Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-560/12/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-27
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz unijny; gmina; odzyskanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2012 r. (data wpływu 14 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu, polegającego na zagospodarowaniu placu wiejskiego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu, polegającego na zagospodarowaniu placu wiejskiego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT. Obecnie realizuje projekt pn. „Budujemy na fundamentach”, polegający na zagospodarowaniu placu wiejskiego. Projekt ten jest współfinansowany przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w ramach programu operacyjnego „Zrównoważony Rozwój Sektora Rybołóstwa i Nadbrzeżnych Obszarów Rybackich 2007-2013”. Jego głównym celem jest poprawa jakości życia społeczności wiejskiej poprzez polepszenie jakości krajobrazu i estetyki miejscowości. W ramach realizacji projektu do dyspozycji mieszkańców będzie:

1.  Część integracyjna: wiata z dachem dwuspadzistym, krytym papą z 4 ławostołami wykonanymi z drewna iglastego.
2.  Część rodzinna: grill stojący, ławeczki dookoła niego, część ta wydzielona będzie dużymi kamieniami.
3.  Część zabawowa: plac zabaw składający się z drabinki skośnej, przeplotni linowej, przeplotni z siedziskiem, drabinki poziomej, zestawu B.

Przewidywany koszt tego przedsięwzięcia oszacowano na 25.482,00 zł. Zostaną dokonane następujące zakupy:

*   zakup i wysyłka zestawu zabawowego B. (7.926,00 zł),
*   zakup i montaż wiaty oraz 4 szt. ławostołów (11.000,00 zł),
*   zakup i transport żwiru kamiennego (8-16mm – 2.607,00 zł),
*   zakup grilla (szt. 1 – 820,00 zł),
*   zakup sadzonek świerka syberyjskiego (512 szt. x 3,90 – 1.131,60 zł).

Jak wskazano we wniosku, projekt związany jest z realizacją zadania własnego Gminy. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Nabyte w wyniku realizacji projektu mienie będzie służyło mieszkańcom nieodpłatnie i Gmina nie będzie osiągała z tego tytułu żadnych dochodów, równocześnie nie będzie to czynność objęta podatkiem VAT. Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej warunkuje możliwość uznania podatku VAT za koszt kwalifikowany, co wiąże się z możliwością zaliczenia go do kosztów całej inwestycji, której część podlega refundacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją ww. programu?

Zdaniem Gminy, nie ma prawa do odzyskania podatku od towarów i usług zapłaconego w związku z realizacją opisanego programu tj. nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Inwestycja nie jest związania z działalnością opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Należy również zauważyć, iż w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Gmina realizuje projekt pn. „Budujemy na fundamentach”, polegający na zagospodarowaniu placu wiejskiego w miejsce z wiatą i ławkami, grillem stojącym oraz placem zabaw. Projekt współfinansowany jest z programu operacyjnego „Zrównoważony Rozwój Sektora Rybołóstwa i Nadbrzeżnych Obszarów Rybackich 2007-2013”. Nabyte w ramach projektu mienie będzie służyło mieszkańcom wsi nieodpłatnie. Gmina nie będzie osiągała z tego tytułu żadnych dochodów. Inwestycja nie ma związku z działalnością opodatkowaną.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż Gminie w związku z realizowanym projektem nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem poniesione w jego ramach wydatki nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. Ponadto Gminie nie przysługuje prawo do otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki uzyskane na realizację opisanego projektu – jak wynika z treści wniosku – nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.