Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.912.2018.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-08
Teza: zastosowanie przy sprzedaży samochodu osobowego procedury VAT- marża
Słowa kluczowe: faktura; samochód; towar-towar używany; VAT marża
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2018 r. (data wpływu 13 grudnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 stycznia 2019 r. (data wpływu 29 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania przy sprzedaży samochodu procedury VAT-marża - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania przy sprzedaży samochodu procedury VAT-marża.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 stycznia 2019 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Dnia 05 lutego 2016 roku została zawarta Umowa Leasingu „Leasing VAT marża” z Finansującym … na użytkowanie samochodu osobowego na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód został zakupiony na podstawie Faktury VAT-marża. Umowa leasingowa wykorzystywała w tym przypadku zakwalifikowanie umowy leasingu finansowego z punktu widzenia podatku VAT, jako dostawy towaru a nie usługi. Dzięki temu podatek VAT nie był naliczany od ceny pojazdu a tylko od marży sprzedającego. Czynsz leasingowy składał się z części odsetkowej i kapitałowej. Część odsetkowa była kosztem uzyskania przychodu, część kapitałowa - nie.

Korzystającemu przysługiwało na mocy przepisów i treści umowy prawo amortyzowania przedmiotu leasingu (mimo, że właścicielem pozostawała do końca umowy firma leasingowa). Po podpisaniu i uruchomieniu umowy, Korzystający (Wnioskodawca) otrzymał fakturę VAT-marża opiewającą na sumę opłat całej umowy leasingowej. Na tej podstawie samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i wykorzystywany był do czynności opodatkowanych. Podstawą amortyzacji była cena nabycia przedmiotu umowy leasingowej. Czynsze płatne były zgodnie z ustalonym harmonogramem płatności, zgodnie z otrzymywanymi notami obciążeniowymi, które nie zawierały wyszczególnionego podatku VAT (co za tym nie było możliwości odliczenia VAT naliczonego). Po zakończeniu Umowy Leasingu, Finansujący … wystawił Korzystającemu (Wnioskodawcy) „Fakturę Korygującą Procedura Marży - towary używane”, która korygowała sumę opłat całej umowy leasingowej. Ze względu na zawarte w Umowie Leasingu zapisy, Korzystający miał prawo pierwokupu przedmiotu leasingu, z którego skorzystał. Dnia 24 sierpnia 2018 roku Wnioskodawca wykupił, na cele prowadzonej działalności gospodarczej, od firmy leasingowej … używany wcześniej na podstawie umowy leasingu samochód osobowy, na podstawie faktury marża (bez możliwości odliczenia podatku VAT). Faktura jednak opiewała na bardzo niską kwotę (zgodnie z zapisami umowy leasingowej), gdzie w rzeczywistości wartość rynkowa wykupionego przedmiotu leasingu była znacznie wyższa. Wnioskodawca tym razem nie wprowadzał samochodu na środki trwałe, gdyż wykupując samochód od firmy leasingowej, zakładał od razu jego sprzedaż. Samochód jednak nadal jest użytkowany w działalności Wnioskodawcy do czynności opodatkowanych.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że samochód, o którym mowa we wniosku, stanowi towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.). Przedmiotowy samochód w chwili sprzedaży będzie się nadawał do dalszego użytku w jego aktualnym stanie. Przedmiotowy samochód został nabyty od podatnika, a dostawa samochodu była opodatkowana zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy. Samochód został nabyty na podstawie FAKTURA PROCEDURA MARŻY.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca chcąc odsprzedać samochód używany, wcześniej używany jako środek trwały na podstawie umowy leasingu VAT-marża, wykupiony na własność po zakończeniu umowy leasingu, może skorzystać ze szczególnej procedury VAT-marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż samochodu osobowego, kupionego na podstawie faktury marża (bez możliwości odliczenia podatku VAT), powinna być opodatkowana na zasadzie marży. Przy nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem na podstawie faktury marża, którego pierwotna cena nabycia przez firmę leasingową była wyższa od prognozowanej ceny sprzedaży, a zawarta umowa leasingu była tylko formą finansowania zakupu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury opodatkowania w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy – w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 (art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy).

Natomiast, przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Należy zaznaczyć, że opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i ust. 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Przy czym, dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży nie mniej ważne jest – oprócz rodzaju towaru, który może zostać objęty tą procedurą – także to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy.

Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar pozbawiony był prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu. Ponadto, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar został jednak nabyty w celu odsprzedaży (także w sytuacji, gdy samochód ten przed odsprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł Umowę Leasingu „Leasing VAT marża” z Finansującym na użytkowanie samochodu osobowego na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Korzystającemu przysługiwało na mocy przepisów i treści umowy prawo amortyzowania przedmiotu leasingu. Po podpisaniu i uruchomieniu umowy, Wnioskodawca otrzymał fakturę VAT-marża opiewającą na sumę opłat całej umowy leasingowej. Na tej podstawie samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i wykorzystywany był do czynności opodatkowanych. Po zakończeniu Umowy Leasingu Finansujący wystawił Wnioskodawcy „Fakturę Korygującą Procedura Marży - towary używane”. Wnioskodawca wykupił, na cele prowadzonej działalności gospodarczej, od firmy leasingowej używany wcześniej na podstawie umowy leasingu samochód osobowy, na podstawie faktury. Wnioskodawca wykupując samochód od firmy leasingowej zakładał od razu jego sprzedaż. Samochód nadal jest użytkowany w działalności Wnioskodawcy do czynności opodatkowanych. Samochód stanowi towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług. W chwili sprzedaży będzie się nadawał do dalszego użytku w jego aktualnym stanie. Przedmiotowy samochód został nabyty od podatnika, a dostawa samochodu była opodatkowana zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii możliwości zastosowania przy sprzedaży samochodu procedury VAT-marża.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie miał prawo przy sprzedaży przedmiotowego samochodu do zastosowania szczególnej procedury VAT-marża. Spełnione zostały bowiem przesłanki pozwalające na jej zastosowanie, gdyż samochód będący przedmiotem wniosku spełnia definicję towaru używanego w myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, transakcja nabycia pojazdu została udokumentowana fakturą VAT-marża, a Wnioskodawca nabył przedmiotowy samochód z zamiarem dalszej jego odsprzedaży.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.