Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-922/12/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-01-02
Teza: Czy istnieje możliwość zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia części gospodarstwa rolnego nabytego w drodze darowizny?
Słowa kluczowe: darowizna; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 września 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 01 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia części gospodarstwa rolnego nabytego w drodze darowizny - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01 października 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia części gospodarstwa rolnego nabytego w drodze darowizny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 22 września 2008 r., na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego Wnioskodawca i jego żona nabyli od rodziców żony na współwłasność nieruchomości będące niezabudowanymi gruntami rolnymi o łącznej powierzchni 11,7452 ha, które - zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - stanowią gospodarstwo rolne.

W dniu 15 listopada 2011 r. Wnioskodawca i jego żona zawarli warunkową umowę sprzedaży, sporządzoną w formie aktu notarialnego, osobie fizycznej części nieruchomości o powierzchni 10,47 ha, wchodzącej w skład ich gospodarstwa rolnego, nabytego na podstawie ww. umowy darowizny, pod warunkiem, że agencja nieruchomości rolnych nie skorzysta z przysługującego jej prawa pierwokupu. W umowie tej jest zapis następującej treści; cyt.: „kupujący oświadcza, że nieruchomość tą pod wskazanym warunkiem kupuje, w celu jej włączenia w skład prowadzonego gospodarstwa rolnego”.

Po otrzymaniu pisemnej informacji z dnia 23 listopada 2011 r. od agencji nieruchomości rolnych o nieskorzystaniu z prawa pierwokupu, w dniu 02 grudnia 2011 r. została zawarta umowa przeniesienia własności ww. nieruchomości sporządzona w formie aktu notarialnego.

Wnioskodawca wskazał, że posiadane grunty rolne do dnia sprzedaży nie utraciły charakteru rolnego, natomiast w umowie przeniesienia własności zamieszczona jest adnotacja o następującej treści; cyt.: „podatku od umowy nie pobrano na podstawie art. 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych z dnia 09 września 2000 r. (Dz. U. Nr 86, poz. 959)”.

W związku ze sprzedażą ww. nieruchomości Wnioskodawca i jego żona złożyli w urzędzie skarbowym w terminie do dnia 30 kwietnia 2012 r. zeznanie roczne o wysokości osiągniętego dochodu w 2011 r. z odpłatnego zbycia nieruchomości na formularzu PIT-39, w którym podatek został obliczony zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a następnie zapłacony na konto urzędu skarbowego, w terminie do dnia 30 kwietnia 2012 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym przychody ze sprzedaży ww. nieruchomości są wolne od podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym przychody uzyskane z tytułu sprzedaży części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego są wolne od podatku dochodowego, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, więc zapłacony podatek został nienależnie i zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej stanowi nadpłatę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Cytowany powyżej przepis formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z uwagi na fakt, iż nabycie przez Wnioskodawcę gospodarstwa rolnego nastąpiło w drodze darowizny w 2008 r., to oznacza, iż w przypadku sprzedaży części gospodarstwa rolnego przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie tj. licząc od końca 2008 r. będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 01 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) rzeczy lub praw nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jednakże na mocy przepisu art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. - wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny.

Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji gospodarstwa rolnego. W celu wyjaśnienia tej kwestii odsyła, zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 4 ww. ustawy, do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiący własność lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, w tym spółki nie posiadającej osobowości prawnej.

Szczegółowe określenie, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, co decyduje o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży takich gruntów, wymaga odniesienia się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) oraz Załącznika Nr 6 do tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia użytki rolne dzielą się na:

1.  grunty orne, oznaczone symbolem - R,
2.  sady, oznaczone symbolem złożonym z litery "S" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym założony został sad, np. S-R, S-Ł, S-Ps,
3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem złożonym z litery "B" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym wzniesione zostały budynki, np. B-R, B-Ł, B-Ps,
6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
7.  rowy, oznaczone symbolem - W.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż zwolnienie przychodów ze sprzedaży gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego od podatku dochodowego uwarunkowane jest następującymi przesłankami:

*   grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne,
*   muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością lub współwłasnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową,
*   grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru. Utrata charakteru gruntu następuje przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia.

Z powołanego wyżej przepisu jednoznacznie wynika, że dla zaistnienia zwolnienia w nim przewidzianego muszą zaistnieć łącznie powyższe przesłanki. Musi zatem nastąpić sprzedaż całości lub części gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz nie może nastąpić utrata charakteru rolnego tych gruntów w związku z ich sprzedażą. Dla oceny czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu decydujący jest cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy co do przeznaczenia nieruchomości, bądź inne okoliczności faktyczne. Cel ten może wynikać bezpośrednio z aktu notarialnego, z charakteru nabywcy, jak również z innych okoliczności związanych z daną transakcją.

Okoliczność, czy dana nieruchomość w wyniku sprzedaży nie utraciła charakteru rolnego, podlega weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Zatem obowiązek udowodnienia zaistnienia tej okoliczności ciąży na podatniku, tj. osobie, która zamierza skorzystać ze zwolnienia. Organy podatkowe rozstrzygając prawo podatnika do zwolnienia od podatku przychodu uzyskanego ze sprzedaży biorą pod uwagę wszystkie okoliczności związane z daną transakcją a decydującymi w tym względzie są okoliczności faktyczne, takie jak zamiar nabywcy co do jej wykorzystywania. Chodzi bowiem o faktyczną, a nie jedynie prawną utratę charakteru rolnego przez nieruchomość.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że w dniu 22 września 2008 r., na podstawie umowy darowizny, nabył wraz z żoną od rodziców żony na współwłasność nieruchomości będące niezabudowanymi gruntami rolnymi o łącznej powierzchni 11,7452 ha, które – zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - stanowią gospodarstwo rolne.

W dniu 15 listopada 2011 r. Wnioskodawca i jego żona zawarli warunkową umowę sprzedaży osobie fizycznej części nieruchomości o powierzchni 10,47 ha, wchodzącej w skład ww. gospodarstwa rolnego, pod warunkiem, że agencja nieruchomości rolnych nie skorzysta z przysługującego jej prawa pierwokupu. W treści tej umowy kupujący oświadczył, że nieruchomość tę pod wskazanym warunkiem kupuje, w celu jej włączenia w skład prowadzonego gospodarstwa rolnego. Następnie w dniu 02 grudnia 2011 r. została zawarta umowa przeniesienia własności ww. nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że posiadane grunty rolne do dnia sprzedaży nie utraciły charakteru rolnego.

Zatem należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie spełniona została przesłanka sprzedaży części gospodarstwa rolnego. Ponadto nabywca przedmiotowej nieruchomości oświadczył, że nabywa ją w celu włączenia w skład prowadzonego gospodarstwa rolnego.

Należy podkreślić, że okoliczność podniesiona przez Wnioskodawcę, iż do dnia sprzedaży grunty nie utraciły charakteru rolnego nie przesądza jeszcze o prawie do zwolnienia. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi o utracie charakteru rolnego w związku ze sprzedażą. Oznacza to, że decydujące dla zastosowania zwolnienia jest to czy w wyniku sprzedaży grunty nie utraciły charakteru rolnego. Z wniosku wynika, że nabywca oświadczył, iż włączy nabyte grunty do prowadzonego gospodarstwa rolnego. Powyższe okoliczności wskazują więc na spełnienie przesłanek uprawniających do przedmiotowego zwolnienia, przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w świetle wyżej cytowanych przepisów należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z transakcji sprzedaży nieruchomości stanowiącej część gospodarstwa rolnego korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy.

W konsekwencji Wnioskodawca nie był zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego, jak również nie miał obowiązku złożenia odpowiedniego zeznania podatkowego.

Jednakże - w przedstawionym stanie faktycznym - w związku ze sprzedażą ww. nieruchomości Wnioskodawca i jego żona złożyli w urzędzie skarbowym w terminie do dnia 30 kwietnia 2012 r. zeznanie roczne o wysokości osiągniętego dochodu w 2011 r. z odpłatnego zbycia nieruchomości na formularzu PIT-39, w którym podatek został obliczony zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a następnie zapłacony na konto urzędu skarbowego, w terminie do dnia 30 kwietnia 2012 r.

W związku z tym, że przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z transakcji sprzedaży nieruchomości stanowiącej część gospodarstwa rolnego korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie należało go ujmować w zeznaniu podatkowym.

Zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę:

1.  nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2.  podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3.  zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4.  zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

W myśl art. 73 § 1 pkt 1 ww. ustawy nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej.

Natomiast stosownie do art. 73 § 2 pkt 1 ww. ustawy nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego.

Stosownie do art. 75 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Ponadto z § 2 pkt 1 lit. a) powyższego przepisu wynika, iż uprawnienie to przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach) rocznych, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej.

Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty obowiązany jest złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

W myśl art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Stosownie do brzmienia art. 81 § 2 cyt. ustawy, skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

W świetle powyżej powołanych przepisów należy uznać, że Wnioskodawca może ubiegać się o zwrot nienależnie zapłaconego podatku poprzez złożenie korekty zeznania rocznego o wysokości osiągniętego dochodu w 2011 r. z odpłatnego zbycia nieruchomości - PIT-39 wraz z pisemnym uzasadnieniem przyczyn tej korekty oraz wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja - stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) - została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy.

Stosownie do powyższego żona Wnioskodawcy, chcąc uzyskać interpretację indywidualną w powyższym zakresie, winna wystąpić z odrębnym zapytaniem i uiścić stosowną opłatę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.