Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-127/09/ZG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-10-13
Teza: W przedstawionym stanie faktycznym obrót, o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, to kwota należna magazynującemu wyroby akcyzowe w składzie podatkowym prowadzonym przez Spółkę, z tytułu sprzedaży tych wyrobów magazynowanych w tym składzie.
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; skład-skład podatkowy; składowanie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 2-art. 48

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2009 roku (data wpływu 20.07.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie określenia wymaganego obrotu w celu uzyskania zezwolenia na prowadzenie magazynowego składu podatkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2009 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie określenia wymaganego obrotu w celu uzyskania zezwolenia na prowadzenie magazynowego składu podatkowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Międzynarodowa grupa „B” (dalej: .Grupa „B”), planuje dokonać reorganizacji struktury biznesowej. Zmiany w ramach struktury biznesowej będą również dotyczyć działalności gospodarczej Grupy „B” w Polsce, oraz polskich podmiotów należących do Grupy „B”.

Obecnie „P” SA. (dalej: „P”), na podstawie stosownych zezwoleń, produkuje wyroby tytoniowe w składzie podatkowym zlokalizowanym w A. Wyroby tytoniowe wyprodukowane w składzie podatkowym prowadzonym przez „P” są następnie przez tę spółkę wyprowadzane ze składu podatkowego, a po wyprowadzeniu ze składu podatkowego są sprzedawane do spółki dystrybucyjnej celem dalszej sprzedaży do kontrahentów zlokalizowanych w Polsce.

„P” jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego w stosunku do wyrobów tytoniowych produkowanych w składzie podatkowym.

W chwili obecnej „P” prowadzi również skład podatkowy w T., w którym są magazynowane wyroby tytoniowe wyprodukowane w składzie podatkowym Spółki w A.

W ramach struktury biznesowej planowanej przez Grupę „B”, w Polsce została utworzona spółka dystrybucyjna, tj. „T” Sp z o.o. (dalej. „T”), której zadaniem będzie głównie działalność dystrybucyjna i marketingowa na terytorium kraju w stosunku do wyrobów tytoniowych wyprodukowanych w składzie podatkowym „P”.

„T” będzie również prowadzić działalność dystrybucyjną w odniesieniu do wyrobów tytoniowych nabywanych w drodze wewnątrzwspólnotowego nabycia z innych krajów Unii Europejskiej (dalej: "UE"), z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy. Działalność ta będzie prowadzona na podstawie umowy na dostawę wyrobów tytoniowych od podmiotu zagranicznego.

„T” planuje złożenie zgłoszenia rejestracyjnego w trybie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz wystąpienie z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego zgodnie z art. 54 ust 1 tej ustawy.

W odniesieniu do wyrobów tytoniowych produkowanych w składzie podatkowym „P”, planowana struktura biznesowa zakłada, że:

*   surowce zużywane przez „P” do produkcji wyrobów tytoniowych będą dostarczane przez podmiot zagraniczny z Grupy „B”, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług w Polsce (dalej: „Pryncypał"),
*   pryncypał będzie pozostawał właścicielem surowców używanych w procesie produkcji wyrobów tytoniowych,
*   „P”, na podstawie stosowanej umowy, będzie świadczyć usługę produkcji wyrobów tytoniowych na rzecz Pryncypała,
*   po wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych i naniesieniu na nie znaków akcyzy, wyroby te będą sprzedane przez Pryncypała do „T” celem dalszej dystrybucji,
*   wyprodukowane przez „P” wyroby tytoniowe mogą zostać przemieszczone ze składu podatkowego w A. do innego składu podatkowego prowadzonego przez ten podmiot W takiej sytuacji, przemieszczenie tych wyrobów będzie miało miejsce z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy,
*   „T” , jako właściciel wyrobów tytoniowych w momencie ich wyprowadzenia ze składu podatkowego w A. lub innej lokalizacji, gdzie wyroby te zostałyby przemieszczone, stanie się podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego prowadzonego przez „P” poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy (art. 13 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym),
*   „P” nie będzie stroną transakcji sprzedaży wyrobów tytoniowych, wyprodukowanych przez siebie na zlecenie Pryncypała. Stronami tej transakcji będą Pryncypał (jako sprzedawca) i „T” (jako kupujący),
*   w składzie podatkowym prowadzonym przez „P” zlokalizowanym w T. lub też innej lokalizacji, będą magazynowane należące wyłącznie do „T” wyroby tytoniowe, wyprodukowane w składzie podatkowym prowadzonym przez „P” zlokalizowanym w A.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy ocenie spełniania warunku, o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym (poziom obrotu wyrobami tytoniowymi), dla składu podatkowego Spółki w T. lub innej lokalizacji, obrót ten będzie stanowić kwota z tytułu sprzedaży wyrobów tytoniowych, należna „T”, jako podmiotowi magazynującemu je w tym składzie podatkowym (tj. składzie prowadzonym przez „P”)?

Zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym obrót, o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym to kwota należna „T”, magazynującemu wyroby akcyzowe w składzie podatkowym prowadzonym przez Spółkę, z tytułu sprzedaży tych wyrobów magazynowanych w tym składzie (tj. składzie prowadzonym przez „P”).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że art. 48 ustawy o podatku akcyzowym określa, wśród wymogów koniecznych dla uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, warunek, aby podmiot ubiegający się o to zezwolenie:

*   prowadził co najmniej jeden rodzaj działalności polegającej na produkcji, przeładowywaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych, w tym będących również własnością innych podmiotów oraz
*   był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dodatkowo, art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że w przypadku podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia na prowadzenie w składzie podatkowym działalności polegającej wyłącznie na magazynowaniu lub przeładowywaniu wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w innym składzie podatkowym, dodatkowym warunkiem wydania zezwolenia (z zastrzeżeniem ust. 4 tego artykułu) jest - dla wyrobów tytoniowych - minimalna wysokość obrotu tymi wyrobami w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, w roku poprzedzającym dany rok podatkowy, wynosząca 700 min zł.

Analizując brzmienie wyżej powołanych przepisów, należy uznać, iż przepisy art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, pozwalają uzyskać pozwolenie na prowadzenie składu podatkowego podmiotowi, który zajmuje się jedynie np. przeładowywaniem lub magazynowaniem wyrobów akcyzowych. W takim przypadku wyroby tytoniowe, które są przez taki podmiot magazynowane w prowadzonym przez niego składzie, mogą należeć również do innego podmiotu.

Zdaniem Spółki, przepis art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, określając dodatkową przesłankę (tj. wymagany obrót wyrobami akcyzowymi), jaka musi zostać spełniona w przypadku prowadzenia składu podatkowego, w którym mają być wykonywane czynności polegające wyłącznie na magazynowaniu lub na przeładowywaniu wyrobów tytoniowych, nie wskazuje wprost podmiotu, którego ten obrót dotyczy. W szczególności, nie wskazuje, iż obrót ten - dotyczy podmiotu prowadzącego skład podatkowy.

Dlatego tez obrót, o którym mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, to obrót w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, który dotyczy podmiotów, do których należą wyroby tytoniowe, które są lub były magazynowane lub przeładowywane w usługowym składzie podatkowym.

W kontekście tych przepisów, należy podkreślić, iż w przypadku podmiotu, który prowadzi skład podatkowy, w którym prowadzona jest wyłącznie działalność polegająca na magazynowaniu lub przeładowywaniu wyrobów tytoniowych należących do innego podmiotu (a taka możliwość jest wyraźnie dopuszczona przez przepisy art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym), nie wystąpi u podmiotu prowadzącego skład podatkowy obrót tymi wyrobami, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy również zwrócić uwagę, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 29, definiuje pojęcie obrotu jako - generalnie - „kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku". Dlatego też, podmiot prowadzący skład podatkowy, w którym magazynowane lub przeładowywane są wyroby tytoniowe należące do innych podmiotów, nie uzyska kwoty należnej z tytułu sprzedaży wyrobów tytoniowych, które są składowane w tym składzie. Kwota z tytułu sprzedaży będzie bowiem należna podmiotowi, który dokona dostawy towarów, a więc właścicielowi wyrobów akcyzowych.

Z tego też względu, to obrót właśnie tych podmiotów (a więc, generalnie, właścicieli wyrobów tytoniowych magazynowanych lub przeładowywanych w składzie podatkowym), należy brać pod uwagę przy ocenie spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby bowiem do wniosku, że możliwość prowadzenia składu podatkowego, w którym prowadzona byłaby wyłącznie działalność magazynowa lub przeładunkowa, byłaby zarezerwowana tylko dla tych podmiotów, które jednocześnie magazynują w tym składzie należące do nich wyroby tytoniowe i z tytułu sprzedaży tych wyrobów uzyskały w roku poprzedzającym rok podatkowy, co najmniej 700 min złotych obrotu. W takim przypadku, obok należących do nich wyrobów tytoniowych, które byłyby magazynowane w takim składzie, mogłyby być również magazynowane lub przeładowywane wyroby tytoniowe należące do innych podmiotów. Tylko w takiej formie mogłyby funkcjonować składy podatkowe, w których prowadzona byłaby działalność polegająca jedynie magazynowaniu lub przeładowywaniu wyrobów akcyzowych.

Powyżej zaprezentowana argumentacja, gdyby przyjąć ją za prawidłową prowadziłaby do oczywistego ograniczenia możliwości prowadzenia usługowych składów podatkowych. Doprowadziłoby to również do nieuprawnionego ograniczenia możliwości prowadzenia określonego rodzaju działalności gospodarczej polegającej na magazynowaniu z zastosowaniem procedury zawieszenia akcyzy wyrobów tytoniowych należących wyłącznie do podmiotów trzecich.

Stałoby to również w sprzeczności z brzmieniem art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, który - jak wskazano powyżej - dopuszcza możliwość ubiegania się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego również podmiotowi, który nie sprzedaje wyrobów akcyzowych lecz prowadzi działalność polegającą jedynie na przeładowywaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych, w tym będących własnością podmiotów trzecich.

W tym kontekście, należy uznać, że argumentem warunkującym istnienie przesłanki określonej w art. 48 ust. 3 pkt 1 tej ustawy, jest chęć osiągnięcia przez ustawodawcę sytuacji, w której składy podatkowe, gdzie prowadzona byłaby działalność polegająca jedynie na przeładowywaniu lub magazynowaniu wyrobów tytoniowych, osiągałyby określony poziom wartości magazynowanych lub przeładowywanych w nich wyrobów tytoniowych.

Ustawodawca zdecydował się określić ten poziom na podstawie wartości sprzedaży wyrobów akcyzowych, składowanych w takim składzie, która to wartość jest określana według wartości obrotu ustalanego na potrzeby podatku od towarów i usług.

Jednakże, biorąc pod uwagę fakt, że - jak wskazano powyżej - u podmiotu prowadzącego działalność polegającą jedynie na magazynowaniu lub przeładowywaniu wyrobów tytoniowych, który prowadziłby skład podatkowy, kwota z tytułu sprzedaży wyrobów tytoniowych znajdujących się w takim składzie (a więc obrót) nigdy nie wystąpi, zdaniem Spółki, logicznym jest uznanie, iż w takim przypadku ustawodawca miał na myśli obrót tymi wyrobami tytoniowymi jaki osiągają podmioty, do których należą te wyroby.

Należy również wskazać, że określenie minimalnego poziomu obrotu miało na celu zapewnienie, aby naczelnicy urzędów celnych nie byli zobowiązani do ponoszenia niewspółmiernych nakładów na sprawowanie szczególnego nadzoru podatkowego u podmiotów magazynujących niewielkie ilości wyrobów tytoniowych. Cel ten zostanie osiągnięty, niezależnie od tego czy poziom obrotu wyrobami tytoniowymi będzie dotyczył prowadzącego skład podatkowy, czy też podmiotu trzeciego magazynującego w tym składzie swoje wyroby.

Reasumując, zdaniem Spółki, przesłanka o której mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym będzie spełniona m.in. w przypadku, gdy kwota z tytułu sprzedaży wyrobów tytoniowych (a ściśle obrót w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług), które znajdowały się lub znajdują się w takim składzie, w roku poprzedzającym rok podatkowy, wyniosła u podmiotów, do których należały te towary, co najmniej 700 mln. zł. A zatem, w przedstawionym stanie faktycznym obrót, o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, to kwota należna „T”, magazynującemu wyroby akcyzowe w składzie podatkowym prowadzonym przez Spółkę, z tytułu sprzedaży tych wyrobów magazynowanych w tym składzie (tj. składzie prowadzonym przez „P”).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.