Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1813/08-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-19
Teza: odliczenie podatku naliczonego od zakupu paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wykonywania usług wynajmu krótkoterminowego
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21.09.2008 r. (data wpływu 24.09.2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wykonywania usług wynajmu krótkoterminowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.09.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa do samochodów osobowych przeznaczonych do wykonywania usług wynajmu krótkoterminowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

XXX („Wnioskodawca”) istnieje na polskim rynku od grudnia 2000. Podstawową działalnością firmy są usługi leasingu operacyjnego, pełno-obsługowe zarządzanie flotą samochodową oraz poleasingowa sprzedaż samochodów. W ramach umowy leasingu operacyjnego Wnioskodawca na zlecenie klienta dostarcza samochody, które są przedmiotem umowy leasingu. Aby zapewnić klientowi pełną mobilność Wnioskodawca w umowie leasingu zobowiązuje się dostarczyć klientowi samochód zastępczy (przedkontraktowy) na czas oczekiwania na przedmiot umowy leasingu.

W celu wywiązania się z tego zobowiązania Wnioskodawca wynajmował samochody zastępcze od innych firm w ramach tzw. wynajmu krótkoterminowego. Obecnie Wnioskodawca chce zrezygnować z usług wynajmu samochodów zastępczych świadczonych przez zewnętrzne firmy i sam zamierza, w ramach umowy wynajmu krótkoterminowego, dostarczać klientowi samochody, które wcześniej były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do świadczenia usług leasingu operacyjnego. Usługi wynajmu świadczone będą na rzecz klientów Wnioskodawcy w ramach umowy leasingu (samochody przedkontraktowe oraz na rzecz osób niezwiązanych z Wnioskodawcą umową leasingu.

Samochody poleasingowe wynajmowane będą z opcją pełny bak, tzn. klient otrzymuje samochód z pełnym bakiem i po okresie wynajmu klient będzie zobowiązany zwrócić samochód również z pełnym bakiem. W przypadku, gdy klient zwróci samochód z niepełnym bakiem, Wnioskodawca zatankuje paliwo obciążając Klienta kosztem dotankowania powiększonym o opłatę dodatkową.

W związku z powyższym Wnioskodawca będzie ponosić dwa rodzaje kosztów:

*   zakup paliwa w celu dostarczenia klientowi samochodu z pełnym bakiem,
*   zakup paliwa w celu dotankowania paliwa (refaktura kosztu paliwa na klienta).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w obu wyżej opisanych przypadkach tankowania Wnioskodawcy przysługuje prawo odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu paliwa do samochodów zastępczych wynajmowanych na okresy nie dłuższe niż sześć miesięcy?

Zdaniem Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast w myśl art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy. Analizując w/w przepisy należy stwierdzić, że powyższe ograniczenie nie dotyczy nabywania paliwa do samochodów, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b) tj. samochodów nabywanych w celu ich oddania w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W związku z powyższym Wnioskodawcy w obu wyżej opisanych przypadkach tankowania przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu paliwa do samochodów wynajmowanych na okresy krótsze niż sześć miesięcy, bowiem Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą w zakresie usług leasingu i wynajmu pojazdów nabył te samochody w celu ich oddania w odpłatne używanie na okres dłuższy niż sześć miesięcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Art. 86 ust. 3 ustawy stanowi, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl art. 86 ust. 4 ustawy, przepis ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, obniżenie kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Analiza przepisu art. 86 ust. 4 jednoznacznie wskazuje, że przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy określonych kategorii pojazdów samochodowych, tj. pojazdów wymienionych w art. 86 ust. 4 pkt 1-6 ustawy oraz w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit b ustawy, tj. sytuacji, gdy oddanie w odpłatne używanie tych samochodów na podstawie umowy najmu, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. co jest przedmiotem prowadzonej przez podatnika działalności, która ma miejsce w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Tym samym zakaz odliczania podatku przy zakupie paliwa wynikający z przepisu art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy nie odnosi się do paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów, których przepis ten nie dotyczy.

Z uwagi na fakt, że głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy są usługi leasingu operacyjnego. W ramach zawieranych umów leasingu operacyjnego Spółka na zlecenie klienta dostarcza samochody, które są przedmiotem umowy leasingu. Dla zapewnienia pełnej mobilności klient otrzymuje od Wnioskodawcy samochód zastępczy, do czasu otrzymania właściwego przedmiotu umowy leasingu. Przedmiotowe pojazdy zastępcze (przedkontraktowe), były wcześniej wykorzystywane przez Wnioskodawcę do świadczenia usług leasingu operacyjnego, a obecnie udostępniane są Klientowi na podstawie umowy wynajmu krótkoterminowego. Udostępniany klientowi samochód jest dostarczany z pełnym bakiem paliwa, a po okresie wynajmu klient zobowiązany jest zwrócić samochód również z pełnym bakiem. W przypadku gdy klient nie zwróci samochodu z pełnym bakiem, Wnioskodawca zatankuje paliwo, a kosztami obciąży klienta.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku Spółka nabyła samochody, które mają być wykorzystywane jako pojazdy zastępcze (przedkontraktowe) w celu oddania ich w odpłatne używanie (najpierw na podstawie umowy leasingu, potem na podstawie umowy wynajmu krótkoterminowego) na okres dłuższy niż sześć miesięcy, dlatego też należy uznać, że na podstawie art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b w zw. art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie paliwa do tych samochodów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.