Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.530.2025.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Możliwość rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca
dzieci; powtórny związek małżeński.
Słowa kluczowe: alimenty-obowiązek alimentacyjny
domownik pełnoletni
dzieci i młodzież
małżeństwo-zawarcie związku małżeńskiego
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rodzice-władza rodzicielska
rozwód
status
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni zwraca się z prośbą o interpretację, czy może rozliczyć się w zeznaniu
    rocznym PIT za 2024 r. jako matka samotnie wychowująca dziecko, biorąc pod uwagę stan
    faktyczny, który Wnioskodawczyni przedstawia poniżej.
    Od 13 maja 2023 r. Wnioskodawczyni jest w powtórnym związku małżeńskim. Z
    poprzedniego związku Wnioskodawczyni ma dwoje pełnoletnich dzieci (syn 21 lat, córka
    25 lat). Córka od zeszłego roku mieszka w innym mieście i pracuje. Syn mieszka z
    Wnioskodawczynią w .... i uczy się.
    Z obecnym mężem (który nie jest biologicznym ojcem dzieci Wnioskodawczyni)
    Wnioskodawczyni nie mieszka razem, z uwagi na brak wystarczających środków na zakup
    mieszkania. Małżonkowie mieszkają w jednym mieście (....), natomiast Wnioskodawczyni
    mieszka z synem w wynajętym mieszkaniu, a mąż Wnioskodawczyni ma małą kawalerkę w
    innej części miasta. Z obecnym mężem Wnioskodawczyni ma rozdzielność majątkową.
    Małżonek nie uczestniczy w żaden sposób, zarówno materialnie, jak i pozamaterialnie, w
    wychowywaniu dziecka Wnioskodawczyni, które mieszka z Wnioskodawczynią. Mąż
    Wnioskodawczyni posiada dwójkę swoich biologicznych dzieci z poprzedniego związku, na
    które płaci alimenty. Dlatego też Wnioskodawczyni sama wychowuje pełnoletniego syna.
    Jego biologiczny ojciec mieszka w ...., nie płaci alimentów od dłuższego czasu, nie
    uczestniczy w wychowywaniu dzieci, a z synem i córką widuje się mniej więcej 2-3 razy w
    roku, np. przy okazji przyjazdów Wnioskodawczyni do rodziny na święta.
    Wnioskodawczyni dodaje, że obecny małżonek nie przysposobił dzieci Wnioskodawczyni,
    w związku z tym nie ma władzy rodzicielskiej nad nimi. Mimo, że dzieci Wnioskodawczyni
    zawsze będą dla Niej dziećmi, to dla Jej męża są to już przede wszystkim osoby dorosłe i z
    uwagi na ich wiek nie może tu być mowy o naturalnym procesie wychowawczym, tak jak w
    przypadku dzieci małoletnich. W związku z powyższym, Wnioskodawczyni w całym 2024 r.
    sama bez udziału drugiej osoby troszczyła się o byt i rozwój Jej syna.
    Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Przez cały 2024 r. Wnioskodawczyni była mężatką. Orzeczenie o rozwodzie
    uprawomocniło się w dniu 15 lutego 2006 r. Władza rodzicielska względem syna
    Wnioskodawczyni i córki nie została zawieszona, ograniczona ani pozbawiona wobec
    Wnioskodawczyni, ani ojca dzieci. Koszty utrzymania pełnoletnich dzieci w 2024 r.
    spoczywały wyłącznie na Wnioskodawczyni – ojciec dzieci nie wykonywał obowiązku
    alimentacyjnego.
    W 2024 r. syn Wnioskodawczyni uczył się w technikum. Córka od 7 maja 2024 r. pracuje na
    podstawie umowy o pracę. Dzieci Wnioskodawczyni nie były umieszczone w instytucji

    zapewniającej całodobowe utrzymanie. Syn Wnioskodawczyni otrzymywał w 2024 r.
    zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł. Córka Wnioskodawczyni w 2024 r. uzyskała
    dochód z tytułu umowy o pracę.
    Ani Wnioskodawczyni, ani Jej dzieci nie osiągnęły dochodów z działalności gospodarczej
    opodatkowanej liniowo, zryczałtowanego podatku dochodowego (poza najmem
    prywatnym), podatku tonażowego ani z ustawy o przemyśle okrętowym.
    Wnioskodawczyni w 2024 r. osiągnęła dochody opodatkowane według skali podatkowej.
    Jej dochody w 2024 r. pochodziły z umowy o pracę. Pracodawca pobierał i odprowadzał
    zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionych faktów, Wnioskodawczyni może rozliczyć się jako matka
    samotnie wychowująca dziecko w rocznym zeznaniu PIT za 2024 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, może Ona rozliczyć się jako matka samotnie wychowująca
    dziecko w rocznym zeznaniu PIT za 2024 r., na podstawie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (PIT) – art. 6 ust. 4c pkt 3.
    Niewątpliwie trudno byłoby w ustawie szczegółowo opisać i wymienić wszystkie możliwie
    sytuacje, które mogą wystąpić i będą kwalifikować się zarazem do wystąpienia prawa ulgi
    dla matek samotnie wychowujących dziecko. Dlatego należy odnieść się w tym przypadku
    do intencji ustawodawcy.
    Nie ulega wątpliwości, że tą intencją było, aby prawo do ulgi miała matka, która faktycznie
    samotnie wychowywała dziecko w 2024 r., bez wsparcia drugiego z rodziców. Tak było
    właśnie w przypadku Wnioskodawczyni, ponieważ zgodnie ze wszystkimi przedstawionymi
    okolicznościami, Wnioskodawczyni była jedyną osobą wychowującą Jej syna. W stosunku
    do biologicznego ojca Jej dzieci jest rozwódką, a Jej obecny małżonek nie ma praw
    rodzicielskich w stosunku do dzieci Wnioskodawczyni (brak przysposobienia). Istotnym
    czynnikiem w przypadku Wnioskodawczyni jest pełnoletniość Jej dzieci, a więc jakikolwiek
    wpływ niebiologicznego ojca na ich wychowanie nie ma praktycznego zastosowania. Tym
    bardziej, że jak Wnioskodawczyni wspomniała wcześniej, z obecnym małżonkiem mieszka
    i mieszkała w 2024 r. w odrębnych mieszkaniach (z uwagi na trudności w uzyskaniu
    kredytu mieszkaniowego) oraz małżonkowie nigdy nie mieszkali z żadnymi z dzieci
    Wnioskodawczyni. Małżonkowie posiadają także rozdzielność majątkową, a obecny
    małżonek Wnioskodawczyni nie łoży na Jej dziecko. Dlatego w konkretnym przypadku
    Wnioskodawczyni, fakt zawarcia przez Nią nowego związku małżeńskiego nie wpływa w
    żaden sposób na zmianę rzeczywistej sytuacji Wnioskodawczyni, jako matki samotnie
    wychowującej dzieci w 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r.
      poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. w sposób przewidziany dla osoby
    samotnie wychowującej dzieci, podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są
    odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
    stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady
    indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest
    szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować
    ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
    W konsekwencji, aby korzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów na zasadach
    w nich przewidzianych należy posiadać ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać
    samotnie dziecko/dzieci.
    Do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci ustawodawca zaliczył zarówno osoby,
    które nigdy nie zawierały związku małżeńskiego (panna, kawaler), jak i osoby, których
    związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został
    rozwiązany poprzez prawomocne orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie
    wychowującą dzieci jest również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w
    rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw
    rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.
    Mając zatem na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzam, że w
    przedmiotowej sprawie nie została spełniona ustawowa przesłanka pozwalająca na
    uznanie Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko, tj. nie należy Pani do jednej z
    kategorii osób wymienionych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tj. nie jest Pani panną, wdową, rozwódką albo osobą, w stosunku do której
    orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w
    związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
    karę pozbawienia wolności), stanowiącym zamknięty katalog osób uznanych przez
    ustawodawcę za osobę samotnie wychowującą dziecko.
    Jak sama Pani wskazała we wniosku, od 13 maja 2023 r. pozostaje Pani w powtórnym
    związku małżeńskim. Okoliczność, że Pani obecny mąż nie jest biologicznym ojcem Pani
    dzieci, nie przysposobił Pani dzieci, koszty utrzymania pełnoletnich dzieci w 2024 r.
    spoczywały wyłącznie na Pani, pozostaje bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Będąc
    od maja 2023 r. osobą w związku małżeńskim nie spełnia Pani warunków z art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalających na uznanie Pani za
    osobę samotnie wychowującą dzieci w 2024 r. Nie była Pani bowiem w 2024 r. panną,
    rozwódką, czy wdową, nie pozostawała Pani w orzeczonej przez sąd między Panią i Pani
    mężem separacji, a małżonek nie odbywał kary pozbawienia wolności. Ponadto fakt, że
    pozostaje Pani w związku małżeńskim, a władzę rodzicielską w stosunku do dzieci posiada
    tylko Pani, nie oznacza, że pod względem prawnym Pani sytuacja jest analogiczna jak
    osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw
    rodzicielskich. Wskazać bowiem należy, że skoro obecny mąż nie przysposobił Pani dzieci i
    takich praw rodzicielskich w ogóle nie posiada, więc nie mógł być też ich pozbawiony, to
    przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w tym zakresie
    nie odnosi się do Pani.
    Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24:
      Z powołanych uregulowań prawnych jednoznacznie wynikają przesłanki
      podmiotowe warunkujące skorzystanie z preferencji podatkowej dla osób samotnie
      wychowujących dzieci. Nie może budzić wątpliwości, że skorzystać z rzeczonej ulgi
      mogą jedynie osoby tam enumeratywnie wymienione, tj. samotnie wychowująca
      dzieci osoba będąca panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką,
      rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu
      odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw
      rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w
      roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci.
      Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organu, że skoro omawiana preferencja
      uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby
      samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie może niej skorzystać,
      gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. Samo złożenie pozwu o rozwód nie jest
      wystarczające dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ
      status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o
      rozwiązaniu małżeństwa. Zatem nie będąc w okresie od 2021-2023 roku panną,
      wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w
      rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim,
      której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę
      pozbawienia wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu „osoby
      samotnie wychowującej dzieci”.

    W prawomocnym wyroku z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1180/21, Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Warszawie w odniesieniu do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że:
      W ocenie sądu, organ interpretacyjny prawidłowo wskazał, że powołany przepis
      wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osoby samotnie
      wychowującej dzieci. Zgodzić się też należy z Dyrektorem KIS, że przepis odwołuje się
      do statusu cywilnoprawnego takich osób, jak i faktu samotnego wychowywania dzieci
      /dziecka.
      Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 grudnia 2021 roku w sprawie sygn. akt II
      FSK 775/19 wyjaśnił, że ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny) do kręgu
      osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę, która nie
      pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową, wdowcem,
      rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację);
      lub (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jednakże
      obie kategorie podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego opodatkowania
      swoich dochodów, muszą spełnić warunek samotnego wychowywania dziecka w
      roku podatkowym (...).
      (...) Jednakże sama ta okoliczność – faktycznego samotnego wychowywania dziecka -
      nie jest wystarczająca dla rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie
      wychowującej dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.
      Z treści powołanego przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, wynika, że obok faktycznego
      samotnego wychowywania dziecka, skarżący winien spełniać jeszcze jedno kryterium
      odnoszące się do stanu cywilnego. Mianowicie w roku podatkowym 2020, skarżący
      powinien mieć status osoby nie pozostającej w związku małżeńskim, bądź osoby
      pozostającej w związku małżeńskim, ale równocześnie w takiej sytuacji, że małżonek
      został pozbawiony prawa rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (...).
    Podsumowując stwierdzam, że w świetle przedstawionego opisu sprawy i obowiązującego
    stanu prawnego, nie przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych za 2024 r.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych

    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (ojca Pani dzieci).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.