Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.128.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z
realizowanym zadaniem.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane
najem
odliczenia-odliczenie częściowe
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizowanym
    zadaniem pn. „(...)”. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 marca 2025 r. (wpływ 12 marca
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej: VAT), jako podatnik VAT czynny.
    Gmina wykonuje zadania własne, do których stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 15 i 17 ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym należą m.in. zadania w zakresie utrzymania
    gminnych obiektów, urządzeń użyteczności publicznej, obiektów administracyjnych oraz
    wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do
    działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania
    aktywności obywatelskiej.
    Gmina przystąpiła do realizacji projektu w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na
    wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”
    objętego Programem Rozwoju Obszarów na lata 2014-2020. Zakres tego projektu to
    tworzenie lub rozwój inkubatorów przetwórstwa lokalnego produktów rolnych będących
    przedsiębiorstwami spożywczymi, w których jest wykonywana działalność w zakresie
    produkcji, przetwarzania lub dystrybucji żywności pochodzenia roślinnego lub
    zwierzęcego lub wprowadzania tej żywności na rynek, przy czym podstawą działalności
    wykonywanej w tym inkubatorze jest przetwarzanie żywności.
    W ramach niniejszego projektu Gmina zrealizowała zadanie pn.: „(...)”.
    W wyniku realizacji projektu powstał budynek wraz z nowoczesną infrastrukturą - obiekt
    wyposażono w profesjonalny sprzęt do przetwórstwa rolno-spożywczego na potrzeby
    własne mieszkańców, rolników, organizacji pozarządowych i innych podmiotów, tj. koła
    gospodyń wiejskich, osób zainteresowanych podjęciem samodzielnej działalności
    gospodarczej w zakresie przetwórstwa rolno-spożywczego oraz istniejące
    przedsiębiorstwa. Gmina poniosła wydatki na:
        budowę obiektu wraz z instalacjami wewnętrznymi i zewnętrznymi;
        profesjonalny sprzęt kuchenny - taki jak zlewy gastronomiczne, umywalki, basen
        (zlew głęboki), kocioł warzelny, pakowarka próżniowa do słoików, pakowarka
        próżniowa, pasteryzator do słoików, zmywarka, etykieciarka ręczna;
        meble kuchenne - takie jak szafki, regały, półki, stołki, stoły robocze i
        gastronomiczne, blaty;
        wyposażenie łazienki dla osób korzystających z obiektu;
        prace dodatkowe związane z przygotowaniem terenu, jego uprzątnięciem,
        utylizacją odpadów.
    Powstała infrastruktura jest własnością Gminy i jest przeznaczona na użytek publiczny.
    Gmina nie będzie prowadzić sprzedaży wyrobów / przetworów powstałych podczas prac w
    budynku Inkubatora przetwórstwa. Jej celem jest wsparcie działalności lokalnych
    gospodyń wiejskich, rolników, przedsiębiorstw spożywczych.

    Z uwagi na konieczność utrzymania obiektu w odpowiednim stanie, w tym ponoszenia
    kosztów mediów zużytych podczas korzystania z budynku Inkubatora przetwórstwa,
    Gmina pobierać będzie niewielkie opłaty od osób zainteresowanych skorzystaniem z
    budynku. Zgodnie z założeniami, Gmina przewiduje opłatę w wysokości 216 zł za 8-
    godzinny najem. Ich wysokość podyktowana będzie, w szczególności, wysokością kosztów
    jakie Gmina sama będzie musiała ponieść opłacając wydatki na zużycie mediów.
    Opłaty będą zatem niewielkie, ich celem jest pokrycie kosztów zużycia energii elektrycznej
    i innych mediów. Gmina nie jest nastawiona na zysk. W związku z tym nie będzie doliczana
    osobno marża w wyliczonej jednorazowej kwocie za wynajem tj. 216,00 zł - która już
    zawiera koszty za zużycie mediów, posprzątanie i wywóz nieczystości za jednodniowy
    najem maksymalnie 8 h.
    Gmina planuje zawierać umowy cywilnoprawne w ilości minimum 10 umów najmu
    rocznie, zgodnie ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie, które są obowiązkowym
    wskaźnikiem w projekcie. Umowy mają być zawierane głównie z: Kołami Gospodyń
    Wiejskich, Stowarzyszeniami, Fundacjami itp. mającymi w swoim zakresie działalność z
    przetwórstwa żywności. Zgodnie z opinią sanepidu użytkownicy muszą być przeszkoleni i
    posiadać uprawnienia do tego typu działalności.
    Gmina planuje również nieodpłatne wykorzystanie Inkubatora dla celów warsztatowych i
    szkoleniowych dzieci oraz młodzieży uczących się w ilości min. 20 warsztatów.
    Na chwilę obecną Gmina nie zwarła jeszcze żadnej umowy na najem. Planowany pierwszy
    najem Inkubatora przewidziany jest na m-c maj 2025 r.
    Budynek w całości jest przeznaczony do funkcjonowania jako Inkubator Przetwórstwa -
    nie ma możliwości wydzielenia powierzchni objętej czynnością opodatkowaną i
    nieopodatkowaną. Budynek jest wolnostojący, stanowi integralną całość i przeznaczony
    jest tylko do pełnienia jednej wyznaczonej zgodnie z wnioskiem funkcji tj. przetwórstwa
    żywności.
    Wszystkie faktury związane z budową Inkubatora wystawione zostały na nabywcę
    /Wnioskodawcę: Gmina (...).

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania pn.: „(...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania pn.: „(...)”.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt
    2 cyt. ustawy, zadania własne gminy obejmują sprawy w zakresie gminnych dróg, ulic,
    mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to
    przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
        wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
        wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT,
        nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Nie jest, przy
    tym, możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wydatków
    poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności pozostających poza
    zakresem ustawy o VAT bądź czynności zwolnionych z tego podatku.
    Gmina uważa, że w zakresie projektu „(...)” Gmina nie spełnia powyższych warunków.
    Gmina, realizując ww. zadanie, wykonuje zadania własne w ramach reżimu
    publicznoprawnego (poza działalnością gospodarczą), a tym samym przesłanki określone
    w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie zostaną spełnione. Gmina ma na celu wsparcie
    działalności w zakresie lokalnego przetwórstwa spożywczego - jej celem nie jest
    wytworzenie obiektu, który byłby odpłatnie wynajmowany po maksymalnych stawkach -
    celem Gminy nie jest prowadzenie działalności z zakresu wynajmu tego obiektu i osiągania
    z tego tytułu jak największych zysków. Jej celem jest zapewnienie lokalnej społeczności
    profesjonalnego miejsca do realizacji określonych zadań. Uzyskiwany przez Gminę zwrot
    kosztów zużytych mediów w obiekcie nie stoi w sprzeczności z powyższym. Gmina nie
    podjęła się realizacji przedmiotowej inwestycji w celu uzyskiwania w przyszłości tych
    niewielkich kwot.
    Tym samym, z uwagi na brak związku ponoszonych na inwestycję wydatków z
    występującymi po stronie Gminy czynnościami opodatkowanymi VAT, Gmina nie ma
    możliwości odliczenia VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie, przykładowo, w interpretacji indywidualnej z
    17 lutego 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.767.2021.1.SK, w której organ podatkowy
    wskazał: „Ponadto, okoliczności przedstawione w opisie sprawy wskazują, że realizacja
    Projektu polegającego na utworzeniu Inkubatora przetwórstwa lokalnego nie będzie
    związana ze sprzedażą opodatkowaną, bowiem fakt pobierania opłat za energię
    elektryczną i inne media (woda, ogrzewanie) oraz koszt pracownika nie ma wpływu na
    wydatki poniesione w związku z realizacją Projektu. Zatem w odniesieniu do poniesionych
    wydatków nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT.
    Utworzenie Inkubatora przetwórstwa lokalnego w ramach Projektu nie jest związane
    bezpośrednio ze zużyciem energii elektrycznej i innych mediów, w analizowanym

    przypadku nie dochodzi bowiem do przeniesienia na osoby korzystające z Inkubatora
    kosztów jego powstania. Pobieranie opłat za energię elektryczną i inne media dotyczą
    eksploatacji, a nie kosztów poniesionych na realizację przedmiotowego Projektu.
    W związku z powyższym, nie mają Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu polegającego na utworzeniu
    Inkubatora przetwórstwa lokalnego w miejscowości (...). Tym samym nie przysługuje
    Państwu zwrot podatku naliczonego na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy.’’
    Podsumowując, Wnioskodawca uważa, że nie przysługuje mu prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację
    zadania pn.: „(...)”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    W świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

    W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i
    usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego,
    nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organ będzie natomiast uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności
    inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności
    mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
        podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
        podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o

    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 15 i 17 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy utrzymania gminnych obiektów i
      urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, wspierania i
      upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i
      rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności
      obywatelskiej.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i
    usług, jako podatnik VAT czynny. Przystąpili Państwo do realizacji projektu w ramach
    poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego
    kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów na lata 2014-
    2020. Zakres tego projektu to tworzenie lub rozwój inkubatorów przetwórstwa lokalnego
    produktów rolnych będących przedsiębiorstwami spożywczymi, w których jest
    wykonywana działalność w zakresie produkcji, przetwarzania lub dystrybucji żywności
    pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego lub wprowadzania tej żywności na rynek, przy
    czym podstawą działalności wykonywanej w tym inkubatorze jest przetwarzanie żywności.
    W ramach niniejszego projektu zrealizowali Państwo zadanie pn.: „(...)”.
    W wyniku realizacji projektu powstał budynek wraz z nowoczesną infrastrukturą - obiekt
    wyposażono w profesjonalny sprzęt do przetwórstwa rolno-spożywczego na potrzeby
    własne mieszkańców, rolników, organizacji pozarządowych i innych podmiotów, tj. koła
    gospodyń wiejskich, osób zainteresowanych podjęciem samodzielnej działalności
    gospodarczej w zakresie przetwórstwa rolno-spożywczego oraz istniejące
    przedsiębiorstwa.
    Powstała infrastruktura jest Państwa własnością i jest przeznaczona na użytek publiczny.
    Nie będą Państwo prowadzić sprzedaży wyrobów / przetworów powstałych podczas prac
    w budynku Inkubatora przetwórstwa. Państwa celem jest wsparcie działalności lokalnych
    gospodyń wiejskich, rolników, przedsiębiorstw spożywczych.
    Z uwagi na konieczność utrzymania obiektu w odpowiednim stanie, w tym ponoszenia
    kosztów mediów zużytych podczas korzystania z budynku Inkubatora przetwórstwa, będą
    Państwo pobierać niewielkie opłaty od osób zainteresowanych skorzystaniem z budynku.
    Zgodnie z założeniami, przewidują Państwo opłatę w wysokości 216 zł za 8-godzinny
    najem. Ich wysokość podyktowana będzie, w szczególności, wysokością kosztów jakie sami
    będą musieli Państwo ponieść opłacając wydatki na zużycie mediów.

    Opłaty będą zatem niewielkie, ich celem jest pokrycie kosztów zużycia energii elektrycznej
    i innych mediów. Nie są Państwo nastawieni na zysk. W związku z tym, nie będzie
    doliczana osobno marża w wyliczonej jednorazowej kwocie za wynajem tj. 216,00 zł - która
    już zawiera koszty za zużycie mediów, posprzątanie i wywóz nieczystości za jednodniowy
    najem maksymalnie 8 h.
    Planują Państwo zawierać umowy cywilnoprawne w ilości minimum 10 umów najmu
    rocznie, zgodnie ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie, które są obowiązkowym
    wskaźnikiem w projekcie. Umowy mają być zawierane głównie z: Kołami Gospodyń
    Wiejskich, Stowarzyszeniami, Fundacjami itp. mającymi w swoim zakresie działalność z
    przetwórstwa żywności.
    Planują Państwo również nieodpłatne wykorzystanie Inkubatora dla celów warsztatowych
    i szkoleniowych dzieci oraz młodzieży uczących się w ilości min. 20 warsztatów. Na chwilę
    obecną nie zwarli Państwo jeszcze żadnej umowy na najem. Planowany pierwszy najem
    Inkubatora przewidziany jest na maj 2025 r.
    Budynek w całości jest przeznaczony do funkcjonowania jako Inkubator Przetwórstwa -
    nie ma możliwości wydzielenia powierzchni objętej czynnościami opodatkowanymi i
    nieopodatkowanymi. Budynek jest wolnostojący, stanowi integralną całość i przeznaczony
    jest tylko do pełnienia jednej wyznaczonej zgodnie z wnioskiem funkcji tj. przetwórstwa
    żywności.
    Wszystkie faktury związane z budową Inkubatora wystawione zostały na Państwa.
    Państwa wątpliwości dotyczą braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z
    realizacją ww. zadania.
    W kwestii Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych
    faktur w związku z realizacją opisanego zadania należy wskazać, że w świetle art. 86 ust. 1
    ustawy, jednym z warunków umożliwiającym podatnikowi realizację tego prawa jest
    związek dokonanych zakupów z wykonaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Powyższe oznacza, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, nie płacąc podatku należnego. Zauważyć należy, że system odliczenia ma na
    celu uwolnienie podatnika od ciężaru podatku od towarów i usług, zapłaconego lub
    podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia wykonywanie czynności będących poza
    zakresem działalności gospodarczej.
    Natomiast drugi warunek wymieniony w art. 86 ust. 1 ustawy, dający prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to posiadanie statusu podatnika,
    zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę
    samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że jej
    realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy.
    Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde działanie podejmowane przez jednostki w
    imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a
    dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb
    wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu
    terytorialnego jako zadanie własne.
    Czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych na gminę odrębnymi przepisami
    prawa, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie
    uzyskuje wpływów, pozostają natomiast poza zakresem ustawy o podatku od towarów i
    usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w
    charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie
    działa jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.

    Analizując zatem kwestię odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
    realizacją zadania, należy wskazać, że wbrew Państwa opinii będą Państwo w części
    wykorzystywali budynek do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z ww. przepisu wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz
    danego podmiotu, niebędące dostawą towarów.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Umowa najmu jest umową uregulowaną w art. 659-679 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”.
    Zgodnie z art. 659 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Istnieje zatem
    bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem - na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - najem stanowi
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Dla opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług nie ma znaczenia, czy przez
    świadczącego usługę została odniesiona korzyść finansowa. Istotnym jest, czy w zamian za
    wykonane świadczenie zostało wypłacone wynagrodzenie na rzecz świadczącego usługę.
    Bez znaczenia pozostaje zatem fakt, czy wynagrodzenie usługodawcy obejmuje jedynie
    kwotę stanowiącą zwrot kosztów lub jej część, czy też zostało powiększone o marżę
    stanowiącą zysk dla świadczącego usługę.

    Mając na uwadze ww. przepisy należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku
    udostępniając budynek na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych w ramach
    umów cywilnoprawnych na zasadzie odpłatnego wynajmu (gdzie wynagrodzeniem będzie
    ustalona kwota 216 zł) nie będą Państwo działać jako organ władzy publicznej i w
    konsekwencji nie będą Państwo mogli korzystać z wyłączenia od opodatkowania, o którym
    mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. W analizowanym przypadku będą Państwo występować w
    roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynności - jako usługi
    zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy - będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jak również z przepisów aktów
    wykonawczych do tej ustawy nie wynika, aby świadczone przez Państwa usługi zostały
    objęte zwolnieniem od podatku. Zatem odpłatne usługi najmu budynku na rzecz
    zainteresowanych podmiotów zewnętrznych będą opodatkowane właściwą stawką
    podatku od towarów i usług.
    W przedmiotowej sprawie budynek będzie zatem wykorzystywany zarówno do czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT jak i niepodlegających opodatkowaniu tym
    podatkiem. Zgodnie z Państwa wskazaniem - budynek będzie służył na cele odpłatnego
    najmu jak i nieodpłatnego wykorzystania dla celów warsztatowych i szkoleniowych dzieci i
    młodzieży.
    Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizowanym zadaniem wskazać należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach
    działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług. Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej,
    brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z
    zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających
    temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie

      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
      najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
      dokonywanych przez niego nabyć.
    W myśl art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Stosownie do art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
      działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności,
      w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej
      niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
      ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
      poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
      przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został
      zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o
      której mowa w art. 109 ust. 3.

    Na podstawie art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
      wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
      specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
      może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności
      i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia
      proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych
      podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Stosownie do § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:

      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Jak stanowi § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W kolejnych ustępach § 3 rozporządzenia przedstawione zostały wzory, według których
    należy ustalać sposoby określenia proporcji dla poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż ta
    działalność. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do
    których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy
    przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe,
    kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    We wniosku wskazali Państwo, że powstała w ramach realizacji zadania infrastruktura
    stanowić będzie Państwa własność. Budynek powstały w ramach realizowanego przez
    Państwa zadania będzie:
        nieodpłatnie wykorzystany dla celów warsztatowych i szkoleniowych dzieci oraz
        młodzieży,
        odpłatnie udostępniany na podstawie umów cywilnoprawnych na rzecz Kół
        Gospodyń Wiejskich, Stowarzyszeń, Fundacji itp. mających w swoim zakresie
        działalność z przetwórstwa żywności.
    Tym samym, budynek powstały w ramach zadania będzie przez Państwa wykorzystywany
    zarówno do celów innych niż działalność gospodarcza (ww. nieodpłatnego udostępnienia)
    oraz do celów wykonywanej działalności gospodarczej (ww. opodatkowanych czynności
    udostępnienia budynku na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych na zasadzie
    odpłatnego najmu). Jednocześnie wskazali Państwo, że nie mają Państwo możliwości
    wydzielenia powierzchni objętej czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi. W
    analizowanej sprawie zachodzi zatem sytuacja, o której mowa w ww. art. 86 ust. 2a ustawy.
    Oznacza to, że w przypadku zakupów towarów i usług w ramach realizowanego zadania,
    którego efekty będą wykorzystywane przez Państwa do działalności gospodarczej
    (opodatkowanej VAT) oraz do czynności pozostających poza działalnością gospodarczą
    (czynności niepodlegające VAT) i nie będą Państwo w stanie dokonać wyodrębnienia
    całości lub części kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi
    VAT, przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
    sposobu określenia proporcji obliczonego dla jednostki organizacyjnej, która będzie
    wykorzystywała zakupione towary i usługi.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej należy zwrócić
    uwagę, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie
    wiążą innych organów wydających interpretacje w sprawach innych podatników, co jest
    tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności
    faktycznych (jak ma to też miejsce w odniesieniu do powołanej interpretacji)
    występujących w każdej ze spraw podlegających interpretacjom. Zatem z uwagi na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw, powołana przez Państwa interpretacja indywidualna nie może
    stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.