Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1180/08-2/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-30
Teza: Opodatkowanie w Polsce dochodu osiągniętego w wyniku działalności polskiej sp. k. z siedzibą w Polsce - prawo do wyboru opodatkowania podatkiem liniowym
Słowa kluczowe: Niemcy; nierezydent; podatek-podatek liniowy; spółki-spółka komandytowa; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 13 października 2008 r. (data wpływu 15 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z udziału w polskiej spółce komandytowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z udziału w polskiej spółce komandytowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Pan „X” będący obywatelem niemieckim i mający miejsce zamieszkania w N jest komandytariuszem niemieckiej spółki komandytowej E G & C. z siedzibą w N. Komplementariuszem tej spółki jest spółka E m również z siedzibą w N.

Spółka komandytowa E G & C. jest komandytariuszem spółki G-A G & C. z siedzibą w N. Komplementariuszem G-A-G jest G-A V m z siedzibą w N. Spółka komandytowa G-A-G & C. jest spółką holdingową, jednakże oprócz tego nabywa towary, które zbywa do spółek powiązanych kapitałowo. Spółka komandytowa G-A-G & C. ma 100% udziałów spółki GI G z siedzibą w N.

Spółka komandytowa G-A-G & C. tworzy ze spółką GI G podatkową grupę kapitałową zgodnie z przepisami obowiązującymi w N.

Spółka GI G założy polską spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (zwaną dalej polską Sp. z o.o.) W polskiej sp. zoo. oprócz spółki GI G udziałowcem zostanie spółka komandytowa G A-G & C.

Po utworzeniu polskiej sp. z o. o. i jej wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego G l G sprzeda swoje udziały w polskiej sp. z o.o. G-A, w rezultacie czego G l G zostanie jedynym udziałowcem polskiej sp. z o.o. Następnie zostanie utworzona polska spółka komandytowa z siedzibą w T (zwana dalej polską sp.k.)

Wcześniej utworzona polska sp. z o. o. będzie komplementariuszem polskiej s.k. a spółka G A G Co będzie komandytariuszem polskiej sp. k. Członkiem zarządu polskiej sp. z o.o. będzie pan M G. Przedmiotem działalności polskiej sp. k. będzie produkcja materiałów lakierniczych. Przedmiot działalności będzie wykonywany w hali produkcyjnej w T. Hala produkcyjna zostanie zbudowana przez polską Sp. k.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy dochód Pana „X”, który zostanie osiągnięty w wyniku działalności polskiej sp. k. z siedzibą w T będzie podlegał opodatkowaniu polskim podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Jeśli tak, to czy Pan „X” będzie miał prawo do wyboru opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy spółka komandytowa jest spółką osobową. W przypadku spółki osobowej sama spółka nie jest podatnikiem. Podatnikami są bowiem posiadający udziały w tej spółce komandytariusze i komplementariusze. Komandytariuszem w polskiej spółce komandytowej z siedzibą w T będzie niemiecka spółka komandytowa G-A G, która również nie jest podatnikiem ani w Polsce ani N. Komandytariuszem w tej spółce jest również spółka osobowa - spółka komandytowa G V G & C. Komandytariuszem w tej spółce jest osoba fizyczna, pan „X”. Pan „X” jest bezpośrednim udziałowcem, na którym ciąży obowiązek podatkowy, spółki E G V G & C. i pośrednio udziałowcem, na którym ciąży obowiązek podatkowy, polskiej sp. k. Zarówno udział bezpośredni jak i pośredni osoby fizycznej w spółce osobowej - jeśli udział pośredni następuje w wyniku udziału w innej spółce, będącej również spółką osobową prowadzą do tego, że osoba fizyczna zostaje podatnikiem w odniesieniu do zysków z udziału w tej spółce osobowej. Pan „X” jest rezydentem niemieckim. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zd. 1 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku uważa się, że spółka osobowa ma siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu. Siedzibą zatem polskiej sp. k. z siedzibą w T, będą więc w świetle umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania N, jako że pan „X” jest rezydentem niemieckim. Zgodnie z art. 7 ust. 1 w/w umowy zyski przedsiębiorstwa umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba, że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Art. 5 ust.1 w/w umowy zawiera definicję zakładu. W rozumieniu w/w umowy określenie zakład oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Wykonywanie działalności przez polską sp. k. w hali produkcyjnej w T będzie stanowiło niewątpliwie zakład niemieckiego przedsiębiorcy. Za przedsiębiorcę w tym znaczeniu może być uważany jedynie pan „X”, a nie niemiecka spółka komandytowa G-A-G Sc C. Zatem zyski pana „X” osiągane za pośrednictwem położonego w Polsce zakładu będą podlegały opodatkowaniu w Polsce. Taki sposób opodatkowania zysków zgodny jest z raportem komisji OECD z 1999 r. „Stosowanie konwencji modelowej do spółek osobowych” jak również znajduje potwierdzenie w interpretacji Ministerstwa Finansów z 12 kwietnia 2006 r. sygn PB4-6/SR-033-096-64-1 80/06.

W związku z powyższym pan „X” będzie miał zgodnie z art. 9a ust. 2 oraz 5b ustawy o podatku od osób fizycznych prawo wybrać sposób opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 3 ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 4a tej ustawy stanowi natomiast, że przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W przypadku, gdy Polska jest stroną umów o zapobieganiu podwójnemu opodatkowaniu, umowy takie mają pierwszeństwo w stosowaniu przed zapisami ustawy odnośnie ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. d) umowy zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) Umowy między Polską a Niemcami za „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” uważa się przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym państwie. W tym przypadku Komandytariusz, będący rezydentem Niemiec, uzyskuje przychody i ponosi koszty z udziału w spółce komandytowej na terenie Polski. W tej części, w której Komandytariusz uzyskuje dochody z udziału w spółce komandytowej, uznaje się, że prowadzi „przedsiębiorstwo Niemiec” na terenie Polski. Oznacza to, że do opodatkowania dochodów Komandytariusza będzie miał zastosowanie art. 7 Umowy między Polską a Niemcami, zgodnie z którym jego zyski z udziału w spółce komandytowej, jako zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji Komandytariusza (tj. w N), chyba że w wyniku działalności prowadzonej przez spółkę komandytową powstaje w Polsce zakład. W takim przypadku zyski Komandytariusza z udziału w spółce komandytowej mogą być opodatkowane w Polsce, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Przesłanki powstania zakładu zostały określone w art. 5 Umowy między Polską a Niemcami. Zakład oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Na gruncie tej definicji, doszło do powstania zakładu Komandytariusza w Polsce, ponieważ siedziba spółki osobowej spełnia przesłanki „stałej placówki”. Zatem z zasady zakładu wynika, że zyski Komandytariusza z udziału w spółce komandytowej podlegają opodatkowaniu w Polsce, czyli w państwie położenia zakładu, przy czym opodatkowuje się zyski w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

W myśl art. 8. ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Przy czym, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy). W konsekwencji każdy ze wspólników oblicza odrębnie dochód z udziału w Spółce i każdy samodzielnie od tego dochodu oblicza podatek dochodowy.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego - do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Stosownie do brzmienia art. 30 c ust. 1 podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d i art. 44 ust. 4, wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłączają możliwości stosowania rozwiązań przewidzianych w art. 9a ust. 2 updof i art. 30c wobec osób, na których ciąży ograniczony obowiązek podatkowy.

Reasumując, z treści przytoczonych wyżej przepisów i przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przychody podatnika - osoby zagranicznej uzyskującej przychody z prowadzonej w Polsce w formie spółki komandytowej działalności gospodarczej, podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca ma prawo do wyboru opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.