Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-840/09-2/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-10-27
Teza: – Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodu osobowego, przeznaczonego następnie na cele wynajmu (art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b)
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; leasing-leasing operacyjny; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód osobowy; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2009 r. (data wpływu 31 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2009 r. do Izby Skarbowej w Warszawie wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. W dniu 25 sierpnia 2009 r. ww. wniosek został przekazany do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku (data wpływu 31 sierpnia 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi firmę transportową i chce rozszerzyć swoją działalność o wynajem lub dzierżawę samochodów osobowych (PKWiU 71.21.11-00.00). W związku z tym ma zamiar wziąć samochód osobowy w leasing operacyjny i przeznaczyć go wyłącznie na wynajem. Wnioskodawca ma również klienta, który chce wynająć ten samochód na okres dłuższy niż sześć miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy po zakończeniu pierwszej umowy wynajmu samochodu osobowego trwającej dłużej niż sześć miesięcy w dalszym ciągu przysługiwać będzie Wnioskodawcy pełne odliczenie VAT naliczonego od raty leasingowej mimo, iż nie wiadomo kiedy uda się zdobyć następnego klienta a następne umowy najmu mogą być krótsze niż sześć miesięcy?

Zdaniem wnioskodawcy, będzie mógł w dalszym ciągu korzystać z pełnego odliczenia VAT z raty leasingowej, bo zostaną spełnione wszystkie trzy warunki z art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b) ww. ustawy do pełnego odliczenia VAT, tj. przedmiotem działalności Wnioskodawcy będzie odpłatny wynajem lub dzierżawa samochodów, samochód ten będzie wyłącznie przeznaczony do tego celu oraz będzie on wynajęty na okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Jednocześnie, stosownie do zapisów art. 86 ust. 4 ustawy, przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy tj.: agregat elektryczny/spawalniczy, bankowóz, do prac wiertniczych, koparka, koparkospycharka, ładowarka, oczyszczanie dróg, podnośnik do prac konserwacyjno – montażowych, pomoc drogowa, zimowego utrzymania dróg, żuraw samochodowy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 5 ustawy o VAT, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ww. art. 86 ust. 4 pkt 1 – 4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

W myśl natomiast art. 86 ust. 7 ustawy o VAT w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Odwołując się do wykładni językowej art. 86 ust. 7 ustawy, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „użytkować” należy rozumieć m. in.: 1. „korzystać z czegoś, np. budynku, lokalu”, 2. „korzystać z czegoś w sposób racjonalny, przynoszący jak największy pożytek”, 3. „używać cudzej własności, czerpiąc z niej korzyści, ale mając jednocześnie obowiązek zachowania jej substancji i dotychczasowego przeznaczenia”.

Natomiast z literalnego brzmienia przepisu art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b w/w ustawy wynika, że podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów (pojazdów) pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w tym przepisie, tj.:

*   gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze; oraz

*   samochody (pojazdy) te są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na wyżej wymienione cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z przepisu tego wynika, iż koniecznym warunkiem jego zastosowania jest przeznaczenie samochodu do działalności polegającej m.in. na jego wynajmie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Nie oznacza to jednak, że każda umowa najmu musi być zawierana na okres nie krótszy niż 6 miesięcy, czy też że jedna czynność wynajmu musi trwać minimum pół roku. Przepis ten oznacza również, iż pełne odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu przysługuje również wtedy, gdy samochód zostaje nabyty w ramach prowadzonej działalności z przeznaczeniem oddania go w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i w okresie nie krótszym niż 6 miesięcy jest przekazany do używania kilku podmiotom. Istotne jest zatem, aby przeznaczenie samochodu do działalności polegającej na jego wynajmie trwało nie krócej niż 6 miesięcy.

Powyższe przepisy dotyczące możliwości dokonywania odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dotyczących nabycia samochodów, co do których stosuje się różne zasady powodują, że podatnik dokonujący nabycia samochodu osobowego bądź innego pojazdu samochodowego - w chwili jego zakupu (wzięcia w leasing) ma obowiązek określić jakim celom towar ten ma służyć.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza rozszerzyć swoją działalność o wynajem lub dzierżawę samochodów osobowych, w związku z czym ma zamiar wziąć w leasing operacyjny samochód osobowy i przeznaczyć go na wynajem, na okres dłuższy niż sześć miesięcy. Po upływie ww. okresu umowy, Wnioskodawca nie wie kiedy podpisze umowę najmu z kolejnym klientem, a podpisane następne umowy najmu mogą być krótsze niż sześć miesięcy.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz okoliczności przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania uregulowania zawarte w art. 86 ust. 3 i ust. 7 ustawy, gdyż w świetle przytoczonej definicji pojęcia „użytkować”, Wnioskodawca nie będzie użytkownikiem samochodów osobowych. Zastosowanie znajdzie natomiast przepis art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy, na mocy którego Wnioskodawcy będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodu osobowego, wynikającego z faktur VAT dokumentujących raty leasingowe, wystawionych przez leasingodawcę. Warunkiem odliczenia podatku naliczonego w pełnej kwocie jest, jak wyraźnie wynika z powyższego uregulowania, aby taki pojazd był przeznaczony wyłącznie do odpłatnego używania na podstawie umów wymienionych w tym przepisie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w tym zakresie, przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. W okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę, spełnione zostaną obie przesłanki wynikające z ww. przepisu, warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości, tj. Wnioskodawca zamierza rozszerzyć i prowadzić działalność gospodarczą polegającą na wynajmie lub dzierżawie samochodów osobowych, i zamierza wynająć samochód osobowy (nabyty uprzednio w drodze leasingu operacyjnego) na okres dłuższy niż sześć miesięcy.

W związku z powyższym, mimo, iż kolejne umowy najmu samochodu osobowego mogą być zawierane na okresy krótsze niż sześć miesięcy, nie spowoduje to zmiany prawa do odliczenia i Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe za przedmiotowy samochód osobowy w pełnej wysokości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.