Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.679.2021.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-10-13
Teza: Opodatkowanie wynagrodzenie otrzymywanego na terytorium Irlandii Północnej
Słowa kluczowe: Irlandia Północna; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 4a

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2021 r. (data wpływu 28 czerwca 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 października 2021 r. (data wpływu 5 października 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych na terytorium Irlandii Północnej – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 28 czerwca 2021 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych na terytorium Irlandii Północnej.

Powyższy wniosek uzupełniono pismem z dnia 5 października 2021 r. (data wpływu 5 października 2021 r.)

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Wnioskodawca mieszka w B., w Irlandii Północnej od dnia 7 czerwca 2020 r. do chwili obecnej. Wcześniej, od początku stycznia 2020 r. do końca kwietnia 2020 r. mieszkał i pracował na terenie RFN w firmie … z siedzibą w S., powiat V. Łącznie w 2020 r. na terenie Polski przebywał ok. 2 miesięcy.

Wnioskodawca podjął pracę w Irlandii Północnej w dniu 13 lipca 2020 r. w firmie …w L. (pracodawca nie posiada siedziby na terenie RP).

Od momentu wyjazdu Wnioskodawca wynajmował kilka pokoi, za które opłacał miesięcznie czynsze najmu. Od dnia 10 marca 2021 r. wynajmuje samodzielnie dom pod adresem … B., …, Irlandia Płn.

Wnioskodawca posiada tutaj konto bankowe, na które otrzymuje wynagrodzenie, oraz z którego dokonuje płatności, m.in. zakupy i opłaty. Posiada znajomych oraz część rodziny (siostrę z mężem i ich dzieckiem). W danym okresie mieszkał, pracował i prowadził życie na terenie Irlandii Płn. Obecnie, od dnia 28 stycznia 2021 r. Wnioskodawca posiada status osiedleńca (pre-settled). Po upływie 5 lat, po 28 stycznia 2026 r. uzyska status settled.

Od lipca 2020 r. Wnioskodawca jest właścicielem pojazdu …, nr rej. …, rok prod. …. Planuje pozostać w UK oraz sprowadzić tutaj swojego syna, aby podjął studia, pracę i miał lepszą przyszłość. W tym celu odkłada skutecznie pieniądze na wkład własny mieszkania.

Od dnia 24 czerwca 2019 r. Wnioskodawca jest rozwiedziony, ma na utrzymaniu jedno dziecko. Zgodnie z wyrokiem sądowym jest zobowiązany łożyć alimenty na swojego syna. Obowiązek wykonuje sumiennie, przekazując kwoty comiesięcznie na rachunek bankowy byłej żony. Wpłat dokonuje z … (Irlandia Płn) na rachunek, który posiada w banku …. Rachunek jest niezbędny do wykonywania wpłat alimentów.

Aktualnie Wnioskodawca posiada w Polsce mieszkanie przy ul. …, na które ma zaciągnięty kredyt hipoteczny w \`(...)\` Posiadanie rachunku jest także wymogiem kredytowym. Mieszkanie to wynajmuje osobom trzecim od początku 2020 r. Obowiązek kredytowy będzie obowiązywał do 5 sierpnia 2043 r. W związku z wynajmem Wnioskodawca odprowadza należne podatki (PPE) oraz rozlicza rocznie PIT-28. Mieszkanie to traktuje wyłącznie jako inwestycje na rzecz syna. Nie planuje zamieszkać w nim w przyszłości.

Na skutek śmierci ojca, w dniu 29 października 2015 r. Wnioskodawca został współwłaścicielem własnościowego prawa do 1/4 części lokalu w \`(...)\`.. przy ul. .. wraz z bratem \`(...)\`.., siostra \`(...)\`. oraz mamą \`(...)\`.. W przypadku zgonu mamy mieszkanie najprawdopodobniej zostanie sprzedane.

Wnioskodawca posiada w Polsce samochód marki …, nr rej. …, rocznik \`(...)\` Pojazd jest w stanie jezdnym, choć wartość rynkowa nie przekracza kilku tysięcy złotych. Pojazd jest rzadko używany, wyłącznie podczas pobytu Wnioskodawcy w Polsce. Pozwala Mu być niezależnym od znajomych w kwestii transportu (wycieczki z synem, dojazdy do lotniska i z powrotem). Wnioskodawca jest także właścicielem motocykla …, nr rej. …, rok produkcji …. Pojazd ma uszkodzenie silnika, koszt naprawy przekroczy jego wartość. W ostatnich latach był używany sporadycznie (przebiegi rzędu 100 – 200 km rocznie). Pojazd jest wystawiony na sprzedaż, lecz brak chętnych.

Od dnia 30 maja do 10 czerwca 2021 r. Wnioskodawca przebywał na urlopie w Polsce. Cały ten czas poświęcił synowi, którego na skutek pandemii widuje jedynie poprzez czaty wideo. Był to jedyny okres pobytu w Polsce w tym roku.

Od początku 2020 r. do chwili obecnej Wnioskodawca nie podejmował pracy zarobkowej na terenie RP. Rozliczenie podatku PIT-36 było na kwotę zero złotych (za 2020 r.).

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że zdarzenie przyszłe dotyczy roku podatkowego 2021. Wnioskodawca jest obywatelem polskim. W okresie, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca posiada w Zjednoczonym Królestwie miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Urząd podatkowy Zjednoczonego Królestwa (HMRC) traktuje Wnioskodawcę jako rezydenta podatkowego, który podlega opodatkowaniu, ze względu na miejsce zamieszkania. Wnioskodawcy został wydany przez pracodawcę dokument P60 za rok podatkowy 2020-2021. Dokument ten został przyjęty przez HMRC i stanowi podstawę rozliczenia podatku za poprzedni okres rozliczeniowy w Zjednoczonym Królestwie (od 6 kwietnia 2020 r. do 5 kwietnia 2021 r.). Aktualnie Wnioskodawca posiada certyfikat rezydencji potwierdzający miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, o który wystąpił w dniu 29 września 2021 r. do HMRC. W odpowiedzi z dnia 4 października 2021 r. HMRC przesłał taki certyfikat. Jednak okres, o jaki wystąpił Wnioskodawca (od 1 stycznia 2021 r. do 30 września 2021 r. został przez HMRC zmieniony na okres jednego miesiąca (od 1 stycznia 2021 r. do 30 stycznia 2021 r.). Wnioskodawca nie zna powodu, dla którego HMRC ograniczył konkretny okres czasu z 10 miesięcy na jeden miesiąc.

Status pre-settled stanowi podstawę, aby kontynuować pobyt i pracę w Zjednoczonym Królestwie oraz utrzymać dostęp do opieki zdrowotnej i do przysługujących świadczeń socjalnych. Warunkiem uzyskania takiego statusu jest fizyczne przebywanie w Zjednoczonym Królestwie oraz posiadanie brytyjskiego adresu zamieszkania. Wnioskodawca uzyskał taki status, co potwierdza fizyczne przebywanie i zamieszkiwanie na terenie Zjednoczonego Królestwa przez okres od 7 czerwca 2020 r. do chwili obecnej. Wnioskodawca w okresie objętym wnioskiem posiada ubezpieczenie zdrowotne na terenie Zjednoczonego Królestwa.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie** (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)**:**

Czy wynagrodzenie osiągnięte w Irlandii Północnej w roku kalendarzowym 2021 będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** w związku z przeniesieniem ośrodka interesów życiowych do B. oraz planowanym, stałym osiedleniem się w tym kraju oraz planem sprowadzenia syna do tego kraju, uważa On, że nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (najem lokalu i podatki w PIT-28). Wnioskodawca nie planuje ponownego przeniesienia ośrodka interesów życiowych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego** **jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ww. ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jak wynika z treści wniosku Wnioskodawca od dnia 7 czerwca 2020 r. mieszka, a od 13 lipca 2020 r. pracuje w Irlandii Północnej, która jest częścią Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Zatem, w przedmiotowej sprawie, zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840), zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r., podpisaną w Paryżu dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369).

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ww. Konwencji, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub jeżeli nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym Konwencja zawarta między Polską i Wielką Brytanią.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest obywatelem polskim. Od dnia 7 czerwca 2020 r. zamieszkał w Irlandii Północnej, a pracę w tym państwie podjął w dniu 13 lipca 2020 r. W okresie, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca posiada w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Urząd podatkowy Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii (HMRC) traktuje Wnioskodawcę jako rezydenta podatkowego, który podlega opodatkowaniu, ze względu na miejsce zamieszkania. Wnioskodawcy został wydany przez pracodawcę dokument P60 za rok podatkowy 2020-2021. Od dnia 28 stycznia 2021 r. Wnioskodawca posiada status osiedleńca (pre-settled). Status ten stanowi podstawę, aby kontynuować pobyt i pracę w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii oraz utrzymać dostęp do opieki zdrowotnej i do przysługujących świadczeń socjalnych. Warunkiem uzyskania takiego statusu jest fizyczne przebywanie w Zjednoczonym Królestwie oraz posiadanie brytyjskiego adresu zamieszkania. Wnioskodawca w okresie objętym wnioskiem posiada ubezpieczenie zdrowotne na terenie Zjednoczonego Królestwa.

Od momentu przyjazdu do Irlandii Północnej Wnioskodawca wynajmował kilka pokoi, za które opłacał miesięcznie czynsze najmu. Od dnia 10 marca 2021 r. wynajmuje samodzielnie dom. Wnioskodawca posiada tutaj konto bankowe, na które otrzymuje wynagrodzenie, oraz z którego dokonuje płatności. Posiada znajomych oraz część rodziny (siostrę z mężem i ich dzieckiem). Wnioskodawca jest rozwiedziony, ma na utrzymaniu jedno dziecko. Planuje pozostać w Wielkiej Brytanii oraz sprowadzić tutaj swojego syna.

Wnioskodawca przebywał na urlopie w Polsce od dnia 30 maja do 10 czerwca 2021 r. Był to jedyny okres pobytu w Polsce w tym roku. Od początku 2020 r. do chwili obecnej Wnioskodawca nie podejmował pracy zarobkowej na terenie Polski.

Wnioskodawca posiada w Polsce mieszkanie, które wynajmuje osobom trzecim od początku 2020 r. W związku z wynajmem Wnioskodawca odprowadza należne podatki oraz rozlicza się na druku PIT-28. Mieszkanie to traktuje wyłącznie jako inwestycje na rzecz syna. Nie planuje zamieszkać w nim w przyszłości. Jest również współwłaścicielem własnościowego prawa do 1/4 części lokalu. W przypadku zgonu mamy mieszkanie najprawdopodobniej zostanie sprzedane.

Zatem, mając na uwadze, że w okresie obejmującym przedmiotowy wniosek Wnioskodawca będzie posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tzw. rezydencję podatkową) w Irlandii Północnej, oraz że z tym państwem będą Wnioskodawcę łączyć ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych), jak również to, że będzie przebywał w Polsce łącznie nie dłużej niż 183 dni, stwierdzić należy, że Wnioskodawca podlegać będzie w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegać będzie opodatkowaniu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym, wynagrodzenie osiągnięte na terytorium Irlandii Północnej w 2021 r. nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawca w 2021 r. będzie podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegał będzie opodatkowaniu jedynie od dochodów uzyskanych na terytorium Polski, natomiast nie będzie podlegał opodatkowaniu od dochodów uzyskanych na terytorium Irlandii Północnej.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różniło od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.