Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1125/11-3/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-11-14
Teza: Stawka podatku przy sprzedaży udziału w garażu podziemnym wielostanowiskowym oraz lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem do niego przynależnym
Słowa kluczowe: garaż; lokal-lokal mieszkalny; miejsce-miejsce postojowe; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 09.08.2011 r. (data wpływu 16.08.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia właściwej stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży udziału w garażu podziemnym wielostanowiskowym oraz lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem do niego przynależnym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.08.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia właściwej stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży udziału w garażu podziemnym wielostanowiskowym oraz lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem do niego przynależnym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółdzielnia Mieszkaniowa przystąpiła w 2011 r. do realizacji inwestycji w W., składającej się z zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługową i garażem podziemnym, niezbędnymi instalacjami wewnętrznymi, sieciami i przyłączami oraz zagospodarowaniem terenu.

Spółdzielnia dokonuje sprzedaży lokali mieszkalnych, lokali usługowych oraz miejsc postojowych, położonych w lokalu użytkowym-garażu wielostanowiskowym, podziemnym zlokalizowanym pod budynkami mieszkalnymi, podpisując umowy z nabywcami o budowę.

Spółdzielnia wystawiając faktury na nabywcę lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym stosuje 8% stawkę VAT, natomiast wystawiając faktury na nabywcę miejsca postojowego wraz z komórką położoną w garażu podziemnym stosuje 23% stawkę VAT.

Nabywcy kwestionują wysokość stawek VAT, stosowanych przez Spółdzielnię.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż udziału w wielostanowiskowym garażu powinna być opodatkowana 8% czy 23% stawką VAT?
2.  Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem do niego przynależnym powinna być opodakowana 8% czy 23% stawką VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży udziału w garażu podziemnym wielostanowiskowym powinna być stosowana 23% stawka VAT, natomiast przy sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym powinna być stosowana 8% stawka VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast, przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Przepisem art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), oraz art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), od dnia 1 stycznia 2011r. dodano do ustawy przepis art. 146a ustawy, zgodnie z którym w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r., do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się 8% stawkę podatku.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi natomiast, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300m2 ;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150m2.

Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Art. 2 pkt 12 ustawy, zawiera definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z którą obiektami takimi są budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), za część składową nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością. Z kolei art. 47 § 1 k.c. stanowi, że część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Zatem w świetle powyższych uregulowań, należy stwierdzić, iż garaż nie stanowi lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia służącego bezpośredniemu zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych. Może on przynależeć do lokalu ale nie zmienia to jego funkcji; należy zatem do kategorii tzw. pomieszczeń przynależnych do lokalu mieszkalnego. Natomiast wydzielone miejsce postojowe, jako wyodrębniona jedynie liniami część większego pomieszczenia, nie może stanowić pomieszczenia przynależnego. Pomieszczeniem tym jest hala garażowa (garażowisko), jako całe pomieszczenie, w którym znajdują się poszczególne miejsca postojowe. Jedno miejsce parkingowe jest częścią ułamkową garażu, jest więc częścią ułamkową pomieszczenia przynależnego. Zatem w rozumieniu ustawy o własności lokali garaże czy też ułamkowe ich części, tj. miejsca postojowe nie należą do pomieszczeń pomocniczych, służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż Spółdzielnia przystąpiła w 2011 r. do realizacji inwestycji składającej się z zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługową i garażem podziemnym, niezbędnymi instalacjami wewnętrznymi, sieciami i przyłączami oraz zagospodarowaniem terenu. Spółdzielnia dokonuje sprzedaży lokali mieszkalnych, lokali usługowych oraz miejsc postojowych, położonych w lokalu użytkowym-garażu wielostanowiskowym, podziemnym zlokalizowanym pod budynkami mieszkalnymi, podpisując umowy z nabywcami o budowę.

Spółdzielnia wystawiając faktury na nabywcę lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym stosuje 8% stawkę VAT, natomiast wystawiając faktury na nabywcę miejsca postojowego wraz z komórką położoną w garażu podziemnym stosuje 23% stawkę VAT.

Odnosząc się do sytuacji, w której Spółdzielnia będzie sprzedawać udział w wielostanowiskowym garażu podziemnym, należy stwierdzić, że w świetle przytoczonych przepisów prawa sprzedaż udziału w podziemnym garażu wielostanowiskowym podlega wyłączeniu z preferencyjnej stawki podatku i podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, tj. stawce podatku VAT w wysokości 23%, z uwagi na to, że wydzielone miejsce postojowe nie służy bezpośrednio zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Należy zaznaczyć, iż intencją ustawodawcy jest objęcie preferencyjną stawką wyłącznie obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe. Potwierdza to rozróżnienie w samej definicji budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zawartej w ustawie o podatku od towarów i usług, na lokale mieszkalne i lokale użytkowe. Miejsca postojowe zdecydowanie nie stanowią lokali mieszkalnych, ani nie są za takie uznawane, nie wypełniają żadnych funkcji mieszkaniowych. Mogą one przynależeć do lokalu ale nie zmienia to ich funkcji. W tym kontekście wydzielone miejsce postojowe nie stanowią obiektów budownictwa mieszkaniowego objętych społecznym programem mieszkaniowym, w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy.

Natomiast w sytuacji, w której Spółdzielnia będzie sprzedawać lokal mieszkalny wraz z pomieszczeniem do niego przynależnym, w świetle przytoczonych przepisów prawa zastosowanie znajdzie preferencyjna stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%. Należy stwierdzić, iż w przypadku gdy przedmiotem dostawy jest odrębna własność lokalu mieszkalnego składającego się z określonych w akcie notarialnym pomieszczeń oraz pomieszczeń przynależnych, tj. piwnicy, strychu, garażu, w oparciu o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, iż pomieszczenie przynależne nie stanowi odrębnego pomieszczenia - lokalu. Tak więc dokonując dostawy lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym Spółdzielnia dokonuje czynności, w której występuje jeden przedmiot umowy sprzedaży. Z uwagi na powyższe, sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT w związku z art. 41 ust. 2 oraz z art. 146a pkt 2 ustawy, podlega opodatkowaniu stawką 8%.

Reasumując, sprzedaż udziału w wielostanowiskowym garażu podziemnym powinna być opodatkowana 23% stawką podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem do niego przynależnym powinna być opodatkowana 8% stawką podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.