Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-692/12/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-09-11
Teza: Czy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlega nadwyżka wartości przekazywanego prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności wiaty i budowli nad wartością otrzymanej w zamian działki będącej w użytkowaniu wieczystym przez Gminę w wysokości 14.830 zł?
Słowa kluczowe: grunty; nieruchomości; sprzedaż; zamiana
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z dnia 03 lipca 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 05 czerwca 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 11 czerwca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania umowy zamiany – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania umowy zamiany.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dokonała zamiany prawa wieczystego użytkowania gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa oraz prawa własności budynku wiaty i budowli na prawo wieczystego użytkowania gruntu, którego użytkownikiem wieczystym jest Gmina, a właścicielem Skarb Państwa. Zgodnie z umową zamiany zawartą w formie aktu notarialnego:

*   wartość przekazywanego (zamienianego) przez Spółkę prawa wieczystego użytkowania działki oraz prawa własności wiaty i budowli wynosi 423.940 zł,
*   wartość przekazywanego (zamienianego) przez Gminę prawa wieczystego użytkowania gruntu wynosi 409.110 zł.

Wartość zamienianego (przekazywanego) przez Spółkę prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności budynku wiaty i budowli jest wyższa o 14.830 zł od wartości prawa wieczystego użytkowania działki zamienianej (przekazywanej) przez Gminę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlega nadwyżka wartości przekazywanego prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności wiaty i budowli nad wartością otrzymanej w zamian działki będącej w użytkowaniu wieczystym przez Gminę w wysokości 14.830 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlega nadwyżka (różnica) zamienianego przez Spółkę prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z prawem własności budynku i budowli nad wartością prawa wieczystego użytkowania gruntu przekazywanego (zamienianego) przez Gminę w kwocie 14.830 zł. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość netto przekazywanego prawa wieczystego użytkowania działki oraz wartość netto wiaty i budowli, zgodnie z danymi wynikającymi z ewidencji środków trwałych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

W celu określenia skutków podatkowych umowy zamiany należy przeanalizować treść umowy zawartej pomiędzy stronami w kontekście przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.).

Kwestie dotyczące umów zamiany zostały uregulowane w przepisach art. 603 - 604 Kodeksu cywilnego. Pierwszy przepis stanowi, iż przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie do przeniesienia własności innej rzeczy. Natomiast w drugim z przepisów zaznaczono, że do zamiany stosuje się przepisy o sprzedaży. Charakterystyczne dla umowy zamiany jest to, że podstawowe obowiązki obu stron i treść ich świadczeń są identyczne, różny jest jedynie przedmiot świadczeń każdej z nich. Przedmiotem zamiany, podobnie jak sprzedaży, mogą być rzeczy i ich zbiory, a także inne prawa majątkowe, jednakże nie pieniądze.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji umowy zamiany, dlatego też należy w tym względzie kierować się ww. przepisami Kodeksu cywilnego i rozliczyć skutki takiej operacji na takich zasadach jakie obowiązują wobec transakcji odpłatnego zbycia, co oznacza że zamiana o której mowa we wniosku, była dla Wnioskodawcy formą odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności wiaty i budowli oraz nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu. O ile w przypadku umowy sprzedaży kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedającemu określoną cenę w zamian za nabywany towar, o tyle w przypadku zamiany, formą zapłaty jest uzyskanie innej rzeczy w zamian za wydaną. Dlatego też, wydane przez Wnioskodawcę prawa należałoby uznać za sprzedawane, natomiast uzyskane w zamian prawo wieczystego użytkowania należałoby uznać za zakupione.

Umowa zamiany zawiera w sobie zatem niejako dwie umowy sprzedaży, w której każdej ze stron przysługują prawa i obciążają obowiązki zarówno sprzedawcy, jak i kupującego. Zdaniem tut. Organu przedmiotowa zamiana stanowić będzie dla Spółki formę odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania działki i prawa własności wiaty i budowli oraz nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu. Zarówno opisane wyżej odpłatne zbycie jak i nabycie, pod względem skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych, należy rozpatrywać rozdzielnie.

Analiza przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, prowadzi do wniosku, iż ustawodawca nie przewidział szczególnej metody ustalania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 14 ust. 1 ustawy. Z tego też względu przy ustalaniu dochodu z tytułu opisanej we wniosku transakcji należy kierować się ogólną zasadą wyrażoną w art. 7 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z powołanym art. 7 ust. 2 ustawy, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Z treści art. 12 ust. 1 ustawy wynika, że przychodami są m.in. otrzymane pieniądze i wartości pieniężne. Z kolei, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Kosztami uzyskania przychodów natomiast, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a - b ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów m.in. wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,

\-wydatki te zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia. Grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów nie podlegają amortyzacji (art. 16c pkt 1 ustawy).

Zgodnie z przytoczonymi przepisami prawa materialnego dopiero odpowiednie zestawienie przychodów i kosztów uzyskania przychodów pozwoli odpowiedzieć na pytanie, czy zrealizowanie przedmiotowej transakcji spowoduje powstanie zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych i w jakiej wysokości.

Reasumując powyższe wyjaśnienia, Spółka do przychodu powinna zaliczyć cenę określoną w akcie notarialnym za prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz za prawo własności budynku wiaty i budowli, a do kosztów uzyskania przychodów w przypadku prawa wieczystego użytkowania gruntu – wydatki na jego nabycie, a w przypadku budowli – wydatki poniesione na ich nabycie lub wytworzenie, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlega nadwyżka (różnica) zamienianego przez Spółkę prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z prawem własności budynku i budowli nad wartością prawa wieczystego użytkowania gruntu przekazywanego (zamienianego) przez Gminę jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.