Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-287/14/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-28
Teza: Czy Wnioskodawca może uznać wydatki ponoszone na udział w szkoleniach i sympozjach oraz koszty dojazdu jako koszty uzyskania przychodU w 2014 roku?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; symbol; szkolenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2014 r. (data wpływu 21 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na udział w szkoleniach, sympozjach oraz kosztów dojazdu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na udział w szkoleniach, sympozjach oraz kosztów dojazdu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Przedmiotem działalności jest świadczenie usług w zakresie „pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej gdzie indziej nie sklasyfikowanej”. Wnioskodawca w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą podlega przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozlicza się na zasadach ogólnych i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W zakresie działalności gospodarczej prowadzi wykłady z zakresu psychologii na uczelni wyższej, oraz szkolenia w zakresie terapii i konsultacji po zabiegach onkologicznych.

Wnioskodawca ukończył studia na kierunku – Psychologia ze specjalizacją psychologia kliniczna osoby dorosłej. Obecnie Wnioskodawca pogłębia zdobytą wiedzę w ramach studiów podyplomowych, kursów, seminariów i sympozjów naukowych. Sympozja są poświęcone tematyce doskonalenia umiejętności kontaktu z chorym. Szczególną rolę odgrywają warsztaty prowadzone metodą opracowaną przez Michaela Balinta, służące doskonaleniu posiadanych umiejętności praktycznych oraz pogłębianiu świadomości zjawisk pojawiających się w psychologicznej płaszczyźnie kontaktu z chorym.

Wnioskodawca zdobytą wiedzę wykorzystuje bezpośrednio w ramach prowadzonej działalności. Pozwoli ona Wnioskodawcy na poszerzenie profilu działalności oraz przyczyni się do podniesienia poziomu świadczonych usług. Wydatki ponoszone na podniesienie kwalifikacji zawodowych będą przydatne do prawidłowego wykonywania działalności gospodarczej i zwiększenia uzyskiwanych przychodów. Obecnie Wnioskodawca rozpoczyna zajęcia na rocznym kursie doskonalącym zdobytą wiedzę teoretyczną, z którego tytułu ponosi wydatki związane z udziałem w sympozjach oraz koszty dojazdów. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę udokumentowane są fakturami VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie

Czy Wnioskodawca może uznać wydatki ponoszone na udział w szkoleniach i sympozjach oraz koszty dojazdu jako koszty uzyskania przychodu w 2014 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, takie wydatki nie służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia. Ponadto nie mają charakteru osobistego, a związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej. Zdobyta wiedza podnosi jakość i profesjonalizm świadczonych usług. Wydatki ponoszone na dokształcanie, chociaż trudno je przypisać konkretnym przychodom, to jako przydatne do prawidłowego wykonywania działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej Wnioskodawcy podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

1.  pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
2.  nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3.  być właściwie udokumentowany.

Wydatki ponoszone na udział w szkoleniach i sympozjach nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dla stwierdzenia, czy wydatki ponoszone na udział w szkoleniach i sympozjach mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej istotne jest ustalenie:

*   czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,

*   czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

W odniesieniu do wydatków związanych z dojazdem na szkolenia i sympozja wskazać należy, iż w sytuacji, gdy podróż odbywana jest samochodem wprowadzonym do ewidencji środków trwałych, za koszty uzyskania przychodów można uznać wszystkie wydatki dotyczące danego pojazdu, poniesione w czasie podróży, np. zakup paliwa, opłaty za parking. W przypadku, gdy podatnik korzysta z własnego samochodu osobowego nie będącego środkiem trwałym, wydatki związane z eksploatacją pojazdu stosownie do postanowień art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zalicza się do kosztów na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu. Koszty eksploatacji pojazdu w tym przypadku nie mogą przekroczyć kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km, właściwej dla danego pojazdu.

Zgodnie z art. 23 ust. 5 ww. ustawy, przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 36 i 46, powinien być, z wyłączeniem ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu obowiązana jest osoba używająca tego pojazdu. W razie braku tej ewidencji wydatki ponoszone przez podatnika z tytułu używania samochodów na potrzeby podatnika nie stanowią kosztu uzyskania przychodów. W myśl art. 23 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ewidencja przebiegu pojazdu, o której mowa w ust. 5, powinna zawierać co najmniej następujące dane: nazwisko, imię i adres zamieszkania osoby używającej pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd - dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów, stawkę za 1 km przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie przejechanych kilometrów i stawki za 1 km przebiegu oraz podpis podatnika (pracodawcy) i jego dane.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie „pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej gdzie indziej nie sklasyfikowanej”. W zakresie działalności gospodarczej prowadzi wykłady z zakresu psychologii na uczelni wyższej, oraz szkolenia w zakresie terapii i konsultacji po zabiegach onkologicznych. Wnioskodawca pogłębia zdobytą wiedzę w ramach studiów podyplomowych, kursów, seminariów i sympozjów naukowych. Sympozja są poświęcone tematyce doskonalenia umiejętności kontaktu z chorym.

Wnioskodawca zdobytą wiedzę wykorzystuje bezpośrednio w ramach prowadzonej działalności. Pozwoli ona Wnioskodawcy na poszerzenie profilu działalności oraz przyczyni się do podniesienia poziomu świadczonych usług. Wydatki ponoszone na podniesienie kwalifikacji zawodowych będą przydatne do prawidłowego wykonywania działalności gospodarczej i zwiększenia uzyskiwanych przychodów. Obecnie Wnioskodawca rozpoczyna zajęcia na rocznym kursie doskonalącym zdobytą wiedzę teoretyczną, z którego tytułu ponosi wydatki związane z udziałem w sympozjach oraz koszty dojazdów. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę udokumentowane są fakturami VAT.

Na podstawie tak opisanego zdarzenia przyszłego przyjąć zatem należy, że Wnioskodawca bierze udział w szkoleniach, kursach i sympozjach w celu zwiększenia przychodu z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W przedmiotowej sprawie istotnym jest fakt, że zdobyta wiedza pozwoli Wnioskodawcy na poszerzenie profilu działalności oraz pozwoli mu podnieść poziom świadczonych usług.

Wobec tego, wydatki poniesione w związku z udziałem w szkoleniach i sympozjach, a także koszty dojazdu, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, to jako mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie zauważyć należy, iż to na podatniku spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie istnienia takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o treść wniosku. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.