Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-179/10-2/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-19
Teza: ustalenie terminu nabycia nieruchomości i zwolnienia od podatku dochodowego przychodu uzyskanego z jej zbycia
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; współwłasność; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 11.12.2009 r. (data wpływu 28.01.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia terminu nabycia nieruchomości i zwolnienia od podatku dochodowego przychodu uzyskanego z jej zbycia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.01.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia terminu nabycia nieruchomości i zwolnienia od podatku dochodowego przychodu uzyskanego z jej zbycia.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.

Developer, u którego Wnioskodawca zakupił lokal mieszkalny, z powodu zbliżającego się postępowania upadłościowego, nie dopełnił formalności dotyczących odbiorów technicznych budynków (segmentów) oraz uzyskania zaświadczeń o samodzielności lokali. Przeszkodziło to w podpisaniu aktu notarialnego zakupu lokalu mieszkalnego przez Wnioskodawcę. Chroniąc inwestycję przed ewentualnym zajęciem przez komornika, Wnioskodawca wraz ze swoimi sąsiadami, podpisali akty notarialne zakupu nieruchomości, na której stał segment Wnioskodawcy, na podstawie których Wnioskodawca i jego sąsiedzi stali się współwłaścicielami nieruchomości w częściach odpowiadających ich lokalom mieszkalnym oraz udziałom w częściach wspólnych budynku, co zostało dokładnie opisane w aktach (załącznik: Akt notarialny z dnia 07.07.2004 roku Rep. A). Po dopełnieniu formalności urzędowych we własnym zakresie, Wnioskodawca i jego sąsiedzi uzyskali zaświadczenia o samodzielności lokali (5 lokali), które, wraz z innymi dokumentami, stanowiły podstawę przystąpienia przez nich do sporządzenia aktu notarialnego znoszącego współwłasność, w wyniku którego stali się samodzielnymi właścicielami zajmowanych przez nich lokali mieszkalnych wraz ze współudziałem w częściach wspólnych budynku (załącznik: Akt notarialny z dnia 20.12.2005 r. Rep. A). W wyniku zniesienia współudziału Wnioskodawca i jego sąsiedzi nie zwiększyli stanu swojego posiadania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy nabycie lokalu liczy się od dnia zakupu całości nieruchomości na współwłasność, w której znajdował się ww. lokal, czy od dnia zniesienia współwłasności?
2.  Czy termin 5 lat, po którym mija obowiązek opłaty 10% podatku od zbycia przedmiotowej nieruchomości, Wnioskodawca powinien liczyć od daty pierwszego aktu nabycia nieruchomości we współwłasności, czyli od dnia 07.07.2004 r., czy od daty drugiego aktu notarialnego znoszącego współwłasność podpisanego 20.12.2005 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z interpretacją Naczelnika Urzędu Skarbowego z 2007 r., która wg Wnioskodawcy dotyczy podobnej sprawy, oraz na podstawie przepisów prawa podatkowego powołanych w rubryce 47 niniejszego wniosku, terminem nabycia przedmiotowej nieruchomości jest data podpisania pierwszego aktu notarialnego w dniu 07.07.2004 r. Akt zniesienia współwłasności był jedynie formalnością, która nie zmieniła stanu faktycznego, nie wiązała się z zapłatą jakiejkolwiek ceny, nie spowodowała też zwiększenia stanu posiadania Wnioskodawcy. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, termin po upływie którego można zbyć przedmiotową nieruchomość bez koniczności opłaty 10% podatku dochodowego mija 31.12.2009 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych związanych z nieruchomościami, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2007 r.

Współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego - art. 196 § 2 tej ustawy. Zgodnie z art. 210 i nast. K.c., każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy wspólnej. Wielkość tej części powinna odpowiadać wielkości udziału we współwłasności. W wyniku podziału fizycznego powstają nowe rzeczy. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. W przypadku, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu musi być traktowany w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym nabycie nieruchomości na zasadzie współwłasności nastąpiło w 2004 roku. Samo zaś zniesienie współwłasności w 2005 r. poprzez podział nieruchomości na części, odpowiadające wielkościom udziałów nabytych w 2004 r. nie przysporzyło to żadnej ze stron zysku (przysporzenia majątkowego), skutkując jedynie zmianą charakteru własności. Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe i powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, iż nabycie przedmiotowej nieruchomości w przypadku Wnioskodawcy nastąpiło w dniu 07 lipca 2004 r., zatem pięcioletni termin, określony zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynie z końcem 2009 r. Przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości po upływie ww. terminu nie będzie stanowił źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie wywoła obowiązku uiszczenia 10% zryczałtowanego podatku dochodowego.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji Naczelnika Urzędu Skarbowego należy stwierdzić, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Końcowo informuje się, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.