Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.496.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Ulga rehabilitacyjna; zabieg operacyjny.
Słowa kluczowe: ulga-ulga rehabilitacyjna
zabieg
zabieg-zabieg leczniczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków
na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 6b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 20
    czerwca 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Syn Wnioskodawczyni urodził się z wrodzonym .... Jego ... od urodzenia nie pełnił żadnej
    funkcji, tzn. występuje .... W maju 2024 r. syn Wnioskodawczyni przebył zabieg operacyjny
    u prof. ... Przeszczep był niezbędny, aby można było rozpocząć właściwą i efektywną
    rehabilitację. Zabieg chirurgiczny stanowi w przypadku syna niezbędny i konieczny
    element zmierzający do przywrócenia ..., a także pozwoli zmniejszyć nieodwracalne
    zmiany ... . Ze względu na... żadne zabiegi: ..., ..., ..., pole magnetyczne i wiele innych, nie
    spełniały swojej funkcji i nie dawały żadnych rezultatów.
    Dopiero po ..., który jest początkiem i elementem rehabilitacji może liczyć na poprawę.
    Wnioskodawczyni zaznacza, że bez wykonania tego zabiegu jakakolwiek rehabilitacja nie
    była skuteczna, bo ... . Zabieg syna w przekonaniu Wnioskodawczyni był elementem jego
    rehabilitacji. W kilkunastu orzeczeniach NSA, sąd uznaje takie zabiegi jako część
    rehabilitacji.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że ulga rehabilitacyjna dotyczy roku
    podatkowego 2024.
    Syn Wnioskodawczyni ... urodzony jest ... 2017 r. Syn posiada orzeczenie o
    niepełnosprawności do ... 2033 r., czyli do ukończenia 16 roku życia. Data wydania
    aktualnego orzeczenia: ... 2023 r., nazwa organu: ... . Niepełnosprawność datowana jest od
    urodzenia.
    W roku podatkowym Wnioskodawczyni uzyskała dochody pozwalające na skorzystanie z
    ulgi podatkowej - rozlicza się wspólnie z mężem. Mąż prowadzi działalność rolniczą - działy
    specjalne produkcji rolnej, Wnioskodawczyni jest nauczycielem i z tego tytułu uzyskuje
    dochody.
    Syn jest tylko i wyłącznie na utrzymaniu rodziców, nie posiadał w roku podatkowym
    żadnych dochodów.
    Zabieg został zlecony przez szereg specjalistów: neurologa, laryngologa, pediatrę,
    neurochirurga.
    Ten zabieg ma ścisły związek z posiadaną niepełnosprawnością – syn urodził się z ....
    Na pytania Organu o treści cyt.: „Czy posiada Pani stosowne zaświadczenie wystawione
    przez lekarza specjalistę potwierdzające, że zabieg ten jest zabiegiem rehabilitacyjnym lub
    leczniczo-rehabilitacyjnym oraz jest niezbędny w leczeniu/rehabilitacji Pani syna,
    jednocześnie służący poprawie stanu zdrowia Pani syna, stosownie do potrzeb
    wynikających z Jego niepełnosprawności?”, Wnioskodawczyni wskazała, że zabieg był
    konieczny i niezbędny w poprawie stanu zdrowia. Syn jest pod stałą opieką profesora i
    wielu innych lekarzy, którzy takowe zalecenia wydali.
    Wnioskodawczyni posiada fakturę dokumentującą poniesione wydatki.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni może koszty zabiegu odliczyć w zeznaniu podatkowym za 2024 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, zabieg był niezbędnym elementem, a właściwie początkiem
    rehabilitacji syna, bez zabiegu wykonanie rehabilitacji oraz poprawy funkcjonowania nie
    byłoby możliwe. Wnioskodawczyni nadmienia, że zabieg nie mógł być przeprowadzony
    wcześniej niż przed ukończeniem ... roku życia. W chwili obecnej syn ma ... lat.
    Wnioskodawczyni oczekuje interpretacji art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, swoje stanowisko opiera na orzeczeniu NSA - wyrok
    NSA z 17 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 1927/09.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2,3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-
    7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
      zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych
      majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji
      zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie
      poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista
      stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:
      a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia -
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 26 ust. 7e ww. ustawy wynika, że:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I
      grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
      od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika
      lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych
      osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w
      zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6
      ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c
      ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 1630), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów
      niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
      ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o
      szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją
      na rynku paliw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i 2760), dodatku elektrycznego, o
      którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych
      rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w
      2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. z 2023 r. poz.
      1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa
      w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych
      odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku
      gazu (Dz. U. z 2024 r. poz. 303), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2
      ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych
      ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła
      systemowego (Dz. U. poz. 859), oraz przyznanych na podstawie odrębnych
      przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego
      dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia
      pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności
      wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących
      do dnia 31 sierpnia 1997 r.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej
    sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu
    jako data ustalenia niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Zaznaczam, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki
    enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a
    ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od
    zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi
    powinny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Zatem wydatki poniesione na inne cele − nawet wówczas gdy zostały poniesione w
    związku z niepełnosprawnością − nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
    Dlatego, odnosząc się do możliwości odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    wydatku poniesionego na zabieg chirurgiczny - ..., wskazuję, że przepis art. 26 ust. 7a pkt
    6b ww. ustawy stanowi, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej
    ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-
    rehabilitacyjne.
    Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest
    wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu
    rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów
    obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję
    mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym
    przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to
    przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie
    odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie
    leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne,
    wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
    Organ podatkowy nie jest właściwy merytorycznie do stwierdzania, czy dany zabieg można
    zakwalifikować do zabiegu leczniczo-rehabilitacyjnego, wprowadzono do ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek przedłożenia przez podatnika
    dokumentu potwierdzającego zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-

    rehabilitacyjnych (stosownie do art. 26 ust. 7c tej ustawy). Dokument ten stanowi
    potwierdzenie przez lekarza, czyli podmiot posiadający odpowiednie w tej kwestii
    kompetencje, charakteru odbytych zabiegów, tj. że są to zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne
    niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej.
    Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku
    poniesionego na zabieg medyczny w postaci ..., wskazać należy, że przepis art. 26 ust. 7a
    pkt 6b ww. ustawy stanowi, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z
    przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub
    leczniczo-rehabilitacyjne.
    W zamkniętym katalogu wydatków uprawniających do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej
    nie mieszczą się wydatki na ww. opisany zabieg, który nawet jeśli został zlecony przez
    lekarza specjalistę oraz był zabiegiem niezbędnym i służył poprawie stanu zdrowia Pani
    syna w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności – nie może zostać zaliczony
    do zabiegów rehabilitacyjnych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28
    listopada 2013 r., sygn. akt II FSK 2853/11 „(...) nie każda wizyta u lekarza specjalisty jest
    jednocześnie zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym i nie ulega wątpliwości, że wizyty
    kontrolne u lekarza, czy też badania lekarskie nie są tożsame z określeniem „zabiegi
    leczniczo-rehabilitacyjne”. Twierdzenie przeciwne (...) jest oczywiście bezzasadne i to nie
    tylko z racji elementarnych reguł językowych, ale też ze względów wynikających z zasad
    wiedzy oraz doświadczenia życiowego”.
    Zatem nie wszystkie wydatki, które ponosi osoba niepełnosprawna mogą podlegać
    odliczeniu w ramach przywołanego przepisu, a tylko te, które są w nim wymienione.
    Odliczenie od dochodu wydatków możliwe jest tylko wówczas, gdy mieszczą się one w
    katalogu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się zatem do możliwości skorzystania przez Panią z odliczenia w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej wydatku, w związku z zabiegiem u syna w postaci ..., podkreślić należy,
    mimo że niewątpliwie jest wydatkiem poniesionym w celu poprawy zdrowia Pani syna – to
    jednak nie może zostać odliczony przez Panią od dochodu w rocznym zeznaniu
    podatkowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatek ten nie może zostać odliczony na
    podstawie art. 26 ust. 7a pkt 6b w zw. z art. 26 ust. 7c i art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie może zostać odliczony z
    żadnego innego przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy, traktującego o odliczeniu wydatków
    poniesionych na cele rehabilitacyjne lub związanych z ułatwieniem wykonywania
    czynności życiowych. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że odliczeniu od dochodu podlegają
    wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
    W związku z tym, nie przysługuje Pani prawo odliczenia od dochodu w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na zabieg u syna w postaci ... i Pani stanowisko
    uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazać
    należy, że tutejszy Organ przeanalizował rozstrzygnięcie w nim zawarte, jednakże dotyczy
    ono tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym i tylko w
    tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące, zatem nie może przesądzać o
    niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego
    powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.