Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-184/13-3/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-05-15
Teza: Zakres skutków podatkowych związanych z obowiązkowym udziałem pracowników Spółki w organizowanych konferencjach, szkoleniach i warsztatach.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; obowiązek-obowiązek płatnika; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy; spółki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 28.02.2013r. (data wpływu 04.03.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z obowiązkowym udziałem pracowników Spółki w organizowanych konferencjach, szkoleniach i warsztatach – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.03.2013r r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z obowiązkowym udziałem pracowników Spółki w organizowanych konferencjach, szkoleniach i warsztatach.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp., o.o. (dalej: Spółka”), w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy na rzecz kontrahenta (Zleceniodawcy, Spółka Szwajcarska) usługi o charakterze niematerialnym polegające m.in. na reklamowaniu, promowaniu farmaceutyków w środowisku medycznym, informowaniu o właściwościach farmaceutyków i ich promowaniu na kongresach lekarzy, prowadzeniu kampanii informacyjnych, reprezentowaniu klientów w kontaktach z hurtowniami, przeprowadzaniu badań dotyczących działań farmaceutyków, wykonywaniu czynności związanych z rejestracją farmaceutyków itp. Przedmiotem działalności Spółki nie jest handel towarami, lecz jedynie świadczenie usług. Zgodnie z zawartą umową Spółka wyznacza wynagrodzenie za świadczone usługi w oparciu o poniesione przez Spółkę i zaakceptowane przez Zleceniodawcę koszty świadczenia; taka baza kosztowa powiększana jest o umowną marżę i w sumie definiuje wynagrodzenie Spółki. W konsekwencji, wydatki, jakie Spółka ponosi, a które następnie uwzględniane są w sposób bezpośredni w wynagrodzeniu należnym Spółce od Zleceniodawcy Spółka uznaje za koszty bezpośrednio powiązane z przychodami.

Koszty zasadniczo rozliczane są na podstawie otrzymanych faktur lub innych dokumentów potwierdzających zakupy (jeżeli świadczenie nie podlega fakturowaniu).

W związku z tak prowadzoną działalnością występują następujące stany faktyczne:

1.  Samochody wykorzystywane przez Spółkę na potrzeby działalności (będące środkami Spółki lub są wykorzystywane na podstawie leasingu operacyjnego) objęte są ubezpieczeniem Auto Casco (AC) w ramach umowy ubezpieczenia zawartej dla grupy E. przez Zleceniodawcę. W ramach przyjętego modelu ubezpieczenia składki z tytułu ubezpieczenia opłacane są przez Spółkę Szwajcarską, ale jednocześnie odszkodowania, jakie wypłacane są w ramach takiego ubezpieczenia przekazywane są wyłącznie Spółce Szwajcarskiej (czyli zawierającej umowę i opłacającej składki). Spółka Szwajcarska w żaden sposób nie zwraca Spółce otrzymanych odszkodowań. Jednym słowem, zarówno samo ubezpieczenie pojazdów jak i ewentualna realizacja wynikających z niego uprawnień (otrzymanie odszkodowania) jest w całości poza Spółką - po stronie Spółki Szwajcarskiej. Ze względu na to, że samochody takie Spółka wykorzystuje dla celów prowadzenia działalności gospodarczej, wydatki związane z ich eksploatacją, w tym z naprawami powypadkowymi samochodów, spółka rozlicza jako koszty podatkowe. Nie stanowią kosztu uzyskania spółki składki na ubezpieczenie AC opłacane przez Spółkę Szwajcarską poza Spółką.
2.  W ramach i na potrzeby działalności, Spółce powierzane są przez Zleceniodawcę: próbki produktów, materiałów naukowych itp. - dalej „materiały promocyjne”. Owe materiały promocyjne wykorzystywane są przez Spółkę w trakcie świadczenia usług dla Zleceniodawcy. W ramach świadczonych usług Spółka przekazuje nieodpłatnie materiały promocyjne podmiotom, do których adresowane są działania promocyjne. Zaznaczyć przy tym należy, że materiały promocyjne są jedynie powierzane Spółce przez Zleceniodawcę, w konsekwencji czego wydając je adresatom działań promocyjnych Spółka działa w imieniu i na rzecz Zleceniodawcy. Z uwagi na takie okoliczności Spółka nie uwzględnia wartości materiałów promocyjnych w rozliczeniach podatkowych, ale również ich wartość nie jest ujmowana w podstawie naliczania wynagrodzenia należnego Spółce od Zleceniodawcy z tytułu świadczenia usług (nie jest ujmowana w bazie kosztowej wyznaczającej podstawę ustalania wynagrodzenia). Ze względu na inne przepisy Zleceniodawca fakturuje Spółkę za próbki, z tym, że są to faktury z zobowiązaniem zerowym. Podane wartości są tylko dla potrzeb celnych.
3.  W ramach świadczonych usług Spółka organizuje, współorganizuje lub obsługuje konferencje naukowe, szkolenia, warsztaty, wszystkie powiązane z działalnością Zleceniodawcy i służące promocji Zleceniodawcy, którą w ramach świadczonych usług realizuje Spółka. Obsługa konferencji, szkoleń, warsztatów etc. ma miejsce w szczególności wówczas, gdy Spółka nie będąc organizatorem ani współorganizatorem wykonuje czynności faktyczne służące udziałowi osób, do których kierowane są działania promocyjne, np. przekazywanie zaproszeń, tworzenie list uczestników, organizacja transportu, zakwaterowania etc. W ramach takiej działalności wydatki ponoszone bezpośrednio przez Zleceniodawcę a związane z organizacją lub współorganizacją konferencji, szkoleń, warsztatów obsługiwanych lub współorganizowanych przez Spółkę nie są ujmowane w podstawie naliczania wynagrodzenia należnego Spółce od Zleceniodawcy z tytułu świadczenia usług (nie jest ujmowana w bazie kosztowej wyznaczającej podstawę ustalania wynagrodzenia). Wydatki, które ponosi Spółka dokonując nabycia świadczeń na potrzeby wykonywanych na rzecz Zleceniodawcy usług rozliczane są przez Spółkę w rachunku podatkowym zarówno wówczas, gdy usługi nabywane są w imieniu i na rzecz Spółki jak również wówczas, gdy zakup dokonywany jest w imieniu Spółki na rzecz Zleceniodawcy. Takie koszty uwzględniane są w podstawie naliczania wynagrodzenia za świadczone usługi, w efekcie czego są w sposób bezpośredni powiązane z przychodami z tytułu świadczenia usług.
4.  W ramach grupy E. lub jej partnerów biznesowych, organizowane są spotkania, w ramach których prezentowane są informacje istotne dla sprzedaży a co za tym idzie i promocji produktów dystrybuowanych przez zleceniodawcę, a promocją których zajmuje się Spółka. Spotkania takie mogą przybierać formę warsztatów, konferencji, zjazdu, sympozjum itp. i mogą dotyczyć konkretnych produktów, strategii, działań biznesowych, metod form przekazu, skuteczności indywidualnej, diagnostyki, specyfiki rynku, interakcji substancji leczniczych promowanych produktów, schorzeń i innych obszarów przydatnych bądź niezbędnych dla świadczenia usług promocji. Spotkania takie organizuje Zleceniodawca lub podmiot trzeci, ale udział w nich pracowników Spółki uczestniczących bezpośrednio w świadczeniu na rzecz Zleceniodawcy usług ponosi lub częściowo ponosi (pozostałe koszty obciążają Spółkę) Zleceniodawca. Pracownicy są delegowani przez Spółkę jako pracodawcę i mają obowiązek brać udział w spotkaniach. Przykładowo: niedawno kolega brał udział w spotkaniu osób odpowiedzialnych za marketing produktów firmy B., które to spotkanie było organizowane przez firmę B. Koszty jakie ponieśliśmy to koszt biletów lotniczych. Pozostałe świadczenia były zapewnione przez firmę B.
5.  Prezes Zarządu Spółki pełniący funkcję w drodze mianowania jest pracownikiem Spółki zatrudnionym na stanowisku Dyrektora Krajowego. Jako pracownik Dyrektor Krajowy otrzymuje wynagrodzenie za pracę nie mając wyodrębnionego wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji Prezesa Zarządu. Zaznaczyć należy, że obowiązki realizowane w ramach umowy o pracę są tożsame z obowiązkami Prezesa Zarządu, która to funkcja stanowi jedynie, wynikającą z przepisów prawa, realizację powinności Spółki kapitałowej do posiadania zarządu.
6.  Spółka Szwajcarska, na potrzeby tworzenia tzw. bezpiecznych kanałów transferu danych i telekonferencji z zachowaniem narzuconych Spółce przez Spółkę Szwajcarską standardów bezpieczeństwa udostępnia urządzenia techniczne. Urządzenia cały czas pozostają własnością Spółki Szwajcarskiej, fizycznie znajdują się w Polsce i są wykorzystywane przez Spółkę wyłącznie do prowadzenia telekonferencji, przesyłania i odbioru danych w relacji Spółka a Spółka Szwajcarska i inne spółki z grupy E. W każdym momencie urządzenia muszą być na żądanie zwrócone przez Spółkę Spółce Szwajcarskiej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy fakt, że Spółka Szwajcarska pokrywa koszty ubezpieczenia AC samochodów Spółki powoduje uzyskanie przez Spółkę przychodu z nieodpłatnego świadczenia?
2.  Czy ponoszone przez Spółkę wydatki związane z naprawą powypadkową samochodów mogą być kosztem Spółki?
3.  Czy fakt, że Spółce powierzane są materiały promocyjne, o których mowa w pkt 2 Stanu faktycznego, które dystrybuowane są w ramach działalności promocyjnej stanowią przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia?
4.  Czy w przypadku wspólnej organizacji ze Spółką Szwajcarską lub obsługi konferencji, szkoleń, warsztatów skutkuje uzyskaniem przez Spółkę przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia?
5.  Czy w przypadku udziału pracowników Spółki w spotkaniach, o których mowa w pkt 4 opisu Stanu faktycznego Spółka uzyskuje przychód z nieodpłatnego świadczenia podlegający opodatkowaniu?
6.  Czy pracownicy uczestniczący w spotkaniach, o których mowa w pkt 4 opisu Stanu faktycznego uzyskują przychód podatkowy, który musiałby przez Spółkę jako płatnika uwzględniony przy naliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?
7.  Czy Spółka uzyskuje przychód podatkowy z tego tytułu, że zatrudniony przez nią pracownik pełni jednocześnie funkcję członka zarządu nie uzyskując z tego tytułu dodatkowego wynagrodzenia?
8.  Czy korzystając z urządzeń Spółki Szwajcarskiej wyłącznie na potrzeby współpracy z tym podmiotem wyznacza po stronie Spółki przychód podatkowy?
9.  Czy jeżeli w którymś z wymienionych przypadków, albo w innych okolicznościach, Spółka uzyskałaby przychód z nieodpłatnego świadczenia, które to świadczenie wykorzystywane jest na potrzeby działalności Spółki, wartość takiego przychodu mogłaby być kosztem, pod warunkiem wykazania celowości podatkowej?

Przedmiotowa interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie Nr 6 wniosku w przedmiocie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpowiedź na pytanie Nr 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8 i 9 w przedmiocie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 6.

Pracownicy Spółki uczestniczący w spotkaniach, o których mowa w pkt 4 opisu Stanu faktycznego nie uzyskują z tego tytułu przychodu podatkowego.

Jest to konsekwencją tego, że spotkania służą wyłącznie Spółce jako pracodawcy, a nie pracownikom. Zgodnie z treścią regulacji prawa podatkowego art. 12 ustawy o PIT przychód z tytułu otrzymanego nieodpłatnego świadczenia występuje jedynie wówczas, gdy pracownik uzyskujący je, wraz z nim (czy w wyniku tego) osiągnie obiektywną i faktyczną korzyść ekonomiczną - gdy wystąpi po jego stronie przysporzenie. Ważnym przy tym jest właśnie to, że dla powstania przychodu z nieodpłatnego świadczenia niezbędnym jest łączne wystąpienie dwóch elementów: korzyści otrzymującego i braku jakiegokolwiek wzajemnego świadczenia na rzecz przekazującego.

Skoro więc pracownicy odbywają podróże na polecenie Spółki jako pracodawcy a uzyskane informacje służą Spółce przy świadczeniu usług, nie może być mowy o uzyskaniu przez pracowników przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Dodatkowo należy zaznaczyć, że pracownicy mają obowiązek odbywać podróże i nie mogą z nich zrezygnować, co dodatkowo świadczy o braku przychodu podatkowego.

Niedopuszczalnym bowiem jest to, aby świadczenie, z którego pracownik nie może zrezygnować, wyznaczało po jego stronie przychód podatkowy. Teza taka potwierdzona jest a contrario w uchwale Izby Finansowej NSA z dnia 24 października 2011 r. II FPS 7/10: „Prawo do odmowy realizacji korzyści wynikającej z umowy o świadczenie na rzecz osoby trzeciej ma znaczenie podatkowe, ponieważ wykonanie jej stanowić może podstawę do oceny prawnej powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu. Prawodawca podatkowy nie zobowiązuje podatnika do przyjęcia jakiegokolwiek przychodu, w tym również do przyjęcia nieodpłatnego świadczenia stanowiącego przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.f. Z tego powodu uzewnętrznienie woli pracownika w przedmiocie odmowy skorzystania z prawa przewidującego i gwarantującego możliwości opieki zdrowotnej wynikające z zakupionego przez pracodawcę pakietu medycznego stanowić będzie niewątpliwą podstawę do oceny, że podatnik nie przyjął nieodpłatnego świadczenia z wymienionego tytułu. Odmowa przyjęcia nieodpłatnego świadczenia w postaci wykorzystania pakietu może nastąpić przed skorzystaniem z zawartych w pakiecie usług medycznych, na przykład: przy rozliczaniu przez pierwszej - po objęciu pakietem - zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, kiedy to podatnik będzie miał możliwość dokonania rachunku podatkowych i faktycznych korzyści oraz obciążeń z tytułu podjęcia decyzji w omawianym przedmiocie.”

Skoro więc pracownicy nie mogą zrezygnować z udziału w spotkaniach to nawet gdyby wraz z nimi uzyskali przysporzenie, którego tutaj brak, nie powstałby po ich stronie przychód podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powołanego przepisu wynika, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W praktyce, w pojęciu przychodu mieści się każda realna korzyść, jaką uzyskał podatnik.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu do opodatkowania, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę do przychodów ze stosunku pracy (stosunku służbowego) zalicza się każde świadczenie, które pracownik otrzymał w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcę. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się więc zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jeżeli przedmiotem nieodpłatnego świadczenia lub świadczenia częściowo odpłatnego nie jest rzecz lub usługa wchodząca w zakres działalności pracodawcy, wartość pieniężną tego rodzaju świadczenia ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b ustawy (art. 12 ust. 3 ww. ustawy). Stąd też, w sytuacji usług zakupionych przez pracodawcę, wartość pieniężną tych świadczeń ustala się według cen zakupu.

W myśl bowiem przepisu art. 11 ust. 2a ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie natomiast z treścią art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Artykuł 30 § 1 cytowanej ustawy stanowi, iż płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

Stosownie do art. 31 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy“, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, (…).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka z o.o. z siedzibą w Polsce jest jednym z podmiotów należącym do grupy kapitałowej E. i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy na rzecz kontrahenta (Zleceniodawcy) Spółki Szwajcarskiej usługi o charakterze niematerialnym polegające m.in. na reklamowaniu, promowaniu farmaceutyków w środowisku medycznym, informowaniu o właściwościach farmaceutyków i ich promowaniu na kongresach lekarzy, prowadzeniu kampanii informacyjnych, reprezentowaniu klientów w kontaktach z hurtowniami, przeprowadzaniu badań dotyczących działań farmaceutyków, wykonywaniu czynności związanych z rejestracją farmaceutyków itp. Przedmiotem działalności Spółki nie jest handel towarami, lecz jedynie świadczenie usług.

W ramach grupy kapitałowej lub jej partnerów biznesowych, organizowane są spotkania, w ramach których prezentowane są informacje istotne dla sprzedaży a co za tym idzie i promocji produktów dystrybuowanych przez spółkę szwajcarską (zleceniodawcę), a promocją których zajmuje się Spółka. Spotkania takie mogą przybierać formę warsztatów, konferencji, zjazdu, sympozjum itp. i mogą dotyczyć konkretnych produktów, strategii, działań biznesowych, metod form przekazu, skuteczności indywidualnej, diagnostyki, specyfiki rynku, interakcji substancji leczniczych promowanych produktów, schorzeń i innych obszarów przydatnych bądź niezbędnych dla świadczenia usług promocji. Organizatorem ww. spotkań jest Zleceniodawca lub podmiot trzeci. Natomiast koszty związane z udziałem w ww. spotkaniach pracowników Spółki uczestniczących bezpośrednio w świadczeniu usług na rzecz spółki szwajcarskiej (zleceniodawcy) ponosi lub częściowo ponosi spółka szwajcarska (zleceniodawca) (pozostałe koszty obciążają Spółkę). Pracownicy Spółki polskiej są delegowani przez Spółkę jako pracodawcę i mają obowiązek brać udział w spotkaniach.

Mając na uwadze wyżej przywołane uregulowania prawne oraz przedstawiony stan faktyczny ustosunkowując się do stanowiska Spółki odnośnie pytania Nr 6 dotyczącego obowiązków płatnika ciążących na Spółce w związku odbywaniem przez pracowników podróży na polecenie Spółki jako pracodawcy (delegowaniem) związanej z obowiązkowym uczestnictwem w spotkaniach organizowanych w formie warsztatów, konferencji, zjazdu, sympozjum organ podatkowy stwierdza, iż należy zgodzić się ze stanowiskiem Spółki że udział pracowników w organizowanych spotkaniach nie stanowi dla uczestniczących w nich pracowników świadczenia nieodpłatnego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem jak wynika z wniosku osoby te uczestnicząc w spotkaniach reprezentują Spółkę (pracodawcę) w ramach powierzonych im obowiązków służbowych. W konsekwencji na Spółce nie ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.