Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.686.2017.1.DG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-05
Teza: opodatkowanie VAT wg stawki 8% usług nauki gry w tenisa sklasyfikowanych w PKWiU 93.11.10.0
Słowa kluczowe: obiekt-obiekt sportowy; sport; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2017 r. (data wpływu 11 grudnia 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. (data wpływu 20 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług na obiekcie sportowym pn. Akademia Tenisa wg stawki VAT w wysokości 8% – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. (data wpływu 20 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług na obiekcie sportowym pn. Akademia Tenisa wg stawki VAT w wysokości 8%.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W ramach działalności gospodarczej spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka) podnajmuje obiekt sportowy, w którym znajdują się korty tenisowe. Klub świadczy usługi rekreacyjne w trzech formach. Klienci mogą wykupić wstęp do obiektu (jednorazowo lub w formie karnetu) i korzystać samodzielnie z pomieszczeń i wyposażenia klubu (w szczególności kortów). Dodatkowo, niezależnie od wstępu, istnieje możliwość wykupienia indywidualnych lekcji z trenerem. Trzecią formą usługi jest tzw. Akademia Tenisa, w ramach której klienci uczestniczą w cyklicznych, grupowych (2 do 5 osób) zajęciach na korcie z udziałem trenera. Usługa ta sprzedawana jest w pakiecie, tzn. w zakres świadczenia wchodzi łącznie wstęp na kort i grupowa nauka gry w tenisa. Zajęcia odbywają się regularnie w określone dni miesiąca i udział w nich opłacany jest w formie miesięcznego karnetu uprawniającego do wejścia do obiektu i uczestnictwa w grupowych zajęciach.

Korzystający z tej formy zajęć klienci nie mają możliwości rezygnacji z żadnego elementu usługi - opieka trenera jest nieodłącznym elementem tego świadczenia. Usługa może być świadczona tylko i wyłącznie we wskazanym obiekcie sportowym (na kortach tenisowych), nie ma możliwości aby Akademia Tenisa odbywała się poza obiektem.

W PKD Wnioskodawczyni wpisane jest m.in. 93.11.Z - działalność obiektów sportowych. Opisane we wniosku usługi Akademia Tenisa są klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 29 października 2008 r. w sprawie PKWiU (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.) jako usługi związane z działalnością obiektów sportowych (PKWiU 2008 – 93.11.10.0).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy świadczona przez Spółkę w obiekcie sportowym usługa o nazwie Akademia Tenisa może korzystać z 8% stawki VAT, w szczególności jako usługa związana z działalnością obiektów sportowych (Załącznik nr 3 do ustawy o VAT, poz. 179)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, świadczona przez Spółkę w obiekcie sportowym usługa o nazwie Akademia Tenisa może korzystać z 8% stawki VAT, w szczególności jako usługa związana z działalnością obiektów sportowych (Załącznik nr 3 do ustawy o VAT, poz. 179). Załącznik nr 3 poz. 179 ustawy o VAT przewiduje 8% stawkę VAT dla usług związanych z działalnością obiektów sportowych. Usługa jest świadczona przez Spółkę w podnajmowanym przez nią obiekcie sportowym, w którym znajdują się korty tenisowe. Usługa grupowej nauki gry w tenisa bez wątpienia jest związana działalnością tego obiektu sportowego. Jest oczywiste, iż bez odpowiedniej infrastruktury, na którą składają się korty, nie da się nauczyć grać w odpowiednio tenisa.

Lekcje gry w tenisa nie mogą odbywać się bowiem bez udostępnienia obiektu sportowego,tj. kortu tenisowego. Ustawodawca wskazał jako usługi korzystające z 8% stawki VAT usługi związane z działalnością obiektów sportowych (PKWiU 93.11.10.0). W Polskiej Klasyfikacji Działalności działalność obiektów sportowych została sklasyfikowana w pkt 93.11.Z, który to znajduje się w PKD Wnioskodawczyni. Zgodnie z wyjaśnieniami podklasa ta obejmuje działalność obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub obiektów sportowych halowych (otwartych, zamkniętych lub zadaszonych, z miejscami siedzącymi dla widzów lub bez). Prowadzony przez Spółkę obiekt bezsprzecznie jest obiektem sportowym. Analogiczne stanowisko odnośnie usługi nauki pływania możemy odnaleźć np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 11 kwietnia 2011 r. IBPP3/443-36/11/PK. Identyczne stanowisko odnośnie lekcji gry w tenisa organizowanych w obiekcie sportowym wyraził także Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 25 lutego 2013 r. ILPP2/443-1191/12-6/MN. Identyczne stanowisko odnośnie usługi o nazwie Akademia Tenisa wyraził także Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 6 października 2015 roku, nr IPPP2/4512-737/15-2/RR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację organ oparł się na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że stosownie do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania czynności, a dla prawidłowego ich opodatkowania niezbędne jest ich zaklasyfikowanie do właściwego grupowania statystycznego, obowiązek ten spoczywa na Wnioskodawcy.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości klasyfikacji towarów dokonanej przez Wnioskodawcę w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że Wnioskodawca poprawnie zakwalifikował towary będące przedmiotem wniosku do odpowiedniego grupowania PKWiU. Tutejszy organ nie jest bowiem uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do grupowania statystycznego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych od podatku. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, od dnia 1 stycznia 2011 r. wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), która dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676 z późn. zm.) obowiązuje do dnia 31 grudnia 2018 r.

Jednocześnie, jak wyżej wskazano, to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Z treści art. 41 ust. 1 ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku albo zwolnienie od podatku.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a pkt 1 i 2 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. – 8%), wymienione zostały towary i usługi podlegające opodatkowaniu obniżoną stawką, wynoszącą obecnie 8%.

Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 3 ustawy, wykaz towarów i usług objętych tym załącznikiem nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka 8%.

I tak, pod pozycją 179 wymieniono „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” o symbolu PKWiU 93.11.10.0.

W objaśnieniach do PKWiU wskazano, że grupowanie 93.11.10.0 obejmuje:

*   usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe, itp.;

*   usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni;

*   usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych.

Grupowanie to nie obejmuje natomiast m.in. usług związanych z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej, sklasyfikowanych w 93.13.10.0.

Przez obiekt sportowy należy rozumieć zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych.

Zatem dla opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% istotne znaczenie ma klasyfikacja statystyczna, a mianowicie fakt zidentyfikowania przedmiotowych usług pod symbolem PKWiU 93.11.10.0. Należy stwierdzić, że poz. 179 załącznika nr 3, o którym mowa powyżej, wskazuje preferencyjną stawkę podatku w odniesieniu do usług związanych z działalnością obiektów sportowych, sklasyfikowanych w PKWiU jako 93.11.10.0. Zatem obniżoną stawką podatku VAT będą objęte usługi związane z udostępnianiem obiektu sportowego w celu korzystania zgodnie z charakterem obiektu, niezależnie od tego, czy celem wstępu będzie rekreacja, czy uprawianie sportu.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka w ramach działalności gospodarczej podnajmuje obiekt sportowy, w którym znajdują się korty tenisowe. Klub świadczy usługi rekreacyjne w trzech formach. Klienci mogą wykupić wstęp do obiektu (jednorazowo lub w formie karnetu) i korzystać samodzielnie z pomieszczeń i wyposażenia klubu (w tym kortów). Dodatkowo istnieje możliwość wykupienia indywidualnych lekcji z trenerem.

Trzecią formą usługi jest tzw. Akademia Tenisa, w ramach której klienci uczestniczą w cyklicznych, grupowych (2 do 5 osób) zajęciach na korcie z udziałem trenera. Usługa ta sprzedawana jest w pakiecie, tzn. w zakres świadczenia wchodzi łącznie wstęp na kort i grupowa nauka gry w tenisa. Zajęcia odbywają się regularnie w określone dni miesiąca i udział w nich opłacany jest w formie miesięcznego karnetu uprawniającego do wejścia do obiektu i uczestnictwa w grupowych zajęciach. Korzystający z tej formy zajęć klienci nie mają możliwości rezygnacji z żadnego elementu usługi - opieka trenera jest nieodłącznym elementem tego świadczenia. Usługa może być świadczona tylko i wyłącznie we wskazanym obiekcie sportowym (na kortach tenisowych), nie ma możliwości aby Akademia Tenisa odbywała się poza obiektem. PKD Spółki obejmuje m.in. 93.11.Z - działalność obiektów sportowych. Opisane we wniosku usługi Akademia Tenisa są klasyfikowane jako usługi związane z działalnością obiektów sportowych wg PKWiU 2008 – 93.11.10.0.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy stawkę podatku w wysokości 8% należy stosować w odniesieniu do usług o nazwie Akademia Tenisa jako usług związanych z działalnością obiektów sportowych wymienionych w załączniku nr 3 poz. 179.

Jak wskazano na wstępie na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, usługi związane z działalnością obiektów sportowych korzystają z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8%.

Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy, że usługi polegające na grupowej nauce gry w tenisa na użytkowanych przez Spółkę kortach w ramach tzw. Akademii Tenisa, mieszczą się w grupowaniu: PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

W kontekście przedstawionych powyżej przepisów prawa oraz opisu sprawy stwierdzić należy, że wykonywana przez Spółkę usługa o nazwie Akademia Tenisa świadczona w obiekcie sportowym o wskazanym symbolu PKWiU 93.11.10.0 będzie opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 8% – zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 oraz poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy.

Reasumując, świadczona przez Wnioskodawcę w obiekcie sportowym usługa o nazwie Akademia Tenisa – dokonywana w ramach usługi sklasyfikowanej pod symbolem PKWiU (2008) 93.11.10.0 – będzie podlegała opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że dla świadczonych usług wskazanych we wniosku może stosować stawkę podatku w wysokości 8%, należało uznać za prawidłowe.

Ponadto, tut. Organ wskazuje, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.