Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-690/08-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-10
Teza: Kwota czynszu wynikająca z umowy dzierżawy obwodów łowieckich jako kwota brutto.
Słowa kluczowe: cena; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od towarów i usług; łowiectwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Powiatu, przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2008 r. (data wpływu 11 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia kwoty czynszu dzierżawnego za obwody łowieckie jako wartości brutto – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia kwoty czynszu dzierżawnego za obwody łowieckie jako wartości brutto.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wydzierżawia kołom łowieckim na podstawie umowy dzierżawy obwody łowieckie. Czynsz z tytułu dzierżawy obwodu ustalany jest co roku na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie zasad kategoryzacji obwodów łowieckich, szczegółowych zasad ustalania czynszu dzierżawnego oraz udziału dzierżawców obwodów łowieckich w kosztach ochrony lasu przed zwierzyną (Dz. U. Nr 210, poz. 1791 ze zm.). Koła łowieckie – w myśl zawartych umów – jako dzierżawcy uiszczają na konto Wnioskodawcy do dnia 31 maja, jednorazowy czynsz. Wyliczona kwota za dzierżawę obwodu łowieckiego zawiera 22% podatek VAT.

Przychód z tytułu dzierżawy został zaewidencjonowany w ewidencji sprzedaży, a następnie odprowadzono od niego w określonym terminie należny podatek.

Jak wskazuje Zainteresowany – na podstawie art. 31 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066 ze zm.), wydzierżawiający obowiązany jest rozliczyć otrzymany czynsz dzierżawny między nadleśnictwa i gminy.

Wnioskodawca przy powyższym rozliczeniu przyjął, że czynsz jest pomniejszony o podatek VAT i przekazał należny udział w czynszu dzierżawnym gminom i nadleśnictwom w kwocie netto, jaka należna była z tytułu usługi dzierżawy obwodów łowieckich.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wysokość naliczanego corocznie czynszu dzierżawnego kołom łowieckim jest wartością pomniejszoną o podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynsz stanowić będzie kwotę pomniejszoną o podatek VAT.

Zainteresowany przytacza treść art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wskazując, iż opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Wnioskodawca jest zdania, że dzierżawa obwodów łowieckich świadczona na podstawie umowy cywilnoprawnej (zawarta z Kołami Łowieckimi) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Powołując następnie art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Zainteresowany wskazuje, że podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W związku z powyższym, jeśli z zawartych umów wynika, że do czynszu doliczono podatek VAT, czynsz jako kwota należna z tytułu sprzedaży usługi, pomniejszona o podatek, stanowi podstawę opodatkowania. Zatem przychodem dla Powiatu, rozliczanym między nadleśnictwa i gminy będzie wartość czynszu w kwocie netto.

Udział w rozliczeniu otrzymanego czynszu na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, w którym wydzierżawiający jest obowiązany rozliczyć otrzymany czynsz dzierżawny między nadleśnictwa i gminy, stanowić będzie kwotę pomniejszoną o podatek VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi natomiast art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 7 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t. j. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066 ze zm.) jeżeli powołana ustawa nie stanowi inaczej, administrację w zakresie łowiectwa sprawuje samorząd województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Jak stanowi art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, gospodarka łowiecka prowadzona jest w obwodach łowieckich przez dzierżawców lub zarządców. Stosownie do treści art. 29 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy, obwody łowieckie wydzierżawiają, na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego – po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz właściwej izby rolniczej – obwody łowieckie rolne oraz leśne. Obwody łowieckie wydzierżawia się na czas nie krótszy niż 10 lat.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, umowa dzierżawy obwodu łowieckiego winna określać wysokość czynszu za dzierżawę obwodu łowieckiego i termin jego płatności. W myśl natomiast art. 30 ust. 2a czynsz dzierżawny ustala się w zależności od kategorii obwodu łowieckiego, mnożąc ilość hektarów obszaru dzierżawionego obwodu łowieckiego przez równowartość pieniężną żyta, stosując wskaźnik przeliczeniowy, który nie może być wyższy niż 0,07 q żyta za 1 hektar.

Analogiczne zapisy stanowiące o wysokości czynszów za dzierżawę obwodu łowieckiego zawarto w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie kategoryzacji obwodów łowieckich, szczegółowych zasad ustalania czynszu dzierżawnego oraz udziału dzierżawców obwodów łowieckich w kosztach ochrony lasu przed zwierzyną (Dz. U. Nr 210, poz. 1791 ze zm.). W myśl § 4 cyt. rozporządzenia, czynsz dzierżawny dla obwodów łowieckich ustala się mnożąc ilość hektarów obszaru gruntów stanowiących obwód łowiecki przez równowartość pieniężną żyta ogłaszaną dla podatku rolnego (…).

Jak stanowi art. 31 ust. 1 cyt. ustawy, to wydzierżawiający jest zobowiązany rozliczyć otrzymany czynsz dzierżawny między nadleśnictwami a gminami.

Uwzględniając treść powołanych przepisów stwierdzić należy, iż dzierżawa obwodów łowieckich na podstawie umowy cywilnoprawnej stanowi, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Powołane przepisy wskazują także, iż obliczane na podstawie ustawy oraz rozporządzenia czynsze za obwody łowieckie stanowią mnożnik ilości hektarów obszaru (gruntów stanowiących obwód łowiecki) i równowartości pieniężnej żyta. W ten sposób strony ustalają wartość umowy dzierżawy wskazując na określoną kwotę pieniężną (cenę).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.) przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Zgodnie ze stanem faktycznym zawartym we wniosku, Wnioskodawca wydzierżawia kołom łowieckim na podstawie umowy dzierżawy obwody łowieckie. Czynsz z tytułu dzierżawy obwodu ustalono na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie zasad kategoryzacji obwodów łowieckich, szczegółowych zasad ustalania czynszu dzierżawnego oraz udziału dzierżawców obwodów łowieckich w kosztach ochrony lasu przed zwierzyną. Wnioskodawca przy powyższym rozliczeniu przyjął, że ustalony w powyższy sposób czynsz winien być pomniejszony o podatek VAT i przekazał należny udział w czynszu dzierżawnym gminom i nadleśnictwom w kwocie netto, jaka należna była z tytułu usługi dzierżawy obwodów łowieckich.

Mając na względzie powołane przepisy oraz stan faktyczny sprawy wskazać należy, iż kwota czynszu wynikająca z zawartej umowy dzierżawy obwodu łowieckiego jest ceną brutto i zawiera – stosownie do przepisów ustawy o cenach – wartość podatku od towarów i usług. Zainteresowany dokonując rozliczenia czynszu na właściwe nadleśnictwa i gminy winien odprowadzić należny z tego tytułu podatek VAT a następnie uzyskaną kwotę netto rozdysponować między właściwe podmioty.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.