Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.990.2025.2.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art.
43 ust. 1 pkt. 9 ustawy zamiany niezabudowanych działek.
Słowa kluczowe: działki
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
zamiana
zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu
terytorialnego i organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt.
    9 ustawy zamiany niezabudowanych działek nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr 7, nr 8 i nr 9.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 listopada 2025 r. (data
    wpływu 7 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (zwana dalej: Gminą) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz.
    1153 ze zm. - dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne, określone m.in. w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, samodzielnie
    lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Gmina ... zamierza dokonać zamiany działek z Nadleśnictwem ..., na podstawie aktu
    notarialnego. Przedmiotem dostawy w drodze zamiany ze strony Gminy ... (będącej
    właścicielem gruntów), będą następujące działki: (...)
    Opisane we wniosku nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do działalności
    opodatkowanej, nie były dzierżawione. Są to drogi wewnętrzne, o nawierzchni gruntowej,
    głównie pełniące funkcję duktów leśnych.
    Wykazane wyżej nieruchomości są niezabudowane i nie są położone na obszarze objętym
    Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego.
    Różnica wynikająca ze sporządzonych operatów szacunkowych to ... zł.
    Nieruchomości Nadleśnictwa ..., które zgodnie z kategorią użytku stanowią drogi.
    Ponadto, na pytania Organu wskazali Państwo odpowiednio:
    1) Czy dla działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 zostanie do dnia zamiany wydana decyzja o
      warunkach zabudowy bądź też decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego
      zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.)?
      „Dla działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 do dnia zamiany nie zostanie wydana decyzja o
      warunkach zabudowy bądź też decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego
      zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.”
    2) Czy drogi o nawierzchni gruntowej znajdujące się na poszczególnych działkach nr 1, 2,
      3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 są budowlami w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z 7 lipca
      1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)?
      „Drogi o nawierzchni gruntowej znajdujące się na poszczególnych działkach nr 1, 2, 3,
      4, 5, 6, 7, 8, 9 nie są budowlanymi w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z 7 lipca
      1994 r. Prawo budowlane.”

## Pytanie

Czy w odniesieniu do planowanej przez Gminę zamiany nieruchomości gruntowych
    wskazanych w niniejszym wniosku dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny
    budowlane podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt. 9 ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towaru i usług podlega
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terenie kraju. W myśl art. 603
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, przez umowę zamiany każda ze stron
    zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się
    do przeniesienia własności innej rzeczy. Umowa zamiany jest umową wzajemną. Umowa
    zamiany jest czynnością cywilnoprawną.
    Z powyższego wynika, że przeniesienie własności gruntu na podstawie umowy zamiany
    stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Gmina w
    związku z tą dostawą występuje w charakterze podatnika podatku VAT. Opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlegają dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych
    opodatkowane są tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone są pod
    zabudowę.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z planowaną zamianą nieruchomości będących
    przedmiotem niniejszego wniosku, które nie są objęte Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego oraz są nieruchomościami niezabudowanymi
    (drogami), Gmina ... uważa że można zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    podatku od towarów i usług. Opisane nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do
    działalności opodatkowanej i nie były dzierżawione.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni
    ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z
    gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych
    stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
    W świetle powyższego grunt spełnia definicję towaru określoną art. 2 pkt 6 ustawy, a jego
    sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Z przytoczonych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że - co do
    zasady - opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że
    odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać
    pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową - zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszana - zapłata w części
    pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

    W myśl art. 603 Kodeksu cywilnego - przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje
    się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do
    przeniesienia własności innej rzeczy.
    Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy,
    występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy.
    Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycje odpowiedniego stosowania do
    zamiany przepisów o sprzedaży.
    Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w
    stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce ceny świadczenia pojawia się
    obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny
    charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Zamiana
    nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi
    nieruchomościami jak właściciel.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zamianę nieruchomości w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług traktuje się jako odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie
    realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:
      1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Należy zauważyć, iż uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi
    odpowiednik art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Przepis ten stanowi, że w odniesieniu

    do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77,
    podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług,
    od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi
    bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa TSUE, podstawą opodatkowania dostawy towarów
    lub świadczenia usług jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu. Owo
    wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście otrzymaną, a nie
    wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych. Ponadto wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu (zob. wyrok z dnia z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie C-549/11, z
    dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09).
    Jeżeli wartość ta nie jest kwotą pieniędzy uzgodnioną między stronami, powinna ona, jako
    wartość subiektywna, odpowiadać wartości, jaką dla odbiorcy ma usługa będąca
    wynagrodzeniem za dostawę towarów, oraz kwocie, jaką byłby on skłonny za tę usługę
    zapłacić (wyrok z dnia 2 czerwca 1994 r. w sprawie C-33/93).
    Wobec powyższego w przypadku zamiany towarów za podstawę opodatkowania należy
    uznać, zgodnie z ogólnymi zasadami wynikającymi z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług, wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tytułu dostawy towaru, które
    stanowi wartość subiektywną stanowiącą odzwierciedlenie wartości, jaką dla odbiorcy ma
    towar będący wynagrodzeniem za dostawę towaru (kwota, jaką byłby on skłonny zapłacić).
    Od zasady opodatkowania według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne
    wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Przez tereny budowlane - zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    gospodarowaniu przestrzennym.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów
    prowadzi do stwierdzenia, że planowana czynność zamiany niezabudowanych będących
    własnością Gminy, w zamian za inną nieruchomość stanowiącą własność osoby prawnej,
    będzie stanowić odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług, dla której Gmina będzie działała w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1. Jednocześnie zaznaczyć należy, że skoro działki gminne stanowią
    drogę, to zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Jest podstawa do zwolnienia od podatku
    dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie działek
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zauważyć należy, że z przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy regulacji nie wynika, że
    odpłatność za czynność dostawy towarów lub świadczenia usług powinna mieć postać
    pieniężną.

    Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (towar
    lub usługa otrzymana jako zapłata), albo mieszaną - zapłata w części pieniężna a w części
    rzeczowa. Zatem, dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć możliwość określenia
    ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego
    wynagrodzenie za tę czynność.
    W myśl powyższych regulacji prawnych należy uznać, że zamiana towarów, co do zasady
    jest czynnością objętą zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ
    w jej wyniku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.
    Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy,
    występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy.
    Zgodnie z art. 604 Kodeksu cywilnego:
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w
    stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się
    obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny
    charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Zamiana
    nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi
    nieruchomościami jak właściciel.
    Na mocy art. 158 Kodeksu cywilnego:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność,
      która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do
      przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie
      wymienione.
    Zatem, umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest
    czynnością cywilnoprawną. Z uwagi na powyższe przepisy należy stwierdzić, że umowa
    zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema
    odpłatnymi dostawami towarów. W konsekwencji, przeniesienie własności nieruchomości
    na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie w
    odniesieniu do planowanej dostawy opisanych we wniosku działek nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr
    5, nr 6, nr 7, nr 8 i nr 9 wystąpią Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, a powyższa czynność będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział
    opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwa działki będące przedmiotem zamiany są to drogi
    wewnętrzne, o nawierzchni gruntowej, głównie pełniące funkcję duktów leśnych. Drogi o
    nawierzchni gruntowej znajdujące się na poszczególnych działkach nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
    nie są budowlanymi w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane. Zatem działki będące przedmiotem zamiany będą działkami
    niezabudowanymi. Wykazane wyżej nieruchomości nie są położone na obszarze objętym
    Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Dla działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8,
    9 do dnia zamiany nie zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy bądź też decyzja o

    lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia
    27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
      planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
      którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Według art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

    Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego
    decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego, istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
    ilekroć w ustawie jest mowa o „inwestycji celu publicznego”:
      Należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym
      (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również
      inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym
      obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania
      oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6
      ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz.
      344, z późn. zm.).
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Skoro zatem na dzień dostawy (zamiany) niezabudowane działki nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5,
    nr 6, nr 7, nr 8 i nr 9 nie są/nie będą objęte miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, nie zostały/nie zostaną wydane dla nich decyzje o warunkach zabudowy
    bądź też decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego to nie stanowią/nie będą
    stanowiły terenu budowlanego, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
    W związku z tym, dostawa (zamiana) niezabudowanych działek nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5,
    nr 6, nr 7, nr 8 i nr 9 stanowi/będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
      w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
      obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.