Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.524.2021.1.MPE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-25
Teza: W zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych usług polegających na rozwoju osobistym klientów.
Słowa kluczowe: zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 26 lipca 2021 r. (data wpływu 2 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych usług polegających na rozwoju osobistym klientów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych usług polegających na rozwoju osobistym klientów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni zamierza podjąć działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni będzie świadczyła usługi szkoleniowe, warsztatowe, coachingowe, mentoringowe, treningowe, superwizyjne, z czasem terapeutyczne (w tym trening rozwojowy, wykłady psychoedukacyjne, wsparcie mentalne). Wnioskodawczyni klasyfikuje świadczone usługi do PKD 85.59.B - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Wszystkie usługi, które mają być świadczone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są metodami rozwoju osobistego. Podczas pracy Wnioskodawczyni będzie bazowała na mocnych stronach klienta i na tej podstawie klient ma dochodzić do własnych rozwiązań i podejmować decyzje zgodne z sobą samym. Wnioskodawczyni nie przedstawia gotowych rozwiązań ewentualnie dzieli się swoim doświadczaniem w żaden sposób jednak nie podejmując decyzji za klienta.

Świadcząc usługi w przypadku sesji indywidualnych bądź grupowych, rola Wnioskodawczyni będzie sprowadzać się do zadawania pytań, dawania przestrzeni tak aby klient mógł znaleźć własne rozwiązanie na swoje problemy czy pomysły. W relacji coach - coachee, mentor - mentee, superwizor - superwizant, trener - klient, to sam coachee, mentee, superwizant, czyli klient odpowiada za rezultat i za to czy osiągnie swój cel czy nie. Rola Wnioskodawczyni de facto sprowadza się do bycia partnerem w relacji. Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi traktowane powinny być jako narzędzie do rozwoju osobistego, ale mogą pomóc w odkryciu zasobów i talentów Klientów i tym samym wesprzeć ich np. w zmianie swojej ścieżki zawodowej, czyli pośrednio przyczynić się do zmiany zawodu poprzez np. zwiększenie odwagi i pewności siebie. Sesje mają być prowadzone zarówno dla osób indywidualnych, jak i pracowników małych i średnich przedsiębiorstw oraz większych organizacji. W ramach prowadzonej działalności będą również prowadzone przez Wnioskodawczynię indywidualne szkolenia dla pracowników firm oraz wykłady psychoedukacyjne dla studentów Uniwersytetu jak i dla osób potrzebujących takiej wiedzy. Będą to przede wszystkim szkolenia/wykłady z kompetencji miękkich tj. umiejętności społecznych, które warunkują zachowanie, zdolność integracji i organizacji pracy. Usługi szkoleniowe jak i wykłady będą realizowane na bazie wcześniejszej analizy potrzeb właściciela firmy i jego pracowników bądź Uniwersytetu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym prowadząc przedstawioną w opisie zdarzenia przyszłego działalność Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać z podmiotowego zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem, że nie przekroczy ustawowego limitu przychodów z tej działalności określonych w art. 113 ust. 1 oraz art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym prowadząc przedstawioną w opisie zdarzenia przyszłego działalność będzie mogła skorzystać z podmiotowego zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem, że nie przekroczy ustawowego limitu przychodów z tej działalności określonych w art. 113 ust. 1 oraz art. 113 ust. 9 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie,
4.  ściągania długów, w tym factoringu.

W świetle powyższego podatnicy świadczący usługi w zakresie doradztwa nie mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „doradztwo”, wobec czego zgodnie z dyrektywami wykładni prawa podatkowego należy odwołać się do znaczenia tego pojęcia jakie nadaje mu język powszechny.

W potocznym rozumieniu termin ten obejmuje szereg usług doradczych, w różnych zakresach, np. podatkowe, prawne, finansowe, techniczne i inne, w tym także udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Z kolei, zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN (sjp.pwn.pl), „doradzić – doradza”" znaczy udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Natomiast w myśl wskazanego Słownika, „doradca” to ten, kto udziela porad. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad w różnych dziedzinach, np. ekonomicznych, finansowych, a przez doradcę rozumie się osobę, która udziela porad, doradza. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko, z położeniem głównego nacisku na czynność udzielania porad, wskazywania rozwiązań, sposobów postępowania w jakiejś sprawie.

Usługi, które ma świadczyć Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej należy traktować jako nową formę wspierania rozwoju człowieka. Usługi mają dotyczyć pracy z postawą i polegać na mentalnym wspieraniu klientów, aby lepiej wykorzystywali swoje wewnętrzne zasoby, zwiększali swoją motywację do działania oraz niwelowali swoje obawy, strach przed ważnymi dla nich zmianami życiowymi/zawodowymi oraz poprawiali swoje relacje z innymi. Usługi mają za zadanie pomóc stworzyć odpowiednie warunki do pożądanej zmiany, wesprzeć ich w podjęciu najlepszej decyzji i zapewnić im dość szybkie osiągnięcie postawionych sobie celów. To klient ma dochodzić do własnych rozwiązań i podejmować decyzje zgodne z sobą samym. Wnioskodawczyni nie przedstawia gotowych rozwiązań. Świadcząc usługi w przypadku sesji indywidualnych bądź grupowych, rola Wnioskodawczyni będzie sprowadzać się do zadawania pytań, dawania przestrzeni tak aby klient mógł znaleźć własne rozwiązanie na swoje problemy czy pomysły.

Zgodnie z definicją ICF (International Coach Federation) „coaching jest metodą pozwalającą w sposób efektywny wytyczyć i osiągnąć ważne cele, podnieść satysfakcję z życia zawodowego i prywatnego, stać się bardziej świadomym liderem, managerem, czy rodzicem. W pełni wykorzystuje potencjał, kompetencje i umiejętności klienta. Identyfikuje trudności. Przygotowuje do ich pokonania. Często przekłada się na motywację i większą determinację w działaniu. ICF definiuje coaching jako towarzyszenie klientowi w kreatywnym procesie, który skłania do myślenia i inspiruje do maksymalizacji zawodowego i osobistego potencjału”. Zgodnie z definicją Izby Coachingu „Coaching jest metodą wspierania rozwoju, realizowaną w formie cyklu spotkań pomiędzy coachem a klientem. Coach, poprzez aktywne słuchanie, zadawanie pytań oraz stosowanie innych specyficznych narzędzi i zadań rozwojowych, towarzyszy klientowi w wyznaczaniu ważnych dla niego celów, odnajdywaniu wewnętrznych zasobów potrzebnych do ich realizacji oraz ustalaniu i wdrażaniu planów działań. Coach wspiera klienta w odkrywaniu i efektywnym wykorzystaniu swojego potencjału, w celu podnoszenia jakości życia. Coaching najczęściej jest pracą indywidualną; może także przybierać formę pracy z grupą lub zespołem. Zgodnie z definicją EMCC Coaching to profesjonalnie prowadzony proces, który inspiruje klientów do maksymalizacji ich potencjału osobistego i zawodowego. Jest to ustrukturyzowany, celowy i transformacyjny proces, pomagający klientom zobaczyć i przetestować alternatywne sposoby poprawy kompetencji, podejmowania decyzji i poprawy jakości życia. Coach i mentor oraz klient współpracują ze sobą na zasadach ściśle poufnych. W tej relacji klienci są ekspertami w zakresie poziomu treści i podejmowania decyzji: coach i mentor jest ekspertem w profesjonalnym prowadzeniu procesu. Wszystkie powyższe definicje prowadzą do jednego: do lepszego poznania siebie, odblokowania i uwolnienia potencjału oraz możliwości, które są w każdym z nas. Coaching jest interaktywnym procesem, który pomaga pojedynczym osobom lub organizacjom w przyspieszeniu tempa rozwoju i polepszeniu efektów działania.”

Podsumowując, usługi które mają być świadczone przez Wnioskodawczynię w ramach działalności gospodarczej, które zostały opisane w zdarzeniu przyszłym, nie mają charakteru usług doradczych, a jedynie usług wspierających i umożliwiających rozwój Klientów, który przy wsparciu Wnioskodawczyni samodzielnie znajdzie własne rozwiązanie na swoje problemy czy pomysły. Jej rola sprowadzać się ma do bycia partnerem w relacji, a nie ekspertem, który ma wiedzę i wie, jak rozwiązać. Również świadczone usługi w postaci indywidualnych szkolenia dla pracowników firm oraz wykłady psychoedukacyjne dla studentów Uniwersytetu jak i dla osób potrzebujących takiej wiedzy z kompetencji miękkich tj. umiejętności społecznych, które warunkują zachowanie, zdolność integracji i organizacji pracy również nie mają charakteru usług doradczych.

Tym samym w sytuacji, prowadząc przedstawioną w opisie zdarzenia przyszłego działalność Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać z podmiotowego zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 Ustawy o VAT, pod warunkiem, że nie przekroczy ustawowego limitu przychodów z tej działalności określonych w art. 113 ust. 1 oraz art. 113 ust. 9 Ustawy o VAT.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawczyni potwierdza także ugruntowana linia interpretacyjna organów podatkowych potwierdzona w: interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 26 listopada 2019 r., sygn. 0114- KDIP1-1.4012.469.2019.3.JO; interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 30 sierpnia 2019 r. 0115-KDIT1-2.4012.319.2019-3.PS; interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.98.2019.1.AZ; interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.202.2020.1.WR; interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 3 lutego 2021 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.607.2020.1.AW; interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 7 kwietnia 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.99.2021.1.JK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.