Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.309.2025.2.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Skutki podatkowe związane z dostawą Nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości
odliczenia
podatnik
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Opis zdarzenia przyszłego

D.E i B.C. (dalej: Sprzedający) są współwłaścicielami po 1 udziału działek oznaczonych nr 1 i
    2 objętych księgą wieczystą nr (...). Księga wieczysta nie obejmuje innych działek.
    Sprzedający Nieruchomość odziedziczyli w 1975 r.
    Dla Nieruchomości w chwili obecnej nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania,
    ale dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż w momencie dokonania sprzedaży
    nieruchomość plan będzie uchwalony i będzie przeznaczony pod zabudowę zgodnie art. 2
    pkt 33 Ustawy VAT.
    Nieruchomość jest wykorzystywana przez B.C. do celów rolniczych, a płody rolne od 2006
    r. wykorzystywane są na potrzeby własne. D.E. nie wykorzystuje Nieruchomości w żaden
    sposób. Obecnie Sprzedający planują sprzedać wszystkie wskazane wyżej działki (dalej:
    Nieruchomość).
    W tym celu Sprzedający 26 czerwca 2023 r. zawarli umowę przedwstępną kupna
    sprzedaży z A. sp. z o.o. (dalej: Kupujący). Przedwstępna umowa kupna sprzedaży
    przewiduje, iż umowa przyrzeczona zostanie zawarta o ile:
    a) Nieruchomość będzie wolna od wszelkich praw i roszczeń osób trzecich, zakazów,
      obciążeń (w tym hipotek), a także w działach (...) Księgi Wieczystej Nieruchomości nie
      będzie żadnych wzmianek, zakazów i ostrzeżeń (innych niż wynikające z niniejszej
      Umowy Przedwstępnej);
    b) przez Gminę (...) zostanie uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania
      Przestrzennego zgodnie z założeniami określonymi przez Kupującego,
    c) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję środowiskową dla inwestycji,
      polegającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logistycznego lub
      obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną
      infrastrukturą i obiektami drogowymi („Inwestycja”) - w terminie do dnia 26 marca
      2026 r.,
    d) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany
      i udzielającą pozwolenia na budowę na Przedmiocie Umowy (także w połączeniu z
      innymi nieruchomościami sąsiednimi) Inwestycji, polegającej na wybudowaniu obiektu
      magazynowego, magazynowo-logistycznego lub obiektów usługowych, w zakresie
      dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami drogowymi, opisanego w
      lit. (c) powyżej wraz z wszystkimi niezbędnymi w świetle obowiązujących przepisów
      zgodami, decyzjami i zezwoleniami koniecznymi do rozpoczęcia budowy zgodnie z
      taką decyzją,
    e) Sprzedający uzyskają ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą na wyłączenie
      części Przedmiotu Umowy stanowiącej użytki rolne z produkcji rolnej lub
      zaświadczenie wydane przez właściwy organ administracyjny, potwierdzające
      wcześniejsze wyłączenie tej części Przedmiotu Umowy z produkcji rolnej lub brak
      konieczności uzyskania takiego zezwolenia w odniesieniu do Przedmiotu Umowy,
    f) oświadczenia Sprzedających zawarte w § 1 ust. 3 niniejszej Umowy będą aktualne i
      zgodne ze stanem faktycznym i prawnym na dzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej, a
      Sprzedający powtórzą je w Umowne Przyrzeczonej.
    Powyższe warunki zostały przedstawione przez Kupującego.

    Ponadto strony postanowiły, iż powyższe warunki zastrzeżone zostały wyłącznie na
    korzyść Kupującego, który może żądać zawarcia Umowy Przyrzeczonej pomimo
    niespełnienia któregokolwiek z tych warunków.
    Ponadto, w celu umożliwienia Kupującemu przygotowania się do przeprowadzenia
    inwestycji Sprzedający udzielili na jego żądanie pełnomocnictwa przedstawicielowi
    Kupującego do samodzielnego reprezentowania:
    a) przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej w postępowaniach
      administracyjnych (zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji) dotyczących
      postępowania w sprawie uchwalenia, bądź zmiany obowiązującego mpzp), uzyskania
      pozwolenia na budowę dla inwestycji budowlanej zlokalizowanej na Nieruchomości na
      wszystkich lub niektórych nieruchomościach, o zakresie i przedmiocie wg uznania
      pełnomocnika, uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na
      realizację planowanej przez Kupującego inwestycji, uzyskania pozwoleń wodno-
      prawnych oraz innych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, pozwoleń,
      zezwoleń, zaświadczeń, uzgodnień itp.) związanych z planowaną inwestycją, jak
      również reprezentowania właścicieli ww. nieruchomości wobec osób fizycznych,
      prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej w
      sprawie uzyskania warunków technicznych dla przyłączy oraz lokalizacji infrastruktury
      technicznej i drogowej, w trakcie realizacji planowanej inwestycji;
    b) składania środków odwoławczych, w tym odwołań od decyzji i zażaleń na
      postanowienia w postępowaniach opisanych w pkt a);
    c) wobec organów administracyjnych oraz geodetów w postępowaniach dotyczących
      podziału nieruchomości i geodezyjnego wydzielenia działek gruntu;
    d) odbioru w imieniu właścicieli ww. nieruchomości wszelkiej korespondencji objętej
      zakresem niniejszego pełnomocnictwa;
    e) dokonania wszelkich czynności, składania i podpisywania wszelkich oświadczeń i pism,
      które mogą okazać się niezbędne do realizacji celu, dla którego udzielono niniejszego
      Pełnomocnictwa.
    Sprzedający udzielili także Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością we
    własnym imieniu i na własną rzecz w szczególności zakresie:
    1. występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
      elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
      (w tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej na
      działach na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo - produkcyjnych;
    2. składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
      inwestycji planowanej przez Kupującego na działkach, w tym pozwolenia (pozwoleń)
      na rozbiórkę oraz na budowę jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę;
    3. składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane.
    Przed sprzedażą Nieruchomości zostaną wyłączone z produkcji rolnej (prawdopodobnie
    wniosek o wyłączenie Nieruchomości z produkcji rolnej lub wniosek o wydanie
    zaświadczenia potwierdzającego wcześniejsze wyłączenie Nieruchomości z produkcji
    rolnej lub brak konieczności uzyskania takiego zezwolenia w odniesieniu Nieruchomości
    złoży Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa) oraz planuje złożyć wniosek o
    wydanie decyzji środowiskowej oraz ewentualnie złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na
    budowę (o ile przed sprzedażą zostanie wydana decyzja środowiskowa; jest to mało
    prawdopodobne).
    Dodatkowo Sprzedający oświadczają, że:

    1. Nabywca zgłosił się sam.
    2. W stosunku do Nieruchomości, Sprzedawcy nie prowadzili jakichkolwiek działań
      mających na celu zachęcenie potencjalnego nabywcy do nabycia Nieruchomości ani
      nie podejmował jakichkolwiek aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży
      Nieruchomości.
    3. Sprzedający nie zajmowali się obrotem nieruchomościami.
    4. Działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym
      charakterze.
    5. B.C. sprzedała ok. 2006 r. 2 działki rolne niezabudowane we współwłasności
      małżeńskiej. Działki były otrzymane na podstawie umowy przekazania rolnego w 1989
      r. D.E. nie sprzedawał wcześniej nieruchomości.
    6. Sprzedający nie prowadzi działalności gospodarczej i nie są czynnymi i
      zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT.
    7. Sprzedający nie posiadają obecnie innych nieruchomości, które zamierzają sprzedać.
    B.C. jest również współwłaścicielem we współwłasności małżeńskiej innych działek, które
    również będą sprzedane na rzecz tego samego Kupującego. W zakresie sprzedaży tej
    nieruchomości jest składany odrębny wniosek.
    Kupujący natomiast, po zakupie Nieruchomości oraz innych okolicznych działek planuje ją
    wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Nie została jeszcze
    podjęta decyzja, czy Nieruchomość zostanie sprzedana (jeżeli będzie sprzedana, to nie
    zmieni się nic w budowlach/zabudowaniach), czy będzie wykorzystywana w inny sposób
    (dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż ta ewentualna działalność będzie
    opodatkowana podatkiem VAT). Kupujący jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na pytania Organu wskazali Państwo:
    1. Czy w całym okresie posiadania Nieruchomość była/jest wykorzystywana przez
      Sprzedających wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?
      Odpowiedź: Od 2006 r. Nieruchomość była wykorzystywane do czynności
      niepodlegających opodatkowaniu – na własne potrzeby. Przed 2006 r. wykorzystywane
      były częściowo na potrzeby własne, a częściowo jako źródło paszy dla zwierząt.
    2. Czy działki nr 1 i 2 były/są/będą wykorzystywane przez Panią w działalności rolniczej (o
      której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm. – zwanej dalej ustawą)?
      Odpowiedź: Działki nr 1 i 2 nie były wykorzystywane w działalności rolniczej –
      produkcja była wykorzystywana na własne potrzeby. Przed 2006 r. częściowo była
      wykorzystywane jako pasza dla zwierząt, które były sprzedawane.
    3. Czy była/jest Pani rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy o podatku od
      towarów i usług?
      Odpowiedź: Pani B.C. od 2006 r. nie jest rolnikiem ryczałtowym.
    4. Czy Sprzedający prowadzili działalność gospodarczą, czy też nie?
      Odpowiedź: Sprzedający nie prowadzili działalność gospodarczej.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług?

    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy Kupujący ma prawo do
      odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedających?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    1. Zdaniem Sprzedających, sprzedaż przez nich Nieruchomości nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2. W przypadku uznania, iż sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupujący ma prawo do odliczenia podatku
      naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedających.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikiem podatku od towarów i usług są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W świetle powyższych regulacji podatnikiem jest więc każdy podmiot, który wykonuje
    działalność gospodarczą, przy czym nie jest ważny cel lub skutek takiej działalności, ale
    musi ona być prowadzona samodzielnie.
    W praktyce stosowania wyżej wymienionych przepisów ujawnił się problem dotyczący
    kryteriów ustalenia podmiotowości prawnopodatkowej w przypadkach odnoszących się
    do zarządu majątkiem prywatnym i granic tego zarządu, poza którymi znajduje się już
    obrót profesjonalny. Problem ten znalazł swoje rozstrzygnięcie w orzecznictwie TSUE. W
    kluczowym dla polskiego systemu prawnego wyroku z dnia 15 września 2011 r. Słaby i in.:
    C-180/10, C-181/10, TSUE zauważył, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę
    należy uznać za objętą podatkiem od towarów i usług na podstawie prawa krajowego
    państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art.
    12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od
    kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy,
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Jednocześnie TSUE wskazał, że osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z VAT i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika VAT w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit 2 dyrektyw 2006/112/WE należy uznać ją za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    TSUE stanowisko to konsekwentnie prezentował także w innych orzeczeniach (sprawy: C-
    263/11, C-331/14, C-72/137). Poglądy TSUE zyskały pełną aprobatę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który wielokrotnie wyrażał pogląd, że stwierdzenie, czy dany podmiot
    w odniesieniu do danej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług

    wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy,
    albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych
    wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli.
    W każdej sprawie konieczne jest ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot
    występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do
    wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku
    do tego gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika,
    że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się jak handlowiec (wyroki NSA: w
    składzie 7 sędziów z 29 października 2007 r., I FPS 3/07; z 22 października 2013 r., I FSK
    1323/12; z 14 marca 2014 r., I FSK 319/13; z 16 kwietnia 2014 r., I FSK 781/13; z 29 kwietnia
    2014 r., I FSK 621/13; z 11 września 2014 r. I FSK 1352/13; z 3 marca 2015 r., I FSK 1859/13;
    z 8 lipca 2015 r., I FSK 729/14; z 5 czerwca 2019 r., I FSK 983/17; podobnie wyroki WSA: z
    10 października 2013 r., sygn. akt I SA/Po 379/13; z 11 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/OI
    249/19; z 25 września 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 352/2019). Jednocześnie sądy
    administracyjne wypowiadają zgodny pogląd co do tego, że ustawodawca polski nie
    skorzystał z możliwości określonej w art. 12 ust. 1 i ust. 3 dyrektywy 2006/112/WE
    umożliwiającej uznanie za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji
    związanej z działalnością gospodarczą w zakresie pojedynczej dostawy budynku lub
    terenu budowlanego (wyroki NSA z: 30 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1684/11; z 9
    listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1655/11; z 14 maja 2015 r., sygn. akt I FSK 382/14).
    Powyższe prowadzi do wniosku, że dokonując oceny zamierzonej sprzedaży gruntu w
    okolicznościach takich jak w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, niezbędne jest
    każdorazowo ustalenie, czy zbywca działał lub będzie działał będzie w ramach zarządu
    swoim majątkiem prywatnym, czy też w celu dokonania tej sprzedaży podjął aktywne
    działania, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, co w tym
    przypadku skutkowałoby koniecznością uznania, że zbycie nastąpiło w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu tego przepisu, a zbywca działał jako podatnik podatku od
    towarów i usług.
    Podejmowane przez Sprzedających działania nie wskazują, że skala ich aktywności w celu
    zbycia Nieruchomości jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami (nie angażuje środków podobnych do tych,
    jakie angażują producenci, handlowcy czy usługodawcy). Wskazać należy, iż Sprzedający
    stali się właścicielami Nieruchomości w 1991 r. na podstawie umowy darowizny i przez ten
    czas Sprzedający nie wykonywali żadnych działań, które mogłyby być rozpatrywane jako
    działania jak profesjonalista. W szczególności nie były podejmowane żadne działania,
    które służyłyby zwiększeniu wartości Nieruchomości. O zawodowym charakterze
    sprzedaży nie może również świadczyć okoliczność udzielenia pełnomocnictwa
    niedoszłemu kupującemu, gdyż niedoszły kupujący na podstawie udzielonego
    pełnomocnictwa nie podjął żadnych działań i w żaden sposób nie zmieniła się sytuacja ani
    prawna, ani faktyczna Sprzedających, ani Nieruchomości. Dodatkowo w związku z tym, że
    planowana była przez niedoszłego kupującego inwestycja, chciał mieć pewność, iż będzie
    ona możliwa do przeprowadzenia. Dlatego też nie może zostać uznane za działanie jak
    profesjonalista udzielenie pełnomocnictwa podmiotowi, który zamierza przeprowadzić
    inwestycję w celu analizy, czy planowana inwestycja jest możliwa do przeprowadzenia.
    Wszystkie te działania miały służyć w ogóle możliwości sprzedaży Nieruchomości, a nie
    zwiększeniu ich wartości, czy też w jakikolwiek sposób byłyby związane z zawodowym czy
    profesjonalnym charakterem podejmowanych działań. Innymi słowy, były to działania
    warunkujące sprzedaż, bez których nie doszłaby ona do skutku. Naturalnym jest bowiem,
    że w przypadku braku posiadania odpowiednich zgód, decyzji, pozwoleń, itp. niedoszły
    kupujący mógł zrezygnować z zakupu działek. Działania te nie mogły zostać uznane za
    działania jak podejmowane przez profesjonalistę, czy też za wskazujące na ich zawodowy

    charakter. Trudno za profesjonalne działanie uznać udzielenie niedoszłemu kupującemu
    pełnomocnictwa do załatwienia przez niego (nawet w imieniu Sprzedających) podjęcia
    działań niezbędnych mu do celów, dla których zamierzał nabyć te działki.
    Podsumowując, zdaniem Sprzedających, w związku ze sprzedażą Nieruchomości dokonują
    oni zarządu majątkiem osobistym i nie angażują środków podobnych do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Jeżeli zatem
    dokonują oni zarządu majątkiem osobistym, to w związku z tym nie działają oni w
    charakterze podatnika podatku VAT. W związku z tym sprzedaż Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 2
    Z daleko idącej ostrożności, w całości podtrzymując argumentację wskazaną w pkt 1, w
    przypadku uznania, iż transakcja jednak podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    Kupujący wnosi o potwierdzenie, iż będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedających.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W związku z tym, że Kupujący zamierza Nieruchomość wykorzystywać do działalności
    opodatkowanej (sprzedaż lub inna, opodatkowana działalność), zakup tych działek przez
    Kupującego będzie związany z jego sprzedażą opodatkowaną. Mając na uwadze powyższe,
    w przypadku uznania, iż sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku
    naliczonego z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
        nieprawidłowe - w zakresie uznania, że sprzedaż Nieruchomości przez
        Sprzedających nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT;
        prawidłowe - w zakresie prawa Kupującego do odliczenia podatku naliczonego z
        faktur wystawionych przez Sprzedających.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej: Kodeks
    cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z
    przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października
    2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających

    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości (działek nr
    1 i 2) na rzecz Kupującego, Sprzedający podejmą aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Sprzedających za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu
    tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Sprzedający podjął w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.
    Z wniosku wynika, że Sprzedający są współwłaścicielami działek nr 1 i 2. Nieruchomość
    jest niezabudowana. Sprzedający Nieruchomość nabyli w drodze dziedziczenia w 1975 r.
    Od 2006 r.

    Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Pana D.E. w żaden sposób, natomiast Pani
    B.C. przed 2006 r. wykorzystywała ją częściowo na potrzeby własne, a częściowo jako
    źródło paszy dla zwierząt, które były sprzedawane. Działki nr 1 i 2 nie były wykorzystywane
    w działalności rolniczej – produkcja była wykorzystywana na własne potrzeby. Sprzedający
    nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej i nie byli czynnymi zarejestrowanymi
    podatnikami VAT. Pani B.C. nie była też rolnikiem ryczałtowym.
    Obecnie Sprzedający planują sprzedać wszystkie wskazane wyżej działki. W tym celu
    Sprzedający w dniu 26 czerwca 2023 r. zawarli umowę przedwstępną sprzedaży z
    Kupującym.
    Przedwstępna umowa przewiduje, iż umowa przyrzeczona zostanie zawarta o ile:
    a) Nieruchomość będzie wolna od wszelkich praw i roszczeń osób trzecich, zakazów,
      obciążeń (w tym hipotek), a także w działach (...) Księgi Wieczystej Nieruchomości nie
      będzie żadnych wzmianek, zakazów i ostrzeżeń (innych niż wynikające z niniejszej
      Umowy Przedwstępnej);
    b) przez Gminę (...) zostanie uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania
      Przestrzennego zgodnie z założeniami określonymi przez Kupującego,
    c) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję środowiskową dla inwestycji,
      polegającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logistycznego lub
      obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną
      infrastrukturą i obiektami drogowymi („Inwestycja”) - w terminie do dnia 26 marca
      2026 r.,
    d) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany
      i udzielającą pozwolenia na budowę na Przedmiocie Umowy (także w połączeniu z
      innymi nieruchomościami sąsiednimi) Inwestycji, polegającej na wybudowaniu obiektu
      magazynowego, magazynowo-logistycznego lub obiektów usługowych, w zakresie
      dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami drogowymi, opisanego w
      lit. (c) powyżej wraz z wszystkimi niezbędnymi w świetle obowiązujących przepisów
      zgodami, decyzjami i zezwoleniami koniecznymi do rozpoczęcia budowy zgodnie z
      taką decyzją,
    e) Sprzedający uzyskają ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą na wyłączenie
      części Przedmiotu Umowy stanowiącej użytki rolne z produkcji rolnej lub
      zaświadczenie wydane przez właściwy organ administracyjny, potwierdzające
      wcześniejsze wyłączenie tej części Przedmiotu Umowy z produkcji rolnej lub brak
      konieczności uzyskania takiego zezwolenia w odniesieniu do Przedmiotu Umowy,
    f) oświadczenia Sprzedających zawarte w § 1 ust. 3 niniejszej Umowy będą aktualne i
      zgodne ze stanem faktycznym i prawnym na dzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej, a
      Sprzedający powtórzą je w Umowne Przyrzeczonej.
    Jednocześnie strony postanowiły w umowie, że powyższe warunki zastrzeżone zostały
    wyłącznie na korzyść Kupującego, który może żądać zawarcia Umowy Przyrzeczonej
    pomimo niespełnienia któregokolwiek z tych warunków.
    Ponadto, w celu umożliwienia Kupującemu przygotowania się do przeprowadzenia
    inwestycji Sprzedający udzielili na jego żądanie pełnomocnictwa przedstawicielowi
    Kupującego do samodzielnego reprezentowania:
    a) przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej w postępowaniach
      administracyjnych (zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji) dotyczących
      postępowania w sprawie uchwalenia, bądź zmiany obowiązującego mpzp), uzyskania
      pozwolenia na budowę dla inwestycji budowlanej zlokalizowanej na Nieruchomości na
      wszystkich lub niektórych nieruchomościach, o zakresie i przedmiocie wg uznania

      pełnomocnika, uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na
      realizację planowanej przez Kupującego inwestycji, uzyskania pozwoleń wodno-
      prawnych oraz innych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, pozwoleń,
      zezwoleń, zaświadczeń, uzgodnień itp.) związanych z planowaną inwestycją, jak
      również reprezentowania właścicieli ww. nieruchomości wobec osób fizycznych,
      prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej w
      sprawie uzyskania warunków technicznych dla przyłączy oraz lokalizacji infrastruktury
      technicznej i drogowej, w trakcie realizacji planowanej inwestycji;
    b) składania środków odwoławczych, w tym odwołań od decyzji i zażaleń na
      postanowienia w postępowaniach opisanych w pkt a);
    c) wobec organów administracyjnych oraz geodetów w postępowaniach dotyczących
      podziału nieruchomości i geodezyjnego wydzielenia działek gruntu;
    d) odbioru w imieniu właścicieli ww. nieruchomości wszelkiej korespondencji objętej
      zakresem niniejszego pełnomocnictwa;
    e) dokonania wszelkich czynności, składania i podpisywania wszelkich oświadczeń i pism,
      które mogą okazać się niezbędne do realizacji celu, dla którego udzielono niniejszego
      Pełnomocnictwa.
    Sprzedający udzielili także Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością we
    własnym imieniu i na własną rzecz w szczególności w zakresie:
    1. występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
      elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
      (w tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej na
      działach na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo -produkcyjnych;
    2. składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
      inwestycji planowanej przez Kupującego na działkach, w tym pozwolenia (pozwoleń)
      na rozbiórkę oraz na budowę jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę;
    3. składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane.
    Ponadto z wniosku wynika, że nabywca zgłosił się sam, a Sprzedający nie prowadzili
    jakichkolwiek działań mających na celu zachęcenie potencjalnego nabywcy do nabycia
    Nieruchomości ani nie podejmowali jakichkolwiek aktywnych działań marketingowych w
    celu sprzedaży Nieruchomości. Sprzedający nie zajmowali się obrotem nieruchomościami,
    a działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym
    charakterze.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy sprzedaż działek nr 1 i 2
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować
    całokształt działań jakie Sprzedający podjęli w odniesieniu do sprzedaży ww. działek.
    W tym miejscu zwrócić należy uwagę na powstały, na mocy zawartej umowy
    przedwstępnej dotyczącej sprzedaży Nieruchomości, stosunek zobowiązaniowy pomiędzy
    stronami umowy, tj. pomiędzy Sprzedającymi, a Kupującym.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa Kodeks cywilny.

    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Istotne znaczenie w sprawie ma również kwestia udzielonych przez Sprzedających
    przedstawicielowi Kupującego pełnomocnictwa oraz Kupującemu zgody na dysponowanie
    Nieruchomością we własnym imieniu i na własną rzecz.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo

      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Jak stanowi art. 109 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa, wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy mieć na uwadze, że Kupujący dokonując
    wskazanych we wniosku działań, dokona uatrakcyjnienia działek - stanowiących do dnia
    sprzedaży nadal własność Sprzedających – skutkujące wzrostem jej wartości. Czynności te
    miały być dokonywane i były dokonywane za pełną zgodą Sprzedających, czego
    przejawem są udzielone Kupującemu i jego przedstawicielowi pełnomocnictwo i zgoda.
    Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działek do
    sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie
    zarządzania majątkiem prywatnym.
    Fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Sprzedających, ale
    przez osoby przedstawiciela Kupującego lub samego Kupującego, nie oznacza, że
    pozostają bez wpływu na sytuację prawną Sprzedających. Po udzieleniu pełnomocnictwa
    czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawców. W efekcie wykonywanych czynności dostawie będzie podlegała
    Nieruchomość o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
    Przedstawiona we wniosku aktywność Sprzedających wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanych
    przez Nich udziałów w działkach nr 1 i 2, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że w świetle
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług Sprzedający będą działać jako
    podatnicy podatku VAT. W świetle powyższego należy wskazać, że Sprzedający w
    zakresie dostawy swoich udziałów w opisanych działkach dokonają zbycia majątku
    wykorzystywanego de facto w ramach działalności gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że sprzedaż działki nr 1 i 2 będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy,
    dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Sprzedający, dokonując opisanych we wniosku czynności, będą
    podejmowali działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami.

    W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie poprzez udzielenie Kupującemu stosownych
    zgód i pełnomocnictw, czynności wykonane przez pełnomocnika wywołują skutki
    bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedających, bowiem stroną podejmowanych czynności
    będą Sprzedający, a nie pełnomocnik Sprzedających.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażony na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził:
      „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego procesu inwestycyjnego
      spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za podatnika, skoro
      spółka - jako jego pełnomocnik - jest jedynie jego reprezentantem w tych
      czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
      majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust.
      1 i 2 u.p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego
      imieniu i na rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w
      rozumieniu tych przepisów.”
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez każdego ze Sprzedających sprzedaż posiadanych udziałów w działkach
    nr 1 i 2 będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez
    podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we
    wniosku czynności Sprzedający (każdy odrębnie) podjęli działania podobne do tych, jakie
    wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których
    mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazali aktywność w
    przedmiocie zbycia swoich udziałów w działce porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej
    konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku
    osobistego Sprzedających, a sprzedaż posiadanych w działkach nr 1 i 2 udziałów będzie
    stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji, sprzedaż ww. Nieruchomości (udziałów w działkach nr 1 i 2), wbrew
    Państwa twierdzeniu, będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust.
    1 ustawy o VAT.
    Zatem, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 należy uznać za nie
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa Kupującego do odliczenia podatku VAT z
    faktur wystawionych przez Sprzedających.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług

    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 tej ustawy.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Rozpatrując prawo Kupującego od odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
    Nieruchomości rozpatrzyć trzeba, czy jej sprzedaż nie będzie zwolniona z podatku VAT.
    Czynności podlegające opodatkowaniu na podstawi art. 5 ust. 1 ustawy mogą być
    opodatkowane stawką podstawową, stawką obniżoną bądź korzystać ze zwolnienia od
    podatku.
    Katalog czynności zwolnionych od podatku został zawarty m.in. w art. 43 ust. 1 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W konsekwencji, zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem
    jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Oznacza
    to, że ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym,
    leśnym, itp.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o
      planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest
    grunt niezabudowany o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od
    podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Działki nr 1 i 2 są niezabudowane. Z wniosku wynika, że dla Nieruchomości (działek) nie
    obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu, ale na dzień
    sprzedaży będzie on uchwalony i będzie z niego wynikało, że Nieruchomość jest
    przeznaczona pod zabudowę.
    Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że niezabudowane działki nr
    1 i 2 na moment sprzedaży stanowić będą tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33

    ustawy – w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczone będą
    pod zabudowę. Oznacza to więc, że ich sprzedaż nie będzie podlegała zwolnieniu od
    podatku na podstawie wyżej powołanego art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż zwolnieniem
    tym objęte są wyłącznie tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług.
    Sprzedaż Nieruchomości (działek nr 1 i 2) nie będzie mogła także korzystać ze zwolnienia
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż jak wynika z okoliczności sprawy,
    Sprzedający w 1975 r. otrzymali działki w drodze dziedziczenia. Transakcja nabycia miała
    miejsce przed wprowadzeniem podatku VAT. Nie można tym samym uznać, że
    Sprzedającym nie przysługiwało bądź przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT,
    skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto działki nie były wykorzystywane
    przez Sprzedających w działalności gospodarczej. Oznacza to, że nie są spełnione łącznie
    oba warunki przewidziane w tym przepisie, od spełnienia których uzależnione jest
    zastosowanie zwolnienia od podatku.

    Zatem, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy. W konsekwencji, dostawa Nieruchomości (działek nr 1
    i 2) na rzecz Kupującego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według
    właściwej stawki podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Kupujący po zakupie Nieruchomości oraz innych okolicznych
    działek planuje ją wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Nie
    została jeszcze podjęta decyzja, czy Nieruchomość zostanie sprzedana (jeżeli będzie
    sprzedana, to nie zmieni się nic w budowlach/zabudowaniach), czy będzie
    wykorzystywana w inny sposób (dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż ta
    ewentualna działalność będzie opodatkowana podatkiem VAT). Kupujący jest czynnym i
    zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Skoro, jak wyjaśniono wyżej, Sprzedający będą podatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy
    na rzecz Kupującego Nieruchomości (działek nr 1 i 2), a sama transakcja będzie
    opodatkowana podatkiem VAT w stawce właściwej dla przedmiotu sprzedaży i nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku, to Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem tej Nieruchomości
    z faktur wystawionych przez Sprzedających. Wynika to z faktu, że w analizowanym
    przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Kupujący jest czynnym podatnikiem podatku
    VAT, a nabyta przez Niego Nieruchomość będzie Mu służyła – zgodnie ze wskazaniem - do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Kupujący zamierza bowiem Nieruchomość
    sprzedać lub wykorzystywać w inny sposób, do działalności opodatkowanej podatkiem
    VAT.
    Podsumowując, Kupujący będzie miał prawo od odliczenia podatku naliczonego z faktur
    wystawionych przez Sprzedających.
    Zatem, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa w uzasadnieniu własnego stanowiska
    wyroków sądów administracyjnych należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na
    gruncie unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza.
    Ocena omawianej kwestii, tj. skutków sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią
    uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz
    opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna
    być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego. Specyfika
    działalności podmiotów jest na tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności
    faktyczne nie spowodują analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym
    nie mogą być tożsamo traktowane. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność
    okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez
    Zainteresowanych orzeczenia sądowe, choć stanowią element argumentacji
    Zainteresowanych, to nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.