Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-428/13-8/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-02-19
Teza: Zryczałtowany podatek dochodowy od osób duchownych – odliczenie składki zdrowotnej opłaconej przez Zakon
Słowa kluczowe: duchowni; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, mając na uwadze postanowienie ostateczne z dnia 3 grudnia 2013 r., Nr IPTPB1/415Z-20/13-2/MD uchylające w całości postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 2 października 2013 r., Nr IPTPB1/415-428/13-4/MD i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2013 r. (data wpływu 1 lipca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 września 2013 r. (data wpływu 18 września 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych w zakresie możliwości odliczenia od podatku składki na ubezpieczenie zdrowotne – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2013 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych w zakresie możliwości odliczenia od podatku składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn zm.), w związku z czym pismem z dnia 11 września 2013 r., Nr IPTPB1/415-428/13-2/MD, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie z dnia 11 września 2013 r. skutecznie doręczono w dniu 16 września 2013 r., następnie w dniu 18 września 2013 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej 17 września 2013 r.).

W dniu 2 października 2013 r. wydano postanowienie Nr IPTPB1/415-428/13-4/MD pozostawiające ww. wniosek bez rozpatrzenia (skuteczne doręczenie 4 października 2013 r.). Na przedmiotowe postanowienie Wnioskodawca w dniu 10 października 2013 r. złożył zażalenie (data nadania w polskiej placówce pocztowej 8 października 2013 r.).

Po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 2 października 2013 r., Nr IPTPB1/415-428/13-4/MD, pozostawiające bez rozpatrzenia przedmiotowy wniosek, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r., Nr IPTPB1/415Z-20/13-2/MD uchylił w całości postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten Organ.

Pismem z dnia 31 grudnia 2013 r., Nr IPTPB1/415-428/13-6/MD wezwano Wnioskodawcę do uiszczenia opłaty od wniosku. Skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 3 stycznia 2014 r. Należną opłatę Wnioskodawca uiścił w dniu 3 stycznia 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, zakonnikiem Zakonu. Dekretem Biskupa została Mu powierzona funkcja Proboszcza Parafii w B. Zgodnie z art. 42 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów osób duchownych, decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. został Wnioskodawcy wymierzony zryczałtowany podatek uzależniony od liczby mieszkańców Parafii. Jednak odmówiono Wnioskodawcy prawa do obniżenia podatku należnego o składkę zdrowotną. Problem polega na tym, że we wszystkich zakonach inaczej funkcjonuje sposób regulowania składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Składki te reguluje w imieniu wszystkich zakonników zakon. Jako dowód zakonnicy otrzymują co miesiąc druk ZUS RMUA. Z uwagi na brak indywidualnych dowodów wpłat urząd skarbowy odmówił Wnioskodawcy prawa do obniżenia podatku dochodowego o uiszczane w Jego imieniu składki zdrowotne. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku dochodowego z innych tytułów, tak więc został pozbawiony możliwości pomniejszenia podatku o uiszczone składki zdrowotne. Prawo przysługuje każdemu podatnikowi, w imieniu którego opłacane są składki zdrowotne, za wyjątkiem członków zakonów.

W piśmie z dnia 16 września 2013 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że jest podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od osób duchownych. Prawa do obniżenia podatku należnego o składkę zdrowotną odmówiono Mu w trakcie przeprowadzonych przez Urząd Skarbowy czynności sprawdzających. W ramach tych czynności zobowiązany został do okazania dokumentów potwierdzających zapłaconą składkę zdrowotną. Ponieważ Wnioskodawca nie dysponuje imiennymi potwierdzeniami zapłaty, a jedynie posiada potwierdzenie, że to Zakon zapłacił składki za poszczególne miesiące, został zobowiązany do złożenia stosownych korekt deklaracji PIT-19A i uregulowania powstałych zaległości. Kwartalnych wpłat zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych Wnioskodawca dokonuje samodzielnie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy faktycznie zakonnik, któremu została powierzona funkcja Proboszcza nie ma prawa do obniżenia zryczałtowanego podatku od osób duchownych o zapłacone przez Zakon w Jego imieniu składki zdrowotne?

Zdaniem Wnioskodawcy, tak jak każdemu podatnikowi, również zakonnikom powinno przysługiwać prawo do obniżenia podatku o zapłacone przez Zakon składki zdrowotne. Zakonnicy nie posiadają własnego, odrębnego majątku, ani stałych dochodów, które pozwalałyby im indywidualnie opłacać składki ZUS. System obrany przez Zakon ułatwia zatem zakonnikom jedynie wywiązywanie się z obowiązku regulowania składek ZUS. To uproszczenie, zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno pozbawiać zakonników prawa, którym dysponuje każdy inny podatnik. Za podatnika zatrudnionego na umowę o pracę czy zlecenie, także na pracodawcy spoczywa obowiązek odprowadzania składek ZUS.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że zakonnikowi, któremu została powierzona funkcja Proboszcza przysługuje prawo do obniżenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób duchownych o zapłacone przez Zakon w Jego imieniu składki zdrowotne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), osoby duchowne, osiągające przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, opłacają od tych przychodów podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, zwany dalej „ryczałtem”.

Ryczałt ten w myśl art. 44 ust. 1 ww. ustawy, ulega obniżeniu o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, opłaconej zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych bezpośrednio przez osobę duchowną w kwartale, za jaki uiszczany jest ryczałt, o ile składka ta nie została odliczona od podatku dochodowego.

W myśl art. 44 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135), o którą zmniejsza się stawkę ryczałtu od przychodów osób duchownych, nie może przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru tej składki, określonej w odrębnych przepisach.

Stosownie do treści ust. 3, wysokość wydatków na cele, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.

Przepisy ust. 1-4 i art. 47 stosuje się do składek, o których mowa w art. 27b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym. Przepis art. 27b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio (art. 44 ust. 5 ww. ustawy).

Wskazać należy, że zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, składka na ubezpieczenie zdrowotne podlega odliczeniu:

1.  od podatku dochodowego od osób fizycznych - na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
2.  od ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, karty podatkowej oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych - na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w art. 44 ust. 2 określa jedynie procentową wartość opłacanej przez osobę duchowną składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się stawkę ryczałtu od przychodów osób duchownych, ustalając ją jako 7,75% wysokości podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne określonej w odrębnych przepisach. Nie wskazując przy tym, czy powyższa podstawa ma odpowiadać kwocie minimalnego wynagrodzenia, czy też może to być kwota wyższa niż minimalne wynagrodzenie.

Aby podatnik mógł dokonać obniżenia podatku o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, istotnym jest spełnienie dwóch warunków:

*   składka powinna być opłacana zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, oraz

*   powinna być opłacona bezpośrednio przez osobę duchowną w kwartale, za jaki uiszczany jest ryczałt, o ile składka nie została odliczona od podatku dochodowego.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od osób duchownych, zakonnikiem Zakonu Św. Kamila. Dekretem Biskupa została Mu powierzona funkcja Proboszcza Parafii w B. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wymierzył Wnioskodawcy zryczałtowany podatek uzależniony od liczby mieszkańców Parafii. Wnioskodawcy odmówiono jednak prawa do obniżenia podatku należnego o składkę zdrowotną, ponieważ nie posiadał indywidualnych dowodów wpłat składek zdrowotnych. Wnioskodawca posiada tylko potwierdzenie, że to Zakon zapłacił składki za poszczególne miesiące. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku dochodowego z innych tytułów, tak więc został pozbawiony możliwości pomniejszenia podatku o uiszczone składki zdrowotne.

Jak wynika z wniosku, obowiązek uiszczania składek zdrowotnych przejął Zakon. Warunkiem do skorzystania z obniżenia podatku o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacenie tych składek bezpośrednio przez osobę duchowną. W przedmiotowej sprawie składki na ubezpieczenie zdrowotne nie są opłacane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, lecz przez Zakon.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca, pomimo tego, że składki w Jego imieniu opłaca Zakon, nie może dokonać obniżenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób duchownych o kwotę składki zdrowotnej, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 44 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ponieważ nie jest bezpośrednim płatnikiem tych składek.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.