Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/4511-364/15-6/JR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-09-24
Teza: Ulga prorodzinna
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; odliczenia-odliczenie od podatku; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2015 r. (data wpływu 19 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. (data wpływu 13 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), w związku z czym pismem z dnia 29 lipca 2015 r., Nr IPTPB2/4511-364/15-2/JR, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ww. ustawy, wystąpił do Wnioskodawczyni o usunięcie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 4 sierpnia 2015 r., natomiast w dniu 13 sierpnia 2015 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania 10 sierpnia 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni oraz Jej mąż w 2013 r. uzyskali dochody wyłącznie ze stosunku pracy. Rozliczenia podatkowego za rok 2013 dokonali wspólnie, na formularzu PIT-37. Dochód podlegający opodatkowaniu wyniósł 116 976 zł 34 gr. Wnioskodawczyni oraz Jej mąż utrzymywali w roku podatkowym dwoje dzieci: małoletniego syna uczęszczającego do gimnazjum oraz pełnoletniego studiującego syna (poniżej 25 roku życia).

Pełnoletni syn B., uczący się w szkole, o której mowa w ustawie o szkolnictwie wyższym, w 2013 r. uzyskał następujące dochody:

*   z tytułu umowy zlecenia wykonywanej w Polsce w wysokości 603 zł 52 gr (dochód do opodatkowania wykazany w poz. 173 deklaracji podatkowej PIT-36),

*   z tytułu umowy o pracę w Niemczech w wysokości 5 158 zł, o który zwiększono podstawę do obliczenia podatku do ustalenia stopy procentowej (poz. 174 zeznania podatkowego PIT-36).

Wnioskodawczyni wskazała, że praca w Polsce została podjęta tylko z tego powodu, że wyjazd do Niemiec nie był pewny, opóźniał się, stąd syn zdecydował się na podjęcie pracy w kraju, w ramach umowy zlecenia. Pracę tę zakończył w chwili uzyskania wiadomości o zatrudnieniu w Niemczech.

Zdaniem Wnioskodawczyni, syn Jej spełnia warunki określone w art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj.

*   nie ukończył 25 roku życia,

*   uczył się w szkole, o której mowa w ustawie o szkolnictwie wyższym,

*   w roku 2013 nie uzyskał dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub w art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej. Dochód do opodatkowania wykazany w poz. 176 zeznania PIT-36, wyniósł bowiem 604 zł.

Z uwagi na niejasność przepisów i z ostrożności, w deklaracji PIT/O stanowiącej załącznik do zeznania PIT-37, Wnioskodawczyni oraz Jej mąż nie uwzględnili odliczenia z tytułu ulgi przysługującej na pełnoletniego syna. Ponadto z uwagi na to, że dochody Wnioskodawczyni i Jej męża w roku 2013 przekroczyły kwotę 112 000 zł (o 4 976,34 zł), nie skorzystano też z ulgi prorodzinnej przysługującej na drugiego, małoletniego syna.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w 2013 r. wykonywała władzę rodzicielską zarówno w stosunku do małoletniego syna – W. - uczęszczającego do gimnazjum, jak i pełnoletniego syna – B. - uczącego się w szkole wyższej.

W związku z powyższym opisem zadano (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku) następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji, Wnioskodawczyni może skorzystać z ulgi prorodzinnej w oparciu o przepisy zawarte w art. 27f i art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) na małoletniego syna (gimnazjalistę) i pełnoletniego syna (studenta)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, możliwe jest w opisanej we wniosku sytuacji skorzystanie z tzw. ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pełnoletni syn, według Wnioskodawczyni, spełniał w 2013 r. warunki określone w art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj.:

*   nie ukończył 25 roku życia,

*   uczył się w szkole, o której mowa w ustawie o szkolnictwie wyższym,

*   w 2013 r. nie uzyskał dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 (opodatkowanie według skali podatkowej) lub art. 30b (opodatkowanie od zbycia udziałów i instrumentów finansowych).

Dochody opodatkowane na zasadach określonych w art. 27 ustawy, uzyskane przez syna Wnioskodawczyni w 2013 r. wyniosły 604 zł. Do limitu uprawniającego do skorzystania z ulgi prorodzinnej, zdaniem Wnioskodawczyni, nie należy wliczać dochodów uzyskanych przez syna z tytułu umowy o pracę w Niemczech w kwocie 5 158 zł. Jest to dochód zwolniony z opodatkowania w Polsce na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Służy on jedynie do ustalenia stopy procentowej, która ma zastosowanie do dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce (metoda „wyłączenia z progresją” określona w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku od osób fizycznych). Dochód z pracy w Niemczech jako zwolniony z opodatkowania w Polsce, według Wnioskodawczyni, nie powinien być brany pod uwagę przy wyliczaniu łącznej kwoty dochodów Jej syna, w celu porównania z możliwym do osiągnięcia limitem dochodów. Nawet, jeśli w związku z jego uzyskaniem wyliczona zostanie stopa podatkowa w wysokości powodującej w konsekwencji obowiązek zapłaty podatku od dochodu uzyskanego w Polsce.

Dla celów ustalenia prawa do tzw. ulgi rodzinnej, zdaniem Wnioskodawczyni, znaczenie powinien mieć jedynie dochód syna uzyskany w Polsce, jako ten, który podlega opodatkowaniu w Polsce. Dochód uzyskany z tytułu pracy w Niemczech, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie podlega opodatkowaniu w Polsce, a ma jedynie znaczenie dla ustalenia stopy procentowej od dochodów krajowych i to w odniesieniu do syna Wnioskodawczyni, jako samodzielnego podmiotu prawa podatkowego. Wnioskodawczyni nadmienia, że przyjęcie w zeznaniu rocznym PIT-37 ostrożnościowego podejścia i nieuwzględnienie w związku z tym ulgi dotyczącej pełnoletniego syna, spowodowało to, że skutkiem nieznacznego przekroczenia progu 112 000 zł, Wnioskodawczyni oraz Jej mąż utracili zarazem ulgę z tytułu wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem.

Przepisy podatkowe, jak wskazała Wnioskodawczyni, w opisanym zakresie są niejasne, nieprecyzyjne i nie powinny być interpretowane na niekorzyść podatnika.

Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku wskazała, że zgodnie z art. 27f w związku z art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) ulga prorodzinna adresowana jest do podatników, którzy w roku podatkowym wychowują dzieci między innymi:

*   małoletnie,

*   do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie w szkolnictwie wyższym.

Jeżeli jednak ulga nie przysługuje na syna, który uzyskał w 2013 r. w kraju dochód w wysokości 603 zł 52 gr (niepodlegający opodatkowaniu) oraz w Niemczech w wysokości 5 158 zł, Wnioskodawczyni uważa, że z pewnością przysługiwać powinna Jej ulga na małoletniego syna W.. Tym samym, zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinno być ograniczenia wysokością uzyskanego dochodu w roku podatkowym tj. 112 000 zł, gdyż faktycznie wykonywała władzę rodzicielską nad dwojgiem dzieci. Z uwagi na niejasność przepisów, Wnioskodawczyni twierdzi, że z ulgi nie skorzystała na żadne dziecko, pomimo że wykonywała władzę rodzicielską przez cały rok podatkowy. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że przez cały rok podatkowy pozostawała w związku małżeńskim. Wnioskodawczyni uważa, że w takiej sytuacji powinna mieć możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej przynajmniej na małoletniego syna W.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską,
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na podstawie art. 27f ust. 2 cytowanej ustawy odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1.  jednego małoletniego dziecka − kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, jeżeli dochody podatnika:
    1.  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
    2.  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a);
2.  dwojga małoletnich dzieci − kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, na każde dziecko,
3.  trojga i więcej małoletnich dzieci − kwota stanowiąca:
    1.  1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2.  1/4 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, na trzecie dziecko,
    3.  1/3 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, na czwarte i każde kolejne dziecko.

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a (art. 27f ust. 2a powołanej ustawy).

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b cyt. ustawy).

Na podstawie art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
2.  wstąpiło w związek małżeński.

Zgodnie z art. 27f ust. 2d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a), nie uważa się:

1.  osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;
2.  osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności;

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka;
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

W świetle art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Z kolei, jak stanowi art. 27f ust. 7 ww. ustawy, przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

W myśl postanowień art. 27f, w związku z art. 6 ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulga prorodzinna adresowana jest do podatników, którzy w roku podatkowym wykonywali:

*   władzę rodzicielską, pełnili funkcję opiekuna prawnego (jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało), sprawowali opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej (na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą) w stosunku do dzieci małoletnich,

*   ciążący na nich obowiązek alimentacyjny oraz sprawowali funkcję rodziny zastępczej w stosunku do dzieci:
    
    *   bez względu na ich wiek, jeśli otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
    
    *   do ukończenia 25 roku życia uczących się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Prawo do ulgi prorodzinnej uzależnione jest zatem m.in. od wysokości rocznego dochodu, z wyjątkiem renty rodzinnej, uzyskanego przez pełnoletnie dziecko. W 2013 r. wysokość ww. dochodu wynosiła 3 089 zł, co wynika z wyliczenia ilorazu kwoty zmniejszającej podatek, tj. kwoty 556 zł 02 gr oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, tj. 18%.

W świetle powołanych przepisów w celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi, należy zbadać czy spełnione zostały poniższe przesłanki, tj. czy Wnioskodawczyni:

1.  osiągnęła dochody opodatkowane wg zasad określonych w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
2.  wykonywała władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego syna;
3.  wykonywała ciążący na niej obowiązek alimentacyjny w stosunku do pełnoletniego dziecka do ukończenia 25 roku życia uczącego się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, które w roku podatkowym nie uzyskało dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej,
4.  wykazała podatek (po odliczeniu składki na ubezpieczenia zdrowotne),
5.  w roku podatkowym uzyskała (wspólnie z małżonkiem, z którym pozostawała w związku przez cały rok podatkowy) dochód w kwocie nieprzekraczającej limitu określonego w art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy w przypadku, gdy ulga dotyczy tylko jednego dziecka, tj. 112 000 zł.

Podkreślenia wymaga przy tym, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 84 Konstytucji RP oraz art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też możliwość skorzystania z ulgi podatkowej to przywilej, z którego podatnik chcąc skorzystać musi spełnić ściśle określone przez ustawodawcę warunki. Niedopełnienie natomiast któregokolwiek z tych warunków skutkuje utratą prawa do ulgi.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że w roku 2013, Wnioskodawczyni oraz Jej mąż, uzyskali dochody wyłącznie ze stosunku pracy. Dochód podlegający opodatkowaniu wyniósł 116 976 zł 34 gr.

Wnioskodawczyni wskazała, że w 2013 r. wykonywała władzę rodzicielską zarówno w stosunku do małoletniego syna (uczęszczającego do gimnazjum), jak i pełnoletniego syna (uczącego się w szkole wyższej).

Pełnoletni syn, uczący się w szkole, o której mowa w ustawie o szkolnictwie wyższym, w roku 2013 uzyskał następujące dochody:

*   z tytułu umowy zlecenia wykonywanej w Polsce w wysokości 603 zł 52 gr (dochód do opodatkowania wykazany w poz. 173 deklaracji podatkowej PIT-36),

*   z tytułu umowy o pracę w Niemczech w wysokości 5 158 zł, o który zwiększono podstawę do obliczenia podatku do ustalenia stopy procentowej (poz. 174 zeznania podatkowego PIT-36).

Należy zauważyć, że w przypadku dochodów uzyskiwanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zasady opodatkowania oraz unikania podwójnego opodatkowania regulują art. 27 ust. 8, 9 i ust. 9a ww. ustawy, jak i umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub inne umowy międzynarodowe.

W prawie podatkowym występują dwie metody pozwalające na uniknięcie podwójnego opodatkowania: metoda wyłączenia z progresją oraz metoda proporcjonalnego odliczenia. Niewątpliwie obie z ww. metod są uregulowane w art. 27 powołanej ustawy, a zatem zagraniczne dochody podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27. Gdyby bowiem nie postanowienia wymienionych przepisów dochody uzyskane za granicą mogłyby podlegać podwójnemu opodatkowaniu.

Nawet jeżeli dochody zagraniczne są zwolnione z opodatkowania, to jednak stosownie do regulacji zawartej w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wpływają lub mogą wpływać na opodatkowanie dochodów uzyskanych w Polsce.

Odmienne rozumienie omawianego przepisu pozostawałoby w rażącej sprzeczności z zasadą racjonalności ustawodawcy, która jest podstawowym założeniem w procesie wykładni prawa. Potrzeba respektowania przesłanki o racjonalności ustawodawcy wyklucza możliwość przyjęcia, że jego wolą było doprowadzenie do naruszenia zasad równości i sprawiedliwości społecznej w systemie prawa normującego określoną dziedzinę życia społecznego, w tym zobowiązań podatkowych. Racjonalny ustawodawca nie różnicuje podatników chcących korzystać z ulgi prorodzinnej, uzależniając korzystanie z odliczenia od faktu, czy jego dziecko uzyskuje dochody w Polsce, czy za granicą oraz jaka metoda zapobiegająca podwójnemu opodatkowaniu ma zastosowanie do dochodów dziecka.

Z tego też powodu należy uznać, że art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno dochody uzyskane w Polsce, jak i za granicą (i to bez względu na to, jaka metoda unikania podwójnego opodatkowania ma do nich zastosowanie).

Nie można zatem podzielić poglądu zawartego we wniosku, że dochody uzyskiwane przez syna Wnioskodawczyni w Niemczech w 2013 r. nie miały wpływu na prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej.

Zatem, skoro syn Wnioskodawczyni w 2013 r. uzyskał dochód z tytułu pracy na terytorium Polski oraz na terenie Niemiec w kwocie przekraczającej 3 089 zł, to mimo że dochód uzyskany na ternie Niemiec – jak twierdzi Wnioskodawczyni - zwolniony jest z opodatkowania w Polsce (kwestia ta nie jest przedmiotem oceny stanowiska dokonanej w przedmiotowej interpretacji, bowiem wniosek nie dotyczy tejże kwestii), to jednak stosuje się do niego zasady określone w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że nie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z omawianej ulgi. Skutkuje to brakiem uprawnienia do skorzystania przez Wnioskodawczynię z ulgi prorodzinnej za 2013 r. na tego syna, na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że ograniczenie zastosowania ulgi prorodzinnej polegające na wprowadzeniu limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje jedno dziecko. Przy czym, przy określaniu na potrzeby ulgi prorodzinnej liczby dzieci (niezależnie od liczby posiadanych dzieci) należy brać pod uwagę – ze wszystkimi tego konsekwencjami wynikającymi z ww. przepisów ustawy – tylko te dzieci, które spełniają wyżej określone kryteria, tj. dzieci małoletnie, w stosunku do których rodzic dysponuje prawem wykonywania władzy rodzicielskiej oraz wymienione w art. 6 ust. 4 pkt 2-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dzieci pełnoletnie, które rodzic utrzymuje w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego i które nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

A zatem stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni prawo do ulgi określonej w art. 27f może rozpatrywać tylko w odniesieniu do jednego dziecka - małoletniego syna W..

W świetle zacytowanych wyżej przepisów prawo do zastosowania ww. odliczenia w przypadku wykonywania władzy rodzicielskiej w stosunku do małoletniego syna, przysługuje wyłącznie, jeżeli dochody Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem w roku podatkowym 2013, po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne nie przekroczyły kwoty 112 000 zł. Jak wynika z opisu stanu faktycznego dochody Wnioskodawczyni i Jej małżonka przekroczyły tę kwotę, należy więc uznać, że wystąpiła negatywna przesłanka uniemożliwiająca zastosowanie odliczenia od podatku kwoty z tytułu wychowywania małoletniego syna na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, Wnioskodawczyni w opisanym stanie faktycznym nie może skorzystać z odliczenia na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. na żadnego z synów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.