Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.430.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: 1. Do kosztów uzyskania przychodów, w części nieobejmującej
wydatków na alkohol, można zaliczyć wydatki na organizację
imprezy jubileuszowej w takiej proporcji, w jakiej będzie
pozostawać liczba uczestników, będących pracownikami
Spółki wraz z osobami towarzyszącymi, do całkowitej liczby
uczestników tego wydarzenia.
2. W przypadku otrzymania od firmy eventowej jednej faktury,
obejmującej koszt kompleksowej organizacji wydarzenia
jubileuszowego, ale z dołączoną szczegółową specyfikacją,
wskazującą wartość zakupu alkoholu, Wnioskodawca będzie
zobligowany do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów
jedynie część wydatku, odpowiadającą wartości alkoholu,
natomiast pozostałą część wydatku będzie uprawniony ująć w
kosztach uzyskania przychodu według klucza alokacji
wskazanego w pkt 1.
Słowa kluczowe: firma
impreza
kontrahent
koszt-koszty uzyskania przychodów
osoba-osoba nie będąca pracownikiem
podmiot-podmioty powiązane
pracownik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Pozostałe
koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo 10 października 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową prowadzącą
    działalność gospodarczą nieprzerwanie od (...) lat. W związku z przypadającą w bieżącym
    roku rocznicą (...)-lecia działalności, Spółka planuje zorganizować w (...) 2025 r. uroczyste
    wydarzenie jubileuszowe. Wydarzenie to zostanie zorganizowane w formie jednorazowej,
    oficjalnej uroczystości. Uroczystość odbędzie się w siedzibie firmy – przewidziane jest
    zwiedzanie hali produkcyjnej wraz z cateringiem oraz w budynku konferencyjnym,
    będącym własnością firmy, gdzie będą zaproszeni wybrani goście spośród osób z
    zewnątrz i pracowników.
    Na wydarzenie jubileuszowe zaproszeni zostaną:
    - aktualni pracownicy spółki wraz z osobami towarzyszącymi,
    - wybrani kontrahenci, klienci i partnerzy biznesowi,
    - przedstawiciele lokalnych władz samorządowych,
    - przedstawiciele mediów lokalnych i branżowych.
    W odniesieniu do pracowników, Spółka będzie dysponować ich imienną listą wraz z liczbą
    osób im towarzyszących. Spółka będzie też dysponować całkowitą liczbą uczestników
    przedmiotowego wydarzenia.
    Celem organizacji wydarzenia jest:
    - podkreślenie długoletniej i stabilnej obecności Spółki na rynku,
    - wzmocnienie pozytywnego wizerunku Spółki w oczach klientów i partnerów handlowych,
    - integracja pracowników i budowanie poczucia przynależności do firmy,
    - nawiązanie i umocnienie relacji z przedstawicielami otoczenia społeczno-gospodarczego,
    - promocja marki oraz budowanie zaufania wśród uczestników wydarzenia.
    Forma wydarzenia będzie odpowiadać standardom przyjętym w środowisku biznesowym.
    W ramach usługi kompleksowej organizacji wydarzenia jubileuszowego, Spółka zamierza
    skorzystać z oferty firmy eventowej, która zapewni/zorganizuje wszystkie elementy
    imprezy – m.in. usługi gastronomiczne, oprawę artystyczną, dekoracje oraz napoje, w tym
    również alkohol.
    Firma eventowa wystawi jedną fakturę, obejmującą łącznie wszystkie elementy
    przedmiotowej usługi. Jednocześnie w dokumentacji rozliczeniowej będzie dostępne

    szczegółowe zestawienie (specyfikacja), zawierające listę alkoholi wraz z jednostkowymi
    cenami zakupu i łącznym kosztem alkoholu w ramach usługi. Całość wydatku zostanie
    sfinansowana ze środków obrotowych Spółki.
    Pytania
    1. Czy do kosztów uzyskania przychodów, w części nieobejmującej wydatków na alkohol,
      można zaliczyć wydatki na organizację imprezy jubileuszowej w takiej proporcji, w
      jakiej będzie pozostawać liczba uczestników, będących pracownikami Spółki wraz z
      osobami towarzyszącymi, do całkowitej liczby uczestników tego wydarzenia?
    2. Czy, w przypadku otrzymania od firmy eventowej jednej faktury, obejmującej koszt
      kompleksowej organizacji wydarzenia jubileuszowego, ale z dołączoną szczegółową
      specyfikacją, wskazującą wartość zakupu alkoholu, Wnioskodawca będzie zobligowany
      do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów jedynie część wydatku, odpowiadającą
      wartości alkoholu, natomiast pozostałą część wydatku będzie uprawniony ująć w
      kosztach uzyskania przychodu według klucza alokacji wskazanego w pyt. nr 1?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Wnioskodawca będzie uprawniony zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na
    organizację imprezy jubileuszowej w takiej proporcji, w jakiej będzie pozostawać liczba
    uczestników, będących pracownikami Spółki wraz z osobami towarzyszącymi, do
    całkowitej liczby uczestników tego wydarzenia (z wyłączeniem wydatków na zakup
    alkoholu).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
    wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1. Wydatki na organizację jubileuszu, w części
    dotyczącej pracowników oraz osób im towarzyszących, pozostają w związku z
    działalnością gospodarczą Spółki, gdyż służą integracji, zwiększeniu motywacji i lojalności
    pracowników, a w konsekwencji – poprawie jakości pracy, co finalnie przekłada się na
    osiągane przez Spółkę przychody.
    W świetle utrwalonego stanowiska organów podatkowych i sądów administracyjnych
    wydatki na organizację spotkań integracyjnych i jubileuszowych, odbywających się z
    udziałem pracowników, mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów, jeśli:
    - mają charakter integracyjny i motywacyjny,
    - są odpowiednio udokumentowane,
    - nie są nadmiernie wystawne ani reprezentacyjne.
    W interesie Wnioskodawcy jest bowiem, aby pracownicy byli zmotywowani, ponieważ
    wówczas wykonują oni swoje obowiązki bardziej efektywnie i sumiennie. Docenianie w ten
    sposób zespołu, wpływa także na zmniejszenie ilości nieobecności w pracy oraz rotację
    pracowników. Organizowanie imprez bądź wręczanie upominków kreuje pozytywną
    atmosferę na linii Spółka – pracownik, co skutkować będzie motywacją pracowników do
    dalszego rozwoju oraz ich zaangażowaniem w pracę. Należy więc uznać, że będzie to
    przekładało się w sposób pośredni na osiągnięcie przez Wnioskodawcę przychodu lub
    zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. Zatem, wydatki na wspomniane powyżej
    spotkanie będą związane z realizacją celów Wnioskodawcy, który dzięki swoim
    pracownikom osiąga przychody z działalności gospodarczej (cel zarobkowy).
    Należy więc uznać, że te wydatki spełniają warunki do zakwalifikowania ich do związanych
    z działalnością gospodarczą, ponieważ będą ponoszone w związku ze zorganizowaną
    działalnością zarobkową Spółki, która jest wykonywana w sposób ciągły i we własnym
    imieniu.

    Obecność osób towarzyszących pracownikom nie wyłącza możliwości ujęcia tych
    wydatków w kosztach podatkowych, ponieważ świadczenie dla takich osób pozostaje w
    bezpośrednim związku z relacją pracownik – pracodawca (gdyby nie pracownik, osoby
    towarzyszące nie uczestniczyłyby w wydarzeniu).
    Wydatki przypadające na kontrahentów, zleceniobiorców i osoby spoza firmy nie mogą
    natomiast zostać uznane za koszt uzyskania przychodów – stanowią bowiem wydatki na
    reprezentację w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Wobec tego konieczne jest
    wyodrębnienie tych kosztów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do zastosowania klucza alokacji tych
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ustalonego według następującej proporcji:
    liczba uczestników będących pracownikami Spółki wraz z osobami towarzyszącymi w
    stosunku do całkowitej liczby uczestników tego wydarzenia. Zastosowanie takiej proporcji
    odzwierciedla rzeczywisty charakter wydatków oraz jest najbardziej racjonalne w sytuacji,
    gdy koszty są wspólne i niepodzielne na etapie fakturowania. Przedmiotowy klucz alokacji
    będzie miał zastosowanie tylko do tej części wydatku na organizację jubileuszu, która nie
    stanowi wydatku z tytułu zakupu alkoholu, gdyż ten rodzaj wydatków będzie w całości
    wyłączony z kosztów podatkowych.
    Ad 2.
    Wnioskodawca będzie zobligowany do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów
    wartości alkoholu wykazanej w specyfikacji oraz uprawniony do uwzględniania w kosztach
    podatkowych pozostałej wartości faktury według klucza alokacji opisanego w stanowisku
    do pyt. nr 1.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, wydatki na reprezentację, w szczególności
    poniesione na zakup napojów alkoholowych, nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów. Przepis ten wprost obejmuje wszelkie wydatki na alkohol, niezależnie od celu
    jego nabycia czy okoliczności, w jakich jest on podawany.
    W sytuacji, gdy organizator wydarzenia wystawia jedną fakturę obejmującą całość usługi
    eventowej (np. wynajem sali, catering, dekoracje, oprawa artystyczna, napoje, w tym
    alkohol), a podatnik dysponuje szczegółową specyfikacją kosztów, dopuszczalne i
    prawidłowe jest wyodrębnienie z tej faktury części odpowiadającej wartości alkoholu oraz
    jej całkowite wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów.
    Posiadanie takiej specyfikacji pozwala na rzetelne ustalenie tej części wydatku, która – na
    mocy ustawy – nie może być zaliczona do kosztów podatkowych. Wyodrębnienie to jest
    zgodne z zasadą prawidłowego przyporządkowania kosztów oraz z utrwaloną praktyką
    organów podatkowych, zgodnie z którą podatnik ma obowiązek oddzielić wydatki
    stanowiące koszt uzyskania przychodów od wydatków, które takiego charakteru nie mają.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
        Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
        przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy,
    oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może
    mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania.
    W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania, ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe
    bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
    uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio związane z
    przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale
    są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Z przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wynika zatem, że by wydatki poczynione przez
    podatnika można uznać za koszt uzyskania przychodu, muszą być poniesione w sposób
    celowy. Podatnik więc, podejmując decyzję o dokonaniu wydatku, musi być
    przeświadczony o racjonalności, z punktu widzenia prowadzonej przez niego działalności,
    wydatkowania środków finansowych.
    Jednocześnie zauważyć należy, że obowiązkiem podatników, jako odnoszących
    ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania
    przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy
    poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy.
    W większości przypadków związek z przychodem nie nasuwa żadnych wątpliwości. Są
    jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest tak jednoznaczny. Wszystkie
    te sytuacje należy zatem rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie
    w odniesieniu do każdego przypadku. Należy w tym miejscu podkreślić, że koszt uzyskania
    przychodów jest kosztem działalności gospodarczej, która ze swej istoty zmierza do
    osiągnięcia przychodów.

    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodów.
    Należy zaznaczyć, że działalność gospodarcza podlega określonym regułom
    ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji
    postawionego celu.
    Dokonując rozpoznania kosztowego charakteru określonego wydatku podatnik musi
    badać nie tylko to, czy wydatek ten został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów,
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT), ale i to
    czy nie jest on objęty wyłączeniem z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, co definitywnie pozbawia go
    charakteru kosztu podatkowego, choćby nawet spełniał wprowadzone przez
    ustawodawcę w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kryteria normatywne.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń
    wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony.
    Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku,
    ale także jego celowość i racjonalność. Jednocześnie należy zauważyć, że w złożonej
    rzeczywistości życia gospodarczego istnieje obiektywna i zasadnicza trudność w
    precyzyjnym wyznaczeniu linii rozgraniczającej poszczególne przejawy aktywności
    gospodarczej, wykazywanej przez przedsiębiorców. Chodzi tu o ich podstawową
    działalność (produkcję, handel, usługi) i towarzyszące tej działalności przedsięwzięcia o
    charakterze marketingowym, promocyjnym, reklamowym, reprezentacyjnym – dotyczące
    sprzedaży towarów i usług oraz relacji z aktualnymi i potencjalnymi kontrahentami.
    Kosztami podatkowymi mogą być co do zasady tzw. „koszty pracownicze”, jednak tylko te,
    które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem)
    źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze,
    wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem
    kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na
    rzecz pracowników w celu ich integracji, np. w postaci organizacji dla nich szkoleń czy
    spotkań integracyjnych. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika
    działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie pracowników z
    pracodawcą, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich pracy, a tym
    samym wpłynie pozytywnie na przychody, czy też zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów.
    Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT ma charakter zamknięty. Należy wskazać, że wśród wydatków
    nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. – w pkt 28
    tego przepisu – koszty reprezentacji.
    Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT:
        Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w
        szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz
        napojów, w tym alkoholowych.
    Celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika,
    stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji

    z kontrahentami. Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy
    rozpatrywać zasadność ich poniesienia przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź
    dominującym celem ponoszonych kosztów jest właśnie wykreowanie wizerunku
    podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny.
    Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera
    legalnej definicji terminu „reprezentacja”. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały
    wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z
    17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów
    reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego
    obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami
    (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć
    właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych
    kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter
    reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków
    na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie
    oznacza, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.
    Nie są one kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny. Ponadto
    Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne odwołanie się do etymologii terminu
    reprezentacja. Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio”
    oznaczającego wizerunek. Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że
    „reprezentacja” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego
    wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to
    przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych
    kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku
    podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków
    jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w
    celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności,
    profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji” kwestia wystawności,
    okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia.
    Dokonując oceny kwalifikacji wydatków w okolicznościach konkretnej sprawy należy
    posłużyć się również dynamiczną wykładnią funkcjonalną, spowodowaną zmieniającą się
    rzeczywistością gospodarczą. To, co dawniej mogło zostać uznane za reprezentację, do
    takiej kategorii może nie zostać zaliczone obecnie ze względu na zmieniające się realia
    prowadzenia działalności gospodarczej, przyjęte w tym zakresie dobre praktyki i obyczaje.
    Dotyczy to akceptowanych i stosowanych powszechnie zachowań, bez których nie jest
    możliwe prowadzenie działalności gospodarczej. Każdy wydatek musi być poniesiony w
    celu uzyskania przychodu lub jego zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W
    innej sytuacji zbędne stają się rozważania dotyczące dalszej kwalifikacji konkretnego
    wydatku ze względu na dodatkowe kryteria wprowadzone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (w
    tym wypadku wynikające z omawianego pkt 28).
    Z uwagi na powyższe każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny pod kątem
    kwalifikacji konkretnych wydatków jako kosztów reprezentacji, wymienionych w art. 16
    ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Należy wskazać, że wymienienie w przepisach podatkowych,
    jako przykładowych kosztów reprezentacji, tj. wydatków na usługi gastronomiczne, zakup
    żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że wydatki tego rodzaju zawsze
    muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Dla kwalifikacji określonych
    wydatków, jako wydatków na reprezentację, wykluczonych z kosztów uzyskania
    przychodów, nie jest istotne miejsce podawania poczęstunków, czy świadczenia usług
    gastronomicznych, tj. nie bierze się pod uwagę tego, czy poczęstunki odbywają się w
    siedzibie firmy, czy też poza nią. Dla oceny takich wydatków nie są także istotne takie
    cechy jak wystawność, wytworność, okazałość poczęstunków. Za wydatki na zakup
    żywności, napojów i usług gastronomicznych, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów
    na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

    należy uznać te, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego
    wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności,
    wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami takich spotkań. Poniesione wydatki na
    zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych powinny spełniać wymogi zawarte w
    art. 15 ust. 1 ww. ustawy, czyli muszą być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Odnosząc się z kolei do kwestii podatkowych związanych z wydatkami poniesionymi na
    reklamę, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem przez reklamę rozumie
    się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane
    towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych
    klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona
    realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych
    środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech
    jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także poprzez rozpowszechnianie logo
    firmy. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach, spełnia
    funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią
    towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do
    ich nabycia. Jednocześnie zauważyć należy, że można rozróżnić reklamę towaru, usługi,
    reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy).
    Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reprezentacji” i „reklamy” wywieść z
    powyższego należy, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i
    rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, natomiast
    reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku
    nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że
    reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w
    sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy poprzez
    stworzenie dobrego wizerunku firmy. Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny czy
    reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez
    podatnika, rozmiarów wydatków i powinna być dokonywana każdorazowo przez
    podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej
    kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji, jaką będzie spełniać w firmie.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy:
    1. do kosztów uzyskania przychodów, w części nieobejmującej wydatków na alkohol,
      można zaliczyć wydatki na organizację imprezy jubileuszowej w takiej proporcji, w
      jakiej będzie pozostawać liczba uczestników, będących pracownikami Spółki wraz z
      osobami towarzyszącymi, do całkowitej liczby uczestników tego wydarzenia;
    2. w przypadku otrzymania od firmy eventowej jednej faktury, obejmującej koszt
      kompleksowej organizacji wydarzenia jubileuszowego, ale z dołączoną szczegółową
      specyfikacją, wskazującą wartość zakupu alkoholu, Wnioskodawca będzie zobligowany
      do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów jedynie część wydatku, odpowiadającą
      wartości alkoholu, natomiast pozostałą część wydatku będzie uprawniony ująć w
      kosztach uzyskania przychodu według klucza alokacji wskazanego w pyt. nr 1.
    Na wydarzenie jubileuszowe zaproszeni zostaną:
    - aktualni pracownicy Spółki wraz z osobami towarzyszącymi,
    - wybrani kontrahenci, klienci i partnerzy biznesowi,
    - przedstawiciele lokalnych władz samorządowych,
    - przedstawiciele mediów lokalnych i branżowych.

    W odniesieniu do pracowników, Spółka będzie dysponować ich imienną listą wraz z liczbą
    osób im towarzyszących. Spółka będzie też dysponować całkowitą liczbą uczestników
    przedmiotowego wydarzenia. Jednocześnie zamierzają Państwo wyłączyć z kosztów
    uzyskania przychodów wydatki na zakup alkoholu.
    Dokonując zatem oceny charakteru wydatków poniesionych przez Państwa w związku z
    organizacją wskazanego we wniosku wydarzenia jubileuszowego dla pracowników Spółki
    wraz z osobami towarzyszącymi stwierdzić należy, że biorąc pod uwagę przytoczone
    powyżej wyjaśnienia, wydatki te stanowić mogą koszty uzyskania przychodów, zgodnie z
    art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Ww. wydatki związane są niewątpliwie z prowadzoną
    działalnością podatnika i mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie
    pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich
    pracy, a tym samym wpłynie pozytywnie na przychody, czy też zachowanie lub
    zabezpieczenie źródła przychodów. Takie świadczenia na rzecz pracowników budują
    pozytywne relacje pomiędzy pracownikami i członkami zarządu Spółki, jako
    przedstawicielami pracodawcy, zwiększają zaangażowanie pracowników oraz wzmacniają
    ich lojalność wobec miejsca pracy, mają również działanie motywujące i wpływające na
    jakość, wydajność oraz efektywność pracy, co dalej przekładają się na wysokość
    uzyskanych przychodów.
    Ponadto zaznaczyć należy, że – jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego – będą
    Państwo dysponować imienną listą pracowników wraz z liczbą osób im towarzyszących
    oraz całkowitą liczbą uczestników przedmiotowego wydarzenia. Oznacza to, że Spółka
    będzie mogła wyliczyć „osobokoszt” wydarzenia i wyodrębnić wydatki stanowiące koszty
    uzyskania przychodu dotyczące tej grupy uczestników wydarzenia (pracowników wraz z
    osobami towarzyszącymi), w odniesieniu do których wydatki mogą zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie w stosunku do ogólnej liczby osób
    biorących udział w wydarzeniu.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 – jest prawidłowe.
    Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT z kosztów uzyskania
    przychodów wyłączyć należy koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi
    gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Wnioskodawca będzie więc zobligowany do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów
    wartości alkoholu wykazanej w specyfikacji otrzymanej faktury.
    Odnośnie uprawnienia do uwzględnienia w kosztach podatkowych pozostałej wartości
    faktury podkreślić należy, że dotyczyć to będzie wyłącznie pracowników wraz z osobami
    towarzyszącymi w takiej liczbie, w jakiej będą oni obecni na wydarzeniu. Ponieważ będą
    Państwo dysponować ich imienną listą wraz z liczbą osób im towarzyszących oraz ogólną
    liczbą osób biorących udział w wydarzeniu będą Państwo uprawnieni do uwzględniania w
    kosztach podatkowych pozostałej wartości faktury dotyczącej pracowników wraz z
    osobami towarzyszącymi proporcjonalnie w stosunku do ogólnej liczby osób biorących
    udział w wydarzeniu jubileuszowym.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.