Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.210.2025.1.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT zniesienia
współwłasności nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
działki
zamiana
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT zniesienia
    współwłasności nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiot zapytania: zabudowana nieruchomość cmentarzem grzebalnym wraz z
    towarzyszącymi obiektami kubaturowymi, dla której prowadzona jest księga wieczysta ...
                                                    2położona w ... oznaczona w ewidencji gruntów jako działki: nr 1 o powierzchni 3,3970 m,
                    2nr 2 o powierzchni 3,3971 m, stanowiącą mienie Gminy ... w udziale 1/2 części oraz
    mienie Rzymskokatolickiej Parafii pod wezwaniem ... w ... w udziale 1/2 części.
    Gmina ... stała się właścicielem przedmiotowej niezabudowanej nieruchomości, na
    podstawie warunkowej umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym z dnia 17.09.2003
    roku, za Rep. A nr ... oraz umowy przeniesienia własności nieruchomości objętej aktem
    notarialnym z dnia 09.10.2003 roku, za Rep. A nr ... .
    W 2022 roku Gmina ... darowała na realizację celu publicznego – prowadzenie katolickiego
    cmentarza wyznaniowego, na podstawie umowy darowizny objętej aktem notarialnym z
    dnia 25.08.2022 roku, za Rep. ... przekazała udział 1/2 części przedmiotowej
    nieruchomości na rzecz Rzymskokatolickiej Parafii ... w ... .
    Na części tej nieruchomości znajdują się budynki i budowle obejmujące między innymi
    kaplicę cmentarną, nagrobki oraz ogrodzenie z bramą wjazdową i furtką, tj. cmentarz
    grzebalny urządzony i administrowany przez Rzymskokatolicką Parafię pod wezwaniem ...
    w ..., na podstawie ostatecznej decyzji o Nr ... o ustaleniu lokalizacji celu publicznego.
    Obecnie Gmina ... przeznacza wyżej opisaną zabudowaną nieruchomość gruntową do
    nieodpłatnego zniesienia współwłasności bez zastosowania dopłat ani spłat.
    Współwłaściciele: Gmina ... oraz Rzymskokatolicka Parafia pod wezwaniem ... planują
    zniesienie współwłasności w niżej opisany sposób:
                          2a) działka nr 2 o powierzchni 3,3971 m przejdzie na własność Gminy ...;
                          2b) działka nr 1 o powierzchni 3,3970 m przejdzie na własność Rzymskokatolickiej
        Parafii pod wezwaniem ... w ... .
    Działki wchodzące w skład przedmiotowej nieruchomości zostały wycenione przez
    rzeczoznawcę majątkowego w sposób następujący:
                          2- działka nr 2 o powierzchni 3,3971 m - ... zł
                          2- działka nr 1 o powierzchni 3,3970 m - ... zł.
    Wobec powyższego w sytuacji nieodpłatnego zniesienia współwłasności bez zastosowania
    dopłat ani spłat przedmiotowej nieruchomości:
                          2- działka nr 2 o powierzchni 3,3971 m o wartości ... zł przejdzie na własność Gminy ...;
                          2- działka nr 1 o powierzchni 3,3970 m o wartości ... zł przejdzie na własność
        Rzymskokatolickiej Parafii pod wezwaniem ... w ... .

## Pytanie

Czy nieodpłatne zniesienie współwłasności nieruchomości bez zastosowania dopłat ani
    spłat w sposób opisany w stanie faktycznym podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Nieodpłatne zniesienie współwłasności nieruchomości bez zastosowania dopłat ani spłat
    w sposób opisany w stanie faktycznym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W ocenie Gminy ..., nie będzie tu miała miejsce ani odpłatna dostawa towarów ani
    odpłatne świadczenie usług. Na uwagę zwraca praktyka podatkowa ukształtowana w
    odniesieniu do podobnych do wnioskowanego stanów faktycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Treść powołanego art. 7 ust. 1 ustawy wskazuje, że ustawa o podatku od towarów i usług
    posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarem jak właściciel”. Takie zdefiniowanie konstytutywnego aspektu
    dostawy towarów, odwołując się do ekonomicznego władztwa nad rzeczą sprawia, że
    przedmiotem opodatkowania może być nie tylko sprzedaż, czy zamiana rzeczy, jako
    fizycznie wyodrębnionych dóbr materialnych, ale również inne transakcje wywierające, z
    ekonomicznego punktu widzenia, podobne skutki. W konsekwencji, definicja dostawy
    towarów obejmuje zarówno przypadki (z pewnymi wyjątkami), gdy dochodzi do
    przeniesienia własności rzeczy, jak i sytuacje, gdy bez przeniesienia prawa własności
    następuje przejęcie władztwa ekonomicznego nad rzeczą. Istotne tu jest faktyczne
    dysponowanie towarem, a nie tytuł prawny do niego.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i

    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do katalogu usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy.
    Co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług. Przy czym, z przytoczonych przepisów nie wynika,
    aby odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musiała mieć postać
    pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata w części
    pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy w pewnych,
    ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne
    świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także przekazanie lub
    zużycie towarów oraz wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

    Zarówno odpłatna dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, jak również odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jeżeli są wykonywane przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że kwestia współwłasności została uregulowana w ustawie z
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze
    względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim

    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Zgodnie z art. 210 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    W myśl art. 211 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Stosownie do art. 95 pkt 4 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu niezależnie
      od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podział
      nieruchomości może nastąpić w celu realizacji roszczeń do części nieruchomości,
      wynikających z przepisów niniejszej ustawy lub z odrębnych ustaw.
    Zasadą jest, że zniesienie współwłasności powinno nastąpić przede wszystkim przez
    podział fizyczny rzeczy wspólnej. Podział rzeczy wspólnej prowadzi do zniesienia
    współwłasności. Jest bowiem oczywiste, że w wyniku podziału powstają nowe przedmioty
    własności – samoistne, odrębne rzeczy, wydzielone z większej rzeczy macierzystej
    (poprzednio wspólnej). Przypadają zaś one na wyłączną własność poszczególnym
    współwłaścicielom. Tym samym wygasa współwłasność macierzystej rzeczy wspólnej.
    W wyniku umowy zniesienia współwłasności następuje podział rzeczy wspólnej, który
    prowadzi do likwidacji stosunku współwłasności poprzez unicestwienie bytu prawnego
    dotychczasowej rzeczy wspólnej (jako przedmiotu współwłasności), wyodrębnienie
    (powstanie) z rzeczy macierzystej nowych rzeczy oraz ich nabycie na wyłączną własność
    przez poszczególnych współwłaścicieli. Gdy czynność ta ma charakter umowny
    (wolicjonalny) pomiędzy współwłaścicielami, w ujęciu ustawy ma charakter
    rozporządzenia rzeczą wspólną (towarem) przez współwłaścicieli w taki sposób, który
    umożliwia jej podział prowadzący do uzyskania przez każdego z nich wyłącznego prawa
    własności do nowego towaru. Należy jednak przy tym uwzględnić, że jeżeli czynności tej
    nie towarzyszy dopłata pieniężna, mająca na celu wyrównanie wartości poszczególnych
    udziałów, nie ma ona charakteru odpłatnego, w tym też na gruncie ustawy. Wydzielone
    bowiem (bez dopłaty) w wyniku zniesienia współwłasności nowe rzeczy swoją wartością
    powinny odpowiadać wielkości poszczególnych udziałów, co oznacza, że żaden ze
    współwłaścicieli nie uzyskuje w wyniku tej czynności przysporzenia majątkowego
    (ekonomicznego), a jedynie prawo umożliwiające mu dysponowanie nowym towarem jak
    właściciel.
    Ponadto, umowy zniesienia współwłasności rzeczy przez fizyczny jej podział, z
    uwzględnieniem jedynie wartości udziałów współwłaścicieli, nie można utożsamiać z
    czynnościami zamiany udziałów w rzeczy, czy ich sprzedaży. Oznacza to, że tego rodzaju
    umowne zniesienie współwłasności rzeczy, które nie ma charakteru odpłatnego, nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z przedstawionych okoliczności wynika, że zamierzają Państwo dokonać nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności zabudowanej nieruchomości gruntowej w niżej opisany
    sposób:
                          2a) działka nr 2 o powierzchni 3,3971 m przejdzie na własność Gminy;

                          2b) działka nr 1 o powierzchni 3,3970 m przejdzie na własność Rzymskokatolickiej
        Parafii.
    Działki wchodzące w skład przedmiotowej nieruchomości zostały wycenione przez
    rzeczoznawcę majątkowego w sposób następujący:
                          2- działka nr 2 o powierzchni 3,3971 m - ... zł
                          2- działka nr 1 o powierzchni 3,3970 m - ... zł.
    Zniesienia współwłasności dokonają Państwo bez zastosowania dopłat ani spłat.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatne transakcje dostawy
    towarów i świadczenia usług. Aby mówić o dostawie towarów, musi nastąpić czynność
    polegająca na przeniesieniu prawa do rozporządzania (dysponowania) towarem jak
    właściciel.
    W rozpatrywanym przypadku, na podstawie ustaleń między Państwem a Parafią,
    dojdzie do wyodrębnienia w sposób materialny posiadanych udziałów w
    przedmiotowych działkach, a zniesienie współwłasności nieruchomości, o których
    mowa we wniosku stanowi jedynie zmianę formy prawnej tytułu przypadającego do
    nieruchomości, nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, tj. zmianę współwłasności
    na wyłączną własność części ww. nieruchomości.
    Dodatkowo, jak wynika z opisu sprawy, zmiana tytułu prawnego do nieruchomości
    będzie miała charakter nieodpłatny. Jak wskazano we wniosku, zniesienie
    współwłasności nastąpi bez spłat i dopłat.
    Zauważenia wymaga, że umowne zniesienie współwłasności, polegające na podziale
    rzeczy wspólnej, ma charakter rozporządzenia tą rzeczą, prowadzącego do uzyskania
    przez każdego ze współwłaścicieli wyłącznego prawa własności do nowej rzeczy, co na
    gruncie podatku od towarów i usług stanowi dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy – jeżeli czynność ta ma charakter odpłatny, wyrażający się zastosowaniem
    dopłaty pieniężnej. Nieodpłatne zniesienie współwłasności rzeczy nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ jeżeli czynności tej nie
    towarzyszy dopłata pieniężna, mająca na celu wyrównanie wartości poszczególnych
    udziałów, nie ma ona charakteru odpłatnego, w tym też na gruncie VAT.
    Ponadto, umowy zniesienia współwłasności rzeczy przez fizyczny jej podział, z
    uwzględnieniem jedynie wartości udziałów współwłaścicieli, nie można utożsamiać z
    czynnościami zamiany udziałów w rzeczy, czy ich sprzedaży. Oznacza to, że tego rodzaju
    umowne zniesienie współwłasności rzeczy, które nie ma charakteru odpłatnego, nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jedynie w sytuacji, gdy w wyniku zniesienia współwłasności jeden ze współwłaścicieli
    uzyska własność nowej rzeczy o wartości niższej od wartości jego udziału we własności
    wspólnej rzeczy, a drugi ze współwłaścicieli zostanie zobowiązany do wyrównania tej
    wartości przez dopłatę pieniężną (z uwagi na to, że wartość jego nowej rzeczy jest
    wyższa od wartości przysługującego mu uprzednio udziału), na gruncie VAT miałaby
    miejsce odpłatna dostawa towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, której odpłatność
    wyznacza wielkość poczynionej dopłaty. W takiej bowiem sytuacji, skoro w wyniku
    zawartej umowy „część” pozyskanego przez współwłaściciela towaru w części
    przewyższającej wartość przysługującego mu udziału w rzeczy wspólnej, znalazła się w
    jego wyłącznym władaniu, oznacza to, że drugi współwłaściciel dokonał jej zbycia z
    przynależnej mu części towaru wspólnego, mającego charakter dostawy towaru w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy za odpłatnością w wysokości ustalonej dopłaty
    pieniężnej.
    Odnosząc opisaną przez Państwa sytuację do obowiązujących przepisów prawa stwierdzić
    należy, że skoro w rozpatrywanym przypadku dojdzie jedynie do wyodrębnienia w sposób

    materialny posiadanych udziałów w działkach nr 1 i 2, a zniesienie współwłasności
    nieruchomości, o którym mowa w niniejszym wniosku, stanowić będzie jedynie zmianę
    formy prawnej tytułu przypadającego do nieruchomości, nowe ukształtowanie prawa
    własności rzeczy, tj. zmianę współwłasności na wyłączną własność części nieruchomości,
    przy czym w analizowanej sprawie nie wystąpi element odpłatności, to tym samym
    czynność ta nie będzie stanowiła dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji analiza powołanych przepisów prawa w kontekście przedstawionych
    okoliczności sprawy, prowadzi do wniosku, że w wyniku zniesienia współwłasności
    nieruchomości, tj. działki nr 1 i 2, przeprowadzonego na zasadach opisanych w niniejszym
    wniosku, nie dojdzie do wydania towaru ani do świadczenia usług, a wyłącznie do nowego
    ukształtowania prawa własności rzeczy, tj. zmiany współwłasności na wyłączną własność
    części nieruchomości. Tym samym zniesienie współwłasności ww. nieruchomości nie
    będzie stanowić czynności opodatkowanej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam ponadto, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Wydając niniejszą interpretację, jako
    element opisu sprawy przyjąłem wskazaną okoliczność, że nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności nastąpi bez zastosowania dopłat ani spłat. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.