Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.912.2025.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków
związanych z realizacją Inwestycji.
Słowa kluczowe: budynek-budynek usługowy
czynności-czynności opodatkowane
dzierżawa
odliczenia-prawo do odliczenia
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków
    związanych z realizacją Inwestycji pn. „...”.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – 6 października 2025 r. (data wpływu)
    oraz pismem z 8 października 2025 r. (data wpływu) i z 14 listopada 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Związek Powiatowo-Gminny „...” jest związkiem międzygminnym utworzonym na
    podstawie ustawy o samorządzie powiatowym i ustawy o samorządzie gminnym.
    Członkami Związku są: Gmina ...(„Gmina”), Gmina ..., Gmina ..., Gmina ... oraz Powiat ... .
    Związek został utworzony m.in. w celu realizacji projektu „...” („Inwestycja” lub „Centrum”)
    oraz pozyskania na ten cel dofinansowania zewnętrznego. Związek jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem od towarów i usług.
    Przedmiotem Inwestycji była budowa (...). Centrum może być również wykorzystywane do
    prowadzenia działalności gastronomicznej, kulturalnej – z uwagi na uniwersalny charakter
    budynku.
    Inwestycja została dofinansowana ze środków zewnętrznych z programu Rządowy
    Fundusz Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych („Dofinansowanie”). Zgodnie z
    wnioskiem o udzielenie Promesy nr ... oraz promesą dofinansowania Inwestycji z
    Rządowego Funduszu Polski Ład: Programu Inwestycji Strategicznych nr ... („Promesa”)
    wartość Inwestycji ustalono na ... zł brutto. Wartość dofinansowania Promesy ustalono w
    kwocie ... zł brutto (co stanowi 69,39% podstawy dofinansowania). Z umowy z wykonawcą
    Inwestycji wynika, że jej wartość wyniosła ... zł brutto, w tym ... zł VAT. Związek był i jest
    inwestorem w odniesieniu do budowy Centrum. W zakresie realizacji Inwestycji Związek
    ponosił wydatki inwestycyjne udokumentowane przez dostawców oraz wykonawców
    wystawionymi na Związek fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT
    naliczonego. Związek w toku realizacji Inwestycji nie był zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku VAT, z uwagi na brak wykonywania czynności opodatkowanych i
    brak obrotu opodatkowanego VAT, mających wystąpić dopiero w momencie prowadzenia
    działalności gospodarczej, do czego niezbędnym elementem było powstanie Centrum.
    Związek dysponował numerem NIP, w konsekwencji czego faktury wystawiane w związku
    z realizacją przedmiotowego projektu zawierały numer NIP Związku, były na niego
    wystawiane na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z wykonawcami i przez
    Związek opłacone. Związek ponosił przedmiotowe wydatki z zamiarem przeznaczenia
    Inwestycji do działalności opodatkowanej.
    Centrum zostało zbudowane na gruncie położonym w centrum ..., w bezpośrednim
    sąsiedztwie (...). Grunt ten jest własnością Gminy i nie został formalnie przeniesiony na
    Związek. Związek dysponuje gruntem na podstawie zawartej z Gminą umowy użyczenia,
    która umożliwia Związkowi pobieranie pożytków z nieruchomości Gminy.
    Powstałe Centrum zostało oddane przez Związek w dzierżawę Miejskiemu Centrum
    Sportu i Rekreacji w ... sp. z o.o. („MCSiR”). Gmina posiada 100% udziałów w MCSiR.
    Oddanie w dzierżawę nastąpiło na podstawie odrębnej umowy cywilnoprawnej. W ramach
    tej umowy Spółka zobowiązała się do uiszczania czynszu na rzecz Wnioskodawcy
    (Związku), którego wysokość została ustalona w oparciu o stawkę amortyzacji Centrum
    (2,5% wartości netto w skali roku). Oddanie w dzierżawę nie przeniosło na Spółkę prawa
    własności Centrum. Czynsz dzierżawny został powiększony o należny podatek VAT. Celem
    dzierżawy było umożliwienie Spółce wykorzystywania Centrum do prowadzenia
    działalności gospodarczej (organizowania szkoleń, udostępniania obiektu, itp.), z której
    będzie uzyskiwać pożytki.
    Wydatki inwestycyjne na budowę Inwestycji miały bezpośredni związek z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych. Biorąc pod uwagę art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od

    towarów i usług („ustawa o VAT”) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15
    ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Związek jest czynnym podatnikiem VAT od 3 września 2025 r.
    Oddanie do użytkowania ... (dalej jako: „Centrum”) nastąpiło (...) r.
    Gmina ... posiada 100% udziałów w MCSiR.
    Związek wskazuje, że nie jest powiązany z MCSiR i nie posiada udziałów w tej spółce.
    Związek wskazuje, że wysokość wkładu własnego w realizację inwestycji objętej zakresem
    wniosku wyniosła ... PLN brutto (... PLN netto).
    Umowa dzierżawy wybudowanego Centrum została zawarta na okres 5 lat od sierpnia
    2025 roku.
    Wybór MCSiR na dzierżawcę Centrum nie został dokonany w trybie procedury
    przetargowej, gdyż właściwe przepisy pozwalają na dokonanie takiego wyboru z
    pominięciem procedury przetargowej. Związek wskazuje, że w tym zakresie została
    podjęta uchwała Zgromadzenia Związku upoważniająca Zarząd Związku do
    wydzierżawienia infrastruktury. Zarząd Związku również podjął uchwałę w tej sprawie.
    Kwota czynszu dzierżawnego została określona w wysokości kwartalnej wynoszącej ... PLN
    netto (tj. ... PLN brutto).
    Wysokość czynszu w wymiarze miesięcznym wynosi zatem ok. ... PLN netto (... PLN brutto).
    Natomiast w wymiarze rocznym wartość ta kształtuje się na poziomie ... PLN netto (... PLN
    brutto).
    Całkowita wartość inwestycji wynosi .. PLN netto (... zł brutto), z kolei roczny czynsz
    dzierżawny wynosi ... PLN netto (... zł brutto). Należy zatem wskazać, że roczny czynsz
    dzierżawny stanowi ok. 3% wartości inwestycji.
    Ustalona kwota czynszu jest stała. Związek oraz MCSiR nie wykluczają jednak waloryzacji
    stawki czynszu dzierżawnego wskaźnikiem inflacyjnym.
    Umowa dzierżawy została zawarta na okres 5 lat i w tym czasie Związek przewiduje
    osiągnięcie przychodu na poziomie ok. ... mln PLN. Intencją Związku jest jednak
    prowadzenie działalności gospodarczej w dalszym horyzoncie czasowym. Związek szacuje,
    że zwrot wydatków poniesionych na inwestycję nastąpi po ok. 33 latach.
    Wysokość czynszu obejmuje całość poniesionych nakładów na realizację inwestycji.
    Związek ustalając wysokość czynszu kierował się wysokością stawki amortyzacyjnej,
    wynoszącą 2,5%. Czynsz dzierżawny został ustalony z uwzględnieniem celu uzyskania
    zwrotu poniesionych nakładów w okresie nie dłuższym niż 35 lat. Dodatkowe okoliczności,
    takie jak realia rynkowe, również były brane pod uwagę – zarówno wysokość czynszów w
    ..., jak i w okolicy.
    Według rozeznania rynku czynsze dot. powierzchni usługowo-handlowych w ... i w okolicy
                                        2kształtują się zazwyczaj na poziomie od 20 do 30 PLN netto za m. Stawka zastosowana w
                                          2odniesieniu do wydzierżawienia Centrum wynosi ok. ... PLN netto za m w skali miesiąca, a
    więc znajduje się w wyżej przedstawionym przedziale. Niemniej, Związkowi nie są znane
    inne nieruchomości, o podobnych wymiarach i o podobnym przeznaczeniu jak Centrum.
    Obrót z tytułu czynszu dzierżawnego wybudowanego Centrum jest znaczący dla budżetu
    Związku.
    Odpisów amortyzacyjnych wybudowanego w ramach projektu budynku dokonuje Związek.

    Według umowy dzierżawy MCSiR samo pokrywa bieżące koszty oraz odpowiada za
    bieżące remonty budynku.
    Związek nie wykonuje innych czynności za pomocą Centrum, gdyż MCSiR dysponuje
    samodzielnie całym budynkiem Centrum.
    Umowa z firmą wykonawczą na realizację zadania budowy ... (dalej: „Centrum”) została
    podpisana 20 lipca 2023 r. Pierwsza faktura inwestycyjna została wystawiona w kwietniu
    2024 r. Natomiast budowa Centrum została zakończona w sierpniu 2025 r., co zostało
    potwierdzone stosownym dokument OT.
    Dodatkowo wskazali Państwo, że pierwszy miesiąc, który został wskazany w zgłoszeniu
    VAT-R jako ten, za który Związek złoży/złożył pierwszą deklarację VAT, to wrzesień 2025
    roku.

## Pytanie

Czy Związkowi w związku z zawarciem odpłatnej umowy dzierżawy przysługuje pełne
    prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Związkowi w związku z zawarciem odpłatnej umowy dzierżawy przysługuje pełne prawo
    do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją Inwestycji.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.
    z 2020 r. poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4,
    art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a. nabycia towarów i usług,
    b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - według art. 15 ust. 2 ustawy -
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Związki powiatowo-gminne w świetle art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, uznawane są za
    odrębnych od gmin podatników podatku VAT, m.in. w zakresie wszelkich czynności przez
    nie realizowanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Wobec powyższego są to
    wszystkie czynności w sferze aktywności cywilnoprawnych, np. umowy dzierżawy. Z

    powyższego wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony
    przysługuje wówczas, gdy zostały spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonał podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Związek wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności o charakterze
    aktywności cywilnoprawnej – nabywania towarów i usług w ramach realizacji Inwestycji z
    jednej strony, oraz zawierania umowy dzierżawy efektów Inwestycji i pobierania pożytków
    z drugiej strony, spełnił definicję działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT i działa w charakterze podatnika podatku VAT. Centrum powstałe w ramach
    realizacji Inwestycji zostało oddane przez Związek w dzierżawę spółce na podstawie
    odrębnej umowy cywilnoprawnej. Czynsz dzierżawny został powiększony o należny
    podatek VAT, powstało zatem zobowiązanie podatkowe po stronie Związku do zapłaty
    tego podatku. Mając powyższe na uwadze, wydzierżawienie przez Związek Centrum
    wybudowanego na gruncie Gminy do spółki w zamian za czynsz dzierżawny stanowiło
    odpłatną czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Innymi słowy, mamy w niniejszej
    sprawie do czynienia z podatnikiem (Związkiem), wykonującym czynności opodatkowane i
    dokonującym sprzedaży, która to sprzedaż jest możliwa dzięki poczynionym nakładom
    inwestycyjnym.
    Potwierdzenie tego stanowiska znajduje odzwierciedlenie m.in. w interpretacji
    indywidualnej z 30 czerwca 2020 roku (0111-KDIB3-1.4012.77.2020.3.WN). Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w uzasadnieniu interpretacji wskazał, że „w omawianej
    sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego są spełnione, gdyż
    Wnioskodawca działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a nabyte
    towary i usługi w związku z realizacją projektu "(...)" są wykorzystywane przez Powiat do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Z okoliczności
    sprawy wynika bowiem, że po zakończeniu prac, powstała infrastruktura zostanie
    wydzierżawiona Spółce, na podstawie odrębnej umowy cywilnoprawnej (comiesięczny
    czynsz z podatkiem VAT), a wydatki inwestycyjne (nabyte towary i usługi) na budowę
    infrastruktury – odkrytego basenu mineralnego związane będą wyłącznie z działalnością
    opodatkowaną podatkiem VAT”.
    Należy również podkreślić, iż okoliczność, że grunt, na którym powstało Centrum, jest
    własnością Gminy, a Związek dysponuje nim na podstawie umowy użyczenia, nie
    pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia VAT. Wnioskodawca jako podmiot
    ponoszący nakłady na budowę Centrum i jako podmiot, który na podstawie umowy
    użyczenia ma prawo do dysponowania tym gruntem w celu realizacji Inwestycji, posiadał
    faktyczną możliwość wydzierżawienia obiektu. Jak wskazano w orzecznictwie (np. w
    wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2014 r.): „stosunek najmu powstaje na
    podstawie umowy wynajmującego z najemcą, a jej obligacyjny charakter, stosownie do
    art. 659 § 1 k.c., nie wymaga od wynajmującego legitymowania się tytułem własności. Musi
    mu jednak przysługiwać prawo i faktyczna możliwość oddania najemcy rzeczy do
    używania”. Powyższy wyrok dotyczy w swojej istocie umowy najmu, jednak zgodnie z
    treścią art. 694 Kodeksu cywilnego, do dzierżawy stosuje się odpowiednio przepisy o
    najmie. Organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych również podzielają to zdanie
    – i jak wskazano np. w interpretacji indywidualnej z dnia 8 maja 2019 r. (sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.71.2019.2.APO): „zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., budynki i budowle
    wybudowane na cudzym gruncie stanowią odrębną kategorię środków trwałych. Przepis
    ten ma zastosowanie m.in. w sytuacjach, gdy podatnik niebędący właścicielem gruntu,
    obejmując go na określony czas we władanie na podstawie np. umowy dzierżawy lub
    najmu, przewidującej zgodę właściciela do wybudowania na nim budynku lub budowli,
    realizuje taką budowę dla celów swojej działalności. W tym przypadku budynki i budowle
    wybudowane i wykorzystywane przez podatnika nie stanowią co prawda jego własności
    (mimo poniesienia przez niego nakładów na ich wybudowanie), lecz stanowią jego

    własność ekonomiczną jako środek trwały”. W związku z powyższym Centrum zostało
    wydzierżawione przez Związek na rzecz spółki komunalnej będącej w 100% własnością
    Gminy.
    W świetle powyższego, Związek wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska
    w interpretacji indywidualnej, o którą występuje złożonym wnioskiem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.,
    poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.

    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik
    może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
    1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
    2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o
      którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
      rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur
    dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością
    gospodarczą wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia
    neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub
    dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu
    za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika
    towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub dokumentu
    celnego, będącego podstawą odliczenia lub za jeden z trzech następnych okresów
    rozliczeniowych.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    We wniosku wskazali Państwo, że Związek jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług od 3 września 2025 r. Związek został utworzony m.in. w celu
    realizacji projektu „...”. Przedmiotem Inwestycji była budowa (...). Centrum może być
    również wykorzystywane do prowadzenia działalności gastronomicznej, kulturalnej – z
    uwagi na uniwersalny charakter budynku. Związek był i jest inwestorem w odniesieniu do
    budowy Centrum. W zakresie realizacji Inwestycji Związek ponosił wydatki inwestycyjne
    udokumentowane przez dostawców oraz wykonawców wystawionymi na Związek
    fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT naliczonego. Pierwsza faktura
    inwestycyjna została wystawiona w kwietniu 2024 r. Natomiast budowa Centrum została
    zakończona w sierpniu 2025 r. Powstałe Centrum zostało oddane przez Związek w
    dzierżawę Miejskiemu Centrum Sportu i Rekreacji. Kwota czynszu dzierżawnego została
    określona w wysokości kwartalnej wynoszącej ... PLN netto (tj. ... PLN brutto). Wysokość
    czynszu w wymiarze miesięcznym wynosi ok. ... PLN netto (... PLN brutto). Natomiast w
    wymiarze rocznym wartość ta kształtuje się na poziomie ... PLN netto (... PLN brutto).
    Całkowita wartość inwestycji wynosi ... PLN netto (... zł brutto), z kolei roczny czynsz
    dzierżawny wynosi ... PLN netto (... zł brutto). Roczny czynsz dzierżawny stanowi ok. 3%
    wartości inwestycji. Ustalona kwota czynszu jest stała. Związek szacuje, że zwrot wydatków
    poniesionych na inwestycję nastąpi po ok. 33 latach. Wysokość czynszu obejmuje całość
    poniesionych nakładów na realizację inwestycji. Związek ustalając wysokość czynszu
    kierował się wysokością stawki amortyzacyjnej, wynoszącą 2,5%. Czynsz dzierżawny został
    ustalony z uwzględnieniem celu uzyskania zwrotu poniesionych nakładów w okresie nie
    dłuższym niż 35 lat. Dodatkowe okoliczności, takie jak realia rynkowe, również były brane
    pod uwagę. Obrót z tytułu czynszu dzierżawnego wybudowanego Centrum jest znaczący
    dla budżetu Związku.

    W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należy dokonać analizy czy odpłatne
    udostępnienie na podstawie umowy dzierżawy wybudowanego Centrum jest
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Analiza przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że przez usługę
    należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania
    czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść.
    Usługa jest czynnością opodatkowaną, co do zasady, w sytuacji, kiedy jest odpłatna.
    Związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego
    płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że
    płatność następuje w zamian za to świadczenie. Odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo
    podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od
    nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w
    postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają zatem wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

    W konsekwencji, z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną
    (nie zaś publicznoprawną), dla tej czynności będą Państwo występowali w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem, dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. W analizowanym przypadku występują Państwo w roli podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność, tj. dzierżawa budynku Centrum – jako
    usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na dzierżawie ww. budynku, za którą
    pobierają Państwo wynagrodzenie. W związku z czym, usługa ta nie korzysta ze zwolnienia
    z opodatkowania podatkiem VAT i w konsekwencji jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Powołany powyżej art. 88 ust. 4 ustawy przewiduje sankcję w postaci pozbawienia
    podatnika prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego w razie
    niezarejestrowania się. Nie wskazuje natomiast wprost, z jakim momentem - z punktu
    widzenia niemożności odliczenia podatku naliczonego - należy wiązać status podatnika
    (zarejestrowany czy nie). Z przepisu art. 88 ust. 4 ww. ustawy nie wynika bowiem, aby do
    nabycia uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie
    otrzymania faktury. Podatnik nabywa więc prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status
    podatnika VAT czynnego.
    Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony może być realizowane
    przez podatnika w ściśle określonym czasie, pod warunkiem spełnienia przez niego
    przesłanek pozytywnych, tj. istnienia związku między zakupami i prowadzoną działalnością
    opodatkowaną.
    Ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku od zakupów
    dokonanych przed rejestracją, o ile zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do
    bieżącej lub przyszłej działalności opodatkowanej (oraz ewentualnie spełnione zostaną
    inne warunki określone w przepisach powołanej ustawy). Niemniej ustawodawca narzucił
    podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć,
    obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z kolei zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:

      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
        1) „podatnika VAT czynnego”,
        2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
        a) ust. 3 i 3c,
        b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT
          UE
      - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    W myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
        1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
          zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
          wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania
          tej sprzedaży;
        2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w
          art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
        3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o
          którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku
          rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
        4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
          rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej
          wykonanej czynności.
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    A zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności
    określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna
    nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie
    pierwszej czynności opodatkowanej.
    Zauważenia wymaga, że w momencie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego podatnik spełni
    warunek formalny i od tego momentu może realizować uprawnienia do odliczenia
    podatku naliczonego.
    Zatem, realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego następuje poprzez złożenie
    deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do
    odliczenia podatku, jednakże, aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie, podatnik
    musi usunąć, najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki
    negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako czynnego
    podatnika.

    Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT od 3 września
    2025 r. Pierwsza faktura inwestycyjna została wystawiona w kwietniu 2024 r. Natomiast
    budowa Centrum została zakończona w sierpniu 2025 r. Dodatkowo – jak Państwo
    wskazali - pierwszy miesiąc, który został wskazany w zgłoszeniu VAT-R jako ten, za który
    złożą Państwo pierwszą deklarację VAT, to wrzesień 2025 roku.
    Z powyższego wynika zatem, że na ten moment nie spełnili Państwo wszystkich
    przesłanek warunkujących prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    wystawionych od kwietnia 2024 r., bowiem zostali Państwo zarejestrowani jako podatnik
    VAT czynny od 3 września 2025 r. (okres rozliczeniowy za który złożą Państwo pierwszą
    deklarację podatkową to wrzesień 2025 r.). Tym samym nie posiadali Państwo statusu
    podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia, tj. w okresie od kwietnia
    2024 r., kiedy to otrzymali Państwo pierwszą fakturę.
    Dopiero usunięcie negatywnej przesłanki, poprzez złożenie aktualizacji zgłoszenia
    rejestracyjnego VAT-R (ze wskazaniem okresu rozliczeniowego, za który złożą Państwo
    pierwszą deklarację podatkową, tj. kwiecień 2024 r.) spowoduje możliwość realizacji przez
    Państwa przysługującego prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego od kwietnia
    2024 r. Dopełnienie ww. wymogów umożliwi Państwu realizację prawa do odliczenia
    podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Reasumując, stwierdzam, że w związku z zarejestrowaniem się Państwa jako podatnik VAT
    czynny od września 2025 r., nie mają Państwo prawa do pełnego odliczenia podatku VAT
    od wydatków związanych z realizacją Inwestycji pn. „...”, ponoszonych od kwietnia 2024 r.
    W celu zrealizowania prawa do odliczenia podatku VAT z otrzymanych faktur w miesiącach
    poprzedzających rejestrację, podatnik powinien skorygować zgłoszenie rejestracyjne VAT-
    R poprzez jego aktualizację wskazując w nim datę faktycznego rozpoczęcia działalności i
    okres, za jaki złoży pierwszą deklarację VAT.
    Jednak zauważenia w tym miejscu wymaga, że to Organ podatkowy właściwy dla
    podatnika decyduje ostatecznie o sposobie rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym Związkowi przysługuje pełne prawo do
    odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją Inwestycji, uznałem za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku.
    Wydając niniejszą interpretację, jako element opisu sprawy przyjąłem wskazane przez
    Państwa okoliczności, w szczególności, że całkowita wartość inwestycji wynosi ... netto (...
    zł brutto), z kolei roczny czynsz dzierżawny wynosi ... PLN netto (... zł brutto). Roczny
    czynsz dzierżawny stanowi ok. 3% wartości inwestycji. Zwrot wydatków poniesionych na
    inwestycję nastąpi po ok. 33 latach. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.

    Dodatkowo zastrzegam, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określone, że ustalona w umowie dzierżawy
    wysokość czynszu będzie odbiegała od realiów rynkowych, czy też uniemożliwi zwrotu
    poniesionych nakładów inwestycyjnych i będzie skalkulowana na zbyt niskim poziomie lub
    też, że efekty realizacji przedmiotowej Inwestycji nie będą wykorzystywane wyłącznie do
    czynności opodatkowanych lub umowa dzierżawy zostanie rozwiązana, interpretacja nie
    wywoła skutków prawnych.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.