Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.790.2022.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-02-08
Teza: Uznanie transakcji nabycia towarów od niemieckiego kontrahenta za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, które należy wykazać w deklaracji JPK_VAT oraz brak obowiązku wykazania ww. transakcji w informacji podsumowującej.
Słowa kluczowe: ewidencja; informacja-informacja podsumowująca; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X. Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje  -Deklaracje podatkowe-Deklaracje w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X. Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku -Rozdział 3. Informacje podsumowujące -informacje podsumowujące o wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 3-art. 100

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

4 listopada 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 4 listopada 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący uznania transakcji nabycia towarów od niemieckiego kontrahenta za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, które należy wykazać w deklaracji JPK\_VAT oraz braku obowiązku wykazania ww. transakcji w informacji podsumowującej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 stycznia 2023 r. (wpływ 19 stycznia 2023 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)

Prowadzi Pan działalność gospodarczą zakwalifikowaną w PKD jako 46.73Z - sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym na potrzeby wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – posiada Pan NIP-UE. Dokonuje Pan transakcji z kontrahentami unijnymi posługując się NIP-UE. Jednak nie wszyscy Pana kontrahenci unijni wystawiają faktury z 0% VAT. Nie wszyscy Pana kontrahenci są zarejestrowani dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych pomimo, że są podatnikami podatku od wartości dodanej. W sierpniu 2022 r. zakupił Pan drewno od niemieckiego rolnika ryczałtowego. Towar swoim transportem przewiózł Pan z terytorium Niemiec do Polski. Zakupione drewno poddane było w Polsce dalszej obróbce na deski paletowe. Zatem nabyte drewno służyło Pana działalności gospodarczej. Nastąpiło przemieszczenie towaru z Niemiec do Polski. Za zakupione drewno Kontrahent - niemiecki rolnik ryczałtowy wystawił Panu fakturę z 5,5% VAT, na której nie podał swojego NIP-UE (oświadczył, że nie posiada nr NIP-UE), ale podał swój niemiecki NIP. Kontrahent oświadczył, że nie prowadzi działalności gospodarczej, ale prowadzi działalność rolniczą. Pana zdaniem, Pana Kontrahent jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, bo jest on zarejestrowany w Niemczech jako rolnik ryczałtowy i z tego tytułu osiąga przychody. Pana kontrahent (rolnik ryczałtowy) w korespondencji mailowej wyjaśnił, że jako dokonujący dostaw/sprzedaży drewna z Niemiec musiał naliczyć krajowy podatek od transakcji w Niemczech zgodnie ze stawką 5,5 %. Jest to procedura specjalna określona w niemieckich przepisach, dotycząca działalności rolniczej (art. 24 Umsatzsteuergesetz). Z tego przepisu wynika, że do opisanych powyżej dostaw nie stosuje się niemieckiego zwolnienia z opodatkowania transakcji WDT.

W myśl polskich przepisów ustawy o VAT (art. 9 ustawy o VAT) przez WNT rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Przepis ten stosuje się pod warunkiem, że nabywcą towarów jest: a) podatnik w rozumieniu ustawy o VAT lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika; b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a. W opisanym przez Pana przypadku, dokonujący dostawy towarów niewątpliwie jest podatnikiem, o którym mowa powyżej w punkcie a. Skoro Pana kontrahent (niemiecki rolnik ryczałtowy) zadeklarował na wystawionej fakturze odprowadzenie podatku w wysokości 5,5% uznał Pan, że działa on w charakterze podatnika VAT.

W związku z tym, opisaną transakcję w oparciu o art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT rozpoznał Pan jako klasyczne WNT. W rezultacie zapłacił Pan za towar kwotę brutto z wyliczoną stawką VAT, traktując te kwoty jako wartości netto, doliczając tym samym polską stawkę VAT do towaru przy sprzedaży. Nie znając NIP-UE niemieckiego Kontrahenta - rolnika nie wykazał Pan tej transakcji w informacji podsumowującej VAT-UE, ale uwzględnił ją Pan w deklaracji VAT-7 jako WNT. Do deklaracji VAT-7 załączył Pan krótkie wyjaśnienie dotyczące przyczyny wystąpienia rozbieżności w kwotach wykazanych w deklaracjach VAT-7 i VAT-UE.

**Pytania**

1) Skoro niezarejestrowany na potrzeby wewnątrzwspólnotowych transakcji niemiecki Kontrahent-rolnik za sprzedaż drewna wystawił Panu fakturę z 5,5% VAT to czy Pana stanowisko dotyczące rozliczenia ww. transakcji jako WNT jest prawidłowe?

2) Czy wyżej opisaną transakcję powinien Pan wykazać w deklaracji JPK\_V7, natomiast ze względu na fakt, że niemiecki Kontrahent-rolnik nie posłużył się (nie posiada) NIP-UE przy dokonywaniu transakcji nie powinien Pan wykazywać tych transakcji w deklaracji VAT-UE?

### Pana stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)

Ad 1.

W Pana ocenie zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jako właściciel towarami, które w wyniku dokonywanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Na podstawie informacji, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wystąpi niezależnie od tego czy nabywca i dostawca przedstawią swój numer NIP-UE (zatem nie zależy od rejestracji dla celów wewnątrzwspólnotowych), to nie znając NIP-UE kontrahenta lub gdy kontrahent nie posiada NIP-UE, transakcja powinna być traktowana jako WNT, przy spełnieniu warunków określonych w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pana zdaniem, skoro niemiecki Kontrahent-rolnik wystawił fakturę z 5,5% VAT to zachowuje się on jak podatnik. Z tegoż względu opisaną transakcję powinien Pan potraktować jako WNT.

Ad 2

W Pana ocenie wykazanie transakcji w deklaracji JPK\_V7, a nie wykazanie jej w deklaracji VAT-UE jest prawidłowe. Transakcje należy uznać za WNT zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto w uzupełnieniu wskazał Pan, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jako właściciel towarami, które w wyniku dokonywanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Na podstawie informacji, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wystąpi niezależnie od tego czy nabywca i dostawca przedstawią swój NIP-UE (niezależnie od ich rejestracji dla celów wewnątrzwspólnotowych) wnioskuje Pan, że nie znając NIP-UE kontrahenta lub gdy kontrahent w ogóle nie posiada NIP-UE, transakcja powinna być traktowana jako WNT, przy spełnieniu warunków określonych w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Pana zdaniem, skoro niemiecki Kontrahent-rolnik wystawił Panu fakturę z 5,5% VAT to działa on w charakterze podatnika VAT. Art. 10 ustawy o VAT, przewiduje wyjątki dla uznania transakcji jako WNT. Jednym z nich jest sytuacja, kiedy dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie stanowiłaby u podatnika podatku od wartości dodanej dostawy towarów, o której mowa w art. 7, lub stanowiła albo stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo podatnika podatku od wartości dodanej, do którego miałyby zastosowanie podobne zwolnienia. Zgodnie z powyższym art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy VAT ma zastosowanie, jeśli zakup dokonywany jest od podatnika, który jest zwolniony z VAT w kraju źródła. W Pana przypadku mamy jednak dostawę od Podatnika VAT, który nie jest zwolniony w Niemczech (korzysta on tylko z preferencyjnej stawki VAT). Transakcja ta jest opodatkowana na specjalnych zasadach i według Pana przewóz drewna z Niemiec do Polski powinien być potraktowany jako klasyczne WNT. Z art. 24 niemieckiej ustawy o VAT (Umsatzsteuergesetz) wynika, że przedsiębiorstwa rolne i leśne w Niemczech, które osiągają roczne obroty poniżej 600 000 euro muszą naliczyć 5,5% VAT od dostawy produktów leśnych tj. drewna. Dotyczy to także sytuacji, gdy dostawa jest dostawą wewnątrzwspólnotową do innego kraju UE. W tym zakresie nie ma zastosowania zwolnienie podatkowe dla WDT. Analiza art. 24 niemieckiej ustawy o VAT również utwierdziła Pana w przekonaniu, że wykazanie przedmiotowych transakcji po Pana stronie jako WNT bez wskazania tego zdarzenia w informacji podsumowującej było prawidłowe.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (\`(...)\`).

W myśl art. 2 pkt 4 ustawy:

Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie z art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

\- z zastrzeżeniem art. 10;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r., nr 347, str. 1, z późn. zm.):

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:

Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Artykuł 99 ust. 11c ustawy stanowi, że:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695, 1517 i 2320), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Stosownie do art. 99 ust. 13a i 13b ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Zatem od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny JPK\_VAT, w formie JPK\_V7M lub JPK\_V7K. Elementy nowego JPK\_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 1988, ze zm.), zwane dalej „Rozporządzeniem”.

Na podstawie § 1 ust. 1 ww. Rozporządzenia:

Rozporządzenie określa:

1) szczegółowy zakres danych zawartych w:

a) deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "ustawą",

b) ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, zwanej dalej "ewidencją";

2) objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy, zwanych dalej "deklaracjami", oraz niezbędne pouczenia, a także sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.

W myśl § 1 ust. 2 ww. Rozporządzenia:

Objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy określa załącznik do rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 pkt 8 i pkt 9 ww. Rozporządzenia deklaracje zawierają:

8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;

9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego.

Na podstawie § 4 pkt 1 lit. i ww. Rozporządzenia:

Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o których mowa w § 2 pkt 8, obejmują wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach określonych w lit. d-f oraz i-m - także wysokość podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Stosownie do § 5 pkt 2 lit. b ww. Rozporządzenia:

Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego, o których mowa w § 2 pkt 9, obejmują wartość bez podatku (netto) oraz wysokość podatku naliczonego z tytułu nabycia pozostałych towarów i usług.

Z pkt 4.1. załącznika do rozporządzenia „OBJAŚNIENIA DO DEKLARACJI” wynika, że w części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.

W pkt 5.1. ww. załącznika wynika, że w zakresie danych niezbędnych do obliczenia wysokości podatku naliczonego należy wykazać wyłącznie wartość towarów i usług oraz kwotę podatku naliczonego (z uwzględnieniem korekt) w takiej wysokości, w jakiej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego lub zwrot podatku naliczonego, na zasadach określonych w przepisach art. 86-92 ustawy, z uwzględnieniem przepisów wykonawczych, w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja.

Z pkt 5.2 ww. załącznika wynika, że dane, o których mowa w § 5 pkt 2 i 3 rozporządzenia, są podawane przez podatnika w deklaracji, w przypadku gdy określone w tych przepisach zdarzenia wystąpiły u podatnika w danym okresie rozliczeniowym.

W deklaracji i ewidencji JPK\_V7M przewidziano dwa pola w których wykazuje się wartości wynikające z tytułu WNT. W polu:

· K\_23 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - obliczoną zgodnie z art. 29a ustawy.

· K\_24 wykazuje się wysokość podatku należnego wynikającą z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - obliczoną od podstawy ustalonej zgodnie z art. 29a ustawy.

Z treści wniosku wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym na potrzeby wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – posiada Pan NIP-UE. Dokonuje Pan transakcji z kontrahentami unijnymi posługując się NIP-UE. Jednak nie wszyscy Pana kontrahenci unijni wystawiają faktury z 0% VAT i są zarejestrowani dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych, pomimo że są podatnikami podatku od wartości dodanej. W sierpniu 2022 r. zakupił Pan drewno od niemieckiego rolnika ryczałtowego. Towar swoim transportem przewiózł Pan z terytorium Niemiec do Polski. Zakupione drewno służyło Pana działalności gospodarczej. Nastąpiło przemieszczenie towaru z Niemiec do Polski. Za zakupione drewno Kontrahent - niemiecki rolnik ryczałtowy wystawił Panu fakturę z 5,5% VAT, na której nie podał swojego NIP-UE (oświadczył, że nie posiada nr NIP-UE), ale podał swój niemiecki NIP. Kontrahent oświadczył, że nie prowadzi działalności gospodarczej, ale prowadzi działalność rolniczą. Wyżej opisaną transakcję w oparciu o art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT rozpoznał Pan jako WNT i w rezultacie zapłacił Pan za towar kwotę brutto z wyliczoną stawką VAT, traktując te kwoty jako wartości netto, doliczając tym samym polską stawkę VAT do towaru przy sprzedaży. Nie znając NIP-UE niemieckiego Kontrahenta - rolnika nie wykazał Pan tej transakcji w informacji podsumowującej VAT-UE, ale uwzględnił ją Pan w deklaracji VAT-7 jako WNT. Do deklaracji VAT-7 załączył Pan krótkie wyjaśnienie dotyczące przyczyny wystąpienia rozbieżności w kwotach wykazanych w deklaracjach VAT-7 i VAT-UE.

Odnosząc się do kwestii uznania opisanej we wniosku transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wskazać należy, że potraktowanie danej czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wymaga co do zasady, aby była dokonywana przez podmioty o statusie podatnika, a ponadto niezbędne jest spełnienie poniższych warunków:

· podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel; zatem na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa;

· nabywane towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym pozostaje bez znaczenia kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary w wyniku dokonanej dostawy mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz;

· nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej nabywcy.

Przepisy ustawy o VAT nie stawiają warunku, aby dla rozpoznania WNT konieczne było wskazanie numerów identyfikacyjnych VAT UE.

W konsekwencji, jeżeli spełnione są ww. warunki, to nabywca z Polski ma obowiązek rozpoznania WNT, co wiąże się z koniecznością odprowadzenia podatku należnego oraz obowiązkiem wykazania transakcji w deklaracji JPK\_VAT.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że opisana przez Pana transakcja wypełnia zawartą w art. 9 ustawy definicję WNT. Jak wynika z opisu sprawy – jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, niemiecki kontrahent, od którego nabył Pan towar, w związku z dokonaną transakcją wystawił na Pana rzecz fakturę VAT z 5,5% VAT, na której podał swój niemiecki NIP, co pozwala uznać, że działa on w analizowanej sprawie w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej, a nabywane towary służą Pana działalności gospodarczej i zostały przetransportowane na terytorium Polski z terytorium innego państwa członkowskiego. Zatem spełnione zostają wszystkie wymienione powyżej warunki, pozwalające na uznanie dokonanej przez Pana w sierpniu 2022 r. transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W związku z powyższym, jest Pan zobowiązany do wykazania ww. transakcji stanowiącej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w deklaracji JPK\_VAT.

Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku wykazania ww. transakcji w informacji podsumowującej, wskazać należy, że zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, :

Zgodnie z art. 100 ust. 3 ustawy:

Informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:

1) powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4;

2) dokonano przemieszczenia towarów lub zmiany w zakresie procedury, o których mowa w ust. 1 pkt 5.

Zgodnie z art. 100 ust. 8 pkt 3 ustawy:

Informacja podsumowująca powinna zawierać właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo członkowskie właściwe dla podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego dostawy towarów, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3) kontrahentów;

4) dowodów sprzedaży i zakupów.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji podsumowującej wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, terminu i miejsca składania oraz wzór korekty informacji podsumowującej wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz przepisy Unii Europejskiej.

Wydane na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w ww. artykule, rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych transakcjach i przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 332), zawiera w załączniku nr 1 wzór „VAT-UE, informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych transakcjach i przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock”. Zgodnie z tym wzorem, w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, niezbędnym elementem informacji podsumowującej jest „numer identyfikacyjny VAT kontrahenta”.

Zatem przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że z uwagi na brak numeru identyfikacyjnego Pana kontrahenta (dostawcy towaru) w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowych, przedmiotowa transakcja WNT nie zostanie wykazana w informacji podsumowującej, bowiem złożenie informacji podsumowującej, która nie zawiera numeru identyfikacyjnego VAT kontrahenta – dostawcy towaru, jest niemożliwe.

Należy jednak zauważyć, że skoro w analizowanej sprawie, z uwagi na brak numeru NIP-UE dostawcy towaru, nie ma Pan możliwości wykazania dokonanej transakcji w informacji podsumowującej, powinien Pan wyjaśnić rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w złożonej deklaracji i w informacji podsumowującej. Jeśli bowiem podatnik nie ma możliwości wykazania tej transakcji w informacji podsumowującej VAT-UE w formie elektronicznej (z uwagi na brak numeru UE kontrahenta), powinien złożyć pisemne wyjaśnienie o braku identyfikacji kontrahenta, podając szczegółowe dane identyfikacyjne dostawcy towaru.

Reasumując, w okolicznościach niniejszej sprawy, dokonana przez Pana w sierpniu 2022 r. transakcja nabycia towarów od niemieckiego kontrahenta stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, którą to czynność jest Pan zobowiązany wykazać w deklaracji JPK\_VAT. Natomiast z uwagi na brak numeru VAT-UE kontrahenta z Niemiec, dokonanej transakcji nie należy wykazywać w informacji podsumowującej VAT-UE, powiadamiając jednocześnie urząd skarbowy o przyczynie braku wykazania tej transakcji w informacji podsumowującej.

Tym samym oceniając całościowo Pana stanowisko należało uznać je za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach przedstawionego przez Pana opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA) :

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres : Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP : /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).