Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.909.2024.1.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-03
Teza: Zastosowanie do usług udzielania korepetycji z chemii i matematyki zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Słowa kluczowe: korepetycje; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez nauczycieli
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 12 listopada 2024 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania do usług udzielania korepetycji
    z chemii i matematyki zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opierającą się na udzielaniu
    prywatnych korepetycji z chemii oraz matematyki na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym (PKD 85.59 „Pozostałe pozaszkolne formy
    edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane”). Nie jest Pan jednostką objętą systemem
    oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, uczelnią, jednostką naukową Polskiej
    Akademii Nauk, ani też instytutem badawczym.
    Jest Pan studentem 4 roku studiów inżynierskich na kierunku zarządzanie i inżynieria
    procesów przemysłowych. Wcześniej uczęszczał Pan na studia chemiczne, których Pan nie
    ukończył – edukację zakończył Pan na 4 roku. W trakcie studiów chemicznych pozytywnie
    ukończył Pan kursy – Chemia Nieorganiczna, Chemia Organiczna, Chemia Fizyczna oraz
    Matematyka, Analiza Matematyczna i Statystyka Matematyczna.
    Udzielane przez Pana korepetycje całkowicie mieszczą się w programie nauczania
    realizowanym w szkołach podstawowych i wyższych – zdecydowana większość lekcji są to
    spotkania przygotowujące do matury lub pomoc w bieżących zagadnieniach szkolnych.
    Lekcje prowadzi Pan osobiście – nikomu nie zleca nawet części zadań, nie posiada Pan
    pracowników. Lekcje prowadzi Pan on-line lub stacjonarnie – są to spotkania indywidualne
    bądź w małych grupach. Większość lekcji to cykliczne cotygodniowe spotkania.
    W miesiącu październiku 2024 r. wartość Pana sprzedaży przekroczyła łącznie w 2024 r.
    kwotę 200 000 zł. Do dnia złożenia niniejszego wniosku stosuje Pan dla świadczonych
    przez siebie usług zwolnienie przewidziane w art. 113 ustawy o podatku od towarów i
    usług.

## Pytanie

Czy świadczone przez Pana usługi podlegają zwolnieniu z podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów, czy też w związku z faktem, że Pana sprzedaż
    przekroczyła w tym roku kwotę 200.000 zł będzie musiał Pan opodatkowywać usługi
    podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług
    zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli. Z regulacji
    tej wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o
    charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego
    nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej,
    odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem z tym, że przepis ten nie
    zawiera definicji nauczyciela.
    Przyjmuje się, że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i
    przekazuje wiedzę i umiejętności. Nie musi to być to jednak nauczyciel w rozumieniu
    ustawy z 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela. Sądy administracyjne podkreślają, że
    ustawodawca nie stawia wymogu, by kwalifikacje nauczyciela wynikały z posiadania przez
    niego wykształcenia kierunkowego w danej dziedzinie (tak np. wyrok WSA w Olsztynie z
    dnia 4 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Ol 552/22).

    Posiada Pan wiedzę z zakresu chemii i matematyki, pierwszą z nich rozwijał Pan przez 4
    lata na studiach chemicznych, obecnie w trakcie studiów inżynierskich z zarządzania i
    procesów przemysłowych rozwija Pan, a w zasadzie potwierdza swoją dużą wiedzę z
    zakresu matematyki.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie, np. wykształcenie podstawowe, to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie, to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe, to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Istnieje związek pomiędzy treścią przekazywaną
    przez Pana na lekcjach, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego. Prywatne nauczanie
    korzystające ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy musi obejmować czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel
    działa we własnym imieniu) i tak zorganizowaną działalność właśnie Pan prowadzi. Pana
    stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowym, jak np. w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA
    /Łd 147/24, w którym Sąd ten stwierdził, iż „z uwagi na brak definicji legalnej pojęcia
    "nauczyciel" w ustawie o podatku od towarów i usług, ani odesłania do norm prawnych
    zawartych w innych aktach prawnych, należy przyjąć rozumienie tego pojęcia w języku
    potocznym z uwagi na pierwszeństwo wykładni językowej. Nauczyciel jest to osoba, która
    naucza. Nauczyciel jest zatem osobą, która przekazuje wiedzę i swoje umiejętności
    uczniom. Bezsprzecznie lektura omawianej normy prawnej nie wskazuje na wymóg, aby
    nauczyciel posiadał odpowiedni dyplom wskazujący na wyższe wykształcenie
    pedagogiczne, ani aby był pracownikiem oświaty.
    Po wtóre, w ocenie Sądu, posiadanie przez daną osobę wykształcenia kierunkowego w
    danej dziedzinie może świadczyć o tym, że jest ona wykwalifikowana do udzielania
    korepetycji w danym zakresie, jednakże zapis art. 43 ust. 1 pkt 27 VATU nie wskazuje aby
    był to warunek konieczny. Nie ma podstaw do przyjęcia, by brak wykształcenia
    kierunkowego w danej dziedzinie miał przesądzać o braku posiadania kwalifikacji do
    pełnienia roli nauczyciela. Niewątpliwie ustawodawca nie warunkuje korzystania z
    przedmiotowego zwolnienia od posiadania takiego wykształcenia, zatem warunku takiego
    nie należy wywodzić abstrahując od wykładni językowej, która ma pierwszeństwo na
    gruncie prawa podatkowego. Zdaniem Sądu, na tle tak opisanego stanu faktycznego rację
    należy przyznać stronie skarżącej, tym bardziej, iż stanowisko to znajduje oparcie w
    wykładni językowej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 27 VATU oraz w wypracowanym na tle
    podobnych stanów faktycznych stanowisku sądów administracyjnych, wedle którego
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 27 VATU nie zawiera wymogu posiadania przez nauczyciela
    wykształcenia kierunkowego w danej dziedzinie (vide wyroki WSA: w Poznaniu z dnia 4
    sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 387/21; z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt I SA/Gl
    432/22; w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 289/22; w Gliwicach z dnia
    14 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 78/23; we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2024 r.; w
    Warszawie z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 48/24 - dostępne w Centralnej
    Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w składzie
    rozpoznającym niniejszą skargę w pełni podziela tak ukształtowaną linię orzeczniczą,
    podzielając argumentację przedstawioną w przywołanych orzeczeniach i uznając za
    własną”.
    Podobne stanowisko odnajdziemy w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z dnia 26 października 2022 r. w sprawie I SA/Gl 432/22 oraz w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lutego 2024 r., I SA/Gl 267
    /23. Co bardzo ważne, za zwolnieniem usług nauczania świadczonych przez studenta z
    podatku VAT opowiedział się także Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 6
    października 2023 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.351.2023.2.AS.
    Tak więc, w Pana ocenie, ale także ocenie organów skarbowych i sądów
    administracyjnych, świadczone przez Pana usługi korepetycji prywatnych stanowią usługi

    prywatnego nauczania na poziomie ponadpodstawowym i są świadczone przez
    nauczyciela w rozumieniu tego przepisu, albowiem posiada Pan wiedzę z zakresu
    matematyki i chemii, którą jest Pan w stanie przekazywać uczniom.
    Tym samym dla świadczonych przez Pana usług znajdzie zastosowanie zwolnienie od
    podatku od towarów i usług (VAT), przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku
    od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
      Przez usługi elektroniczne rozumie się usługi świadczone drogą elektroniczną, o
      których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca
    2011 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    Stosownie do ust. 2 ww. artykułu:
      Ust. 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
      modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
      sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
      lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
      usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
      pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
      potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
      procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
      poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;

      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
      telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
      wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
      elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
      informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
      internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
      Ust. 1 nie ma zastosowania do:
      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
      elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM;
      i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
      którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
      j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
      nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
      połączenie);
      k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
      l) hurtowni danych off-line;
      m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
      n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
      o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
      kursy za pośrednictwem poczty;
      p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
      udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
      q) (uchylona)
      r) (uchylona)
      s) (uchylona)
      t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
      edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
      u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
      lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z kolei w punkcie 5 załącznika I do rozporządzenia 282/2011 wymienione zostały
    następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:
      a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
      Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
      niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
      wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana
      jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
      b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez
      udziału człowieka.
    W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2
    dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą:
      Stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia
      usług, których kategorie są określone w załączniku III. Stawki obniżone nie mają

      zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług
      określonych w załączniku III pkt 6.
    Dyrektywa stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się
    stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis
    ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych,
    świadczonych drogą elektroniczną.
    Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do
    formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też identyfikacja danej czynności jako
    usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą
    elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb
    stosowania innych przepisów ustawy.
    Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest
    świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona
    w art. 43 ust. 1 ustawy będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej
    usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j) Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia
    jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie
    edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
    być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że
    zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez
    nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
    Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny
    rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).
    Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej
    między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez
    nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie
    korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest
    indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy
    nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy
    ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku
    świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do
    usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub

    uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego
    nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w
    wymienionych placówkach oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu
    C#473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym
    wskazano także, że:
      „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
      proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego
      podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w
      ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom
      rzeczonych kursów” (pkt 52).
    Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer,
    Trybunał wskazał, że:
      „28. Ponadto, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 13
      część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy, nie wystarcza, aby lekcje obejmowały
      nauczanie na poziomie szkolnym lub uniwersyteckim; poza tym musi być to
      „nauczanie prywatne przez nauczycieli”.
      29. Aczkolwiek z akt postępowania przed sądem krajowym wynika, że W. Haderer
      udziela lekcji jako nauczyciel, co nie zostało zakwestionowane ani przez państwa
      członkowskie, ani przez Komisję w uwagach przedstawionych na podstawie art. 23
      statutu Trybunału Sprawiedliwości, to jednak pojawia się pytanie, czy lekcje te są
      udzielane „prywatnie”.
      30. To ostatnie określenie umożliwia odróżnienie usług świadczonych przez
      podmioty wymienione w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy od usług
      wymienionych w tym samym ust. 1 pod lit. j), które są wykonywane przez nauczycieli
      na ich własny rachunek i na ich własną odpowiedzialność.
      31. Do tych ostatnich usług można zaliczyć na przykład kursy indywidualne, w
      którym to przypadku zasadniczo istnieje związek pomiędzy treścią danej lekcji a
      kwalifikacjami nauczającego. W tym zakresie brzmienie art. 13 część A ust. 1 szóstej
      dyrektywy w żaden sposób nie sprzeciwia się temu, aby lekcje udzielane na rzecz
      większej liczby osób jednocześnie były objęte zwolnieniem ustanowionym w tym
      przepisie.”
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub
    studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie
    rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni
    pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że
    systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny
    sposób.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy udzielane przez Pana prywatne korepetycje z
    chemii oraz matematyki (on-line lub stacjonarnie) na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym spełniają kryteria uprawniające do

    zastosowania zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    27 ustawy.
    W odniesieniu do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności ustalenia wymaga, czy
    oferowane przez Pana usługi polegające na prowadzeniu on-line prywatnych korepetycji z
    chemii oraz matematyki stanowią usługi elektroniczne.
    Analiza przedstawionego przez Pana opisu sprawy oraz definicji usług elektronicznych
    zawartej w rozporządzeniu 282/2011 pozwala na stwierdzenie, że oferowane przez
    Pana usługi polegające na prowadzeniu on-line prywatnych korepetycji z chemii oraz
    matematyki nie stanowią usług elektronicznych w rozumieniu art. 7 ust. 1
    rozporządzenia 282/2011. W analizowanym przypadku nie można uznać, że
    świadczenie usług będzie zasadniczo zautomatyzowane a udział człowieka w
    świadczeniu tych usług będzie minimalny. Jak wskazał Pan we wniosku, są to spotkania
    indywidualne bądź w małych grupach. Lekcje prowadzi Pan osobiście i podczas
    spotkania przygotowuje Pan uczniów do matury lub pomaga w bieżących
    zagadnieniach szkolnych. Tym samym stwierdzenia wymaga, że usługi polegające na
    prowadzeniu on-line prywatnych korepetycji z chemii oraz matematyki nie będą
    spełniać przesłanek wskazanych w art. 7 ust. 1 rozporządzenia 282/2011.
    W dalszej kolejności przeanalizowania wymaga czy opisane we wniosku usługi polegające
    na udzielaniu prywatnych korepetycji z chemii oraz matematyki (on-line lub stacjonarnie)
    spełniają warunki zwolnienia od podatku od towarów i usług, określone w art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak wskazałem wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę
    podmiotową, jak i przedmiotową, umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w
    zakresie udzielania prywatnych korepetycji z chemii oraz matematyki na poziomie
    przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym (PKD 85.59 „Pozostałe
    pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane”). Nie jest Pan jednostką
    objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, uczelnią, jednostką
    naukową Polskiej Akademii Nauk, ani też instytutem badawczym. Jest Pan studentem 4
    roku studiów inżynierskich na kierunku zarządzanie i inżynieria procesów przemysłowych.
    Wcześniej uczęszczał Pan na studia chemiczne, których Pan nie ukończył – edukację
    zakończył Pan na 4 roku. W trakcie studiów chemicznych pozytywnie ukończył Pan kursy –
    Chemia Nieorganiczna, Chemia Organiczna, Chemia Fizyczna oraz Matematyka, Analiza
    Matematyczna i Statystyka Matematyczna. Udzielane przez Pana korepetycje całkowicie
    mieszczą się w programie nauczania realizowanym w szkołach podstawowych i wyższych.
    Mając na uwadze zakres świadczonych przez Pana usług polegających na prowadzeniu
    prywatnych korepetycji z chemii oraz matematyki (stacjonarnie lub on-line)
    przygotowujących uczniów do matury lub udzielając pomocy w bieżących zagadnieniach
    szkolnych, należy uznać, że stanowią one usługi nauczania na poziomie podstawowym i
    ponadpodstawowym.
    Natomiast w odniesieniu do przesłanki podmiotowej zauważenia wymaga, że pod
    pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i
    umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia
    1982 r. - Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która posiada wykształcenie
    kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i
    kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła
    stosowny kurs kierunkowy, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie.
    System oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia
    kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne
    jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela.

    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473/08 z
    28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner
    Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla celów podatku
    VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania szkolnego lub
    uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub uniwersytecki,
    które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie jest w przypadku
    nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym posiadanie przez nauczyciela wiedzy i
    kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje jakość świadczonych
    przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego wykształcenia w celu
    wykonywania danego zawodu.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie, np. wykształcenie podstawowe, to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie, to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe, to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy treścią
    przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją
    zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj. do
    posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    Biorąc powyższe informacje pod uwagę należy stwierdzić, że posiada Pan wiedzę i
    kwalifikacje z zakresu chemii i matematyki, i tym samym została spełniona również
    przesłanka podmiotowa określona w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W konsekwencji, analiza powołanych przepisów prawa, orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy
    prowadzi do wniosku, że świadczone przez Pana usługi polegające na prowadzeniu
    prywatnych korepetycji z chemii oraz matematyki (on-line lub stacjonarnie), korzystają ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy. Zatem, pomimo
    przekroczenia przez Pana w tym roku kwoty 200.000 zł, nie musi Pan opodatkowywać
    świadczonych ww. usług podatkiem VAT.
    Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.