego termin jest uzależniony od wyniku niniejszej interpretacji
    indywidualnej.

    Kwota dodatkowa nie stanowi świadczenia z tytułu zastosowania ujemnego
    oprocentowania. Kwota 159 000 zł stanowi zwrot nadpłaconego przez Kredytobiorców
    kapitału i odsetek.
    Na pytanie Organu: „Czy ww. kwota stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane przez
    Państwa tytułem spłaty kredytu hipotecznego?”, Wnioskodawcy odpowiedzieli: „NIE, kwota
    159 000 zł stanowi zwrot nadpłaconego przez Kredytobiorców kapitału i odsetek.”
    Na pytanie Organu: „Czy z ugody wynika/będzie wynikać, że ww. kwota jest zwrotem na
    Państwa rzecz środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania
    kredytu hipotecznego walutowego, przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty
    rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania? Jeśli niejaki ma status?”,
    Wnioskodawcy wskazali: „Tak, natomiast z treści ugody wynika, że kwota 159 000 zł nie
    jest zwrotem środków pieniężnych przekazanych wcześniej przez Wnioskodawców na
    rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Kwota ta ma status bonusu
    /dodatkowego wynagrodzenia w ramach zadośćuczynienia wypłaconego przez bank w
    związku z ugodą.”
    Kwota 159 000 zł została ustalona w ramach negocjacji ugodowych z Bankiem, stanowiąca
    nadpłatę dokonaną przez Kredytobiorców w ramach spłacanych rat kapitałowo-
    odsetkowych.
    Na pytanie Organu: „Czy ugoda z Bankiem wyodrębnia ww. kwotę jako odrębne
    świadczenie banku na Państwa rzecz (czyli świadczenie inne niż zwrot nadpłaconego
    kredytu, tj. kapitału)?”, Wnioskodawcy wskazali: „Tak, ugoda z bankiem wyodrębnia kwotę
    159 000 zł jako odrębne świadczenie banku na rzecz Wnioskodawców, tj. jako bonus
    /dodatkowe wynagrodzenie w ramach zadośćuczynienia, a nie jako zwrot nadpłaconego
    kredytu, który zdaniem Wnioskodawców nastąpił.”
    Uzupełnienie wniosku
    Kwota 159 000 zł w opinii Banku nie stanowi bezpośrednio zwrotu części nadpłaconego
    kapitału i odsetek uiszczonych w ramach rat kredytu hipotecznego. Jest to kwota
    traktowana przez Bank jako bonus/dodatkowe wynagrodzenie w ramach
    zadośćuczynienia.
    W rzeczywistości jest to kwota, którą Wnioskodawcy wpłacili do Banku w ramach
    dokonywanych spłat rat kapitałowo-odsetkowych, a wykraczająca ponad otrzymany
    kapitał. Do dnia 31 stycznia 2025 r. Wnioskodawcy wpłacili do Banku 149 670,88 zł i 127
    645,76 CHF (w przeliczeniu po kursie z dnia 4 września 2025 r., tj. 4,54 daje kwotę 579
    511,75 zł). Tym samym, łącza kwota dokonanych wpłat wynosi 729 182,63 zł.
    Udostępniony został Wnioskodawcom kapitał w kwocie 553 412,74 zł. Zatem nadpłata nad
    kapitałem wynosi 175 769,89 zł. W związku z powyższym, kwota zwracana przez Bank,
    znajduje pełne pokrycie w kwocie dokonanej przez Wnioskodawców nadpłaty.
    Wnioskodawcy na pytanie czy kwota 159 000 zł, którą otrzymają od Banku, mieści się w
    kwocie wpłacanej przez Nich podczas spłaty kredytu, wskazali, że tak. Zgodnie z
    powyższym, znajduje ona pokrycie w kwocie nadpłaconej nad kapitałem.

    Na pytanie Organu: „Dlaczego Bank wypłaci kwotę 159 000 zł - jakim tytułem ją wypłaci, z
    czego wynika ta wypłata, jaki ma charakter? W szczególności, czy jest to (proszę o
    jednoznaczne wskazanie): zwrot środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty
    kapitału, odsetek (rat kredytowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a
    które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursów waluty
    przyjętych w ugodzie, zostały uznane za nadpłatę kredytu nienależną Bankowi albo zwrot
    środków wpłaconych wcześniej do Banku, które zostały w ugodzie uznane za nienależne
    Bankowi?, Wnioskodawcy wskazali: „W opinii Banku kwota ta ma status bonusu
    /dodatkowego wynagrodzenia w ramach zadośćuczynienia wypłaconego przez Bank w
    związku z ugodą, ustalona w ramach negocjacji ugodowych z Bankiem za stosowanie
    niedozwolonych klauzul walutowych w umowie kredytu. Bank wyodrębnia tę kwotę jako
    odrębne świadczenie, a nie jako zwrot nadpłaconego kapitału. Natomiast, odwołując się
    do powyższych treści kwota mieści się w ramach dokonanej nadpłaty w związku z
    uiszczanymi ratami kapitałowo-odsetkowymi.”
    Na pytanie czy zwrot środków pieniężnych: to odszkodowanie ze strony Banku (jeśli tak,
    za jakie szkody), to wynagrodzenie za zaniechanie dochodzenia przez Wnioskodawców
    roszczeń wobec Banku na drodze sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń, to
    zadośćuczynienie ze strony Banku na rzecz Wnioskodawców (jeśli tak, z tytułu jakich
    krzywd), to świadczenie z tytułu kredytu mieszkaniowego związanym z powstaniem
    przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania?, Wnioskodawcy wskazali, że
    kwota ta w ugodzie ma status bonusu/dodatkowego wynagrodzenia w ramach
    zadośćuczynienia wypłaconego przez Bank w związku z ugodą, za stosowanie
    niedozwolonych klauzul walutowych w umowie kredytu. Jednakże nie zmienia to faktu, że
    mieści się w ramach dokonanej nadpłaty w związku z uiszczanymi ratami kapitałowo-
    odsetkowymi.

## Dodatkowe informacje

dotyczące sprawy
    W uzupełnieniu pytań z wezwania z dnia 22 kwietnia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-
    2.4011.251.2025.1.EC, Wnioskodawcy potwierdzają następujące fakty, które pozostają
    niezmienione:
      · Cel kredytu: Kredyt budowlany nr ....w CHF został zaciągnięty 9 lutego 2006 r. na
        realizację inwestycji mieszkaniowej, tj. zakup nieruchomości mieszkalnej położonej
        w ......... przy ul. ....................
      · Właściciele/Współwłaściciele: Wnioskodawcy są współwłaścicielami nieruchomości, w
        udziałach po 1/2 każdy.
      · Kredytobiorcy: Wnioskodawcy są kredytobiorcami.
      · Cel mieszkaniowy: Kredyt został zaciągnięty na zaspokojenie celów mieszkaniowych,
        co Wnioskodawcy potwierdzili stosownym oświadczeniem w Banku.
      · Bank: Kredyt został udzielony przez Bank podlegający nadzorowi Komisji Nadzoru
        Finansowego.
      · Zabezpieczenie hipoteczne: Zabezpieczenie ustanowiono na nieruchomości
        mieszkalnej w ............... przy ul. ..............
      · Ugoda: Ugoda nie została jeszcze zawarta. Jej zawarcie jest uzależnione od wyniku
        interpretacji. Ugoda będzie polegała na przewalutowaniu pozostałego zadłużenia z

        CHF na PLN, umorzeniu całości przewalutowanego zadłużenia (105 129,21 CHF, czyli
        483 058,21 zł na dzień 13 grudnia 2024 r.) oraz wypłacie dodatkowych środków (159
        000 zł).
      · Podstawa prawna przewalutowania/umorzenia: Ugoda cywilnoprawna zgodnie z
                                        1przepisami Kodeksu cywilnego (art. 506 KC w zw. z art. 353 KC).
      · Skład kwoty umorzenia: Kwota umorzenia obejmuje pozostałą kwotę kapitału kredytu
        i nie obejmuje odsetek skapitalizowanych, karnych ani opłat.
      · Umorzenie dla wszystkich współkredytobiorców: Przewalutowanie i umorzenie będą
        dotyczyły wszystkich współkredytobiorców i skutkowały wygaśnięciem zobowiązania
        w całości.
      · Brak wcześniejszych ulg: Wnioskodawcy nie korzystali w przeszłości z umorzenia
        wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w ww.
        Rozporządzeniu Ministra Finansów.
      · Mediacje: Planowane są mediacje przed Sądem .... przy Krajowej Izbie Gospodarczej.
        Koszty mediacji pokryje Bank. Postępowanie mediacyjne jest poufne, a po
        podpisaniu ugody zostanie złożony wniosek o jej zatwierdzenie do Sądu
        powszechnego.
    Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy jednorazowe świadczenia uzyskane przez Wnioskodawców w ramach ugody z
    Bankiem dotyczącej umowy kredytu hipotecznego zaciągniętego wyłącznie na cele
    mieszkaniowe, tj.:
      - umorzenie całości zadłużenia oraz
      - wypłata dodatkowych środków w kwocie 159 000 zł,
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w świetle art. 9
    ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz/lub
    podlegają zaniechaniu poboru podatku zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z
    dnia 15 grudnia 2023 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym
    (Dz. U. z 2023 r. poz. 2762 z późn. zm.)?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na Państwa pytanie w części
    dotyczącej umorzenia całości zadłużenia w ramach ugody z Bankiem. Natomiast, w części
    dotyczącej wypłaty dodatkowych środków w ramach ugody z Bankiem zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    W ocenie Wnioskodawców, jednorazowe świadczenia w postaci umorzenia całości
    zadłużenia kredytowego oraz wypłaty dodatkowych środków w ramach ugody z Bankiem,

    dotyczącej kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, nie powinny
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, lub też powinien
    mieć do nich zastosowanie reżim zaniechania poboru podatku.
    Uzasadnienie stanowiska
      1. Zastosowanie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2023 r.:
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2023 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 2762 z
    późn. zm.), przewiduje zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym.
    Wnioskodawcy uważają, że świadczenia wynikające z planowanej ugody, spełniają warunki
    określone w tym rozporządzeniu, ponieważ dotyczą kredytu hipotecznego zaciągniętego
    na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej przed 15 stycznia 2015 r. i jest on
    zabezpieczony hipotecznie. Umorzenie całości zadłużenia, które obejmuje pozostałą
    kwotę kapitału kredytu, powinno korzystać z tego zaniechania poboru podatku.
      2. Charakter kwoty dodatkowej w świetle art. 9 ust. 11, art. 20 ust. 1 ustawy o PIT:
    W odniesieniu do kwoty dodatkowych środków w wysokości 159 000 zł, traktowanej przez
    Bank jako przychód podlegający opodatkowaniu, a przez Wnioskodawców jako bonus
    /zadośćuczynienie za niedozwolone klauzule walutowe, Wnioskodawcy wnoszą o
    indywidualną ocenę jej statusu podatkowego. Wnioskodawcy chcieliby uzyskać
    interpretację, czy taki rodzaj świadczenia może być w całości lub w części wyłączony z
    opodatkowania, np. jako odszkodowanie lub zadośćuczynienie, które nie stanowi
    przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z ogólnymi zasadami ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (art. 9 ust. 1 i art. 20 ust. 1).
    Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że całość świadczeń wynikających z planowanej ugody
    z Bankiem, tj. umorzenie całości zadłużenia kredytowego oraz wypłata dodatkowych
    środków, powinna być traktowana w sposób korzystny podatkowo, w oparciu o wskazane
    powyżej przepisy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
      ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
      ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
      przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
      podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia

    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Wskazali Państwo m.in., że na podstawie ugody (jeżeli zostanie ona zawarta) pozostałe do
    spłaty zadłużenie zostanie przewalutowane z CHF na PLN, według kursu ustalonego w
    ugodzie.
    Umorzenie wierzytelności
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:

      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzona Państwu kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu
    (kwota kapitału i odsetek) – jeżeli ugoda zostanie zawarta, będzie stanowić przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z

        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.

    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
      - kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
      - kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
        udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
      - kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
      - kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
        kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Z opisu sprawy wynika, że
      9 lutego 2006 r. zawarli Państwo umowę kredytu budowlanego w walucie CHF na
      realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. zakup nieruchomości mieszkalnej, są
      Państwo jedynymi kredytobiorcami;
      kredyt hipoteczny został udzielony przez Bank, którego działalność podlega
      nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego, uprawniony do udzielania kredytów na
      podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;
      zakupiona nieruchomość stanowi Państwa własność w udziałach po 1/2 i służy
      realizacji Państwa celów mieszkaniowych;
      zabezpieczenie hipoteczne kredytu ustanowiono na zakupionej nieruchomości;

      nie korzystali Państwo w przeszłości z umorzenia wierzytelności z tytułu innego
      kredytu zabezpieczonego hipotecznie, zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o
      którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2023 r.;
      rozważają Państwo zawarcie ugody z Bankiem, na podstawie której dojdzie do
      przewalutowania kredytu oraz umorzenia całości przewalutowanego zadłużenia;
      przewalutowanie i umorzenie kwoty kredytu hipotecznego będzie dotyczyło
      wszystkich współkredytobiorców i będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania
      wobec Banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców
      odpowiadających solidarnie za dług.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzona przez Bank (jeżeli dojdzie do zawarcia ugody z Bankiem), kwota
    kredytu (kapitału), będzie stanowiła dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Jednocześnie wskazuję, że w przypadku uzyskania przez Państwa przychodu
    związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2006 r. kredytu
    budowlanego (na jedną inwestycję mieszkaniową), zastosowanie znajdzie zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełniają Państwo wszystkie przesłanki
    umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.
    Jednocześnie wyjaśnić należy, że w przedmiotowej sprawie w przypadku uzyskania przez
    Państwa przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego w
    2006 r. kredytu budowlanego zastosowanie znajdzie wyłącznie rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, a nie jak wskazali Państwo w pytaniu oraz we własnym stanowisku
    w sprawie oceny prawnej – rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2023 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku

    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło
    się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa
    chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.
    Ponadto, w odniesieniu do wskazanych przez Państwa w opisie sprawy kwot wyjaśnić
    należy, że Organ wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie
    odnosi się do kwot i nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani ..... (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.