Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-455/09/RM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-27
Teza: Czy prawidłowym jest zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 55 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. nie obciążanie kosztów działalności gospodarczej wartością składek dotyczącą ubezpieczonych?
Słowa kluczowe: pracownik-były pracownik; płatnik; składki; umowa-umowa zlecenia; zakład-Zakład Ubezpieczeń Społecznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 01 czerwca 2009 r. (data wpływu do tut. Biura – 04 czerwca 2009 r.), uzupełnionym w dniu 03 sierpnia 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej zapłaconych za zleceniobiorców do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zaległych składek na ubezpieczenie społeczne – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 czerwca 2009 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej zapłaconych za zleceniobiorców do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zaległych składek na ubezpieczenie społeczne.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 22 lipca 2009 r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 03 sierpnia 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. W wyniku kontroli przeprowadzonej w I kwartale 2009 przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych obejmującej lata 2002-2006 zakwestionowano większość umów zleceń tj. obciążono je pełną składką FUS. Stan taki zaistniał z powodu mylnej interpretacji art. 8 ust 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Uznano bowiem, że wypłacone zleceniobiorcom wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia powinno być obciążone pełną składką FUS, ponieważ większość zleceniobiorców była zatrudniona na umowę o pracę w Firmie dla której wnioskodawczyni świadczyła usługi. Wynikające z protokołu kontroli zobowiązanie wobec ZUS tj. składka FUS dotycząca ubezpieczonego i płatnika oraz składka na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zostało w całości uregulowane w miesiącu maju bieżącego roku. Składki FUS dotyczące ubezpieczonych zostały zapłacone przez pracodawcę. W związku z tym zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obciążono koszty działalności miesiąca maja 2009 r. kwota składek FUS która dotyczyła płatnika oraz składek na FPiGŚP. Nie uwzględniono natomiast w kosztach składki FUS dotyczące ubezpieczonego na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 55 cytowanej ustawy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 55 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. nie obciążanie kosztów działalności gospodarczej wartością składek dotyczącą ubezpieczonych?

(we wniosku pytanie to oznaczono nr 2)

Zdaniem wnioskodawczyni, zapłacone składki FUS za ubezpieczonych nie mogą stanowić ich przychodu, ponieważ nie zostały byłym zleceniobiorcom ani wypłacone ani postawione do ich dyspozycji, w związku z czym nie mogą stanowić też kosztów uzyskania przychodu z prowadzonej działalności w myśl art. 23 ust. 1 pkt 55 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 55 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18, a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 6ba.

Powołane przepisy wskazują zatem na możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części opłaconej za zleceniobiorców, które w tej mierze uznać należy za element postawionego do dyspozycji zleceniobiorców wynagrodzenia, związanego z uprzednio zawartymi umowami zlecenia.

Jednakże należy zauważyć, iż zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 59 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dodatkowej opłaty wymierzanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.

Przy czym na podstawie art. 23 ust.1 pkt 14 i 18 ww. ustawy kosztem tym nie mogą być również:

*   koszty egzekucyjne związane z niewykonaniem zobowiązań,
*   odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

Dlatego też, dodatkowa opłata, odsetki za zwłokę i koszty egzekucyjne winny być finansowane w całości z własnych środków przez płatnika składek.

W związku z powyższym, o ile wskazane przez wnioskodawczynię kwoty zaległych składek nie zawierają ww. dodatkowych opłat jak również odsetek i kosztów egzekucyjnych, to wnioskodawczyni może do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć zaległe zapłacone za zleceniobiorców składki do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Dodatkowo należy wskazać, iż ww. składki zgodnie z ww. art. 23 ust. 1 pkt 55 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w miesiącu (roku) w którym zostały przekazane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych tj. w miesiącu maju 2009 r.

W świetle powyższego przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawczyni uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.