Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.2.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Wydatkowanie na cele mieszkaniowe - sprzedaż udziału w garażu na spłatę byłego męża po podziale majątku po rozwodzie w związku z otrzymanym mieszkaniem.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; garaż; majątek-podział majątku; majątek-podział majątku dorobkowego; nieruchomości; rozwód; udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani pismem z 24 lutego 2025 r. (wpływ 24 lutego 2025 r.) oraz pismem z 4 marca 2025 r.
    (wpływ 4 marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) kwietnia 2020 r. nabyła Pani wraz z mężem garaż za kwotę (...) zł zgodnie z aktem
    notarialnym repertorium (...) i repertorium (...).
    (...) października 2024 r. zgodnie z aktem notarialnym repertorium (...) sprzedali Państwo
    ten garaż za kwotę (...) zł.
    Sprzedaż garażu nastąpiła po Państwa rozwodzie i pieniądze uzyskane ze sprzedaży
    garażu zostały równo podzielone między Panią a Pani byłym mężem, czyli uzyskali
    Państwo ze sprzedaży po (...) zł.
    Tego samego dnia, czyli (...) października 2024 r. podpisała Pani z byłym mężem u
    notariusza akt notarialny repertorium (...) umowę o podziale majątku wspólnego,
    dotyczącą lokalu mieszkalnego położonego w (...). Zgodnie z aktem nabyła Pani na
    własność ww. lokal mieszkalny za kwotę (...) zł.
    Pieniądze uzyskane ze sprzedaży garażu, czyli (...) zł przeznaczyła Pani na spłatę byłego
    męża.
    Ponadto pismami z 24 lutego 2025 r. oraz z 4 marca 2025 r. odpowiedziała Pani na
    następujące pytania zawarte w wezwaniu organu do uzupełnienia wniosku:
          1) czy garaż będący przedmiotem wniosku stanowił odrębną nieruchomość,
            do której przysługiwało Pani prawo własności? Czy przedmiotowy garaż
            został przez Panią i Pani byłego męża nabyty w ramach ustroju
            wspólności małżeńskiej?
    Odpowiedź: Tak, garaż będący przedmiotem wniosku stanowił odrębną nieruchomość, do
    której przysługiwało Pani prawo własności. Przedmiotowy garaż został nabyty przez Panią
    i Pani byłego męża w ramach ustroju wspólności małżeńskiej.

          2) czy w lokalu mieszkalnym położonym w (...) realizuje Pani/będzie Pani
            realizować własne cele mieszkaniowe, tzn. czy Pani w nim mieszka
            /zamieszka? Jeśli tak, to od kiedy, czy na stałe, lub w jakich okresach?
    Odpowiedź: W mieszkaniu położonym (...) realizuje Pani własne cele mieszkaniowe.
    Mieszka tam Pani z dwójką dzieci stale od czasu zakupu nieruchomości, czyli od 2018 r.
          3) czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
            ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
            (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), w szczególności w zakresie obrotu
            nieruchomościami?
            Jeżeli tak, to czy sprzedaż garażu będącego przedmiotem wniosku
            nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Nie prowadzi Pani żadnej działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy w Pani przypadku dochód uzyskany ze sprzedaży garażu jest zwolniony z podatku
    dochodowego od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W związku z zaistniałym stanem faktycznym, czyli że sprzedaż garażu nastąpiła przed
    upływem 5 lat od zakupu, dochód uzyskany ze sprzedaży powinien być opodatkowany, ale
    wolne od podatku PIT są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości, jeżeli uzyskane
    przychody z tego tytułu zostaną przeznaczone na własne cele mieszkaniowe.
    W Pani przypadku cały dochód uzyskany ze sprzedaży garażu został przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, czyli na spłatę byłego męża.
    Pani zdaniem, dochód ten nie podlega opodatkowaniu, ponieważ został przeznaczony na
    cele mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      1) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      2) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      3) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ww. ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału
    w nieruchomości lub praw następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Z powyższego wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie
    w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia
    tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (...) kwietnia 2020 r. nabyła Pani wraz z
    mężem garaż za kwotę (...) zł. (...) października 2024 r. sprzedali Państwo ten garaż za
    kwotę (...) zł. Sprzedaż garażu nastąpiła po Państwa rozwodzie i pieniądze uzyskane ze
    sprzedaży garażu zostały równo podzielone między Panią a Pani byłym mężem. Tego
    samego dnia, czyli (...) października 2024 r. podpisała Pani z byłym mężem u notariusza
    umowę o podziale majątku wspólnego, dotyczącą lokalu mieszkalnego położonego w

    (...). Zgodnie z aktem nabyła Pani na własność ww. lokal mieszkalny za kwotę (...) zł. W
    mieszkaniu tym realizuje Pani własne cele mieszkaniowe. Mieszka tam Pani z dwójką
    dzieci stale od czasu zakupu nieruchomości, czyli od 2018 r. Pieniądze uzyskane ze
    sprzedaży garażu, czyli (...) zł przeznaczyła Pani na spłatę byłego męża. Garaż będący
    przedmiotem wniosku stanowił odrębną nieruchomość, do której przysługiwało Pani
    prawo własności. Przedmiotowy garaż został przez Panią i Pani byłego męża nabyty w
    ramach ustroju wspólności małżeńskiej. Nie prowadzi Pani żadnej działalności
    gospodarczej.
    Ma Pani wątpliwość, czy sprzedaż udziału w garażu podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Biorąc pod uwagę fakt, że opisany we wniosku garaż został nabyty przez Panią w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 cytowanej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.) – podział ten nie jest obowiązkowy. Zgodnie bowiem z tym
    przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, żeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków
    praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do
    majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    W tej sprawie za datę nabycia udziału w garażu należy uznać datę nabycia garażu do
    ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, tj. 2020 r. Zatem sprzedaż udziału w
    garażu w 2024 r. nastąpiła przed upływem 5 lat od daty jego nabycia.
    Wobec powyższego, sprzedaż udziału w garażu stanowi źródło przychodu podlegające
    opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ jego sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat liczonych od
    końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości (garażu).
    Art. 30e ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Jednocześnie na mocy art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wynika, że:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Na podstawie art. 30e ust. 4 cyt. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Natomiast art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są dochody z odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości,
      która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na
      własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
                    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.

    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania wymienione zostały w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, i tak:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia, o którym mowa
    w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy w stosunku do dochodu uzyskanego ze sprzedaży
    nieruchomości i praw majątkowych, jest fakt wydatkowania środków wyłącznie na
    enumeratywnie wskazane w ustawie cele mieszkaniowe. Zawarty w art. 21 ust. 25 ustawy
    katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty i w związku z
    tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych pozwala na
    skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niewymienione w tym katalogu
    nie będą uprawniały do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez
    podatnika w ściśle określonym czasie, środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych na realizację własnego celu mieszkaniowego.
    Rozstrzygając wątpliwości dotyczące możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa
    w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku
    opisanego we wniosku wydatkowania środków pochodzących ze sprzedaży garażu w
    przypadającej Pani części– należy w pierwszej kolejności wskazać, że ustawodawca w ww.
    przepisie wskazał, że przychód ze sprzedaży nieruchomości ma zostać wydatkowany na
    „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne”, świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania
    zwolnienia dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych
    podatnika.
    Istota odpowiedzi na postawione we wniosku wątpliwości sprowadza się zatem do
    interpretacji ustawowego terminu „własne cele mieszkaniowe”. Należy wyjaśnić, że
    samo poniesienie wydatku na nabycie lokalu mieszkalnego nie świadczy jeszcze o tym,
    że została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.

    Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja
    potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Zgodnie z opisem sprawy, przychód ze sprzedaży udziału w garażu został przez Panią
    wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. Ww. środki przeznaczyła Pani po rozwodzie
    na spłatę udziału Pani byłego męża w lokalu mieszkalnym, który po podziale majątku
    stanowi Pani własność i w którym to lokalu mieszka Pani na stałe od czasu zakupu
    nieruchomości, tj. od 2018 r.
    Zatem, wydatkowanie przez Panią przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w garażu,
    na spłatę byłego męża w związku z podziałem majątku wspólnego po rozwodzie,
    dotyczącego lokalu mieszkalnego – stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe i
    uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Zatem, nie będzie Pani zobowiązana
    do zapłaty podatku z tytułu sprzedaży udziału w garażu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    · Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    · Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    · Organ podatkowy wydający interpretacje indywidualne nie jest uprawniony do
    analizowania i oceny załączonych dokumentów – jest związany wyłącznie opisem stanu
    faktycznego przedstawionym przez Panią we wniosku, zadanym pytaniem oraz zajętym
    stanowiskiem. W związku z powyższym załączone do wniosku dokumenty nie mogą
    stanowić przedmiotu merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.