Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP2.4512.820.2016.1.BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-07
Teza: Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego dla OSP z Sołectwa /…/ służącego do realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej tj. akcji ratowniczo-gaśniczych?
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 października 2016 r. (data wpływu 17 października 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego dla OSP z sołectwa /…/, służącego do realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej, tj. akcji ratowniczo-gaśniczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na zakup samochodu ratowniczo- gaśniczego dla OSP z sołectwa /…/ służącego do realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej, tj. akcji ratowniczo-gaśniczych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

W 2016 roku Gmina /…/, zwana dalej Beneficjentem, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn: "/…/" ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa /…/ na lata 2014-2020. Umowa o dofinansowanie zostanie podpisana na przełomie października i listopada br. Zakupu pojazdu dokonano w miesiącu lipcu, tym samym realizacja projektu pod względem rzeczowym została zakończona. Po podpisaniu umowy o dofinansowanie Beneficjent niezwłocznie rozliczy dofinansowanie.

Status Gminy w zakresie podatku VAT wynika z wykładni art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016r., poz. 710 ze zmianami).

Gmina posiada osobowość prawną wykonuje zadania publiczne i działa poprzez Urząd Gminy. Organem wykonawczym jest wójt. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2015r., poz. 1515), zapewnienie bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej jest zadaniem własnym Gminy.

Przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016r., poz. 710 ze zmianami) określa, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli usługi są wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. Świadczy usługi opodatkowane w zakresie sprzedaży i wynajmu lokali, sprzedaży i dzierżawy gruntów.

Zakupiony samochód pożarniczy będzie wykorzystywany do akcji ratowniczo-gaśniczych oraz udzielania pomocy ofiarom wypadków drogowych i klęsk żywiołowych. W tym konkretnym przypadku nie może być mowy o świadczeniu usług opodatkowanych. W związku z powyższym Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT od zakupionego samochodu pożarniczego, dlatego podatek VAT w składanym wniosku powinien być kosztem kwalifikowanym.

Przedmiotowy pojazd wraz z wyposażeniem zostanie nieodpłatnie oddany w użytkowanie na podstawie umowy cywilno-prawnej zawartej pomiędzy Gminą a Ochotniczą Strażą Pożarną w /…/, której powierzono realizację zadań własnych gminy z zakresu bezpieczeństwa. Warunki ww. umowy będą ograniczać sposób użytkowania samochodu wraz z wyposażeniem jedynie do prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczych zgodnych z celami projektu, w ramach którego zostanie zakupiony, a mianowicie do:

*   akcji ratowniczo-gaśniczych polegających na gaszeniu pożarów;
*   akcji ratowniczo-gaśniczych polegających na likwidacji skutków wypadków drogowych;
*   akcji ratowniczo-gaśniczych polegających na ewakuacji ludności z terenów zagrożonych powodzią, pożarem lub inną klęską żywiołową;
*   akcji ratowniczych mających na celu usuwanie rojów pszczół, os szerszeni zagrażających życiu ludzi i zwierząt;
*   akcji ratowniczych polegających na poszukiwaniu zaginionych osób;
*   akcji ratowniczych polegających na ratowaniu osób z zawalonych budynków;
*   innych akcji ratowniczo-gaśniczych, których głównym celem będzie ratowanie życia, zdrowia i mienia obywateli oraz zwierząt.

Gmina pragnie zaznaczyć, że będzie wykorzystywać nabyty w ramach projektu samochód ratowniczo-gaśniczy wraz z wyposażeniem do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Faktura VAT dokumentująca nabycie przedmiotowego samochodu została wystawiona na Gminę /…/.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego dla OSP z Sołectwa /…/ służącego do realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej tj. akcji ratowniczo-gaśniczych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie natomiast do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi między innymi suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Odnosząc się do wskazanej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy /…/, brak jest bezsprzecznego i bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami poniesionymi na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie bowiem z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzenia jak właściciel.

Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów o VAT opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Mając na uwadze, iż Gmina zaspokaja zbiorowe potrzeby wspólnoty w zakresie bezpieczeństwa, ochrony przeciwpożarowej nieodpłatnie, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powołanego wyżej przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Należy również zaakcentować, że ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Należy wskazać, że w świetle art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Gmina posiada osobowość prawną.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Jak stanowi art. 9 ust. 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym, formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.

Zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej z dnia 24 sierpnia 1991r. (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 191 ze zm.) koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży pożarnej ponosi gmina, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 1.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina /…/ jest czynnym podatnikiem podatku. W 2016 roku, Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "/…/" ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa /…/ na lata 2014-2020. Umowa o dofinansowanie zostanie podpisana na przełomie października i listopada 2016r. Zakupu pojazdu dokonano w miesiącu lipcu 2016r. Faktura VAT dokumentująca nabycie przedmiotowego samochodu została wystawiona na Gminę /…/. Przedmiotowy pojazd wraz z wyposażeniem zostanie nieodpłatnie oddany w użytkowanie na podstawie umowy cywilno-prawnej zawartej pomiędzy Gminą a Ochotniczą Strażą Pożarną w /…/, której powierzono realizację zadań własnych gminy z zakresu bezpieczeństwa. Warunki ww. umowy będą ograniczać sposób użytkowania samochodu wraz z wyposażeniem jedynie do prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczych zgodnych z celami projektu, w ramach którego zostanie zakupiony, a mianowicie do:

*   akcji ratowniczo-gaśniczych polegających na gaszeniu pożarów;
*   akcji ratowniczo-gaśniczych polegających na likwidacji skutków wypadków drogowych;
*   akcji ratowniczo-gaśniczych polegających na ewakuacji ludności z terenów zagrożonych powodzią, pożarem lub inną klęską żywiołową;
*   akcji ratowniczych mających na celu usuwanie rojów pszczół, os szerszeni zagrażających życiu ludzi i zwierząt;
*   akcji ratowniczych polegających na poszukiwaniu zaginionych osób;
*   akcji ratowniczych polegających na ratowaniu osób z zawalonych budynków;
*   innych akcji ratowniczo-gaśniczych, których głównym celem będzie ratowanie życia, zdrowia i mienia obywateli oraz zwierząt.

Gmina będzie wykorzystywać nabyty w ramach projektu samochód ratowniczo-gaśniczy wraz z wyposażeniem do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym konkretnym przypadku nie może być mowy o świadczeniu usług opodatkowanych.

W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga, czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego służącego do realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej, tj. akcji ratowniczo-gaśniczych.

Rozpatrując kwestię prawa do odliczenia w opisanej sytuacji, należy jeszcze raz wskazać, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Jak wynika z wniosku, nabyty w ramach projektu samochód ratowniczo-gaśniczy wraz z wyposażeniem Gmina będzie wykorzystywała tylko do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, Gmina nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem przedmiotowego samochodu ratowniczo-gaśniczego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie będzie działać jako podatnik VAT i zakup samochodu nie będzie służył do wykonywania czynności opodatkowanych.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Tym samym Wnioskodawca ponosi wszelkie negatywne konsekwencje przedstawienia opisu sprawy w sposób niezgodny z rzeczywistością.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.