Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-357/16-1/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-17
Teza: Opodatkowanie czynności przekazania samochodu z działalności gospodarczej na cele osobiste.
Słowa kluczowe: przekazanie-przekazanie nieodpłatne; samochód; towar; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 maja 2016 r. (data wpływu 12 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z 9 lipca 2016 r. (data wpływu 13 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania czynności przekazania samochodu z działalności gospodarczej na cele osobiste – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2016r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania czynności przekazania samochodu z działalności gospodarczej na cele osobiste.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 9 lipca 2016r. (data wpływu 13 lipca 2016r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 28 czerwca 2016r. znak: IBPP2/4512-357/16/ICz.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca na podstawie umowy leasingu operacyjnego zawartej w G. S.A. w dniu 12 lutego 2014r. nr 420896/2014 użytkuje samochód osobowy marki Chevrolet Orlando. Wystawiane przez leasingodawcę faktury dotychczas rozliczał w ramach prowadzonej działalności. Pojazd ten do nadal użytkuje w jej ramach.

Podatnik w związku z reorganizacją profilu i sposobu wykonywania działalności od grudnia 2016r. nie będzie wykorzystywał przedmiotu umowy leasingu na jej potrzeby w związku z tym zamierza w styczniu 2017 r. wykupić przedterminowo przedmiotowy pojazd od leasingodawcy.

Istnieje możliwość wykupu tego pojazdu bezpośrednio przez Piotra G. jako osoby nieprowadzącej działalności. I tak Piotr G. zamierza nabyć przedmiot leasingu na potrzeby osobiste niepowiązane z działalnością. Samochód po wykupie nie będzie wykorzystywany na potrzeby działalności, a podatnikowi w związku z tym nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z faktury wykupu pojazdu.

Wnioskodawca ponadto nie wprowadzi do ewidencji środków trwałych przedmiotu umowy, co za tym idzie pojazd nie będzie figurował jako majątek firmy. Podatnik po wykupie pojazdu na cele prywatne przedmiot umowy nie odniesie na gruncie podatku VAT żadnych korzyści, nie zaliczy w poczet działalności tej faktury wykupowej przedmiotu umowy jak i też faktur związanych z jego działalnością.

Wnioskodawca w związku z podjęciem zatrudnienia w instytucji państwowej dysponuje coraz mniejsza ilością czasu na wykonywanie działalności związanej z wykorzystywaniem pojazdu, zamierzą on najpierw zrezygnować z działalności handlowej, a w związku z niewielkim zainteresowaniem również i usługowej.

Wykup pojazdu przewiduje na początku 2017 r., zaś likwidację działalności na koniec 2018 r. Wnioskodawca od daty wykupu pojazdu nie będzie z niego korzystał na potrzeby działalności.

Wnioskodawca nie znajduje ani normatywnych ani też judykacyjnych - interpretacyjnych podstaw w konstatacji, że wykup prywatny przedmiotu leasingu niezależnie czy nabywcą jest firma podatnika czy też sam podatnik (osoba fizyczna) pociąga za sobą konsekwencje w podatku VAT przy dalszej odsprzedaży oraz jego przekazania na cele prywatne.

W piśmie uzupełniającym z 9 lipca 2016 r. Wnioskodawca udzielił wyjaśnień w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego nr 1 w sposób następujący:

Czy Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?

Odp.: Tak

Kiedy Wnioskodawca zamierza przekazać samochód na cele osobiste, czy czynność ta zostanie dokonana zaraz po dokonaniu wykupu od leasingodawcy czyli w tym samym dniu?

Odp.: Tego samego dnia.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

1.Czy podatnik w przypadku wykupu pojazdu na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością (nawet w sytuacji gdyby nabywcą wskazanym na fakturze wykupowej była firma prowadzona przez podatnika) obciążony zostanie podatkiem z tytułu nieodpłatnej dostawy towarów:

1.  w trakcie prowadzenia działalności
2.  po zakończeniu jej prowadzenia?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.Wnioskodawca FH Piotr G. – podatnik podatku VAT to w istocie ten sam podmiot co Piotr G. (jednoosobowa działalność gospodarcza prowadzona przez osobę fizyczną).

2.Dla celów VAT leasing operacyjny jest usługą a wykup przedmiotu leasingu czynnością niezwiązaną z samą umową leaasingu i dla leasingodawcy jest dostawą towaru.

3.Podatnik stoi na stanowisku, że w przypadku przedterminowego wykupu pojazdu poprzez fakt, że pojazd ten nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych (niezależnie od tego czy jego nabywcą będzie FH Piotr G. czy też Piotr G.), przekazanie pojazdu na cele prywatne bezpośrednio po wykupie nie będzie rodziło obowiązku w podatku VAT.

9.Piotr G. zauważa, że ugruntowane stanowisko judykatury sądownictwa administracyjnego jak również wybrane interpretacje indywidualne potwierdzają korzystne dla podatnika rozważania, które poprowadzą do konstatacji, że w przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną niezależnie od danych nabywcy przedmiotu leasingu wskazanych na fakturze wykupu, na nabywcy w sytuacji przekazania przedmiotu umowy na cele prywatne nie spoczywa obowiązek VAT od przekazania na te cele przedmiotu umowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, w kwestii objętej pytaniem nr 1, jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak wynika z ww. przepisu warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca na podstawie umowy leasingu operacyjnego zawartej w G. S.A. w dniu 12 lutego 2014r. nr 420896/2014 użytkuje samochód osobowy marki Chevrolet Orlando. Wystawiane przez leasingodawcę faktury dotychczas rozliczał w ramach prowadzonej działalności. Pojazd ten do nadal użytkuje w jej ramach.

Podatnik w związku z reorganizacją profilu i sposobu wykonywania działalności od grudnia 2016r. nie będzie wykorzystywał przedmiotu umowy leasingu na jej potrzeby w związku z tym zamierza w styczniu 2017 r. wykupić przedterminowo przedmiotowy pojazd od leasingodawcy.

Istnieje możliwość wykupu tego pojazdu bezpośrednio przez Piotra G. jako osoby nieprowadzącej działalności. I tak Piotr G. zamierza nabyć przedmiot leasingu na potrzeby osobiste niepowiązane z działalnością. Samochód po wykupie nie będzie wykorzystywany na potrzeby działalności, a podatnikowi w związku z tym nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z faktury wykupu pojazdu.

W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga, czy w sytuacji po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego Wnioskodawca wykupi samochód od leasingodawcy z przeznaczeniem na cele osobiste, prywatne, to przekazanie na te cele nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy wskazać, że w myśl art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.), przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin – art. 70916 Kodeksu cywilnego.

Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Po zakończeniu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi.

Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru niezwiązaną z samą umową leasingu.

Należy ponownie wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli:

*   dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
*   przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
*   przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

Oznacza to, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym części składowych. Przy czym w przypadku części składowych istotne jest, czy ich wymiana spowodowała trwały wzrost wartości samochodu.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Należy w tym miejscu także wskazać, że zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 ustawy wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zauważyć jednakże należy się, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto zauważyć należy, że z powołanych wcześniej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W opisie zdarzenia Wnioskodawca wskazuje na dwie sytuacje, w których nastąpi przedterminowy wykup samochodu od firmy leasingowej, co nie pozostaje bez wpływu na gruncie przepisów podatku od towarów i usług. Mianowicie pierwsza sytuacja dotyczy możliwości wykupu tego pojazdu bezpośrednio przez Piotra G. jako osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej na cele prywatne. Wówczas na fakturze dotyczącej nabycia nabywcą będzie Piotr G. (osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej a nie FH Piotr G.). W tej sytuacji należy przyjąć, że Wnioskodawca jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej nabędzie samochód bezpośrednio na cele użytku prywatnego. Zatem w takiej konkretnej sytuacji nie nastąpi przekazanie nabytego samochodu na cele prywatne, bowiem samochód będzie nabyty przez osobę nieprowadzącą działalności gospodarczej do jej majątku prywatnego. Tym samym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że bez znaczenia pozostaje, czy nabywcą będzie FH Piotr G., czy też Piotr G.

Natomiast w drugiej sytuacji wykupu, gdy nabywcą samochodu będzie FH Piotr G., czyli podmiot prowadzący działalność gospodarczą to nabycie samochodu nastąpi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas wystąpi przekazanie samochodu z działalności gospodarczej na cele prywatne Wnioskodawcy. Tym samym należy przeanalizować zastosowanie art. 7 ust. 2 ustawy. W opisanej sytuacji w związku z zamiarem przekazania samochodu bezpośrednio po wykupie na cele prywatne, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tego nabycia. W konsekwencji nie zostanie spełniony warunek określony przepisem art. 7 ust. 2 ustawy do uznania tego przekazania za czynność odpłatną podlegającą opodatkowaniu w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wobec powyższego z uwagi na uzasadnienie Wnioskodawcy dotyczące braku wpływu danych na fakturze nabycia podmiotu nabywającego, na sposób opodatkowania przekazania, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zauważyć przy tym należy, że interpretacja indywidualna wydawana jest w oparciu o konkretny przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego i wiąże Organ uprawniony do wydawania interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie przedstawionym we wniosku. Zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.