Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-94/09/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-02-10
Teza: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdów samochodowych nowych i używanych w celu oddawania ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze oraz z tytułu nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do ich napędu
Słowa kluczowe: nabycie; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód osobowy; umowa-umowa leasingu; umowa-umowa najmu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2008r. (data wpływu 1 grudnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdów samochodowych nowych i używanych w celu oddawania ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze oraz z tytułu nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do ich napędu **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdów samochodowych nowych i używanych w celu oddawania ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze oraz z tytułu nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do ich napędu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem działalności Spółki jest między innymi sprzedaż nowych i używanych samochodów osobowych, a także oddawanie w odpłatne używanie takich samochodów na podstawie umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze. Spółka będzie nabywać samochody osobowe i paliwo do ich napędu.

Samochody te zostaną nabyte w celu ich oddawania w odpłatne używanie na podstawie umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze i przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Samochody takie mogą zostać odsprzedane w tym okresie, jeśli znajdzie się klient zainteresowany nabyciem. Po tym okresie mogą być odsprzedane, bądź nadal używane do wynajmu lub innych celów.

Samochody te będą zaliczone do środków trwałych i będą wykorzystywane tylko do celów wskazanych powyżej. Jednocześnie Wnioskodawca podaje, że w okresie pierwszych sześciu miesięcy mogą zachodzić sytuacje, kiedy samochód taki będzie udostępniony klientowi na czas wykonywania usługi serwisowej na jego samochodzie, jednakże udostępnienie także w takiej sytuacji będzie wynikało z zawartej umowy wynajmu.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług dzierżawy lub wynajmu samochodów osobowych oraz furgonetek (do 3,5 t), bez kierowcy (symbol PKWiU 71.10.10-00.00), zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Odpłatność za te usługi jest odrębnie wyliczana jako należność za wynajem.

Oddawanie do odpłatnego używania, o którym mowa wyżej jest dostępne dla ogółu klientów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w stosunku do pojazdów samochodowych nowych i używanych nabytych w celu oddawania ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze będzie Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabycia takich samochodów oraz od nabycia paliw silnikowych oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do ich napędu?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce będzie przysługiwało prawo, o którym mowa w pytaniu, ponieważ wynika ono z art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. W związku z art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy nie będą w tych przypadkach miały zastosowania ograniczenia zawarte w art. 86 ust. 3 ustawy i art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., ostatnia zmiana Dz. U. z 2008r. Nr 209, poz. 1320), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zawarta w powyższym przepisie zasada jest zasadą ogólną, od której ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki. Takimi wyjątkami dotyczącymi prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego są przepisy art. 86 ust. 3 i art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl art. 86 ust. 4 ustawy, przepis ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Natomiast stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Analiza przepisu art. 86 ust. 4 jednoznacznie wskazuje, że przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy określonych kategorii pojazdów samochodowych, tj. pojazdów wymienionych w art. 86 ust. 4 pkt 1-6 cyt. ustawy oraz w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a i art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b cyt. ustawy, tj. gdy odsprzedaż tych samochodów jest przedmiotem prowadzonej przez podatnika działalności oraz gdy samochody te są oddawane w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Podatnik dokonując nabycia towaru (pojazdu samochodowego), w chwili jego zakupu ma obowiązek określić jakim celom towar ten ma służyć – czy jest to towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży, czy jako zakup na potrzeby prowadzonej działalności.

We wniosku wskazano, iż przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest między innymi oddawanie nabytych nowych i używanych samochodów osobowych w odpłatne używanie na podstawie umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze. Spółka będzie nabywać paliwo do ich napędu.

Samochody te będą zaliczone do środków trwałych Wnioskodawcy oraz będą wykorzystywane tylko i wyłącznie do celów związanych z oddawaniem w odpłatne używanie na podstawie umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze. Jednocześnie w okresie pierwszych sześciu miesięcy mogą zachodzić sytuacje, kiedy samochód nabyty w celach oddawania go w odpłatne używanie na podstawie umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze będzie udostępniony klientowi na czas wykonywania usługi serwisowej na jego samochodzie, jednakże udostępnienie także w takiej sytuacji będzie wynikało z zawartej umowy wynajmu.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług dzierżawy lub wynajmu samochodów osobowych oraz furgonetek (do 3,5 t), bez kierowcy (symbol PKWiU 71.10.10-00.00), zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Odpłatność za te usługi jest odrębnie wyliczana jako należność za wynajem.

Oddawanie do odpłatnego używania, o którym mowa w wariancie 2 jest dostępne dla ogółu klientów.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy należy uznać, iż skoro przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m. in. oddawanie w odpłatne używanie samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze oraz samochody te będą przez Wnioskodawcę przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, to Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tych samochodów na zasadach ogólnych, określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i w odniesieniu do takich samochodów osobowych, z uwagi na postanowienia art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT, nie będzie miało również zastosowanie ograniczenie wynikające z art. 86 ust. 3 ww. ustawy.

Jednakże warunkiem takiego odliczenia, jak wyraźnie wynika z tego przepisu, jest to aby pojazdy samochodowe był przeznaczone przez Wnioskodawcę wyłącznie do odpłatnego używania na podstawie umów wymienionych w tym przepisie, przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Jednocześnie jeżeli nabyte samochody będą oddawane w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, wówczas Wnioskodawcy będzie również przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach VAT dokumentujących zakup paliwa do tych samochodów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji, tj. według stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r.

Ponadto informuje się, że kwestia dotycząca uznania czy Wnioskodawca posiada prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia

pojazdów samochodowych nowych i używanych w celu ich dalszej odsprzedaży, czasowo używanych jako samochody „demonstracyjne” oraz z tytułu nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu tych samochodów, jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.