Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.625.2024.6.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Rozliczenie leasingu samochodu w kosztach uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; umowa-umowa leasingu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Wydatki dotyczące samochodów 
-Opłaty wynikające z umowy leasingu, najmu, dzierżawy samochodów osobowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 49a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie pismem z 21 października 2024 r. (wpływ 4 listopada 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka komandytowa („Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem dla celów
    podatkowych, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych
    od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest
    zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług („VAT”) w Polsce. Spółka
    prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski. Spółka zajmuje się automatyzacją
    procesów technologicznych: automatyka napędu elektrycznego, automatyka przemysłowa
    z wykorzystaniem sterowników programowalnych, projektowanie, wykonanie i instalacja
    rozdzielnic nn. Sprzedaż i usługi wykonywane w ramach prowadzonej działalności są
    opodatkowane VAT, co oznacza, że Spółka ma zasadniczo prawo odliczenia całego VAT
    naliczonego od nabywanych towarów i usług. Spółka zamierza zawrzeć umowę leasingu
    pojazdu o wartości 245 851,00 zł brutto (199 878,86 zł netto). Rata leasingowa będzie
    wynosić 5 106,01 zł netto, 6 280,39 zł brutto. Opłata wstępna wyniesie 39 975,77 zł netto,
    49 170,20 zł brutto. Umowa spełniać będzie warunki określone w art. 17b ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Updop”). Samochody, będące
    przedmiotem Umów, spełniają definicję samochodu osobowego w myśl art. 4a pkt 9a
    Updop i nie są pojazdami elektrycznymi w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o
    elektromobilności i paliwach alternatywnych. Po zawarciu umowy leasingu Wnioskodawca
    ponosić będzie comiesięczne raty leasingowe („Raty”), które składają się z części
    kapitałowej (część kapitałowa Rat stanowi spłatę wartości samochodu) oraz części
    odsetkowej. Wydatki poniesione na Raty powiększone będą o podatek VAT w
    odpowiedniej stawce. Wydatki na Raty spełniają warunek, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    Updop.
    Finansujący nie korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na
    podstawie:
    a) art. 6 Updop;
    b) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych;
    c) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.
      U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r. poz. 484 i 1178).
    Wnioskodawca wykorzystuje Samochody w sposób mieszany, co do zasady do wydatków
    dot. pojazdów przysługiwałoby Mu obniżenie VAT należnego o VAT naliczony wynikający z
    faktur je dokumentujących w części - w 50% (por. art. 86a ust. 1 Uptu w związku z art. 86a
    ust. 1 w zw. z art. 86a ust. 2 pkt. 2 Uptu).
    Pytania
    1. Czy dokonując rozliczenia raty leasingowej oraz opłaty wstępnej, do kwoty VAT
      podlegającej odliczeniu będzie miała zastosowanie zasada proporcji (dot. ustalania

      wydatków podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów dla pojazdów
      powyżej wartości 150 000 zł), czy też Wnioskodawca będzie mógł odliczyć 50% VAT
      naliczonego?
    2. Czy rozliczenie raty leasingowej zaprezentowane we wniosku jest prawidłowe?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 17a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: „Updop”; t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.), ilekroć w rozdziale tym
    jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie
    cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej
    „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na
    warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”,
    podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty
    oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.
    Jednocześnie stosownie do art. 17b ust. 1 Updop, opłaty ustalone w umowie leasingu,
    ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód
    finansującego i odpowiednio, w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania
    przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
      1) umowa leasingu, w przypadku, gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt
        2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego
        okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom
        amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została
        zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom
        amortyzacyjnym nieruchomości;
      2) umowa leasingu, w przypadku, gdy korzystającym jest osoba fizyczna
        nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
      3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
        pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
        wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a
        w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
        trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, będących uprzednio przedmiotem
        takiej umowy, odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
        następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio.
    Natomiast zgodnie z art. 17b ust. 2 Updop, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy
    leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:
      1) art. 6;
      2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych;
      3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
        (Dz. U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r. poz. 484 i 1178)
    - do tej umowy stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.
    W związku z powyższym, co do zasady, jeżeli umowa leasingu spełnia warunki określone w
    art. 17b Updop oraz finansujący w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień
    wymienionych w art. 17b ust. 2 Updop, to korzystający może zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów opłaty wynikające z umowy leasingu (tu: Raty), w tym wydatek
    związany z uiszczeniem wstępnej opłaty leasingowej.
    Stosownie jednak do art. 16 ust. 1 pkt 49a Updop, możliwość zaliczania do kosztów
    uzyskania przychodów wydatków, związanych z przedmiotem umowy leasingu jest
    ograniczona kwotowo. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów, dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o

    której mowa w art. 17a pkt 1 Updop, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu
    osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej
    kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego, będącego przedmiotem
    tej umowy.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka zamierza zawrzeć umowę leasingu w
    rozumieniu art. 17a ust. 1 Updop, która spełni przesłanki określone w art. 17b ust. 1
    Updop. Jak wynika również z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka wykorzystywać będzie
    Samochód, będący przedmiotem Umowy, w sposób mieszany. Spółka ponosić będzie
    comiesięczne Raty zawierające podatek VAT.
    W opinii Spółki w zakresie podatku VAT naliczonego stosować należy limit wynikający z art.
    16 ust. 1 pkt 49a Updop. Spółka rozliczając podatek VAT ustalać będzie proporcję wartości
    auta do limitu 150 000 zł. Tak obliczona proporcja posłuży do obliczenia VAT naliczonego
    (który będzie mógł zostać odliczony w deklaracji). Spółka nie będzie stosować zasady
    odliczenia 50% VAT, lecz proporcję dot. limitu 150 000 zł.
    Poniższe obrazuje przykład kalkulacji dot. raty: Spółka zamierza zawrzeć umowę leasingu
    pojazdu o wartości 245 851,00 zł brutto (199 878,86 zł netto), podatek VAT: 45 972,14 zł.
    Rata leasingowa będzie wynosić 5 106,01 zł netto, 6 280,39 zł brutto, podatek VAT 1
    174,38 zł. Opłata wstępna wyniesie 39 975,77 zł netto, 49 170,20 zł brutto. Spółka ustali
    proporcję na potrzeby podatku dochodowego w następujący sposób: 150 000 : 222 864,9
    (wartość netto + 50% VAT) x 100 = 67,31%. Wyliczoną w ten sposób proporcję, Spółka
    zastosuje do podatku VAT w następujący sposób. Z proporcji wynika, że 67,31% wchodzi
    do limitu 150 000,00 zł, więc Spółka z tej części odliczy 50% VATu; a z drugiej połowy 75%
    zostanie zakwalifikowane jako KUP, a 25% nie podlega odliczeniu. Powyższe będzie
    przekładało się na rozliczenie w następujący sposób: VAT od raty leasingowej to 1 174,38
    zł. Do limitu 150 000,00 zł można zaliczyć: 1 174,38 x 67,31% = 790,48 zł, z czego 395,24
    podlegać będzie odliczeniu, a pozostałe 50% dzielić się będzie proporcji: 296,43 zł i
    zostanie zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów, a 98,81 zł nie podlega
    odliczeniu (ani nie jest kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów). Jednocześnie
    kwota podatku VAT powyżej limitu 150 000,00 zł, czyli: 1 174,38 x 32,69% = 383,9 zł nie
    podlega odliczeniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      został właściwie udokumentowany,
      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
      ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile
    pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna brać pod uwagę:
      przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu)
      oraz
      potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
      obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia
      przychodu.
    Leasing jako umowa jest dla podmiotów gospodarczych jednym ze sposobów
    finansowania, która umożliwia korzystanie z określonej rzeczy w zamian za miesięczną
    ratę i pozwala między innymi na minimalizację angażowania własnego kapitału i szybsze
    uzyskanie finansowania, co może przełożyć się na poprawę płynności finansowej
    korzystającego z leasingu. W przypadku leasingu operacyjnego przedmiot umowy
    pozostaje własnością leasingodawcy i to on dokonuje odpisów amortyzacyjnych.
    Art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w swoim katalogu
    zawiera pewne ograniczenia w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów wydatków
    dotyczących użytkowania samochodów osobowych.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 49a cyt. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego
      opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu

      składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich
      część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości
      samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Stosownie do art. 16 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych:
      Poniesione wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 51, oraz kwota, o której mowa w
      ust. 1 pkt 49a, obejmują także podatek od towarów i usług, który zgodnie z
      przepisami o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, oraz
      naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w której zgodnie z przepisami o
      podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot
      różnicy podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 16 ust. 5c ww. ustawy:
      W przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy
      leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt
      49a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
      osobowego.
    Zgodnie z art. 17a pkt 1 ww. ustawy:
      Ilekroć w rozdziale tym jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę
      nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze
      stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i
      pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej
      dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości
      niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania
      gruntów.
    Z kolei art. 17a pkt 2 powyższej ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się
      przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na
      który może być przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej
      umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne
      postanowienia umowy nie uległy zmianie.
    Jednocześnie, zasady opodatkowania umowy leasingu operacyjnego zostały unormowane
    w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 17b ust. 1 ww. ustawy:
      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w
      podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w
      przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
      1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt
        2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
        normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są
        podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości
        niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej
        przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
      2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna
        nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
      3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
        pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
        wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
        a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
        trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem

        takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
        następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 17b ust. 2 powyższej ustawy:
      Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku
      dochodowym przysługujących na podstawie:
      1) art. 6,
      2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
      3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
      (Dz. U. z 1997 r., poz. 143, z 1998 r., poz. 1063 oraz z 1999 r., poz. 484 i 1178)
      - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.
    W związku z powyższym, co do zasady, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w
    art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych warunki oraz finansujący w
    dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 17b ust. 2 ww. ustawy, to
    korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione koszty
    związane z przedmiotem umowy leasingu, w tym wydatki związane ze spłatą rat
    leasingowych.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, prowadzą Państwo działalność gospodarczą na
    terytorium Polski. Spółka zajmuje się automatyzacją procesów technologicznych. Sprzedaż
    i usługi wykonywane w ramach prowadzonej działalności są opodatkowane VAT.
    Zamierzają Państwo zawrzeć umowę leasingu pojazdu o wartości 245 851,00 zł brutto
    (199 878,86 zł netto). Rata leasingowa będzie wynosić 5 106,01 zł netto, 6 280,39 zł brutto.
    Opłata wstępna wyniesie 39 975,77 zł netto, 49 170,20 zł brutto. Umowa spełniać będzie
    warunki określone w art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Samochody, będące przedmiotem Umów, spełniają definicję samochodu osobowego w
    myśl art. 4a pkt 9a ww. ustawy i nie są pojazdami elektrycznymi w rozumieniu art. 2 pkt 12
    ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych. Po zawarciu umowy leasingu
    ponosić będą Państwo comiesięczne raty leasingowe, które składają się z części
    kapitałowej (część kapitałowa rat stanowi spłatę wartości samochodu) oraz części
    odsetkowej. Wydatki poniesione na raty powiększone będą o podatek VAT w
    odpowiedniej stawce. Wydatki na raty spełniają warunek, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wykorzystują Państwo Samochody w
    sposób mieszany.
    Finansujący nie korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na
    podstawie:
      a) art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
      b) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych;
      c) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
        (Dz. U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r. poz. 484 i 1178).
    Istotne elementy zawarli Państwo we własnym stanowisku, gdzie wskazali, że Spółka nie
    będzie stosować zasady odliczenia 50% VAT, lecz proporcję dot. limitu 150 000 zł.
    Wartość samochodu, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, to wartość netto wynikająca z umowy powiększona o
    podatek od towarów i usług, który zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług nie
    stanowi dla korzystającego podatku naliczonego oraz naliczony podatek od towarów i
    usług, w tej części, w jakiej zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług
    podatnikowi korzystającemu nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku
    od towarów i usług. Wartość samochodu wynikająca z umowy musi odpowiadać
    faktycznej (aktualnej) wartości rynkowej takiego samochodu na dzień jej zawarcia.
    Art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rozciąga limit
    rozliczania wydatków na korzystanie z samochodu osobowego na umowy leasingu

    operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub inne umowy o podobnym charakterze. Limit
    ten koresponduje z (podwyższanym) limitem stosowanym przy dokonywaniu odpisów
    amortyzacyjnych od nabytego samochodu i ustalany będzie proporcją wartości
    samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu, najmu itp. i kwoty 150 000 zł. Z
    powyższego wynika więc, że opłaty wynikające z umowy (leasingu, najmu, czy dzierżawy)
    rozliczane są w kosztach podatkowych w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł
    pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem takiej umowy. Tak
    ustalona proporcja stosowana będzie do każdej płatności dokonywanej w ramach ww.
    umów.
    Kwota wynikająca z zastosowania proporcji, o której mowa powyżej, obejmować ma także
    naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w której zgodnie z przepisami o
    podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot
    różnicy podatku od towarów i usług.
    Zatem, w ramach limitu wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych będzie uwzględniany również podatek od towarów i
    usług, jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami nie stanowi on podatku naliczonego oraz
    naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w której zgodnie z przepisami o
    podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot
    różnicy podatku od towarów i usług.
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy
    prawa podatkowego stwierdzić należy, że w Państwa przypadku wartość samochodu
    wynikająca z umowy leasingu przekroczy 150 000 zł, zatem przy wyliczaniu kosztów
    podatkowych będziecie Państwo zobowiązani ustalić stosowną proporcję, zgodnie z art.
    16 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ustalając proporcję,
    o której mowa w ww. przepisie, należy uwzględnić naliczony podatek od towarów i usług,
    w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie
    przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług. Zatem,
    wyliczoną na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a ww. ustawy proporcję należy odnieść do
    opłat leasingowych netto powiększonych o podatek Vat niepodlegający odliczeniu.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko, dotyczące zastosowania proporcji, o której
    mowa w art. 16 ust. 1 pkt 49a ww. ustawy w odniesieniu do podatku Vat, z którego wynika
    m.in., że z drugiej połowy podatku Vat 75% zostanie zakwalifikowane jako koszty
    uzyskania przychodów należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne
    kwestie nie podlegały ocenie.

    Nie mam możliwości potwierdzenia prawidłowości wyliczeń przedstawionych we wniosku.
    Jestem uprawniony jedynie do udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania przepisów prawa podatkowego. Prawidłowość, bądź nieprawidłowość
    wyliczeń podlega weryfikacji przez właściwy organ podatkowy w toku, np. postępowania
    kontrolnego, postępowania podatkowego, czy też czynności sprawdzających.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczące jedynie zagadnienia w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.