Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.261.2021.3.ISK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-13
Teza: Skutki podatkowe związane z realizacją Akcji Marketingowych.
Słowa kluczowe: bony; ewidencja; kasa-kasa rejestrująca; marketing; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 kwietnia 2021 r. (data wpływu drogą elektroniczną e-PUAP 27 kwietnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 10 sierpnia 2021 r. (data wpływu drogą elektroniczną e-PUAP 10 sierpnia 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z 21 lipca 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.261.2021.2.ISK (dokument uznany za doręczony 5 sierpnia 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród w postaci pieniężnej lub bonów MPV oraz momentu ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej (część pytania nr 2); zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania na rzecz Konsumentów nagród rzeczowych będących towarami wskazanymi w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (część pytania nr 3) oraz obowiązku udokumentowania wydania nagród Przedsiębiorcom przez wystawienie faktury i braku obowiązku jej wydania (pytanie nr 4);

*   **prawidłowe** – w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z 10 sierpnia 2021 r. (data wpływu 10 sierpnia 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 21 lipca 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.261.2021.2.ISK (dokument uznany za doręczony 5 sierpnia 2021 r.), dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych związanych z realizacją Akcji Marketingowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na organizowaniu i przeprowadzaniu na zlecenie swoich klientów akcji marketingowych, przede wszystkim w postaci loterii promocyjnych, konkursów i akcji promocyjnych (dalej łącznie zwane „Akcjami Marketingowymi”). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzona przez Niego ww. działalność gospodarcza podlega opodatkowaniu podatkiem podatku od towarów i usług. Klientami Wnioskodawcy są zarówno podmioty prowadzące sprzedaż hurtową jak i detaliczną, oraz producenci towarów i usług z różnych branż i sektorów gospodarki (dalej jako „Klient/Klienci”). Akcje Marketingowe są prowadzone przez Wnioskodawcę na zlecenie Klientów w celu zachęcenia do nabywania towarów lub usług, ich promowania bądź zwiększenia atrakcyjności oferty Klientów. Z kolei uczestnikami organizowanych przez Wnioskodawcę Akcji Marketingowych najczęściej są prywatne osoby fizyczne (dalej jako „Konsument/Konsumenci”). W przypadku, gdy Klient prowadzi sprzedaż hurtową, Akcje Marketingowe mogą być skierowane do osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (dalej jako „Przedsiębiorca/Przedsiębiorcy”).

Zgodnie z umowami jakie Wnioskodawca zawiera z Klientami na wykonanie usług polegających na organizacji Akcji Marketingowych, Wnioskodawca zobowiązuje się (w zależności od umowy), do czynności takich jak:

*   stworzenia zasad i regulaminów Akcji Marketingowych,

*   rozpowszechniania informacji o organizowanych Akcjach Marketingowych,

*   opracowania oświadczeń i dokumentacji wymaganej do wydania nagród,

*   w przypadku organizowania loterii promocyjnych - przygotowania i złożenia dokumentacji wymaganej prawem do właściwych organów oraz uzyskanie zezwolenia na organizację loterii zgodnie przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych,

*   wyłonienia zwycięzców nagród,

*   zakupienia nagród w Akcjach Marketingowych, a następnie wydania ich zwycięzcom,

*   odpowiedzi na reklamacje składane przez uczestników Akcji Marketingowych,

*   prowadzenia działań reklamowych w zakresie promocji Akcji Marketingowych,

*   zapewnienia obsługi techniczno-informatycznej Akcji Marketingowych.

W powyższym zakresie Wnioskodawca działa na wyłączne zlecenie Klienta, który jest wyłącznym fundatorem nagród przyznawanych w ramach Akcji Marketingowych. Niemniej jednak, nagrody w ramach organizowanych przez Wnioskodawcę Akcji Marketingowych kupowane są przez Wnioskodawcę i wydawane laureatom Akcji Marketingowych, a Wnioskodawca w okresie realizacji Akcji Marketingowych jest ich właścicielem. W przypadku, gdy nagrodami w ramach Akcji Marketingowych są środki pieniężne, nagrody te faktycznie są wypłacane przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca jako zleceniobiorca otrzymuje stosowne wynagrodzenie za wszelkie działania podejmowane w ramach Akcji Marketingowych (zgodnie z kosztorysem) w formie wynagrodzenia ustalonego z Klientem za realizację Akcji Marketingowej, jak również otrzymuje zwrot poniesionych kosztów z tytułu jej organizacji. Tym samym, Wnioskodawca przyjmując zlecenie od Klienta na organizację Akcji Marketingowych jest zobowiązany zapewnić realizację wszystkich prawnych i faktycznych aspektów związanych z prawidłowym ich przebiegiem, działając jednak na zlecenie swojego Klienta, z którym ustala On podstawowe zasady danej Akcji Marketingowej i na warunkach szczegółowo określonych w łączącej Wnioskodawcę i Klienta umowie.

Na potrzeby niniejszego wniosku, Wnioskodawca opisał zasady organizacji Akcji Marketingowych, co do których pojawiły się wątpliwości w zakresie obowiązków podatkowych spoczywających na Wnioskodawcy bądź Klientach. Wniosek dotyczy Akcji Marketingowych jakie wystąpią w przyszłości.

Akcje promocyjne skierowane do Przedsiębiorców.

Wnioskodawca organizuje w imieniu Klientów akcje promocyjne skierowane do Przedsiębiorców. Charakter i zakres akcji promocyjnych jest różny z uwagi na różną specyfikę działalności Klientów oraz uzyskanie oczekiwanych przez Klientów celów. Dla przykładu, wskazuje się przykładowe rodzaje akcji promocyjnych:

1.  Akcja promocyjna może polegać na zachęceniu Przedsiębiorców do kupowania określonego rodzaju produktów/towarów Klientów. Przedsiębiorcy w zależności od akcji promocyjnej nie zgłaszają swojego udziału w akcji promocyjnej, a są jedynie o niej informowani w sposób przyjęty w danej akcji (np. ulotki, strona internetowa, oprogramowanie służące składaniu zamówień itp.) bądź też regulamin akcji promocyjnej przewiduje obowiązek zgłoszenia się Przedsiębiorcy do udziału w niej. Następnie Przedsiębiorcy mogą być podzieleni na kilka grup, a nagrody otrzymują Ci z Przedsiębiorców, którzy w danym miesiącu przekroczą próg targetowy w swojej grupie (określoną wartość zakupów produktów/towarów Klienta objętych akcją promocyjną). Nagroda w akcji promocyjnej jest przyznawana i wydawana Przedsiębiorcy, który podejmuje decyzję o jej dalszym losie. Nagrodą w powyższych akcjach promocyjnych jest często uzyskanie przez Przedsiębiorcę dodatkowego produktu promocyjnego lub uzyskanie zwrotu ceny zakupu produktu najtańszego.
2.  Akcja promocyjna, w której udział mogą wziąć przedsiębiorcy z określonej grupy, a nagrodą jest nagroda pieniężna lub nagroda rzeczowa. Mechanika takiej akcji polega na złożeniu jak największego zamówienia oraz może być uwzględniany element czasu złożenia zamówienia („kto pierwszy ten lepszy”). Nagrodę otrzymuje jeden zwycięzca w danej turze akcji (akcje mogą być dzielone na tury trwające w określonych przedziałach czasowych). W powyższych akcjach promocyjnych, kwota nagrody/bonusu uzyskiwanego przez Przedsiębiorcę, może przekraczać kwotę 200 zł brutto, ale występują także sytuacje, gdy wartość nagrody/bonusu nie przekracza tej kwoty. Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za przygotowanie treści regulaminu akcji promocyjnej, przebieg, realizację i obsługę akcji promocyjnej, wykonanie zwrotów oraz rozpatrzenie ewentualnych reklamacji dotyczących sposobu przeprowadzenia akcji promocyjnej.

Konkursy skierowane do Konsumentów i Przedsiębiorców

W przypadku organizowania przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów Akcji Marketingowych w postaci konkursów, akcje takie polegają na stworzeniu przez Wnioskodawcę zadania konkursowego oraz organizacji całego konkursu na rzecz Klienta (dalej jako: „Konkurs”). W ramach Konkursu, Konsument lub Przedsiębiorca zgodnie z zasadami opisanymi w regulaminie Konkursu wykonuje wskazane w nim zadanie konkursowe. Następnie, po weryfikacji otrzymanych zgłoszeń, Wnioskodawca zgodnie z kryteriami określonymi w regulaminie Konkursu dokonuje wyboru zwycięzców danego Konkursu oraz decyduje o przyznaniu im nagród. Charakter i zakres Konkursów jest różny, z uwagi na różną specyfikę działalności Klientów oraz uzyskanie oczekiwanych przez Klientów celów. Wśród Konkursów organizowanych przez Wnioskodawcę występują zatem Konkursy z różnych dziedzin wiedzy i mogą polegać np. na:

*   zakupie produktu/usługi Klienta i wykonania zadania konkursowego np. w postaci wykonania i przesłania zdjęcia,

*   zakupie produktu/usługi Klienta i wykonania zadania konkursowego w postaci odpowiedzi na pytania,

*   zakupie produktu/usługi Klienta i wykonania zadania konkursowego w postaci napisania hasła reklamowego,

*   wykonania zadania konkursowego bez zakupu produktu/usługi Klienta.

Niezależnie od formy, każdy z Konkursów kierowany jest do uczestników (Konsumentów/Przedsiębiorców), którzy na zasadach określonych w regulaminie, współzawodniczą ze sobą w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu w celu zdobycia nagród. Efektem końcowym przeprowadzenia Konkursów jest wyłonienie zwycięzców oraz wydanie nagród laureatom. Zadania konkursowe w ramach Konkursów mogą dot. dziedzin nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu, bądź też mogą być związane ze sprzedażą premiową (uczestnicy Konkursów nabywają produkt/usługę Klienta i wykonują zadanie konkursowe). Tak jak to opisano powyżej, zakup i wydanie nagród zwycięzcom Konkursu (jako Akcji Marketingowej), pozostaje po stronie Wnioskodawcy bądź gdy nagrodami są środki pieniężne, są one faktycznie wypłacane przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca w powyższym zakresie działa na wyłączne i wyraźne zlecenie swojego Klienta, w imieniu którego dokonuje zakupu i wydania nagród. O tym, że Wnioskodawca działa jedynie jako podwykonawca swojego Klienta świadczy również fakt, że Klient Wnioskodawcy wykonuje obowiązki Administratora Danych Osobowych uczestników konkursu w rozumieniu art. 4 pkt 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), przetwarzanych w ramach jego organizacji, zaś Wnioskodawca występuje w tej relacji wyłącznie jako podmiot przetwarzający. Wnioskodawca wskazuje, że wartość nagród przyznawanych w ramach Konkursów może przekraczać, jak i nie przekraczać kwoty 200 zł, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Loterie skierowane do Konsumentów i Przedsiębiorców

Jak wspomniano na wstępie, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności organizuje na zlecenie Klientów loterie promocyjne (dalej jako „Loterie”). Loterie te organizowane są na rzecz osób fizycznych, osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz spółek prawa handlowego. Organizacja Loterii polega m.in. na stworzeniu zasad nabywania przez uczestników (Konsumentów i Przedsiębiorców) określonych przez Klienta produktów promocyjnych powyżej określonej przez Klienta wartości, co z kolei uprawnia uczestnika do nabycia losów promocyjnych. Następnie uczestnik Loterii bierze udział w losowaniu nagród ustalonych w Regulaminie Loterii. Wnioskodawca będąc organizatorem Loterii odpowiada za wszelkie prawne aspekty jej organizacji, w tym za uzyskanie zezwolenia na organizację Loterii zgodnie z przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Ponadto, biorąc pod uwagę fakt, że podmiot organizujący Loterię jest instytucją obowiązaną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, Wnioskodawca organizując Loterie działa wyłącznie we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Obowiązki instytucji obowiązanej nie mogą być bowiem w drodze umowy przeniesione na inny podmiot prawa. Wartość części nagród przyznawanych w ramach Loterii może nie przekraczać progu zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W uzupełnieniu wniosku z 10 sierpnia 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że nagrody zakupione przez Wnioskodawcę nie będą wydatkami wymienionymi w art. 88 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Podmioty wskazane we wniosku jako Konsumenci są/będą osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej lub rolnikami ryczałtowymi.

W ramach realizowanych przez Wnioskodawcę Akcji Marketingowych wskazanych we wniosku, nagrodami mogą być także bony w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy o VAT tj. zarówno bony jednego przeznaczenia (SPV), jak i bony różnego przeznaczenia (MPV). Bony mogą być wydawane w ramach każdej z Akcji Marketingowych, a ich odbiorcami mogą być zarówno Konsumenci, jak i Przedsiębiorcy. Wymaga jednak wyjaśnienia, że Wnioskodawca nie jest emitentem bonów (zarówno SPV jak i MPV) wydawanych jako nagrody, a nabywa je od innych podmiotów w ramach realizacji Akcji Marketingowych.

Wartość obrotu zrealizowana przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych (z tytułu wydanych nagród w Akcjach Marketingowych), przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwotę 20 000 zł.

Przewidywany obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych (z tytułu wydanych nagród w Akcjach Marketingowych), przekroczy/przekroczył w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwotę 20 000 zł.

Wnioskodawca w poprzednim roku podatkowym nie był zobowiązany do ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej.

Z uwagi na fakt, że laureaci Akcji Marketingowych mają miejsce zamieszkania na terenie całego kraju, wydanie nagród – w tym Konsumentom – będzie następowało za pośrednictwem (…)lub firmy kurierskiej.

Klient finansując nagrodę dokona przelewu na rachunek bankowy Wnioskodawcy na podstawie otrzymanego dowodu księgowego.

Wnioskodawca jest/będzie w posiadaniu ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę Klienta z której jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła (wydania której nagrody) i na czyją rzecz została wydana dana nagroda (dane laureata, w tym jego adres).

Klient zwyczajowo płaci z góry za wszystkie nagrody, które dalej wydawane są przez Wnioskodawcę sukcesywnie w zależności od regulaminu (np. nagrody tygodniowe, miesięczne, itp.). Zapłata przez Klienta jest dokumentowana wyciągiem bankowym, a w tytule przelewu Klient podaje numer dokumentu księgowego za który dokonuje przelewu.

Na podstawie tego dokumentu księgowego Wnioskodawca ma możliwość zidentyfikowania jakich nagród dotyczyła zapłata, jakiej Akcji Marketingowej, do której Wnioskodawca posiada dokumentację w zakresie wydania nagród, zawierającą dane konkretnych laureatów i ich adresy.

W zależności od charakteru Akcji Marketingowej, może się okazać, że wydawane nagrody będą towarami lub bonami na towary, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, np. sprzęt RTV, AGD, smartphony lub inny sprzęt elektroniczny. Natomiast wydawane nagrody nie będą bonami na usługi, o których mowa w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (pytania nr 1, 4-6 wniosku):

1.  Czy Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu nagród na potrzeby realizacji Akcji Marketingowych na rzecz Klientów?
2.  Czy z tytułu wydania nagród Konsumentom, Wnioskodawca jest zobligowany prowadzić kasę rejestrującą i ujmować wartość nagród na rzecz każdego zwycięzcy będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej bądź będącą rolnikiem ryczałtowym?
3.  Czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród rzeczowych na rzecz Konsumentów, jeżeli nagrody są wydawane zwycięzcom za pośrednictwem firm spedycyjnych (system wysyłkowy), a Wnioskodawca otrzymuje zapłatę za wydane nagrody od Klientów w drodze przelewu bankowego, z którego wynika z jakiego tytułu płatność jest dokonywana tj. za nagrody wydane w konkretnej Akcji Marketingowej (w tytule przelewu jest powołana nota księgowa Wnioskodawcy)?
4.  W jaki sposób Wnioskodawca powinien udokumentować wydanie nagród zgodnie z przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług, gdy zwycięzcami Akcji Marketingowych będą Przedsiębiorcy i jakie obowiązki podatkowe ciążą w tym zakresie na Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy jest on uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu nagród na potrzeby realizacji Akcji Marketingowych na rzecz Klientów.

Uzasadnienie

Jak zostało to opisane w stanie faktycznym, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, która podlega opodatkowaniu podatkiem podatku od towarów i usług. Zatem nagrody nabywane przez Wnioskodawcę na potrzeby realizacji Akcji Marketingowych na rzecz Klientów, służą realizacji działalności opodatkowanej tym podatkiem. W stosunku do nabytych nagród Wnioskodawca jest ich właścicielem prawnym, jak i posiadaczem ekonomicznym. Jak bowiem wynika z opisu sprawy Wnioskodawca nabywa nagrody we własnym imieniu i na własną rzecz. Zatem w przypadku wydania nagród Wnioskodawca przeniesie prawo do rozporządzania jak właściciel wydawanymi (nagrodami) na podmioty uprawnione, dokona więc w tym zakresie dostawy towarów jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Pomimo, że wydanie nagród może odbyć się bez pobrania wynagrodzenia od otrzymujących nagrodę laureatów (Konsumentów/Przedsiębiorców), to czynności te nie będą czynnościami nieodpłatnymi, ponieważ wynagrodzenie otrzymane od Klienta obejmuje zarówno należność za część dotyczącą wykonywanych przez Wnioskodawcę usług marketingowych, jak i nabycie we własnym imieniu i na własną rzecz nagród, które następnie Wnioskodawca wyda podmiotom uprawnionym w związku ze spełnieniem przez te podmioty warunków przewidzianych w regulaminach realizowanych przez Wnioskodawcę Akcji Marketingowych. Z kolei w przypadku odsprzedaży nagród przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów i następnie ich wydanie przez Wnioskodawcę na rzecz laureatów Akcji marketingowych, ale wyłącznie w imieniu i na zlecenie Klientów, występuje tożsamość nabywcy i beneficjenta, a ewentualne konsekwencje podatkowe wydania nagród osobom trzecim (Konsumentom/Przedsiębiorcom), obciążają Klientów Wnioskodawcy.

Dalej należy zauważyć, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako „ustawa o VAT”), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Jednym z ograniczeń do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W ocenie Wnioskodawcy, z powyższych przepisów wynikają następujące warunki, których spełnienie pozwala podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług tj.:

1.  odliczenia dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług,
2.  towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
3.  faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.

W ocenie Wnioskodawcy, w zakresie nabywania nagród na potrzeby realizacji Akcji Marketingowych na rzecz Klientów, wszystkie ww. przesłanki są spełnione, a więc Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na nabycie tych nagród.

Ad 2

Z tytułu wydania nagród Konsumentom, Wnioskodawca co do zasady byłby zobligowany prowadzić kasę rejestrującą i ujmować na niej wartość nagród wydanych na rzecz każdego zwycięzcy Akcji Marketingowej będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej bądź będącą rolnikiem ryczałtowym, z dniem wydania tych nagród.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Ponadto z art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT wynika, że podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawiać i wydawać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży.

Definicja sprzedaży zawarta jest w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT i zgodnie z nią sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Oznacza to w konsekwencji, że Wnioskodawca co do zasady powinien zaewidencjonować sprzedaż dotyczącą wydania nagród wydawanych w ramach Akcji Marketingowych z dniem wydania tych nagród laureatom, który uznać należy za datę dostawy towarów, a nie z dniem ich nabycia w celu późniejszego wydania.

Ad 3

Wnioskodawca ma prawo skorzystać ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród rzeczowych na rzecz Konsumentów, jeżeli nagrody są wydawane zwycięzcom za pośrednictwem firm spedycyjnych (system wysyłkowy), jednocześnie Wnioskodawca otrzymuje zapłatę za wydane nagrody od Klientów w drodze przelewu bankowego, z którego wynika z jakiego tytułu płatność jest dokonywana tj. za nagrody wydane w konkretnej Akcji Marketingowej (w tytule przelewu byłaby powołana nota księgowa Wnioskodawcy), a dokumentacja wewnętrzna Wnioskodawcy potwierdza związek wydania nagrody na rzecz Konsumentów z płatnością w drodze przelewu otrzymywaną od Klientów.

Uzasadnienie

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji spełnione są przesłanki wynikające z § 2 ust. 1 w związku z pozycją 36 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W pozycji 36 załącznika do ww. rozporządzenia wymieniono: Dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Zdaniem Wnioskodawcy, wydając nagrodę rzeczową na rzecz laureata Akcji Marketingowej, dokonuje on dostawy towarów. Z kolei, dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Kluczowe zatem z punktu widzenia definicji pojęcia dostawy towarów jest faktyczne dysponowanie danym towarem, przy czym nie jest wymagane przeniesienie prawa własności, a więc bycie właścicielem. Wnioskodawca w niniejszym wniosku przedstawił stanowisko, że wydanie nagród w Akcji Marketingowej na rzecz ich laureatów, stanowi odpłatną dostawę towarów, nawet jeżeli odpłatność leży po stronie Klienta Wnioskodawcy, a nie podmiotu, któremu Wnioskodawca wydaje nagrodę. Wnioskodawca wskazuje, iż w Jego ocenie to on dokonuje dostawy towaru na rzecz laureata Akcji Marketingowej i ponieważ wydanie towaru (nagrody) odbywa się w systemie wysyłkowym (poczta lub przesyłka kurierska), zatem Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku zaewidencjonowania takiej dostawy towarów (sprzedaży) przy użyciu kasy rejestrującej, zgodnie z pozycją 36 załącznika do ww. rozporządzenia. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca dokonuje wydania towaru (nagrody) za pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej, a ponadto spełnia pozostałe warunki opisane w punkcie 36 załącznika do rozporządzenia, tj.:

1.  Wnioskodawca (jako dostawca towaru), nie otrzymuje od uczestnika zapłaty ceny, jednakże środki na sfinansowanie zakupu tego towaru przez Wnioskodawcę pochodzą od Klienta Wnioskodawcy, który uiszcza je na rachunek bankowy Wnioskodawcy na podstawie noty obciążeniowej (zbiorczej obejmującej środki na zakup wszystkich nagród). Środki te zatem mogą być powiązane z wydaniem towaru uczestnikowi Akcji Marketingowej (osobie fizycznej, rolnikowi ryczałtowemu), bowiem nota obciążeniowa daje możliwość powiązania wydania nagrody na rzecz laureatów danej Akcji Marketingowej z przelewem zwrotu kosztów tych nagród otrzymywanych od Klienta na podstawie tej noty obciążeniowej. Zatem Wnioskodawca otrzymuje w całości zapłatę za wydany towar (nagrodę) za pośrednictwem rachunku bankowego.
2.  Gromadzona przez Wnioskodawcę dokumentacja m.in.: regulamin Akcji Marketingowych (odnośnie ilości i specyfikacji nagród/towarów), wyciągi bankowe (odnośnie faktu otrzymania środków od Klienta Wnioskodawcy), noty obciążeniowe (zawierające dane o Akcji Marketingowej), listy przewozowe/zwrotne potwierdzenia odbioru/potwierdzenia nadania lub protokoły odbioru nagród (dot. faktu wydania towaru/nagrody uczestnikowi Akcji Marketingowej), łącznie dają możliwość identyfikacji wydania nagród w systemie wysyłkowym, za które zapłata następuje od Klienta na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

Ad 4

W ocenie Wnioskodawcy, z tytułu wydania nagród rzeczowych na rzecz Przedsiębiorców jest on zobligowany udokumentować to zdarzenie poprzez wystawienie faktury gdzie jako nabywca będzie wskazany Przedsiębiorca (zwycięzca nagrody), a jako płatnik wskazany byłby Klient Wnioskodawcy, ale nie ma obowiązku wydania takiej faktury Przedsiębiorcy.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisem art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Jak to wskazano w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania 1 i 2 niniejszego wniosku, czynność wydania nagród rzeczowych w ramach Akcji Marketingowych wypełnia znamiona dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Jednocześnie, dla uznania wydania nagród laureatom Akcji Marketingowych za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, bez znaczenia pozostaje, który podmiot dokonuje zapłaty za wydane nagrody (towary). Istotny jest związek pomiędzy wypłaconym wynagrodzeniem a wydanym towarem. Otrzymany przez Wnioskodawcę od Klienta zwrot kosztu zakupu nagród jest związany z wydawanymi na rzecz laureatów nagrodami (towarami), a więc jest zapłatą dla Wnioskodawcy za wydane nagrody (wynagrodzeniem). W konsekwencji, Wnioskodawca jako podatnik podatku od towarów i usług, z tytułu wydania nagród na rzecz laureatów Akcji Marketingowych, jest zobowiązany dokumentować te czynności zgodnie z obowiązującymi przepisami regulującymi kwestie wystawiania faktur czy też paragonów fiskalnych. Zatem Wnioskodawca powinien rozliczyć podatek VAT od wydanych nagród (towarów) laureatom Akcji Marketingowych, co oznacza, że w sytuacji gdy zwycięzcą jest Przedsiębiorca, z tytułu wydania nagrody Wnioskodawca powinien wystawić fakturę dla udokumentowania tej operacji na gruncie ustawy o VAT, bowiem nabywcami nagród rzeczowych są uczestnicy programu, a nie Klient, który wyłącznie dokonuje płatności za nagrody wydane uczestnikom Akcji Marketingowych. Przy czym, Wnioskodawca nie jest zobligowany do wydania faktur laureatom Akcji Marketingowych będącym Przedsiębiorcami, bowiem taki obowiązek nie wynika z przepisów podatkowych, a wystawienie faktury ma na celu jedynie rozliczenie przez Wnioskodawcę podatku od towarów i usług z tytułu wydania nagród, za które wynagrodzenie otrzymuje od Klientów na podstawie odrębnie wystawianej noty księgowej. Reasumując, prawidłowym postępowaniem Wnioskodawcy w związku z wydaniem nagród rzeczowych na rzecz laureatów Akcji Marketingowych będących Przedsiębiorcami, byłoby wystawienie faktury, na której jako nabywca wskazany byłby Przedsiębiorca (laureat nagrody), natomiast jako podmiot dokonujący płatności (fakultatywny dopisek na fakturze) wskazany byłby Klient. Z kolei na rzecz Klienta wystawiana byłaby w tym zakresie wyłącznie nota obciążeniowa, na której uwidoczniona byłaby wartość wydanych nagród rzeczowych w danej Akcji Marketingowej, stanowiącą jednocześnie kwotę należną Wnioskodawcy od Klienta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe w zakresie obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród w postaci pieniężnej lub bonów MPV oraz momentu ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej (część pytania nr 2); zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania na rzecz Konsumentów nagród rzeczowych będących towarami wskazanymi w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (część pytania nr 3) oraz obowiązku udokumentowania wydania nagród Przedsiębiorcom przez wystawienie faktury i braku obowiązku jej wydania (pytanie nr 4), natomiast w pozostałym zakresie jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą” lub „ustawą VAT” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z definicją zawartą w ustawie, istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W celu przedstawienia właściwego rozumienia pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy zaznaczyć, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym podkreślić, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”, lecz jako własność ekonomiczną. Własność ekonomiczna to sytuacja, w której – z punktu widzenia aspektów ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym – należałoby uznać kogoś za właściciela rzeczy, np. posiadacza nieruchomości, której wydaniu nie towarzyszyło przeniesienie własności w formie aktu notarialnego. W każdym razie w przypadku przejścia własności ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów. Przy czym, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. Dostawa towarów nie ogranicza się więc wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 41 ustawy – przez bon rozumie się instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 43 ustawy – bon jednego przeznaczenia to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu.

Emisja bonu – w myśl art. 2 pkt 42 ustawy – to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu.

Natomiast przez transfer bonu rozumie się emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji (art. 2 pkt 45 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym jest podmiotem prowadzącym opodatkowaną podatkiem VAT działalność gospodarczą polegającą na organizowaniu i przeprowadzaniu na zlecenie swoich klientów akcji marketingowych, przede wszystkim w postaci loterii promocyjnych, konkursów i akcji promocyjnych. Klientami Wnioskodawcy są zarówno podmioty prowadzące sprzedaż hurtową jak i detaliczną, oraz producenci towarów i usług z różnych branż i sektorów gospodarki. Akcje Marketingowe są prowadzone przez Wnioskodawcę na zlecenie Klientów w celu zachęcenia do nabywania towarów lub usług, ich promowania bądź zwiększenia atrakcyjności oferty Klientów. Z kolei uczestnikami organizowanych przez Wnioskodawcę Akcji Marketingowych są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej jak i przedsiębiorcy.

Wnioskodawca działa na wyłączne zlecenie Klienta, który jest wyłącznym fundatorem nagród przyznawanych w ramach Akcji Marketingowych. Nagrody kupowane są przez Wnioskodawcę i wydawane laureatom Akcji Marketingowych, a Wnioskodawca w okresie realizacji Akcji Marketingowych jest ich właścicielem. W przypadku, gdy nagrodami w ramach Akcji Marketingowych są środki pieniężne, nagrody te są wypłacane przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca jako zleceniobiorca otrzymuje stosowne wynagrodzenie za wszelkie działania podejmowane w ramach Akcji Marketingowych (zgodnie z kosztorysem) w formie wynagrodzenia ustalonego z Klientem za realizację Akcji Marketingowej, jak również otrzymuje zwrot poniesionych kosztów z tytułu jej organizacji.

Nagrody zakupione przez Wnioskodawcę nie będą wydatkami wymienionymi w art. 88 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W ramach realizowanych przez Wnioskodawcę Akcji Marketingowych wskazanych we wniosku, nagrodami mogą być także bony w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy o VAT tj. zarówno bony jednego przeznaczenia (SPV), jak i bony różnego przeznaczenia (MPV). Bony mogą być wydawane w ramach każdej z Akcji Marketingowych, a ich odbiorcami mogą być zarówno Konsumenci, jak i Przedsiębiorcy. Wymaga jednak wyjaśnienia, że Wnioskodawca nie jest emitentem bonów (zarówno SPV jak i MPV) wydawanych jako nagrody, a nabywa je od innych podmiotów w ramach realizacji Akcji Marketingowych.

Ad 1

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia przez Wnioskodawcę podatku naliczonego z tytułu zakupu nagród na potrzeby realizacji Akcji Marketingowych na rzecz Klientów.

W pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć czy czynność wydania nagrody przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi złożonej.

Z istoty świadczeń złożonych, opartej na orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej płynie wniosek, że o świadczeniu złożonym można mówić wówczas, jeśli istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Świadczenia te muszą stanowić jedną nierozerwalną całość. Tak więc w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jedną transakcję, jeżeli nie są one od siebie niezależne (wyroki: z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service, Zb.Orz. s. I-897, pkt 51; z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09 Everything Everywhere, Zb.Orz. s. I-12359, pkt 23). Jedna transakcja występuje w wypadku, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (wyroki: z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen i OV Bank, Zb.Orz. s. I-9433, pkt 22; a także z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05 Aktiebolaget NN, Zb.Orz. s. I-2697, pkt 23).

TSUE w orzeczeniu z dnia 7 października 2010 r. w sprawie C-55/09 pomiędzy Commissioners for Her Majesty´s Revenue and Customs a Baxi Group Ltd. stwierdził, że aby ustalić, czy czynność polegająca na dostarczeniu prezentów lojalnościowych podlega podatkowi VAT należy ustalić, czy na mocy art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy stanowi ona dostawę towarów lub świadczenie usług dokonywane odpłatnie przez podatnika działającego w takim charakterze. TSUE powołał art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy, który stanowi, że za dostawę towarów uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. TSUE stwierdził, że z brzmienia tego przepisu wynika, że pojęcie dostawy towarów obejmuje nie tylko przeniesienie własności w formie przewidzianej przez dane prawo krajowe, lecz obejmuje ono także wszelkie przeniesienie władztwa nad rzeczami, które pozwala drugiej stronie na rozporządzanie nimi jak właściciel. Następnie TSUE powołał art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy, zgodnie z którym „świadczenie usług” należy rozumieć jako każdą czynność niestanowiącą dostawy towarów. Dalej TSUE wskazał, że z przedmiotowej sprawy wynika, że Spółka @1 Ltd, której Spółka Baxi Group Ltd zleciła zarządzanie programem lojalnościowym, zaopatruje się w prezenty lojalnościowe, a ich zasób stanowi własność tej spółki. Wobec tego Spółka @1 Ltd nie tylko ma prawo do przekazywania prezentów lojalnościowych klientom jak właściciel, ale w rzeczywistości jest ona ich właścicielem. Ponadto w przedmiotowej sprawie Spółka @1 Ltd dostarcza prezenty lojalnościowe.

TSUE stwierdził też, że odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem. Szósta dyrektywa nie wymaga dla uznania dostawy towarów lub świadczenia usług za czynności odpłatne w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, by wynagrodzenie za te towary lub usługi było płatne bezpośrednio przez ich odbiorcę. Zgodnie bowiem z art. 11 część A ust. 1 lit. a tej dyrektywy wynagrodzenie może pochodzić od osoby trzeciej.

W konsekwencji, TSUE stwierdził, że płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem na rzecz sponsora.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca świadczy usługi polegające na organizacji i przeprowadzeniu różnego rodzaju Akcji Marketingowych. W ramach tej usługi, Wnioskodawca będzie wykonywał usługi marketingowo-reklamowe, jak i będzie nabywał we własnym imieniu i na własną rzecz nagrody, które następnie będzie wydawać laureatom wyłonionym w ramach przeprowadzanej Akcji Marketingowej. Zatem świadczona przez Wnioskodawcę usługa marketingowo-reklamowa będzie obejmować różne elementy, będzie świadczeniem o charakterze niejednorodnym, złożonym, stanowiącym pewnego rodzaju zestaw czynności. Jednym z elementów tego świadczenia będzie przekazywanie przez Wnioskodawcę nagród podmiotom uprawnionym do ich otrzymania (laureatom Akcji Marketingowej), które należy – w przedmiotowej sprawie – uznać za odrębne i samodzielne świadczenie opodatkowane na gruncie podatku od towarów i usług.

Jak wskazano w opisie sprawy, przedmiotem nagród wydawanych przez Wnioskodawcę mogą być nagrody rzeczowe, nagrody pieniężne oraz nagrody w postaci bonów jednego przeznaczenia (SPV) lub bonów różnego przeznaczenia (MPV).

Wskazać należy, że w odniesieniu do wydawanych nagród w formie bonu jednego lub różnego przeznaczenia zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów zostały przedstawione w dziale II rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

I tak zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy, transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.

Natomiast zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy, faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

W stosunku do nabytych nagród Wnioskodawca będzie ich właścicielem i będzie posiadał ich własność ekonomiczną. Jak bowiem wynika z opisu sprawy Wnioskodawca nabywa nagrody we własnym imieniu i na własną rzecz. Zatem w przypadku wydania nagród Wnioskodawca przeniesie prawo do rozporządzania jak właściciel wydawanymi (nagrodami) na podmioty uprawnione, dokona więc:

*   w przypadku wydania nagród rzeczowych - dostaw towarów w rozumieniu art. 7 ustawy,

*   w przypadku wydania nagród w postaci bonów jednego przeznaczenia na towary - dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy,

*   w przypadku wydania nagród w postaci bonów jednego przeznaczenia na usługi - świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy.

Pomimo, że wydanie nagród będzie odbywać się bez pobrania wynagrodzenia od otrzymujących nagrodę laureatów to czynności te nie będą czynnościami nieodpłatnymi, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca, otrzymane wynagrodzenie od Klienta będzie obejmowało zarówno należność za część dotyczącą wykonywanych przez Wnioskodawcę usług reklamowych/marketingowych, jak i nabycie we własnym imieniu i na własną rzecz nagród, które następnie Wnioskodawca wyda podmiotom uprawnionym w związku ze spełnieniem przez te podmioty warunków przewidzianych w regulaminie realizowanej przez Wnioskodawcę Akcji promocyjnej.

W konsekwencji czynność wydania nagród w postaci rzeczowej (jako odpłatna dostawa towarów), oraz czynność wydania nagród w postaci bonów jednego przeznaczenia na towary (jako dostawa towarów wskazanych w tym bonie) lub bonów jednego przeznaczenia na usługi (jako świadczenie usług wskazanych w tym bonie), będzie podlegać odrębnemu opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy w powiązaniu z art. 7 ust. 1 oraz art. 8a ust. 1 ustawy.

W odniesieniu do bonów różnego przeznaczenia, wskazać należy, podatek VAT powinien zostać pobrany, gdy zostaną dostarczone towary lub wykonane usługi, których dany bon dotyczy. W tym kontekście ewentualny wcześniejszy transfer bonów różnego przeznaczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Dopiero zrealizowanie przedmiotowych bonów tj. w momencie faktycznej sprzedaży towaru lub usługi zrealizowanej przy użyciu przedmiotowych bonów spowoduje powstanie obowiązku podatkowego.

Zatem w przedmiotowej sprawie, wydanie przez Wnioskodawcę laureatom Akcji Marketingowej nagród w postaci bonów różnego przeznaczenia, stanowi jedynie transfer bonu MPV, który nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

W odniesieniu natomiast do nagród w postaci pieniężnej wskazać należy, że w świetle art. 7 oraz art. 8 ustawy o VAT przekazanie środków pieniężnych nie stanowi czynności, która dla celów ustawy o VAT mogłaby zostać zakwalifikowana jako dostawa towarów bądź świadczenie usług tj. jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wynika to z faktu, że środki pieniężne nie spełniają definicji towaru, tym samym ich przekazanie nie może stanowić dostawy towarów, jak również nie można uznać, że samo przekazanie środków pieniężnych stanowi świadczenie usług.

Tym samym również przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz laureatów Akcji Marketingowych nagród w postaci środków pieniężnych nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż czynność ta nie stanowi ani dostawy towarów ani świadczenia usług.

Przechodząc do wątpliwości Wnioskodawcy związanych z prawem do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem nagród przeznaczonych dla laureatów Akcji promocyjnej należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

1.  (uchylona),
2.  nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób;
3.  usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.

Według art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Jednym z ograniczeń do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT. W myśl ww. przepisu, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z powołanych przepisów ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki:

1.  odliczenia dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług,
2.  towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
3.  faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.

W przedmiotowej sprawie powyższe przesłanki będą spełnione. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a jak już wyjaśniono w niniejszej interpretacji, wykonywane przez Spółkę przekazania nagród rzeczowych oraz w postaci bonów SPV laureatom Akcji Marketingowych będą stanowić odrębne od usługi marketingowej/reklamowej odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy.

Zatem w analizowanym przypadku, w zakresie w jakim nabywane nagrody rzeczowe i nagrody w postaci bonów SPV, będą związane ze sprzedażą opodatkowaną Wnioskodawcy realizowaną w ramach prowadzonych Akcji Marketingowych, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie tych nagród, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.

Wskazać dodatkowo należy, że w odniesieniu do nabywanych nagród w postaci bonów MPV, ich transfer tj. zarówno nabycie przez Wnioskodawcę jak i wydanie laureatom, nie podlega opodatkowaniu VAT. Zatem czynności te nie powinny być udokumentowane fakturami z wykazanym podatkiem VAT, który mógłby podlegać odliczeniu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad 2

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej wartości nagród wydawanych na rzecz każdego zwycięzcy będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej bądź będącą rolnikiem ryczałtowym.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 1b ustawy – w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wykazuje się dane o sprzedaży, zawarte w dokumentach wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym określające przedmiot opodatkowania, wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz dane służące identyfikacji poszczególnych sprzedaży, w tym numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku albo podatku od wartości dodanej.

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Należy jednak zauważyć, że na mocy delegacji ustawowej zawartej w przepisie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2019 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r. poz. 2519 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe - § 3 rozporządzenia) oraz zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe - § 2 rozporządzenia).

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1-2 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r.:

1.  podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł;
2.  podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2018 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania (§ 3 ust. 2 rozporządzenia).

Jak stanowi natomiast § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (ust. 2 § 2 rozporządzenia).

W poz. 36 ww. załącznika wskazano dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Zatem aby podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 36 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

*   dostawa towaru nastąpi w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi),

*   dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),

*   z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres),

*   przedmiotem dostawy nie są towary wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z ww. warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Natomiast w poz. 37 załącznika do rozporządzenia wskazano świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Powyższe zwolnienia są zwolnieniami przedmiotowymi z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczą przedmiotu działalności (danej czynności).

Natomiast stosownie do zapisu § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku dostawy:

1.  gazu płynnego,
2.  części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),
3.  silników do napędu pojazdów i motocykli (CN ex 8407, ex 8408 20),
4.  nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),
5.  przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00); kontenerów (CN 8609 00),
6.  części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN 8716 90),
7.  części i akcesoriów do pojazdów silnikowych \[(CN ex 8708 z wyłączeniem 8708 21, 8708 29, 8708 95), (CN ex 9401 90 80)\] (z wyłączeniem motocykli), to jest do: ciągników; pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą; samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi; pojazdów silnikowych do transportu towarów; pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia innych niż te zasadniczo przeznaczone do przewozu osób lub towarów (na przykład pojazdów pogotowia technicznego, dźwigów samochodowych, pojazdów strażackich, betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek, przewoźnych warsztatów, ruchomych stacji radiologicznych),
8.  silników spalinowych tłokowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych w motocyklach (PKWiU 30.91.3),
9.  komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU ex 26 i ex 27.11),
10.  sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego (PKWiU ex 26.70.1),
11.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "ustawą",
12.  zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
13.  wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU,
14.  wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na kod CN, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
15.  perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów.

W myśl § 4 ust. 1a rozporządzenia, przepisu ust. 1 nie stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług, o których mowa w poz. 50 załącznika do rozporządzenia.

Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do:

1.  dostawy towarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b-l, będącej dostawą towarów, o której mowa w poz. 34 załącznika do rozporządzenia;
2.  sprzedaży, o której mowa w poz. 51 załącznika do rozporządzenia.

Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlegają czynności wymienione w § 4 rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2019 r. poz. 816 ze zm.) zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie kas”), podatnicy, prowadząc ewidencję:

*   wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12 (§ 6 ust. 1 pkt 1).

*   w przypadku otrzymania przed dokonaniem sprzedaży całości albo części należności (zapłaty) (§ 6 ust. 1 pkt 2):
    1.  w gotówce - wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny z chwilą jej otrzymania,
    2.  za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem - wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny niezwłocznie po jej uznaniu na rachunku podatnika, nie później niż z końcem miesiąca, w którym została uznana na rachunku podatnika, a jeżeli przed końcem tego miesiąca dokonano sprzedaży, nie później niż z chwilą jej dokonania;

Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu wydania nagród Konsumentom, Wnioskodawca co do zasady byłby zobligowany prowadzić kasę rejestrującą i ujmować na niej wartość nagród wydanych na rzecz każdego zwycięzcy Akcji wydania tych nagród. Marketingowej będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej bądź będącą rolnikiem ryczałtowym, z dniem tych nagród.

W rozpatrywanej sprawie wskazać należy, że jak już wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1 wniosku, Wnioskodawca wydając wyłącznie nagrody rzeczowe (towary) oraz nagrody w postaci bonów jednego przeznaczenia dokonuje odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług. Dlatego w odniesieniu do nagród w postaci pieniężnej lub bonów MPV Wnioskodawca nie ma obowiązku ewidencjonowania ich wydania laureatom na kasie rejestrującej, ponieważ czynność ich wydania nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy.

Natomiast Wnioskodawca wydając osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej lub rolnikom ryczałtowym nagrody w postaci towarów oraz bonów SPV na konkretne towary lub usługi, dokonuje odpłatnej dostawy towarów i usług mieszczących się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, która to sprzedaż, co do zasady (o ile Wnioskodawcy nie przysługuje z tego tytułu zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej), podlega obowiązkowi ewidencjonowania na kasie rejestrującej.

W okolicznościach sprawy wskazano, że Klient płaci Wnioskodawcy z góry za wszystkie nagrody, przelewem na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Stąd Wnioskodawca w odniesieniu do sprzedaży nagród rzeczowych (towarów) oraz nagród w postaci bonów jednego przeznaczenia powinien dokonać zaewidencjonowania tej czynności niezwłocznie po uznaniu na rachunku płatności za nagrodę, nie później niż z końcem miesiąca, w którym płatność została uznana na rachunku Wnioskodawcy, a jeżeli przed końcem tego miesiąca dokonano sprzedaży, nie później niż z chwilą jej dokonania, a nie jak wskazał Wnioskodawca z dniem wydania tych nagród.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, tj. w zakresie obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej należało uznać za prawidłowe w odniesieniu do wydania nagród w postaci towarów oraz bonów SPV na konkretne towary lub usługi raz nieprawidłowe w odniesieniu do wydania nagród w postaci pieniężnej lub bonów MPV oraz momentu ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej.

Ad 3

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do skorzystania ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród rzeczowych na rzecz Konsumentów, jeżeli nagrody są wydawane zwycięzcom za pośrednictwem firm spedycyjnych (system wysyłkowy), a Wnioskodawca otrzymuje zapłatę za wydane nagrody od Klientów w drodze przelewu bankowego, z którego wynika z jakiego tytułu płatność jest dokonywana tj. za nagrody wydane w konkretnej Akcji Marketingowej (w tytule przelewu jest powołana nota księgowa Wnioskodawcy).

Zdaniem Wnioskodawcy, ma On prawo skorzystać ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród rzeczowych na rzecz Konsumentów, jeżeli nagrody są wydawane zwycięzcom za pośrednictwem firm spedycyjnych (system wysyłkowy), jednocześnie Wnioskodawca otrzymuje zapłatę za wydane nagrody od Klientów w drodze przelewu bankowego, z którego wynika z jakiego tytułu płatność jest dokonywana tj. za nagrody wydane w konkretnej Akcji Marketingowej (w tytule przelewu byłaby powołana nota księgowa Wnioskodawcy), a dokumentacja wewnętrzna Wnioskodawcy potwierdza związek wydania nagrody na rzecz Konsumentów z płatnością w drodze przelewu otrzymywaną od Klientów.

Z uwagi na fakt, że obrót Wnioskodawcy na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym przekroczył 20 000 zł, oraz przekroczy w danym roku podatkowym, kwotę 20 000 zł, a dodatkowo Wnioskodawca będzie wydawał nagrody będące towarami, lub bonami na towary, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, to nie zostaną spełnione przesłanki wskazane w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia, uprawniające Wnioskodawcę do zastosowania zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w § 3 rozporządzenia.

W odniesieniu natomiast do prawa Wnioskodawcy do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego dla nagród rzeczowych, należy uznać, że w zakresie nagród, które będą stanowiły towary wskazane w § 4 ust. 1 rozporządzenia, Wnioskodawcy, nie będzie przysługiwało prawo do zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w § 2 rozporządzenia.

Co do pozostałych nagród rzeczowych, które nie są towarami wymienionymi w § 4 ust. 1 rozporządzenia, Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy, że będzie dokonywał dostawy nagród w postaci towarów za pośrednictwem poczty lub przesyłkami kurierskimi, zapłatę za wydane nagrody Wnioskodawca będzie otrzymywał od Klienta za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Ponadto Wnioskodawca będzie w posiadaniu ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę Klienta, z której jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła (wydania której nagrody) i na czyją rzecz została wydana nagroda (dane laureata w tym jego adres).

W konsekwencji, dla nagród rzeczowych, które są towarami innymi niż wskazane w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia przedmiotowego określone w § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 36 załącznika do tego rozporządzenia.

Tym samym, w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród rzeczowych na rzecz Konsumentów (pytanie nr 3) stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe w odniesieniu do nagród rzeczowych niebędących towarami wskazanymi w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia oraz za nieprawidłowe w odniesieniu do nagród rzeczowych będących towarami wskazanymi w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Ad 4

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązków podatkowych oraz dokumentowania czynności wydania nagród zgodnie z przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług, gdy zwycięzcami Akcji Marketingowych będą Przedsiębiorcy.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak wskazuje art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2.  czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
3.  dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

W świetle art. 106b ust. 2 ustawy, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
    1.  czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
    2.  czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

1.  przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
2.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

1.  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

\- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zakres informacji jakie powinna zawierać faktura, wskazany został w art. 106e ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy, faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13.  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem; (…)

Zgodnie z art. 106g ust. 1 ustawy, faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach podatnik wystawiał fakturę.

Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu wydania nagród na rzecz Przedsiębiorców jest on zobligowany udokumentować to zdarzenie poprzez wystawienie faktury gdzie jako nabywca będzie wskazany Przedsiębiorca (zwycięzca nagrody), a jako płatnik wskazany byłby Klient Wnioskodawcy, ale nie ma obowiązku wydania takiej faktury Przedsiębiorcy.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy uznać należy, że skoro w przedmiotowej sprawie, jak już to wcześniej wskazano, wyłącznie wydanie nagród rzeczowych lub nagród w postaci bonów jednego przeznaczenia stanowi odpłatną dostawę towarów/odpłatne świadczenie usług, którą Wnioskodawca sprzedaż realizowaną na rzecz Przedsiębiorcy powinien udokumentować fakturą.

Ponadto jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, Wnioskodawca dokonując wydania nagród rzeczowych lub nagród w postaci bonów jednego przeznaczenia na rzecz laureatów Akcji Marketingowych dokonuje na ich rzecz odpłatnej dostawy towarów/odpłatnego świadczenia usług, w których podmiotem dokonującym płatności jest podmiot trzeci - Klient. Jednak powyższe nie zmienia faktu, że w tej transakcji nabywcą nagrody jest laureat Akcji Marketingowej (Przedsiębiorca). W konsekwencji, Wnioskodawca powinien wystawić fakturę i zgodnie z art. 106g ust. 1 ustawy wydać ją na rzecz laureata będącego Przedsiębiorcą.

Ponadto, stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy Wnioskodawca powinien na fakturze wskazać jako nabywcę Przedsiębiorcę, przy czym przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują jakie dodatkowe treści powinna zawierać faktura. Zatem prawidłowym należy uznać postępowanie Wnioskodawcy, w którym wystawiając fakturę dokumentującą wydanie nagród rzeczowych lub nagród w postaci bonów jednego przeznaczenia, wskaże informacje o tożsamości podmiotu dokonującego płatności - Klienta.

Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo w zakresie pytania nr 4 należało je uznać za nieprawidłowe.

Ponadto Organ informuje, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia od zakupu nagród, ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród Konsumentom oraz dokumentowania wydania nagród Przedsiębiorcom (pytania nr 1, 4, 5 i 6 wniosku), natomiast w zakresie dokumentowania zwrotu wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę z tytułu zakupu i wydania nagród oraz braku zwiększenia z tego tytułu podstawy opodatkowania wynagrodzenia Wnioskodawcy z tytułu świadczonych usług na rzecz Klientów (pytanie nr 2 i 3 wniosku) oraz w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych - zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zaznaczenia wymaga, że Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.