Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-218/15/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-08-04
Teza: Obowiązek opodatkowania sprzedaży działek gruntu.
Słowa kluczowe: działki; majątek-majątek osobisty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2015 r. (data wpływu 8 maja 2015 r.), uzupełnionym w dniu 15 lipca 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania sprzedaży działek gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 15 lipca 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania sprzedaży działek gruntu

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza sprzedać dwie działki, które stanowią jego majątek osobisty darowany przez rodziców. Działki te nie były przedmiotem najmu, dzierżawy. Ziemia była uprawiana (siano na niej zboże, sadzono na niej ziemniaki, itp.). Wnioskodawca zamierza dokonać podziału na 6 działek. Pośrednik zapewnia, że po podziale sprzedadzą się szybciej i w lepszej cenie (ogłoszenie w biurze pośrednictwa obrotu nieruchomości). Dane:

*   … 1973 r. kupno gospodarstwa rolnego przez rodziców Wnioskodawcy;
*   … 2006 r. darowizna 9 działek o łącznej pow. 9.3179 m2, w tym działek … i … (które Wnioskodawca chce sprzedać);
*   … 2011 r. działki „samoistnie” stają się budowlane poprzez wprowadzenie planu miejscowego przez gminę;
*   2015-2016 chęć sprzedaży działek … i … (najlepiej w całości, jednak po podziale na działki 1.000 m2 ich wartość wzrośnie).

Wnioskodawca nie nabył działek w celu ich późniejszej (droższej) odsprzedaży. Rodzice kupując gospodarstwo zapewne nie liczyli, że będą sprzedawać działki budowlane. Wnioskodawca nie brał także czynnego udziału w ich przekształcaniu na grunty budowlane. Stało się to „samoistnie” na skutek wprowadzenia planu przez gminę. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z tymi działkami. Działki nie są uzbrojone. Wnioskodawca nie będzie dokonywał wydzielenia dróg wewnętrznych. W przeszłości od swoich rodziców Wnioskodawca otrzymał więcej działek oraz część domu. Było to jego zabezpieczenie w okresie studiów. Ponieważ gospodarstwo otrzymane od rodziców miało być zabezpieczeniem na czas studiów, po ich zakończeniu i znalezieniu pracy w zawodzie, Wnioskodawca postanowił zrezygnować z jego dalszego prowadzenia. Dokonał zatem wcześniejszych sprzedaży nieruchomości gruntowych niezabudowanych, tj.:

*   w 2012 r. (4 maja 2012 r.);
*   w 2014 r. (10 grudnia 2014 r.).

Wnioskodawca posiada inne nieruchomości, ale na chwilę obecną nie zamierza ich sprzedawać.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca zostanie obciążony VAT z tytułu sprzedaży 6 działek, które stanowią jego majątek osobisty?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zaistniałymi czynnikami, zgodnie z interpretacjami prawnymi z jakimi zapoznawał się m.in. w internecie, VAT nie powinien wystąpić.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu VAT. Żeby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać 6 działek gruntu wydzielonych z działek nr … i …, które otrzymał w drodze darowizny od rodziców. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z tymi działkami. Działki te nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy. Wnioskodawca nie brał także czynnego udziału w ich przekształcaniu na grunty budowlane. Stało się to „samoistnie” na skutek wprowadzenia planu zagospodarowania przestrzennego przez gminę. Działki nie są uzbrojone. Wnioskodawca nie będzie dokonywał wydzielenia dróg wewnętrznych.

Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą obowiązku opodatkowania VAT sprzedaży ww. działek.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa, a także aktualnego orzecznictwa sądowego, w tym wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10), prowadzi do wniosku, że trudno uznać, że sprzedaż 6 działek gruntu wydzielonych z działek … i … nastąpi w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Z treści wniosku nie wynika bowiem, aby Wnioskodawca podejmował lub zamierzał podejmować aktywne działań zmierzające do przygotowania tych gruntów do sprzedaży. Powyższe wyklucza zatem handlowy cel transakcji. W konsekwencji stwierdzić należy, że w tej konkretnej sprawie aktywność Wnioskodawcy nie będzie porównywalna do działań handlowca wykonywanych w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Zatem w odniesieniu do tych czynności nie wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynności te będą mieścić się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym. Zatem nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku w związku ze sprzedażą ww. nieruchomości.

Zaznaczenia wymaga, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Oznacza to, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.