Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.278.2025.1.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Ustalenie, czy Spółka mogła (od początku 2025 roku) oraz
będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych stosując
obniżone stawki amortyzacji dla środków trwałych
znajdujących się w Ewidencji i wprowadzonych do niej do dnia
31 grudnia 2020 r. począwszy od pierwszego miesiąca
każdego kolejnego roku podatkowego, a następnie, począwszy
od stycznia jednego z kolejnych lat, powrócić do stawek z
Wykazu stawek amortyzacyjnych
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
ewidencja
stawka-stawka amortyzacyjna
stawka-stawka amortyzacyjna-zmiana stawki amortyzacji
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Metody amortyzacji środków trwałych-Metoda liniowa
amortyzacji-Podwyższanie (i obniżanie) stawek
amortyzacyjnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka jest osobą prawną, która posiada siedzibę na terytorium Polski i jest podatnikiem,
    o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy CIT, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce. Rok podatkowy (obrotowy) Spółki pokrywa się z rokiem
    kalendarzowym.
    Spółka, będąc częścią Grupy (...), specjalizuje się w produkcji elementów (...).
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki, zgodnie z KRS, jest produkcja (...).
    Przedmiotem pozostałej działalności są: (...).
    Spółka prowadzi działalność na terenie (...) Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie
    następujących zezwoleń:
    1. zezwolenie nr (...) z dnia (...) 2004 r., zmienione decyzjami nr (...) z dnia (...) 2007 r. oraz
      nr (...) z dnia (...) 2015 r.,
    2. zezwolenie nr (...) z dnia (...) 2013 r.,
    3. zezwolenie nr (...) z dnia (...) 2015 r. zmienione decyzją nr (...) z dnia (...) 2019 r.,
    4. zezwolenie nr (...) z dnia (...) 2017 r.,
    5. zezwolenie nr (...) z dnia (...) 2018 r.
    dalej łącznie jako „Zezwolenia”.
    W stosunku do środków trwałych i wartości niematerialnych obecnie ujętych w ewidencji
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „Ewidencja”) dla celów
    podatkowych Spółka zasadniczo dokonuje odpisów amortyzacyjnych metodą liniową przy
    zastosowaniu stawek amortyzacyjnych wynikających z Wykazu rocznych stawek
    amortyzacyjnych stanowiącego Załącznik nr 1 do ustawy CIT (dalej: „Wykaz”).
    Wraz z początkiem roku 2025, w stosunku do niektórych/wybranych środków trwałych,
    wprowadzonych do Ewidencji przed 31 grudnia 2020 r., Spółka obniżyła stawki
    amortyzacyjne z Wykazu do poziomu 0,1%.
    W przyszłości Spółka planuje modyfikować tak obniżone stawki amortyzacyjne poprzez ich
    podwyższanie lub obniżanie, jednakże w żadnym przypadku nie dojdzie w wyniku takiej
    modyfikacji do zmiany stawki na stawki wyższe niż stawka przewidziana w Ustawie CIT w
    Wykazie.
    W stosunku do środków trwałych wprowadzonych do Ewidencji po dniu 31 grudnia 2020 r.
    Spółka nie obniżyła i nie planuje stosowania obniżonych stawek amortyzacyjnych.

## Pytanie

Czy w sytuacji przedstawionej w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Spółka mogła (od początku 2025 roku) oraz będzie mogła dokonywać odpisów
    amortyzacyjnych stosując obniżone stawki amortyzacji dla środków trwałych znajdujących
    się w Ewidencji i wprowadzonych do niej do dnia 31 grudnia 2020 r. począwszy od
    pierwszego miesiąca każdego kolejnego roku podatkowego (co spowoduje wydłużenie

    okresu amortyzacji dla celów podatkowych), a następnie, począwszy od stycznia jednego z
    kolejnych lat, powrócić do stawek z Wykazu stawek amortyzacyjnych (co spowoduje
    odpowiednie skrócenie okresu amortyzacji)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że mógł od początku 2025 roku oraz będzie
    uprawniony do stosowania od początku 2026 r. obniżonych stawek amortyzacyjnych dla
    wybranych środków trwałych wprowadzonych do Ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., jak
    również do przywrócenia w którymś z kolejnych lat stawek podstawowych, określonych w
    Wykazie stawek amortyzacyjnych. Obniżka stawek spowoduje wydłużenie okresu
    amortyzacji wybranych środków trwałych, natomiast powrót do stawek podstawowych
    będzie skutkować odpowiednim skróceniem okresu amortyzacji tych składników
    majątkowych (w stosunku do okresu wynikającego z wcześniejszego obniżenia tych
    stawek). Fakt wykorzystywania środków trwałych, których będzie dotyczyła planowana
    zmiana stawek amortyzacyjnych, w działalności zwolnionej prowadzonej na podstawie
    Zezwoleń nie będzie pozbawiał Spółki tego prawa.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: Ustawa CIT), kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 Ustawy CIT, kosztem uzyskania przychodów są co do zasady
    odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m.
    Art. 16i ust. 1 Ustawy CIT stanowi, że odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z
    zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych
    określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1
    pkt 1.
    Zgodnie z art. 16i ust. 5 Ustawy CIT, podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek
    amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje
    się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od
    pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
    W drugim zdaniu powyższego przepisu bezpośrednio wskazano, że podatnik może
    obniżyć stawki amortyzacyjne dla środków trwałych znajdujących się w ewidencji od
    pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Jednocześnie ustawodawca
    nie przewidział żadnych innych ograniczeń czasowych w związku z możliwością obniżenia
    stawek amortyzacyjnych stosowanych dla potrzeb amortyzacji środków trwałych
    znajdujących się już w ewidencji.
    Jednocześnie na mocy art. 16i ust. 8 Ustawy CIT, przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się do
    środków trwałych wykorzystywanych przez podatników w działalności, z której dochody
    podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym - w okresie korzystania z
    takiego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem
    ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20
    października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1604),
    przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami.

    Zasadniczo więc obniżenie stawek amortyzacyjnych nie może dotyczyć tych środków
    trwałych, które są wykorzystywane w działalności zwolnionej prowadzonej na podstawie
    zezwolenia lub decyzji o wsparciu, gdyż dochody z tej działalności podlegają zwolnieniu z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie odpowiednio z art.
    17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.
    Należy jednak mieć na uwadze, że art. 16i ust. 8 Ustawy CIT został wprowadzony na
    podstawie art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 2123; dalej:
    „Ustawa Zmieniająca”) z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2021 r.
    Tym samym, zgodnie z art. 14 Ustawy Zmieniającej, art. 16i ust. 8 ma zastosowanie do
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wprowadzonych do ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych po dniu 31 grudnia 2020 r.
    Ograniczenia dotyczącego obniżania stawek nie stosuje się wobec tego do tych środków
    trwałych, które zostały wprowadzone do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r.
    Literalna wykładnia powyższych przepisów jednoznacznie potwierdza, że podatnicy są
    uprawnieni do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych
    wykorzystywanych w ramach działalności zwolnionej, wprowadzonych do ewidencji
    środków trwałych przed 2021 r. Jednocześnie, jak wskazano w opisie stanu faktycznego
    oraz zdarzenia przyszłego, jedynie takich środków trwałych dotyczyła/będzie dotyczyła
    decyzja Spółki w zakresie obniżenia stawek amortyzacyjnych.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że Spółka była uprawniona (w zakresie obniżenia
    stawek od początku 2025 roku) oraz będzie uprawniona do stosowania od początku 2026
    r. obniżonych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych wykorzystywanych w
    działalności zwolnionej prowadzonej na podstawie posiadanych Zezwoleń, w
    prowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r. Obniżenie stawek spowoduje
    wydłużenie okresu amortyzacji tych składników majątkowych. W kolejnych latach, Spółka
    będzie miała prawo do ponownej zmiany stawek amortyzacyjnych, tzn. ich podwyższenia
    do poziomu wynikającego z Wykazu stawek amortyzacyjnych (od stycznia danego roku);
    zmiana ta spowoduje odpowiednie wydłużenie okresu amortyzacji (w stosunku do okresu
    wynikającego z wcześniejszego obniżenia tych stawek).
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wydanych w ostatnim czasie
    interpretacjach indywidualnych, dotyczących obniżenia stawek amortyzacyjnych dla
    środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 2021 r. Jako przykład można w tym
    miejscu wskazać:
    - interpretację indywidualną z dnia 29 listopada 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-
      2.4010.537.2024.1.DP, w której organ odstąpił od uzasadnienia prawnego i uznał
      następujące stanowisko podatnika za prawidłowe: „W związku z powyższym, w opinii
      Wnioskodawcy, w stosunku do ŚT znajdujących się już w Ewidencji (w tym dla środków
      trwałych, wobec których Spółka już stosuje i będzie stosowała niższe stawki
      amortyzacyjne niż wynikające z Wykazu), wprowadzonych do Ewidencji przed dniem 1
      stycznia 2021 r. i wykorzystywanych do Działalności strefowej Spółka będzie mogła
      dokonać obniżenia stawek amortyzacyjnych od pierwszego miesiąca każdego
      kolejnego roku podatkowego. Dotyczy to również środków trwałych modernizowanych
      po 31 grudnia 2020 r., ale wprowadzonych do ewidencji przed dniem 1 stycznia 2021
      r.”;

    - interpretację indywidualną z dnia 3 czerwca 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.237.2024.1.
      AN, w której organ odstąpił od uzasadnienia prawnego i uznał następujące stanowisko
      podatnika za prawidłowe: „W świetle powyższego należy stwierdzić, że Spółka będzie
      uprawniona do stosowania od początku 2025 r. obniżonych stawek amortyzacyjnych
      dla środków trwałych wykorzystywanych w działalności zwolnionej prowadzonej na
      podstawie posiadanych zezwoleń lub Decyzji o wsparciu, wprowadzonych do
      ewidencji przed 1 stycznia 2021 r. Obniżenie stawek spowoduje wydłużenie okresu
      amortyzacji tych składników majątkowych. W kolejnych latach, Spółka będzie miała
      prawo do ponownej zmiany stawek amortyzacyjnych, tzn. ich podwyższenia do
      poziomu wynikającego z Wykazu stawek amortyzacyjnych (od stycznia danego roku);
      zmiana ta spowoduje odpowiednie wydłużenie okresu amortyzacji (w stosunku do
      okresu wynikającego z wcześniejszego obniżenia tych stawek)”;
    - interpretację indywidualną z dnia 15 lutego 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.5.2024.1.
      KM, w której organ odstąpił od uzasadnienia prawnego i uznał następujące stanowisko
      podatnika za prawidłowe: „Reasumując, Spółka może obniżyć stawki amortyzacyjne do
      dowolnej wysokości wyższej niż 0% dla ŚT wykorzystywanych w ramach Działalności
      strefowej, wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., w tym środków
      trwałych modernizowanych po 31 grudnia 2020 r., ale wprowadzonych do ewidencji
      przed dniem 1 stycznia 2021 r.”;
    - interpretację indywidualną z dnia 15 lutego 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.5.2024.1.
      KM, w której organ odstąpił od uzasadnienia prawnego i uznał następujące stanowisko
      podatnika za prawidłowe: „Reasumując, Spółka może obniżyć stawki amortyzacyjne do
      dowolnej wysokości wyższej niż 0% dla ŚT wykorzystywanych w ramach Działalności
      strefowej, wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r.”.
    W świetle powyższego, w opinii Wnioskodawcy, w stosunku do środków trwałych już
    znajdujących się w Ewidencji, a wprowadzonych do niej przed końcem 2020 r., Spółka
    mogła (od początku 2025 roku) i będzie mogła zastosować obniżone stawki amortyzacyjne
    od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Obniżenie stawek
    spowoduje wydłużenie okresu amortyzacji tych składników majątkowych. W kolejnych
    latach, Spółka będzie miała prawo do ponownej zmiany stawek amortyzacyjnych, tzn. ich
    podwyższenia do poziomu wynikającego z Wykazu stawek amortyzacyjnych (od stycznia
    danego roku); zmiana ta spowoduje odpowiednie wydłużenie okresu amortyzacji (w
    stosunku do okresu wynikającego z wcześniejszego obniżenia tych stawek).
    W świetle przywołanych argumentów Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie,
    że przedstawione stanowisko i rozumienie treści przepisów prawa podatkowego są
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej interpretacji.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Powołać w tym miejscu należy prawidłowe brzmienie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT zgodnie z
    którym:

      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Powyższe nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie w rozpatrywanej sprawie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.