Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.882.2025.3.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku od towarów i usług
sprzedaży Lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w prawie
własności działki, a w konsekwencji niepodleganie
opodatkowaniu sprzedaży ww. Lokalu. Zwolnienie od podatku
na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży Lokalu
mieszkalnego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
lokal
lokal-lokal mieszkalny
majątek-majątek prywatny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Pana za
    podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży Lokalu mieszkalnego
    nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1, a w konsekwencji niepodlegania
    opodatkowaniu sprzedaż ww. Lokalu, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od
    towarów i usług w zakresie:
    - nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży
      Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1, a w
      konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu sprzedaż ww. Lokalu,
    - zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży Lokalu
      mieszkalnego nr 1.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 18 listopada 2025 r. (data
    wpływu 18 listopada 2025 r.) oraz z 19 listopada 2025 r. (data wpływu 19 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym zamieszkałym w Polsce.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od listopada 2019 r.
    przedmiotem działalności są usługi budowlane (NIP ...), jest zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, nie jest rolnikiem. Wnioskodawca jest również udziałowcem ... Sp. z o. o. (50%
    udziałów) oraz ... Sp. z o. o. (5% udziałów). Wnioskodawca nie posiadał wcześniej i nie
    posiada innych nieruchomości, mieszka z żoną i dzieckiem w domu rodziców.
    Aktem notarialnym Rep. A nr ... w dniu 11.07.2024 r. Wnioskodawca otrzymał darowiznę
    udziału wynoszącego ¼ części w prawie własności nieruchomości położonej w ... przy ul.
    ..., utworzonej z zabudowanej działki nr 1 o powierzchni 0,0524 ha, dla której jest
    prowadzona księga wieczysta KW Nr ... od swojej małżonki, z którą jest w związku
    małżeńskim od 2020 r. w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej wprowadzonej na
    mocy umowy majątkowej małżeńskiej Rep. A nr ... z dnia 17.02.2020 r. jako majątek
    osobisty. Aby dokonać zniesienia współwłasności zabudowanej nieruchomości gruntowej
    Wnioskodawca zawarł w dniu 9 grudnia 2024 r. ugodę sądową na rozprawie w Sądzie
    Rejonowym w ... (sygn. akt ...). W związku z ugodą sądową Strony (Wnioskodawca i jego
    małżonka) dokonały zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, iż:

    1) ustanawiają odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 1 o łącznej powierzchni
      użytkowej 50,94 m², położonego na parterze, oraz postanawiają, iż każdoczesnemu
      właścicielowi lokalu mieszkalnego nr 1 przysługuje udział 5094/23041 w
      nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia,
      które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali i przyznają lokal mieszkalny nr 1
      na wyłączną własność Wnioskodawcy;
    2) ustanawiają odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 2 o łącznej powierzchni
      użytkowej 58,05 m², położonego na 1 piętrze oraz udział 5805/23042 w nieruchomości
      wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą
      wyłącznie do użytku właścicieli lokali,
    3) ustanawiają odrębną własność lokalu nr 3 o łącznej powierzchni użytkowej 57,72 m²,
      położonego na 2 piętrze oraz udział 5772/23041 w nieruchomości wspólnej
      stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do
      użytku właścicieli lokali;
    4) ustanawiają odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 4 o łącznej powierzchni
      użytkowej 63,70 m², położonego na trzecim piętrze oraz udział 6370/23041 w
      nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia,
      które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Lokale nr 2, 3 i 4 przyznają na wyłączną własność małżonki Wnioskodawcy.
    Dla wyodrębnionych wskutek zawartej ugody sądowej lokali zostały ustanowione
    oddzielnie księgi wieczyste:
    - lokal nr 1 – parter ...;
    - lokal nr 2 – pierwsze piętro ...;
    - lokal nr 3 – drugie piętro ...;
    - lokal nr 4 – trzecie piętro ....
    Nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym Pana żona zakupiła 1.04.2019 r. na
    podstawie aktu notarialnego Rep. A nr ... jako majątek osobisty z zamiarem
    wyremontowania i zamieszkania w tym budynku wraz z rodziną (siostrą i rodzicami
    Wnioskodawcy), przy czym nabycie przez małżonkę nastąpiło przed zawarciem związku
    małżeńskiego.
    Remont prowadzony był systemem gospodarczym pochłaniał zbyt wiele środków
    finansowych, nieruchomość i tak była już obciążona hipoteką, rodzice stwierdzili, że nie
    chcą się przeprowadzić z uwagi na wiek, rodzina Wnioskodawcy powiększy się pod koniec
    2025 r., a zamieszkanie z dala od rodziców przy dwójce małych dzieci i pracy zawodowej
    będzie uciążliwe. Z uwagi na wiek rodziców Wnioskodawcy mogłoby dojść też do sytuacji,
    w której i tak z uwagi na obowiązki Wnioskodawca lub małżonka musieliby jechać do
    rodziców i się nimi zajmować w ich lokalizacji oddalonej od wspomnianej ul. .... mając
    jeszcze w opiece dwójkę dzieci. W związku z tym Wnioskodawca postanowił w najbliższej
    przyszłości sprzedać Lokal nr 1 będący jego wyłączną własnością i przeznaczyć uzyskane
    środki ze sprzedaży tej nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, zakup działki i
    budowę domu obok działki rodziców.
    Poza podziałem lokali w budynku i wyodrębnieniem własności poszczególnych lokali
    Wnioskodawca w Lokalu nr 1 nie dokonywał ulepszeń przekraczających 30% wartości
    początkowej nieruchomości, dokonał zwykłych prac remontowych polegających na
    odtworzeniu stanu pierwotnego takich jak wymiana okien, czy położenie tynków.
    Nieruchomość zakupiona przez małżonkę w 2019 r. była zasiedlona przed zakupem.
    Wnioskodawca nie wynajmował otrzymanego w darowiźnie Lokalu nr 1 oraz nie
    wykorzystywał na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie będzie

    prowadził w przypadku sprzedaży nieruchomości działań marketingowych wykraczających
    poza zwykłe formy ogłoszenia. Sprzedaż nieruchomości nastąpi poprzez zamieszczenie
    ogłoszenia we własnym zakresie na portalach internetowych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    Wnioskodawca na obecną chwilę nie może jednoznacznie wskazać, czy będzie zawarta
    przedwstępna umowa sprzedaży lokalu. Jeżeli nabywca w celu zabezpieczenia własnych
    interesów będzie wymagał takiej umowy przyrzeczenia sprzedaży lokalu to będzie ona
    zawarta zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami sprzedaży nieruchomości mieszkalnych.
    Zarówno w akcie sprzedaży jak i w przedwstępnej umowie stroną umowy będzie
    Wnioskodawca. Na kupującym i sprzedającym będą ciążyć zwykłe obowiązki wynikające z
    takiej umowy przedwstępnej. Na pewno w celu zawarcia aktu notarialnego sprzedaży
    Nabywca musi zapłacić Wnioskodawcy całą wartość wynikającą z umowy sprzedaży lokalu.
    W umowie przedwstępnej jeżeli zostanie zawarta nie będą udzielane żadne
    pełnomocnictwa w celu występowania w imieniu Wnioskodawcy.
    Nabycie przez Wnioskodawcę wyodrębnionej własności lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z
    udziałem 5094/23041 w nieruchomości wspólnej nastąpiło do majątku osobistego
    Wnioskodawcy.
    Lokal mieszkalny nr 1 nie był wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności gospodarczej, nie był wynajmowany.
    Lokal mieszkalny nie jest i nie będzie do dnia sprzedaży udostępniany osobom trzecim na
    podstawie umowy najmu, użyczenia, lub innej umowy.
    Lokal mieszkalny nr 1 nie stanowi środka trwałego w prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy, jest to majątek osobisty.
    Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży innych nieruchomości niż wskazany
    we wniosku lokal mieszkalny nr 1, który zamierza sprzedać.
    Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości (budynki, działki), które w przyszłości
    zamierza sprzedać.
    Budynek, w którym znajduje się lokal mieszkalny nr 1 stanowi budynek w rozumieniu
    przepisów art. 3 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane – jest trwale związany z gruntem,
    wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i
    dach.
    Budynek, w którym znajduje się lokal mieszkalny jest trwale związany z gruntem.
    Przed nabyciem budynku przez Wnioskodawcę lokal mieszkalny był wykorzystywany przez
    poprzednich właścicieli.
    Pytania
    1. Czy w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy uznać, iż
      Wnioskodawca, sprzedając Lokal nr 1 będzie rozporządzał majątkiem prywatnym, a
      tym samym nie będzie działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność
      gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, co w konsekwencji spowoduje,
      że sprzedaż Lokalu mieszkalnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
      VAT?
    2. (oznaczone we wniosku nr 3) Czy w przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na
      pytanie nr 1 Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust.
      1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Lokalu mieszkalnego nastąpi w ramach zwykłego
    rozporządzania jego majątkiem prywatnym, bez zaangażowania własnych środków i

    działań zbliżonych do działań profesjonalistów w obrocie nieruchomościami, co w
    konsekwencji oznacza, że przedmiotowa sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT a ich
    sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju,
    w związku z czym sprzedaż nieruchomości co do zasady powinna być opodatkowana
    podatkiem VAT wg stawki 23%. Jednak w świetle przepisów ustawy o VAT określona
    czynność zostanie opodatkowana podatkiem VAT jeżeli zostanie wykonana przez osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Działalność gospodarcza zgodnie z tą definicją obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem kluczowe dla uznania, że sprzedaż Lokalu nastąpiła w ramach zwykłego zarządu
    własnym majątkiem jest ustalenie na podstawie stanu faktycznego, czy dana czynność nie
    podlega definicji prowadzenia działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    W najnowszym orzecznictwie ukształtował się pogląd, że dotychczasowy sposób
    użytkowania nieruchomości, czy motywy ich nabycia mają znaczenie drugorzędne,
    ponieważ decydujące są przesłanki o charakterze przedmiotowym, obrazujące stopień
    aktywności sprzedającego w zakresie wyprzedaży swojego majątku. W wyroku WSA I SA/Gl
    1465/21 sąd orzekł, że „czynności związane
    Ad. 2. (oznaczone we wniosku Ad. 3.)
    W przypadku ewentualnego uznania przez Organ, iż sprzedaż Lokalu nr 1 przez
    Wnioskodawcę będzie dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż będzie mogła korzystać ze zwolnienia przewidzianego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków
    budowli lub ich części z wyjątkiem, gdy:
    - dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    - pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT należy rozumieć oddanie
    do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Ponieważ zakupiona w 2019 r. nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym była
    wcześniej zasiedlona przez okres dłuższy niż dwa lata, tym samym warunek dotyczący
    pierwszego zasiedlenia zdaniem Wnioskodawcy zostanie spełniony.
    Odnośnie przeprowadzonego remontu Lokalu nr 1 to należy rozróżnić pojęcie remontu i
    ulepszenia. Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia ulepszenia. Aby
    zdefiniować to pojęcie należy odnieść się do ustawy o podatku dochodowym.
    Zgodnie z definicją ulepszeniem środka trwałego jest:

    1) Przebudowa - rozumiana jako zmiana istniejącego stanu na inny, wykonanie prac
      dostosowujących do zmienionych potrzeb technicznych, użytkowych lub
      funkcjonalnych,
    2) Rozbudowa - rozumiana jako powiększenie budynku, budowli, linii technologicznych,
    3) Rekonstrukcja - rozumiana jako odtworzenie zużytych częściowo lub całościowo
      składników majątkowych,
    4) Modernizacja - rozumiana jako unowocześnienie.
    Zdaniem Wnioskodawcy przeprowadzony remont Lokalu nr 1, polegający na wymianie
    okiem i położeniu tynków, który przywracał stan początkowy nieruchomości nie był
    ulepszeniem tym niemniej nie przekraczał 30% wartości początkowej lokalu. Więc obydwa
    warunki uprawniające do zwolnienia z opodatkowania VAT sprzedaży Lokalu nr 1 zostały
    zachowane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie nieuznania Pana za podatnika
    podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z
    udziałem w prawie własności działki nr 1, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu
    sprzedaż ww. Lokalu, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami lokal spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art.
    7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.

    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą i jest
    wykorzystywany na potrzeby osobiste. Sprzedaż majątku prywatnego nie może być
    uznana za działalność gospodarczą ze skutkiem uznania tej osoby za podatnika.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia
    2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od
    towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że aktem notarialnym w dniu 11.07.2024 r. otrzymał Pan
    darowiznę udziału wynoszącego ¼ części w prawie własności nieruchomości utworzonej z
    zabudowanej działki nr 1 od swojej małżonki, z którą jest w związku małżeńskim od 2020
    r. w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej wprowadzonej na mocy umowy
    majątkowej małżeńskiej. Aby dokonać zniesienia współwłasności zabudowanej

    nieruchomości gruntowej zawarł Pan 9 grudnia 2024 r. ugodę sądową. W związku z ugodą
    sądową dokonał Pan wraz z żoną zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób,
    iż:
    1. ustanowili Państwo odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 1 o łącznej powierzchni
      użytkowej 50,94 m², położonego na parterze oraz postanowili Państwo, iż
      każdoczesnemu właścicielowi lokalu mieszkalnego nr 1 przysługuje udział 5094/23041
      w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia,
      które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali i przyznają lokal mieszkalny nr 1
      na Pana wyłączną własność;
    2. ustanowili Państwo odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 2 o łącznej powierzchni
      użytkowej 58,05 m², położonego na 1 piętrze oraz udział 5805/23042 w nieruchomości
      wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą
      wyłącznie do użytku właścicieli lokali,
    3. ustanowili Państwo odrębną własność lokalu nr 3 o łącznej powierzchni użytkowej
      57,72 m², położonego na 2 piętrze oraz udział 5772/23041 w nieruchomości wspólnej
      stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do
      użytku właścicieli lokali;
    4. ustanowili Państwo odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 4 o łącznej powierzchni
      użytkowej 63,70 m², położonego na trzecim piętrze oraz udział 6370/23041 w
      nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia,
      które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Lokale nr 2, 3 i 4 przyznali Państwo na wyłączną własność Pana małżonki.
    W Lokalu nr 1 nie dokonywał Pan ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej
    nieruchomości. Dokonał Pan zwykłych prac remontowych polegających na odtworzeniu
    stanu pierwotnego takich jak wymiana okien, czy położenie tynków. Nie wynajmował Pan
    otrzymanego w darowiźnie Lokalu nr 1 oraz nie wykorzystywał Pan na cele prowadzonej
    działalności gospodarczej. Nie będzie prowadził Pan w przypadku sprzedaży
    nieruchomości działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia.
    Sprzedaż nieruchomości nastąpi poprzez zamieszczenie ogłoszenia we własnym zakresie
    na portalach internetowych. Na obecną chwilę nie może Pan jednoznacznie wskazać, czy
    będzie zawarta przedwstępna umowa sprzedaży lokalu. W umowie przedwstępnej jeżeli
    zostanie zawarta nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa w celu występowania w Pana
    imieniu. Nabycie przez Pana wyodrębnionej własności lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z
    udziałem 5094/23041 w nieruchomości wspólnej nastąpiło do Pana majątku osobistego.
    Lokal mieszkalny nie jest i nie będzie do dnia sprzedaży udostępniany osobom trzecim na
    podstawie umowy najmu, użyczenia, lub innej umowy. Lokal mieszkalny nr 1 nie stanowi
    środka trwałego w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, jest to majątek
    osobisty.
    Zatem, dokonując sprzedaży prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem
    w prawie własności działki nr 1 będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, w odniesieniu do sprzedaży
    prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1
    nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Brak tego statusu pozbawia dostawę prawa własności
    Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1 cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z
    udziałem w prawie własności działki nr 1 będzie korzystał Pan z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów
    i usług.

    W konsekwencji, sprzedaż prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w
    prawie własności działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytanie oznaczonego nr 1 uznałem za
    prawidłowe.
    W związku z tym, że dokonując sprzedaży prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz
    z udziałem w prawie własności działki nr 1 będzie Pan korzystał z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym ww. sprzedaż nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie dokonuję
    oceny stanowiska w zakresie pytania nr 2, ze względu na warunkowy sposób
    sformułowania tego pytania. Oczekiwał Pan odpowiedzi na pytanie nr 2 wyłącznie w
    przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Niniejszym rozstrzygnięciem załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług.
    Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych został
    załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.