Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-191/13-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-06-03
Teza: uznanie uchybienia terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych za okoliczność skutkującą utratę zwolnienia od akcyzy
Słowa kluczowe: ewidencja; podatek-podatek akcyzowy; wyroby; węgiel
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 2-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 05.03.2013 r. (data wpływu 11.03.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania uchybienia terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych za okoliczność skutkującą utratę zwolnienia od akcyzy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.03.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania uchybienia terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych za okoliczność skutkującą utratę zwolnienia od akcyzy oraz uznania uchybienia terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych za czyn spenalizowany w art. 61 § 3 Kodeksu karnego skarbowego (wykroczenie skarbowe).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. jest komunalną osobą prawną, której podstawową działalnością jest wytwarzanie, przesyłanie i dystrybucja ciepła. Na działalność podstawową Spółka uzyskała koncesje wydane przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, ważne do dnia 12.12.2015 r.

Przedmiotem działalności Spółki jest działalność polegająca na wytwarzaniu ciepła w jednym źródle, którym jest kotłownia zlokalizowana w K, wyposażona w dwa kotły wodne opalane węglem oraz na przesyłaniu i dystrybucji wytworzonego ciepła siecią ciepłowniczą.

Za rok 2011 udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanego ciepła wyniósł 42,96% (wartość sprzedaży ciepła 4.879.329,54 zł - koszt nabycia węgla 2.095.716,90 zł).

Oprócz wskazanej wyżej działalności koncesjonowanej, Spółka prowadzi również sprzedaż węgla dla okolicznych mieszkańców — gospodarstw domowych.

Wyroby węglowe z uwagi na sposób ich zużycia - przeznaczenie (do celów opałowych przez zakład energochłonny) korzystają ze zwolnienia od akcyzy - zgodnie z regulacją art. 31a ust. 2 ustawy.

Spółka jest zarejestrowana jako pośredniczący podmiot węglowy. Spółka powiadomiła pisemnie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a ustawy. Spółka posiada pisemne potwierdzenie powiadomienia, o którym mowa w art. 16 ust. 3b ustawy. Spółka dołącza do przemieszczanych wyrobów węglowych dokument dostawy zgodny ze wzorem i zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie. Spółka prowadzi również ewidencję wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych, o której mowa w art. 31a ust. 4. Ewidencja prowadzona jest w formie papierowej i spełnia wszelkie wymagania określone w treści art. 31a ust. 6 ustawy.

Spółka przed rozpoczęciem prowadzenia ewidencji nie dokonała uprzedniego pisemnego poinformowania właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Konsekwentnie - obowiązek poinformowania o formie prowadzenia ewidencji Spółka wykonała z opóźnieniem, składając ewidencję z już dokonanymi wpisami, jednocześnie nie uchybiając samemu obowiązkowi jej prowadzenia w sposób zgodny z wymaganiami ustawy. Naczelnik właściwego urzędu celnego po przedstawieniu ewidencji dokonał jej oplombowania i opieczętowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy we wskazanych okolicznościach sprawy - uchybienie terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych, w kontekście regulacji art. 31a ust. 1 pkt 8 w związku z treścią art. 31a ust. 4 ustawy — stanowi czyn spenalizowany w art. 61 § 3 Kodeksu karnego skarbowego (wykroczenie skarbowe) czy też skutkuje utratą prawa do zwolnienia od akcyzy tych wyrobów węglowych, które zostały wprowadzone do ewidencji przed zgłoszeniem o formie jej prowadzenia właściwemu naczelnikowi urzędu celnego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Spółki uchybienie terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych - nie wywołuje skutku w postaci utraty prawa do zwolnienia od akcyzy, a stanowi wykroczenie skarbowe zagrożone karą grzywny.

Konstrukcja przepisu ustalającego zwolnienie od akcyzy przewidziane w ust. 2 art. 31a ustawy wyraźnie wskazuje, iż celem ustawodawcy było objęcie zwolnieniem od akcyzy wyrobów węglowych zużywanych - między innymi - przez zakłady energochłonne do celów opałowych. Konsekwentnie - zwolnienie jest ściśle związane ze sposobem zużycia wyrobów węglowych. Dla skutecznego objęcia zwolnieniem od akcyzy poza wymaganiem co do sposobu zużycia ustawodawca wprowadził wymóg prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych. Zgodnie z literalnym brzmieniem regulacji ust. 4 w art. 31a ustawy - warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Ustawodawca w kolejnym ustępie komentowanego art. tj. w ust. 5 wskazuje, iż ewidencja może być prowadzona w dwóch formach - papierowej bądź elektronicznej, co wymaga uprzedniego poinformowania właściwego naczelnika urzędu celnego w zakresie wyboru formy prowadzenia ewidencji. Wymaganiom wskazanym w ust. 5 art. 31a ustawy ustawodawca nie przypisał charakteru „warunku” uzyskania zwolnienia od akcyzy, w przeciwieństwie do wymagań wskazanych w ust. 4 tegoż artykułu. Tak też uznać należy, iż zgodnie z racjonalnym zamiarem ustawodawcy — warunkiem zwolnienia od akcyzy jest samo prowadzenie ewidencji, ale nie jest takim warunkiem wykonanie obowiązku powiadomienia o formie jej prowadzenia.

Jeśli więc ewidencja prowadzona jest w swej treści w zgodzie ze wszelkimi wymaganiami ustawy oraz przepisów wykonawczych co do jej treści, a tym samym spełnia swój cel czyli umożliwia kontrolę w zakresie ilości wysłanych lub otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na sposób ich zużycia — uchybienie obowiązkowi zawiadomienia o formie jej prowadzenia nie powinno skutkować utratą prawa do zwolnienia. Taki zamiar ustawodawcy nie wynika z treści ust. 5 w art. 31a ustawy.

Stanowisko zgodne z zaprezentowanym powyżej zajął również Minister Finansów w odpowiedziach na interpelacje poselskie (nr 2729/12 z 15.03.2012 r. oraz 5346/12 z dnia 01.06.2012 r.) dotyczące interpretacji przepisów ustawy w zakresie obowiązku zawiadamiania o formie prowadzenia omawianej ewidencji wyrobów węglowych.

W przywołanych stanowiskach wskazano, iż obowiązek pisemnego powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji nie stanowi warunku zwolnienia od akcyzy i niewykonanie tego obowiązku nie może stanowić podstawy do utraty zwolnienia od akcyzy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 31a ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.\[30\] ), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz.U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.\[31\] ), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 ,,produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.);
8.  przez zakłady energochłonne do celów opałowych;
9.  przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Przy czym w myśl art. 31a ust. 4 ustawy warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3.

Natomiast stosownie do ust. 5 cytowanego artykułu ewidencja, o której mowa w ust. 4, może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia.

Ponadto zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu ewidencja, o której mowa w ust. 4, powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości wysłanych lub otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Jednocześnie na podstawie ust. 7 ewidencja, o której mowa w ust. 4, powinna być przechowywana do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona.

Poza tym wskazać należy, iż zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (t.j. Dz. U. z 2013 r. Nr 196), zwanego dalej rozporządzeniem, szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów zwolnionych i sposób jej prowadzenia.

W przedmiotowym stanie faktycznym Spółka zużywa wyroby węglowe, które z uwagi na sposób ich zużycia - przeznaczenie (do celów opałowych przez zakład energochłonny) - korzystają ze zwolnienia od akcyzy zgodnie z regulacją art. 31a ust. 2 ustawy. Spółka jest zarejestrowana jako pośredniczący podmiot węglowy. Spółka powiadomiła pisemnie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a ustawy. Spółka posiada pisemne potwierdzenie powiadomienia, o którym mowa w art. 16 ust. 3b ustawy. Spółka dołącza do przemieszczanych wyrobów węglowych dokument dostawy zgodny ze wzorem i zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie. Spółka prowadzi również ewidencję wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych, o której mowa w art. 31a ust. 4. Ewidencja prowadzona jest w formie papierowej i spełnia wszelkie wymagania określone w treści art. 31a ust. 6 ustawy. Jednakże Spółka przed rozpoczęciem prowadzenia ewidencji nie dokonała uprzedniego pisemnego poinformowania właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Konsekwentnie - obowiązek poinformowania o formie prowadzenia ewidencji Spółka wykonała z opóźnieniem, składając ewidencję z już dokonanymi wpisami, jednocześnie nie uchybiając samemu obowiązkowi jej prowadzenia w sposób zgodny z wymaganiami ustawy. Naczelnik właściwego urzędu celnego po przedstawieniu ewidencji dokonał jej oplombowania i opieczętowania.

Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii czy uchybienie terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych skutkuje utratą prawa do zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych, które zostały wprowadzone do ewidencji przed zgłoszeniem o formie jej prowadzenia właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, iż warunkiem stosowania zwolnienia względem wyrobów węglowych określonego w art. 31a ust. 2 ustawy (z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3) jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Natomiast obowiązek pisemnego poinformowania właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji (w formie papierowej lub elektronicznej) nie stanowi warunku zwolnienia od akcyzy skutkującego utratą zwolnienia od akcyzy. Spółka wskazała, iż prowadzi ewidencję wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych, o której mowa w art. 31a ust. 4 ustawy a jedynie obowiązek poinformowania o formie prowadzenia ewidencji Spółka wykonała z opóźnieniem, składając ewidencję z już dokonanymi wpisami. Wobec niniejszego Spółka dochowała warunku stosowania zwolnienia względem wyrobów węglowych na podstawie art. 31a ust. 2 ustawy, o którym mowa w art. 31a ust. 4 ustawy, tj. prowadziła ewidencję wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych.

Zatem w przedmiotowym przypadku uchybienie terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych nie skutkuje utratą prawa do zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych, które zostały wprowadzone do ewidencji przed zgłoszeniem o formie jej prowadzenia właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie uznania uchybienia terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych za okoliczność skutkującą utratę zwolnienia od akcyzy natomiast w zakresie uznania uchybienia terminowi zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o formie prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych za czyn spenalizowany w art. 61 § 3 Kodeksu karnego skarbowego (wykroczenie skarbowe) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.