Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-434/10-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-07-07
Teza: W zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności przekazania wspólnikowi w toku postępowania likwidacyjnego całości majątku Spółki pozostałego po spłacie / zabezpieczeniu wierzycieli.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; likwidacja; postępowanie; przedsiębiorstwa; przekazanie; spółki-majątek spółki; wspólnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19.04.2010 r. (data wpływu 23.04.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności przekazania wspólnikowi w toku postępowania likwidacyjnego całości majątku Spółki pozostałego po spłacie / zabezpieczeniu wierzycieli - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.04.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności przekazania wspólnikowi w toku postępowania likwidacyjnego całości majątku Spółki pozostałego po spłacie / zabezpieczeniu wierzycieli.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

X Sp. z o.o. (dalej: X lub Spółka) jest użytkownikiem wieczystym działki zabudowanej nr … i współużytkownikiem wieczystym działki zabudowanej drogą nr … zlokalizowanych w W. przy ulicy Z oraz właścicielem wybudowanej na działce nr \`(...)\` nieruchomości komercyjnej w postaci trzech połączonych budynków biurowych (dalej: Nieruchomości).

Podstawową działalnością X jest wynajem powierzchni biurowych w Nieruchomości na własny rachunek oraz udostępnianie najemcom infrastruktury technicznej. Obecnie całość powierzchni handlowo-usługowych Nieruchomości jest wynajęta na rzecz podmiotów trzecich.

Udziałowiec X rozważa sprzedaż Spółki na rzecz podmiotu trzeciego. Podmiotem, z którym w chwili obecnej prowadzone są rozmowy na temat nabycia Spółki jest Y Sp. z o.o. oddział w Polsce (dalej: Y) - oddział spółki reprezentującej interesy niemieckiego funduszu inwestycyjnego dokonującego inwestycji między innymi w nieruchomości komercyjne położone w Polsce.

Obecnie trwa proces negocjacji pomiędzy udziałowcem Spółki a Y w zakresie konkretnych warunków sprzedaży. Według wiedzy X, intencją Y jest wejście w posiadanie Nieruchomości jako właściciel i kontynuowanie działalności prowadzonej obecnie przez X w zbliżonym zakresie. Jednakże - ze względu na fakt, iż do sprzedaży zostały wystawione wyłącznie udziały w Spółce - Y jest zdecydowany na nabycie udziałów.

W związku z powyższym, w celu uproszczenia struktury własnościowej, ograniczenie kosztów funkcjonowania dwóch podmiotów (X i Y) oraz dążąc do zminimalizowania ryzyk biznesowych Y prawdopodobnie podejmie decyzję o likwidacji Spółki po nabyciu jej udziałów.

W toku postępowania likwidacyjnego, zobowiązania X wobec jej wierzycieli zostaną spłacone ze środków pieniężnych Spółki (w tym celu rozważane jest dofinansowanie X przez Y w drodze podniesienia kapitału zakładowego Spółki). Uzyskane w ten sposób fundusze, X przeznaczy na spłatę zobowiązań Spółki wobec jej wierzycieli. Powyższe działanie będzie miało na celu umożliwienie jak najszybszej likwidacji X, a w związku z tym uproszczenie struktury Y w Polsce, ograniczenie kosztów funkcjonowania dwóch podmiotów (X i Y) oraz zminimalizowanie ryzyk biznesowych.

W ten sposób zostaną zaspokojone roszczenia wierzycieli X (a tym samym zostanie zrealizowany cel postępowania likwidacyjnego). Nie będzie więc konieczności zbywania majątku X podmiotom trzecim. W konsekwencji, majątek X pozostały po spłacie / zabezpieczeniu wierzycieli X obejmujący w szczególności prawo własności Nieruchomości oraz prawo wieczystego użytkowania działki przy ulicy Z w W. będzie mógł zostać przekazany Y w naturze. W wyniku likwidacji X, Y - jako podmiot przejmujący cały majątek X pozostały po spłacie / zabezpieczeniu wierzycieli - stałby się również stroną wszystkich umów najmu zawartych przez X.

Według wiedzy X, po zakończeniu procesu likwidacji X, Y planuje kontynuować, przy użyciu otrzymanego majątku, działalność polegającą na wynajmie powierzchni biurowych Nieruchomości (co było pierwotnym celem Y).

Zarówno X jak i Y są aktywnymi podatnikami VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przekazanie wspólnikowi w toku postępowania likwidacyjnego całości majątku X pozostałego po spłacie / zabezpieczeniu wierzycieli będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy

W opinii Spółki wydanie majątku X Sp. z o.o. jej jedynemu udziałowcowi w ramach procesu likwidacyjnego nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

W opinii Spółki wydanie przez spółkę kapitałową majątku w ramach procesu likwidacyjnego nie zostało przewidziane przez ustawodawcę jako czynność podlegająca opodatkowaniu VAT (w Dziale II ustawy o VAT), ani na zasadach ogólnych (a więc w oparciu o przepisy Rozdziału 1 i 2 tego działu), ani też w oparciu o przepisy dotyczące likwidacji spółek (a więc Rozdział 4).

Zgodnie z generalną regułą wyrażoną w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, co do zasady, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W związku z powyższym, w opinii Spółki wydanie przez X majątku udziałowcowi w toku postępowania likwidacyjnego nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż w zamian za majątek wydawany w ramach likwidacji Spółka nie osiągnie żadnego przysporzenia. W konsekwencji nie można uznać, że Spółka otrzyma jakiekolwiek wynagrodzenie, a więc wydanie w ramach likwidacji nie stanowi odpłatnej dostawy towarów (odpłatnego świadczenia usług).

Wydanie takie nie podlega również w opinii Spółki opodatkowaniu jako nieodpłatne przekazanie towarów traktowane w oparciu o art. 7 ust. 2 ustawy na równi z odpłatną dostawą, a więc jako przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

*   przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;
*   wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny;

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W analizowanej sytuacji nie ma również zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, który w pewnych sytuacjach obejmuje zakresem opodatkowania nieodpłatne świadczenie usług, przy spełnieniu analogicznych przesłanek do przewidzianych w art. 7 ust. 2.

Przede wszystkim brak powstania obowiązku podatkowego w zakresie VAT po stronie likwidowanej Spółki wynika z faktu, iż likwidacja Spółki i przekazanie jej majątku na rzecz jedynego udziałowca jest wynikiem decyzji podjętych przez samego udziałowca, nie zaś Spółki działającej jako podatnik VAT. Powyższą interpretację potwierdza m.in. wyrok WSA w Gdańsku z 06.02.2007 r. (sygn. akt I SA/Gd 915/06), zgodnie z którym przesunięcia majątkowe przy restrukturyzacji podatników VAT nie stanowią czynności opodatkowanych VAT. Wyrok ten dotyczy co prawda podziału spółki - podatnika VAT a nie jej likwidacji, jednak zawarta w nim argumentacja ma również zastosowanie w analizowanym stanie faktycznym w kontekście interpretacji art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. W powołanym wyroku sąd stwierdził m.in. iż podział spółki kapitałowej przez wydzielenie składników majątku stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa i przejęcie ich przez nowoutworzoną spółkę nie jest dokonanym bez wynagrodzenia świadczeniem usług ani nieodpłatną dostawą towarów. Oznacza to, iż tego rodzaju czynność nie podlega VAT.

Spółka jest zdania, że jeżeli wydanie majątku w ramach likwidacji mieściłoby się w definicji wydania towarów / świadczenia usług na inne cele niż związane z prowadzoną działalnością gospodarczą to zbędny byłby Rozdział 4 ustawy o VAT, który reguluje kwestię likwidacji w odniesieniu do jednoosobowej działalności gospodarczej oraz spółek osobowych. Rozstrzygnięcie kwestii traktowania wydania majątku w ramach likwidacji w Rozdziale 4 oznacza, że czynność ta nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług (ani też czynności zrównanych z nimi), gdyż te są opisane w Rozdziale 2 ustawy o VAT.

W ustawie o VAT brak jest przepisów odnoszących się do likwidacji spółki kapitałowej i przekazania jej majątku w ramach likwidacji innej spółce kapitałowej. Przepisy Rozdziału 4 regulują bowiem wyłącznie kwestię opodatkowania VAT w przypadku wydania majątku spółki nie posiadającej osobowości prawnej. Ze względu na powyższe, opierając się o zasadę racjonalności ustawodawcy, należy przyjąć, iż gdyby ustawodawca chciał objąć podatkiem VAT przekazanie majątku udziałowcom likwidowanej spółki kapitałowej wprowadziłby do ustawy o VAT odpowiednie przepisy tak, jak to uczynił w odniesieniu do likwidacji jednoosobowej działalności gospodarczej oraz spółek osobowych.

Uznając iż art. 7 ust. 2 ustawy o VAT miałby zastosowanie do wydania towarów w ramach likwidacji spółki, z uwagi na fakt, że przepis ten nie zawiera ograniczeń w jego stosowaniu do spółek kapitałowych, mogłoby to oznaczać, iż wydanie majątku w ramach likwidacji handlowych spółek osobowych (nie mających osobowości prawnej) zostanie opodatkowane dwukrotnie: na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT (Rozdział 2) oraz na podstawie art. 14 tej ustawy (Rozdział 4). W takiej sytuacji doszłoby do niedopuszczalnego podwójnego opodatkowania tego samego zdarzenia tym samym podatkiem.

Równocześnie nie można uznać, że art. 14 ustawy o VAT stanowi przepis szczególny w stosunku do art. 7 ust. 2 tej ustawy. Wynika to z systematyki Działu II ustawy o VAT, w którym w poszczególnych rozdziałach (Rozdział 1 - Przepisy ogólne, Rozdział 2 - Dostawa towarów i świadczenie usług, Rozdział 3 - Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów oraz Rozdział 4 - Opodatkowanie przy likwidacji działalności spółki i zaprzestaniu działalności przez osobę fizyczną) zawarte są odrębne unormowania dotyczące poszczególnych czynności opodatkowanych. Dodatkowo, pomiędzy art. 7 ust. 2 a art. 14 omawianej ustawy nie występują odwołania lub zastrzeżenia w zakresie stosowania tych przepisów, które mogłyby rozwiązać problem podwójnego opodatkowania likwidacji handlowych spółek osobowych.

Nawet jeżeli przyjąć, że w przypadku likwidacji znalazłby zastosowanie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT (co w opinii Spółki nie jest technicznie prawidłowe), to prowadzenie działalności przez Spółkę, a w tym także obowiązki związane z jej likwidacją, regulowane są przepisami prawa, do których Spółka musi się bezwzględnie stosować. Obowiązek wydania majątku Spółki jej jedynemu udziałowcowi wynika wprost z przepisów Kodeksu Spółek Handlowych. W związku z tym należy stwierdzić, iż przekazanie majątku X do wspólnika w ramach likwidacji jest bezpośrednio związane z prowadzonym przez X przedsiębiorstwem, w związku z czym zdaniem Spółki art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nie będzie miał zastosowania do przedstawionego stanu faktycznego, a więc przekazanie nie będzie podlegało opodatkowaniu.

W konsekwencji - zdaniem Spółki - przekazanie majątku X jedynemu udziałowcowi Spółki w trakcie procedury likwidacji X opisanej w stanie faktycznym nie stanowi transakcji objętej przedmiotowym zakresem ustawy o VAT. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych (np. Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 31.12.2009 r.; sygn. IPPP3-443-916/09-2/JF).

Co więcej, ponieważ majątek, który ma zostać przekazany do jedynego udziałowca będzie stanowił przedsiębiorstwo, to zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o VAT przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa (lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa).

Ustawa o VAT nie zawiera definicji „przedsiębiorstwa”, w związku z czym przyjmuje się, że zastosowanie ma definicja przedsiębiorstwa zawarta w art. 55¹ ustawy z 23.04.1964 r. Kodeks cywilny - Dz. U. 64.16.93 \[Kc\]. W myśl tego przepisu przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. W szczególności przedsiębiorstwo obejmuje:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z uwagi na fakt, iż po likwidacji X przejęciu przez wspólnika będą podlegały wszystkie składniki majątku Spółki związane z prowadzoną przez nią działalnością, to zdaniem Spółki należy uznać, że zespół składników podlegających przejęciu przez wspólnika stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu 55¹ Kc.

Spółka pragnie zauważyć, iż praktyka organów podatkowych w tym zakresie potwierdza, że w sytuacji, gdy transakcja obejmuje wszystkie składniki majątkowe będące w posiadaniu dotychczasowego ich właściciela (a nie tylko niektóre ich części) można ją zakwalifikować jako zbycie przedsiębiorstwa nie podlegające przepisom ustawy o VAT - przykładowo stanowisko Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego wyrażone w piśmie z dnia 17.01.2005 r. (sygn. PP II 443/1231/12i/04).

W wyniku likwidacji Spółki, wspólnik przejmie wszystkie składniki przedsiębiorstwa pozostałe po zakończeniu likwidacji: zarówno nieruchomości (tj. budynki i grunt), jak i inne składniki majątkowe związane z działalnością polegającą na jego wynajmie, takie jak wierzytelności i zobowiązania, umowy najmu, zarządzania, dostawy mediów i inne umowy związane z działalnością polegającą na najmie, jak również księgi i dokumentację związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wszystkie wymienione składniki stanowią zorganizowany zespół przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Za uznaniem masy majątkowej, która zostanie przejęta przez wspólnika po likwidacji Spółki za przedsiębiorstwo przemawia też fakt, iż wspólnik będzie kontynuował działalność gospodarczą Spółki polegającą na najmie powierzchni w niezmienionym zakresie.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w wyroku WSA w Warszawie z 07.02.2008 r. (sygn. akt III SA/Wa 934/07), z którego wynika, że przeniesienie całego majątku likwidowanej spółki powinno być traktowane jako przeniesienie całego przedsiębiorstwa. Zdaniem Sądu, cały majątek danej jednostki powinien być uważany za odrębne przedsiębiorstwo.

W opinii Spółki pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć szeroko, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu, ale również w toku postępowania likwidacyjnego na rzecz udziałowca likwidowanej spółki. Wyżej przywołany wyrok WSA w Gdańsku z 06.02.2007 r. (sygn. akt I SA/Gd 915/06) potwierdza, że poprzez „transakcję zbycia przedsiębiorstwa” należy rozumieć każdą transakcję, której końcowym efektem jest przeniesienie własności przedsiębiorstwa.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż w opisanym w niniejszym wniosku stanie faktycznym przeniesienie majątku Spółki na rzecz jej jedynego udziałowca w wyniku likwidacji powinno być traktowane jako zbycie przedsiębiorstwa, wyłączone spoza zakresu opodatkowania podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty Spółka stoi na stanowisku, iż w świetle obowiązujących przepisów podatkowych, w opisanym stanie faktycznym wydanie całości majątku Spółki jej udziałowcowi nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności zdefiniowany został w art. 7 i art. 8 ustawy. W myśl zatem art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie zaś z art. 8 ust. 2 tej ustawy na równi z odpłatną dostawą towarów traktuje się również nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części.

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).

Z przedstawionych przez Spółkę w złożonym wniosku okoliczności wynika, że podstawową działalnością Wnioskodawcy jest wynajem powierzchni biurowych w opisanej nieruchomości na własny rachunek oraz udostępnianie najemcom infrastruktury technicznej. Udziałowiec Wnioskodawcy rozważa sprzedaż Spółki na rzecz podmiotu trzeciego. Podmiotem, z którym w chwili obecnej prowadzone są rozmowy na temat nabycia Spółki jest Y (oddział spółki reprezentującej interesy niemieckiego funduszu inwestycyjnego dokonującego inwestycji między innymi w nieruchomości komercyjne położone w Polsce). Obecnie trwa proces negocjacji pomiędzy udziałowcem Spółki a Y w zakresie konkretnych warunków sprzedaży. Y zamierza wejść w posiadanie opisanych nieruchomości jako właściciel i kontynuować działalność prowadzoną obecnie przez Wnioskodawcę w zbliżonym zakresie. Ze względu na fakt, iż do sprzedaży zostały wystawione wyłącznie udziały w Spółce - Y jest zdecydowany na nabycie udziałów. Y prawdopodobnie podejmie decyzję o likwidacji Spółki po nabyciu jej udziałów. W toku postępowania likwidacyjnego, zobowiązania Spółki wobec jej wierzycieli zostaną spłacone ze środków pieniężnych Spółki (w tym celu rozważane jest dofinansowanie przez Y w drodze podniesienia kapitału zakładowego Spółki). Uzyskane w ten sposób fundusze przeznaczone zostaną na spłatę zobowiązań Spółki wobec jej wierzycieli. W konsekwencji, majątek Spółki pozostały po spłacie / zabezpieczeniu wierzycieli obejmujący w szczególności prawo własności ww. nieruchomości oraz prawo wieczystego użytkowania działki mieszczącej się w W. będzie mógł zostać przekazany Y w naturze. W wyniku likwidacji Spółki, Y - jako podmiot przejmujący cały majątek pozostały po spłacie / zabezpieczeniu wierzycieli - stałby się również stroną wszystkich umów najmu zawartych przez Wnioskodawcę. Po zakończeniu procesu likwidacji, Y planuje kontynuować, przy użyciu otrzymanego majątku, działalność polegającą na wynajmie powierzchni biurowych nieruchomości. Obie spółki są aktywnymi podatnikami VAT.

Zasady i tryb rozwiązania i likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością regulują przepisy ustawy z dnia 15.09.2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), dalej jako K.s.h. Zgodnie z art. 272 K.s.h. rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru. W myśl zaś art. 275 § 2 K.s.h. w okresie likwidacji nie można, nawet częściowo, wypłacać wspólnikom zysków ani dokonywać podziału majątku spółki przed spłaceniem wszystkich zobowiązań. Majątek pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów, chyba że umowa spółki określa inne zasady podziału majątku (art. 286 § 2 i § 3 K.s.h.).

Uregulowania Kodeksu spółek handlowych wskazują, że podział majątku między wspólników następuje po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. Tym samym przejęcie majątku likwidowanej spółki handlowej przez wspólników następuje z mocy prawa i nie stanowi rozdysponowania majątku przez likwidowany podmiot. Likwidowany podmiot nie może przeznaczyć majątku likwidacyjnego na żaden inny cel (chyba że inne zasady podziału określone zostały w umowie już w momencie zawiązywania spółki), lecz tylko dokonać podziału pozostałego majątku między wspólników.

Ponadto, w przedmiotowej sprawie, jak wynika z przedstawionych we wniosku okoliczności, po zaspokojeniu wszystkich wierzycieli, majątek, który ma zostać przekazany jedynemu udziałowcowi, stanowił będzie przedsiębiorstwo.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Definicję taką zawiera ustawa z dnia 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Na mocy art. 55¹ Kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli zatem warunki, o których mowa w cyt. powyżej art. 55¹ Kodeksu cywilnego zostaną spełnione, to transakcja ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT. Należy tu wskazać również art. 55² Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Podkreślić również należy, iż tak rozumiane przedsiębiorstwo nie jest towarem w świetle definicji zawartej w cyt. art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Reasumując, odniesienie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego do powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż podział majątku likwidacyjnego polegający na przeniesieniu wszystkich składników tego majątku, stanowiących przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, na własność jedynego wspólnika Wnioskodawcy należy uznać za czynność niepodlegającą przepisom ustawy o podatku od towarów i usług – zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o VAT.

Należy jednocześnie podkreślić, że o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik jest obowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny, czy przekazywane udziałowcowi likwidowane przedsiębiorstwo spełnia warunki określone w ustawie Kodeks cywilny.

Mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowo zauważa się, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii, czy majątek likwidacyjny Spółki będzie stanowił przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.