Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-954/12/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-28
Teza: Czy opisane składniki majątkowe stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa, do aportu której można zastosować art. 6 ust. 1?
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2012r. (data wpływu 10 września 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy zespół składników majątkowych i niemajątkowych tworzących Salony i Serwis, wnoszony w ramach aportu do spółki komandytowej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, a więc transakcja wniesienia aportem Salonów i Serwisu do spółki komandytowej w zamian za prawo do zysku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy zespół składników majątkowych i niemajątkowych tworzących Salony i Serwis, wnoszony w ramach aportu do spółki komandytowej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, a więc transakcja wniesienia aportem Salonów i Serwisu do spółki komandytowej w zamian za prawo do zysku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką jawną posiadającą siedzibę na terytorium Polski, jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w trzech podstawowych zakresach:

1.  Sklepy z częściami zamiennymi i akcesoriami do samochodów (sprzedaż detaliczna),
2.  Sprzedaż chemicznych barwników do betonu,
3.  Sprzedaż samochodów w salonach i serwis samochodowy.

Każda z wymienionych powyżej sfer aktywności gospodarczej Wnioskodawcy zorganizowana jest w sposób niezależny od pozostałych. Wnioskodawca planuje dokonać transakcji polegającej na wniesieniu jako wkładu do spółki komandytowej części swojego przedsiębiorstwa związanej ze sprzedażą samochodów i serwisem – dalej Salony i Serwis.

Na zespół składników wchodzących w zakres pojęcia „Salony i Serwis" organizacyjnie składają się:

*   Salon samochodowy położony w K.,
*   Salon samochodowy położony w Z.,
*   Salon samochodowy położony w T.,
*   Blacharnia położona w K.

W skład infrastruktury Salonów i Serwisu należy zaliczyć:

1.  Wartości niematerialne i prawne,
2.  Środki trwałe,
3.  Wyposażenie,
4.  Magazyny,
5.  Dokumentację księgową,
6.  Umowy,
7.  Pracownicy,
8.  Bazy danych,
9.  Należności i zobowiązania.

Salony i Serwis – stanowią zespół składników materialnych i niematerialnych cechujący się wyodrębnieniem organizacyjnym oraz finansowym, są przeznaczone do realizacji zadań gospodarczych oraz posiadają zdolność do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych.

Powyższe składniki majątkowe i niemajątkowe wchodzące w skład Salonów i Serwisu pozwalają na prowadzenie działalności gospodarczej jako samodzielny podmiot, z uwagi na możliwość samodzielnego handlu towarami (samochody części zamienne i wyposażenie) oraz świadczenia usług serwisowych na rzecz klientów bez potrzeby angażowania pozostałych (innych niż wchodzące w zakres pojęcia Salony i Serwis) składników majątku Wnioskodawcy. Wiedza i doświadczenia pracowników (w tym kadry kierowniczej) pozwalają na prowadzenie skutecznej konkurencji z innymi niezależnymi podmiotami prowadzącymi działalność w podobnym zakresie.

Należy również wskazać, iż ewidencje rachunkowe oraz podatkowe prowadzone przez Wnioskodawcę pozwalają na przypisanie Salonom i Serwisowi przychodów, kosztów, należności oraz zobowiązań związanych z prowadzoną przez tą komórkę organizacyjną działalnością.

Jednocześnie dla celów zarządczych są sporządzane sprawozdania w których zestawiane są przychody i koszty poszczególnych komórek organizacyjnych, w tym Salonów i Serwisu. Pozwala to na ustalenie wyniku finansowego uzyskiwanego przez poszczególne komórki organizacyjne z działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w tym m.in. wynik finansowy Salonów i Serwisu.

W związku z zaplanowanymi działaniami mającymi na celu zmianę struktury organizacyjnej planowane jest wniesienie Salonów i Serwisu aportem do spółki komandytowej – jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa – w zamian za prawo do zysku w tejże spółce. Celem tej transakcji jest formalne wydzielenie do innego podmiotu prawa (spółki komandytowej) części prowadzonej działalności w zakresie sprzedaży samochodów i serwisu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zespół składników majątkowych i niemajątkowych tworzących Salony i Serwis, wnoszony w ramach aportu do spółki komandytowej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, a więc transakcja wniesienia aportem Salonów i Serwisu do spółki komandytowej w zamian za prawo do zysku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm. dalej: UVAT), przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji mających za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część. Pojęcie „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 27e UVAT jako „(\`(...)\`) organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”. Z kolei pojęcie przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane w art. 551 Kodeksu cywilnego jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, praw wynikających umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz praw do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych, środki pieniężne, koncesje, licencje, zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Definicja z art. 2 pkt 27e UVAT wskazuje na konieczność spełnienia szeregu warunków, aby dany zespół składników materialnych i niematerialnych mógł być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Za warunki takie uważane są: istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, jego wyodrębnienie organizacyjne oraz finansowe, przeznaczenie zespołu do realizacji zadań gospodarczych oraz zdolność zespołu do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych. Tak wskazują organy podatkowe np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 21 stycznia 2011r. sygn. IPPP1-443-1201/10-4/lgo wskazał iż: „Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze” (podobnie m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 9 sierpnia 2011r. sygn. IBPP3/443-535/11/KO).

Z kolei doktryna wskazuje, iż definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która została wskazana w UVAT jest identyczna z zawartą w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc przy określaniu, czy dany zespól składników majątkowych i niemajątkowych spełnia warunki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w świetle UVAT możliwe jest wykorzystanie dorobku judykatury, doktryny oraz wypowiedzi organów podatkowych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tak m. in. A.Bartosiewicz (w:) Komentarz do art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, Lex 2011, tezy 64-67). Dla uznania danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa niezbędne jest aby dany zespół zawierał również związane z nim zobowiązania. Trzeba przy tym zaznaczyć, iż przeniesienie zobowiązań związanych z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa na inny podmiot jest kwalifikowane jako zmiana dłużnika, co zgodnie z art. 519 § 2 pkt 2 Kodeksu cywilnego wymaga uzyskania zgody wierzyciela. W przypadku braku wyrażenia zgody przez wierzyciela na zmianę dłużnika, zgodnie z art. 521 § 2 Kodeksu cywilnego podmiot który miał przejąć dług, jest zobowiązany względem dłużnika, iż wierzyciel nie będzie od niego dochodził spełnienia świadczenia. Warunek wyodrębnienia organizacyjnego jest spełniony m.in. w sytuacji gdy dany zespół ma określone miejsce w strukturze organizacyjnej np. jako oddział, zakład, wydział, biuro, projekt itp. Takie też kryteria są wskazywane przez organy podatkowe. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2011r. sygn. IPPP1-443-702/11-2/MP wskazał iż: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne i niematerialne, w tym zobowiązania odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa, obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracownicze”. W przedmiotowym stanie faktycznym, zdaniem Wnioskodawcy, Salony i Serwis spełniają przedmiotowe kryterium wyodrębnienia organizacyjnego. Działalność prowadzona przez Salony i Serwis została wydzielona w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy poprzez nadanie im formy wyodrębnionej komórki organizacyjnej Wnioskodawcy, działającej w sektorze sprzedaży samochodów, części do samochodów, akcesoriów i usług związanych z serwisem pojazdów. Dodatkowo w ramach wydzielenia w strukturze Wnioskodawcy zostały wyodrębnione określone kategorie składników majątkowych i niemajątkowych wchodzących w skład przedmiotowej komórki organizacyjnej. W skład Salonów i Serwisu zostały zaliczone m. in. aktywa trwałe, nieruchomości wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami, którymi Wnioskodawca włada w oparciu o umowy najmu/dzierżawy oraz prawa i obowiązki wynikające z poszczególnych umów. Ponadto do prowadzenia działalności w ramach tej komórki organizacyjnej są przypisani konkretni pracownicy Wnioskodawcy. W związku z powyższym należy uznać, iż Salony i Serwis spełniają warunek wyodrębnienia organizacyjnego.

Wyodrębnienie finansowe jest rozumiane jako sytuacja, gdy prowadzone ewidencje pozwalają na przyporządkowanie przychodów, kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Rozumiane jest to jako możliwość przypisania tych wartości do realizowanych przez nią zadań gospodarczych. Nie musi ono jednak polegać na samodzielnym sporządzaniu bilansu przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa (tak: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 19 stycznia 2011r. sygn. IPPB5/423-797/10-4/DG, czy też Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji Indywidualnej z dnia 29 czerwca 2011r. sygn. IPPP1-443-702/11-2/MP w którym stwierdzono, iż: Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa (\`(...)\`)”. Wnioskodawca wskazuje, iż prowadzona przez niego ewidencja księgowa pozwala na rozpoznanie i przypisanie poszczególnych przychodów i kosztów do Salonów i Serwisu albo do pozostałej działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Powyższe pozwala na oddzielne ewidencjowanie zapisów operacji gospodarczych funkcjonalnie związanych z działalnością handlową i usługową Salonów i Serwisu. W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy, Salony i Serwis spełniają warunek wyodrębnienia finansowego.

Kolejnym warunkiem jaki powinien spełniać zespół składników majątkowych dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest zdolność do samodzielnej realizacji zadań jakie wykonuje w dotychczasowym przedsiębiorstwie. Oznacza to również, iż dany zespół składników powinien mieć możliwość samodzielnego działania jako niezależny podmiot. Tak więc dany podmiot, oprócz wypełniania określonych funkcji gospodarczych w ramach dotychczasowego przedsiębiorstwa, powinien mieć możliwość prowadzenia działalności samodzielnie. Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2011r. sygn. IPPP1-443-702/11-2/MP: „Nie budzi bowiem wątpliwości to, iż aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy”. Z kolei w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 sierpnia 2011r. sygn. ILPB4/423-141/11-2/DS. „(\`(...)\`) wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i 552 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.)”.

W opinii Wnioskodawcy Salony i Serwis spełniają przedmiotowe kryterium. W jego skład wchodzą oprócz umów z kontrahentami również określone umowy najmu nieruchomości, umowy na dostawy mediów takich jak prąd czy woda pozwalające na prowadzenie działalności w dotychczasowym zakresie. Ponadto w jego skład wchodzą pracownicy zajmujący się bieżącym prowadzeniem działalności przez Salony i Serwis. Pracownicy przypisani do Salonów i Serwisu zostaną przejęci przez nowy zakład pracy (spółkę komandytową) w trybie przewidzianym w art. 231 Kodeksu pracy. Oznacza to, iż zostanie zachowana ciągłość funkcji personelu. Należy więc stwierdzić, iż Salony i Serwis mają możliwość uzyskiwania przychodów z dotychczasowych źródeł, zaś wysokość tego przychodu nie była i nie jest zależna od decyzji Wnioskodawcy.

Dla spełnienia przedmiotowego warunku niezbędne jest również, aby poszczególne składniki zorganizowanej części przedsiębiorstwa były powiązane funkcjonalnie. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2011r. sygn. IPPP1-443-702/11-2/MP wskazał iż: „Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości, będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa”. W opinii Wnioskodawcy poszczególne składniki majątkowe i niemajątkowe wchodzące w skład Salonów i Serwisu spełniają przedmiotowy warunek. Składniki te pozwalają na samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej przez tą komórkę organizacyjną bez potrzeby angażowania aktywów pozostałej części działalności Wnioskodawcy. Umożliwiają one samodzielne prowadzenie działalności w dotychczasowym zakresie. W skład Salonów Serwisu wchodzą wynajmowane nieruchomości oraz nieruchomość położona w K. (blacharnia), której część zajęta na blacharnię zostanie wydzielona i przypisana do zorganizowanej części przedsiębiorstwa – Salonów i Serwisu. Ponadto do Salonów i Serwisu przypisane są umowy z pracownikami i kontrahentami Wnioskodawcy związane z prowadzoną przez Salony i Serwis działalnością. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż zespół składników majątkowych i niemajątkowych wchodzących w skład tejże komórki organizacyjnej nie jest przypadkowym zbiorem składników, a składniki te są ze sobą powiązane w sposób funkcjonalny i umożliwiają samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.

Kolejnym warunkiem uznania danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest okoliczność zawierania się w niej zobowiązań związanych z danym zespołem składników. Należy jednak wskazać, iż zgodnie z art. 519 § 2 pkt 2 Kodeksu cywilnego zmiana dłużnika, a więc przeniesienie zobowiązania na inny podmiot wymaga zgody wierzyciela. W przypadku braku uzyskania przedmiotowej zgody, zobowiązanym pozostaje dotychczasowy dłużnik, lecz podmiot który miał przejąć zobowiązanie jest odpowiedzialny względem dłużnika, iż wierzyciel nie będzie dochodził od niego roszczeń. W sytuacji dokonywania aportu, w skład którego wchodzą zobowiązania, w tym wynikające z poszczególnych umów np. handlowych, magazynowych, składowych, dostaw prądu, zaopatrzenia w wodę, koniecznym jest uzyskanie zgody odpowiedniego wierzyciela w stosunku do każdego zobowiązania. W przypadku braku udzielenia przez wierzyciela zgody na przeniesienie zobowiązania na inny podmiot zobowiązanie nie zostaje przeniesione na nowy podmiot.

Należy wskazać, iż w skład Salonów i Serwisu wejdą wszelkie zobowiązania związane ze składnikami majątkowymi wchodzącymi związane z jego działalnością takie jak np. wynikające z nich zobowiązania finansowe, a w szczególności wynagrodzenia pracowników i czy też obowiązki wynikające z umów z podmiotami, które są kontrahentami Salonów i Serwisu. Wnioskodawca jak i spółka komandytowa do której mają zostać wniesione aportem Salony i Serwis dołożą należytych starań w celu uzyskania zgody wszystkich wierzycieli przedmiotowych zobowiązań wchodzących w skład Salonów i Serwisu w celu uzyskania zgody na przeniesienie przedmiotowych zobowiązań na rzecz spółki komandytowej. W wyniku przedmiotowych działań wszystkie zobowiązania związane z Salonami i Serwisem zostaną przeniesione z Wnioskodawcy na spółkę komandytową.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, iż Salony i Serwis wniesione w formie aportu przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej w zamian za udział w zysku tej spółki spełnia warunki uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W związku z powyższym, zgodnie z art. 6 pkt 1 UVAT transakcja polegająca na wniesieniu Salonów i Serwisu do spółki komandytowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 117, poz. 1054) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 5 ust. 2 tej ustawy, czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, ilekroć w jej przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast z treści art. 8 ust. 1 powyższej ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów opodatkowania. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług.

Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te - chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług - nie podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – wskazując, iż jej przepisów nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa – nie zdefiniował co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu tego pojęcia posiłkowo, w ramach wykładni systemowej, stosuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Istotne jest zatem aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak aby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa oraz księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z powyższego wynika, że podstawowym wymogiem uznania, że mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będący spółką jawną prowadzi działalność gospodarczą w trzech podstawowych zakresach:

1.  Sklepy z częściami zamiennymi i akcesoriami do samochodów (sprzedaż detaliczna),
2.  Sprzedaż chemicznych barwników do betonu,
3.  Sprzedaż samochodów w salonach i serwis samochodowy.

Każda z wymienionych powyżej sfer aktywności gospodarczej Wnioskodawcy zorganizowana jest w sposób niezależny od pozostałych. Wnioskodawca planuje dokonać transakcji polegającej na wniesieniu jako wkładu do spółki komandytowej części swojego przedsiębiorstwa związanej ze sprzedażą samochodów i serwisem – dalej Salony i Serwis. Na zespół składników wchodzących w zakres pojęcia „Salony i Serwis" organizacyjnie składają się:

*   Salon samochodowy położony w K.,
*   Salon samochodowy położony w Z. 1,
*   Salon samochodowy położony w T.,
*   Blacharnia położona w K..

W skład infrastruktury Salonów i Serwisu należy zaliczyć:

1.  Wartości niematerialne i prawne,
2.  Środki trwałe,
3.  Wyposażenie,
4.  Magazyny,
5.  Dokumentację księgową,
6.  Umowy,
7.  Pracownicy,
8.  Bazy danych,
9.  Należności i zobowiązania.

Salony i Serwis – stanowią zespół składników materialnych i niematerialnych cechujący się wyodrębnieniem organizacyjnym oraz finansowym, są przeznaczone do realizacji zadań gospodarczych oraz posiadają zdolność do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych.

Powyższe składniki majątkowe i niemajątkowe wchodzące w skład Salonów i Serwisu pozwalają na prowadzenie działalności gospodarczej jako samodzielny podmiot, z uwagi na możliwość samodzielnego handlu towarami (samochody części zamienne i wyposażenie) oraz świadczenia usług serwisowych na rzecz klientów bez potrzeby angażowania pozostałych (innych niż wchodzące w zakres pojęcia Salony i Serwis) składników majątku Wnioskodawcy. Wiedza i doświadczenia pracowników (w tym kadry kierowniczej) pozwalają na prowadzenie skutecznej konkurencji z innymi niezależnymi podmiotami prowadzącymi działalność w podobnym zakresie.

Wnioskodawca również wskazał, iż ewidencje rachunkowe oraz podatkowe prowadzone przez Wnioskodawcę pozwalają na przypisanie Salonom i Serwisowi przychodów, kosztów, należności oraz zobowiązań związanych z prowadzoną przez tą komórkę organizacyjną działalnością.

Jednocześnie dla celów zarządczych są sporządzane sprawozdania w których zestawiane są przychody i koszty poszczególnych komórek organizacyjnych, w tym Salonów i Serwisu. Pozwala to na ustalenie wyniku finansowego uzyskiwanego przez poszczególne komórki organizacyjne z działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w tym m.in. wynik finansowy Salonów i Serwisu.

W związku z zaplanowanymi działaniami mającymi na celu zmianę struktury organizacyjnej planowane jest wniesienie Salonów i Serwisu aportem do spółki komandytowej – jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa – w zamian za prawo do zysku w tejże spółce. Celem tej transakcji jest formalne wydzielenie do innego podmiotu prawa (spółki komandytowej) części prowadzonej działalności w zakresie sprzedaży samochodów i serwisu

Odnosząc powołane wyżej przepisy do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż opisany zespół składników materialnych i niematerialnych wraz ze zobowiązaniami i należnościami, dotyczący działalności Wnioskodawcy, spełnia przesłanki określone w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT co do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Ze względu na powyższe, do opisanego powyżej zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa ma zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Ponieważ zatem zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Salony i Serwis, wnoszony w ramach aportu do spółki komandytowej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, a więc transakcja wniesienia aportem Salonów i Serwisu do spółki komandytowej w zamian za prawo do zysku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, bądź zmiany stanu prawnego.

Na marginesie należy zauważyć, że powołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniano stan faktyczny i stanowisko wnioskodawcy. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa i tut. organ nie jest nimi związany.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.