Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.606.2017.1.HW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-16
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Zarządzającego z tytułu świadczenia na rzecz Spółki na podstawie umowy usług zarządzania.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; usługi; usługi-usługi zarządzania; wynagrodzenia; zarządzanie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 9 sierpnia 2017 r. (data wpływu 17 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 listopada 2017 r. (data wpływu 14 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Zarządzającego z tytułu świadczenia na rzecz Spółki na podstawie umowy usług zarządzania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Zarządzającego z tytułu świadczenia na rzecz Spółki na podstawie umowy usług zarządzania. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 listopada 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, dodatkowe pytanie, wskazanie właściwego ze względu na sprawę Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz opłatę.

We wniosku złożonym przez:

*   **Zainteresowanego będącego stroną postępowania: A.**
*   **Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Sp. z o.o.**

przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – A. (dalej „Zarządzający”) oraz Sp. z o.o. (dalej „Spółka”) zawarli umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania (dalej „Umowa”), na podstawie której Zarządzający w okresie pełnienia funkcji Prezesa Zarządu zobowiązuje się do świadczenia usług zarządzania Spółką.

Zarządzający prowadzi działalności gospodarczą. Przedmiot działalności gospodarczej nie jest zbieżny z usługami świadczonymi w zakresie zarządzania (dalej „Umowa”).

Zgodnie z Umową, Zarządzający świadczy określone w niej usługi osobiście, bez możliwości zlecenia ich wykonania osobie trzeciej.

Do obowiązków Zarządzającego należy w szczególności:

1.  prowadzenie spraw Spółki i uczestnictwo w pracach Zarządu, z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z pełnionej funkcji Prezesa Zarządu (dalej „Funkcja”),
2.  reprezentowanie Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji Spółki,
3.  samodzielne zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do Funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki,
4.  realizacja wyznaczonych przez Radę Nadzorczą Spółki celów zarządczych na dany rok obrotowy. Zarządzający zobowiązany jest wykonywać usługi w czasie oraz w sposób zapewniający należytą realizację Umowy oraz prawidłowe i nieprzerwane funkcjonowanie Spółki. Zarządzający wykonuje swoje obowiązki w siedzibie lub biurach Spółki lub w innych miejscach wybranych przez Zarządzającego, w tym w szczególności wynikających ze sposobu realizacji jego zobowiązań lub potrzeb Spółki, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i poza jej granicami, przy czym świadczenie usług poza siedzibą lub biurami Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania, a Zarządzający powinien zapewnić możliwość komunikacji za pośrednictwem telefonu komórkowego lub poczty elektronicznej.

Świadczenie usług poza siedzibą Spółki trwające nieprzerwanie powyżej 4 dni kalendarzowych wymaga wcześniejszego poinformowania Przewodniczącego Rady Nadzorczej z co najmniej jednodniowym wyprzedzeniem.

Zarządzający jest zobowiązany do pisemnego poinformowania Przewodniczącego Rady Nadzorczej, w miarę możliwości, z co najmniej 7-dniowym wyprzedzeniem i każdym przypadku niemożności nieprzerwanego świadczenia Usług, o ile ze względu na przyczynę niemożności nieprzerwanego świadczenia usług będzie to możliwe. Zgodnie z Umową, przypadek niemożności nieprzerwanego świadczenia usług występuje wówczas, gdy Zarządzający nie wykonuje usług:

1.  wskutek własnej decyzji, w tym wskutek choroby powodującej odosobnienie Zarządzającego, albo
2.  w przypadku zastosowania wobec Zarządzającego środków prawnych obiektywnie uniemożliwiających świadczenie usług, albo
3.  zawieszenia Zarządzającego w wykonywaniu Funkcji.

O wykonywaniu Usług poza siedzibą Spółki, a także o przerwie w świadczeniu usług, o której mowa powyżej, Zarządzający jest zobowiązany poinformować Prezesa Zarządu/Innego upoważnionego członka Zarządu. W trakcie wykonywania Umowy Zarządzający zobowiązany jest do korzystania z Infrastruktury Spółki (technicznej, biurowej, organizacyjnej i osobowej).

W ten sposób w przypadku wykonywania przedmiotu Umowy w miejscu innym niż siedziba lub biura Spółki, celem zachowania wymogów bezpieczeństwa, Zarządzający zobowiązuje się do używania i korzystania z przedmiotów i urządzeń udostępnionych Zarządzającemu przez Spółkę w celu wykonywania usług, w szczególności przenośnego komputera osobistego z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet, środków łączności, w tym telefonu komórkowego, spełniających wymagane przez Spółkę wymogi bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych.

Dalej, w celu należytego wykonywania przez Zarządzającego obowiązków umownych i spełniania wymogów bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych, Spółka obowiązana jest do udostępnienia Zarządzającemu do stosowania wszelkich środków służących spełnianiu ww. wymogów bezpieczeństwa, w tym w szczególności do korzystania w czasie wykonywania obowiązków umownych: powierzchni biurowej wraz z wyposażeniem, w tym przenośnym komputerem osobistym z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet, i innym niezbędnym wyposażeniem, środków łączności, w tym telefonu komórkowego, oraz samochodu.

Zarządzający zobowiązany jest do uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze biznesowym związanych z przedmiotem działalności Spółki i, o ile jest to konieczne dla realizacji tychże zobowiązań, odbywania podróży w kraju i za granicą. Spółka będzie ponosić lub refinansować koszty indywidualnego szkolenia Zarządzającego związane z przedmiotem Umowy i obowiązkami umownymi Zarządzającego do wysokości netto 15.000 zł w roku kalendarzowym obowiązywania Umowy, z zastrzeżeniem, iż kwota niewykorzystana w danym roku kalendarzowym może być wykorzystana w roku/latach następnych (wraz z limitem przysługującym zgodnie z niniejszym ustępem w danym roku/latach) w okresie obowiązywania Umowy, o ile Rada Nadzorcza wyrazi zgodę na poniesienie lub refinansowanie kosztów takiego szkolenia.

Ponadto, Zarządzającemu przysługuje prawo do korzystania z innych świadczeń zapewnianych przez Spółkę pracownikom na zasadach przewidzianych lub określanych dla kadry kierowniczej Spółki w odpowiednich regulacjach wewnętrznych Spółki lub uchwałach organów Spółki.

W celu zapewnienia prawidłowego wykonywania Umowy przez Zarządzającego Spółka zobowiązana jest w szczególności do:

1.  udostępnienia Zarządzającemu wszelkich dokumentów Spółki niezbędnych do wykonywania Umowy,
2.  zapewnienia współdziałania z Zarządzającym organów i członków organów Spółki oraz jej personelu,
3.  zapewnienia Zarządzającemu na koszt Spółki urządzeń technicznych oraz zasobów, o których mowa powyżej,
4.  ponoszenia kosztów związanych ze świadczeniem Usług poza siedzibą Spółki, niezbędnych do należytego wykonania Usług, w szczególności takich jak koszty podroży i zakwaterowania w standardzie stosownym do wykonywanej funkcji,
5.  ponoszenia innych niż wynikające z pkt 4) kosztów związanych ze świadczeniem Usług w zakresie dotyczącym udziału w konferencjach, seminariach, spotkaniach biznesowych, szkoleniach i odbywanych w związku z nimi podróży,
6.  zwrotu wydatków poniesionych przez Zarządzającego a niezbędnych do należytego świadczenia Usług w standardzie stosownym do wykonywanej funkcji, po ich należytym udokumentowaniu, uzasadnieniu ich poniesienia, w tym wykazaniu związku i niezbędności do należytego świadczenia Usług.

W odniesieniu do powyższych kosztów, Zarządzający będzie przedkładał Radzie Nadzorczej raz na kwartał kalendarzowy zestawienie tych kosztów poniesionych przez Spółkę. Spółka zobowiązana jest współdziałać z Zarządzającym w celu sporządzenia ww. zestawienia. Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa. Odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia Funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek handlowych.

Zarządzający może zostać objęty ubezpieczeniem od odpowiedzialności z tytułu pełnionej funkcji, analogicznie do ubezpieczenia zapewnianego przez Spółkę kadrze kierowniczej z tytułu pełnienia funkcji kierowniczych w Spółce i na zasadach przewidzianych lub określanych w odpowiednich regulacjach wewnętrznych Spółki lub uchwałach organów Spółki. W przypadku objęcia Zarządzającego takim ubezpieczeniem roszczenia wobec Zarządzającego będą kierowane przez Spółkę w pierwszej kolejności do ubezpieczyciela, a Spółka ma prawo skierować roszczenie do Zarządzającego dopiero wówczas, gdy ubezpieczyciel odmówi wypłaty stosowanego odszkodowania z uwagi na fakt, iż wypadek ubezpieczeniowy nie jest objęty ubezpieczeniem, o którym mowa powyżej.

W Umowie nie przewiduje się klauzuli przewidującej jakiekolwiek rozszerzenie odpowiedzialności Zarządzającego w stosunku do osób trzecich.

Z tytułu świadczenia usług przewidzianych w umowie Zarządzającemu przysługuje:

1.  stałe wynagrodzenie za każdy miesiąc świadczenia usług; w przypadku, gdy Umowa wskutek jej zawarcia lub rozwiązania obowiązuje przez niepełny miesiąc kalendarzowy, wynagrodzenie stałe za ten miesiąc przysługuje w kwocie, wynikającej z podzielania jego kwoty przez 30 i pomnożenia jej przez liczbę dni obowiązywania Umowy w tym miesiącu; w przypadku niemożności świadczenia Usług w sposób nieprzerwany, wynagrodzenie stałe za dany miesiąc przysługuje w kwocie, wynikającej z podzielania jego kwoty przez 30, i pomnożenia jej przez liczbę dni świadczenia usług w tym miesiącu;
2.  wynagrodzenie zmienne, uzależnione od poziomu realizacji przez Zarządzającego celów zarządczych na dany rok obrotowy wyznaczonych przez Radę Nadzorczą, wysokość wynagrodzenia zmiennego nie może przekroczyć 50% rocznego wynagrodzenia stałego. O wysokości wynagrodzenia zmiennego decyduje Rada Nadzorcza.

W ramach wynagrodzenia stałego Zarządzający przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do utworów, jakie (ewentualnie) stworzy w ramach świadczenia usług przewidzianych w umowie, oraz praw zależnych od nich.

Umowa jest zawarta na czas pełnienia przez Zarządzającego funkcji w Zarządzie. Każda ze Stron ma prawo wypowiedzenia Umowy ze skutkiem natychmiastowym w przypadku istotnego naruszenia przez drugą Stronę postanowień Umowy, a w szczególności gdy:

1.  Zarządzający popełnił przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, uniemożliwiające mu wykonywanie obowiązków wynikających z Umowy;
2.  poprzez udokumentowane umyślne działanie lub zaniechanie czy zaniedbanie swoich obowiązków Zarządzający narazi Spółkę na straty;
3.  Zarządzający nie uzyskał zgody Rady Nadzorczej na objęcie funkcji w organach spółki spoza grupy kapitałowej,
4.  Spółka bez uzasadnionego powodu zalega z wypłatą należnego wynagrodzenia przez okres dłuższy niż 2 miesiące.

Każda ze Stron ma prawo wypowiedzenia Umowy z innych przyczyn niż określone powyżej z:

1.  jednomiesięcznym terminem wypowiedzenia w przypadku pełnienia przez Zarządzającego Funkcji przez okres krótszy niż 12 miesięcy, ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego;
2.  trzymiesięcznym terminem wypowiedzenia w przypadku pełnienia przez Zarządzającego Funkcji przez co najmniej 12 miesięcy.

W razie rozwiązania Umowy albo wypowiedzenia przez Spółkę Umowy z innych przyczyn niż w przypadku istotnego naruszenia postanowień Umowy Zarządzającemu przysługuje odprawa w wysokości 3-krotności wynagrodzenia stałego, pod warunkiem pełnienia przez Zarządzającego funkcji przez okres co najmniej 12 miesięcy przed rozwiązaniem Umowy.

Odprawa nie przysługuje w przypadku:

1.  wypowiedzenia, rozwiązania lub zmiany Umowy wskutek zmiany funkcji pełnionej przez Zarządzającego w składzie Zarządu;
2.  wypowiedzenia, rozwiązania lub zmiany Umowy wskutek powołania Zarządzającego na kolejną kadencję Zarządu;
3.  objęcia funkcji członka zarządu w spółce w ramach Grupy Kapitałowej;
4.  rezygnacji z pełnienia Funkcji.

W okresie obowiązywania Umowy Zarządzający zobowiązuje się do nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki lub podmiotów zależnych od Spółki w ramach grupy kapitałowej.

Zakaz konkurencji obowiązuje również po rozwiązaniu Umowy, w okresie co najmniej 6 miesięcy od dnia ustania pełnienia przez niego funkcji (pod warunkiem że pełnił ją co najmniej 6). Z tego tytułu Zarządzającemu przysługuje odszkodowanie w wysokości 50% kwoty stałego miesięcznego wynagrodzenia stałego x 6.

W przypadku naruszenia przez Zarządzającego zakazu konkurencji, Spółka od momentu tego naruszenia nie będzie zobowiązana do zapłaty odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji. Ponadto, przypadku naruszenia tego zakazu (w tym również zakazu konkurencji obowiązującego trakcie obowiązywania Umowy) Spółka ma prawo domagać się zapłaty kary umownej w wysokości trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia podstawowego za każde naruszenie.

Ponadto w piśmie z dnia 8 listopada 2017 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Pytanie, czy wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymuje od Spółki za świadczenie na podstawie umowy usług zarządzania stanowi przychody, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie dotyczy elementu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, lecz oceny prawnej – wykładni przywołanych przepisów i ich zastosowania (subsumpcji) do stanu opisanego we wniosku. Leży to w kompetencji organu wydającego interpretację indywidualną, dla którego ocena przedstawiona przez Wnioskodawcę nie jest wiążąca. Uwzględniając powyższe zastrzeżenie, należy stwierdzić, że w ocenie Wnioskodawcy (która nie jest wiążąca dla organu) wynagrodzenie Zarządzającego otrzymywane/które będzie otrzymywał od Spółki stanowi/będzie stanowić przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych („przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych”). Wnioskodawca podkreśla, że powyższe stanowisko pozostaje w zgodności ze stanowiskiem zajmowanym przez przedstawicieli doktryny (por. „Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych – Komentarz” pod red. J. Marciniuka).
2.  Umowa nie zawiera zapisów dotyczących odpowiedzialności Zarządzającego wobec osób trzecich, jak również nie zawiera zapisów dotyczących wzięcia przez Spółkę na siebie odpowiedzialności za działania Zarządzającego wobec osób trzecich. Umowa zawiera natomiast szczegółowe regulacje dotyczące odpowiedzialności Zarządzającego w stosunku do Spółki. Podkreślenia jednak wymaga, że wprowadzanie takich zapisów nie było w tym przypadku konieczne. Wnioskodawca wskazuje bowiem, że z powszechnie obowiązujących przepisów prawa wynika, że Spółka ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za szkody wyrządzone przez członków jej organów – art. 416 Kodeksu cywilnego: „Osoba prawna jest obowiązana do naprawienia szkody wyrządzonej z winy jej organu”. Ponadto, na co zwrócono uwagę w przywołanej we wniosku o wydanie interpretacji uchwale składu 7 sędziów Sądu Najwyższego – Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II UZP 2/15, odpowiedzialność osoby prawnej wobec osób trzecich za działania członków jej organu wynika z samego faktu, że działania organu są tożsame z działaniami samej osoby prawnej – art. 38 Kodeksu cywilnego: „Osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie”. Uwzględniając powyższe, należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli z tytułu wykonywania tych czynności osoba je wykonująca „jest związana ze zlecającym ich wykonanie prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny” pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do:
    1.  warunków wykonywania tych czynności,
    2.  wynagrodzenia, i
    3.  odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.Z przepisu tego nie wynika wymóg, by treść zawartej pomiędzy stronami umowy zawierała postanowienia dotyczące odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, ale by strony umowy „były związane więzami tworzącymi stosunek prawny” m.in. co do tej odpowiedzialności. „Więzi prawne” w tym zakresie pomiędzy stronami umowy nie wynikają wyłącznie z jej treści, ale również z przepisów powszechnie obowiązującego prawa określających konsekwencje zawarcia danej umowy – przy czym powtarzanie w treści umowy treści tych bezwzględnie obowiązujących przepisów byłoby pozbawione jakiegokolwiek znaczenia prawnego. Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa Spółka odpowiada wobec osób trzecich za czynności Wnioskodawcy w związku z wykonywaną umową. Z uwagi na to, że z bezwzględnie obowiązujących przepisów Kodeksu cywilnego wynika odpowiedzialność Spółki wobec osób trzecich za działania Zarządzającego, oznacza to, że strony Umowy są związane „więzami prawnymi co do odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich”, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.
3.  Do wynagrodzenia Zarządzającego, określonego w umowie o świadczenie usług zarządzania zawartej ze Spółką, mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz. 1202). W tym miejscu należy dodać, że zdaniem Wnioskodawcy, stan faktyczny przedstawiony we wniosku odpowiada zagadnieniu będącemu przedmiotem wydanej w dniu 6 października 2017 r. przez Ministra Rozwoju i Finansów interpretacji ogólnej Nr PT3.8101.11.2017, dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności wykonywanych przez członków zarządów na podstawie umów o świadczenie usług zarządzania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (zredagowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 8 listopada 2017 r.).

Czy w przypadku wystawienia faktur przez Zarządzającego z tytułu świadczenia na rzecz Spółki usług zarządzania na podstawie Umowy Spółka jest uprawniona do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko wskazane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 8 listopada 2017 r.), Spółka nie jest uprawniona do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur wystawianych przez Zarządzającego z tytułu świadczenia na jej rzecz usług zarządzania na podstawie Umowy.

Uzasadniając, Wnioskodawca wskazuje, że świadczenie na podstawie Umowy usług zarządzania przez Zarządzającego na rzecz Spółki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Zarządzający nie posiada w związku z ich wykonywaniem statusu podatnika tego podatku na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, ze zm. – dalej „ustawa o VAT”). W związku z powyższym ewentualne wystawione przez niego faktury nie stanowiłyby podstawy do obniżenia podatku należnego o wykazany w nich podatek naliczony, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia 16 listopada 2017 r., nr 0112-KDIL4.4012.394.2017.2.HW, gdzie stwierdzono, że wniosek w zakresie objętym pytaniem wskazanym we wniosku jako pierwsze (tj. w zakresie wskazania, czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) jest bezprzedmiotowy, bowiem do przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w tym zakresie zastosowanie znajduje interpretacja ogólna Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 6 października 2017 r., znak PT3.8101.11.2017 (Dz. Urz. z 2017 r., poz. 203) co daje podstawę do przyjęcia, że w okolicznościach opisanych we wniosku, Zarządzający – Wnioskodawca – nie świadczy usług podlegających opodatkowaniu, należy stwierdzić, że Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Zarządzającego z tytułu świadczenia na rzecz Spółki na podstawie umowy usług zarządzania, z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, ponieważ jak wskazano wyżej czynności świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie ww. Umowy na rzecz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania zredagowanego w uzupełnieniu do wniosku należy uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie wniosku dotyczącym wskazania, czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

1.  zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
2.  zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.