Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP2.4512.801.2016.2.JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-01-05
Teza: prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 3 października 2016r. (data wpływu 5 października 2016r.), uzupełnionym pismem z 23 listopada 2016r. (data wpływu 30 listopada 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 23 listopada 2016r. (data wpływu 30 listopada 2016r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 15 listopada 2016r. znak: 2461-IBPP2.4512.801.2016.1.JJ.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Zakład Karny nie jest podatnikiem podatku VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz.710 z późn. zm.). Jednostka prowadzi działalność statutową oraz drobną działalność usługową w postaci wynajmu pokoi gościnnych i kilku mieszkań służbowych dla funkcjonariuszy uzyskując przychody rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych rocznie, które odprowadzane są na rachunek dochodów budżetowych Ministerstwa Finansów.

W roku 2018 Zakład Karny zamierza rozszerzyć działalność gospodarczą co spowoduje wzrost przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zakład Karny złożył zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług w Urzędzie Skarbowym.

Stosownie do Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 stycznia 2012 r. (tekst jednolity, Dz. U. z 2014 r. poz. 53 ) w sprawie Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy, jednostka wystąpiła z prośbą do Dyrektora Generalnego o zabezpieczenie środków finansowych na realizację zadania inwestycyjnego pn:, które pozwoli na zatrudnienie skazanych w Zakładzie Karnym. Kontrahent zewnętrzny –przedsiębiorstwo zadeklarował chęć najmu powierzchni hali i zatrudnienia skazanych w uruchomionej przez siebie produkcji.

Budowa hali finansowana będzie za środków dotacji otrzymanej z Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy.

Zgodnie z zapisami ustawy z dnia 28 sierpnia 1997r. o zatrudnieniu osób pozbawionych wolności (Dz. U. z 2014r. poz. 1116 tekst jednolity), środki Funduszu Aktywizacji przeznacza się na sfinansowanie działań w zakresie resocjalizacji osób pozbawionych wolności, a w szczególności na tworzenie nowych miejsc pracy dla osób pozbawionych wolności oraz ochronę już istniejących, tworzenie w jednostkach infrastruktury niezbędnej dla działań resocjalizacyjnych, modernizację przywięziennych zakładów pracy i ich produkcji. Natomiast w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 stycznia 2012r. w sprawie Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 53) określono m.in. szczegółowe zasady, tryb i terminy udzielenia dotacji podmiotom zatrudniającym osoby pozbawione wolności, sposób i tryb dokumentowania przyznanej pomocy.

Dotacja ma charakter bezzwrotny, ma zostać wypłacona w kwocie netto planowanych wydatków na przedmiotową inwestycję.

Nowo budowana hala stolarsko-tapicerska będzie środkiem trwałym Zakładu Karnego, w całości przeznaczonym na działalność gospodarczą -wydzierżawionym kontrahentowi zewnętrznemu.

W piśmie uzupełniającym wniosek Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Zakład Karny nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Zakład Karny będzie czynnym podatnikiem podatku VAT od 01 kwietnia 2017 - stosowny wniosek złożono w Urzędzie Skarbowym dnia 03 października 2016r.
2.  W trakcie realizacji zadania inwestycyjnego pn. “\`(...)\`’’ Zakład Karny będzie otrzymywał faktury VAT dokumentujące nabycie towarów i usług od Wykonawcy, któremu zleci budowę ww. hali stolarsko-tapicerskiej. Na fakturach tych, jako nabywca wskazany będzie Zakład Karny.
3.  Zlecona i nabywana usługa “budowy hali stolarsko-tapicerskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą” oraz nabywane towary i materiały przez Zakład Kamy będą wykorzystywane w trakcie realizacji ww. zadania inwestycyjnego w sposób następujący:
    *   Zakład Karny będzie otrzymywał w trakcie realizacji ww. zadania inwestycyjnego faktury VAT od Wykonawcy, za które będzie uiszczał zapłatę w wysokościach brutto określonych w fakturach VAT,
    *   środki finansowe w wysokości netto określone w fakturze będą pochodziły z dotacji uzyskanej z Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy,
    *   kwotę podatku VAT Zakład Karny zapłaci natomiast ze środków własnych pochodzących z budżetu Służby Więziennej. Zapłaconą kwotę podatku VAT we wszystkich fakturach Zakład Karny zamierza odliczyć w 100%. Pytanie brzmi, czy Zakład Karny ma do tego prawo biorąc pod uwagę fakt, że po wybudowaniu ww. hali stolarsko- tapicerskiej Zakład Karny będzie uzyskiwał przychody z tytułu czynszu od wynajętej w całości powierzchni hali kontrahentowi zewnętrznemu, który będzie zatrudniał odpłatnie osadzonych w wydzierżawionej od Zakładu Karnego hali stolarsko-tapicerskiej? Za wynajem powierzchni hali Zakład Karny będzie wystawiał ww. kontrahentowi faktury VAT, z których uzyskane przychody przekazywał będzie w kwocie netto na dochody budżetowe Ministerstwa Finansów, natomiast podatek VAT do właściwego Urzędu Skarbowego. Zatem efektem z zakupu towarów i usług wymienionych w pkt 3 wezwania będą przychody z tytułu najmu powierzchni hali oraz sprzedaży kontrahentowi potrzebnych mediów np. wody, gazu. Ze wstępnych ustaleń z przyszłym najemcą powierzchni hali wynika, że ciepło będzie wytwarzał we własnym zakresie, dostawę prądu, natomiast zapewni m.in. bezpośrednio Zakład Energetyczny.
4.  Całość prowadzonej produkcji przez kontrahenta w hali stolarsko-tapicerskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Reasumując, nowo budowana „hala stolarsko-tapicerska wraz z infrastrukturą towarzyszącą” będzie wykorzystywana przez Zakład Karny do czynności opodatkowanych podatkiem VAT w zakresie uzyskanych przychodów z tytułu czynszu najmu powierzchni hali i sprzedaży niektórych mediów kontrahentowi. Natomiast działalność produkcyjna w budowanej hali będzie prowadzona przez kontrahenta, który wynajmie od Zakładu Karnego wybudowaną halę. To kontrahent będzie zatrudniał osadzonych do produkcji prowadzonej w wynajętej hali, ponosił koszty, uzyskiwał przychody, wypłacał wynagrodzenia osadzonym zatrudnionym u siebie, opłacał podatki.

Mając na względzie powyższe Zakład Karny stoi na stanowisku, że przysługiwać mu będzie uprawnienie do odliczenia 100% podatku naliczonego od podatku należnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym - po otrzymaniu dotacji w kwocie netto na sfinansowanie założonego zadania inwestycyjnego, Zakładowi Karnemu na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przyszłe zakupy usług budowlanych wraz z materiałami budowlanymi realizowane przez Zakład Karny będą w całości związane ze sprzedażą opodatkowaną tj. kosztami budowy hali stolarsko-tapicerskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą, który jednostka na podstawie umowy dzierżawy oddaje w dzierżawę kontrahentowi zewnętrznemu.

Zakład Karny stoi na stanowisku, że w świetle powyższych przepisów jednostka będzie czynnym podatnikiem VAT, który środki z dotacji planuje wykorzystać na zakupy związane z działalnością opodatkowaną. Tym samym przysługiwać jej będzie uprawnienie do odliczenia 100% podatku naliczonego od podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie zaś do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Jak stanowi art. 99 ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 3 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Należy w tym miejscu przywołać art. 168 ww. dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym, jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia – od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika. Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE wynika, że aby podmiot miał prawo do odliczenia VAT, musi on być podatnikiem w rozumieniu przepisów dyrektywy, a po drugie towary i usługi powinny być używane do celów transakcji podlegających opodatkowaniu.

Kierując się wykładnią dokonywaną w zgodzie z zasadami VI Dyrektywy (od 1 stycznia 2007 r. – Dyrektywy 2006/112/WE), na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy, podobnie jak i art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy (art. 167 i nast. Dyrektywy 2006/112/WE) należy przyjąć – co do zasady – że niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie.

Należy zauważyć, że w orzeczeniu TSUE z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz stwierdzono, że warunek dopuszczalności odliczenia podatku VAT, tj. warunek by czynność powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w bezpośrednim i ścisłym związku z czynnościami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia należy rozumieć zgodnie z założeniami prawa do odliczenia podatku VAT. Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada z kolei, iż wydatki poczynione celem ich uzyskania stanowiły element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do odliczenia (innymi słowy, wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie). Wskazując na powyższe TSUE stwierdził, że brak bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami) a transakcją opodatkowaną wyrażającego się w braku konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT. W przypadku, bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych, wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług a sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji, gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika, pozostając w ten sposób w bezpośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT.

Podobnie stanowisko zostało wyrażone w wyrokach TSUE z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98 Commissioners of Customs and Excise przeciw Midland Bank plc oraz z dnia 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 Abbey National plc przeciwko Commissioners of Customs and Excise).

Z kolei w wyroku z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C-104/12 Finanzamt Köln–Nord przeciwko Wolframowi Beckerowi, Trybunał podkreślił, iż warunkiem powstania prawa do odliczenia podatku VAT od nabycia towarów lub usług na wcześniejszym etapie obrotu jest, by koszt nabycia owych towarów lub usług stanowił element ceny transakcji dającej prawo do odliczenia na późniejszym etapie.

Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powstaje u podatnika, o ile wykaże, że zakupy są/będą związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Realizacja prawa do odliczenia następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia. Aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć - najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa - wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika VAT czynny.

Z opisu sprawy wynika, że Zakład Karny nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zakład Karny będzie czynnym podatnikiem podatku VAT od 1 kwietnia 2017 - stosowny wniosek złożono w Urzędzie Skarbowym dnia 3 października 2016r.

Jednostka prowadzi działalność statutową oraz drobną działalność usługową w postaci wynajmu pokoi gościnnych i kilku mieszkań służbowych dla funkcjonariuszy uzyskując przychody rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych rocznie, które odprowadzane są na rachunek dochodów budżetowych Ministerstwa Finansów.

W roku 2018 Zakład Karny zamierza rozszerzyć działalność gospodarczą co spowoduje wzrost przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zakład Karny złożył zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług w Urzędzie Skarbowym.

Nowo budowana "hala stolarsko-tapicerska wraz z infrastrukturą towarzyszącą” będzie środkiem trwałym Zakładu Karnego, w całości przeznaczonym na działalność gospodarczą -wydzierżawionym kontrahentowi zewnętrznemu.

W trakcie realizacji zadania inwestycyjnego pn. „\`(...)\`” Zakład Karny będzie otrzymywał faktury VAT dokumentujące nabycie towarów i usług od Wykonawcy, któremu zleci budowę ww. hali stolarsko-tapicerskiej. Na fakturach tych, jako nabywca wskazany będzie Zakład Karny.

Zlecona i nabywana usługa „budowy hali stolarsko-tapicerskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą” oraz nabywane towary i materiały przez Zakład Kamy będą wykorzystywane w trakcie realizacji ww. zadania inwestycyjnego w sposób następujący:

*   Zakład Karny będzie otrzymywał w trakcie realizacji ww. zadania inwestycyjnego faktury VAT od Wykonawcy, za które będzie uiszczał zapłatę w wysokościach brutto określonych w fakturach VAT,
*   środki finansowe w wysokości netto określone w fakturze będą pochodziły z dotacji uzyskanej z Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy,
*   kwotę podatku VAT Zakład Karny zapłaci natomiast ze środków własnych pochodzących z budżetu Służby Więziennej. Zapłaconą kwotę podatku VAT we wszystkich fakturach Zakład Karny zamierza odliczyć w 100%.
*   Za wynajem powierzchni hali Zakład Karny będzie wystawiał ww. kontrahentowi faktury VAT’, z których uzyskane przychody przekazywał będzie w kwocie netto na dochody budżetowe Ministerstwa Finansów, natomiast podatek VAT do właściwego Urzędu Skarbowego. Zatem efektem z zakupu towarów i usług będą przychody z tytułu najmu powierzchni hali oraz sprzedaży kontrahentowi potrzebnych mediów np. wody, gazu. Ze wstępnych ustaleń z przyszłym najemcą powierzchni hali wynika, że ciepło będzie wytwarzał we własnym zakresie, dostawę prądu, natomiast zapewni m.in. bezpośrednio Zakład Energetyczny.

Całość prowadzonej produkcji przez kontrahenta w hali stolarsko-tapicerskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Nowo budowana „hala stolarsko-tapicerska wraz z infrastrukturą towarzyszącą” będzie wykorzystywana przez Zakład Karny do czynności opodatkowanych podatkiem VAT w zakresie uzyskanych przychodów z tytułu czynszu najmu powierzchni hali i sprzedaży niektórych mediów kontrahentowi. Natomiast działalność produkcyjna w budowanej hali będzie prowadzona przez kontrahenta, który wynajmie od Zakładu Karnego wybudowaną halę. To kontrahent będzie zatrudniał osadzonych do produkcji prowadzonej w wynajętej hali, ponosił koszty, uzyskiwał przychody, wypłacał wynagrodzenia osadzonym zatrudnionym u siebie, opłacał podatki.

Jak wynika z przywołanych przepisów, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W przedmiotowej sprawie warunek wskazany w art. 86 ust. 1 ustawy będzie spełniony, gdyż jak wynika z opisu sprawy towary i usługi nabyte w związku z realizacją inwestycji będą związane z czynnościami opodatkowanymi.

Zatem mając na uwadze tak przedstawiony przez Wnioskodawcę opis sprawy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. inwestycji, w sytuacji gdy Wnioskodawca będzie czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Reasumując, ponieważ jak wynika z opisu sprawy zakupione towary i usługi niezbędne do realizacji zadania inwestycyjnego pn. „\`(...)\`”, będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. inwestycji, pod warunkiem zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT i nie wystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub pojawienia się innych okoliczności sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Z kolei z okoliczności sprawy przedstawionych przez Wnioskodawcę nie wynika, iż nie zostały spełnione przesłanki zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy. Zatem w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, to oceny faktycznych relacji pomiędzy podatkiem należnym a naliczonym dokona organ podatkowy w przeprowadzonym postępowaniu podatkowym, a interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.