Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4011.4.2021.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-14
Teza: w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej
Słowa kluczowe: IP Box; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 marca 2021 r. (który wpłynął za pośrednictwem e-PUAP 6 kwietnia 2021 r.), uzupełnionym 24 maja oraz 9 czerwca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2021 r. do tutejszego Organu wpłynął za pośrednictwem e-PUAP wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismami z 13 maja 2021 r., Znak: 0111-KDWB.4011.4.2021.1.MJ oraz z 28 maja 2021 r., Znak: 0111-KDWB.4011.4.2021.2.MJ wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono 24 maja oraz 9 czerwca 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od dnia 1 stycznia 2019 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą (…)\`(...)\` Jako przeważającą działalność gospodarczą Wnioskodawca wskazał działalność związaną z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. 2020, poz. 1426 ze zm.) (dalej: ustawa o PIT). Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zawiera umowy na świadczenie usług programistycznych dla Zleceniodawców i ich klientów. Obecnie Wnioskodawca jest związany umową zawartą dnia 1 stycznia 2019 r. o świadczenie usług w zakresie tworzenia i utrzymywania oprogramowania w postaci aplikacji (ang. front-end development) (dalej: Umowa). Zleceniodawcą jest firma z siedzibą na terytorium Niemiec. Zleceniodawca jest pośrednikiem pomiędzy pralniami chemicznymi a klientami biznesowymi i osobami prywatnymi. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w ramach zespołu aranżowanego prze Zleceniodawcę. Wnioskodawca jest właścicielem wytworzonego przez siebie oprogramowania chronionego prawem autorskim. Wnioskodawca wykonuje pracę zdalnie z terytorium Polski z siedziby swojej działalności. Wnioskodawca nie posiada zakładu podatkowego w Niemczech. Ewentualne podróże do Niemiec, jeśli takie się pojawią mają charakter incydentalny tj. kilka dni lub tygodni w roku kalendarzowym, podróże nie mają ani charakteru regularnego ani nie przekraczają 183 dni w roku kalendarzowym. Umowa została zawarta na czas nieokreślony.

Zgodnie z Umową Wnioskodawca zobowiązany jest do:

1.  rozwoju oprogramowania wykorzystywanego w kontakcie z klientem biznesowym lub użytkownikiem (osobą prywatną),
2.  wdrażania rozwiązań programistycznych z zakresu UI/UX (ang. user interface/user experience), czyli tego by aplikacja była w jak najlepszy sposób odbierana pod względem użyteczności i strony wizualnej,
3.  stworzenia oprogramowania o możliwie maksymalnej szybkości i skalowalności,
4.  tworzenia kodu źródłowego, który będzie mógł być ponownie wykorzystany oraz bibliotek programistycznych,
5.  planowania i wdrożenia powiązanych z powyższym rozwiązań.

W 2019 r. i 2020 r. Wnioskodawca tworzył oprogramowanie w ramach projektu dla Zleceniodawcy (oprogramowanie wykorzystywane bezpośrednio przez Zleceniodawcę) (dalej: Projekt 1): C1(…) (aplikacja dla klientów umożliwiająca składanie zamówień i zamawianie transportu dla rzeczy do czyszczenia), D1(…) (aplikacja dla pralni chemicznych wspierająca cały proces przetwarzania zamówień), DA(…) (aplikacja dla kierowców/kurierów którzy odbierają i dowożą towary), strona internetowa Zleceniodawcy. Pod koniec 2020 r. Wnioskodawca zaczął prace nad projektem dla klienta Zleceniodawcy (dalej: Projekt 2): C2(…) (aplikacja dla klientów końcowych), I(…) (aplikacja dla stanowisk w supermarketach, prace rozpoczną się w marcu/kwietniu 2021 r.), D2(…) (aplikacja wspierająca procesy w pralni chemicznej, prace rozpoczną się w marcu/kwietniu 2021 r.).

Aplikacje wyróżniają się innowacyjnością ponieważ rozwiązują skomplikowane problemy logistyczne w branży pralni chemicznych. Aplikacje dla klientów końcowych obsługują proces zbierania zamówień, następnie aplikacja dla kierowców wspiera logistykę podczas odbierania i dowozu zrealizowanych zamówień, aplikacje dla pralni które usprawniają proces czyszczenia ubrań i aplikacja do obsługi stanowisk w sklepach (pralniach) stacjonarnych. Aplikacje wytwarzane w ramach Projektu 1 jak i Projektu 2 są innowacyjne zarówno w skali przedsiębiorstwa Zleceniodawcy i klienta, jak i w skali przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Oprogramowanie wytwarzane w ramach Projektu 2 różni się od Projektu 1 tym, że rozwiązuje innego rodzaju problemy logistyczne wynikające z charakterystyki pralni chemicznych działających na rynku szwajcarskim i związanych z siecią supermarketów. Zamawianie i odbieranie towarów odbywa się przez infodesk’i w supermarketach, jak również wymagania klienta supermarketów są inne niż opracowane rozwiązania w ramach Projektu 1.

Z perspektywy wytwarzania kwalifikowanych praw własności intelektualnej, usługi wykonywane przez Wnioskodawcę można podzielić na dwie grupy:

A. Usługi tworzenia i rozwoju oprogramowania (dalej: Usługi tworzenia i rozwoju oprogramowania), w tym w szczególności:

A.1. W ramach Projektu 1:

C1(…):

*   Rozwój aplikacji mobilnej (a…, i…) i webowej dla klientów końcowych, która umożliwia składanie zamówień na czyszczenie chemiczne,
*   Wytworzenie oprogramowania do aplikacji umożliwiającego obsługę klientów korporacyjnych,
*   Wdrożenie połączenia z systemem producenta samochodów „W…” umożliwiające odbiór i dostawę towarów do samochodów klientów,
*   Wdrożenie systemu zbierania opinii klientów po zakończonym procesie zakupowym,
*   Wdrożenie nowego standardu technologicznego komunikacji pomiędzy aplikacjami Zleceniodawcy – J…,
*   Implementacja logiki biznesowej dla nowego rodzaju zamówień „automatyczne powtarzalne zamówienia”,
*   Wdrożenie nowych form płatności internetowych,
*   Stworzenie modułu dla sieci supermarketów umożliwiającego składanie zamówień w systemie i obsługę logistyczną zamówień w sklepach,
*   Implementacja nowej logiki biznesowej umożliwiającej obsługę dopłat do składanych zamówień,
*   Migracja aplikacji na serwer w chmurze A…,
*   Obsługa techniczna projektu i wdrażanie poprawek zgłaszanych przez klientów,
*   Wdrożenie nowych rozwiązań z zakresu UX (user experience),
*   Implementacja nowej formy płatności internetowej w oparciu o stałe połączenie z kontem bankowym klienta.

D1(…):

*   Implementacja aplikacji mobilnej działającej na tabletach z systemem A…, która wspiera proces czyszczenia w pralni chemicznej,
*   Implementacja logiki biznesowej dla poszczególnych etapów czyszczenia (przyjęcie dostaw, sortowanie, czyszczenie, pakowanie, wydanie towaru),
*   Migracja aplikacji na serwer w chmurze A…,

DA(…):

*   Implementacja aplikacji mobilnej (a…) i wdrożenie jej na firmowe telefony obsługiwane przez kierowców kurierów,
*   Wdrożenie systemu sortowania i wyznaczania optymalnych tras dla kierowców,
*   Migracja aplikacji na serwer w chmurze A\`(...)\`

Strona internetowa Zleceniodawcy.

Autorskie skrypty napisane specjalnie dla Zleceniodawcy, rozwiązujące jego indywidualne problemy.

*   Implementacja kanału komunikacji strony internetowej z aplikacją C1(…) w celu walidacji zapytań klientów końcowych (sprawdzanie czy możliwe jest wykonanie usługi pod wybranym adresem),
*   Optymalizacje prędkości ładowania strony za pomocą najnowszych dostępnych technik,
*   Migracja na serwer w chmurze A\`(...)\`

Dodatkowo w ramach Projektu 1 naprawianie błędów zgłaszanych przez użytkowników, które wymagają pracy programistycznej o twórczym charakterze i mają miejsce przed zakończeniem prac rozwojowych nad Projektem 1.

A.2. W ramach Projektu 2:

C2(…):

*   Implementacja aplikacji mobilnej (a…, i…),
*   Wdrożenie zewnętrznego systemu logowania,
*   Implementacja procesu zakupowego z użyciem funkcji skanowania kodów QR w supermarketach,

I(…) i D2(…) – prace programistyczne rozpoczną się w marcu/kwietniu 2021 r. Dodatkowo w ramach Projektu 2 naprawianie błędów zgłaszanych przez użytkowników, które wymagają pracy programistycznej o twórczym charakterze i mają miejsce przed zakończeniem prac rozwojowych nad Projektem 2.

A.3. Inne prace programistyczne na zlecenie Zleceniodawcy.

B. Usługi utrzymania inaczej prace konserwacyjne oprogramowania w ramach Projektu 1 i 2 – Wnioskodawca zaznacza, że grupa ta nie obejmuje jednak usuwania błędów, gdyż te nie mają charakteru działań rutynowych i należy je zaliczyć do grupy A (tak jak zostało wskazane powyżej). Naprawa błędów jest wynikiem zgłaszanych przez użytkowników problemów i wymagają pracy programistycznej o twórczym charakterze i mają miejsce przed zakończeniem prac rozwojowych nad Projektem 1 i 2. Mimo wspólnego ujęcia na fakturach Wnioskodawca wyodrębnia odpowiednio te prace w ewidencji pozarachunkowej.

Efektem prac w zakresie usług tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A powyżej) Wnioskodawcy są m.in. kody źródłowe, moduły, interfejsy, które stanowią program komputerowy podlegający ochronie określonej w § 69a niemieckiej Ustawy z dnia 9 września 1965 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: Ustawa o prawach autorskich) implementującej Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (dalej: Dyrektywę 2009/24) przyjętą również przez Polskę. Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę prawo użytkowania utworów w rozumieniu Ustawy o Prawach Autorskich na podstawie § 69c Ustawy o prawach autorskich, utworzonych w trakcie wykonywania Umowy, w szczególności do programów komputerowych i oprogramowania, za wynagrodzeniem wynikającym z niniejszej Umowy na wszystkich polach eksploatacji.

Działalność podjęta przez Wnioskodawcę w zakresie ww. usług tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A powyżej) obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania (np. A…, V…, N…, X…, A…) do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów tj. projektowania i tworzenia oprogramowania dla Zleceniodawcy i jego klientów. Wnioskodawca w ramach usług tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A powyżej) nie podejmuje działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany w oprogramowaniu (te usługi zostały wyodrębnione w punkcie B).

Podejmowane przez Wnioskodawcę działania mają charakter twórczy, gdyż rozwijanie oprogramowania ma na celu tworzenie nowych funkcjonalności dla klientów np. odbiór i dostawę towarów do samochodów klientów, automatycznie powtarzalne zamówienia, nowej formy płatności internetowej w oparciu o stałe połączenie z kontem bankowym klienta, składanie zamówień w systemie i obsługę logistyczną zamówień w sklepach, obsługę dopłat do składanych zamówień.

Wnioskodawca podejmuje działania celem realizacji Umowy w sposób systematyczny, metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wnioskodawca realizując prace rozwojowe dotyczące oprogramowania przyjmuje dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca, podejmując prace rozwojowe przyjmuje za cel zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów.

Wnioskodawca oświadcza, że prowadzi na bieżąco od dnia 1 stycznia 2019 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję. W ww. ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencja pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i obliczenie wskaźnika nexus przypadającego na każde wyżej wymienione prawo. Ewidencja zapewnia określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja uwzględnia nakład pracy Wnioskodawcy na stworzenie oprogramowania podlegającego ochronie na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych tj. unikatowych, indywidualnych i twórczych rozwiązań dla Zleceniodawcy i jego klientów. Pozostały czas to prace konserwacyjne (pkt B powyżej), które nie skutkują wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj. prawa autorskiego do programu komputerowego. Uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z tytułu świadczonych usług rozwoju oprogramowania po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu będą stanowiły dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego) uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi (art. 30ca ust. 2 pkt 8 i ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT).

Wobec powyższego, Wnioskodawca składając zeznanie roczne za 2020 r. i lata kolejne, przy założeniu że stan faktyczny nie ulegnie zmianie, chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). Ponadto, Wnioskodawca chciałby skorzystać z możliwości zastosowania 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za 2019 r., co do którego to roku złoży korektę zeznania.

Końcowo Wnioskodawca zaznacza, że wykonując usługi Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane ze swoją działalnością, jest odpowiedzialny za terminowe i prawidłowe wykonanie usług tj. dostarczenie oprogramowania podlegającego ochronie na podstawie § 69a niemieckiej Ustawy o prawach autorskich. Wnioskodawca ma swobodę w wykonywaniu usług, kieruje się przy tym swoją unikalną wiedzą, doświadczeniem i umiejętnościami, nie pozostając pod kierownictwem Zleceniodawcy ani jego klientów.

Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi programistyczne oraz zawierać nowe umowy z kontrahentami według warunków opisanych powyżej również w latach kolejnych.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 24 maja 2021 r., wskazano ponadto, że:

Wytwarzanie lub rozwijanie praw własności intelektualnej (oprogramowania) ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.). Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w ramach wytwarzania lub rozwijania oprogramowania obejmująca prace rozwojowe, stanowi prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.), tj. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym m.in. z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak zostało zaznaczone w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wniosku: „Działalność podjęta przez Wnioskodawcę w zakresie ww. usług tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A powyżej) obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania (np. A…, V…, N…, X…, A…) do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów tj. projektowania i tworzenia oprogramowania dla Zleceniodawcy i jego klientów. Wnioskodawca w ramach usług tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A wniosku) nie podejmuje działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany w oprogramowaniu (te usługi zostały wyodrębnione w punkcie B)”. Naprawianie błędów zgłaszanych przez użytkowników, które wymagają pracy programistycznej (stworzenia kodu źródłowego pod dane rozwiązanie) o twórczym charakterze i mają miejsce przed zakończeniem prac rozwojowych, co należy również uznać za prace rozwojowe jak wskazuje Podręcznik Frascati 2015 Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej. Zgodnie z Objaśnieniami Ministra Finansów w zakresie IP Box z 15 lipca 2019 r. Podręcznik Frascati może być przydatnym źródłem wiedzy dla podatników dla ustalania określonych kwestii zasadnych dla stosowania preferencji IP Box, w tym dla wyszukiwania przykładów działań znamiennych zarówno dla działalności badawczo-rozwojowej zgodnej z polskim prawem (akapit 26 Objaśnień).

W przypadku usług rozwoju oprogramowania Wnioskodawca jest właścicielem rozwijanego oprogramowania (nowych kodów, algorytmów, które stanowią nowe prawo własności intelektualnej), którego przeniesienie następuje na podstawie umowy ze Zleceniodawcą.

Uprawnionym do oprogramowania jest Zleceniodawca, który z racji zakresu zlecanych prac wspomnianych we wniosku tj. (zgodnie z pkt 1 Umowy):

1.  rozwoju oprogramowania wykorzystywanego w kontakcie z klientem biznesowym lub użytkownikiem (osobą prywatną),
2.  wdrażania rozwiązań programistycznych z zakresu UI/UX (ang. user interface/user experience), czyli tego by aplikacja była w jak najlepszy sposób odbierana pod względem użyteczności i strony wizualnej,
3.  stworzenia oprogramowania o możliwie maksymalnej szybkości i skalowalności,
4.  tworzenia kodu źródłowego, który będzie mógł być ponownie wykorzystany oraz bibliotek programistycznych,
5.  planowania i wdrożenia powiązanych z powyższym rozwiązań,

w sposób dorozumiany został uprawniony do wprowadzania modyfikacji do oprogramowania w ramach zleconych mu zadań na podstawie licencji niewyłącznej. Potwierdzają to zapisy Umowy w zakresie praw i obowiązków stron, np. w celu wykonania tych zadań Zleceniodawca zobowiązał się m. in. do zapewnienia Wnioskodawcy wszelkich niezbędnych i wymaganych informacji (plików źródłowych, wytycznych dotyczących marki, pełnej treści i obrazów, w razie potrzeby, dostępu do bazy danych i systemu) dla projektów z wyprzedzeniem lub dostarczania takich informacji w trakcie całego projektu (pkt 3 lit. c Umowy).

W wyniku tworzenia/rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnoautorskiej.

Zgodnie z ustawą PIT, art. 30ca ust. 2 pkt 8, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m. in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Zatem w ocenie Wnioskodawcy dla skorzystania z preferencji IP Box, ochrona musi być przyznana na podstawie odrębnej ustawy (przepis nie wskazuje, że wyłącznie ustawy polskiej) lub ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Polska.

Odnosząc się do stosowania wobec oprogramowania wytwarzanego/rozwijanego przez Wnioskodawcę przepisów niemieckiej Ustawy z dnia 9 września 1965 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to należy ustalić w pierwszej kolejności jakiemu prawu poddano Umowę ze Zleceniodawcą. Zgodnie z pkt 8 Umowy, podlega ona prawu niemieckiemu. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011r. Prawo prywatne międzynarodowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 1792) powstanie, treść i ustanie prawa własności intelektualnej podlegają prawu państwa, w którym ma miejsce korzystanie z tego prawa. W przypadku więc, gdy mówimy o umowie z podmiotem zagranicznym, zakładamy, że korzystanie z prawa będzie mieć miejsce tam gdzie jest siedziba zleceniodawcy. W przypadku Umowy zawartej ze Zleceniodawcą z siedzibą na terytorium Niemiec dla zastosowania ochrony prawa własności intelektualnej zastosowanie znajdą regulacje prawa niemieckiego w tym zakresie tj. wskazany § 69a niemieckiej Ustawy z dnia 9 września 1965 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Paragraf 69a niemieckiej ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest odpowiednikiem art. 74 polskiej ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i jak wskazano we wniosku stanowi podobnie jak ustawa polska implementację dyrektywy unijnej, tj. dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (wcześniej dyrektywa Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych).

Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnia, że Polska i Niemcy są stroną ratyfikowanej umowy międzynarodowej, tj. Konwencji Berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych z dnia 9 września 1886 r., przejrzanej w Berlinie dnia 13 listopada 1908 r. i w Rzymie dnia 2 czerwca 1928 r. (Dz. U. 1935 nr 84 poz. 515), zgodnie z którą ochrona programów komputerowych na podstawie prawa autorskiego następuje automatycznie. Zgodnie z art. 4 pkt 2 Konwencji korzystanie z tych praw i ich wykonywanie nie jest uzależnione od żadnej formalności; korzystanie to i wykonywanie jest niezależne od istnienia ochrony w kraju powstania dzieła. Wskutek tego, poza postanowieniami konwencji niniejszej, zakres ochrony, jako też środki dochodzenia jej, zawarowane autorowi w celu obrony jego praw, są normowane wyłącznie według ustawodawstwa tego kraju, w którym żąda ochrony. Oznacza to, że już na poziomie wskazanej Konwencji Berneńskiej, tj. ratyfikowanej przez Polskę umowy międzynarodowej przyznano ochronę programom komputerowym.

Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, niezależnie od podlegania ochronie na podstawie § 69a niemieckiej Ustawy z dnia 9 września 1965 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, podlega również ochronie na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności. Stąd też oprogramowanie podlega ochronie jako program komputerowy na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 9 czerwca 2021 r., wskazano że użyte we wniosku sformułowanie, że Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę prawo użytkowania utworów (\`(...)\`), utworzonych w trakcie wykonywania Umowy, w szczególności do programów komputerowych i oprogramowania, za wynagrodzeniem wynikającym z niniejszej Umowy na wszystkich polach eksploatacji oznacza, że Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę prawa autorskie do wytworzonego/rozwiniętego oprogramowania.

Wnioskodawca wyjaśnia, że zgodnie z prawem polskim w ramach autorskich praw majątkowych przenosimy prawa do korzystania i rozporządzania prawem. Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy (informacje od prawnika Zleceniodawcy) w prawie niemieckim (umowa ze Zleceniodawcą podlega prawu niemieckiemu) występuje przeniesienie pełnych praw do użytkowania praw autorskich do oprogramowania. Jednocześnie należy odróżnić tę sytuację od sytuacji udzielenia licencji, która obejmuje prawo do korzystania a nie przeniesienie praw. Zatem przeniesienie prawa do użytkowania utworów użyte we wniosku i umowie ze Zleceniodawcą to przeniesienie praw autorskich do utworu tj. wytworzonego/rozwiniętego oprogramowania.

Zgodnie z umową ze Zleceniodawcą, prawo do używania oprogramowania przeniesione zostało na następujących polach eksploatacji wymienionymi poniżej w punktach a-k, co koresponduje z majątkowymi prawami autorskimi do programu komputerowego określonymi w art. 74 ust. 4 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.):

1.  trwałe lub tymczasowe zwielokrotnianie oprogramowania w całości lub w części dowolnymi środkami i w jakiejkolwiek formie, w tym gdy takie powielanie jest wymagane do uruchomienia, wprowadzenia, wyświetlania, stosowania, używania, przenoszenia, przesyłania lub przechowywania oprogramowania, w tym oprogramowania nagrywać i odtwarzać dowolną technikę, w tym technikę zapisu magnetycznego lub technikę cyfrową, taką jak zapis na płycie CD, DVD, Blu-ray, urządzeniu z pamięcią flash lub jakimkolwiek innym nośniku;
2.  korzystanie z oprogramowania, w szczególności uruchamianie, instalowanie, wyświetlanie, uzyskiwanie dostępu oraz zapewnienie kompatybilności z innymi systemami informatycznymi (w tym prawa do zwielokrotnienia kodu lub tłumaczenia jego formy);
3.  tłumaczenie, dostosowywanie, zmiana lub dokonywanie jakichkolwiek innych zmian w oprogramowaniu;
4.  w zakresie nieokreślonym innymi postanowieniami – rozpowszechnianie, w tym użyczanie lub dzierżawienie, wprowadzanie do obrotu oprogramowania lub jego kopii;
5.  wprowadzanie zmian do wszelkich modyfikacji i adaptacji oprogramowania, w tym prawa do zmiany lub rozbudowy oprogramowania, systemu lub modułu systemu;
6.  korzystanie z oprogramowania zgodnie z jego przeznaczeniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i prowadzenia działalności gospodarczej na rzecz osób trzecich;
7.  rozpowszechnianie w całości lub w części w Internecie i innych sieciach informatycznych, w tym z wykorzystaniem technik interaktywnych, w szczególności na stronach internetowych oraz udostępnianie osobom trzecim, w tym za pośrednictwem sieci lub na nośnikach, w taki sposób, aby każdy mógł mieć dostęp w miejscu i czas dobierany indywidualnie;
8.  obrót w kraju i za granicą;
9.  wykorzystywanie w zakresie promocji i reklamy, w celach marketingowych, promocji sprzedaży produktów lub usług, a także w celach edukacyjnych lub szkoleniowych;
10.  prawo do dokonywania wszelkich zmian, modyfikacji programistycznych, rozbudowy i aktualizacji oprogramowania, w tym wprowadzania zmian pozwalających na uruchamianie kolejnych podstron serwisów oraz nowych funkcjonalności opartych na oprogramowaniu, wraz z prawem do uruchamiania kolejnych serwisów internetowych;
11.  udostępnianie oprogramowania swoim pracownikom lub podmiotom zewnętrznym w celu wprowadzania jakichkolwiek zmian lub modyfikacji programowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł w zeznaniu rocznym za rok 2019 i w latach kolejnych, rozliczyć dochód uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wytwarzanego w ramach Umowy tj. autorskiego prawa do programu komputerowego uwzględnionego w cenie sprzedaży usług informatycznych dotyczących tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A powyżej) przy zastosowaniu stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany na podstawie Umowy z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj. autorskiego prawa do programu komputerowego uwzględnionego w cenie sprzedaży usług informatycznych dotyczących tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A powyżej) podlega opodatkowaniu w Polsce według stawki podatku dochodowego wynoszącej 5% i w związku z tym Wnioskodawca będzie uprawiony do zastosowania stawki 5% względem tego dochodu w zeznaniu rocznym za 2020 rok jak i kolejne (przy założeniu, że stan faktyczny i prawny nie ulegnie zmianie), a także skorygowania zeznania rocznego za 2019 r.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

1\. Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Zatem, by autorskie prawo do programu komputerowego można było uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej uprawniające do zastosowania stawki 5%, spełnione muszą zostać łącznie dwa kryteria:

1.  prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska oraz
2.  przedmiot ochrony jest wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Ad. pkt I.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy § 69a niemieckiej Ustawy o prawach autorskich. Zgodnie z § 69a pkt 1 programy komputerowe w rozumieniu niniejszej ustawy to programy w dowolnej formie, w tym materiały projektowe. Zgodnie z § 69a pkt 2 przyznana ochrona obejmuje wszystkie formy wyrażenia programu komputerowego. Pomysły i zasady leżące u podstaw elementu programu komputerowego, w tym idee i zasady leżące u podstaw interfejsów, nie są chronione.

Ustawa o prawach autorskich.

Ustawa o prawach autorskich implementuje do niemieckiego prawa krajowego zapisy Dyrektywy 2009/24. Dyrektywa 2009/24 stanowi wersję ujednoliconą dyrektywy Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych Dz. U. L 122, s. 428. Zgodnie z art. 1 ust. 1 Dyrektywy 2009/24, państwa członkowskie chronią prawem autorskim programy komputerowe w taki sposób jak dzieła literackie w rozumieniu konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych. Zgodnie z polską ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia m.in. dyrektywy Wspólnot Europejskich: dyrektywy 91/250/WE z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (Dz. Urz. WE L 122 z 17.05.1991).

Dyrektywa 2009/24 (dyrektywa 91/2250 WE), wiąże państwa członkowskie co do celu wprowadzonych regulacji, zawiera definicję programu komputerowego i w ocenie Wnioskodawcy w celu zdefiniowania pojęcia „program komputerowy” należy posłużyć się definicją z dyrektywy. Zgodnie z dyrektywą „program komputerowy” obejmuje „programy w jakiejkolwiek formie, włącznie z programami zintegrowanymi ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie; (\`(...)\`) rolą programu komputerowego jest wejście w kontakt i wspólne funkcjonowanie z innymi częściami składowymi systemu komputerowego i użytkownikami, w tym celu logiczne i, w miarę potrzeb, fizyczne wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie są wymagane, aby pozwolić wszystkim elementom oprogramowania i sprzętu komputerowego funkcjonować z innym oprogramowaniem, sprzętem komputerowym i użytkownikami we wszelkich formach działania do jakich są przeznaczone”.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że wytwarzane przez niego oprogramowanie spełnia definicję „programu komputerowego” określoną w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej. Zgodnie z pkt 89 Objaśnień brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy” oraz brak precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego” w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej. Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs (pogrubienie za Ministrem Finansów). Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu (funkcjonalnie) – jako oprogramowanie – w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z wytycznymi raportu BEPS Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej interpretacji zakresu znaczeniowego „autorskiego prawa do programu komputerowego”.

Zatem oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) na podstawie Umowy oraz umów zawieranych w przyszłości na podobnych warunkach stanowi/będzie stanowiło program komputerowy podlegający ochronie na mocy § 69a niemieckiej Ustawy o prawach autorskich implementującej Dyrektywę 2009/24 przyjętą również przez Polskę.

Ad. pkt II.

W kwestii prowadzenia prac badawczo-rozwojowych, na podstawie art. 5a pkt 38 ustawy o PIT za pracę badawczo-rozwojową uznaje się działalność spełniającą następujące kryteria:

*   jest to działalność twórcza,
*   podejmowana w sposób systematyczny,
*   obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
*   wykonywana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Cechy prac badawczo-rozwojowych.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że po pierwsze działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Jak wskazano w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej wystarczające jest działanie na skalę przedsiębiorstwa (\`(...)\`) nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot oraz (\`(...)\`) Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób, czyli uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Co istotne, spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Podejmowane przez Wnioskodawcę działania mają charakter twórczy, gdyż rozwiązują skomplikowane problemy logistyczne w branży pralni chemicznych. Rozwijanie oprogramowania ma na celu tworzenie nowych funkcjonalności np. odbiór i dostawę towarów do samochodów klientów, automatycznie powtarzalne zamówienia, nowej formy płatności internetowej w oparciu o stałe połączenie z kontem bankowym klienta, składanie zamówień w systemie i obsługę logistyczną zamówień w sklepach, obsługę dopłat do składanych zamówień.

Tym samym działania Wnioskodawcy nastawione są na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej opracowuje nowe funkcjonalności, które są innowacyjne w skali przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jak i przedsiębiorstwa Zleceniodawcy i jego klientów, co zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. spełnia kryterium twórczości działalności gospodarczej.

Ponadto, Wnioskodawca podejmuje działania celem realizacji umów na rzecz kontrahentów w sposób systematyczny, metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wnioskodawca realizując prace rozwojowe dotyczące oprogramowania, przyjmuje dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca, podejmując prace rozwojowe przyjmuje za cel zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Definicje badań naukowych i prac rozwojowych.

W odniesieniu do prac, które wchodzą w zakres prac badawczo-rozwojowych tj. badań naukowych lub prac rozwojowych. Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

1.  badania podstawowe tj. prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne (art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.),
2.  badania aplikacyjne tj. prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń (art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce tj. nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Biorąc po uwagę powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że prace rozwojowe oprogramowania będące przedmiotem Umowy stanowią działalność badawczo-rozwojową tj. prace rozwojowe. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę odpowiadają definicji prac rozwojowych tj. Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz oprogramowania (np. A…, V…, N…, X…, A…), do rozwoju oprogramowania klientów. W szczególności Wnioskodawca nie podejmuje działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany w oprogramowaniu. Także umowy, które Wnioskodawca zamierza zawrzeć w przyszłości na podobnych warunkach będą stanowiły prace rozwojowe.

2\. Kwalifikacja dochodu i prowadzenie ewidencji.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Przy czym przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania ww. preferencji.

Mając na uwadze treść Umowy w ocenie Wnioskodawcy uzyskiwany dochód w ramach usług tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) należy zakwalifikować jako dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi (art. 30ca ust. 2 pkt 8 i ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT). Umowy na świadczenie usług programistycznych zawierane w przyszłości, będą zawierane na podobnych warunkach, zatem kwalifikacja dochodu nie ulegnie zmianie. Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadził odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z wymogami art. 30cb ustawy o PIT, a więc ewidencję umożliwiającą ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zatem biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca na podstawie Umowy prowadzi i będzie prowadził prace tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym), a także fakt, że efektem tych prac jest i będzie oprogramowanie tj. utwór prawnie chroniony na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza kwalifikowane prawo własności intelektualnej. W ocenie Wnioskodawcy dochód uzyskiwany z usług tworzenia i rozwoju oprogramowania (pkt A. stanu faktycznego – winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) należy zakwalifikować jako dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi (art. 30ca ust. 2 pkt 8 i ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT). Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi na bieżąco od 1 stycznia 2019 r. i będzie prowadził odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z wymogami art. 30cb ustawy o PIT, a więc ewidencję umożliwiającą ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W związku z powyższym, uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu świadczonych usług na podstawie Umowy w części dotyczącej usług tworzenia i rozwoju oprogramowania w ramach Umowy (pkt A w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym) zgodnie z prowadzoną przez Wnioskodawcę ewidencją uwzględniającą czas poświęcony na wytworzenie praw własności intelektualnej na podstawie art. 30cb ustawy o PIT po uwzględnieniu kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 będzie mógł opodatkować preferencyjną 5% stawką podatku. Zatem, Wnioskodawca będzie mógł w zeznaniu rocznym za 2020 r. jak również w latach kolejnych (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny) rozliczyć dochód uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj. autorskiego prawa do programu komputerowego z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Ponadto, prawo do preferencyjnej stawki 5% przysługuje Wnioskodawcy w odniesieniu do dochodu uzyskanego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj. autorskiego prawa do programu komputerowego za 2019 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej: „updof”), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 updof, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do art. 5b ust. 1 updof, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy –Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w updof dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 updof, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 updof).

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 updof, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b)\*1,3/a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

1.  prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
2.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
3.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
4.  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 updof).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 updof, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Stosownie do art. 30ca ust. 11 updof, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika.

Ponadto, podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

W myśl bowiem art. 30cb ust. 1 updof, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 updof, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Stosownie do art. 30cb ust. 3 updof, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik ma możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik może skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

W tym miejscu wskazać należy, że autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Podkreślić również należy, że w sytuacji wytworzenia, ulepszenia lub rozwoju oprogramowania w wyniku prac badawczo-rozwojowych, uznanie takiego oprogramowania za kwalifikowane IP może także nastąpić w sytuacji objęcia go ochroną na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniach opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że skoro:

*   Wnioskodawca – posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – wytwarza i rozwija oprogramowanie w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej;
*   Wnioskodawca wykonuje powyższe czynności w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
*   Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz z § 69a niemieckiej ustawy z 9 września 1965 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (implementującej Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych). Również prawa do rozwinięcia oprogramowania, stanowiącego nowe prawo własności intelektualnej, podlegają ochronie prawnoautorskiej;
*   Wnioskodawca za wynagrodzeniem przenosi prawa autorskie do wytworzonego/ rozwiniętego oprogramowania;
*   Wnioskodawca od 1 stycznia 2019 roku na bieżąco prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodną z art. 30cb updof

to należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że uzyskiwane w ramach opisanego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego kwalifikowane dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej mogą być opodatkowane 5% stawką.

Reasumując, na gruncie przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniach opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawcy w zeznaniach za rok 2019 oraz za lata kolejne – przy założeniu, że jego sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się w istotnym zakresie – przysługuje zatem prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku, według stawki 5%, określonej w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy organ zaznacza, że samodzielne prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej nie było przedmiotem interpretacji indywidualnej, bowiem okoliczność ta stanowiła element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.