Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-368/14-4/Akr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-09-17
Teza: Czy Wnioskodawczyni powinna sprzedaż garażu zakwalifikować jako inne źródło przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), a uzyskaną przez Nią część ceny tj. 6 666 zł 66 gr, stosownie do przypadającego Jej udziału, powinna zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy ujawnić jako przychód z innych źródeł w zeznaniu rocznym w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. ?
Słowa kluczowe: garaż; nakłady; prawa-prawa majątkowe; zbycie-zbycie praw majątkowych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2014 r. (data wpływu 12 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. (data wpływu 27 sierpnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nakładów na budowę garażu –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nakładów na budowę garażu.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z powyższym, pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r., Nr IPTPB2/415-368/14-2/AKr, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 18 sierpnia 2014 r. (skutecznie doręczone w dniu 21 sierpnia 2014 r.). W dniu 27 sierpnia 2014 r. (data nadania 26 sierpnia 2014 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni wraz z mężem S. L. na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku zakupili w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej garaż położony w R. przy ul. M. Garaż został zbudowany przez sprzedawców p. S. na cudzym gruncie, którego właściciel nie był znany.

W dniu 31 grudnia 1999 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni S. L. Spadek po nim odziedziczyła Wnioskodawczyni oraz dzieci: A. L. i T. L., każde po 1/3. Postanowienie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku zostało wydane w dniu 17 kwietnia 2000 r.

W dniu 3 stycznia 2013 r. garaż został sprzedany G. K. za cenę 10 000 zł.

Uzyskana cena została podzielona pomiędzy współwłaścicieli garażu według przypadających im udziałów tj.:

*   Wnioskodawczyni otrzymała 6 666 zł 66 gr,

*   A. L. i T. L. po 1 666 zł 66 gr każde.

Każdy ze współwłaścicieli cyt. „w zeznaniu rocznym w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. ujawnił przypadającą mu część ceny jako przychód z innych źródeł”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy Wnioskodawczyni powinna sprzedaż garażu zakwalifikować jako inne źródło przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), a uzyskaną przez Nią część ceny tj. 6 666 zł 66 gr, stosownie do przypadającego Jej udziału, powinna zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy ujawnić jako przychód z innych źródeł w zeznaniu rocznym w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. ?

Zdaniem Wnioskodawczyni, art. 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) nie zawiera ustawowej definicji rzeczy, ani rzeczy ruchomej, ani nieruchomości. W związku z tym w niniejszej sprawie należy zastosować przepisy Kodeksu cywilnego. Przedmiotowy garaż został wybudowany na cudzym gruncie i jest trwale z tym gruntem związany, a więc należy go zakwalifikować jako część składową tego gruntu, zgodnie z art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Przepis art. 48 Kodeksu cywilnego stanowi, że z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. W związku z wyrażoną w tym przepisie zasadą superficies solo cedit przedmiotowa umowa sprzedaży garażu w swej istocie jest umową, na mocy której sprzedawcy otrzymali zwrot wartości naniesienia (garażu) na cudzym gruncie i w związku z tym uzyskali przychód z innego źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), który powinien zostać ujawniony w zeznaniu rocznym w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r., zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są:

1.  stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
2.  działalność wykonywana osobiście;
3.  pozarolnicza działalność gospodarcza;
4.  działy specjalne produkcji rolnej;
5.  (uchylony);
6.  najem, podnajem, dzierżawa, pod dzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, pod dzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
7.  kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c);
8.  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

1.  inne źródła.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni oraz Jej mąż na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku zakupili w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej garaż, który został zbudowany na cudzym gruncie. W dniu 31 grudnia 1999 r. Wnioskodawczyni nabyła w spadku po mężu udział w wysokości 1/3 w ww. garażu. W dniu 3 stycznia 2013 r. garaż został sprzedany. Wnioskodawczyni otrzymała pieniądze w wysokości odpowiadającej Jej udziałowi.

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości w myśl zasady wyrażonej w art. 48 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tą zasadą wszystko, co jest trwale związane z gruntem stanowi jego część składową i nie może być odrębnym przedmiotem obrotu prawnego. Nieruchomości budynkowe stanowią natomiast budynki trwale z gruntem związane, które na podstawie przepisów szczególnych są odrębnym od gruntu przedmiotem własności. Przepisy szczególne określają przy tym relację tego prawa, do prawa do nieruchomości, na której budynek został wzniesiony. Ze względu na treść art. 235 § 1 Kodeksu cywilnego, odrębną własność mogą stanowić budynki wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gminy przez wieczystego użytkownika.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w wyniku zawartej w 2013 r. umowy sprzedaży nie nastąpiło przeniesienie przez sprzedającego na rzecz nabywcy własności garażu (nieruchomości zabudowanej garażem), gdyż Wnioskodawczyni takie prawo nie przysługiwało, bo garaż został zbudowany na cudzym gruncie. W tej sytuacji nie doszło do odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz do sprzedaży nakładów poniesionych na budowę garażu na cudzym gruncie.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie natomiast z art. 18 ww. ustawy za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Zawarte powyżej wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Przyjęcie przez ustawodawcę otwartego katalogu tych przychodów pozwala na zaliczenie do tej kategorii wszystkich innych przychodów z praw majątkowych, w tym także z odpłatnego zbycia praw majątkowych jakimi są nakłady poniesione na budowę garażu na cudzym gruncie.

Jak z powyższego wynika, dokonaną przez Wnioskodawczynię transakcję sprzedaży należy zakwalifikować jako sprzedaż prawa majątkowego, tj. źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy a nie jako inne źródła wynikające z art. 10 ust 1 pkt 9 ustawy, bowiem do kategorii przychodów z innych źródeł zalicza się przychody, które nie mieszczą się w kategoriach przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 powołanej ustawy.

Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega udział Wnioskodawczyni w dochodzie uzyskany z przedmiotowej sprzedaży garażu, tj. kwota stanowiąca różnicę pomiędzy ceną uzyskaną ze sprzedaży (zgodnie z posiadanymi udziałami), a kosztami uzyskania przychodu, poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

A zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki: zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodu, tzn. pozostają w racjonalnym związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami oraz nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Dochody z praw majątkowych podlegają kumulacji z innymi dochodami, zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych określonych w art. 27 tej ustawy.

Stosownie do treści art. 45 ust. 1 powołanej ustawy podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8. W tym samym terminie należy wpłacić należny z tego tytułu podatek (art. 45 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy).

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tytułu sprzedaży garażu (tj. nakładów na budowę garażu zgodnie z posiadanymi udziałami) – jako przychód z odpłatnego zbycia praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 tejże ustawy. W konsekwencji, na Wnioskodawczyni ciążył obowiązek rozliczenia przychodu z tej transakcji sprzedaży i złożenia zeznania o wysokości osiągniętego w 2013 r. dochodu (przychodu) naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego w terminie do 30 kwietnia 2014 r. na formularzu PIT-36.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postepowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postepowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Nadmienia się, że dokumenty dołączone do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ponadto należy wskazać, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, a zatem wywierają skutki prawne w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni, jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie chroni innych współwłaścicieli przedmiotowego „garażu”.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.