Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-998/15/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-01-25
Teza: Uznanie składników majątkowych i niemajątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i wyłączenie z opodatkowania czynności ich zbycia.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2015 r. (data wpływu 20 października 2015 r.), uzupełnionym w dniu 21 stycznia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 21 stycznia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

We wniosku przedstawiono oraz jego uzupełnieniu, następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i rezydentem podatkowym w Polsce. Spółka jest także zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest przeładunek, magazynowanie oraz sprzedaż hurtowa płynnych paliw gazowych (LPG). Spółka jest przy tym dzierżawcą XX Terminalu Gazowego X XX (dalej: „Terminal LPG”), który stanowi główny element prowadzonej przez Spółkę działalności operacyjnej. Na dzień złożenia niniejszego wniosku Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej innego rodzaju niż działalność Terminalu LPG.

Wnioskodawca zamierza sprzedać na rzecz polskiego nabywcy (dalej: „Nabywca”) zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiących jego działalność operacyjną, w tym prawa i obowiązki wynikające z umów dzierżawy Terminalu LPG.

Na zespół składników mających być przedmiotem sprzedaży składają się w szczególności:

*   prawa i obowiązki z umów dzierżawy Terminalu LPG zawartych z Zarządem xxx (dalej: „Umowy Dzierżawy”), wraz z wszelkimi nakładami poczynionymi na nieruchomościach objętych Umowami Dzierżawy;
*   wszystkie ruchomości należące do Spółki, wykorzystywane do prowadzenia działalności operacyjnej;
*   zobowiązania pieniężne, które wynikają z Umów Dzierżawy, umów z pracownikami i pozostałych umów służących bezpośrednio do prowadzenia działalności operacyjnej, które będąc wymagalne nie zostaną uregulowane przez Wnioskodawcę na dzień zawarcia umowy sprzedaży Terminalu LPG;
*   prawa z pozostałych umów innych niż Umowa Dzierżawy, których stroną jest Spółka, a które służą bezpośrednio do prowadzenia działalności operacyjnej (w tym m. in.: umowy na usługi bezpośredniej ochrony fizycznej mienia, umowy na dostawę energii elektrycznej, umowy o świadczenie usług internetowych, umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków);
*   prawa i obowiązki ze stosunków pracy lub stosunków cywilnoprawnych ze wszystkimi pracownikami Terminalu LPG, w tym jego kierownikiem;
*   prawa i obowiązki z decyzji administracyjnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej Terminalu LPG, w tym w szczególności:
    1.  pozwolenie na użytkowanie rozbudowanego Terminalu LPG wydane przez Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w X.;
    2.  zatwierdzenie projektu budowlanego rozbudowy Terminalu LPG wydane przez Wojewodę;
    3.  decyzja wodno-prawna na rozbudowę Terminalu LPG wydana przez Marszałka Województwa;
    4.  decyzje o warunkach zabudowy wydane przez Urząd Miasta;
    5.  decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wydana przez Urząd Miasta;
    6.  decyzja na budowę - rozbudowę Terminalu LPG wydana przez Wojewodę;
    7.  pozwolenie radiowe na łączność morską i lądową wydane przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Zespół składników będących przedmiotem sprzedaży nie będzie obejmował:

*   rachunku bankowego;
*   koncesji na obrót paliwami ciekłymi oraz na magazynowanie paliw ciekłych;
*   ustanowionych zabezpieczeń z tytułu podatku akcyzowego i opłaty paliwowej;
*   zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego;
*   praw i obowiązków wynikających z umów o pracę z dwoma pracownikami administracyjnymi.

Wnioskodawca pragnie jednak podkreślić, że Nabywca posiada własną koncesję na obrót paliwami ciekłymi i po nabyciu przedmiotowego Terminalu LPG zamierza kontynuować działalność w takim zakresie jak dotychczasowa działalność Spółki związana z prowadzeniem Terminalu LPG.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że Terminal LPG funkcjonuje dotychczas w strukturze Spółki na podstawie Regulaminu Funkcjonowania Składu Podatkowego XXX Terminali LPG oraz z uwzględnieniem Regulaminu dotyczącego Bezpieczeństwa, tj. Planu XX XX XX, również umowy o pracę zawarte z pracownikami Terminalu LPG jako miejsce świadczenia pracy wskazują Terminal LPG.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wskazać, że dla działalności prowadzonej przez Terminal LPG nie są prowadzone odrębne konta księgowe. Zgodnie z zasadami rachunkowości przyjętymi w okresie, w którym Spółka prowadziła bardziej rozbudowaną działalność operacyjną, koszty Terminalu LPG były księgowane do odrębnych MPK (miejsc powstania kosztów). Przychody nie są wyodrębnione gdyż działalność prowadzona przez Terminal LPG jest jedynym rodzajem działalności operacyjnej prowadzonej obecnie przez Spółkę i wynik finansowy Terminalu LPG może być w zasadzie utożsamiany z wynikiem finansowym całej Spółki. Dodatkowe wyodrębnienie finansowe Terminalu LPG było zatem bezcelowe.

Mając na uwadze powyższe, wskazany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych będzie na dzień dokonywana transakcji sprzedaży zorganizowany i ściśle ze sobą związany pod względem funkcjonalnym. Tym samym, przy pomocy nabytego zespołu składników materialnych i niematerialnych Nabywca będzie mógł prowadzić działalność gospodarczą w takim samym zakresie i charakterze co Wnioskodawca.

Po dokonaniu sprzedaży składników majątkowych i niemajątkowych, o których mową we wniosku, Spółka na obecną chwilę zamierza prowadzić działalność gospodarczą.

W szczególności rozważane jest obecnie nabycie floty pojazdów koniecznych do rozwożenia gazu oraz najem zbiorników do przechowywania gazu. Dodatkowo Zarząd Spółki zamierza poddać pod ocenę akcjonariuszy pomysł zaangażowania środków pochodzących ze sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa w działalność związaną z handlem hurtowym gazem. Spółka pragnie jednak zaznaczyć, że kontynuacja jej działalności we wskazanym zakresie będzie się wiązała ze zgromadzeniem odpowiednich aktywów niezbędnych do wykonywania tej działalności (tj. z koniecznością nabycia środków trwałych, z zawarciem kontraktów z dostawcami i odbiorcami, z wynajmem terminali, magazynów, etc.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy zbywany zespół składników niematerialnych i materialnych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i w związku z tym jego zbycie nie będzie rodziło obowiązku podatkowego w VAT?
*   Czy w przypadku uznania przez organ podatkowy, że zbywany zespół składników niematerialnych i materialnych nie stanowi zorganizowanej część przedsiębiorstwa, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dojdzie do zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego i w związku z tym nie powstanie w związku ze zbyciem składników obowiązek podatkowy w VAT?

Stanowisko w zakresie pytania numer l.

Zdaniem Wnioskodawcy, zespół składników materialnych i niematerialnych (tj. Terminal LPG). będących przedmiotem sprzedaży stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, tym samym po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie przepisów ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska odnośnie pytania nr 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przepisów ustawy nie stosuje się jednak do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).

Pojęcie „transakcji zbycia”, należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. „Zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, darowizna, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Z uwagi na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Powyższy przepis ma charakter klauzuli generalnej, tj. nie wymienia wprost, jakie składniki miałyby wchodzić w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub jakie nie, lecz zawiera pewne wskazówki i ramy. Oznacza to, że w kontekście tego przepisu każdą sytuację należy rozpatrywać odrębnie.

Niemniej jednak w doktrynie utrwalił się pogląd, zgodnie z którym, aby określony zespół składników majątkowych mógł być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Tym samym, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można o nich mówić jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz stanowisko prezentowane w doktrynie, należy przyjąć, że mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej,
3.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

W ocenie Wnioskodawcy, zbywany zespół składników składających się na Terminal LPG, funkcjonujący dotychczas w ramach Spółki, spełnia wszystkie wyżej wymienione warunki, pozwalające uznać go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Ad. 1. Zespół składników materialnych i niematerialnych.

Zgodnie z pierwszym z wymagań, dla istnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa konieczne jest aby składały się na nią składniki majątkowe, zarówno materialne jak i niematerialne. W ustawie o VAT brak jest definicji doprecyzowującej o jakich składnikach materialnych i niematerialnych jest mowa, jednakże zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych, zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych przypadkowych składników, lecz ich zorganizowanym zespołem.

W ocenie Wnioskodawcy, wskazany w stanie faktycznym zespół składników, będących przedmiotem sprzedaży, bez wątpienia stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, o których mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W wyniku sprzedaży Nabywca ma nabyć składniki materialne (np. ruchomości i nakłady poniesione w obcym środku trwałym) oraz niematerialne (np. prawa i obowiązki z Umów Dzierżawy, prawa i obowiązki z umów z pracownikami Terminalu LPG oraz prawa i obowiązki z decyzji administracyjnych). Ponadto, Nabywca ma również nabyć zobowiązania związane z funkcjonowaniem Terminalu LPG.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, działalność operacyjna, której podstawą prowadzenia jest Terminal LPG bez wątpienia tworzy spójną całość pozwalającą na prowadzenie działalności w zakresie przeładunku, magazynowania oraz sprzedaży hurtowej płynnych paliw gazowych (LPG). Co więcej, elementy ją tworzące pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach, co pozwala na mówienie o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych składników.

Za poprawnością powyższych rozważań dodatkowo przemawia fakt, że w strukturze Wnioskodawcy działalność operacyjna Terminalu LPG stanowi obecnie jedyny rodzaj działalności.

Ad. 2. Wyodrębnienie organizacyjne, finansowe oraz funkcjonalne.

Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem, wyodrębnienie organizacyjne zachodzi, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa ma określone miejsce w strukturze organizacyjnej danego przedsiębiorstwa. Ocena, czy dany zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, czy też nie, dokonywana jest na dzień sprzedaży.

O wyodrębnieniu finansowym zorganizowanej części przedsiębiorstwa można mówić w sytuacji, gdy sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych zadań gospodarczych przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Nie należy jednak utożsamiać tego pojęcia z pełną samodzielnością finansową. Konieczność wyodrębnienia finansowego zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie oznacza automatycznie, że zorganizowana część przedsiębiorstwa musi być samobilansującym się oddziałem.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako zdolność zorganizowanej części przedsiębiorstwa do bycia niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Zatem, aby zespół składników materialnych i niematerialnych mógł być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, musi posiadać potencjalną zdolność do ewentualnego funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że będący przedmiotem sprzedaży Terminal LPG posiada pełną zdolność do niezależnego funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy, w związku z czym w tym sensie jest on wyodrębniony funkcjonalnie w strukturze Spółki.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie jednak podkreślić, że mając na uwadze sytuację w jakiej aktualnie znajduje się Spółka, tj. brak innych rodzajów działalności operacyjnej, niż ta będąca przedmiotem sprzedaży, dokonywanie formalnego wyodrębnienia organizacyjnego oraz finansowego przed dokonaniem sprzedaży Terminalu LPG jest bezcelowe. Niezależnie od braku takiego formalnego wyodrębnienia, w sensie faktycznym Terminal LPG, który ma być przedmiotem sprzedaży, stanowi odrębną całość organizacyjną i finansową, gdyż struktura Spółki nie obejmuje już jakichkolwiek innych składników majątku.

Spółka zwraca uwagę, że Terminal LPG funkcjonuje w oparciu o regulaminy dotyczące bezpieczeństwa i zasad funkcjonowania składu podatkowego, właściwe dla rodzaju prowadzonej działalności.

Natomiast w aspekcie istniejącego wyodrębnienia finansowego należy podkreślić, że w przedstawionym stanie faktycznym wynik finansowy Spółki winien być w zasadzie utożsamiany z wynikiem finansowym działalności operacyjnej Terminalu LPG.

Ad. 3. Zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.

Ostatnim warunkiem koniecznym do uznania zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest jego zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze. Miarodajnym kryterium jest zatem ustalenie, czy w skład zespołu składników będącym przedmiotem sprzedaży wchodzi minimum elementów, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności realizowanej przed sprzedażą nie byłoby możliwe.

W opinii Wnioskodawcy, zespół składników składających się na Terminal LPG, które podlegają sprzedaży, pozwala Nabywcy na samodzielne kontynuowanie procesu przeładunku, magazynowania oraz sprzedaży hurtowej płynnych paliw gazowych (LPG), stanowiącego dotychczasowy przedmiot działalności Spółki w ramach Terminalu LPG, która to działalność była realizowana w oparciu o dokładnie ten sam zespół składników. W konsekwencji, jak już podkreślano, Nabywca może kontynuować działalność realizowaną dotychczas przez Terminal w oparciu o nabyty zespół składników majątkowych i niemajątkowych bezpośrednio po dokonaniu transakcji zbycia Terminalu LPG.

Ponadto, w tym miejscu Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że możliwość realizacji wskazanych zadań jako samodzielne przedsiębiorstwo jest także związana z posiadaniem odpowiednich koncesji. W zakresie, w którym określonego rodzaju koncesje nie będą mogły stanowić przedmiotu sprzedaży ze względów prawnych, Nabywca, jako podmiot nabywający zorganizowaną część przedsiębiorstwa, posiadać będzie własne koncesje, pozwalające na prowadzenie działalności gospodarczej przez wnoszone składniki materialne i niematerialne. W konsekwencji, przykładowo wyłączenie koncesji na obrót paliwami LPG z będącego przedmiotem sprzedaży zespołu składników materialnych i niematerialnych nie stanowi, zdaniem Wnioskodawcy, przeszkody do uznania zespołu składników będących przedmiotem sprzedaży za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, gdyż skutkiem tego zbywany majątek nie traci zdolności do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej z wykorzystaniem zbywanego zespołu składników materialnych i niematerialnych. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych.

Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 25 kwietnia 2014 r. (sygn. IPPP2/443-139/14-4/DG) wskazał, że: „wyłączenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi (\`(...)\`) z będącego przedmiotem sprzedaży zespołu składników materialnych i niematerialnych, nie stanowi przeszkody do uznania wydzielonej części przedsiębiorstwa za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e cyt. ustawy, gdyż skutkiem tego zbywany majątek nie traci zdolności do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej z wykorzystaniem zbywanego zespołu składników materialnych i niematerialnych.”

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że opisany w stanie faktycznym zespół składników niematerialnych i materialnych będących przedmiotem sprzedaży (tj. Terminal LPG) stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, tym samym po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie przepisów ustawy o VAT.

Stanowisko w zakresie pytania numer 2.

W przypadku uznania przez organ podatkowy, że zbywany zespół składników niematerialnych i materialnych nie stanowi zorganizowanej część przedsiębiorstwa, w ocenie Wnioskodawcy, będzie miało miejsce zbycie przedsiębiorstwa i tym samym po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie przepisów ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska odnośnie pytania nr 2.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie przedsiębiorstwa nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT. Zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121).

Według art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W ocenie Wnioskodawcy, użyte w art. 551 Kodeksu cywilnego określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, nie wymienione w tym artykule, a z drugiej brak któregoś z tych elementów nie musi pozbawiać zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Jak wskazał m. in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 5 sierpnia 2013 r. (sygn. ITPP2/443-443/13/PS) „Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.”

Analogiczne stanowisko było wielokrotnie prezentowane przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np. w:

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 marca 2010 r., sygn. IPPP3/443-1167/09-3/MM;
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. IPPP3/443-825/13-2/IG;
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. IPPP2/443-237/14-2/DG.

Co więcej, w orzecznictwie podkreśla się kryterium samodzielności funkcjonalnej, jako kryterium decydujące o uznaniu nabywanych aktywów za przedsiębiorstwo. Trafnie w tym zakresie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 października 2000 r. sygn. akt I CKN 850/98, w którym stwierdzono, że „Ocena, czy doszło do nabycia przedsiębiorstwa jest więc możliwa in concreto, a miarodajne jest ustalenie, czy nabyto minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo.” Podobne stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 688/07, w którym potwierdził on, że „dla zbycia przedsiębiorstwa konieczne jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej.”

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, opisany w stanie faktycznym zespół składników materialnych i niematerialnych będzie na dzień dokonywania transakcji zorganizowany i ściśle ze sobą związany pod względem funkcjonalnym. Przy pomocy nabytych składników materialnych i niematerialnych Nabywca będzie mógł prowadzić działalność gospodarczą w takim zakresie i charakterze co Wnioskodawca.

Wnioskodawca pragnie również podkreślić, że wyłączenie z transakcji sprzedaży rachunków bankowych, ustanowionych zabezpieczeń z tytułu podatku akcyzowego i opłaty paliwowej, zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, czy koncesji na obrót paliwami LPG, nie zakłóci prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem sprzedaży będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny, a więc zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ze względu na fakt, że tut. organ w wydanym rozstrzygnięciu ocenił stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jako prawidłowe, przy warunkowej formule pytania nr 2, ocena stanowiska korelującego z tym pytaniem stała się bezprzedmiotowa.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, przy założeniu, że po sprzedaży składników majątkowych i niemajątkowych, o których w nim mowa, Spółka będzie kontynuować działalność gospodarczą, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.