Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-249/14/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-24
Teza: Czy możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych przez zawodnika piłki siatkowej kosztów na wynajem mieszkania?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 marca 2014 r. (wpływ do Biura – 25 marca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych przez zawodnika piłki siatkowej kosztów na wynajem mieszkania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych przez zawodnika piłki siatkowej kosztów na wynajem mieszkania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest zawodnikiem piłki siatkowej i na każdy sezon rozgrywkowy podpisuje z klubem umowę na świadczenie usług sportowych.

1.  Klub na podstawie umowy powierza zawodnikowi świadczenie usług sportowych polegających na grze w drużynie a zawodnik zobowiązuje się do świadczenia tych usług.
2.  W celu zrealizowania obowiązku określonego w pkt 1, zawodnik zobowiązuje się względem klubu do:
    1.  Czynnego i aktywnego uczestniczenia we wszystkich zawodach sportowych organizowanych z udziałem klubu, w tym w rozgrywkach ligowych, pucharowych, towarzyskich, pokazowych i innych w kraju i zagranicą, polegających na reprezentowaniu indywidualnych lub zespołowych umiejętności sportowych na najwyższym poziomie sportowym,
    2.  Czynnego i aktywnego uczestniczenia we wszelkich zajęciach treningowych i przygotowawczych do zawodów, w tym do treningów w czasie i miejscach określonych przez klub, obozach i zgrupowaniach treningowych w kraju i zagranicą,
    3.  Uczestniczenia w innych zajęciach przygotowawczych organizowanych przez klub.

Aby realizować względem klubu obowiązki określone w umowie, Wnioskodawca zmuszony jest w czasie jej trwania do stałego pobytu w miejscu świadczenia tej usługi (w latach poprzednich K., aktualnie jest to C.), w związku czym musi wynająć mieszkanie, w którym przebywa w okresie pomiędzy treningami (niejednokrotnie trzy w ciągu dnia), zawodami czy innymi akcjami organizowanymi przez klub.

Na wynajęcie mieszkania Wnioskodawca ponosi określone koszty, które chce wliczyć do kosztów działalności firmy.

Pisząc „koszty wynajmu” Wnioskodawca ma na myśli między innymi czynsz, media, itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty wynajmu mieszkania mogą być kosztem uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone koszty wynajmu mieszkania, tj. czynsz, media, itp. stanowią koszty uzyskania przychodu w firmie, gdyż jest to niezbędne w przypadku wykonywania tego typu zawodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem, wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku podlegają opodatkowaniu.

Z przepisu art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskanymi przychodami. Z oceny związku z uzyskanym przychodem winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Koszty poniesione w celu uzyskania przychodów to te, które zostały poniesione z zamiarem uzyskania przychodu. Ten zamiar (cel) musi być, po pierwsze – obiektywnie realny, po drugie – istniejące okoliczności faktyczne muszą wskazywać na to, że dany wydatek w istocie mógł podatnikowi pozwolić na przewidywanie osiągnięcia przychodu. Natomiast koszty ponoszone w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu, to wydatki mające na celu ochronę źródła przychodu, tak by źródło to istniało w stanie niepogorszonym.

Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła, a nie jakiekolwiek przychody. Koszty uzyskania przychodu są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowanie do danego źródła przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest zawodnikiem piłki siatkowej i na każdy sezon rozgrywkowy podpisuje z klubem umowę na świadczenie usług sportowych. Klub na podstawie umowy powierza zawodnikowi świadczenie usług sportowych polegających na grze w drużynie a zawodnik zobowiązuje się do świadczenia tych usług. W celu zrealizowania obowiązku określonego powyżej, zawodnik zobowiązuje się względem klubu do:

1.  Czynnego i aktywnego uczestniczenia we wszystkich zawodach sportowych organizowanych z udziałem klubu, w tym w rozgrywkach ligowych, pucharowych, towarzyskich, pokazowych i innych w kraju i zagranicą, polegających na reprezentowaniu indywidualnych lub zespołowych umiejętności sportowych na najwyższym poziomie sportowym,
2.  Czynnego i aktywnego uczestniczenia we wszelkich zajęciach treningowych i przygotowawczych do zawodów, w tym do treningów w czasie i miejscach określonych przez klub, obozach i zgrupowaniach treningowych w kraju i zagranicą,
3.  Uczestniczenia w innych zajęciach przygotowawczych organizowanych przez klub.

Aby realizować względem klubu obowiązki określone w umowie, Wnioskodawca zmuszony jest w czasie jej trwania do stałego pobytu w miejscu świadczenia tej usługi (w latach poprzednich K., aktualnie jest to C.), w związku czym musi wynająć mieszkanie, w którym przebywa w okresie pomiędzy treningami (niejednokrotnie trzy w ciągu dnia), zawodami czy innymi akcjami organizowanymi przez klub.

Na wynajęcie mieszkania Wnioskodawca ponosi określone koszty, które chce wliczyć do kosztów działalności firmy.

Pisząc „koszty wynajmu” Wnioskodawca ma na myśli między innymi czynsz, media, itp.

Aby stwierdzić, czy opisane we wniosku wydatki związane z wynajmem mieszkania, w którym Wnioskodawca przebywa w okresie pomiędzy treningami, zawodami czy innymi akcjami organizowanymi przez klub stanowią koszty uzyskania przychodu należy dokonać oceny, czy spełniają kryterium celowości, wynikające z powołanego powyżej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponieważ wydatki związane z wynajmem mieszkania związane są z przebywaniem w tym mieszkaniu Wnioskodawcy w okresie pomiędzy treningami, zawodami czy innymi akcjami organizowanymi przez klub, tj. związane są z realizowaniem względem klubu określonych w umowie obowiązków, uznać należy, iż Wnioskodawca ponosi koszty wynajmu mieszkania celem uzyskania przychodu z tytułu podpisanej z klubem umowy na świadczenie usług sportowych. Dlatego też ponoszone wydatki na wynajem mieszkania stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.