Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.168.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi jako rodzic samotnie
wychowujący dziecko.
Słowa kluczowe: małoletni
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 kwietnia 2025 r. (wpływ). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pana wniosek o interpretację indywidualną dotyczy możliwości rozliczenia się jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko.
    Jest Pan ojcem urodzonego 24 sierpnia 2013 r. syna, A. A. To Pana jedyne dziecko,
    zamieszkuje Pan wraz z synem w A.
    13 kwietnia 2021 r. przed Sądem Okręgowym w A zapadł wyrok rozwodowy, zgodnie z
    którym małżeństwo rozwiązano z wyłącznej winy matki dziecka, jednocześnie ustalając
    miejsce zamieszkania syna każdorazowo z Panem. Władza rodzicielska powierzona została
    Panu oraz żonie. Żona zobowiązana została również do alimentów na rzecz syna w kwocie
    500 zł/m-c, jak też podjęcia się (...).
    Wyrok ustalił również sposób kontaktów matki z dzieckiem, w następujący sposób
    poprzez spotkania osobiste:
    a) w czasie roku szkolnego w każdy pierwszy i trzeci weekend miesiąca od piątku po
      odebraniu syna po zajęciach z placówki oświatowej, do której uczęszcza lub z miejsca
      jego zamieszkania od godziny 16.00 do niedzieli godziny 18.00,
    b) w święta Bożego Narodzenia w latach nieparzystych od godziny 10.00 w Wigilię do
      godziny 16.00 drugiego dnia świąt,
    c) w święta Wielkanocne w latach parzystych od godziny 10.00 w Sobotę Wielkanocną do
      Poniedziałku Wielkanocnego godziny 18.00,
    d) w okresie ferii zimowych przez jeden tydzień od poniedziałku od godziny 10.00 do
      niedzieli do godziny 18.00, przy czym strony zobowiązane są ustalić między sobą do
      końca listopada każdego roku poprzedzającego okres ferii, który dokładnie będzie to
      tydzień, zaś w braku powyższego porozumienia będzie to drugi tydzień ferii zimowych,
    e) w okresie wakacji letnich przez dwa tygodnie w lipcu oraz dwa tygodnie w sierpniu od
      godziny 10.00 w poniedziałek pierwszego dnia kontaktu do godziny 18.00 w niedzielę
      ostatniego dnia kontaktu, przy czym strony zobowiązane są ustalić między sobą do
      końca maja każdego roku które dokładnie będą to tygodnie, zaś w braku powyższego
      porozumienia będą to: pierwsze dwa tygodnie lipca i pierwsze dwa tygodnie sierpnia;
    f) przy czym powódkę zobowiązuje się do odbierania syna z miejsca jego zamieszkania
      poza sytuacją kiedy obiera dziecko z placówki oświatowej i odprowadzania syna do
      miejsca jego zamieszkania po zakończonym kontakcie.
    Wyrok został zaskarżony przez matkę dziecka. (...) 2022 r. Sąd Apelacyjny w (...) oddalił
    apelację powódki, tym samym wyrok rozwodowy uprawomocnił się w całości.
    1 czerwca 2022 r. zapadł wyrok Sądu Rejonowego w A, który ustanowił z dniem 31
    sierpnia 2019 r. rozdzielność majątkową pomiędzy Panem, a Pana żoną. Wyrok ten nie
    został zaskarżony przez żadną ze stron, w związku z czym uprawomocnił się.
    Od zapadnięcia wyroku rozwodowego, kontakty syna z matką odbywają się zgodnie z
    postanowieniem sądowym. Powódka zrealizowała zobowiązanie w zakresie (...), co jednak
    nie wpłynęło zarówno na relację pomiędzy Panem i nią jak też jej relację z synem. W
    trakcie postępowania sądowego przed Sądem Okręgowym w A przeprowadzono dowód
    (...).
    Matka dziecka została określona jako (...).

    Od momentu ogłoszenia wyroku przez sąd I instancji i udzielenia Panu zabezpieczenia na
    pozostały czas trwania sprawy, syn zamieszkuje z Panem. Z synem zamieszkuje Pan razem
    we dwójkę. Nie wszedł Pan w kolejny związek małżeński.
    Kontakty jakie syn utrzymuje z matką odbywają się na zasadach określonych przez sąd.
    Pomimo, że syn niechętnie zostaje u matki na weekendy, przejmuje się spędzaniem z nią
    dłuższych okresów w ferie i wakacje, dba Pan o to, aby postanowienia wyroku sądowego
    były realizowane. Matka dziecka nie odwiedza syna w Pana i syna mieszkaniu, nie
    wykazuje szczególnej inicjatywy (czy poprzez wszczęcie sprawy w sądzie rodzinnym, czy
    też wniesienie o mediację) co do zmiany sposobu i wymiaru kontaktów z synem.
    Oprócz zasądzonych alimentów, nie wspiera Pana finansowo, czy też materialnie w
    zapewnieniu codziennej opieki nad dzieckiem. Kontakty Pana i byłej żony są sporadyczne,
    sprowadzają się właściwie do wymiany SMS-ów w sprawach technicznych związanych, np.
    z przekazaniem dziecka. Praktycznie nie rozmawiają o sprawach A. A, ich relacje – Pana
    zdaniem z uwagi na podejście matki A. A, co zapewne wynika z jej opisanego (...). Syn
    identyfikuje się z Panem, mają ciągle bliską i serdeczną relację, stabilną i zbudowaną na
    zaufaniu. Matkę postrzega jako osobę nie rozumiejącą go, nie potrafiącą nawiązać z nim
    głębszej relacji. Podczas pobytu u matki – jak wynika z jego wypowiedzi – nudzi się,
    zajmuje swoimi sprawami. To w Panu szuka wsparcia, porady, pocieszenia, nie inicjuje
    kontaktu z matką. Zawstydza go i krępuje stosunek mamy do Pana. Do chwili obecnej Pan
    angażuje się w sprawy syna, zawozi go na treningi piłki ręcznej i do szkoły, spędza z nim
    czas. Zna Pan sprawy i problemy Pana syna, jest wobec Pana otwarty i obdarza
    zaufaniem. Jednocześnie możliwie dba Pan o utrzymywanie przez syna kontaktów z
    matką, w sposób realizujący postanowienia sądowe. Z uwagi na to, że w miejscu
    zamieszkania nie ma Pan żadnej rodziny (rodzice w wieku senioralnym zamieszkują około
    60 km stąd), może Pan liczyć praktycznie wyłącznie na siebie. Rodzina byłej żony nie
    utrzymuje z Panem i synem kontaktu. A. A w tym roku ukończy 12 lat, jest coraz bardziej
    samodzielny, uczy się bardzo dobrze jednak wymaga Pana uwagi i zaangażowania ze
    względu na to, że to Pana postrzega jako osobę bliską. A. A jest Pana jedynym dzieckiem.
    Pod względem materialnym ponosi Pan w głównej mierze koszty utrzymania syna, co
    biorąc pod uwagę niewiele czasu jaki spędza w miejscu zamieszkania matki, jest zupełnie
    nieporównywalne. Opłaca Pan obozy sportowe, półkolonie, klub piłki ręcznej, na zajęcia
    do którego uczestniczy, koszty jego telefonu, kieszonkowe – głównie na rachunek jaki
    założył Pan synowi, aby bezpieczniej korzystał z karty bankowej, radę rodziców,
    wyżywienie w szkole, składki, prezenty dla innych dzieci, gdy idzie na urodziny do kolegów.
    Kupuje Pan mu ubrania, zapewnia wyżywienie, leki w razie potrzeby. Na bieżąco śledzi
    Pan postępy w nauce syna poprzez aplikację (...), uczestniczy we wszystkich
    wywiadówkach, był Pan i jest w kontakcie z wychowawcami A. A.
    Otrzymuje Pan środki z programu 800+. Od 2011 r. pełni Pan służbę jako (...). Z uwagi na
    sytuację rodzinną i konieczność opieki nad synem, nie podejmuje Pan innej aktywności
    zawodowej, nie ma innych dochodów, nie prowadzi działalności gospodarczej i nie
    podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
    podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego
    i przemysłów komplementarnych.
    Biorąc pod uwagę powyższe, uważa Pan, że Pana stopień i czas zaangażowania w
    czynności wychowawcze nad synem jest nieporównywalnie wyższy niż matki A. A,
    jednocześnie wskazane (...) jej dotyczące, które znajdują odzwierciedlenie w wyroku
    rozwodowym powodują, że w przewidywalnej przyszłości nie zamierza Pan poszerzać
    kontaktów syna z matką, co zresztą wynika z braku chęci A. A. Kontakty syna z matką
    postrzega Pan nie jako równoległe wychowywanie, ale właściwie tylko wizyty. A. A
    postrzega Pana i jego miejsce zamieszkania jako swój dom i centrum swojego życia.
    Podczas zamieszkiwania z A. A jego matka nie jest częścią Pana i jego życia, nie wspiera
    Pana, podejmuje Pan codzienne decyzje związane z synem.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    W latach 2022-2024 i następnych podlegał i będzie Pan podlegał na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, uzyskiwał i
    będzie uzyskiwał dochody opodatkowane według skali podatkowej.
    Wyrok rozwodowy, który zapadł przed Sądem Okręgowym w A 13 kwietnia 2021 r.
    uprawomocnił się 11 stycznia 2022 r. i od tego dnia Pana stan cywilny to – rozwiedziony.
    Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna nad dzieckiem w związku z
    przedstawieniem Sądowi porozumienia rodziców zwierającego zasady sprawowania
    pieczy naprzemiennej, tj. dotyczącego sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej (i
    kontaktów z dzieckiem) po rozwodzie oraz zgodności tego porozumienia z dobrem
    dziecka, uwarunkowanej istnieniem pozytywnej prognozy, iż oboje rodzice będą
    współdziałać w sprawach dziecka.
    Syn zamieszkuje wyłącznie z Panem, a kontakty z matką ograniczają się do zasądzonych w
    wyroku rozwodowym. Ponadto, przeprowadzony dowód w trakcie postępowania
    rozwodowego w postaci (...).
    Świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) na dziecko nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust.
    2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom.
    W latach 2022-2024 i następnych w stosunku do Pana i Pana dziecka nie miały i nie będą
    miały zastosowania:
    a) przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów
      specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym
      podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w
      zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    b) z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych
    Pytania
    1) Czy spełnia Pan warunki rozliczenia – zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy biorąc pod uwagę przedstawiony stan, rozliczając PIT za rok 2024, może Pan
      skorzystać z ulgi jako rodzic samotnie wychowujący dziecko?
    3) Czy przy utrzymaniu stanu wskazanego powyżej, może Pan dokonywać rozliczeń
      również w kolejnych latach?
    4) Czy właściwe będzie złożenie korekty zeznań za uprzednie lata (2023, 2022) z
      zastosowaniem tego preferencyjnego sposobu rozliczania?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, spełnia Pan warunki do rozliczenia zgodnie z art. 6 pkt. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozliczając PIT za rok 2024 może Pan
    skorzystać z ulgi jako rodzic samotnie wychowujący dziecko. Przy utrzymaniu stanu
    wskazanego powyżej, może Pan dokonywać rozliczeń również w kolejnych latach.
    Właściwe będzie złożenie korekty zeznań za uprzednie lata (2023, 2022) z zastosowaniem
    tego preferencyjnego sposobu rozliczania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
        - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e omawianej ustawy, stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
        - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r.
        poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
        podatkowego.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
      którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art.
      5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    W świetle art. 6 ust. 8 ww. ustawy:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby,
    którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno
    do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa,
    wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie
    wychowywać dzieci samotnie.
    Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić
    do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na
    stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w
    pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego
    rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt
    materialny ale także rozwój emocjonalny dziecka.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców
    był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko
    zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi

    rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie,
    status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje
    wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający
    jego prawidłowy rozwój.
    Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie
    traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych
    kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.
    Dodatkowo podkreślenia wymaga, że dla preferencyjnego opodatkowania dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. istotne znaczenie ma regulacja zawarta w
    treści art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika,
    że nie ma ono zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod
    opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone
    świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci.
    Zatem od 2022 r. osoba, która wspólnie z drugim rodzicem wychowuje co najmniej jedno
    dziecko, co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami
    związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w
    danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa nie może skorzystać z
    rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
    Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne
    posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem)
    przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie
    trwał przez cały rok.
    Odnosząc przedstawione uregulowania prawne na grunt niniejszej sprawy stwierdzić
    należy, że spełniła Pan warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan w szczególności, że wyrok rozwodowy, który zapadł przed
    Sądem Okręgowym w A 13 kwietnia 2021 r. uprawomocnił się 11 stycznia 2022 r. i od tego
    dnia Pana jest Pan rozwodnikiem. Ponadto, jest Pan ojcem urodzonego 24 sierpnia 2013 r.
    syna, z którym zamieszkuje w A. To Pana jedyne dziecko. Zgodnie z wyrokiem
    rozwodowym, małżeństwo rozwiązano z wyłącznej winy matki dziecka, jednocześnie
    ustalając miejsce zamieszkania syna każdorazowo z Panem. Władza rodzicielska
    powierzona została obojgu rodzicom i uregulowano kontakty matki z dzieckiem poprzez
    spotkania osobiste. Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna nad dzieckiem.
    Świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) na dziecko nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust.
    2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom. Pan
    otrzymuje środki z programu 800+. Zgodnie z wyrokiem żona zobowiązana została
    również do alimentów na rzecz syna, jak też podjęcia się (...). Od zapadnięcia wyroku
    rozwodowego, kontakty syna z matką odbywają się zgodnie z postanowieniem sądowym.
    Powódka zrealizowała zobowiązanie w zakresie (...), co jednak nie wpłynęło zarówno na
    relację pomiędzy Panem i nią jak też jej relację z synem. Pomimo, że syn niechętnie
    zostaje u matki na weekendy, przejmuje się spędzaniem z nią dłuższych okresów w ferie i
    wakacje, dba Pan o to, aby postanowienia wyroku sądowego były realizowane. Matka
    dziecka nie odwiedza syna w Pana i syna mieszkaniu, nie wykazuje szczególnej inicjatywy
    (czy poprzez wszczęcie sprawy w sądzie rodzinnym, czy też wniesienie o mediację) co do
    zmiany sposobu i wymiaru kontaktów z synem. Syn identyfikuje się z Panem, mają ciągle
    bliską i serdeczną relację, stabilną i zbudowaną na zaufaniu. Matkę postrzega jako osobę
    nie rozumiejącą go, nie potrafiącą nawiązać z nim głębszej relacji. Podczas pobytu u matki
    – jak wynika z jego wypowiedzi – nudzi się, zajmuje swoimi sprawami. To w Panu szuka
    wsparcia, porady, pocieszenia, nie inicjuje kontaktu z matką. Do chwili obecnej Pan
    angażuje się w sprawy syna, zawozi go na treningi piłki ręcznej i do szkoły, spędza z nim

    czas. Zna Pan sprawy i problemy Pana syna, jest wobec Pana otwarty i obdarza zaufaniem.
    W stosunku do Pana i Pana dziecka nie miały i nie będą miały zastosowania przepisy art.
    30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów
    dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym
    przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia
    do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
    zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, przepisy z
    ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i
    przemysłów komplementarnych.
    W konsekwencji, ma Pan prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia za rok 2024,
    jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust.
    4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uprawnienie do omawianego preferencyjnego rozliczania się będzie Panu przysługiwać
    także za lata kolejne, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy
    prawa podatkowego w tym zakresie.
    Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczących możliwości złożenia korekty
    zeznania podatkowego za rok 2022 i 2023 wyjaśniam, że z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) wynika, że:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Natomiast stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu
    formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio
    złożonej deklaracji.
    Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa).
    Uwzględniając powyższe, może Pan złożyć korektę zeznania podatkowego za rok 2022 i
    2023 w celu skorzystania z preferencyjnej formy rozliczenia przeznaczonej dla osoby
    samotnie wychowującej dziecko.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.