Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.242.2019.2.RW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-31
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej transakcję sprzedaży budynków i budowli w przypadku rezygnacji przez Sprzedającego ze zwolnienia od podatku.
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; odliczenia-prawo do odliczenia; spółki; zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2019 r. (data wpływu 11 czerwca 2019 r.) uzupełnionym w dniu 23 lipca 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej transakcję sprzedaży budynków i budowli w przypadku rezygnacji przez Sprzedającego ze zwolnienia od podatku – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej transakcję sprzedaży budynków i budowli w przypadku rezygnacji przez Sprzedającego ze zwolnienia od podatku. W dniu 23 lipca 2019 r. wniosek uzupełniono o pełnomocnictwo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej oraz o potwierdzenie uiszczenia należnej opłaty od wniosku za wydanie interpretacji indywidualnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawca zamierza zakupić od innej spółki z o.o., która jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym (dalej: Spółka) prawo do użytkowania wieczystego nieruchomości, składającej się z działek nr 54/7 i 54/8. Nieruchomość została wniesiona do Spółki w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w 2003 r. i jest wykorzystywana na potrzeby działalności opodatkowanej VAT. Wnioskodawca zamierza nabyć od Spółki prawa użytkowania wieczystego obu działek wraz z przysługującym Spółce prawem własności budynków i budowli posadowionych na tych działkach. Wnioskodawca jako nabywca nieruchomości nie przejmie żadnych praw związanych z nieruchomościami (w tym z gwarancji budowlanych czy praw autorskich), gdyż prawa takie nie występowały albo już wygasły, nie nabędzie jakichkolwiek zobowiązań Spółki, w tym związanych z pozyskanym przez nią finansowaniem. Przedmiotem umowy sprzedaży będą zatem wyłącznie składniki majątku niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W ramach planowanej transakcji Wnioskodawca zakupi następujące składniki majątku: Działka 54/8, na działce znajdują się 3 drewniane domki letniskowe. Domki posadowione są na słupkach betonowych, które zapewniają ich stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym je zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce. Do domków doprowadzone zostały media (w tym instalacja elektryczna, wodno-kanalizacyjna i gazowa). Sposób posadowienia domków (na bloczkach betonowych ustawionych na kostce brukowej), ich rozmiar (powierzchnia użytkowa ok. 32 i 50 m2), konstrukcja (drewniana z tarasem, dach kryty blachą) oraz fakt przyłączenia do instalacji energetycznej, wodno-kanalizacyjnej oraz gazowej powodują, że Spółka kwalifikuje te obiekty jako budynki trwale z gruntem związane. Na działce znajdują się również inne obiekty, jak latarnia i część ogrodzenia. Od chwili nabycia, a więc od 2003 r. domki oraz pozostałe urządzenia nie podlegały ulepszeniom w myśl przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych. Domki były sezonowo odpłatnie wynajmowane na rzecz pracowników Spółki i osób nie będących pracownikami, zatem od chwili nabycia obiekty były wykorzystywane w prowadzonej przez Spółkę działalności. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Działka nr 54/7, działka zabudowana budynkiem zaplecza rozdzielni gazu, zabytkowym kominem oraz stacją redukcyjno-pomiarową. Na działce znajduje się również część kanalizacji deszczowej i sieci wodno-kanalizacyjnej. Budynek zaplecza rozdzielni gazu powstał w 1906 r., w latach 1984-1992 był poddany odtworzeniu z wyłączeniem ściany frontowej, a w latach 2003-2009 czterokrotnie podlegał ulepszeniom (odpowiednio w roku 2003, 2005, 2008 i 2009). Wolnostojący zabytkowy komin ceramiczny zlokalizowany na terenie działki został zbudowany ok. 1906 r., na zapleczu budynku głównego. Komin był pierwotnie wykorzystywany w działalności w zakresie dostarczania gazu ziemnego. Na działce znajdują się również dwa kontenery stalowe, nie związane trwale z gruntem i nie stanowiące budowli. Teren działki jest ogrodzony płotem stalowym i częściowo utwardzony płytami betonowymi oraz kostką brukową, stanowiącymi parking i wewnętrzną drogę dojazdową. Oświetlenie terenu stanowi 6 latarni stylizowanych na stare latarnie gazowe. Na działce znajduje się również stacja redukcyjno-pomiarowa. Od chwili nabycia, a więc od 2003 r. ww. obiekty i urządzenia nie podlegały ulepszeniom w myśl przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, były natomiast wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Wnioskodawca zamierza wykorzystać zakupioną Nieruchomość na cele działalności komercyjnej opodatkowanej VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, gdy Sprzedający w odniesieniu do planowanej sprzedaży budynków i budowli posadowionych na działkach 54/7 i 54/8 zrezygnuje ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT to Wnioskodawca będzie uprawniony od odliczenia podatku naliczonego VAT z faktury dokumentującej ww. transakcję?

Zdaniem Wnioskodawcy, gdy Sprzedający w odniesieniu do planowanej sprzedaży budynków i budowli posadowionych na działkach 54/7 i 54/8 zrezygnuje ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT to Wnioskodawca będzie uprawniony od odliczenia podatku naliczonego VAT z faktury dokumentującej ww. transakcję.

Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek gruntu nr 54/7 i 54/8 wraz z posadowionymi na nich budynkami i budowlami może podlegać zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zwolnieniu będzie podlegała również dostawa aktywów trwałych związanych w sposób nierozerwalny z danym budynkiem czy budowlą (stanowiących ich trwały element) i wpływających na wartość budynku/budowli, a także cenę sprzedaży. Mając na uwadze, że zarówno Wnioskodawca jak i Spółka są podatnikami VAT czynnymi to będzie im przysługiwać uprawnienie do rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania VAT planowanej transakcji według stawki 23%, po dopełnieniu obowiązków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT. Odnośnie natomiast do kontenerów stalowych posadowionych na działce nr 54/7 dostawa tych obiektów (stanowiących aktywa niezwiązane w sposób trwały i nierozerwalny z budynkiem czy budowlą posadowionymi na tej działce) – będzie podlegała opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, według stawki 23%.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przykładowo faktura dokumentująca transakcję niepodlegającą opodatkowaniu lub zwolnioną z VAT nie daje nabywcy także prawa do odliczenia. Dlatego też wykazany w niej podatek nie podlega odliczeniu przez odbiorcę, nawet jeśli zostanie zapłacony (art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT).

Tak więc w sytuacji, gdy czynność, która nie podlega opodatkowaniu VAT albo jest z niego zwolniona, zostanie przez wystawcę faktury potraktowana jako czynność opodatkowana i na fakturze wykazany zostanie podatek VAT, nabywca otrzymujący taką fakturę nie ma prawa do jego odliczenia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się z opodatkowania VAT dostawę budynków, budowli lub ich części, w przypadku gdy dostawa nie jest dokonywana (a) w ramach pierwszego zasiedlenia lub (b) w ciągu dwóch lat od pierwszego zasiedlenia.

Natomiast stosownie do brzmienia art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy budynków, budowli lub ich części, po ich (a) wybudowaniu lub (b) ulepszeniu – jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE) z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16 Kozuba Premium Selection Sp. z o.o., jak również najnowszego orzecznictwa polskich sądów administracyjnych, należy uznać, że pojęcie pierwszego zasiedlenia budynku (po jego wybudowaniu lub ulepszeniu) powinno być rozumiane szeroko jako pierwsze zajęcie budynku, używanie, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że TSUE tak samo traktuje pierwsze zasiedlenie po wybudowaniu budynków lub budowli, jak i po jego kwalifikowanym (30%) ulepszeniu. W obu przypadkach – według stanowiska Trybunału – do pierwszego zasiedlenia wystarczy rozpoczęcie jego użytkowania. Wobec powyższego po ulepszeniu budynki i budowle nie musiały zostać oddane do używania osobie trzeciej w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu.

Wobec tego, w ocenie Wnioskodawcy, w analizowanym stanie faktycznym, budynki oraz budowle posadowione na działkach nr 54/7 i 54/8 zostały zasiedlone, zasadniczo – po raz pierwszy, poprzez przyjęcie tych budynków/budowli przez Spółkę (jej poprzednika prawnego) do używania (co miało miejsce ponad 2 lata temu) oraz ich wykorzystywanie do prowadzenia działalności gospodarczej. Podobnie, w odniesieniu do nakładów poniesionych na ulepszenie budynku biurowego posadowionego na działce nr 54/7 należy przyjąć, iż pierwsze zasiedlenie w tym zakresie nastąpiło po przyjęciu ulepszonego środka trwałego do użytkowania i wykorzystywania go po ulepszeniu do prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

W myśl art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku, gdy przedmiotem sprzedaży jest budynek lub budowla trwale z gruntem związane, wówczas z podstawy opodatkowania VAT nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Oznacza to, że w stosunku do całej sprzedaży stosuje się stawkę VAT właściwą dla sprzedawanego budynku, budowli lub ich części. Zasada ta ma zastosowanie zarówno do gruntu będącego własnością podatnika, jak i gruntu znajdującego się w użytkowaniu wieczystym.

Mając na uwadze powyższe, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek gruntu nr 54/7 i 54/8 wraz z posadowionymi na nich budynkami i budowlami będzie podlegać zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zwolnieniu będzie podlegała również dostawa aktywów trwałych związanych w sposób nierozerwalny z danym budynkiem czy budowlą (stanowiących ich trwały element) i wpływających na wartość budynku/budowli, a także cenę sprzedaży.

Mając na uwadze, że zarówno Wnioskodawca jak i Spółka są podatnikami VAT czynnymi to będzie im przysługiwać uprawnienie do rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania VAT planowanej transakcji według stawki 23%, po dopełnieniu obowiązków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT. Odnośnie natomiast do kontenerów stalowych posadowionych na działce nr 54/7 dostawa tych obiektów (stanowiących aktywa niezwiązane w sposób trwały i nierozerwalny z budynkiem czy budowlą posadowionymi na tej działce) – będzie podlegała opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, według stawki 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Tut. organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w wydanej interpretacji.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.