Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-30/12-5/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-02-03
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: Chiny; dokumenty; faktura; korekta; księgi-księgi przychodów i rozchodów; towar; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 25 października 2011 r. (data wpływu 7 listopada 2011 r.), uzupełnionym w dniu 31 stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 25.08.2010 r. Wnioskodawczyni otrzymała z Urzędu Celnego, zgłoszenie celne dopuszczające zakupiony przez siebie w Chinach towar do obrotu w kraju. Należności celno-podatkowe (należne cło AOO i podatek VAT BOO) zostały zapłacone w terminie zgodnie z notą debetową wystawioną przez „A” Sp. z o.o. Również należności wobec dostawcy zostały uregulowane w całości.

Na podstawie posiadanego dokumentu SAD i faktury eksportera (z dnia 24.06.2010 r.), zakupiony towar po przeliczeniu na PLN i powiększeniu o należne cło, został ujęty w „podatkowej księdze przychodów i rozchodów” w rubryce 10 - zakup towaru w miesiącu sierpniu 2010 roku.

Podatek VAT (w wysokości określonej na dokumencie SAD) jako podatek naliczony ujęto w „ewidencji nabycia VAT” i odliczono od podatku należnego w deklaracji VAT 7 za m-c 08/2010.

Pomyłkowo jednak przeoczono i nie ujęto w „podatkowej księdze przychodów i rozchodów” - kosztów transportu, które ujęte były w dodatkowej pozycji na tej samej fakturze co zakupiony towar.

Po pewnym czasie Wnioskodawczyni zorientowała się, że w zgłoszeniu celnym wpisano warunki dostawy „C” (pole 20), zamiast „D” - nie uwzględniając tym samym kosztów frachtu morskiego w wysokości 10.550 $ - co wynikało z przedłożonej faktury (z dnia 24.06.2010 r.) otrzymanej od eksportera.

Zainteresowana zwróciła się do Urzędu Celnego z prośbą o dokonanie korekty ww. zgłoszenia celnego. Uznając Jej wniosek za zasadny, Naczelnik Urzędu Celnego dnia 29.07.2011 r. wydał decyzję zwiększającą wartość celną towaru (transport) oraz należności celno-podatkowe i podwyższył podstawę opodatkowania podatkiem VAT, a co za tym idzie również kwotę podatku należnego.

Wszystkie należności (cło i podatek VAT) wynikające z decyzji Naczelnika Wnioskodawczyni zapłaciła w wyznaczonym terminie.

W uzupełnieniu Zainteresowana podała, iż podatkowa księga przychodów i rozchodów w 2010 roku prowadzona była metodą uproszczoną, tj. zgodnie z art. 22 ust. 4 i 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Czy Wnioskodawczyni powinna - na podstawie decyzji wydanej w 2011 roku przez Naczelnika Urzędu Celnego i posiadanej faktury dostawcy z dnia 24.06.2010 r. skorygować „podatkową księgę przychodów i rozchodów” za 08/2010 r. zwiększając „koszty uboczne zakupu towarów” o wartość transportu morskiego wynikającego z faktury eksportera, powiększone o należne cło określone w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (wydanej dnia 27.09.2011 r.), a co za tym idzie skorygować zeznanie podatkowe PIT-36L za 2010 rok?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o PDOF, koszty transportu morskiego, powinna ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w 2010 roku, ponieważ zostały poniesione w roku 2010. Zainteresowana uważa, że powinna również skorygować zeznanie podatkowe PIT-36L za 2010 rok.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

W myśl art. 22 ust. 6b ww. ustawy za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, tj. podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Podstawowym dokumentem potwierdzającym dokonanie transakcji jest faktura zakupu. Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym podstawą wpisu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów jest w pierwszym rzędzie faktura uzyskana od dostawcy.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określił Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zgodnie z § 12 ust. 3. pkt 1 ww. rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi m.in. są faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, zwane dalej "fakturami", odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach.

W myśl § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży. Zapisów dotyczących pozostałych wydatków dokonuje się, z zastrzeżeniem § 20 i 30, jeden raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 22 ustawy o podatku dochodowym (§ 17 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni nabywa towary sprowadzane z Chin. Fakturę za zakupiony towar handlowy z dnia 24 czerwca 2010 r. Wnioskodawczyni otrzymała w miesiącu sierpniu 2010 r.

Jak bowiem wskazano, zapisów dotyczących wydatków (kosztów) dokonuje się na podstawie dowodów, o których mowa w § 12-16 ww. rozporządzenia, tj. w szczególności faktur VAT (§ 26 tego rozporządzenia).

Jeżeli jednak, faktury dokumentujące dokonanie zakupu towarów handlowych zostały Wnioskodawczyni dostarczone w terminie późniejszym np. niż data wystawienia faktury, wówczas zapisu dotyczącego poniesienia tych wydatków, należy dokonać w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów w oparciu o otrzymane faktury w dniu ich otrzymania. Przy czym w kolumnie 2 księgi, wpisać należy daty zdarzenia gospodarczego, tj. wystawienia faktur, gdyż to one, co do zasady, dokumentują zdarzenia gospodarcze, których dotyczą. Natomiast w kolumnie 16 podatkowej księgi przychodów i rozchodów „Uwagi” należy umieścić informację zawierającą wyjaśnienie dokonania zapisów z opóźnieniem.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni w sierpniu 2010 roku otrzymała zgłoszenie celne dopuszczające zakupiony przez siebie w Chinach towar do obrotu w kraju. Na podstawie posiadanego dokumentu SAD (sierpień 2010 roku) i faktury eksportera (z dnia 24.06.2010 r.), zakupiony towar po przeliczeniu na PLN i powiększeniu o należne cło, został ujęty w „podatkowej księdze przychodów i rozchodów” w rubryce 10 - zakup towaru w miesiącu sierpniu 2010 roku.

Pomyłkowo jednak nie ujęto w „podatkowej księdze przychodów i rozchodów” - kosztów transportu, które ujęte były w dodatkowej pozycji na tej samej fakturze co zakupiony towar. Po pewnym czasie Wnioskodawczyni zorientowała się, że w zgłoszeniu celnym nie uwzględniono kosztów frachtu morskiego jakie wynikały z przedłożonej faktury (z dnia 24.06.2010 r.) otrzymanej od eksportera. Naczelnik Urzędu Celnego dnia 29.07.2011 r. wydał decyzję zwiększającą wartość celną towaru (transport) oraz należności celno-podatkowe i podwyższył podstawę opodatkowania podatkiem VAT, a co za tym idzie również kwotę podatku należnego.

Podatkowa księga przychodów i rozchodów w 2010 roku prowadzona była metodą uproszczoną, tj. zgodnie z art. 22 ust. 4 i 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie bezspornym pozostaje fakt, iż Wnioskodawczyni poniosła koszty związane z prowadzoną przez siebie pozarolniczą działalnością gospodarczą. W wyniku omyłki, koszt transportu towarów handlowych oraz prawidłowa wysokość naliczonych opłat celnych, nie został ujęty w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Dlatego też powyższa sytuacja powoduje konieczność skorygowania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, a także złożonego zeznania rocznego.

W związku z powyższym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni uznające, że powinna dokonać korekty zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Zatem należy zwiększyć „koszty uboczne zakupu towarów” o wartość transportu morskiego wynikającego z faktury eksportera, powiększone o należne cło, a co za tym idzie skorygować zeznanie podatkowe PIT-36L za 2010 rok.

Skoro zapisu dotyczącego poniesienia tych wydatków, Wnioskodawczyni dokonała w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów w oparciu o otrzymane faktury w miesiącu sierpniu 2010 r., korekta ww. zapisów winna odnosić się do miesiąca, w którym koszty te zostały ujęte w księdze.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. organ informuje, że w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.