Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.195.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Zaliczenie wydatków ze zbycia nieruchomości na cele
mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt
nabycie
nieruchomości
spłata
waloryzacja
wydatek
zbycie
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
1

Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 26
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6f

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ww. ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału
    w nieruchomości lub praw następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Z powyższego wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie
    w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia
    tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Z opisu sprawy wynika, że 24 sierpnia 2020 r. nabyli Państwo do majątku wspólnego
    Nieruchomość I (lokal mieszkalny) natomiast sprzedaż tej nieruchomości nastąpiła 10
    lutego 2025 r. Zatem sprzedaż Nieruchomości I stanowi źródło przychodu podlegające

    opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ jego sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat liczonych od końca
    roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 wskazanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 cytowanej ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy przy obliczaniu kosztów uzyskania przychodów ze zbycia
    Nieruchomości I, poza ceną nabycia nieruchomości, będą Państwo mogli uwzględnić w
    tych kosztach koszty aktu notarialnego oraz wydatki na Nieruchomość I (stanowiące
    udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
    poczynione w czasie ich posiadania).
    Należy  zauważyć,  że  skoro  w  przypadku  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  podstawą
    obliczenia  podatku  jest  dochód,  to  podatnik  zobowiązany  jest  w  pierwszej  kolejności
    pomniejszyć uzyskany przychód o poniesione koszty jego uzyskania. Ustawowo określone
    ustalenie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości powinno wyglądać w ten sposób,
    że  przychód  z  odpłatnego  zbycia  (ustalony  stosownie  do  art.  19  ustawy  o  podatku
    dochodowym od osób fizycznych) należy pomniejszyć o koszty jego uzyskania ustalone
    według zasad, o jakich mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym
    za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane
    ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, itp.
    Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.
    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W rozpatrywanym przypadku zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż nabyli Państwo mieszkanie odpłatnie.

    Art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy stanowi, że:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, że koszty takie
    stanowią m.in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości oraz
    udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
    poczynione w czasie ich posiadania. Koszt nabycia, co do zasady określa umowa
    notarialna sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości.
    Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za
    nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup
    nieruchomości jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup
    pochodzą z oszczędności nabywcy. Kosztem nabycia oprócz ceny nabycia są również
    wydatki notarialne, czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego
    związanego z nabyciem nieruchomości.
    Zatem, koszty nabycia nieruchomości obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne
    wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności
    cywilnoprawnych, opłaty sądowe.
    Wskazany art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ww. ustawy.
    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika więc jednoznacznie, że do kosztów uzyskania
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości podatnik może zaliczyć również
    kwotę, którą wydatkował na udokumentowane fakturami VAT wydatki na nakłady, które
    zwiększyły wartość ww. nieruchomości w okresie jej posiadania przez podatnika.
    Przepis ten tworzy katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia
    do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż wymienione. Zatem, sam fakt
    poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku
    do kosztów nabycia lub nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.
    Analiza treści art. 22 ust. 6c i 6e ww. ustawy, prowadzi zatem do wniosku, że zaliczenie do
    kosztów uzyskania przychodu poniesionych na nieruchomość nakładów uwarunkowane
    zostało koniecznością:
      • zwiększenia jej wartości,
      • poniesienia ich w czasie posiadania przedmiotowej nieruchomości, oraz
      • udokumentowania fakturami VAT lub dokumentami stwierdzającymi poniesienie
        opłat administracyjnych.
    Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych za nakłady należy zatem rozumieć
    wszelkie inwestycje, które zmieniają/przeobrażają daną rzecz, nadając jej nową jakość.
    Zatem nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, poniesione w trakcie

    posiadania nieruchomości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu jej
    odpłatnego zbycia, jeżeli odznaczają się remontowym, modernizacyjnym lub ulepszającym
    charakterem i zwiększyły wartość nieruchomości.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, co należy rozumieć pod
    pojęciem nakładów w rozumieniu ww. przepisu. W doktrynie ugruntowany jest pogląd,
    zgodnie z którym przez nakłady na nieruchomość należy rozumieć sumę wydatków
    poniesionych na substancję danej nieruchomości. Uznaje się, że są to nie tylko nakłady
    ulepszające lub modernizujące nieruchomość, ale również nakłady o charakterze
    budowlanym, remontowym.
    Wydatki, o których mowa w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy, czyli koszty uzyskania przychodu z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych, to
    udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia,
    powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
    majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Są to więc wydatki, które mają
    bezpośredni wpływ na uzyskany przychód z odpłatnego zbycia.
    W przedmiotowej sprawie wskazali Państwo, że 24 sierpnia 2020 r. nabyli do majątku
    wspólnego Nieruchomość I (lokal mieszkalny) wraz z przynależnym do niego udziałem w
    nieruchomości wspólnej. Przy akcie notarialnym pobrane zostały: podatek od czynności
    cywilnoprawnych, taksa notarialna, podatek od towarów i usług dla taksy notarialnej,
    opłata sądowa od wniosku o wpis w księdze wieczystej. Dodatkowo, uiściliście Państwo
    również wynagrodzenie notariusza za złożenie wniosku wieczystoksięgowego wraz z
    należnym podatkiem od towarów i usług, koszt sześciu wypisów aktu notarialnego wraz z
    należnym podatkiem od towarów i usług. Nieruchomość ta została nabyta na rynku
    wtórnym, a po zakupie, dokonali Państwo remontu lokalu mieszkalnego i nabycia
    niezbędnych sprzętów umożliwiających korzystanie z niego do celów mieszkaniowych, tj.:
      - zakupu lodówki wraz z usługą dostawy i wniesienia,
      - zakupu trwałej zabudowy przestrzeni wnękowej w przedpokoju, zamykanej drzwiami
        z montażem,
      - zakupu usługi budowlano-montażowej (zakup paneli podłogowych z montażem),
      - zakupu usługi budowlano-montażowej (zakup drzwi wewnętrznych z montażem),
      - zakupu armatury łazienkowej (miska wisząca WC wraz z deską sedesową, haczyki na
        ręczniki, uszczelka wygłuszająca do miski wiszącej WC, przycisk spłukujący,
        wsporniki dystansowe, element montażowy do WC, baterie łazienkowe, kabina
        prysznicowa, brodzik, syfon do brodzika) wraz z dostawą,
      - zakupu drzwi wejściowych (...) z montażem.
    Wszystkie wydatki poniesione przez Państwa na remont/wykończenie zakupionej
    Nieruchomości I zostały udokumentowane imiennymi fakturami VAT. Jako nabywca na
    fakturze zawsze była wskazana osoba fizyczna, w zależności od tego które z Państwa
    dokonywało zamówienia towaru/usługi. Przedmiotowa nieruchomość została przez
    Państwa sprzedana 10 lutego 2025 r. W akcie notarialnym dotyczącym sprzedanej
    Nieruchomości I nie wskazano jakie meble i jakie wyposażenie przechodzi na nabywcę i o
    jaką wartość zwiększyły one wartość sprzedanego lokalu mieszkalnego. Jednakże w dniu
    wydania Nieruchomości I nabywcy strony podpisały protokół zdawczo-odbiorczy
    wskazujący, jakie ruchomości znajdowały się w tym mieszkaniu. Wpływ dokonanego
    remontu na wartość Nieruchomości I wynika pośrednio również ze sporządzonego
    operatu szacunkowego dla Nieruchomości I, zleconego przez Państwa, w którym oceniany
    jest standard lokalu na który wpływ ma jego wyposażenie.
    Do nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, można zaliczyć między innymi, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd

    Administracyjny w wyroku z 12 stycznia 2021 r. sygn. akt II FSK 2469/18, części składowe, o
    których mowa w art. 47 ustawy z dnia 23 kwietnia 1961 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.), jeżeli miały one wpływ na zwiększenie wartości nieruchomości (lokalu).
    Zgodnie z treścią tego przepisu:
      § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      § 3. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    W myśl zaś art. 51 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy
      (rzeczy głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym
      związku odpowiadającym temu celowi.
      § 2. Nie może być przynależnością rzecz nienależąca do właściciela rzeczy głównej.
      § 3. Przynależność nie traci tego charakteru przez przemijające pozbawienie jej
      faktycznego związku z rzeczą główną.
    Stosownie do art. 52 cytowanej ustawy:
      Czynność prawna mająca za przedmiot rzecz główną odnosi skutek także względem
      przynależności, chyba że co innego wynika z treści czynności albo z przepisów
      szczególnych.
    Przynależności, o których mowa w art. 51 i 52 Kodeksu cywilnego, mogą być
    kwalifikowane w konkretnym przypadku jako nakłady na zbywaną nieruchomość (lokal).
    Podstawową przesłanką pozwalającą na uznanie tych wydatków za koszty uzyskania
    przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości (lokalu), jest wykazanie przez podatnika,
    że nakłady te zwiększyły wartość zbywanej nieruchomości (lokalu), a co za tym idzie na
    osiągnięty ze zbycia przychód.
    Wobec powyższego, jeżeli cena sprzedaży lokalu uwzględniała nakłady poniesione przez
    Państwa w okresie posiadania lokalu, wydatki, które wskazali Państwo we wniosku
    udokumentowane fakturami imiennymi mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Wydatki te stanowią nakłady zwiększające wartość lokalu mieszkalnego w
    rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jedynie
    wydatki poniesione przez Państwa na usługę dostawy i wniesienia lodówki oraz dostawy
    armatury łazienkowej nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy, ponieważ wydatki te nie zwiększyły wartości tej
    nieruchomości (nie mogą być uznane za wydatki na części składowe rzeczy lub
    przynależności).
    Podsumowując, w przedmiotowej sprawie kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oprócz ceny nabycia nieruchomości
    mogą być również wydatki związane z nabyciem mieszkania, tj.: Koszty Aktu Notarialnego.
    Ponadto, wskazane we wniosku wydatki udokumentowane fakturami VAT, które Państwo
    ponieśli w związku z remontem Nieruchomości I i nabyciem niezbędnych sprzętów
    umożliwiających korzystanie z niej do celów mieszkaniowych w czasie jej posiadania,
    mogą stanowić koszty uzyskania przychodów przy jej sprzedaży na podstawie art. 22 ust.
    6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca bowiem umożliwił

    zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków zwiększających wartość
    nieruchomości związanych z nakładami w czasie posiadania nieruchomości przez
    podatnika.
    W tym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Natomiast wydatki poniesione przez Państwa na usługę dostawy i wniesienia lodówki oraz
    dostawy armatury łazienkowej nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów
    w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ czynności te nie stanowią nakładów na nieruchomość.
    Zatem w tym zakresie Pana stanowisko jest nieprawidłowe
    Powzięliście Państwo także wątpliwość co do możliwości podwyższenie kosztów nabycia
    Nieruchomości I na podstawie art. 22 ust. 6f ustawy o podatku od osób fizycznych.
    Na mocy art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    Odnosząc się do Państwa pytania, wskazuję na literalną wykładnię normy prawnej
    określonej w wyżej cytowanym art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przepis ten posługuje się zwrotem „koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o
    których mowa w ust. 6c”, z powyższego zwrotu wynika jednoznacznie, że podstawą
    podwyższenia w niniejszej sprawie może być więc - będący przedmiotem Państwa
    zapytania - koszt nabycia przez Państwa Nieruchomości I. Podstawę waloryzacji w
    niniejszej sprawie stanowi zatem wynikająca z umowy sprzedaży cena jaką Państwo
    zapłacili nabywając lokal mieszkalny (Nieruchomość I), powiększona o wydatki
    notarialne.
    Ustawodawca wskazał wprost w treści regulacji art. 22 ust. 6f ustawy, że podlega
    waloryzacji koszt nabycia. Tym samym wyłącznie pierwotny koszt nabycia
    nieruchomości może być corocznie podwyższany począwszy od roku następującego po
    roku, w którym nastąpiło nabycie zbywanego lokalu mieszkalnego, czyli w Państwa
    sytuacji od 2021 r. do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło jego
    zbycie, tj. 2024 r. w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług
    konsumpcyjnych w okresie trzech pierwszych kwartałów roku podatkowego w stosunku
    do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłoszonemu przez Prezesa Głównego Urzędu
    Statystycznego. Corocznej waloryzacji podlegać może zatem koszt nabycia pierwotnie
    ustalony.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w tym zakresie uznaję za nieprawidłowe.
    Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na podstawie art. 21

    ust. 1 pkt 131 tej ustawy - może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis ten stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli
      począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na
      własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele
      uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada
    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w
    całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód
    będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz wszelkiego rodzaju ulgi są wyjątkiem
    od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów
    ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię
    ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do
    przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji
    spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec,
    że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony
    wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów
    podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Wyjaśnienia wymaga również, że poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe”
    przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do
    zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik,
    przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu
    zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na
    zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1
    pkt 131 cyt. ustawy zwolnienie od podatku dochodowego, w zamierzeniach ustawodawcy
    realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Powołane przepisy wskazują, że w momencie wydatkowania środków ze sprzedaży
    nieruchomości, względnie w okresie jaki został przewidziany przez ustawodawcę na
    wydatkowanie środków ze sprzedaży, musi być spełniony warunek określony w art. 21 ust.
    1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czyli
    nieruchomość, która jest budowana lub jest przedmiotem rozbudowy, nadbudowy,
    przebudowy lub remontu, musi stanowić własność lub współwłasność podatnika. Jeżeli
    nawet w chwili ponoszenia wydatków na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę
    lub remont nieruchomości podatnik nie dysponuje tytułem własności (współwłasności) do
    nieruchomości, to najpóźniej tytuł taki podatnik powinien uzyskać ostatniego dnia okresu
    o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym okresie podatnik może wydatkować środki na realizacje własnego celu
    mieszkaniowego.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie

    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie.
    Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    mieszany, podmiotowo-przedmiotowy: wydatkowanie środków na określony przedmiot w
    połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego
    własnych celów mieszkaniowych.
    Zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w
    przypadku przeznaczenia przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w
    sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym,
    spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym niewskazującym na działanie ukierunkowane na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy mogą Państwo zastosować zwolnienie
    wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wydatkując część uzyskanego przychodu ze zbycia (sprzedaży) Nieruchomości I na prace
    remontowe związane z wykończeniem i wyposażeniem nowo zakupionej nieruchomości
    (Nieruchomość II).
    W przypadku skorzystania z omawianego zwolnienia w związku z wykończeniem lokalu
    mieszkalnego, w którym podatnik realizuje własne cele mieszkaniowe, wskazać należy, że
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost w katalogu
    wydatków mieszkaniowych wydatków na remont budynku, ale też nie definiuje pojęcia
    „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia
    funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś
    budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”.
    Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie,
    modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza
      się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się
    do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy
    podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących
    ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Za „remont” budynku/lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące
    tego budynku/lokalu, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go
    do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych.
    „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie
    budynku/lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności
    użytkowej nowo wybudowanego budynku/lokalu. W każdym przypadku remont dotyczy
    „materii” budynku/lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi,
    wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna,
    grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z
    elementami budowlanymi budynku/lokalu.
    Ponownie podkreślić należy, że w przypadku skorzystania z ulg i zwolnień podatkowych
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma
    obowiązek udowodnienia, że rzeczywiście określony wydatek został poniesiony.

    Z opisu sprawy wynika, że 24 sierpnia 2020 r. nabyli Państwo do majątku wspólnego
    Nieruchomość I (lokal mieszkalny) wraz z przynależnym do niego udziałem w
    nieruchomości wspólnej. Następnie w dniu 28 czerwca 2024 r. nabyli Państwo
    Nieruchomość II (lokal mieszkalny) oraz miejsce postojowe. Przy czym ta druga
    nieruchomość i miejsce postojowe zostały nabyte w części ze środków własnych Państwa
    a w części z kredytu hipotecznego. Umowę o kredyt hipoteczny zawarli Państwo z (...) w
    dniu 7 czerwca 2024 r. W związku z nabyciem Nieruchomości II, sprzedaliście Państwo
    Nieruchomość I. W tym celu zawarliście Państwo najpierw w dniu 26 czerwca 2024 r.
    umowę przedwstępną sprzedaży tej nieruchomości. 27 czerwca 2024 r. z tytułu zawartej
    umowy przedwstępnej kupujący wpłacił Państwu zaliczkę. Sprzedaż lokalu wraz z jego
    wyposażeniem nastąpiła w dniu 10 lutego 2025 r. Zaliczka została zaliczona na poczet
    ceny odpłatnego zbycia tej nieruchomości. Prowadzili Państwo prace remontowe
    związane z wykończeniem i wyposażeniem zakupionej Nieruchomości II, tak aby możliwe
    było spełnianie przez tą nieruchomość własnych celów mieszkaniowych. Prace te objęły
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lokalu mieszkalnym m.in. gipsowanie w
    standardzie Q4, gruntowanie i malowanie ścian, montaż płytek na podłodze i ścianach,
    dostosowanie instalacji wodnej, kanalizacyjnej i elektrycznej do Państwa potrzeb, tzw.
    biały montaż, przesunięcie otworów drzwiowych, montaż paneli podłogowych, montaż
    drzwi wewnętrznych i listew przypodłogowych, w tym celu zostały nabyte materiały
    potrzebnych do wykonania tych prac. Dodatkowo ponosili Państwo również koszt
    wyposażenia lokalu w obiekty i urządzenia dające możliwość zabezpieczenia i realizacji w
    nim podstawowych potrzeb życiowych, i nabyli Państwo m.in.:
      - armaturę łazienkową (umywalki, szyba prysznicowa, miska WC wisząca ze stelażem
        podtynkowym, baterie umywalkowe, odpływ liniowy, system podtynkowy
        prysznicowy, przekładka izolacyjna do WC, przycisk uruchamiający do WC),
      - szafkę stanowiącą element mocowania umywalki łazienkowej,
      - płytę indukcyjną,
      - piekarnik,
      - zmywarkę,
      - lodówkę,
      - pralkę,
      - okap kuchenny podszafkowy,
      - zlewozmywak kuchenny,
      - baterię kuchenną,
      - oświetlenie sufitowe,
      - trwałą zabudowę meblową wykonaną na indywidualne zlecenie Wnioskodawców, w
        tym szafy wnękowe, pawlacze, zabudowę kuchenną.
    Przy tym na zakup:
      - płyty indukcyjnej,
      - piekarnika,
      - zmywarki,
      - lodówki,
      - pralki,
    (...) udzielił Państwu nieoprocentowanego kredytu. Umywalka i szafka stanowiąca element
    mocowania tej umywalki łazienkowej nie zostały zakupione w komplecie. Tym niemniej

    stanowią one całość, ponieważ umywalka jest nablatowa i bez szafki łazienkowej nie byłby
    możliwy jej montaż. Wydatki na remont/wykończenie/wyposażenie zakupionej
    Nieruchomości II zostały już poniesione. Większość z nich udokumentowana została
    imiennymi fakturami VAT. Jednakże prace remontowe związane z wykończeniem tej
    nieruchomości, obejmujące wykonanie robót budowlanych w istniejącym lokalu
    mieszkalnym m.in. gipsowanie w standardzie Q4, gruntowanie i malowanie ścian, montaż
    płytek na podłodze i ścianach, dostosowanie instalacji wodnej, kanalizacyjnej i elektrycznej
    do Państwa potrzeb, tzw. biały montaż, przesunięcie otworów drzwiowych - nie zostały
    udokumentowane fakturą VAT ani paragonem fiskalnym, wobec faktu, że wykonawca
    uchyla się od wystawienia dokumentu potwierdzającego wykonanie prac; w tym zakresie
    wynagrodzenie mu należne zostało zapłacone przelewem ze wspólnego rachunku
    bankowego. Natomiast nabycie materiałów potrzebnych do wykonania tych prac,
    udokumentowane zostało paragonami fiskalnymi, co wynikało z faktu, że wystawienie
    imiennej faktury VAT nie było możliwe (sprzedawca dopuszczał jedynie możliwość
    wystawienia faktury VAT dla przedsiębiorcy).
    Jak z powyższego wynika, część środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży
    Nieruchomości I została przeznaczona na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych
    (tj. prace remontowe związane z wykończeniem i wyposażeniem nowo zakupionej
    Nieruchomości II) przed upływem 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła
    sprzedaż Nieruchomości I.
    W odniesieniu do powyższego, podkreślić należy, że ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania
    poniesionego wydatku na własne cele mieszkaniowe. W przypadku korzystania z ulg i
    zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych, spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast organ podatkowy
    dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego
    uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez
    przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób niebudzący
    żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, tj. czy środki
    uzyskane ze sprzedaży nieruchomości (lokalu mieszkalnego) faktycznie przeznaczone
    zostały przez podatnika na cele mieszkaniowe, czy też wydatki na cele mieszkaniowe
    poczynione zostały z innych źródeł, czy też przez inne osoby.
    Wobec powyższego, do prawidłowego dokumentowania w tym zakresie, trzeba wziąć pod
    uwagę ogólne reguły dowodowe określone w art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    W myśl art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Zatem, organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia
    poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z
    których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek
    poniósł. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy,
    akt notarialny, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny
    potwierdzić.
    Powyższe potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo, jak
    wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 18 grudnia 2013 r.
    sygn. akt I SA/Bd 59/13:

      Zasadnie więc organ przyjął za udowodniony brak dokumentów potwierdzających
      wydatkowanie części przychodu na remont lokalu mieszkalnego. Niewątpliwie takich
      dokumentów nie posiadał organ i jedynie mogła je przedłożyć strona. Z tego względu
      część przychodu co do której podatnik deklarował jej wydatkowanie na remont
      lokalu nie mogła zostać objęta zwolnieniem podatkowym. Nie zostały bowiem
      wykazane przesłanki zastosowania ulgi podatkowej. Ma racje organ wskazując, że
      samo udowodnienie przeprowadzenia remontu nie pozwala na zastosowanie ulgi.
      Ustawodawca nie łączy bowiem zwolnienia z faktem remontu (który nie jest przez
      organ kwestionowany), lecz z wydatkowaniem przychodów ze zbycia nieruchomości
      na wykonanie remontu. Relewantne prawnie jest wydatkowanie środków na remont
      i ta okoliczność musi zostać wykazana. Jeżeli wydatki nie zostały wykazane za
      pomocą środków dowodowych dokumentujących legalność ich poniesienia, nie ma
      możliwości stosowania w tym zakresie ulgi podatkowej. Zgodzić się też trzeba z
      organem, że chociaż ustawa nie nakazuje wprost gromadzenia takich dowodów, to
      jednak podmiot, który chce ze zwolnienia skorzystać musi liczyć się z koniecznością
      udokumentowania okoliczności pozwalających na zastosowanie ulgi. Ulga jest
      wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania i korzystanie z tej ulgi nie jest
      obowiązkiem podatnika.
    Jak wskazaliście Państwo w opisie sprawy, prace remontowe związane z wykończeniem
    Nieruchomości II, obejmujące wykonanie robót budowlanych w istniejącym lokalu
    mieszkalnym m.in. gipsowanie w standardzie Q4, gruntowanie i malowanie ścian, montaż
    płytek na podłodze i ścianach, dostosowanie instalacji wodnej, kanalizacyjnej i elektrycznej
    do Państwa potrzeb, tzw. biały montaż, przesunięcie otworów drzwiowych - nie zostały
    udokumentowane fakturą VAT ani paragonem fiskalnym, wobec faktu, że wykonawca
    uchyla się od wystawienia dokumentu potwierdzającego wykonanie prac. Natomiast
    nabycie materiałów potrzebnych do wykonania tych prac, udokumentowane zostało
    paragonami fiskalnymi, co wynikało z faktu, że wystawienie imiennej faktury VAT nie było
    możliwe (sprzedawca dopuszczał jedynie możliwość wystawienia faktury VAT dla
    przedsiębiorcy).
    Zatem w przypadku braku takich dokumentów (bez względu na przyczynę ich braku, np.
    uchylanie się wykonawcy od wystawienia) nie ma możliwości określenia kwoty
    korzystającej ze zwolnienia od podatku, gdyż jedynym sposobem udowodnienia
    poniesienia wydatku są dowody w postaci rachunków, faktur, paragonów czy też innych
    dowodów zasługujących na wiarę, z których w sposób niebudzący wątpliwości będzie
    wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł.
    Wobec tego brak rzetelnych i wiarygodnych dokumentów potwierdzających zakup
    materiałów i usług, nawet jeśli ich zakup mieścił się w wydatkach na cele określone w art.
    21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do
    uwzględnienia ich przy obliczaniu przez Państwa dochodu zwolnionego od podatku.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że będą mogli Państwo skorzystać ze
    zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust.
    25 pkt 1 lit. d i art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    związku z przeprowadzeniem prac remontowych i wykończeniowych oraz zakupem
    wyposażenia lokalu mieszkalnego w części do jakiej posiadają Państwo dowody zakupu
    materiałów (sprzętu i wyposażenia) i wykonania prac remontowych i wykończeniowych,
    tego lokalu mieszkalnego, które w sposób wiarygodny wskazują kto, kiedy i jakie
    wydatki poniósł. Jak wynika z wniosku oraz przytoczonej analizy przepisów prawa w tym
    zakresie, wydatki te poniesione zostaną na zaspokojenie Państwa własnych celów
    mieszkaniowych, w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    zbycie Nieruchomości I.
    Przy tym, jak już uprzednio wskazałem, zwolnienie obejmuje taką część dochodu
    uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie

    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Należy również zauważyć, że z punktu widzenia przywołanych powyżej przepisów art. 21
    ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy, momentem wydatkowania przez
    podatnika kwot uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na realizację własnych
    celów mieszkaniowych jest data faktycznego wydatkowania przychodu. Przywołane
    przepisy wiążą bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia od podatku określonego
    dochodu, nie z faktem zawarcia umowy, lecz z terminem wydatkowania środków
    pieniężnych określonych w tej umowie.
    W określonych przypadkach zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być objęte również przychody
    uzyskane na poczet ceny sprzedaży (zadatek, zaliczka, przedpłata) i wydatkowane na
    własne cele mieszkaniowe przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, jeżeli ich
    otrzymanie przez sprzedawcę zostało udokumentowane w sposób przyjęty w obrocie
    cywilnoprawnym.
    Zadatek, zaliczka czy wpłata części lub całości ceny, które zostały otrzymane tytułem
    umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości zbywanej, a następnie wydatkowane na
    cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych przed zawarciem przyrzeczonej umowy sprzedaży mogą być uznane za wydatki
    na własne cele mieszkaniowe.
    Zatem w tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Natomiast nie będą mogli Państwo skorzystać z ulgi mieszkaniowej w tej części w jakiej
    nie posiadają Państwo dowodów poniesienia wydatków na własne cele mieszkaniowe
    (tj. obejmujące wykonanie robót budowlanych w istniejącym lokalu mieszkalnym), które
    byłyby udokumentowane rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami w postaci rachunków,
    faktur, paragonów czy też innych dowodów zasługujących na wiarę, z których w sposób
    niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł.
    Tym samym w tym zakresie Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    W przedmiotowej sprawie wskazać także należy na przepis art. 21 ust. 25 pkt 2 ww.
    ustawy, który stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
      – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Na podstawie art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Nadmienić trzeba też, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Z przedstawionego już uprzednio opisu sprawy wynika, że obecnie są Państwo
    właścicielami mieszkania wraz z miejscem postojowym, które nabyli Państwo w dniu 28
    czerwca 2024 r. Nieruchomość II i miejsce postojowe zostały nabyte w części ze
    środków własnych Państwa a w części z kredytu hipotecznego. Umowa o kredyt
    hipoteczny została zawarta przez Państwo z (...) w dniu 7 czerwca 2024 r. , natomiast 10
    lutego 2025 r. sprzedaliście Państwo Nieruchomość I. Środki ze sprzedaży
    przedmiotowej Nieruchomości I przeznaczyliście Państwo w części na spłatę
    zaciągniętego kredytu na zakup nowego mieszkania, spłaty tej dokonaliście Państwo w
    dniu 18 lutego 2025 r.
    W związku z powyższym powzięli Państwo wątpliwość, czy w części w której ze środków
    uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości I dokonają Państwo częściowej spłaty Kredytu,
    wydatki te będą mogły być uznane w części za poniesione na Państwa własne cele
    mieszkaniowe.
    Do celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia, ustawodawca zalicza także wskazaną
    w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spłatę
    kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika
    przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
    w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, na cele
    określone w pkt 1, które obejmują m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość.
    Jak już wskazano powyżej, zgodnie z ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a w zw. z art. 21 ust. 25
    pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za wydatki poniesione na
    własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na spłatę kredytu zaciągniętego
    m.in. zakup lokalu mieszkalnego.
    Z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie
    przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, musi być kredytem
    zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem
    premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony
    kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle
    określone ustawą wymagania. Musi to być kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21
    ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1.
    Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele

    określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt
    zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt
    ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzam, że będą Państwo mogli skorzystać ze zwolnienia
    przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z przeznaczeniem – w
    okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie
    Nieruchomości I – części przychodu z odpłatnego zbycia tej nieruchomości na spłatę części
    kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nowego mieszkania, w którym realizujecie
    Państwo swoje cele mieszkaniowe.
    Podsumowując, wydatkowanie środków ze sprzedaży Nieruchomości I, na spłatę części
    kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup Nieruchomości II, w którym Państwo
    realizują swoje cele mieszkaniowe, można uznać za wydatki poniesione na cele
    mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast, w zakresie w jakim przychód ze zbycia Nieruchomości I został wydatkowany na
    spłatę kredytu w części, w jakiej został zaciągnięty na zakup miejsca postojowego (lokalu
    niemieszkalnym) nie mogą Państwo skorzystać z przedmiotowego zwolnienia.
    W tym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Zwrócić należy także uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (sformułowanych pytań). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy
    lub własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z
    art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Nadmieniam, że nie mam możliwości sprawdzenia prawidłowości podanych przez
    Państwa kwot, przeprowadzania wyliczeń, przeliczeń, z uwagi na fakt, że przepis art.
    14b ustawy Ordynacja podatkowa nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielenia
    pisemnej interpretacji wyłącznie co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego. Natomiast zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą
    w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z
    przepisami prawa podatkowego, gdyż prawidłowość takiego rozliczenia podlega
    weryfikacji przez Organ podatkowy, w toku ewentualnego postępowania podatkowego.
    Wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nie dokonałem
    oceny stanowiska w odniesieniu do kwot wskazanych we wniosku.
    Informuję, że w niniejszej interpretacji indywidualnej rozstrzygnięto wniosek w części
    dotyczącej zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie:
      · możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ze zbycia Nieruchomości I
        Kosztów Aktu Notarialnego oraz Wydatków na Nieruchomość I (stanowiące
        udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
        poczynione w czasie ich posiadania)

      · podwyższenia kosztów nabycia nieruchomości na podstawie art. 22 ust. 6f ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych.
      · możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku przeznaczenia środków ze
        sprzedaży Nieruchomości I na następujące prace remontowe: gipsowanie w
        standardzie Q4, gruntowanie i malowanie ścian, montaż płytek na podłodze i
        ścianach, dostosowanie instalacji wodnej, kanalizacyjnej i elektrycznej do potrzeb
        Wnioskodawców, tzw. biały montaż, przesunięcie otworów drzwiowych, montaż
        paneli podłogowych, montaż drzwi wewnętrznych i listew przypodłogowych, w tym
        nabycie materiałów potrzebnych do wykonania tych prac, a ponadto zakup
        armatury łazienkowej (szyba prysznicowa, miska WC wisząca ze stelażem
        podtynkowym, baterie umywalkowe, odpływ liniowy, system podtynkowy
        prysznicowy, przekładka izolacyjna do WC, przycisk uruchamiający do WC), okapu
        kuchennego podszafkowego, zlewozmywaka kuchennego, baterii kuchennej.
      · możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku przeznaczenia środków ze
        sprzedaży Nieruchomości I na częściową spłaty Kredytu.
    Natomiast w pozostałym zakresie wniosku 18 czerwca 2025 r. zostało wydane
    postanowienie o zastosowaniu interpretacji ogólnej nr 0112-KDSL1-1.4011.371.2025.1.AK.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują
    się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego,
    który jest stroną postępowania
    Pani (...) (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy Ordynacja podatkowa.