Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1023/10/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-18
Teza: Czy opisane we wniosku nieodpłatne świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym u Wnioskodawczyni lub Jej kontrahenta, t.j. osoby fizycznej korzystającej z usług biura?
Słowa kluczowe: promocja-akcja promocyjna; przychód-przychody z innych źródeł; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2010 r. (data wpływu – 3 listopada 2010 r.), uzupełnionym w dniu 11 lutego 2011 r. i 15 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu w związku z finansowaniem usług na rzecz kontrahentów – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu w związku z finansowaniem usług na rzecz kontrahentów. Wniosek uzupełniono w dniu 11 lutego 2011 r. i 15 lutego 2011 r.

W przedmiotowym wniosku oraz w pismach uzupełniających przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadząc biuro podróży, działa Pani na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek. Pani biuro pośredniczy poprzez sprzedaż agencyjną w nabywaniu usług dla bezpośredniej korzyści turysty. W związku z powyższym rozlicza się Pani na zasadach ogólnych; opłaca podatek dochodowy liniowy. Ponadto, będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, świadczy Pani usługi opodatkowane ww. podatkiem. W przyszłym roku Pani biuro będzie obchodziło 15-lecie istnienia. Z tej okazji chciałaby Pani swoim klientom, t.j. osobom fizycznym korzystającym z usług biura, którzy zakupią wycieczkę zafundować parking na lotnisku lub dojazd do lotniska. Ww. promocja ma na celu zwiększenie sprzedaży imprez, zatrzymanie stałych klientów, jak też pozyskanie nowych. W dobie kryzysu branży turystycznej zamierza Pani utrzymać jak największe grono klientów swojego biura podróży.

Planuje Pani stworzyć regulamin promocji, określający w jakim przypadku klient otrzyma tego typu gratis. W związku z powyższym każdy klient, który wykupi imprezę lotniczą otrzyma parking gratis, t.j. zwrot kosztów za parking na podstawie imiennej faktury wystawionej dla klienta, natomiast klienci wykupujący wycieczki lub wczasy i korzystający z przejazdów autobusem PKS do Warszawy otrzymają zwrot za bilet na podstawie imiennej faktury, zaś klienci wykupujący wczasy z dojazdem własnym lub nie korzystający z parkingu otrzymają na podstawie faktury imiennej zwrot za paliwo do każdego samochodu w wysokości 100 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy tego typu nieodpłatne świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym u Pani lub Jej kontrahenta, t.j. osoby fizycznej korzystającej z usług biura?

Zdaniem Pani, w tym przypadku zakup biletów lub miejsca parkingowego, nie spowoduje powstania obowiązku odprowadzenia podatku dochodowego dla żadnej ze stron.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Pani w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, jeżeli przepisy art. 24 - 25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z treści zacytowanego przepisu jednoznacznie wynika zasada powszechności przedmiotowej opodatkowania podatkiem dochodowym wszystkich dochodów.

Przychodami w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie zaś do art. 11 ust. 2a ww. ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Natomiast spośród źródeł przychodów ustawodawca wymienił w art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy tzw. „inne źródła”.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza, że wyliczenie zawarte w przepisie jest jedynie wyliczeniem przykładowym. Tym samym przychodami z innych źródeł mogą być inne jeszcze przychody niż wymienione w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Natomiast w świetle zapisu art. 42a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (PIT-8C).

Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 pkt 68a ww. ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w związku 15-leciem istnienia biura podróży zamierza Pani swoim klientom, t.j. osobom fizycznym korzystającym z usług biura, którzy zakupią wycieczkę zafundować parking na lotnisku lub dojazd do lotniska. Ww. promocja ma na celu zwiększenie sprzedaży imprez, zatrzymanie stałych klientów, jak też pozyskanie nowych. W dobie kryzysu branży turystycznej zamierza Pani utrzymać jak największe grono klientów swojego biura podróży. Stąd też planuje Pani stworzyć regulamin promocji, określający w jakim przypadku klient otrzyma tego typu gratis. W związku z powyższym każdy klient, który wykupi imprezę lotniczą otrzyma na podstawie wystawionej na niego faktury imiennej zwrot kosztów parkingu, natomiast klienci wykupujący wycieczki lub wczasy i korzystający z przejazdów autobusem PKS do Warszawy otrzymują zwrot za bilet na podstawie imiennej faktury, zaś klienci wykupujący wczasy z dojazdem własnym lub nie korzystający z parkingu otrzymają na podstawie faktury imiennej zwrot za paliwo do każdego samochodu w wysokości 100 zł.

Dla oceny skutków podatkowych opisanej sytuacji konieczne jest więc zdefiniowanie pojęcia nieodpłatnego świadczenia. Stanowiąc o wartości otrzymanych nieodpłatnych świadczeń jako o przychodzie kształtującym podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca nie sprecyzował bliżej, co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenia". Ograniczył się w tym względzie jedynie do wskazania w art. 11 ust. 2a powołanej ustawy sposobu i kryteriów ustalania ich wartości.

W tej sytuacji koniecznym wydaje się zatem odwołanie do rozumienia tego pojęcia w prawie cywilnym oraz w orzecznictwie i doktrynie prawa podatkowego.

W prawie cywilnym pojęcie „świadczenia” rozpatruje się na tle stosunku zobowiązaniowego w ten sposób, że przez świadczenie rozumie się zachowanie dłużnika zgodne z treścią zobowiązania i polegające na zadośćuczynieniu podlegającego ochronie interesowi wierzyciela (art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Najogólniej rzecz biorąc świadczenie polegać może na zachowaniu się czynnym - działaniu lub zachowaniu się biernym, t.j. zaniechaniu, czyli powstrzymywaniu się od jakiegoś działania.

Pojęcie nieodpłatnego świadczenia dla celów podatkowych ma jednak szerszy zakres niż w prawie cywilnym. I tak przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne (t.j. nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu) przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (uchwała NSA z dnia 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02).

W znaczeniu „słownikowym” z kolei określenie „nieodpłatne świadczenia” oznacza wszelkie świadczenia nie wymagające opłaty; takie, za które się nie płaci, bezpłatne (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003).

Istotą nieodpłatnego świadczenia jest więc to, by otrzymujący takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.

Z kolei z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przedmiotowe zwolnienie dotyczy nieodpłatnych świadczeń uzyskiwanych przez podatników, którzy nie są związani ze świadczeniodawcą żadnym stosunkiem cywilnoprawnym.

Podstawową przesłanką zastosowania omawianego zwolnienia jest natomiast otrzymanie od świadczeniodawcy nieodpłatnego świadczenia w związku z jego promocją lub reklamą.

Zatem, w świetle powołanych przepisów dokonana przez Panią kwalifikacja świadczeń związanych z planowaną promocją prowadzonego przez siebie biura podróży jako nieodpłatnych świadczeń jest nieprawidłowa, bowiem fatycznie będzie Pani dokonywała zwrotu poniesionych uprzednio przez klientów kosztów parkingu, biletu autobusowego czy paliwa w związku z dojazdem na lotnisko. W konsekwencji świadczenia te, jako nie mające charakteru świadczeń nieodpłatnych, nie będą korzystały ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy. Stąd też bezcelowym byłoby rozstrzyganie kolejnej przesłanki omawianego zwolnienia, t.j. czy ww. świadczenia byłyby dokonywane w związku z promocją lub reklamą.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż zrefinansowanie w ramach promocji osobom fizycznym korzystającym z usług biura poniesionych kosztów parkingu na lotnisku, zakupu biletu autobusowego na przejazd na lotnisko lub kosztów paliwa stanowić będzie przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji po stronie Pani z tytułu dokonywania ww. świadczeń zaliczanych do innych źródeł przychodu będą ciążyć obowiązki wynikające z dyspozycji art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, t.j. będzie Pani zobowiązana do sporządzania rocznych informacji PIT-8C dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, które otrzymały przedmiotowe świadczenie oraz przekazania ich podatnikom i urzędom skarbowym właściwym według miejsca ich zamieszkania.

Natomiast w przypadku klientów będących jednocześnie osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą, dla których ww. świadczenia stanowią przychód z tej działalności, nie będzie na Pani ciążył obowiązek sporządzenia i przekazania podatnikowi oraz właściwemu organowi podatkowemu informacji PIT-8C.

Ponadto opisane we wniosku poniesione przez Panią wydatki w związku z pokryciem kosztów na podstawie stworzonego przez siebie regulaminu promocji nie będą stanowiły u Niej przychodu podlegającego opodatkowaniu, a jedynie, jak stwierdzono w wydanej przez tutejszy organ indywidualnej interpretacji Nr ITPB1/415-1022/10/TK, mogą stanowić – jako związane z istotą prowadzonej działalności gospodarczej, służące uzyskaniu przychodów z tego źródła przychodu – koszty uzyskania przychodu pod warunkiem ich należytego udokumentowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.