Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.113.2021.13.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Wycofania nieruchomości ze spółki partnerskiej i przekazania
jej nieodpłatnie do majątku prywatnego wspólnika; po
wyroku.
Słowa kluczowe: nieruchomości
spółki-spółka partnerska
wycofanie
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 czerwca 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wycofania
    nieruchomości ze spółki partnerskiej i przekazania jej nieodpłatnie do majątku
    prywatnego wspólnika. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 11
    sierpnia 2021 r. (data wpływu 11 i 17 sierpnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną, wspólnikiem spółki partnerskiej (...) – (...) (dalej: Spółka),
    posiadającą 50% udziałów w zyskach Spółki. Ma Pani miejsce zamieszkania na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z czym podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka partnerska prowadzi
    działalność gospodarczą od 2005 r.; przedmiotem działalności Spółki jest przygotowanie
    dokumentacji projektowej wraz z niezbędnymi uzgodnieniami, pozwoleniem na budowę i
    nadzorem autorskim inwestycji. Spółka jest właścicielem nieruchomości zabudowanej
    położonej (...), dla której Sąd Rejonowy (...), IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
    wieczysta nr (...). Wspólnicy planują wycofanie nieruchomości ze Spółki oraz jej
    nieodpłatne przekazanie do majątków prywatnych. W wyniku wycofania nieruchomości ze
    Spółki każdy ze Wspólników otrzyma udziały we własności nieruchomości odpowiadające
    wysokości jego udziałów w zyskach Spółki. Wycofanie nieruchomości ze Spółki zostanie
    udokumentowane uchwałą wspólników oraz umową przeniesienia własności,
    sporządzonymi w formie aktu notarialnego. W celu przeniesienia udziałów w
    nieruchomości na rzecz Wspólników zostanie zawarta umowa nienazwana inna niż
    umowa darowizny przenosząca nieodpłatnie prawo własności. Wycofanie nieruchomości
    ze Spółki nie będzie dokonywane w ramach umowy sprzedaży, darowizny, wypłaty zysku
    ze Spółki ani nie będzie wiązać się z wycofaniem lub obniżeniem wartości wkładów
    wniesionych przez Wspólników do Spółki.

## Pytanie

Czy wycofanie składnika majątku z majątku Spółki i przekazanie go do majątków
    wspólników w sposób przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, nieodpłatne wycofanie z majątku Spółki nieruchomości i przekazanie
    udziałów w niej do Pani prywatnego majątku, w części odpowiadającej jej udziałowi w
    zysku Spółki, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Zatem nie spowoduje dla Pani powstania obowiązku podatkowego w podatku od
    spadków i darowizn.
    Postanowienie o odmowie wydania interpretacji
    Na podstawie wydanej 2 listopada 2021 r. opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej
    znak: DKP3.8083.40.2021, wydałem 18 listopada 2021 r. postanowienie znak: 0111-KDIB2-
    3.4015.113.2021.3.BD o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w sprawie Pani
    wniosku z 7 czerwca 2021 r. w zakresie podatku od spadków i darowizn.
    Postanowienie zostało przez Panią odebrane 23 listopada 2021 r.
    Pismem z 25 listopada 2021 r. (wpływ tego samego dnia poprzez platformę ePUAP) złożyła
    Pani zażalenie na powyższe postanowienie.

    Postanowieniem z 25 stycznia 2022 r. znak: 0111-KDIB2-3.4015.113.2021.4.ASZ
    utrzymałem w mocy zaskarżone postanowienie.
    Postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie zostało doręczone 25
    stycznia 2022 r.
    Skarga na postanowienie o odmowie wydania interpretacji
    15 lutego 2022 r. (za pośrednictwem platformy ePUAP) wniosła Pani skargę z 14 lutego
    2022 r. na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
    Wrocławiu.
    W skardze tej wniosła Pani o:
    - uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia,
    - zasądzenie kosztów postępowania sądowego na rzecz Skarżącej,
    - rozpatrzenie sprawy w trybie art. 119 ustawy o postępowaniu przed sądami
      administracyjnymi.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie oraz
    poprzedzające je postanowienie – wyrokiem z 1 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 174/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 6 grudnia 2024 r. sygn. akt III FSK 708/23
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uchylił zaskarżone postanowienie
    oraz poprzedzające je postanowienie stał się prawomocny – 6 grudnia 2024 r.
    Prawomocny wyrok wpłynął do Organu 1 kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oraz Naczelny Sąd Administracyjny
      w Warszawie w ww. wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Na mocy art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    W myśl art. 1a omawianej ustawy:
      Przepisy ustawy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się odpowiednio
      do nieodpłatnego:
      1) nabycia własności rzeczy wspólnej (wspólnego prawa majątkowego) albo jej części
        przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność;
      2) wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich współwłaścicieli.
    Podkreślić przy tym należy, że katalog tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim
    tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Określony w zacytowanych przepisach przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków
    i darowizn wskazuje, iż jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności rzeczy i praw
    majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota ekonomiczna tego podatku
    tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika
    na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym, ściśle określonym ustawą o podatku od
    spadków i darowizn.
    W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Opisane we wniosku zdarzenie można jedynie – w kontekście tytułów nabyć
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – analizować pod kątem
    darowizny lub ewentualnie nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęć „darowizna” czy „zniesienie
    współwłasności”. Dlatego w tym zakresie należy odwołać się do odpowiednich przepisów
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem
    jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego - świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego.
    Z kolei w myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przepisy art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego regulują sposoby wyjścia ze stanu
    współwłasności. Zgodnie z nimi, zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. w drodze
    umowy między współwłaścicielami.
    W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia
    współwłasności:
      - podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka
        mniejszych (tzw. podział fizyczny),
      - przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
      - sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
    Ze zdarzenia przedstawionego we wniosku wynika, że jest Pani wspólnikiem spółki
    partnerskiej posiadającą 50% udziałów w zyskach Spółki. Spółka jest właścicielem
    nieruchomości zabudowanej. Wspólnicy planują wycofanie nieruchomości ze Spółki oraz
    jej nieodpłatne przekazanie do majątków prywatnych. W wyniku wycofania nieruchomości
    ze Spółki każdy ze Wspólników otrzyma udziały we własności nieruchomości
    odpowiadające wysokości jego udziałów w zyskach Spółki. Wycofanie nieruchomości ze
    Spółki zostanie udokumentowane uchwałą wspólników oraz umową przeniesienia
    własności, sporządzonymi w formie aktu notarialnego. W celu przeniesienia udziałów w
    nieruchomości na rzecz Wspólników zostanie zawarta umowa nienazwana inna niż
    umowa darowizny przenosząca nieodpłatnie prawo własności. Wycofanie nieruchomości
    ze Spółki nie będzie dokonywane w ramach umowy sprzedaży, darowizny, wypłaty zysku
    ze Spółki ani nie będzie wiązać się z wycofaniem lub obniżeniem wartości wkładów
    wniesionych przez Wspólników do Spółki.
    Z opisu zdarzenia nie wynika, że przedmiotowa czynność przyjmie którykolwiek tytuł z
    wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Nie będzie to bowiem, jak
    wynika z opisu zdarzenia ani umowa darowizny ani umowa nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności. Jak wskazano powyżej, podatkowi od spadków i darowizn podlega jedynie
    nabycie na podstawie tytułów enumeratywnie wymienionych w art. 1 ww. ustawy; wśród
    nich ustawodawca nie wymienił czynności (tytułu) opisanej we wniosku. Sama czynność
    wycofania majątku ze spółki na podstawie umowy nienazwanej, na gruncie której spółka
    osobowa przekazuje składniki swojego majątku na rzecz swoich wspólników jest
    transakcją neutralną podatkowo w zakresie podatku od spadków i darowizn.

    Skoro więc czynność nieodpłatnego przeniesienia przez Spółkę udziału we własności
    nieruchomości na Pani rzecz jako wspólnika będzie umową nienazwaną, przenoszącą
    własność w następstwie wykonania uchwały wspólników o wycofaniu nieruchomości ze
    Spółki i nie przyjmie formy umowy darowizny ani umowy nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, to wskazane na podstawie
    tej czynności nabycie nie będzie podlegało ustawie o podatku od spadków i darowizn.
    Powyższe oznacza, że z tytułu tej czynności po Pani stronie nie powstanie obowiązek
    podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podatkowy w opisanej we wniosku sytuacji, nie ocenia poprawności i skuteczności
    przedstawionej czynności prawnej (bo nie do tego jest uprawniony). Organ ocenia jedynie
    jej skutki podatkowe, zgodnie z nadanymi uprawnieniami, zawartymi w art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem – została wydana wyłącznie
    dla Pani tym samym płynąca z niej funkcja ochronna ma zastosowanie tylko dla Pani.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.