Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.872.2024.4.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży działek otrzymanych w darowiźnie.
Słowa kluczowe: darowizna; przychód; sprzedaż-sprzedaż działek; zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19-ust. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 6d; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 6e; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30e-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 6 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 grudnia 2024 r. (wpływ 11 grudnia 2024 r.),
    pismem z 27 grudnia 2024 r. (wpływ 27 grudnia 2024 r.) oraz pismem z 26 stycznia 2025 r.
    (wpływ 26 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2025 r. planuje Pani sprzedaż nieruchomości. Sprzedaż dotyczy dokładnie działki, gdzie
    zniesienie współwłasności miało miejsce 21 października 2022 r. Nr księgi wieczystej to
    (...). Pierwotnie działkę otrzymała Pani mama w spadku po swoim tacie w 2018 r. Działkę
    tą dziadek nabył w 2010 r. Następnie Pani mama podzieliła działkę na 4 części i rozdzieliła
    ją swoim dzieciom poprzez zniesienie współwłasności. Jedna działka została własnością
    Pani mamy, a 3 pozostałe Pani mama przekazała w darowiźnie swoim dzieciom, czyli
    również i Pani.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Wskazała Pani, że:
    1. Działkę od mamy nabyła Pani w wyniku zniesienia współwłasności.
    2. Zniesienie współwłasności odbyło się przed sądem. Data uprawomocnienia to 26
      styczeń 2023 r. W czynności tej uczestniczyła Pani mama, Pani i Pani dwóch braci. W
      łaścicielami działki przed zniesieniem współwłasności była Pani mama, Pani i Pani dwaj
      bracia. Zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty i dopłaty. Wartość
      nieruchomości otrzymanej przez Panią w drodze zniesienia współwłasności mieściła
      się w wartości udziału w nieruchomości przed zniesieniem współwłasności.
    3. Darowizna działki na Pani rzecz miała miejsce 22 lutego 2021 r.

    4. Umowa darowizny była zawarta w formie aktu notarialnego.
    5. Otrzymana przez Panią działka, jest działką rolną.
    6. Działka rolna wchodzi w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z
      dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.
    7. Działka ta sklasyfikowana jest w ewidencji gruntów, jako grunty orne.
    8. Wydaje się Pani, że po sprzedaży działka ta utraci charakter rolny, ponieważ nowy
      właściciel będzie chciał zmienić przeznaczenie działki na budowlaną.
    9. W wyniku zniesienia współwłasności, ponownie otrzymała Pani działkę nabytą 22 lutego
      2021 r. w drodze darowizny.
    10. Doprecyzowała Pani, że w darowiźnie otrzymała Pani udział w działce, którą Pani
      matka nabyła w spadku.
    11. Przedmiotem zniesienia współwłasności była działka, którą Pani matka nabyła w
      spadku, a Pani nabyła w niej udział w drodze darowizny.
    12. W wyniku zniesienia współwłasności nastąpił podział działki nabytej przez Pani matkę
      w spadku na cztery działki.
    13. W wyniku zniesienia współwłasności nabyła Pani jedną z czterech działek.

## Pytanie

Czy jeśli sprzeda Pani działkę w 2025 r., to będzie Pani zwolniona od zapłaty podatku od
    sprzedaży nieruchomości, który wynosi 19 %? Od kiedy w tej sytuacji liczy się termin 5 lat ?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem będzie Pani zwolniona od zapłaty podatku, ponieważ termin przedawnienia
    liczony jest od momentu, kiedy działka została własnością spadkodawcy. Jeśli
    spadkodawca nabył działkę przed 2018 r., to nie obowiązuje Pani zapłata podatku od
    sprzedaży tej nieruchomości. Termin upływu 5 lat liczony jest od momentu otrzymania
    nieruchomości przez spadkodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 226 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej na wstępie ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. w lit. a- b przepisu
    praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności
    gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment ich nabycia.
    Z treści wniosku wynika, że w 2018 r. Pani matka nabyła w drodze spadku po swoim ojcu
    działkę (grunty rolne). 22 lutego 2021 r. Pani matka darowała trójce swoich dzieci (w tym
    Pani) udziały w tej działce. 21 października 2022 r. zostało dokonane zniesienie
    współwłasności działki. Przedmiotem zniesienia współwłasności była ww. działka, którą
    Pani matka nabyła w spadku, a Pani nabyła w niej udział w drodze darowizny. W wyniku
    zniesienia współwłasności nastąpił podział działki nabytej przez Pani matkę w spadku na
    cztery działki. Jedną z czterech działek nabyła Pani. Wartość nieruchomości otrzymanej
    przez Panią w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w wartości udziału w
    nieruchomości, jaki posiadała Pani na współwłasność. Zniesienie współwłasność odbyło
    się bez spłat i dopłat. W 2025 r. zamierza Pani sprzedać otrzymaną działkę.
    Wątpliwości Pani na tle przedstawionego opisu sprawy sprowadzają się do kwestii, czy
    sprzedaż działki będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, i od kiedy należy liczyć 5- letni termin.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że nabyciem w
    rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną –
    nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje
    w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w
    prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1610 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z art. 888 § 1 ww. Kodeksu wynika zaś, że:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.

    Celem zaś postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów ustawy
    Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi
    przedmiot współwłasności.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Przy czym zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w
    ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez
    spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży,
    które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć
    datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości
    lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej
    osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało
    dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby
    ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku
    osobistego.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
      a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
      b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
        się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie.

    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko
    wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje
    nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki
    pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia
    współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed
    zniesieniem współwłasności, oznacza to, że dla części nieruchomości – nabytej w drodze
    zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie
    współwłasności.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że wartość nabytej przez Panią
    działki (powstałej z podziału nieruchomości, którą Pani matka nabyła w spadku) w wyniku
    zniesienia współwłasności nie przekracza wartości udziału we współwłasności w
    nieruchomości, który nabyła Pani w drodze darowizny.
    Wobec powyższego, dla celów podatku dochodowego, bieg terminu działki nabytej w
    wyniku zniesienia współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie udziału w nieruchomości w drodze darowizny. W Pani przypadku będzie
    to 2021 r.
    W konsekwencji, odpłatne zbycie w 2025 r. działki opisanej we wniosku będzie stanowić
    źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ, zbycie nastąpi przed upływem 5 lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na mocy art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Stosownie do art. 19 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub
      wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od
      wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości
      lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od

      wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii
      biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o
      33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi
      zbywający.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego
    wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć:
        koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
        prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości,
        koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości,
        wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej,
        koszty i opłaty sądowe.
    W pojęciu kosztów odpłatnego zbycia nie mieści więc spłata kredytu zaciągniętego na
    zbywaną nieruchomość. Nie warunkuje ona bowiem dojścia do sprzedaży nieruchomości
    a jedynie jest pośrednim jej skutkiem.
    Od powyższych kosztów odróżnić należy koszty uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania określone zostały w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    W myśl z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      W terminie określonym w ust. 1 (od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku
      następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Zatem sprzedaż przez Panią działki w 2025 r., tj. przed upływem 5 lat licząc od końca roku,
    w którym nastąpiło jej nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w treści art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym będzie Pani
    zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego z tego tytułu w wysokości 19% zgodnie
    z art. 30e ww. ustawy.
    Podkreślić należy, że wprowadzony przez ustawodawcę na mocy art. 1 pkt 4 ustawy z dnia
    23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2018 r., poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 10 ustęp
    5 - dotyczy nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
    nabytych wyłącznie w drodze spadku. Wskazać należy, że przepis ten nie obejmuje innych
    sytuacji, gdy nabycie nastąpiło w drodze innej czynności cywilnoprawnej (np. dział spadku,
    darowizna), niż w drodze spadku. Z przedstawionego przez Panią we wniosku opisu
    zdarzenia jednoznacznie wynika, że działkę nabyła Pani w drodze umowy darowizny w
    dniu 22 lutego 2021 r., czyli nabycie nie nastąpiło w drodze spadku.
    W tym kontekście należy wskazać na zasadę równości wobec prawa wynikającej z art. 2
    Konstytucji RP oraz zasady sprawiedliwości społecznej, której podstawę stanowi art. 32
    Konstytucji RP.
    Zgodnie z art. 2 Konstytucji RP Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem
    prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Z kolei na podstawie
    art. 32 ust. 1 Konstytucji RP należy wskazać, iż wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy
    mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.
    Wskazać w tym miejscu również należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
    (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych

    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.
    Zatem, nie można zgodzić się z przyjętym przez Panią założeniem, że w Pani przypadku
    okres 5-letni liczy się od momentu otrzymania nieruchomości przez spadkodawcę. W
    świetle prawa nabycie w drodze spadku i nabycie w drodze darowizny są to różne,
    odrębne czynności prawne i wywołują różne (nie tożsame) skutki podatkowe na gruncie m.
    in. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.