Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.880.2025.4.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT, w
związku ze sprzedażą udziału w działkach wydzielonych z
działki X.
Słowa kluczowe: dzierżawa
nieruchomości-nieruchomość rolna
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w
    zakresie nieuznania Pana za podatnika podatku VAT, w związku ze sprzedażą udziału w
    działkach wydzielonych z działki X.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 października 2025 r. (data
    wpływu 24 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na dzień złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca (dalej zwany także Wnioskodawcą)
    jest osobą prowadzącą jednoosobową działalność, której przedmiotem są:
    .... i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim z B i pozostaje w ustroju ustawowej
    wspólności małżeńskiej. Wnioskodawca wraz z żoną pozostają współwłaścicielami
    nieruchomości rolnej niezabudowanej, działki ewidencyjnej gruntu X. Na ww. opisaną
    nieruchomość rolną składają się następujące rodzaje gruntu: rola o klasie bonitacyjnej
    oraz pastwisko o klasie bonitacyjnej (dalej: Nieruchomość).
    Nieruchomość ta została nabyta przez Wnioskodawcę oraz jego małżonkę w dniu 28
    listopada 2007 roku na podstawie umowy sprzedaży Repertorium. Do Nieruchomości nie
    są doprowadzone przyłącza mediów takich jak woda, prąd, gaz i kanalizacja.
    Nieruchomość na dzień składania niniejszego wniosku nie jest objęta decyzją o warunkach
    zabudowy czy pozwoleniem na budowę.
    Od momentu nabycia, na opisanej nieruchomości Wnioskodawca wraz z małżonką nie
    prowadzili uprawy rolnej. W dniu 23 sierpnia 2016 roku została zawarta umowa dzierżawy
    z właścicielem sąsiadujących gruntów rolnych - A, na podstawie której to umowy
    Nieruchomość została oddana mu do używania i pobierania z niej pożytków z tytuły
    uprawy roślin.
    Następnie w dniu 23 kwietnia 2023 roku pomiędzy Wnioskodawcą i jego małżonką a
    spółką Sp. z o.o. z została podpisana przedwstępna umowa dzierżawy Nieruchomości.
    Warunkiem zawarcia właściwej umowy dzierżawy jest uzyskanie przez spółkę Sp. z o.o w
    pozwoleń od właściwych organów administracji państwowej m.in. decyzji środowiskowej
    czy otrzymanie warunków zabudowy. W przypadku ziszczenia się ww. warunków umowa
    dzierżawy zawarta z A zostanie rozwiązana.
    Matka żony Wnioskodawcy - jest ciężko chora, stwierdzono u niej bowiem ciężką
    niedokrwistość wymagającą przetoczenia, znajduje się w prywatnej placówce opiekuńczej,
    albowiem nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować i wymaga stałej opieki osób
    trzecich. Oczywistym jest, iż utrzymanie osoby w specjalistycznej prywatnej placówce
    wiąże się z koniecznością ponoszenia miesięcznych kosztów utrzymania. W związku z
    powyższym, Wnioskodawca wraz z małżonką planują dokonać sprzedaży Nieruchomości,
    a środki w ten sposób pozyskane przeznaczyć na utrzymanie chorej matki.
    Wnioskodawca wraz z małżonką nie podejmowali żadnych aktywnych działań w związku z
    posiadanym prawem własności Nieruchomości, w tym:
      1) nie wykorzystywali Nieruchomości na cele prowadzonej przez siebie działalności
        gospodarczej
      2) nie podejmowali żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnienia posiadanej
        Nieruchomości, w tym jej uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne, gazowe,
        energetyczne czy budowy dróg;

      3) nie podejmowali żadnych działań marketingowych lub reklamowych w celu
        sprzedaży Nieruchomości;
      4) nie udzielali żadnych pełnomocnictw związanych z Nieruchomością osobom trzecim,
        pośrednikom sprzedaży, brokerom, itp.
    W celu podniesienia atrakcyjności Nieruchomości oraz ceny sprzedaży, Wnioskodawca
    wraz ze swoją małżonką planuje dokonać podziału gruntu rolnego (Nieruchomości) i
    wyodrębnić 16 (słownie: szesnaście) osobnych parceli z własnymi numerami
    ewidencyjnymi. Na moment sprzedaży Nieruchomości po dokonanym podziale działek,
    status podatkowy w podatku od towarów i usług Wnioskodawcy nie ulegnie zmianie.
    W uzupełnieniu wniosku na poszczególne pytania, wskazał Pan odpowiednio:
    1) Czy w związku z zakupem działki X otrzymał Pan fakturę z wykazaną kwotą podatku
      VAT?
      Odpowiedź:
      Wnioskodawca nie otrzymał faktury VAT z wykazaną kwotą podatku w związku z
      zakupem działki X.
    2) Czy dzierżawa zawarta 23 sierpnia 2013 r. na rzecz Pana A była czynnością odpłatną
      czy bezpłatną?
      Odpowiedź:
      Dzierżawa zawarta 23 sierpnia 2013 roku na rzecz Pana A była czynnością odpłatną.
    3) Czy dzierżawca ponosił/ponosi koszty podatku rolnego w okresie dzierżawy
      przedmiotowej działki?
      Odpowiedź:
      Dzierżawca nie ponosił i nie ponosi kosztów podatku rolnego w okresie dzierżawy
      działki.
    4) Kto był stroną umowy dzierżawy ww. działki – Pan i Pana żona, tylko Pan lub tylko
      Pana żona?
      Odpowiedź:
      Stroną umowy dzierżawy pierwotnie był Wnioskodawca oraz jego żona a następnie
      tylko żona Wnioskodawcy.
    5) Czy wystąpił podatek należny z tytułu umowy dzierżawy? Jeśli tak, to kto rozliczał
      podatek należny z tytułu dzierżawy przedmiotowej działki, tj. Pan czy Pana żona?
      Odpowiedź:
      Z tytułu umowy dzierżawy wystąpił podatek należny. Podatek rozliczała żona
      Wnioskodawcy.
    6) Gdy podatek należny z tytułu dzierżawy przedmiotowej nieruchomości nie był
      rozliczany, proszę wskazać, z jakiego powodu ten podatek nie był rozliczany?
      Odpowiedź:
      Nie dotyczy, w związku z odpowiedzą jak w ust. I pkt 5) powyżej.
    7) Czy czynsz z tytułu dzierżawy przedmiotowej działki był dokumentowany fakturami
      VAT? Jeśli tak, to kto wystawiał faktury?
      Odpowiedź:
      Czynsz z tytułu dzierżawy nie był dokumentowany fakturami VAT.
    8) Czy dzierżawa nieruchomości na rzecz Sp. z o.o. będzie czynnością odpłatną czy
      bezpłatną?

      Odpowiedź:
      Dzierżawa na rzecz Sp. z o.o. będzie czynnością odpłatną.
    9) Kto będzie stroną umowy dzierżawy ww. działki na rzecz Sp. z o.o. – Pan i Pana
      żona, tylko Pan lub tylko Pana żona?
      Odpowiedź:
      Stroną umowy dzierżawy działki na rzecz Sp. z o.o. będzie żona Wnioskodawcy.
    10) Czy wystąpi podatek należny z tytułu umowy dzierżawy na rzecz Sp. z o.o.? Jeśli
      tak, to kto będzie rozliczał podatek należny z tytułu dzierżawy przedmiotowej
      działki, tj. Pan czy Pana żona?
      Odpowiedź:
      Z tytułu umowy dzierżawy na rzecz Sp. z o.o. wystąpi podatek należny. Rozliczać go
      będzie żona Wnioskodawcy.
    11) Czy czynsz z tytułu dzierżawy przedmiotowej działki na rzecz Sp. z o.o. będzie
      dokumentowany fakturami VAT? Jeśli tak, to kto będzie wystawiał faktury?
      Odpowiedź:
      Czynsz dzierżawy działki na rzecz Sp. z o.o. nie będzie dokumentowany fakturami VAT.
    12) Czy zamierza Pan zawrzeć przedwstępną umowę w związku ze sprzedażą działek?
      Jeśli tak proszę wskazać:
        a) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej
          zawartej/która będzie zawarta z przyszłym nabywcą ciążą/będą ciążyły na
          Kupującym, a jakie na Panu?
        b) czy w umowie przedwstępnej sprzedaży zostały/zostaną ustalone warunki,
          które będą musiały być spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy
          sprzedaży, przenoszącej własność działki/działek będących przedmiotem
          sprzedaży na nabywcę? Jeśli tak, to jakie?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę przedwstępną umowy w związku ze sprzedażą
    działki. Obowiązkiem kupującego będzie wpłacenie zadatku. Uprawnieniem kupującego
    będzie natomiast prawo odstąpienia od umowy. Do obowiązków sprzedającego będzie
    należeć dostarczenie dokumentów dotyczących działki oraz zwrot dwukrotności zadatku,
    gdyby umowa przyrzeczona nie doszła do skutku z jego winy. W umowie przedwstępnej
    zostaną uzgodnione warunki zawarcia umowy przyrzeczonej. Uprawnieniem
    sprzedającego będzie zatrzymanie całego zadatku w przypadku gdy nie dojdzie do
    zawarcia umowy przyrzeczonej z przyczyn leżących po stronie kupującego.
    13) Czy przed dokonaniem sprzedaży działek udzieli Pan przyszłemu nabywcy
        pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu występowania w Pana imieniu w
        sprawach dotyczących ww. działek? Jeżeli tak, to należy wskazać:
        a) do uzyskania jakich konkretnie decyzji i pozwoleń udzieli Pan pełnomocnictwa
        nabywcy do występowania w Pana imieniu?
        b) jakich czynności dokona nabywca do momentu sprzedaży przez Pana działek
        w związku z udzielonym pełnomocnictwem?
    Odpowiedź:
    W związku z sprzedażą nieruchomości, przed dokonaniem tej czynności Wnioskodawca
    nie udzieli nabywcy pełnomocnictwa.

    14) Czy w odniesieniu do 16 działek wydzielonych z Nieruchomości, do momentu ich
        sprzedaży będzie Pan ponosił jakiekolwiek nakłady w celu ich uatrakcyjnienia
        (np.: uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
        gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie
        przyłączy; ogrodzenie; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź
        atrakcyjności działki)? Jeśli tak, to prosimy wskazać jakie to będą nakłady?
    Odpowiedź:
    Na dzień sporządzenia niniejszego pisma Wnioskodawca nie planuje ponoszenia
    jakiekolwiek nakładu w celu uatrakcyjnienia nieruchomości.
    15) Czy dokonywał Pan już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to należy
        podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:
      a) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Pana?
      b) w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia w
        ich posiadanie do chwili sprzedaży?
      c) kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
      d) ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych,
        jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
      e) czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzał Pan podatek VAT, składał deklaracje VAT-
        7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
      f) na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości.
    16) Czy posiada Pan inne działki, które w przyszłości zamierza Pan sprzedać?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca posiada inne działki, które w przyszłości zamierza sprzedać.
    17) Kiedy (w jakim roku podatkowym) zamierza Pan zbyć działki wskazane we wniosku?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawca na dzień sporządzenia niniejszego pisma nie wie, w jakim roku
    podatkowym sprzeda działki.

## Pytanie

Czy sprzedaż wydzielonych z Nieruchomości działek gruntu podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6) ustawy o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Towarem jest także udział w prawie własności Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem
    w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s
    1, z późn. zm.), zwanej dalej "Dyrektywą 2006/112/WE", państwa członkowskie mogą
    uznać za rzeczy
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości.
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego)
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6) ustawy o podatku od
    towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zbycie nieruchomości
    gruntowej traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług., opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy
    o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dodatkowo należy
    wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i
    niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem
    gospodarczym.
    Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem "handel" należy rozumieć dokonywany w
    sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana
    czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy,
    pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle
    cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za
    podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również czy podmiot dokonujący
    sprzedaży gruntu podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania

    w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że
    jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej
    rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania
    marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą
    wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w
    konsekwencji zorganizowaną.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r.
    TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Z tezy ww. orzeczenia wynika m.in., że
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobistych.
    Zatem, jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży
    nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie
    aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji powyższego, dostawę
    gruntu należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy
    w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie działki nie stanowi
    działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w
    której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości, tzn. wydzielonych z Nieruchomości
    działek gruntu, stanowi sprzedaż majątku osobistego niepodlegającego podatkowi od
    towarów i usług. Ponadto, gdyby przyjąć, że powyższa sprzedaż jest objęta podatkiem
    VAT, to sprzedaż nieruchomości niezabudowanej korzysta ze zwolnienia na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9) ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Jak wskazano w stanie faktycznym Wnioskodawca nabył wraz z małżonką
    Nieruchomość w roku 2007. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w celu

    podniesienia wartości, ani sprzedaży przedmiotowych Nieruchomości. Jedyną aktywnością
    dotyczącą Nieruchomości byłoby wydzielenie 16 działek z Nieruchomości. Wnioskodawca
    nie podejmował również żadnych działań o charakterze ogłoszeniowym, a tym bardziej
    marketingowym, w celu sprzedaży Nieruchomości.
    Organ podatkowy w tożsamym problemie odwołuje się do orzecznictwa na szczeblu
    europejskim - orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września
    2011 r., w sprawach C-180/10 i C-181/10.1 tak, z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE. który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych. Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek
    istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podjął aktywne działania
    w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też

    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Mając na uwadze wszystkie
    przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży
    wydzielonych z Nieruchomości działek gruntu, nie będzie działał w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług, a dokonywana transakcja nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od
    towarów i usług nie uległo zmianie w związku z uzupełnieniem wniosku o wskazane ww.
    okoliczności zawarte w części I wezwania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2

    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą VAT”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie udziału w towarze (np.
    współwłasności nieruchomości gruntowej) również stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Zatem na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi
    być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s.
    1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.

      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 ww. Dyrektywy:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub

    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działki podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011
    r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu podkreślenia wymaga, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem
    sięgnąć do wykładni wynikającej z orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen
    V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę,
    będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości czy jej części w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie
    podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż udziału w działkach wydzielonych z
    działki X podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy

    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W świetle powyższego, aby wyjaśnić Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności
    ustalić, czy w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie działał Pan w charakterze
    podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z małżonką pozostaje Pan współwłaścicielem
    nieruchomości rolnej niezabudowanej, działki ewidencyjnej gruntu X. Nieruchomość ta
    została nabyta przez Pana oraz Pana małżonkę w dniu 28 listopada 2007 roku na
    podstawie umowy sprzedaży. Od momentu nabycia, na opisanej nieruchomości nie
    prowadził Pan uprawy rolnej. W dniu 23 sierpnia 2016 roku została zawarta umowa
    dzierżawy z właścicielem sąsiadujących gruntów rolnych - A, na podstawie której to
    umowy Nieruchomość została oddana mu do używania i pobierania z niej pożytków z
    tytuły uprawy roślin. Następnie w dniu 23 kwietnia 2023 roku pomiędzy Panem i Pana
    małżonką a spółką Sp. z o.o. została podpisana przedwstępna umowa dzierżawy
    Nieruchomości. Przy czym wskazał Pan, że Stroną umowy dzierżawy działki na rzecz Sp. z
    o.o. będzie Pana żona. W przypadku ziszczenia się ww. warunków umowa dzierżawy
    zawarta z A zostanie rozwiązana. Dzierżawa zawarta 23 sierpnia 2013 roku na rzecz Pana
    A była czynnością odpłatną. Stroną umowy dzierżawy pierwotnie był Pan oraz Pana żona a
    następnie tylko Pana żona.
    Zwrócenia uwagi wymaga, że na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą, a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W konsekwencji, dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy
    definicję działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie
    podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko
    czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego
    znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione
    przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po
    kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile
    tylko pobrano za nie wynagrodzenie.
    W tym miejscu należy zauważyć, że orzecznictwo TSUE wskazuje, że odpłatność ma
    miejsce, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub
    świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem
    wzajemnym; dostawcę towarów lub usługodawcę łączy z odbiorcą stosunek prawny, z

    którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość
    wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego) za dokonanie tych czynności; wynagrodzenie
    jest wyrażalne w pieniądzu, co oznacza, że istnieje możliwość określenia ceny wyrażonej
    w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za
    dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Podkreślenia wymaga, że osiąganie zysku w związku z wykonywaniem danej czynności nie
    jest warunkiem niezbędnym dla uznania jej za czynność odpłatną.
    Odnosząc się do przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy zauważyć, że
    dzierżawa działki miała charakter odpłatny.
    W przedmiotowej sprawie, w przypadku udostępniania przedmiotowej działki X miało
    miejsce świadczenie usług za wynagrodzeniem.
    Wobec powyższego, dzierżawa działki X, z podziału której powstaną działki objęte
    zakresem pytania, spowodowała, że straciła ona charakter majątku prywatnego.
    Wykorzystywanie w sposób ciągły dla celów zarobkowych tej działki spowodowało, że była
    ona wykorzystywana w działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego.
    Zatem powyższe wyklucza sprzedaż udziału w działkach powstałych z podziału działki X, w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym, sprzedaż udziału w działkach
    powstałych z podziału działki X będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia
    działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan dla tych czynności będzie
    działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Nie można więc uznać,
    że przedmiotem dostawy będzie Pana składnik majątku prywatnego, a sprzedaż udziału w
    działkach powstałych z podziału działki X będzie stanowiła realizację prawa do
    rozporządzania majątkiem prywatnym.
    W konsekwencji, skoro w tej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania
    Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży udziału w działkach
    powstałych z podziału działki X będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Zatem Pana stanowisko objęte pytaniem dotyczącym podatku od towarów i usług jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja w zakresie objętym podatkiem od towarów i usług dotyczy tylko
    sprawy będącej przedmiotem Pana pytania. Inne kwestie przedstawione we własnym
    stanowisku, w szczególności stwierdzenie, że sprzedaż nieruchomości niezabudowanej
    korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9) ustawy o podatku od towarów i
    usług, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być rozpatrzone.
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie skutków podatkowych względem Pana,
    natomiast nie wywiera skutku prawnego dla Pana żony.
    Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i
    usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. Niniejszą interpretację wydano w szczególności w
    oparciu o informację, że był Pan stroną umowy dzierżawy zawartej 23 sierpnia 2013 roku
    na rzecz A oraz że dzierżawa ta była czynnością odpłatną. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.