Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1372/08-4/IF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-13
Teza: Ustalenie podstawy wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych z działów specjalnych produkcji rolnej w przypadku fermowej hodowli drobiu.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; hodowla-hodowla (chów) zwierząt; norma; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; rolnictwo
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 30 listopada 2008 r. (data wpływu 15 grudnia 2008 r.), uzupełnionym w dniu 02 marca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan fermę hodowlaną kur mięsnych. Początkowo, dysponował Pan tylko jednym kurnikiem na 3.900 sztuk stanowisk dla kur niosek, w 2007 r. uruchomił dodatkowy kurnik na 6.000 stanowisk. Od początku prowadzenia fermy rozliczał się Pan z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie norm szacunkowych.

Pana zdaniem, właściwy dla Pana organ podatkowy błędnie interpretuje przepisy dotyczące ustalania podstawy wymiaru podatku dochodowego przy tego typu produkcji fermowej, ponieważ każda partia kur zasiedlona w danym roku w całości brana jest do ustalenia podstawy wymiaru podatku, bez względu na okres ich zasiedlenia. Innymi słowy, zarówno partia kur, która cały rok była przedmiotem hodowli, jak również pisklęta, które dopiero pod koniec roku przyjęto do hodowli w danym roku – traktowane są na równi. Przy ustalaniu wymiaru zaliczek nie bierze się natomiast pod uwagę faktu, że kury, których cykl produkcyjny skończył się, idą do uboju i tym samym pomniejszają wielkość stada w danym momencie. W efekcie takiego mechanicznego sumowania partii ustalono, że w 2008 r. przedmiotem hodowli na Pana fermie było 13.348 sztuk kur i ta ilość stanowiła podstawę wymiaru podatku podczas, gdy łączna pojemność obu kurników jednorazowo wynosi 9.900 sztuk, a średni cykl produkcyjny, obejmujący przyjęcie jednodniowych piskląt, ich sześciomiesięczny chów, a następnie ośmiomiesięczny okres składania jaj, aż do skierowania partii do uboju trwa 14 miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak należy ustalić podstawę wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych z działów specjalnych produkcji rolnej w przypadku fermowej hodowli drobiu – kur mięsnych (w stadzie reprodukcyjnym), jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg rachunkowych i dochód ustala przy zastosowaniu norm szacunkowych w sytuacji, gdy cykl produkcyjny jednej partii kur, będący przedmiotem hodowli, obejmuje więcej niż jeden rok kalendarzowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawa wymiaru podatku nie może być większa od łącznej pojemności kurników w danym roku. W przeciwnym razie może dojść do absurdu. Te same kury mogą być podstawą naliczenia podatku nawet w trzech kolejnych latach. Wynika to z faktu, że cykl produkcyjny w produkcji kur niosek ciężkich wynosi przeciętnie 14 miesięcy, a więc obejmuje okres dłuższy niż jeden rok kalendarzowy. Z reguły obejmuje 2 lata, a w skrajnym przypadku nawet 3 lata kalendarzowe, gdy początek cyklu przypada na miesiąc grudzień.

Aby uniknąć ewentualności zaliczenia tej samej partii kur – dwu, a nawet kilkukrotnie, jako podstawa ustalenia szacunkowego wymiaru zaliczki na podatek należy wprowadzić wagę określającą jej udział, liczony w ilościach miesięcy, jakie każda partia kur była zasiedlona w danym roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów.

Zasady ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24 ust. 4 ww. ustawy, który stanowi, iż dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Wobec powyższego, jeśli podatnik nie prowadzi podatkowej księgi przychodów i rozchodów, bądź ksiąg rachunkowych, dochód ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych, tj. na zasadach ryczałtowo-szacunkowych, zapisanych w art. 24 ust. 4-4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Normy szacunkowe dochodu rocznego, stosownie do ust. 4a tego artykułu, stosuje się od jednostek powierzchni upraw lub innych jednostek rodzajów produkcji określonych w kolumnie 3 załącznika nr 2, z tym że w przypadku:

1.  upraw w szklarniach i tunelach foliowych – od 1 m2 powierzchni ogólnej obliczanej według wewnętrznej długości ścian,
2.  upraw grzybów i ich grzybni – od 1 m2 powierzchni zajętej pod te uprawy,
3.  wylęgarni drobiu – od 1 sztuki pisklęcia uzyskanego z wylęgu,
4.  zwierząt laboratoryjnych – od 1 sztuki sprzedanych zwierząt – na podstawie zawartych umów dla potrzeb laboratoryjnych, badań i doświadczeń naukowych, analiz i testów prowadzonych w laboratoriach, a także kontroli procesów technologicznych,
5.  hodowli i chowu zwierząt wymienionych pod lp. 15 lit. b)-h) załącznika nr 2 – od 1 sztuki zwierząt sprzedanych,
6.  hodowli ryb akwariowych – od 1 dm3 objętości akwarium, obliczonej według wewnętrznych długości krawędzi.

Ponadto, w myśl art. 24 ust. 4b ww. ustawy, jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku podatkowym z całej powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji.

Zgodnie z art. 24 ust. 4c tej ustawy, jeżeli w ciągu rocznego cyklu produkcji na tej samej powierzchni są prowadzone różne uprawy, dla których są ustalane różne normy szacunkowe dochodu, dochód z każdego rodzaju uprawy oblicza się, z zastrzeżeniem ust. 4e, przy zastosowaniu właściwej dla niej normy, proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których była prowadzona taka uprawa, wliczając w to okres przygotowania do zaprowadzenia tej uprawy. Przepis ust. 4c stosuje się również w razie rozpoczęcia lub zaprzestania w ciągu roku prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej (art. 24 ust. 4d ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 43 ust 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy urzędowi skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku następnym. Ponadto, są obowiązani zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni o:

1.  zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji,
2.  zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny cykl produkcji,
3.  rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej; w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działy specjalne produkcji rolnej w zakresie fermowej hodowli kur nieśnych, mięsnych, ustalając dochód przy zastosowaniu norm szacunkowych.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg rachunkowych, a dochód ustala przy zastosowaniu norm szacunkowych, tj. na podstawie rozmiarów zamierzonej produkcji, dochód liczony jest jako iloczyn jednostek określających wielkość działu specjalnego produkcji rolnej (np. ilość sztuk) oraz współczynnika dochodowości wynikającego z załącznika nr 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi Tabela rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego. Przy tym należy pamiętać, że podstawą ustalenia zaliczek na podatek jest rozmiar zamierzonej produkcji zadeklarowanej w PIT-6, a więc przy fermowej hodowli drobiu – kur nieśnych, mięsnych jest to ilość drobiu w stadzie reprodukcyjnym, jaką podatnik planuje wyprodukować w danym roku podatkowym. Brak jest zatem możliwości, by podstawę opodatkowania ustalać w inny, np. wskazany we wniosku, sposób.

Należy zwrócić uwagę, że ustalając dochód według norm szacunkowych z tytułu produkcji drobiu nieśnego, mięsnego rzeźnego bierze się pod uwagę liczbę zwierząt w stadzie reprodukcyjnym, co wprost wynika z punktu 6 litera b) Tabeli rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego. W tym miejscu zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „stado reprodukcyjne”, wobec tego w celu jego określenia uzasadnione jest zastosowanie wykładni językowej.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego „stado” – to forma organizacyjna zwierząt, zaś „reprodukcja” – to rozmnażanie zwierząt i roślin w celach hodowlanych. Przez „stado reprodukcyjne” należy zatem rozumieć zwierzęta, w tym przypadku kury, które osiągnęły dojrzałość reprodukcyjną. Wobec powyższego uzasadnionym jest, stosownie do treści art. 43 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w danym roku podatkowym o zwiększeniu produkcji kur nieśnych, mięsnych w stosunku do ilości podanej w deklaracji PIT-6 w momencie wstawienia dodatkowych kur w stadzie reprodukcyjnym (a nie kurcząt). W ten sposób ilość kurcząt nie będących w stadzie reprodukcyjnym – nie będzie miała wpływu na wysokość dochodu z działu specjalnego produkcji rolnej.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock