Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-592/15-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-01-25
Teza: Czy pomimo sezonowego wykorzystywania zakupionych maszyn i urządzeń Wnioskodawca ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów dokonywane metodą liniową odpisy amortyzacyjne w każdym miesiącu?
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; sezonowość
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2015 r. (data wpływu 19 listopada 2015 r.), uzupełnione pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. (data wpływu 13 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad amortyzacji składnika majątkowego wykorzystywanego sezonowo - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie m.in. zasad amortyzacji składnika majątkowego wykorzystywanego sezonowo.

Z uwagi na stwierdzone we wniosku braki formalne, pismem z dnia 22 grudnia 2015 r. nr ITPB3/4510-592/15-2/AD wezwano Wnioskodawcę do ich usunięcia. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. (data wpływu 13 stycznia 2016 r.).

W ww. wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw, której udziałowcami jest 5 podmiotów (5 rolników). Głównym kierunkiem działalności jest skup od swoich udziałowców warzyw w celu dalszej ich odsprzedaży. W grudniu 2012 r. Wnioskodawca zakupił kompleks budynków przechowalniczych w celu magazynowania w nim skupowanych warzyw oraz garażowania maszyn i urządzeń niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania firmy. W kolejnym roku tj. 2013 Wnioskodawca zakupił następujące maszyny i urządzenia:

*   system wentylacji i chodzenia - zainstalowany w grudniu 2013 r. w zakupionym w 2012 r. kompleksie przechowalniczym,
*   ładowarkę teleskopową zakupioną we wrześniu 2013 r.

W październiku 2013 r. zakupiono następujące maszyny:

*   wózek paletowy elektryczny,
*   wózek paletowy,
*   obcinacz naci,
*   ogławiarkę do warzyw,
*   platformę do zbioru i transportu warzyw,
*   kopaczkę do cebuli,
*   obcinacz do szczypioru,
*   wózek widłowy.

W listopadzie 2013 r. zakupiono:

*   platformę do zbioru i transportu warzyw,
*   skrzyniopalety drewniane 1.200 sztuk,
*   skrzyniopalety plastikowe 100 sztuk,
*   skrzynki plastikowe 500 sztuk.

Wszystkie opisywane powyżej inwestycje zostały zakończone i zdatne do użytkowania we wspomnianych wcześniej miesiącach.

Zakupiony w 2012 r kompleks przechowalniczy był zdolny do użytkowania - z uwagi jednak na niekorzystne warunki ekonomiczno-gospodarcze zarząd na przełomie 2012 r. i 2013 r. zdecydował, że skupowane towary/warzywa będą bezpośrednio sprzedawane w momencie skupu. Ze względu na złe prognozy cenowe przechowywanie warzyw w budynkach narazić mogłoby Wnioskodawcę na straty finansowe w postaci ubytku całkowitej masy warzyw oraz odpadów z tytułu złego przechowywania warzyw.

Natomiast wszystkie zakupione maszyny w okresie od września do grudnia 2013 r. nie były użytkowane do sierpnia 2014 r. ze względu na fakt, że są to maszyny sezonowe przeznaczone do pracy głównie w momencie zbioru warzyw z plantacji, tj. w okresie od sierpnia do listopada każdego roku w zależności od specyfiki danego warzywa oraz warunków pogodowych. W kolejnych latach zarówno budynek jak i maszyny były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie oznaczone we wniosku nr 2.

Czy pomimo sezonowego wykorzystywania zakupionych maszyn i urządzeń Wnioskodawca ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów dokonywane metodą liniową odpisy amortyzacyjne w każdym miesiącu?

W sformułowanym w uzupełnieniu wniosku własnym stanowisku Wnioskodawca podaje, że jego zdaniem ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonywane odpisy amortyzacyjne w każdym miesiącu pomimo, że kompleks przechowalniczy oraz maszyny i urządzenia w nim się znajdujące wykorzystywane są sezonowo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 powołanej ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacja jest szczególnym sposobem uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków na środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.

Przepis art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do art. 16d ust. 2 zdanie pierwsze omawianej ustawy, składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.

W myśl art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie więc z generalną zasadą, podatnik rozpoczyna dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej danego składnika majątkowego począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten składnik wprowadził do ewidencji.

Zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zostały uregulowane w art. 16h ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie ze wskazaną w zdaniu poprzednim regulacją, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustala się przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie albo przez 12 miesięcy w roku.

A zatem, jeżeli wprowadzenie środka trwałego do ewidencji nastąpiło w trakcie sezonu, to tak też ujmuje się amortyzację w kosztach, jeżeli natomiast wprowadzenie do ewidencji nastąpiło przed sezonem, to odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od pierwszego miesiąca sezonu.

Ponadto, cytowany przepis przewiduje dwa sposoby ustalania wysokości odpisu miesięcznego dla środków trwałych używanych sezonowo:

*   przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie (w miesiącach używania składniki majątku ulegają przyspieszonej amortyzacji),
*   przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez 12 miesięcy w roku (następuje wówczas wydłużenie okresu amortyzowania).

Odnosząc powyższe regulacje prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zawartego we wniosku zapytania nr 2 uznać należy za nieprawidłowe. Jak wskazano bowiem powyżej - zgodnie z dyspozycją art. 16h ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - w przypadku sezonowo używanych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się wyłącznie w okresie ich wykorzystywania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 ze. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.