Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/436-222/13/DSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-04
Teza: W dniu zawarcia umowy pożyczki pieniądze będą znajdowały się poza Polską i umowa zostanie zawarta za granicą (Niemcy), a zatem, taka czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: pieniądze; podatek; pożyczka; terytorium
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2013 r. (data wpływu 13 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

We wniosku tym przedstawiony został następujący stan faktyczny.

W dniu 30 października 2013 r. w C., Niemcy, została zawarta umowa pożyczki kwoty pieniężnej w walucie Euro pomiędzy pożyczkodawcą, którym jest obywatel niemiecki zamieszkały w Niemczech oraz pożyczkobiorcą, którym jest Wnioskodawczyni z siedzibą w S.

Umowę pożyczki sporządzono w języku niemieckim. Za pomocą tłumacza przysięgłego, zawartą umowę przetłumaczono na język polski.

Transakcje finansowe dotyczące pożyczki, zgodnie z zapisami przedmiotowej umowy, zabezpieczono na terenie Niemiec, za pośrednictwem niemieckiej kancelarii prawnej, której powierzono utworzenie bankowego konta powierniczego.

W zaistniałej sytuacji, na dzień sporządzenia umowy pożyczki, środki finansowe znajdowały się na terenie Niemiec.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisana umowa pożyczki podlega opłacie od czynności cywilnoprawnych wyszczególnionej w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych – art. 7 ust. 1 pkt 4, czy nie podlega, z uwagi na zawarcie umowy pożyczki za granicą oraz dokonanie transakcji przelewu pożyczki za granicą Rzeczypospolitej Polskiej?

Wnioskodawczyni uważa, że na podstawie zapisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawczyni przytacza interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 stycznia 2009 r. (nr IPPB2/436-446/08-2/MZ), który w odniesieniu do analogicznej sytuacji stwierdził, że:

Zgodnie z art. 1ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu podlegają wymienione w tym przepisie czynności cywilnoprawne, w tym m.in. umowy pożyczki.

Czynności cywilnoprawne, w tym pożyczka, podlegają ww. podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

*   rzeczy znajdujące się na terytorium RP lub prawa majątkowe wykonywane w Polsce;
*   Rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granica, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski i czynności cywilnoprawna została dokonana na terytorium RP.

Podatkowi podlegają czynności wskazane w ustawie, gdy ich przedmiotem są rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, ale jeżeli są spełnione łącznie dwie przesłanki:

*   nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce,
*   oraz objęta zakresem przedmiotowym ustawy czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Polski.

Dla opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych obydwa warunki muszą zostać spełnione kumulatywnie. Jeżeli zostanie spełniony tylko jeden z nich, nie powstanie obowiązek podatkowy.

W analizowanym przypadku w dniu zawarcia umowy pożyczki pieniądze będą znajdowały się poza Polską i umowa zostanie zawarta za granicą, a zatem, taka czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu, z zastrzeżeniem ust. 5, podlegają czynności cywilnoprawne, w tym umowy pożyczki, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostaje zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Umowa pożyczki będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego w powyższym wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni zawarła na terytorium Niemiec umowę pożyczki. Transakcje finansowe dotyczące pożyczki, zgodnie z zapisami przedmiotowej umowy, zabezpieczono na terenie Niemiec, za pośrednictwem niemieckiej kancelarii prawnej, której powierzono utworzenie bankowego konta powierniczego. Na dzień sporządzenia umowy pożyczki, środki finansowe znajdowały się na terenie Niemiec.

Skoro zatem w analizowanej sprawie nie zostały spełnione kumulatywnie warunki wynikające z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to opisana we wniosku umowa pożyczki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.