Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-498/11/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-29
Teza: W zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę usług szkolenia dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2011r. (data wpływu 16 marca 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 czerwca 2011r. (data wpływu 7 czerwca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę usług szkolenia dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę usług szkolenia dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 czerwca 2011r. (data wpływu 7 czerwca 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 maja 2011r. znak: IBPP1/443-498/11/BM, IBPP1/443-499/11/BM.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w K. zgodnie z art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. nr 236 poz. 1998 ze zm.) realizuje szkolenie dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego.

Celem tego szkolenia jest uświadomienie skutków naruszania przepisów ruchu drogowego, zwłaszcza przepisów kształtujących zasady bezpiecznego zachowania się w tym ruchu. Szkolenie przeznaczone jest dla osób wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a jego odbycie daje podstawę do zmniejszenia liczby posiadanych punktów karnych o 6. W szkoleniu można uczestniczyć nie częściej niż raz na 6 miesięcy, a jego szczegółowy program został zawarty w załączniku do ww. rozporządzenia.

Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w K. jest Wojewódzką Samorządową Osobą Prawną powołaną przez Wojewodę K. w dniu 7 stycznia 1988r. na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 22 marca 1990r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz. U. Nr 21 poz. 123 ze zm.) oraz art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 poz. 602). Zgodnie ze statutem WORD do jego zadań należy:

1.  organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami,
2.  prowadzenie kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy,
3.  obsługa wojewódzkiej rady bezpieczeństwa ruchu drogowego,
4.  wdrażanie krajowego i wojewódzkiego programu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego,
5.  prowadzenie edukacji i informacji w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego,
6.  WORD może wykonywać inne zadania związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego a w szczególności organizować i przeprowadzać szkolenia z zakresu prawa o ruchu drogowym w tym dla kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, instruktorów nauki jazdy, diagnostów, egzaminatorów i inne,
7.  ośrodek może również wykonywać działalność gospodarczą.

Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w K. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na zasadach określonych w art. 119 Ustawy prawo o ruchu drogowym oraz na podstawie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 października 2002r. w sprawie szczegółowych warunków gospodarki finansowej Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego oraz szczegółowych warunków ewidencji przychodów i kosztów związanych z działalnością ośrodka (Dz. U. z 2002r. Nr 176 poz. 1443).

WORD nie jest natomiast jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, kształcącą usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Świadczone przez WORD szkolenia nie stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w K. organizuje szkolenia dla kierowców, którym naliczono punkty karne za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Szkolenie to realizowane jest zgodnie z art. 30 ust. 3 ustawy prawo o ruchu drogowym oraz § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2002r. Nr 236 poz. 1998 ze zm.) Celem tego szkolenia jest uświadomienie skutków naruszania przepisów ruchu drogowego, zwłaszcza przepisów kształtujących zasady bezpiecznego zachowania się w tym ruchu. Szkolenie przeznaczone jest dla osób wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a jego odbycie daje podstawę do zmniejszenia liczby posiadanych punktów karnych o 6. Zgodnie z art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1 może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W szkoleniu można uczestniczyć nie częściej niż raz na 6 miesięcy, a jego szczegółowy program został zawarty w załączniku do ww. rozporządzenia. Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego potwierdza odbycie szkolenia wydając uczestniczącemu w nim kierowcy zaświadczenie.

WORD organizuje również kursy dokształcające kierowców wykonujących przewóz drogowy zgodnie z art. 39b ust 2 ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r. Nr 125 poz. 874 ze zm.) oraz kursy dokształcające dla kierowców przewożących towary niebezpieczne - zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 15 września 2005r. w sprawie kursów dokształcających dla kierowców przewożących towary niebezpieczne (Dz. U. nr 187 poz. 1571) do ukończenia tego kursu obowiązana jest każda osoba zatrudniona na stanowisku kierowcy.

WORD organizuje także szkolenia dla kandydatów na instruktorów i instruktorów nauki jazdy oraz szkolenia dla kandydatów na egzaminatorów i egzaminatorów zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z 2005r. Nr 217 poz. 1834 ze zm.)

WORD organizuje też szkolenia w zakresie kierowania ruchem drogowym, którego ukończenie jest obowiązkowe dla osób wskazanych w Ustawie prawo o ruchu drogowym zgodnie z art. 6 ust 3a Ustawy prawo o ruchu drogowym oraz § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie kierowania ruchem drogowym (Dz. U. z 2008r. Nr 132 poz. 839).

Szkolenie osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy jest ściśle uregulowane w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108 poz. 908). Usługi świadczone przez WORD na realizację szkoleń dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego finansowane są ze środków prywatnych uczestników szkoleń. Uczestnikami szkoleń dla osób naruszających przepisy ruch drogowego są osoby prywatne, zgłaszające chęć udziału w wymienionych szkoleniach. Uczestnicy szkolenia dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego nabytą na szkoleniu wiedzę wykorzystują do możliwości kontynuowania pracy w ramach swojego zawodu, bowiem przekroczenie ilości punktów karnych bez możliwości ich redukcji kończy się zabraniem prawa jazdy i brakiem możliwości wykonywania pracy w ramach posiadanego zawodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca prawidłowo stosuje stawkę podatku od towarów i usług w związku z realizacją szkolenia dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, szkolenie dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego można uznać za:

1.  usługę kształcenia zawodowego,
2.  prowadzoną w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

W związku z powyższym zwolnione jest z podatku VAT w myśl art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a znowelizowanej ustawy o podatku od towarowi usług, zgodnie z którym zwolnione od podatku są usługi kształcenia zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Unormowanie to pozostaje w zgodzie z art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1), który stwierdza, iż krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego, nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy stanowi odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania i jako takie musi być ściśle interpretowane. Przepisy ustawy o podatku VAT nie zawierają jednoznacznej definicji pojęcia organów władzy publicznej. Najbardziej precyzyjne w tym względzie są regulacje zawarte w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.). Przepisy tej ustawy jednoznacznie rozdzielają organy władzy publicznej od innych jednostek sektora finansów publicznych, w tym samorządowych osób prawnych utworzonych na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, banków i spółek prawa handlowego (art. 9 pkt 1 i pkt 14 ww. ustawy).

Z brzmienia art. 9 pkt 1 cyt. ustawy o finansach publicznych wynika, że organy władzy publicznej tworzą organy władzy rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa, sądy i trybunał.

Powołany wyżej przepis art. 15 ust. 6 ustawy o VAT jak i cyt. przepis obowiązującej obecnie Dyrektywy 2006/112/WE wyłączają z opodatkowania organy podlegające prawu publicznemu, jeżeli prowadzą daną działalność jako organy publiczne, nawet wtedy, gdy pobierają z tytułu tej działalności wynagrodzenie. Czynności, w których organy te uczestniczą jako organy publiczne, to określone prawem czynności wykonywane w interesie publicznym. Zatem czynności, w stosunku do których organy publiczne nie są traktowane jako podatnicy, to czynności wykonywane przez nie w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych, a także czynności, do których wykonywania są uprawnione wyłącznie organy publiczne.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, należy stwierdzić, iż generalnie organy oraz urzędy publiczne są uznawane za podatników. Dotyczy to jednakże tylko tej sfery, w której faktycznie występuje konsumpcja oraz gdzie podmioty te mogą konkurować z podmiotami prawa prywatnego.

Kryterium decydującym o uznaniu organu (urzędu) władzy publicznej za podatnika VAT jest zachowywanie się nie jak organ władzy, lecz jak podmiot gospodarczy (przedsiębiorca) w stosunku do określonych transakcji lub czynności. Szczególnie jest to uzasadnione w tych przypadkach, gdzie identyczne czynności lub bardzo zbliżone czynności bądź też transakcje mogą być wykonywane przez podmioty prywatne (np. przedsiębiorców).

Zgodnie z art. 18 pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.) do wyłącznej właściwości sejmiku województwa należy podejmowanie uchwał w innych sprawach zastrzeżonych ustawami i statutem województwa do kompetencji sejmiku województwa.

Z przepisu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) wynika, że zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 75a ust. 1, 3, 5 i 9, art. 97 ust. 3, art. 98 ust. 5, art. 110 ust. 1 pkt 10, art. 111 ust. 1, art. 112 ust. 1, art. 113 ust. 1, art. 114 ust. 3, art. 122 ust. 8 i 9, art. 124a ust. 3 i 10, art. 124b ust. 1-3, 5, art. 140 ust. 4, art. 140g ust. 2, art. 140i i art. 140k, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

W myśl art. 116 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym sejmik województwa tworzy, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego na obszarze województwa. Wojewódzki ośrodek ruchu drogowego jest samorządową wojewódzką osobą prawną (ust. 2), a nadzór nad nim sprawuje zarząd województwa (ust. 3).

Stosownie do art. 119 ust. 2 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym, przychodami ośrodka są między innymi wpływy z opłat za prowadzenie egzaminów osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, wpływy za wykonywanie innych zadań z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego jak również wpływy działalności gospodarczej.

W oparciu o treść art. 117 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym, należy stwierdzić, iż podstawowym zadaniem ośrodka jest organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami. Wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego poza podstawową działalnością mogą wykonywać uboczną działalność związaną z bezpieczeństwem ruchu drogowego jak również inną działalność, z tym że uzyskane w ten sposób środki muszą być przeznaczane na działalność związaną z egzaminowaniem lub bezpieczeństwem ruchu drogowego.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w K. zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. nr 236 poz. 1998 ze zm.) realizuje szkolenie dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego.

Celem tego szkolenia jest uświadomienie skutków naruszania przepisów ruchu drogowego, zwłaszcza przepisów kształtujących zasady bezpiecznego zachowania się w tym ruchu. Szkolenie przeznaczone jest dla osób wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a jego odbycie daje podstawę do zmniejszenia liczby posiadanych punktów karnych o 6. W szkoleniu można uczestniczyć nie częściej niż raz na 6 miesięcy, a jego szczegółowy program został zawarty w załączniku do ww. rozporządzenia.

Dyrektor WORD potwierdza odbycie szkolenia wydając uczestniczącemu w nim kierowcy zaświadczenie.

Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w K. jest Wojewódzką Samorządową Osobą Prawną powołaną przez Wojewodę K. w dniu 7 stycznia 1988r. na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 22 marca 1990r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz. U. Nr 21 poz. 123 ze zm.) oraz art. 116 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie ze statutem WORD do jego zadań należy:

1.  organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami,
2.  prowadzenie kursów dokształcających kierowców wykonujących transport drogowy,
3.  obsługa wojewódzkiej rady bezpieczeństwa ruchu drogowego,
4.  wdrażanie krajowego i wojewódzkiego programu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego,
5.  prowadzenie edukacji i informacji w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego,
6.  WORD może wykonywać inne zadania związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego a w szczególności organizować i przeprowadzać szkolenia z zakresu prawa o ruchu drogowym w tym dla kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, instruktorów nauki jazdy, diagnostów, egzaminatorów i inne,
7.  ośrodek może również wykonywać działalność gospodarczą.

WORD nie jest natomiast jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, kształcącą usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Świadczone przez WORD szkolenia nie stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 Ustawy o VAT. Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Szkolenie osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy jest ściśle uregulowane w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym. Usługi świadczone przez WORD na realizację szkoleń dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego finansowane są ze środków prywatnych uczestników szkoleń. Uczestnikami szkoleń dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego są osoby prywatne, zgłaszające chęć udziału w wymienionych szkoleniach.

Uczestnicy szkolenia dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego nabytą na szkoleniu wiedzę wykorzystują do możliwości kontynuowania pracy w ramach swojego zawodu, bowiem przekroczenie ilości punktów karnych bez możliwości ich redukcji kończy się zabraniem prawa jazdy i brakiem możliwości wykonywania pracy w ramach posiadanego zawodu.

Jak już wskazano z przepisu art. 1 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym wynika, że zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 75a ust. 1, 3, 5 i 9, art. 97 ust. 3, art. 98 ust. 5, art. 110 ust. 1 pkt 10, art. 111 ust. 1, art. 112 ust. 1, art. 113 ust. 1, art. 114 ust. 3, art. 122 ust. 8 i 9, art. 124a ust. 3 i 10, art. 124b ust. 1-3, 5, art. 140 ust. 4, art. 140g ust. 2, art. 140i i art. 140k, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

Analizując przedstawiony w sprawie stan faktyczny w zakresie działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę należy wskazać przepis art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) który stanowi, iż policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.

Przepis art. 130 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczy punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy.

Natomiast zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.) organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy.

Przepis § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia określa, że szkolenie, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, organizuje dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, według programu, który stanowi załącznik nr 7 do rozporządzenia. Dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego potwierdza odbycie szkolenia, o którym mowa w ust. 1, wydając uczestniczącemu w nim kierowcy zaświadczenie. Kopię zaświadczenia o odbyciu szkolenia przez kierującego dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego przesyła organowi prowadzącemu ewidencję (ust. 2).

Stosownie do § 8 ust. 4 ww. rozporządzenia kierowcy wpisanemu do ewidencji, po przedstawieniu zaświadczenia o odbyciu szkolenia, organ, o którym mowa w § 3, zmniejsza o 6 liczbę posiadanych punktów, odejmując je według kolejności wpisów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

Zgodnie z § 8 ust. 5 i 6 ww. rozporządzenia liczba punktów odjętych z tytułu odbytego szkolenia nie może być większa od liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego przed jego odbyciem. Odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24.

W załączniku Nr 7 do ww. rozporządzenia zawarto program szkolenia kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W programie tym wskazano, że:

1.  Celem szkolenia jest uświadomienie skutków naruszania przepisów ruchu drogowego, zwłaszcza przepisów kształtujących zasady bezpiecznego zachowania się w tym ruchu.
2.  Szkolenie jest przeznaczone dla osób wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a jego odbycie daje podstawę do zmniejszenia liczby posiadanych punktów o sześć.
3.  W szkoleniu można uczestniczyć nie częściej niż raz na 6 miesięcy.
4.  Szczegółowy program szkolenia przedstawia poniższa tabela.

| Lp. | Temat | Czas | Metoda | Środki dydaktyczne | Prowadzący szkolenie |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Przyczyny wypadków drogowych na tle poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego w Polsce | 2x45 min. | pogadanka | film | policjant ruchu drogowego |
| 2. | Prawne i społeczne skutki wypadków drogowych | 45 min. | pogadanka | film | policjant ruchu drogowego |
| 3. | Psychologiczne aspekty zachowania się kierującego pojazdem w ruchu drogowym | 3x45 min. | pogadanka | film | psycholog |

Z powyżej powołanych przepisów prawa wynika, że jedynie wojewódzki ośrodek ruchu drogowego może organizować na terenie kraju szkolenia, o których mowa we wniosku. Jest jedyną wskazaną przez przepisy prawa publicznego instytucją, która posiada uprawnienia do działania we wskazanym zakresie tj. przeprowadzania szkoleń dla kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Z tego też względu Wnioskodawca wykonując zadania nałożone na niego przez przepisy ustawowe, a w szczególności Prawo o ruchu drogowym, w zakresie zadań wskazanych powyżej, działa jako organ władzy publicznej. Działalność ta wyłączona jest z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że szkolenie dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego można uznać za usługę kształcenia zawodowego, prowadzoną w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach zwolnione jest z podatku VAT w myśl art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT należało uznać za nieprawidłowe gdyż przeprowadzanie przez WORD szkoleń dla kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wyłączone jest z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.