Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.286.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości (lokalu mieszkalnego)
nabytego w części przed zawarciem małżeństwa do majątku
odrębnego, a w części umową zniesienia współwłasności od
ówczesnego męża.
Słowa kluczowe: majątek-majątek odrębny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zbycie-odpłatne zbycie
zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 czerwca 2025 r. (wpływ 9 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia (...) marca 2018 r. wraz z AA nabyła Pani lokal mieszkalny w (...) w udziałach po 1/2
    części lokalu (AKT NOTARIALNY (...)). Dnia (...) września 2019 r. Umową nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności nieruchomości (AKT NOTARIALNY (...)) w całości nabyła Pani
    prawo własności tego lokalu bez obowiązku jakichkolwiek spłat lub dopłat z tego tytułu na
    rzecz AA.
    Dnia (...) kwietnia 2024 r. Umową sprzedaży (AKT NOTARIALNY (...)) sprzedała Pani ww.
    lokal mieszkalny. Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Nieruchomość została
    nabyta w udziale po 1/2 do majątków osobistych przed zawarciem małżeństwa. Na skutek
    zniesienia współwłasności nieruchomości nie nabyła Pani udziału ponad wartość udziału
    jaki Pani przysługiwał przed zniesieniem współwłasności. Na skutek tego zniesienia nie
    uzyskała Pani przysporzenia majątkowego kosztem drugiego współwłaściciela
    nieruchomości.
    W piśmie z 9 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Kiedy zawarła Pani związek małżeński z Panem AA?
    Odpowiedź: Związek małżeński z Panem AA zawarła Pani (...) września 2018 roku.
    2. Czy w Pani małżeństwie panuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej?
        Jeśli tak – to czy w momencie zawarcia związku małżeńskiego (lub w innej dacie –
        jeśli tak proszę ją wskazać) włączyli Państwo nieruchomość będącą przedmiotem
        wniosku do Państwa majątku wspólnego i jakim aktem zostało to udokumentowane
        ?
    Odpowiedź: W Pani małżeństwie, które trwało do dnia (...) września 2019 roku panował
    ustrój ustawowej wspólności małżeńskiej (nie mieli Państwo rozdzielności małżeńskiej). W
    momencie zawarcia związku małżeńskiego, ani w innym terminie, nie włączyli Państwo
    nieruchomości do majątku wspólnego.
    3. Czy mające miejsce (...) września 2019 r. zniesienie współwłasności, w wyniku którego
      nabyła Pani całość prawa własności lokalu, dotyczyło Państwa majątków odrębnych?
    Odpowiedź: Tak, zniesienie współwłasności dotyczyło majątku odrębnego.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy biorąc pod uwagę sytuację faktyczną, którą Pani przedstawia, jest Pani zobowiązana
    do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia
    nieruchomości od części lokalu otrzymanego poprzez nieodpłatne zniesienie
    współwłasności od ówczesnego męża?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wg przepisów prawa sprzedaż lokalu mieszkalnego nie stanowiła dla Pani źródła
    przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o

    podatku dochodowym, dochodowego z tego tytułu. Powołuje się Pani przy tym na linię
    orzeczniczą organów podatkowych zawartą w artykule pod linkiem: (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d. innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, udziału w
    nieruchomości bądź praw majątkowych określonych w lit. a-c nie powstanie w podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych nie następuje w wykonywaniu
      działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży

    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich
    nabycia.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią nieruchomości (lokalu
    mieszkalnego) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn., że nabycie nieruchomości lub
    praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na
    charakter czynności prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego.
    Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Natomiast z art. 211 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.

      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z ww. przepisów wynika, że współwłasność charakteryzuje się trzema podstawowymi
    cechami: jednością przedmiotu, wielością podmiotów oraz niepodzielnością wspólnego
    prawa.
    Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa
    własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli
    rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to
    współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie
    zaś zbioru.
    Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności
    jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je
    stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa. We współwłasności
    prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia zacytowanego przepisu,
    niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego prawa do
    fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe prawo do
    całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.
    Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego
    zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli
    w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
      się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki to zniesienie współwłasności
    nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za
    datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli
    jednak na skutek dokonanego zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie
    udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty, wówczas czynność ta
    skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest także powołanie
    przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2809 ze zm.), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich.

    Natomiast, zgodnie z art. 33 pkt 1 ww. Kodeksu, do majątku osobistego każdego z
    małżonków należą:
      przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
    Stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nieruchomość będąca przedmiotem wniosku,
    została nabyta przez Panią i Pana AA (...) marca 2018 r. w udziale po 1/2 do majątków
    osobistych, przed zawarciem małżeństwa. Dla każdego z małżonków posiadany przez
    niego udział 1/2 stanowił majątek odrębny. W momencie zawarcia związku małżeńskiego,
    ani w innym terminie, nie włączyli Państwo ww. nieruchomości do majątku wspólnego. Od
    momentu nabycia lokalu w 2018 r. mamy więc do czynienia ze współwłasnością
    nieruchomości w częściach ułamkowych, w której udział każdego z małżonków można
    było wyodrębnić.
    W wyniku kolejnej czynności rozporządzającej częścią ułamkową, tj. zniesienia
    współwłasności dokonanego (...) września 2019 r., nieruchomość w całości stała się Pani
    majątkiem odrębnym. Mamy w tej sytuacji do czynienia z przesunięciem pomiędzy
    dwoma odrębnymi masami majątkowymi.
    Wobec powyższego, dokonane w 2019 r. zniesienie współwłasności, w wyniku którego
    zwiększył się Pani udział w nieruchomości o koleją 1/2 i stała się Pani właścicielką całości
    nieruchomości (lokalu mieszkalnego), stanowi nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w części przekraczającej udział jaki
    przysługiwał Pani przed zniesieniem współwłasności.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie nabyła Pani ww. lokal mieszkalny w dwóch datach, tj.:
    - w 2018 r. w drodze nabycia udziału 1/2 w tej nieruchomości do majątku odrębnego,
    - w 2019 r., gdy na mocy umowy zniesienia współwłasności w całości nabyła Pani prawo
      własności tego lokalu bez obowiązku jakichkolwiek spłat lub dopłat z tego tytułu –
      zniesienie współwłasności dotyczyło majątku odrębnego.
    Zatem odpłatne zbycie nieruchomości w 2024 r., w części odpowiadającej udziałowi 1/2
    nabytemu w wyniku dokonanego w 2019 r. zniesienia współwłasności, stanowi źródło
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    bowiem zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca 2019 r., w którym nabyła
    Pani tę część nieruchomości.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie

      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością
    wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego
    zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub – w
    przedmiotowej sprawie – art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek

        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Mając powyższe na uwadze, jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia nieruchomości od części lokalu nabytego
    poprzez nieodpłatne zniesienie współwłasności od ówczesnego męża.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    W odniesieniu do wyroków sądów wydanych w innych sprawach należy wskazać, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.