Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.421.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-04
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uznania dokonanej
transakcji za eksport pośredni, prawa do zastosowania stawki
0% podatku do dokonanej dostawy oraz możliwości
dokonania korekty podatku należnego poprzez złożenie
korekty deklaracji za miesiąc styczeń (z tytułu otrzymanej
zaliczki) oraz za miesiąc kwiecień (od pozostałej otrzymanej
kwoty).
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja korygująca
deklaracje-deklaracja podatkowa
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
eksport-eksport pośredni
korekta-korekta podatku należnego
stawka-stawka zerowa
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zaliczka, zadatek, przedpłata,
rata, wkład budowlany lub mieszkaniowy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
3

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje elektroniczne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Delegacja ustawowa w zakresie
rozporządzeń dotyczących wzorów deklaracji
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 2. Ewidencje-Ewidencja
sprzedaży
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9a
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 7c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, w zakresie:
    - uznania dokonanej transakcji za eksport pośredni,
    - prawa do zastosowania stawki 0% podatku do dokonanej dostawy,
    - możliwości dokonania korekty podatku należnego poprzez złożenie korekty deklaracji
      za miesiąc styczeń (z tytułu otrzymanej zaliczki) oraz za miesiąc kwiecień (od pozostałej
      otrzymanej kwoty).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Kontrahent „A” z siedzibą Rumunii w miejscowości X, będący czynnym podatnikiem VAT
    posługującym się Unijnym numerem VAT zamówił w Państwa firmie (...). Całość
    zamówienia wynosiła (...) EUR.
    W dniu 28 stycznia 2025 r. Kontrahent wpłacił Państwu zaliczkę w wysokości (...) EUR.
    Ponieważ zaliczka wpłynęła z Rumunii, a wpłata zaliczki dotycząca Wewnątrzwspólnotowej

    Dostawy Towarów nie rodzi obowiązku podatkowego, pracownik zajmujący się eksportem
    nie wystawił faktury zaliczkowej, tylko czekał do dnia dostawy towaru. Nie wykazali
    Państwo również ww. wpłaty w JPK VAT.
    Kontrahent z Rumunii przysłał wynajętego przez siebie przewoźnika. To kontrahent z
    Rumunii organizował transport (na potwierdzenie przysłał Państwu maila, w którym
    uzgadnia warunki dostawy z rumuńskim przewoźnikiem firmą „B”, uzgadnia trasę Polska-
    Rumunia-Serbia, uzgadnia koszt transportu oraz jako załącznik fakturę wystawioną przez
    przewoźnika na firmę „A” z Rumunii). Transport dokonywany był na zasadzie EXW O.
    W dniu 10 kwietnia 2025 r. Państwa firma wystawiła fakturę sprzedaży dla kontrahenta z
    Rumunii na całą kwotę zamówienia, czyli na (...) EUR, zamieszczając na niej kwotę
    pobranej zaliczki w wysokości (...) EUR oraz kwotę, która pozostała do zapłaty (...) EUR.
    W dniu 11 kwietnia 2025 r. przewoźnik rumuński przyjechał do Państwa Spółki po towar,
    dał Państwu do wypełnienia list przewozowy CMR. W liście tym w polu nr 1 jako nadawca
    widnieje Państwa Firma „C”, w polu nr 2 jako odbiorca widnieje Państwa kontrahent z
    Rumunii, w polu nr 3 jako miejsce dostawy towarów widnieje kontrahent z Serbii, w poz.
    16 jest pieczątka przewoźnika oraz numer rejestracyjny samochodu. Na CMR widnieje
    również kod Państwa towaru oraz jego waga, czyli xxx kg.
    Przewoźnik rumuński nie rozpoczął procedury eksportu w Polsce, pojechał do
    rumuńskiego Urzędu Celnego i tam rozpoczął procedurę wywozu towaru poza Unię
    Europejską. Na zgłoszeniu celnym wykazana jest firma Rumuńska i Serbska.
    Na Państwa prośbę kontrahent z Rumunii przysłał Państwu:
    1. Fakturę sprzedaży pomiędzy firmą „A” z siedzibą w X, Rumunia a firmą „D” z siedzibą w
      Z, Serbia wystawioną w dniu 10 kwietnia 2025 r. na kwotę (...) EUR dotyczącą
      sprzedaży Państwa towaru.
    2. Komunikat IE599 w wersji pdf oraz xml wystawiony przez Urząd Celny w Rumunii z
      którego wynika:
      - data przyjęcia zgłoszenia – 2025-04-14,
      - nadawca – „A”,
      - exporter – „A”,
      - odbiorca – „D”,
      - zgłaszający – „A”,
      - przedstawiciel – firma „B”,
      - suma faktury (...) EUR,
      - środek transportu – (...),
      - warunki dostawy – (...).
      - masa brutto xxx kg,
      - kod towaru – (...),
      - faktura – (...).
    3. Firma z Rumunii przysłała Państwu nowy dokument CMR wystawiony w Rumunii w
      dniu 14 kwietnia 2025 r., gdzie znajdują się informacje (nastąpiło przeładowanie
      towaru na inny samochód):
      - nadawca – „A”,
      - odbiorca – „D”,
      - miejsce dostawy – Z Serbia,
      - miejsce objęcia rzeczy w posiadanie – Rumunia, Y,

      - nadawca – „B”,
      - przewoźnik – „E” z miejscowości W z Serbii,
      - numer rejestracyjny (...),
      - waga brutto – xxx kg.
    4. Posiadają Państwo również korespondencję mailową z kontrahentem z Rumunii, w
      której potwierdzają, że ww. dokument eksportowy dotyczy dostawy Państwa towaru.
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1. W odpowiedzi na pytanie: W którym momencie (w jakim kraju) nastąpiło przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarem (...) jak właściciel:
      - z Państwa Spółki na Kontrahenta z Rumunii,
      - z Kontrahenta z Rumunii na Kontrahenta z Serbii?
    wskazali Państwo:
        - z Państwa Spółki na Kontrahenta z Rumuni, nastąpiło w Polsce, w momencie
          odbioru towaru z naszego magazynu w O,
        - z Kontrahenta z Rumuni na Kontrahenta z Serbii – nastąpiło w Serbii, w
          momencie dostawy towaru na miejsce (w Serbii).
    2. W odpowiedzi na pytanie: Czy wywóz towaru, o którym mowa we wniosku, nastąpił w
      ramach transportu o nieprzerwanym charakterze, tj. od momentu rozpoczęcia
      transportu do chwili wywozu tego towaru poza terytorium Unii Europejskiej nie
      występowały przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca
      docelowego?
    wskazali Państwo:
        Tak, wywóz towaru, o którym mowa we wniosku nastąpił w ramach transportu o
        nieprzerwanym charakterze, tj. od momentu rozpoczęcia transportu do chwili
        wywozu tego towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Nie występowały przerwy
        nie związane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego.
    3. W odpowiedzi na pytanie: Czy Kontrahent z Rumunii przekazał Państwu numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towar był transportowany, tj. Polskę?
    wskazali Państwo:
        Nie otrzymaliśmy od klienta numeru identyfikacyjnego dla transakcji
        wewnątrzwspólnotowej nadanego przez Polskę.
    4. W odpowiedzi na pytanie: Czy Kontrahent z Rumunii, wykonując czynności związane z
      realizacją transportu:
      a) działał we własnym imieniu i na własny rachunek?
      b) działał na rzecz/zlecenie innego podmiotu uczestniczącego w transakcjach
        przedstawionych w opisie sprawy? Jeżeli tak, to proszę wskazać jaki to jest podmiot.
    wskazali Państwo:
        Ad a)
        Kontrahent z Rumunii działał we własnym imieniu i na własny rachunek, zlecił
        transport od swojego dostawcy, tj. od nas, z Polski do swojego klienta w Serbii.
        Ad b)
        Nie działał na rzecz/zlecenie innego podmiotu uczestniczącego w transakcjach
        przedstawionych w opisie sprawy.

    5. W odpowiedzi na pytanie: Czy wydruk komunikatu IE599, który otrzymali Państwo od
      Kontrahenta z Rumunii jest potwierdzony przez właściwy organ celny?
    wskazali Państwo:
        Otrzymaliśmy od kontrahenta z Rumunii Komunikat IE-599 w wersji
        elektronicznej, w formacie pdf i xml wystawiony przez Urząd Celny dla
        kontrahenta Rumuńskiego, (...).
    6. W odpowiedzi na pytanie: Czy w przypadku transakcji będącej przedmiotem wniosku,
      są Państwo w posiadaniu dokumentów, z których wynikać będzie tożsamość towaru
      będącego przedmiotem dostawy i wywozu?
    wskazali Państwo:
        Tak posiadamy dokumenty, które wskazują na wywóz z Rumunii dokładnie
        naszego towaru (ta sama wielkość oraz waga oraz kod celny). Przedmiotem
        wywozu jest (...) zrobiony na specjalne zamówienie – waga z opakowaniem to xxx
        kg.
        Na fakturze sprzedaży przesłanej nam przez kontrahenta z Rumunii wystawionej
        przez firmę rumuńską na rzecz kontrahenta z Serbii jest wykazany towar – (...),
        czyli ten sam jak na naszej fakturze, którą wystawiliśmy dla kontrahenta z
        Rumunii (również (...)).
        Numer faktury przesłanej nam przez kontrahenta z Rumunii na rzecz
        kontrahenta z Serbii widnieje na komunikacie IE-599.
    Pytania
    Czy na podstawie ww. dokumentów mają Państwo do czynienia z transakcją:
    1. Wewnątrzwspólnotową Dostawą Towarów?
    2. Eksportem?
    3. Czy, jeżeli transakcja zostanie zakwalifikowana jako Wewnątrzwspólnotowa Dostawa
      Towarów, mają Państwo prawo do 0% podatku VAT?
    4. Czy, jeżeli transakcja zostanie zakwalifikowana jako Export, mają Państwo prawo do
      0% podatku VAT i wykazania w pliku JPK kwoty otrzymanej zaliczki w miesiącu styczniu,
      pozostałej do zapłaty kwoty z faktury w miesiącu kwietniu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka nie mając pewności opodatkowała ww. transakcje stawką 23% VAT (w styczniu w
    wysokości zaliczki, w kwietniu pozostałą część faktury).
    Spółka uważa jednak, że przedstawiona transakcja stanowi eksport pośredni.
    Z przedstawionych dokumentów można udowodnić, że towar z Państwa transakcji
    sprzedaży opuścił terytorium Unii Europejskiej. Na dokumencie eksportowym IE599 nie
    ma co prawda Państwa numeru NIP i Państwa numeru faktury sprzedaży, ale zgadza się
    kod towaru, masa brutto towaru, z wystawionego i podpisanego przez Państwa
    dokumentu CMR oraz z korespondencji pomiędzy kontrahentem „A” a firmą transportową
    „B” z siedzibą w Rumunii wynika zlecenie transportu na trasie Polska-Rumunia-Serbia.
    Przeładowanie towaru na inny samochód w miejscowości Y, czyli w miejscowości
    położenia firmy transportowej oraz w miejscowości Y, gdzie rozpoczyna się procedura
    eksportu nie zmienia charakteru tej transakcji.
    Dlatego uważają Państwo, że Spółka ma prawo do korekty i prawidłowym będzie
    wykazanie w pliku JPK za miesiąc styczeń kwoty otrzymanej zaliczki w wysokości (...) EUR,
    natomiast w miesiącu kwietniu pozostałej kwoty transakcji, czyli (...) EUR z zerową stawką
    podatku VAT jako transakcję eksportową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania dokonanej transakcji za eksport pośredni,
    - prawidłowe – w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% podatku do dokonanej
      dostawy,
    - nieprawidłowe – w zakresie możliwości dokonania korekty podatku należnego poprzez
      złożenie korekty deklaracji za miesiąc styczeń (z tytułu otrzymanej zaliczki) oraz za
      miesiąc kwiecień (od pozostałej otrzymanej kwoty).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim – rozumie się
      przez to terytorium państwa wchodzącego w skład terytorium Unii Europejskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego – rozumie
      się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej,
      z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą

    inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie
    odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności,
    stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7
    ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa
    własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można
    interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności
    ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ
    „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    W myśl art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru
        akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Przywołane przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania
    transakcji z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkretny podmiot prawa do

    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Warunkiem rozpoznania danej dostawy
    towarów (której towarzyszy przemieszczenie z Polski do innego kraju członkowskiego),
    jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest dokonanie jej na rzecz podmiotu
    zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów, rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
        lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych
        lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      – jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Z powołanych przepisów prawa wynika, że aby dostawę towarów uznać za eksport
    towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy, muszą wystąpić łącznie następujące
    przesłanki:
    - musi nastąpić przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    - towar będący przedmiotem dostawy musi zostać wysłany lub przetransportowany z
      terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej,
    - wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi być potwierdzony przez właściwy
      organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz oraz,
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy dostawca lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w przypadku
    transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka
    podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia
    bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu, regulują przepisy art.
    22 ust. 1 – ust. 4 ustawy.
    Według art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki
      lub transportu do nabywcy.
    Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest – w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego

      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    Na mocy art. 22 ust. 2a ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    Przy czym, art. 22 ust. 2e ustawy stanowi, że:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest
    przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma
    miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno
    przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę
    „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”. Przy czym, w
    przypadku gdy towar transportowany jest przez pierwszego dostawcę, transport towarów
    należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego dostawcę (pierwszej
    dostawie w ramach łańcucha dostaw). Z kolei gdy towar transportowany jest przez
    ostatniego nabywcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie dla tego
    nabywcy (ostatniej dostawie w łańcuchu).
    Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl tego przepisu wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której
    przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego
    towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po
    transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru. Transakcja
    ruchoma stanowi dla dostawcy eksport lub wewnątrzwspólnotową dostawę towaru, a dla
    nabywcy import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.
    Z treści wniosku wynika, że Państwa Kontrahent z siedzibą Rumunii, będący czynnym
    podatnikiem VAT posługującym się Unijnym numerem VAT zamówił w Państwa firmie (...).
    Całość zamówienia wynosiła (...) EUR.
    28 stycznia 2025 r. Kontrahent wpłacił Państwu zaliczkę w wysokości (...) EUR. Ponieważ
    zaliczka wpłynęła z Rumunii, a wpłata zaliczki dotycząca Wewnątrzwspólnotowej Dostawy
    Towarów nie rodzi obowiązku podatkowego, pracownik zajmujący się eksportem nie
    wystawił faktury zaliczkowej, tylko czekał do dnia dostawy towaru. Nie wykazali Państwo
    również ww. wpłaty w JPK VAT.
    Kontrahent z Rumunii przysłał wynajętego przez siebie przewoźnika. To kontrahent z
    Rumunii organizował transport (na potwierdzenie przysłał Państwu maila, w którym

    uzgadnia warunki dostawy z rumuńskim przewoźnikiem firmą „B” z siedzibą w Rumunii,
    uzgadnia trasę Polska-Rumunia-Serbia, uzgadnia koszt transportu oraz jako załącznik
    fakturę wystawioną przez przewoźnika na firmę Kontrahenta z Rumunii). Transport
    dokonywany był na zasadzie EXW O.
    W dniu 10 kwietnia 2025 r. Państwa firma wystawiła fakturę sprzedaży dla kontrahenta z
    Rumunii na całą kwotę zamówienia, czyli na (...) EUR, zamieszczając na niej kwotę
    pobranej zaliczki w wysokości (...) EUR oraz kwotę, która pozostała do zapłaty (...) EUR.
    W dniu 11 kwietnia 2025 r. przewoźnik rumuński przyjechał do Państwa Spółki po towar,
    dał Państwu do wypełnienia list przewozowy CMR. W liście tym w polu nr 1 jako nadawca
    widnieje Państwa Firma, w polu nr 2 jako odbiorca widnieje Państwa kontrahent z
    Rumunii, w polu nr 3 jako miejsce dostawy towarów widnieje kontrahent z Serbii, w poz.
    16 jest pieczątka przewoźnika oraz numer rejestracyjny samochodu. Na CMR widnieje
    również kod Państwa towaru oraz jego waga, czyli xxx kg.
    Przewoźnik rumuński nie rozpoczął procedury eksportu w Polsce, pojechał do
    rumuńskiego Urzędu Celnego i tam rozpoczął procedurę wywozu towaru poza Unię
    Europejską. Na zgłoszeniu celnym wykazana jest firma Rumuńska i Serbska.
    Na Państwa prośbę kontrahent z Rumunii przysłał Państwu:
    1. Fakturę sprzedaży pomiędzy firmą „A” z siedzibą w X, Rumunia a firmą „D” z siedzibą w
      Z, Serbia wystawioną w dniu 10 kwietnia 2025 r. na kwotę (...) EUR dotyczącą
      sprzedaży Państwa towaru.
    2. Komunikat IE599 w wersji pdf oraz xml wystawiony przez Urząd Celny w Rumunii z
      którego wynika:
      - data przyjęcia zgłoszenia – 2025-04-14,
      - nadawca – „A”,
      - exporter – „A”,
      - odbiorca – „D”,
      - zgłaszający – „A”,
      - przedstawiciel – firma „B”,
      - suma faktury (...) EUR,
      - środek transportu – (...),
      - warunki dostawy – (...),
      - masa brutto xxx kg,
      - kod towaru – (...),
      - faktura – (...).
    3. Firma z Rumunii przysłała Państwu nowy dokument CMR wystawiony w Rumunii w
      dniu 14 kwietnia 2025 r., gdzie znajdują się informacje (nastąpiło przeładowanie
      towaru na inny samochód):
      - nadawca – „A”,
      - odbiorca – „D”,
      - miejsce dostawy – Z Serbia,
      - miejsce objęcia rzeczy w posiadanie – Rumunia, Y,
      - nadawca – „B”,
      - przewoźnik – „E” z miejscowości W z Serbii,
      - numer rejestracyjny (...),

      - waga brutto – xxx kg.
    Prawo do rozporządzania towarem (...) jak właściciel z Państwa Spółki na Kontrahenta z
    Rumuni, nastąpiło w Polsce, w momencie odbioru towaru z Państwa magazynu w O a z
    Kontrahenta z Rumuni na Kontrahenta z Serbii – nastąpiło w Serbii, w momencie dostawy
    towaru na miejsce (w Serbii).
    Wywóz ww. towaru, nastąpił w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze, tj. od
    momentu rozpoczęcia transportu do chwili wywozu tego towaru poza terytorium Unii
    Europejskiej. Nie występowały przerwy nie związane bezpośrednio z organizacją
    transportu do miejsca docelowego.
    Nie otrzymali Państwo od klienta numeru identyfikacyjnego dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowej nadanego przez Polskę.
    Kontrahent z Rumunii, wykonując czynności związane z realizacją transportu działał we
    własnym imieniu i na własny rachunek, zlecił transport od swojego dostawcy, tj. od
    Państwa, z Polski do swojego klienta w Serbii.
    Otrzymali Państwo od kontrahenta z Rumunii Komunikat IE-599 w wersji elektronicznej, w
    formacie pdf i xml wystawiony przez Urząd Celny dla kontrahenta Rumuńskiego, (...).
    Posiadają Państwo dokumenty, które wskazują na wywóz z Rumunii dokładnie Państwa
    towaru (ta sama wielkość oraz waga oraz kod celny). Przedmiotem wywozu jest (...)
    zrobiony na specjalne zamówienie – waga z opakowaniem to xxx kg.
    Na fakturze sprzedaży przesłanej Państwu przez kontrahenta z Rumunii wystawionej
    przez firmę rumuńską na rzecz kontrahenta z Serbii jest wykazany towar – (...), czyli ten
    sam jak na Państwa fakturze, którą wystawili Państwo dla kontrahenta z Rumunii (również
    (...)).
    Numer faktury przesłanej Państwu przez kontrahenta z Rumunii na rzecz kontrahenta z
    Serbii widnieje na komunikacie IE-599.
    Państwa wątpliwości a analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą wskazania,
    czy opisana powyżej transakcja stanowi wewnątrzwspólnotową dostawą towarów czy
    eksport towarów.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że z powołanych przepisów prawa
    wynika, że w przypadku transakcji, w ramach których towar jest transportowany z
    terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę dokonującego również
    jego dostawy (podmiot kupujący towar i sprzedający ten sam towar), natomiast towar jest
    przemieszczany bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy – transport (wysyłkę) przyporządkowuje się dostawie realizowanej dla tego
    właśnie nabywcy. Przy czym, założenie to może zostać obalone w przypadku, gdy z
    warunków dostawy wynika, że transport (wysyłkę) należy przyporządkować dostawie
    realizowanej przez tego nabywcę.
    Należy zaznaczyć, że w wyroku z 16 grudnia 2010 r. w sprawie C-430/09 Euro Tyre Holding
    BV, TSUE wskazał, że w sytuacji gdy towar jest wysyłany lub transportowany od
    pierwszego dostawcy do ostatecznego nabywcy przez podmiot pośredniczący, dla oceny
    która transakcja skutkuje wysyłką lub transportem towarów kluczowe jest określenie,
    gdzie podmiot pośredniczący przenosi prawo do dysponowania towarem jak właściciel na
    tego ostatecznego nabywcę. W wyroku tym TSUE stwierdził: „Jeżeli towar jest
    przedmiotem dwóch następujących po sobie dostaw między różnymi podatnikami,
    działającymi w takim charakterze, ale jednocześnie jest przedmiotem tylko jednego
    transportu wewnątrzwspólnotowego, ustalenie czynności, której należy przypisać ten
    transport, tj. pierwszej lub drugiej dostawy (...) następuje w świetle całościowej oceny
    wszystkich okoliczności sprawy w celu ustalenia, która z tych dwóch dostaw spełnia
    wszystkie przesłanki związane z dostawą wewnątrzwspólnotową. W okolicznościach takich
    jak rozpatrywane przez sąd krajowy, w których pierwszy nabywca, jaki uzyskał prawo do

    rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium państwa członkowskiego pierwszej
    dostawy, wskazuje na zamiar przetransportowania tego towaru do innego państwa
    członkowskiego i przedstawia swój numer identyfikacyjny nadany do celów podatku od
    wartości dodanej przez to ostatnie państwo, transport wspólnotowy powinien zostać
    przypisany pierwszej dostawie, pod warunkiem że prawo do rozporządzania towarem jak
    właściciel zostało przeniesione na drugiego nabywcę w państwie członkowskim
    przeznaczenia transportu wewnątrzwspólnotowego (...)”.
    Zatem, dla określenia, która z dostaw ma charakter międzynarodowy konieczne jest
    ustalenie okoliczności związanych z transportem towarów od pierwszego dostawcy do
    miejsca docelowego, w tym ustalenie podmiotu transportującego/wysyłającego towar
    oraz momentu (miejsca/państwa), w którym następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel pomiędzy uczestnikami transakcji.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że dostawa będąca przedmiotem wniosku
    stanowi tzw. dostawę łańcuchową, w której uczestniczą trzy podmioty, tj. Państwo („C”) –
    pierwszy dostawca (pierwszy podmiot w łańcuchu dostaw), Kontrahent z Rumunii – firma
    „A” z siedzibą Rumunii (drugi podmiot w łańcuchu) oraz odbiorca z Serbii – firma „D” z
    siedzibą w Z (trzeci podmiot w łańcuchu). W ramach ww. transakcji, ten sam towar jest
    przedmiotem kolejnych dostaw oraz jest transportowany bezpośrednio od pierwszego
    dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy. Wywóz towaru (...) nastąpił w ramach
    transportu o nieprzerwanym charakterze, tj. od momentu rozpoczęcia transportu do
    chwili wywozu tego towaru poza terytorium Unii Europejskiej, nie występowały przerwy
    nie związane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwo wystawili fakturę za sprzedaż towaru (...)
    Kontrahentowi z Rumunii. Kontrahent z Rumunii z kolei wystawił fakturę na rzecz odbiorcy
    z Serbii, firmę „D”. Opisana we wniosku transakcja sprzedaży wiąże się z transportem
    rozpoczynającym się na terytorium Polski (miejsce załadunku), a kończącym się na
    terytorium państwa trzeciego (Serbii). Ponadto, wskazali Państwo, że prawo do
    rozporządzania towarem (...) jak właściciel z Państwa Spółki na Kontrahenta z Rumuni,
    nastąpiło w Polsce, w momencie odbioru towaru z Państwa magazynu w O a z
    Kontrahenta z Rumuni na Kontrahenta z Serbii – nastąpiło w Serbii, w momencie dostawy
    towaru na miejsce (w Serbii).
    Wskazali Państwo również, że Kontrahent z Rumunii organizował transport (na
    potwierdzenie przysłał Państwu maila, w którym uzgadnia warunki dostawy z rumuńskim
    przewoźnikiem firmą „B” z siedzibą w Rumunii w miejscowości Y, uzgadnia trasę Polska -
    Rumunia-Serbia, uzgadnia koszt transportu oraz jako załącznik fakturę wystawioną przez
    przewoźnika na firmę „A” z Rumunii). Kontrahent z Rumunii, wykonując czynności
    związane z realizacją transportu działał we własnym imieniu i na własny rachunek, zlecił
    transport od swojego dostawcy, tj. od Państwa, z Polski do swojego klienta w Serbii. Zatem
    podmiotem odpowiedzialnym za transport towarów z Polski poza terytorium UE będzie
    Kontrahent z Rumunii.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa, powołane orzecznictwo oraz
    przedstawione okoliczności sprawy, w analizowanej sprawie transport towaru należy
    przypisać dostawie dokonanej przez Państwa na rzecz Kontrahenta z Rumunii. W
    konsekwencji, dostawę towaru dokonaną przez Państwa na rzecz Kontrahenta z Rumunii
    należy traktować – stosownie do art. 22 ust. 2a w zw. z art. 22 ust. 3 pkt 1 ustawy – jako
    dostawę „ruchomą”, dokonaną i podlegającą opodatkowaniu w miejscu rozpoczęcia
    transportu, tj. w Polsce. Zatem, skoro towar był transportowany z terytorium Polski na
    terytorium państwa trzeciego (Serbię), co potwierdził właściwy organ celny, Państwo
    powinni rozpoznać eksport towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy.
    W związku z powyższym, dostawa (...) na rzecz Kontrahenta z Rumunii stanowi eksport
    towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy.

    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do zastosowania stawki 0% podatku do
    dokonanej dostawy i możliwości dokonania korekty podatku należnego poprzez złożenie
    korekty deklaracji za miesiąc styczeń (z tytułu otrzymanej zaliczki) oraz za miesiąc kwiecień
    (od pozostałej otrzymanej kwoty).
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Przy czym, w myśl art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
      warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
      do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
      nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
      zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Na podstawie art. 43 ust. 9a ustawy:
      Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy
      towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do
      otrzymanej zapłaty, pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 6
      miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz
      podatnik w tym terminie otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust.
      7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.
    Jednocześnie stosownie do art. 41 ust. 11 ustawy:

      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Z powołanych przepisów prawa wynika, że zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów
    jest możliwe pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w
    sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, a w przypadku eksportu pośredniego dokument, który potwierdza wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru
    będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
    Z opisu sprawy wynika, że otrzymali Państwo od Kontrahenta z Rumunii dokument IE-599,
    potwierdzający wywóz towarów poza terytorium UE na rzecz ostatecznego nabywcy, tj.
    firmy z Serbii, gdzie nadawcą jest firma „A”, a odbiorcą „B”. Ponadto, posiadają Państwo
    dokumenty, które wskazują na wywóz z Rumunii tego samego towaru, który sprzedali
    Państwo Kontrahentowi z Rumunii (ta sama wielkość, waga oraz kod celny). Przedmiotem
    wywozu był (...) zrobiony na specjalne zamówienie – waga z opakowaniem to xxx kg. Na
    fakturze sprzedaży przesłanej Państwu przez Kontrahenta z Rumunii wystawionej przez
    firmę rumuńską na rzecz kontrahenta z Serbii jest wykazany towar – (...), czyli ten sam jak
    na Państwa fakturze, którą wystawili Państwo dla kontrahenta z Rumunii (również (...)).
    Numer faktury przesłanej Państwu przez kontrahenta z Rumunii na rzecz kontrahenta z
    Serbii widnieje na komunikacie IE-599.
    Zatem, mają Państwo prawo do opodatkowania realizowanej dostawy towaru (...)
    stanowiącej eksport towarów, stawką VAT w wysokości 0%.
    Tym samym, Państwo stanowisko zgodnie z którym mogą Państwo opodatkować opisaną
    transakcję zerową stawką podatku VAT jako transakcję eksportową jest prawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących możliwości dokonania korekty podatku
    należnego poprzez złożenie korekty deklaracji za miesiąc styczeń (z tytułu otrzymanej
    zaliczki) oraz za miesiąc kwiecień (od pozostałej otrzymanej kwoty), wskazać należy, że na
    mocy art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Norma ta ustala, że jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty (np. zaliczkę),
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty.
    W konsekwencji, na gruncie powołanych regulacji, należy uznać, że zaliczkę otrzymaną na
    poczet eksportu towarów należy wykazać w deklaracji podatkowej w tym okresie
    rozliczeniowym, w którym, stosownie do brzmienia regulacji art. 19a ust. 8 ustawy,

    powstał obowiązek podatkowy z tytułu jej otrzymania, tj. w okresie kiedy otrzymano całość
    lub część zapłaty.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    W myśl art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Stosownie do art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Powyższy przepis obliguje czynnych podatników podatku VAT do wykazywania
    określonych czynności w ewidencji oraz do przesyłania do urzędu skarbowego ewidencji
    prowadzonej na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją podatkową, w
    terminie do złożenia tej deklaracji, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z
    uwagi na to, że podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z
    mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia, dlatego też szczególnie
    istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe (plik JPK_VAT z deklaracją).
    Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość
    zobowiązania podatkowego. Deklaracja podatkowa (plik JPK_VAT z deklaracją) stanowi

    zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, który w efekcie ma
    doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania
    swojego uprawnienia w postaci uzyskania zwrotu podatku od organu podatkowego.
    Przy czym, na podstawie art. 109 ust. 3e ustawy:
      W terminie 14 dni od dnia:
      1) stwierdzenia przez podatnika, że przesłana ewidencja zawiera błędy lub dane
        niezgodne ze stanem faktycznym, lub
      2) zmiany danych zawartych w przesłanej ewidencji
      - podatnik jest obowiązany przesłać korektę ewidencji na zasadach określonych w
        art. 99 ust. 11c.
    Stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) zwanej dalej: „Ordynacją podatkową”:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Na mocy art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu. Może ona dotyczyć każdej pozycji deklaracji, np. określenia
    wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości kwoty zwrotu podatku oraz innych
    danych zawartych w treści deklaracji (np.: adresu, nr NIP) – o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym – poprawnym –
    wypełnieniu jej formularza, z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej
    przez ustawodawcę instytucji korekty deklaracji powoduje, że złożona przez niego
    deklaracja korygująca zastępuje pierwotną (korygowaną) deklarację i pociąga za sobą
    skutki prawne, pozbawiające jednocześnie pierwotną deklarację mocy prawnej. Korekta
    deklaracji ma na celu skorygowanie błędu poprzez zastąpienie go właściwym zapisem.
    Należy zaznaczyć, że aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku
    w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez
    podmiot potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach
    celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport
    towarów w myśl art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski.
    Otrzymanie odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów,
    która to sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu
    towarów i zastosowania preferencyjnej stawki 0%.
    W analizowanej sprawie wywóz towaru będącego przedmiotem eksportu (na który w
    styczniu otrzymali Państwo zaliczkę a w kwietniu pozostałą część należności) z Polski do
    Serbii nastąpił w kwietniu. Ponadto wskazali Państwo, że posiadają dokumenty
    potwierdzające wywóz towaru (komunikat IE-599). Zaliczkę oraz wpłatę pozostałej
    należności za dostawę towaru od Kontrahenta z Rumuni opodatkowali Państwo stawką
    23%.
    Jak już wskazałem powyżej, mają Państwo prawo do opodatkowania realizowanej dostawy
    towaru (...) stanowiącej eksport towarów, stawką VAT w wysokości 0%.
    Zatem, w analizowanym przypadku, w związku z wywozem towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, potwierdzonym posiadanym przez Państwa komunikatem IE-599, są
    Państwo uprawnieni do dokonania korekty podatku należnego (wynikającego z
    otrzymanej w styczniu zaliczki a w kwietniu pozostałej należności). Korekty tej winni

    Państwo dokonać – zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy – w deklaracji składanej za okres
    rozliczeniowy, w którym otrzymali Państwo dokumenty potwierdzające wywóz towaru
    poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podsumowując, mają Państwo prawo do opodatkowania realizowanej dostawy towaru (...)
    stanowiącej eksport towaru, stawką VAT w wysokości 0% i są uprawnieni do dokonania
    korekty podatku należnego wynikającego z otrzymanej zaliczki oraz pozostałej należności
    w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym otrzymali Państwo dokumenty
    potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie:
    - prawa do zastosowania stawki 0% podatku do dokonanej dostawy – jest prawidłowe,
    - możliwości dokonania korekty podatku należnego poprzez złożenie korekty deklaracji
      za miesiąc styczeń (z tytułu otrzymanej zaliczki) oraz za miesiąc kwiecień (od pozostałej
      otrzymanej kwoty) – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Ponadto wskazać należy, iż w związku z tym, że pytanie oznaczone nr 3 zostało zadane
    warunkowo – tj. oczekiwano rozstrzygnięcia w przypadku uznania opisanej we wniosku
    transakcji za wewnątrz wspólnotową dostawę towarów – odstąpiono od udzielenia
    odpowiedzi na pytanie nr 3.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.