Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.430.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Określenie miejsca świadczenia usługi głównej (kolokacji) oraz
usług pomocniczych.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce opodatkowania
usługi-usługi informatyczne
usługi-usługi kompleksowe
usługi-usługi związane z nieruchomościami
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie określenia miejsca świadczenia usługi głównej
    (kolokacji) oraz usług pomocniczych nierozerwalnie z nią związanymi. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „A.”) jest rezydentem podatkowym w Polsce.
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od całości
    swoich dochodów w Polsce oraz jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
    Wnioskodawca zamierza zawierać i zawiera umowy o świadczenie usług kolokacyjnych na
    rzecz podmiotów (podatników) posiadających siedzibę zarówno na terytorium Unii
    Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego, jak i poza tym obszarem między
    innymi w Azji, lub takich krajach jak Stany Zjednoczone, Ukraina oraz inne (dalej: „Klienci”).
    Klienci są podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą i zawierane transakcje mają
    charakter business to business.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż świadczona przez Wnioskodawcę usługa kolokacyjna
    (ang. colocation service) to usługa polegająca na udostępnieniu przez Wnioskodawcę jako
    centrum danych infrastruktury technicznej, oraz elementów pomocniczych takich jak
    zasilanie gwarantowane, warunki środowiskowe (stały zakres temperatur i wilgotności
    (chłodzenie)) zabezpieczenia fizyczne dla urządzeń technicznych (np. serwerów)
    instalowanych przez Klientów. A. na potrzeby realizowanych usług dysponuje
    odpowiednim zapleczem personelu technicznego, który jest w stanie zapewnić
    funkcjonalność świadczonej Klientom usługi.
    Klienci przy wykorzystaniu urządzeń zarządzanych przez Wnioskodawcę wykonują
    czynności związane ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych i informatycznych na
    rzecz swoich klientów lub na własne potrzeby.
    W ramach elementów usługi kolokacyjnej, Wnioskodawca wykonuje:
        czynności instalacyjne związane z uruchomieniem przez A. usługi;
        usługę kolokacji urządzeń, która jest rozliczana z Klientami w większości na
        podstawie umów długoterminowych;
        usługi pomocy technicznej związanej z zdalną obsługą infrastruktury (tzw. remote
        hands);
        usługę udostępniania obiektów infrastrukturalnych związanych z usługą kolokacji;
        zapewnienie stałego dostępu do zasilania gwarantowanego;
        zabezpieczenia infrastruktury Klientów przed dostępem osób trzecich zgodnie ze
        standardami bezpieczeństwa wymaganymi przez Klientów.
    Klienci jako usługi dodatkowe mają ponadto możliwość wynajmu zarówno całych
    serwerowni, jak i konkretnych elementów przestrzeni technicznej (szaf serwerowych,
    boxów, itp.). Wnioskodawca pragnie wskazać, iż wyposażenie szaf serwerowych,
    serwerowni i boxów może być dostosowane do konkretnych potrzeb Klienta, tj. istnieje
    możliwość przygotowania dowolnego wyposażenia szafy/serwerowni w zakresie zasilania,
    telekomunikacji czy zabezpieczenia przed nieautoryzowanym dostępem. Dodatkowo
    Wnioskodawca oferuje system monitoringu środowiska, który pozwala na kontrolę i
    rejestrację kluczowych parametrów takich jak temperatura, wilgotność powietrza i moc
    pobierana przez urządzenia Klienta.

    Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż infrastruktura należąca do Klientów (np. serwery),
    która jest elementem usługi kolokacji:
        nie stanowi w żadnym wypadku części składowej budynków/budowli należących do
        A.;
        stanowi elementy ruchome, które mogą być wnoszone i wynoszone przez Klientów.
        Nie są one przymocowane na stałe do podłoża, ścian czy sufitu budynku i można je
        zdemontować;
        jej przeniesienie nie uszkodziłoby budynku ani nie wpłynęłoby na zmianę stanu
        budynku/budowli należących do Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca w ramach rozliczeń z Klientami zasadniczo pobiera wynagrodzenie
    (zależnie od konkretnej umowy z Klientem) za świadczenie usług kolokacji, oraz za usługi
    techniczne i pomocnicze (takie jak przyłączenie usługi, obsługa techniczna itp.). A. ponadto
    obciąża Klientów kosztami energetycznego zasilania gwarantowanego i innych mediów
    związanych z użytkowaniem przez nich infrastruktury kolokowanej przez A.
    Usługa kolokacji najczęściej powiązana jest ze świadczeniem przez Wnioskodawcę na
    rzecz Klienta innych usług.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż przedmiotem niniejszego Wniosku są usługi, które
    będą fakturowane (rozliczane) w okresach rozliczeniowych po dacie wydania interpretacji
    podatkowej będącej przedmiotem niniejszego Wniosku.

## Pytanie

Czy miejsce świadczenia wskazanej w przedstawionym zdarzeniu przyszłym usługi głównej
    (kolokacji) oraz usług pomocniczych nierozerwalnie związanych z usługą główną, na rzecz
    Klientów należy ustalić zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy ustalenia miejsca świadczenia wskazanych w przedstawionym
    zdarzeniu przyszłym na rzecz Klientów należy dokonywać zgodnie z art. 28b Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej: „Ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów
    zgodnie z art. 7 ustawy o VAT.
    Przepis art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT ustanawia zasadę terytorialności, według której
    odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wtedy, gdy miejscem świadczenia usług jest terytorium kraju, w rozumieniu art. 2 pkt 1
    Ustawy o VAT. Zgodnie z art. 2 pkt 1 Ustawy o VAT, przez terytorium kraju rozumie się
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (z zastrzeżeniem art. 2a).
    Zgodnie natomiast z artykułem 28b ust. 1 Ustawy o VAT, co do zasady miejscem
    świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. W przypadku jednak, gdy usługi
    są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika,
    które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem
    świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

    Miejsce świadczenie usług związanych z nieruchomościami - tj. których kluczowym
    elementem jest majątek nieruchomy.
    Z powyżej wskazanych przepisów wynika zatem, że co do zasady usługi świadczone na
    rzecz podatnika są opodatkowane w miejscu, gdzie znajduje się siedziba działalności
    gospodarczej usługobiorcy. Jednakże od tej zasady przewidziano szereg wyjątków.
    Jednym z nich jest art. 28e Ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług
    związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców,
    pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub
    obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do
    użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania
    i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego,
    jest miejsce położenia nieruchomości.
    W przypadku „usług związanych z nieruchomościami”, zgodnie z art. 28e Ustawy o VAT,
    miejscem ich świadczenia jest w każdej sytuacji (bez względu na to, kto jest nabywcą tych
    usług) miejsce położenia nieruchomości, z którą są związane.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż z dniem 1 stycznia 2017 r. w życie weszły dwa nowe
    przepisy rozporządzenia Rady 282/2011, art. 31a i 31b, z których zwłaszcza ten pierwszy
    jest szczególnie istotny jako doprecyzowanie regulacji art. 47 dyrektywy 2006/112/WE
    które powinny wprost być wskazówką interpretacyjną zakresu regulacji 28e Ustawy o VAT.
    W świetle ww. zmiany usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47
    dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco
    bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco
    bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
        gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy
        usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;
        gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
        mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Ww. regulacje rozporządzenia wskazują, iż jako usług związanych z nieruchomością, nie
    należy rozumieć między innymi usług:
        przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część
        nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
        świadczenia usług reklamowych, nawet jeżeli wiąże się to z wykorzystaniem
        nieruchomości;
        instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli
        maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie
        są lub nie stają się częścią nieruchomości.
    Usługi kolokacji jako usługi kompleksowe
    W ocenie Wnioskodawcy usługi kolokacji należy kwalifikować jako usługi kompleksowe.
    Wynika to z faktu, iż:

        Klient zasadniczo jest zainteresowany zakupem usługi kolokacyjnej, natomiast
        usługi pomocnicze takie jak zapewnienie zasilania gwarantowanego, warunków
        środowiskowych, czy zabezpieczenie fizyczne urządzeń technicznych - nie miałby
        dla Klienta wartości/użyteczności bez zakupu usługi głównej (kolokacyjnej);
        ww. usługi pomocnicze są nierozerwanym elementem usługi kolokacji mający w
        stosunku do niej charakter pomocniczy i z punktu widzenia Klienta ich zakup
        niezależnie od usługi kolokacyjnej nie byłby celowy.
    W związku z tym, usługi kolokacji powinny być traktowane jako usługa kompleksowa na
    potrzeby podatku VAT.
    Brak związku z nieruchomością usług kolokacji świadczonych przez Wnioskodawcę
    Biorąc pod uwagę fakt, iż:
        istotą usługi kolokacji jest udostępnianie przez Wnioskodawcę jako centrum danych
        infrastruktury technicznej oraz elementów pomocniczych i zaplecza osobowego,
        zapewnienie zasilania gwarantowanego, warunków środowiskowych (jak
        chłodzenie), zabezpieczenia fizycznego dla urządzeń technicznych (np. serwerów)
        instalowanych przez Klientów;
        usługa kolokacji nie jest związana bezpośrednio z wynajmem/udostępnianiem
        nieruchomości - a nieruchomość nie jest jej elementem kluczowym z perspektywy
        Klienta. Usługa kolokacji koncentruje się na dostarczeniu właściwego otoczenia dla
        funkcjonowania sprzętu IT Klienta, a nie na udostępnieniu do korzystania
        konkretnej nieruchomości. Lokalizacja nieruchomości nie ma znaczenia dla
        wykonania usługi. Istotą jest spełnienie technicznych parametrów usługi, a
        głównym zamiarem Klientów jest uzyskanie profesjonalnego wsparcia i
        zabezpieczenia należącego do nich sprzętu, a nie korzystanie z konkretnego
        budynku czy pomieszczenia;
        istotą tej usługi nie jest zmiana prawnego ani fizycznego stanu nieruchomości.
        Sprzęt Klientów nie jest trwale połączony z budynkiem, co umożliwia jego
        swobodny demontaż i przeniesienie bez naruszania struktury lub zmiany
        charakteru nieruchomości;
        przedmiotem zawieranych z Klientami umów jest zasilanie gwarantowane wraz z
        chłodzeniem i innymi niezbędnymi warunkami środowiskowymi, a zawierane
        umowy nie mają cech właściwych dla umów najmu. Przestrzeń, w której
        Wnioskodawca świadczy usługi kolokacji jest współdzielona, a sprzęt należący do
        innych Klientów może być ulokowany w tym samym segmencie/budynku/kampusie
        (kompleksie budynków/infrastruktury będący własnością A.);
        sposób i zasady dostępu do infrastruktury Klientów, określa i wykonuje A. (na
        podstawie umowy zawartej z Klientami i regulaminu świadczenia usług kolokacji);
        usługa kolokacji nie prowadzi do zmiany prawnego lub fizycznego stanu
        nieruchomości.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku usług kolokacji (i związanych z nimi
    usług pomocniczych) opisanych w stanie faktycznych nie znajdzie zastosowania art. 28e

    Ustawy o VAT, a tym samym dla ustalenia miejsca świadczenia wskazanych w
    przedstawionym zdarzeniu przyszłym na rzecz Klientów należy dokonywać zgodnie z art.
    28b Ustawy o VAT.
    Linia organów podatkowych potwierdzająca stanowisko Wnioskodawcy
    a. Brak związku usługi kolokacji z nieruchomością
    Opodatkowanie usług kolokacji na potrzeby VAT jako usług nie związanych z
    nieruchomościami znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów
    podatkowych.
    W szczególności:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego
      2025 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-2.4012.689.2024.1.AP potwierdził, że usługi kolokacji
      wraz z usługami pomocniczymi nie stanowią usług związanych z nieruchomościami w
      rozumieniu art. 28e ustawy o VAT i art. 31a Rozporządzenia wykonawczego. W
      interpretacji tej stwierdzono, że:
      „świadczone przez Państwa usługi kompleksowe, w skład których wchodzą usługi
      kolokacji i usługi pomocnicze nierozerwalnie z nimi związane, nie stanowią usług
      związanych z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy i art. 31a
      Rozporządzenia wykonawczego".
    - W interpretacji indywidualnej z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-
      3.4012.436.2024.3.MPU Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził zaś, że:
      „usługa kolokacji, nie jest usługa związaną z nieruchomością, o których mowa w art.
      28e ustawy. (...) Należy go zatem uznać za zasadniczy warunek, a w przypadku jego
      niespełnienia (co ma miejsce w zaistniałej sytuacji) nie można uznać świadczonej
      usługi za usługę związaną z nieruchomością. Charakter usługi kolokacji wskazuje, że
      nie jest ona w sensie ścisłym usługą związaną z nieruchomością, ponieważ co prawda
      jest ona świadczona przy wykorzystaniu nieruchomości, jednak nie sama
      nieruchomość jest przedmiotem tej usługi. Przedmiotem usługi kolokacji są rzeczy
      ruchome tj. sprzęt klientów, przyjmowany przez Wnioskodawcę do jego pomieszczeń.
      Należy uznać, że działania Wnioskodawcy są skierowane na zapewnienie
      prawidłowego środowiska dla nieprzerwanego działania sprzętu klientów, a nie samo
      sobie udostępnienie nieruchomości”.
    - Powyższe stanowisko potwierdza także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
      interpretacji indywidualnej z dnia 8 lipca 2024 r., o sygnaturze 0114-KDIP1-
      2.4012.209.2024.2.AP w której wskazał, iż:
      „To, że serwerownia (Data Center) usługodawcy jest zlokalizowana w danej, konkretnej
      nieruchomości, nie oznacza, że staje się ona automatycznie częścią nieruchomości, a
      więc nie można wywieść wniosku, że usługi kolokacji będą wiązały się bezpośrednio z
      konkretną nieruchomością. Serwer jest elementem ruchomym, umiejscowionym
      tymczasowo w serwerowni w związku z zawartą umową, a realizacja usługi nie wpływa
      w żaden sposób na strukturę własnościową elementów niezbędnych dla usługi
      kolokacji świadczonej na Państwa rzecz. Z punktu widzenia Spółki - jako usługobiorcy -
      istotna jest możliwość użytkowania serwerów, a nie sama nieruchomość, w której te
      serwery się znajdują. Serwer nie jest przytwierdzony do podłoża, ścian ani sufitu
      budynku, można go zdemontować. Zdemontowanie i przeniesienie serwera nie
      wpłynęłoby na uszkodzenie ani na zmianę stanu fizycznego budynku. Istotą
      świadczonych na Państwa rzecz usług jest przechowywanie serwerów, zapewnienie
      warunków do ich prawidłowego funkcjonowania i ich bezpieczeństwa oraz udzielenie
      ewentualnej pomocy techniczno-informatycznej.
      Tym samym należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku świadczenie kompleksowe,
      polegające na świadczeniu usług kolokacji i usług powiązanych nie jest związane z
      nieruchomością. W konsekwencji do przedmiotowych usług art. 28e ustawy nie

      znajduje zastosowania. W tym przypadku, miejsce świadczenia, a tym samym miejsce
      opodatkowania przedmiotowych usług należy ustalić na podstawie art. 28b ust. 1
      ustawy. Co istotne, wskazali Państwo, że nie macie siedziby ani stałego miejsca
      prowadzenia działalności na terytorium Polski, a zatem miejscem świadczenia, a
      zarazem opodatkowania usługi kolokacji sprzętu informatycznego i usług powiązanych
      nie będzie terytorium Polski, ale miejsce gdzie Państwa Spółka (jako usługobiorca)
      posiada siedzibę działalności gospodarczej”.
    b. Kompleksowy charakter usług kolokacji
    Kwestia kompleksowości usług złożonych w przypadku istnienia kluczowej usługi
    dominującej i usług pomocniczych, była analizowana zarówno w orzecznictwie
    europejskim jak i polskim. W ocenie Wnioskodawcy orzecznictwo to może być wprost
    odnoszone do usług kolokacji, które posiadają istotny dla Klienta element usługi głównej
    (kolokacja), oraz usługi pomocnicze/poboczne - które służą realizacji usługi głównej.
    Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 maja 2012 r., sygn. akt I FSK
    1154/11 NSA stwierdził, że:
    „Kryteria określenia, czy dana czynność złożona powinna zostać zakwalifikowana jako
    dostawa towarów, czy jako świadczenie usług wskazał Trybunał w wyroku z 29 marca 2007
    r., w sprawie C-111/05, Aktiebolaget NN przeciwko Skatteverket, który podał, że należy
    zidentyfikować przede wszystkim elementy dominujące. Z orzecznictwa Trybunału wynika
    również, że w przypadku jednej, złożonej transakcji dane świadczenie musi być uznane za
    pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi dla klientów celu samego
    w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.
    Podkreślono w nim także, że koszt materiałów i prac nie może samodzielnie mieć
    decydującego znaczenia.”
    Wnioski
    Usługi kolokacji są charakterystyczne dla branży telekomunikacyjnej i IT, gdzie kluczowe
    znaczenie ma zapewnienie ciągłości działania systemów informatycznych, a nie
    korzystanie z konkretnej nieruchomości. Traktowanie tych usług jako związanych z
    nieruchomością byłoby sprzeczne z praktyką rynkową i ekonomiczną istotą tych usług.
    Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że miejsce
    świadczenia usługi głównej (kolokacji) oraz usług pomocniczych z nią związanych należy
    ustalić zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, tj. według siedziby usługobiorcy. W
    przypadku Klientów posiadających siedzibę poza terytorium Polski, miejscem świadczenia
    usług będzie terytorium państwa siedziby usługobiorcy.
    Mając na uwadze powyższe argumenty, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie
    prawidłowości przedstawionego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;

        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Zgodnie z art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług
    Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    W myśl art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady usługa świadczona na
    rzecz podatnika, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i,

    art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby
    działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu
    niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest
    stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest
    świadczona.
    Od powyższej zasady ustawodawca przewidział szereg wyjątków, wskazując m.in.
    szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług związanych m.in. z
    nieruchomościami.
    I tak zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami,
      usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak
      ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i
      używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce
      położenia nieruchomości.
    Wskazany przepis stanowi implementację przepisu art. 47 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z
    dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1), zgodnie z którym:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze
      hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w
      miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania
      nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce,
      w którym znajduje się dana nieruchomość.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1)
    zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) -
    zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił,
    na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
      a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która
      może stać się przedmiotem własności i posiadania;
      b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim
      osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób
      zdemontować lub przenieść;
      c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji,
      bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody
      i windy;
      d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
      konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub
      konstrukcji.

    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z
      daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni
      związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
      a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element
      składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
      świadczonych usług;
      b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
      mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych
    usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem
    stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282
    /2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług
    związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47
    dyrektywy 2006/112/WE.
    Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
        a) opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną
          działkę, bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;
        b) świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;
        c) wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące
          budynku lub jego części;
        d) budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe
          dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych,
          kanalizacyjnych i podobnych;
        e) prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew,
          nawadnianie i nawożenie;
        f) badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;
        g) szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa
          jest wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości
          nieruchomości jako zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i
          strat w przypadku sporów;
        h) wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c),
          łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części
          nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
        i) świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o
          podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do
          użytku jako kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu
          na podstawie praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i
          podobnych;
        j) przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do
          wykorzystania nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na
          korzystanie z części nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub
          polowanie, przyznawanie dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub
          korzystanie z infrastruktury, za którą pobiera się opłaty, takiej jak most lub
          tunel;

        k) utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami
          jak sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;
        l) utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów
          gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;
        m)instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub
          zamontowaniu są uznane za nieruchomość;
        n) utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad
          maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;
        o) zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w
          nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości
          komercyjnej, przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub
          na jego rzecz;
        p) pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz
          ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub
          praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one
          traktowane jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3
          lit. d);
        q) usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości,
          ustanowieniem lub przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach
          lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one
          traktowane tak jak rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie
          umów kupna lub sprzedaży nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku
          której dochodzi do zmiany stanu prawnego nieruchomości, nie zostaje
          przeprowadzona.
    W art. 31a ust. 3 Rozporządzenia wykonawczego 282/2011 zdefiniowano katalog
    przesłanek negatywnych tj. usług które nie są uznawane za związane z nieruchomościami:
        a) opracowania planów budynku lub jego części, jeżeli nie są one przeznaczone na
          określoną działkę;
        b) przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część
          nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
        c) świadczenia usług reklamowych, nawet jeżeli wiąże się to z wykorzystaniem
          nieruchomości;
        d) pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o
          podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do
          użytku jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej;
        e) udostępniania miejsca na stoisko podczas targów lub wystaw, łącznie z innymi
          powiązanymi usługami umożliwiającymi wystawcy przedstawienie towarów,
          takimi jak projekt stoiska, transport i przechowywanie towarów, udostępnianie
          maszyn, okablowanie, ubezpieczenie i reklama;
        f) instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli
          maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które
          nie są lub nie stają się częścią nieruchomości;
        g) zarządzania portfelem inwestycji w nieruchomości;
        h) usług prawnych powiązanych z umowami, innych niż objęte ust. 2 lit. q), łącznie
          z doradztwem dotyczącym warunków umowy dotyczącej przeniesienia
          nieruchomości lub wykonania takiej umowy lub też udowodnienia istnienia
          takiej umowy, jeżeli takie usługi nie dotyczą przeniesienia tytułu do
          nieruchomości.

    Rozwiązania wprowadzone powyższym rozporządzeniem 282/2011 mają na celu
    doprowadzić w całej Unii Europejskiej do wspólnej wykładni i spójnego stosowania
    przepisu szczególnego, jakim jest art. 47 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowani
    jako czynny podatnik VAT. Zamierzacie zawierać umowy o świadczenie usług
    kolokacyjnych na rzecz podmiotów (podatników) posiadających siedzibę zarówno na
    terytorium Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego, jak i poza tym
    obszarem między innymi w Azji, lub takich krajach jak Stany Zjednoczone, Ukraina oraz
    inne (Klienci). Klienci są podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą i zawierane
    transakcje mają charakter business to business.
    Świadczona przez Państwa usługa kolokacyjna to usługa polegająca na udostępnieniu
    infrastruktury technicznej, oraz elementów pomocniczych takich jak zasilanie
    gwarantowane, warunki środowiskowe (stały zakres temperatur i wilgotności (chłodzenie)
    zabezpieczenia fizyczne dla urządzeń technicznych (np. serwerów) instalowanych przez
    Klientów. Klienci przy wykorzystaniu urządzeń, zarządzanych przez Państwa, wykonują
    czynności związane ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych i informatycznych na
    rzecz swoich klientów lub na własne potrzeby. W ramach elementów usługi kolokacyjnej
    wykonujecie Państwo:
        czynności instalacyjne związane z uruchomieniem usługi;
        usługę kolokacji urządzeń, która jest rozliczana z Klientami w większości na
        podstawie umów długoterminowych;
        usługi pomocy technicznej związanej z zdalną obsługą infrastruktury (tzw. remote
        hands);
        usługę udostępniania obiektów infrastrukturalnych związanych z usługą kolokacji;
        zapewnienie stałego dostępu do zasilania gwarantowanego;
        zabezpieczenia infrastruktury Klientów przez dostępem osób trzecich zgodnie ze
        standardami bezpieczeństwa wymaganymi przez Klientów.
    Usługa kolokacji najczęściej powiązana jest ze świadczeniem przez Państwa na rzecz
    Klienta innych usług. Klienci jako usługi dodatkowe mają ponadto możliwość wynajmu
    zarówno całych serwerowni, jak i konkretnych elementów przestrzeni technicznej (szaf
    serwerowych, boxów, itp.). Wyposażenie szaf serwerowych, serwerowni i boxów może być
    dostosowane do konkretnych potrzeb Klienta, tj. istnieje możliwość przygotowania
    dowolnego wyposażenia szafy/serwerowni w zakresie zasilania, telekomunikacji czy
    zabezpieczenia przed nieautoryzowanym dostępem. Dodatkowo oferujecie Państwo
    system monitoringu środowiska, który pozwala na kontrolę i rejestrację kluczowych
    parametrów takich jak temperatura, wilgotność powietrza i moc pobierana przez
    urządzenia Klienta.
    Infrastruktura należąca do Klientów (np. serwery), która jest elementem usługi kolokacji:
        nie stanowi w żadnym wypadku części składowej budynków/budowli należących do
        Państwa;
        stanowi elementy ruchome, które mogą być wnoszone i wynoszone przez Klientów.
        Nie są one przymocowane na stałe do podłoża, ścian czy sufitu budynku i można je
        zdemontować;
        jej przeniesienie nie uszkodziłoby budynku ani nie wpłynęłoby na zmianę stanu
        budynku/budowli należących do Państwa.

    W ramach rozliczeń z Klientami zasadniczo pobieracie Państwo wynagrodzenie za
    świadczenie usług kolokacji, oraz za usługi techniczne i pomocnicze (takie jak przyłączenie
    usługi, obsługa techniczna itp.). Ponadto obciążacie Państwo Klientów kosztami
    energetycznego zasilania gwarantowanego i innych mediów związanych z użytkowaniem
    przez nich infrastruktury.
    W związku z tak przedstawionym stanem sprawy, powzięli Państwo wątpliwość, czy
    miejsce świadczenia wykonywanej przez Państwa usługi głównej (kolokacji) oraz usług
    pomocniczych nierozerwanie związanych z tą usługą, należy ustalić zgodnie z art. 28b ust.
    1 ustawy VAT.
    Wskazać w tym miejscu należy, że co do zasady każde świadczenie dla celów
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i
    niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu
    widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów
    podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone
    dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową,
    obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności
    wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej,
    zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla
    traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
    Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał
    Sprawiedliwości UE, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej
    Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347, str. 1 z późn. zm.). W szczególności w wyroku w sprawie C-
    349/96 Card Protection Plan Ltd., Trybunał uznał, że każde świadczenie usług powinno
    być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa
    lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz
    konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym
    jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla
    celów podatku od wartości dodanej.
    Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się
    ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi do jednego celu. Na usługę złożoną
    składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego
    celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia
    pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu
    samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi
    zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej
    wówczas, gdy cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę
    główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.
    Z wniosku wynika, że zasadniczo pobieracie Państwo wynagrodzenie za świadczenie usług
    kolokacji oraz za usługi techniczne i pomocnicze (takie jak przyłączenie usługi, obsługa
    techniczna, itp.). Ponadto obciążacie Państwo Klientów kosztami zasilania i innych mediów
    związanych z użytkowaniem infrastruktury. Dodatkowo oferujecie Państwo kontrolę i
    rejestrację kluczowych parametrów, takich jak temperatura, wilgotność powietrza i moc
    pobierana przez urządzenia Klienta, które są istotne z punktu widzenia prawidłowego
    funkcjonowania urządzeń Klienta.
    Zatem zasadniczym celem wykonywanych przez Państwa usług jest zapewnienie
    funkcjonowania urządzeń Klienta w obiektach związanych z usługą kolokacji, a
    poszczególne czynności wykonywane przez Państwa Spółkę przyczyniają się do
    prawidłowego realizowania usługi podstawowej (usługi kolokacji). Tym samym świadczone

    przez Państwa usługi kolokacji i usługi pomocnicze, nierozerwalnie powiązane z usługą
    główną, stanowią usługę kompleksową, gdzie elementem dominującym jest usługa
    kolokacji.
    Odnosząc się do miejsca świadczenia i opodatkowania usług będących przedmiotem
    Państwa wniosku w pierwszej kolejności należy zastrzec, że art. 28e ustawy jest przepisem
    szczególnym, którego zakres nie może być interpretowany rozszerzająco. Z orzecznictwa
    Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że aby świadczenie usług mogło zostać
    uznane za związane z nieruchomością w rozumieniu tego przepisu, konieczne jest, by
    świadczenie to było związane z wyraźnie określoną nieruchomością i by sama
    nieruchomość stanowiła przedmiot owego świadczenia. Tak jest w szczególności wówczas,
    gdy wyraźnie określoną nieruchomość należy uznać za konstytutywny element
    świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia
    (zob. podobnie wyrok z dnia 27 czerwca 2013 r., RR Donnelley Global Turnkey Solutions
    Poland, C-155/12, EU:C:2013:434, pkt 34, 35).
    Zgodnie z przepisami art. 31a ust. 3 lit. b rozporządzenia wykonawczego, usługi związane
    z przechowywaniem (magazynowaniem) towarów nie mogą być uznane za usługi
    związane z nieruchomością, jeżeli usługobiorcy nie przysługuje wyłączne prawo do
    używania części nieruchomości, w której przechowuje towar.
    Powyższe potwierdził TSUE w sprawie C-215/19, wskazując, że: „Artykuł 47 dyrektywy 2006
    /112, zmienionej dyrektywą 2008/8, oraz art. 31a rozporządzenia wykonawczego Rady
    (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy
    2006/112, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z 7
    października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że usługi przechowywania w
    centrum danych, w ramach których świadczący je usługodawca udostępnia swoim
    klientom szafy serwerowe, by mogli oni zainstalować w nich własne serwery, oraz
    dostarcza im dodatkowe towary i świadczy na ich rzecz dodatkowe usługi, takie jak
    energia elektryczna i różne usługi w celu zapewnienia użytkowania tych serwerów w
    optymalnych warunkach, nie stanowią usług związanych z nieruchomością w rozumieniu
    tych przepisów, jeżeli owym klientom nie przysługuje - czego zbadanie należy do sądu
    odsyłającego - wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której zainstalowano
    szafy”.
    Orzecznictwo, jak wskazuje Trybunał w wyroku C-215/19, zostało zasadniczo
    skodyfikowane w art. 31a ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011,
    stanowiącym, że usługi związane z nieruchomością, o których mowa w art. 47 dyrektywy
    VAT, obejmują jedynie te usługi, które wykazują wystarczająco bezpośredni związek z
    nieruchomością, co ma miejsce, po pierwsze, w przypadku, gdy usługi te wywodzą się z
    nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem
    centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług, a po drugie, w
    przypadku, gdy usługi te są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej
    przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa,
    należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi kompleksowe, w skład których
    wchodzą usługi kolokacji i usługi pomocnicze nierozerwalnie z nimi związane, nie stanowią
    usług związanych z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy i art. 31a
    rozporządzenia 282/2011. W przypadku przedmiotowych usług, mimo tego, że odnoszą
    się i będą odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości (na której znajduje się
    obiekt kolokacyjny), identyfikowalnej co do jej położenia, to jednak Państwa celem jest
    świadczenie kompletnej i spójnej usługi polegającej na prawidłowym funkcjonowaniu
    powierzonych Państwu urządzeń Klienta. Ze specyfiki świadczonych usług wynika, że nie
    mają one wpływu na zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Urządzenia Klientów nie stanowią integralnej części budynku, nie są przymocowane na
    stałe do podłoża, ścian czy sufitu budynku i można je zdemontować. Przeniesienie
    urządzeń nie uszkodziłoby budynku, ani nie wpłynęło na zmianę jego stanu fizycznego. W

    takim sensie nieruchomość nie jest i nie będzie elementem centralnym świadczonych
    usług, a więc nie można ich kwalifikować jako usług związanych z nieruchomością.
    Z samego charakteru usług kolokacji wynika też, że co do zasady polegają one bardziej na
    współdzieleniu przestrzeni i obsłudze urządzeń usługobiorcy przez wyspecjalizowane
    firmy, niż wynajmie (przez usługobiorcę) na własny użytek konkretnej nieruchomości. To,
    że Państwa obiekty (użytkowane do świadczenia usług kolokacji) są zlokalizowane w
    konkretnej nieruchomości, nie oznacza, że stają się one automatycznie częścią
    nieruchomości, a więc nie można wywieść wniosku, że usługi kolokacji będą wiązały się
    bezpośrednio z konkretną nieruchomością. Z punktu widzenia Klienta - jako usługobiorcy -
    istotna jest możliwość użytkowania urządzeń, a nie sama nieruchomość, w której się
    znajdują. Istotą świadczonych przez Państwa usług jest więc przechowywanie urządzeń
    Klienta oraz zapewnienie warunków do prawidłowego ich funkcjonowania. Tym samym
    należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku świadczenie kompleksowe, polegające na
    świadczeniu usługi głównej (kolokacji) i usług pomocniczych nierozerwalnie z nią
    związanych, nie jest związane z nieruchomością. W konsekwencji do przedmiotowych
    usług nie znajdzie zastosowania art. 28e ustawy. W tym przypadku, miejsce świadczenia, a
    tym samym miejsce opodatkowania przedmiotowych usług należy ustalić na podstawie
    art. 28b ust. 1 ustawy.
    Co istotne wskazali Państwo, że Klienci są podmiotami prowadzącymi działalność
    gospodarczą, posiadającymi siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Unii
    Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w Azji lub krajach, takich jak USA czy
    Ukraina, tj. poza terytorium Polski, zatem - w przypadku gdy Klienci nie posiadają stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w innym kraju niż kraj ich siedziby -
    miejscem świadczenia, a zarazem opodatkowania usługi głównej (kolokacji) i usług
    pomocniczych do niej nie będzie terytorium Polski, ale miejsce gdzie Państwa Klient
    (usługobiorca) posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    Podsumowując, Państwa stanowisko, że miejsce świadczenia usługi głównej (kolokacji)
    oraz usług pomocniczych, nierozerwalnie związanych z usługą główną, na rzecz Klientów
    należy ustalić zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać
    za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.