Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-753a/11/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-08-22
Teza: Zakres podatku od towarów i usług, w części dotyczącej zasad wystawiania faktur VAT przez Spółkę w związku z dokonywanym na rzecz wytwórcy bilansowaniem handlowym energii elektrycznej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; energia-energia elektryczna; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2011 r. (data wpływu 31 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, w części dotyczącej zasad wystawiania faktur VAT przez Spółkę w związku z dokonywanym na rzecz wytwórcy bilansowaniem handlowym energii elektrycznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie zasad wystawiania faktur VAT przez Spółkę w związku z dokonywanym na rzecz wytwórcy bilansowaniem handlowym energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu energią elektryczną (wg PKD 2007–35142Z). Zarówno Spółka, jak i jej kontrahent, są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. W obecnym stanie faktycznym, kontrahent Spółki posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, w ramach której wytwarza energię elektryczną z biogazu, zużywając część tej energii na własne potrzeby (w miejscu jej wytworzenia), a nadwyżkę wprowadza do sieci Operatora Systemu Dystrybucyjnego (OSD). Jednocześnie, kontrahent posiada kilka punktów poboru energii elektrycznej, przyłączonych do sieci OSD (inne lokalizacje), w których zużywa energię elektryczną, tak jak każdy inny odbiorca.

Nadwyżka energii elektrycznej w miejscach jej wytwarzania zostaje wprowadzona do sieci OSD, natomiast w punktach oddalonych od miejsca wytworzenia następuje pobór energii z sieci OSD. Zaznaczyć należy, iż kontrahent Spółki jest właścicielem energii wprowadzonej do sieci OSD, którą może swobodnie dysponować. Powyższe oznacza, iż przedmiotowy kontrahent może dowolnie rozporządzać posiadaną energią, a więc zgodnie z zawartymi umowami może dokonać dostawy na rzecz jednego lub wielu odbiorców, jak również może pobrać energię z sieci OSD i zużyć na potrzeby własne w lokalizacjach oddalonych od miejsca wytwarzania.

Wytwórcę łączy ze Spółką umowa sprzedaży energii elektrycznej, w myśl której zakup następuje na podstawie zgłoszonych wcześniej planów zapotrzebowania.

Mając na uwadze powyższe, planowane jest następujące rozwiązanie – wytwórca zamierza podpisać odrębną, generalną umowę dystrybucyjną (GUD) z OSD, na podstawie której możliwa będzie dystrybucja energii do punktów oddalonych od miejsca wytwarzania.

Zgodnie z przepisami ustawy – Prawo energetyczne, na wytwórcę nałożony jest obowiązek wyznaczenia podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie handlowe energii elektrycznej. W związku z powyższym, Spółka, w myśl zapisów umowy, dokonywać będzie na rzecz wytwórcy bilansowania energii w każdej godzinie doby. Na koniec miesięcznego okresu rozliczeniowego wynikająca z sumowania nadwyżka ilości energii wprowadzonej do sieci nad ilością energii pobranej stanowić będzie podstawę wystawienia faktury VAT przez wytwórcę. Natomiast w przypadku, gdy z dokonanego bilansu wynikać będzie nadwyżka ilości energii pobranej nad ilością energii wprowadzonej do sieci, zobowiązanym do wystawienia faktury VAT będzie Spółka.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie.

Czy wyżej opisana zasada dokumentowania transakcji, polegająca na wystawianiu faktur VAT przez Spółkę, w sytuacji, gdy bilans na koniec miesięcznego okresu rozliczeniowego wykaże nadwyżkę ilości energii elektrycznej pobranej nad ilością energii wprowadzonej do sieci, jest zgodna z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiona w zdarzeniu przyszłym zasad fakturowania, w przypadku gdy fakturę wystawia Spółka, jest zgodna z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Uzasadniając zajęte w sprawie stanowisko, wnioskodawca powołuje się na treść art. 2 pkt 6, art. 29 ust. 1 i 4 oraz art. 106 i 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca, mając na uwadze powyższe przepisy, z których wynika, że podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku, uważa, że w sytuacji, gdy bilans na koniec miesięcznego okresu rozliczeniowego wykaże nadwyżkę ilości energii pobranej przez wytwórcę nad ilością energii wprowadzonej do sieci, powstanie obowiązek wystawienia faktury VAT przez Spółkę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 7 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż . przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicja legalna pojęcia „towary”, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, znajduje się w art. 2 pkt 6 tej ustawy. Zgodnie z nim, ilekroć w ustawie jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 29 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b, o czym stanowi art. 29 ust. 4 omawianej ustawy.

Jak stanowi natomiast art. 106 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury (art. 106 ust. 4 ustawy).

Szczegółowe zasady wystawiania faktur zawierają przepisy obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Z przepisu § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

W przepisach § 11 ust. 1 powołanego rozporządzenia prawodawca przewidział, że w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-4 i 7-11, ust. 16a i 16b oraz ust. 19a ustawy fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego.

Faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego - § 11 ust. 2 rozporządzenia.

Wskazany w przepisach § 11 ust. 1 rozporządzenia art. 19 ust. 13 pkt 1 ustawy o podatku od towaró w i usług reguluje kwestię powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostaw energii elektrycznej.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu energią elektryczną i jest czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Wytwórca planuje podpisać odrębną, generalną umowę dystrybucyjną ze Spółką, na podstawie której możliwa będzie dystrybucja energii do punktów oddalonych od miejsca wytwarzania. Spółka, w myśl zapisów umowy, dokonywać będzie na rzecz wytwórcy bilansowania energii w każdej godzinie doby. W przypadku, gdy z dokonanego bilansu wynikać będzie nadwyżka ilości energii pobranej nad ilością energii wprowadzonej do sieci, zobowiązanym do wystawienia faktury VAT będzie Spółka.

W kontekście powyższego, wskazać należy, iż pojecie „bilansowanie systemu” nie zostało zdefiniowane na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zasadne jest zatem sięgnięcie do przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.). Jak wynika z art. 3 pkt 23a tej ustawy, bilansowanie systemu oznacza działalność gospodarczą wykonywaną przez operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego w ramach świadczonych usług przesyłania lub dystrybucji, polegającą na równoważeniu zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię elektryczną z dostawami tych paliw lub energii.

Wobec tego, Spółka bilansując energię we wskazanym powyżej zakresie, dokonywać będzie czynności wskazanych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towaró w i usług. Tym samym, czynność tą należy stosownie udokumentować dla celów tego podatku.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa, jak również przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że opisana we wniosku czynność – po stronie Spółki – rodzić będzie obowiązek wystawienia faktury VAT, na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z uwzględnieniem zapisów art. 106 ust. 4 tej ustawy. Fakturę tę, dokumentującą wykonywane przez Spółkę czynności obrotu energią elektryczną w ramach ww. bilansowania handlowego energii we właściwym okresie rozliczeniowym (w tym przypadku miesięczny okres rozliczeniowy), należy wystawić z uwzględnieniem powołanych przepisów wskazanego rozporządzenia (§ 11 ust. 1 i ust. 2). Obrotem wykazanym na fakturze będzie zaś kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku – w tym przypadku nadwyżka ilości energii elektrycznej pobranej nad ilością energii wprowadzonej do sieci.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.