Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-112/07/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-12-12
Teza: Zasady opodatkowania przychodu ze sprzedaży przedsiębiorstwa spółki jawnej.
Słowa kluczowe: dochód-opodatkowanie dochodu; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana G. przedstawione we wniosku z dnia 6 września 2007r. (data wpływu do tut. Biura–14 września 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodu ze sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz usytuowanych na niej budynków i budowli- **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2007r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodu ze sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz usytuowanych na niej budynków i budowli.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 12 lutego 1997 r. na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego wnioskodawca wraz z wspólnikiem – jako wspólnicy spółki cywilnej, nabyli prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wraz z własnością usytuowanych na niej budynków i budowli. Od 1997 r. do dnia dzisiejszego na ww. nieruchomości wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (w 2005 r. przekształconej w spółkę jawną) w zakresie m.in. produkcji budowlanych spoiw gipsowych. W 2008 r. spółka jawna powstała z przekształcenia ww. spółki cywilnej, planuje sprzedaż swojego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55.1 Kodeksu cywilnego (wraz z prawem użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz prawem własności usytuowanych na tej nieruchomości budynków i budowli). Przedmiot działalności gospodarczej spółki cywilnej, a następnie spółki jawnej nie obejmował jak i nie obejmuje budowy i sprzedaży nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów, jak również spółka takiej działalności gospodarczej faktycznie nie wykonywała.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży przedsiębiorstwa ww. spółki jawnej – w części odpowiadającej wartości prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz własności usytuowanych na niej budynków i budowli podlega opodatkowaniu na zasadach obowiązujących w dacie nabycia tych praw majątkowych i obowiązujących przez okres pięciu lat od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie?

Zdaniem wnioskodawcy, sprzedaż ww. prawa wieczystego użytkowania gruntów wraz z prawem własności budynków i budowli podlega opodatkowaniu na zasadach obowiązujących w dacie nabycia tychże praw i obowiązujących przez okres pięciu lat począwszy od końca roku kalendarzowego w którym nabycie nastąpiło, gdyż w tym zakresie podatnik korzysta z ochrony praw nabytych w latach 1997-2002, a późniejsze zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszą się do dochodu uzyskanego od 2003 r. W niniejszym stanie faktycznym podstawą opodatkowania jest przychód i nowe regulacje nie odnoszą się do tej szczególnej formy ustalenia zobowiązania podatkowego.

Wg wnioskodawcy sprzedaż ww. nieruchomości jedynie w okresie do końca 2002r. skutkowałaby powstaniem obowiązku podatkowego jako 10% kwoty przychodu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 5a pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie – oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

W myśl art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje i zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które mogą być przedmiotem czynności prawnej. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera żadnych szczególnych unormowań odnoszących się do sprzedaży przedsiębiorstwa. W efekcie przy sprzedaży przedsiębiorstwa przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą mają zastosowanie przepisy ww. ustawy regulujące zagadnienia dotyczące zbycia składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Uzyskany z tej sprzedaży przychód należy zaliczyć do wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy przychodem z działalności gospodarczej, są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500,00 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określeniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Na podstawie art. 24 ust. 2 pkt. 1 zd. 2 ww. ustawy dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych o których mowa w art. 22h ust.1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości. Dochód ze sprzedaży ww. składników majątkowych będzie opodatkowany tak jak pozostałe dochody z działalności gospodarczej, tj. według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub według 19% stawki podatku dochodowego, na podstawie art. 30c tej ustawy (jeśli wnioskodawca wybrał ten sposób opodatkowania).

Art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako odrębne źródło przychodu, wymienia również odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jak również prawa wieczystego użytkowania gruntów - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przy czym, w myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy – przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Uzupełnieniem cyt. powyżej przepisu, jest regulacja zawarta w art. 14 ust. 2c ww. ustawy stanowiąca, iż do przychodu o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Tak więc, odpłatnego zbycia składników majątku, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą nie zalicza się do przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy - z wyjątkiem odpłatnego zbycia nieruchomości mieszkalnych.

W świetle cytowanych przepisów, bez znaczenia pozostaje fakt, iż nabycie poszczególnych, a wskazanych we wniosku składników majątkowych przedsiębiorstwa nastąpiło przeszło pięć lat temu, bowiem cytowane powyżej przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Nie sposób tym samym zgodzić się ze stanowiskiem podatnika, iż sprzedaż przedmiotowych składników majątku korzysta z „ochrony praw nabytych w latach 1997-2002, a późniejsze zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszą się do dochodu uzyskanego od 2003r.”

Zauważyć przy tym należy, iż przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 w cyt. powyżej brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 8 lit. e) tiret pierwszy ustawy z dnia 12 listopada 2003r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956 ze zm.) ma zastosowanie do dochodów (poniesionych strat) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2004r. (por. art. 24 tej ustawy). Ustawa powyższa nie zawiera przy tym w ww. zakresie przepisów przejściowych.

Reasumując, stwierdzić należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegał będzie dochód uzyskany z tytułu sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z prawem odrębnej własności budynków i budowli, który to dochód będzie stanowił w niniejszym stanie faktycznym, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 wyżej powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie przepisów obowiązujących w dacie sprzedaży.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stanowisko wnioskodawcy, że sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntów wraz z prawem własności budynków i budowli podlega opodatkowaniu na zasadach obowiązujących w dacie nabycia tychże praw, tj. podstawą opodatkowania jest przychód jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.