Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.330.2025.1.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku dla świadczonych usług; ortoptystka i terapeuta zajęciowy.
Słowa kluczowe: zawody-zawód medyczny
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskuje Pani o indywidualną interpretacje dotyczącą zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem VAT usług w zakresie opieki medycznej - ortoptystka i terapeuta zajęciowy,
    które świadczy Pani osobiście. Przynależy Pani do medycznej grupy zawodowej

    ortoptystka o numerze 325906 i terapeuta zajęciowy 325907 zawody sklasyfikowane w
    rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014r. (Dz. U z 2014 r.
    poz. 1145).
    Zawody ortoptystka i terapeuta zajęciowy należą do zawodów medycznych
    uregulowanych w ustawie z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych
    art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    PKD Pani działalności gospodarczej 86.99D - (...).
    Świadczy Pani usługi w zakresie rehabilitacji wzroku w Szpitalu (...) na zlecenie lekarza
    okulisty, neurologa, lekarza poradni rehabilitacyjnej, POZ i psychologa. Świadczy Pani też
    usługi ortoptyczne w placówce okulistycznej.
    Posiada Pani dyplom ukończenia szkoły medycznej o kierunku ortoptystka i podyplomowo
    terapeuta zajęciowy. Oba zawody medyczne potwierdzone wpisem do Centralnego
    Rejestru Zawodów Medycznych.
    Głównym zakresem Pani pracy jest terapia - rehabilitacja narządu wzroku, której celem
    jest uzyskanie prawidłowego widzenia obuocznego lub poprawa parametrów obuoczności.
    Dokonuje Pani oceny stanu widzenia obuocznego pacjenta, opracowuje indywidualne
    zestawy ćwiczeń pleoptyczno-ortoptycznych.
    Zajmuje się Pani diagnozą i leczeniem niedowidzenia, zeza oraz zaburzeń widzenia
    obuocznego, które wykonuje Pani na specjalistycznych urządzeniach i aparatach.
    Prowadzi Pani leczenie - ćwiczenia pleoptyczne i ortoptyczne na urządzeniach i aparatach.
    Dobiera Pani korekcję okularową w zezie, niedowidzeniu i problemach astenopijnych u
    dzieci na zlecenie lekarza okulisty.
    W ramach diagnozy ortoptycznej ortoptyści wykonują:
        badanie ostrości widzenia do dali i bliży i określenie wady refrakcji,
        badanie ruchomości gałek ocznych-konwergencji i dywergencji,
        ruchów sakkadowych,
        kąta zeza oraz stopni widzenia obuocznego,
        akomodacji, równowagi sensorycznej,
        fiksacji i korespondencji siatkówkowej,
        dobierają okulary w zezie,
        niedowidzeniu i przy problemach astenopijnych na zlecenie lekarza okulisty.
    W ramach terapii ortoptycznej ortoptyści prowadzą leczenie w niedowidzeniu (metody
    pleoptyczne), zezie (metody ortoptyczne), nieprawidłowej akomodacji i konwergencji,
    fiksacji i lokalizacji wzrokowej, anomalnej korespondencji siatkówkowej, pomagają w
    rozwijaniu koordynacji wzrokowo- ruchowej i percepcji wzrokowej, diagnozują i leczą
    trudności w czytaniu i pisaniu.
    Jako terapeuta zajęciowy w szpitalu:
        planuje Pani grupowy program dostosowany do stanu zdrowia i zainteresowań
        dzieci
        prowadzi Pani terapię zajęciową wśród dzieci z dysfunkcją wzroku - organizuje
        zajęcia terapeutyczne w celu poprawy sprawności okulomotorycznej i koordynacji
        wzrokowo-ruchowej.

    Czynności, które Pani wykonuje wchodzą w zakres czynności zawodowych ortoptystki i
    terapeuty zajęciowego. Powyższe czynności i usługi są usługami w zakresie opieki
    medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia
    w myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku VAT od towarów i usług.

## Pytanie

Czy świadcząc osobiście usługi medyczne usprawniania wzrokowego i rehabilitacji wzroku
    (zawód medyczny ortoptystka i terapeuta zajęciowy zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 z 17
    sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
    15 kwietnia 2011 r., o działalności leczniczej (Dz. u z 2023r. poz. 991,1 675 i 1972)
    przysługuje Pani zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy po
    przekroczeniu limitu 200 000?
    Pani stanowisko w sprawie
    Świadczy Pani samodzielnie usługi medyczne rehabilitacji wzroku i usprawniania
    wzrokowego w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust.
    1 pkt 2 z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U z 2023 r. poz. 991, 1675 i
    1972) oraz w ustawie z 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych art. 1 ust. 1
    pkt 1.
    Prowadzi Pani usługi medyczne, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia w myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od
    towarów i usług zwolnionych z VAT dla zawodów medycznych.
    Zwolnienie z VAT usług medycznych na podstawie art. 43.ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku
    od towarów i usług ma charakter przedmiotowo-podmiotowy - przesłanka przedmiotowa -
    zakres i charakter wykonywanych usług, które Pani świadczy służy ochronie, profilaktyce,
    zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, są to usługi terapeutyczne, rehabilitacyjne,
    profilaktyczne i diagnostyczne.
    Głównym zakresem Pani pracy jest terapia - rehabilitacja narządu wzroku, której celem
    jest uzyskanie prawidłowego widzenia obuocznego po zabiegu jak i przed zabiegiem
    operacyjnym.
    Dokonuje Pani oceny stanu obuocznego widzenia pacjenta, opracowuje Pani indywidualny
    zestaw ćwiczeń pleoptyczno-ortoptycznych. Prowadzi Pani leczenie - ćwiczenia
    pleoptyczne i ortoptyczne na urządzeniach i aparatach. Dobiera Pani pomoce optyczne, w
    tym dobór okularów w niedowidzeniu, zezie i problemach astenopijnych przy czytaniu i
    pisaniu na zlecenie lekarza okulisty.
    Zajmuje się Pani diagnozą i leczeniem niedowidzenia, zeza oraz zaburzeń widzenia
    obuocznego, które wykonuje Pani na specjalistycznych aparatach - przesłanka
    podmiotowa - wykonywanie zawodu medycznego. Posiada Pani odpowiednie kwalifikacje
    do wykonywania zawodu medycznego - dyplom ukończenia zawodu medycznego
    ortoptystka i podyplomowo terapeuta zajęciowy.
    Oba zawody medyczne są wpisane do Centralnego Rejestru Zawodów Medycznych. Jako
    specjalista ochrony zdrowia rozwija Pani swoje umiejętności i kwalifikacje uczestnicząc w
    szkoleniach branżowych.
    W Pani ocenie jest Pani podmiotem wykonującym zawód medyczny (art. 1. ust. 1 pkt 1 o
    niektórych zawodach medycznych oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej),
    a więc osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą
    się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonej
    dziedzinie medycyny. Celem świadczeń zdrowotnych w zakresie opieki medycznej jest
    profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia w myśl art. 43 ust. 1
    pkt 19 ustawy dla zawodów medycznych zwolnionych z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach
      działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Zwolnienie określone w tym przepisie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza
    to, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług (usługi opieki medycznej
    służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz
    dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane), wykonywanych
    przez zdefiniowany krąg podmiotów (podmioty lecznicze).
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
        a) lekarza i lekarza dentysty,
        b) pielęgniarki i położnej,
        c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia
          2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2023 r. poz. 991, 1675 i 1972),
        d) psychologa.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c)

    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym:
      państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
        b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
          przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych
          porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa
          publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne
          odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
        c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i
          paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od
    towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
        przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług,
        tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu,
        ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
        przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który
        musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza
        dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w
        rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie
    chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje
    zastosowania.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    „Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.
    Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś
    na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie
    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie
    się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca

    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych
    przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym
    dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy ukształtowała się wspólnotowa
    linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
      pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do
      świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób
      lub zaburzeń zdrowia.
    Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d ́Ambrumenil (pkt
    57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować
    w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż
    postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe,
    leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt
    18 i pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom
    używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w
    zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu
    tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok
    w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).
    Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo TSUE nie dają
    podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie
    działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie
    jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą
    podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w
    sprawie C-212/01.
    Ponadto, w omawianym wyroku Trybunał stwierdził, że:
      (...) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z
      podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana,
      pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to
      utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed
      podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do
      takiej usługi.
    Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu
    wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub

    przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej
    się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
    Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia
    ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony
    zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba
    cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i
    badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel
    terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym
    celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT.
    W ww. art. 132 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że zwolnienie dotyczy
    jedynie czynności „ściśle” związanych z podstawowymi usługami objętymi zwolnieniem,
    którym - jak wynika z powyższej analizy - powinien przyświecać cel terapeutyczny. W
    zakresie pojęcia „czynności ściśle związane z opieką szpitalną i medyczną” powinny zatem
    mieścić się wyłącznie świadczenia, których realizacja jest niezbędna dla osiągnięcia celu
    terapeutycznego, opieki szpitalnej i medycznej.
    Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:
      cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z
      kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź
      przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało
      zastosowania.
    Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19
    ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel
    związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia.
    Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z
    tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze
    świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz
    pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W
    przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie
    będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.
    Dla zastosowania zwolnienia od VAT dla ww. usług ważnym jest wykazanie, że celem
    świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa
    zdrowia.
    Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy odpowiada zakresowi zwolnienia
    wynikającego z powołanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE,
    zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie opieki
    medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez
    zainteresowane państwo członkowskie.
    W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C -141
    /00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:
      zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit.
      c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie.
    Wyjaśnił również:
      w dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga, by
      usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej, aby
      objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to obejmować
      usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne
      kwalifikacje zawodowe (pkt 27).

    Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c)
    ustawy, ustawodawca odwołał się do powołanego wyżej art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej.
    Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
    ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy dnia 15 kwietnia 2011 r. o
    działalności leczniczej (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 799 ze zm.). Na mocy tego przepisu:
      osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na podstawie
      odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą
      się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
      określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym
    zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie
    do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane,
    często wysokie, kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej
    objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o
    odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je
    wykonujących.
    Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych
    aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego,
    farmaceuty. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów
    medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych
    przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny”
    obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i
    zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania.
    Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale
    i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną
    i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i
    umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych. Potwierdzeniem statusu
    ortoptysty i terapeuty zajęciowego jako osoby wykonującej zawód medyczny jest
    rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie
    klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t.
    j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.), w którym zawód ortoptysty i terapeuty zajęciowego
    został ujęty w grupie 3259 - średni personel do spraw zdrowia gdzie indziej
    niesklasyfikowany, kod zawodu 325906 - ortoptysta, kod zawodu 325907 - terapeuta
    zajęciowy.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach
    medycznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1972 ze zm.):
      ustawa określa zasady:
        1) wykonywania następujących zawodów medycznych:
          a) asystentka stomatologiczna,
          b) elektroradiolog,
          c) higienistka stomatologiczna,
          d) instruktor terapii uzależnień,
          e) opiekun medyczny,
          f) optometrysta,
          g) ortoptystka,

          h) podiatra,
          i) profilaktyk,
          j) protetyk słuchu,
          k) technik farmaceutyczny,
          l) technik masażysta,
          m)technik ortopeda,
          n) technik sterylizacji medycznej,
          o) terapeuta zajęciowy;
        2) ustawicznego rozwoju zawodowego osób wykonujących zawody medyczne, o
          których mowa w pkt 1;
        3) odpowiedzialności zawodowej osób wykonujących zawody medyczne, o których
          mowa w pkt 1.
    W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy:
      do wykonywania zawodu medycznego jest uprawniona osoba, która spełnia łącznie
      następujące warunki:
        1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
        2) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia
          publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
        3) korzysta z pełni praw publicznych;
        4) wykazuje znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie niezbędnym
          do wykonywania danego zawodu medycznego oraz złożyła oświadczenie o
          następującej treści: „Oświadczam, że władam językiem polskim w mowie i
          piśmie w zakresie niezbędnym do wykonywania zawodu medycznego.”;
        5) posiada:
          a) wykształcenie uzyskane w systemie szkolnictwa wyższego i nauki,
            kwalifikacje uzyskane w systemie oświaty lub inne kwalifikacje, wymagane
            do wykonywania danego zawodu medycznego, określone w załączniku do
            ustawy, i posiada dokument potwierdzający uzyskanie tego wykształcenia
            lub tych kwalifikacji lub
          b) kwalifikacje wymagane do wykonywania danego zawodu medycznego
            uzyskane w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji
            Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o
            Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze
            Gospodarczym, uznane w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
            przepisów ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania
            kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii
            Europejskiej (Dz.U. z 2023 r. poz. 334), lub
          c) dokument potwierdzający uzyskanie kwalifikacji wymaganych do
            wykonywania danego zawodu medycznego wydany w państwie innym niż
            państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederacja Szwajcarska lub
            państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
            (EFTA) - strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uznany w
            Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przepisami o szkolnictwie wyższym i
            nauce, za równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi
            zawodowemu, lub

          d) kwalifikacje wymagane do wykonywania danego zawodu medycznego
            uzyskane przed dniem 1 stycznia 2021 r. w Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, uznane w Rzeczypospolitej Polskiej na
            podstawie przepisów ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach
            uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich
            Unii Europejskiej, lub
          e) dokument uprawniający do wykonywania danego zawodu medycznego
            uznany na mocy umowy międzynarodowej lub porozumienia;
        6) posiada wpis do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania
          Zawodu Medycznego.
    Art. 2 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że:
      osoba wykonująca zawód medyczny, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1-
      5, podlega wpisowi do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania
      Zawodu Medycznego. Zawód medyczny można wykonywać od dnia uzyskania tego
      wpisu.
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:
      wykonywanie danego zawodu medycznego polega na wykonywaniu czynności
      zawodowych w zakresie badania i protezowania słuchu - w przypadku protetyka
      słuchu.
    Zatem, osoba wykonująca zawód ortoptysty oraz terapeuty zajęciowego jest osobą
    uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych, oraz osobą legitymującą się nabyciem
    fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
    Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy wskazuje, że zwolnienie od
    podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących
    osobami wykonującymi zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że posiada dyplom ukończenia szkoły medycznej o
    kierunku ortoptystka i podyplomowo terapeuta zajęciowy. Oba zawody medyczne
    potwierdzone wpisem do Centralnego Rejestru Zawodów Medycznych.
    Zatem opisane usługi medyczne rehabilitacji wzroku i usprawnienia wzrokowego są przez
    Panią świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, tj. przez osobę, która
    legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
    określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    W konsekwencji, w opisanej sprawie spełniona jest przesłanka podmiotowa wskazana w
    art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    Należy zatem przeanalizować, czy spełnia Pani przesłankę o charakterze przedmiotowym,
    a więc czy usługi opisane we wniosku - ze względu na cel ich wykonywania - mogą zostać
    uznane za usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia.
    W opisie sprawy podała Pani informacje, z których wynika, że:
        głównym zakresem Pani pracy jest terapia - rehabilitacja narządu wzroku, której
        celem jest uzyskanie prawidłowego widzenia obuocznego lub poprawa parametrów
        obuoczności,
        dokonuje Pani oceny stanu widzenia obuocznego pacjenta, opracowuje
        indywidualne zestawy ćwiczeń pleoptyczno-ortoptycznych,

        zajmuje się Pani diagnozą i leczeniem niedowidzenia, zeza oraz zaburzeń widzenia
        obuocznego, które wykonuje Pani na specjalistycznych urządzeniach i aparatach,
        prowadzi Pani leczenie - ćwiczenia pleoptyczne i ortoptyczne na urządzeniach i
        aparatach,
        dobiera Pani korekcję okularową w zezie, niedowidzeniu i problemach
        astenopijnych u dzieci na zlecenie lekarza okulisty,
        jako terapeuta zajęciowy w szpitalu: planuje Pani grupowy program dostosowany
        do stanu zdrowia i zainteresowań dzieci; prowadzi Pani terapię zajęciową wśród
        dzieci z dysfunkcją wzroku - organizuje zajęcia terapeutyczne w celu poprawy
        sprawności okulomotorycznej i koordynacji wzrokowo-ruchowej.
    Z powyższych okoliczności wynika, że świadczone przez Panią usługi medyczne
    rehabilitacji wzroku i usprawnienia wzrokowego dążą do zachowania, ratowania,
    przywracania lub poprawy zdrowia Pani pacjentów.
    Zatem, przesłankę przedmiotową wskazaną w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, należy
    uznać za spełnioną, ponieważ opisane we wniosku usługi medyczne rehabilitacji wzroku i
    usprawnienia wzrokowego stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów.
    W rezultacie świadczone przez Panią usługi medyczne rehabilitacji wzroku i usprawnienia
    wzrokowego korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
    ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    W myśl art. 113 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy
      towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art.
      43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
    Na podstawie wskazanego powyżej przepisu art. 113 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, nie wlicza
    Pani do obrotu sprzedaży zwolnionej od podatku usług w zakresie opieki medycznej
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.
    Tym samym świadcząc osobiście usługi medyczne usprawniania wzrokowego i rehabilitacji
    wzroku (zawód medyczny ortoptystka i terapeuta zajęciowy) przysługuje Pani zwolnienie z
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy również po przekroczeniu limitu
    200 000 zł.
    Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.