Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.97.2019.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-05
Teza: Prawo do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacja projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik; projekt; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 lutego 2019 r. (data wpływu 14 lutego 2019 r.) uzupełnionym pismem z 19 marca 2019 r. (data wpływu 22 marca 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”

– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2019 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”.

Wniosek został uzupełniony pismem z 19 marca 2019 r. (data wpływu 22 marca 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 11 marca 2019 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.97.2019.1.MSO.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi działalność zarówno opodatkowaną jak i zwolnioną z podatku VAT.

Spółka zawarła w dniu (…) 2018 r. z (…) umowę nr (…) o dofinansowanie projektu pn.: „(…)” w ramach (…).

Projekt będzie realizowany wyłącznie przez Spółkę.

Celem projektu jest przezwyciężenie bierności zawodowej i społecznej (…) osób niepracujących, zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym, mieszkańców rewitalizowanych obszarów miasta (…).

W ramach projektu każdy z uczestników otrzyma indywidualne i kompleksowe wsparcie w postaci:

*   doradztwa zawodowego,
*   poradnictwa psychologicznego,
*   warsztatów aktywizacji społecznej,
*   indywidualnie dobranych szkoleń zawodowych,
*   pośrednictwa pracy.

w projekcie zakłada się realizację działań dodatkowych związanych z rewitalizacją wybranych podwórek w mieście (…). Przewiduje się działania takie jak: kawiarnia obywatelska (spotkania mieszkańców prowadzone przez moderatora mające na celu wypracowanie działań związanych z rewitalizacją podwórek - tzw. partycypacja społeczna), działania animacyjne oraz tzw. podwórkowe mikroprzedsięwzięcia (możliwość sfinansowania mieszkańcom przy wybranych podwórkach inicjatyw oddolnych w kwocie nieprzekraczającej (…) zł).

Okres realizacji projektu: (…) r.

Wszystkie usługi świadczone w projekcie przez Spółkę będą nieodpłatne dla ich odbiorców.

Dofinansowanie działalności Spółki w projekcie ze środków publicznych wynosi 100% wszystkich wydatków ((…)% (…), (…) krajowe środki publiczne).

Dodatkowo:

*   Świadczone w projekcie przez Spółkę nieodpłatne usługi nie wpłyną na prowadzoną działalność gospodarczą.
*   Wykonanie opisanych we wniosku usług nie ma wpływu na wzrost zainteresowania ofertą odpłatną i nie spowoduje zwiększenia obrotów z działalności odpłatnej.
*   Nieodpłatne wykonanie opisanych we wniosku usług nie ma na celu ani bezpośrednio ani pośrednio zachęcenia potencjalnych klientów do korzystania z usług świadczonych przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej.
*   Nieodpłatne świadczenie wskazanych usług nie wpłynie na pozyskanie nowych klientów.
*   Opisane we wniosku świadczone usługi nie są same w sobie celem prowadzenia działalności przez Spółkę.

Towary i usługi jakie będzie kupować Spółka w celu realizacji wskazanego projektu:

*   Usługi szkoleniowe, wyżywienie oraz materiały szkoleniowe na warsztaty z zakresu aktywizacji społecznej,
*   Wynajem pomieszczeń i poczęstunku na spotkania w ramach kawiarni obywatelskiej,
*   Usługi psychologa - indywidualne poradnictwo psychologiczne,
*   Indywidualnie dobrane usługi szkoleń zawodowych dla uczestników,
*   Wynagrodzenie personelu projektu,
*   Sfinansowanie podwórkowych mikroprzedsięwzięć,
*   Koszty administracyjno – biurowe.

Efekty realizacji projektu:

*   Liczba osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym objętych wsparciem

w programie – (…)

*   Liczba osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym poszukujących pracy, uczestniczących w kształceniu lub szkoleniu, zdobywających kwalifikacje, pracujących (łącznie z prowadzącymi działalność na własny rachunek) po opuszczeniu Programu –(…)
*   Liczba środowisk objętych programami aktywności lokalnej – (…).

Pismem z dnia 19 marca 2019 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o następujące informacje:

1.  W świetle ustawy o VAT Wnioskodawca będzie wykorzystywał zakupione przez siebie towary i usługi w ramach realizacji projektu pn.: „(…)” wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT.
2.  Spółka w wyniku realizacji ww. projektu nie uzyska żadnych przychodów opodatkowanych ani efekty realizacji uzyskane nie będę służyć Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Spółka jest w stanie, a nawet posiada konieczność w jednoznaczny sposób przyporządkować naliczony VAT wynikający z zakupów towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu i alokować go bezpośrednio jako podatek związany z wykonywaniem wyłącznie czynności zwolnionych, w którym to przypadku uznać należy podatek VAT naliczony w całości jako niepodlegający odliczeniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, czy zgodnie z art. 86 i art. 90 Ustawy o podatku od towarów i usług można stwierdzić, że Spółka nie posiada możliwości prawnych odliczenia ani uzyskania zwrotu podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją ww. projektu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Na mocy art. 86 ust. 1 Ustawy o podatku od towarów i usług odliczenie podatku VAT naliczonego od podatku VAT należnego jest możliwe wówczas, gdy nabywane przez Spółkę towary lub usługi będą służyły czynnościom opodatkowanym. Jeśli nabywane towary lub usługi związane są z czynnościami zwolnionymi z podatku VAT lub czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu, wówczas prawo do odliczenia podatku VAT nie przysługuje. Związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi winien mieć bezpośredni charakter.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty należnego podatku, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot naliczonego podatku związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty należnego podatku.

Jednocześnie, ust. 2 powołanego przepisu stanowi, że jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1 podatnik może pomniejszyć kwotę należnego podatku o taką część kwoty naliczonego podatku, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty należnego podatku.

W świetle powyższych regulacji, należy zauważyć, iż ustawodawca daje pierwszeństwo bezpośredniej alokacji nabywanych towarów i usług do czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżania kwoty należnego podatku, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Tym samym, podatnik jest zobowiązany do dokonania, w pierwszej kolejności, takiej bezpośredniej alokacji, wykorzystując dostępne mu informacje i narzędzia.

Alokacja pośrednia, tj. przypisanie danych wydatków do działalności dającej i odpowiednio niedającej prawa do obniżenia należnego podatku VAT za pomocą proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 2 Ustawy o VAT może zostać dokonana tylko w sytuacji, gdy podatnik nie ma rzeczywistej możliwości wyodrębnienia kwot dotyczących czynności dających lub, odpowiednio, niedających prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT na przedmiotowych wydatkach. Biorąc powyższe pod uwagę, alokacja pośrednia jest wyjątkową, uproszczoną metodą ustalania wysokości naliczonego podatku VAT podlegającego odliczeniu, która może być stosowana jedynie w przypadku, gdy posiadane przez podatnika informacje i narzędzia nie pozwalają na określenie, w sposób wiarygodny, (części) wydatków, które mogą zostać przypisane bezpośrednio do działalności dającej prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT oraz niedającej takiego prawa.

Odnosząc powyższe do sytuacji Spółki, należy zauważyć, iż Wnioskodawca dysponuje narzędziami i danymi niezbędnymi do dokonania bezpośredniej alokacji. Fakt ten sprawia, zdaniem Wnioskodawcy, iż pozwala na bardzo wiarygodne i miarodajne powiązanie dokonywanych zakupów z konkretną sprzedażą.

Zdaniem Wnioskodawcy Spółce nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki w związku z realizacją projektu, ponieważ powstały w wyniku rezultat nie stanowi przychodu i w żaden sposób nie będzie wykorzystywany przez Spółkę do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

W związku z powyższym po stronie Wnioskodawcy występuje brak prawa do zwrotu podatku naliczonego oraz brak prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług dokonanych przez Wnioskodawcę w związku z realizacją wskazanego we wniosku projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Wyrażoną wyżej generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 90 ustawy.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy – w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).

Zasady ustalenia proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy zostały uregulowane w art. 90 ust. 3-12 ustawy.

Należy zaznaczyć, że art. 90 ust. 2 ustawy ma zastosowanie w sytuacji gdy podatnik dokonuje zakupów towarów i usług związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego) oraz zwolnionymi od podatku VAT (w związku z którymi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego) oraz gdy nie ma możliwości obiektywnego przyporządkowania podatku naliczonego w stosunku do tych kategorii czynności. Przepis ten przewiduje wyraźnie, że może on zostać zastosowany tylko wówczas, gdy podatnik nie jest w stanie wyodrębnić kwot, o których mowa w ust. 1. W praktyce oznacza to, że jeżeli podatnik jest w stanie przyporządkować w sposób obiektywny cały podatek naliczony odpowiednio czynnościom umożliwiającym odliczenie i czynnościom niedającym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wówczas rozliczenia proporcjonalnego określonego w art. 90 ust. 2 ustawy się nie stosuje.

Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ust. 2 ustawy oraz następnych ustępach tego artykułu, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Dotyczą zatem czynności podlegających opodatkowaniu tj. opodatkowanych i zwolnionych od podatku.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Spółka) jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi działalność zarówno opodatkowaną, jak i zwolnioną z podatku VAT. Spółka zawarła z (…) umowę o dofinansowanie projektu pn.: „(…)”. Wnioskodawca będzie wykorzystywał zakupione przez siebie w celu realizacji projektu towary i usługi wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT. Efekty realizacji projektu nie będą służyć Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją ww. projektu.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie, jak wynika to z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, Wnioskodawca w jednoznaczny sposób przyporządkował naliczony VAT wynikający z zakupów towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu i alokował go bezpośrednio, jako podatek związany z wykonywaniem wyłącznie czynności zwolnionych. W konsekwencji w sprawie nie znajdują zastosowania przepisy art. 90 ustawy o VAT.

W tej sytuacji, skoro – jak wskazano jednoznacznie w treści wniosku – towary i usługi nabywane w ramach realizacji przedmiotowego projektu związane są wyłącznie z czynnościami zwolnionymi z podatku VAT, w związku z którymi brak jest prawa do odliczenia podatku naliczonego, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich zakupie.

Zatem w analizowanej sprawie nie jest spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług, ponieważ – jak wynika z opisu sprawy – towary i usługi nabywane dla realizacji opisanego projektu służą Wnioskodawcy do wykonywania wyłącznie czynności zwolnionych, a ponadto efekty realizacji projektu nie będą służyć Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, Wnioskodawca nie ma prawa odliczenia podatku od towarów i usług w związku z projektem. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie jest spełniona – wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanka związku wydatków na zakup towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo do zwrotu różnicy tego podatku.

W zakresie przedmiotowego projektu Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Przedmiotową interpretację wydano w odniesieniu do przedstawionego opisu stanu faktycznego, w którym Wnioskodawca stwierdził, że będzie wykorzystywał zakupione przez siebie towary i usługi w ramach realizacji projektu pn.: „(…)” wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT. Jednocześnie w interpretacji nie dokonano oceny czy Wnioskodawca prawidłowo zakwalifikował podatek naliczony jako związany wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie fatycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…),w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.